Άλλοι διαθέσιμοι ιστότοποι:
Στις 17 Ιουλίου 1979 η Simone Veil εκλέγεται Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ύστερα από τις πρώτες εκλογές με καθολική ψηφοφορία. Η συλλογή που συγκεντρώνει τα τεκμήρια του Γραφείου της Προέδρου Veil αποτελεί ένα πρώτο και σημαντικότατο κόρπους τεκμηρίωσης, καθώς περιλαμβάνει ορισμένα μέρη των –χαμένων πια– αρχείων των Προέδρων που είχαν ασκήσει το λειτούργημα πριν από τις άμεσες εκλογές.
Με τον τρόπο αυτό είναι δυνατόν να ανασυντεθεί μια εικόνα της δραστηριότητας του σημαντικότερου πολιτικοδιοικητικού οργάνου του Κοινοβουλίου όχι μόνο για την περίοδο της προεδρικής θητείας (από τις 17 Ιουλίου 1979 έως τις 19 Ιανουαρίου 1982), αλλά επίσης για τα προηγούμενα χρόνια καθώς και για ορισμένα χρόνια μετά τη θητεία αυτή. Τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και οι αρχές της επόμενης δεκαετίας αποτελούν περίοδο πλούσια σε γεγονότα εξαιρετικής σπουδαιότητας, σε επίπεδο οικονομικό, κοινωνικό και διεθνούς πολιτικής. Το Γραφείο της Προέδρου γίνεται έτσι ένα κατεξοχήν σταυροδρόμι και παρατηρητήριο των γεγονότων αυτών, με τα οποία ασχολήθηκε η Simone Veil στο υψηλότερο θεσμικό επίπεδο.
Το Κέντρο Αρχειοθέτησης και Τεκμηρίωσης - CARDOC - επέλεξε κατόπιν τούτου έναν περιορισμένο αριθμό τεκμηρίων τα οποία θεωρεί σημαντικά και τα οποία επιτρέπουν να φανεί η δραστηριότητα του Γραφείου της Προέδρου απέναντι σε ορισμένα σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν σε αυτή την ύστερη περίοδο του αιώνα.
Η ανθολογία έχει οργανωθεί θεματικά• σε κάθε θεματική ενότητα αντιστοιχούν ορισμένα τεκμήρια που έχουν ληφθεί από το αρχείο «Simone Veil».
Ένα από τα λεπτότερα θέματα στις σχέσεις με τα άλλα θεσμικά όργανα είναι αναμφίβολα η εξουσία επί του προϋπολογισμού. Ήδη από τη δεκαετία του 1970, με τις Συνθήκες των Βρυξελλών και του Λουξεμβούργου, το ζήτημα αυτό οδηγεί σε μια συζήτηση μεταξύ των τριών μεγάλων κοινοτικών θεσμικών οργάνων (Κοινοβούλιο, Συμβούλιο και Επιτροπή) η οποία φτάνει στα όρια της ρήξης. Μια πρώτη πολύκροτη υπόθεση είναι η απόρριψη του προϋπολογισμού για το 1980. Παράλληλα υπάρχει και το πρόβλημα των ευρωπαϊκών ταμείων ανάπτυξης, σε σχέση με τα οποία το Κοινοβούλιο θέλει να ζητείται η γνώμη του.
Το ζήτημα είναι τόσο σημαντικό ώστε καθένα από τα θεσμικά όργανα προσφεύγει σε όλα τα θεμιτά μέσα για να στηρίξει τη θέση του. Αυτό το «εμπιστευτικό» σημείωμα, όπου απεικονίζονται οι προσπάθειες του Κοινοβουλίου να αποκαταστήσει την «ισορροπία των εξουσιών», χρονολογείται από το 1973.
Αλλά και στο αυστηρότερα διαδικαστικό πεδίο δεν λείπουν οι συγκρούσεις. Στις 15 Ιουνίου 1976 η Συντηρητική Ομάδα προτείνει να συζητηθεί από την ολομέλεια μια πρόταση μομφής κατά της Επιτροπής, στην οποία προσάπτεται ότι δεν ζήτησε τη γνώμη του Κοινοβουλίου στο πλαίσιο μιας διοργανικής διαδικασίας. Η πρόταση τελικά δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες ψήφους και απορρίφθηκε.
Αμέσως μετά τη λήξη της προεδρικής θητείας, η Simone Veil κάνει έναν απολογισμό του ρόλου που έπαιξε το Κοινοβούλιο, σε μια ομιλία της που εκφωνήθηκε στην Ισπανία τον Φεβρουάριο του 1982.
Ας υπενθυμίσουμε ένα περιστατικό που αφορά τις σχέσεις Κοινοβουλίου και Συμβουλίου Υπουργών. Το 1981 η Simone Veil προσκάλεσε επισήμως τη Margaret Thatcher, τότε Πρόεδρο του Συμβουλίου Υπουργών, να προσφωνήσει το Σώμα. Με την ευκαιρία αυτή εμφανίστηκε πιθανώς για πρώτη φορά η μετέπειτα συνήθης πρακτική σύμφωνα με την οποία το Συμβούλιο ενημερώνει το Κοινοβούλιο για τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Όπως επισημαίνει η Πρόεδρος, η πρακτική αυτή αναμφισβήτητα ενίσχυε τη συζήτηση για τη μελλοντική ευρωπαϊκή οικοδόμηση, καθώς και το κύρος των κοινοτικών θεσμικών οργάνων.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα, θεμελιώδες θέμα σε ολόκληρη την ιστορία του Κοινοβουλίου, αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος του αρχείου της Προέδρου Veil, η οποία έλαβε, στο πλαίσιο του λειτουργήματός της, εκατοντάδες επιστολές από τις τέσσερις άκρες του κόσμου σχετικά με καταστάσεις μη σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Ο Τύπος παίζει θεμελιώδη ρόλο στην πολιτική ζωή της Προέδρου, ιδίως μετά τις άμεσες εκλογές. Οι τέσσερις συνεντεύξεις που ακολουθούν δείχνουν πώς έβλεπε η κοινή γνώμη τη Simone Veil ως Πρόεδρο, ως γυναίκα της εξουσίας και ως Εβραία πρώην έγκλειστη σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Στις 9 Μαΐου 1980, στα μέσα της προεδρικής της θητείας, η Simone Veil εκφώνησε ομιλία με την ευκαιρία των τριάντα χρόνων από τη διάσημη Διακήρυξη του Robert Schuman. Η ομιλία αυτή περιείχε μια επισκόπηση των διάφορων σταδίων της κοπιώδους ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Οι σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες χώρες, και ιδίως με τις πρώην αποικίες, αποτελούν αντικείμενο εκτεταμένης συζήτησης ανάμεσα στις χώρες μέλη της Κοινότητας. Το 1980 η Simone Veil είχε την ευκαιρία, μετά ακριβώς από τη σύναψη της Σύμβασης του Λομέ, να εκφωνήσει μια ομιλία την οποία παραθέτουμε στη συνέχεια.
Μια ομιλία που εκφωνήθηκε ενώπιον της ολομέλειας του Κοινοβουλίου πρόσφερε στη Simone Veil την ευκαιρία να εκφράσει την άποψή της σχετικά με τον ρόλο του Κοινοβουλίου στο διοργανικό νομοθετικό πεδίο ένα χρόνο μετά την πρώτη άμεση εκλογή του.
Η εν λόγω συλλογή τεκμηρίων δεν θα ήταν πλήρης χωρίς την παρέμβαση της Simone Veil κατά τη συζήτηση επί της έκθεσης Spinelli σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια συζήτηση που πραγματοποιήθηκε το 1984 και στην οποία η Simone Veil συμμετείχε ως μέλος της πολιτικής ομάδας των Φιλελευθέρων.
Οι φάκελοι του αρχείου Veil μνημονεύουν πλήθος πολιτικών γεγονότων διεθνούς σπουδαιότητας. Ορισμένα αναφέρονται στο πλαίσιο συνοπτικών σημειωμάτων, άλλα στο πλαίσιο ογκωδέστερης αλληλογραφίας• όλα πάντως χαρακτηρίζονται από την προσοχή που δίνεται στη διεθνή πολιτική κατάσταση.
Ομιλία με την ευκαιρία της επίσημης επίσκεψης στην Ελλάδα στις 29 Μαρτίου 1980.
Τηλεγράφημα για τον θάνατο του στρατάρχη Τίτο, Προέδρου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.
Αίτημα του Christopher J. Dodd, μέλους του Κογκρέσου των ΗΠΑ, για μποϋκοτάζ των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας λόγω της εισβολής στο Αφγανιστάν και απάντηση της Simone Veil.
Πρόσκληση του Προέδρου της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Αμπολχασάν Μπανί Σαντρ προς τη Simone Veil να επισκεφθεί τη χώρα του και σχετική αλληλογραφία.
Φάκελος για τις σχέσεις με την Κίνα.
Συγχαρητήρια επιστολή προς τον Πρόεδρο των ισπανικών Cortes ύστερα από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Ισπανία.
Ομιλία της Simone Veil με την ευκαιρία της επίσκεψης του Ανουάρ ελ Σαντάτ, Προέδρου της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου.
Μπορούμε να ισχυριστούμε χωρίς φόβο διάψευσης πως ό,τι ειπώθηκε για τη διεθνή πολιτική κατάσταση ισχύει και για τη διεθνή οικονομική κατάσταση. Με την ευκαιρία μιας από τις σημαντικότερες διεθνείς συναντήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με την οικονομική κατάσταση –των ημερίδων μελέτης που οργανώθηκαν από το Κέντρο Pio Manzù–, η Simone Veil προτείνει έναν προβληματισμό που έχει συγχρόνως χροιά απολογισμού με την ευκαιρία της λήξης της προεδρικής θητείας.
Η Simone Veil προσκλήθηκε επανειλημμένα να εκφραστεί για το θέμα αυτό. Σαν γυναίκα και Πρόεδρος ενός Κοινοβουλίου εκλεγμένου με καθολική ψηφοφορία, ενσάρκωνε την κατάληξη πολλών χρόνων αγώνα για την κατάκτηση αξιωμάτων που ίσαμε τότε μονοπωλούνταν από τους άντρες. Για να καταδειχθεί αυτή η στράτευσή της, το Κέντρο προτείνει την ομιλία που εκφωνήθηκε με την ευκαιρία του σεμιναρίου που οργανώθηκε από τη «Women's political Association» στις 28 Νοεμβρίου 1981.
Το θέμα που παρουσιάζεται τελευταίο, χωρίς ωστόσο να είναι λιγότερο σημαντικό, είναι το λεπτό –και με έντονη παρουσία στο αρχείο Veil– θέμα των σχέσεων με το Ισραήλ και τη διεθνή εβραϊκή κοινότητα. Η ομιλία στη μνήμη του Albert Cohen, «Ισραήλ και Ευρώπη», που εκφωνήθηκε στη Γενεύη στις 18 Μαρτίου 1982, απηχεί τη δραστηριότητα της Προέδρου στον τομέα αυτό.