Powszechny jednolity rynek cyfrowy

Jednolity rynek cyfrowy jest jedną z najbardziej obiecujących i stawiających największe wyzwania sfer postępu, dającą możliwość osiągnięcia wzrostu wydajności rzędu 415 mld EUR. Rynek ten otwiera nowe możliwości stymulowania gospodarki przez handel elektroniczny, ułatwiając jednocześnie przedsiębiorstwom zachowanie zgodności z wymogami administracyjnymi i finansowymi oraz wzmacniając pozycję klientów dzięki administracji elektronicznej. Usługi rynkowe i usługi administracji publicznej, które stworzono w ramach jednolitego rynku cyfrowego, ewoluują od stałych platform do platform mobilnych i stają się coraz bardziej powszechne, oferując dostęp do informacji i treści w dowolnym czasie, w dowolnym miejscu i na dowolnym urządzeniu (wszechobecne usługi w zakresie handlu i administracji). Z zaletami tymi wiąże się konieczność stworzenia ram regulacyjnych sprzyjających rozwojowi chmury obliczeniowej, transferowi danych mobilnych bez granic oraz uproszczonemu dostępowi do informacji i treści przy jednoczesnej ochronie prywatności i danych osobowych oraz zapewnieniu bezpieczeństwa cybernetycznego i neutralności sieci.

Podstawa prawna

Artykuł 4 ust. 2 lit. a), art. 26, 27, 114 i 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

Cele

Ideą jednolitego rynku cyfrowego jest zasadniczo usunięcie krajowych ograniczeń dotyczących transakcji dokonywanych za pośrednictwem internetu. Idea ta opiera się na koncepcji wspólnego rynku, której celem jest wyeliminowanie barier handlowych między państwami członkowskimi w celu zwiększenia dobrobytu gospodarczego i stworzenia „jeszcze bliższych więzi między narodami Europy”, i którą przekształcono następnie w koncepcję rynku wewnętrznego określanego jako „obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału”. Będąca kontynuacją strategii lizbońskiej[1] strategia „Europa 2020” wprowadziła europejską agendę cyfrową[2] stanowiącą jedną z siedmiu inicjatyw przewodnich, co podkreśliło kluczową rolę, jaką odegrają technologie informacyjno-komunikacyjne, jeżeli Unia Europejska ma z powodzeniem zrealizować cele wyznaczone na 2020 r. (5.10.3). Komisja w swojej strategii jednolitego rynku cyfrowego uznała ten rynek za priorytet[3].

Jednolity rynek cyfrowy ma potencjał do usprawnienia dostępu do informacji, do przyczynienia się do wzrostu wydajności w zakresie niższych kosztów transakcji, konsumpcji niematerialnej i ograniczonego wpływu na środowisko naturalne, a także do wprowadzenia usprawnionych wzorców biznesowych i administracyjnych[4]. Dzięki handlowi transgranicznemu oraz ułatwionemu porównywaniu ofert[5] rozwój handlu elektronicznego przynosi konsumentom wymierne korzyści w postaci szybko rozwijających się nowych produktów, niższych cen, szerszego wyboru i lepszej jakości towarów i usług. Szerszy dostęp do usług administracji elektronicznej ułatwia dostosowanie online oraz dostęp do ofert pracy i ofert biznesowych zarówno dla obywateli, jak i dla przedsiębiorstw[6].

Zestawienie kosztów niepodejmowania działań na poziomie europejskim oraz badanie parlamentarnej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO) pt. „Contribution of the Internal Market and Consumer Protection to Growth” [Wkład jednolitego rynku i ochrony konsumentów na rzecz wzrostu] wykazały, że jednolity rynek cyfrowy może przyczynić się do wzrostu PKB w UE-28 o około 415 mld EUR[7]. W poszczególnych zakresach polityki, np. dzięki posługiwaniu się chmurą obliczeniową, 80 % organizacji mogłoby ograniczyć koszty od mniej więcej 10 % do 20 %. Do innych korzyści należy rozwój pracy mobilnej (46 %), wzrost wydajności (41 %) oraz normalizacji (35 %), jak również rozwój możliwości biznesowych (33 %) i nowych rynków (32 %)[8]. Osoby wymagające szczególnej troski (osoby starsze, o ograniczonej sprawności ruchowej, mieszkające na odizolowanych obszarach wiejskich, o niskiej sile nabywczej) mogą czerpać z jednolitego rynku cyfrowego szczególne korzyści, a Unia Europejska będzie mogła dzięki temu lepiej sprostać obecnym wyzwaniom demograficznym[9].

Osiągnięcia

Ożywienie gospodarki europejskiej przez rozwój jednolitego rynku cyfrowego: zważywszy na fakt, że możliwości rynku wewnętrznego wciąż nie są w pełni wykorzystywane, Parlament Europejski, Rada i Komisja poczyniły starania na rzecz ożywienia go oraz skoncentrowania polityki jednolitego rynku na społeczeństwie, konsumentach oraz małych i średnich przedsiębiorstwach (MŚP)[10]. Jednolity rynek cyfrowy odgrywa w tych staraniach kluczową rolę.

W swoim komunikacie pt. „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020) Komisja przedstawiła siedem inicjatyw przewodnich – w tym agendę cyfrową – dzięki którym „gospodarka UE stanie się inteligentna, zrównoważona i będzie sprzyjać włączeniu społecznemu, co zaowocuje wzrostem zatrudnienia i wydajności oraz większą spójnością społeczną”.

W uzupełnieniu strategii „Europa 2020” w maju 2010 r. Komisja opublikowała sprawozdanie pt. „Nowa strategia na rzecz jednolitego rynku – w służbie gospodarki i społeczeństwa Europy” w celu opracowania kompleksowej strategii na rzecz jednolitego rynku, obejmującej wszystkie przedmiotowe strategie polityczne, w tym politykę cyfrową. W sprawozdaniu określono także szereg inicjatyw zmierzających do wspierania jednolitego rynku przez usunięcie barier. Powyższe komunikaty Komisji oraz rezolucja Parlamentu z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie przybliżenia jednolitego rynku konsumentom i obywatelom[11] stanowiły podstawę do wydania komunikatu pt. „W kierunku Aktu o jednolitym rynku” (COM(2010)0608), w którym Komisja przedstawiła szereg środków mających na celu pobudzenie gospodarki UE oraz tworzenie miejsc pracy. W nawiązaniu do swojego komunikatu z dnia 11 stycznia 2012 r. pt. „Spójne ramy na rzecz wzmocnienia zaufania na jednolitym rynku cyfrowym handlu elektronicznego i usług online” (COM(2011)0942) w czerwcu 2012 r. Komisja opublikowała komunikat pt. „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259). W komunikacie tym zaproponowano położenie nacisku na sektory o najwyższym potencjale wzrostu, w tym sektory sieciowe (np. energetyki i telekomunikacji).

We wrześniu 2012 r. Komisja opublikowała komunikat w sprawie wykorzystania potencjału chmury obliczeniowej w Europie, w którym zaproponowała działania podstawowe: 1) uporządkowanie dużej liczby różnych norm, 2) zagwarantowanie bezpiecznych i uczciwych warunków umów oraz 3) ustanowienie Europejskiego partnerstwa na rzecz Chmur Obliczeniowych w celu wspierania innowacji i wzrostu przez sektor publiczny; celem Komisji było tym samym poruszenie kwestii takich jak rozdrobnienie jednolitego rynku cyfrowego, skomplikowane warunki i kwestie dotyczące stosunków umownych (COM(2012)0529).

W październiku 2012 r. Komisja przedstawiła drugi zestaw wniosków – Akt o jednolitym rynku II (COM(2012)0573) – zawierający 12 działań podstawowych skoncentrowanych na czterech głównych czynnikach wzrostu gospodarczego, zwiększania zatrudnienia oraz pogłębiania zaufania: zintegrowanych sieciach, mobilności transgranicznej obywateli i przedsiębiorstw, gospodarce cyfrowej oraz działaniach wzmacniających spójność i zwiększających korzyści konsumentów.

W dniu 6 maja 2015 r. Komisja przyjęła strategię jednolitego rynku cyfrowego, która opiera się na trzech filarach: 1) zapewnienie konsumentom i przedsiębiorstwom łatwiejszego dostępu do towarów i usług cyfrowych w całej Europie; 2) tworzenie odpowiednich i równych warunków funkcjonowania umożliwiających rozkwit sieci cyfrowych i innowacyjnych usług; 3) maksymalizacja potencjału wzrostu gospodarki cyfrowej. Komisja opracowała plan działania składający się z 16 głównych działań w ramach tych filarów, które mają zostać podjęte przed końcem 2016 r.[12] W celu mierzenia postępów Europy na drodze ku gospodarce cyfrowej i społeczeństwu cyfrowemu Komisja stworzyła narzędzie internetowe nazywane wskaźnikiem gospodarki cyfrowej i społeczeństwa cyfrowego[13] (DESI). Łączy on pięć istotnych wskaźników odnoszących się do obecnej europejskiej kombinacji polityki cyfrowej, co umożliwia ogląd wyników poszczególnych państw. Od momentu publikacji strategii Komisja złożyła już szereg wniosków ustawodawczych zmierzających do realizacji jednolitego rynku cyfrowego. Celem nowych wniosków ustawodawczych jest rozwiązanie takich kwestii jak nieuzasadnione blokowanie geograficzne[14], transgraniczne usługi doręczania paczek[15], możliwość transgranicznego przenoszenia na rynku wewnętrznym usług online w zakresie treści[16], przegląd rozporządzenia w sprawie współpracy w zakresie ochrony konsumenta[17], audiowizualne usługi medialne[18], umowy sprzedaży towarów zawieranych przez Internet lub w inny sposób na odległość[19] oraz umowy o dostarczanie treści cyfrowych[20]. Komisja opublikowała również wnioski wyjaśniające założenia przyszłej polityki, np. w stosunku do platform internetowych[21].

Rola Parlamentu Europejskiego

Parlament odegrał aktywną rolę w niedawnych działaniach na rzecz ożywienia rynku wewnętrznego i jest zagorzałym zwolennikiem oraz inicjatorem jednolitego rynku cyfrowego.

W swojej rezolucji z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – administracja elektroniczna jako projekt przewodni[22] wskazano na potrzebę jasnych i spójnych ram prawnych w zakresie wzajemnego uznawania uwierzytelniania elektronicznego, identyfikacji elektronicznej i podpisów elektronicznych dla umożliwienia funkcjonowania transgranicznych usług administracyjnych na terenie UE.

Dnia 11 grudnia 2012 r. Parlament przyjął dwie rezolucje nieustawodawcze w sprawie rynku wewnętrznego: pierwsza dotyczyła ukończenia tworzenia jednolitego rynku cyfrowego[23], a druga – strategii wolności cyfrowej w polityce zagranicznej UE[24]. Celem powyższych rezolucji było opracowanie polityki i praktyki z myślą o ustanowieniu w Unii Europejskiej prawdziwego jednolitego rynku cyfrowego, co miało umożliwić poradzenie sobie z problemem istnienia 27 różnych zestawów przepisów w kluczowych dziedzinach, w tym w zakresie podatku VAT, usług pocztowych i praw własności intelektualnej. Włączenie MŚP w zakres rewolucji cyfrowej przez prawdziwy, dobrze rozwinięty i ogólnoeuropejski handel elektroniczny stanowi jedno z zaleceń dla Komisji i Rady w celu przełamania barier cyfrowych między państwami członkowskimi.

4 lipca 2013 r. Parlament przyjął kolejną rezolucję w sprawie w sprawie stworzenia jednolitego rynku cyfrowego[25], koncentrując się na wykorzystaniu pełnego potencjału jednolitego rynku cyfrowego w rozwiązywaniu takich problemów jak różnice w zakresie umiejętności, budowanie zaufania, bezpieczeństwo i zaufanie konsumentów, tworzenie atrakcyjnego wsparcia prawnego dla treści cyfrowych, tworzenie usług związanych z mobilnością oraz wymiar międzynarodowy. W rezolucji tej określono wytyczne, które Komisja uwzględniła następnie w swojej strategii jednolitego rynku cyfrowego. Osiągnięcia Parlamentu w dziedzinie cyfrowej opierają się na pracach przygotowawczych przeprowadzonych przez grupę roboczą ds. handlu elektronicznego i jednolitego rynku cyfrowego, której przewodniczy posłanka Róża Gräfin von Thun und Hohenstein.

W odpowiedzi na strategię jednolitego rynku cyfrowego w dniu 19 stycznia 2016 r. Parlament przyjął rezolucję zatytułowaną „W kierunku aktu o jednolitym rynku cyfrowym”[26], w której wezwał Komisję do zapobiegnięcia nieuzasadnionemu blokowaniu geograficznemu, poprawy dostępu konsumentów do towarów i usług, zapewnienia równoważnego i trwałego poziomu ochrony konsumentów niezależnie od tego, czy dokonują zakupu treści cyfrowych w internecie, czy poza nim, znalezienia innowacyjnych rozwiązań w przypadku transgranicznych usług doręczania paczek w celu poprawy usług i obniżenia kosztów, zniesienia ograniczeń dla MŚP, start-upów i scale-upów oraz do wykorzystania możliwości, jakie niosą ze sobą takie nowe technologie ICT jak duże zbiory danych, przetwarzanie w chmurze, Internet rzeczy i drukowanie trójwymiarowe. Parlament uznał, że należy utrzymać przyjazną dla innowacji politykę wobec platform internetowych (np. wyszukiwarek, sklepów z aplikacjami), która ułatwia wchodzenie nowych podmiotów na rynek, oraz opowiedział się za przeglądem dyrektywy o prywatności elektronicznej w celu zapewnienia spójności jej zapisów z nowymi unijnymi przepisami o ochronie danych.

Parlament przyczynia się do kształtowania jednolitego rynku cyfrowego dzięki intensywnym działaniom ustawodawczym. Najnowsze uregulowania prawne w tym zakresie obejmują: wprowadzenie gwarancji neutralności sieci; obniżenie opłat roamingowych, które ma doprowadzić do zniesienia roamingu danych do czerwca 2017 r.[27]; przyjęcie dyrektywy w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej[28], rozporządzenia w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym[29], a także dyrektywy w sprawie europejskich zasad cyberbezpieczeństwa[30]. Jeśli chodzi o pakiet dotyczący ochrony danych[31], w dniu 4 maja 2016 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[32] opublikowano rozporządzenie (UE) 2016/679 i dyrektywę (UE) 2016/680. Akty te gwarantują łatwiejszy dostęp dla obywateli do własnych danych i informacji na temat sposobu przetwarzania danych, prawo do przenoszenia danych, wyjaśniają prawo do bycia zapomnianym oraz gwarantują prawo danej osoby do informacji, w przypadku gdy jej dane zostały wykradzione[33]. Rozporządzenie ma zacząć obowiązywać od dnia 25 maja 2018 r. Państwa członkowskie muszą dokonać transpozycji dyrektywy do swojego ustawodawstwa krajowego do dnia 6 maja 2018 r.[34]. Obecnie Parlament prowadzi intensywne prace ustawodawcze nad wnioskami złożonymi w następstwie strategii jednolitego rynku cyfrowego oraz rezolucji PE pt. „W kierunku aktu o jednolitym rynku cyfrowym”[35].

Badania przeprowadzone na zlecenie Parlamentu pokazują znaczący potencjał jednolitego rynku cyfrowego pod względem ograniczenia w Europie kosztów i barier dla obywateli i przedsiębiorstw[36], a także uczynienia gospodarki europejskiej bardziej ekologiczną[37] i społeczną[38]. W Europie znaczną część tego potencjału można urzeczywistnić dzięki rozwojowi administracji elektronicznej i takich powiązanych usług jak e-zdrowie[39].

W celu zapoznania się z interaktywnym opisem działalności ustawodawczej Parlamentu w obszarze jednolitego rynku cyfrowego, prosimy o zeskanowanie kodu QR lub kliknięcie w poniższy link: http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/ATAG/2015/542204/IPOL_ATA(2015)542204_EN.pdf

[1]Celem strategii lizbońskiej było uczynienie z Unii Europejskiej „gospodarki najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej w świecie opartej na wiedzy i zdolnej do łączenia zrównoważonego wzrostu z większą liczbą lepszych miejsc pracy i większą spójnością społeczną”.

[2] http://ec.europa.eu/digital-agenda/

[3]Komunikat Komisji pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192). Zob. również dodatkowe dokumenty opublikowane wraz z komunikatem prasowym: http://europa.eu/rapid/press-release_IP-15-4919_en.htm. Informacje na temat przedmiotowych konsultacji publicznych (otwartych, planowanych i zakończonych) można znaleźć pod adresem: https://ec.europa.eu/digital-agenda/en/consultations

[4]Zob. „Streaming and Online Access to Content and Services” [Transmisja strumieniowa i dostęp online do treści i usług] – badanie przygotowane dla parlamentarnej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów w 2014 r.:
http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/etudes/join/2014/492435/IPOL-IMCO_ET(2014)492435_EN.pdf

[5]Zestawienie korzyści wynikających z ostatnich inicjatyw można znaleźć pod adresem: „Plan działania w celu stworzenia jednolitego rynku cyfrowego” – nota informacyjna sporządzona dla parlamentarnej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (2012 r.), http://www.europarl.europa.eu/document/activities/cont/201209/20120914ATT51402/20120914ATT51402EN.pdf.

[6]Zob. „European Single Point of Contact” [Europejski punkt kompleksowej obsługi] – badanie przygotowane dla parlamentarnej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów w 2013 r.: http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/etudes/join/2013/507453/IPOL-IMCO_ET(2013)507453_EN.pdf

[7]Zob. badanie pt. „Contribution of the Internal Market and Consumer Protection to Growth” [Wkład jednolitego rynku i ochrony konsumentów na rzecz wzrostu] przygotowane dla parlamentarnej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Departament Polityczny A, 2014 r. http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2014/518762/IPOL_STU(2014)518762_EN.pdfhttp://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2015/536364/EPRS_STU(2015)536364_EN.pdf

[8]Komunikat Komisji pt. „Wykorzystanie potencjału chmury obliczeniowej w Europie” (COM(2012)0529).

[9]Komunikat Komisji pt. „Spójne ramy na rzecz wzmocnienia zaufania na jednolitym rynku cyfrowym handlu elektronicznego i usług online” (COM(2011)0942).

[10]Wcześniejsze starania na rzecz poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz zapewnienia ochrony konsumentów były podejmowane np. za pośrednictwem dyrektywy o ochronie danych (95/46/WE; wniosek z 2012 r. w sprawie ogólnego rozporządzenia o ochronie danych jest obecnie przedmiotem dyskusji w Parlamencie), dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego (2000/31/WE), pakietu telekomunikacyjnego, w tym dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej (2002/58/WE), dyrektywy w sprawie usług płatniczych (2007/64/WE), dyrektywy w sprawie praw konsumentów (2011/83/UE) oraz rozporządzenia w sprawie roamingu (531/2012).

[11]Dz.U. C 161 E z 31.5.2011, s. 84.

[12]Komunikat Komisji pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192). Zob. również dodatkowe dokumenty opublikowane wraz z komunikatem prasowym: http://europa.eu/rapid/press-release_IP-15-4919_en.htm. Informacje na temat przedmiotowych konsultacji publicznych (otwartych, planowanych i zakończonych) można znaleźć pod adresem: https://ec.europa.eu/digital-agenda/en/consultations.

[13]http://europa.eu/rapid/press-release_MEMO-16-385_en.htm

[14]Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym, http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A52016PC0289

[15]Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie transgranicznych usług doręczania paczek, https://ec.europa.eu/transparency/regdoc/rep/1/2016/PL/1-2016-285-PL-F1-1.PDF

[16]Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie zapewnienia możliwości transgranicznego przenoszenia na rynku wewnętrznym usług online w zakresie treści, https://ec.europa.eu/transparency/regdoc/rep/1/2015/PL/1-2015-627-PL-F1-1.PDF

[17]Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (2016/0148(COD)), http://ec.europa.eu/consumers/consumer_rights/unfair-trade/docs/cpc-revision-proposal_en.pdf

[18]Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych ze względu na zmianę sytuacji na rynku (COM(2016)0287), http://ec.europa.eu/newsroom/dae/document.cfm?doc_id=15948

[19]Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów zawieranych przez Internet lub w inny sposób na odległość, (COM(2015)0635) – 2015/0288 (COD), http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?qid=1450431933547&uri=CELEX%3A52015PC0635

[20]Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych (COM(2015)06342015/0287(COD), http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?qid=1450431933547&uri=CELEX:52015PC0634.

[21]Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Platformy internetowe i jednolity rynek cyfrowy. Szanse i wyzwania dla Europy” (COM(2016)0288), http://ec.europa.eu/newsroom/dae/document.cfm?doc_id=15949

[22]Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0140.

[23]Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0468.

[24]Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0470.

[25]Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0327.

[26]Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0009.

[27]Dz.U. L 310 z 26.11.2015, s. 1. Dz.U. C 261 E z 10.9.2013, s. 54.

[28]Dz.U. L 155 z 23.5.2014, s. 1.

[29]Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73.

[30]Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii

[31] http://www.europarl.europa.eu/oeil/popups/ficheprocedure.do?reference=2012/0011(COD)&l=en

[32]http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=OJ:L:2016:119:FULL&from=PL

[33]http://europa.eu/rapid/press-release_IP-15-6321_pl.pdf

[34]http://ec.europa.eu/justice/data-protection/

[35]Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0009.

[36]Badanie pt. „Reducing costs and barriers for businesses in the Single Market” [Obniżenie kosztów i barier dla przedsiębiorstw na jednolitym rynku] (2016) przygotowane dla komisji IMCO przez Departament Tematyczny A oraz London Economics, http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2016/578966/IPOL_STU(2016)578966_EN.pdf

[37]Badanie pt. „Longer lifetime for products” [Dłuższy cykl życia produktów] (2016) przygotowane dla komisji IMCO przez Departament Tematyczny A oraz TNO.

[38]Badanie pt. „Social economy” [Gospodarka społeczna] (2016) przygotowane dla komisji IMCO przez Departament Tematyczny A oraz Optimity Advisors, http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2016/578969/IPOL_STU(2016)578969_EN.pdf

[39]Badanie pt. „Ubiquitous Developments of the Digital Single Market” [Ekspansywny rozwój jednolitego rynku cyfrowego] (2013) przygotowane dla komisji IMCO przez Departament Tematyczny A oraz konsorcjum WIK, RAND i TNO, http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/etudes/join/2013/507481/IPOL-IMCO_ET(2013)507481_EN.pdf

Mariusz Maciejewski / Louis Dancourt / Magdalena Dimova

12/2016