Procedura : 2014/2075(DEC)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0101/2015

Teksty złożone :

A8-0101/2015

Debaty :

PV 28/04/2015 - 16
CRE 28/04/2015 - 16

Głosowanie :

PV 29/04/2015 - 10.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0118

SPRAWOZDANIE     
PDF 867kWORD 818k
30.3.2015
PE 539.748v04-00 A8-0101/2015

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Komisja Kontroli Budżetowej

Sprawozdawczyni: Ingeborg Gräßle

1.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

1.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(1),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(2),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 czerwca 2014 r. zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2013” (COM(2014)0342),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji dotyczące rocznej oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach (COM(2014)0383) oraz dołączone dokumenty robocze służb Komisji (SWD(2014)0200 i SWD(2014)0201),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami instytucji(3), oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

        uwzględniając różne decyzje i zalecenia Rzecznik Praw Obywatelskich dotyczące Komisji, a także wdrażanie przez instytucje jej zaleceń w interesie obywateli;

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05303/2015 – C8‑0053/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(5),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia … w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2013(7);

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, jak również parlamentom narodowym oraz krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

2.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego na rok budżetowy 2013

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(8),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(9),

–       uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2013(10),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285),SWD(2014)0286),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2013, wraz z odpowiedziami Agencji(11),

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(12) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(13),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(14), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(15), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–       uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(16), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

–       uwzględniając decyzję Komisji nr 2009/336/WE z dnia 20 kwietnia 2009 r. ustanawiającą „Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego” do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003(17),

–       uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/776/UE z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia „Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego” i uchylenia decyzji 2009/336/WE(18),

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

3.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) na rok budżetowy 2013

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(19),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(20),

–       uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2013(21),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2013, wraz z odpowiedziami Agencji(22),

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(23) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(24),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(25), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(26), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–       uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(27), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

–       uwzględniając decyzję Komisji 2004/20/WE z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie Agencja Wykonawcza ds. Inteligentnej Energii, w celu zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie energii w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003(28),

–       uwzględniając decyzję Komisji 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylenia decyzji 2004/20/WE i 2007/372/WE(29),

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji), Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

4.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Konsumentów) na rok budżetowy 2013

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(30),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(31),

–       uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Konsumentów) za rok budżetowy 2013(32),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Konsumentów) za rok budżetowy 2013, wraz z odpowiedziami Agencji(33),

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(34) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(35),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(36), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(37), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–       uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(38), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

–       uwzględniając decyzję Komisji 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie „Agencja wykonawcza programu zdrowia publicznego” do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003(39),

–       uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/770/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności oraz uchylającą decyzję 2004/858/WE(40),

–       uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2014/927/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniającą decyzję wykonawczą 2013/770/UE w celu przekształcenia „Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności” w „Agencję Wykonawczą ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności”(41),

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Konsumentów) absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Konsumentów), Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

5.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych na rok budżetowy 2013

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(42),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(43),

–       uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013, wraz z odpowiedziami Agencji(44),

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(45) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(46),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(47), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(48), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–       uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(49), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

–       uwzględniając decyzję Komisji nr 2008/37/WE z dnia 14 grudnia 2007 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych w celu zarządzania wspólnotowym programem szczegółowym Pomysły w dziedzinie badań pionierskich na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003(50),

–       uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/779/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych oraz uchylającą decyzję 2008/37/WE(51),

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

6.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych na rok budżetowy 2013

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(52),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(53),

–       uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013(54),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013, wraz z odpowiedziami Agencji(55),

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(56) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(57),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(58), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(59), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–       uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(60), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

–       uwzględniając decyzję Komisji nr 2008/46/WE z dnia 14 grudnia 2007 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych w celu zarządzania niektórymi obszarami szczegółowych programów wspólnotowych Ludzie, Możliwości i Współpraca w dziedzinie badań na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003(61),

–       uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/778/UE z dnia 13 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych oraz uchylającą decyzję 2008/46/WE(62),

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

7.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) na rok budżetowy 2013

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(63),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(64),

–       uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2013(65),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2013, wraz z odpowiedziami Agencji(66),

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(67) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(68),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(69), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(70), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–       uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(71), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

–       uwzględniając decyzję Komisji nr 2007/60/WE z dnia 26 października 2006 ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003(72),

–       uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/801/UE z dnia 23 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Innowacyjności i Sieci oraz uchylającą decyzje 2007/60/WE i 2008/593/WE(73),

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

1.      udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej), Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

8.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków dotyczących wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013(74),

–       uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014)0510 – C8‑0140/2014)(75),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014)0607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014)0285), SWD(2014)0286),

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 czerwca 2014 r. zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2013” (COM(2014)0342),

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji dotyczące rocznej oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach (COM(2014)0383) oraz dołączone dokumenty robocze służb Komisji (SWD(2014)0200 i SWD(2014)0201),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014)0615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014)0293),

–       uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami instytucji(76), oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

–       uwzględniając poświadczenie wiarygodności(77) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05303/2015 – C8‑0053/2015),

–       uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8‑0048/2015),

–       uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(78),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(79), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(80), w szczególności jego art. 14 ust. 2 i 3,

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

1.      zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013;

2.      przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, jak również parlamentom narodowym oraz krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

9.  PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

zawierającej uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoją decyzję w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja,

–       uwzględniając swoje decyzje w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetów agencji wykonawczych za rok budżetowy 2013,

–       uwzględniając art. 93 i załącznik V do Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

A.     mając na uwadze, że po raz dwudziesty z kolei Trybunał Obrachunkowy nie był stanie wydać pozytywnego poświadczenia wiarygodności w odniesieniu do legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń, co grozi podważeniem zasadności wydatków i strategii politycznych Unii;

B.     mając na uwadze, że w sytuacji ograniczonych środków większe znaczenie należy przywiązywać do konieczności przestrzegania dyscypliny budżetowej i skutecznego oraz wydajnego korzystania ze środków;

C.     mając na uwadze, że Komisja ponosi ostateczną odpowiedzialność za realizację budżetu Unii, podczas gdy państwa członkowskie muszą ściśle współpracować z Komisją dla zagwarantowania, że środki są wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami; mając na uwadze, że państwa członkowskie, w ramach dzielonego zarządzania funduszami, ponoszą szczególną odpowiedzialność w odniesieniu do realizacji budżetu Unii;

D.     mając na uwadze, że sprawą kluczową jest, aby w ramach dzielonego zarządzania funduszami dane przekazywane przez państwa członkowskie dotyczące zarówno dochodów, jak i wydatków w ramach zarządzania dzielonego były uczciwe i dokładne; mając na uwadze, że sprawą kluczową jest, by państwa członkowskie znały swą własną odpowiedzialność w odniesieniu do zarządzania funduszami Unii w ramach zarządzania dzielonego;

E.     mając na uwadze, że dialog międzyinstytucjonalny zapisany w art. 318 T o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dostarcza możliwość pobudzenia nowej kultury wyników w Komisji;

Zarządzanie dzielone: niedociągnięcia w zarządzaniu Komisji i państw członkowskich

Zastrzeżenia dotyczące rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich

1.      nie może politycznie zagwarantować, że procedury kontroli wprowadzone w Komisji i państwach członkowskich dają niezbędne gwarancje co do legalności i prawidłowości wszystkich transakcji leżących u podstaw rozliczeń w rolnictwie i rozwoju obszarów wiejskich, jak wykazano w zastrzeżeniach wydanych przez dyrektora generalnego DG AGRI w jego rocznym sprawozdaniu z działalności z dnia 31 marca 2014 r.;

–       ABB02 – środki rynkowe: 198,3 mln EUR obarczone ryzykiem; siedem systemów pomocy w dziewięciu państwach członkowskich przy 11 zastrzeżeniach: Polska 77,6 mln EUR, Hiszpania 54 mln EUR, Francja 32,4 mln EUR, Holandia 16,4 mln EUR, Wielka Brytania 8,5 mln EUR, Włochy 5 mln EUR, Republika Czeska 2 mln EUR, Austria 1,9 mln EUR, Szwecja 0,5 mln EUR;

–       ABB 03 – płatności bezpośrednie: 652 mln EUR obarczone ryzykiem; 20 agencji płatniczych obejmujących 6 zainteresowanych państw członkowskich: Hiszpania (15 z 17 agencji płatniczych) 153 mln EUR, Francja 203,4 mln EUR, Wielka Brytania PRA Anglia 118 mln EUR, Grecja 117,8 mln EUR, Węgry 36,6 mln EUR, Portugalia 28 mln EUR;

–       ABB 04 - wydatki na rozwój obszarów wiejskich: 599 mln EUR obarczone ryzykiem; 31 agencji płatniczych obejmujących 19 zainteresowanych państw członkowskich: Belgia, Bułgaria (56,8 mln EUR), Cypr, Niemcy (Bawaria, Brandenburgia), Dania, Hiszpania (Andaluzja, Asturia, Kastylia la Mancha, Kastylia i Leon, FOGGA Galicja, Madryt), Finlandia, Francja (ODARC, ASP (70,3 mln EUR)), Wielka Brytania (SGRPID Szkocja, RPA Anglia), Grecja, Irlandia, Włochy (AGEA (52,6 mln EUR), AGREA Emilia Romania, OPR Lombardia, OPPAB Bolzano, ARCEA Kalabria), Luksemburg, Holandia, Polska (56,7 mln EUR), Portugalia (51,7 mln EUR), Rumunia (138,9 mln EUR) oraz Szwecja;

–       ABB 05: 2,6 mln EUR obarczone ryzykiem – wydatki związane z IPARD na rzecz Turcji;

Zastrzeżenia dotyczące polityki regionalnej

2.      nie może politycznie zagwarantować, że procedury kontroli wprowadzone w Komisji i państwach członkowskich dają niezbędne gwarancje co do legalności i prawidłowości wszystkich transakcji leżących u podstaw rozliczeń w polityce regionalnej, jak wykazano w zastrzeżeniach wydanych przez dyrektora generalnego DG REGIO w jego rocznym sprawozdaniu z działalności z dnia 31 marca 2014 r.: zauważa, że zastrzeżenia wyrażono w odniesieniu do 73 z 322 programów w związku z częściowo wiarygodnym systemem zarządzania i kontroli (w porównaniu do 85 z 317 w 2012 r.); zauważa, że płatności okresowe dokonane na programy w okresie 2007-2013, co do których wyrażono zastrzeżenia, wynoszą 6 035,5 mln EUR; zauważa, że Komisja oszacowała kwotę obarczoną ryzykiem na 440,2 mln EUR;

3.      zwraca uwagę, że choć zastrzeżenia te wskazują na uchybienia w systemach kontroli państw członkowskich, stanowią one również skuteczny instrument wykorzystywany przez Komisję do przyspieszenia działań przez państwa członkowskie w celu usunięcia tych uchybień, a co za tym idzie, ochrony budżetu Unii;

Zastrzeżenia dotyczące zatrudnienia i spraw socjalnych

4.      nie może politycznie zagwarantować, że procedury kontroli wprowadzone w Komisji i państwach członkowskich dają niezbędne gwarancje co do legalności i prawidłowości wszystkich transakcji leżących u podstaw rozliczeń w zakresie zatrudnienia i spraw socjalnych, jak wykazano w zastrzeżeniach wydanych przez dyrektora generalnego DG EMPL w jego rocznym sprawozdaniu z działalności z dnia 31 marca 2014 r.: zauważa, że roczne sprawozdanie z działalności zawiera zastrzeżenie związane z płatnościami dokonanymi w 2013 r. na okres programowania 2007-2013 w postaci obarczonej ryzykiem kwoty 123,2 mln EUR; zauważa, że zastrzeżenia te dotyczą 36 ze 118 programów operacyjnych w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (wobec 27 ze 117 PO w 2012 r.);

Poświadczenie wiarygodności Trybunału Obrachunkowego

Rachunki a legalność i prawidłowość dochodów – opinie pozytywne           

5.      z zadowoleniem przyjmuje fakt, że roczne sprawozdanie finansowe Unii za rok budżetowy 2013 przedstawia rzetelnie we wszystkich istotnych aspektach stanowisko Unii na dzień 31 grudnia 2013 r., i z satysfakcją odnotowuje, że dochody leżące u podstaw rozliczeń za rok zakończony 31 grudnia 2013 r. są legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach;

Zastrzeżenia dotyczące wpływów z dochodu narodowego brutto (DNB)

6.      wysuwa zastrzeżenie dotyczące sposobu, w jaki obliczono wpływy z DNB państw członkowskich z uwagi na braki(81) w zakresie weryfikacji danych przez Komisję(82); przypomina, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że weryfikacja danych DNB przeprowadzona przez Komisję nie była wystarczająco usystematyzowana i ukierunkowana;

Legalność i prawidłowość zobowiązań – opinia pozytywna

7.      z zadowoleniem odnotowuje, że zobowiązania leżące u podstaw rozliczeń za rok zakończony 31 grudnia 2013 r. są we wszystkich istotnych aspektach legalne i prawidłowe;

Legalność i prawidłowość płatności – opinia negatywna

8.      uważa za niedopuszczalne, że w przypadku płatności po raz dwudziesty z rzędu występuje istotny poziom błędu;

9.      rozumie, że podstawą wydania przez Trybunał Obrachunkowy opinii negatywnej jest wniosek, że systemy nadzoru i kontroli są tylko częściowo skuteczne i że w rezultacie w przypadku płatności poziom błędu wynosi prawdopodobnie 4,7%;

10.    przypomina, że najbardziej prawdopodobny poziom błędu w przypadku płatności w roku budżetowym 2012 został oszacowany na 4,8%, w roku budżetowym 2011 na 3,9%, w roku budżetowym 2010 na 3,7%, w roku budżetowym 2009 na 3,3%, w roku budżetowym 2008 na 5,2%, w roku budżetowym 2007 na 6,9%, co daje średni poziom około 4,6% w okresie objętym poprzednimi wieloletnimi ramami finansowymi (WRF) 2007−2013; zauważa, że sprawozdania roczne Trybunału Obrachunkowego ukazują stabilizację poziomu błędu w 2013 r. na średnim poziomie WRF 2007−2013, co niemniej jednak ukazuje zwyżkową i negatywną tendencję od 2009 r.;

11.    zwraca uwagę, że według sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego za 2013 r. szacowany poziom błędu w obszarach zarządzania dzielonego wynosi 5,2%; odnotowuje, że w przypadku wszystkich innych wydatków operacyjnych (przeważnie bezpośrednio zarządzanych przez Komisję) szacowany poziom błędu wynosi 3,7%; podkreśla, że obydwa poziomy błędu są wyższe od progu istotności wynoszącego 2%; podkreśla, że szacowany poziom błędu w obszarach zarządzania dzielonego jest znacznie wyższy, niż w przypadku wszystkich innych wydatków operacyjnych;

12.    zauważa, że dyrektor generalny DG REGIO w swym rocznym sprawozdaniu z działalności z dnia 31 marca 2014 r. wyraził zastrzeżenia – w związku z częściowo wiarygodnym systemem zarządzania i kontroli – w odniesieniu do 73 z 322 programów na rok 2013, co stanowi mniejszą liczbę w porównaniu z 2012 r. (85 z 317 PO); zauważa, że szacowana kwota obarczona ryzykiem wynosi 1 135,3 mln EUR i że te zastrzeżenia, a także odnośna kwota, dotyczą dwóch okresów programowania: 2007-2013 oraz 2000-2006;

13.    przyjmuje do wiadomości, że dyrektor generalny DG RTD wydał jedno zastrzeżenie dotyczące siódmego programu ramowego w zakresie badań (7. PR) w swym rocznym sprawozdaniu z działalności z dnia 31 marca 2014 r., i że szacowany wpływ w 2013 r. waha się pomiędzy 105,5 mln EUR a 109,5 mln EUR;

14.    odnotowuje, że dyrektor generalny DG MARE zgłosił jedno zastrzeżenie dotyczące Europejskiego Funduszu Rybackiego w swym rocznym sprawozdaniu z działalności z dnia 31 marca 2014 r. oraz że kwota obarczona ryzykiem w 2013 r. wynosi 10,77 mln EUR;

15.    zwraca uwagę na potrzebę ciągłego usprawniania systemów zarządzania i kontroli w państwach członkowskich w celu zapewnienia lepszego zarządzania finansami funduszy Unii oraz zmniejszenia poziomu błędu w poszczególnych obszarach polityki w trakcie okresu programowania 2014-2020;

Korekty finansowe i odzyskiwanie środków

16.    zauważa, że korekty finansowe zgłoszone jako zrealizowane w 2013 r. zmniejszyły się z 3,7 mld EUR w 2012 r. do 2,5 mld EUR w 2013 r., i przypomina, że wysoka korekta finansowa w 2012 r. wynikała głównie z jednej korekty kwoty 1,8 mld EUR w Hiszpanii korygującej wydatki z funduszy strukturalnych w okresie 2000-2006; zauważa, że Komisja zrealizowała w 2013 r. korekty finansowe i odzyskanie środków wynoszące 3 362 mln EUR, co stanowi 2,3% płatności z budżetu Unii;

17.    zauważa, że kumulacja korekt finansowych wprowadzanych w chwili ostatecznego rozliczania programów zakłada sztuczną kumulację w okresach, które nie są znaczące, ponieważ rozliczeń programów dokonuje się dopiero kilka lat po ich faktycznej realizacji; wzywa Komisję do przeanalizowania, czy zmiana metodologiczna polegająca na przejściu z korekt potwierdzonych do korekt dokonanych, która miała miejsce w 2012 r., jest najbardziej odpowiednia do odzwierciedlenia faktycznego stanu systemów zarządzania i kontroli w danym roku budżetowym;

18.    zauważa, że wynikający z tego spadek o 34% korekt finansowych zrealizowanych w 2013 r. (z 3,7 mld EUR do 2,5 mld EUR) został częściowo zrekompensowany dzięki wzrostowi o 27% odzyskania środków w 2013 r. (z 0,7 mld EUR do 0,9 mld EUR);

19.    ubolewa, że z uwagi na ramy prawne chroniące interesy finansowe Unii, złożoność powiązanych procedur oraz liczbę poziomów kontroli w wielu obszarach, błędy mogą zostać skorygowane dopiero po kilku latach od ich wystąpienia;

20.    wskazuje, że średnia kwota korekt finansowych i odzyskanych środków dokonanych w latach 2009-2013 wyniosła 2,7 mld EUR, co stanowi 2,1% średniej kwoty płatności z budżetu Unii w tym okresie; zauważa, że – według Komisji – wspomniany trend można wytłumaczyć zamknięciem okresu programowania 2000-2006(83); zauważa w szczególności, że w odniesieniu do polityki spójności cztery piąte korekt dokonanych w okresie 2007-2013 dotyczyło programów operacyjnych z wcześniejszych okresów(84); przypomina, że państwa członkowskie mają prawo do zastąpienia wykrytych niekwalifikowalnych wydatków legalnymi i prawidłowymi wydatkami na mocy ram prawnych obowiązujących w zakresie funduszy strukturalnych;

21.    przypomina, że Komisja i państwa członkowskie mają obowiązek stosowania środków naprawczych, aby chronić budżet Unii w przypadku wystąpienia nieskutecznych systemów kontroli lub nieprawidłowych wydatków; podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie stosują takie środki naprawcze i zauważa, że gdyby środków tych nie zastosowano w odniesieniu do zbadanych przez Trybunał Obrachunkowy płatności za 2013 r., ogólny szacowany poziom błędu wyniósłby 6,3%, a nie 4,7%; podkreśla, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż w odniesieniu do wielu transakcji obarczonych błędem, szczególnie w obszarach zarządzania dzielonego, organy krajowe dysponowały wystarczającymi informacjami, by wykryć i skorygować błędy; domaga się więc, by Trybunał Obrachunkowy wychodził z założenia, przy szacowaniu w przyszłych sprawozdaniach rocznych poziomu błędu, że wszystkie środki naprawcze zostały podjęte;

22.    ubolewa ponadto, że środki te mają nadal ograniczony finansowy wpływ na budżet Unii, gdyż ponad 40% korekt finansowych dokonanych w 2013 r. nie jest uznawanych za dochody przeznaczone na określony cel(85), lecz może być wykorzystywane przez te same państwa członkowskie, które przyczyniły się do tych korekt w polityce spójności, co osłabia prewencyjny wpływ korekt finansowych;

23.    zwraca uwagę, że około 28% korekt finansowych zrealizowanych w 2013 r. oznacza obniżkę netto finansowania Unii na rzecz danego programu i danego państwa członkowskiego w odniesieniu do polityki spójności;

24.    zauważa z niepokojem, że w wyżej wymienionym komunikacie Komisji z dnia 29 września 2014 r. niekoniecznie podano wiarygodne informacje na temat środków wycofywanych, odzyskiwanych i procedur odzyskiwania środków z funduszy strukturalnych dokonywanych przez państwa członkowskie, gdyż Komisja twierdzi, iż musiała przyjąć ostrożne podejście ze względu na pewne uchybienia w liczbach państw członkowskich w celu zagwarantowania, że powyższe kwoty nie są zawyżone(86);

25.    zwraca się do Komisji i państw członkowskich o wprowadzenie należytych procedur w celu potwierdzenia wiarygodnych informacji na temat ram czasowych, pochodzenia oraz charakteru działań korygujących oraz w celu przedstawiania zestawień informacji w najszerszym możliwie zakresie na temat roku, w którym dokonano płatności, roku, w którym wykryto odnośny błąd, oraz roku, w którym odzyskiwanie środków lub korekty finansowe przedstawiane są w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego, przy czym należy uwzględnić wieloletni charakter całej procedury; uważa również, że zasadnicze znaczenie mają wyczerpujące informacje na temat odzyskiwania środków i korekt finansowych, a także pełna przejrzystość danych dotyczących uwolnienia środków i postępowań w sprawie naruszenia odnoszących się do danego roku;

Sprawozdanie podsumowujące i roczne sprawozdania z działalności

26.    zauważa, że dyrektorzy generalni Komisji poczynili 17 skwantyfikowanych zastrzeżeń dotyczących wydatków; wskazuje, że niższa liczba skwantyfikowanych zastrzeżeń w 2013 r. (21 w 2012 r.) nie miała wpływu na ograniczenie zakresu kwoty obarczonej ryzykiem oraz że maksymalna łączna kwota obarczona ryzykiem ogłoszona przez Komisję w sprawozdaniu podsumowującym(87) plasuje się poniżej 4 179 mln EUR, co odpowiada 2,8% wszystkich dokonanych wydatków;

27.    zwraca się do Komisji o dalsze doprecyzowanie metod obliczania kwoty obarczonej ryzykiem(88) i wyjaśnienie szacunkowego wpływu mechanizmów naprawczych na tę kwotę oraz o wydanie w jej sprawozdaniu podsumowującym właściwego „poświadczenia wiarygodności” w oparciu o roczne sprawozdania z działalności dyrektorów generalnych;

28.    przypomina, że skumulowane dane liczbowe wykorzystywane przez Komisję dotyczą mechanizmów korygujących stosowanych przez Komisję i państwa członkowskie (korekty finansowe i odzyskane środki) kilka lat po wypłacie środków (w szczególności w okresach 1994-1999 i 2000-2006), oraz zauważa, że w tym czasie ani Trybunał Obrachunkowy, ani Komisja nie przedstawiły precyzyjnych poziomów błędu;

Presja na budżet

29.    jest zaniepokojony faktem, iż z powodu niedopuszczalnego stanowiska Rady podczas negocjacji rocznego budżetu Unii i pomimo wysokiego poziomu płatności sprawozdania finansowe pokazują, że zobowiązania pozostające do spłaty (w dziale 1b, głównie polityka regionalna, poziom zobowiązań pozostających do spłaty na koniec 2013 r. szacuje się na 23,4 mld EUR, a na koniec 2010 r. kwota ta wynosiła 5 mld EUR, na koniec 2011 r. 11 mld EUR i 16 mld EUR na koniec 2012 r.) i inne należności pozostające do spłaty nadal rosły w 2013 r.; zauważa, że na koniec roku wynosiły one 322 mld EUR(89) i liczba ta najprawdopodobniej rosła w 2014r.;

30.    przypomina, że pod koniec 2013 r. szacunkowa kwota zobowiązań pozostających do realizacji wyniosła 322 mld EUR i przewidywano jej wzrost w 2014 r.; uważa, że taka sytuacja jest de facto sprzeczna z zasadą należytego zarządzania finansami określoną w art. 310 TFUE, a tym samym podważa legalność budżetu;

31.    podkreśla, że te „wystające” zobowiązania finansowe są kwestią szczególnej troski, ponieważ po raz pierwszy pułapy płatności zasadniczo nie powinny ulec zmianie w ujęciu realnym przez wiele lat(90);

32.    wskazuje, że w dobie kryzysu gospodarczego środku finansowe są ograniczone; zauważa jednak, że w przypadku dużej części budżetu maksymalny poziom wydatków w ramach linii budżetowych wieloletnich ram finansowych dzieli się na roczne przydziały dla poszczególnych państw członkowskich; zauważa, że sposób, w jaki fundusze są absorbowane przez państwa członkowskie, często staje się głównym celem polityki („wykorzystać, bo przepadną”)(91); wzywa Komisję i państwa członkowskie do sprzyjania zatem przejściu od kultury wydawania do kultury wyników przy skoncentrowaniu się na uzyskanych wynikach w oparciu o zasadę wydajności, skuteczności i oszczędności;

33.    zwraca uwagę, że zaliczki brutto na koniec 2013 r. wyniosły 79,4 mld EUR, i podkreśla, że wydłużone okresy prefinansowania mogą prowadzić do większego ryzyka błędu lub straty; podkreśla, że ryzyko to jest szczególnie obecne w dziale 4 budżetu („UE jako partner n a arenie międzynarodowej”), w którym w przypadku typowej operacji pomiędzy zaciągnięciem zobowiązania a zarejestrowaniem przez Komisję ostatecznych związanych z nią wydatków upływają cztery lata.;

34.    wzywa Komisję do ponownego przygotowania i opublikowania „długofalowej prognozy przepływu środków pieniężnych” określającej przyszłe zapotrzebowanie na płatności w celu dopilnowania, aby konieczne płatności mogły być pokrywane z zatwierdzonych rocznych budżetów; domaga się, aby Komisja przedstawiła – jeżeli zajdzie taka konieczność – zmiany do obowiązujących uregulowań, w razie gdyby roczne budżety nie mogły zapewnić odpowiednich środków w celu pokrycia niezbędnego poziomu płatności;

35.    podkreśla potrzebę wypracowania długoterminowych rozwiązań, które pozwolą Komisji na odzyskanie kontroli nad jej budżetem; zauważa, że istnieje szczególna potrzebę położenia większego nacisku na odpowiedzialność i skoncentrowanie się na wynikach i rezultatach wydatkowania; w tym celu podkreśla potrzebę odgrywania przez Parlament większej roli przy kontroli wydatków i wyników;

Instrumenty finansowe

36.    zauważa, że na koniec 2013 r. 941 instrumentów inżynierii finansowej zostało określonych w ramach 176 Europejskich Funduszy Rozwoju Regionalnego i programów operacyjnych Europejskiego Funduszu Społecznego w 25 państwach członkowskich; jest szczególnie zaniepokojony faktem, iż jedynie 47% z 14,3 mld EUR (tj. 6,7 mld EUR), które wypłacono na instrumenty inżynierii finansowej, zostało faktycznie wypłaconych beneficjentom końcowym, chociaż kwota ta stanowi wzrost w porównaniu z kwotą 4,7 mld EUR wypłaconą na koniec 2012 r.; zauważa, że średni wskaźnik wypłat w wysokości 47% na koniec 2013 r. maskuje pewne różnice pomiędzy funduszami i państwami członkowskimi; zauważa, że średni wskaźnik wypłat obejmuje wszystkie 900 funduszy: te ustanowione w 2008 r., a także te nowo ustanowione w 2013 r., których realizacja dopiero się rozpoczęła; uważa, że chociaż część funduszy ma słabe wyniki, inne osiągnęły już 100% absorbcję i obecnie reinwestowane są fundusze odnawialne;

37.    zauważa, że 14 instrumentów inżynierii finansowej powstało z państwach członkowskich w ramach funduszu na rzecz rozwoju obszarów wiejskich; zauważa, że do końca 2013 r. z budżetu Unii wypłacono 443,77 mln EUR bankom w Rumunii, Bułgarii, Grecji, Włoszech i na Litwie; wyraża zaniepokojenie faktem, że z sumy tej ani jedno euro nie zostało przekazane beneficjentom końcowym; zauważa, że z sześciu instrumentów inżynierii finansowej powstałych w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego 72,37 mln EUR wypłacono bankom w Grecji, Rumunii, Bułgarii, Estonii, na Łotwie i w Holandii; zauważa, że tylko na Łotwie dostępne kwoty zostały w pełni wypłacone beneficjentom końcowym, podczas gdy w Rumunii jedynie 28% środków wypłacono na rzecz beneficjenta końcowego, w Bułgarii 77%, w Estonii 91%, a Holandii i Grecji nie uczyniono tego wcale(92);

38.    ubolewa ponadto, że instrumenty te są złożone i trudne do prawidłowego przyznawania, co również utrudnia kontrolę publiczną; wzywa Komisję do przejrzystości i regularnego przedstawiania sprawozdań na temat dźwigni finansowych, strat i rodzajów ryzyka, takich jak „bańki inwestycyjne”; wzywa Komisję do przekazania pełnego zestawienia liczby projektów finansowanych w ramach każdego instrumentu inżynierii finansowej oraz osiągniętych wyników, a także do wyraźnego wskazania, jaka część środków budżetowych Unii została wykorzystana do współfinansowania tych projektów w ramach instrumentów inżynierii finansowej i do przedłożenia kompleksowej analizy kosztów i korzyści w odniesieniu do instrumentów inżynierii finansowej w porównaniu z bardziej bezpośrednimi formami finansowania projektów;

39.    z zadowoleniem przyjmuje fakt, że podczas posiedzeń dotyczących rocznych przeglądów wdrażanie instrumentów finansowych jest systematycznie włączane do porządku obrad i że niedociągnięcia są następnie analizowane oraz proponowane są działania naprawcze; stwierdza z zadowoleniem, że w odniesieniu do następnego okresu 2014-2020, niedociągnięcia w tym obszarze zostały skorygowane, tzn. płatności będą tylko wtedy przenoszone do funduszy zarządzających instrumentami finansowymi, gdy rzeczywisty poziom wypłat na rzecz odbiorców końcowych osiągnie określony procent;

40.    zaleca, aby – w świetle obciążenia budżetu na płatności oraz fakt, że art. 140 ust. 7 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (rozporządzenie finansowe) wymaga unikania nadwyżek na saldzie instrumentów finansowych – Komisja zapewniła, że składki z budżetu Unii na takie instrumenty odzwierciedlają rzeczywiste potrzeby w zakresie przepływu środków pieniężnych;

41.    jest szczególnie zaniepokojony niektórymi ustaleniami Trybunału Obrachunkowego w zakresie skuteczności łączenia dotacji z regionalnych instrumentów inwestycyjnych z pożyczkami z instytucji finansowych w celu wsparcia polityki zewnętrznej UE(93);

42.    wskazuje, że chociaż instrumenty zostały utworzone w odpowiedni sposób, ze względu na uchybienia w zarządzaniu prowadzonym przez Komisję nie osiągnięto w pełni potencjalnych korzyści wynikających z łączenia dotacji i pożyczek; zwraca się do Komisji o wypłacanie funduszy wyłącznie wówczas, gdy beneficjent rzeczywiście ich potrzebuje, oraz o usprawnienie monitorowania wdrażania dotacji unijnych;

Odpowiedzialność Komisji i państw członkowskich w ramach zarządzania dzielonego

43.    podkreśla, że zgodnie z art. 317 TFUE Komisja posiada ostateczną odpowiedzialność za wykonanie budżetu Unii; zwraca uwagę, że w przypadku, gdy Komisja wykonuje budżet w ramach zarządzania dzielonego, zadania związane z wykonywaniem budżetu są przekazywane państwom członkowskim na podstawie art. 59 rozporządzenia finansowego, co angażuje ich odpowiedzialność polityczną i finansową; ponownie stwierdza, że państwa członkowskie powinny działać w ścisłej zgodności z zasadą należytego zarządzania finansami i nie powinny podawać w wątpliwość własnej odpowiedzialności za zarządzanie funduszami Unii;

44.    odnotowuje komunikat Komisji z dnia 28 października 2014 r. zatytułowany “W sprawie przyjęcia zaleceń międzyinstytucjonalnej grupy roboczej dotyczących wprowadzenia i stosowania deklaracji krajowych” (COM(2014)0688); zauważa, że ich przedstawianie jest dobrowolne i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że cztery państwa członkowskie – Dania, Holandia, Szwecja i Wielka Brytania – postanowiły je przedstawić; wyraża jednak ubolewanie, że deklaracje te różnią się co do formy, zakresu, kompleksowości i okresu sprawozdawczego oraz zauważa, że na skutek tego nie są zbyt przydatne;

45.    zwraca uwagę, że według licznych oświadczeń Trybunału Obrachunkowego krajowe deklaracje zarządcze przedstawione przez cztery wyżej wymienione państwa członkowskie mają bardzo ograniczoną wartość w ramach procesu kontroli Trybunału Obrachunkowego i nie można ich uznać za wiarygodne źródło informacji w odniesieniu do wydawania poświadczenia wiarygodności;

46.    odnotowuje komunikat Komisji z dnia 28 października 2014 r. zatytułowany „W sprawie przyjęcia zaleceń międzyinstytucjonalnej grupy roboczej dotyczących wprowadzenia i stosowania deklaracji krajowych” (COM(2014)0688); ubolewa nad brakiem znaczących postępów w celu poprawy zarządzania finansami, co może prowadzić do ciągłej utraty pieniędzy Unii z powodu podejmowania błędnych decyzji na szczeblach politycznym i kierowniczym; wzywa do wprowadzenia systemu sankcji, jeżeli państwa członkowskie przekazują nieprawdziwe informacje na temat programu i deklaracji;

47.    w związku z tym wzywa Komisję i Radę do podjęcia konkretnych i znaczących kroków w celu umożliwienia niezbędnych postępów w zakresie należytego zarządzania finansami, w tym zwiększonego wykorzystania instrumentu deklaracji krajowych, które w praktyce nie wymagają o wiele większych wysiłków (podobno mniej niż 1 EPC w ujęciu rocznym na państwo członkowskie), podczas gdy bardzo ważne jest także, aby państwa członkowskie wzięły na siebie, w ramach dokumentu publicznego, odpowiedzialność polityczną za wykorzystanie funduszy europejskich; wzywa Komisję i państwa członkowskie do publikowania nie tylko deklaracji krajowych, lecz także rocznych podsumowań i deklaracji zarządczych, w celu zapewnienia lepszego wglądu oraz osiągnięcia rzeczywistej poprawy zarządzania finansowego; wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi i Radzie zalecenia mającego na celu promowanie korzystania z krajowych deklaracji zgodnie z zaleceniami międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. wprowadzenia i stosowania deklaracji krajowych;

Wiarygodność danych przekazywanych przez państwa członkowskie

48.    odnotowuje, że brak wiarygodności kontroli pierwszego szczebla dokonywanych przez państwa członkowskie w ramach zarządzania dzielonego podważa wiarygodność rocznych sprawozdań z działalności sporządzanych przez służby Komisji oraz sprawozdanie podsumowujące przyjęte przez Komisję, ponieważ opierają się one częściowo na wynikach kontroli przeprowadzanych przez organy krajowe; ponawia swój wcześniejszy apel, aby Komisja dokonała oceny i – w razie konieczności –skorygowała dane państwo członkowskie w celu opracowania wiarygodnych i obiektywnych rocznych sprawozdań z działalności;

49.    zwraca się wnioskiem, aby dyrektorzy generalni szczegółowo przedstawiali w swoich rocznych sprawozdaniach z działalności poziomy błędu podawane przez państwa członkowskie oraz korekty dokonane przez Komisję, w stosownych przypadkach na poziomie programów operacyjnych;

Państwa członkowskie o najgorszych wynikach

50.    z zadowoleniem przyjmuje przegląd przez Trybunał Obrachunkowy wyników audytów funduszy zarządzanych w ramach zarządzania dzielonego w rolnictwie i polityce spójności w okresie 2009-2013 opublikowany wraz ze sprawozdaniem rocznym Trybunału Obrachunkowego za rok 2013, które częściowo odnosi się do wniosku Parlamentu zawartego w rezolucji dotyczącej absolutorium za 2012 r. i dotyczącego informacji odnoszących do poszczególnych państw w ramach zarządzania dzielonego;

51.    zwraca uwagę, że – zgodnie z danymi przekazanymi przez Trybunał Obrachunkowy dotyczącymi kwot i odsetka funduszy obarczonych ryzykiem w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (dane źródłowe zawarte w rocznych sprawozdaniach z działalności za rok 2013 DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego oraz DG ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej) – Słowacja, Wielka Brytania i Hiszpania mają najwyższe poziomy błędu;

52.    wskazuje, że – zgodnie z liczbami przekazanymi przez Trybunał Obrachunkowy dotyczącymi kwot i odsetka funduszy obarczonych ryzykiem w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Regionalnego (dane źródłowe zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2013 DG ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich) – Rumunia, Bułgaria Portugalia mają najwyższe poziomy błędu;

53.    zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o opracowanie własnej metody sprawozdawczości dla poszczególnych państw, mając na uwadze nie tylko kwoty obarczone ryzykiem, ale również systemy zarządzania i kontroli państw członkowskich wraz z mechanizmami korygującymi stosowanymi przez Komisję i państwa członkowskie w celu właściwej oceny rozwoju zarządzania w państwach członkowskich o najgorszych wynikach i zalecenia najlepszych możliwych rozwiązań;

Konflikty interesów

54.    ubolewa, że w niektórych państwach członkowskich prawodawstwo w zakresie konfliktów interesów parlamentarzystów, członków rządu oraz członków rad lokalnych jest niejasne i niewystarczające; wzywa Komisję do uważnego przeanalizowania obecnej sytuacji i przedstawienia zaleceń lub nawet prawnie wiążących rozwiązań; uważa, że to samo powinno mieć zastosowanie do kandydatów na członków i członków Komisji;

Dochody: Zasoby własne oparte na DNB

55.    zauważa, że Trybunał Obrachunkowy w ramach kontroli (zob. sprawozdanie roczne za 2013 r., pkt 2.27) nie stwierdził istotnego poziomu błędu w wyliczeniu przez Komisję wkładów państw członkowskich ani ich płatności, przy czym większość wkładów obliczono na podstawie prognoz dochodu narodowego brutto (DNB) na 2013 r.;

56.    wzywa Komisję do dopilnowania, by dane Eurostatu i państw członkowskich były identyczne, ponieważ wskaźnik DNB jest głównym punktem odniesienia nie tylko dla dochodów Unii, lecz również wydatków;

57.    przypomina krytykę sformułowaną przez Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za rok 2012 w odniesieniu do braku skuteczności weryfikacji danych DNB dokonanej przez Komisję (zob. sprawozdanie roczne za 2012 r., pkt 2.41); podkreśla, że długotrwałe stosowanie zastrzeżeń ogólnych i nadmierny czas trwania cyklu weryfikacji danych DNB stosowanych do zasobów własnych może prowadzić do niepewności budżetowej, co zostało podkreślone w dyskusjach pomiędzy państwami członkowskimi na temat projektu budżetu korygującego nr 6 do budżetu ogólnego na rok 2014(94);

58.    ubolewa, że niektóre państwa członkowskie nie przewidziały, że będzie to prowadziło do wzrostu ich składek do budżetu, pomimo faktu, że były świadome zmian w metodologii statystycznej stosowanej do obliczania składki DNB od wiosny 2014 r.;

59.    ubolewa, że Komisja nalegała na zajmowanie się tą sprawą jako zjawiskiem czysto technicznym(95), pomimo tego, że była świadoma od wiosny 2013 r., że zmiany w metodologii statystycznej stosowanej do obliczania składki DNB spowodują duży wzrost składek niektórych państw członkowskich;

60.    przypomina, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził w swojej opinii nr 7/2014(96), że propozycja Komisji dotycząca umożliwienia odroczonych płatności podatku od wartości dodanej (VAT) i sald DNB oraz dostosowań w przypadku zaistnienia wyjątkowych okoliczności może zwiększyć złożoność systemu zasobów własnych i niepewność budżetową państw członkowskich;

61.    podkreśla w szczególności, że wniosek Komisji zmieniający rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 wykonujące decyzję 2007/436/ WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (COM(2014)0704) odnosi się tylko do odroczenia terminu, w jakim państwa członkowskie udostępniają zasoby w przypadku znacznych kwot wynikających z pozytywnych sald i korekt VAT i DNB, oraz zauważa, że jeżeli państwa członkowskie mają wysokie ujemne salda i korekty VAT i DNB i dostosowań, Komisja może być zobowiązana do poboru dodatkowych dochodów za pomocą budżetu korygującego;

62.    wyraża ubolewanie, że Rada nie była w stanie dokonać żadnych postępów w kwestii reformy systemu zasobów własnych w oparciu o te wnioski ustawodawcze, pomimo faktu, iż Komisja zaproponowała ogólną reformę systemu zasobów własnych, z zadowoleniem przyjętą przez Parlament(97) i mającą na celu uczynienie systemu zasobów własnych bardziej sprawiedliwym, zrozumiałym, przejrzystym, skutecznym oraz mającą na celu zmniejszenie wkładów krajowych;

Środki, jakie należy podjąć

63.    wzywa Komisję do:

–       skrócenia czasu trwania cyklu weryfikacji danych DNB stosowanych do zasobów własnych do maksymalnie czterech lat, jeżeli zachodzi taka potrzeba rozpoczynając postępowanie w sprawie naruszenia i/lub narzucając ścisły termin opóźnienia uchylenia zastrzeżenia;

–       ograniczenia stosowania zastrzeżeń ogólnych do przypadków wyjątkowych, gdy istnieje znaczące ryzyko narażenia na szkodę interesów finansowych UE: tj. gdy państwo członkowskie dokonuje istotnych korekt w trakcie cyklu weryfikacji lub w nieregularnych odstępach czasu;

–       opracowania planu działania w celu zaradzenia uchybieniom wykrytym przez Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu specjalnym nr 11/2013 oraz zdania sprawozdania na ten temat Parlamentowi i Trybunałowi Obrachunkowemu do końca czerwca 2015 r.;

–       wprowadzenia i uważnego monitorowania szczegółowego planu działania zawierającego jasno określone cele, tak aby rozwiązać problemy związane z kompilacją rachunków narodowych Grecji;

–       wprowadzenia zmiany do wniosku (COM (2014)0704) w celu nadania Komisji uprawnień do odroczenia zwrotu kwot w przypadku „negatywnych” sald i korekt;

64.    zwraca uwagę na uchybienia stwierdzone przez Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu specjalnym nr 2/2014 zatytułowanym „Czy preferencyjne uzgodnienia handlowe są odpowiednio zarządzane?” dotyczące strategii kontroli i zarządzania ryzykiem w Niemczech, Francji oraz Wielkiej Brytanii, prowadzące do ewentualnych strat w budżecie Unii; zauważa, że uchybienia te zostały potwierdzone kwotami dochodów potencjalnie bezpowrotnie straconych w tych trzech państwach członkowskich; zauważa, że w drodze ekstrapolacji błędów stwierdzonych w próbie z 2009 r. Trybunał Obrachunkowy oszacował, że kwota należności celnych zagrożonych przedawnieniem w tych państwach członkowskich wynosi 655 mln EUR; zauważa, że odpowiada to około 6% pobranych należności celnych z tytułu importu w pięciu wybranych państwach członkowskich w tym roku, na co składa się 167 mln EUR w przypadku Niemiec, 176 mln EUR w przypadku Francji i 312 mln EUR w przypadku Wielkiej Brytanii;

Rolnictwo

Rolnictwo: wyzwania związane z demografią i strukturą beneficjentów

65.    wskazuje, że zmiany demograficzne wpływają na wspólną politykę rolną (WPR) w większym stopniu niż na jakąkolwiek inną politykę Unii, gdyż prawie jedna trzecia z 12 milionów rolników w Unii korzystających z ponad 45% budżetu Unii jest w wieku ponad 65 lat, a tylko 6% rolników ma mniej niż 35 lat(98); z zadowoleniem przyjmuje programy wspierania młodych rolników przewidziane w związku z reformą wspólnej polityki rolnej;

66.    ubolewa, że środki zapoczątkowane przez Komisję w zakresie polityki rolnej do tej pory nie były w stanie skorygować nierównowagi demograficznej, i wzywa Komisję do ponownego zbadania w tym kontekście budżetowego wsparcia dla rolnictwa;

67.    podkreśla fakt, iż mniej niż 2% unijnych rolników otrzymuje 31% płatności bezpośrednich w ramach WPR; wskazuje, że WPR powinna być skierowana w szczególności do drobnych rolników, i uważa, że obecne praktyki w dalszym stopniu podważają polityczną akceptację WPR;

68.    przypomina, że aby WPR stała się sprawiedliwsza, Parlament i Rada wprowadziły(99) zmniejszenie płatności powyżej 150 000 EUR i ewentualne ograniczenie płatności bezpośrednich; domaga się zatem, by Trybunał Obrachunkowy skontrolował w swym następnym sprawozdaniu rocznym skuteczność i wydajność tych środków;

69.    wskazuje, że Republika Czeska, a zaraz po niej Słowacja, Węgry, Niemcy i Bułgaria utrzymują najbardziej nierówne systemy rolne(100); wzywa Komisję i państwa członkowskie do lepszego zrównoważenia struktury ich beneficjentów i zwraca się do dyrektora generalnego DG AGRI o coroczne załączanie do rocznego sprawozdania z działalności orientacyjnych danych liczbowych dotyczących dopłat bezpośrednich dla producentów w ramach WPR z podziałem na państwa członkowskie i kategorie beneficjentów;

Rolnictwo: poziom błędu w pierwszym filarze

70.    ubolewa, że płatności w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) nie były wolne od istotnych błędów w 2013 r., przy czym najbardziej prawdopodobny poziom błędu szacowany przez Trybunał Obrachunkowy wynosi 3,6% (3,8% w 2012 r.)(101), oraz że z pięciu badanych systemów kontroli pod kątem płatności za zrealizowane wydatki dwa okazały się być nieskuteczne, dwa częściowo skuteczne i tylko jeden został uznany za skuteczny;

71.    podkreśla, że w przypadku 33 spośród 101 błędów kwantyfikowalnych wykrytych przez Trybunał Obrachunkowy władze krajowe posiadały wystarczające informacje, aby zapobiec tym błędom, wykryć je i skorygować przynajmniej częściowo, oraz że gdyby wszystkie te informacje zostały właściwie wykorzystane, najbardziej prawdopodobny błąd w tym obszarze byłby o 1,1% niższy, a więc stosunkowo bliski progowi istotności wynoszącemu 2%; podkreśla, że na państwach członkowskich spoczywa duża odpowiedzialność za prawidłowe i zgodne z prawem realizowanie budżetu Unii, jeżeli są one odpowiedzialne za zarządzanie funduszami unijnymi;

Zasada wzajemnej zgodności (cross-compliance)

72.    zwraca uwagę, że kontrola przeprowadzona przez Trybunał Obrachunkowy obejmowała również wymogi wzajemnej zgodności i że przypadki, w których wymogi wzajemnej zgodności nie zostały spełnione, były traktowane jako błędy, o ile dało się udowodnić, że naruszenie występowało już w roku, w którym rolnik ubiegał się o pomoc; wskazuje, że Trybunał Obrachunkowy uwzględnia niedociągnięcia w obszarze wzajemnej zgodności przy obliczaniu poziomu błędu, zauważając, że w opinii Komisji wzajemna zgodność nie dotyczy kwalifikowalności do płatności, ale jedynie prowadzi do kar administracyjnych;

Poziom błędu w przypadku środków rynkowych

73.    jest zaniepokojony faktem, że poziom błędu w odniesieniu do rynkowych środków rolnych utrzymuje się na poziomie 7,44%, zgodnie z obliczeniami Komisji; ubolewa nad faktem, że jest to dziedzina polityki, w której odnotowano drugi co do wielkości najwyższy poziom błędu w 2013 r.

74.    podkreśla, że zastrzeżenia wprowadzone przez dyrektora generalnego DG AGRI w jego rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2013 potwierdzają alarmującą sytuację w zakresie środków rynkowych, gdyż określają siedem systemów pomocy w dziewięciu państwach członkowskich, w szczególności sektory owoców i warzyw, restrukturyzacja winnic, inwestycje związane z produkcją wina, refundacje wywozowe do drobiu oraz systemu dystrybucji mleka w szkole;

75.    zwraca uwagę na fakt, że wiele mniejszych programów, takich jak „Owoce w szkole” i „Mleko w szkole” nie jest przyjaznych dla użytkownika, głównie z powodu związanej z nimi biurokracji, która jest przyczyną ich nieoptymalnej realizacji;

76.    ubolewa z powodu istotnych niedociągnięć w zakresie procedur kontroli stosowanych przy uznawaniu grupy producentów(102) owoców i warzyw w Polsce, Austrii, Holandii i Wielkiej Brytanii, co ujawnił Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za rok 2013 i potwierdził Dyrektor Generalny DG AGRI, który zgłosił w sprawozdaniu z działalności za rok 2013 zastrzeżenie w oparciu o szacunki, zgodnie z którymi około 25% łącznych wydatków w ramach tego działania jest obarczone ryzykiem, czyli 102,7 mln EUR;

77.    ubolewa w szczególności z powodu niedociągnięć wykrytych przez Komisję w odniesieniu do środka dotyczącego „restrukturyzacji winnic” w Hiszpanii, które uzasadniają zastrzeżenie wydane przez dyrektora generalnego DG AGRI na podstawie skorygowanego poziomu błędu w wysokości 33% i obarczonej ryzykiem kwoty 54 mln EUR oraz do działania „wywóz mięsa drobiowego we Francji” na podstawie skorygowanego poziomu błędu w wysokości 69,6% i obarczonej ryzykiem kwoty 29,3 mln EUR;

Wiarygodność danych dotyczących płatności bezpośrednich, przedstawianych przez państwa członkowskie

78.    z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ponieważ poziom błędu podawany przez państwa członkowskie w statystykach z kontroli nie uwzględnia wszystkich składników poziomu błędu resztowego i nie zawsze jest wiarygodny, DG AGRI przeprowadziła indywidualną ocenę każdej agencji płatniczej w oparciu o wszelkie dostępne informacje, w tym ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Trybunał Obrachunkowy;

79.    podkreśla, że według Trybunału Obrachunkowego(103) wyniki, jakie dało to nowe podejście pokazują, że na podstawie statystyk z kontroli przeprowadzonych przez państwa członkowskie, a także na podstawie poświadczeń dyrektorów agencji płatniczych oraz prac jednostek certyfikujących można uzyskać jedynie ograniczoną pewność;

80.    podkreśla, że chociaż prawie wszystkie agencje płatnicze dokonujące płatności bezpośrednich były akredytowane i zatwierdzone przez jednostki certyfikujące, pomimo faktu, że 79 z 82 poświadczeń wiarygodności wystawionych przez agencje płatnicze w 2013 r. uzyskało od organów certyfikujących opinię bez zastrzeżeń, co potwierdza prawidłowość poświadczeń wiarygodności przedstawionych przez dyrektorów agencji płatniczych, to Komisja musiała skorygować w górę poziom błędu zgłoszony przez 42 z 68 agencji płatniczych, w których poziom błędu resztowego przekroczył 2%;

81.    wskazuje 5 agencji płatniczych z najwyższym poziomem błędu:

1.        brytyjska agencja płatnicza RPA

5,66 % (zgłoszone przez państwo członkowskie: 0,67 %)

 

2.        grecka agencja płatnicza, OKEPE

5,17% (zgłoszone przez państwo członkowskie: 0,83 %)

2.        hiszpańska agencja płatnicza OKEPE

4,71% (zgłoszone przez państwo członkowskie: 1,93 %)

4.        portugalska agencja płatnicza IFAP

4,37% (zgłoszone przez państwo członkowskie: 0,82 %)

5.        rumuńska agencja płatnicza PIAA

4,27% (zgłoszone przez państwo członkowskie: 1,77 %)

82.    ubolewa, że obecne ramy ustawodawcze nie przewidują sankcji za zgłaszanie przez agencje płatnicze nieprawidłowych lub fałszywych danych(104);

83.    apeluje, aby urzędnicy Unii zwiększyli liczbę kontroli krajowych agencji płatniczych w przedmiotowych państwach członkowskich oraz monitorowali i ściślej koordynowali te agencje w celu zaradzenia rozbieżnościom, z jakimi muszą się uporać, w szczególności w przypadku agencji płatniczych, które systematycznie na przestrzeni ostatnich trzech lat osiągały wyniki poniżej oczekiwań, tak by poprawić skuteczność zarządzania płatnościami;

ZSZiK i LPIS

84.    podziela opinię Komisji i Trybunału Obrachunkowego, według której zintegrowany system zarządzania i kontroli (ZSZiK) jako całość odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu błędom i zmniejszaniu ich liczby we wnioskach składanych przez rolników oraz wskazuje, że prawidłowe funkcjonowanie systemu powinno zapewnić brak istotnych błędów w płatnościach bezpośrednich na rzecz rolnictwa;

85.    ubolewa, że utrzymujące się słabe punkty w wykluczaniu niekwalifikujących się gruntów z bazy danych systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS) oraz z obsługi administracyjnej wniosków składanych przez rolników w znacznym stopniu powodują, że utrzymuje się istotny poziom błędu w płatnościach na rzecz EFRG;

86.    po raz kolejny podkreśla horyzontalny wymiar usterek wykrytych w systemie LPIS; zauważa, że od 2007 r. Trybunał Obrachunkowy zbadał ZSZ iK w 38 agencjach płatniczych we wszystkich 28 państwach członkowskich i głęboko ubolewa nad faktem, że zaledwie siedem systemów poddanych kontroli zostało ocenionych jako skuteczne, 22 uznano za częściowo skuteczne, a 9 za nieskuteczne; wzywa Komisję do dopilnowania, aby ryzyko finansowe dla budżetu zostało objęte korektami finansowymi netto;

Procedury stosowane w celu odzyskania nienależnych płatności

87.    jest zaniepokojony doniesieniem Trybunału Obrachunkowego(105) o tym, że w Irlandii ze znacznym opóźnieniem poinformowano dłużników o kwotach utraconych w wyniku nieprawidłowości lub zaniedbań związanych z wnioskami za kampanię 2008 lub lat wcześniejszych i że przez kilka lat kwoty te nie podlegały żadnej procedurze odzyskania płatności ani procedurze egzekucyjnej;

88.    stwierdza, że do końca 2012 r. łącznie 2,3 mln EUR z 6,7 mln EUR zadłużenia związanego z tymi latami kampanii zostało pokryte przez UE w myśl zasady „pół na pół”, pomimo opóźnienia stwierdzonego przez Trybunał Obrachunkowy w procedurze zgłaszania, i obawia się, że budżet Unii ostatecznie nie odzyska tych kwot;

89.    jest również zaniepokojony doniesieniem Trybunału Obrachunkowego o tym, że władze włoskie nie mogą stwierdzić, czy zadłużenie wynika z nieprawidłowości czy z błędów administracyjnych, co może spowodować, że to budżet Unii zostanie obciążony; wzywa Komisję, aby dostarczyła do końca roku informacji w tej sprawie w formie szczegółowej analizy;

90.    stwierdza, że zgodnie z danymi przedstawionymi w sprawozdaniu z rocznej działalności DG AGRI(106) najgorsze wyniki w odzyskiwaniu nienależnych płatności mają Bułgaria, gdzie wskaźnik odzyskiwania wynosi 4%, Grecja gdzie wynosi on 21%, Francja 25%, Słowenia 25% , Słowacja 27% i Węgry 33%; jest zaniepokojony alarmująco niskim poziomem odzyskania w niektórych dziedzinach i domaga się od Komisji przedłożenia sprawozdania na temat przyczyn oraz możliwości osiągnięcia poprawy;

Procedura kontroli zgodności rozliczeń

91.    zauważa, że w 2013 r. Komisja przyjęła cztery decyzje o zgodności skutkujące korektami finansowymi w wysokości 1 116,8 mln EUR (861,9 mln EUR w odniesieniu do EFRG i 236,2 mln EUR w odniesieniu do EFRROW), co stanowi ok. 2% unijnego budżetu na rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich w 2013 r. (w latach 2008–2012 odsetek ten wynosił 1,4%);

92.    podkreśla, że kwoty tej nie można porównać do najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu podanego przez Trybunał Obrachunkowy, ponieważ kontrole zgodności przeprowadzane przez Komisję mają charakter systemowy i nie obejmują badania prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń, dotyczą wydatków z wielu lat budżetowych, skutkują korektami finansowymi w 65% w formie ryczałtu i w związku z tym nie pozwalają obliczyć poziomu błędu w danym roku(107);

93.    podkreśla, że wzrost średniego poziomu korekt finansowych w 2013 r. w stosunku do lat 2008–2013 można – według Trybunału Obrachunkowego(108) – wyjaśnić głównie mniejszą liczbą niezakończonych postępować kontrolnych, która na koniec 2012 r. wnosiła 553 i spadła do 516 na koniec 2013 r., a także zakończeniem postępowań odnoszących się do lat budżetowych sprzed 2010 r., co poskutkowało korektami finansowymi w wysokości 881 mln euro (79% wszystkich korekt);

94.    jest zaniepokojonym faktem, że obecnie obowiązujące przepisy nie gwarantują niezależności organu pojednawczego, który może uczestniczyć w procedurze kontroli zgodności rozliczeń(109);

Rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, rybołówstwo i zdrowie

95.    odnotowuje fakt, że w płatnościach na rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, rybołówstwo i zdrowie w 2013 r. wystąpił istotny poziom błędu, najbardziej prawdopodobny poziom błędu zmniejszył się 7,9% do 6,7 % w 2012 r., siedem z 13 zbadanych systemów nadzoru i kontroli wydatków w państwach członkowskich zostało ocenionych jako częściowo skuteczne, a sześć jako nieskuteczne;

96.    zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym co do tego, że najbardziej prawdopodobny poziom błędu zostałby zmniejszony do 2%, gdyby władze krajowe wykorzystały wszystkie dostępne im informacje, aby zapobiec błędom, wykryć je i skorygować; podkreśla, że na państwach członkowskich spoczywa duża odpowiedzialność za prawidłowe i zgodne z prawem realizowanie budżetu Unii, jeżeli są one odpowiedzialne za zarządzanie funduszami unijnymi;

97.    ubolewa nad faktem, że średni poziom błędu obliczony przez Trybunał Obrachunkowy w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich w ostatnich trzech latach wynosił 8,2%, a w 2013 r. wyniósł 7,9%(110); głęboko ubolewa nad faktem, że jest to dziedzina polityki, w której odnotowano najwyższy poziom błędu w 2013 r.

98.    zauważa, że błędy stwierdzone przez Trybunał Obrachunkowy występują głównie dlatego, że beneficjenci nie przestrzegają wymogów kwalifikowalności, przepisy udzielania zamówień są stosowane nieprawidłowo, a zobowiązania w dziedzinie rolnictwa i środowiska naturalnego nie są przestrzegane;

99.    jest zaniepokojonym faktem, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził podejrzenia o zamierzone naruszenie przepisów przez prywatnych beneficjentów, które przyczyniły się do ośmioprocentowego poziomu błędu w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich i ubolewa nad faktem, że konkretne działanie w zakresie rozwoju obszarów wiejskich mające na celu „zwiększanie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych” w największym stopniu przyczyniło się do dużego poziomu błędu w inwestycjach prywatnych(111), co spowodowało, że Trybunał Obrachunkowy poważnie obawia się, czy polityczne cele działania są skutecznie i wydajnie realizowane;

100.  zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym(112), że błędy wyniknęły częściowo ze złożoności przepisów i dużej różnorodności programów pomocy w ramach programów na lata 2007–2013: ogółem 46 działań w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich, a w każdym z tych działań obowiązują odrębne przepisy i wymogi;

101.  zauważa wzrastający poziom płatności zawieszonych lub wstrzymanych przez Komisję, która dopilnowuje, aby w przypadkach wykrycia uchybień systematycznie były przeprowadzane działania naprawcze;

102.  z zadowoleniem przyjmuje zmienione podejście Komisji polegające na obliczaniu resztowego poziomu błędu przy uwzględnieniu wszystkich odpowiednich kontroli i ich wyników, aby skorygować poziom błędu zgłaszany przez państwa członkowskie;

103.  ubolewa nad brakiem wiarygodności danych przekazywanych przez państwa członkowskie, dotyczących wyników przeprowadzanych przez nie kontroli; zauważa, że jednostki certyfikujące wydały opinię z zastrzeżeniem, w której stwierdziły poziom błędu powyżej 2% dla zaledwie dziewięciu z 74(113) agencji płatniczych, natomiast Komisja wydała opinię z zastrzeżeniem dla 31 agencji w 24 państwach członkowskich(114);

104.  ubolewa nad słabą jakością działań naprawczych realizowanych przez niektóre państwa członkowskie oraz nad brakiem planowego podejścia, aby zlikwidować przyczyny błędów we wszystkich państwach członkowskich; podkreśla brak działań zapobiegających rozpowszechnianiu się uchybień na poziomie Unii;

105.  stwierdza, że główne czynniki, które spowodowały niepełne wykorzystanie środków z puli 4 300 000 EUR w rozdziale 17 04 – „Bezpieczeństwo żywności i pasz, zdrowie i dobrostan zwierząt, zdrowie roślin” to kwota 900 000 EUR dochodu przeznaczonego na określony cel do wykorzystania przez różne programy, którą można wydać w 2014 r. i 2 000 000 EUR na fundusz na środki nadzwyczajne; stwierdza, że z tej ostatniej kwoty 50%, czyli 1 000 000 EUR, zostało przeniesione na 2014 r. (na zwalczanie choroby niebieskiego języka w Niemczech) i wykorzystane w tymże roku;

Wnioski skierowane do Komisji, państw członkowskich i Trybunału Obrachunkowego w sprawie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich

106.  zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o obliczenie oddzielnego poziomu błędu dla środków rynkowych i płatności bezpośrednich z pierwszego filaru WPR;

107.  zaleca Komisji, aby aktywnie nadzorowała działania naprawcze wobec uchybień w systemie kontroli stosowanym do unijnego wsparcia UE dla grup producentów w Polsce, Austrii, Niderlandach i Zjednoczonym Królestwie;

108.  wzywa Komisję do wykazania unijnej wartości dodanej działań na rynku rolnym, mając na uwadze ryzyko ewentualnych strat w budżecie Unii, i zwraca się do Komisji o rozważenie możliwości zniesienia tych działań, jeżeli ryzyko jest zbyt duże; zwraca się do Komisji o przedstawienie w sprawozdaniu z działań następczych po udzieleniu Komisji absolutorium za rok 2013 działań podjętych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w wyniku wizyt we Francji w celu skontrolowania refundacji wywozowych dla mięsa drobiowego;

109.  zwraca się do Komisji o opracowanie propozycji wprowadzenia kar za zgłaszanie fałszywych lub nieprawidłowych danych przez agencje płatnicze, obejmującej trzy następujące dziedziny: statystyki z kontroli, sprawozdania finansowe składane przez agencje płatnicze oraz prace jednostek certyfikujących; domaga się, aby Komisja została uprawniona do wycofywania akredytacji udzielonych agencjom płatniczym w poważnych przypadkach przedstawiania przez nie fałszywych danych;

110.  wzywa dyrektora generalnego DG AGRI do rozważenia rzeczywistej wartości dodanej, jaką ma opóźnianie z roku na rok zastrzeżeń uzasadnionych brakami w systemie LPIS, skoro te braki mają wyraźnie wymiar horyzontalny;

111.  zwraca się do Komisji i państw członkowskich o podjęcie niezbędnych działań, aby zapewnić pełne wykorzystanie potencjału ZSZiK, a w szczególności aby państwa członkowskie prawidłowo oceniały i rejestrowały kwalifikowalność i wielkość działek rolnych oraz aby podejmowały bezzwłoczne działania naprawcze, jeżeli w ZSZiK zostaną stwierdzone błędy systemowe;

112.  wzywa Komisję do wyjaśnienia faktów odnotowanych przez Trybunał Obrachunkowy w Irlandii i we Włoszech, o których mowa w pkt 3.24 i 3.25 sprawozdania rocznego za rok 2013, dotyczących nieprawidłowości w odzyskiwaniu nienależnych płatności, oraz do podjęcia niezbędnych działań naprawczych i poinformowania o nich Parlament do czerwca 2015 r.;

113.  wzywa Komisję do podjęcia działań w celu dalszego ograniczania liczby niezakończonych postępowań w ramach kontroli zgodności rozliczeń tak, aby wszystkie kontrole przeprowadzone przed 2012 r. mogły zostać zakończone do końca 2015 r..

114.  domaga się w szczególności, aby mandat członków organu pojednawczego biorącego udział w kontroli zgodności rozliczeń został ograniczony do jednej trzyletniej kadencji, którą można będzie przedłużyć najwyżej o jeden rok; domaga się ponadto, aby unikać ewentualnych konfliktów interesów przy rozpatrywaniu spraw i aby dane państwa członkowskie nie były reprezentowane w organach pojednawczych, jeżeli korekty finansowe dotyczą ich bezpośrednio;

115.  zwraca się do Komisji, aby złożyła Parlamentowi szczegółowe sprawozdanie z wdrażania limitu w płatnościach bezpośrednich WPR z rozbiciem na poszczególne państwa członkowskie;

116.  apeluje o zmniejszenie biurokracji WPR w celu obniżenia poziomu błędu; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Komisję zobowiązanie do nadania uproszczeniu i pomocniczości jednego z najwyższych priorytetów w najbliższych pięciu latach; nawołuje do tego, by agencjom płatniczym stale niespełniającym oczekiwań co do ich działalności w wyjątkowych poważnych przypadkach odbierano akredytację;

117.  wzywa Komisję do przedstawienia w odpowiednim czasie szczegółowego planu służącego zmniejszeniu o 25% biurokracji w ramach WPR w ciągu następnych pięciu lat;

118.  zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby w swoim rocznym sprawozdaniu poświęcił polityce rozwoju obszarów wiejskich osobny rozdział lub aby przynajmniej obliczył oddzielny poziom błędów dla polityki rozwoju obszarów wiejskich, polityki rybołówstwa i programu LIFE+;

119.  zaleca, aby Komisja zadbała o to, by plany działań państw członkowskich w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich były kompletne i obejmowały regiony i działania wchodzące w zakres ich kompetencji, w szczególności działania inwestycyjne, oraz aby uwzględniano w nich prace kontrolne Komisji i Trybunału Obrachunkowego;

120.  zwraca się do Komisji o monitorowanie przypadków podejrzeń o zamierzone naruszenia przepisów, jakie Trybunał Obrachunkowy zgłosił OLAF-owi, w szczególności w ramach działania mającego na celu „zwiększanie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych” oraz aby w sprawozdaniu z działań następczych po udzieleniu Komisji absolutorium za rok 2013 dokonano pełnego przeglądu projektu tego działania w świetle krytycznych uwag Trybunału Obrachunkowego co do wydajności i skuteczności tego działania;

121.  wzywa Komisję, aby ściśle monitorowała realizację programów rozwoju obszarów wiejskich i uwzględniała w kontrolach zgodności obowiązujące przepisy, w tym również te przyjęte na szczeblu krajowym, jeżeli takowe istnieją, aby zmniejszyć ryzyko ponownego wystąpienia niedociągnięć i błędów napotkanych w okresie programowania 2007–2013;

Rybołówstwo

122.  odnotowuje zgłoszone przez DG MARE zastrzeżenie dotyczące poziomu błędu przekraczającego 2% w odniesieniu do zadeklarowanych wydatków niektórych państw członkowskich, a w przypadku jednego państwa członkowskiego zastrzeżenie dotyczące jednego sprawozdania uznanego za nierzetelne i braku jednego sprawozdania; ubolewa nad przypadkiem tego jednego państwa członkowskiego; zauważa jednak, że sytuacja poprawiła się w wyniku nakazów skierowanych przez Komisję do tego państwa członkowskiego;

123.  ponadto ubolewa, że Trybunał Obrachunkowy nie przedstawił bardziej szczegółowo wyniku swoich audytów w dziedzinie rybołówstwa i gospodarki morskiej z myślą o przejrzystości i domaga się podawania takich informacji do wiadomości;

124.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że DG MARE dokonała 92,31% płatności terminowo; zauważa jednak z zaniepokojeniem, że liczba opóźnionych płatności wzrosła w odniesieniu do poprzedniego roku budżetowego; odnotowuje z zadowoleniem, że odsetki zapłacone z tytułu zaległych płatności w 2013 r. maleją, dlatego zachęca DG MARE do przestrzegania terminu płatności zgodnego z wymogami regulacyjnymi;

Polityka regionalna, transport i energia

Strategia Europa 2020

125.  podkreśla, że z ogólnej kwoty płatności w tej grupie strategii politycznych (45 311 mln EUR), 96% (43 494 mln EUR) jest przeznaczone na politykę regionalną, realizowaną przede wszystkim za pomocą Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności (FS), kwota 1059 mln EUR jest przeznaczona na mobilność i transport, a kwota 758 mln EUR na energetykę;

126.  uznaje decydującą rolę polityki regionalnej Unii w zmniejszaniu regionalnych rozbieżności i promowaniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej między państwami członkowskimi i ich regionami; uznaje, że polityka ta jest główną ogólnounijną strategią długoterminowych inwestycji w gospodarkę realną, stanowi 29% łącznych wydatków z budżetu Unii w 2013 r. i jest uznanym narzędziem stymulowania wzrostu i zatrudnienia w UE, które pomaga w realizacji celów strategii Europa 2020;

127.  uznaje istotną rolę polityki transportowej i energetycznej w tworzeniu bezpiecznych, zrównoważonych i konkurencyjnych systemów i usług transportowych i energetycznych dla europejskich obywateli i przedsiębiorstw oraz podkreśla wkład tej polityki w realizację celów strategii Europa 2020;

128.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja ocenia efektywność, skuteczność, spójność i europejską wartość dodaną polityki regionalnej za pomocą oceny ex post; spodziewa się regularnie otrzymywać aktualizacje oceny Komisji;

129.  podkreśla, że Komisja powinna zadbać o to, by państwa członkowskie udzielały spójnych i wiarygodnych informacji o wykorzystaniu środków z EFRR; podkreśla, że informacje te powinny wskazywać postępy poczynione dzięki programom operacyjnym, nie tylko w wymiarze finansowym, ale również w zakresie osiągniętych wyników(115);

130.  zwraca uwagę na wieloletni charakter systemu zarządzania polityką spójności i podkreśla, że ostateczna ocena nieprawidłowości związanych z realizacją tej polityki będzie możliwa dopiero po zakończeniu okresu programowania;

Błędy

131.  stwierdza, że na 180 transakcji skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy 102 transakcje (57%) zawierały błędy; zauważa, że Trybunał Obrachunkowy ma 95% pewność, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi między 3,7% a 10,1% (odpowiednio najniższy i najwyższy poziom błędu) oraz uważa, na podstawie 40 skwantyfikowanych błędów, że najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 6,9% (6,8% w 2012 r.);

132.  podkreśla, że w 17 przypadkach skwantyfikowanych błędów popełnionych przez beneficjentów końcowych władze krajowe dysponowały wystarczającymi informacjami, aby wykryć i skorygować te błędy lub im zapobiec przed zgłoszeniem Komisji poniesionych wydatków; stwierdza, że gdyby wszystkie te informacje wykorzystano do skorygowania błędów, najbardziej prawdopodobny poziom błędu oszacowany dla tego rozdziału byłby o trzy punkty procentowe niższy; podkreśla, że na państwach członkowskich spoczywa duża odpowiedzialność za prawidłowe i zgodne z prawem wdrażanie budżetu Unii, gdy są one odpowiedzialne za zarządzanie funduszami unijnymi;

133.  podkreśla, że w wydatkach z EFRR i FS główne ryzyko braku zgodności jest związane z: błędami w zamówieniach publicznych (39%), projektami/działaniami lub beneficjentami niekwalifikującymi się (22%), niekwalifikującymi się kosztami wliczanymi do deklaracji o poniesionych wydatkach (21%) oraz brakiem zgodności z przepisami dotyczącymi pomocy państwa;

Rzetelność sprawozdawczości państw członkowskich

134.  zauważa, że władze państw członkowskich przedstawiły 322 krajowych opinii pokontrolnych w sprawie programów operacyjnych oraz że w 209 przypadkach w opiniach pokontrolnych stwierdzono poziom błędu niższy niż 2%; zauważa, że kiedy Komisja sprawdziła dane, mogła potwierdzić zgłoszenia państw członkowskich dotyczące poziomu błędu jedynie w przypadku 78 krajowych opinii pokontrolnych; zauważa, że Komisja musiała skorygować 244 opinie(116); zwraca się do Komisji o przedstawienie w przyszłości sprawozdania zawierającego wszystkie szczegóły zmian w poziomach błędu dokonanych przez DG REGIO;

135.  zauważa, że Komisja uznała wszystkie poziomy błędu skontrolowane na poziomie krajowym i przedstawione w sprawozdaniach Słowacji za niewiarygodne, 10 z 15 poziomów błędów w sprawozdaniach Węgier, dwa z siedmiu w sprawozdaniach Bułgarii i jeden z czterech w sprawozdaniach Belgii; zwraca się do Komisji, aby wykazała, czy korekty poziomu błędu nałożone, aby chronić budżet Unii (25% w stosunku do jednego programu i 10% w stosunku do dziewięciu programów na Słowacji, dwóch programów w Bułgarii i Włoszech i jednego programu w Belgii(117)) zaradziły sytuacji i jeżeli tak, to w jaki sposób;

136.  podkreśla, że zgłoszenia błędu były szczególnie mało wiarygodne w przypadku następujących programów operacyjnych:

Państwo członkowskie

Program

Tytuł

Zatwierdzona kwota w mln EUR

Poziom błędu zgłoszony przez państwo członkowskie w rocznym sprawozdaniu audytowym

Poziom błędu określony przez Komisję/ryczałt

BE

2007BE162PO001

Bruksela, konkurencyjność regionalna

56,93

6,23 %

10 %

BG

2007BG161PO002

Pomoc techniczna

1 466,43

4,10 %

10 %

DE

2007DE162PO006

EFRR Brema

142,01

0,31 %

5 %

DE

2007DE161PO003

EFRR Meklemburgia-Pomorze Zachodnie

1 252,42

0,81 %

5 %

DE

2007DE162PO005

EFRR Hesja

263,45

0,04 %

5 %

EWT

2007CB063PO052

Interreg IV Włochy / Austria

60,07

2,77 %

10 %

EWT

2007CG163PO030

Słowacja / Republika Czeska

92,74

0,96 %

10 %

EWT

2007CB163PO019

Meklemburgia / Pomorze Zachodnie - Polska

132,81

0,02 %

5 %

HU

2007HU161PO001

Rozwój gospodarczy

2 858,82

0,71 %

5 %

HU

2007HU161PO007

Transport

5 684,24

0,54 %

5 %

HU

2007HU161PO003

Zachodnia Panonia

463,75

1,30 %

5 %

HU

2007HU161PO004

Południowa Wielka Nizina

748,71

1,30 %

5 %

HU

2007HU161PO005

Środkowy Kraj Zadunajski

507,92

130 %

5 %

HU

2007HU161PO006

Północne Węgry

903,72

1,30 %

5 %

HU

2007HU161PO009

Północna Wielka Nizina

975,07

1,30 %

5%

HU

2007HU161PO011

Południowy Kraj Zadunajski

705,14

1,30 %

5 %

HU

2007HU161PO001

Środkowe Węgry

1 467,20

0,10 %

5 %

IT

2007IT161PO007

Rozwój Mezzogiorno

579,04

0,63 %

10 %

IT

2007IT161PO008

Calabria

1 499,12

2,45 %

10 %

SL

2007SL161PO001

Rozwój potencjału regionalnego

1 783,29

2,80 %

5 %

SL

2007SL161PO002

Infrastruktura

1 562,06

2,80 %

5 %

SK

2007SK161PO006

Konkurencyjność i wzrost gospodarczy

968,25

0 %

25 %

SK

2007SK161PO005

Zdrowie

250,00

1,79 %

25 %

SK

2007SK161PO001

Społeczeństwo informacyjne

843,60

1,79 %

10 %

SK

2007SK16UPO001

Badania i rozwój

1 209,42

1,30 %

10 %

SK

2007SK161PO002

Środowisko naturalne

1 820,00

0,33 %

10 %

SK

2007SK161PO004

Transport

3 160,15

0,74 %

10 %

SK

2007SK161PO003

Regionalny PO

1 554,50

0,32 %

10 %

SK

2007SK161PO007

Pomoc techniczna

97,60

1,79 %

10 %

SK

2007SK162PO001

Bratysława

95,21

1,79 %

10 %

UK

2007UK162PO001

Lowlands i Uplands Szkocji

375,96

5,98 %

8,42 %

UK

2007UK161PO002

Zachodnia Walia i Valleys

1 250,38

036 %

5 %

UK

2007UK162PO012

Wschodnia Walia

72,45

0,36 %

5 %

137.  zwraca się do Komisji, aby w przyszłości przedstawiała poziom błędu w rozbiciu na poszczególne programy, według informacji zgłoszonych przez państwa członkowskie i zatwierdzonych / skorygowanych przez Komisję w sprawozdaniu z rocznej działalności;

138.  przyjmuje do wiadomości, że Komisja uznała na podstawie przeglądu, którego sama dokonała, że prace 40 krajowych instytucji audytowych sprawujących kontrolę nad 90% środków przyznanych z EFRR/FS w okresie programowania 2007–2013 były ogółem wiarygodne;

Systemy zarządzania i kontroli (MCS)

139.  zwraca się do Komisji o przedstawienie dalszych wytycznych i dalsze udzielanie pomocy technicznej państwom członkowskim; apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby zwróciły szczególną uwagę na uproszczenie procedur, w tym od strony beneficjentów, co może przynieść korzyści w zakresie zarówno audytu, jak i obniżenia poziomu błędu, a jednocześnie zwiększyć skuteczność systemów zarządzania i kontroli;

140.  z zadowoleniem przyjmuje poprawę w zarządzaniu funduszami odnotowaną od 2011 r. w Austrii, Republice Czeskiej i Rumunii; jest zaniepokojony pogorszeniem się zarządzania EFRR na Słowacji, w Hiszpanii, Niderlandach i Zjednoczonym Królestwie(118);

141.  w pełni popiera politykę Komisji polegającą na przerywaniu i zawieszaniu płatności;

142.  jest poinformowany o przepisach zawartych nowych ramach regulacyjnych na okres programowania 2014–2020, które stanowią, że poważne uchybienia w rozumieniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 480/2014(119), wykryte przez Komisję lub Trybunał Obrachunkowy po przedstawieniu rozliczeń, spowodują korekty finansowe netto w odpowiednich programach; wzywa Komisję, aby przedstawiła listę takich przypadków odpowiednio wcześnie przed procedurą udzielania absolutorium Komisji za rok 2014;

143.  z zadowoleniem przyjmuje usprawnione procedury kontroli i audytu przewidziane w ramach regulacyjnych na okres programowania 2014–2020, w szczególności w odniesieniu do weryfikacji i kontroli zarządczych przed poświadczeniem rocznych sprawozdań finansowych programu oraz przedłożeniem Komisji przez instytucje zarządzające deklaracji zarządczych; zauważa, że zdolności Komisji do podejmowania działań naprawczych zostały jeszcze bardziej zwiększone przez zniesienie możliwości ponownego wykorzystania przez państwa członkowskie funduszy, co prowadzi do korekt finansowych netto; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie centrum kompetencji ds. budowania zdolności administracyjnych w związku z europejskimi funduszami strukturalnych i inwestycyjnymi; popiera większe zorientowanie na wyniki i koncentrację tematyczną polityki spójności, co powinno zapewnić przejście od kryteriów absorpcji funduszy do jakości wydanych środków, oraz wysoką wartość dodaną współfinansowanych działań.

144.  przypomina o tekście ustępu 165 swojej rezolucji towarzyszącej decyzji o udzieleniu Komisji absolutorium z wykonania budżetu, w którym to ustępie Parlament zwrócił o ujednolicenie trybu postępowania w przypadku błędów przy udzielaniu zamówień publicznych w ramach zarządzania dzielonego; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w swojej decyzji C(2013)9527 z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie określenia i zatwierdzenia wytycznych dotyczących określania korekt finansowych dokonywanych przez Komisję w odniesieniu do wydatków finansowanych przez Unię w ramach zarządzania dzielonego, Komisja przystąpiła do ujednolicenia trybu postępowania w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień publicznych; podkreśla, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE(120) ma być wdrożona przez państwa członkowskie do dnia 18 kwietnia 2016 r.; uważa, że przyniesie to istotne zmiany w procedurze udzielania zamówień publicznych i może wymagać dalszych zmian metodologicznych;

145.  przyjmuje do wiadomości, że metodologia Trybunału Obrachunkowego musi być spójna i stosowana we wszystkich dziedzinach zarządzania; rozumie, że dalsze dostosowania mogą spowodować niespójności w definicjach Trybunału Obrachunkowego dotyczących nielegalnych transakcji w zarządzaniu bezpośrednim i dzielonym;

Korekty finansowe

146.  stwierdza, że w 2013 r. Komisja postanowiła dokonać w programach operacyjnych państw członkowskich korekt finansowych na kwotę 912 371 222 EUR, z czego 239,5 mln EUR dotyczyło Republiki Czeskiej, 147,21 mln EUR Węgier, a 95,47 mln EUR Grecji;

147.  wzywa Komisję do dokonywania oceny podczas realizacji i po zakończeniu projektów proponowanych przez państwa członkowskie, związanych z funduszami strukturalnymi stosując progresywną kontrolę wyników, aby poprawić skuteczność inwestycji finansowych i lepiej je monitorować, aby wykrywać wszelkie przypadki złego wykorzystywania środków lub nadużycia finansowe przy realizacji projektów;

148.  zachęca Komisję do opracowania mechanizmu wymiany informacji między krajowymi organami odpowiedzialnymi za kontrolę, aby umożliwić wzajemne porównywanie zapisów księgowych związanych z transakcjami zawartymi pomiędzy dwoma państwami członkowskimi lub ich większą liczbą w celu zwalczania transgranicznych nadużyć w ramach funduszy strukturalnych, a w związku z nowymi postanowieniami wieloletnich ram finansowych na lata 2014 – 2020, w szerszej kategorii europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Europejski Fundusz Społeczny, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Fundusz Spójności (FS), Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) Europejski Fundusz Morski i Rybacki), aby zagwarantować stosowanie horyzontalnego podejścia do kwestii ochrony finansowych interesów Unii Europejskiej;

149.  zauważa ponadto, że w okresie programowania 2007–2013 sześć państw członkowskich (Republika Czeska, Grecja, Hiszpania, Węgry, Polska i Rumunia) było odpowiedzialnych za 75% potwierdzonych korekt finansowych EFRR/FS i EFS;

Umorzenie zobowiązań

150.  ubolewa nad faktem, że w 2013 r. 397,8 mln EUR musiało zostać umorzonych, z czego 296,7 mln EUR tylko z Republiki Czeskiej; uważa, że umorzenia są sprzeczne z należytym zarządzaniem finansami; wyraża zaniepokojenie z powodu utrzymującej się niemożności absorpcji przyznanych środków finansowych przez niektóre regiony i wzywa Komisję do wskazania problemów regionalnych leżących u podstaw takiej niezdolności absorpcji; wzywa ponadto Komisję do przygotowania i przedstawienia szczegółowego planu zwiększenia zdolności absorpcyjnej funduszy w regionach o szczególnie niskim poziomie absorpcji środków finansowych;

151.  zwraca uwagę, że nowe rozporządzenie przewiduje ustalanie okresu kwalifikowalności w okresie programowania 2014–2020, aby określić ramy czasowe na inwestycje i zachęcać instytucje zajmujące się programem do terminowych inwestycji na rzecz wzrostu i zatrudnienia w UE, co zmniejszy ryzyko niewykorzystania w ustalonym okresie kwalifikowalności, a co za tym idzie umorzeń;

Instrumenty inżynierii finansowej

152.  stwierdza, że instytucje zarządzające państw członkowskich poinformowały o ogólnej liczbie 941 instrumentów inżynierii finansowej działających pod koniec 2013 r. w państwach członkowskich: 91% to instrumenty inżynierii finansowej dla przedsiębiorstw, 6% dla przedsięwzięć inwestycyjnych na obszarach miejskich, 3% dla funduszy strukturalnych na projekty dotyczące efektywności energetycznej / energii odnawialnej; zauważa, że ogólna wartość wkładu programów operacyjnych wpłaconego na instrumenty inżynierii finansowej wyniosła 14 278,20 mln EUR, w tym 9 597,62 mln EUR w systemie funduszy strukturalnych; zauważa, że zaledwie dwa lata przed zakończeniem programu, tylko 47% wkładu programów operacyjnych, czyli 6 678,20 mln EUR, zostało wypłaconych końcowym beneficjentom;

153.  jest zaniepokojony wnioskami Komisji zawartymi w skonsolidowanym sprawozdaniu rocznym z wdrażania instrumentów inżynierii finansowej – zgodnie z art. 67 ust. 2 lit. j) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006(121) – zgodnie z którymi instytucje zarządzające w państwach członkowskich nie przedstawiły pełnego obrazu wdrażania instrumentów inżynierii finansowej oraz że niektóre dane pokazują „nieścisłości” co do danych dotyczących instrumentów inżynierii finansowej na Węgrzech i we Włoszech;

Grecja

154.  jest zaniepokojona realizacją priorytetowych projektów w Grecji w ramach grupy zadaniowej ds. zarządzania; zauważa, że trzeba przyspieszyć realizację 48 priorytetowych projektów; zauważa, że według Komisji główne problemy to: a) opóźnienia na etapie dojrzewania, b) opóźnienia w wydawaniu licencji, c) rozwiązywanie umów z powodu braku płynności finansowej wykonawców oraz d) długo rozpatrywane odwołania sądowe w trakcie postępowań o udzielanie zamówień; w związku z tym wzywa Komisję do przedstawienia aktualnych informacji o priorytetowych projektach na potrzeby sprawozdania monitorującego za rok 2013 r.

Jezioro Trazymeńskie

155.  przyjmuje do wiadomości, że w grudniu 2014 r. zorganizowano misję informacyjną OLAF w celu zapoznania się z ewentualnymi nieprawidłowościami związanymi z finansowaniem przez Unię Europejską ścieżki rowerowej wokół Jeziora Trazymeńskiego we Włoszech; wzywa Komisję do poinformowania Parlamentu o rozwoju sytuacji w sprawozdaniu z działań następczych po udzieleniu absolutorium za rok 2013;

Prywatyzacja projektów infrastruktury finansowanych z funduszy unijnych

156.  przyjmuje do wiadomości, że Unia finansowała modernizację sieci dystrybucji wody w mieście Skorkov (CZ) w kwocie 1,1 mln EUR; jest zaniepokojony faktem, że władze gminy oddały eksploatację systemu dystrybucji wody w ręce przedsiębiorstwa, które zarządza już lokalnym systemem kanalizacji; zauważa, że system kanalizacji był również współfinansowany z funduszy unijnych w kwocie 1,4 mln EUR oraz że cena za dostawę pitnej wody wzrosła o 45%; uważa, że woda pitna stanowi dobro publiczne i że wszyscy obywatele muszą mieć dostęp do wysokiej jakości wody pitnej w rozsądnej cenie;

157.  domaga się, aby Komisja informowała Parlament o projektach, które były finansowane co najmniej w 30% z budżetu Unii, a następnie prywatyzowane;

Środki, jakie należy podjąć

158.  wzywa Komisję do szczegółowego przedstawienia postępów poczynionych w zakresie systemów zarządzania i kontroli uznanych za częściowo skuteczne w 2013 r. odpowiednio wcześnie przed procedurą udzielania absolutorium za rok 2014(122);

159.  wzywa Komisję, aby zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia finansowego oceniła kontrole pierwszego szczebla przeprowadzone w okresie programowania 2007–2013; wzywa Komisję, aby do sprawozdania z rocznej działalności DG REGIO dodała ocenę wiarygodności informacji przekazanych przez jednostki certyfikujące w państwach członkowskich; przyjmuje z zadowoleniem oceny przeprowadzone od 2010 r. poprzez ukierunkowane audyty programów o wysokim stopniu ryzyka w ramach swojego kontrolnego postępowania wyjaśniającego „Niwelowanie różnic w poświadczaniu”;

160.  zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przekazanie Parlamentowi szczegółowego sprawozdania w sprawie zmian wskaźnika błędu (dla poszczególnych lat, obszarów polityki sektorowej i państw członkowskich) w całym okresie poprzednich wieloletnich ram finansowych (2007–2013);

161.  wzywa Komisję, aby wymagała od jednostek certyfikujących certyfikowania dokładności danych dotyczących korekt finansowych, zgłoszonych przez jednostki certyfikujące odnośnie do każdego programu operacyjnego; uważa, że takie szczegółowe informacje powinny być publikowane w załączniku do sprawozdania z rocznej działalności DG REGIO;

162.  wzywa Komisję do konsekwentnego wyjaśnienia w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności, dlaczego nie wydano zastrzeżeń (lub wydano zastrzeżenia wywołujące lżejszy skutek finansowy) w przypadkach, w których takie postępowanie stanowi odstępstwo od stosowania wytycznych Komisji lub zatwierdzonych strategii kontroli;

163.  popiera zalecenie Trybunału Obrachunkowego, według którego Komisja powinna wymagać od państw członkowskich, aby zamieszczały w swoich deklaracjach zarządczych (zgodnie z art. 59 ust. 5 lit. a) rozporządzenia finansowego) wyraźne potwierdzenie skuteczności kontroli pierwszego szczebla przeprowadzonych przez instytucje zarządzające i certyfikujące;

164.  wzywa Komisję, aby domagała się od władz krajowych informowania, czy cele projektów w dziedzinie EFRR/FS i ESF zostały zrealizowane; uważa, że należy to robić tak, aby umożliwić porównanie danych na szczeblu Unii; uważa, że obywatele, których dotyczy realizacja celów danego projektu powinni móc ocenić projekt, kiedy zostanie on zrealizowany;

165.  wzywa Komisję do wyjaśnienia „nieścisłości” w instrumentach inżynierii finansowej i do szczegółowej oceny wyników w sprawozdaniu z rocznej działalności DG REGIO;

166.  dostrzega starania Komisji na rzecz stworzenia kultury wyników; apeluje w związku z tym do Komisji (DG REGIO) o zamieszczanie w planie zarządzania i rocznym sprawozdaniu z działalności oceny swoich prac związanych ze zwiększeniem wydajności, skuteczności i oddziaływania polityki spójności; zwraca się do Komisji, aby poza kontrolowaniem wykonania budżetu sprawdzała wyniki w odniesieniu do celów i lepszego wykorzystywania ocen oraz o wspieranie państw członkowskich i ich instytucji zarządzających w podnoszeniu jakości sprawozdań z oceny; podkreśla w tym kontekście, że w przyszłości należy uwzględnić i przeanalizować wyniki przedsięwzięć, zwrot z inwestycji, a także faktyczną wartość dodaną dla gospodarki, zatrudnienia i rozwoju regionalnego;

Zatrudnienie i sprawy społeczne

Strategia Europa 2020

167.  podkreśla, że środki z EFS w znaczący sposób przyczyniają się do osiągnięcia celów w dziedzinie zatrudnienia i polityki społecznej; zauważa, że w roku, którego dotyczy sprawozdanie, udostępniono środki na płatności na te cele w wysokości 14,1 mld EUR, z czego 98% z ESF; uważa jednak, że potrzebna jest ocena wyników funduszu wskazująca nie tyle współczynnik absorpcji funduszu, ile jego rzeczywistą zdolność do tworzenia miejsc pracy i umożliwienia bezrobotnym powrotu na rynek pracy; wzywa do przeprowadzenia szczegółowej analizy uzyskanych wyników do końca roku, która to analiza będzie stanowiła podstawę oceny politycznej EFS;

168.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że do osiągnięcia tych celów przyczyniło się, poza projektami finansowanymi z EFS, określenie konkretnych zaleceń dla państw ujętych w rocznym wspólnym sprawozdaniu na temat zatrudnienia, przygotowanym jako element procesu semestru europejskiego;

169.  podkreśla fakt, że zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006 środki z EFS nie mogą być wykorzystywane do przenoszenia miejsc pracy z jednego państwa członkowskiego do innego; nalega, by Komisja i państwa członkowskie przeprowadzały odpowiednie kontrole w celu dopilnowania, by unijne środki pieniężne nie były sprzeniewierzane w ten sposób;

170.  zauważa, że zamiar absorpcji unijnych funduszy przez państwa członkowskie powinien mieć na celu osiągnięcie wyników i celów wspieranych przez EFS, oraz nie powinien szkodzić spójnemu stosowaniu skutecznych kontroli, gdyż – zwłaszcza pod koniec okresu kwalifikowalności – może to skutkować niewykryciem naruszenia przepisów, co może doprowadzić do finansowania projektów zbyt kosztownych, źle realizowanych lub uniemożliwiających osiągnięcie zamierzonego wyniku;

171.  podkreśla, że zmniejszenie bezrobocia wśród ludzi młodych jest sprawą szczególnie pilną; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ponad 12,4 mld EUR z ESF i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych zostało przeznaczonych na zwalczanie bezrobocia wśród ludzi młodych w nowym okresie programowania; wzywa Komisję do wspierania państw członkowskich w wykorzystywaniu funduszy unijnych i do upewnienia się, że pieniądze te zostaną wydane na wskazane cele; wzywa Komisję do utworzenia na okres programowania 2014–2020 systemu umożliwiającego informowanie o postępach w integrowaniu z rynkiem pracy osób lub grup osób znajdujących się w trudnym położeniu (np. młodzieży, ludzi starszych, długotrwale bezrobotnych, Romów);

Romowie

172.  zwraca uwagę, że środki dostępne na integrację Romów nie zawsze były wydatkowane na ten cel; jest zaniepokojony, że wielu Romów doświadcza dyskryminacji i wykluczenia społecznego oraz żyje w bardzo złych warunkach społeczno-gospodarczych; jest również szczególnie zaniepokojony informacjami, że zgodnie z badaniem zrealizowanym przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej w 2012 r.(123) 90% średniego dochodu gospodarstw domowych Romów było poniżej krajowych progów ubóstwa i że średnio ok. 45% ludności romskiej żyje w bardzo trudnych warunkach mieszkaniowych;

173.  zwraca się do Komisji o wspieranie efektywnego wdrażania krajowych strategii integracji Romów na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz o zadbanie, aby wydatki budżetowe były zgodne z głównymi nurtami polityki;

Błędy

174.  stwierdza, że na 182 transakcji skontrolowanych przez Trybunał 50 (tj. 27%) zawierało błędy; zauważa, że na podstawie 30 skwantyfikowanych błędów Trybunał szacuje, że najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 3,1% (3,2% w 2012 r.); zauważa, że w 13 przypadkach skwantyfikowanych błędów popełnionych przez beneficjentów końcowych władze krajowe dysponowały wystarczającymi informacjami, aby wykryć i skorygować te błędy lub im zapobiec przed zadeklarowaniem Komisji poniesionych wydatków; jest zdania, że gdyby wszystkich tych informacji użyto do skorygowania błędów, najbardziej prawdopodobny poziom błędu oszacowany dla tego rozdziału byłby o1,3 punktu procentowego niższy; podkreśla, że na państwach członkowskich spoczywa duża odpowiedzialność za prawidłowe i zgodne z prawem realizowanie budżetu Unii, gdy są one odpowiedzialne za zarządzanie funduszami unijnymi;

175.  odnotowuje, że w rocznym sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego wskazano na nieznaczny spadek szacowanego poziomu błędu w dziedzinie zatrudnienia i spraw socjalnych, przy czym poziom ten wyniósł w 2013 r. 3,1%, natomiast w 2012 r. 3,2%; zauważa, że był to drugi najniższy wskaźnik błędu we wszystkich dziedzinach polityki, oraz że Parlament oczekuje dalszego obniżania tego wskaźnika w nadchodzących latach;

176.  zauważa, że błędy w tej dziedzinie polityki, podobnie jak w latach poprzednich dotyczyły niekwalifikowalnych wydatków (93% dotyczyło zawyżania kosztów ogólnych, zawyżania kosztów personelu oraz kosztów obliczonych w nieprawidłowy sposób) i nieprzestrzegania przepisów o udzielaniu zamówień publicznych (7%);

177.  odnotowuje zalecenie Trybunału Obrachunkowego, według którego Komisja powinna przenalizować wspólnie z państwami członkowskimi uchybienia stwierdzone w ramach przeprowadzonego przez DG EMPL i opartego na ocenie ryzyka tematycznego audytu weryfikacji zarządzania, a ponadto z zadowoleniem przyjmuje nowe wytyczne opracowane przez Komisję w celu dalszego wzmacniania wiarygodności weryfikacji zarządzania w okresie programowania 2014–2020; zauważa, że wytyczne te, oparte na doświadczeniach zdobytych w poprzednim okresie programowania, zostały przedstawione państwom członkowskim i zostaną wydane w pierwszej połowie 2015 r.; podkreśla, że niezwykle ważne jest, by organy w państwach członkowskich wykorzystywały informacje, którymi dysponują, do wykrywania i korygowania błędów przed wystąpieniem do Komisji o zwrot kosztów, co obniży znacząco poziom błędu w obszarze zatrudnienia i spraw społecznych;

178.  zachęca DG EMPL do dalszego dążenia do realizacji celu polegającego na unikaniu błędów w EFS zamiast ich korygowania i wspiera wysiłki DG EMPL mające na celu udzielanie pomocy państwom członkowskim o najwyższych poziomach błędu w EFS przy usprawnieniu ich systemów za pośrednictwem najlepszych dostępnych praktyk; w tym kontekście odnotowuje, że potencjał administracyjny i organizacja DG EMPL powinny zostać dostosowane do jej zadań i obowiązków wobec państw członkowskich;

Rzetelność sprawozdawczości państw członkowskich

179.  ubolewa, że wadliwe kontrole pierwszego szczebla przeprowadzane przez krajowe systemy zarządzania i kontroli nadal były głównym źródłem błędów; jest głęboko zaniepokojony faktem, że państwa członkowskie wydają się mniej sumienne przy wydatkowaniu funduszy unijnych w porównaniu ze sposobem wydatkowania środków z budżetu krajowego, podczas gdy spoczywa na nich istotna odpowiedzialność za prawidłowe i zgodne z prawem wdrażanie budżetu Unii, gdy są one odpowiedzialne za zarządzanie funduszami unijnymi; zauważa, że w następujących programach wykazano szczególne niedociągnięcia systemowe: Polska, Hiszpania (Kastylia-Leon), Rumunia, Portugalia, Włochy (Sycylia), Niemcy (Bund), Niemcy (Turyngia), Republika Czeska i Węgry; zauważa, że dodatkowo tematyczne audyty Komisji wykazały luki w systemach zarządzania i kontroli programów operacyjnych w Irlandii (ludzki kapitał inwestycyjny), na Słowacji (edukacja) i w Hiszpanii (Comunidad Valenciana);

180.  zwraca uwagę, że przy przeglądzie poziomów błędów zgłoszonych przez państwa członkowskie w rocznych sprawozdaniach audytowych (RSA) Komisja zwiększyła poziom błędu o ponad 2% dla następujących programów operacyjnych (PO):

Państwo członkowskie

Numer PO

 

Płatności okresowe w 2013 r., w EUR

Poziom błędu w RSA PC

Korekta Komisji

Różnica

IT

2007IT052PO009

Bolzano

934 530

4,95%

7,11 %

2,16 %

CZ

2007CZ052PO001

Praha Adapabilita

 

3,58%

6,45 %

2,87 %

SK

2007SK05UPO002

PO dot. zatrudnienia i włączenia społ.

86 718 231

1,65%

4,66 %

3,01 %

UK

2007UK052PO002

Lowlands i Uplands Szkocji

74 251 497

1,95%

10,59 %

8,64 %

IT

2007IT052PO001

Abruzja

 

0,2%

15,9 %

15,88 %

ES

2007ES052PO011

La Rioja

 

0,38%

37,76 %

37,38 %

Ponadto Komisja uznała, że roczne sprawozdania audytowe dla następujących PO są całkowicie niewiarygodne i zastosowała korektę zryczałtowaną:

Państwo członkowskie

Numer PO

 

Płatności okresowe w 2013 r., w EUR

Poziom błędu w RSA PC

Kor. zrycz. Komisji

Różnica

LU

2007LU052PO001

PO EFS

4 285 659

0,46%

2,0 %

1,54 %

IT

2007IT051PO001

Kampania

77 486 332

0,38%

2,0 %

1,62 %

BE

2007BE052PO001

Wspólnota niemieckojęzyczna

 

0,0%

2,0 %

2 %

ES

2007ES052PO002

Kastylia i Leon

10 607 012

0,0%

2,0 %

2,0 %

BE

2007BE052PO003

Państwo federalne

 

3,66%

5,0 %

1,34 %

IT

2007IT051PO007

Krajowy PO dot. edukacji

78 589 393

0,4%

5,0 %

4,6 %

BE

2007BE052PO005

Flandria

118 201 220

1,61%

10,0 %

8,39 %

UK

2007UK051PO002

Zachodnia Walia i Valleys

149 600 091

0,36%

10,0 %

9,64 %

UK

2007UK052PO001

Wschodnia Walia

9 476 602

0,36%

10,0 %

9,64 %

IT

2007IT052PO012

Toskania

61.978.561

1,11

25 %

23,89 %

IT

2007IT052PO016

Sardynia

23.478.530

0,13

25 %

24,87 %

181.  w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje konkretne działania podjęte przez Komisję w celu zmniejszenia ryzyka, obejmujące środki prewencyjne i naprawcze, a także przeprowadzone przez DG EMPL kontrole oparte na ocenie ryzyka;

182.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2013 r. Komisja kontynuowała ścisłą politykę wstrzymywania i zawieszania płatności; w tym kontekście uważa za godne uwagi, że w 2013 r. Komisja zastosowała korekty finansowe na kwotę 842 mln EUR, z czego 153 mln EUR na lata 1994–1999, 472 mln EUR na lata 2000–2006, a 217 mln EUR na lata 2007–2013; w tych trzech okresach programowania w następujących państwach członkowskich stwierdzono najwyższy poziom korekty finansowej:

Państwo członkowskie

Skumulowana zaakceptowana/postanowiona korekta finansowa (w mln EUR)

Skumulowana zastosowana korekta finansowa (w mln EUR)

Włochy

497,7

497,7

Rumunia

312,1

299,1

Hiszpania

1 070,1

1 064,3

183.  zauważa ponadto, że w sporządzonym przez DG EMPL rocznym sprawozdaniu z działalności zgłoszono zastrzeżenie związane z płatnościami dokonanymi w 2013 r. na okres programowania 2007–2013 w postaci obarczonej ryzykiem kwoty 123,2 mln euro; stwierdza, że zastrzeżenie to dotyczy 36 na 117 PO w ramach EFS (w stosunku 27 na 117 PO w 2012 r.):

Okres programowania 2007-2013

Państwo członkowskie

Numer PO

Nazwa

Zastrzeżenie

BELGIA

2007BE051PO001

Konwergencja Hainaut

pełne

2007BE052PO002

Trojka Walonia-Bruksela

pełne

2007BE052PO003

Federalny

wizerunkowe

2007BE052PO004

Bruksela-stolica: zatrudnienie i spójność społeczna

wizerunkowe

2007BE052PO005

Flandria

pełne

REPUBLIKA CZESKA

2007CZ052PO001

Praha Adaptabilita

wizerunkowe

2007CZ05UPO001

Zasoby ludzkie i zatrudnienie

częściowe wizerunkowe

FRANCJA

2007FR052PO001

Krajowy PO FSE

częściowe

NIEMCY

2007DE051PO002

Meklemburgia-Pomorze Przednie

pełne

2007DE052PO003

Berlin

pełne

IRLANDIA

2007IE052PO001

Inwestowanie w kapitał ludzki

częściowe wizerunkowe

WŁOCHY

2007IT051PO001

Campania

pełne

2007IT051PO007

Krajowy PO dot. edukacji

pełne

2007IT052PO001

Abruzja

częściowe wizerunkowe

2007IT052PO009

Bolzano

pełne

2007IT052PO012

Toskania

pełne

2007IT052PO016

Sardynia

pełne

POLSKA

2007PL051PO001

Program Operacyjny Kapitał Ludzki

częściowe

RUMUNIA

2007RO051PO001

Rozwój zasobów ludzkich

pełne

SŁOWACJA

2007SK05UPO001

PO dot. edukacji

częściowe

2007SK05UPO002

PO dot. zatrudnienia i spójności społecznej

częściowe wizerunkowe

HISZPANIA

2007ES051PO003

Ekstremadura

częściowe

2007ES051PO005

Andaluzja

pełne

2007ES052PO003

Comunidad Valenciana

wizerunkowe

2007ES052PO004

Aragonia

pełne

2007ES052PO005

Baleary

pełne

2007ES052PO007

Katalonia

wizerunkowe

2007ES052PO008

Madrid

częściowe wizerunkowe

2007ES052PO011

La Rioja

wizerunkowe

2007ES05UPO001

Zdolność adaptacji i zatrudnienie

częściowe

2007ES05UPO002

Zwalczanie dyskryminacji

częściowe

2007ES05UPO003

Wsparcie techniczne

częściowe

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

2007UK051PO002

Zachodnia Walia i Valleys

pełne

2007UK052PO001

Wschodnia Walia

pełne

2007UK052PO002

Lowlands i Uplands Szkocji

pełne

2007UK052PO003

Irlandia Północna

częściowe

Okres programowania 2000-2006

Państwo członkowskie

Numer PO

Nazwa

Zastrzeżenie

FRANCJA

1999FR053DO001

Krajowy cel 3

wizerunkowe

2000FR162DO021

Nord-Pas-de-Calais

WŁOCHY

1999IT161PO006

Kalabria

SZWECJA

1999SE161DO001

Norrbotten & Vasterbotten

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

1999GB161DO005

Highlands i wyspy Szkocji

2000GB162DO013

Szkocja Zachodnia

184.  podkreśla, że istnieją zastrzeżenia co do płatności okresowych na PO w latach 2007–2013 o wartości 2 159,4 mln EUR; zauważa, że w 2013 r. Komisja oszacowała kwotę obarczoną ryzykiem na 123,3 mln EUR;

185.  popiera Trybunał Obrachunkowy, gdy zwraca się on do Komisji, by regularnie ujawniała w sprawozdaniu rocznym z działalności powody, dla których nie zgłasza zastrzeżeń (lub zgłasza zastrzeżenia o mniejszych skutkach finansowych) w tych przypadkach, gdzie wynika to z odstępstw od obowiązujących wytycznych Komisji lub zatwierdzonych strategii audytu;

186.  jest nadal zaniepokojony niedociągnięciami strukturalnymi w systemach zarządzania i kontroli w Hiszpanii i we Włoszech, które są pogłębiane przez zdecentralizowane struktury państwowe;

187.  zwraca się do DG EMPL, by w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności ujęła tabelę dotyczącą krajowych rocznych sprawozdań audytowych, przekazanych w odpowiedzi na pytanie 19 w kwestionariuszu dotyczącym absolutorium;

188.  wzywa Komisję do dopilnowania, by organy krajowe odpowiedzialne za zarządzanie funduszami strukturalnymi zajęły się problemem podawania wyższych stawek kosztów osobowych w projektach unijnych niż w przypadku projektów finansowanych z funduszy krajowych;

189.  z należytą uwagą przyjmuje sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu, w szczególności uwagi dotyczące kwestii zatrudnienia i spraw socjalnych, jednak wyraża ubolewanie nad nielicznymi odniesieniami do kwestii równości płci w tym obszarze, a także nad niewystarczającą uwagą poświęconą zatrudnieniu, solidarności społecznej i równości kobiet i mężczyzn w tegorocznych specjalnych sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego;

190.  ponownie apeluje o dalsze opracowanie wskaźników i danych dotyczących płci, aby umożliwić ocenę budżetu ogólnego Unii z perspektywy płci i monitorować starania zmierzające do sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci;

Umorzenie zobowiązań

191.  wyraża zaniepokojenie, że na koniec 2014 r. w sześciu państwach członkowskich (BE, CZ, DE, ES, IT, UK) może zostać umorzona kwota 129 mln EUR;

Instrument mikrofinansowy Progress

192.  zauważa, że Unia Europejska przeznaczyła 100 mln EUR na instrument mikrofinansowy Progress; przypomina, że Europejski Fundusz Inwestycyjny, który wdraża instrument mikrofinansowy Progress w imieniu Komisji i Europejski Bank Inwestycyjny poinformowały, że 52 dostawców mikrokredytów w 20 państwach członkowskich podpisało umowy w ramach instrumentu mikrofinansowego Progress i wypłacono już mikroprzedsiębiorcom 31 895 mikropożyczek o wartości 260,78 mln EUR; wyraża w związku z tym zaniepokojenie, że nie zwrócono dostatecznej uwagi na kwestię demokratycznej odpowiedzialności przy opracowywaniu instrumentów finansowych;

Środki, jakie należy podjąć

193.  wzywa Komisję, aby przy zatwierdzaniu programów operacyjnych na nowy okres programowania dopilnowała, aby państwa członkowskie rozważyły wszystkie możliwości uproszczeń dozwolone w regulacjach dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na lata 2014–2020;

194.  wzywa Komisję do poinformowania w sprawozdaniu uzupełniającym w sprawie absolutorium za 2013 r. o postępach dokonanych w administrowaniu ww. PO, których dotyczyły zastrzeżenia, oraz o sposobach zaradzenia wykrytym uchybieniom;

195.  wzywa Komisję do zapewnienia, by organy państw członkowskich odpowiedzialne za zarządzanie funduszami strukturalnymi rozwiązały kwestię wyliczania wyższych kosztów osobowych w przypadku projektów unijnych niż w przypadku projektów finansowanych ze środków krajowych;

196.  wzywa Komisję do wywarcia nacisku na państwa członkowskie i zachęcania ich do wdrożenia strategii na rzecz Romów oraz do zapewnienia takiego wykorzystania funduszy unijnych, które będzie ukierunkowane na Romów;

197.  zwraca się do Komisji o wywarcie nacisku na państwa członkowskie i wezwanie ich do aktywnego i konkretnego zwalczania bezrobocia, zwłaszcza wśród ludzi młodych;

Stosunki zewnętrzne

Presja na budżet

198.    z zadowoleniem przyjmuje fakt, że proces udzielania absolutorium w większym stopniu koncentruje się na poprawie wyników dzięki pieniądzom unijnych podatników; zachęca w związku z tym Komisję do nasilenia starań, aby udoskonalić obieg informacji zwrotnych w cyklu ocen, tak aby wnioski wyciągnięte z wcześniejszej praktyki i zalecenia zawarte w ocenach przyczyniały się w jeszcze większym stopniu do udoskonalenia procesu decyzyjnego, programowania i świadczenia pomocy unijnej w przyszłości;

199.    jest poważnie zaniepokojony tym, że w budżecie na 2013 r. zabrakło środków na płatności zarządzanych przez Dyrekcję Generalną Komisji ds. Rozwoju i Współpracy (DG DEVCO) w kwocie 293 mln EUR, a późne zatwierdzenie niezbędnych dodatkowych środków spowodowało prolongatę na następny rok, przez co już i tak ograniczone środki na płatności na 2014 r. poddane zostały dodatkowej presji;

200.  zauważa z niepokojem rosnące rozbieżności między zobowiązaniami międzynarodowymi Unii, jej ambitnymi ramami polityki i nowymi narzędziami (np. program działań na rzecz rozwoju po 2015 r. i instrumenty finansowania zewnętrznego na okres 2014–2020) a jej niezdolnością do wywiązania się z zobowiązań podjętych wobec partnerów globalnych i innych organów, zwłaszcza w odniesieniu do pomocy humanitarnej, wynikającą z niewystarczających środków na płatności;

201.    jest zdania, że sytuacja ta nie tylko stanowi znaczne ryzyko polityczne i zagraża reputacji Unii i jej wiarygodności jako największego darczyńcy pomocy na świecie, lecz może również zagrozić stabilności budżetowej krajów partnerskich, ponieważ powoduje luki w ich budżetach; obawia się, że rozbieżność ta może w 2015 r. stać się bardzo widoczna, kiedy przed końcem roku ogólny poziom oficjalnej pomocy rozwojowej uplasuje się znacznie poniżej zbiorowego celu wynoszącego 0,7% DNB Unii;

202.  podkreśla, że rok 2013 był drugim rokiem z rzędu, kiedy pomoc humanitarna z budżetu Unii przekroczyła 1,3 mld EUR w środkach na zobowiązania z powodu wystąpienia znacznej liczby kryzysów humanitarnych, które skutkowały ogromem ludzkiego cierpienia; głęboko ubolewa z powodu tego, że brak środków na płatności w tym kryzysowym roku przyniósł niekorzystne konsekwencje dla działalności DG ECHO, którą można było podtrzymać tylko dzięki zmianie harmonogramów płatności, co na koniec roku skutkowało przeniesieniem zaległych płatności w kwocie 160 mln EUR; zwraca się do Rady, by przestrzegała planu płatności uzgodnionego z Parlamentem;

203.  ubolewa z powodu uszczerbku na reputacji doznanego wskutek tych doraźnych działań i wskazuje na paradoks między wzrostem liczby kryzysów humanitarnych na świecie w ostatnich latach i środkami operacyjnymi, jakie Unia podjęła w celu skutecznego opanowania nagłych kryzysów (jak np. otwarcie w maju 2013 r. Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego), z jednej strony, a brakiem środków na płatności, z drugiej strony; obawia się, że sytuacja ta może się pogorszyć, jeśli budżet nie zostanie odpowiednio wzmocniony;

Poziom błędu

204.  odnotowuje, że najbardziej prawdopodobny poziom błędu stwierdzony przez Trybunał Obrachunkowy wynosi 2,6 %, że poziom błędu resztowego, określony w drugim badaniu przeprowadzonym przez EuropeAid szacuje się na 3,35 %; ubolewa nad tym, że systemy poddane kontroli Trybunału Obrachunkowego w EuropeAid zostały ocenione jako częściowo skuteczne;

205.  zauważa, że charakter instrumentów i warunków płatności w ramach wsparcia budżetowego i wkładów UE do projektów z udziałem wielu darczyńców, realizowanych przez organizacje międzynarodowe, ogranicza zakres, w jakim transakcje te są narażone na błędy;

206.  zwraca się do Komisji o przedłożenie sprawozdania specjalnego na temat wartości dodanej wsparcia budżetowego, a zwłaszcza na temat tego, w jaki sposób pomogła ona krajom rozwijającym się w realizacji milenijnych celów rozwoju; zwraca się w związku z tym o przegląd środków przyjętych w celu uniknięcia zmarnowania części środków z powodu korupcji i nadużyć finansowych oraz o przegląd skuteczności systemów zarządzania finansowego w tym kontekście;

207.  podziela krytykę ze strony Trybunału Obrachunkowego wobec tzw. „podejścia założeniowego” w przypadku projektów z udziałem wielu darczyńców i zwraca się do Komisji, aby zbadała możliwość przedstawiania w swoich rozliczeniach analizy tych projektów w całości, bez ograniczania się do określenia, czy łączna kwota obejmuje dostateczne wydatki kwalifikowalne na pokrycie wkładu Unii;

208.  wzywa Trybunał Obrachunkowy do oddzielnego ustalania poziomu błędu w stosunkach zewnętrznych w odniesieniu do wydatków nieobjętych wsparciem budżetowym lub wkładami do projektów obejmujących wielu darczyńców, realizowanych przez organizacje międzynarodowe;

Roczne sprawozdania z działalności

209.  ubolewa nad faktem, że w przypadku dziewięciu transakcji odnoszących się do krajowego programu pomocy przedakcesyjnej Komisja wykorzystała procedurę rozliczeń do rozliczenia wydatków w wysokości 150 mln EUR opartych na szacunkach, nie zaś na podstawie poniesionych, zapłaconych i zatwierdzonych kosztów popartych dokumentami potwierdzającymi; podkreśla, że ta praktyka systematycznie stosowana przez DG ds. Rozszerzenia nie jest zgodna z art. 88 rozporządzenia finansowego i art. 100 przepisów wykonawczych do niego; zwraca uwagę, że ta ugruntowana procedura od lat wpływała i wpływa na poświadczenie wiarygodności DG ds. Rozszerzenia, co oznacza, że w 2013 r. 20% wszystkich wydatków poniesionych przez DG opierało się na szacunkach; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2014 r. Komisja opracowała i niezwłocznie wprowadziła w życie system w celu zapewnienia, że rozliczenie zaliczek odbywa się obecnie na podstawie prawidłowo poniesionych i zgłoszonych kosztów; uznaje, że Komisja konsekwentnie zwracała uwagę, iż żadne wydatki nie zostały oficjalnie zatwierdzone i zaakceptowane przez DG ds. Rozszerzenia w ramach procedury rozliczania rachunków, a zatem nie mogło mieć miejsca żadne powiadomienie beneficjenta wskazujące na zatwierdzenie;

210.  przypomina, że w swoim oświadczeniu(124) dyrektor generalny EuropeAid stwierdził, że obowiązujące procedury kontroli dają niezbędne gwarancje co do legalności i prawidłowości wykazanych transakcji; uważa jednak, że stwierdzeniu temu zaprzecza fakt, że dyrektor wydał ogólne zastrzeżenie dotyczące błędu powyżej 2 %, co świadczy o tym, że procedury kontroli nie są w stanie zapobiec, wykryć i skorygować istotnego błędu;

211.  zwraca się do Komisji o wyjaśnienie stałych instrukcji wydawanych przez sekretariat generalny Komisji, tak by umożliwić, w przypadku gdy wpływ finansowy przekracza próg istotności dla całego budżetu w zakresie kompetencji danej DG, wydanie opinii negatywnej;

212.  zwraca się do Komisji o rozważenie wprowadzenia mechanizmu sankcji w przypadku umyślnie nieprawidłowego poświadczenia wiarygodności wydanego przez urzędnika zatwierdzającego w sprawozdaniu rocznym z działalności, o którym mowa w art. 66 ust. 9 rozporządzenia finansowego;

Handel międzynarodowy

213.  zwraca się do Komisji o przesunięcie zasobów osobowych z innych dyrekcji generalnych do DG ds. Handlu w celu zapewnienia, że DG ds. Handlu ma możliwość spełnienia uzasadnionych oczekiwań obywateli Unii i Parlamentu w zakresie większej przejrzystości i dostępu do informacji w kontekście trwających negocjacji handlowych UE i zbliżającego się procesu ratyfikacji, zwłaszcza w odniesieniu do TTIP, CETA i TISA, w efektywny, skuteczny i terminowy sposób, nie będąc zmuszoną do zaniedbywania innych ważnych zadań powierzonych Komisji;

214.  zwraca uwagę na potrzebę odpowiednich kontroli i audytu w dziedzinie pomocy makrofinansowej udzielanej przez Unię;

215.  zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że chociaż nastąpiły również pozytywne zmiany, ogólny system preferencji taryfowych (GSP) nie był w stanie w pełni osiągnąć zakładanych celów; zwraca ponadto uwagę, że system ten obowiązuje dopiero od niedawna;

216.  podkreśla, że ocena i kontrola umów handlowych nie jest tylko kwestią budżetową, ale ma także istotne znaczenie dla zagwarantowania, by partnerzy wywiązywali się ze swoich zobowiązań w dziedzinie praw człowieka oraz norm pracy i ochrony środowiska;

217.  zwraca się o zapewnienie skutecznych kontroli różnych rodzajów działalności polegającej na wspieraniu procesu umiędzynarodowienia małych i średnich przedsiębiorstw z Unii oraz ich dostępu do rynków w krajach trzecich; przypomina o potrzebie oceny skuteczności koordynacji między centrami biznesu Unii, krajowymi centrami biznesu i izbami handlowymi w krajach trzecich, w szczególności w Azji, a także poszukiwania sposobów poprawy tej koordynacji.

Haiti

218.  w pełni zgadza się z zaleceniami przedstawionymi w sprawozdaniu specjalnym Trybunału Obrachunkowego nr 13/2014 w sprawie wsparcia UE na rzecz odbudowy Haiti po trzęsieniu ziemi, w szczególności w odniesieniu do przyjęcia wspólnej strategii DEVCO-ECHO w celu zapewnienia skuteczniejszego połączenia i synergii między podejmowanymi przez nie poszczególnymi działaniami, a także apeluje do Komisji o wdrożenie tych zaleceń we wszystkich swoich obecnych i przyszłych działaniach prowadzonych w związku z klęską żywiołową lub niestabilną sytuacją; zwraca się do Komisji o poinformowanie współustawodawców o wszelkich ograniczeniach budżetowych i prawnych, które utrudniały skuteczne wdrażanie wsparcia Unii na rzecz odbudowy Haiti po trzęsieniu ziemi;

Łączenie instrumentów finansowania

219.  zauważa z zaniepokojeniem, że instrumenty łączone w sektorze energii dotyczą przede wszystkim dużych projektów, zaś mniejszy nacisk kładzie się na lokalne rozwiązania energetyczne; nalega, by Unia powstrzymała się od wypracowywania odgórnego podejścia w kwestii rozwoju infrastruktury energetycznej, aby zapewnić wszystkim powszechny dostęp do energii do 2030 r., mając na uwadze, że wielkoskalowe obiekty infrastrukturalne mogą nie pasować do struktury ekonomicznej i społecznej danego kraju i nie zapewnią dostępu do energii ludziom ubogim, w przypadku których mniejsze, zdecentralizowane i pozasieciowe źródła energii są zazwyczaj bardziej odpowiednim i skutecznym rozwiązaniem;

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB)

220.  z zadowoleniem przyjmuje postępy Komisji w zakresie akredytacji wszystkich misji w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa zgodnie z tzw. oceną sześciu filarów oraz jej prognozę, z której wynika, że cztery największe misje spełnią niedługo kryteria zgodności; podkreśla potrzebę akredytowania przez Komisję wszystkich misji zgodnie z zaleceniem Trybunału Obrachunkowego;

221.  jest głęboko zaniepokojony z powodu poważnych zarzutów korupcji skierowanych przeciwko misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX), które – jeżeli zostaną potwierdzone – podważą integralność reputacji Unii oraz pomocy świadczonej przez nią krajom wdrażającym reformy w dziedzinie praworządności; ponadto jest szczególnie zaniepokojony sposobem, w jaki zareagowano na zarzuty korupcji oraz powolną reakcją ze strony Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych; przyjmuje do wiadomości dochodzenie wszczęte w celu zbadania sprawy EULEX w Kosowie; oczekuje jak najszybciej informacji o wynikach tego dochodzenia oraz podkreśla, że należy prowadzić politykę zerowej tolerancji w sprawach dotyczących korupcji i stosować w praktyce wyciągnięte z takich spraw wnioski;

222.  ubolewa nad znacznymi opóźnieniami dotyczącymi zamówień na podstawowy sprzęt i usługi na potrzeby misji pod egidą wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony WPBiO oraz wynikający z nich negatywny wpływ na funkcjonowanie misji; przypomina, że w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 18/2012 zatytułowanym „Pomoc Unii Europejskiej dla Kosowa w zakresie praworządności” Trybunał Obrachunkowy skrytykował ten brak skuteczności i stwierdził, iż określone w rozporządzeniu finansowym zasady udzielania zamówień publicznych „nie przystają do misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w przypadku których czasami konieczna jest szybka i elastyczna reakcja”; nakłania Komisję do zmiany odnośnych przepisów;

Raport z Zarządzania Pomocą Zewnętrzną (EAMR)

223.  zauważa, że większość delegatur Unii nie osiągnęła poziomów odniesienia wyznaczonych przez Komisję dla kluczowych wskaźników skuteczności działania (KPI)(125) ujętych w 119 sprawozdaniach z zarządzania pomocą zewnętrzną, a dotyczących planowania i przydziału środków, zarządzania finansowego i audytu;

224.  zauważa, że w świetle kluczowych wskaźników skuteczności działania, ustanowionych przez Komisję najlepsze rezultaty uzyskują delegatury Unii w Nepalu i Namibii, ponieważ osiągnęły one poziomy odniesienia ustanowione przez Komisję dla 23 z 26 kluczowych wskaźników skuteczności działania; wyraża ubolewanie, że najgorsze wyniki ma delegatura Unii w Libii, która osiągnęła poziomy odniesienia dla jedynie trzech z 26 KPI, po której plasuje się podobnie nieskuteczna delegatura w Republice Środkowoafrykańskiej, która osiągnęła tylko cztery poziomy odniesienia;

225.  wyraża ubolewanie w związku z tym, że delegatury nadzorowane przez DG ds. Rozszerzenia, a mianowicie delegatury w Albanii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Macedonii, Turcji, Kosowie i Serbii, zawierają w EAMR niewiele odpowiednich danych i informacji;

226.  ubolewa, że wyniki, rezultaty i wpływ działań prowadzonych przez służby delegatur Unii nie mierzy się odpowiednio w ramach istniejących KPI oraz że wskaźniki te dają bardzo ograniczony obraz ilościowy, zwłaszcza co do wydajności prac delegatur, jak również co do stopnia „zadowolenia zainteresowanych stron” z usług świadczonych przez delegatury Unii w tych krajach;

227.  zwraca się do Komisji, by:

–       przedstawiła Parlamentowi środki podjęte w celu poprawy funkcjonowania delegatur Unii w odniesieniu do planowania i przydziału środków finansowych, zarządzania finansowego i audytu, w szczególności w odniesieniu do delegatur o najgorszych wskaźnikach skuteczności działania;

–       lepiej dokumentowała co roku wnioski wyciągnięte z EAMR i z KPI i przekazywała te wnioski wraz z EAMR Parlamentowi;

–       ujmowała w EAMR zestawienia bilansowe wraz z danymi księgowymi danej delegatury;

–       poprawiła jakość danych podawanych w EAMR i nadała im wyczerpujący charakter oraz nadała większą wagę tym sprawozdaniom, w szczególności jeżeli chodzi o delegatury nadzorowane przez DG. ds. Rozszerzenia; oraz

       zawarła ograniczenia dotyczące walki z korupcją w odniesieniu do pomocy zewnętrznej;

Międzynarodowa Grupa ds. Zarządzania

228.  odnotowuje, że w obiegu jest ujawniona wersja sprawozdania końcowego OLAF na temat IMG; zwraca się do Komisji i Komitetu Nadzoru OLAF o zbadanie, kto, dlaczego i w jaki sposób ujawnił sprawozdanie OLAF, podczas gdy IMG nadal nie została poinformowana o treści sprawozdania;

229.  zauważa, że od czasu utworzenia w 1994 r. IMG otrzymała, pośrednio lub bezpośrednio, w ramach wspólnego zarządzania, od Komisji ponad 130 mln EUR; zauważa, że w wyniku wstrzymania przez Komisję płatności, IMG wniosła sprawę do sądu oraz że status tej organizacji jest przedmiotem kontrowersji; wzywa Komisje, by powzięła jasną decyzję w tej sprawie oraz wzywa Komisję do poinformowania Parlamentu o działaniach następczych po dochodzeniu OLAF-u w 2011 r.; apeluje do Komisji, by przedstawiła Parlamentowi listę wszystkich organizacji, przedsiębiorstw, innych organizacji lub osób, które otrzymały od Komisji zamówienia bez zaproszenia do składania ofert, wraz ze szczegółowym opisem ich statusu prawnego;

Ukraina

230.  zauważa, że w 2013 r. płatności w ramach dwustronnej pomocy dla Ukrainy ze środków budżetowych Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI) wyniosły 152,8 mln EUR; zwraca uwagę, że 42,5 % tych płatności (64,9 mln EUR) dotyczy umów zarządzanych bezpośrednio przez delegatury Unii na Ukrainie; zauważa, że pozostałe 57,5 % (87,9 mln EUR) zostały wypłacone w formie wsparcia budżetowego;

231.  podkreśla, że płatności w ramach wsparcia budżetowego uzależnione są od osiągnięcia wspólnie uzgodnionych wyników i wskaźników; zauważa, że rząd beneficjenta zobowiązuje się do osiągniecia tych wyników i wskaźników, podpisując dwustronną umowę w sprawie finansowania, a jeżeli wyniki i wskaźniki nie zostaną osiągnięte, nie zaprzestaje się płatności;

232.  uznaje fakt, że Ukraina znajduje się obecnie w szczególnie trudnej sytuacji, ale stwierdza, że nie może to być powodem nieprzestrzegania warunków udzielenia wsparcia budżetowego, a zwłaszcza niezajęcia się powszechną korupcją w tym kraju;

233.  w związku z tym wzywa Komisję oraz delegatury Unii na Ukrainie o szczególną czujność przy wypłacie środków oraz do zapewnienia, że określone środki są inwestowane w projekty, na które je przeznaczono;

Koszty administracyjne związane z dostarczaniem pomocy

234.  wyraża zaniepokojenie z powodu wysokich kosztów administracyjnych związanych z dostarczaniem pomocy dla Azji Środkowej, obliczonych przez Trybunał Obrachunkowy; zwraca się do Komisji o poinformowanie Parlamentu o administracyjnych kosztach udzielania pomocy zewnętrznej, jeśli przekraczają one 10 % prognozowanego budżetu;

Możliwe sprzeniewierzenie unijnych funduszy na pomoc humanitarną i rozwojową

235.  odnotowuje, że OLAF opracował sprawozdanie na temat pomocy udzielonej na rzecz obozu uchodźców saharyjskich w Tinduf w Algierii (2003/526); wzywa Komisję, by sprecyzowała działania podjęte w odpowiedzi na ustalenia tego sprawozdania; zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem z dochodzenia UNHRC(126) niezarejestrowanie uchodźców przez tak długi okres (tj. niemal 30 lat po przybyciu) stanowi „nienormalną i wyjątkową sytuację w historii UNHRC”; wzywa Komisję do zapewnienia, że Algierczycy lub Saharyjczycy objęci zarzutami w sprawozdaniu OLAF e mają dostępu do pomocy finansowanej opłacanej przez europejskich podatników; wzywa Komisję, by ponownie oceniła i dostosowała pomoc unijną do faktycznych potrzeb ludności w potrzebie i zagwarantowała, że nie zaszkodzi się interesom i potrzebom uchodźców, ponieważ są oni najbardziej podatni na wszelkie nieprawidłowości;

236.  jest zaniepokojony sprawą oszustwa w systemie płac w sektorze publicznym w Ghanie, przy czym ani Bank Światowy ani Wielka Brytania, jako partnerzy projektu, nie zawiadomiły Komisji o swoich poważnych wątpliwościach dotyczących luk w systemach kontroli oraz związanego z tym ryzyka błędów i nadużyć;

Badania naukowe inne polityki wewnętrzne

UE 2020

237.  podkreśla, że siódmy program ramowy (7PR) był głównym programem finansowanym przez Komisję; zauważa, że podpisano 809 umów o udzielenie dotacji z udziałem10 345 uczestników na łączną kwotę 3 439 mln EUR wkładu Unii; zauważa, że 7PR wnosi wkład w starania Unii na rzecz inwestowania w trwałą konkurencyjność, ale zwraca uwagę, że cała UE jest jeszcze daleka od celu zakładającego przeznaczenie co najmniej 3% PKB na badania i rozwój; zauważa, że osiągnięto pewne postępy, jeśli chodzi o przestrzeganie kluczowych wskaźników efektywności (wydatki brutto na badania i rozwój, część wydatków publicznych na badania i rozwój, postępy we wdrażaniu inicjatywy „Unia innowacji”, udział Unii w finansowaniu małych i średnich przedsiębiorstw, skrócenie czasu oczekiwania na przyznanie dotacji);

Błędy

238.  zauważa, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził kontrolę 150 transakcji, w tym 89 transakcji dotyczących badań naukowych (86 związanych z siódmym programem ramowym (7PR), trzy – z szóstym programem ramowym (6PR)), 25 transakcji w ramach programów „Uczenie się przez całe życie” i „Młodzież w działaniu” oraz 36 transakcji dotyczących innych programów; ubolewa, że Trybunał Obrachunkowy ocenił, iż najbardziej prawdopodobny margines błędu wynosi 4,6% (w 2012 r. 3,9%);

239.  zauważa, że wydatki w tym obszarze polityki obejmują szeroki zakres celów polityki, takich jak badania naukowe i innowacje, edukacja, bezpieczeństwo, migracja oraz środki zwalczania skutków kryzysu finansowego; zauważa, że Komisja wydała ponad 50% (5771 mln EUR) dostępnej kwoty na badania; zauważa, że 45% budżetu Komisji na badania zrealizowały organy (tj. agencje, wspólne przedsiębiorstwa) spoza dyrekcji generalnej; zauważa, że prawie 90% wydatków przybrało formę dotacji dla beneficjentów uczestniczących w projektach, a w 2013 r. Komisja zawarła 809 umów o dotacje;

240.  zwraca uwagę, że główne ryzyko wystąpienia nieprawidłowości polega na tym, że beneficjenci w zestawieniach poniesionych wydatków ujmą niekwalifikowalne lub nieuzasadnione koszty, które nie zostaną wykryte i skorygowane przez systemy kontroli w Komisji lub państwach członkowskich;

241.  ubolewa, że przyczyną 35% szacowanego poziomu błędu są nieprawidłowo obliczone lub niekwalifikujące się koszty osobowe; obejmuje to deklarowanie kosztów zaplanowanych w budżecie zamiast kosztów faktycznie poniesionych oraz zaliczanie do projektów czasu, który nie został przeznaczony na ich realizację;

242.  ubolewa nad faktem, że 23% szacowanego poziomu błędu wynika z niekwalifikowalnych kosztów pośrednich, 25% z innych niekwalifikowalnych kosztów bezpośrednich (VAT, podróże itp.), zaś 17% z nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień publicznych;

243.  zauważa, że profil ryzyka/błędu nowych wnioskodawców, zwłaszcza MŚP, jest w znacznej mierze nieznany; zwraca się do Komisji, aby nie podważała starań o to, aby zachęcić tych uczestników do udziału w programie, poprzez systematyczne zwiększanie poziomu kontroli lub ich obciążenia administracyjnego;

Systemy zarządzania i kontroli

244.  jest zdumiony, że w 9 z 32 zestawień poniesionych wydatków poświadczonych przez niezależnych audytorów, Trybunał Obrachunkowy wykrył istotny poziom błędu; uważa, że taki poziom błędu jest niedopuszczalny, biorąc pod uwagę że audytorzy poruszają się w obszarze swojej wiedzy fachowej;

245.  zwraca się do Komisji, aby zwiększyła świadomość audytorów co do sprawowania swoich funkcji;

246.  odnotowuje fakt, że Komisja przeprowadziła w 2013 r. 500 audytów ex post oraz związanych z nimi działań korygujących i związanych z odzyskiwaniem środków, oraz opartych na ryzyku kontroli ex ante;

247.  popiera zalecenie nr 2 Trybunału Obrachunkowego, zaakceptowane przez Komisję, aby kontrole w większym stopniu opierały się na ocenie ryzyka poprzez skupienie kontroli na beneficjentach wysokiego ryzyka (na przykład podmiotach mniej nawykłych do wykorzystywania środków finansowych Unii) i ograniczenie obciążenia kontrolami beneficjentów stwarzających mniejsze ryzyko;

248.  po raz kolejny zwraca uwagę na konieczność znalezienia równowagi między mniejszym obciążeniem administracyjnym i skuteczną kontrolą finansową;

249.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2014 r. czas oczekiwania na przyznanie dotacji skrócił się z 249 dni do 209 dla 94% umów o dotacje;

250.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja kontynuuje swoją kampanię komunikacyjną w oparciu o dokument wymieniający 10 najczęstszych przyczyn błędów, który trafił do wszystkich uczestników programu w 2012 r.;

251.  zauważa, że do końca 2013 r. odzyskane nienależnie wnioskowane kwoty wyniosły 29,6 mln EUR, a kwoty pozostające do odzyskania wzrosły z 12 mln EUR pod koniec 2012 r. do blisko 17 mln EUR;

252.  zauważa, że podmioty biorące udział w projektach (organizacja ITER i agencje krajowe – w tym rozwojem Energii Termojądrowej dla Europy) przyznały, że obecny harmonogram i budżet są nierealistyczne, co potwierdziło kilka niezależnych ocen w ciągu ostatnich dwóch lat (2013–2014); zwraca się o kopię zmienionego harmonogramu i budżetu, które zostaną przedłożone Radzie ITER w czerwcu 2015 r.; jest zaniepokojony regularnymi opóźnieniami w programie ITER, co stawia pod znakiem zapytania jego wydajność i skuteczność; jest głęboko zaniepokojony nadzwyczajnymi kosztami, które wpłynęły na opłacalność programu i zagroziły innym europejskim programom, głównie w obszarze polityki badań;

253.  z zadowoleniem zauważa, że Fundusz Granic Zewnętrznych pomógł w propagowaniu solidarności finansowej; ubolewa jednak, że unijna wartość dodana była niewielka, a ogólny wynik nie mógł zostać zmierzony z powodu uchybień w monitorowaniu prowadzonym przez instytucje odpowiedzialne oraz z uwagi na poważne niedociągnięcia w ocenach ex post przeprowadzonych przez Komisję i państwa członkowskie;

Galileo

254.  zwraca uwagę na odpowiedzi Komisji na postępy we wdrażaniu projektu Galileo: cztery satelity fazy walidacji orbitalnej programu Galileo zostały z powodzeniem wystrzelone w 2011 r. i w 2012 r.; w 2014 r. pomyślnie zakończono fazę walidacji orbitalnej programu Galileo; potwierdzono projekt systemu, parametry docelowe oraz podstawowy funkcjonowania systemu; infrastruktura naziemna, w tym liczne stacje naziemne na świecie, została ukończona przed rozpoczęciem operacji; z powodzeniem dowiedziono potencjału poszukiwawczo-ratowniczego Galileo dzięki satelitom IOV; wystrzelenie dwóch satelitów (nr 5 i 6) w dniu 22 sierpnia 2014 r. zakończyło się powodzeniem (satelity trafiły na właściwą orbitę), a od grudnia 2014 r. satelity są stopniowo przenoszone na korzystniejszą orbitę, aby zapewnić ich optymalne wykorzystanie; trwa testowanie wyposażenia nawigacyjnego satelitów; spodziewa się, że zostanie poinformowany o dodatkowych kosztach tych niezaplanowanych działań;

255.  zauważa, że w 2013 r. Trybunał Obrachunkowy skontrolował osiem transakcji w dziedzinie transportu i stwierdził, że w przypadku pięciu z nich pojawił się jeden błąd lub większa ich liczba; zwraca uwagę na wzrost procentowego udziału transakcji objętych błędami w 2013 r. (62%) w porównaniu do 2012 r. (49%) oraz jest zaniepokojony, że podobnie jak w poprzednich latach Trybunał Obrachunkowy stwierdził kilka błędów związanych z nieprzestrzeganiem przepisów unijnych i krajowych w przypadku skontrolowanych projektów TEN-T; zauważa, że podobnie jak w poprzedzającym roku 2012, tak znowu w 2013 r. DG MOVE nie sformułowała zastrzeżeń dotyczących błędów w zakresie zamówień publicznych; dlatego nalega, by Komisja podjęła niezbędne działania w celu wyeliminowania takich błędów na przyszłość; zwraca uwagę, że niezwykle ważne jest rozszerzenie zakresu kontroli ex ante i ex post beneficjentów otrzymujących dotacje Komisji oraz inne rodzaje finansowania, aby uniknąć niewłaściwego wykorzystywania zasobów udostępnianych przez Wspólnotę i zapewnić weryfikację wydajności; podkreśla, że choć okres finansowania 2007–2013 formalnie zakończył się, w przypadku finansowania działań w zakresie spójności obowiązuje zasada N+2, a to oznacza, że realizacja wielu projektów potrwa jeszcze do końca bieżącego roku;

256.  z uwagi na przejrzystość wzywa Komisję do publikowania łatwo dostępnego rocznego wykazu projektów transportowych współfinansowanych przez UE, w tym również dokładnej kwoty finansowania dla każdego projektu; zauważa, że ten wykaz projektów powinien obejmować wszystkie unijne źródła finansowania, takie jak TEN-T, Horyzont 2020 czy fundusze spójnościowe i regionalne;

257.  apeluje do Komisji o sporządzanie rocznego sprawozdania na temat tego, w jaki sposób uwzględniono uwagi dotyczące poszczególnych linii budżetowych;

258.  przypomina, że projekty transportowe w latach 2007–2013 oraz 2014–2020 były bądź będą odpowiednio finansowane z różnych źródeł, w tym w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, Funduszu Spójności oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; wzywa Komisję do dążenia ku większej synergii między różnymi źródłami finansowania, aby zagwarantować skuteczniejszą alokację środków finansowych UE;

Środowisko i zdrowie publiczne

259.  uważa ogólny poziom wykonania pozycji budżetowych dotyczących środowiska, zdrowia publicznego, działań w dziedzinie klimatu i bezpieczeństwa żywności za zadowalający w 2013 r.; pamiętając o wyraźnej unijnej wartości dodanej w tych dziedzinach oraz poparciu obywateli Unii dla unijnej polityki w zakresie środowiska i klimatu oraz zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, ponownie przypomina, że na te instrumenty polityczne przeznaczono mniej niż 0,5% budżetu Unii; wyraża ubolewanie, że w porównaniu z 2012 r. odsetek ten obniżył się z 0,8% do 0,5%;

260.  przyjmuje do wiadomości przedstawione w sprawozdaniu rocznym Trybunału Obrachunkowego za rok 2013 obszary polityki, takie jak środowisko naturalne i zdrowie; wyraża zaniepokojenie faktem, że oba te obszary polityki ujęto ponownie w rozdziale poświęconym także rozwojowi obszarów wiejskich i rybołówstwu; ponownie krytykuje taki podział obszarów polityki i wzywa Trybunał Obrachunkowy do zmiany podejścia w następnym sprawozdaniu rocznym; odnosi się w związku z tym do sprawozdania specjalnego Trybunału Obrachunkowego nr 12/2014 zatytułowanego „Czy EFRR jest skutecznym narzędziem finansowania projektów bezpośrednio wspierających różnorodność biologiczną w ramach unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.?”, które podkreśla, że Komisja musi dokładnie monitorować bezpośrednie i pośrednie wydatki na różnorodność biologiczną, w tym na sieć Natura 2000; wzywa państwa członkowskie do ułatwienia tego procesu dzięki przekazywaniu dokładnych danych;

261.  odnotowuje, że Trybunał przeprowadza niezwykle regularnie wyrywkowe kontrole w państwach członkowskich i na ich podstawie określa poziom błędu; zauważa, że Trybunał nie wskazuje, w których państwach członkowskich ani w jakich dziedzinach istnieją największe problemy; wskazuje zatem na potrzebę jasnego łańcucha odpowiedzialności i podkreśla w związku z tym ogromne znaczenie jakości systemów kontroli w państwach członkowskich;

262.  uważa, że postępy w realizacji 14 projektów pilotażowych i sześciu działań przygotowawczych na ogólną kwotę 5 983 607 EUR są zadowalające; zachęca Komisję do dalszego wdrażania projektów pilotażowych i działań przygotowawczych zaproponowanych przez Parlament;

263.  zauważa, że w 2013 r. DG SANCO była odpowiedzialna za realizację 233 928 461 EUR z linii budżetowych przeznaczonych na zdrowie publiczne, z czego pomyślnie wykorzystano 98,1%; jest świadomy, że mniej więcej 77% tych środków jest bezpośrednio przekazywanych do trzech agencji zdecentralizowanych (Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Europejska Agencja Leków (EMA)) oraz że wszystkie środki zostały wykorzystane w 100%, za wyjątkiem EMA i EFSA, w których przypadku niewykorzystanie środków na zobowiązania było związane z wynikiem finansowym za 2012 r.;

Kultura

264.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2013 r. wskaźnik wykonania budżetu w przypadku programów realizowanych w latach 2007–2013, w szczególności „Uczenie się przez całe życie”, „Kultura”, „Media” i „Młodzież w działaniu”, wyniósł 100%; zwraca się o wzmocnienie i podwyższenie budżetu w ramach programów w dziedzinie edukacji i kultury na lata 2014–2020; wyraża szczególne zaniepokojenie faktem, że dysproporcja między ustaloną wysokością środków na zobowiązania a wysokością środków na płatności spowodowała niewykonanie niektórych płatności (osiągając np. w przypadku programu „Erasmus+” niedobór w wysokości 202 mln EUR), co pociągnęło za sobą konsekwencje budżetowe w kolejnym roku; jest poważnie zaniepokojony faktem, że sytuacja ta może się powtórzyć w przypadku nowych programów, szczególnie „Erasmus +” oraz „Kreatywna Europa”, co z kolei spowodowałoby niebezpieczną utratę wiarygodności Unii Europejskiej i nadszarpnęłoby zaufanie obywateli do instytucji europejskich, a także miałoby katastrofalne konsekwencje dla uczestników programów i ubolewa nad takim stanem rzeczy;

265.  z zadowoleniem zauważa, że od czasu uruchomienia programu Erasmus w 1987 r. liczba uczestniczących w nim studentów osiągnęła i przekroczyła wyznaczony poziom 3 mln; zwraca uwagę, że ten sztandarowy program UE – przyczyniający się do integracji europejskiej oraz wzrostu świadomości na temat wspólnoty obywateli europejskich i poczucia przynależności do tej wspólnoty – cieszy się niezmiennym powodzeniem od chwili wprowadzenia go;

266.  wyraża zaniepokojenie tym, że – jak poinformowano w sprawozdaniu specjalnym Eurobarometru nr 399 na temat dostępu do kultury i uczestnictwa w niej w 2013 r. – publiczne środki budżetowe na ochronę i promocję dziedzictwa kulturowego na szczeblu europejskim widocznie się kurczą, podobnie rzecz ma się z udziałem w tradycyjnej działalności kulturalnej; w związku z tym uważa, że należy wzmocnić nowe instrumenty unijne mające na celu wspieranie europejskiej agendy kultury, takie jak programy „Kreatywna Europa” i „Horyzont 2020” oraz platforma kulturalna Europeana;

Środki, jakie należy podjąć

267.  odnotowuje, że dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji wydał ogólne zastrzeżenie, jeśli chodzi o dokładność zestawień poniesionych wydatków (3 664 mln EUR) na PR7 w rocznym sprawozdaniu z działalności dyrekcji generalnej, chociaż on sam spodziewa się, że „skutki finansowe netto błędów” w oparciu o 1552 zamknięte projekty wyniosą ok. 2,09%, czyli blisko progu istotności; uważa, że takie zastrzeżenia sprawiają, że pojęcie „należyte zarządzanie finansami” traci na znaczeniu; wzywa zatem dyrektora generalnego do stosowania zastrzeżeń w przyszłości w sposób bardziej konkretny i ukierunkowany;

268.  wzywa Komisję, aby udzieliła informacji, w odpowiednim czasie przed sprawozdaniem Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2013, na temat średniego czasu trwania postępowań kontradyktoryjnych przed odzyskiwaniem środków w tej grupie polityki,

269.  ubolewa, że Komisja wciąż nie przekazała wykazu beneficjentów w rozbiciu na kraje; spodziewa się otrzymać odpowiedź w sprawozdaniu Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2013;

270.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja dała wreszcie sprawozdawcy dostęp do sprawozdania z kontroli w sprawie kosztów operacyjnych dwóch programów (Uczenie się przez całe życie – 6,9 mln EUR, Młodzież w działaniu – 1,65 mln EUR) działających w Turcji w 2012 i 2013 r.; zauważa, że sprawozdanie zostało przekazane w ramach umowy ramowej; jest zaniepokojony znalezionymi poważnymi uchybieniami, jednak z zadowoleniem przyjmuje środki przedsięwzięte przez tureckie władze, aby przeciwdziałać tej sytuacji; wzywa Komisję, by oceniła, czy będzie trzeba zastosować korekty finansowe;

271.  wzywa Komisję, aby dostarczyła dodatkowych informacji dotyczących wydatków w ramach Programu na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych na czas przed sprawozdaniem Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2013; zauważa, że w przypadku tego programu kwota obarczona ryzykiem mogła wynosić aż 3,4 mln EUR w 2013 r., co oznacza błąd resztowy w wysokości 2,8%; zauważa, że pomimo tej sytuacji dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Sieci Komunikacyjnych, Treści i Technologii (DG CONNECT) nie wydał zastrzeżenia;

272.  wzywa Komisję, by przygotowała kompleksowe sprawozdanie, na czas przed procedurą udzielania absolutorium za rok 2014, w sprawie zwiększenia wytycznych politycznych Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji, co zostało spowodowane zlecaniem zarządzania dwiema trzecimi kosztów operacyjnych w ramach PR7 organom spoza Komisji;

273.  wzywa Komisję, by sporządziła, na czas przed procedurą udzielania absolutorium za rok 2014, przegląd postępów tej polityki między PR7 a Horyzontem 2020 dla badaczy i MŚP;

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

274.  z zadowoleniem przyjmuje dyskusje toczące się między OLAF i jego Komitetem Nadzoru w sprawie przeglądu uzgodnień roboczych, zachęcając te organy do osiągnięcia wspólnego i zadowalającego porozumienia; odnotowuje starania OLAF na rzecz wdrożenia uzgodnień roboczych; podkreśla, że starania te nie powinny być dysproporcjonalne, mając na uwadze ograniczone zasoby tego urzędu;

275.  zwraca uwagę, że rozporządzenie (UE, Euratom) nr 883/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady(127), które weszło w życie z dniem 1 października 2013 r., zobowiązuje OLAF do zagwarantowania niezależnego funkcjonowania sekretariatu komitetu nadzorczego (OLAF-SC) (motyw 40 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 883/2013); na tym etapie nie wie, czy zostały przedsięwzięte środki, aby spełnić ten prawny obowiązek; wzywa Komisję, by podjęła natychmiastowe działania w celu naprawy tej sytuacji;

276.  wzywa OLAF do terminowych konsultacji z komitetem nadzorczym OLAF-u przed zmianą instrukcji dla pracowników dotyczących procedur dochodzeniowych oraz przed określeniem priorytetów polityki dochodzeniowej;

277.  wyraża ubolewanie z powodu faktu, że OLAF nie zawsze wdraża zalecenia komitetu nadzorczego OLAF-u, czasem nawet bez podawania uzasadnienia; wzywa dyrektora generalnego do poprawy współpracy w tym względzie;

278.  przypomina, że w dniu 31 stycznia 2012 r. OLAF otworzył 423 dochodzenia; jest zaniepokojony kwestią legalności takiej procedury; wzywa komitet nadzorczy OLAF-u, by ocenił legalność 423 dochodzeń rozpoczętych jednego dnia oraz wyniki tych dochodzeń; wzywa również komitet nadzorczy OLAF-u do oceny statystyk dotyczących czasu trwania dochodzeń, do przeanalizowania funkcjonowania systemu zarządzania sprawami oraz złożenia Parlamentowi sprawozdania;

279.   zwraca się do Komitetu Nadzoru OLAF o dokonanie oceny także statystyk dotyczących czasu trwania dochodzeń, o przeanalizowanie funkcjonowania systemu zarządzania sprawami oraz o złożenie sprawozdania właściwej komisji Parlamentu;

280.  zwraca się do OLAF o przedstawienie w swoim rocznym sprawozdaniu bardziej szczegółowych statystyk częstotliwości otwierania i zamykania dochodzeń;

281.  zwraca się do OLAF o przedstawienie Parlamentowi większej ilości informacji na temat praktycznej strony procesu doboru spraw, jego długości i dotyczących go wewnętrznych wytycznych;

Administracja

282.  zwraca uwagę, że w ciągu ostatnich czterech lat (2011–2014) otrzymano łącznie 336 145 podań w ramach wszystkich procedur naboru zainicjowanych przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO), że średni koszt rozpatrywania jednego podania szacuje się na 238 EUR oraz że mniej niż 10% z tych kandydatów umieszczanych jest później na liście rezerwowej; domaga się większej oszczędności pieniędzy podatników dzięki zmniejszeniu biurokracji oraz przedłużeniu ważności list rezerwowych do co najmniej 2 lat; wzywa Komisję do przygotowania w tej sprawie sprawozdania do czerwca 2015 r.;

283.  zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi informacji w sprawie najwyższej emerytury wypłaconej w 2013 r. urzędnikom Komisji;

284.  jest zaniepokojony stwierdzeniem przez Trybunał Obrachunkowy, że rzadko stosowane są postanowienia dotyczące postępowania z osiągającym słabe wyniki personelem; wzywa Komisje do pełnego stosowania regulaminu pracowniczego;

285.  domaga się informacji dotyczących personelu spoza planu zatrudnienia i personelu finansowanego z pozycji innej niż „administracja”; wyraża ubolewanie, że władza budżetowa nie otrzymuje skonsolidowanych informacji na temat liczby takiego personelu, ani na temat powiązanych wydatków na personel w Komisji;

286.  przypomina, że rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 723/2004(128) wprowadza w załączniku 1.A dwie nowe grupy zaszeregowania, AD13 i AD14, dostępne dla personelu bez obowiązków kierowniczych, co wcześniej było zarezerwowane dla A4 (odpowiednik AD12); wzywa Komisję do zaktualizowania sprawozdania z 2011 r. w sprawie równorzędności rozwoju zawodowego oraz sprawozdania w sprawie wydatków na personel wygenerowanych w 2013 r. przez niepełniący funkcji kierowniczych personel AD13 i AD14;

287.  wzywa Komisję, by dostarczyła informacji na temat finansowania wszystkich działań dotyczących życia socjalnego, sportu i kultury dla pracowników, włącznie z korzystnym wpływem tych środków na wyniki oraz integrację ekspatriantów i ich rodzin;

288.  zwraca się do Komisji o przedstawienie sprawozdania z korzystania z elastycznego czasu pracy w następstwie udzielenia Komisji absolutorium za rok 2013;

289.  jest zaniepokojony z powodu znacznego wzrostu liczby urzędników wysokiego szczebla o grupach zaszeregowania AD13 do AD16; dostrzega ryzyko utraty reputacji przez Unię, ponieważ trudno jest wytłumaczyć, że godziny nadliczbowe nie są uwzględnione w tak wysokich pensjach;

290.  stwierdza, że rozbieżności w wynagrodzeniach urzędników służby cywilnej pracujących w instytucjach Unii oraz pracowników administracji krajowych są nadal bardzo duże, co skutkuje m.in. brakiem mobilności personelu między szczeblem unijnym i krajowym; zwraca się do Komisji o przeprowadzenie szczegółowego badania powodów tych rozbieżności oraz o opracowanie długoterminowej strategii ich zmniejszenia, przy jednoczesnym zwróceniu szczególnej uwagi na różne dodatki (rodzinny, za rozłąkę, dodatki na zagospodarowanie i z tytułu przesiedlenia), urlop roczny, dni wolne, dni na podróż oraz kompensację nadgodzin;

291.  przypomina o wydanym przez sekretariat generalny Komisji komunikacie w sprawie ograniczenia odpowiedzi na zapytania poselskie do 20 linijek tekstu; apeluje do Komisji o to, aby z uwagi na spoczywającą na niej odpowiedzialność polityczną nie pozwalała narzucać sobie przez sekretariat generalny ograniczeń w odniesieniu do odpowiedzi udzielanych na zapytania poselskie;

292.  wyraża troskę o ochronę osób zgłaszających przypadki naruszenia i wzywa Komisję, aby czuwała nad zagwarantowaniem pełnego poszanowania ich praw;

293.  podkreśla, że organizacje pozarządowe otrzymały w 2013 r. prawie 9 mln EUR z DG ds. Środowiska, niemal 4 mln EUR z DG ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów oraz 5,7 mln EUR z DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego; odnotowuje permanentną eksternalizację zadań Komisji; zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi unijnej wartości dodanej wynikającej z przekazywania środków pieniężnych za pośrednictwem tych organizacji pozarządowych;

294.  zwraca się do Komisji z apelem o to, aby w przyszłości przyznawała komisarzom pełniącym swój urząd krócej niż dwa lata odprawę przejściową za okres nieprzekraczający okresu pełnienia przez nich obowiązków komisarza;

295.  uważa, że w czasach kryzysu i ogólnych cięć budżetowych koszty wyjazdów pracowników instytucji unijnych powinny zostać zmniejszone oraz, w miarę możliwości, wyjazdy te powinny zostać zastąpione spotkaniami w siedzibach instytucji, ponieważ wartość dodana tworzona przez takie wyjazdy nie uzasadnia tak wysokich kosztów;

296.  wyraża zaniepokojenie brakiem kobiet na odpowiedzialnych stanowiskach w Komisji; wzywa Komisję do opracowania planu na rzecz równości szans, w szczególności na stanowiskach kierowniczych, tak aby jak najszybciej rozwiązać ten brak równowagi;

Budżet UE a uzyskiwane rezultaty

297.  wyraża ubolewanie, że pomimo pewnych postępów zgłoszonych przez Trybunał Obrachunkowy(129), czwarte sprawozdanie oceniające, zgodnie z art. 318 TFUE, nie jest jeszcze przydatne z punktu widzenia procedury udzielania absolutorium, chociaż na mocy TFUE powinno ono być częścią dowodu, kiedy Parlament każdego roku udziela Komisji absolutorium budżetowego; jest zaniepokojony, że głównym problemem budżetu Unii jest brak ukierunkowania na wyniki;

298.  odnotowuje, że w sprawozdaniu za 2013 r. Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że państwa członkowskie przy wyborze projektów w ramach zarządzania dzielonego koncentrowały się przede wszystkim na potrzebie wydatkowania dostępnych środków unijnych, nie zaś na oczekiwanych wynikach; aby odwrócić tę zachętę i przejść na kulturę dobrych wyników, Parlament domaga się zwołania niezależnej grupy roboczej wysokiego szczebla (z udziałem naukowców) ds. wykonania budżetu Unii, tak aby wydać zalecenia umożliwiające strukturalne zorientowanie zachęt na dobre wyniki zamiast wydatkowania, w oparciu o ocenę unijnej wartości dodanej, przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z przepisami; uważa, że ustalenia tej grupy wysokiego szczebla powinny być dostępne w odpowiednim czasie przed śródokresowym przeglądem obecnych wieloletnich ram finansowych i stanowić podstawę dla nowego okresu programowania wieloletnich ram finansowych;

299.  ponawia żądanie, by dyrekcje generalne Komisji określiły w swoim planie zarządzania ograniczoną liczbę prostych celów spełniających wymogi Trybunału Obrachunkowego jeśli chodzi o istotność, porównywalność i wiarygodność oraz związanych z głównymi celami strategii Europa 2020, aby zdawały sprawozdania ze swoich osiągnięć w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności w rozdziale zatytułowanym „osiągnięcia z zakresu polityki” oraz by Komisja sporządziła na tej podstawie sprawozdanie oceniające w sprawie finansów Unii zgodnie z art. 318 TFUE;

300.  zwraca się do Komisji, by zawarła w przyszłych sprawozdaniach oceniających zgodnie z art. 318 TFUE analizę wydajności, skuteczności i rezultatów osiągniętych pod względem wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w związku z planem inwestycyjnym w wysokości 315 mld EUR ogłoszonym przez przewodniczącego Komisji Jeana-Claude’a Junckera w dniu 26 listopada 2014 r. na sesji plenarnej Parlamentu;

301.  domaga się, by w następnym sprawozdaniu oceniającym zgodnie z art. 318 TFUE Komisja zawarła analizę wykonaną we współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym dotyczącą wydajności, skuteczności i rezultatów osiągniętych w ramach planu na rzecz zwiększania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w wysokości 120 mld EUR przyjętego przez Radę Europejską na szczycie w dniach 28–29 czerwca 2012 r.;

302.  nalega, by w wewnętrznej organizacji Komisji, której przewodniczącym jest Jean-Claude Juncker, wzięto pod uwagę, że strategia Unii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia nie opiera się na działalności pojedynczych DG, lecz obejmuje siedem przekrojowych inicjatyw przewodnich, które za każdym razie są wdrażane przez kilka Dyrekcji Generalnych; nalega, by związana z tym potrzeba koordynacji i współpracy w obrębie Komisji nie przyczyniła się do powstania nowych form biurokracji i obciążeń administracyjnych;

303.  wzywa Komisję, aby zarządzała swoim budżetem w taki sposób, aby nie występowało nakładanie się i powielanie obszarów tematycznych polityki w różnych jej dyrekcjach generalnych o podobnych lub niemal identycznych kompetencjach;

304.  uważa, że koncepcję/ideę oceny wpływu na zrównoważony rozwój należy stosować do wszystkich rodzajów wsparcia finansowego, nie tylko w wydatkach Komisji, lecz w wydatkach wszystkich instytucji, organów i agencji UE; uważa, że nie należy dopuszczać ani zezwalać na jakiekolwiek wydatki, które nie są zgodne z badaniem/ analizą oceny wpływu;

305.  domaga się, by do września 2015 r. Komisja przedstawiła właściwej komisji Parlamentu kompleksowe sprawozdanie w sprawie jej działań mających na celu zachęcenie opinii publicznej do powiadamiania o nieprawidłowościach;

Agencje wykonawcze

306.  ubolewa, że zgodnie ze sprawozdaniem z kontroli w sprawie sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej(130), agencja ta nie przeprowadza zadowalających weryfikacji ex ante należności za użytkowanie swojej siedziby naliczanych przez zarządcę budynku, co zaskutkowało nienależną i nieodzyskaną przez agencję zapłatą podatku VAT w wysokości 113 513 EUR w 2013 r.; zauważa, że agencja wykonawcza nie dysponowała większością związanych z tymi należnościami umów, faktur i pokwitowań; zwraca uwagę na wysoki poziom przeniesionych środków w tytule II (27% stanowiących równowartość 666 119 EUR), co budzi wątpliwości jeśli chodzi o należyte zarządzanie finansami przez tę agencję wykonawczą;

Przemyt wyrobów tytoniowych

307.  przypomina, że Parlament zwrócił się w swojej rezolucji towarzyszącej absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2012 o ocenę istniejących umów z czterema koncernami tytoniowymi (Philip Morris International Corporation Inc. (PMI), Japan Tobacco International Corporation, British American Tobacco Corporation i Imperial Tobacco Corporation); zwraca uwagę, że w trakcie wysłuchania przy drzwiach zamkniętych na ten temat Komisja zobowiązała się, iż przedstawi do maja 2015 r. ocenę doświadczeń nabytych w odniesieniu do porozumienia z PMI, które wkrótce wygaśnie.

.

10.2.2015

OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Anneli Jäätteenmäki

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje znaczny spadek wskaźnika istotnych błędów w dziale 4 w roku budżetowym 2013; popiera wszystkie zalecenia dotyczące działu 4, które Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) poczynił w swoim sprawozdaniu rocznym; wciąż jest zaniepokojony, że w zaakceptowanych wydatkach w dalszym ciągu występuje istotny poziom błędu; zwraca jednak uwagę, że mimo wzrostu wydatków najbardziej podatnych na występowanie błędów, ogólny wskaźnik istotnych błędów dla całego budżetu Unii obniżył się;

2.  wzywa do efektywnego korzystania z wszystkich dostępnych środków zawartych w umowach z państwami trzecimi, służących walce z oszustwami i szkodami wyrządzanymi interesom finansowym Unii, oraz do ustanowienia w razie potrzeby skuteczniejszych środków;

3.  wzywa do wprowadzenia skutecznych mechanizmów oceny skutków ex ante i ex post umów między Unią a państwami trzecimi;

4.  wyraża zaniepokojenie ustaleniem ETO, z którego wynika, że Komisja zatwierdzała znaczne wydatki w ramach instrumentu pomocy przedakcesyjnej, choć nie dysponowała dokumentami potwierdzającymi; zgadza się z zaleceniem ETO, że aby uniknąć takich błędów w przyszłości, Komisja i DG ds. Rozszerzenia muszą zadbać o szybkie ustanowienie procedury rozliczeniowej w odniesieniu do wydatków, przy czym rozliczeń należy dokonywać na podstawie poniesionych wydatków, co jest już standardowym rozwiązaniem stosowanym w pozostałych instytucjach;

5.  zwraca uwagę, że w wyniku kontroli ETO ocenił, iż systemy DG ds. Rozwoju i Współpracy EuropeAid charakteryzują się jedynie częściową skutecznością; wzywa EuropeAid do podniesienia jakości swoich systemów zgodnie z zaleceniami ETO; zauważa jednak, że w przypadku EuropeAid wskaźnik istotnych błędów jest niższy niż w 2012 r.;

6.  z zadowoleniem przyjmuje postępy Komisji w zakresie akredytacji wszystkich misji w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa zgodnie z tzw. oceną sześciu filarów oraz jej prognozę, z której wynika, że cztery największe misje spełnią niedługo kryteria zgodności; podkreśla potrzebę akredytowania przez Komisję wszystkich misji zgodnie z zaleceniem ETO;

7.  wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu poważnych zarzutów korupcji skierowanych przeciwko misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX), które – jeżeli zostaną potwierdzone – podważą integralność reputacji Unii Europejskiej oraz pomocy świadczonej przez nią krajom wdrażającym reformy w dziedzinie praworządności, a także jest szczególnie zaniepokojony sposobem, w jaki zareagowano na zarzuty korupcji oraz powolną reakcją ze strony Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych; przyjmuje do wiadomości dochodzenie wszczęte w celu zbadania sprawy EULEX; oczekuje jak najszybciej informacji o wynikach tego dochodzenia oraz podkreśla, że należy prowadzić politykę zerowej tolerancji w sprawach dotyczących korupcji i stosować w praktyce wyciągnięte z takich spraw wnioski;

8.  ubolewa nad znacznymi opóźnieniami dotyczącymi zamówień na podstawowy sprzęt i usługi na potrzeby misji pod egidą WPBiO oraz wynikający z nich negatywny wpływ na funkcjonowanie misji; przypomina, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu specjalnym z 2012 r. poświęconym wsparciu UE na rzecz Kosowa skrytykował ten brak skuteczności i stwierdził, iż określone w rozporządzeniu finansowym zasady dotyczące zamówień „nie przystają do misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w przypadku których czasami konieczna jest szybka i elastyczna reakcja”; nakłania Komisję do zmiany odnośnych przepisów;

9.  jest zdania, że Komisja powinna wprowadzić, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 210 rozporządzenia finansowego, specjalne zasady udzielania zamówień w odniesieniu do środków zarządzania kryzysowego w ramach WPBiO w celu ułatwienia szybkiego i elastycznego prowadzenia operacji; przypomina, że art. 190 ust. 4 rozporządzenia finansowego przewiduje już odstępstwa od zasad udzielania zamówień w ramach działań zewnętrznych dla celów pomocy humanitarnej.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

9.2.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

47

4

8

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Amjad Bashir, Goffredo Maria Bettini, Mario Borghezio, Elmar Brok, Klaus Buchner, James Carver, Fabio Massimo Castaldo, Lorenzo Cesa, Aymeric Chauprade, Javier Couso Permuy, Andi Cristea, Arnaud Danjean, Marcel de Graaff, Georgios Epitideios, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Michael Gahler, Richard Howitt, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Janusz Korwin-Mikke, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ilhan Kyuchyuk, Arne Lietz, Barbara Lochbihler, Ramona Nicole Mănescu, David McAllister, Jean-Luc Mélenchon, Tamás Meszerics, Francisco José Millán Mon, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Alojz Peterle, Tonino Picula, Kati Piri, Andrej Plenković, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Alyn Smith, Charles Tannock, Eleni Theocharous, László Tőkés, Ivo Vajgl, Elena Valenciano, Hilde Vautmans

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Angel Dzhambazki, Mariya Gabriel, Antonio López-Istúriz White, David Martin, Igor Šoltes

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Viorica Dăncilă, Doru-Claudian Frunzulică, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Beatrix von Storch

22.1.2015

OPINIA Komisji Rozwoju

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Linda McAvan

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że proces udzielania absolutorium w większym stopniu koncentruje się na poprawie wyników w celu osiągnięcia jak najlepszych rezultatów dzięki pieniądzom unijnych podatników; zachęca w związku z tym Komisję do zintensyfikowania starań na rzecz udoskonalenia obiegu informacji zwrotnych w cyklu ocen, tak aby wnioski wyciągnięte z wcześniejszej praktyki i zalecenia zawarte w ocenach przyczyniały się w jeszcze większym stopniu do udoskonalenia procesu decyzyjnego, programowania i świadczenia pomocy unijnej w przyszłości;

2. jest poważnie zaniepokojona tym, że w budżecie na 2013 r. zabrakło środków na płatności zarządzanych przez Dyrekcję Generalną Komisji ds. Rozwoju i Współpracy (DG DEVCO) w kwocie 293 mln EUR, a późne zatwierdzenie niezbędnych dodatkowych środków spowodowało prolongatę na następny rok, przez co już i tak ograniczone środki na płatności na 2014 r. poddane zostały dodatkowej presji;

3.   zauważa z niepokojem rosnące rozbieżności między zobowiązaniami międzynarodowymi Unii, jej ambitnymi ramami polityki i nowymi narzędziami (np. program działań na rzecz rozwoju po 2015 r. i instrumenty finansowania zewnętrznego na okres 2014–2020) a jej niezdolnością do wywiązania się z zobowiązań podjętych wobec partnerów globalnych i innych organów, zwłaszcza w odniesieniu do pomocy humanitarnej, wynikającą z niewystarczających środków na płatności;

4. jest zdania, że sytuacja ta nie tylko stanowi znaczne ryzyko polityczne i zagraża reputacji Unii i jej wiarygodności jako największego darczyńcy pomocy na świecie, lecz może również zagrozić stabilności budżetowej krajów partnerskich, ponieważ powoduje luki w ich budżetach; obawia się, że rozbieżność ta może w 2015 r. stać się bardzo widoczna, kiedy przed końcem roku ogólny poziom oficjalnej pomocy rozwojowej uplasuje się znacznie poniżej zbiorowego celu wynoszącego 0,7% DNB Unii;

5.   podkreśla, że rok 2013 był drugim rokiem z rzędu, kiedy pomoc humanitarna z budżetu Unii przekroczyła 1,3 mld EUR w środkach na zobowiązania z powodu wystąpienia znacznej liczby kryzysów humanitarnych, które skutkowały ogromem ludzkiego cierpienia; głęboko ubolewa z powodu tego, że brak środków na płatności w tym kryzysowym roku przyniósł niekorzystne konsekwencje dla działalności DG ECHO, którą można było podtrzymać tylko dzięki zmianie harmonogramów płatności, co na koniec roku skutkowało przeniesieniem zaległych płatności w kwocie 160 mln EUR; zwraca się do Rady, by przestrzegała planu płatności uzgodnionego z Parlamentem;

6. ubolewa z powodu uszczerbku na reputacji doznanego wskutek tych doraźnych działań i wskazuje na paradoks między wzrostem liczby kryzysów humanitarnych na świecie w ostatnich latach i środkami operacyjnymi, jakie Unia podjęła w celu skutecznego opanowania nagłych kryzysów (jak np. otwarcie w maju 2013 r. Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego), z jednej strony, a brakiem środków na płatności, z drugiej strony; obawia się, że sytuacja ta może się pogorszyć w 2014 r., jeśli budżet nie zostanie odpowiednio wzmocniony;

7. zauważa poprawę wskaźnika najbardziej prawdopodobnych błędów szacowanego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy dla płatności w dziedzinie działań zewnętrznych (spadek z 3,3% w 2012 r. do 2,6% w 2013 r.); ubolewa jednak, że odsetek ten znajduje się nadal powyżej progu istotności, co skutkuje zgłoszeniem zastrzeżenia przez dyrektora generalnego EuropeAid i przez co błędy w płatnościach w dziedzinie działań zewnętrznych nadal powinny być przedmiotem najwyższej uwagi Parlamentu i celem natychmiastowych działań następczych Komisji;

8. oczekuje na pierwsze wyniki planu działania DG DEVCO przyjętego w maju 2013 r. w celu sprawniejszego wdrażania jej systemów kontroli; wzywa DG DEVCO w szczególności do szybszego odzyskiwania środków (na koniec 2013 r. do odzyskania pozostawało 310 mln EUR z całkowitej kwoty do odzyskania wynoszącej 550 mln EUR);

9. z zadowoleniem zauważa, że poziom błędu resztowego DG ECHO nieprzerwanie od kilku lat utrzymuje się poniżej progu istotności (1,55% w 2013 r.);

10.      zgadza się z zaleceniami przedstawionymi w sprawozdaniu specjalnym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie wsparcia UE na rzecz odbudowy Haiti po trzęsieniu ziemi(131), w szczególności w odniesieniu do przyjęcia wspólnej strategii DEVCO-ECHO w celu zapewnienia skuteczniejszego połączenia i synergii między podejmowanymi przez nie poszczególnymi działaniami, a także apeluje do Komisji o wdrożenie tych zaleceń we wszystkich swoich obecnych i przyszłych działaniach prowadzonych w związku z klęską żywiołową lub niestabilną sytuacją; zwraca się do Komisji o poinformowanie współprawodawców o wszelkich ograniczeniach budżetowych i prawnych, które utrudniały skuteczne wdrażanie wsparcia UE na rzecz odbudowy Haiti po trzęsieniu ziemi;

11.      zauważa, że w 2013 r. nadal promowano stosowanie innowacyjnych instrumentów finansowych, zwłaszcza łączenie dotacji i pożyczek, a wkład Unii we wszystkie regionalne instrumenty tego typu wyniósł 400 mln EUR(132), z czego 55% przeznaczono na sektor energetyczny, a mianowicie na 52 projekty inwestycyjne o łącznej wartości 7,2 mld EUR;

12.      zauważa z zaniepokojeniem, że instrumenty łączone w sektorze energii dotyczą przede wszystkim dużych projektów, zaś mniejszy nacisk kładzie się na lokalne rozwiązania energetyczne; nalega, by Unia powstrzymała się od wypracowywania odgórnego podejścia w kwestii rozwoju infrastruktury energetycznej, aby zapewnić wszystkim powszechny dostęp do energii do 2030 r., mając na uwadze, że wielkoskalowe obiekty infrastrukturalne mogą nie pasować do struktury ekonomicznej i społecznej danego kraju i nie zapewnią dostępu do energii ludziom ubogim, w przypadku których mniejsze, zdecentralizowane i pozasieciowe źródła energii są zazwyczaj bardziej odpowiednim i skutecznym rozwiązaniem;

13.      wskazuje, że w sprawozdaniu specjalnym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 16 (2014) w sprawie łączenia dotacji z pożyczkami stwierdzono, że w przypadku blisko połowy skontrolowanych projektów nie istniały wystarczające powody, by uznać, że dotacje były uzasadnione, podczas gdy w kilku przypadkach istniały wskazówki, że inwestycje zostałyby zrealizowane bez wkładu unijnego; ponadto wskazuje, że łączenie dotacji i pożyczek może doprowadzić do rosnącego zadłużenia w niektórych krajach trzeciego świata, które nie dysponują wystarczającymi dochodami do obsługi zadłużenia, zwłaszcza w Afryce Subsaharyjskiej i w krajach Karaibów; wzywa zatem Komisję Europejską, która wyraziła wolę znacznie szerszego wykorzystywania łączenia dotacji i pożyczek w nadchodzących latach, by wdrożyła zalecenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na temat wykorzystywania łączenia dotacji i pożyczek oraz by oceniła mechanizm łączenia pożyczek z dotacjami, zwłaszcza pod względem rozwoju i dodatkowości finansowej, przejrzystości oraz rozliczalności;

14.      przypomina, że instrumenty łączone Unii nie powinny w żadnym wypadku stanowić uzasadnienia dla zmniejszenia oficjalnej pomocy rozwojowej; z zadowoleniem przyjmuje udział Parlamentu w unijnej platformie na rzecz instrumentów łączonych w ramach współpracy zewnętrznej (EUBEC) w celu sformułowania zaleceń i wytycznych, aby jeszcze bardziej zwiększyć skuteczność pomocy dostarczanej przez Unię za pomocą operacji łączenia, zgodnie z uzgodnionymi na forum międzynarodowym celami programu skuteczności pomocy, zwłaszcza z kluczowymi zasadami odpowiedzialności krajowej, dostosowania, harmonizacji i wzajemnej odpowiedzialności; zaleca w szczególności – w związku z tym, że łączenie dotacji i pożyczek oferuje możliwość wspierania dużych unijnych korporacji działających za granicą (co odbiega od celów rozwoju) – odpowiednie informowanie Parlamentu na temat propozycji projektów, które mają być finansowane z instrumentów łączonych, przed podjęciem w tej sprawie decyzji przez rady operacyjne; przypomina, że projekty finansowane za pomocą łączenia powinny realnie przyczyniać się do ograniczenia ubóstwa i poszanowania zasad skuteczności rozwoju; wzywa Komisję do stosowania instrumentów łączonych jedynie, jeśli wykazano ich wartość dodaną, na co zwrócił uwagę Trybunał Obrachunkowy(133);

15.      zauważa, że w 2013 r. wsparcie budżetowe pozostawało ważną formą pomocy służącą realizacji polityki rozwojowej Unii i stanowiło 27,3% ogólnej kwoty środków na zobowiązania; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wydaje się, iż utworzenie komitetu sterującego ds. wsparcia budżetowego i stosowanie od 1 stycznia 2013 r. nowej polityki wsparcia budżetowego(134) pozytywnie wpływa na poświadczenie wiarygodności transakcji DG DEVCO dotyczących wsparcia budżetowego w 2013 r.;

16.      wyraża zaniepokojenie, że w 2013 r. nie spełniono żadnego z kluczowych wskaźników efektywności w dziedzinie efektywności systemu kontroli; zauważa z niepokojem, że odsetek zamówionych przez Komisję kontroli finansowych, w wyniku których kontrolerzy zewnętrzni wydali opinię bez zastrzeżeń, spadł z 53% w 2012 r. do 44% w 2013 r.; zachęca DG DEVCO do przyjęcia wszystkich niezbędnych środków, aby poprawić jakość i skuteczność jej systemów kontroli, zwłaszcza w odniesieniu do kodowania danych i realizacji planów kontroli;

17.      wzywa DG DEVCO do ograniczenia dużej liczby krytycznych i bardzo ważnych zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego, jednostki audytu wewnętrznego i Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, które po upływie sześciu miesięcy od wyznaczonego terminu(135) nie zostały nadal wykonane, oraz do zmniejszenia ich liczby do końca 2014 r. tak, aby nie przekraczała wartości docelowej wynoszącej 15%;

18.      oczekuje na szczegółowe wyniki oceny obciążenia pracą w głównej siedzibie, aby można było wdrożyć strategię redukcji zatrudnienia w okresie 2014–2017 r.; jest zaniepokojony faktem, że wielokrotnie podawano, iż głównymi powodami nieosiągnięcia kluczowych wskaźników efektywności w delegaturach były brak personelu i zawieszenie etatów(136), a za najmniej efektywny standard kontroli wewnętrznej wciąż uważano „Przydział i mobilność pracowników”(137); apeluje do Komisji o dopilnowanie, by narzucona redukcja zatrudnienia nie miała negatywnego wpływu na błędy w transakcjach, ryzyko powiernicze, długość terminów płatności, liczbę wizytowanych projektów i poziom zadowolenia pracowników;

19.      jest zaniepokojona tym, że realizacja przez DG DEVCO wspólnego celu zakładającego ograniczenie liczby umów, którymi zarządza, skutkuje zmniejszeniem liczby działań na dużą skalę i ewidentnie stawia mniejsze i lokalne organizacje pozarządowe w niekorzystnej sytuacji, choć organizacje te mogą mieć istotną przewagę komparatywną z powodu ich poziomu specjalizacji i wiedzy o sytuacji na szczeblu lokalnym; jest zdania, że postępowanie takie jest krótkowzroczne i może obniżyć skuteczność unijnej polityki rozwoju poprzez ograniczenie różnorodności i specjalizacji partnerów zajmujących się jej realizacją.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

21.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

23

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Louis Aliot, Beatriz Becerra Basterrechea, Kostas Chrysogonos, Nirj Deva, Doru-Claudian Frunzulică, Nathan Gill, Heidi Hautala, Maria Heubuch, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Linda McAvan, Norbert Neuser, Maurice Ponga, Cristian Dan Preda, Lola Sánchez Caldentey, Elly Schlein, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Davor Ivo Stier, Paavo Väyrynen, Bogdan Brunon Wenta, Rainer Wieland, Anna Záborská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Seb Dance, Louis-Joseph Manscour

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Rosa D’Amato

23.1.2015

OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Reimer Böge

WSKAZÓWKI

Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.   wyraża zaniepokojenie wnioskami Trybunału Obrachunkowego, z których wynika, że wszystkie płatności w roku budżetowym 2013, z wyjątkiem administracji Unii, były obarczone istotnym poziomem błędu;

2.   wyraża ubolewanie, że 29% skontrolowanych transakcji dotyczących stosunków zewnętrznych Unii, pomocy i rozszerzenia było obarczonych błędem oraz że żaden z błędów, których dopatrzył się Trybunał, nie został odkryty w ramach kontroli przeprowadzanych przez Komisję; wyraża jednak zadowolenie, że poziom najbardziej prawdopodobnych błędów spadł z 3,3% w 2012 r. do 2,6% w 2013 r., chociaż podkreśla, że możliwa jest dalsza poprawa;

3.   zwraca uwagę, że na niezgodność z procedurami, niekwalifikowalność wydatków i naruszenie zobowiązań przypadało 86% najbardziej prawdopodobnych błędów dotyczących stosunków zewnętrznych Unii, pomocy i rozszerzenia;

4.   zwraca uwagę na potrzebę odpowiednich kontroli i audytu w dziedzinie pomocy makrofinansowej udzielanej przez Unię;

5.   ubolewa, że Komisja nie dokonała odpowiedniej oceny wszystkich skutków preferencyjnych umów handlowych; zdecydowanie zaleca Komisji uwzględnienie zaleceń Trybunału Obrachunkowego i wyeliminowanie uchybień, w tym również uchybień dotyczących ocen ex ante i ex post, niedociągnięć w systemach celnych stosowanych przez organy państw członkowskich objętych próbą Trybunału oraz podczas weryfikacji, czy państwa członkowskie poprawiają skuteczność swoich systemów zarządzania ryzykiem i strategii kontroli w celu ograniczenia strat dla budżetu Unii; domaga się, aby takie oceny były zarówno przejrzyste, jak i łatwo zrozumiałe;

6.   zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że chociaż nastąpiły również pozytywne zmiany, niemożliwe okazało się osiągnięcie w pełni zakładanych celów w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych; zwraca ponadto uwagę, że system ten obowiązuje dopiero od niedawna;

7.   podkreśla, że w związku ze strategią udzielania pomocy na rzecz wymiany handlowej środki unijne muszą być wykorzystywane skutecznie i zgodnie z obowiązującymi przepisami i regulacjami w celu zapewnienia lepszego włączenia beneficjentów w regulowany przepisami światowy system handlu;

8.    podkreśla, że ocena i kontrola umów handlowych nie jest tylko kwestią budżetową, ale ma także istotne znaczenie dla przypominania partnerom o ich zobowiązaniach, które podjęli w dziedzinie praw człowieka oraz norm pracy i ochrony środowiska;

9.   zwraca się o zapewnienie skutecznych kontroli różnych rodzajów działalności polegającej na wspieraniu procesu umiędzynarodowienia małych i średnich przedsiębiorstw z Unii oraz ich dostępu do rynków w krajach trzecich; przypomina o potrzebie oceny skuteczności koordynacji między centrami biznesu Unii, krajowymi centrami biznesu i izbami handlowymi w krajach trzecich, a także poszukiwania sposobów poprawy tej koordynacji.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

22.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

6

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

William (The Earl of) Dartmouth, Maria Arena, Tiziana Beghin, David Borrelli, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Yannick Jadot, Ska Keller, Jude Kirton-Darling, Gabrielius Landsbergis, Bernd Lange, Marine Le Pen, David Martin, Emmanuel Maurel, Emma McClarkin, Anne-Marie Mineur, Alessia Maria Mosca, Artis Pabriks, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Matteo Salvini, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, Iuliu Winkler, Jan Zahradil

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Goffredo Maria Bettini, Reimer Böge, Victor Boștinaru, Klaus Buchner, Dita Charanzová, Sajjad Karim, Fernando Ruas, Ramon Tremosa i Balcells, Jarosław Wałęsa

30.1.2015

OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Marian Harkin

WSKAZÓWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  odnotowuje, że w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego wskazano na nieznaczny spadek szacowanego poziomu błędu w obszarze zatrudnienia i spraw socjalnych, przy czym poziom ten wyniósł w 2013 r. 3,1 %, a w 2012 r. 3,2 %; zauważa, że ten wskaźnik błędu był nadal drugim najniższym dla wszystkich obszarów polityki, i Parlament oczekuje jego dalszego obniżania w nadchodzących latach;

2.  podkreśla znaczenie Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) jako głównego narzędzia polityki służącego wdrażaniu polityki zatrudnienia i polityki społecznej; zauważa, że w 2013 r. wydatki EFS stanowiły około 98 % wydatków w tym obszarze polityki;

3.  podkreśla fakt, że zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006(138)środki z EFS nie mogą być wykorzystywane do przenoszenia miejsc pracy z jednego państwa członkowskiego do innego; nalega, by Komisja i państwa członkowskie przeprowadzały odpowiednie kontrole w celu dopilnowania, by unijne środki pieniężne nie były sprzeniewierzane w ten sposób;

4.  odnotowuje uwagi Trybunału dotyczące głównych zagrożeń regularności wydatków w tej dziedzinie polityki, jak zagrożenia wynikające z niematerialnego charakteru inwestycji w kapitał ludzki, z różnorodności działań oraz z udziału wielu, często działających na niewielką skalę, partnerów w realizacji projektów; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje konkretne działania podjęte przez Komisję w celu zmniejszenia ryzyka, obejmujące środki prewencyjne i naprawcze, a także przeprowadzone przez DG EMPL kontrole oparte na ocenie ryzyka; z zadowoleniem przyjmuje stosowanie przez państwa członkowskie uproszczonych opcji kosztów, które obniżają obciążenia administracyjne dla beneficjentów i w związku z którymi ryzyko błędów jest mniejsze; zwraca się do Komisji o zachęcanie państw członkowskich do niestosowania wobec projektów finansowanych z EFS surowszych zasad niż wobec projektów finansowanych ze środków krajowych;

5.  wzywa Komisję do dopilnowania, by organy krajowe odpowiedzialne za zarządzanie funduszami strukturalnymi zajęły się problemem podawania wyższych stawek kosztów osobowych w projektach unijnych niż w przypadku projektów finansowanych z funduszy krajowych;

6.  zauważa, że zamiar absorpcji unijnych funduszy przez państwa członkowskie powinien mieć na celu osiągnięcie wyników i celów, jakie wspiera EFS, oraz nie powinien szkodzić spójnemu stosowaniu skutecznych kontroli, gdyż – zwłaszcza pod koniec okresu kwalifikowalności – może to skutkować niewykryciem naruszenia przepisów, co doprowadzić może do finansowania projektów, które są zbyt kosztowne, słabo realizowane lub raczej nie umożliwią osiągnięcia zamierzonego rezultatu;

7.  odnotowuje zalecenie Trybunału Obrachunkowego, by Komisja przeanalizowała wspólnie z państwami członkowskimi uchybienia stwierdzone w ramach przeprowadzonego przez DG EMPL i opartego na ocenie ryzyka tematycznego audytu weryfikacji zarządzania, a ponadto z zadowoleniem przyjmuje nowe wytyczne opracowane przez Komisję w celu dalszego wzmacniania wiarygodności weryfikacji zarządzania w okresie programowania 2014–2020; wytyczne te, oparte na doświadczeniach uzyskanych w poprzednim okresie programowania, zostały przedstawione państwom członkowskim, a wydane zostaną w pierwszej połowie 2015 r.; podkreśla, że niezwykle ważne jest, by organy w państwach członkowskich wykorzystywały informacje, którymi dysponują, do wykrywania i korygowania błędów przed wystąpieniem do Komisji o zwrot kosztów, co obniży znacząco poziom błędu w obszarze zatrudnienia i spraw społecznych;

8.  zachęca DG EMPL do dalszego dążenia do realizacji celu odnośnie do EFS dotyczącego odejścia od potrzeby korygowania błędów na rzecz unikania błędów i wspiera wysiłki DG EMPL mające na celu udzielanie pomocy państwom członkowskim o najwyższych poziomach błędu dla EFS przy usprawnieniu ich systemów za pośrednictwem najlepszych dostępnych praktyk; w tym kontekście odnotowuje, że potencjał administracyjny i organizacja DG EMPL powinny być dostosowane do jej zadań i obowiązków wobec państw członkowskich.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

29.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

46

6

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laura Agea, Guillaume Balas, Tiziana Beghin, Brando Benifei, Mara Bizzotto, Vilija Blinkevičiūtė, Enrique Calvet Chambon, David Casa, Ole Christensen, Lampros Fountoulis, Elena Gentile, Arne Gericke, Marian Harkin, Danuta Jazłowiecka, Agnes Jongerius, Rina Ronja Kari, Jan Keller, Ádám Kósa, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Zdzisław Krasnodębski, Kostadinka Kuneva, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Thomas Mann, Anthea McIntyre, Joëlle Mélin, Elisabeth Morin-Chartier, Georgi Pirinski, Marek Plura, Sofia Ribeiro, Maria João Rodrigues, Claude Rolin, Anne Sander, Sven Schulze, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Romana Tomc, Yana Toom, Marita Ulvskog, Renate Weber, Tatjana Ždanoka, Jana Žitňanská, Inês Cristina Zuber

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Tania González Peñas, Richard Howitt, Paloma López Bermejo, António Marinho e Pinto, Edouard Martin, Helga Stevens, Monika Vana

2.2.2015

OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Giovanni La Via

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  chciałby przypomnieć, że zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Parlament udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu po zbadaniu rachunków, bilansu finansowego, sprawozdania oceniającego, o którym mowa w art. 318 TFUE, rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji, poświadczenia wiarygodności i odpowiedniego sprawozdania specjalnego Trybunału Obrachunkowego;

2.   uważa ogólny poziom wykonania pozycji budżetowych dotyczących środowiska, zdrowia publicznego, działań w dziedzinie klimatu i bezpieczeństwa żywności za zadowalający w 2013 r.; pamiętając o wyraźnej unijnej wartości dodanej w tych dziedzinach oraz poparciu obywateli Unii dla unijnej polityki w zakresie środowiska i klimatu oraz zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, ponownie przypomina, że na te instrumenty polityczne przeznaczono mniej niż 0,5% budżetu Unii; wyraża ubolewanie, że w porównaniu z 2012 r. odsetek ten obniżył się z 0,8% do 0,5%;

3.   przyjmuje do wiadomości przedstawione w sprawozdaniu rocznym Trybunału Obrachunkowego za rok 2013 obszary polityki, takie jak środowisko naturalne i zdrowie; wyraża zaniepokojenie faktem, że oba te obszary polityki ujęto ponownie w rozdziale poświęconym także rozwojowi obszarów wiejskich i rybołówstwu; ponownie krytykuje taki podział obszarów polityki i wzywa Trybunał Obrachunkowy do zmiany podejścia w następnym sprawozdaniu rocznym; w związku z tym odwołuje się do specjalnego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w którym podkreślono, że Komisja musi dokładnie monitorować bezpośrednie i pośrednie wydatki na różnorodność biologiczną, w tym na sieć Natura 2000; wzywa państwa członkowskie do ułatwienia tego procesu dzięki przekazywaniu dokładnych danych;

4.     uważa, że w tym kontekście warto zauważyć, iż w rozdziale „Rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, rybołówstwo i zdrowie” odnotowano w sprawozdaniu Trybunału za rok 2013 drugi z kolei najwyższy poziom błędu wynoszący 6,7% w porównaniu ze średnim poziomem 4,7%; podkreśla, że ten poziom błędu dotyczy wszystkich obszarów polityki ujętych w rozdziale; uważa za warte odnotowania, że większość błędów wynika z niespełnienia warunków kwalifikowalności, zwłaszcza w zakresie zobowiązań rolno-środowiskowych; zauważa różnicę poglądów między Trybunałem Obrachunkowym a Komisją odnośnie do sposobu obliczania błędu; stwierdza, że Komisja uważa, iż roczny reprezentatywny poziom błędu określony przez Trybunał powinien być postrzegany w kontekście wieloletniego charakteru korekt finansowych i odzyskiwanych środków netto;

5.      odnotowuje, że Trybunał przeprowadza niezwykle regularnie wyrywkowe kontrole w państwach członkowskich i na ich podstawie określa poziom błędu; zauważa, że Trybunał nie wskazuje, w których państwach członkowskich ani w jakich dziedzinach istnieją największe problemy; wskazuje zatem na potrzebę jasnego łańcucha odpowiedzialności i podkreśla w związku z tym ogromne znaczenie jakości systemów kontroli w państwach członkowskich;

6.  stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy w żaden sposób nie skomentował poziomu zarządzania polityką zdrowia publicznego, bezpieczeństwa żywności i ochrony środowiska i działań w dziedzinie klimatu;

Środowisko i działania w dziedzinie klimatu

7.  podkreśla, że DG ENV dysponowała kwotą 422 788 882 EUR w postaci środków na zobowiązania, z których 99,95% zostało wykorzystanych; stwierdza, że jeśli chodzi o środki na płatności, zadowalające jest to, że z dostępnych 330 403 116 EUR wykorzystano 95,24%; stwierdza ponadto, że wydatki administracyjne na program LIFE+ są wykonywane w trakcie dwóch procedur budżetowych (za pomocą automatycznych przeniesień), tak więc jeśli by nie uwzględniać wydatków administracyjnych wskaźnik wykonania w odniesieniu do płatności wynosi 99,62%;

8.  odnotowuje, że DG CLIMA zwiększyła wskaźnik wykonania środków na zobowiązania (35 994 690 EUR) do wysokości 99,55%, a w odniesieniu do środków na płatności wynoszących 29 636 914 EUR – do 92,04%; jest świadomy, że wyższy wskaźnik wykonania nie był możliwy częściowo z powodu nieprzedłożenia faktury, której spodziewano się w 2013 r.; stwierdza z kolei, że wydatki administracyjne na program LIFE+ są wykonywane w trakcie dwóch procedur budżetowych (za pomocą automatycznych przeniesień), tak więc jeśli by nie uwzględniać wydatków administracyjnych, wskaźnik wykonania w odniesieniu do płatności wynosi 97,89%;

9.  jest zadowolony z ogólnego poziomu wykonania budżetu operacyjnego LIFE+, który wyniósł 99,96% w 2013 r. w odniesieniu do środków na zobowiązania i 99,99% w odniesieniu do środków na płatności; zauważa, że w 2013 r. przeznaczono 282 900 000 EUR na zaproszenie do składania wniosków projektowych w państwach członkowskich, kwotą 18 000 000 EUR wsparto działania operacyjne organizacji pozarządowych aktywnych w dziedzinie ochrony środowiska i podnoszenia jego jakości na szczeblu europejskim oraz zaangażowanych w opracowywanie i wdrażanie unijnej polityki i prawa, a 45 800 000 EUR wykorzystano na środki mające na celu wsparcie roli Komisji polegającej na inicjowaniu i monitorowaniu procesu tworzenia polityki i prawa; stwierdza, że kwotę w wysokości 20 300 000 EUR wykorzystano na wsparcie administracyjne;

10. zauważa, że kwotę 2 700 000 EUR przeznaczono na składki wynikające z międzynarodowych konwencji, protokołów i umów, których Unia jest stroną lub w związku z którymi jest zaangażowana w prace przygotowawcze nad przyszłymi umowami międzynarodowymi;

11. uważa, że postępy w realizacji 14 projektów pilotażowych i sześciu działań przygotowawczych na ogólną kwotę 5 983 607 EUR są zadowalające; zachęca Komisję do dalszego wdrażania projektów pilotażowych i działań przygotowawczych zaproponowanych przez Parlament;

Zdrowie publiczne

12. zauważa, że w 2013 r. DG SANCO była odpowiedzialna za realizację 233 928 461 EUR z linii budżetowych przeznaczonych na zdrowie publiczne, z czego pomyślnie wykorzystano 98,1%; jest świadomy, że mniej więcej 77% tych środków jest bezpośrednio przekazywanych do trzech agencji zdecentralizowanych (Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Europejska Agencja Leków (EMA)) oraz że wszystkie środki zostały wykorzystane w 100%, za wyjątkiem EMA i EFSA, w których przypadku niewykorzystanie środków na zobowiązania było związane z wynikiem finansowym za 2012 r.;

13. stwierdza także, że poziom wykonania środków na płatności wynosi 98%;

14. stwierdza, że w ramach programu działań w dziedzinie zdrowia na lata 2003-2007 Komisja podpisała wiele umów o dotacje na 36 miesięcy, a ponieważ niektóre z nich przedłużono, ostatnich wypłat dokonano w 2013 r.;

15. stwierdza, że poziom wykonania programu w dziedzinie zdrowia publicznego (2008-2013) również jest bardzo wysoki (99,7% zarówno jeśli chodzi o środki na zobowiązania, jak i na płatności) oraz że pozostałe niewykorzystane środki dotyczą głównie dochodów przeznaczonych na określony cel, które wciąż mogą zostać wykorzystane w 2014 r.;

16. wyraża zadowolenie ze znacznego zaawansowania realizacji wszystkich sześciu projektów pilotażowych i trzech działań przygotowawczych będących w gestii DG SANCO oraz z wykorzystania wszystkich środków na zobowiązania;

Bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt i zdrowie roślin

17. stwierdza, że wskaźnik wykonania jeśli chodzi o bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt oraz zdrowie roślin wynosi 98,4%, i wskaźnik ten stale rośnie z roku na rok; stwierdza następnie, że wzrost ten uwzględnia zmniejszenie środków na zobowiązania o 13 000 000 EUR na skutek zbiorczego przesunięcia środków, z powodu korzystnej sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt i roślin;

18. stwierdza, że tak jak w ubiegłym roku wkład Unii w programy przeciwdziałania gruźlicy był największy oraz że z drugiej strony wkład Unii w programy zwalczania choroby niebieskiego języka pozostał na niskim poziomie;

19. stwierdza, że główne czynniki, które spowodowały niepełne wykorzystanie środków z puli 4 300 000 EUR w rozdziale 17 04 – „Bezpieczeństwo żywności i pasz, zdrowie i dobrostan zwierząt, zdrowie roślin” to kwota 900 000 EUR dochodu przeznaczonego na określony cel do wykorzystania przez różne programy, którą można wydać w 2014 r. i 2 000 000 EUR na fundusz na środki nadzwyczajne; stwierdza, że z tej ostatniej kwoty 50%, czyli 1 000 000 EUR, zostało przeniesione na 2014 r. (na zwalczanie choroby niebieskiego języka w Niemczech) i wykorzystane w tymże roku;

20. stwierdza, że jeśli chodzi o środki na płatności w 2013 r. wskaźnik wykonania w rozdziale budżetu „Bezpieczeństwo żywności i pasz, zdrowie i dobrostan zwierząt, zdrowie roślin” wynosi 99,9%, czyli wzrósł w porównaniu do 2012 r. (97,7%) i 2011 r. (98,1%);

21. stwierdza, że podczas zbiorczego przesunięcia środków 7 500 000 EUR na płatności zostało zwróconych w 2013 r. na fundusz na środki nadzwyczajne (5 500 000 EUR) i inne programy weterynaryjne (2 000 000 EUR) z powodu korzystnej sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt i roślin;

22. na podstawie dostępnych danych i sprawozdania dotyczącego wykonania uważa, że można udzielić Komisji absolutorium za rok budżetowy 2013 w odniesieniu do wydatków w dziedzinie polityki ochrony środowiska i klimatycznej, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

29.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

51

10

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Margrete Auken, Pilar Ayuso, Zoltán Balczó, Catherine Bearder, Ivo Belet, Simona Bonafè, Biljana Borzan, Nessa Childers, Alberto Cirio, Birgit Collin-Langen, Mireille D’Ornano, Miriam Dalli, Seb Dance, Angélique Delahaye, Jørn Dohrmann, Stefan Eck, Bas Eickhout, José Inácio Faria, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Enrico Gasbarra, Jens Gieseke, Julie Girling, Sylvie Goddyn, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Andrzej Grzyb, Jytte Guteland, Anneli Jäätteenmäki, Benedek Jávor, Josu Juaristi Abaunz, Karin Kadenbach, Kateřina Konečná, Giovanni La Via, Peter Liese, Norbert Lins, Valentinas Mazuronis, Susanne Melior, Massimo Paolucci, Gilles Pargneaux, Bolesław G. Piecha, Pavel Poc, Marcus Pretzell, Frédérique Ries, Davor Škrlec, Tibor Szanyi, Nils Torvalds, Glenis Willmott, Jadwiga Wiśniewska

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Nicola Caputo, Mark Demesmaeker, Jan Huitema, Peter Jahr, Merja Kyllönen, Nuno Melo, Marijana Petir, Julia Reid, Bart Staes, Kay Swinburne

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Clara Eugenia Aguilera García, Damian Drăghici

25.2.2015

OPINIA Komisji Transportu i Turystyki

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Georgi Pirinski

WSKAZÓWKI

Komisja Transportu i Turystyki zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje wysoki wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania w polityce mobilności i transportu w 2013 r. (98,03%) oraz znaczny wskaźnik wykorzystania środków na płatności w 2013 r. (94,58%), jednak ubolewa nad obniżeniem go o 0,99% w stosunku do roku 2012 (95,57%); ponadto zauważa, że nie wypłacono jeszcze lub nie umorzono 1633 mln EUR z kwoty środków na płatności na rok 2013, oraz jest zaniepokojony, że jest to największa kwota zaległych zobowiązań za cały okres 2007–2013, która ogółem osiągnęła poziom 4001 mln EUR na koniec 2013 r.; jest świadom, że rok 2013 jest ostatnim rokiem wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2007–2013, a w konsekwencji wszystkie zaległe środki na zobowiązania ujęte w WRF muszą zostać przydzielone;

2.  z zadowoleniem przyjmuje, że poziom błędu resztowego w 2013 r. wynosi poniżej 2% dla programu transeuropejskich sieci transportowych (TEN-T), programu Marco Polo zarządzanego przez Agencję Wykonawczą ds. Konkurencyjności i Innowacyjności (EACI) oraz wspólnych przedsiębiorstw, za które odpowiada DG MOVE (europejski system zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR), wspólne przedsięwzięcie na rzecz technologii ogniw paliwowych (Fuel Cells) i technologii wodorowych (FCH)); ubolewa jednak, że poziom błędu resztowego dla 7. ramowego programu badań w dziedzinie transportu pozostał w 2013 r. powyżej 2% (2,82%); zauważa, że w programach badawczych głównymi przyczynami błędów są złożoność zasad kwalifikowalności w aktach podstawowych oraz brak zdolności do przeprowadzenia pełnej kontroli ex ante tysięcy skarg składanych przez wszystkich beneficjentów; oczekuje, że zaproponowane w Horyzoncie 2020 radykalne uproszczenia przyczynią się do znacznego zmniejszenia liczby błędów;

3.   zauważa, że w 2013 r. Trybunał Obrachunkowy skontrolował osiem transakcji w dziedzinie transportu i stwierdził, że w przypadku pięciu z nich pojawił się jeden błąd lub większa ich liczba; zwraca uwagę na wzrost procentowego udziału transakcji objętych błędami w 2013 r. (62%) w porównaniu do 2012 r. (49%) oraz jest zaniepokojony, że podobnie jak w poprzednich latach Trybunał stwierdził kilka błędów związanych z nieprzestrzeganiem przepisów unijnych i krajowych w przypadku skontrolowanych projektów TEN-T; zauważa, że podobnie jak w poprzedzającym roku 2012, tak znowu w 2013 r. DG MOVE nie sformułowała zastrzeżeń dotyczących błędów w zakresie zamówień publicznych; dlatego nalega, by Komisja podjęła niezbędne działania w celu wyeliminowania takich błędów na przyszłość; zwraca uwagę, że niezwykle ważne jest rozszerzenie zakresu kontroli ex ante i ex post beneficjentów otrzymujących dotacje Komisji oraz inne rodzaje finansowania, aby uniknąć niewłaściwego wykorzystywania zasobów udostępnianych przez Wspólnotę i zapewnić weryfikację wydajności; podkreśla, że choć okres finansowania 2007–2013 formalnie zakończył się, w przypadku finansowania działań w zakresie spójności obowiązuje zasada N+2, a to oznacza, że realizacja wielu projektów potrwa jeszcze do końca bieżącego roku;

4.  z uwagi na przejrzystość wzywa Komisję do publikowania łatwo dostępnego rocznego wykazu projektów transportowych współfinansowanych przez UE, w tym również dokładnej kwoty finansowania dla każdego projektu; zauważa, że ten wykaz projektów powinien obejmować wszystkie unijne źródła finansowania, takie jak TEN-T, Horyzont 2020 czy fundusze spójnościowe i regionalne;

5.  apeluje do Komisji o sporządzanie rocznego sprawozdania na temat tego, w jaki sposób uwzględniono uwagi dotyczące poszczególnych linii budżetowych;

6.  z zadowoleniem przyjmuje oczekiwane oszczędności w kosztach wynikające z oddelegowania przez Komisję do nowej Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (INEA, dawna Agencja TEN-T) zarządu nad niektórymi częściami instrumentu „Łącząc Europę” i częściami programu badań w dziedzinie energii i transportu w ramach Horyzontu 2020; wzywa jednak do dalszego zwiększania administracyjnej zdolności Agencji w celu uzyskania zdolności do skutecznego i wydajnego zarządzania zwiększonym budżetem dla sektora transportu w WRF na lata 2014–2020 i projektami w dziedzinie transportu przewidzianymi w nowym planie inwestycyjnym dla Europy;

7.  przypomina, że projekty transportowe w latach 2007–2013 oraz 2014–2020 były bądź będą odpowiednio finansowane z różnych źródeł, w tym w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, Funduszu Spójności oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; wzywa Komisję do dążenia ku większej synergii między różnymi źródłami finansowania, aby zagwarantować skuteczniejszą alokację środków finansowych UE;

8.   proponuje, aby w stosunku do sektorów, za które odpowiedzialna jest Komisja Transportu i Turystyki, Parlament udzielił Komisji absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

24.2.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

6

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Lucy Anderson, Marie-Christine Arnautu, Georges Bach, Izaskun Bilbao Barandica, Deirdre Clune, Michael Cramer, Luis de Grandes Pascual, Andor Deli, Karima Delli, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Jacqueline Foster, Bruno Gollnisch, Tania González Peñas, Dieter-Lebrecht Koch, Merja Kyllönen, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Peter Lundgren, Marian-Jean Marinescu, Georg Mayer, Gesine Meissner, Cláudia Monteiro de Aguiar, Jens Nilsson, Markus Pieper, Gabriele Preuß, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Dominique Riquet, Massimiliano Salini, Claudia Schmidt, Claudia Tapardel, Keith Taylor, Pavel Telička, István Ujhelyi, Wim van de Camp, Elissavet Vozemberg, Janusz Zemke, Roberts Zīle, Kosma Złotowski, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Rosa D’Amato, Werner Kuhn, Jörg Leichtfried

21.1.2015

OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Iskra Mihaylova

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa, że Trybunał Obrachunkowy (Trybunał) uznał, że polityka regionalna pozostaje jedną z dziedzin polityki podatnych na błędy i że w roku 2013 nie stwierdzono dużej różnicy w porównaniu z rokiem 2012, jako że najbardziej prawdopodobny poziom błędu w 2013 r. wyniósł 6,9% (w porównaniu z 6,8% w 2012 r.); zauważa, że jest to oznaką stabilności systemu i znaczącej poprawy w okresie programowania 2007–2013 w porównaniu z okresem programowania 2000–2006; wzywa Komisję do dalszego rygorystycznego stosowania przepisów kontrolnych; podkreśla znaczenie środków zapobiegawczych i uproszczeń w dążeniu do ograniczenia błędów; podkreśla, że istnieje wyraźna różnica między błędem a nadużyciem finansowym, a nadużycia finansowe stanowią 0,2 % całego budżetu UE;

2.  zauważa, że Trybunał wykrył poważne błędy przy udzielaniu zamówień publicznych (39% szacowanego poziomu błędu), częste naruszanie zasad pomocy państwa (17% szacowanego poziomu błędu) oraz błędy w stosowaniu zasad kwalifikowalności w odniesieniu do projektów (22% szacowanego poziomu błędu) i wydatków (21% szacowanego poziomu błędu); jest zaniepokojony niskimi kwotami wypłat na rzecz odbiorców końcowych z instrumentów inżynierii finansowej w 2013 r.; uważa, że Komisja powinna ocenić postępy poczynione w zakresie finansowania i wdrażania instrumentów finansowych, wraz z państwami członkowskimi powinna podjąć właściwe środki, aby poprawić poziom absorpcji, oraz że powinna też przedstawić Parlamentowi wyniki takich ocen i środków;

3.  zwraca uwagę na odmienne podejście Komisji i Trybunału do obliczania poziomu błędu w związku z transakcjami, do których Komisja zastosowała korekty ryczałtowe; wzywa ponownie do ujednolicenia metodyki, zarówno obliczania poziomu błędu, jak i prac związanych z audytem, aby zapobiegać sprzecznym ustaleniom, dostrzegając też jednocześnie starania Komisji w tym zakresie;

4.  zwraca uwagę na działania naprawcze podjęte przez Komisję w zakresie zawieszania i wstrzymywania płatności; przypomina, że wzrastający poziom zawieszonych płatności oraz wstrzymywanie płatności może zakłócić sprawną realizację projektów, a tym samym osiągnięcie celów polityki spójności, z uwagi na krótki czas wymagany do prawidłowej absorpcji funduszy unijnych; zwraca się do Komisji o informowanie Parlamentu o faktycznym wpływie wstrzymywania i zawieszania płatności na ograniczenie liczby nieprawidłowości i błędów oraz o dokonanie oceny wpływu wdrożonych dotychczas środków naprawczych na postępy w realizacji celów polityki, biorąc pod uwagę podejście do tej kwestii oparte na kosztach i korzyściach;

5.  apeluje do Komisji, aby – w przypadkach, w których brakuje dowodów na popełnienie nadużycia finansowego, lecz wykryto poważne uchybienia w systemach zarządzania i kontroli – wstrzymywała i zawieszała płatności jedynie w ostateczności, po wyczerpaniu wszystkich innych możliwości, ponieważ zawieszenie płatności może mieć poważne konsekwencje dla odnośnych programów i regionów, które boleśnie odczuły skutki kryzysu, oraz ogólnie dla osiągnięcia celów polityki spójności; domaga się jednak, aby Komisja – przed podjęciem decyzji o zawieszeniu płatności – przeprowadzała ocenę stopnia, w jakim powinno się ono faktycznie przyczynić do obniżenia poziomu błędu, i jednocześnie jak wpłynie na dany region czy kraj, tak aby nie nakładać obciążeń na regiony borykające się z trudnościami społeczno-gospodarczymi;

6.  stwierdza, że 80% środków podlega zarządzaniu dzielonemu na szczeblu państw członkowskich; przypomina, że Trybunał ustalił, iż w przypadku jednej trzeciej zbadanych transakcji część wykrytych błędów można było wcześniej skorygować, jako że państwa członkowskie dysponowały wystarczającymi informacjami, by wykryć te błędy przed przedłożeniem Komisji deklaracji wydatków;

7   zwraca uwagę na wieloletni charakter systemu zarządzania polityką spójności i podkreśla, że ostateczna ocena nieprawidłowości związanych z realizacją tej polityki będzie możliwa dopiero na zakończenie okresu programowania;

8.  z zadowoleniem przyjmuje usprawnione procedury kontroli i audytu przewidziane w ramach regulacyjnych na okres programowania 2014–2020, w szczególności w odniesieniu do weryfikacji i kontroli zarządczych przed poświadczeniem rocznych sprawozdań finansowych programu oraz przedłożeniem Komisji przez instytucje zarządzające deklaracji zarządczych; zauważa, że zdolności Komisji do podejmowania działań naprawczych zostały jeszcze bardziej zwiększone przez zniesienie możliwości ponownego wykorzystania przez państwa członkowskie funduszy, co prowadzi do korekt finansowych netto; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie centrum kompetencji ds. budowania zdolności administracyjnych w zakresie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; popiera większe zorientowanie na wyniki i koncentrację tematyczną polityki spójności, które powinny zapewnić przejście od kryteriów absorpcji funduszy do jakości wydanych środków, oraz wysoką wartość dodaną współfinansowanych działań.

9.  apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby zwróciły szczególną uwagę na uproszczenie procedur, w tym od strony beneficjentów, co może przynieść korzyści w zakresie zarówno audytu, jak i obniżenia poziomu błędu, jednocześnie zwiększając skuteczność systemów zarządzania i kontroli; jest zdania, że zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja powinny wdrażać ukierunkowane i terminowe środki mające na celu wzmocnienie zdolności administracyjnych i instytucjonalnych, w tym poprzez skuteczne doradztwo, szkolenia i wymianę dobrych praktyk, ustanowienie programów utrzymania wykwalifikowanych i kompetentnych pracowników, a także poprzez pomoc przy procedurach audytowych; zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi konkretnych wyników osiągniętych dotychczas dzięki działalności centrum kompetencji, ustanowieniu wspólnego systemu wymiany ekspertów oraz wdrożeniu inicjatywy i planu działania w zakresie zamówień publicznych, opracowanych przez centrum kompetencji we współpracy z odpowiednimi służbami Komisji; podkreśla znaczenie szybkiej i skutecznej transpozycji we wszystkich państwach członkowskich dyrektyw dotyczących zamówień publicznych;

10. dostrzega starania Komisji na rzecz stworzenia kultury wyników; apeluje w związku z tym do Komisji (DG REGIO) o zamieszczanie w planie zarządzania i rocznym sprawozdaniu z działalności oceny swoich prac związanych ze zwiększeniem wydajności, skuteczności i oddziaływania polityki spójności; zwraca się do Komisji, aby poza kontrolowaniem wykonania budżetu sprawdzała wyniki w odniesieniu do celów i lepszego wykorzystywania ocen oraz o wspieranie państw członkowskich i ich instytucji zarządzających w podnoszeniu jakości sprawozdań z oceny; podkreśla w tym kontekście, że w przyszłości należy uwzględnić i przeanalizować wyniki przedsięwzięć, zwrot z inwestycji, a także faktyczną wartość dodaną dla gospodarki, zatrudnienia i rozwoju regionalnego.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

20.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

34

0

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pascal Arimont, José Blanco López, Franc Bogovič, Victor Boștinaru, Mercedes Bresso, Steeve Briois, Rosa D’Amato, Tamás Deutsch, Michela Giuffrida, Anna Hedh, Ivan Jakovčić, Marc Joulaud, Constanze Krehl, Louis-Joseph Manscour, Iskra Mihaylova, Andrey Novakov, Mirosław Piotrowski, Stanislav Polčák, Liliana Rodrigues, Fernando Ruas, Monika Smolková, Ruža Tomašić, Ramón Luis Valcárcel, Monika Vana, Matthijs van Miltenburg, Lambert van Nistelrooij, Derek Vaughan, Kerstin Westphal, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Enrique Calvet Chambon, Iliana Iotova, James Nicholson, Claudia Schmidt, Davor Škrlec, Marco Zullo, Milan Zver

23.1.2015

OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Peter Jahr

WSKAZÓWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.      zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że w odniesieniu do polityki rolnej udział skontrolowanych transakcji, w których wystąpiły błędy, oznacza wzrost poziomu błędu w stosunku do 2012 r., podczas gdy udział transakcji wolnych od błędów zmalał; zauważa, że najprawdopodobniej poziom błędu w 2013 r. wynosi 3,26% (podczas gdy w 2012 r. wyniósł 2,9%); przypomina, że błędy mają często charakter administracyjny i nie zawsze muszą oznaczać, że środki zniknęły, zostały zagubione lub roztrwonione ani też że nastąpiło nadużycie; uważa, że głównym celem identyfikacji błędów powinno być ich wyeliminowanie poprzez wyznaczenie terminów i udzielenie wsparcia w celu uregulowania rozbieżności;

2.      podkreśla, że istnieje znacząca różnica między rodzajami błędów oraz, że należy rozróżnić znaczące błędy, jak kwoty nadpłacone / kwoty niedopłacone oraz nadużycia od mniejszych i pisarskich błędów, zauważa, że u źródła poziomu błędu leżą pomyłki we wnioskach o pomoc, niska jakość kontroli na miejscu i niezadowalająca jakość i aktualizacja systemu identyfikacji działek rolnych, podczas gdy błędy / niezgodności popełniane przez krajowe administracje należą do rzadkości;

3.      wskazuje, że 70% korekt finansowych stwierdzonych w 2013 r. przypada na cztery kraje, a mianowicie Grecję, Francję, Polskę i Zjednoczone Królestwo;

4.      podkreśla, że wiarygodność informacji dotyczących płatności bezpośrednich w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR), jak zgłosiły państwa członkowskie, jest często poważnie kwestionowana ze względu na nieprawidłową sprawozdawczość; zauważa, że poziom błędu w procedurach kontroli państw członkowskich dla 43 z 67 agencji płatniczych został skorygowany w górę przez Komisję;

5.      wzywa również inne właściwe komisje, jak Komisja Rozwoju Regionalnego i Komisja Rozwoju itd., do przygotowania szczegółowej opinii w sprawie absolutorium; podkreśla, że jedynie w drodze należytej procedury udzielania absolutorium można będzie doprowadzić do zmniejszenia poziomu błędu;

6.      stwierdza, że w odniesieniu do WPR wprowadzono system, za pomocą którego Komisja nakłada na państwa członkowskie obowiązek korekt finansowych netto w celu odzyskania wszelkich niekwalifikowalnych wydatków i tym samym zmniejszenia ryzyka nieprawidłowych płatności;

7.  zauważa wzrastający poziom zawieszonych lub wstrzymanych płatności przez Komisję, która dopilnowuje, aby w przypadkach wykrycia uchybień systematycznie przeprowadzane były działania korygujące;

8.      stoi na stanowisku, że przerwanie lub zwieszenie płatności powinno mieć miejsce wyłącznie w przypadku poważnych rozbieżności, zaś mniejsze błędy powinny być regulowane na bieżąco w celu uniknięcia impasu;

9.      podkreśla, że nowy system pomocy na rzecz dystrybucji owoców i warzyw oraz mleka w placówkach oświatowych musi korzystać z funduszy Unii w sposób skuteczny i ukierunkowany, dążąc jednocześnie do ograniczenia obciążeń organizacyjnych i administracyjnych placówek oświatowych, które uczestniczą w programie;

10.    zwraca uwagę na fakt, że wiele mniejszych programów, takich jak „Owoce w szkole” i „Mleko w szkole” nie jest przyjaznych dla użytkownika, głównie z powodu związanej z nimi biurokracji, która jest przyczyną ich nieoptymalnej realizacji;

11.    zwraca uwagę na fakt, że istnieją programy cieszące się mniejszym zainteresowaniem w związku z ich nieelastycznym charakterem, i sugeruje Komisji, by dokonała racjonalizacji tych programów w celu ograniczenia biurokracji;

12.    zauważa, że małe programy, takie jak program „Mleko w szkole” wykazują stale wysoki poziom błędów; wzywa do uproszczenia tych programów, gdyż zmniejszenie biurokracji w ramach programów obniża poziom błędu;

13.    apeluje o zmniejszenie biurokracji WPR w celu obniżenia poziomu błędu; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Komisję zobowiązanie do nadania uproszczeniu i pomocniczości jednego z najwyższych priorytetów w najbliższych pięciu latach; nawołuje do tego, by agencjom płatniczym stale niespełniającym oczekiwań co do ich działalności w wyjątkowych poważnych przypadkach odbierano akredytację;

14.    wzywa Komisję do przedstawienia w odpowiednim czasie szczegółowego planu służącego zmniejszeniu o 25% biurokracji w ramach WPR w ciągu następnych pięciu lat;

15.    apeluje, aby urzędnicy Unii przeprowadzali dodatkowe kontrole krajowych agencji płatniczych w poszczególnych państwach członkowskich oraz monitorowali i ściślej koordynowali te agencje w celu zaradzenia rozbieżnościom, z jakimi muszą się uporać, w szczególności w przypadku agencji płatniczych, które systematycznie na przestrzeni ostatnich trzech lat osiągały wyniki poniżej oczekiwań, tak by poprawić skuteczność zarządzania płatnościami;

16.    zwraca uwagę na wieloletni charakter systemu zarządzania polityką rolną i podkreśla, że ostateczna ocena nieprawidłowości związanych z wdrożeniem tej strategii politycznej będzie możliwa dopiero na końcu okresu programowania;

17.    zauważa, że poziom błędu ustalony przez Komisję znacznie różni się w niektórych obszarach od poziomu błędu stwierdzonego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy; domaga się wyjaśnienia ze strony Komisji w tej sprawie; podkreśla konieczność opracowania przez Trybunał Obrachunkowy i Komisję wspólnej metodyki obliczania poziomu błędu w celu zagwarantowania większej komplementarności;

18.    z zadowoleniem przyjmuje nowe zasady na okres finansowy 2014–2020, obejmujące środki takie jak wyznaczanie instytucji audytowych i certyfikujących, akredytacje instytucji audytowych, weryfikacja audytu i zatwierdzanie sprawozdań finansowych, korekty finansowe i korekty finansowe netto, kontrola proporcjonalna, warunki ex ante mające na celu przyczynienie się do redukcji poziomu błędu; z zadowoleniem przyjmuje definicję poważnego uchybienia i przewidywany wzrost poziomu korekt w przypadku powtarzających się uchybień;

19.    z zadowoleniem przyjmuje niedawny komunikat Komisji przedstawiający jej stanowisko w kwestii stosowania korekt finansowych netto w dziedzinie polityki rolnej w następnym okresie programowania; z zadowoleniem przyjmuje kryteria ustalania poziomu korekt finansowych, które mają być wprowadzone oraz kryteria stosowania korekt ryczałtowych;

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

21.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

34

7

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Richard Ashworth, José Bové, Paul Brannen, Daniel Buda, Nicola Caputo, Matt Carthy, Viorica Dăncilă, Paolo De Castro, Albert Deß, Diane Dodds, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Luke Ming Flanagan, Beata Gosiewska, Martin Häusling, Anja Hazekamp, Esther Herranz García, Jan Huitema, Peter Jahr, Jarosław Kalinowski, Elisabeth Köstinger, Zbigniew Kuźmiuk, Mairead McGuinness, Giulia Moi, Ulrike Müller, James Nicholson, Maria Noichl, Marijana Petir, Laurențiu Rebega, Jens Rohde, Bronis Ropė, Jordi Sebastià, Lidia Senra Rodríguez, Czesław Adam Siekierski, Marc Tarabella, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Fredrick Federley, Michela Giuffrida, Norbert Lins, Susanne Melior, Ramón Luis Valcárcel

25.2.2015

OPINIA Komisji Rybołówstwa

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Alain Cadec

WSKAZÓWKI

Komisja Rybołówstwa zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1. odnotowuje komunikat skierowany przez Komisję do Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013; przyjmuje ponadto do wiadomości sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2013; odnotowuje roczne sprawozdanie z działalności DG MARE za rok 2013;

2. przyjmuje do wiadomości opinie Trybunału Obrachunkowego na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rocznego sprawozdania finansowego; odnotowuje negatywną opinię Trybunału Obrachunkowego w sprawie środków na płatności o ogólnym poziomie błędu 4,7%;

3. zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził podwyższony ogólny poziom błędu w wysokości 6,7% dla płatności dokonanych w dziedzinach: rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, rybołówstwo i zdrowie; zauważa jednak, że ten poziom błędu jest mniejszy w porównaniu do poprzedniego roku budżetowego (7,9%); zwraca uwagę, że do tego podwyższonego ogólnego poziomu błędu stwierdzonego przez Trybunał Obrachunkowy przyczyniają się w największym stopniu następujące dziedziny: polityka regionalna, transport i energia, w związku z czym domaga się, aby Komisja określiła przyczyny takiej sytuacji i zaproponowała środki naprawcze;

4. odnotowuje zgłoszone przez DG MARE zastrzeżenie dotyczące poziomu błędu przekraczającego 2% w odniesieniu do zadeklarowanych wydatków niektórych państw członkowskich, a w przypadku jednego państwa członkowskiego dotyczące jednego sprawozdania uznanego za nierzetelne i braku jednego sprawozdania; ubolewa nad przypadkiem tego jednego państwa członkowskiego; zauważa jednak, że sytuacja poprawiła się w wyniku nakazów skierowanych przez Komisję do tego państwa członkowskiego;

5.   jest przekonany, że w przypadku takich ewentualnych braków w danych przekazywanych Komisji państwa członkowskie ulepszą swoje narzędzia i kanały przekazywania informacji; zaleca Komisji stosowanie wobec państw członkowskich bardziej stanowczych środków nacisku, aby przekazywały one wiarygodne dane;

6. poza tymi uwagami ubolewa nad tym, że Trybunał Obrachunkowy nie przedstawił bardziej szczegółowo wyniku swoich audytów w dziedzinie rybołówstwa i gospodarki morskiej oraz, z myślą o przejrzystości, domaga się podawania takich informacji do wiadomości;

7. gratuluje DG MARE bardzo wysokiego wskaźnika wykonania w przypadku środków na zobowiązania (99,79%) i środków na płatności (99,08% dla tytułu 11);

8.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że DG MARE dokonała 92,31% płatności terminowo; zauważa jednak z zaniepokojeniem, że liczba opóźnionych płatności wzrosła w odniesieniu do poprzedniego roku budżetowego; odnotowuje z zadowoleniem, że odsetki zapłacone z tytułu zaległych płatności w 2013 r. maleją, dlatego zachęca DG MARE do zachowania terminu płatności zgodnego z wymogami regulacyjnymi;

9. po raz kolejny, podobnie jak w poprzednich latach, apeluje do Trybunału Obrachunkowego o ustalenie osobnego poziomu błędu charakterystycznego dla rybołówstwa i dla gospodarki morskiej; uważa, że próbka określona dla DG MARE musi być na tyle znacząca, by zapewnić dobrą reprezentatywność audytów i ustalenie wiarygodnego poziomu błędu;

10.    na podstawie dostępnych danych proponuje udzielić Komisji absolutorium w związku z wydatkami w dziedzinie gospodarki morskiej i rybołówstwa za rok 2013.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

24.2.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

18

3

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Clara Eugenia Aguilera García, Renata Briano, Alain Cadec, Richard Corbett, Diane Dodds, Linnéa Engström, João Ferreira, Raymond Finch, Ian Hudghton, Carlos Iturgaiz, Werner Kuhn, António Marinho e Pinto, Gabriel Mato, Norica Nicolai, Liadh Ní Riada, Ulrike Rodust, Remo Sernagiotto, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas, Ruža Tomašić, Jarosław Wałęsa

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Ole Christensen, Sylvie Goddyn

26.1.2015

OPINIA Komisji Kultury i Edukacji

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Fernando Maura Barandiarán

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa, że w 2013 r. kluczowym priorytetem dla Dyrekcji Generalnej ds. Edukacji i Kultury (DG EAC) i dla Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) było przygotowanie wdrożenia nowych programów na okres 2014–2020: „Erasmus+” i „Kreatywna Europa”;

2.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2013 r. wskaźnik wykonania budżetu w przypadku programów realizowanych w latach 2007–2013, w szczególności „Uczenie się przez całe życie”, „Kultura”, „Media” i „Młodzież w działaniu”, wyniósł 100%; zwraca się o wzmocnienie i podwyższenie budżetu w ramach programów w dziedzinie edukacji i kultury na lata 2014–2020; wyraża szczególne zaniepokojenie faktem, że dysproporcja między ustaloną wysokością środków na zobowiązania a wysokością środków na płatności spowodowała niewykonanie niektórych płatności (osiągając np. w przypadku programu „Erasmus+” niedobór w wysokości 202 mln EUR), co pociągnęło za sobą konsekwencje budżetowe w kolejnym roku; jest poważnie zaniepokojony faktem, że sytuacja ta może się powtórzyć w przypadku nowych programów, szczególnie „Erasmus +” oraz „Kreatywna Europa”, co z kolei spowodowałoby niebezpieczną utratę wiarygodności Unii Europejskiej i nadszarpnęłoby zaufanie obywateli do instytucji europejskich, a także miałoby katastrofalne konsekwencje dla uczestników programów i ubolewa nad takim stanem rzeczy;

3.  opowiada się za przeglądem śródokresowym wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, aby położyć kres tej niedopuszczalnej sytuacji, w której zatwierdzone i realizowane już programy, cierpią na brak środków i borykają się ze zwłokami w płatnościach ze strony UE;

4.  z zadowoleniem zauważa, że od czasu uruchomienia programu Erasmus w 1987 r. liczba uczestniczących w nim studentów osiągnęła i przekroczyła wyznaczony poziom 3 mln; zwraca uwagę, że ten sztandarowy program UE – przyczyniający się do integracji europejskiej oraz wzrostu świadomości na temat wspólnoty obywateli europejskich i poczucia przynależności do tej wspólnoty – cieszy się niezmiennym powodzeniem od chwili wprowadzenia go;

5.  wyraża zaniepokojenie tym, że – jak poinformowano w sprawozdaniu specjalnym Eurobarometru nr 399 na temat dostępu do kultury i uczestnictwa w niej w 2013 r. – publiczne środki budżetowe na ochronę i promocję dziedzictwa kulturowego na szczeblu europejskim widocznie się kurczą, podobnie rzecz ma się z udziałem w tradycyjnej działalności kulturalnej; w związku z tym uważa, że należy wzmocnić nowe instrumenty unijne mające na celu wspieranie europejskiej agendy kultury, takie jak programy „Kreatywna Europa” i „Horyzont 2020” oraz platforma kulturalna Europeana;

6.  przyjmuje z satysfakcją do wiadomości, że agencja EACEA jeszcze bardziej udoskonaliła procedury wyboru i zrealizowała w przewidzianym umowami terminie 96% swych płatności, jednak z żalem zauważa tendencję do nieuzasadnionego przedłużania samych prac nad sprawozdaniem końcowym; przypomina, że każde opóźnienie w dokonaniu płatności bezpośrednio wpływa na prawa beneficjentów, działając tym samym na szkodę stowarzyszeń i projektów kulturalnych, kreatywności oraz różnorodności kulturalnej społeczeństwa obywatelskiego; wzywa agencję EACEA, aby dążyła do dalszego usprawniania swoich systemów kontroli, lecz nie kosztem beneficjentów;

7.  przypomina, że w 2013 r. Dyrekcja Generalna ds. Komunikacji podjęła kilka inicjatyw z okazji Europejskiego Roku Obywateli 2013; zauważa jednocześnie, że istniała pilna potrzeba przygotowania się na cięcia w budżecie w roku 2014 w dziedzinie obywatelstwa europejskiego; podkreśla, że program „Europa dla Obywateli” stanowi wyjątkowy i bezpośredni sposób kontaktu między Unią a jej obywatelami, mający wspierać prowadzone działania, petycje i prawa obywatelskie; uznaje obecny poziom finansowania za stanowczo zbyt niski i podkreśla, że program należy wdrożyć w jego zakresie, z coraz większą liczbą inicjatyw umacniających wartości obywatelstwa europejskiego; stanowczo sprzeciwia się wszelkim cięciom budżetowym lub wszelkim opóźnieniom w płatności w przypadku programu „Europa dla Obywateli” w latach 2014–2020;

8.  z zadowoleniem przyjmuje wyraźny postęp we wzmacnianiu kulturalnego wymiaru polityki sąsiedztwa UE w 2013 r., w tym Partnerstwa Wschodniego i Unii dla Śródziemnomorza; podkreśla znaczenie deklaracji z Tbilisi, dokumentu z pierwszej konferencji ministerialnej Partnerstwa Wschodniego w sprawie kultury, w którym wezwano do wspólnego zaangażowania we wspieranie kultury jako siły napędowej wzrostu i stabilności w regionie; zachęca do dalszego wdrażania programu kulturalnego Partnerstwa Wschodniego i do dalszego wspierania dialogu na temat polityki kulturalnej w ramach programu „Media i Kultura na rzecz Rozwoju w Regionie Morza Śródziemnego”.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

20.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

22

3

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Andrea Bocskor, Silvia Costa, Mircea Diaconu, Damian Drăghici, Angel Dzhambazki, Petra Kammerevert, Andrew Lewer, Curzio Maltese, Fernando Maura Barandiarán, Luigi Morgano, Momchil Nekov, Helga Trüpel, Sabine Verheyen, Julie Ward, Bogdan Brunon Wenta, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Milan Zver, Krystyna Łybacka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Therese Comodini Cachia, Marc Joulaud, Ilhan Kyuchyuk, Emma McClarkin, Liadh Ní Riada, Michel Reimon, Monika Smolková

6.2.2015

OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Sylvie Guillaume

WSKAZÓWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.       odnotowuje wniosek Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej rzetelnie przedstawia we wszystkich istotnych aspektach sytuację finansową Unii na dzień 31 grudnia 2013 r., ale zbadane systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń; odnotowuje wniosek Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym we wszystkich grupach polityk obejmujących wydatki operacyjne wystąpił istotny poziom błędu, przy czym szacowany poziom błędu w zakresie uznanych jako wydatki płatności leżących u podstaw rozliczeń zmniejszył się z 4,8% do 4,7% w 2013 r.;

2.  odnotowuje wniosek Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym wystąpił istotny poziom błędu w płatnościach na badania naukowe i inne wewnętrzne strategie polityczne; chciałby, by roczne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego przedstawiało szczegółowe informacje dotyczące wydatków na przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;

3.  z zadowoleniem zauważa, że poziom błędu resztowego obliczony przez służby Komisji na koniec 2013 r. wynosił poniżej 2 % dla obszaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych; podkreśla jednak, że należy w dalszym ciągu zaznaczyć, że niezbędne jest dalsze obniżanie poziomu błędu w ramach budżetu;

4.  z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym zalecenie nr 2 Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym Komisja powinna dopilnować, aby przeprowadzane przez nią kontrole w większym stopniu opierały się na ocenie ryzyka poprzez skupienie kontroli na beneficjentach wysokiego ryzyka (na przykład podmiotach mniej nawykłych do wykorzystywania środków finansowych Unii) i ograniczenie obciążenia kontrolami beneficjentów stwarzających mniejsze ryzyko;

5.  odnotowuje ustalenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym Trybunału Obrachunkowego nr 3/2014 pt. „Wnioski z prac Komisji Europejskiej nad systemem informacyjnym Schengen drugiej generacji (SIS II)”, w którym Trybunał Obrachunkowy zbadał powody ponad sześcioletniego opóźnienia Komisji w oddaniu do użytku systemu SIS II w stosunku do pierwotnego terminu oraz poniesienia znacznie wyższych kosztów niż początkowo szacowano; podkreśla, że należy stosować się do zaleceń, aby zapewnić ostrożne i realistyczne założenia budżetowe w odniesieniu do dużych projektów;

6.  z zadowoleniem zauważa, że Fundusz Granic Zewnętrznych pomógł w propagowaniu solidarności finansowej; ubolewa jednak, że unijna wartość dodana była niewielka, a ogólny wynik nie mógł zostać zmierzony z powodu uchybień w monitorowaniu prowadzonym przez instytucje odpowiedzialne oraz z uwagi na poważne niedociągnięcia w ocenach ex post przeprowadzonych przez Komisję i państwa członkowskie.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

5.2.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

46

8

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Heinz K. Becker, Bodil Ceballos, Caterina Chinnici, Ignazio Corrao, Rachida Dati, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Cornelia Ernst, Laura Ferrara, Monika Flašíková Beňová, Lorenzo Fontana, Mariya Gabriel, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Eva Joly, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Timothy Kirkhope, Barbara Kudrycka, Kashetu Kyenge, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Vicky Maeijer, Claude Moraes, József Nagy, Soraya Post, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Traian Ungureanu, Marie-Christine Vergiat, Harald Vilimsky, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Hugues Bayet, Andrea Bocskor, Pál Csáky, Daniel Dalton, Dennis de Jong, Petra Kammerevert, Ska Keller, Andrejs Mamikins, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Jaromír Štětina, Kazimierz Michał Ujazdowski, Axel Voss

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Eugen Freund, Elisabetta Gardini, Charles Tannock

21.1.2015

OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze

(2014/2075(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Iratxe García Pérez

WSKAZÓWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A. mając na uwadze, że w związku ze stałym zaangażowaniem Komisji, Rady i Parlamentu unijna procedura budżetowa dostarcza możliwości planowania i oceny postępów w dążeniu do zapewnienia równości płci w Unii;

B.  mając na uwadze, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci powinno opierać się na jasnej metodologii, która pozwala zidentyfikować kwestie związane z problematyką płci w ramach budżetu ogólnego Unii i, w miarę możliwości, określić powiązany przydział zasobów oraz ocenić, czy dane działania polityczne pogłębią czy też zmniejszą istniejące nierówności między kobietami i mężczyznami;

1.  podkreśla, że równość kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą Unii na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz celem strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015, oraz że zagadnienia płci powinny zostać włączone do wszystkich dziedzin polityki; apeluje zatem o przestrzeganie w pełni zasady sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci, która obejmuje dokonanie przez Trybunał Obrachunkowy oceny budżetu ogólnego Unii z perspektywy równości płci;

2.  z należytą uwagą przyjmuje sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu, w szczególności uwagi dotyczące kwestii zatrudnienia i spraw socjalnych, jednak wyraża ubolewanie w związku z nielicznymi odniesieniami do kwestii równości płci w tym obszarze, a także w związku z niewystarczającą uwagą poświęconą zatrudnieniu, solidarności społecznej i równości płci w tegorocznych specjalnych sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego;

3.  odnotowuje, że nie poświęcono dostatecznej uwagi programom mającym na celu propagowanie i poprawę możliwości w dziedzinie zatrudnienia kobiet;

4.  ponownie apeluje o dalsze opracowanie wskaźników i danych dotyczących płci, aby umożliwić ocenę budżetu ogólnego Unii z perspektywy płci i monitorować starania na rzecz sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci;

5.  zwraca się do Komisji, by w konsultacji z Trybunałem Obrachunkowym uściśliła w ramach działań podejmowanych w następstwie udzielenia absolutorium za rok 2013, w jaki sposób sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci oraz wykorzystanie wskaźników i danych mogłoby zostać zagwarantowane w ramach przyszłych procedur udzielania absolutorium.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

20.1.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

29

6

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Maria Arena, Beatriz Becerra Basterrechea, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Viorica Dăncilă, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Vicky Maeijer, Angelika Mlinar, Krisztina Morvai, Angelika Niebler, Maria Noichl, Marijana Petir, Terry Reintke, Liliana Rodrigues, Jordi Sebastià, Michaela Šojdrová, Ángela Vallina, Beatrix von Storch, Jadwiga Wiśniewska, Anna Záborská, Jana Žitňanská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Izaskun Bilbao Barandica, Biljana Borzan, Linnéa Engström, Rosa Estaràs Ferragut, Mariya Gabriel, Ildikó Gáll-Pelcz, Kostadinka Kuneva, Marc Tarabella

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Rosa D’Amato

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

24.3.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

21

5

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Jonathan Arnott, Inés Ayala Sender, Zigmantas Balčytis, Ryszard Czarnecki, Dennis de Jong, Tamás Deutsch, Martina Dlabajová, Ingeborg Gräßle, Rina Ronja Kari, Bernd Kölmel, Bogusław Liberadzki, Verónica Lope Fontagné, Monica Macovei, Fulvio Martusciello, Gilles Pargneaux, Georgi Pirinski, Petri Sarvamaa, Claudia Schmidt, Igor Šoltes, Bart Staes, Michael Theurer, Marco Valli, Derek Vaughan, Anders Primdahl Vistisen, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Iris Hoffmann, Karin Kadenbach, Andrey Novakov, Markus Pieper, Julia Pitera

(1)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(2)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(3)

Dz.U. C 398 z 12.11.2014, s. 1.

(4)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(5)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Teksty przyjęte tego dnia, P8_TA(2015)0000.

(8)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(9)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(10)

Dz.U. C 408 z 15.11.2014, s. 39.

(11)

Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 67.

(12)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(13)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(14)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(15)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(16)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(17)

Dz.U. L 101 z 21.4.2009, s. 26.

(18)

Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 46.

(19)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(20)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(21)

Dz.U. C 408 z 15.11.2014, s. 6.

(22)

Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 74.

(23)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(24)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(25)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(26)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(27)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(28)

Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 85.

(29)

Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.

(30)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(31)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(32)

Dz.U. C 408 z 15.11.2014, s. 5.

(33)

Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 83.

(34)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(35)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(36)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(37)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(38)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(39)

Dz.U. L 369 z 16.12.2004, s. 73.

(40)

Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 69.

(41)

           Dz.U. L 363 z 18.12.2014, s. 183.

(42)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(43)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(44)

Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 240.

(45)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(46)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(47)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(48)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(49)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(50)

Dz.U. L 9 z 12.1.2008, s. 15.

(51)

Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 58.

(52)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(53)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(54)

Dz.U. C 408 z 15.11.2014, s. 40.

(55)

Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 351.

(56)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(57)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(58)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(59)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(60)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(61)

Dz.U. L 11 z 15.1.2008, s. 9.

(62)

Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 54.

(63)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(64)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(65)

Dz.U. C 408 z 15.11.2014, s. 41.

(66)

Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 358.

(67)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(68)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(69)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(70)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(71)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(72)

Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 88.

(73)

Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 65.

(74)

Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

(75)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

(76)

Dz.U. C 398 z 12.11.2014, s. 1.

(77)

Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

(78)

Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(79)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(80)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003 r., s. 1.

(81)

Zob. sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 11/2013, ust. 93–97.

(82)

Zob. sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego sporządzone w kontekście absolutorium udzielonego Komisji za rok 2013, CZĘŚĆ I (2014/2140(DEC)).

(83)

   Zob. Komunikat w sprawie ochrony budżetu UE do końca 2013 r., COM (2014) 618 s. 11.

(84)

   Zob. sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2013 r., pkt 1.14

(85)

   Zob. Komunikat Komisji COM(2014)618, tabela 5.2: wycofanie środków w polityce spójności (775 mln EUR), odzyskane środki w ramach rozwoju obszarów wiejskich (129 mln EUR) oraz korekty finansowe dokonane poprzez umorzenie/odliczenie w chwili zamknięcia w polityce spójności (494 mln EUR) lub w pozostałych obszarach polityki innych niż rolnictwo i polityka spójności (1 mln EUR).

(86)

   Zob. Komunikat Komisji COM(2014)0618, tabela 7.2.

(87)

   Komunikat Komisji z dnia 11 czerwca 2014 r. zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2013” (COM(2014)0342), s. 14: całkowita kwota obarczona ryzykiem dla całości wydatków w 2013 r. (budżet UE i EFR).

(88)

   W załączniku I do sprawozdania podsumowującego wyjaśniono, że „kwota obarczona ryzykiem” to wartość szacunkowego odsetka transakcji, które – po zastosowaniu wszystkich kontroli (środków naprawczych) mających ograniczyć ryzyko niezgodności – nie są w pełni zgodne zobowiązującymi wymogami regulacyjnymi i umownymi.

(89)

   Z 322 mld EUR 222 mld EUR stanowią zobowiązania budżetowe pozostające do spłaty, zaś 99 mld EUR dotyczy należności bilansowych nieobjętych zobowiązaniami pozostającymi do spłaty.

(90)

   Prezentacja sprawozdań rocznych Trybunału Obrachunkowego przez jego prezesa Vítora Manuela da Silvę Caldeirę na posiedzeniu komisji CONT w dniu 5 listopada 2014 r.

(91)

   Tamże.

(92)

   Informacje przekazane przez wiceprzewodniczącą Komisji Kristalinę Georgievę w trakcie procedury udzielania absolutorium.

(93)

   Zob. sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 16/2014.

(94)

   Zob. roczne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego za rok 2013, pkt 2.11 oraz sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 11/2013 (absolutorium za rok 2013) „Jak uzyskać wiarygodne dane dotyczące dochodu narodowego brutto (DNB): bardziej usystematyzowane i lepiej ukierunkowane podejście zwiększyłoby skuteczność weryfikacji przeprowadzanych przez Komisję w tym zakresie”.

(95)

   Oświadczenie Jacka Dominika w sprawie przeglądu dochodu narodowego brutto państw członkowskich, ostatnie zdanie komunikatu prasowego, Bruksela, dnia 27 października 2014 r.

(96)

   Opinia nr 7/2014 na temat wniosku w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 wykonujące decyzję 2007/436 WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 459 z 19.12.2014, s. 1).

(97)

   Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0078.

(98)

   Zob. przegląd horyzontalny Trybunału Obrachunkowego zatytułowany „W jaki sposób najlepiej wykorzystywać pieniądze UE: przegląd horyzontalny zagrożeń dla zarządzania finansowego budżetem UE”, 2014, s. 67.

(99)

   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(100)

  Orientacyjne dane liczbowe dotyczące rozdziału wsparcia według wielkości pomocy przyznanej w ramach bezpośredniego wsparcia dla producentów zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 przekazane przez komisarza P. Hogana dnia 8 grudnia 2014 r.

(101)

  Częstotliwość wzrosła w dość znaczący sposób: z 41% w 2012 r. do 61% w 2013 r.

(102)

  Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1) w niektórych regionach można udzielać wsparcia przejściowego dla wspierania producentów, którzy chcą uzyskać status organizacji producentów w celu tworzenia grup producentów; finansowanie takie może być częściowo zwracane przez UE i jest wstrzymywane, gdy grupa producentów zostaje uznana za organizację producentów.

(103)

  Zob. sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2013 r., pkt 43

(104)

  Zob. odpowiedź Komisji na pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie nr 11, wysłuchanie CONT z udziałem komisarza Phila Hogana w dniu 1 grudnia 2014 r.

(105)

  Zob. sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2013 r., pkt 3.23 i kolejne.

(106)

  Zob. sprawozdanie z rocznej działalności DG AGRI, załącznik 10, tabela 51: „nowe sprawy otwarte od 2007 r.”.

(107)

  Zob. roczne sprawozdanie ETA za rok 2013, pkt 4.25.

(108)

  Zob. roczne sprawozdanie ETA za rok 2013, pkt 4.27.

(109)

  Zob. odpowiedź Komisji na pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie nr 29, wysłuchanie CONT z udziałem komisarza Phila Hogana w dniu 1 grudnia 2014 r.

(110)

  Zob. sprawozdanie specjalne nr 23/2014 Trybunału Obrachunkowego w sprawie błędów w wydatkach na rozwój obszarów wiejskich, s. 10: średnia w ostatnich trzech latach wyniosła 8,2%, przy czym dolny limit wynosił6,1%, a górny 10,3%. Na średnią składa się 8,4% za rok 2011, 8,3% za rok 2012 oraz 7,9% za rok 2013.

(111)

  Zob. sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 23/2014, ust. 22–24.

(112)

  Oświadczenie członkini Trybunału Obrachunkowego Rasy Budbergyte, wysłuchanie komisji CONT z udziałem komisarza Phila Hogana w dniu 1 grudnia 2014 r.

(113)

   Zob. odpowiedź Komisji na pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie nr 12, wysłuchanie CONT z udziałem komisarza Phila Hogana w dniu 1 grudnia 2014 r.

(114)

  Zob. sprawozdanie z rocznej działalności DG AGRI za rok 2013, tabela 2.1.24.

(115)

  Zob. sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 20/2014, pkt 68.

(116)

  Zob. sprawozdanie z rocznej działalności DG REGIO za rok 2013, załącznik, s. 41.

(117)

  Zob. sprawozdanie z rocznej działalności DG REGIO za rok 2013, załącznik, s. 42.

(118)

  Zob. sprawozdanie z rocznej działalności DG REGIO za rok 2013, załącznik, s. 43.

(119)

  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 480/2014 z dnia 3 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr1303/2013 ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz.U. L 138 z 13.5.2014, s. 5).

(120)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

(121)

  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25).

(122)

  ubolewa, że 73 następujących systemów w państwach członkowskich zostało uznanych w najlepszym razie za częściowo wiarygodne (zostały zaznaczone kolorem pomarańczowym w skali od zielonego, przez żółty i pomarańczowy do czerwonego): Vorarlberg (AT), Wiedeń (AT), Styria (AT), Tyrol (AT), Bruksela (BE), rozwój regionalny (BG), środowisko naturalne (BG), przedsiębiorstwa & innowacyjność (CZ), ROP NUTSII Północ-Wschód (CZ), ROP NUTS II Śląsk (CZ), zintegrowany program operacyjny (CZ), Turyngia (DE), Meklemburgia Pomorze Zachodnie (DE), Saksonia-Anhalt, Brema (DE), Północna Nadrenia Westfalia (DE), EC ENV (EE), Attyka (EL), Zachodnia Grecja (EL), Macedonia-Tracja (EL), Tesalia-Grecja kontynentalna-Epir (EL), Kreta i Wyspy Egejskie (EL), Murcia (ES), Melilla (ES),Ceuta (ES), Asturia (ES), Galicja (ES), Ekstremadura (ES), Kastylia La Mancha (ES), Andaluzja (ES), Fundusz Spójności (ES), Kantabria (ES), Kraj Basków (ES), Navarra (ES), Madryt (ES), La Rioja (ES), Katalonia (ES), Baleary (ES), Aragonia (ES), Kastylia i Leon (ES), Comunidad Valenciana (ES), Wyspy Kanaryjskie (ES), badania, rozwój i innowacje na rzecz przedsiębiorstw (ES), rozwój gospodarczy (HU), środowisko i energia (HU), Zachodnia Panonia (HU), Południowa Wielka Nizina (HU), Środkowy Kraj Zadunajski (HU), Północne Węgry (HU), transport (HU), Północna Wielka Nizina (HU), Południowy Kraj Zadunajski (HU), Środkowe Węgry (HU), Adriatyk (instrument pomocy przedakcesyjnej - IPA), Meklemburgia Pomorze Zachodnie/Brandenburgia-Polska (europejska współpraca terytorialna - ETC), region graniczny Flandria-Niderlandy (ETC), sieci i mobilność (IT), badania (IT), bezpieczeństwo (IT), Kalabria (IT), Apulia (IT), Sycylia (IT), Basilicata (IT), Sardynia (IT), infrastruktura i środowisko naturalne (PL), rozwój wschodniej Polski (PL), społeczeństwo informacyjne (SK), środowisko (SK), regionalny program operacyjny (SK), transport (SK), zdrowie (SK), konkurencyjność i wzrost gospodarczy (SK), wsparcie techniczne (SK), badania i rozwój (SK).

(123)

       Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej, „Sytuacja Romów w 11 państwach członkowskich UE”, Luksemburg 2012.

(124)

  Zob. roczne sprawozdanie z działalności EuropeAid za 2013 r., s. 197.

(125)

  a)    KPI        „20 Kwoty niekwalifikowalne ex ante”

b)   KPI 1     „Realizacja prognoz finansowych: Płatności”

c)    KPI 2     „Realizacja prognoz finansowych: Umowy”.

d)   KPI 4     „Zdolność przyjęcia zobowiązań pozostających do spłaty (RAL)”

e)    KPI 18   „Udział procentowy wizytowanych projektów w okresie EAMR”

f)    KPI 21   „Realizacja rocznego planu audytu: rok N (2013)”

g)   KPI 22   „Realizacja rocznego planu audytu: rok N - 1 (2012)”

h)   KPI 23   „Realizacja rocznego planu audytu: rok N - 2 (2011)”

i)   KPI 26   „Odzyskanie lub uzasadnienie poddanych audytowi kwot niekwalifikowalnych”.

(126)

          Biuro inspektora generalnego UNHCR, sprawozdanie z dochodzenia INQ/04/005, Genewa, 12 maja 2005 r.

(127)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

(128)

  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniające Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 124 z 27.4.2004, s. 1).

(129)

  Zob. sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2013 r., pkt 10.24

(130)

  Zob. sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami agencji (Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 358), pkt 11–13.

(131)

Sprawozdanie specjalne nr 13/2014: „Wsparcie UE na rzecz odbudowy Haiti po trzęsieniu ziemi” http://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR14_13/QJAB14013PLC.pdf

(132)

 Aktualne unijne instrumenty łączenia dotacji i pożyczek są następujące: Sąsiedzki Fundusz Inwestycyjny (NIF), Instrument Inwestycyjny dla Azji Środkowej (IFCA), Instrument Inwestycyjny dla Ameryki Łacińskiej (LAIF), Instrument Inwestycyjny dla Azji (AIF), Instrument Inwestycyjny dla Pacyfiku (IFP), Instrument Inwestycyjny dla Karaibów (CIF), Instrument Eurośródziemnomorskiego Partnerstwa i Inwestycji (FEMIP), Fundusz Powierniczy UE na rzecz Infrastruktury w Afryce (EU-AITF) i Globalny Fundusz Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej (GEEREF). Inicjatywa „Energia dla wszystkich” jest światową inicjatywą kierowaną przez ONZ, obejmującą znaczny komponent polegający na łączeniu dotacji i pożyczek, do którego UE wniosła dopłatę w 2013 r.

(133)

Europejski Trybunał Obrachunkowy, „Skuteczność łączenia dotacji z regionalnych instrumentów inwestycyjnych z pożyczkami z instytucji finansowych w celu wsparcia polityki zewnętrznej UE”, sprawozdanie specjalne nr 16/2014.

(134)

 Wytyczne dotyczące wsparcia budżetowego, Komisja Europejska, wrzesień 2012 r. http://ec.europa.eu/europeaid/sites/devco/files/methodology-budget-support-guidelines-201209_en_2.pdf

(135)

Roczne sprawozdanie z działalności DG DEVCO za 2013 r., s. 114.

(136)

Zob. na przykład Roczne sprawozdanie z działalności DG DEVCO za 2013 r., załączniki, s. 633–636.

(137)

Roczne sprawozdanie z działalności DG DEVCO za 2013 r., s. 185.

(138)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 2010 z 31.7.2006, s. 25).

Informacja prawna