Procedura : 2015/2049(IMM)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0150/2015

Teksty złożone :

A8-0150/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 19/05/2015 - 5.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0193

SPRAWOZDANIE     
PDF 189kWORD 85k
11.5.2015
PE 554.898v02-00 A8-0150/2015

w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego

(2015/2049(IMM))

Komisja Prawna

Sprawozdawca: Kostas Chrysogonos

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego

(2015/2049(IMM))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego przekazany w dniu 29 grudnia 2014 r. przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w związku ze śledztwem w sprawie o nr ref. V DS 223/14, prowadzonym przez prokuraturę rejonową w Warszawie, i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 28 stycznia 2015 r.,

–       po wysłuchaniu wyjaśnień J. Krowin-Mikkego, zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

–       uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–       uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r.(1),

–       uwzględniając art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

–       uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0150/2015),

A.     mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał wniosek prokuratury rejonowej w Warszawie o zezwolenie na wszczęcie postępowania karnego przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego Januszowi Korwin-Mikkemu w związku z przestępstwem z art. 222 §1 polskiego kodeksu karnego; mając na uwadze, że postępowanie dotyczy w szczególności zarzucanego naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego;

B.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

C.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu o przywilejach i immunitetach Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

D.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poseł nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu do odpowiedzialności karnej;

E.     mając na uwadze, że tylko Parlament może podjąć decyzję o uchyleniu lub odmowie uchylenia immunitetu w danym przypadku; mając na uwadze, że Parlament może w uzasadnionym stopniu wziąć pod uwagę stanowisko danego posła przy podejmowaniu decyzji o uchyleniu lub odmowie uchylenia jego immunitetu(2);

F.     mając na uwadze, że zarzucany czyn nie ma bezpośredniego lub oczywistego związku z wykonywaniem przez J. Korwin-Mikkego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, co zresztą poseł potwierdził na wysłuchaniu, ani nie stanowi opinii lub stanowiska zajętego przezeń w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

G.     mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności danego posła;

1.      podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Janusza Korwin-Mikkego;

2.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Januszowi Korwin-Mikkemu.

(1)

Wyrok Wagner / Fohrmann i Krier, 101/63, EU:C:1964:28; wyrok Wybot / Faure i in., 149/85, EU:C:1986:310; wyrok w sprawie T-345/05 Mote przeciwko Parlamentowi, Zb.Orz., EU:T:2008:440; wyrok w sprawach połączonych Marr / De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, Zb.Orz., EU:C:2008:579; wyrok w sprawie T42/06 Gollnisch przeciwko Parlamentowi, Zb.Orz., EU:T:2010:102; wyrok w sprawie Patriciello, C-163/10, Zb.Orz., EU:C:2011:543; wyrok w sprawach połączonych T-346/11 i T-347/11 Gollnisch przeciwko Parlamentowi, Zb.Orz., EU:T:2013:23.

(2)

Sprawa T-345/05 Mote przeciwko Parlamentowi (przywołana powyżej), pkt 28.


UZASADNIENIE

1. Kontekst

W dniu 29 grudnia 2014 r. Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał Przewodniczącemu Parlamentu wniosek prokuratury rejonowej w Warszawie z 19 grudnia 2014 r. o zezwolenie na wszczęcie postępowania karnego przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego Januszowi Korwin-Mikkemu.

Prokuratura rejonowa twierdzi, że w dniu 11 lipca 2014 r. J. Korwin-Mikke naruszył nietykalność fizyczną Michała Boniego, uderzając go dłonią w twarz podczas wydarzenia, które odbyło się w Warszawie – spotkania nowo wybranych polskich posłów do Parlamentu Europejskiego zorganizowanego przez polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych – na którym pokrzywdzony pełnił obowiązki służbowe wynikające z jego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego. Czyn J. Korwin-Mikkego może stanowić przestępstwo z art. 222 §1 polskiego kodeksu karnego, jeżeli umyślnie naruszona została nietykalność cielesna funkcjonariusza publicznego(1). Zgodnie z art. 115 §13 ust. 2a polskiego kodeksu karnego poseł do Parlamentu Europejskiego jest funkcjonariuszem publicznym.

Na posiedzeniu plenarnym w dniu 28 stycznia 2015 r. przewodniczący ogłosił zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu, że otrzymał pismo od Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o uchylenie immunitetu parlamentarnego Janusza Korwin-Mikkego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu przewodniczący przekazał ten wniosek Komisji Prawnej. Zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu J. Korwin-Mikke złożył wyjaśnienia w komisji w dniu 16 kwietnia 2015 r.

2. Przepisy i procedury dotyczące immunitetu posłów do Parlamentu Europejskiego

Artykuły 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej stanowią, co następuje:

Artykuł 8

Wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w ramach wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

Artykuł 9

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego posłowie korzystają:

a. na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

b. na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.

Immunitet chroni także posłów podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.

Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy poseł został schwytany na gorącym uczynku i nie może on stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich posłów.

Artykuł 6 ust. 1 i art. 9 Regulaminu Parlamentu Europejskiego stanowią, co następuje:

Artykuł 6

Uchylenie immunitetu

1. Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz do zagwarantowania niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji. Każdy wniosek o uchylenie immunitetu jest oceniany zgodnie z art. 7, 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz zgodnie z zasadami, o których mowa w niniejszym artykule.

(...)

Artykuł 9

Procedury dotyczące immunitetu

1. Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji.

Poseł lub były poseł może być reprezentowany przez innego posła. Wniosek nie może zostać złożony przez innego posła bez zgody zainteresowanego posła.

2. Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności.

3. Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.

4. Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego.

5. Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień, może także przedłożyć wszelkie dokumenty oraz dowody pisemne, które uzna za istotne.

Posła może reprezentować inny poseł.

Poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania.

Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień.

Jeżeli poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów i od tej decyzji nie ma odwołania.

Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień.

(...)

7. Komisja może wydać uzasadnioną opinię co do właściwości wyżej wymienionego organu oraz co do dopuszczalności wniosku, natomiast nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła oraz o zasadności wszczęcia wobec niego postępowania karnego na podstawie zarzutów, które są mu stawiane, nawet wtedy, gdy badanie wniosku pozwala komisji na dokładne zapoznanie się ze szczegółami sprawy.

(...)

Artykuł 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, co następuje:

Od dnia ogłoszenia wyników wyborów do dnia wygaśnięcia mandatu poseł nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu do odpowiedzialności karnej.

Artykuł 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora:

Artykuł 7b

1. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

Artykuł 7c

1. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej składa się Marszałkowi Sejmu lub Marszałkowi Senatu, który kieruje ten wniosek do organu właściwego do rozpatrzenia wniosku na podstawie regulaminów Sejmu lub Senatu, zawiadamiając jednocześnie posła lub senatora, którego wniosek dotyczy, o treści wniosku.

3. Uzasadnienie proponowanej decyzji

W świetle ww. okoliczności niniejsza sprawa kwalifikuje się do zastosowania art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

Zgodnie z tym przepisem posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa. Natomiast art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że do wszczęcia postępowania karnego przeciwko posłom do Sejmu konieczna jest uprzednia zgoda Sejmu. Zatem do dalszego prowadzenia sprawy przeciwko J. Korwin-Mikkemu wymagana jest decyzja Parlamentu Europejskiego.

W celu podjęcia decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu parlamentarnego posła Parlament Europejski stosuje swoje własne spójne zasady. Jedna z tych zasad mówi, że immunitet uchyla się zazwyczaj wówczas, gdy przestępstwo jest objęte art. 9 protokołu, pod warunkiem że nie zachodzi fumus persecutionis, tj. wystarczająco poważne i konkretne podejrzenie, że postępowanie sądowe wszczęto z zamiarem zaszkodzenia danemu posłowi na polu politycznym.

Z okoliczności sprawy i z wyjaśnień J. Korwin-Mikkego udzielonych na wysłuchaniu wynika, że nie przedstawiono dowodu na fumus persecutionis. W istocie bowiem choć ww. zdarzenia zaszły w chwili, gdy J. Korwin-Mikke był już posłem do Parlamentu Europejskiego, oraz w okolicznościach o wybitnie politycznym charakterze, zarzucane przestępstwo i związane z nim postępowanie wyraźnie nie mają żadnego związku ze statusem J. Korwin-Mikkego jako posła do Parlamentu Europejskiego.

4. Wniosek

W związku z powyższym i zgodnie z art. 9 ust. 3 Regulaminu Komisja Prawna zaleca Parlamentowi Europejskiemu uchylenie immunitetu parlamentarnego J. Korwin-Mikkego.

(1)

Artykuł 222 §1 polskiego kodeksu karnego stanowi, co następuje:

Kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

6.5.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Laura Ferrara, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Pavel Svoboda, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Luis de Grandes Pascual, Angel Dzhambazki, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Virginie Rozière

Informacja prawna