Procedura : 2015/2102(IMM)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0229/2015

Teksty złożone :

A8-0229/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 08/09/2015 - 5.2
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0282

SPRAWOZDANIE     
PDF 761kWORD 96k
16.7.2015
PE 560.886v02-00 A8-0229/2015

w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego

(2015/2102(IMM))

Komisja Prawna

Sprawozdawczyni: Evelyn Regner

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego

(2015/2102(IMM))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego przekazany w dniu 13 marca 2015 r. przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w związku z postępowaniem wszczętym w dniu 9 marca 2015 r. przez Komendanta Miejskiego Policji w Piotrkowie Trybunalskim (sprawa o nr ref. SM.O.4151-F.2454/16769/2014) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 15 kwietnia 2015 r.,

–       po wysłuchaniu wyjaśnień J. Krowin-Mikkego zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

–       uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

–       uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni: 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r.(1),

–       uwzględniając art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 w związku z art. 10b polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

–       uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8–0229/2015),

A.     mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał wniosek Komendanta Miejskiego Policji w Piotrkowie Trybunalskim o zezwolenie na prowadzenie postępowania przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego Januszowi Korwin-Mikkemu w związku z wykroczeniem z art. 92a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym; mając w szczególności na uwadze, że zarzucane wykroczenie polega na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości w terenie zabudowanym;

B.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych,

C.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu o przywilejach i immunitetach Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

D.     mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poseł nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu do odpowiedzialności karnej;

E.     mając na uwadze, że tylko Parlament może podjąć decyzję o uchyleniu lub odmowie uchylenia immunitetu; mając na uwadze, że Parlament może w uzasadnionym stopniu wziąć pod uwagę stanowisko danego posła przy podejmowaniu decyzji o uchyleniu lub odmowie uchylenia jego immunitetu(2);

F.     mając na uwadze, że zarzucany czyn nie ma bezpośredniego, oczywistego związku z wykonywaniem przez J. Korwin-Mikkego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego ani nie stanowi opinii lub stanowiska zajętego przezeń w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

G.     mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności danego posła,

1.      postanawia o uchyleniu immunitetu Janusza Korwin-Mikkego;

2.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Januszowi Korwin-Mikkemu.

UZASADNIENIE

1. Kontekst

W dniu 13 marca 2015 r. Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał Przewodniczącemu Parlamentu wniosek Komendanta Miejskiego Policji w Piotrkowie Trybunalskim z 9 marca 2015 r. o zezwolenie na wszczęcie postępowania przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego Januszowi Korwin-Mikkemu w związku z opisanym poniżej czynem.

Komenda Miejska Policji twierdzi, że w dniu 6 września 2014 r. Janusz Korwin-Mikke prowadził swój samochód w terenie zabudowanym w Piotrkowie Trybunalskim i według wskazania radaru umieszczonego na tym obszarze przekroczył dopuszczalną prędkość 50 km/h o 32 km/h. Czyn ten stanowi wykroczenie z art. 92a polskiej ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń w związku z art. 20 ust. 1 polskiej ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

Po ustaleniu na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, że właścicielem pojazdu jest Janusz Korwin-Mikke, policja stwierdziła również, że twarz kierowcy widoczna na zdjęciu radarowym odpowiada zdjęciu twarzy Janusza Korwin-Mikkego dostarczonemu przez właściwe organy gminne.

Na posiedzeniu plenarnym w dniu 15 kwietnia 2015 r. przewodniczący ogłosił zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu, że otrzymał pismo od Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o uchylenie immunitetu parlamentarnego Janusza Korwin-Mikkego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu przewodniczący przekazał ten wniosek Komisji Prawnej. Zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu J. Korwin-Mikke złożył wyjaśnienia w komisji w dniu 14 lipca 2015 r.

2. Przepisy i procedury dotyczące immunitetu posłów do Parlamentu Europejskiego

Artykuły 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej stanowią, co następuje:

Artykuł 8

Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

Artykuł 9

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają:

a. na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

b. na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.

Immunitet chroni także posłów podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.

Nie można powoływać się na immunitet, w przypadku gdy poseł został schwytany na gorącym uczynku i immunitet ten nie może stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich członków.

Artykuł 6 ust. 1 i art. 9 Regulaminu Parlamentu Europejskiego stanowią, co następuje:

Zasada 6

Uchylenie immunitetu

1. Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz do zagwarantowania niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji. Każdy wniosek o uchylenie immunitetu jest oceniany zgodnie z art. 7, 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz zgodnie z zasadami, o których mowa w niniejszym artykule.

(...)

Zasada 9

Procedury dotyczące immunitetu

1. Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji.

Posła lub byłego posła może reprezentować inny poseł. Wniosek nie może zostać złożony przez innego posła bez zgody zainteresowanego posła.

2. Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności.

3. Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.

4. Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego.

5. Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień, może także przedłożyć wszelkie dokumenty oraz dowody pisemne, które uzna za istotne. Posła może reprezentować inny poseł.

Poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania.

Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień.

Jeżeli poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów i od tej decyzji nie ma odwołania.

Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień.

(...)

7. Komisja może wydać uzasadnioną opinię co do właściwości wyżej wymienionego organu oraz co do dopuszczalności wniosku, natomiast nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła oraz o zasadności wszczęcia wobec niego postępowania karnego na podstawie zarzutów, które są mu stawiane, nawet wtedy, gdy badanie wniosku pozwala komisji na dokładne zapoznanie się ze szczegółami sprawy.

(...)

Artykuł 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, co następuje:

Od dnia ogłoszenia wyników wyborów do dnia wygaśnięcia mandatu poseł nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu do odpowiedzialności karnej.

Artykuł 7b ust. 1 i art. 10b ustawy z 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora stanowią, co następuje:

Artykuł 7b

1. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.

Artykuł 7c

1. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej składa się Marszałkowi Sejmu lub Marszałkowi Senatu, który kieruje ten wniosek do organu właściwego do rozpatrzenia wniosku na podstawie regulaminów Sejmu lub Senatu, zawiadamiając jednocześnie posła lub senatora, którego wniosek dotyczy, o treści wniosku.

Artykuł 10b

Przepisy dotyczące wyrażenia zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

3. Uzasadnienie proponowanej decyzji

W świetle ww. okoliczności niniejsza sprawa kwalifikuje się do zastosowania art. 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

Zgodnie z tym przepisem posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa. Natomiast art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że do wszczęcia postępowania karnego przeciwko posłom do Sejmu konieczna jest uprzednia zgoda Sejmu. Zatem do dalszego prowadzenia sprawy przeciwko J. Korwin-Mikkemu wymagana jest decyzja Parlamentu Europejskiego(3).

W celu podjęcia decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu parlamentarnego posła Parlament Europejski stosuje swoje własne spójne zasady. Jedna z tych zasad mówi, że immunitet uchyla się zazwyczaj wówczas, gdy przestępstwo jest objęte art. 9 protokołu nr 7, pod warunkiem że nie zachodzi fumus persecutionis, tj. wystarczająco poważne i konkretne podejrzenie, że postępowanie sądowe wszczęto z zamiarem zaszkodzenia danemu posłowi na polu politycznym.

Po pierwsze, wniosek o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego złożono w związku z zarzutem popełnienia wykroczenia, które polega na przekroczeniu maksymalnej dopuszczalnej prędkości w terenie zabudowanym. Po drugie, niniejsza sprawa dotyczy wykroczenia drogowego, które według wniosku podlega karze stosunkowo niewielkiej grzywny w wysokości 300–400 PLN. Wreszcie ustalenie przez policję zgodności zdjęcia twarzy wydaje się obiektywną techniką dochodzeniową, która ze swej natury wyklucza zamiar wyrządzenia Januszowi Korwin-Mikkemu szkody politycznej. Zatem z okoliczności sprawy wynika, że choć ww. zdarzenia zaszły w chwili, gdy Janusz Korwin-Mikke był już posłem do Parlamentu Europejskiego, zarzucane wykroczenie i związane z nim postępowanie wyraźnie nie mają żadnego związku ze statusem Janusza Korwin-Mikkego jako posła do Parlamentu Europejskiego ani też nie ma dowodu wskazującego na zaistnienie fumus persecutionis.

4. Wniosek

W związku z powyższym i zgodnie z art. 9 ust. 3 Regulaminu Komisja Prawna zaleca Parlamentowi Europejskiemu uchylenie immunitetu parlamentarnego Janusza Korwin-Mikkego.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

14.7.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

11

0

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Mady Delvaux, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, József Szájer, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Daniel Buda, Sylvia-Yvonne Kaufmann

(1)

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner / Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI: EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot / Faure i in., 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r. Mote / Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r. Marra / De Gregorio i Clemente, C‑200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r. Gollnisch / Parliament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C‑163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch / Parliament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.

(2)

Sprawa T-345/05, Mote vs Parlament (przywołana powyżej), pkt 28.

(3)

Zgodnie z art. 10b polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora uchylenia immunitetu wymaga się także w przypadku wykroczeń, takich jak wykroczenia drogowe.

Informacja prawna