Procedura : 2015/0125(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0245/2015

Teksty złożone :

A8-0245/2015

Debaty :

PV 08/09/2015 - 10
CRE 08/09/2015 - 10

Głosowanie :

PV 09/09/2015 - 8.10
CRE 09/09/2015 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0306

SPRAWOZDANIE     *
PDF 395kWORD 450k
28.7.2015
PE 560.901v03-00 A8-0245/2015

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady wprowadzającej środki przejściowe w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji

(COM(2015)0286 – C8‑0156/2015 – 2015/0125(NLE))

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

Sprawozdawczyni: Ska Keller

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady wprowadzającej środki przejściowe w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji

(COM(2015)0286 – C8‑0156/2015 – 2015/0125(NLE))

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–       uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2015)0286),

–       uwzględniając art. 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8–0156/2015),

–       uwzględniając pismo Komisji Budżetowej,

–       uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0245/2015),

1.      zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.      zatwierdza swoje oświadczenie załączone do niniejszej rezolucji;

3.      zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

4.      zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

5.      zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

6.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Poprawka  1

Wniosek dotyczący decyzji

Umocowanie 3 a (nowe)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej rozdział I oraz art. 18 i 19,

Poprawka  2

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a) Zgodnie z art. 78 ust. 3 i art. 80 Traktatu środki solidarnościowe przewidziane w niniejszej decyzji mają charakter wiążący.

Poprawka  3

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 4 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a) Tymczasowe środki związane z relokacją nadzwyczajną stanowią tylko jedną część całościowego podejścia do migracji, jak wynika z komunikatu Komisji z dnia 13 maja 2015 r. zatytułowanego „Europejski program w zakresie migracji” i z opracowywanego obecnie przez Parlament Europejski sprawozdania z własnej inicjatywy. Parlament Europejski podkreśla, że wszystkie wymiary całościowego podejścia są ważne i że należy je rozwijać równolegle. Na posiedzeniu w dniach 25 i 26 czerwca Rada Europejska zgodziła się przede wszystkim – z uwagi na obecną sytuację nadzwyczajną i zobowiązanie do większej solidarności i odpowiedzialności – na tymczasową i wyjątkową relokację z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich w ciągu dwóch lat 40 tysięcy osób wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej. Państwa członkowskie powinny ustalić wiążący podział liczby takich osób.

Poprawka  4

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5) W rezolucji z dnia 28 kwietnia 2015 r. Parlament Europejski powtórzył, że swoją odpowiedź na ostatnie tragiczne wydarzenia na Morzu Śródziemnym Unia musi oprzeć na solidarności i sprawiedliwym podziale odpowiedzialności oraz zwiększyć wysiłki w tym obszarze na rzecz państw członkowskich, do których przybywa największa liczba – w wartościach bezwzględnych albo proporcjonalnie – uchodźców i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

(5) W rezolucji z dnia 28 kwietnia 2015 r. Parlament Europejski powtórzył, że Unia musi oprzeć swoją odpowiedź na ostatnie tragiczne wydarzenia na Morzu Śródziemnym na solidarności i sprawiedliwym podziale odpowiedzialności oraz zwiększyć wysiłki w tej dziedzinie na rzecz państw członkowskich, do których przybywa największa liczba – w wartościach bezwzględnych albo proporcjonalnie – uchodźców i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, w oparciu o kryteria ustalania, które państwo członkowskie jest odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o ochronę międzynarodową zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/20131a. Parlament Europejski wezwał do wprowadzenia wiążącego podziału liczby osób ubiegających się o azyl między wszystkie państwa członkowskie.

 

 

______________

 

1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (przekształcenie) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 31).

Poprawka  5

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 7

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7) Spośród państw członkowskich znajdujących się pod szczególną presją i w kontekście niedawnych tragicznych wypadków na Morzu Śródziemnym, Włochy i Grecja w szczególności doświadczyły niespotykanego dotąd napływu migrantów, w tym osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które wyraźnie potrzebują ochrony międzynarodowej, przyjeżdżających na ich terytoria, powodując znaczne obciążenie dla ich systemów migracyjnych i azylowych.

(7) Spośród państw członkowskich znajdujących się pod szczególną presją i w kontekście niedawnych tragicznych wypadków na Morzu Śródziemnym, Włochy i Grecja w szczególności doświadczyły niespotykanego dotąd napływu migrantów, w tym osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które wyraźnie potrzebują ochrony międzynarodowej, przyjeżdżających na ich terytoria, powodując znaczne obciążenie dla ich systemów migracyjnych i azylowych, co wskazuje na negatywne skutki rozporządzenia (UE) nr 604/2013 dla gospodarki pierwszego kraju przybycia do Unii, a niestety nie doprowadziło jeszcze do uchylenia tego rozporządzenia lub przynajmniej usunięcia odniesienia do pierwszego kraju przybycia do Unii. Jednak inne państwa członkowskie Unii również przyjmują znacznie więcej osób ubiegających się o azyl.

Poprawka  6

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 7 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a) Prognozy ekspertów wskazują na wzrost presji migracyjnej w perspektywie krótko- i średnioterminowej na zewnętrznych granicach morskich i lądowych Unii.

Poprawka  7

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8) Według danych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex), środkowa i wschodnia część regionu Morza Śródziemnego w 2014 r. była rzeczywiście była głównym obszarem nielegalnego przekraczania granic do UE. W 2014 r. do samych tylko Włoch przybyło w sposób nielegalny ponad 170 000 migrantów, co stanowi wzrost o 277 % w porównaniu z 2013 r. Również w Grecji odnotowano stały wzrost liczby nielegalnych imigrantów, liczba ta wyniosła 50 000, co stanowi wzrost o 153 % w porównaniu z 2013 r. Statystyki za pierwsze miesiące 2015 r. potwierdzają tę wyraźną tendencję w odniesieniu do Włoch. Ponadto w pierwszych miesiącach 2015 r. nastąpił w Grecji gwałtowny wzrost liczby nielegalnych przekroczeń granicy: liczba ta odpowiada ponad 50 % całkowitej liczby nielegalnych przekroczeń granicy w 2014 r. (niemal 28 000 w pierwszych czterech miesiącach 2015 r., w porównaniu z łączną liczbą w 2014 r. wynoszącą prawie 55 000). Znaczna część łącznej liczby nielegalnych migrantów wykrytych w tych dwóch regionach obejmowała migrantów narodowości, które – według danych Eurostatu – osiągają wysoki wskaźnik przyznawania azylu na poziomie Unii (w 2014 r. Syryjczycy i Erytrejczycy, dla których wskaźnik przyznawania azylu na poziomie Unii wynosi ponad 75 %, stanowili ponad 40 % nielegalnych migrantów we Włoszech i ponad 50 % w Grecji). Według danych Eurostatu w 2014 r. stwierdzono, że w Grecji przebywa nielegalnie 30 505 Syryjczyków , w porównaniu z 8 220 w 2013 r.

(8) Według danych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex), środkowa i wschodnia część regionu Morza Śródziemnego w 2014 r. była rzeczywiście była głównym obszarem nielegalnego przekraczania granic do UE. W 2014 r. do samych tylko Włoch przybyło w sposób nielegalny ponad 170 000 migrantów, co stanowi wzrost o 277% w porównaniu z 2013 r., w tym przeszło 26 100 dzieci, z których około 13 000 to nieletni pozbawieni opieki stanowiący 7,6% wszystkich migrantów. Również w Grecji odnotowano stały wzrost liczby nielegalnych imigrantów, liczba ta wyniosła 50 000, co stanowi wzrost o 153 % w porównaniu z 2013 r. Statystyki za pierwsze miesiące 2015 r. potwierdzają tę wyraźną tendencję w odniesieniu do Włoch. Od stycznia do czerwca 2015 r. Włochy odnotowały wzrost przypadków nielegalnego przekroczenia granicy o 5% w porównaniu z tym samym okresem w poprzednim roku. Ponadto w pierwszych miesiącach 2015 r. nastąpił w Grecji gwałtowny wzrost liczby nielegalnych przekroczeń granicy: liczba ta odpowiada przeszło sześciokrotnemu wzrostowi w porównaniu z tym samym okresem w poprzednim roku i wzrostowi o niemal 140% w porównaniu z całym poprzednim rokiem (według danych Fronteksu wystąpiło 76 293 przypadków od stycznia do 12 czerwca 2015 r. w porównaniu z łączną liczbą w 2014 r. wynoszącą prawie 55 000). Znaczna część łącznej liczby nielegalnych migrantów wykrytych w tych dwóch regionach obejmowała migrantów narodowości, które – według danych Eurostatu – osiągają wysoki wskaźnik przyznawania azylu na poziomie Unii (w 2014 r. Syryjczycy i Erytrejczycy, dla których wskaźnik przyznawania azylu na poziomie Unii wynosi ponad 75 %, stanowili ponad 40 % nielegalnych migrantów we Włoszech i ponad 50 % w Grecji; od stycznia do czerwca 2015 r. Syryjczycy i Erytrejczycy stanowili 30% osób przybywających do Włoch i niemal 60% przybywających do Grecji). Według danych Eurostatu w 2014 r. stwierdzono, że w Grecji przebywa nielegalnie 30 505 Syryjczyków, w porównaniu z 8 220 w 2013 r.

Poprawka  8

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 10

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10) Według danych agencji Frontex, innym ważnym szlakiem migracyjnym do Unii w 2014 r. był szlak zachodnio-bałkański z 43 357 przypadkami nielegalnego przekraczania granic. Większość migrantów wykorzystujących szlak bałkański na pierwszy rzut oka nie potrzebuje jednak ochrony międzynarodowej, gdyż sami tylko Kosowianie stanowili 51 % przybywających.

(10) Według danych agencji Frontex, innym ważnym szlakiem migracyjnym do Unii w 2014 r. był szlak zachodnio-bałkański z 43 357 przypadkami nielegalnego przekraczania granic. Liczba nielegalnych przekroczeń granicy zwiększyła się dramatycznie w 2015 r. Od stycznia do czerwca 2015 r. 67 444 migrantów i uchodźców wykorzystało szlak prowadzący przez granice Turcji z Grecją i Bułgarią oraz lądowe granice Węgier. Oznacza to wzrost o 962% w porównaniu z tym samym okresem poprzedniego roku. Szlak ten wykorzystują obecnie w coraz większym stopniu również osoby uciekające przed wojną i prześladowaniami. Od stycznia do czerwca 2015 r. drogą tą dostało się do Unii 17 955 uchodźców z Afganistanu, 13 225 uchodźców z Syrii, 3021 uchodźców z Iraku i 196 uchodźców z Erytrei.

Poprawka  9

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 13 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13a) Wszystkie uczestniczące państwa członkowskie powinny dokonać szybkiej i pełnej transpozycji oraz skutecznego wdrożenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, co zapewni wspólne unijne standardy, w tym warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl, oraz poszanowanie praw podstawowych, jak przewiduje obowiązujące prawo unijne.

Poprawka  10

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 15

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15) Jeżeli inne państwo członkowskie oprócz Włoch lub Grecji znalazłoby się w podobnej sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść zainteresowanego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 78 ust. 3 Traktatu. Środki takie mogą w stosownych przypadkach obejmować zawieszenie obowiązków tego państwa członkowskiego przewidzianych w niniejszej decyzji.

(15) Mając na uwadze obecny brak stabilności i trwające konflikty w bezpośrednim sąsiedztwie Unii oraz zmieniający się charakter przepływów migracyjnych, jeżeli inne państwo członkowskie oprócz Włoch lub Grecji znalazłoby się w podobnej sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść zainteresowanego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 78 ust. 3 Traktatu. Środki takie mogą w stosownych przypadkach obejmować zawieszenie obowiązków tego państwa członkowskiego przewidzianych w niniejszej decyzji.

Poprawka  11

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 17

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17) Środki przewidziane w niniejszej decyzji pociągają za sobą tymczasowe odstępstwo od kryterium ustanowionego w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 604/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady1 oraz od czynności proceduralnych, w tym terminów określonych w art. 21, 22 i 29 tego rozporządzenia.

(17) Środki przewidziane w niniejszej decyzji pociągają za sobą tymczasowe odstępstwo od kryterium ustanowionego w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 604/2013 oraz od czynności proceduralnych, w tym terminów określonych w art. 21, 22 i 29 tego rozporządzenia. Środki relokacji nie powinny jednak uniemożliwiać państwom członkowskim pełnego korzystania z postanowień rozporządzenia (UE) nr 604/2013, w tym z aktywnego i skutecznego wykorzystywania wszystkich kryteriów takich jak łączenie rodzin, szczególna ochrona osób nieletnich pozbawionych opieki oraz klauzula dyskrecjonalna o względach humanitarnych.

____________________

____________________

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 31).

 

Poprawka  12

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 18

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18) Należy dokonać wyboru kryteriów do wykorzystania w trakcie określania, którzy wnioskodawcy oraz jak wielu z nich mają być relokowani z Włoch i Grecji. Przewiduje się wprowadzenie jasnego i sprawnego systemu opartego na progu średniego wskaźnika decyzji o udzieleniu ochrony międzynarodowej w postępowaniach w pierwszej instancji na poziomie Unii, zgodnie z definicją Eurostatu, w stosunku do łącznej liczby decyzji podjętych w pierwszej instancji na poziomie Unii w sprawie wniosków o azyl dotyczących ochrony międzynarodowej, na podstawie najnowszych dostępnych danych statystycznych. Próg ten miałyby z jednej strony zapewnić w możliwie największym stopniu, że wszyscy wnioskodawcy, którzy najprawdopodobniej potrzebują ochrony międzynarodowej, będą mogli w pełni i szybko korzystać ze swoich praw związanych z ochroną w państwie członkowskim będącym celem relokacji. Z drugiej strony ma on zapobiec w możliwie największym stopniu relokowaniu do innego państwa członkowskiego wnioskodawców, których wniosek zostanie prawdopodobnie rozpatrzony negatywnie, a co za tym idzie nadmiernemu przedłużaniu ich pobytu w Unii. W niniejszej decyzji zastosowany ma być próg wynoszący 75 %, oparty na danych Eurostatu dotyczących decyzji wydanych w pierwszej instancji w 2014 r., który odnosi się w tym roku do decyzji w sprawie wniosków Syryjczyków i Erytrejczyków.

(18) Należy dokonać wyboru kryteriów do wykorzystania w trakcie określania, którzy wnioskodawcy oraz jak wielu z nich mają być relokowani z Włoch i Grecji. Przewiduje się wprowadzenie jasnego i sprawnego systemu opartego na progu średniego wskaźnika decyzji o udzieleniu ochrony międzynarodowej w postępowaniach w pierwszej instancji na poziomie Unii, zgodnie z definicją Eurostatu, w stosunku do łącznej liczby decyzji podjętych w pierwszej instancji na poziomie Unii w sprawie wniosków o azyl dotyczących ochrony międzynarodowej, na podstawie najnowszych dostępnych danych statystycznych. Próg ten miałyby z jednej strony zapewnić w możliwie największym stopniu, że wszyscy wnioskodawcy, którzy najprawdopodobniej potrzebują ochrony międzynarodowej, będą mogli w pełni i szybko korzystać ze swoich praw związanych z ochroną w państwie członkowskim będącym celem relokacji. Z drugiej strony ma on zapobiec w możliwie największym stopniu relokowaniu do innego państwa członkowskiego wnioskodawców, których wniosek zostanie prawdopodobnie rozpatrzony negatywnie, a co za tym idzie nadmiernemu przedłużaniu ich pobytu w Unii. W niniejszej decyzji zastosowany ma być próg wynoszący 75 %, oparty na danych Eurostatu dotyczących decyzji wydanych w pierwszej instancji w 2014 r., który odnosi się w tym roku do decyzji w sprawie wniosków Syryjczyków i Erytrejczyków. Aby uwzględnić zmieniający się charakter przepływów migracyjnych, należy co kwartał przeprowadzać ocenę określonej grupy osób, które mają zostać poddane relokacji.

Poprawka  13

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 19

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19) Celem środków tymczasowych jest zmniejszenie znacznej presji azylowej, pod jaką znajdują się Włochy i Grecja, w szczególności poprzez relokację znacznej liczby wnioskodawców wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej, którzy przybyli na terytorium Włoch i Grecji po dniu, w której zaczyna obowiązywać niniejsza decyzja. Uwzględniając całkowitą liczbę obywateli państw trzecich, którzy przybyli nielegalnie do Włoch i Grecji w 2014 r. oraz liczbę osób wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej, z Włoch i Grecji ma być relokowanych łącznie 40 000 wnioskodawców wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej. Liczba ta stanowi ok. 40 % ogólnej liczby obywateli państw trzecich wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej, którzy przybyli nielegalnie do Włoch i do Grecji w 2014 r. Proponowany w niniejszej decyzji środek dotyczący relokacji wprowadza sprawiedliwy podział obciążeń między Włochami i Grecją oraz pozostałymi państwami członkowskimi. W oparciu o te same dane ogólne dostępne za 2014 r. oraz pierwsze cztery miesiące 2015 r. we Włoszech i w Grecji, 60 % wspomnianych wnioskodawców powinno zostać relokowanych z Włoch i 40 % – z Grecji.

(19) Celem tymczasowych środków nadzwyczajnych jest stworzenie uczciwego i sprawiedliwego mechanizmu relokacji, zmniejszenie znacznej presji azylowej, pod jaką znajdują się Włochy i Grecja, w szczególności poprzez relokację znacznej liczby wnioskodawców wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej, którzy przybyli na terytorium Włoch i Grecji po dniu, w którym zaczyna obowiązywać niniejsza decyzja. Uwzględniając całkowitą liczbę obywateli państw trzecich, którzy przybyli nielegalnie do Włoch i Grecji w 2014 r. oraz liczbę osób wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej, z Włoch i Grecji ma być relokowanych łącznie 40 000 wnioskodawców wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej. Liczba ta stanowi ok. 40 % ogólnej liczby obywateli państw trzecich wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej, którzy przybyli nielegalnie do Włoch i do Grecji w 2014 r. Proponowany w niniejszej decyzji środek dotyczący relokacji wprowadza zatem sprawiedliwy podział odpowiedzialności między Włochami i Grecją oraz pozostałymi państwami członkowskimi. W oparciu o te same dane ogólne dostępne za 2014 r. oraz pierwsze cztery miesiące 2015 r. we Włoszech i w Grecji, 60 % wspomnianych wnioskodawców powinno zostać relokowanych z Włoch i 40 % – z Grecji. W ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji Komisja powinna ocenić, w oparciu o najnowsze dostępne dane, jaka część osób ma zostać relokowana z Włoch i Grecji, z myślą o dostosowaniu do zmieniających się przepływów uchodźców Mechanizm relokacji nadzwyczajnej nie jest rozwiązaniem długofalowego wyzwania, jakie stanowi presja azylowa na zewnętrzne granice Unii, lecz raczej sprawdzianem w obliczu spodziewanego wkrótce wniosku ustawodawczego dotyczącego stałego systemu relokacji nadzwyczajnej w oparciu o art. 78 ust. 2 TFUE i dlatego ogranicza się początkowo łącznie do 40 000 wnioskodawców. Jednak w razie potrzeby należy rozważyć dalsze zwiększenie liczby miejsc relokacji w celu dostosowania się do zmieniających się szybko przepływów uchodźców i związanych z tym tendencji w trakcie stosowania niniejszej decyzji. Każdy wniosek dotyczący stałego mechanizmu relokacji musi opierać się na większym wkładzie w solidarność i podział odpowiedzialności między państwami członkowskimi, w tym na znacznym wzroście liczby dostępnych miejsc relokacji w celu dostosowania się do zmieniających się szybko przepływów i tendencji migracyjnych. Taki system powinien opierać się na jednoznacznych kryteriach dotyczących m.in. nagłego napływu obywateli państw trzecich i wyjątkowej presji azylowej, przewidujących jego uruchomienie na podstawie przejrzystych i obiektywnych wskaźników.

Poprawka  14

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 20 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a) Opracowując stały mechanizm relokacji zgodnie z art. 78 ust. 2 Traktatu, Komisja powinna uwzględnić terytorium danego państwa członkowskiego jako kryterium służące określeniu klucza podziału liczby migrantów.

Poprawka  15

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 21

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21) Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 516/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady1 zapewnia wsparcie na rzecz działań uzgodnionych między państwami członkowskimi w zakresie podziału obciążeń oraz jest otwarty na nowe zmiany w zakresie polityki. Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenie (UE) nr 516/2014 przewiduje możliwość wdrażania przez państwa członkowskie działań związanych z przekazywaniem osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w ramach programów krajowych, natomiast art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014 przewiduje możliwość otrzymania kwoty ryczałtowej wynoszącej 6 000 EUR z tytułu przekazania osób korzystających z ochrony międzynarodowej z innego państwa członkowskiego.

(21) Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 516/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady1 zapewnia wsparcie na rzecz uzgodnionych między państwami członkowskimi działań służących sprawiedliwemu podziałowi odpowiedzialności oraz jest otwarty na nowe zmiany w zakresie polityki. Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 516/2014 przewiduje możliwość wdrażania przez państwa członkowskie działań związanych z przekazywaniem osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w ramach programów krajowych, natomiast art. 18 rozporządzenia (UE) nr 516/2014 przewiduje możliwość otrzymania kwoty ryczałtowej wynoszącej 6 000 EUR z tytułu przekazania osób korzystających z ochrony międzynarodowej z innego państwa członkowskiego.

______________

___________________

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, zmieniające decyzję Rady 2008/381/WE oraz uchylające decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady nr 573/2007/WE i nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 168).

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, zmieniające decyzję Rady 2008/381/WE oraz uchylające decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady nr 573/2007/WE i nr 575/2007/WE oraz decyzję Rady 2007/435/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 168).

Poprawka  16

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 21 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21a) Komisja powinna kontrolować wydawanie kwoty 6000 EUR przeznaczonej na relokację każdego wnioskodawcy.

Poprawka  17

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 25

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25) Przy podejmowaniu decyzji, którzy wnioskodawcy wyraźnie potrzebujący ochrony międzynarodowej powinni zostać przeniesieni z Włoch i Grecji, pierwszeństwo należy przyznać wnioskodawcom szczególnej troski w rozumieniu art. 22 dyrektywy 2013/33/UE Parlamentu Europejskiego i Rady10. W związku z tym sprawą pierwszorzędnej wagi są szczególne potrzeby wnioskodawców, w tym stan ich zdrowia. Sprawą nadrzędną powinien być zawsze najlepiej pojęty interes dziecka.

(25) Przy podejmowaniu decyzji, którzy wnioskodawcy wyraźnie potrzebujący ochrony międzynarodowej powinni zostać przeniesieni z Włoch i Grecji, pierwszeństwo należy przyznać wnioskodawcom szczególnej troski, a wśród nich nieletnim pozbawionym opieki, w rozumieniu art. 21 i 22 dyrektywy 2013/33/UE Parlamentu Europejskiego i Rady10. Aby uwzględnić szczególną sytuację osób znajdujących się w wyjątkowo trudnej sytuacji, państwa członkowskie mają obowiązek – na mocy dyrektywy 2013/33/UE i dyrektywy 2013/32/UE Parlamentu Europejskiego i Rady1a – przeprowadzenia indywidualnej oceny poszczególnych aspektów trudnej sytuacji danej osoby pod kątem jej szczególnych potrzeb związanych z przyjęciem i potrzeb proceduralnych. Państwa członkowskie muszą więc podejmować aktywne działania, aby ocenić indywidualne potrzeby osób ubiegających się o azyl, i nie mogą polegać jedynie na ich samookreśleniu w celu skutecznego zagwarantowania ich praw na mocy prawa Unii. W związku z tym sprawą pierwszorzędnej wagi są szczególne potrzeby wnioskodawców, w tym stan ich zdrowia. Sprawą nadrzędną we wszystkich procedurach wprowadzanych po przyjęciu niniejszej decyzji powinien być zawsze najlepiej pojęty interes dziecka i nie wolno narażać na szwank głównych zasad ustanowionych w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 czerwca 2013 r. w sprawie C-648/111b.

______________

___________________

10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).

10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60).

1b Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 czerwca 2013 r., The Queen, na wniosek MA, BT i DA, przeciwko Secretary of State for the Home Department, C-648/11, ECLI:EU:C:2013:367.

Poprawka  18

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 26

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26) Ponadto aby zdecydować, które państwo członkowskie powinno być celem relokacji, szczególną uwagę należy poświęcić szczególnym kwalifikacjom zainteresowanych wnioskodawców, co mogłoby ułatwić ich integrację w społeczeństwie państwa członkowskiego będącego celem relokacji, takich jak znajomość języków. W przypadku wnioskodawców szczególnej troski należy wziąć pod uwagę zdolność państwa członkowskiego będącego celu relokacji zapewnienia takim osobom odpowiedniego wsparcia.

(26) Ponadto aby zdecydować, które państwo członkowskie powinno być celem relokacji, szczególną uwagę należy poświęcić preferencjom i szczególnym kwalifikacjom zainteresowanych wnioskodawców, co mogłoby ułatwić ich integrację w społeczeństwie państwa członkowskiego będącego celem relokacji, takim jak znajomość języków, więzi rodzinne wykraczające poza definicję członków rodziny zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 604/2013, stosunki społeczne, więzi kulturowe, wcześniejszy pobyt w państwie członkowskim bądź wcześniejsze studia i doświadczenie zawodowe w przedsiębiorstwie lub organizacji z danego państwa członkowskiego, a także szczególnym kwalifikacjom, które mogłyby być istotne dla integracji wnioskodawców na rynku pracy państwa członkowskiego relokacji. Państwa członkowskie powinny zatem ułatwiać skuteczne uznawanie dyplomów, kwalifikacji i umiejętności wnioskodawców. Ponadto państwa członkowskie mogą informować wnioskodawców o dostępnych dla nich możliwościach na rynku pracy. W przypadku wnioskodawców szczególnej troski należy wziąć pod uwagę zdolność państwa członkowskiego będącego celu relokacji zapewnienia takim osobom odpowiedniego wsparcia. Chociaż wnioskodawcy nie mają prawa wyboru państwa członkowskiego będącego celem relokacji, w miarę możliwości należy uwzględniać ich potrzeby, preferencje i szczególne kwalifikacje.

Poprawka  19

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 26 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(26a) Dzięki wnioskom wyciągniętym z pilotażowego projektu relokacji na Malcie (EUREMA) należy w miarę możliwości uwzględniać oczekiwania i preferencje. Na wstępie wnioskodawcy powinni mieć możliwość przedstawienia swoich preferencji. Powinni podać ranking państw członkowskich według własnych preferencji i uzasadnić to informacjami o np. więziach rodzinnych, społecznych i kulturowych takich jak znajomość języka, wcześniejszy pobyt, wcześniejsze studia czy doświadczenie zawodowe. Powinno to mieć miejsce podczas wstępnego rozpatrywania wniosku. W drugim kroku dane państwa członkowskie powinny zostać poinformowane o preferencjach wnioskodawców. Następnie państwa te będą mieć możliwość podania swoich preferencji w stosunku do wnioskodawców, którzy wskazali dane państwo jako preferowane. Państwa członkowskie powinny opierać swoje preferencje na takich kryteriach jak więzi rodzinne, społeczne i kulturowe. Oficerowie łącznikowi powołani przez państwa członkowskie mogą ułatwić tę procedurę przez przeprowadzanie rozmów z danymi wnioskodawcami. Wnioskodawcy powinni też mieć możliwość konsultacji z innymi podmiotami takimi jak organizacje pozarządowe, Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji. Na koniec Włochy i Grecja, z pomocą EASO, powinny podjąć decyzję co do relokacji każdego z wnioskodawców do danych państw członkowskich, uwzględniając w miarę możliwości preferencje. W kwestiach wzorcowych praktyk w dziedzinie przesiedlania, w tym zarządzania preferencjami i szczególnymi kwalifikacjami, należy konsultować się z UNHCR.

Poprawka  20

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 26 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(26b) W trakcie całej procedury relokacji należy w pełni przestrzegać zasady niedyskryminacji określonej w art. 10 Traktatu. Dyskryminacja ze względu na płeć, wiek, narodowość, niepełnosprawność i religię stanowi wyraźne naruszenie Traktatu.

Poprawka  21

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 28

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(28) W odniesieniu do wnioskodawców objętych niniejszą decyzją w mocy pozostają gwarancje prawne i proceduralne określone w rozporządzeniu (UE) nr 604/2013. Wnioskodawców należy ponadto poinformować o procedurze relokacji określonej w niniejszej decyzji oraz powiadomić o decyzji dotyczącej relokacji. Zważywszy na fakt, że prawodawstwo UE nie daje wnioskodawcy prawa wyboru państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie jego wniosku, wnioskodawcy powinno zatem przysługiwać prawo do skutecznego środka zaskarżenia decyzji o relokacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013 jedynie w celu zapewnienia poszanowania jego praw podstawowych.

(28) W odniesieniu do wnioskodawców objętych niniejszą decyzją w mocy pozostają gwarancje prawne i proceduralne określone w rozporządzeniu (UE) nr 604/2013. Wnioskodawców należy ponadto poinformować o procedurze relokacji określonej w niniejszej decyzji oraz powiadomić o decyzji dotyczącej relokacji. Wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do skutecznego środka zaskarżenia decyzji o relokacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 604/2013 i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Poprawka  22

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 30

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(30) Należy podjąć środki w celu uniknięcia wtórnego przemieszczania się osób relokowanych z państwa członkowskiego będącego celem relokacji do innych państw członkowskich. Należy w szczególności poinformować wnioskodawcę o konsekwencjach wtórnego przemieszczania się w państwach członkowskich oraz o fakcie, że jeżeli państwo członkowskie będące celem relokacji przyznaje im ochronę międzynarodową, przysługuje im w tym państwie członkowskim jedynie prawa wynikające z ochrony międzynarodowej.

(30) Należy podjąć środki w celu uniknięcia wtórnego przemieszczania się osób relokowanych z państwa członkowskiego będącego celem relokacji do innych państw członkowskich. Jak najpełniejsze uwzględnienie preferencji wnioskodawców, w tym tych wynikających z więzi rodzinnych wykraczających poza postanowienia dotyczące rodziny zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 604/2013 oraz więzi społecznych i kulturowych, to prosty sposób na wytworzenie u wnioskodawców poczucia przynależności do państwa członkowskiego będącego celem relokacji. Wnioskodawcom należy dostarczyć wszelkich koniecznych informacji o ich miejscu docelowym w zrozumiałym dla nich języku lub w języku, który w uzasadniony sposób można uznać za zrozumiały dla nich, a jeśli ich preferencje nie mogą zostać w pełni uwzględnione – o powodach takiej decyzji. Aby zapobiec wtórnemu przemieszczaniu się, należy poinformować wnioskodawcę o konsekwencjach dalszego przemieszczania się w państwach członkowskich zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 604/2013 oraz o fakcie, że jeżeli państwo członkowskie będące celem relokacji przyznaje im ochronę międzynarodową, zasadniczo prawa wynikające z ochrony międzynarodowej przysługują im jedynie w tym państwie członkowskim.

Poprawka  23

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 30 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(30a) Zgoda wnioskodawców lub osób korzystających z ochrony międzynarodowej na relokację jest zasadą utrwaloną w prawie wtórnym Unii, zapisaną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 516/2014 oraz analogicznie w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 439/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady1a i w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 604/2013, podczas gdy na podstawie art. 78 ust. 3 TFUE na bardzo ograniczonych warunkach możliwe są odstępstwa od prawa unijnego. Należy zapewnić skuteczne wdrożenie mechanizmu relokacji nadzwyczajnej, przy czym zgoda ma szczególne znaczenie dla zapobiegnięcia wtórnemu przemieszczaniu się i dlatego powinna być zasadniczo wymagana przed relokacją. W przypadku braku zgody dana osoba nie powinna być zasadniczo relokowana, a szansę tę należy dać innej osobie.

 

 

_________

 

1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11).

Poprawka  24

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsza decyzja ustanawia tymczasowe środki w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji, aby umożliwić im sprostanie sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli krajów trzecich do tych państw członkowskich.

Niniejsza decyzja ustanawia wiążące tymczasowe środki nadzwyczajne w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji, aby umożliwić im sprostanie sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli krajów trzecich lub bezpaństwowców do tych państw członkowskich.

Poprawka  25

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – akapit pierwszy – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) „wnioskodawca” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do którego nie została jeszcze podjęta ostateczna decyzja;

b) „wnioskodawca” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do którego nie została jeszcze podjęta ostateczna decyzja, o czym mowa w art. 2 lit. i) dyrektywy 2011/95/UE;

Poprawka  26

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – akapit pierwszy – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d) członkowie rodziny” oznacza członków rodziny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 604/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady;

d) bliscy krewni” oznaczają małżonków, dzieci, rodziców, osoby sprawujące władzę rodzicielską, dziadków i wnuki;

 

(Jest to poprawka horyzontalna. Jeżeli zostanie przyjęta, będzie mieć zastosowanie do całego tekstu.)

Uzasadnienie

Definicja „bliskich krewnych” jest szersza od definicji „członków rodziny” zawartej w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 604/2013 i dlatego jest bardziej odpowiednia.

Poprawka  27

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – akapit pierwszy – litera f a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa) „preferencja” oznacza preferencję wyrażoną przez wnioskodawcę w odniesieniu do danego państwa członkowskiego lub preferencję wyrażoną przez dane państwo członkowskie w stosunku do danego wnioskodawcy uzasadnioną np. więziami rodzinnymi wykraczającymi poza definicję członków rodziny zawartą w lit. d), więziami społecznymi, takimi jak związki ze społecznościami etnicznymi i kulturowymi, oraz więziami kulturowymi z preferowanym państwem członkowskim opartymi np. na znajomości języka, wcześniejszym pobycie lub wcześniejszych studiach w danym państwie członkowskim bądź zatrudnieniu w przedsiębiorstwach lub organizacjach z tego państwa członkowskiego;

Uzasadnienie

Wnioskodawcom nie przysługuje prawo do wyboru preferowanego państwa członkowskiego ani państwom członkowskim nie przysługuje prawo do wyboru preferowanych wnioskodawców. Ich preferencje należy jednak uwzględniać w najwyższym możliwym stopniu.

Poprawka  28

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 3 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a. Aby uwzględnić zmieniający się charakter przepływów migracyjnych, należy co kwartał przeprowadzać ocenę określonej grupy osób, które mają zostać poddane relokacji.

Poprawka  29

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1. Aby zmniejszyć znaczną presję azylową, pod jaką znajdują się Włochy i Grecja, a także aby zaliczyć ważny sprawdzian w obliczu spodziewanego wkrótce wniosku ustawodawczego dotyczącego stałego systemu relokacji nadzwyczajnej w oparciu o art. 78 ust. 2 TFUE, początkowo z Włoch i Grecji zostanie przeniesionych łącznie 40 000 wnioskodawców. W razie potrzeby należy rozważyć dalsze zwiększenie tej liczby w celu dostosowania się do zmieniających się szybko przepływów uchodźców i związanych z tym tendencji w trakcie stosowania niniejszej decyzji.

1. Z Włoch na terytorium innych państw członkowskich, zgodnie z załącznikiem I, relokowanych jest 24 000 wnioskodawców.

1. Początkowo z Włoch na terytorium innych państw członkowskich, zgodnie z załącznikiem I, relokuje się 24 000 wnioskodawców.

2. Z Grecji na terytorium innych państw członkowskich, zgodnie z załącznikiem I, relokowanych jest 16 000 wnioskodawców.

2. Początkowo z Grecji na terytorium innych państw członkowskich, zgodnie z załącznikiem I, relokuje się 16 000 wnioskodawców.

 

2a. Do dnia [sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji] Komisja ocenia, w oparciu o najnowsze dostępne dane Fronteksu, jaka część wszystkich osób ma zostać relokowana odpowiednio z Włoch i Grecji w celu dostosowania tej liczby do zmieniających się przepływów uchodźców.

Poprawka  30

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 4 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 4a

 

Zgoda

 

Zasadniczo do relokacji powinna być wymagana zgoda zainteresowanej osoby.

Poprawka  31

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Włochy i Grecja, w regularnych odstępach czasu przez cały okres stosowania niniejszej decyzji, identyfikują z pomocą EASO oraz, w razie potrzeby, oficerów łącznikowych państw członkowskich, o których mowa w ust. 8, poszczególnych kandydatów, którzy mają zostać relokowani do innych państw członkowskich i przekazują do punktów kontaktowych państw członkowskich i do EASO liczbę wnioskodawców, którzy mogą zostać relokowani. Do tych celów pierwszeństwo mają wnioskodawcy szczególnej troski w rozumieniu art. 22 dyrektywy 2013/33/UE.

2. Włochy i Grecja, w regularnych odstępach czasu przez cały okres stosowania niniejszej decyzji, ustalają z pomocą EASO i innych odnośnych agencji, którzy kandydaci mają zostać relokowani do innych państw członkowskich, i informują punkty kontaktowe państw członkowskich i EASO o liczbie wnioskodawców, którzy mogą zostać relokowani. W tym celu pierwszeństwo mają wnioskodawcy wymagający szczególnej troski w rozumieniu art. 21 i 22 dyrektywy 2013/33/UE, a szczególną uwagę należy poświęcić nieletnim pozbawionym opieki.

Uzasadnienie

Funkcję oficerów łącznikowych opisano w art. 3b (nowym). Państwa członkowskie, zamiast wysyłać oficerów łącznikowych w celu identyfikacji wnioskodawców mających podlegać relokacji, powinny wysłać krajowych ekspertów do EASO, aby pomóc Włochom i Grecji w stosowaniu środków relokacji w skoordynowany sposób (zob. art. 7).

Poprawka  32

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Możliwie jak najszybciej po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie podają liczbę wnioskodawców, którzy mogą zostać relokowani bezpośrednio na ich terytorium oraz wszelkie inne istotne informacje, w tym liczby określone odpowiednio w załączniku I i załączniku II.

3. Możliwie jak najszybciej po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie udzielają informacji o swoich aktualnych możliwościach w zakresie przyjęcia migrantów i podają liczbę wnioskodawców, którzy mogą zostać relokowani bezpośrednio na ich terytorium, oraz wszelkie inne istotne informacje, w tym liczby określone odpowiednio w załączniku I i załączniku II.

Poprawka  33

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 3 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a. Z pomocą EASO Włochy i Grecja przekazują wnioskodawcom informacje o państwach członkowskich uczestniczących w relokacji nadzwyczajnej w zrozumiałym dla nich języku lub w języku, który w uzasadniony sposób można uznać za zrozumiały dla nich. Wnioskodawcy muszą też mieć dostęp do informacji dostarczanych przez inne podmioty takie jak organizacje pozarządowe, UNHCR i IOM. Na początkowym etapie rozpatrywania wniosku wnioskodawca jest proszony o podanie kolejności państw członkowskich według swoich preferencji i o uzasadnienie tych preferencji.

Poprawka  34

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5. Wnioskodawcy, których odciski palców muszą być pobrane zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 603/2013, mogą być relokowani dopiero po pobraniu odcisków ich palców.

5. Wnioskodawcy, których odciski palców muszą być pobrane i przekazane zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 603/2013, mogą być relokowani dopiero po pobraniu odcisków ich palców i przy pełnym poszanowaniu ich praw podstawowych.

Poprawka  35

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

8. Celem wdrożenia wszystkich elementów procedury relokacji opisanej w niniejszym artykule państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o oddelegowaniu do Włoch i Grecji oficerów łącznikowych.

skreślony

Uzasadnienie

Funkcję oficerów łącznikowych opisano w art. 3b (nowym). Państwa członkowskie, zamiast wysyłać oficerów łącznikowych w celu identyfikacji wnioskodawców mających podlegać relokacji, powinny wysłać krajowych ekspertów do EASO, aby pomóc Włochom i Grecji w stosowaniu środków relokacji w skoordynowany sposób (zob. art. 7).

Poprawka  36

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 6 – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Po podjęciu decyzji o relokacji wnioskodawcy, a przed faktyczną relokacją, Włochy i Grecja powiadamiają zainteresowaną osobę o decyzji o relokacji na piśmie. W decyzji należy wskazać państwo członkowskie będące celem relokacji.

4. Po podjęciu decyzji o relokacji wnioskodawcy, a przed faktyczną relokacją, Włochy i Grecja, z pomocą EASO i innych podmiotów takich jak oficerowie łącznikowi, jeśli są dostępni, powiadamiają zainteresowaną osobę o tym, do którego państwa członkowskiego zostanie relokowana, w sposób wyczerpujący i w języku dla niej zrozumiałym lub co do którego można zasadnie przypuszczać, że jest dla niej zrozumiały, a jeśli jej preferencje nie zostały uwzględnione – o przyczynach takiej decyzji. Włochy i Grecja powiadamiają zainteresowaną osobę o decyzji dotyczącej relokacji również na piśmie. W decyzji należy wskazać państwo członkowskie będące celem relokacji.

Uzasadnienie

Podręcznik UNHCR dotyczący przesiedlenia (rozdz. 7.10) stanowi: „Uchodźcy powinni otrzymać jak najwięcej informacji o tym, co ich czeka po przybyciu do kraju przesiedlenia. Ich aktywne uczestnictwo w procesie integracji ma decydujące znaczenie dla ich przyszłości.” Podobnie wynika z doświadczeń związanych z programem EUREMA. Jedną z głównych przyczyn niepowodzenia tego projektu był brak wiedzy migrantów o państwie członkowskim będącym celem ich relokacji.

Poprawka  37

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 7 – akapit pierwszy – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) wstępnego przetwarzania wniosków;

b) wstępnego rozpatrywania wniosków, w tym ustalenia poszczególnych aspektów trudnej sytuacji oraz preferencji w celu ustalenia, którzy wnioskodawcy mogą zostać relokowani, oraz monitorowania wnioskodawców, w tym jednoznacznego ustalenia ich tożsamości, pobrania odcisków palców i rejestracji wniosków o pomoc międzynarodową;

Poprawka  38

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 7 – akapit pierwszy – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d) realizacji przekazania wnioskodawców do państwa członkowskiego będącego celem relokacji.

d) realizacji przekazania wnioskodawców do państwa członkowskiego będącego celem relokacji. Koszty przekazania wnioskodawcy do państwa członkowskiego relokacji nie powinny stanowić dodatkowego obciążenia Grecji i Włoch.

Uzasadnienie

Decyzja Rady ma na celu przyniesienie ulgi gospodarce Grecji i Włoch. Dlatego wymaganie od nich przejęcia tych dodatkowych kosztów jest sprzeczne z celem decyzji.

Poprawka  39

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 8 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Jeżeli Włochy lub Grecja nie zastosują się do obowiązku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może zadecydować o zawieszeniu niniejszej decyzji w odniesieniu do danego państwa członkowskiego na okres do trzech miesięcy. Komisja może jednorazowo przedłużyć wspomniane zawieszenie na kolejny okres do trzech miesięcy.

2. Jeżeli Włochy lub Grecja nie wywiążą się z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może podjąć decyzję – o ile najpierw umożliwi zainteresowanemu państwu przedstawienie jego opinii – o zawieszeniu stosowania niniejszej decyzji w odniesieniu do tego państwa członkowskiego na okres do trzech miesięcy. Komisja może jednorazowo przedłużyć wspomniane zawieszenie na kolejny okres do trzech miesięcy.

Poprawka  40

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 9

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W przypadku wystąpienia w państwie członkowskim będącym celem relokacji sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść zainteresowanego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 78 ust. 3 Traktatu. Środki takie mogą w stosownych przypadkach obejmować zawieszenie obowiązków tego państwa członkowskiego przewidzianych w niniejszej decyzji.

W przypadku wystąpienia w państwie członkowskim będącym celem relokacji sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść zainteresowanego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 78 ust. 3 Traktatu. Ponadto środki takie mogą w stosownych przypadkach obejmować zawieszenie obowiązków tego państwa członkowskiego przewidzianych w niniejszej decyzji.

Poprawka  41

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Co trzy miesiące Włochy i Grecja przedstawiają Radzie i Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji, w tym planów działania, o których mowa w art. 8.

Co trzy miesiące Włochy i Grecja przedstawiają Radzie i Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji i właściwego wykorzystania otrzymanych na jej mocy funduszy, w tym z wykonania planów działania, o których mowa w art. 8.

Poprawka  42

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 11 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 11a

 

Ocena

 

Do lipca 2016 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przegląd śródokresowy stosowania niniejszej decyzji i w razie potrzeby proponuje niezbędne zalecenia dotyczące stałego mechanizmu relokacji, w tym w perspektywie zapowiadanej kontroli sprawności systemu dublińskiego.

 

Do dnia ...* Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie końcowe sprawozdanie oceniające stosowanie niniejszej decyzji.

 

Państwa członkowskie przekazują Komisji w stosownym terminie wszelkie stosowne informacje potrzebne do przygotowania tego sprawozdania.

 

____________

 

* Dz.U.: proszę wstawić datę: 30 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.

Poprawka  43

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik II a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Poprawka

Załącznik IIa

Procedura relokacji

Procedura przewidziana we wniosku Komisji; podkreśleniem oznaczono kroki proceduralne dodane przez Parlament Europejski

 

1 – Wstępne rozpatrywanie wniosków osób ubiegających się o ochronę międzynarodową

 

– Identyfikacja osób, za które inne państwo członkowskie jest (lub powinno być) odpowiedzialne na mocy rozporządzenia Dublin II

 

→ przeniesienia w ramach procedury dublińskiej

 

– Identyfikacja wnioskodawców wymagających szczególnej troski

 

– Identyfikacja członków rodziny na potrzeby wspólnej relokacji

 

– Ustalenie preferencji wnioskodawców dotyczących konkretnych państw członkowskich

 

 

2 – Wybór wnioskodawców na potrzeby relokacji

 

– Włochy/Grecja określają, którzy wnioskodawcy powinni podlegać relokacji.

 

– Informują państwa członkowskie o liczbie potrzebnych miejsc i o preferencjach wnioskodawców

 

 

 

3 – Udział państw członkowskich

 

– Państwa członkowskie informują Włochy/Grecję o liczbie dostępnych miejsc na potrzeby relokacji

 

– Oficerowie łącznikowi przeprowadzają rozmowy z wnioskodawcami, którzy wskazali dane państwo członkowskie jako preferowane

 

– Państwa członkowskie podają swoje preferencje dotyczące wnioskodawców

 

 

4 – Decyzja dotycząca relokacji

 

– Włochy/Grecja decydują, który wnioskodawca zostanie relokowany do którego państwa członkowskiego z uwzględnieniem preferencji wnioskodawców i państw członkowskich

 

 

5 – Powiadomienie i zgoda

 

– Wnioskodawcy są wyczerpująco informowani o państwie członkowskim będącym celem ich relokacji

 

– Zasadniczo wnioskodawcy wyrażają zgodę na relokację do tego państwa członkowskiego

 

 

6 – Przeniesienie

 

Przeniesienie wnioskodawców do państwa członkowskiego będącego celem relokacji następuje w ciągu jednego miesiąca

ZAŁĄCZNIK: OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Parlament Europejski, w świetle konieczności przyjęcia natychmiastowych środków na rzecz państw członkowskich, które znalazły się w nadzwyczajnej sytuacji w związku z nagłym napływem obywateli państw trzecich, uzgodnił podstawę prawną w postaci art. 78 ust. 3 TFUE zgodnie z wnioskiem Komisji w sprawie decyzji Rady o środkach przejściowych w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji. Parlament Europejski może jednak przyjąć art. 78 ust. 3 TFUE jako podstawę prawną jedynie na zasadzie środka tymczasowego, czego następstwem powinien być właściwy wniosek ustawodawczy mający na celu ustanowienie strukturalnych rozwiązań na wypadek przyszłych nagłych sytuacji. Podkreśla, że właściwą podstawę prawną stanowią art. 78 ust. 2 TFUE wymagający zwykłej procedury ustawodawczej w odniesieniu do środków określania, które państwo członkowskie odpowiada za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, razem z art. 80 zdanie drugie TFUE, którego postanowienia stanowią zastosowanie zasady solidarności wyrażonej w art. 80 zdanie pierwsze. Ponadto Parlament Europejski zaznacza, że przyjęcie niniejszej decyzji odbywa się ściśle bez uszczerbku dla szeregu podstaw prawnych dostępnych współustawodawcy w przyszłości, w szczególności w związku z art. 78 razem z art. 80 TFUE. Parlament Europejski apeluje do Komisji o przedłożenie wniosku ustawodawczego dotyczącego stałego systemu relokacji na podstawie art. 78 ust. 2 i art. 80 TFUE do końca 2015 r., zgodnie z zapowiedzią Komisji zawartą w europejskim programie w dziedzinie migracji. Parlament Europejski zastrzega sobie prawo do przedstawienia sprawozdania z własnej inicjatywy w kwestiach ustawodawczych, jeśli Komisja nie wystąpi z takim wnioskiem ustawodawczym w stosownym terminie.

UZASADNIENIE

W największej katastrofie na Morzu Śródziemnym od czasu drugiej wojny światowej w dniu 18 kwietnia 2015 r. w drodze do Europy zginęło ponad 800 osób. Przetrwały one wojnę, prześladowania i niegodne traktowanie, straciły jednak życie jednak u progu Europy. W chwili sporządzania niniejszego sprawozdania Włochy zajmują się wydobywaniem ciał. Śmierć tak wielu osób, 1867 tylko w pierwszych sześciu miesiącach 2015 r., oraz tragedia wielu innych narażających własne życie na Morzu Śródziemnym w dramatyczny sposób dały do zrozumienia Europie, że musi wzmocnić wspólne starania, aby zapobiec kolejnym katastrofom i skutecznie zareagować na kryzys związany z falą uchodźców przez realizację swojego obowiązku ochrony potrzebujących.

Żadne państwo członkowskie nie może skutecznie zaradzić temu kryzysowi samodzielnie. W rezolucji z dnia 28 kwietnia 2015 r. Parlament Europejski podkreślił, że UE musi oprzeć swoją odpowiedź na tragedie na Morzu Śródziemnym na zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału obowiązków, w szczególności w celu wspomagania tych państw członkowskich, które przyjmują najwyższą liczbę uchodźców. Parlament Europejski wezwał do wprowadzenia wiążących limitów rozmieszczenia osób ubiegających się o azyl wśród wszystkich państw członkowskich.

Zasada solidarności stanowi też sedno strategicznej odpowiedzi Komisji Europejskiej na kryzys na Morzu Śródziemnym, europejskiego programu w dziedzinie migracji. Podstawą programu jest poczucie, że „potrzeba nam nowego, bardziej europejskiego podejścia” do migracji. Jako pierwszy krok w kierunku praktycznej realizacji zasady solidarności Komisja Europejska zaproponowała środek relokacji nadzwyczajnej zmierzający do rozmieszczenia 40 000 osób wyraźnie potrzebujących ochrony międzynarodowej z Włoch i Grecji do innych państw członkowskich.

Sprawozdawczyni w pełni podziela pogląd, że wszystkie państwa członkowskie muszą wspólnie stawić czoła wyzwaniom związanym z migracją. Wniosek w sprawie relokacji nadzwyczajnej to pod tym względem ograniczony, ale ważny krok naprzód. Grecja i Włochy znalazły się pod niedopuszczalnie silną presją. Jeśli nie otrzymają właściwego wsparcia, nieuregulowane wtórne przemieszczanie się uchodźców i migrantów może z dużym prawdopodobieństwem trwać nadal na znaczną skalę. Stanowi to ryzyko dla jednego z głównych osiągnięć UE, jakim jest swoboda przemieszczania się w ramach strefy Schengen. Sprawozdawczyni zatem w pełni popiera wniosek Komisji w sprawie ustanowienia wiążącego systemu relokacji obejmującego klucz podziału służący rozmieszczaniu uchodźców wśród różnych państw członkowskich na zasadach solidarności i podziału obowiązków.

Dodatkowo sprawozdawczyni sugeruje wzmocnienie zasady solidarności przez zwiększenie liczby uchodźców objętych relokacją. Wniosek Komisji dotyczący relokacji 40 000 uchodźców opierał się na liczbie uchodźców przybyłych do Europy w 2014 r., nie uwzględnia jednak tego, że od tamtego czasu liczba uchodźców znacznie się zwiększyła. Do samej Grecji od początku 2015 roku przybyło 68 000 uchodźców i migrantów, co oznacza, że kraj ten doświadczył bezprecedensowego sześciokrotnego zwiększenia się liczby uchodźców w porównaniu z tym samym okresem w roku ubiegłym. Większość z nich to Syryjczycy. Większość z nich przybywa na greckie wyspy, na których często całkowicie brakuje jakichkolwiek udogodnień dla osób ubiegających się o azyl. Ludzie muszą spać na ulicy lub w miejscach prowizorycznego zakwaterowania w bardzo trudnych warunkach. Jeden na pięciu syryjskich uchodźców nie ma stałego dostępu do toalety. Grecja nie jest w stanie poradzić sobie z tą sytuacją; system azylowy się załamał. Wielu uchodźców decyduje się zatem na wtórne przemieszczanie się przez Bałkany i Węgry. We Włoszech także utrzymuje się tendencja przybywania bardzo dużej liczby uchodźców. Od początku roku 2015 przybyło 67 500 uchodźców i migrantów, głównie z Erytrei. W kontekście tych wydarzeń sprawozdawczyni sugeruje wyraźne zasygnalizowanie Radzie, że potrzeba więcej solidarności. Europa musi zaradzić szybko zmieniającym się potrzebom oraz uwzględnić to, że rosnąca część uchodźców i migrantów przybywa teraz do Grecji. Liczba osób relokowanych z Grecji i Włoch do innych państw członkowskich powinna zatem zostać zwiększona do co najmniej 50 000.

Poprawa jakości relokacji to w ocenie sprawozdawczyni inna istotna sprawa. W tej kwestii wiele wniosków można wyciągnąć z projektu pilotażowego UE dotyczącego relokacji z Malty (EUREMA). Po pierwsze nie miał on charakteru wiążącego, w związku z czym solidarność z Maltą okazała mniej niż połowa państw członkowskich przez przyjęcie (zazwyczaj bardzo ograniczonej liczby) uchodźców. Po drugie w projekcie relokacji zdecydowanie nie doceniono znaczenia preferencji i informacji. Wielu uchodźców ma już rodziny w którymś z państw członkowskich bądź więzi społeczne lub kulturowe z którymś z tych państw. Wolą być relokowani do państwa członkowskiego, w którym mieszkają ich krewni, gdzie istnieje społeczność, z którą czują się związani, lub którego język znają. Systemowe uwzględnianie takich preferencji ma kluczowe znacznie dla powodzenia relokacji. Pomaga w przystosowaniu się do nowych warunków, zmniejsza chęć wtórnego przemieszczania się i wzmacnia szanse na integrację. Uchodźcy mogą łatwiej się zintegrować, jeśli posługują się językiem powszechnie używanym w danym państwie członkowskim lub mogą liczyć na wsparcie rodziny i miejscowej społeczności. Pomaga im to rozwinąć poczucie przynależności do danego państwa członkowskiego i skutecznie zapobiega wtórnemu przemieszczaniu się bez konieczności stosowania przymusu. Uchodźcom nie przysługuje prawo do wyboru preferowanego państwa członkowskiego ani państwom członkowskim nie przysługuje prawo do wyboru preferowanych wnioskodawców. Ich preferencje należy jednak uwzględniać w najwyższym możliwym stopniu. Udzielanie stosownych informacji i zgoda także mają kluczowe znacznie dla udanej relokacji. Aby skutecznie zarządzać oczekiwaniami, uchodźcom należy udzielać możliwie jak najwięcej informacji o tym, co ich czeka po przybyciu do państwa członkowskiego będącego celem relokacji. Aby uniknąć wtórnego przemieszczania się od samego początku, relokacja powinna następować wyłącznie za zgodą osoby zainteresowanej.

Relokacja nadzwyczajna to tylko pierwszy, choć ważny krok w kierunku praktycznego zastosowania zasady solidarności i sprawiedliwego podziału obowiązków między wszystkimi państwami członkowskimi. Komisja zaprojektowała relokację nadzwyczajną jako czasowe odstępstwo od stosowania rozporządzenia Dublin II. Ma ono ograniczony charakter, zarówno jeśli chodzi o zakres, jak czas obowiązywania. Ponadto poważnie ogranicza prawa Parlamentu przez wykluczenie go z procesu współstanowienia prawa. Sprawozdawczyni zatem przyjmuje ze zdecydowanym zadowoleniem ogłoszenie przez Komisję w jej programie w dziedzinie migracji przedłożenia wniosku ustawodawczego dotyczącego stałego systemu relokacji w ramach procedury współdecyzji do końca roku 2015. Dodatkowo sugeruje, aby Parlament przejął inicjatywę i przedłożył sprawozdanie z własnej inicjatywy w kwestiach ustawodawczych, jeśli Komisja nie przedstawi powyższego wniosku.

Dalsze stosowanie środków nadzwyczajnych byłoby nie tylko nieakceptowalne dla Parlamentu jako współustawodawcy, lecz także opóźniłoby wprowadzenie reform, które są pilnie potrzebne w celu zaradzenia niepowodzeniu obecnego systemu dublińskiego. System dubliński doprowadził do destabilizującego braku równowagi między państwami członkowskimi, zarówno jeśli chodzi o liczbę przybywających uchodźców i migrantów, jak i ich ostateczne miejsca docelowe. System ten opiera się na przymusie, przez co pociąga za sobą wysokie koszty ludzkie takie jak zatrzymania osób ubiegających się o azyl, które już przeżyły traumę wojny i prześladowania, podczas gdy ich wtórne przepływy pozostają znaczne. Sprawozdawczyni wzywa zatem Komisję do pełnego uwzględnienia doświadczeń związanych ze środkiem relokacji, w tym wzięcie pod uwagę preferencji, podczas dokonywania kontroli sprawności systemu dublińskiego zapowiadanej na 2016 r. Kryzys związany z falą uchodźców to ogromne wyzwanie dla Europy. Europa powinna stawić mu czoła, uwzględniając sytuację życiową i preferencje uchodźców, nie zaś traktując ich wyłącznie jak liczby. Może skutecznie zaradzić temu kryzysowi tylko wówczas, jeśli państwa członkowskie podejmą zdecydowaną współpracę opartą na zasadzie solidarności.

ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI BUDŻETOWEJ

D(2015)34431

Claude Moraes

Przewodniczący

Komisja LIBE

Przedmiot:     Opinia Komisji Budżetowej dotycząca projektu decyzji Rady wprowadzającej środki przejściowe w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji (COM(2015)0286 – C8-0156/2015)

Szanowny Panie Przewodniczący!

Piszę do Pana w związku z projektem decyzji Rady wprowadzającej środki przejściowe w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji (COM(2015)0286 – C8-0156/2015), na którego temat zasięga się opinii Parlamentu, a komisją przedmiotowo właściwą jest Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Z wnioskiem tym wiążą się dodatkowe koszty dla budżetu UE na łączną kwotę 240 000 000 EUR przez okres dwóch lat, w związku z czym Komisja Budżetowa wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie opinii zgodnie z art. 53 Regulaminu. Jednak z uwagi na ograniczenia czasowe wynikające z faktu, że projekt wniosku został sporządzony w kontekście sytuacji nadzwyczajnej rozwijającej się na południowych granicach UE, Komisja Budżetowa postanowiła napisać zwykłe pismo, aby umożliwić Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych sprawną kontynuację prac.

Poparciem projektu decyzji jest odnośna propozycja Komisji Europejskiej zawarta w jej projekcie budżetu na rok 2016, aby przeznaczyć środki na zobowiązania w kwocie 150 milionów EUR na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (AMIF). Nie wnioskuje się o żadne środki na płatności na rok 2016. Jako że te dodatkowe wydatki powodują przekroczenie pułapu działu 3 o 124 miliony EUR, Komisja zaproponowała również odpowiednie uruchomienie instrumentu elastyczności (2015/2126(BUD)).

W związku z tym i po konsultacjach z koordynatorami Komisja Budżetowa wzywa Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych do uwzględnienia przy opracowywaniu sprawozdania następujących uwag.

Jak już podkreślono w projekcie sprawozdania na temat upoważnienia do rozmów trójstronnych w sprawie projektu budżetu na rok 2016, Komisja Budżetowa z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję Europejski program w zakresie migracji oraz przypomina o swoim poparciu dla zwiększenia środków UE, a także rozwoju kultury sprawiedliwego podziału odpowiedzialności i solidarności w dziedzinach azylu, migracji i zarządzania granicami zewnętrznymi. W tym kontekście Komisja Budżetowa popiera zaproponowane przez Komisję uruchomienie instrumentu elastyczności w budżecie na 2016 r. w celu sfinansowania środków tymczasowych w dziedzinie ochrony międzynarodowej na korzyść Włoch i Grecji, chociaż konieczne może okazać się dostosowanie ostatecznej kwoty i ostatecznego zakresu uruchomienia tego instrumentu w zależności od wyniku procedury budżetowej. Komisja Budżetowa podkreśla jednak konieczność rygorystycznego kontrolowania tego, na co przeznacza się te fundusze, aby mieć pewność, że docierają tam, gdzie zaplanowano.

Komisja Budżetowa zauważa, że wniosek przewiduje stosowanie kwot ryczałtowych (6000 EUR na osobę występującą o ochronę międzynarodową) dla państw członkowskich, które relokują wnioskodawców, i tym samym jest środkiem służącym podziałowi odpowiedzialności i solidarności finansowej, o czym mowa w art. 18 podstawy prawnej AMIF (rozporządzenie (UE) nr 516/2014).

Komisja Budżetowa zapytuje jednak, czy zaproponowane środki finansowe będą wystarczające do zareagowania na obecne tendencje migracyjne na Morzu Śródziemnym. Oprócz systemu relokacji zwraca uwagę na ewentualne wzmocnienie odnośnych programów w dziale 3 (AMIF, Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego) i odnośnych agencji pod względem zarówno budżetu, jak i personelu, aby mogły one uporać się z liczniejszymi obowiązkami. Sugeruje też rozwinięcie zewnętrznego wymiaru Europejskiego programu w zakresie migracji przez rozważenie inicjatyw (i odpowiednie ich wzmocnienie) w ramach działu 4 w dziedzinach sąsiedztwa, rozwoju, pomocy humanitarnej, stabilności i pokoju itp. Przypomina również, że rezerwę na pomoc nadzwyczajną można uruchomić w trakcie roku budżetowego na konkretną pomoc dla państw trzecich, m.in. w sytuacjach szczególnej presji wynikającej z przepływów migracyjnych na zewnętrznych granicach Unii.

Komisja Budżetowa jest jednak zdania, że w obecnej sytuacji geopolitycznej, a mianowicie w wyniku rosnącej presji związanej z przepływami migracyjnymi, poziom pułapów ustanowiony dla działu 3, który jest zdecydowanie najmniejszym działem wieloletnich ram finansowych (WRF), może być nieaktualny i należy zająć się nim przy okazji następnego przeglądu WRF.

Na zakończenie chciałbym skorzystać z okazji, by podkreślić, że Komisja Budżetowa będzie nadal ściśle współpracować z Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w tej sprawie i z niecierpliwością czeka na poprawki budżetowe komisji LIBE w ramach procedury budżetowej.

Z wyrazami szacunku

Jean Arthuis

[podpis]

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

16.7.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

42

13

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Gerard Batten, Heinz K. Becker, Malin Björk, Caterina Chinnici, Ignazio Corrao, Frank Engel, Cornelia Ernst, Laura Ferrara, Lorenzo Fontana, Kinga Gál, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Jussi Halla-aho, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Sophia in ‘t Veld, Iliana Iotova, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Barbara Kudrycka, Kashetu Kyenge, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Vicky Maeijer, Roberta Metsola, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Soraya Post, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Branislav Škripek, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Harald Vilimsky, Udo Voigt, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Anna Maria Corazza Bildt, Gérard Deprez, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Marek Jurek, Ska Keller, Miltiadis Kyrkos, Jean Lambert, Jeroen Lenaers, Emilian Pavel, Kazimierz Michał Ujazdowski, Elissavet Vozemberg

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Fredrick Federley, Herbert Reul, Jutta Steinruck, Vladimir Urutchev, Tom Vandenkendelaere, Wim van de Camp

Informacja prawna