Διαδικασία : 2015/2051(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0332/2015

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0332/2015

Συζήτηση :

PV 15/12/2015 - 13
CRE 15/12/2015 - 13

Ψηφοφορία :

PV 16/12/2015 - 11.10
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2015)0459

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 842kWORD 304k
18.11.2015
PE 551.888v02-00 A8-0332/2015

σχετικά με την προετοιμασία για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής: προκλήσεις και ευκαιρίες για την ανθρωπιστική βοήθεια

(2015/2051(INI))

Επιτροπή Ανάπτυξης

Εισηγητής: Enrique Guerrero Salom

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την προετοιμασία για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής: προκλήσεις και ευκαιρίες για την ανθρωπιστική βοήθεια

(2015/2051(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα 46/182 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 19ης Δεκεμβρίου 1991 σχετικά με την ενίσχυση του συντονισμού της ανθρωπιστικής βοήθειας έκτακτης ανάγκης(1),

–  έχοντας υπόψη τη Μόνιμη Διοργανική Επιτροπή του ΟΗΕ για το Μετασχηματιστικό Θεματολόγιο(2),

–  έχοντας υπόψη τις Αρχές Σύμπραξης (όπως εγκρίθηκαν από το Διεθνές Ανθρωπιστικό Βήμα (Global Humanitarian Platform) στις 12 Ιουλίου 2007(3),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα 64/290 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, της 9ης Ιουλίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα στην εκπαίδευση σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης(4) και τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές, περιλαμβανομένων αυτών της UNICEF και της UNESCO,

–  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της Μόνιμης Διοργανικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την ενσωμάτωση στην ανθρωπιστική δράση των παρεμβάσεων που σχετίζονται με τη βία λόγω φύλου(5),

–  έχοντας υπόψη το πλαίσιο του Sendai για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών 2015-2030 που εγκρίθηκε από την Τρίτη Παγκόσμια Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 14 έως τις 18 Μαρτίου 2015 στο Sendai της Ιαπωνίας(6),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα 69/313 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, της 27ης Ιουλίου 2015, που θεσπίζει το Θεματολόγιο Δράσης της Αντίς Αμπέμπα της Τρίτης Διεθνούς Διάσκεψης για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης(7),

–  έχοντας υπόψη τις συζητήσεις κατά την προετοιμασία της 32ης Διεθνούς Διάσκεψης του Κινήματος του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου, που θα διεξαχθεί στις 8-10 Δεκεμβρίου 2015 στη Γενεύη,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Βοήθειας (Global Humanitarian Assistance) για το 2015(8),

–  έχοντας υπόψη την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Επισκόπηση (Global Humanitarian Overview) του Ιουνίου του 2015(9),

–  έχοντας υπόψη τις αρχές της Χρηστής Ανθρωπιστικής Χορηγίας (ΧΑΧ)(10),

–  έχοντας υπόψη την ομάδα υψηλού επιπέδου του ΟΗΕ για την ανθρωπιστική χρηματοδότηση,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1996, σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια(11),

–  έχοντας υπόψη την ευρωπαϊκή συναίνεση για την ανθρωπιστική βοήθεια του 2007 (εφεξής «Ευρωπαϊκή συναίνεση»), μία κοινή δήλωση που υπεγράφη από την Επιτροπή, το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη(12), και το προς ανανέωση σχέδιο δράσης της,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 375/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για τη συγκρότηση του Ευρωπαϊκού Σώματος Εθελοντών Ανθρωπιστικής Βοήθειας («πρωτοβουλία εθελοντών ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ»)(13), και την ετήσια έκθεση για την εφαρμογή της Πρωτοβουλίας Εθελοντών Ανθρωπιστικής Βοήθειας της ΕΕ του 2014(14),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 1313/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης(15),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής «Η διάσταση του φύλου στην ανθρωπιστική βοήθεια: διαφορετικές ανάγκες, προσαρμοσμένη βοήθεια» (SWD(2013)0290)(16),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο – Ετήσια έκθεση για τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και της πολιτικής προστασίας, καθώς και για την εφαρμογή τους το 2014 (COM(2015) 0406)(17),

–  έχοντας υπόψη την ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων 2014 της ΓΔ της Επιτροπής για την ανθρωπιστική βοήθεια και την πολιτική προστασία (ECHO)(18),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 2015 σχετικά με κοινές αρχές για μια άμεση χρηματική βοήθεια πολλαπλών σκοπών για την ανταπόκριση στις ανθρωπιστικές ανάγκες(19),

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του ΟΗΕ της 20ής Νοεμβρίου του 1989 για τα Δικαιώματα του Παιδιού και το προαιρετικό της πρωτόκολλο της 25ης Μαΐου 2000 για τη συμμετοχή των παιδιών στις ένοπλες συρράξεις· έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ του 2008 για τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις (οι οποίες ενημερώθηκαν το 2008),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2015 σχετικά με μια νέα παγκόσμια εταιρική σχέση για την εξάλειψη της φτώχειας και τη βιώσιμη ανάπτυξη μετά το 2015(20),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2013, σχετικά με την προσέγγιση της ΕΕ όσον αφορά την ανθεκτικότητα(21),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 2014 σχετικά με το μετά το 2015 πλαίσιο δράσης του Hyogo: διαχείριση επικινδυνότητας για να επιτευχθεί ανθεκτικότητα(22),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με το μετασχηματιστικό θεματολόγιο για την περίοδο μετά το 2015(23),

–  έχοντας υπόψη την κοινή ανακοίνωση της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 με τίτλο «Η αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη: ο ρόλος της εξωτερικής δράσης της ΕΕ» (JOIN(2015)0040)(24),

–  έχοντας υπόψη τις περιφερειακές, θεματικές και παγκόσμιες διαβουλεύσεις για την προετοιμασία της Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Διάσκεψης Κορυφής(25),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 19ης Μαΐου 2015 σχετικά με τη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη(26),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Νοεμβρίου 2014 σχετικά με την ΕΕ και το παγκόσμιο πλαίσιο ανάπτυξης μετά το 2015(27),

–  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του της 9ης Ιουλίου 2015 σχετικά με την κατάσταση στην Υεμένη(28)· της 11ης Ιουνίου 2015 σχετικά με την κατάσταση στο Νεπάλ μετά τους σεισμούς(29)· της 30ής Απριλίου 2015 σχετικά με την κατάσταση στον προσφυγικό καταυλισμό Γιαρμούκ στην Συρία(30)· της 12ης Μαρτίου 2015 σχετικά με το Νότιο Σουδάν, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων απαγωγών παιδιών(31)· της 12ης Φεβρουαρίου 2015 σχετικά με την ανθρωπιστική κρίση στο Ιράκ και τη Συρία, ιδίως στο πλαίσιο του Ισλαμικού Κράτους(32)· και της 15ης Ιανουαρίου 2015 σχετικά με την κατάσταση στη Λιβύη(33),

–  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 σχετικά με τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες στην Ευρώπη(34)· και της 29ης Απριλίου 2015 σχετικά με τις πρόσφατες τραγωδίες στη Μεσόγειο και τις πολιτικές της ΕΕ για τη μετανάστευση και το άσυλο(35),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), το οποίο επιβεβαιώνει ότι η ΕΕ «μεριμνά για τη συνοχή μεταξύ των διαφόρων πολιτικών και δράσεών της, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στόχων της»,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 208 ΣΛΕΕ, το οποίο ορίζει ότι «η Ένωση λαμβάνει υπόψη τους στόχους της συνεργασίας για την ανάπτυξη κατά την εφαρμογή πολιτικών που ενδέχεται να επηρεάσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες»,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 214 της ΣΛΕΕ σχετικά με τις επιχειρήσεις της Ένωσης στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 2ας Σεπτεμβρίου 2015, με τίτλο «Προετοιμασία για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής: Μια παγκόσμια εταιρική σχέση για αποτελεσματική και βάσει αρχών ανθρωπιστική δράση» (COM(2015)0419)(36) και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της (SWD(2015)0166(37),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Ανάπτυξης και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A8-0332/2015),

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε έναν πολύ εύθραυστο κόσμο, αντιμετωπίζουμε μια αύξηση της πολυμορφίας, της συχνότητας και της έντασης των φυσικών καταστροφών και των λιμών και μια άνευ προηγουμένου κλιμάκωση του αριθμού και της πολυπλοκότητας των συγκρούσεων·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αυξανόμενες προκλήσεις, όπως η αστικοποίηση, η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού, οι δημογραφικές αλλαγές, η εμφάνιση και η αυξημένη ένταση των φυσικών καταστροφών, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η ερημοποίηση, η αλλαγή του κλίματος, οι πολυάριθμες μακροχρόνιες και παράλληλες συγκρούσεις με περιφερειακό αντίκτυπο και η σπανιότητα πόρων, που επιτείνουν τις συνέπειες της φτώχειας, της ανισότητας, του εκτοπισμού, της μετανάστευσης και της αστάθειας, έχουν συνεπώς αυξήσει δραματικά την ανάγκη για ανθρωπιστικές δράσεις στον πλανήτη·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των ατόμων που βρίσκονται σε ανάγκη έχει υπερδιπλασιαστεί από το 2004 υπερβαίνοντας τα 100 εκατομμύρια το 2015· λαμβάνοντας υπόψη ότι 250 εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται από ανθρωπιστικές κρίσεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των αναγκαστικά εκτοπισμένων ατόμων έχει αγγίξει το υψηλότερο σημείο του από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, φθάνοντας σχεδόν τα 60 εκατομμύρια εκ των οποίων περίπου τα 40 έχουν εκτοπισθεί εντός των ίδιων των χωρών τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι πάνω από το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού των προσφύγων είναι παιδιά·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ενδέχεται να εκτοπιστούν έως το 2050 εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, ενώ άνω του 40% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε περιοχές που πάσχουν από σοβαρά προβλήματα καταπόνησης των υδάτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι οικονομικές απώλειες λόγω φυσικών καταστροφών ενδέχεται να αυξηθούν δραματικά σε σύγκριση με το ποσό των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ που σήμερα χάνεται ετησίως·

E.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, κατά την τελευταία οκταετία, οι αυξανόμενες ανάγκες και προκλήσεις, η έλλειψη σταθερών δεσμεύσεων και το αυξανόμενο κόστος της ανθρωπιστικής βοήθειας έχουν συμβάλει στο να αγγίξει τα όριά του το σημερινό ανθρωπιστικό σύστημα, αναγκάζοντας σειρά οργανώσεων να αναστείλουν προσωρινά την επισιτιστική βοήθεια, τη στέγαση και άλλες ανθρωπιστικές επιχειρήσεις διάσωσης·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ανθρωπιστικά νοσοκομεία αποτελούν συχνά στόχους επιθέσεων με την χρήση όπλων μαζικής καταστροφής· ότι οι απειλές και οι επιθέσεις κατά του προσωπικού ανθρωπιστικής βοήθειας αυξάνονται· ότι η ασφάλεια τόσο του ανθρωπιστικού προσωπικού όσο και των τραυματιών απειλείται πολύ συχνά· και ότι οι επιθέσεις αυτές συνιστούν παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και σοβαρό κίνδυνο για το μέλλον της ανθρωπιστικής βοήθειας·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ανθρωπιστικές αρχές του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας και οι βασικοί κανόνες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα που περιλαμβάνονται στις συμβάσεις της Γενεύης και στα συμπληρωματικά τους πρωτόκολλα πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο όλων των ανθρωπιστικών δράσεων· ότι η προστασία των εκτοπισμένων ατόμων πρέπει να διασφαλίζεται χωρίς όρους, και ότι πρέπει να κυριαρχεί η ανεξαρτησία της βοήθειας, ήτοι η βοήθεια που δεν σχετίζεται με οιεσδήποτε πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες και σκοπιμότητες στον τομέα της ασφάλειας, ούτε με κανένα είδος διακρίσεων·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα μέρη που εμπλέκονται σε μια σύγκρουση, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών και των μη κρατικών ένοπλων μερών, πρέπει να εγγυώνται στους ανθρωπιστικούς φορείς την απαραίτητη πρόσβαση για να συνδράμουν τους ευάλωτους άμαχους πληθυσμούς που πλήττονται από τη σύγκρουση·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες και τα παιδιά όχι μόνο βρίσκονται σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση και εκτίθενται σε δυσανάλογο βαθμό σε κίνδυνο, σε ζώνες καταστροφών, τόσο κατά τη διάρκεια καταστάσεων έκτακτης ανάγκης όσο και μετά από αυτές, αλλά αντιμετωπίζουν επίσης εκμετάλλευση, περιθωριοποίηση, λοιμώξεις και σεξουαλική και βασιζόμενη στο φύλο βία που χρησιμοποιείται ως όπλο· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες και τα παιδιά αντιμετωπίζουν αυξανόμενους κινδύνους λόγω του εκτοπισμού τους και λόγω της κατάρρευσης των φυσιολογικών δομών προστασίας και στήριξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο προβλέπει την παροχή της απαραίτητης ιατρικής φροντίδας χωρίς διακρίσεις, σε κορίτσια και γυναίκες που πέφτουν θύματα βιασμού σε περιόδους πολέμου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η μη ασφαλής έκτρωση θεωρείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως ένα από τα τρία βασικότερα αίτια της μητρικής θνησιμότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η μητρική υγεία, η ψυχολογική υποστήριξη των βιασμένων γυναικών, η εκπαίδευση και η σχολική ένταξη των εκτοπισμένων παιδιών συνιστούν βασικές προκλήσεις στους καταυλισμούς των προσφύγων·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ενοποιημένη έκκληση ανθρωπιστικής βοήθειας για το 2015 έφθασε σε ύψος ρεκόρ στην ιστορία των Ηνωμένων Εθνών, αγγίζοντας σχεδόν τα 19 εκατ. ευρώ· λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά τις συνεισφορές ρεκόρ των χορηγών, χρηματοδοτήθηκε μόνο το ένα τέταρτο της παγκόσμιας έκκλησης για βοήθεια, ενώ η ΕΕ έχει αγωνιστεί για τη χρηματοδότηση των παγκόσμιων ανθρωπιστικών εκκλήσεων και των επιχειρήσεων που υποστηρίζονται από τη ΓΔ ECHO· ότι έτσι ενισχύεται η ανάγκη για παγκόσμια συντονισμένη, έγκαιρη, προβλέψιμη και ευέλικτη χρηματοδότηση, προσαρμοζόμενη στα διαφορετικά πλαίσια και στηριζόμενη από μια νέα σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για καινοτόμο ετοιμότητα και μεθόδους χορήγησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ έχει αγωνιστεί για τη χρηματοδότηση των παγκόσμιων ανθρωπιστικών εκκλήσεων και των επιχειρήσεων της ECHO· ότι η ανανέωση της δέσμευσης για την παροχή βοήθειας που θα ανέρχεται στο 0,7 % του εθνικού εισοδήματος και η έγκαιρη υλοποίηση των δεσμεύσεων αποκτούν, εν προκειμένω, ολοένα και μεγαλύτερη σημασία·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αιτίες των ανθρωπιστικών κρίσεων συνδέονται κατά κύριο λόγο με τον άνθρωπο· ότι το 80 % της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ επικεντρώνεται σε ανθρωπογενείς κρίσεις που απαιτούν κυρίως πολιτικές και όχι μόνον ανθρωπιστικές λύσεις· ότι η φτώχεια και η ευπάθεια στις κρίσεις συνδέονται αδιάρρηκτα μεταξύ τους, γεγονός το οποίο καθιστά σαφή την ανάγκη αντιμετώπισης των βασικών αιτιών των κρίσεων, οικοδόμησης ανθεκτικότητας, ενίσχυσης της προσαρμοστικότητας στις φυσικές καταστροφές και στην κλιματική αλλαγή και ικανοποίησης των μακροπρόθεσμων αναγκών των πληττόμενων πληθυσμών· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συνέπειες των ανθρωπιστικών κρίσεων, όπως οι μεταναστευτικές και προσφυγικές προκλήσεις, θα γίνουν ακόμη μεγαλύτερες, εκτός εάν αντιμετωπιστούν οι γενεσιουργές αιτίες και υπάρξει καλύτερη σύνδεση μεταξύ της ανθρωπιστικής βοήθειας και της βοήθειας στον τομέα της αναπτυξιακής συνεργασίας·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρωπιστική βοήθεια και η ανάπτυξη είναι αλληλένδετες, ιδίως υπό το φως της ανάγκης ενίσχυσης της ανθεκτικότητας σε καταστροφές μέσω του μετριασμού των κινδύνων και μέσω της προστασίας από αναταραχές ως καίριας σημασίας μέσου για να μειωθούν οι ανθρωπιστικές ανάγκες και να καταπολεμηθούν τα προβλήματα αποδιοργάνωσης που παρατηρούνται στους τομείς της υγείας, της υγιεινής, της εκπαίδευσης, του επισιτισμού, ακόμα και στον τομέα της βασικής στέγασης·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο διεθνής, τοπικός και περιφερειακός συντονισμός, η ανταλλαγή πληροφοριών και ο κοινός προγραμματισμός, η συλλογή δεδομένων και οι αξιολογικές εκτιμήσεις θα βοηθήσουν στη βελτίωση της λήψης αποφάσεων, της αποτελεσματικότητας, της αποδοτικότητας και της λογοδοσίας στη χορήγηση της βοήθειας·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι αναγκαίο να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη και η περαιτέρω συνεργασία μεταξύ φορέων του ιδιωτικού τομέα, ΜΚΟ, τοπικών αρχών, διεθνών οργανώσεων και κυβερνήσεων· ότι οι επιχειρηματικοί πόροι, η εμπειρογνωμοσύνη, οι αλυσίδες εφοδιασμού, οι ικανότητες έρευνας και ανάπτυξης και η εφοδιαστική μπορούν να συμβάλουν στη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της ετοιμότητας και της ανθρωπιστικής δράσης·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πιστώσεις του κεφαλαίου της ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ, που ανέρχονται σε 909 εκατομμύρια ευρώ το 2015, αντιπροσωπεύουν ποσοστό μικρότερο του 1 % του συνολικού προϋπολογισμού της ΕΕ· ότι η καλύτερη διασύνδεση μεταξύ αρωγής και μακροπρόθεσμης βοήθειας συνιστά έναν τρόπο για να μειωθεί η σημερινή απόκλιση μεταξύ των έκτακτων ανθρωπιστικών αναγκών και των διαθέσιμων μέσων·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμοί όπως ο Ερυθρός Σταυρός και οι οργανισμοί του ΟΗΕ αποτελούν επί του παρόντος τους βασικούς φορείς υλοποίησης της ανθρωπιστικής στήριξης, παρέχοντας βοήθεια και προστασία για τη διάσωση περίπου 120 εκατομμυρίων ανθρώπων ετησίως·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόληψη, η εγχώρια αντιμετώπιση και οι εγχώριες ικανότητες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο για τη βέλτιστη κάλυψη των αναγκών και τη μείωση της ανάγκης για διεθνή βοήθεια· ότι το 2015 μόνο 2% της συνολικής διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας χορηγήθηκε άμεσα στις τοπικές και εθνικές ΜΚΟ των χωρών που πλήττονταν από κρίσεις, μολονότι η ικανότητα αντίδρασής τους, η γνώση των αναγκών και οι δυνατότητες που έχουν να προσεγγίζουν τους πληγέντες είναι, συνήθως, καλύτερες σε σύγκριση με εκείνες άλλων φορέων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απαίτηση για διασφάλιση της λογοδοσίας έναντι ατόμων και κοινοτήτων που πλήττονται από κρίσεις αυξάνεται συνεχώς·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρωπιστική βοήθεια πρέπει να εξακολουθήσει να βασίζεται στις ανάγκες, όπως αυτές αξιολογούνται από τους ανθρωπιστικούς φορείς, ενώ οι χορηγοί βοήθειας πρέπει να μην χρησιμοποιούν τη βοήθεια ως εργαλείο διαχείρισης κρίσεων·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρωπιστική απόκριση και τα χρησιμοποιούμενα εργαλεία θα πρέπει να προσαρμόζονται στις από κοινού εκτιμηθείσες ανάγκες και να εξαρτώνται από τα διαφορετικά περιβάλλοντα· λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι αναγκαίο να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλισθεί ότι στις προσπάθειες ανθρωπιστικής απόκρισης ενσωματώνονται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, ειδικότερα, οι ειδικές ανάγκες των γυναικών, των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ατόμων με αναπηρία, των μειονοτήτων και των αυτόχθονων πληθυσμών, καθώς και άλλων ευάλωτων ομάδων·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διεθνείς φορείς ενθαρρύνονται να ενσωματώσουν τις ανθρωπιστικές δράσεις σε μηχανισμούς παρακολούθησης και ενημέρωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρώτη Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής (WHS) που θα διεξαχθεί στην Κωνσταντινούπολη στις 23 - 24 Μαΐου 2016 αναμένεται να καταλήξει στην εκ νέου διαμόρφωση της ανθρωπιστικής αρχιτεκτονικής προκειμένου να την καταστήσει περισσότερο ανοικτή, αποτελεσματική, διαφανή και πραγματικά παγκόσμια, ώστε να ανταποκριθεί στην αναμενόμενη αύξηση των ανθρωπιστικών αναγκών η οποία συνδέεται με τις υφιστάμενες και τις μελλοντικές προκλήσεις, όπως η επισιτιστική ασφάλεια, η αύξηση του πληθυσμού, η κλιματική αλλαγή, η αστάθεια, η ασφάλεια των εργαζομένων στον τομέα της βοήθειας, ο αναγκαστικός εκτοπισμός και η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η WHS θα ακολουθήσει μια σειρά από διακυβερνητικές διαπραγματεύσεις για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών, τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, το θεματολόγιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη μετά το 2015 και την κλιματική αλλαγή, οι οποίες θα διαμορφώσουν το αναπτυξιακό και ανθρωπιστικό τοπίο για τα ερχόμενα χρόνια και, ως εκ τούτου, θα προσφέρει μοναδική, κρίσιμη και συγκεκριμένη ευκαιρία για την ευθυγράμμιση στόχων, αρχών και δράσεων, και για τον κόσμο μια ευκαιρία να αντιμετωπίσει τις ανάγκες και να οικοδομήσει ανθεκτικότητα υπέρ των πλέον ευάλωτων με έναν πιο συνεκτικό τρόπο·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ, ως σημαντικότερος χορηγός, έχει την ευθύνη και την απαραίτητη μόχλευση για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην αναζήτηση καλύτερων και καινοτόμων τρόπων προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των εκατομμυρίων ανθρώπων που πλήττονται από συγκρούσεις και καταστροφές και να προσφερθούν βιώσιμες μακροπρόθεσμες λύσεις στους ανθρώπους αυτούς·

ΚΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόσφατη κλιμάκωση, τα μεγάλα παγκόσμια ποσοστά υποσιτισμού και η περιφερειακή και διεθνής διάδοση της πολιτικής αστάθειας στις χώρες που ταξινομούνται στο Επίπεδο 3, υπενθυμίζουν εκ νέου την ανάγκη να επιταχύνει η WHS τον μετασχηματισμό του ανθρωπιστικού συστήματος και την καλύτερη εξυπηρέτηση των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη·

Από τις παγκόσμιες διαβουλεύσεις στην παγκόσμια δράση

1.  χαιρετίζει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ να συγκαλέσει την πρώτη πολυμερή Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής (WHS) και την προθυμία της Τουρκίας να τη φιλοξενήσει· καλεί τα κράτη μέλη να στηρίξουν τη WHS και να καταλήξουν σε σαφή συμπεράσματα στο Συμβούλιο, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις και τομείς προτεραιότητας για ανάληψη δράσης, επιδιώκοντας παράλληλα επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, κοινά πρότυπα ποιότητας, καλύτερο συντονισμό και συμπράξεις με τους αναδυόμενους χορηγούς, με βάση μια πολιτικώς αμερόληπτη βοήθεια, καθώς και μια κοινή κατανόηση και εφαρμογή των ανθρωπιστικών αρχών του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας, και σεβασμό των υποχρεώσεων στο πλαίσιο του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου·

2.  επικροτεί την πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών για τη συγκέντρωση πληροφοριών από όλες τις χώρες του κόσμου προκειμένου να χαρτογραφηθούν οι φυσικές καταστροφές και οι συγκρούσεις και να βρεθούν τρόποι διάσωσης και προστασίας περισσότερων ανθρώπων από τον αντίκτυπο παρομοίων κρίσεων· επικροτεί επίσης τη διοργάνωση οκτώ περιφερειακών διαβουλεύσεων που περιελάμβαναν επίσης θεματικές συναντήσεις και μια παγκόσμια διαβούλευση- με εκπροσώπους της κυβέρνησης, της κοινωνίας των πολιτών, των ΜΚΟ, των δικτύων εθελοντών, επιχειρήσεων και θρησκευτικών δικτύων - καθώς και την πρωτοβουλία της διαβούλευσης μέσω διαδικτύου και τη δημιουργία Ομάδας υψηλού επιπέδου για την ανθρωπιστική χρηματοδότηση, της οποίας συμπροεδρεύει η ΕΕ·

3.  τονίζει ότι οι υφιστάμενες τεράστιες ανθρωπιστικές προκλήσεις απαιτούν την ενίσχυση κατά τη WHS ενός πιο ανοικτού, ποικιλόμορφου και πραγματικά παγκόσμιου ανθρωπιστικού συστήματος, το οποίο, ταυτόχρονα, θα αναγνωρίζει την πολυμορφία των συστημάτων ανταπόκρισης σε ανθρωπιστικές κρίσεις καθώς και τους συμπληρωματικούς ρόλους όλων των φορέων· καλεί την ΕΕ να προωθήσει μια Παγκόσμια Συναίνεση για την Ανθρωπιστική Δράση, η οποία να επαναβεβαιώνει τις αρχές της ανθρωπιστικής βοήθειας και τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που προβλέπει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (ΔΑΔ), διασφαλίζοντας παράλληλα ανθρωποκεντρικές απαντήσεις προστασίας βάσει των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και να κατοχυρώνει τη λογοδοσία των κυβερνήσεων για τους ρόλους και τις ευθύνες τους στην προστασία των ανθρώπων· εφιστά την προσοχή στις αρνητικές επιπτώσεις του αυξανόμενου πολιτικού χαρακτήρα της ανθρωπιστικής βοήθειας και υπενθυμίζει ότι η τήρηση και η συνεχιζόμενη δέσμευση έναντι των βασικών ανθρωπιστικών αξιών έχει καίρια σημασία για τη διασφάλιση ενός χώρου παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιοχές που πλήττονται από συγκρούσεις και φυσικές καταστροφές·

4.  τονίζει ότι, για να είναι μεστό νοήματος, το έγγραφο αποτελεσμάτων της WHS θα πρέπει να περιλαμβάνει έναν πενταετή χάρτη πορείας για την ανάπτυξη και την επιχειρησιακή εφαρμογή των συγκεκριμένων πολιτικών δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί, συμπεριλαμβανομένων ενός διακυβερνητικού πλαισίου παρακολούθησης και λογοδοσίας, μιας αξιολόγησης των πρακτικών των οργανώσεων παροχής βοήθειας και μιας μελέτης επιπτώσεων που να περιλαμβάνει τη συμμετοχή των αρμοδίων φορέων·

5.  καλεί τη WHS να συνδέσει μεταξύ τους το αναπτυξιακό πρόγραμμα της περιόδου μετά το 2015, το πλαίσιο του Sendai για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών (DRR) και τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (COP 21), προκειμένου να αναβαθμιστεί η συνοχή των πολιτικών και των θεσμών που είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη ανθεκτικότητας στις καταστροφές και να ανατεθεί στους αναπτυξιακούς φορείς πιο ενεργός ρόλος για την ανάπτυξη της ανθεκτικότητας· καλεί τις κυβερνήσεις που χορηγούν βοήθεια να αναπτύξουν κοινή δέσμη στόχων, προτεραιοτήτων και δεικτών για τις εθνικές τους πολιτικές, συνδέοντας τα εν λόγω πλαίσια·

6.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της, ως τους μεγαλύτερους χορηγούς και βασικούς επιχειρησιακούς παράγοντες, να λειτουργήσουν ενεργά ως υπόδειγμα· τονίζει ότι όλες οι ανθρωπιστικές δράσεις της ΕΕ θα πρέπει να υπαγορεύονται από τις αρχές της αλληλεγγύης, της υπευθυνότητας και της λογοδοσίας και να αποσκοπούν στην προστασία της σωματικής και ψυχικής υγείας των ευάλωτων ατόμων· ζητεί μια παγκόσμια, ολοκληρωμένη και μακροπρόθεσμη λύση για τα πλήθη των ανθρώπων που φεύγουν από τις περιοχές συγκρούσεων· σημειώνει ότι μεταξύ άλλων διακυβεύεται ο ρόλος και η αξιοπιστία της Ευρώπης στην παγκόσμια ανθρωπιστική σκηνή από την απάντηση που θα δοθεί εντός της ΕΕ στην υφιστάμενη κρίση·

7.  καλεί τη WHS να δεσμευτεί για μια συστηματική και συμμετοχική προσέγγιση η οποία θα βασίζεται στα αποτελέσματα θεσπίζοντας ειδικούς δείκτες και μεθοδολογίες εργασίας που πρέπει να ενισχυθούν και να αποτελέσουν αντικείμενο ανταλλαγής μεταξύ των χορηγών και των φορέων υλοποίησης προκειμένου οι πληγέντες να συμμετέχουν στο σύνολο του κύκλου ανθρωπιστικής δράσης· καλεί τη WHS να καταβάλει προσπάθειες για τη θεσμοθέτηση, την καλύτερη παρακολούθηση και την αξιολόγηση του πλαισίου του ΟΗΕ για τη λογοδοσία στους πληγέντες πληθυσμούς·

8.  υπογραμμίζει ότι η WHS αποτελεί επίσης ευκαιρία για να εξετάσουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη τη ζωτική ανάγκη μεταρρύθμισης του ΟΗΕ με στόχο τη δημιουργία ενός διαφανούς, αποτελεσματικού και χωρίς αποκλεισμούς συστήματος συντονισμού, το οποίο θα διαθέτει μια πιο ανοικτή και λειτουργική διοργανική επιτροπή (IASC) με καλύτερη συνεργασία με τους εταίρους, προκειμένου να βελτιωθεί η συμπληρωματικότητα και με την πλήρη επιχειρησιακή εφαρμογή της ατζέντας μετασχηματισμού, καθώς και για να ενισχύσουν την πολυμερή ανθρωπιστική αρχιτεκτονική για όλες τις κρίσεις μέσω της θέσπισης ενός αξιόπιστου συστήματος αξιολογήσεων των αναγκών, το οποίο θα λειτουργεί ως βάση για την υποβολή κοινών αιτημάτων (διασφαλίζοντας ολοκληρωμένη οικονομική παρακολούθηση), ενός συστήματος σύγκρισης δαπανών μεταξύ των οργανισμών, καθώς και ενός μηχανισμού παρακολούθησης και αξιολόγησης·

9.  επιμένει ότι, χωρίς ολοκληρωμένα και βιώσιμα μέσα, η παγκόσμια αυτή δραστηριοποίηση δεν θα είναι επιτυχής· υπογραμμίζει ότι η αντιμετώπιση νέων και χρόνιων καταστροφών και αδυναμιών απαιτεί την αποφυγή παράλληλων συστημάτων, μια διεύρυνση της χρηματοδοτικής βάσης, την υλοποίηση μακρόπνοων προβλέψιμων επενδύσεων και τη συμμόρφωση με το νέο θεματολόγιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη, προωθώντας πιο συγκεκριμένα την κοινή εκτίμηση κινδύνων και αναγκών, τον κοινό σχεδιασμό και την κοινή χρηματοδότηση μεταξύ των φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς της ανθρωπιστικής βοήθειας, της ανάπτυξης, και της κλιματικής αλλαγής· υπογραμμίζει ότι η αυξημένη συμπληρωματικότητα μεταξύ ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας χρειάζεται για την κάλυψη των κενών που υφίστανται στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας ως προς την αποτελεσματικότητα και την χρηματοδότηση, και ότι πρέπει να συνοδεύεται από αυξημένη αναπτυξιακή βοήθεια· υπενθυμίζει, εν προκειμένω, τη μακροχρόνια διεθνή δέσμευση για επίτευξη του στόχου του 0,7% του ΑΕΕ·

10.  προτρέπει την ΕΕ να αναλάβει, ως ο μεγαλύτερος δωρητής ανθρωπιστικής βοήθειας στον κόσμο, ηγετικό ρόλο στην WHS, ζητώντας πιο ευέλικτες μεθόδους για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς και προορατικά μέτρα και αποτελεσματικά εργαλεία για την πρόληψη κρίσεων· καλεί την ΕΕ και άλλους δωρητές να παραμείνουν πιστοί στις οικονομικές δεσμεύσεις τους και να αναπτύξουν τρόπους για να μειωθεί ο χρόνος που χρειάζεται για να μετατραπούν οι χρηματοδοτικές δεσμεύσεις σε επιτόπιες ενέργειες· επισημαίνει, παράλληλα, τη σημασία της υποβολής εκθέσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα ως μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης για την αντιμετώπιση κρίσεων, και ενθαρρύνει την WHS να λάβει το θέμα αυτό υπόψη για τη μετάβαση από μια κουλτούρα αντίδρασης σε μια κουλτούρα πρόληψης·

Κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων σε εμπόλεμες ζώνες

11.  καλεί την ΕΕ να θέσει την προστασία στο επίκεντρο της ανθρωπιστικής δράσης, στο πλαίσιο απόκρισης βάσει αναγκών, δημιουργώντας ένα σύστημα συμμόρφωσης και ενσωματώνοντάς το στον προγραμματισμό· τονίζει την ανάγκη θεσμοθέτησης του ρόλου των εποπτών προστασίας και ανάπτυξης στρατηγικών και ολοκληρωμένων προσεγγίσεων, με επαρκή κονδύλια για τις δραστηριότητες προστασίας, μεταξύ άλλων και κατά την πρώτη φάση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης· ζητεί από την ΕΕ να δεσμευτεί με εντονότερο τρόπο σε μια προσέγγιση της ανθρωπιστικής δράσης που θα βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα, προκειμένου να διασφαλισθεί η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός τόσο των αναγκών όσο και των δικαιωμάτων συγκεκριμένων ευάλωτων ομάδων, ιδίως των γυναικών, των νέων, των μεταναστών, των ατόμων που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV, των ΛΟΑΔΜ και των ατόμων με αναπηρίες·

12.  καλεί την ΕΕ να προωθήσει στη WHS μια συνολική συμφωνία για τους πρακτικούς τρόπους ενίσχυσης του σεβασμού και της συμμόρφωσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (ΔΑΔ), τη διεθνή νομοθεσία περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ΔΝΑΔ) και το δίκαιο περί προσφύγων, όπως μέσω της διάδοσης των κανόνων του ΔΑΔ μεταξύ των περιφερειακών και εθνικών διοικήσεων, των δυνάμεων ασφαλείας, των τοπικών αρχών και των ηγετών των κοινοτήτων και να στηρίξει τον ρόλο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου προκειμένου να δοθεί τέλος στην ατιμωρησία σε περιπτώσεις παραβίασης του ΔΑΔ και της ΔΝΑΔ·

13.  επισημαίνει ότι είναι αναγκαίο να διευρυνθούν η Σύμβαση για τους Πρόσφυγες και η Σύμβαση της Καμπάλα ώστε να παρέχεται προστασία και αρωγή στους εκτοπισμένους όλου του κόσμου, καθώς και στα άτομα που έχουν πληγεί από την αλλαγή του κλίματος και να τους παρέχεται προστασία από διάφορες μορφές βίας, όπως η εμπορία ανθρώπων, η βία λόγω φύλου, η βία στις πόλεις και η οικονομική βία, δεδομένου ότι οι πολίτες αυτοί μπορεί να φοβούνται βάσιμα ότι θα υποστούν διώξεις ή μπορεί να διατρέχουν κίνδυνο σοβαρής βλάβης· υπογραμμίζει ότι πρέπει να παρέχεται στους μετανάστες το ίδιο επίπεδο προστασίας δικαιωμάτων με οποιαδήποτε άλλη ομάδα σε περιόδους κρίσης· ζητεί να δοθεί προσοχή σε ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες, όπως οι μετανάστες, οι ανιθαγενείς και οι πρόσφυγες, οι οποίες δεν λαμβάνονται συχνά υπόψη στον διάλογο για θέματα ανθρωπιστικού χαρακτήρα· ζητεί τη δημιουργία νέας γενιάς μέσων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των πληθυσμών αυτών·

14.  τονίζει την ανάγκη για εκ βάθρων αναθεώρηση της στήριξης που προσφέρεται σε πρόσφυγες και σε χώρες και κοινότητες υποδοχής· στηρίζει τη συγκεφαλαιωτική έκθεση για τις παγκόσμιες διαβουλεύσεις, στην οποία ζητείται από τη WHS να εξετάσει μια συνολική «συμφωνία υποδοχής προσφύγων», που να αναγνωρίζει τη συνεισφορά των χωρών υποδοχής, να δρομολογεί μακροπρόθεσμες, προβλέψιμες και βιώσιμες δέσμες οικονομικών μέτρων για τη συνδρομή τους, να καθιστά τους πρόσφυγες αυτόνομους προσφέροντάς τους πρόσβαση σε ευκαιρίες βιοπορισμού και να δημιουργεί πιο ισορροπημένες ρυθμίσεις για την επανεγκατάστασή τους σε τρίτες χώρες·

15.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να εργασθούν για μια παγκόσμια κοινή κατανόηση και επιχειρησιακή εφαρμογή των ανθρωπιστικών αρχών κατά την προετοιμασία για τη WHS και να αναπτύξουν από κοινού έναν ευρύ, συμμετοχικό κώδικα συμπεριφοράς για τους υφιστάμενους και τους νέους χορηγούς, με στόχο την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε άτομα που έχουν ανάγκη από βοήθεια και την ενίσχυση των υφιστάμενων δεσμεύσεων για χρηστές πρακτικές χορηγίας, όπως οι αρχές της ΧΑΧ·

16.  καλεί την ΕΕ να υποστηρίξει τη συμπερίληψη της διαφάνειας και της λογοδοσίας ως κατευθυντήριων αρχών στη δήλωση της WHS, χρησιμοποιώντας ειδικούς δείκτες και ξεχωριστά δεδομένα (δηλ. για το φύλο και την ηλικία, με συγκεκριμένες μεταβλητές και τα παιδιά) ως βάση για τον σχεδιασμό και την αξιολόγηση προγραμμάτων, και προωθώντας μια διεθνή πρωτοβουλία για ένα πρότυπο διαφάνειας στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, με στόχο να διασφαλισθεί ένα παγκόσμιο πλαίσιο αποτελεσμάτων λογοδοσίας για τη μέτρηση της προόδου·

17.  υπογραμμίζει την ανάγκη παροχής τροφίμων, νερού, στέγασης, συνθηκών υγιεινής και ιατρικής περίθαλψης, ως θεμελιωδών δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινου όντος· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τον κίνδυνο επιδημιών που συνδέονται με τις κακές συνθήκες υγιεινής και την περιορισμένη πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό, αλλά και για την έλλειψη πρόσβασης σε βασικά φάρμακα στο πλαίσιο ανθρωπιστικών κρίσεων· καλεί την ΕΕ να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο διασφαλίζοντας επαρκή παροχή βασικών φαρμάκων και ασφαλούς πόσιμου νερού στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών κρίσεων·

18.  καλεί την Ένωση και όλους τους διεθνείς παράγοντες να ενισχύσουν, στους καταυλισμούς προσφύγων, τις τεχνικές ανθρωπιστικής βοήθειας, ιδίως τη δημιουργία κινητών εργαστηριών στο πλαίσιο της καταπολέμησης των μολυσματικών επιδημιών, τη βελτίωση των μεθόδων διανομής της έκτακτης βοήθειας λαμβάνοντας υπόψη τις πιο ευάλωτες κατηγορίες και τη βελτίωση της υγιεινής και των υγειονομικών εγκαταστάσεων έκτακτης ανάγκης·

19.  τονίζει ότι είναι αναγκαίο να συμπεριληφθεί η προστασία των παιδιών στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής παρέμβασης προκειμένου να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν η κακοποίηση, η παραμέληση, η εκμετάλλευση και η βία κατά των παιδιών· επισημαίνει ότι εφόσον τα παιδιά αποτελούν τους βασικούς φορείς αλλαγής, είναι σημαντική η δημιουργία φιλικών για τα παιδιά χώρων στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής παρέμβασης·

20.  τονίζει τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν οι γυναίκες σε καταστάσεις συγκρούσεων και σε μεταπολεμικές περιόδους, δεδομένου ότι είναι οι πρώτες που κινητοποιούνται στις κρίσεις, διατηρώντας τη συνοχή των οικογενειών και των κοινοτήτων τους· καλεί τους χορηγούς και τις κυβερνήσεις να ενσωματώσουν την ισότητα των φύλων στον ανθρωπιστικό προγραμματισμό και να στηρίξουν τη χειραφέτηση των γυναικών και κοριτσιών·

21.  επιμένει ότι η ανθρωπιστική βοήθεια πρέπει να παρέχεται σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και ότι η ανθρωπιστική βοήθεια της ΕΕ δεν μπορεί να υπόκειται σε περιορισμούς που επιβάλλονται από άλλους χορηγούς εταίρους· εκφράζει την ανησυχία του και καταδικάζει τη συνεχιζόμενη χρήση του βιασμού και άλλων μορφών σεξουαλικής και βασιζόμενης στο φύλο βίας κατά γυναικών και κοριτσιών ως όπλου πολέμου σε καταστάσεις έκτακτης ανθρωπιστικής ανάγκης· τονίζει ότι η βία αυτή, όπως και οι σωματικές και ψυχολογικές της συνέπειες, πρέπει να αντιμετωπιστεί· ζητεί την ανάληψη παγκόσμιας δέσμευσης ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των γυναικών και των κοριτσιών από την πρώτη στιγμή που εκδηλώνονται καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή κρίσεις, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της σεξουαλικής και σεξιστικής βίας, με εκστρατείες ευαισθητοποίησης, διασφαλίζοντας τη δίωξη των δραστών των βίαιων αυτών πράξεων, και εξασφαλίζοντας την πρόσβαση των γυναικών και κοριτσιών στο πλήρες φάσμα των υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, συμπεριλαμβανομένων ασφαλών εκτρώσεων, σε ανθρωπιστικές κρίσεις, και μεριμνώντας ώστε να μην διαιωνίζονται καταστάσεις που μπορούν να χαρακτηριστούν απάνθρωπη μεταχείριση, όπως επιβάλλεται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και όπως προβλέπεται από τις Συμβάσεις της Γενεύης και τα συμπληρωματικά τους πρωτόκολλα ·

22.  θεωρεί ότι όλο το προσωπικό που συμμετέχει στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, πρέπει να λαμβάνει επαρκή κατάρτιση που να συνεκτιμά τη διάσταση του φύλου, και ότι πρέπει να καταρτιστεί αυστηρός κώδικας δεοντολογίας για να αποτραπεί ενδεχόμενη κατάχρηση θέσης από το εν λόγω προσωπικό και να εξασφαλιστεί έτσι ο σεβασμός της ισότητας των φύλων·

23.  καλεί τους ανθρωπιστικούς φορείς να ενσωματώσουν στρατηγικές πρόληψης και μετριασμού της βίας λόγω φύλου σε όλες τις τομεακές παρεμβάσεις τους, διευκολύνοντας τον εντοπισμό νέων χρηματοδοτικών μέσων της ΕΕ, και, για το σκοπό αυτό, να εξετάσουν τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για την ενσωμάτωση στην ανθρωπιστική δράση των παρεμβάσεων που σχετίζονται με τη βία λόγω φύλου, που εκπονήθηκαν από την οργάνωση Global Protection Cluster· θεωρεί ότι οι ανθρωπιστικοί φορείς (περιλαμβανομένης της ΕΕ) πρέπει να συμβουλεύονται τα αγόρια και τα κορίτσια (ιδίως τις έφηβες) σε όλα τα στάδια της ετοιμότητας και της αντίδρασης για την αντιμετώπιση καταστροφών.

24.  καλεί τις διάφορες ανθρωπιστικές οργανώσεις να ενισχύσουν τον συντονισμό τους με σκοπό τον εντοπισμό και την προστασία των θυμάτων και των πιθανών θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης·

25.  αναγνωρίζει την αξία της ολοκληρωμένης προσέγγισης της ΕΕ στον συντονισμό και τη συνεκτικότητα του ευρέος φάσματος των μέσων εξωτερικής πολιτικής της, ώστε να πραγματοποιηθούν επενδύσεις σε βιώσιμες πολιτικές λύσεις· εφιστά την προσοχή στα ειδικά χαρακτηριστικά της ανθρωπιστικής βοήθειας και τονίζει ότι είναι επιτακτική η ανάγκη διαφοροποίησης της ανθρωπιστικής απόκρισης από παράγοντες που αφορούν τα εξωτερικά θέματα, την πολιτική, την ασφάλεια και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, μέσω της έγκρισης προληπτικών μέτρων· αποδοκιμάζει οιαδήποτε καταστρατήγηση ή μη σεβασμό των βασικών ανθρωπιστικών αρχών, δεδομένου ότι παρόμοια ανάρμοστη χρήση υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό τη διανομή βοήθειας και την ασφάλεια του ανθρωπιστικού προσωπικού· επιμένει ότι τα αντιτρομοκρατικά μέτρα δεν πρέπει ούτε να υπονομεύουν ούτε να παρεμποδίζουν τις ανθρωπιστικές προσπάθειες και καλεί τη WHS να αντιμετωπίσει με δέοντα τρόπο το εν λόγω ζήτημα·

Ανθρωπιστική αποτελεσματικότητα

26.  καταδικάζει τη συστηματική απόκρουση των προσπαθειών διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας και οιαδήποτε δράση που παραβιάζει τις αρχές της «μη συνδρομής των ατόμων που κινδυνεύουν» και της «μη απέλασης» οι οποίες πρέπει να εφαρμόζονται στους εκτοπισμένους από όλους τους φορείς είτε είναι κράτη μέλη της ΕΕ είτε όχι· καλεί τις κυβερνήσεις να αναλάβουν τις πρωταρχικές τους ευθύνες για την προστασία και τη βοήθεια των αμάχων και να καθιερώσουν νομικά πλαίσια και πλαίσια πολιτικής για να διευκολύνουν την ανθρωπιστική πρόσβαση και την παροχή βοήθειας, σύμφωνα με το ΔΑΔ· προτείνει τα εν λόγω πλαίσια να περιλαμβάνουν φορολογικές απαλλαγές, μείωση του κόστους αποστολής εμβασμάτων και απλοποιημένο τελωνειακό καθεστώς για την ανθρωπιστική βοήθεια· καλεί τους χορηγούς, τις κυβερνήσεις των χωρών υποδοχής και τους φορείς υλοποίησης να σεβαστούν τις διατάξεις της ανθρωπιστικής βοήθειας και αρωγής μέσω όλων των πιθανών διαύλων και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για να εξασφαλιστεί ότι επαγγελματική, έγκαιρη, συντονισμένη, κατάλληλη και ποιοτική βοήθεια φθάνει στους πληθυσμούς που τη χρειάζονται, ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές·

27.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία, στο πλαίσιο της καλύτερης προστασίας των ανθρωπιστικών φορέων, για τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις κατά ανθρωπιστικού προσωπικού, αλλά και υποδομών, συμπεριλαμβανομένων νοσοκομείων· τονίζει ότι απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες για τη βελτίωση της ασφάλειάς τους, της προστασίας και της ελευθερίας κινήσεών τους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο· στηρίζει, αφενός, τη συστηματική συμπερίληψη ειδικών ρητρών στην νομοθεσία και στα σχέδια δράσης των χορηγών για όλες τις χώρες, ώστε να ενισχυθεί η λογοδοσία για την προστασία των εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και, αφετέρου, τη σταθερή και συστηματική παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων σχετικά με επιθέσεις κατά των εργαζομένων στον τομέα της βοήθειας·

28.  υποστηρίζει τις συστάσεις της Επιτροπής για έναν ολοκληρωμένο πίνακα μέτρησης της αποτελεσματικότητας·

29.  τονίζει ότι είναι αναγκαίο να συνεχιστεί ο διάλογος σχετικά με τους συμπληρωματικούς ρόλους και τις εντολές των διαφόρων ανθρωπιστικών φορέων· θεωρεί ότι πρέπει να υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ μη στρατιωτικών ανθρωπιστικών και στρατιωτικών φορέων· θεωρεί ότι πρέπει να δίδεται προτεραιότητα στην μη στρατιωτική ανθρωπιστική απόκριση· καλεί την WHS να ερευνήσει νέα πλαίσια για τον καλύτερο συντονισμό μεταξύ των φορέων ως παράγοντα κλειδί για μια αποτελεσματικότερη, αποδοτικότερη και καταλληλότερη ανθρωπιστική απόκριση· τονίζει ότι πρέπει να αναλύονται καλύτερα οι τοπικές επιχειρησιακές ικανότητες και να αξιολογούνται καλύτερα και από κοινού οι ανάγκες και η λογοδοσία των φορέων της ανθρωπιστικής δράσης·

30.  ζητεί να καταβληθούν σοβαρές προσπάθειες, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί κατά τρόπο αποτελεσματικό το δικαίωμα στην εκπαίδευση όταν υπάρχουν παρατεταμένες ανθρωπιστικές κρίσεις, μέσω της παροχής των απαραίτητων χρηματοδοτικών και ανθρωπίνων πόρων, εφόσον η έλλειψη εκπαίδευσης απειλεί το μέλλον των παιδιών και την περαιτέρω ανάπτυξη οιασδήποτε κοινωνίας· υπογραμμίζει την σπουδαιότητα της συνεχούς εκπαίδευσης για την προάσπιση και προαγωγή κοινών και οικουμενικών αξιών όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ισότητα, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα·

31.  δεδομένων του ανησυχητικού αριθμού των παιδιών που στερούνται εκπαίδευσης και των τεράστιων δυνατοτήτων που έχει η εκπαίδευση να αυξάνει την ανθεκτικότητα των πληθυσμών, εκφράζει ικανοποίησή του για τη δέσμευση της Επιτροπής όσον αφορά την αύξηση της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης των παιδιών σε καταστάσεις έκτακτης ανθρωπιστικής ανάγκης· καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής για διάθεση του 4 % του προϋπολογισμού της ΕΕ για ανθρωπιστική βοήθεια για αυτόν τον σκοπό· θεωρεί ότι η εν λόγω αύξηση δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να αφιερώνεται λιγότερη προσοχή σε άλλες βασικές ανάγκες·

32.  εκφράζει την ανησυχία του για την εκπαίδευση και τη σχολική φοίτηση των παιδιών στους καταυλισμούς προσφύγων και παροτρύνει την ΕΕ και όλους τους διεθνείς παράγοντες να ενισχύσουν τις δυνατότητες σχολικής υποστήριξης στους καταυλισμούς προσφύγων·

33.  αναγνωρίζει ότι η προβλεψιμότητα, η λειτουργική ευελιξία και οι πολυετείς εισφορές αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για αποδοτική και αποτελεσματική παροχή βοήθειας· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ενισχύσουν τις αρχές της ΧΑΧ στη δήλωση της WHS·

34.  υπογραμμίζει ότι απαιτείται παγκόσμια δράση για να καλυφθεί το κενό στη χρηματοδότηση· ζητεί τη δημιουργία παγκόσμιου ταμείου για ανθρωπιστική βοήθεια (GFHA) το οποίο θα στηρίζει τη συμμετοχή και συμπερίληψη χορηγών που δεν ανήκουν στην Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας και θα συγκεντρώνει όλους τους υφιστάμενους διεθνείς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, τους εγχώριους πόρους και τα ομαδικά ταμεία (ταμεία του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ταμεία του CERF, ταμεία υπέρ αναπτυσσομένων χωρών, κλπ) και θα συμπληρώνεται με εθελοντικές και υποχρεωτικές πληρωμές από κυβερνήσεις, τον ιδιωτικό τομέα και περιφερειακές οργανώσεις· συνιστά να χρησιμοποιηθούν οι υποχρεωτικές πληρωμές για την κάλυψη κενών στις ανθρωπιστικές δεσμεύσεις που αφορούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης επιπέδου 3, τη στήριξη της ετοιμότητας, την παροχή δέσμης μέτρων κοινωνικής προστασίας και ανθεκτικότητας για μακροχρόνιους πρόσφυγες ή για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων έκτακτων καταστάσεων, όπως, μεταξύ άλλων, η κρίση του Έμπολα·

35.  υπογραμμίζει ότι είναι αναγκαίο τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να συμμετέχουν πλήρως και να επανεξετάσουν το πρότυπο της χορήγησης δανείων με ευνοϊκούς όρους, ανακαθορίζοντας κυρίως τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τη διάθεση κεφαλαίων με ευνοϊκούς όρους, ώστε να γίνει πιο ευέλικτη η ανταπόκριση των θεσμών σε επισφαλείς καταστάσεις και να διερευνώνται με μεγαλύτερη ακρίβεια οι εθνικές ικανότητες συγκέντρωσης εγχώριων πόρων·

36.  προτρέπει τις κυβερνήσεις, τους χορηγούς και τα περιβάλλοντα που διευκολύνουν τις ανθρωπιστικές τους δραστηριότητες να απλουστεύσουν τις διοικητικές απαιτήσεις για τους εκτελεστικούς εταίρους, εξορθολογίζοντας τις διαδικασίες και χαρτογραφώντας τις διοικητικές και συμβατικές βέλτιστες πρακτικές, καθώς και τις βέλτιστες πρακτικές υποβολής εκθέσεων και διασφαλίζοντας παράλληλα τη λογοδοσία τους και να στηρίξουν πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη χορήγηση συνεχούς βοήθειας προκειμένου να ενισχυθούν οι ικανότητες και η παρακολούθηση των τοπικών φορέων και να ενδυναμωθούν οι εθνικές δομές συντονισμού·

37.  τονίζει ότι, για την καλύτερη προστασία και θωράκιση της ζωής και της αξιοπρέπειας των πληγέντων πληθυσμών, οι τοπικές ΜΚΟ πρέπει να έχουν πρόσβαση σε άμεση χρηματοδότηση· προτρέπει τα κράτη μέλη και τους χορηγούς να αυξήσουν σημαντικά την άμεση χρηματοδότηση των τοπικών ανθρωπιστικών φορέων που διαθέτουν την ικανότητα, την εμπειρογνωμοσύνη και τα μέσα για να δραστηριοποιούνται στον τομέα, διασφαλίζοντας παράλληλα τη λογοδοσία τους·

38.  καλεί τη WHS να θεσπίσει νέα συμφωνία σχετικά με τη συνεργασία με ευάλωτες χώρες και την αντιμετώπιση παρατεταμένων κρίσεων μέσω βιώσιμων προγραμμάτων, σχεδίων υλοποίησης και προβλέψιμης αναπτυξιακής χρηματοδότησης· υπογραμμίζει ότι το Θεματολόγιο Δράσης της Αντίς Αμπέμπα τονίζει την ανάγκη επενδύσεων σε συστήματα κοινωνικής προστασίας και σε δίκτυα ασφαλείας, ώστε να μπορεί ενισχυθεί ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά η ανταπόκριση σε επισφαλή περιβάλλοντα·

Μείωση της ευπάθειας και διαχείριση κινδύνου

39.  υπογραμμίζει ότι το σύστημα ανταπόκρισης σε ανθρωπιστικές κρίσεις πρέπει να αναπροσαρμοστεί στις τοπικές, εθνικές και περιφερειακές απαιτήσεις και ότι οι πληγέντες πληθυσμοί πρέπει να ενισχυθούν και να συμμετέχουν συστηματικά, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών κάθε ηλικίας, των παιδιών και των ατόμων με αναπηρίες, των μειονοτήτων και των αυτοχθόνων πληθυσμών, αναγνωρίζοντας το ρόλο τους ως φορέων αλλαγής μεριμνώντας, όποτε αυτό είναι εφικτό, για ενημέρωση εκ μέρους των πληθυσμών αυτών και για την εκ των προτέρων διαβούλευση μαζί τους κατά τον προγραμματισμό και την εφαρμογή ανθρωπιστικής δράσης·

40.  υπογραμμίζει ότι μια διεθνής δράση πρέπει να βασίζεται σε υφιστάμενες τοπικές ή εθνικές πρωτοβουλίες και εταιρικές σχέσεις και όχι να δημιουργεί παράλληλες προσπάθειες· επισημαίνει τη σημασία της ενίσχυσης των τοπικών και περιφερειακών ικανοτήτων για τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας και, όποτε αυτό είναι εφικτό, της ύπαρξης διαδικασιών χωρίς αποκλεισμούς στο πλαίσιο των οποίων οι τοπικές αρχές, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας και οι πληγέντες πληθυσμοί συμμετέχουν στη διαδικασία του σχεδιασμού·

41.  τονίζει την ανάγκη για νέο παγκόσμιο μοντέλο συμπληρωματικότητας στο οποίο θα βασίζεται η συνεργασία μεταξύ φορέων ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής συνεργασίας και το οποίο θα τους επιτρέπει σταδιακά να οικοδομούν ανθεκτικές και αυτοδύναμες κοινωνίες, ξεκινώντας από κοινές αναλύσεις και κοινό προγραμματισμό· τονίζει ότι παρόμοιο μοντέλο θα πρέπει να περιλαμβάνει, πρώτον, ενταξιακές στρατηγικές για αναπτυξιακούς φορείς για να γεφυρωθούν τα χάσματα στον τομέα, δεύτερον, τροποποιητές κρίσης στα αναπτυξιακά προγράμματα και, τρίτον, στρατηγικές εξόδου για ανθρωπιστικές ανταποκρίσεις, οι οποίες επιτρέπουν μια πιο ευέλικτη προσέγγιση, και να περιλαμβάνει επίσης αξιόπιστο και ευέλικτο πολυετή μηχανισμό χρηματοδότησης για την αντιμετώπιση παρατεταμένων κρίσεων· τονίζει τη σημασία της συνεργασίας με τις τοπικές ΜΚΟ και τους ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών, προκειμένου να δημιουργηθούν μόνιμες δομές σε περιοχές ευάλωτες στις συγκρούσεις·

42.  καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει πρωτοβουλία για τη σύνδεση της ανθρωπιστικής βοήθειας, της αναπτυξιακής συνεργασίας και της ανθεκτικότητας κατά συστηματικότερο τρόπο, ώστε να μπορέσει η ΕΕ να ανταποκριθεί με πιο ευέλικτο και αποτελεσματικό τρόπο στις αυξανόμενες ανάγκες και να προωθήσει ένα διάλογο προβληματισμού, κατά τη διάρκεια της WHS, για τη βελτίωση της εν λόγω σύνδεσης · καλεί την ΕΕ να αξιοποιήσει την ενδιάμεση αναθεώρηση του ισχύοντος πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, προκειμένου να ενισχύσει περαιτέρω την ανθρωπιστική/αναπτυξιακή σύνδεση·

43.  τονίζει τη σημασία της μείωσης του κινδύνου καταστροφών για την ανθεκτικότητα σε τέσσερις τομείς προτεραιότητας: 1) κατανόηση των κινδύνων καταστροφών· 2) ενίσχυση της διαχείρισης των κινδύνων για την αντιμετώπιση του κινδύνου καταστροφών· 3) επένδυση στη μείωση του κινδύνου καταστροφών για ανθεκτικότητα, σχέδια έκτακτης ανάγκης και συστήματα έγκαιρης ειδοποίησης, και 4) ενίσχυση της ετοιμότητας στις περιπτώσεις καταστροφών, με στόχο την αποτελεσματική παρέμβαση και την «καλύτερη ανοικοδόμηση» στο πλαίσιο της ανάκαμψης, της αποκατάστασης και της ανασυγκρότησης·

44.  καλεί τα κράτη μέλη και τους λοιπούς χορηγούς να ενισχύσουν και να αναπτύξουν εθνικά νομικά πλαίσια για την ανάληψη ανθρωπιστικής δράσης, τη μείωση του κινδύνου καταστροφών και τη διαχείριση καταστροφών με βάση διεθνείς νόμους, κανόνες και αρχές για την αντιμετώπιση καταστροφών· επισημαίνει ότι η ετοιμότητα στις περιπτώσεις καταστροφών, η μείωση του κινδύνου και η ανθεκτικότητα πρέπει να ενσωματώνονται συστηματικά στα σχέδια απόκρισης που εκπονούνται από τοπικούς, περιφερειακούς και εθνικούς διοικητικούς φορείς, βιομηχανίες και την κοινωνία των πολιτών και, ταυτόχρονα, να ενισχύονται με επαρκή χρηματοδότηση και μεγαλύτερη καινοτομία στους τομείς της πρόβλεψης και της κατάρτισης προτύπων διαχείρισης κινδύνου·

45.  καλεί τη WHS να δώσει μεγάλη έμφαση στο ζήτημα της αλλαγής του κλίματος και της ανθρωπιστικής δράσης· είναι της άποψης ότι στο πλαίσιο αυτό πρέπει να υπάρχει σχεδιασμός και να δημιουργηθεί ανθεκτικότητα για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, μεταξύ άλλων για τα φαινόμενα εκτοπισμού και μετανάστευσης που προκαλούνται από το κλίμα, σε κάθε σχετική διαδικασία χάραξης πολιτικής σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεχίσουν, στο πλαίσιο αυτό, να λαμβάνουν τολμηρές πολιτικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής·

Μετασχηματισμός μέσω της καινοτομίας

46.  τονίζει ότι η καινοτομία πρέπει να αξιοποιεί πολλαπλές πηγές και ειδικότερα τις γνώσεις των πληγέντων πληθυσμών, της κοινωνίας των πολιτών και των τοπικών κοινοτήτων στην πρώτη γραμμή ανταπόκρισης· τονίζει τη σημασία, κατά τη διάρκεια των ανθρωπιστικών παρεμβάσεων, των ελάχιστων ανθρωπιστικών προτύπων για να ενισχυθούν ουσιαστικές δημόσιες υπηρεσίες όπως η εκπαίδευση, η διατροφή, η υγεία, η στέγαση, η ύδρευση και οι συνθήκες υγιεινής· πιστεύει ότι οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και οι διατομεακές εταιρικές σχέσεις - όταν ο δημόσιος τομέας και ο ιδιωτικός έχουν κοινές αξίες και προτεραιότητες που ευθυγραμμίζουν τους επιχειρηματικούς στόχους με τους αναπτυξιακούς στόχους της ΕΕ, και τηρούν τα διεθνή πρότυπα για την αποτελεσματικότητα της ανάπτυξης - θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέσο για τη συμπλήρωση της δημόσιας ανταπόκρισης στις αυξανόμενες ανθρωπιστικές ανάγκες· σημειώνει ότι η άμεση χρηματική βοήθεια, όταν ευθυγραμμίζεται με τις αρχές της αποτελεσματικότητας της βοήθειας, αποτελεί αποτελεσματικό παράδειγμα καινοτομίας στην ανθρωπιστική βοήθεια·

47.  επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινές αρχές όσον αφορά την παροχή άμεσης χρηματικής βοήθειας με πολλαπλό σκοπό για την ανταπόκριση σε ανθρωπιστικές ανάγκες· αναγνωρίζει ότι, παρόλο που μικρό μόνο μέρος της ανθρωπιστικής βοήθειας έχει επί του παρόντος χρηματικό χαρακτήρα, η χρήση χρηματικής βοήθειας έχει σημαντικές δυνατότητες ως καινοτόμος, αξιοπρεπής, ασφαλής, ευέλικτος, οικονομικά αποδοτικός τρόπος ο οποίος λαμβάνει υπόψη τη διάσταση του φύλου και καλύπτει τις επείγουσες βασικές ανάγκες των πλέον ευάλωτων· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της, ενόψει της WHS, να προωθήσουν τις κοινές αρχές και τη χρήση της άνευ όρων χρηματικής βοήθειας με βάση την ανάλυση του περιβάλλοντος και της ανταπόκρισης, υποστηρίζοντας παράλληλα έναν μηχανισμό παρακολούθησης·

48.  καλεί την ΕΕ να προωθήσει και να στηρίξει μια παγκόσμια συμμαχία ανθρωπιστικής καινοτομίας για την ανάπτυξη οικουμενικών, κοινών δεοντολογικών προσεγγίσεων σύμφωνα με τις ανθρωπιστικές αρχές και τις αρχές του ΟΗΕ για καινοτομία και τεχνολογία στην ανάπτυξη, για να διασφαλιστεί ότι όλες οι επενδύσεις στην ανθρωπιστική καινοτομία σχεδιάζονται με στόχο τη βελτίωση των αποτελεσμάτων στους πληγέντες πληθυσμούς· ζητεί τη σύσταση ταμείων ανθρωπιστικής καινοτομίας σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο·

49.  αναγνωρίζει ότι η καινοτομία μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση νέων προκλήσεων και στη βελτίωση υφιστάμενων προγραμμάτων, μέσω της ενσωμάτωσης νέων εξελίξεων σε άλλους τομείς με σκοπό το σχεδιασμό, την ενίσχυση και την ανάπτυξη μοντέλων που επιτρέπουν το άνοιγμα νέων δρόμων για την υπέρβαση ανθρωπιστικών προκλήσεων·

50.  υπογραμμίζει τον ρόλο των νέων τεχνολογιών και των καινοτόμων ψηφιακών εργαλείων στην οργάνωση και τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας, ιδίως όσον αφορά τη διανομή και την παρακολούθηση της βοήθειας, την επιτήρηση των καταστροφών, την ανταλλαγή πληροφοριών, τον συντονισμό μεταξύ χορηγών και τη διευκόλυνση των σχέσεων μεταξύ υπηρεσιών παροχής βοήθειας και τοπικών κυβερνήσεων, ιδίως σε απομακρυσμένες περιοχές και σε ζώνες καταστροφών· επισημαίνει ότι η Αφρική, ιδίως η υποσαχάρια Αφρική, βιώνει επί του παρόντος μια ψηφιακή επανάσταση στις κινητές επικοινωνίες, με ραγδαία αύξηση των συνδρομών κινητής τηλεφωνίας (και της χρήσης κινητού διαδικτύου), με αποτέλεσμα τα εν λόγω εργαλεία και οι εν λόγω υπηρεσίες να διαδραματίζουν κομβικό ρόλο στην εφαρμογή συστημάτων έγκαιρης ειδοποίησης, καθώς και στην άμεση ενημέρωση για ζητήματα υγείας, περιοχές κινδύνου και σημεία παροχής βοήθειας·

51.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να στηρίξουν, με σεβασμό στις ανθρωπιστικές αρχές και τα πρότυπα δεοντολογίας, τη συμμετοχή των επιχειρήσεων, ιδίως των ΜΜΕ, μέσω της δημιουργίας ενός επιχειρηματικού οδηγού δράσης και της προώθησης των τοπικών και περιφερειακών πλατφορμών εταιρικών σχέσεων, με στόχο τη δομημένη, συντονισμένη και βιώσιμη συμμετοχή των επιχειρήσεων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη της ΕΕ να ενσωματώσουν καλύτερα τις επιχειρήσεις στα εθνικά τους σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και στους μηχανισμούς λογοδοσίας·

52.  καλεί την ΕΕ να διερευνήσει και να ενθαρρύνει τις εταιρικές σχέσεις, μεταξύ άλλων, με νεοσύστατες επιχειρήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες και εταιρείες τεχνολογίας, με στόχο την ανάπτυξη εργαλείων ετοιμότητας και λειτουργίας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης· τονίζει την ανάγκη στήριξης και περαιτέρω ανάπτυξης της παγκόσμιας χαρτογράφησης των διαθέσιμων μέσων και ικανοτήτων του ιδιωτικού τομέα από το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (OCHA), προκειμένου να ενισχυθεί η τεχνική συνεργασία στις προσπάθειες αντιμετώπισης των καταστροφών·

53.  καλεί την ΕΕ και τους ανθρωπιστικούς της εταίρους να ταχθούν, στο πλαίσιο της WHS, υπέρ της αναβαθμισμένης συμμετοχής των νέων στις διαδικασίες ανθρωπιστικής ετοιμότητας και ανάκαμψης και να προωθήσουν προγράμματα εθελοντισμού·

54.  υπογραμμίζει το σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το πρόγραμμα εθελοντών ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ αφενός στην πρακτική εφαρμογή των αποφάσεων που θα ληφθούν στην επικείμενη WHS, και, αφετέρου, στο πλαίσιο της αναθεωρημένης ευρωπαϊκής συναίνεσης για την ανθρωπιστική βοήθεια· τονίζει ότι η εμπειρία των εθελοντών, παράλληλα με την εμπειρία άλλων ανθρωπιστών ακτιβιστών, μπορεί να διαδραματίσει καίριο ρόλο στη θέσπιση βέλτιστων πρακτικών και μέσων εφαρμογής·

55.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να προωθήσουν, κατά τη διάρκεια της WHS, το σημαντικό ρόλο της προάσπισης της ανθρωπιστικής βοήθειας, δεδομένου ότι η βοήθεια αυτή μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό τρόπο ενίσχυσης της προστασίας και της καινοτομίας·

56.  υπογραμμίζει ότι οι δεσμεύσεις που θα αναληφθούν στην Κωνσταντινούπολη πρέπει να υλοποιηθούν στο επίπεδο της ΕΕ και των κρατών μελών της· καλεί, ως εκ τούτου, την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να καταρτίσουν από κοινού με άλλους ανθρωπιστικούς φορείς, θεματολόγιο για την επιχειρησιακή εφαρμογή των αποτελεσμάτων της διάσκεψης κορυφής μετά την Κωνσταντινούπολη· τονίζει ότι είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί προβλέψιμη και έγκαιρη χρηματοδότηση της ανθρωπιστικής βοήθειας μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ, διασφαλίζοντας ότι οι αναλήψεις ανθρωπιστικών υποχρεώσεων της ΕΕ χρηματοδοτούνται συστηματικά και στο σύνολό τους με ισόποσες πιστώσεις πληρωμών·

57.  ζητεί την κατάρτιση ενός νέου συνεκτικού και σταθερού σχεδίου δράσης για την ευρωπαϊκή συναίνεση για την ανθρωπιστική βοήθεια, το οποίο θα διασφαλίζει αμερόληπτες και αποτελεσματικές ευρωπαϊκές ανθρωπιστικές παρεμβάσεις που θα είναι προσαρμοσμένες στο τοπικό πλαίσιο, θα λαμβάνουν υπόψη τους παράγοντες της ηλικίας και του φύλου, δεν θα εισάγουν διακρίσεις και θα αναπτύσσονται ανάλογα με τις ανάγκες·

58.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας και στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Εισαγωγή

Ο κόσμος αντιμετωπίζει ανθρωπιστικές κρίσεις άνευ προηγουμένου όσον αφορά τον αριθμό τους, την κλίμακά τους και τη διάρκειά τους. Παράλληλα με τις διαρκείς, παρατεταμένες, ανθρωπογενείς συγκρούσεις και επανειλημμένες φυσικές καταστροφές, έκτακτες καταστάσεις επιπέδου 3 στη Συρία, το Ιράκ, την Υεμένη, το Νότιο Σουδάν και την Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία και η επιδημία του Έμπολα στη Δυτική Αφρική έχουν οδηγήσει σε απότομη αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας.

Μετά την ανοδική τάση της αναγκαστικής εκτόπισης πληθυσμών, οι πρόσφυγες και οι εσωτερικά εκτοπισμένοι πληθυσμοί σήμερα είναι περισσότεροι από ό,τι μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό έχει ως συνέπεια τη δραματική αύξηση των ανθρώπων που αναζητούν καταφύγιο πραγματοποιώντας θαλάσσια ταξίδια που είναι επικίνδυνα για τη ζωή τους.

Οι χρόνιες ανάγκες που δημιουργούν αυτές οι συγκρούσεις και οι καταστροφές δοκιμάζουν τα όρια του συστήματος ανθρωπιστικής ανταπόκρισης. Ενώ το χάσμα μεταξύ των ανθρωπιστικών αναγκών και των διαθέσιμων λειτουργικών και οικονομικών μέσων για την κάλυψή τους μεγαλώνει περισσότερο, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Ban Ki-Moon συγκάλεσε για πρώτη φορά Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής (WHS).

Η WHS, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο του 2016, θα επιδιώξει να αναμορφώσει και να προσαρμόσει το ανθρωπιστικό σύστημα σε σχέση με τα ταχέως μεταβαλλόμενα χαρακτηριστικά των έκτακτων καταστάσεων και να καταστήσει την ανθρωπιστική δράση αποδοτικότερη, αποτελεσματικότερη και πιο κατάλληλη για το μέλλον. Υπάρχει σαφής έκκληση για μεγαλύτερη προσέγγιση της ανθρωπιστικής και της αναπτυξιακής κοινότητας και για μετατόπιση της εστίασης από την ανταπόκριση στην πρόληψη και την πρόβλεψη.

Προκλήσεις για τη δομή της ανθρωπιστικής βοήθειας

Οι τελευταίες παγκόσμιες συζητήσεις στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής δράσης έλαβαν χώρα πριν από σχεδόν είκοσι πέντε έτη. Το ανθρωπιστικό περιβάλλον έχει αλλάξει σημαντικά έκτοτε, ιδίως λόγω της σταθερής αύξησης του αριθμού, του μεγέθους και της επιμονής των καταστάσεων έκτακτης ανθρωπιστικής ανάγκης, που προκύπτουν από ανθρωπογενείς συγκρούσεις και φυσικές καταστροφές, και η κατάσταση επιδεινώνεται λόγω παγκόσμιων τάσεων όπως της κλιματικής αλλαγής.

Παρόλο που η χρηματοδότηση έχει αυξηθεί, οι ανάγκες αυξάνονται ακόμη ταχύτερα, με αποτέλεσμα να διευρύνεται το χάσμα. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων μικρού αριθμού παρατεταμένων συγκρούσεων, ιδίως των καταστάσεων επιπέδου 3, ενώ η αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών των κρίσεων και των συγκρούσεων μπορεί να είναι επιτυχής μόνο μέσω μακροπρόθεσμης πολιτικής δέσμευσης και πρόληψης. Παράλληλα με την ανάγκη για αντιμετώπιση των αυξανόμενων ελλείψεων, αυξάνονται επίσης οι απαιτήσεις για λογοδοσία.

Επιπλέον, η ανθρωπιστική ανταπόκριση σήμερα αντιμετωπίζει σταθερή διάβρωση της τήρησης του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ο άμαχος πληθυσμός, περιλαμβανομένων των εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας - οι οποίοι συχνά βρίσκονται εκεί που βρίσκονται λίγοι - γίνονται ολοένα περισσότερο στόχος σε συγκρούσεις, με αποτέλεσμα την αύξηση των θανάτων και των εκτοπισμών.

Οι κίνδυνοι για την ασφάλεια ενδέχεται να αυξηθούν εξαιτίας της αντίληψης ότι η ανθρωπιστική βοήθεια χρησιμοποιείται για πολιτικούς ή οικονομικούς σκοπούς. Η αυξημένη ανασφάλεια μειώνει τον ήδη περιορισμένο ανθρωπιστικό χώρο, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η πρόσβαση του προσωπικού και των δικαιούχων της ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ η πρόσβαση αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την κάλυψη των αναγκών επί τόπου. Στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας υπάρχει επίσης εκτεταμένη συμμετοχή παραγόντων, μεταξύ άλλων του στρατού.

Παρόλο που περαιτέρω προσπάθειες υπό την ηγεσία του ΟΗΕ, ιδίως μέσω της Μόνιμης Διοργανικής Επιτροπής (IASC) και του Μετασχηματιστικού Θεματολογίου, έχουν στοχεύσει στην κάλυψη ορισμένων κενών στο πολυμερές σύστημα ανταπόκρισης, τα βασικά ζητήματα του συντονισμού, της ανθρωπιστικής χρηματοδότησης και των εταιρικών σχέσεων εξακολουθούν να χρήζουν διευθέτησης. Ο προβληματισμός σχετικά με την προσαρμογή της δομής της ανθρωπιστικής βοήθειας στις νέες συνθήκες είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.

Πώς μπορεί να συμβάλει η ΕΕ;

Ως κύριος χορηγός και βασικός παγκόσμιος παράγοντας στην ανθρωπιστική βοήθεια, η ΕΕ έχει τόσο την ευθύνη όσο και την απαραίτητη μόχλευση για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην αναζήτηση αποδοτικότερων και αποτελεσματικότερων τρόπων για να καλυφθούν οι ανάγκες των πληγέντων από συγκρούσεις και καταστροφές. Η ΕΕ υπήρξε πρωτοπόρος όσον αφορά ορθές πρακτικές και καινοτόμες προσεγγίσεις της ανθρωπιστικής βοήθειας και θα πρέπει να μοιραστεί ενεργά τις γνώσεις της. Ως μοναδική περιφερειακή οργάνωση, η ΕΕ έχει επιφέρει προστιθέμενη αξία την οποία μπορεί να αναδείξει, παρόλο που θα χρειαστεί να εξετάσει και τη δική της διάρθρωση.

Η ΕΕ έχει ασχοληθεί με το πώς μπορεί να αντιμετωπίσει τις συστημικές προκλήσεις της υφιστάμενης δομής της βοήθειας. Κατέστη σαφές ότι η κουλτούρα αντίδρασης πρέπει να μετασχηματιστεί σε κουλτούρα πρόβλεψης· πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για την πρόληψη κρίσεων, περιλαμβανομένων των επαναλαμβανόμενων κρίσεων, και να δοθεί περισσότερη έμφαση σε ζητήματα όπως την προσαρμογή και την οικοδόμηση ανθεκτικότητας, ιδίως μέσω της γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ ανθρωπιστικής βοήθειας και μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.

Παρόλο που το πλαίσιο εφαρμογής της ευρωπαϊκής κοινής αντίληψης για την ανθρωπιστική βοήθεια χρειάζεται ανανέωση, η ΕΕ θα πρέπει να βασίζεται σε αυτήν, καθώς αποτελεί την κοινή προσέγγιση αρχής της Ευρώπης, για να καθοδηγήσει τη συμβολή της στις διεργασίες της WHS, και θα πρέπει επίσης να τη χρησιμοποιήσει ως περιφερειακό μοντέλο που πρέπει να προωθηθεί. Η ΕΕ θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο χορηγίας μιας «παγκόσμιας κοινής αντίληψης για την ανθρωπιστική βοήθεια», η οποία θα αναγνωρίζει την ποικιλομορφία του σημερινού συστήματος ανθρωπιστικής ανταπόκρισης και θα αξιοποιεί όλους του συμπληρωματικούς ρόλους.

Κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων σε εμπόλεμες ζώνες

Κατά την προετοιμασία της διάσκεψης κορυφής, στις ευρείες διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη υπήρξε προβληματισμός σχετικά με σημαντικές προκλήσεις και καινοτόμες λύσεις σε τέσσερις αλληλένδετους θεματικούς τομείς: ανθρωπιστική αποτελεσματικότητα, μείωση της ευπάθειας και διαχείριση κινδύνου, μετασχηματισμός μέσω της καινοτομίας και κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων σε εμπόλεμες ζώνες. Ο τελευταίος τομέας κρίθηκε ως απόλυτη προτεραιότητα.

Παράλληλα με μια ισχυρή, ανανεωμένη δέσμευση σε βασικό επίπεδο, και ιδίως την επιβεβαίωση και διεύρυνση της κοινής αξίας των ανθρωπιστικών αρχών και του διεθνούς νομικού πλαισίου για την ανθρωπιστική δράση, περιλαμβανομένης της καταπολέμησης της ατιμωρησίας, η προστασία πρέπει να τοποθετηθεί στο επίκεντρο της ανθρωπιστικής δράσης.

Η πραγματική και η εικαζόμενη αμεροληψία, η ουδετερότητα και η ανεξαρτησία είναι απαραίτητα στοιχεία για να γίνονται δεκτοί οι ανθρωπιστικοί φορείς και για να μπορούν να ενεργούν σε συχνά πολύπλοκες συνθήκες πολιτικής και ασφάλειας. Η προσέγγιση αρχής για την ΕΕ θα πρέπει να αποτρέψει τη χειραγώγηση της βοήθειας, σύμφωνα με την αρχή «εντός αλλά εκτός».

Ανθρωπιστική αποτελεσματικότητα

Για να είναι η ανθρωπιστική βοήθεια αποτελεσματική και αποδοτική, πρέπει να καταλήγει στους πληγέντες πληθυσμούς, και ειδικότερα στις πλέον ευπαθείς ομάδες. Κατά την προετοιμασία της WHS, η ΕΕ θα πρέπει να προωθήσει την ανάληψη δράσεων που διασφαλίζουν ότι οι πληγείσες κοινότητες, ειδικότερα οι γυναίκες, τα παιδιά και οι πλέον ευπαθείς ομάδες, περιλαμβανομένων των δυσπρόσιτων πληθυσμών, έχουν πρόσβαση σε κατάλληλη αρωγή και ότι συμμετέχουν στις σχετικές διεργασίες λήψης αποφάσεων.

Παράλληλα με την προώθηση μιας προσέγγισης που λαμβάνει υπόψη τη διάσταση του φύλου στην ανθρωπιστική ανταπόκριση, η ΕΕ θα πρέπει να αναδείξει τις συγκεκριμένες ανάγκες προστασίας των παιδιών, και ειδικότερα την καίρια σημασία της εκπαίδευσης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Η λογοδοσία των ανθρωπιστικών φορέων, καταρχάς προς τους πληγέντες πληθυσμούς αλλά και προς τους πολίτες στις δωρήτριες χώρες, πρέπει να τονιστεί ως βασική πτυχή της παροχής βοήθειας.

Οι διαβουλεύσεις της WHS ανέδειξαν με σαφήνεια την ανάγκη για προσεγγίσεις τόσο βάσει αναγκών όσο και βάσει συνθηκών. Μέσω της πολυδιάστατης βοήθειάς της, η οποία συνδυάζει τη βοήθεια έκτακτης ανάγκης με μακροπρόθεσμες πολιτικές για την οικοδόμηση ανθεκτικότητας και την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών, η ΕΕ έχει σαφώς συγκριτικό πλεονέκτημα στην ανταπόκριση σε διάφορα είδη κρίσεων και αυτή την εμπειρογνωμοσύνη πρέπει να μοιραστεί με εταίρους σε περιφερειακό επίπεδο και πέραν αυτού, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια και η παροχή βοήθειας.

Η ανάγκη καθιέρωσης κοινών προτύπων αποτελεί βασικό θέμα στις συζητήσεις για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας. Με την ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια, η ΕΕ έχει καταστεί προωθητής ορθών πρακτικών και έχει αναλάβει πρωτοβουλίες με στόχο την ποιοτική βελτίωση της αξιολόγησης των αναγκών και της παροχής βοήθειας, όπως την πρωτοβουλία χρηστής ανθρωπιστικής χορηγίας. Η ΕΕ πρέπει να βασιστεί στις γνώσεις της για να συνεργαστεί περαιτέρω με τους εταίρους για ένα κοινό, αποτελεσματικό πλαίσιο για την ανθρωπιστική ανταπόκριση.

Χρηματοδότηση

Η έγκαιρη δράση, η προβλεψιμότητα και η ευελιξία παραμένουν βασικές προϋποθέσεις για την αποτελεσματική χρηματοδότηση της ανθρωπιστικής βοήθειας. Λόγω του χαρακτήρα των έκτακτων καταστάσεων, οι ανάγκες χρηματοδότησης τα τελευταία χρόνια έχουν υπερβεί κατά πολύ τις πιστώσεις του προϋπολογισμού της ΕΕ, με αποτέλεσμα να καταστούν πολύπλοκες οι άμεσες επεμβάσεις και να δημιουργηθούν καθυστερήσεις πληρωμών, με αρνητικές επιπτώσεις στους εταίρους υλοποίησης.

Το Κοινοβούλιο έχει υπογραμμίσει τη σημασία της διατήρησης πιστώσεων πληρωμών και ανάληψης υποχρεώσεων σε ίσα επίπεδα όσον αφορά το κεφάλαιο ανθρωπιστικής βοήθειας και το αποθεματικό επείγουσας βοήθειας. Παρόλο που οι δημοσιονομικοί περιορισμοί θα περιορίσουν τις δυνατότητες για αύξηση της συνολικής βοήθειας, η υφιστάμενη απόκλιση μεταξύ των έκτακτων ανθρωπιστικών αναγκών και των διαθέσιμων μέσων οδηγεί στον προβληματισμό σχετικά με την ισορροπία μεταξύ βοήθειας ανακούφισης και μακροπρόθεσμης βοήθειας.

Παράλληλα με νέους και καινοτόμους τρόπους χρηματοδότησης, περιλαμβανομένων των τακτικών συνεισφορών, πρέπει να συνεχιστεί η παγκόσμια δράση για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, για να περιληφθεί η οικοδόμηση εταιρικών σχέσεων με αναδυόμενους «μη παραδοσιακούς» δωρητές και πρέπει να διευρυνθούν περαιτέρω οι ευκαιρίες στον ιδιωτικό τομέα και να επανεξεταστεί η σχέση μεταξύ ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής χρηματοδότησης.

Μείωση της ευπάθειας και διαχείριση κινδύνου

Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι αντλούνται διδάγματα από παλαιότερες κρίσεις, ούτως ώστε το ανθρωπιστικό σύστημα να ενεργεί διαφορετικά, ειδικότερα σε σχέση με τους τοπικούς εταίρους, για την καλύτερη διαχείριση κινδύνου και τη μείωση της ευπάθειας. Η οικοδόμηση ανθεκτικότητας έχει καταστεί πρωταρχικός στόχος της ΕΕ σε επιρρεπείς σε κρίση χώρες. Η ΕΕ παρέχει ένα πλαίσιο για αύξηση της σύγκλισης μεταξύ ανθρωπιστικής βοήθειας και αναπτυξιακής πολιτικής, το οποίο περιλαμβάνει μεγαλύτερη ευελιξία στη χρηματοδότηση στρατηγικών μετάβασης και εξόδου.

Η αύξηση των επενδύσεων στην ενσωμάτωση και την τοπική εφαρμογή της μείωσης και της διαχείρισης του κινδύνου καταστροφών και της οικοδόμησης ετοιμότητας πρέπει να προαχθούν σθεναρά από την ΕΕ. Παράλληλα, η ΕΕ πρέπει να προωθήσει τις προσεγγίσεις της σχετικά με την ανθεκτικότητα και τη Σύνδεση Αρωγής, Αποκατάστασης και Ανάπτυξης (ΣΑΑΑ) ως τρόπους να αυξηθεί η σύγκλιση και η αποτελεσματικότητα της βοήθειας στο πλαίσιο των σύνθετων κρίσεων νέας γενιάς, καθώς και για να μεγιστοποιηθεί η συνοχή μεταξύ των διάφορων διεργασιών για μείωση του κινδύνου καταστροφών, ανάπτυξη και την κλιματική αλλαγή μετά το 2015.

Μετασχηματισμός μέσω της καινοτομίας

Οι διεργασίες της WHS πρέπει να εκληφθούν στο πλαίσιο συνεχών προσπαθειών για την αντιμετώπιση των αδυναμιών στο παγκόσμιο ανθρωπιστικό σύστημα. Εντούτοις, η δημιουργία μιας κουλτούρας καινοτομίας στην ανθρωπιστική βοήθεια μπορεί να αποτελέσει πρόκληση καθώς, ως ένα βαθμό, η καινοτομία είναι εφικτή μόνο εφόσον υπάρχει κάποιο επίπεδο ανοχής σε έργα υψηλού κινδύνου και μεγάλης κλίμακας. Ένας τρόπος για την αντιμετώπιση της συχνής απροθυμίας ανάληψης κινδύνων από τους δωρητές και άλλους φορείς, περιλαμβανομένων των ΜΚΟ, θα μπορούσε να είναι η ανάπτυξη δεοντολογικών προτύπων.

Συμπεράσματα

Οι πρωτοφανείς μεγάλες ανάγκες και οι περιορισμένοι πόροι δοκιμάζουν τα όρια του παγκόσμιου συστήματος ανθρωπιστικής ανταπόκρισης. Ταυτόχρονα, διακυβεύονται οι βασικές έννοιες της αξιοπρέπειας, του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης.

Η ΕΕ αναμένεται, και μπορεί, να αναλάβει ηγετικό ρόλο στις διεργασίες της WHS για ένα ισχυρό αποτέλεσμα που θα διέπεται από τις ανθρωπιστικές αρχές και θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των δικαιούχων. Για να επηρεάσει επιτυχώς τις διαπραγματεύσεις για το τελικό κείμενο και τη συνέχεια της διάσκεψης κορυφής, η ΕΕ θα πρέπει να εκφράσει εστιασμένες κοινές θέσεις στην Κωνσταντινούπολη και να επιδείξει ενότητα. Πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια για να καθοδηγήσει τη συμβολή της και να την προωθήσει ως μοντέλο για μια παγκόσμια αντίληψη.

Οι ευρείες διαβουλεύσεις των ενδιαφερόμενων μερών έχουν ήδη καταστήσει τις διεργασίες της WHS μοναδική ευκαιρία για συγκέντρωση διάφορων φορέων του τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας. Για να υλοποιηθούν οι συζητήσεις στην πράξη, η WHS θα πρέπει να εστιάσει στην οικοδόμηση συναίνεσης και αισθήματος ιδίας ευθύνης για το αποτέλεσμα. Λόγω της προσέγγισης πολλών ενδιαφερόμενων μερών, πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι κυβερνήσεις, ως βασικοί παράγοντες, αναλαμβάνουν δεσμεύσεις. Η ΕΕ πρέπει να θεωρήσει την WHS ως ευκαιρία για την οικοδόμηση εταιρικών σχέσεων και την εξεύρεση κοινής βάσης όσον αφορά τις ανθρωπιστικές αρχές και τα διεθνή πρότυπα, καθώς και για την ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού της βοήθειας.

Η ΕΕ θα πρέπει επίσης να συνεχίσει να τονίζει τον ουσιώδη ρόλο των ΜΚΟ στην ανθρωπιστική δράση και να διασφαλίζει ότι λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις τους στις διεργασίες και στο αποτέλεσμα.

Η WHS θα αποτελέσει το αποκορύφωμα τριετών παγκόσμιων διεργασιών διαβουλεύσεων. Η διάσκεψη αναμένεται να εγκρίνει ένα στρατηγικό τελικό κείμενο για το θεματολόγιο της ανθρωπιστικής δράσης μετά το 2016, και θα πρέπει να παράσχει επίσης επιχειρησιακές οδηγίες σχετικά με το πώς οι δεσμεύσεις όλων των βασικών ενδιαφερόμενων μερών θα μετουσιωθούν σε πράξεις.

Οι διεργασίες της WHS συμπίπτουν με σειρά διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων και άλλων συζητήσεων που θα διαμορφώσουν το αναπτυξιακό και ανθρωπιστικό τοπίο για τα ερχόμενα χρόνια. Με στόχο ένα πραγματικά μετασχηματιστικό θεματολόγιο για μετά το 2015, οι συμπληρωματικές διεργασίες του Σεντάι, της Αντίς Αμπέμπα, της Νέας Υόρκης, του Παρισιού και της Κωνσταντινούπολης θα πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται, ιδίως στο επιχειρησιακό σκέλος. Σε ιδανικές συνθήκες, η WHS θα αξιοποιήσει παλαιότερες συμβολές και θα επενδύσει σε αυτές, για τη μείωση και τη διαχείριση μελλοντικών ανθρωπιστικών κινδύνων.

Υπάρχει καιρός για προετοιμασία και καιρός για δράση. Ένα χρόνο πριν τη διάσκεψη, είναι πλέον καιρός για δράση.

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων

προς την Επιτροπή Ανάπτυξης

σχετικά με την προετοιμασία για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής: προκλήσεις και ευκαιρίες για την ανθρωπιστική βοήθεια

(2015/2051 (INI))

Εισηγήτρια: Elena Valenciano, πρόεδρος·

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Ανάπτυξης, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ανθρωπιστικές κρίσεις σχεδόν πάντα έχουν σαν αποτέλεσμα τεράστια ανθρώπινη δυστυχία για τους πληγέντες πολίτες, ιδιαίτερα γυναίκες και παιδιά, συμπεριλαμβανομένων και των παραβιάσεων των διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η προστασία των δικαιωμάτων των προσώπων σε περιπτώσεις ανθρωπιστικών κρίσεων είναι αναγνωρισμένη σύμφωνα με τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο ως αναπόσπαστο μέρος της ανθρωπιστικής βοήθειας, και θεωρείται ως ένα από τα βασικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν κατά την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο 2016·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης πρέπει να υπάρχει ισορροπία μεταξύ της «ενίσχυσης της αποδοτικότητας» και της «προάσπισης των αξιών»·

Ε.  ενθαρρύνει τη διεθνή κοινότητα που συγκαλείται στην Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής να υιοθετήσει μια ανθρωπιστική προσέγγιση με γνώμονα τα δικαιώματα, με στόχο την εξεύρεση καλύτερων τρόπων χωρίς αποκλεισμούς για την προστασία των αμάχων, με ιδιαίτερη έμφαση σε ευάλωτες ομάδες, όπως οι γυναίκες, τα παιδιά, οι θρησκευτικές και οι εθνοτικές μειονότητες, τον εντοπισμό των απειλών και των τρωτών σημείων, και την παρακολούθηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, βοηθώντας έτσι στην ενίσχυση του αγώνα κατά της ατιμωρησίας· εκφράζει την πεποίθηση ότι η προάσπιση της οικουμενικότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ενίσχυση της κοινής κατανόησης από όλους τους φορείς που εμπλέκονται στην ανθρωπιστική δράση, ενισχύει επίσης τις βασικές ανθρωπιστικές αρχές της ανθρωπιάς, της αμεροληψίας, της ουδετερότητας και της επιχειρησιακής ανεξαρτησίας· τονίζει πως χρειάζεται να τοποθετηθεί η προστασία στο κέντρο της ανθρωπιστικής δράσης και αποδοκιμάζει την κακή χρήση ή το μη σεβασμό των βασικών ανθρωπιστικών αρχών για πολιτικούς, στρατιωτικούς ή μη ανθρωπιστικούς σκοπούς· προειδοποιεί ότι η εν λόγω κακή χρήση υποσκάπτει και θέτει σε κίνδυνο τις πραγματικές ανθρωπιστικές αποστολές και το προσωπικό τους· επιμένει ότι τα μέτρα καταπολέμησης της τρομοκρατίας δεν πρέπει να υπονομεύουν τις ανθρωπιστικές προσπάθειες·

2.  τονίζει ότι, ειδικά σε παρατεταμένες συγκρούσεις και κρίσεις, όπου οι άμαχοι εκτοπίζονται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας για μεγάλο χρονικό διάστημα, η ανθρωπιστική δράση μπορεί να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην ενδυνάμωση των πληγέντων πληθυσμών, παρέχοντάς τους μια ισχυρότερη φωνή και αναγνωρίζοντας τα δικαιώματα και τις δυνατότητές τους· υπό την έννοια αυτή, επισημαίνει τη σημασία της ενίσχυσης των τοπικών και περιφερειακών ικανοτήτων για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και τη σημασία της ύπαρξης διαδικασιών χωρίς αποκλεισμούς στο πλαίσιο των οποίων οι τοπικές αρχές, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας και οι πληγέντες πληθυσμοί θα συμμετέχουν στη διαδικασία του σχεδιασμού· επισημαίνει, ωστόσο, τη σημασία της αντιμετώπισης των βαθύτερων αιτίων αυτών των παρατεταμένων συγκρούσεων και της εξεύρεσης μιας βιώσιμης πολιτικής λύσης για τις εν λόγω καταστάσεις·

3.  ζητεί την επικύρωση όλων των διεθνών νομικών πράξεων που αφορούν την προστασία του άμαχου πληθυσμού από όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων του 1951, και την ενσωμάτωσή τους στο εθνικό δίκαιο· καλεί όλα τα μέρη που ενέχονται στις διάφορες διενέξεις να σέβονται την πρόβλεψη ανθρωπιστικής βοήθειας και να συμμορφώνονται προς το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (ΔΑΔ)· τονίζει πως η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να παρακολουθούν την εφαρμογή του ΔΑΔ και ότι πρέπει να καλούν σε λογοδοσία τους υπεύθυνους παραβιάσεων, συμπεριλαμβανομένων και οι μη κρατικών φορέων·

4.  ενθαρρύνει τη διεθνή κοινότητα να εντείνει τις προσπάθειές της προκειμένου να διασφαλίσει την απρόσκοπτη πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια όλων των πληθυσμών που κινδυνεύουν· επαναλαμβάνει πως χρειάζεται οπωσδήποτε να προαχθεί η ασφάλεια, προστασία και ελευθερία κίνησης των επί τόπου εργαζομένων στον ανθρωπιστικό τομέα, οι οποίοι καθίστανται όλο και περισσότερο στόχος επιθέσεων και απειλών, ιδιαίτερα σε εμπόλεμες περιοχές· υπογραμμίζει την ανάγκη συνεργασίας στον τομέα της ανθρωπιστικής ανάπτυξης με χρήση νέων μεθόδων, συμπεριλαμβανομένης της κοινής ανάλυσης πολλαπλών κινδύνων, του πολυετούς προγραμματισμού και χρηματοδότησης, καθώς και στρατηγικών εξόδου για τους ανθρωπιστικούς φορείς·

5.  υπογραμμίζει τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν οι γυναίκες στην επιβίωση και αυτοανόρθωση των κοινοτήτων σε περιπτώσεις ανθρωπιστικών κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων και των καταστάσεων συγκρούσεων και μεταπολεμικών περιόδων· τονίζει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι ιδιαίτερες ανάγκες και να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, που αποτελούν την πλειοψηφία των πληγέντων και πλήττονται σοβαρότερα από τις ανθρωπιστικές κρίσεις· διαπιστώνει ότι η βία λόγω φύλου αποτελεί μία από τις πλέον εκτεταμένες αλλά λιγότερο αναγνωρισμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι κύριο εμπόδιο στην ισότητα των φύλων· υπενθυμίζει ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια που μένουν έγκυες κατόπιν βιασμού πρέπει να τυγχάνουν κατάλληλης στήριξης και να έχουν πρόσβαση στο πλήρες φάσμα των υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, όπως προβλέπεται στο ΔΑΔ· καλεί την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής να εξετάσει σφαιρικά τη διάσταση του φύλου κατά το μελλοντικό σχεδιασμό του ανθρωπιστικού συστήματος που θα προκύψει από αυτή τη διαδικασία διαβούλευσης·

6.  ζητεί να δίδεται ιδιαίτερη μέριμνα, όταν υπάρχουν παρατεταμένες ανθρωπιστικές κρίσεις, στην αποτελεσματική εξασφάλιση του δικαιώματος για εκπαίδευση, με την έλλειψη του οποίου απειλείται το μέλλον των παιδιών και η περαιτέρω ανάπτυξη της κοινωνίας· υπογραμμίζει την σπουδαιότητα της συνεχούς εκπαίδευσης για την προάσπιση και προαγωγή κοινών και οικουμενικών αξιών όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ισότητα, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα·

7.  υπογραμμίζει την ανάγκη παροχής τροφίμων, νερού, στέγασης, συνθηκών υγιεινής και ιατρικής περίθαλψης, ως θεμελιωδών δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινου όντος· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τον κίνδυνο επιδημιών που συνδέονται με τις κακές συνθήκες υγιεινής και την περιορισμένη πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό, αλλά και για την έλλειψη πρόσβασης σε βασικά φάρμακα στο πλαίσιο ανθρωπιστικών κρίσεων· καλεί την ΕΕ να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο διασφαλίζοντας επαρκή παροχή βασικών φαρμάκων και ασφαλούς πόσιμου νερού στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών κρίσεων·

8.  εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι η μετακίνηση εξαιτίας συγκρούσεων, φυσικών καταστροφών ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος, καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους ορισμένους πληθυσμούς· τονίζει ότι οι πρόσφυγες, οι εσωτερικά εκτοπισμένοι, τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων και άλλοι μετακινούμενοι που είναι εγκλωβισμένοι σε καταστάσεις κρίσεων οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους, πρέπει να δικαιούνται κατάλληλης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους· εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για τον άνευ προηγουμένου μεγάλο αριθμό προσφύγων, εξωτερικά εκτοπισμένων και μεταναστών στον κόσμο σήμερα, και καλεί την παγκόσμια κοινότητα να χρησιμοποιήσει την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής για να κινητοποιήσει τους απαραίτητους οικονομικούς και επιχειρησιακούς πόρους για να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση, εστιάζοντας ειδικότερα στα βαθύτερα αίτιά της· επισημαίνει τη σημασία του διαθρησκευτικού και διαπολιτισμικού διαλόγου για την αντιμετώπιση της μαζικής ροής προσφύγων· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να δώσουν προτεραιότητα στην παγκόσμια κρίση προσφύγων στις θέσεις και στις πολιτικές που θα υιοθετήσουν στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτού του κύματος προσφύγων, καθώς και τους λόγους που το προκάλεσαν· στο πλαίσιο αυτό, προτρέπει την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής να ζητήσει την εξεύρεση αποδοτικότερων τρόπων για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, τον περιορισμό της στρατολόγησης και της χρηματοδότησης τρομοκρατικών ενώσεων μέσω της πρόληψης και της καταπολέμησης τόσο της στρατολόγησης, της οργάνωσης, της μεταφοράς και του εξοπλισμού των τρομοκρατών, όσο και της χρηματοδότησης των ταξιδιών και των δραστηριοτήτων τους· υπογραμμίζει την αναγκαιότητα και τη σημασία της άμεσης κινητοποίησης που πρέπει να συνοδευτεί από ένα μακροπρόθεσμο συγκεκριμένο και ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης το οποίο θα πρέπει να εφαρμοστεί σε συνεργασία με τρίτες χώρες, τοπικούς, εθνικούς και περιφερειακούς φορείς για μια αποτελεσματική και αποδοτική προσέγγιση σ' ό, τι αφορά τα δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος των παράνομων διακινητών μεταναστών· επισημαίνει ότι το άρθρο 14 παρ. 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου εγγυάται το δικαίωμα αίτησης και λήψης ασύλου και τονίζει την υποχρέωση των κρατών να μην προβαίνουν σε επαναπροώθηση των προσφύγων· τονίζει η ΕΕ, τα κράτη μέλη της και όλοι οι διεθνείς φορείς χρειάζεται να συμμορφωθούν προς το διεθνές δίκαιο και να αναλάβουν σοβαρά την ευθύνη και το καθήκον τους να βοηθούν ανθρώπους που κινδυνεύουν·

9.  προτρέπει την ΕΕ να αναλάβει, ως ο μεγαλύτερος δωρητής ανθρωπιστικής βοήθειας στον κόσμο, ηγετικό ρόλο στην Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής, ζητώντας πιο ευέλικτες μεθόδους για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς και προορατικά μέτρα και εργαλεία για την αποτελεσματική πρόληψη κρίσεων· καλεί την ΕΕ και άλλους δωρητές να παραμείνουν πιστοί στις οικονομικές δεσμεύσεις τους και να αναπτύξουν τρόπους για να μειωθεί ο χρόνος που χρειάζεται για να μετατραπούν οι χρηματοδοτικές δεσμεύσεις σε επιτόπιες ενέργειες· επισημαίνει, παράλληλα, τη σημασία της υποβολής εκθέσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα ως μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης για την αντιμετώπιση κρίσεων, και ενθαρρύνει την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής να λάβει το θέμα αυτό υπόψη για τη μετάβαση από μια κουλτούρα αντίδρασης σε μια κουλτούρα πρόληψης·

10.  ενθαρρύνει όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, και ιδίως την ΓΔ ECHO της Επιτροπής, καθώς και τα κράτη μέλη, να μελετήσουν την εμπειρία που αποκτήθηκε, ώστε να τεθεί η μέριμνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον πυρήνα των προσπαθειών παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας εντός του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, και καλεί την ΕΕ να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στην προώθηση και τη βελτίωση της διαδικασίας αυτής· τονίζει τη σημασία της διασφάλισης της συνοχής και του συντονισμού των πολιτικών μεταξύ της ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ και της αναπτυξιακής βοήθειας, στη νέα κατάσταση για μια προσέγγιση της ΕΕ με γνώμονα τα δικαιώματα για την αναπτυξιακή συνεργασία. εκφράζει, ως προς το θέμα αυτό, τη βαθιά του λύπη για το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνεται στα μέσα που προτείνει η Επιτροπή για την προσέγγιση της αναπτυξιακής συνεργασίας με γνώμονα τα ανθρώπινα δικαιώματα, μια ανθρωπιστική δράση της ΕΕ· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή, να δεσμευτεί για την ανάπτυξη και την υιοθέτηση, στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής, μιας προσέγγισης με γνώμονα τα δικαιώματα για την ανθρωπιστική δράση της ΕΕ·

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

19.10.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0.

45

3

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Amjad Bashir, Bas Belder, Elmar Brok, Klaus Buchner, Javier Couso Permuy, Mark Demesmaeker, Georgios Epitideios, Eugen Freund, Michael Gahler, Richard Howitt, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Afzal Khan, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ryszard Antoni Legutko, Arne Lietz, Andrejs Mamikins, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Alojz Peterle, Andrej Plenković, Jozo Radoš, Charles Tannock, László Tőkés, Johannes Cornelis van Baalen, Geoffrey Van Orden

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Ignazio Corrao, Marielle de Sarnez, Neena Gill, Ana Gomes, Javi López, Urmas Paet, Traian Ungureanu

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Beatriz Becerra Basterrechea, Jonás Fernández, Arne Gericke, Enrique Guerrero Salom, Kinga Gál, Costas Mavrides, Momchil Nekov, Ricardo Serrão Santos, Jutta Steinruck, Renate Weber, Josef Weidenholzer, Bogdan Brunon Wenta, Tomáš Zdechovský, Ivan Štefanec

19.10.2015

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων

προς την Επιτροπή Ανάπτυξης

σχετικά με την προετοιμασία για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Διάσκεψη Κορυφής: προκλήσεις και ευκαιρίες για την ανθρωπιστική βοήθεια

(2015/2051 (INI))

Εισηγήτρια: Anna Hedh

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων καλεί την Επιτροπή Ανάπτυξης, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι αρκετές αναφορές από τις ζώνες έκτακτης ανάγκης και κρίσεων μαρτυρούν παραβιάσεις σε βάρος του άμαχου πληθυσμού, περιλαμβανομένων των παιδιών· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες και τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες στο πλαίσιο της σεξουαλικής βίας που χρησιμοποιείται ως όπλο για την τρομοκράτηση του πληθυσμού, την ταπείνωση και την καταστροφή των κοινοτήτων, τη διάλυση οικογενειών ή τη μεταβολή της εθνοτικής σύνθεσης των μελλοντικών γενεών· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συνέπειες της βίας εξακολουθούν να είναι αισθητές ακόμα και μετά το τέλος των εχθροπραξιών, με τη μορφή μολύνσεων και περιθωριοποιήσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία είναι δυνατόν να συνεχιστεί ή ακόμα και να αυξηθεί μετά την λήξη της σύγκρουσης όταν μετά τις εχθροπραξίες επικρατεί συνεχής έλλειψη σταθερότητας και ασφάλειας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία συνιστά απειλή για την ασφάλεια των εθνών και τροχοπέδη για την αποκατάσταση της ειρήνης μετά τις συγκρούσεις·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη την ραγδαία αύξηση των καταγγελιών για άσκηση σεξουαλικής βίας και βίας με βάση το φύλο και για σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση κατά τη διάρκεια καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και μετά από αυτές·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στις εμπόλεμες περιοχές, οι στρατιωτικές δυνάμεις συχνά μετατρέπουν σχολεία σε στρατόπεδα εκπαίδευσης, οπλοστάσια ή βάσεις στρατιωτικών επιχειρήσεων και ότι η χρήση των σχολείων και άλλων μορφών εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων για στρατιωτική χρήση εμποδίζει και περιορίζει τη χρήση των εν λόγω εγκαταστάσεων για τον προβλεπόμενο σκοπό τους από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, δυσχεραίνοντας την πρόσβαση στην εκπαίδευση, η οποία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία για την πρόληψη των διαφόρων μορφών διακρίσεων και καταπίεσης και συνιστά επίσης ανθρώπινο δικαίωμα κατοχυρωμένο στο άρθρο 26 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 38 της Σύμβασης για τα δικαιώματα των παιδιών, τα συμβαλλόμενα κράτη δεσμεύονται να εξασφαλίσουν τον σεβασμό των εφαρμοστέων κανόνων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης που αφορούν τα παιδιά· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ωστόσο, η προστασία και η εκπαίδευση των παιδιών σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και σε κρίσεις συγκαταλέγονται στις ανθρωπιστικές δράσεις που λαμβάνουν τη λιγότερη χρηματοδότηση·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει το δικαίωμα σε επαρκή υγειονομική περίθαλψη για τα θύματα της σεξουαλικής βίας που χρησιμοποιείται σε συγκρούσεις, όπως στην πρόληψη μακροπρόθεσμης σωματικής και ψυχολογικής βλάβης·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συγκρούσεις οδηγούν συχνά σε περισσότερα μονογονεϊκά νοικοκυριά ή νοικοκυριά με ανήλικο αρχηγό και δημιουργούν πρόσθετο φόρτο εργασίας για τις γυναίκες·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η μη ασφαλής έκτρωση θεωρείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως ένα από τα τρία βασικότερα αίτια της μητρικής θνησιμότητας·

Ε.  σημειώνει ότι οι κρίσεις δεν είναι ουδέτερες από πλευράς φύλου και ότι σε όλα τα στάδια του ανθρωπιστικού προγραμματισμού πρέπει να συνεκτιμάται η διάσταση του φύλου, με τη συμμετοχή ομάδων και οργανώσεων για τα δικαιώματα των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων τοπικών και περιφερειακών οργανώσεων· εκφράζει την ανάγκη να συνεκτιμάται και η οπτική των παιδιών στο θέμα των συγκρούσεων και της διαφύλαξης της ειρήνης, μέσω της απόδοσης προσοχής στις ανάγκες και τις απόψεις των παιδιών και τονίζει ότι η ανθρωπιστική δράση πρέπει να δίνει προτεραιότητα σε παρεμβάσεις για την προστασία της ζωής και την εκπαίδευση όλων των κοριτσιών και των αγοριών από τα πρώτα κιόλας στάδια της αντιμετώπισης των καταστροφών· επισημαίνει επίσης το γεγονός ότι κάθε σύγκρουση ή κρίση είναι μοναδική και πρέπει να αντιμετωπίζεται βάσει των προγενέστερων γνώσεων για την κατάσταση που επικρατεί·

2.  ενθαρρύνει τις επενδύσεις στην κατασκευή νοσοκομειακών εγκαταστάσεων που θα δέχονται γυναίκες θύματα σεξουαλικής βίας σε εμπόλεμες περιοχές στις οποίες ο άμαχος πληθυσμός αποτελεί στόχο βίας. φρονεί ότι τα νοσοκομεία αυτά θα μπορούσαν να βασιστούν στο πρότυπο του νοσοκομείου που δημιούργησε στη Δημοκρατία του Κονγκό ο κονγκολέζος γιατρός Denis Mukwege, νικητής του Βραβείου Ζαχάρωφ 2014, στα οποία οι γυναίκες που έχουν υποστεί βία λαμβάνουν παθολογική και ψυχοκοινωνική στήριξη για να αποκατασταθεί η βλάβη που τους προκάλεσε η σεξουαλική βία·

3.  χαιρετίζει την καθιέρωση μιας παραμέτρου για το φύλο στον ανθρωπιστικό προγραμματισμό· καλεί τους δωρητές να κάνουν χρήση αυτής της παραμέτρου για την παρακολούθηση της ενσωμάτωσης των θεμάτων που αφορούν τα φύλα στο σύνολο του ανθρωπιστικού κύκλου και θεωρεί αναγκαία τη συγκέντρωση στοιχείων χωρισμένων ανά φύλο και ανά ηλικία, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής ανά ηλικιακή ομάδα· καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς και παράγοντες που εργάζονται στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας να υιοθετήσουν στο πλαίσιο των εργασιών τους μια προσέγγιση που να συνεκτιμά τη διάσταση του φύλου·

4.  θεωρεί ότι η πρόσβαση στην εκπαίδευση έχει καθοριστική σημασία για τη χειραφέτηση των κοριτσιών και των γυναικών· τονίζει ότι η εκπαίδευση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης συμβάλλει στην πρόληψη των πρόωρων γάμων των κοριτσιών, της σεξουαλικής βίας και της βίας με βάση το φύλο, της πορνείας και της εμπορίας ανθρώπων· χαιρετίζει τις διεθνείς προσπάθειες που καταβάλλονται στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών για την προστασία σχολείων και πανεπιστημίων από στρατιωτική χρήση κατά τις ένοπλες συγκρούσεις· ζητεί η ολοκληρωμένη εκπαίδευση, περιλαμβανομένης της σεξουαλικής αγωγής, να αποτελεί βασικό μέρος όλων των ανθρωπιστικών δράσεων της ΕΕ σε κάθε κατάσταση έκτακτης ανάγκης·

5.  ενθαρρύνει τις επενδύσεις στη χειραφέτηση των γυναικών μέσω της στήριξης προγραμμάτων εξασφάλισης εισοδήματος που τις καθιστούν πολύ λιγότερο ευάλωτες και αυξάνουν σημαντικά την ανεξαρτησία τους, προάγοντας με αυτόν τον τρόπο τη βιώσιμη ανάπτυξη σύμφωνα με τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας που προωθούνται από τα Ηνωμένα Έθνη·

6.  ενθαρρύνει και διευκολύνει τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για την εισαγωγή αποτελεσματικότερων διαδικασιών με σκοπό την πρόληψη, την προετοιμασία και την προστασία από φυσικές, τεχνολογικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές, τόσο εντός όσο και εκτός της ΕΕ, μέσω της αναζήτησης νέων προσεγγίσεων στη διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας και περαιτέρω ευρωπαϊκών μέσων για την αντιμετώπιση της βίας με βάση το φύλο·

7.  ζητεί να συμπεριληφθούν ειδικές υπηρεσίες για τις έφηβες σε όλα τα μέτρα αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, δεδομένου ότι οι έφηβες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να συνάψουν αναγκαστικό γάμο ή να εξαναγκαστούν ακόμη και σε σεξουαλικές πράξεις έναντι αμοιβής ή σε πορνεία προκειμένου να βοηθήσουν τις οικογένειές τους που αγωνίζονται για να αντεπεξέλθουν στη φτώχεια και στο χάος που επιφέρουν οι καταστροφές·

8.  εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για την αύξηση της βίας με βάση το φύλο (GBV) σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης· καλεί τους κρατικούς και μη κρατικούς φορείς να συμμορφωθούν με τις νομικές υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και άλλων ισχυόντων κανόνων και να λάβουν μέτρα κατά της βίας με βάση το φύλο και του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων και να εξασφαλίσουν τη λογοδοσία των δραστών· καταδικάζει έντονα κάθε πράξη βίας με βάση το φύλο, ιδιαίτερα από το προσωπικό που εργάζεται στο πλαίσιο διεθνούς εντολής· επισημαίνει την διεθνώς αναγνωρισμένη νομική βάση για το δικαίωμα στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα δικαιώματα των θυμάτων σεξουαλικής βίας και των ατόμων που βιώνουν συγκρούσεις·

9.  τονίζει ότι, στις περιπτώσεις στις οποίες η εγκυμοσύνη απειλεί τη ζωή μιας γυναίκας ή ενός κοριτσιού ή προκαλεί αφόρητη ταλαιπωρία, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και/ή το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα δικαιολογούν τη διενέργεια ασφαλούς έκτρωσης αντί της διαιώνισης μιας κατάστασης που ισοδυναμεί με απάνθρωπη μεταχείριση· παροτρύνει όλους τους παράγοντες που εμπλέκονται σε συγκρούσεις να σέβονται το δικαίωμα πρόσβασης των θυμάτων στην απαραίτητη ιατρική περίθαλψη, περιλαμβανομένης της έκτρωσης, όπως προβλέπεται από τις Συμβάσεις της Γενεύης και τα πρόσθετα πρωτόκολλά τους·

10.  καταδικάζει απερίφραστα τη συνεχιζόμενη χρήση του βιασμού των γυναικών και των κοριτσιών ως πολεμικού όπλου· τονίζει ότι πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για να εξασφαλιστούν η τήρηση του διεθνούς δικαίου και η πρόσβαση των γυναικών και των κοριτσιών που κακοποιούνται κατά τη διάρκεια συγκρούσεων σε υγειονομική περίθαλψη και ψυχολογική φροντίδα· καλεί την ΕΕ, τα κράτη μέλη, τους διεθνείς οργανισμούς και την κοινωνία των πολιτών να εντείνουν τη συνεργασία με σκοπό την αύξηση της ευαισθητοποίησης και την καταπολέμηση της ατιμωρησίας·

11.  θεωρεί ότι όλο το προσωπικό που συμμετέχει στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, θα πρέπει να λαμβάνει επαρκή κατάρτιση που να συνεκτιμά τη διάσταση του φύλου, και ότι θα πρέπει να καταρτιστεί αυστηρός κώδικας δεοντολογίας για να αποτραπεί ενδεχόμενη κατάχρηση θέσης από αυτούς τους ανθρώπους και να εξασφαλιστεί έτσι ο σεβασμός στην ισότητα των φύλων·

12.  καλεί τους ανθρωπιστικούς φορείς να ενσωματώσουν στρατηγικές πρόληψης και μετριασμού της βίας με βάση το φύλο σε όλες τις τομεακές παρεμβάσεις τους, διευκολύνοντας τον εντοπισμό νέων χρηματοδοτικών μέσων της ΕΕ, και, για το σκοπό αυτό, να εξετάσουν τις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές για την ενσωμάτωση στην ανθρωπιστική δράση των παρεμβάσεων που σχετίζονται με τη βία λόγω φύλου, οι οποίες εκπονήθηκαν από την οργάνωση Global Protection Cluster. θεωρεί ότι οι ανθρωπιστικοί φορείς (περιλαμβανομένης της ΕΕ) πρέπει να συμβουλεύονται τα αγόρια και τα κορίτσια (ιδίως τις έφηβες) σε όλα τα στάδια της ετοιμότητας και της αντίδρασης για την αντιμετώπιση καταστροφών.

13.  καλεί τις ανθρωπιστικές οργανώσεις να ενισχύσουν τον συντονισμό τους με σκοπό τον εντοπισμό και την προστασία των θυμάτων και των πιθανών θυμάτων από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση·

14.  τονίζει την ανάγκη για ευπρόσιτες, ολοκληρωμένες και συντονισμένες υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας για όλες τις γυναίκες που βιώνουν καταστάσεις κρίσης.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

15.10.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

23

5

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Daniela Aiuto, Maria Arena, Catherine Bearder, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Viorica Dăncilă, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Mary Honeyball, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Vicky Maeijer, Barbara Matera, Angelika Mlinar, Maria Noichl, Marijana Petir, Jordi Sebastià, Michaela Šojdrová, Ernest Urtasun, Ángela Vallina, Jadwiga Wiśniewska, Jana Žitňanská

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Izaskun Bilbao Barandica, Stefan Eck, Arne Gericke, Kostadinka Kuneva, Constance Le Grip, Evelyn Regner, Monika Vana

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Jane Collins

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

15.10.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0

14

3

7

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Beatriz Becerra Basterrechea, Ignazio Corrao, Doru-Claudian Frunzulică, Nathan Gill, Charles Goerens, Enrique Guerrero Salom, Heidi Hautala, Maria Heubuch, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Linda McAvan, Norbert Neuser, Cristian Dan Preda, Lola Sánchez Caldentey, Elly Schlein, Pedro Silva Pereira, Davor Ivo Stier, Paavo Väyrynen, Bogdan Brunon Wenta, Rainer Wieland, Anna Záborská

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Marina Albiol Guzmán, Louis-Joseph Manscour, Paul Rübig, Joachim Zeller

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

14

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Charles Goerens, Paavo Väyrynen

EFDD

Ignazio Corrao

GUE/NGL

Lola Sánchez Caldentey

S&D

Doru-Claudian Frunzulică, Enrique Guerrero Salom, Louis-Joseph Manscour, Linda McAvan, Norbert Neuser, Elly Schlein, Pedro Silva Pereira

Verts/ALE

Heidi Hautala, Maria Heubuch

3

-

EFDD

Nathan Gill

PPE

Joachim Zeller, Anna Záborská

7

0

GUE/NGL

Marina Albiol Guzmán

PPE

Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Cristian Dan Preda, Paul Rübig, Davor Ivo Stier, Bogdan Brunon Wenta, Rainer Wieland

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+  :  υπέρ

-  :  κατά

0  :  αποχή

(1)

http://www.un.org/documents/ga/res/46/a46r182.htm

(2)

https://interagencystandingcommittee.org/iasc-transformative-agenda

(3)

https://docs.unocha.org/sites/dms/ROWCA/Coordination/Principles_of_Partnership_GHP_July2007.pdf

(4)

http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/64/290

(5)

https://interagencystandingcommittee.org/files/guidelines-integrating-gender-based-violence-interventions-humanitarian-action

(6)

http://www.preventionweb.net/files/43291_sendaiframeworkfordrren.pdf

(7)

http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/69/313

(8)

http://www.globalhumanitarianassistance.org/wp-content/uploads/2015/06/GHA-Report-2015_-Interactive_Online.pdf

(9)

https://www.humanitarianresponse.info/en/system/files/documents/files/gho-status_report-final-web.pdf

(10)

http://www.ghdinitiative.org/ghd/gns/principles-good-practice-of-ghd/principles-good-practice-ghd.html

(11)

ΕΕ L 163 της 2.7.1996, σ. 1

(12)

http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=URISERV:ah0009

(13)

ΕΕ L 122 της 24.4.2014, σ. 1.

(14)

https://ec.europa.eu/transparency/regdoc/rep/1/2015/EN/1-2015-335-EN-F1-1.PDF

(15)

Ε.Ε. L 347, 20.12.2013, σ. 924.

(16)

http://ec.europa.eu/echo/sites/echo-site/files/Gender_SWD_2013.pdf

(17)

http://ec.europa.eu/transparency/regdoc/rep/1/2015/EN/1-2015-406-EN-F1-1.PDF

(18)

http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/aar/doc/echo_aar_2014.pdf

(19)

http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-9420-2015-INIT/en/pdf

(20)

http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-9241-2015-INIT/en/pdf

(21)

http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/137319.pdf

(22)

http://www.preventionweb.net/files/37783_eccommunicationsdgs.pdf

(23)

http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_Data/docs/pressdata/EN/foraff/146311.pdf

(24)

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=JOIN:2015:0040:FIN:EN:PDF

(25)

https://www.worldhumanitariansummit.org/

(26)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0196.

(27)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0059.

(28)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0270.

(29)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0231.

(30)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0187.

(31)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0072.

(32)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0040.

(33)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0010.

(34)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0317.

(35)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0176.

(36)

http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=comnat:COM_2015_0419_FIN

(37)

http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?qid=1441187290883&uri=SWD:2015:166:FIN

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου