Διαδικασία : 2015/2060(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0027/2016

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0027/2016

Συζήτηση :

PV 11/04/2016 - 22
CRE 11/04/2016 - 22

Ψηφοφορία :

PV 12/04/2016 - 5.15
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2016)0108

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 690kWORD 188k
17.3.2016
PE 567.475v01-00 A8-0027/2016

σχετικά με το ρόλο της ΕΕ στο πλαίσιο των διεθνών οικονομικών, νομισματικών και ρυθμιστικών οργανισμών και οργάνων

(2015/2060(ΙΝΙ))

Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής

Εισηγήτρια: Sylvie Goulard

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με το ρόλο της ΕΕ στο πλαίσιο των διεθνών οικονομικών, νομισματικών και ρυθμιστικών οργανισμών και οργάνων

(2015/2060(ΙΝΙ))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών, όπως εκφράζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ),

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 121 και 138 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–  έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο αριθ. 14 της ΣΛΕΕ σχετικά με την Ευρωομάδα,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 20ής Οκτωβρίου 2010 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης και του πλαισίου σταθερότητας της Ένωσης, ειδικότερα στη ζώνη του ευρώ(1),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 11ης Μαΐου 2011 σχετικά με "την ΕΕ ως παγκόσμιο παράγοντα: ο ρόλος της σε πολυμερείς οργανισμούς"(2),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση(3),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 24ης Ιουνίου 2015, σχετικά με "την επανεξέταση του πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης: ανασκόπηση και προκλήσεις"(4),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Ιουλίου 2015 σχετικά με την "Οικοδόμηση μιας Ένωσης Κεφαλαιαγορών"(5),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της 25ης Φεβρουαρίου 2009 της ομάδας υψηλού επιπέδου για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία (έκθεση de Larosière),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση των Πέντε Προέδρων του Ιουνίου 2015 με την οποία ζητείται η ενοποίηση της εξωτερικής εκπροσώπησης της ζώνης του ευρώ,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων (A8-0027/2016),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, που επηρεάζει τη σωστή κατανομή των πόρων στην υπηρεσία της ανάπτυξης και της απασχόλησης, αποτελεί παγκόσμιο συλλογικό αγαθό·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αυξανόμενη αλληλεξάρτηση μεταξύ των οικονομιών σε όλο τον κόσμο καθιστά αναγκαία τη μετάβαση προς ολοένα και πιο παγκόσμιες μορφές διακυβέρνησης·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εάν η ΕΕ δεν είναι σε θέση να ομιλεί με μία φωνή σε διεθνείς οργανισμούς και όργανα, όλες οι ευρωπαϊκές τοποθετήσεις πρέπει να συντονιστούν ώστε η παγκόσμια διακυβέρνηση να διαμορφωθεί σύμφωνα με τους στόχους και τις αξίες των συνθηκών της ΕΕ·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να συνεισφέρει στη δημιουργία ενός δημοκρατικού πλαισίου με στόχο την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια συνεργασία μπορεί να οδηγήσει σε διύλιση των ευθυνών και έλλειψη λογοδοσίας επί ζημία της δημοκρατίας· ότι τα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει, όχι να περιοριστούν σε ρόλο απλού επικυρωτή αποφάσεων, αλλά να ενσωματωθούν ενεργά και πλήρως στο σύνολο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων·

ΣΤ  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι υφιστάμενοι διεθνείς οργανισμοί και όργανα, με τις δικές τους ξεχωριστές δομές διακυβέρνησης και αρμοδιότητες δράσης δημιουργήθηκαν διαχρονικά ως απάντηση σε κάθε συγκεκριμένη κατάσταση· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό έχει οδηγήσει σε πολυπλοκότητα, και ορισμένες φορές σε αλληλεπικάλυψη καθηκόντων και σε αδιαφάνεια του υφιστάμενου συστήματος και έλλειψη συνολικού συντονισμού·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 42 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001(6), δυνάμει των οποίων οι πολίτες της Ένωσης έχουν δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, πρέπει να εφαρμόζονται σε οργανισμούς και όργανα της Ένωσης που συμμετέχουν σε διεθνείς οργανισμούς και όργανα·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Συνθήκες προβλέπουν ότι κάθε πολίτης της Ένωσης και κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατοικεί ή έχει την καταστατική έδρα του σε ένα κράτος μέλος έχει δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, υπό οποιαδήποτε μορφή, των θεσμικών και άλλων οργάνων και των οργανισμών της Ένωσης (άρθρο 42 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων)· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ίδιος βαθμός διαφάνειας πρέπει να εφαρμόζεται στα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης που συμμετέχουν σε διεθνείς οργανισμούς και φόρα, ιδίως όταν θεσπίζουν κανόνες που επηρεάζουν τους πολίτες της ΕΕ·

Θ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η ποικιλία των νομικών δομών καθώς και των τρόπων χρηματοδότησης και λειτουργίας των διεθνών οικονομικών οργανισμών και οργάνων(7) καθιστά δύσκολη τη συνολική εποπτεία, παρά το ότι η συνέπεια στις διαδικασίες χρηματοδότησης και λειτουργίας έχει θεμελιώδη σημασία για τη διασφάλιση διεθνών ίσων όρων ανταγωνισμού· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι πραγματικοί διεθνείς οργανισμοί ευρέος σκοπού και ευρείας σύνθεσης που έχουν συσταθεί δυνάμει συνθηκών, ενώ η G20, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) και η Επιτροπή της Βασιλείας είναι άτυπα δημόσια όργανα με περιορισμένο αριθμό μελών, ορισμένα εκ των οποίων πήραν νέα ώθηση μετά την κρίση, ενώ ο Διεθνής Οργανισμός των Επιτροπών Χρηματιστηριακών Αξιών (IOSCO), η Διεθνής Ένωση Ασφαλιστικών Εποπτών (IAIS), ο Διεθνής Οργανισμός Εποπτών Συνταξιοδοτικών Συστημάτων (IOPS) και ο Οργανισμός Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB) είναι ιδιωτικές ενώσεις τεχνικού και τομεακού χαρακτήρα με μικρότερη ή μεγαλύτερη συμμετοχή των αντίστοιχων κλάδων·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ήδη υπάρχουν άτυπες επαφές, έστω και χωρίς συστηματικό χαρακτήρα, ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε ορισμένους από αυτούς τους οργανισμούς και όργανα·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαφάνεια είναι σημαντική για τη δημοκρατία, ενώ η προστασία των εμπορικά ευαίσθητων πληροφοριών πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη·

ΙΒ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η κρίση ώθησε την G20 να καταρτίσει ένα παγκόσμιο θεματολόγιο που εστιάζεται σε μια ουσιαστική δέσμη συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων, ενώ πιο μακροπρόθεσμα ένα αυθεντικό πολυμερές δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας είναι απαραίτητο στοιχείο για τη νομιμοποίησή της·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αντίστοιχοι ρόλοι των τραπεζών και των αγορών στη χρηματοδότηση της οικονομίας ποικίλλουν ανάλογα με τη χώρα·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που ξεκίνησε το 2008 αποκάλυψε την κραυγαλέα απουσία παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλά μακροοικονομικά θέματα απαιτούν μεγαλύτερο συντονισμό, ιδίως στον φορολογικό τομέα· ότι, κατά συνέπεια, κοινό στόχο όλων των ενδιαφερόμενων φορέων πρέπει να αποτελεί ο σχεδιασμός ολοκληρωμένου πλαισίου που θα παρέχει χρηματοπιστωτική σταθερότητα, καθώς και η διασφάλιση συνέπειας μεταξύ παγκόσμιου και τοπικού επιπέδου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δημιουργία νέων εποπτικών φορέων της ΕΕ δεν πρέπει να συνεπάγεται αυτομάτως την αύξηση του αριθμού των εκπροσώπων της ΕΕ, κάτι που μπορεί να έχει αντιδημοκρατικές συνέπειες, όπως να καταστεί πιθανότερος ο αποκλεισμός μειονοτήτων, και να δημιουργηθεί δυσαρέσκεια μεταξύ των εταίρων της ΕΕ·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΔΝΤ αποφάσισε να συμπεριλάβει το Renminbi στο καλάθι νομισμάτων που απαρτίζουν το Ειδικό Τραβηκτικό Δικαίωμα του ΔΝΤ· ότι αυτό έχει οδηγήσει σε μείωση του βάρους τόσο του ευρώ όσο και της λίρας στερλίνας, αλλά όχι σε αλλαγή του βάρους του αμερικανικού δολαρίου· ότι τούτο τονίζει την ανάγκη για μια ισχυρή ευρωπαϊκή φωνή·

1.   τονίζει την ανάγκη διευρυμένης διεθνούς συνεργασίας στα κανονιστικά ζητήματα, με ισχυρή συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

2.   ανησυχεί από την απουσία συνοχής, λόγω του κατακερματισμού και της ποικιλομορφίας των διάφορων οργανισμών/οργάνων, και από τις καθυστερήσεις υλοποίησης σχετικά με τις διατάξεις και τους προσανατολισμούς που συμφωνούνται σε διεθνές επίπεδο·

3.   ζητεί να διευκρινισθούν οι τομείς αρμοδιότητας του κάθε οργανισμού/οργάνου και οι τρόποι με τους οποίους λειτουργούν και χρηματοδοτούνται, συμπεριλαμβανομένων οικειοθελών εισφορών, δώρων και δωρεών, προκειμένου να εξασφαλίζεται η απουσία συμφέροντος και η νομιμότητα των αποφάσεων·

4.   ζητεί καλύτερη συνοχή πολιτικών και συντονισμό μεταξύ των παγκόσμιων θεσμικών οργάνων, με την εισαγωγή ολοκληρωμένων προτύπων δημοκρατικής νομιμότητας, διαφάνειας, λογοδοσίας και ακεραιότητας· θεωρεί ότι τούτο θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να αφορά:

- τις σχέσεις με το κοινό (για παράδειγμα, δημόσια πρόσβαση σε έγγραφα, ανοιχτός διάλογος με διάφορους ενδιαφερόμενους, καθιέρωση υποχρεωτικών μητρώων διαφάνειας και κανόνες για τη διαφάνεια των συνεδριάσεων των εκπροσώπων ομάδων συμφερόντων)·

- τους εσωτερικούς κανόνες (για παράδειγμα, έμψυχο δυναμικό με βάση τις δεξιότητες, χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, πρόληψη σύγκρουσης συμφερόντων)·

5.   εκτιμά πως η υπο-εκπροσώπηση των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών στους περισσότερους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς, νομισματικούς και ρυθμιστικούς οργανισμούς και όργανα δημιουργεί μια έλλειψη ισορροπίας και ότι, κατά συνέπεια, υπάρχει ο κίνδυνος να μην αντιμετωπίζονται σωστά τα ζητήματα που συνδέονται με τις ανισότητες ή με τη χρηματοδότηση των φτωχότερων χωρών·

6   θεωρεί ότι, πέραν των γεωγραφικών ανισοτήτων στην εκπροσώπηση, υπάρχουν επίσης ορισμένοι κλάδοι, ιδίως η κοινωνία των πολιτών, οι εκπρόσωποι των καταναλωτών και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, οι οποίοι υπο-εκπροσωπούνται στις διεθνείς συζητήσεις σχετικά με τα χρηματοπιστωτικά, νομισματικά και ρυθμιστικά όργανα· θεωρεί καθήκον αυτών των οργάνων και τομέων να προσπαθήσουν να βελτιωθεί η κατάσταση·

7.   εκφράζει την άποψη ότι η ΕΕ θα πρέπει να απλουστεύσει και να κωδικοποιήσει την εκπροσώπησή της σε πολυμερείς οργανισμούς/όργανα με σκοπό την αύξηση της διαφάνειας, της ακεραιότητας και της λογοδοσίας της συμμετοχής της Ένωσης στους εν λόγω οργανισμούς, την αύξηση στην επιρροή της και την προώθηση της νομοθεσίας που έχει εγκρίνει μέσω δημοκρατικής διαδικασίας· επιπλέον, θεωρεί ότι η ΕΕ πρέπει να καταστεί πιο προορατικός παγκόσμιος παράγοντας όσον αφορά τη διασφάλιση των μελλοντικών δεσμεύσεων της G20, όπως ο μετασχηματισμός του σκιώδους τραπεζικού συστήματος, η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων στα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, καθώς και να διασφαλιστεί ότι οι αναδυόμενοι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία θα εντάσσονται στην ατζέντα του αρμόδιου παγκόσμιου οργανισμού·

8.   καλεί τους ευρωπαϊκούς φορείς να εστιάσουν περισσότερο στην παγκόσμια ανταγωνιστικότητα των χρηματοπιστωτικών τομέων της ΕΕ κατά τη χάραξη πολιτικής σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο·

9.  υπενθυμίζει ότι η ΕΕ πρέπει να επιδιώξει να καταστεί πλήρες μέλος των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών, στις περιπτώσεις όπου αυτό δεν έχει ακόμα συμβεί και κρίνεται αναγκαίο (όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ)· καλεί τους σχετικούς οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να προβούν σε όλες τις απαραίτητες κανονιστικές τροποποιήσεις που θα καταστήσουν εφικτή την πλήρη συμμετοχή της ΕΕ·

10.   θεωρεί επιζήμιες για την Ευρωπαϊκή Ένωση τις καταστάσεις όπου ένας εκπρόσωπος ενός κράτους μέλους ή μιας εθνικής αρχής υποστηρίξει, στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου οργανισμού/οργάνου, θέσεις αντίθετες προς τις ευρωπαϊκές νομοθετικές ή κανονιστικές αποφάσεις που έχουν ληφθεί δημοκρατικά κατά πλειοψηφία· ζητεί, ως εκ τούτου, να ενισχυθεί και να καταστεί αποτελεσματικότερος ο συντονισμός μεταξύ των εν λόγω εκπροσώπων, για παράδειγμα μέσω της θέσπισης δεσμευτικών μηχανισμών·

11   τονίζει ότι είναι αναγκαίο η Επιτροπή, όταν εκπροσωπεί την Ένωση σε έναν διεθνή οργανισμό ή όργανο, ή παρακολουθεί έναν ιδιωτικό ειδικευμένο φορέα, να είναι περισσότερο άμεσα υπόλογη στους πολίτες· τονίζει τη σημασία του ρόλου του Κοινοβουλίου σε αυτήν τη διαδικασία·

12.   εκτιμά πως οι προτεραιότητες των οργανισμών και των σχετικών ομάδων εργασίας θα πρέπει να διευκρινισθούν και να επισημοποιηθούν· ότι η συστηματική προσφυγή στη συναίνεση όχι μόνο απειλεί να ανακόπτει τις εργασίες αλλά και να νοθεύει το περιεχόμενο των συστάσεων και ότι η σύνθεση των οργανισμών πρέπει να αντικατοπτρίζει την ποικιλία των τρόπων χρηματοδότησης των οικονομιών και των μοντέλων εποπτείας·

13.  τονίζει την ανάγκη να διενεργούνται εκ των προτέρων αξιολογήσεις κατά την ανάπτυξη ρυθμιστικών και εποπτικών πολιτικών και άλλων πολιτικών του χρηματοπιστωτικού τομέα σε παγκόσμιο επίπεδο· θεωρεί ότι εν λόγω αξιολογήσεις δεν θίγουν τα πολιτικά προνόμια των συννομοθετών·

14.   εκτιμά πως η εφαρμογή των συστάσεων από τα διάφορα συμμετέχοντα κράτη παραμένει ανεπαρκής εν όψει της δημιουργίας ίσων όρων ανταγωνισμού παγκοσμίως·

15.   σημειώνει ότι το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) συμμετέχει επί του παρόντος στην ανάπτυξη προτύπων στον ασφαλιστικό τομέα· αναγνωρίζει ότι η Διεθνής Ένωση Ασφαλιστικών Εποπτών (IAIS) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια ασφαλιστική πολιτική, αλλά τονίζει ότι η συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (EIOPA) θα είχε το όφελος της ενίσχυσης της συμβολής της ευρωπαϊκής ειδικής εμπειρογνωμοσύνης στον ασφαλιστικό τομέα και θα εξασφάλιζε ότι τα πρότυπα που αναπτύσσονται σε παγκόσμιο επίπεδο δεν αντιβαίνουν στη λογική που πρώτη ανέπτυξε η ΕΕ·

16.   χαιρετίζει το έργο του ΟΟΣΑ στον φορολογικό τομέα, ιδίως το σχέδιο των ΟΟΣΑ/G20 για τη διάβρωση της φορολογικής βάσης και τη μεταφορά κερδών (BEPS)· θεωρεί ότι η παρακολούθηση της εφαρμογής αποτελεί την επόμενη πρόκληση· τονίζει ότι ο συντονισμός μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών που είναι μέλη της ειδικής ομάδας χρηματοοικονομικής δράσης (FATF) πρέπει να βελτιωθεί προκειμένου να ακουστεί η φωνή της ΕΕ·

17   επικροτεί την προθυμία του Προέδρου της ΕΚΤ να συνεχίσει τη συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσον αφορά τον ρόλο της ΕΚΤ σε τραπεζικά θέματα, ιδίως στο πλαίσιο οργανισμών που θέτουν παγκόσμια πρότυπα, όπως το FSB·

18.   χαιρετίζει τις οργανωτικές διευθετήσεις που συμφωνήθηκαν μεταξύ των χωρών της ζώνης του ευρώ που είναι μέλη της Ασιατικής Επενδυτικής Τράπεζας Υποδομών, βάσει των οποίων τα εν λόγω μέλη της ζώνης του ευρώ εκπροσωπούνται στο Διοικητικό Συμβούλιο με μία και μόνη έδρα·

19.  διατυπώνει κατά συνέπεια τις ακόλουθες προτάσεις:

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να βασιστεί στις υφιστάμενες βέλτιστες πρακτικές σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο προκειμένου να εκπονήσει έναν ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας για τη διαφάνεια, την ακεραιότητα και τη λογοδοσία, που θα καθοδηγεί τις ενέργειες των εκπροσώπων της ΕΕ στους διεθνείς οργανισμούς και όργανα· ζητεί την ενεργό συμμετοχή του Κοινοβουλίου στη διαδικασία εκπόνησης∙

τονίζει ιδίως τις ανησυχίες του σε σχέση με το καταστατικό, τη χρηματοδότηση και λειτουργία των εν λόγω οργανισμών και οργάνων, την αλληλεπίδρασή τους με τις αρχές, τους ενδιαφερόμενους φορείς και με την κοινή γνώμη, την επικοινωνία τους και την πρόσβαση στα έγγραφά τους· τονίζει την ανάγκη να εξασφαλιστεί δίκαιη ισορροπία συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένων των ΜΚΟ με επαρκή τεχνική εμπειρογνωμοσύνη και οικονομικά μέσα, με σκοπό να ενισχυθεί η φωνή της κοινωνίας των πολιτών

καλεί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς, καθώς και τα κράτη μέλη, να προωθήσουν τη λογοδοσία κάθε Ευρωπαίου εκπροσώπου προς δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα·

ζητεί να εγκριθεί διοργανική συμφωνία με στόχο να επισημοποιηθεί ένας «χρηματοπιστωτικός διάλογος», ο οποίος θα οργανώνεται μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θα έχει ως στόχο την εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την έγκριση και τη συνεκτικότητα των ευρωπαϊκών θέσεων κατά τις παραμονές μεγάλων διαπραγματεύσεων, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι θέσεις αυτές θα συζητούνται και θα γίνονται γνωστές εκ των προτέρων, και θα εξασφαλίζεται η επακολούθηση, με την Επιτροπή να υποβάλλει τακτικά αναφορές για την εφαρμογή και τον έλεγχο αυτών των κατευθυντήριων γραμμών· προτείνει να είναι προσκεκλημένοι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα κράτη μέλη και, όποτε χρειάζεται, οι ιθύνοντες των ενδιαφερομένων διεθνών οργανισμών· θεωρεί ότι η περιοδικότητα και ο χαρακτήρας αυτού του διαλόγου (δημόσιος ή κεκλεισμένων των θυρών) θα ορίζονται ανάλογα με τις πρακτικές απαιτήσεις· είναι της γνώμης ότι είναι επίσης αναγκαία η ενεργός συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων στα αντίστοιχα επίπεδα, με έλεγχο των θέσεων που εκφράζουν οι εκπρόσωποι των κρατών μελών·

  θεωρεί ότι αυτές οι λεπτομερέστερες κατευθυντήριες γραμμές θα μπορούσαν να συμπληρώνονται από προορατικά ψηφίσματα "καθοδήγησης", που θα εγκρίνονται από το Κοινοβούλιο με την κατάλληλη συχνότητα, και που θα εκφράζουν την άποψή του σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς πολιτικής·

παρατηρεί ότι, στα θέματα όπου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι συννομοθέτης με το Συμβούλιο, ο διάλογος αυτός θα χρησιμεύει για τον προσδιορισμό της διαπραγματευτικής εντολής, ώστε να ενοποιούνται οι ευρωπαϊκές θέσεις βάσει νομοθετικών επιλογών λαμβανομένων κατά πλειοψηφία ή να αποτρέπονται ασυνέπειες σε σχέση με υπό έγκριση νομοθετήματα·

καλεί τους ευρωπαίους εκπροσώπους να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή κατά τις διεθνείς διαπραγματεύσεις στη συνοχή και τη συνέπεια μεταξύ των διεθνών απαιτήσεων/προτύπων και της εγκριθείσας δεσμευτικής νομοθεσίας της ΕΕ, καθώς και στο θέμα της συμμόρφωσης ώστε να διασφαλιστούν πραγματικά ίσοι όροι ανταγωνισμού παγκοσμίως·

ζητεί να ενισχυθεί η λογοδοσία της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με εξορθολογισμό της διαδικασίας καθορισμού των θέσεων της ΕΕ στις συνεδριάσεις της G20 σε τομείς πολιτικής που σχετίζονται με την απασχόληση, την ενέργεια, το εμπόριο, την ανάπτυξη και την καταπολέμηση της διαφθοράς·

παροτρύνει τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν χωρίς καθυστέρηση με τις διατάξεις περί ειλικρινούς συνεργασίας·

καλεί τα κράτη μέλη να αποδεχθούν την εκπροσώπηση της Τραπεζικής Ένωσης στην Επιτροπή της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία μέσω του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού·

καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει στο πρόγραμμα εργασίας της την εξωτερική διάσταση των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών κανονισμών, ήτοι το έργο που αναμένεται να επιτελεστεί στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και, προκειμένου να ενισχυθεί η συνοχή της εσωτερικής πολιτικής, να συστήσει ομάδα εργασίας για την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς·

λαμβάνει υπό σημείωση την πρωτοβουλία της Επιτροπής για πρόοδο προς μια ενιαία εκπροσώπηση της ζώνης του ευρώ στο ΔΝΤ· θεωρεί ότι τούτο δεν πρέπει να γίνει εις βάρος της δυνατότητας να αποτελέσει μακροπρόθεσμα η Ευρωπαϊκή Ένωση μία ενιαία ομάδα στο εσωτερικό του ΔΝΤ·

επισημαίνει ότι, βάσει του Πρωτοκόλλου αριθ. 14 της ΣΛΕΕ, ο ενισχυμένος συντονισμός των κρατών μελών που έχουν ως νόμισμα το ευρώ είναι ευθύνη της Ευρωομάδας, ο χαρακτήρας της οποίας είναι προσωρινός και ανεπίσημος σε αναμονή της υιοθέτησης του ευρώ ως νομίσματος από όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης· θεωρεί ότι η διαφάνεια και η λογοδοσία της Ευρωομάδας θα μπορούσαν να βελτιωθούν· είναι της γνώμης, σύμφωνα και με το πνεύμα της έκθεσης Thyssen της 20ής Νοεμβρίου2012(8), η οποία διατυπώνει βηματικές συστάσεις για την τραπεζική, την οικονομική, τη δημοσιονομική και την πολιτική ένωση, θα πρέπει να βρεθεί μια πιο επίσημη και μόνιμη λύση· υπενθυμίζει ότι η ανεξαρτησία του ρόλου του Ευρωπαίου Επιτρόπου του αρμόδιου για οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις χρήζει ενίσχυσης, συνοδευόμενης από ισχυρούς μηχανισμούς λογοδοσίας απέναντι τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στο Συμβούλιο·

θεωρεί ότι, πέρα από τη μοναδική περίπτωση του ΔΝΤ, μέσα στα επόμενα χρόνια πρέπει να εφαρμοστεί προοδευτικός εξορθολογισμός της εκπροσώπησης της ΕΕ, καταρχάς με ενίσχυση του συντονισμού και στη συνέχεια, ύστερα από αξιολόγηση, με ενοποίηση των εδρών· θεωρεί ότι η συμμετοχή στους εν λόγω οργανισμούς και τα όργανα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (ΕΕΑ), του Συμβουλίου/της Ευρωομάδας και των εθνικών αρχών· είναι της άποψης ότι η ΕΕ πρέπει παράλληλα να ασχοληθεί με τη λειτουργία των εν λόγω οργανισμών και οργάνων με στόχο να υπάρξει μετάβαση από τη συναίνεση σε ένα σύστημα ψηφοφορίας με σταθμισμένη πλειοψηφία·

υπογραμμίζει ότι είναι καθήκον της Επιτροπής, του Συμβουλίου ή, κατά περίπτωση, της Ευρωομάδας να ενισχύσουν τον συντονισμό μέσω προπαρασκευαστικών συνεδριάσεων· θεωρεί ότι, εν ανάγκη, πρέπει να συσταθούν νέες ad hoc ομάδες εργασίας του Συμβουλίου, όπως η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή (ΟΔΕ), η ομάδα εργασίας για θέματα ΔΝΤ (SCIMF), η ομάδα εργασίας της Ευρωομάδας (EWG) και η Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής (ΕΟΠ)·

ζητεί ενδελεχή εκτίμηση της διπλής έδρας που αναγνωρίζεται αυτή τη στιγμή στην Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και την Προεδρία της Επιτροπής κατά τις συνεδριάσεις της G20, προκειμένου να προσδιοριστεί σε ποιο βαθμό αυτή η διευθέτηση υποσκάπτει την εξωτερική αξιοπιστία της ΕΕ, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει μια ενιαία αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών· εκτιμά ότι, για να ενθαρρυνθεί η σύγκλιση των κρατών μελών που εκπροσωπούνται μεμονωμένα, είναι δυνατές διάφορες βελτιώσεις, οι οποίες θα συμβάλουν στην επίτευξη αποτελεσματικού συντονισμού πριν από τις συνεδριάσεις και θα προωθήσουν μια ισχυρή ευρωπαϊκή φωνή στις εν λόγω συνεδριάσεις·

καλεί τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ να προωθήσουν την κατάρτιση χάρτη πορείας προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός παγκόσμιου, βασισμένου σε συνθήκη, χρηματοπιστωτικού οργανισμού, στο πνεύμα των προτάσεων της έκθεσης de Larosière, με ευρεία αρμοδιότητα διατύπωσης συστάσεων, διαπραγμάτευσης ελάχιστων δεσμευτικών προτύπων, πολυμερείς μηχανισμούς διακανονισμού διαφορών και, όπου χρειαστεί, κυρώσεις· πιστεύει ότι η εμπειρία που έχει αποκτηθεί, ιδίως στον εμπορικό τομέα μέσω του ΠΟΕ, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να συγκροτηθούν οι προαναφερθέντες πολυμερείς μηχανισμοί διακανονισμού διαφορών· τονίζει ότι ο προτεινόμενος οργανισμός πρέπει να υπόκειται στα υψηλότερα δυνατά πρότυπα διαφάνειας και λογοδοσίας·

είναι της άποψης ότι πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή ρητή εντολή για την παροχή νέας ώθησης στην προαγωγή της πολυμέρειας στον τομέα της χρηματοπιστωτικής, νομισματικής και ρυθμιστικής διεθνούς συνεργασίας·

καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οποιεσδήποτε νομοθετικές προτάσεις της ΕΕ στον τομέα της οικονομίας θα είναι συμπληρωματικές των δράσεων σε παγκόσμιο επίπεδο·

20.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ποιός αποφασίζει; Ποιός ορίζει τους κανόνες που πλαισιώνουν τη δραστηριότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα; Απέναντι στους εμπειρογνώμονες, στα ιδιωτικά συμφέροντα, διαθέτουν τα κοινοβούλια και οι κυβερνήσεις ακόμη τον τελευταίο λόγο; Πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωζώνη προασπίζονται τα στρατηγικά τους συμφέροντα; Σε αυτές τις απλές, θεμιτές ερωτήσεις, τα ευρωπαϊκά όργανα και οι εθνικές κυβερνήσεις αδυνατούν να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις. Η παρούσα έκθεση προσπαθεί να συμβάλει, εξετάζοντας τη δράση της ΕΕ στο πλαίσιο μιας δεκάδας οργανισμών(9) πολιτικού και/ή τεχνικού χαρακτήρα.

Η παρούσα έκθεση στηρίζεται σε 3 διαπιστώσεις.

Λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, που είναι αποφασιστική για τις επενδύσεις και την οικονομική μεγέθυνση, εξαρτάται από την ικανότητα θέσπισης και επιβολής προτύπων και κανόνων δεοντολογίας σε υπερεθνική κλίμακα.

Η απαραίτητη αλλαγή κλίμακας δεν επιτρέπεται να οδηγήσει σε διύλιση των ευθυνών, επί ζημία της δημοκρατίας. Τα εθνικά κοινοβούλια ειδικότερα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν επιτρέπεται να περιοριστούν σε ρόλο καταγραφέα. Όσο ζωτικής σημασίας κι αν είναι μια πραγματογνωμοσύνη ανεξάρτητη από ιδιωτικά συμφέροντα και παιχνίδια μικροπολιτικής, εντούτοις πρέπει να επανεκκινήσει ο διάλογος μεταξύ εμπειρογνωμόνων και εκλεγμένων. Ένα πρόσφατο παράδειγμα καταδεικνύει το πρόβλημα: μπορεί η αξιολόγηση της εφαρμογής των προτύπων της συμφωνίας «Βασιλεία ΙΙΙ» (κεφαλαιακές υποχρεώσεις των τραπεζών) να μη συνεκτιμήσει ότι στην Ευρώπη οι τράπεζες και όχι οι αγορές είναι κυρίως εκείνες που χρηματοδοτούν τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις; Οι ιδιαιτερότητες αυτές επηρεάζουν εντούτοις σημαντικά την οικονομική μεγέθυνση, εξ ου και η ερμηνεία που ο ευρωπαίος νομοθέτης τους δίνει στα κείμενα CRD4 (10).

Τέλος, η ΕΕ και η ευρωζώνη οφείλουν να είναι σε θέση να προασπίζονται τα στρατηγικά συμφέροντά τους. Όμως, η εκπροσώπηση της Ευρώπης σε αυτούς τους οργανισμούς είναι, το λιγότερο, ασυντόνιστη. Είναι λυπηρό να το δεχόμαστε, όταν τα όσα διακυβεύονται είναι σημαντικά για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα αλλά κυρίως για την οικονομική μεγέθυνση και την απασχόληση. Πρέπει να επιδιώξουμε με ρεαλιστικό πνεύμα να σημειώσουμε πρόοδο έχοντας παράλληλα επίγνωση ότι η χρηματοπιστωτική ισχύς της Ευρώπης παραμένει πρώτης τάξης, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο το σχετικό δημογραφικό της βάρος φθίνει. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να συμβάλει χρήσιμα στη δημιουργία μιας πολυμερούς συνεργασίας, πιο ισορροπημένης στα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά θέματα.

1.  Διαφάνεια

Καρπός μιας ιστορικής διεργασίας, αντανάκλαση της πολυπλοκότητας του χρηματοπιστωτικού κόσμου, η πληθώρα των παγκοσμίων οργανισμών που δραστηριοποιούνται στη χρηματοπιστωτική σφαίρα, όπως και η εσωτερική τους πολυπλοκότητα, κάνουν δύσκολη μια συνολική αξιολόγηση.

ΔΝΤ

Μεριμνά για τη σταθερότητα του διεθνούς νομισματικού συστήματος, παρέχοντας όποτε χρειαστεί τεχνική και χρηματοπιστωτική υποστήριξη.

ΟΟΣΑ

Παρέχει μελέτες που αποσκοπούν στην προώθηση της οικονομικής μεγέθυνσης. Ο ρόλος του στον τομέα της φορολογίας γίνεται όλο και πιο σημαντικός.

G20

Αποτελεί άτυπο πολιτικό όργανο, όπου συμμετέχουν οι 19 σημαντικότερες οικονομίες του κόσμου καθώς και η ΕΕ, γενικού χαρακτήρα.

FSB

Μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2009, παρέχει για λογαριασμό της G20 έναν καλύτερο συντονισμό των διεθνών χρηματοπιστωτικών κανονισμών.

Επιτροπή της Βασιλείας

Εργάζεται για τη σύγκλιση της εποπτείας των τραπεζικών δραστηριοτήτων και εκπονεί πρότυπα εποπτείας για τον κλάδο (π.χ. αναλογία κεφαλαίων).

IOSCO

Μεριμνά για τη σύγκλιση των κανονισμών που διέπουν τις κινητές αξίες, για να καταστήσει τις αγορές πιο αποτελεσματικές και διαφανείς.

IAIS

Προάγει σε διεθνές επίπεδο την αποδοτική και αποτελεσματική εποπτεία του τομέα των ασφαλίσεων· του ανατέθηκε από το 2013 ένας νέος ρόλος στην εκπόνηση προτύπων για τους ασφαλιστές στο θέμα των διεθνών κεφαλαίων.

IOPS

Αποσκοπεί στην εκπόνηση προτύπων και στην προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας στον τομέα των συντάξεων μέσω της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών και, όλο και περισσότερο, μέσω κανόνων.

IASB

Επιδιώκει να δημιουργήσει ένα εναρμονισμένο σύστημα λογιστικών προτύπων, ώστε να παρέχονται στους επενδυτές χρήσιμες χρηματοπιστωτικές πληροφορίες.

Ορισμένες θεμελιώδεις επιλογές δεν συζητούνται καθόλου. Τα όργανα ιδιωτικού δικαίου δεν δείχνουν να έχουν πάντα καταφέρει να σεβαστούν το γενικό συμφέρον, όπως δείχνει π.χ. το παράδοξο των λογιστικών προτύπων IFRS, που εκπονούνται από έναν παγκόσμιο οργανισμό αμερικανικού δικαίου χωρίς να αναγνωρίζονται από τις ΗΠΑ. Ούτε και η λογική των δημοσίων οργάνων είναι πάντα προφανής: είναι άραγε σκόπιμο, τη στιγμή μόλις που ο ευρωπαίος νομοθέτης εγκρίνει ευρωπαϊκούς κανόνες τραπεζικής εξυγίανσης (BRRD/MRU), ο FSB, στον οποίο ακριβώς μετέχουν κράτη μέλη και η ΕΚΤ, να δρομολογεί το παγκόσμιο σχέδιο TLAC (Συνολική Ικανότητα Απορρόφησης Ζημιών) που υπακούει σε μια άλλη λογική; ή να παρεμβαίνει ο ίδιος πάντα οργανισμός σε θέματα σχετιζόμενα με τις ασφαλίσεις, και ειδικότερα την ταυτοποίηση "συστημικών" ασφαλιστικών φορέων, τη στιγμή που η Συνθήκη αποκλείει την ΕΚΤ από την εποπτεία των ασφαλίσεων;

Η έλλειψη διαφάνειας συγκαλύπτει επίσης μεγάλες διαφορές εμβέλειας. Ενώ π.χ. η IOSCO έχει μέλη σε παγκόσμιο επίπεδο, άλλοι οργανισμοί αριθμούν πολύ πιο λίγες χώρες μέλη. Είναι θέμα αρχής αλλά και ουσίας: η υπο-εκπροσώπηση της Αφρικής ή της Νοτίου Αμερικής, καθόλου δίκαιη, απειλεί να αποσιωπήσει τα προβλήματα που έχουν σχέση με την ανισότητα ή με τη χρηματοδότηση των πιο άπορων χωρών·

Ο συμβουλευτικός ή τεχνικός χαρακτήρας των συστάσεων που εκδίδονται από ορισμένους οργανισμούς δεν μπορεί να δικαιολογήσει κάποια σκοτεινή πλευρά, όταν κάποιοι οικονομικοί φορείς εφαρμόζουν ενίοτε αυθόρμητα κάποιες συστάσεις για να μην υποβαθμίσει κάποιος οργανισμός αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας το βαθμό τους (τράπεζες / κεφαλαιακές απαιτήσεις) ή για να βελτιώσουν τις πιθανότητές τους να βρουν χρηματοδότηση (επιχειρήσεις / λογιστικά πρότυπα).

Κατά κύριο λόγο βέβαια, η καλύτερη διαπαιδαγώγηση ως προς τα διακυβεύματα και τις επιλογές εξαρτάται από τους πολιτικούς αρμόδιους. Αλλά, σε πιο τεχνικό επίπεδο, οι παράγοντες που προέρχονται από τις κεντρικές τράπεζες, από την Επιτροπή ή από άλλες ευρωπαϊκές αρχές, θα έπρεπε επίσης να προσπαθούν να αλληλεπιδρούν συστηματικότερα με το ευρύ κοινό μέσω των μέσων επικοινωνίας, των ακαδημαϊκών ή επαγγελματικών κύκλων. Κάποιοι το κάνουν, κάποιοι λιγότερο.

Η επαλήθευση της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες υποχρεώσεις ("compliance") απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Είναι κάπως αντιφατικό να τονίζουμε πανηγυρικά τη σημασία μιας παγκόσμιας δράσης για τη σταθερότητα, να οργανώνουμε θεαματικές συναντήσεις παγκοσμίων ηγετών (όπως η G20) και τελικά να αρκούμαστε σε απογοητευτικές διαδικασίες εφαρμογής. Δεν θα έπρεπε να απαντήσουμε σε αυτή τη διαφορά φάσης που συμβάλλει στην απώλεια της εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης, και να σκεφτούμε διεργασίες πιο δεσμευτικές;

2. Λογοδοσία ("Accountability")

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προνομιακό βήμα δημόσιας συζήτησης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, μπορεί να συμβάλει σε 3 επίπεδα, αναλόγως της αρμοδιότητάς του:

-  όταν πρόκειται για ευρωζώνη νομοθέτημα, εγκρινόμενο από τους 28, δίνοντας δεσμευτική διαπραγματευτική εντολή, με σεβασμό των αποφάσεων που έλαβε η πλειοψηφία·

-  την παραμονή μεγάλων παγκοσμίων διαπραγματεύσεων (συνεδριάσεις της G20 για παράδειγμα), για να δώσει κατευθύνσεις και να κάνει γνωστή τη θέση των Ευρωπαίων·

-  για να ελέγχει την τήρηση των υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν ("compliance").

Η κοινή γνώμη αναμένει από τους πολιτικούς αρμόδιους να εξηγούν δημοσίως τι διαπραγματεύονται. Η εποχή της μυστικής διπλωματίας έχει παρέλθει. Είναι προς το συμφέρον των εταίρων της Ευρώπης να γίνονται καλά αποδεκτά από τους πληθυσμούς οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Το να έχουν από πίσω ένα απαιτητικό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν είναι αναγκαστικό κακό για τους ευρωπαίους διαπραγματευτές, το αντίθετο, θα μπορούσε να ενισχύει τη θέση τους.

Μέχρι τώρα, υπάρχουν ανταλλαγές απόψεων ανάμεσα στην Επιτροπή ECON του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και σε ορισμένους υπεύθυνους παγκοσμίων οργανισμών, παραμένουν όμως πολύ γρήγορες και επιφανειακές. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έπρεπε να προσπαθήσει να οργανώσει ένα διάλογο πιο ουσιαστικό και πιο τακτικό.

3. Η εκπροσώπηση της ΕΕ / της ευρωζώνης

Είναι πάντα δύσκολο να μετρηθεί επακριβώς η επιρροή, προς το παρόν όμως είναι σαφές ότι η ΕΕ δεν αξιοποιεί πάντα πλήρως τη δική της. Η εκπροσώπηση της Ευρώπης είναι τόσο πολύμορφη που γίνεται δύσκολα αντιληπτή. Η Επιτροπή κλείνεται μερικές φορές σε ένα ρόλο που δεν θα έπρεπε να έχει, και που συνίσταται στο να εκπροσωπεί μόνο τις πληθυσμιακά μικρότερες χώρες της ΕΕ που απουσιάζουν από αυτούς τους οργανισμούς, και όχι ολόκληρη την ΕΕ.

Ο ευρωπαϊκός κατακερματισμός γίνεται ακόμη πιο λυπηρός εάν σκεφτούμε ότι σε ορισμένους οργανισμούς τα κράτη μέλη της ΕΕ προσφέρουν, αθροιστικά, ένα μεγάλο ποσοστό του προϋπολογισμού τους (π.χ. ΟΟΣΑ) Ομοίως, η γεωγραφική ισορροπία, όπως και η ισοτιμία στην κατανομή των θέσεων απαιτούν μελέτη.

Τα κενά στην εκπροσώπηση της ΕΕ έχουν διαφορετική επίπτωση ανάλογα με το εάν κάποιοι οργανισμοί έχουν ρόλο μάλλον συμβουλευτικό (ΟΟΣΑ), εάν διαχειρίζονται καταστάσεις κρίσης (G20 / FSB) ή εάν εκπονούν τεχνικά πρότυπα.

Οι παγκόσμιοι οργανισμοί δεν πρέπει να επιτρέπουν σε κυβερνήσεις, κεντρικές τράπεζες ή επόπτες κρατών μελών της ΕΕ που ήταν μειοψηφία στη νομοθετική διεργασία της Ένωσης να προσπαθούν να πάρουν "εκδίκηση" κατά κάποιο τρόπο από τους εταίρους τους που είχαν την πλειοψηφία. Τούτο είναι αντίθετο προς την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που ορίζουν οι Συνθήκες.

Είναι επιτακτική ανάγκη να αποκτήσει η ΕΕ αποτελεσματικότερους μηχανισμούς για να ενοποιήσει τη φωνή της με τη φιλοδοξία μιας ενιαίας εκπροσώπησης που, ασφαλώς, δεν μπορεί να επιτευχθεί από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά πρέπει να παραμείνει σκοπός.

Μια ρεαλιστική λύση θα μπορούσε να είναι η δημιουργία, σε προηγούμενο στάδιο, δεσμευτικότερων διαδικασιών συντονισμού μέσω ενός «χρηματοπιστωτικού διαλόγου» μεταξύ κρατών μελών και ευρωπαϊκών οργάνων.

Ως προς την ευρωζώνη, το άρθρο 138 της Συνθήκης, που μας το υπενθυμίζει η "έκθεση των 5 Προέδρων"(11), ζητεί την ενίσχυση της εξωτερικής εκπροσώπησης· σκοπός θα πρέπει να είναι η ενοποίηση της εκπροσώπησης κατά φάσεις. Από τότε που το ΔΝΤ παρεμβαίνει στην ευρωζώνη, και ειδικότερα λόγω του ρόλου που έπαιξε στην Ελλάδα, το ζήτημα τίθεται ακόμη οξύτερα.

Η ΕΕ θα μπορούσε μάλιστα να είναι ακόμη πιο φιλόδοξη. Ο David Wright, Γενικός Γραμματέας της IOSCO, παρουσίασε προσωπικά την ιδέα ενός "παγκόσμιου θεσμικού πλαισίου, που απαιτεί πιθανόν μια διεθνή συνθήκη, και που θα προβλέπει, σε περίπτωση παραλείψεων εκ μέρους των συμμετεχόντων κρατών, την μέριμνα για την εφαρμογή των συστάσεών της, την οργάνωση δεσμευτικών διαδικασιών για τη διευθέτηση των συγκρούσεων, και την επιβολή κυρώσεων"(12).

Συμπέρασμα:

Λόγω του παγκόσμιου χαρακτήρα των ροών κεφαλαίων και των χρηματοπιστωτικών επαγγελμάτων, είναι μάταιο να πλαισιωθεί κανονιστικά ο χρηματοπιστωτικός κλάδος χωρίς αλλαγή κλίμακας στη δημόσια δράση.

Απέναντι σε αυτό το πρόβλημα, η ΕΕ διαθέτει πλεονεκτήματα: έχει δημιουργήσει μια εσωτερική αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών παγκόσμιας εμβέλειας, την οποία η Ένωση κεφαλαιαγορών σύντομα πρόκειται να αναζωογονήσει. Διαθέτει ανεγνωρισμένες κεφαλαιαγορές, μια επιτροπή επιφορτισμένη με την πρόληψη των συστημικών κινδύνων (ESRB), καθώς και τρεις αρχές που μέσα σε μικρό διάστημα σταθεροποίησαν την ύπαρξή τους. Το ευρώ είναι ένα παγκόσμιο νόμισμα. Η ευρωζώνη διαθέτει σε περίπτωση κρίσης μηχανισμούς βοήθειας, όργανα εποπτείας και εξυγίανσης των τραπεζών άνευ προηγουμένου. Η ΕΕ διαθέτει επίσης μια εξαιρετική τεχνογνωσία σε θέματα υπερεθνικής δημοκρατίας και ελέγχου των τυχόν παραλείψεων των κρατών απέναντι στις υποχρεώσεις τους, οι δε απαιτητικοί κανόνες της σε θέματα διαφάνειας και πρόσβασης στα διοικητικά έγγραφα μπορούν επίσης να αποτελέσουν πρότυπο για τους παγκόσμιους οργανισμούς.

Η στρατηγική σημασία του χρηματοπιστωτικού τομέα για την οικονομική μεγέθυνση και την απασχόληση απαιτεί να επανεξετάσουμε την παγκόσμια πολυμερή συνεργασία, ενισχύοντας το βάρος της ΕΕ και της ευρωζώνης.

ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ

σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 3 του Κανονισμού

Miguel Viegas, Matt Carthy, Fabio De Masi, Paloma López Bermejo, Rina Ronja Kari, Marisa Matias, Miguel Urbán, και Δημήτρης Παπαδημούλης

Παρά το ότι η παρούσα έκθεση περιέχει θετικές διατάξεις: την ανάγκη για διεθνή συνεργασία στον ρυθμιστικό τομέα, την ανησυχία για τη νόθευση των ευθυνών που αποβαίνει εις βάρος της δημοκρατίας, ως συνέπεια του παγκόσμιου συντονισμού· βασίζεται στην ιδέα της εμβάθυνσης της εξουσίας υπερεθνικών οργάνων που θα απομακρύνουν ακόμη περισσότερο την πολιτική εξουσία από τον λαό, κάτι που μας βρίσκει έντονα αντίθετους.

Απορρίπτουμε απερίφραστα:

- Αυτή την ΕΕ, στην οποία η συνεργασία και η αλληλεγγύη μεταξύ κρατών μελών, όπως και η εθνική τους κυριαρχία, τίθενται εν αμφιβόλω·

- Την ιδέα ότι η αξιολόγηση από ομότιμους οδηγεί σε μεγαλύτερη λογοδοσία έναντι των πολιτών σε σύγκριση με το παραδοσιακό τυπικό μοντέλο δημοκρατικής λογοδοσίας το οποίο βασίζεται στην έννοια του «αντιπροσώπου και του αντιπροσωπευομένου»·

- Την καθιέρωση μιας ενιαίας και αποκλειστικής εκπροσώπησης στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, η οποία θα τοποθετείται με μία φωνή για όλες τις χώρες της ΕΕ·

- Την επιβολή ενός κώδικα δεοντολογίας που ως στόχο έχει να παρεμποδίσει τη μεμονωμένη δράση των κρατών μελών·

- Τη δημιουργία ενός παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού οργανισμού.

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι:

- Η περαιτέρω δημοκρατική νομιμότητα και λογοδοσία δεν επιτυγχάνονται με αύξηση της υπερεθνικής επιβολής·

- Τα κράτη μέλη δεν πρέπει να αποποιηθούν την εκπροσώπησή τους στα διεθνή βήματα·

- Η διεθνής συνεργασία στα κανονιστικά ζητήματα πρέπει να βασίζεται στην αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών και όχι στην υπεράσπιση των μεγάλων οικονομικών και χρηματοπιστωτικών συμφερόντων·

20.11.2015

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων

προς την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής

σχετικά με το ρόλο της ΕΕ στο πλαίσιο των διεθνών οικονομικών, νομισματικών και ρυθμιστικών οργανισμών και οργάνων

(2015/2060(INI))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Paulo Rangel

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  φρονεί, λαμβάνοντας υπόψη τον ιδιόμορφο χαρακτήρα της ΕΕ ως υπερεθνικού οργανισμού, το υψηλό επίπεδο αλληλεξάρτησης που υφίσταται σήμερα μεταξύ των χωρών και τη μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων, ότι η ΕΕ θα πρέπει, μέσω της προσχώρησής της σε διεθνείς οργανισμούς, να διαδραματίζει ένα πιο ενεργό και καθοριστικό λόγο στη διαδικασία της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης· τονίζει πως χρειάζονται θεσμικές μεταρρυθμίσεις ώστε να υπάρξει συνεπής εκπροσώπηση της ΕΕ και ισχυρή ευρωπαϊκή φωνή στους διεθνείς οικονομικούς, νομισματικούς και ρυθμιστικούς οργανισμούς και τα σχετικά όργανα·

2.  πιστεύει ότι η ΕΕ, ως μέλος διεθνών φόρουμ, οφείλει να προωθήσει τη μεταρρύθμιση της διαδικασίας διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης, σύμφωνα με τις αρχές της, όπως προβλέπεται ειδικότερα στα άρθρα 2, 3 και 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση·

3.  καλεί την ΕΕ να συμμετάσχει σε διεθνή φόρα που ρυθμίζουν και επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία· πιστεύει, ωστόσο, ότι η ΕΕ πρέπει να αποσαφηνίσει τον νομικό χαρακτήρα των αποφάσεων που λαμβάνουν τα άτυπα όργανα που ηγούνται της νομισματικής Ένωσης·

4.  υπογραμμίζει ότι η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που ξεκίνησε το 2008 ανέδειξε την ανάγκη ενίσχυσης της οικονομικής διακυβέρνησης διεθνώς καθώς και την ανάγκη δημιουργίας υπερεθνικών οργανισμών με δυνατότητες παρέμβασης και κανόνες λειτουργίας για τον αποτελεσματικότερο συντονισμό των αποφάσεων σε επίπεδο εθνικών οικονομικών πολιτικών·

5.  ζητεί τη δημιουργία συνεκτικών και καλά δομημένων μηχανισμών εκ των προτέρων συντονισμού με στόχο την επεξεργασία και τον καθορισμό μιας κοινής θέσης της ΕΕ προκειμένου να προωθούνται περισσότερο αποτελεσματικά οι στόχοι και οι πολιτικές της ΕΕ - όπως ορίζονται, για παράδειγμα, στα άρθρα 2, 3 και 6 ΣΕΕ και στα άρθρα 8, 9, 10, 11 και 12 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης - στο πλαίσιο των διεθνών οικονομικών φόρουμ, λόγω του σημαντικού βαθμού αλληλεξάρτησης μεταξύ των οικονομιών του κόσμου, όπως αυτή υπαγορεύεται από τη σπουδαιότητα του διεθνούς εμπορίου για την παγκόσμια οικονομική τάξη·

6.  τονίζει πως πρέπει να χαραχθεί μια εναρμονισμένη στρατηγική της ΕΕ εντός ενός εκάστου των εν λόγω οικονομικών, νομισματικών και ρυθμιστικών οργανισμών και οργάνων για να μπορέσει η Ένωση να θεσπίσει μια συντονισμένη θέση και να ενισχύσει την επιρροή της στη διαδικασία λήψης αποφάσεων·

7.  τονίζει τη σημασία μιας ενιαίας ευρωπαϊκής φωνής στους διεθνείς οργανισμούς και τα διεθνή όργανα και καλεί την Επιτροπή να προτείνει έναν ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, ο οποίος θα διέπει τις ενέργειες των ευρωπαίων εκπροσώπων στους διεθνείς οργανισμούς, βασιζόμενος σε υφιστάμενες βέλτιστες πρακτικές· φρονεί ότι ο εν λόγω κώδικας δεοντολογίας θα μπορούσε στο μέλλον να χρησιμεύσει ως υπόδειγμα για όλους τους διεθνείς οργανισμούς και τα διεθνή όργανα κατά την εκπόνηση του οικείου τους κώδικα δεοντολογίας·

8.  υπενθυμίζει ότι, σ' αυτούς τους οργανισμούς στους οποίους εκπροσωπούνται τόσο η ΕΕ όσο και τα κράτη μέλη της, πρέπει να τηρείται αυστηρά η "αρχή της καλόπιστης συνεργασίας "που προβλέπεται στο άρθρο 4, παρ. 3 της ΣΕΕ και ότι τα κράτη μέλη πρέπει "να απέχουν από τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου ικανού να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των στόχων της Ένωσης"·

9.  τάσσεται υπέρ της εκ μέρους της Ένωσης προώθησης μιας ενιαίας και χωρίς αποκλεισμούς ευρωπαϊκής προσέγγισης προκειμένου, όταν ορίζεται μια κοινή στάση, οι πολιτικές και οι δράσεις της να είναι συνεκτικές, αποτελεσματικές και συνεχείς και να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα και οι προτάσεις εκείνων των κρατών μελών που δεν εκπροσωπούνται εντός αυτών των οργανισμών και οργάνων·

10.  θεωρεί ότι η εν λόγω ενιαία και χωρίς αποκλεισμούς ευρωπαϊκή προσέγγιση θα μπορούσε να εφαρμοστεί καλύτερα μέσω της οργάνωσης ενός τακτικού και επίσημου «οικονομικού διαλόγου» στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ώστε να εκπονούνται κατευθυντήριες γραμμές για τον καθορισμό ευρωπαϊκών θέσεων ενόψει σημαντικών διεθνών διαπραγματεύσεων, διασφαλίζοντας ότι οι εν λόγω θέσεις θα αποκτούν δημοσιότητα και θα λαμβάνονται μέτρα για την υλοποίησή τους· υποστηρίζει ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα κράτη μέλη, και ενδεχομένως, οι επικεφαλής των σχετικών διεθνών οργανισμών θα πρέπει να κληθούν να συμμετάσχουν στο διάλογο αυτό, ο χαρακτήρας του οποίου (δημόσιος ή κεκλεισμένων των θυρών) και η συχνότητά του θα εξαρτηθεί από τις οργανωτικές απαιτήσεις·

11.  θεωρεί ότι στους τομείς στους οποίους το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο νομοθετεί από κοινού με το Συμβούλιο, ο διάλογος αυτός θα χρησιμεύει για τον προσδιορισμό του πεδίου διαπραγμάτευσης, ώστε να συγκλίνουν οι ευρωπαϊκές θέσεις σε σχέση με νομοθετικές πράξεις που εγκρίνονται κατά πλειοψηφία ή να αποτρέπονται ασυμβατότητες με υπό έκδοση νομοθετικές πράξεις·

12.  καλεί μετ' επιτάσεως την Ένωση, να τηρεί πλήρως, μέσω των θεσμικών της οργάνων, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που έχει θεσπίσει και να σέβεται τους απόλυτους περιορισμούς που προβλέπονται σε αυτόν όσον αφορά τη λήψη μέτρων σε όλους τους τομείς, όπως μέτρα οικονομικού χαρακτήρα που ενδέχεται να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή των πολιτών της·

13.  υπενθυμίζει ότι η ΕΕ πρέπει να επιδιώξει να καταστεί πλήρες μέλος των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών, στις περιπτώσεις όπου αυτό δεν έχει ακόμα συμβεί και κρίνεται αναγκαίο (όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ))· καλεί τους σχετικούς οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να προβούν σε όλες τις απαραίτητες κανονιστικές τροποποιήσεις που θα καταστήσουν εφικτή την πλήρη συμμετοχή της ΕΕ·

14.  πιστεύει ότι στο μέλλον, ανάλογα με τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων μεταξύ ΕΕ και των κρατών μελών της και την πρόοδο προς την κατεύθυνση μιας στενότερης οικονομικής και νομισματικής ένωσης, πρέπει να εξετασθεί κατά πόσο μπορεί να καθιερωθεί μια ενιαία εξωτερική εκπροσώπηση της ΕΕ εντός του ΔΝΤ και των λοιπών διεθνών οικονομικών φόρουμ, για να μπορέσει η ΕΕ να εκμεταλλευθεί πλήρως το δυναμικό της, να προωθήσει την επίτευξη των στόχων της, να προστατεύσει τα συμφέροντα της ιδίας και όλων των κρατών μελών της και να αυξήσει το κύρος της και την επιρροή της στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής· θεωρεί επιτακτική την ανάγκη να ξεκινήσει η ενιαία αυτή εκπροσώπηση και να πραγματοποιηθούν ενέργειες προς την κατεύθυνση μιας κοινής εκπροσώπησης της ζώνης του ευρώ εντός του ΔΝΤ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, μακροπρόθεσμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να αποτελεί ενιαία εκλογική περιφέρεια·

15.  επισημαίνει την ανάγκη για πραγματική μεταρρύθμιση των πολιτικών της ΕΕ προκειμένου να αποτρέπονται εσωτερικές οικονομικές και κοινωνικές ανισορροπίες μεταξύ των κρατών μελών και να καθίστανται εφικτές διαδικασίες αναδιάρθρωσης χρεών·

16.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί, νομισματικοί και ρυθμιστικοί οργανισμοί και τα συναφή όργανα καθώς και η συμμετοχή της ΕΕ σε αυτά τα όργανα δεν χαρακτηρίζονται από δημοκρατική λογοδοσία και διαφάνεια κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων·

17.  φρονεί ότι πρέπει να εξεταστεί η παροχή ενιαίας έδρας για την Προεδρία του Συμβουλίου και της Επιτροπής στις συνόδους της G20, δεδομένου ότι η ύπαρξη δύο ξεχωριστών εδρών υποσκάπτει την αξιοπιστία της Ευρώπης στο εξωτερικό·

18.  τονίζει ότι πρέπει να εξασφαλισθεί πλήρης διαφάνεια, δημοκρατική λογοδοσία και νομιμότητα στο πλαίσιο της συμμετοχής της Ένωσης στους υφιστάμενους οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς·

19.  επισημαίνει ότι οι εκπρόσωποι της Ένωσης πρέπει να μπορούν να αναλάβουν την εναλλασσόμενη προεδρία της ομάδας G-20·

20.  καλεί την Ένωση να καθιερώσει, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των προαναφερθέντων διεθνών οργανισμών, ένα σύστημα πλήρους διαφάνειας για τις ομάδες πίεσης·

21.  φρονεί πως το Κοινοβούλιο πρέπει να ενημερώνεται δεόντως και τακτικά για τις δραστηριότητες και τις θέσεις της Ένωσης εντός των υφιστάμενων οικονομικών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών· πιστεύει ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του και να ελέγχει το έργο των εκπροσώπων της ΕΕ στα όργανα αυτά, προκειμένου να διασφαλίζεται η λογοδοσία και να ενισχύεται η δημοκρατική νομιμοποίηση·

22.  ζητεί τη σύσταση διοργανικών ομάδων εργασίας οι οποίες θα συνέρχονται πριν από τις επίσημες συνεδριάσεις των διεθνών χρηματοπιστωτικών, νομισματικών και ρυθμιστικών οργανισμών και οργάνων, και οι οποίες θα παρέχουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να εκφράζει τη γνώμη του επί θεμάτων που θα εξεταστούν σε προσεχείς συνεδριάσεις· φρονεί ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη του Κοινοβουλίου στα ζητήματα αυτά·

23.  τονίζει ότι πρέπει να παρασχεθεί στο Κοινοβούλιο η δυνατότητα πρόσβασης στα σχετικά έγγραφα που εκδίδουν οι οικονομικοί και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, να αναπτυχθεί ένας κατάλληλος, ανοιχτός, τακτικός και αποτελεσματικός μηχανισμός υποβολής αναφορών, και, όσοι συμμετέχουν στην ΕΕ, να τροφοδοτούν συστηματικά με στοιχεία το Κοινοβούλιο σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα εν λόγω φόρα·

24.  φρονεί ότι η ΕΕ πρέπει να διαδραματίζει ηγετικό και πιο ενεργό ρόλο στην προώθηση της μεταρρύθμισης των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών, με σκοπό η λειτουργία τους να καταστεί πιο δημοκρατική, διαφανής και υπεύθυνη, γεγονός που θα τους φέρει πιο κοντά τους πολίτες·

25.  κρίνει σκόπιμο να προωθεί η ΕΕ, στο πλαίσιο όλων των διεθνών οικονομικών φόρουμ, τον συντονισμό και την ενίσχυση της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, τη συνεργασία στον φορολογικό τομέα και τη βιώσιμη επιχειρηματικότητα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

19.11.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

13

3

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Mercedes Bresso, Elmar Brok, Richard Corbett, Pascal Durand, Danuta Maria Hübner, Ramón Jáuregui Atondo, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Paulo Rangel, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Barbara Spinelli, Josep-Maria Terricabras, Kazimierz Michał Ujazdowski

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Isabella Adinolfi, Max Andersson, Enrique Guerrero Salom, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Andrej Plenković

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Sofia Ribeiro

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

15.2.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

38

18

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Gerolf Annemans, Burkhard Balz, Udo Bullmann, Esther de Lange, Fabio De Masi, Markus Ferber, Jonás Fernández, Elisa Ferreira, Sven Giegold, Neena Gill, Sylvie Goulard, Roberto Gualtieri, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Cătălin Sorin Ivan, Diane James, Othmar Karas, Werner Langen, Sander Loones, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Fulvio Martusciello, Marisa Matias, Bernard Monot, Stanisław Ożóg, Sirpa Pietikäinen, Pirkko Ruohonen-Lerner, Molly Scott Cato, Peter Simon, Paul Tang, Ramon Tremosa i Balcells, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Miguel Viegas, Jakob von Weizsäcker, Pablo Zalba Bidegain, Marco Zanni, Σωτήριος Ζαριανόπουλος, Γεώργιος Κύρτσος, Νότης Μαριάς, Κώστας Μαυρίδης

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Enrique Calvet Chambon, Mady Delvaux, Bas Eickhout, Marian Harkin, Ramón Jáuregui Atondo, Rina Ronja Kari, Thomas Mann, Michel Reimon, Antonio Tajani, Beatrix von Storch, Ева Паунова

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Lucy Anderson, Андрей Ковачев, Adam Szejnfeld

(1)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0377.

(2)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0229.

(3)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0457.

(4)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0238.

(5)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0268.

(6)

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής

(7)

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Ομάδα Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) έχουν επίσης αρμοδιότητες θέσπισης κανόνων· η Διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το εμπόριο και την ανάπτυξη (UNCTAD) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση· η Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB), η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB), η Τράπεζα Ανάπτυξης της Καραϊβικής (CDB), η Τράπεζα Ανάπτυξης της Δυτικής Αφρικής (WADB), η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (IDB), η Διαμερικανική Εταιρεία Επενδύσεων (IIC), η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ), η Τράπεζα Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης (CEB), ο Όμιλος της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Διεθνής Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (IBRD), ο Διεθνής Οργανισμός Ανάπτυξης (IDA), ο Διεθνής Οργανισμός Χρηματοδότησης (IFC) και ο Οργανισμός Πολυμερούς Ασφάλισης Επενδύσεων (MIGA) στηρίζουν τη χρηματοδότηση της αναπτυξιακής συνεργασίας·

(8)

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την έκθεση των προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωομάδας «Προς μια ουσιαστική Οικονομική και Νομισματική Ένωση»

(9)

Η έκθεση, περιορισμένης έκτασης, δεν προσπαθεί να εξαντλήσει το θέμα. Ηθελημένα έχει περιορισμένο πεδίο, αντίστοιχο προς τις αρμοδιότητες της Επιτροπής ECON, επιτρέπει όμως να θίξουμε βασικά ζητήματα, και κυρίως εκείνα της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της στρατηγικής προάσπισης των ευρωπαϊκών συμφερόντων. Η εισηγήτρια ευχαριστεί τους συντάκτες των διαφόρων μελετών, που είναι διαθέσιμες από τον ιστότοπο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σελίδα Think tank, και που εκπονήθηκαν εν όψει της παρούσας έκθεσης.

(10)

REACTION TO THE OPINION OF THE BASEL COMMITTEE ON CRD 4 (CAPITAL REQUIREMENTS DIRECTIVE FOR BANKS), ECON Press release, 05-12-2014 [URL: http://www.europarl.europa.eu/news/el/news-room/content/20141205IPR82904/html/REACTION-TO-THE-OPINION-OF-THE-BASEL-COMMITTEE-ON-CRD-4]

(11)

'Ολοκληρώνοντας την Οικονομική και Νομισματική Ένωση της Ευρώπης', έκθεση του Jean-Claude Juncker σε στενή συνεργασία με τους Donald Tusk, Jeroen Dijsselbloem, Mario Draghi και Martin Schulz [URL: http://ec.europa.eu/priorities/economic-monetary-union/docs/5-presidents-report_el.pdf]

(12)

Remarks by David Wright, Secretary General of IOSCO, The Atlantic Council, Washington, DC, 10 December 2012 [URL: https://www.iosco.org/library/speeches/pdf/20121210-Wright-David.pdf]

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου