Διαδικασία : 2015/0136(NLE)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0190/2016

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0190/2016

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 08/06/2016 - 12.8
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2016)0260

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 610kWORD 108k
30.5.2016
PE 580.548v02-00 A8-0190/2016

σχετικά με το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου για την επικύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών, με εξαίρεση τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις

(14112/2015 – C8-0409/2015 – 2015/0136(NLE))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγητής: Pavel Svoboda

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου για την επικύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών, με εξαίρεση τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις

(14112/2015 – C8-0409/2015 – 2015/0136(NLE))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου (14112/2015),

–  έχοντας υπόψη την αίτηση του Συμβουλίου για παροχή έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 81 και το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο v) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C8-0409/2015),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 3 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας που είναι προσαρτημένο στις Συνθήκες(1),

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου 2014(2),

–  έχοντας υπόψη τη διεθνή σύμβαση του 1996 σχετικά με την ευθύνη και την αποζημίωση για ζημίες σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών (εφεξής «σύμβαση HNS του 1996»),

–  έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο του 2010 στη σύμβαση HNS του 1996 (εφεξής «πρωτόκολλο του 2010»),

–  έχοντας υπόψη την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου (COM(2015)0305),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου της 18ης Νοεμβρίου 2002 με την οποία εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν προς το συμφέρον της Κοινότητας στη σύμβαση HNS του 1996(3),

–  έχοντας υπόψη την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να επικυρώσουν προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τη διεθνή σύμβαση περί ευθύνης και αποζημιώσεων για τις ζημίες που προκαλούνται σε συνδυασμό με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και τοξικών ουσιών του 1996 (η «σύμβαση ΕΤΟ»), (COM(2001)0674),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις («αναδιατύπωση του κανονισμού Βρυξέλλες Ι»)(4),

–  έχοντας υπόψη τη δήλωση της Επιτροπής στα πρακτικά της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων και του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου και της 8ης Δεκεμβρίου 2015(5),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο του ναυτιλιακού κλάδου της 18ης Σεπτεμβρίου 2015 με το οποίο καλούνται μετ' επιτάσεως τα κράτη μέλη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν το ταχύτερο δυνατόν στο πρωτόκολλο του 2010 της σύμβασης HNS σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής(6),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 99 παράγραφος 3 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A8-0190/2016),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στόχος της σύμβασης HNS του 2010 είναι να διασφαλίσει, μέσω του ειδικευμένου διεθνούς ταμείου αποζημιώσεων HNS, λογοδοσία και την καταβολή επαρκούς, άμεσης και ουσιαστικής αποζημίωσης για απώλειες ή ζημίες σε πρόσωπα, περιουσιακά στοιχεία και στο περιβάλλον που προκαλούνται από τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι βασικές αρχές που διέπουν τις συμβάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης HNS του 2010, είναι αντικειμενική ευθύνη του πλοιοκτήτη, υποχρεωτική ασφάλιση για την κάλυψη ζημιών τρίτων, δικαίωμα άμεσης προσφυγής των προσώπων που υφίστανται ζημίες κατά του ασφαλιστή, περιορισμός της ευθύνης και, όταν πρόκειται για πετρέλαιο και επικίνδυνες και επιβλαβείς ουσίες, ειδικό ταμείο για την καταβολή αποζημιώσεων όταν οι ζημίες υπερβαίνουν τα όρια ευθύνης του πλοιοκτήτη·

Γ.  λαμβάνοντας, συνεπώς, υπόψη ότι η εν λόγω σύμβαση αποσκοπεί αφενός στην εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» και των αρχών της πρόληψης και της προφύλαξης σύμφωνα με τις οποίες, σε περίπτωση πιθανής περιβαλλοντικής ζημίας, πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, και ως εκ τούτου εμπίπτει στην πολιτική της Ένωσης και στις γενικές αρχές που αφορούν το περιβάλλον, και αφετέρου στη ρύθμιση ζητημάτων που προκύπτουν από ζημιές που προκαλούνται από τις θαλάσσιες μεταφορές καθώς και στην πρόληψη και ελαχιστοποίηση των ζημιών αυτών και ως εκ τούτου εμπίπτει στην πολιτική της Ένωσης για τις μεταφορές·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η σύμβαση HNS του 2010 περιλαμβάνει διατάξεις αφενός για τη διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων των συμβαλλομένων κρατών σχετικά με τις αξιώσεις των ατόμων που υφίστανται ζημία που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης κατά του πλοιοκτήτη ή κατά του ειδικευμένου ταμείου αποζημιώσεων HNS και αφετέρου για την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων των δικαστηρίων των συμβαλλομένων κρατών·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής (COM(2015)0305), η σύναψη της σύμβασης HNS του 2010 θα οδηγήσει συνεπώς σε αλληλεπικάλυψη, όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής, με τις διατάξεις του αναδιατυπωμένου κανονισμού Βρυξέλλες Ι·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι με την αναδιατύπωση του κανονισμού Βρυξέλλες Ι, προβλέπονται πολυάριθμα συνδετικά στοιχεία για τον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας, ταυτόχρονα δε με το κεφάλαιο IV της σύμβασης HNS του 2010 θεσπίζεται ένα πολύ περιορισμένο καθεστώς διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης προκειμένου να διασφαλισθούν ισότιμες συνθήκες για τους ενάγοντες και η ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων περί ευθύνης και αποζημιώσεων·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι αφενός η ιδιαιτερότητα του καθεστώτος διεθνούς δικαιοδοσίας της σύμβασης HNS του 2010 που αποσκοπεί να διασφαλίσει ότι για τα θύματα ατυχημάτων ισχύουν σαφείς δικονομικοί κανόνες και ασφάλεια δικαίου ώστε η προσφυγή στα δικαστήρια να είναι περισσότερο αποτελεσματική, και αφετέρου οι αναμενόμενες νομικές και πρακτικές δυσκολίες που συνεπάγεται η εφαρμογή ενός ξεχωριστού καθεστώτος δικαιοδοσίας στην Ένωση, σε σύγκριση με το καθεστώς που ισχύει για άλλα συμβαλλόμενα κράτη της σύμβασης HNS του 2010, δικαιολογούν μια εξαίρεση στη γενική εφαρμογή του αναδιατυπωμένου κανονισμού Βρυξέλλες Ι·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Δανία εξαιρείται από την εφαρμογή του Τίτλου V του Μέρους 3 της ΣΛΕΕ και δεν συμμετέχει στην έγκριση της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου όσον αφορά τις πτυχές που σχετίζονται με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η επικάλυψη μεταξύ της σύμβασης HNS του 2010 και των ενωσιακών διατάξεων σχετικά με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις έχει αποτελέσει τη νομική βάση για την έγκριση της απόφασης 2002/971/ΕΚ, δεδομένου ότι το πρωτόκολλο HNS του 2010 τροποποίησε τη σύμβαση HNS του 1996, οι δε συνέπειες της σύμβασης HNS του 2010 για τις ενωσιακές διατάξεις θα πρέπει να αξιολογηθούν υπό το φως του πεδίου εφαρμογής και των διατάξεων της οδηγίας 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (η «ΟΠΕ»)(7) που έχει καταστεί μέρος της ενωσιακής έννομης τάξης μετά την έκδοση της απόφασης 2002/971/ΕΚ·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΟΠΕ εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής της περιβαλλοντικές ζημίες ή επικείμενες απειλές τέτοιων ζημιών, οι οποίες καλύπτονται από σύμβαση HNS του 2010 μετά την έναρξη ισχύος της (άρθρο 4 παράγραφος 2 και παράρτημα IV της ΟΠΕ)·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η σύμβαση HNS του 2010 θεσπίζει αντικειμενική ευθύνη του πλοιοκτήτη για κάθε ζημία που προξενείται από τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών που καλύπτονται από τη σύμβαση καθώς και την υποχρέωσή του να ασφαλιστεί ή να προβεί σε άλλη οικονομική διασφάλιση για την κάλυψη της ευθύνης του για ζημίες στο πλαίσιο της σύμβασης, ενώ απαγορεύει για το σκοπό αυτό έτερες αξιώσεις εις βάρος του πλοιοκτήτη πλην εκείνων βάσει της εν λόγω σύμβασης (άρθρο 7 παράγραφοι 4 και 5)·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σε περίπτωση που όλα τα κράτη μέλη δεν επικυρώσουν ή δεν προσχωρήσουν εντός της ίδιας προθεσμίας στη σύμβαση HNS του 2010 υπάρχει κίνδυνος να διέπεται ο ναυτιλιακός κλάδος ταυτόχρονα από δύο διαφορετικά νομικά καθεστώτα, ένα ενωσιακό και ένα διεθνές, πράγμα το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει άνιση μεταχείριση για τα θύματα της ρύπανσης, όπως παράκτιες κοινότητες, αλιείς κ.λπ., και θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της σύμβασης HNS του 2010·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι λοιπές συμβάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV της ΟΠΕ έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές, δεδομένου ότι έχουν επιτύχει μία εξισορρόπηση μεταξύ περιβαλλοντικών και επιχειρηματικών συμφερόντων μέσω ενός σαφούς καταλογισμού της ευθύνης, στο πλαίσιο του οποίου δεν υπάρχει συνήθως αμφιβολία για το ποιος φέρει την ευθύνη, καθώς και μέσω της σύναψης υποχρεωτικής ασφάλισης και μηχανισμών ταχείας αποκατάστασης που δεν περιορίζονται μόνο σε περιβαλλοντικές ζημίες·

1.    καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να λάβουν υπόψη τις εξής συστάσεις:

(i)  να διασφαλιστεί ότι, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου(8), οι διεθνείς υποχρεώσεις που θα αναληφθούν με την επικύρωση ή την προσχώρηση στη σύμβαση HNS του 2010 δεν θα θίξουν τον ενιαίο χαρακτήρα, την ακεραιότητα και αποτελεσματικότητα των κοινών ενωσιακών κανόνων·

(ii)  να δοθεί στη συνάρτηση αυτή μεγαλύτερη προσοχή στην επικάλυψη μεταξύ του αναδιατυπωμένου κανονισμού Βρυξέλλες Ι και της σύμβασης HNS του 2010 όσον αφορά τις δικονομικές διατάξεις που ισχύουν για τις αξιώσεις και τις αγωγές ενώπιον των δικαστηρίων των συμβαλλομένων κρατών βάσει της εν λόγω σύμβασης·

(iii)  να διασφαλιστεί ότι ελαχιστοποιείται το ενδεχόμενο σύγκρουσης μεταξύ της ΟΠΕ και της σύμβασης HNS του 2010, μέσω της λήψης κάθε κατάλληλου μέτρου προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ρήτρα αποκλειστικότητας βάσει του άρθρου 7 παράγραφοι 4 και 5 της σύμβασης HNS του 2010, στο πλαίσιο της οποίας δεν επιτρέπεται να ασκηθούν άλλες αγωγές εις βάρος του πλοιοκτήτη πλην εκείνων σύμφωνα με την προαναφερθείσα σύμβαση, γίνεται πλήρως σεβαστή από τα κράτη μέλη που επικυρώνουν ή προσχωρούν στη σύμβαση·

(iv)  να διασφαλιστεί ότι ελαχιστοποιείται επίσης ο κίνδυνος δημιουργίας και παγίωσης ενός ανταγωνιστικού μειονεκτήματος για τα κράτη που προτίθενται να προσχωρήσουν στη σύμβαση HNS του 2010 σε σύγκριση με τα κράτη που προτίθενται ενδεχομένως να αναβάλλουν τη διαδικασία αυτή και να συνεχίσουν να υπόκεινται μόνο στις διατάξεις της ΟΠΕ·

(v)  να διασφαλιστεί η άρση της μόνιμης συνύπαρξης δύο καθεστώτων ευθύνης στον τομέα της ναυτιλίας – ενός ενωσιακού και ενός διεθνούς – τα οποία θα οδηγούσαν στον κατακερματισμό της ενωσιακής νομοθεσίας και, επιπλέον, θα αναιρούσαν τον σαφή καταλογισμό ευθυνών και θα προκαλούσαν χρονοβόρες και δαπανηρές δικαστικές διαδικασίες προς βλάβην των θυμάτων και των ναυτιλιακών επιχειρήσεων·

(vi)  να διασφαλιστεί συναφώς ότι θα επιβληθεί στα κράτη μέλη μία σαφής υποχρέωση να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την επίτευξη συγκεκριμένου αποτελέσματος, δηλαδή να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη σύμβαση HNS του 2010 εντός ενός ευλόγου χρονικού διαστήματος, το οποίο δεν πρέπει να υπερβαίνει τα δύο έτη από την ημερομηνία που θα τεθεί σε ισχύ η απόφαση του Συμβουλίου·

2.  φρονεί ότι με την προσωρινή αυτή έκθεση θα δοθεί στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή μία ακόμη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις συστάσεις που εκτίθενται στην παράγραφο 1·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να ζητήσει να συνεχιστεί η εξέταση μαζί με την Επιτροπή και το Συμβούλιο.

4.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Το Κοινοβούλιο έλαβε στις 17 Δεκεμβρίου 2015 επιστολή, με την οποία του ζητήθηκε να εγκρίνει το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου για την επικύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών εξ ονόματος της Ένωσης στο πρωτόκολλο του 2010 της σύμβασης HNS(9). Ελλείψει ρήτρας οργανισμού περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης (ΟΠΟΟ/REIO) στο κείμενο της σύμβασης ή του πρωτοκόλλου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνάψουν τη διεθνή αυτή συμφωνία για λογαριασμό της Ένωσης, μετά από απόφαση του Συμβουλίου και έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με βάση πρόταση της Επιτροπής (άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) ΣΛΕΕ). Ο εισηγητής υποβάλλει σχέδιο προσωρινής έκθεσης προκειμένου να επιτευχθεί θετικό αποτέλεσμα σε συνεργασία με το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Ο εισηγητής πιστεύει ότι το Κοινοβούλιο δεν θα πρέπει να παράσχει την έγκρισή του, αν δεν έχει προηγουμένως διασφαλιστεί ο ενιαίος χαρακτήρας, η ακεραιότητα και η αποτελεσματικότητα του ενωσιακού δικαίου καθώς και η θεμελιώδης αρχή της δοτής ενωσιακής αρμοδιότητας.

Η διεθνής σύμβαση του 1996 για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών αποτελεί την τελευταία από μια σειρά συμβάσεων του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) που ρυθμίζουν θέματα αντικειμενικής ευθύνης και αποζημίωσης για ζημίες που προκαλούνται από τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών, όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) και το υγραέριο (LPG), η οποία, ωστόσο, δεν έχει ακόμη επικυρωθεί. Έχοντας αποκτήσει εμπειρία σε συνάρτηση με παρόμοιες διεθνείς συνθήκες που διέπουν την ευθύνη για αποζημίωση που προκύπτει από άλλες ναυτιλιακές δραστηριότητες, όπως μεταφορά πετρελαίου με πετρελαιοφόρα, ο ΔΝΟ ενέκρινε τη διεθνή αυτή συμφωνία, όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο HNS του 2010, προκειμένου να συμπληρωθεί με μία εξειδικευμένη πράξη το σύστημα των συμβάσεων για την ευθύνη στη θάλασσα. Τόσο η σύμβαση HNS του 1996 όσο και το πρωτόκολλο του 2010 της σύμβασης HNS δεν έχουν τεθεί σε ισχύ.

Η σύμβαση HNS του 2010 θεσπίζει την αντικειμενική ευθύνη του πλοιοκτήτη που μεταφέρει ΕΕΟ για κάθε ζημία που είναι αποτέλεσμα συμβάντος επί του πλοίου που συναρτάται με τη θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ. Υπάρχουν περιορισμένες εξαιρέσεις στην αντικειμενική ευθύνη του πλοιοκτήτη, η οποία συναρτάται με την υποχρέωσή του να συνάψει ασφάλιση ή άλλη χρηματοοικονομική ασφάλεια προκειμένου να καλύψει την ευθύνη του για αποζημίωση σύμφωνα με τη σύμβαση. Σημαντικότερη είναι η σύσταση ενός ειδικού κεφαλαίου αποζημιώσεων για την καταβολή αποζημίωσης σε οποιοδήποτε πρόσωπο υφίσταται ζημία από τη θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ, εφόσον το εν λόγω πρόσωπο δεν μπόρεσε να λάβει από τον πλοιοκτήτη και τον ασφαλιστή του πλήρη και επαρκή αποζημίωση. Το συνολικό ποσό αποζημίωσης που διατίθεται ανέρχεται σε 250 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες (περίπου 310 εκατομμύρια ευρώ με την τρέχουσα νομισματική συναλλαγματική ισοτιμία), βάσει ενός εξελιγμένου συστήματος εισφορών στο κεφάλαιο ΕΕΟ από πρόσωπα που παραλαμβάνουν ΕΕΟ σε κάθε συμβαλλόμενο κράτος.

Με το κεφάλαιο IV της σύμβασης HNS του 2010 θεσπίζονται διατάξεις σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων και την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και συνεπώς το πεδίο εφαρμογής του επικαλύπτει τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην αναδιατύπωση του κανονισμού Βρυξέλλες Ι. Από την αξιολόγηση των διαφορών που υπάρχουν μεταξύ των δύο καθεστώτων διεθνούς δικαιοδοσίας, καθίσταται σαφές ότι η σύμβαση HNS θεσπίζει ένα μάλλον περιοριστικό καθεστώς διεθνούς δικαιοδοσίας που βρίσκεται σε αντίθεση με τις πολυάριθμες βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας που υφίστανται στο πλαίσιο του αναδιατυπωμένου κανονισμού Βρυξέλλες Ι.

Ο εισηγητής κατανοεί ότι δικαιολογείται μία εξαίρεση στη γενική εφαρμογή του αναδιατυπωμένου κανονισμού Βρυξέλλες Ι υπό το φως του όλως ιδιαίτερου χαρακτήρα του καθεστώτος διεθνούς δικαιοδοσίας που θεσπίζεται με τη σύμβαση HNS – ο οποίος οφείλεται σε μία προσπάθεια να αποφευχθεί το «forum shopping», να διασφαλιστεί η ισότιμη μεταχείριση των εναγόντων και να διασφαλιστεί ταυτόχρονα η ορθή απονομή της δικαιοσύνης με την αποφυγή των δυσκολιών που συναρτώνται με τη διευθέτηση των ιδίων ζητημάτων με συμμετοχή των ιδίων εμπειρογνωμόνων, των ιδίων μαρτύρων και των ιδίων εναγομένων σε διαφορετικά δικαστήρια σε διάφορες έννομες τάξεις – καθώς και λόγω των αναμενόμενων νομικών και πρακτικών δυσκολιών κατά την εφαρμογή ενός ξεχωριστού καθεστώτος διεθνούς δικαιοδοσίας εντός της Ένωσης σε σύγκριση με το καθεστώς που εφαρμόζεται για άλλα συμβαλλόμενα κράτη της σύμβασης HNS.

Υπό τις συνθήκες αυτές, ο εισηγητής κατανοεί ότι με τη σύναψη του πρωτοκόλλου του 2010 στη σύμβαση HNS θα εξασφαλιστεί ενιαία εφαρμογή των διατάξεων περί ευθύνης και αποζημίωσης σε σχέση με ατυχήματα που προκαλούνται από θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ στην ΕΕ. Διασφαλίζεται επίσης η διάθεση επαρκών κεφαλαίων για την αποζημίωση των θυμάτων από τα ατυχήματα αυτά. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τον χαρακτήρα της ναυτιλίας ως μιας διεθνούς επιχειρηματικής δραστηριότητας με διασυνοριακό αντίκτυπο, ο εισηγητής φρονεί ότι, προκειμένου να διασφαλίζεται ενιαία εφαρμογή των διατάξεων περί ευθύνης και αποζημίωσης σε σχέση με ατυχήματα που προκαλούνται από θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ στην ΕΕ, η θέσπιση ενός διεθνούς καθεστώτος είναι πιο ενδεδειγμένη από τη θέσπιση ρυθμίσεων σε περιφερειακό επίπεδο.

Λόγω του σημαντικού μεριδίου που κατέχουν τα φορτία ΕΕΟ στο πλαίσιο των θαλάσσιων εμπορευματικών μεταφορών, του διεθνούς χαρακτήρα των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων καθώς και του διασυνοριακού αντικτύπου που ενδέχεται να προκαλέσουν ατυχήματα σε σχέση με φορτία ΕΕΟ, ο εισηγητής πιστεύει ότι είναι προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά να διαθέτει ένα ομοιογενές καθεστώς ευθύνης, το οποίο να διέπει τις περιβαλλοντικές ζημίες που προξενούνται από τη θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ, αυτό δε μπορεί να επιτευχθεί μόνον εφόσον Συμβούλιο και Επιτροπή λάβουν με τον δέοντα τρόπο υπόψη τους τις συστάσεις του Κοινοβουλίου.

Ο εισηγητής υπογραμμίζει ότι η παρούσα προσωρινή έκθεση δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως εμπόδιο στη θέσπιση ενός ενιαίου καθεστώτος ευθύνης αλλά ως προσπάθεια να διασφαλιστεί ότι αυτό θα πραγματοποιηθεί με τον πιο αποτελεσματικό και δίκαιο τρόπο, χωρίς να θίγεται ο ενιαίος χαρακτήρας, η ακεραιότητα και η αποτελεσματικότητα των κοινών διατάξεων του ενωσιακού δικαίου και χωρίς να προκαλείται υπερβολική ανισότητα για τα θύματα της μόλυνσης (παράκτιες κοινότητα, αλιείς, κ.λπ.) και τον κλάδο της ναυτιλίας.

Ο εισηγητής προσβλέπει, συνεπώς, σε διάλογο με το Συμβούλιο και την Επιτροπή με στόχο να διαμορφωθεί μια συνεκτική πολιτική της ΕΕ στον τομέα της ευθύνης και της αποζημίωσης για περιβαλλοντικές ζημίες που προξενούνται από τη θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

24.5.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

21

0

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Max Andersson, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Rosa Estaràs Ferragut, Laura Ferrara, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sajjad Karim, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, Jiří Maštálka, Julia Reda, Evelyn Regner, József Szájer, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka, Κώστας Χρυσόγονος, Емил Радев

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Daniel Buda, Stefano Maullu, Ангел Джамбазки

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Jens Nilsson

(1)

ΕΕ C 326 της 26.10.2002, σ. 299.

(2)

Γνώμη του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου 2014, 1/13, ECLI:EU:C:2014:2303.

(3)

ΕΕ L 337 της 1.2.2002, σ. 55.

(4)

ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1.

(5)

Έγγραφο 13142/15.

(6)

Διατίθεται ηλεκτρονικά στη διεύθυνση: http://www.ics-shipping.org/docs/default-source/Submissions/EU/hazardous-and-noxious-substances.pdf.

(7)

Οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (ΕΕ L 143 της 30.4.2004, σ. 56).

(8)

Γνώμη του Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 1993, 2/91, ECLI:EU:C:1993:106, σκέψη  25· απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Νοεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Δανίας, C-467/98, ECLI:EU:C:2002:625, σκέψη  82· γνώμη του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2006, 1/03, ECLI:EU:C:2006:81, σκέψεις  120 και 126· γνώμη του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου 2014, 1/13, ECLI:EU:C:2014:2303.

(9)

SGS15/14576 σχετικά με την απόφαση 14112/15.

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου