Procedura : 2015/0281(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0228/2016

Teksty złożone :

A8-0228/2016

Debaty :

PV 15/02/2017 - 11
CRE 15/02/2017 - 11

Głosowanie :

PV 16/02/2017 - 6.4
CRE 16/02/2017 - 6.4
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0046

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 981kWORD 662k
12.7.2016
PE 577.046v02-00 A8-0228/2016

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującej decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu

(COM(2015)0625 – C8-0386/2015 – 2015/0281(COD))

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

Sprawozdawczyni: Monika Hohlmeier

ERRATY/ADDENDA
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującej decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu

(COM(2015)0625 – C8-0386/2015 – 2015/0281(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0625),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 83 ust. 1 oraz art. 82 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C8-0386/2015),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2178 (2014) z dnia 24 września 2014 r. i nr 2249 (2015) z dnia 20 listopada 2015 r.,

–  uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi z dnia 16 maja 2005 r. oraz protokół dodatkowy do niej z dnia 19 maja 2015 r.,

–  uwzględniając zalecenia Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0228/2016),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Projekt rezolucji ustawodawczej

Umocowanie 4 a (nowe)

Projekt rezolucji ustawodawczej

Poprawka

 

  uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2195 (2014), 2199 (2015) i 2253 (2015),

Poprawka    2

Projekt rezolucji ustawodawczej

Umocowanie 4 b (nowe)

Projekt rezolucji ustawodawczej

Poprawka

 

  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 (2001 r.),

Poprawka    3

Projekt rezolucji ustawodawczej

Umocowanie 8 a (nowe)

Projekt rezolucji ustawodawczej

Poprawka

 

  uwzględniając komunikat ze szczytu bezpieczeństwa jądrowego w Waszyngtonie z dnia 1 kwietnia 2016 r.,

 

 

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Unia Europejska opiera się na uniwersalnych wartościach, jakimi są godność ludzka, wolność, równość i solidarność, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności. Unia Europejska opiera się na zasadzie demokracji i zasadzie państwa prawa, wspólnych dla państw członkowskich.

(1)   Unia Europejska opiera się na uniwersalnych wartościach, jakimi są godność ludzka, wolność, równość kobiet i mężczyzn i solidarność oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności. Unia Europejska opiera się na zasadzie demokracji i zasadzie państwa prawa, wspólnych dla państw członkowskich.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Protokół dodatkowy do konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi przyjęty w maju 2015 r. nakłada na strony konwencji obowiązek uznawania za przestępstwo uczestnictwa w zrzeszeniu lub grupie w celach terrorystycznych, odbywania szkolenia na potrzeby terroryzmu, podróżowania lub usiłowania podróżowania w celach terrorystycznych, zapewniania lub gromadzenia środków na takie podróże oraz organizowania i wspierania takich podróży. Unia podpisała protokół dodatkowy i konwencję w dniu 22 października 2015 r.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Zagrożenie terrorystyczne w ostatnich latach narasta i szybko się zmienia. Osoby określane mianem „zagranicznych bojowników terrorystycznych” podróżują za granicę w celach terrorystycznych. Powracający zagraniczni bojownicy terrorystyczni stanowią wzmożone zagrożenie dla bezpieczeństwa wszystkich państw członkowskich UE. Zagranicznych bojowników terrorystycznych wiąże się z szeregiem niedawnych ataków lub prób ataków, w tym z atakami w Paryżu w dniu 13 listopada 2015 r. Ponadto Unia Europejska i jej państwa członkowskie stają w obliczu zwiększonych zagrożeń ze strony osób fizycznych, które są inspirowane lub instruowane przez grupy terrorystyczne za granicą, ale pozostają w Europie.

(4)  Zagrożenie terrorystyczne w ostatnich latach narasta i szybko się zmienia. Osoby określane mianem „zagranicznych bojowników terrorystycznych” podróżują za granicę w celach terrorystycznych. Powracający zagraniczni bojownicy terrorystyczni stanowią wzmożone zagrożenie dla bezpieczeństwa wszystkich państw członkowskich UE. Zagranicznych bojowników terrorystycznych wiąże się z szeregiem niedawnych ataków lub prób ataków, w tym z atakami w Paryżu w dniu 13 listopada 2015 r. i w Brukseli w dniu 22 marca 2016 r. Ponadto Unia Europejska i jej państwa członkowskie stają w obliczu zwiększonych zagrożeń ze strony osób fizycznych, które są inspirowane lub instruowane przez grupy terrorystyczne za granicą, ale pozostają w Europie.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a)  Ustęp 6 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 2178 (2014) nakłada na wszystkie państwa należące do ONZ obowiązek dopilnowania, by ich krajowe ustawy i regulacje uznawały za poważne przestępstwa kryminalne podróż do państwa trzeciego w celu udziału w działaniach terrorystycznych lub przejścia bądź przeprowadzenia szkolenia, a także finansowanie, organizowanie lub ułatwianie takich podróży. Aby zapobiec powstaniu w Unii luk w ściganiu takich czynów, konieczne jest jednolite wdrażanie rezolucji RB ONZ nr 2178 (2014).

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4b)  Walka z terroryzmem pozostaje głównie w gestii państw członkowskich. Jednakże ataki terrorystyczne, do których doszło w Europie w 2015 i 2016 r., wykazały konieczność skoordynowanego działania państw członkowskich mającego na celu walkę z terroryzmem i stawienie czoła zagrożeniu, jakie stanowią zagraniczni bojownicy na terytorium Unii.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4c)  Zharmonizowana klasyfikacja sankcji karnych za przestępstwa terrorystyczne zapewniłaby wspólne ramy prawne, które mogłyby być wykorzystywane jako odniesienie dla kilku agencji unijnych. Dlatego należy wprowadzić skuteczny mechanizm koordynacji między Europolem, Eurojustem, SIS, OLAF i Europejską Siecią Sądową.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4d)  Państwa członkowskie powinny wzmocnić profesjonalizm sił bezpieczeństwa, organów ścigania i instytucji wymiaru sprawiedliwości. Powinny też zapewnić skuteczny nadzór i rozliczalność takich organów zgodnie z prawem międzynarodowym dotyczącym praw człowieka oraz zasadami praworządności. Działania w tym zakresie obejmują szkolenia dotyczące praw człowieka dla sił bezpieczeństwa, m.in. na temat sposobu przestrzegania praw człowieka w kontekście działań podejmowanych w celu zwalczania brutalnego ekstremizmu i terroryzmu.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Biorąc pod uwagę zmieniające się zagrożenia terrorystyczne oraz prawne zobowiązania Unii i państw członkowskich wynikające z prawa międzynarodowego, należy dokonać dalszego zbliżenia definicji przestępstw terrorystycznych, w tym przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej oraz przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną, we wszystkich państwach członkowskich, tak by obejmowała ona bardziej kompleksowo zachowania związane zwłaszcza z zagranicznymi bojownikami terrorystycznymi i finansowaniem terroryzmu. Takie formy zachowania powinny być karalne, także w przypadku gdy są popełniane przez internet, w tym przez media społecznościowe.

(5)  Biorąc pod uwagę zmieniające się zagrożenia terrorystyczne oraz prawne zobowiązania Unii i państw członkowskich wynikające z prawa międzynarodowego, należy dokonać dalszego zbliżenia definicji przestępstw terrorystycznych, w tym przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej oraz przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną, we wszystkich państwach członkowskich, tak by obejmowała ona bardziej kompleksowo zachowania związane zwłaszcza z zagranicznymi bojownikami terrorystycznymi, nasilającym się wykorzystywaniem internetu do celów terrorystycznych (np. werbowania, propagandy i szkolenia) oraz finansowaniem terroryzmu. Takie formy zachowania powinny być karalne, niezależnie od tego, czy są popełniane przez internet, czy nie, przy czym należy przestrzegać zasady proporcjonalności i konieczności.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a)  Zagrożenie terroryzmem jądrowym i radiologicznym pozostaje poważnym wyzwaniem dla bezpieczeństwa międzynarodowego. Zwalczanie tego ewoluującego zagrożenia wymaga wzmocnionej współpracy międzynarodowej i większego wsparcia dla centralnej roli Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, a także rygorystycznych środków na rzecz bezpieczeństwa.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Środki zwalczania terroryzmu będą całkowicie skuteczne dopiero wtedy, gdy będą im towarzyszyć efektywne, odstraszające i skoordynowane środki wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych we wszystkich państwach członkowskich. Dzięki kryminalizacji aktów terroryzmu prowadzonych za granicą przez organizacje terrorystyczne państwa członkowskie Unii Europejskiej wyposażą się w narzędzia niezbędne do uporania się z radykalizacją terrorystyczną obywateli Unii i ze zjawiskiem zagranicznych bojowników. Organy ścigania i organy wymiaru sprawiedliwości powinny mieć wystarczające uprawnienia, by zapobiegać tym aktom, wykrywać je i ścigać sądownie. Powinny być odpowiednio i stale szkolone w dziedzinie przestępstw związanych z terroryzmem.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6b)  Niniejsza dyrektywa nie powinna skutkować zmianą praw, obowiązków i kompetencji państw członkowskich i organizacji wynikających z prawa międzynarodowego, w tym z międzynarodowego prawa humanitarnego. Przepisy niniejszej dyrektywy nie regulują działań sił zbrojnych w okresach konfliktów zbrojnych, regulowanych międzynarodowym prawem humanitarnym w rozumieniu tych warunków na mocy tego prawa, ani działań sił zbrojnych danego państwa w ramach wypełniania oficjalnych obowiązków w zakresie, w jakim są one regulowane innymi zasadami prawa międzynarodowego.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6c)  Udzielanie pomocy humanitarnej przez bezstronne organizacje humanitarne uznane na mocy prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego, nie powinno być uważane za wkład w działania przestępcze grupy terrorystycznej, przy czym należy uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Przestępstwa związane z publicznym nawoływaniem do popełniania aktów będących przestępstwem terrorystycznym obejmują m.in. gloryfikację i usprawiedliwianie terroryzmu lub rozpowszechnianie wiadomości lub obrazów, w tym tych dotyczących ofiar terroryzmu, jako sposób zdobywania posłuchu dla idei terrorystycznych lub poważnego zastraszania ludności, biorąc pod uwagę, że takie postępowanie niesie ze sobą niebezpieczeństwo dokonywania aktów terrorystycznych.

(7)  Przestępstwa związane z publicznym nawoływaniem do popełniania aktów będących przestępstwem terrorystycznym obejmują m.in. gloryfikację i usprawiedliwianie terroryzmu lub rozpowszechnianie wiadomości lub obrazów, zarówno w internecie, jak i poza nim, w celu zdobycia poparcia dla idei terrorystycznych lub poważnego zastraszania ludności. Takie postępowanie powinno być karalne, jeżeli w konkretnym przypadku stwarza niebezpieczeństwo popełnienia przestępstwa terrorystycznego.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a)  Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku świadczenia usługi społeczeństwa informacyjnego polegającej na transmisji w sieci telekomunikacyjnej informacji przekazanych przez usługobiorcę lub na zapewnianiu dostępu do sieci telekomunikacyjnej usługodawca nie ponosił odpowiedzialności za przekazywane lub przechowywane informacje zgodnie z dyrektywą 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady1a.

 

________________

 

1a2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1).

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7b)  Skutecznym sposobem zwalczania terroryzmu w internecie jest usuwanie nielegalnych treści terrorystycznych u źródła. W tym kontekście niniejsza dyrektywa nie narusza dobrowolnych działań podejmowanych przez dostawców usług internetowych w celu zapobiegania niewłaściwemu wykorzystywaniu świadczonych przez nich usług ani wszelkiego wspierania takich działań przez państwa członkowskie, w tym wykrywania i sygnalizowania nielegalnych treści. Państwa członkowskie powinny podejmować wszelkie środki niezbędne do usuwania i blokowania stron internetowych, na których podżega się publicznie do popełniania przestępstw terrorystycznych. Jeżeli takie środki zostaną podjęte, powinny być zgodne z przejrzystymi procedurami i podlegać odpowiednim zabezpieczeniom pod kontrolą niezależnych organów. Państwa członkowskie powinny dokładać wszelkich starań, aby współpracować z państwami trzecimi w celu zapewnienia usuwania takich treści z serwerów na ich terytorium. Jeśli jednak usunięcie nielegalnych treści u źródła nie jest możliwe, państwa członkowskie powinny mieć prawo wprowadzenia środków w celu zablokowania dostępu z terytorium Unii do stron internetowych zidentyfikowanych jako zawierające lub rozpowszechniające treści terrorystyczne. Państwa członkowskie powinny rozważyć podejmowanie kroków prawnych przeciw firmom internetowym, firmom działającym w branży mediów społecznościowych i usługodawcom, którzy rozmyślnie odmawiają podporządkowania się prawnemu nakazowi usunięcia nielegalnych treści pochwalających terroryzm ze swoich platform internetowych, po tym jak zostali stosownie poinformowani o takich treściach. Każda taka odmowa powinna podlegać karze w postaci skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji. Firmom internetowym, firmom działającym w branży mediów społecznościowych i usługodawcom należy zagwarantować prawo do kontroli sądowej.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Ze względu na poważny charakter zagrożenia i konieczność powstrzymania przepływu zagranicznych bojowników terrorystycznych niezbędne jest uznanie za przestępstwo podróży zagranicznych odbywanych w celach terrorystycznych, które obejmują nie tylko popełnianie przestępstw terrorystycznych i udostępnianie lub otrzymywanie szkolenia, lecz także uczestniczenie w działalności grupy terrorystycznej. Za przestępstwo należy uznać również każdą czynność służącą ułatwianiu takich podróży.

(8)  O ile nie jest konieczne uznanie za przestępstwo samego odbycia podróży, o tyle ze względu na poważny charakter zagrożenia i konieczność powstrzymania przepływu zagranicznych bojowników terrorystycznych niezbędne jest uznanie za przestępstwo podróży zagranicznych odbywanych w celach terrorystycznych, które obejmują nie tylko popełnianie przestępstw terrorystycznych i prowadzenie lub odbywanie szkolenia, lecz także uczestniczenie w działalności grupy terrorystycznej. Samą podróż należy uznać za przestępstwo pod bardzo konkretnymi warunkami i wyłącznie jeżeli terrorystyczny cel wyjazdu jest potwierdzony na podstawie obiektywnych okoliczności. Za przestępstwo należy uznać również ułatwianie lub organizowanie takich podróży.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Kryminalizacja otrzymywania szkolenia na potrzeby terroryzmu jest uzupełnieniem uznawanego obecnie za przestępstwo świadczenia takich szkoleń i ma w szczególności na celu zwalczenie zagrożeń stwarzanych przez osoby aktywnie przygotowujące się do popełniania przestępstw terrorystycznych, w tym te działające ostatecznie w pojedynkę.

(9)  Kryminalizacja rozmyślnego przechodzenia szkolenia na potrzeby terroryzmu, w tym zdobywania wiedzy, dokumentacji czy praktycznych umiejętności, niezależnie od tego, czy przybiera to postać samodzielnej nauki, jest uzupełnieniem uznawanego obecnie za przestępstwo świadczenia takich szkoleń i ma w szczególności na celu zwalczenie zagrożeń stwarzanych przez osoby aktywnie przygotowujące się do popełniania przestępstw terrorystycznych, w tym te działające ostatecznie w pojedynkę. Dlatego należy to uznać za przestępstwo.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(9a)  Cyberataki przeprowadzane w celach terrorystycznych lub przez organizację terrorystyczną powinny być w państwach członkowskich karalne.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Finansowanie terroryzmu powinno być w państwach członkowskich karalne, przy czym termin ten powinien obejmować finansowanie aktów terrorystycznych, finansowanie grup terrorystycznych, jak również inne przestępstwa związane z działalnością terrorystyczną, takie jak werbowanie i szkolenie lub odbywanie podróży w celach terrorystycznych, w celu zburzenia struktur wsparcia ułatwiającego popełnianie przestępstw terrorystycznych. Pomocnictwo w finansowaniu terroryzmu lub jego usiłowanie powinny również być karalne.

(10)  Bez uszczerbku dla dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/8491a finansowanie terroryzmu powinno być w państwach członkowskich karalne, przy czym termin ten powinien obejmować nie tylko finansowanie aktów terrorystycznych, ale i finansowanie grup terrorystycznych, jak również inne przestępstwa związane z działalnością terrorystyczną, takie jak werbowanie i szkolenie lub odbywanie podróży w celach terrorystycznych, w celu zburzenia struktur wsparcia ułatwiającego popełnianie przestępstw terrorystycznych. Pomocnictwo w finansowaniu terroryzmu lub jego usiłowanie powinny również być karalne.

 

__________________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2016, s. 73).

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a)  Rosnąca konwergencja i sieć połączeń pomiędzy terroryzmem a przestępczością zorganizowaną oraz związki obserwowane pomiędzy grupami przestępczymi a ugrupowaniami terrorystycznym stanowią coraz większe zagrożenie dla bezpieczeństwa Unii. Państwa członkowskie powinny zatem zapewnić karalność finansowania i wspierania przestępstw o charakterze terrorystycznym za pośrednictwem przestępczości zorganizowanej oraz zagwarantować, aby powiązania pomiędzy przestępczością zorganizowaną a działaniami o charakterze terrorystycznym i finansowaniem terroryzmu były bardziej jednoznacznie uwzględniane przez organy państw członkowskich uczestniczące w postępowaniach karnych.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10b)  Nielegalny handel bronią palną, ropą naftową, narkotykami, papierosami oraz podrabianymi towarami i dziełami sztuki oraz innymi dobrami kultury, a także handel ludźmi i wymuszenia rozbójnicze stały się niezwykle lukratywnym sposobem zdobywania środków finansowych przez grupy terrorystyczne. W walce z finansowaniem terroryzmu należy zatem zająć się też procesem, w wyniku którego organizacje terrorystyczne zdobywają środki finansowe.

 

Państwa członkowskie powinny podejmować niezbędne środki w celu zagwarantowania, by ugrupowania terrorystyczne nie czerpały korzyści z handlu towarami, unikając jednocześnie zbędnych obciążeń administracyjnych dla podmiotów gospodarczych. Wymogi dotyczące zachowania należytej staranności, monitorowania i sprawozdawczości mogłyby przynieść skutek zapobiegawczy poprzez przynoszenie szkód materialnych działalności handlowej zorganizowanych grup przestępczych i ugrupowań terrorystycznych oraz poprzez ułatwienie skuteczniejszego wykrywania i ścigania przestępczości zorganizowanej i innych przypadków działalności handlowej organizacji terrorystycznych. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny przewidzieć kary za naruszenie tych wymogów.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10c)  Dochodzenia finansowe mają kluczowe znaczenie dla wykrywania przypadków ułatwiania przestępstw terrorystycznych oraz sieci i struktury organizacji terrorystycznych. Takie dochodzenia mogą być bardzo skuteczne, zwłaszcza kiedy na wczesnym etapie włączane są w nie organy podatkowe i celne, jednostki analityki finansowej (FIU) i organy sądowe. Państwa członkowskie powinny dążyć do tego, by dochodzenia finansowe były rutynowym elementem wszystkich dochodzeń antyterrorystycznych i by właściwe organy wymieniały się stosownymi informacjami finansowymi. W ramach zapobiegania finansowaniu terroryzmu, prowadzenia stosownych dochodzeń i zwalczania tego zjawiska państwa członkowskie powinny w jak największym stopniu wykorzystywać wywiad finansowy Europolu i jego możliwości w zakresie zwalczania finansowania terroryzmu. Powinny też dążyć do zapewnienia bardziej skutecznego i skoordynowanego podejścia, na przykład przez utworzenie wyspecjalizowanych jednostek na szczeblu krajowym zajmujących się dochodzeniami finansowanymi związanymi z terroryzmem, które to jednostki mogą mieć znaczną wartość dodaną oraz przyczynić się znacząco do zapewnienia skutecznych postępowań.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Ponadto karalne jako pomocnictwo w terroryzmie lub finansowanie terroryzmu powinno być w państwach członkowskich udzielanie materialnego wsparcia dla terroryzmu za pośrednictwem osób zajmujących się dostarczaniem lub przemieszczaniem usług, mienia lub towarów, w tym transakcji handlowych obejmujących wprowadzanie na obszar Unii lub wyprowadzanie z tego obszaru, lub osób będących pośrednikami w takich działaniach, jeżeli wykonywane są one ze świadomością, że operacje te lub pochodzące z nich przychody są w całości lub w części przeznaczone do celów terrorystycznych lub przysporzą one korzyści grupom terrorystycznym.

(11)  Karalne jako pomocnictwo w terroryzmie lub jako finansowanie terroryzmu powinno być w państwach członkowskich udzielanie materialnego wsparcia dla terroryzmu za pośrednictwem osób zajmujących się dostarczaniem lub przemieszczaniem usług, mienia lub towarów, w tym transakcji handlowych obejmujących wprowadzanie na obszar Unii lub wyprowadzanie z tego obszaru, lub osób będących pośrednikami w takich działaniach, jeżeli wykonywane są one z wyraźnym zamiarem lub ze świadomością, że operacje te lub pochodzące z nich przychody są w całości lub w części przeznaczone do celów terrorystycznych lub przysporzą one korzyści grupom terrorystycznym.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Ponadto w stosunku do osób fizycznych i prawnych, które popełniły tego rodzaju przestępstwa lub ponoszą za nie odpowiedzialność, należy przewidzieć kary odzwierciedlające poważny charakter tych przestępstw.

(14)  W stosunku do osób fizycznych i prawnych, które popełniły tego rodzaju przestępstwa lub ponoszą za nie odpowiedzialność, należy przewidzieć kary odzwierciedlające poważny charakter tych przestępstw.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Należy określić zasady postępowania sądowego zapewniające skuteczność postępowania karnego w sprawach o przestępstwa terrorystyczne. Niezbędne wydaje się być zwłaszcza określenie jurysdykcji w odniesieniu do przestępstw popełnianych przez organizatorów szkoleń na potrzeby terroryzmu, niezależnie od ich przynależności państwowej, przy uwzględnieniu ewentualnych skutków takich zachowań na terytorium Unii i ścisłego powiązania materialnego między przestępstwami polegającymi na świadczeniu oraz otrzymywaniu szkoleń na potrzeby terroryzmu.

(15)  Należy określić zasady postępowania sądowego zapewniające skuteczność postępowania karnego w sprawach o przestępstwa terrorystyczne. Niezbędne wydaje się być zwłaszcza określenie jurysdykcji w odniesieniu do przestępstw popełnianych przez organizatorów szkoleń na potrzeby terroryzmu obywateli Unii i osób mieszkających w Unii, niezależnie od przynależności państwowej organizatorów takich szkoleń, przy uwzględnieniu ewentualnych skutków takich zachowań na terytorium Unii i ścisłego powiązania materialnego między przestępstwami polegającymi na świadczeniu oraz otrzymywaniu szkoleń na potrzeby terroryzmu. Ściganie obywateli państw trzecich powinno przebiegać z poszanowaniem porozumień z odnośnymi państwami trzecimi w sprawie ekstradycji oraz w sprawie współpracy policji i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Informacje istotne z punktu widzenia zapobiegania przestępstwom, o których mowa w niniejszej dyrektywie, ich wykrywania, prowadzenia w ich sprawie dochodzeń lub ich ścigania dotyczą często więcej niż jednego państwa członkowskiego i mogą wymagać pilnego działania. W celu zapobiegania terroryzmowi i jego zwalczania konieczna jest bliższa współpraca transgraniczna między właściwymi organami krajowymi i agencjami Unii pod względem niezbędnej wymiany wszelkich istotnych informacji z akt karnych i sądowych lub innych dostępnych źródeł o osobach, które przeszły radykalizację, albo o brutalnych ekstremistach, którzy są podejrzewani o popełnienie przestępstwa, w których sprawie toczą się postępowania karne lub których aktywa zostały zamrożone w związku z którymkolwiek z przestępstw, o jakich mowa w niniejszej dyrektywie, łącznie z tymi, którym odmówiono wjazdu na terytorium państwa członkowskiego lub których deportowano na podstawie podejrzenia o udział w przestępstwach określonych w niniejszej dyrektywie. Właściwe organy krajowe i unijne powinny zatem prowadzić skuteczną i terminową wymianę tych informacji, przestrzegając jednocześnie obowiązujących przepisów dotyczących ochrony danych. Ponadto państwa członkowskie i ich właściwe organy powinny w większym stopniu wykorzystywać istniejące systemy i bazy danych udostępniane przez odnośne agencje, zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym, w celu zwiększenia swoich możliwości w zakresie prewencji i walki z terroryzmem. Powinny to czynić poprzez wymianę wszelkich istotnych informacji oraz poprzez systematyczne sporządzanie analiz strategicznych i operacyjnych zgodnie z obowiązującym prawem i powiązanymi zabezpieczeniami.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15b) Aby dochodzenia dotyczące przestępstw terrorystycznych, przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej i przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną oraz ściganie takich przestępstw były skuteczne, właściwe organy odpowiedzialne za prowadzenie dochodzeń w sprawie takich przestępstw i za ich ściganie powinny mieć możliwość wykorzystywania skutecznych narzędzi dochodzeniowych, takich jak narzędzia stosowane do zwalczania przestępczości zorganizowanej lub innych poważnych przestępstw. Z uwagi między innymi na zasadę proporcjonalności wykorzystywanie takich narzędzi zgodnie z prawem krajowym powinno być ukierunkowane i współmierne do charakteru i wagi przestępstwa będącego przedmiotem dochodzenia.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15c)  Państwa członkowskie powinny usprawnić terminową wymianę wszelkich dostępnych istotnych informacji dotyczących osób podróżujących za granicę w celach terrorystycznych. Powinny też systematycznie uznawać wszystkie sprawy dotyczące przestępstw określonych w niniejszej dyrektywie za odpowiednie, właściwe i istotne w rozumieniu art. 21 decyzji Rady 2007/533/WSiSW1a, w celu dokonania wpisu w Systemie Informacyjnym Schengen. Ponadto państwa członkowskie powinny zasadniczo uznawać wszystkie sprawy dotyczące przestępstw określonych w niniejszej dyrektywie za istotne i niezbędne w rozumieniu art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/6811b w celu dzielenia się wynikami przetwarzania danych PNR z pozostałymi zainteresowanymi państwami członkowskimi zgodnie z tą dyrektywą.

 

________________

 

1a Decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63).

 

1b Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 132)

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 d (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15d)  Fakt, że organizacje terrorystyczne uzależnione są w znacznym stopniu od różnych narzędzi elektronicznych, internetu i mediów społecznościowych, za pośrednictwem których informują o aktach terrorystycznych, promują je i zachęcają do nich, werbują potencjalnych bojowników, zbierają fundusze lub organizują inne wsparcie dla swoich działań, stwarza wyzwania w zakresie dochodzeń w sprawie przestępstw terrorystycznych i ich ścigania. Państwa członkowskie powinny zatem współpracować ze sobą, w szczególności poprzez Eurojust, oraz z Komisją, aby zapewnić skoordynowane podejście w kwestii gromadzenia, wymiany i dopuszczalności dowodów elektronicznych.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  Państwa członkowskie powinny przyjąć szczególne środki ochrony, wsparcia i pomocy w odpowiedzi na szczególne potrzeby ofiar terroryzmu poprzez dalsze uściślanie i zwiększanie praw zawartych już w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE28. Ofiary terroryzmu są określone w art. 1 dyrektywy 2012/29/UE, w odniesieniu do przestępstw terrorystycznych, o których mowa w art. 3. Środki podejmowane przez państwa członkowskie powinny zapewnić, aby w przypadku ataku terrorystycznego ofiary terroryzmu uzyskały wsparcie emocjonalne i psychologiczne, w tym wsparcie i porady w związku z traumatycznymi przeżyciami, oraz wszelkie niezbędne informacje i porady prawne, praktyczne lub finansowe.

(16)  Państwa członkowskie powinny zapewnić odpowiednie uwzględnienie statusu ofiar terroryzmu przed postępowaniem karnym, w jego trakcie i po jego zakończeniu oraz powinny przyjąć szczególne środki ochrony, wsparcia i pomocy zapewniające godne i sprawiedliwe traktowanie ofiar w odpowiedzi na szczególne potrzeby ofiar terroryzmu poprzez dalsze uściślanie i zwiększanie praw zawartych już w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE28. Ofiary terroryzmu są określone w art. 2 dyrektywy 2012/29/UE w odniesieniu do przestępstw terrorystycznych, o których mowa w niniejszej dyrektywie. Środki podejmowane przez państwa członkowskie powinny zapewnić, aby w przypadku ataku terrorystycznego ofiary terroryzmu uzyskały wsparcie emocjonalne i psychologiczne, w tym wsparcie i porady w związku z traumatycznymi przeżyciami, oraz wszelkie niezbędne informacje i porady prawne, praktyczne lub finansowe, a także stosowną pomoc. Państwa członkowskie powinny wspierać specjalistyczne szkolenia osób odpowiedzialnych za udzielanie pomocy ofiarom ataków terrorystycznych oraz przeznaczanie niezbędnych środków na ten cel. Ponadto każde państwo członkowskie powinno brać pod uwagę fakt, że ofiary i osoby, które mogą złożyć zeznanie w postępowaniu karnym związanym z przestępstwami terrorystycznymi, są narażone na zastraszanie i odwet. Wszystkie państwa członkowskie powinny też zapewniać pomoc prawną ofiarom terroryzmu występującym jako strony w postępowaniach karnych lub innych postępowaniach prawnych w celu uzyskania decyzji o odszkodowaniu.

__________________

__________________

28 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 37).

28 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 37).

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16a)  Państwa członkowskie powinny stworzyć i rozwijać punkt kompleksowej obsługi udzielający informacji i porad ofiarom terroryzmu nie tylko w celu zaspokojenia potrzeb ofiar dotyczących uzyskania informacji i porad, ale również aby zapewnić im pierwszą pomoc psychologiczną i wskazać możliwości uzyskania dalszej pomocy oraz udzielać im pomocy i wsparcia w związku z zainteresowaniem ze strony mediów.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16b)  Państwa członkowskie, szanując w pełni wolność wypowiedzi, prowadzą wymianę najlepszych praktyk w kwestii postępowania z mediami i dziennikarzami w celu ochrony życia prywatnego ofiar i członków ich rodzin oraz współpracy ze służbami specjalistycznymi udzielającymi pomocy i wsparcia ofiarom, aby pomóc im poradzić sobie z zainteresowaniem ze strony mediów.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17a)  Państwa członkowskie powinny współpracować ze sobą, aby zapewnić wszystkim ofiarom terroryzmu dostęp do informacji na temat praw ofiar, usług wsparcia oraz systemów odszkodowań. Ponadto państwa członkowskie powinny zadbać o to, by ofiary terroryzmu miały długofalowy dostęp do usług wsparcia w swoim kraju zamieszkania, nawet jeżeli przestępstwo terrorystyczne miało miejsce w innym państwie członkowskim.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17b)  Usprawnienie współpracy państw członkowskich w walce z terroryzmem powinno obejmować też intensywną wymianę informacji i współpracę między ich organami sądowymi oraz z Eurojustem. Należy wzmocnić zdolności centrum koordynacyjnego Eurojustu, które powinno odgrywać kluczową rolę w promowaniu wspólnych działań organów sądowniczych państw członkowskich w zakresie gromadzenia dowodów. Należy w większym stopniu wykorzystywać wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, zarówno wśród państw członkowskich, jak i między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, z którymi Eurojust zawarł umowy o współpracy.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17c)  Zapobieganie radykalizacji i werbowaniu obywateli Unii przez organizacje terrorystyczne wymaga długofalowego, proaktywnego i kompleksowego podejścia łączącego środki w zakresie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych z polityką w dziedzinie edukacji, włączenia społecznego i integracji oraz zapewnienia skutecznych programów na rzecz deradykalizacji i wystąpienia z szeregów takich organizacji. Państwa członkowskie powinny wymieniać się dobrymi praktykami dotyczącymi skutecznych środków i projektów w tej dziedzinie. Ponadto powinny dzielić się dobrymi praktykami dotyczącymi wykorzystywania skutecznych środków alternatywnych w ramach podejścia sądowniczego, aby zapobiegać wyjazdom z UE w celach terrorystycznych obywateli Unii i obywateli państw trzecich przebywających legalnie w Unii lub by kontrolować ich powroty do Unii ze stref konfliktów. Państwa członkowskie powinny wymieniać się dobrymi praktykami nie tylko ze sobą, ale w razie potrzeby również z państwami trzecimi i z odpowiednimi agencjami UE.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 d (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17d)  Państwa członkowskie powinny realizować działania zapobiegające terroryzmowi przez koordynację swoich strategii oraz wymianę dostępnych informacji i zdobytych doświadczeń, przez wdrażanie dobrych praktyk zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym oraz przez aktualizowanie krajowych strategii w zakresie prewencji w unijnej strategii walki z radykalizacją i werbowaniem terrorystów. Komisja powinna w razie potrzeby udzielać wsparcia organom krajowym, regionalnym i lokalnym w opracowywaniu strategii prewencyjnych.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18) Mając na uwadze, że cele niniejszej dyrektywy nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający jednostronnie przez państwa członkowskie oraz że ze względu na potrzebę istnienia zharmonizowanych zasad stosowanych w całej Europie możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia Europejska może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule 5 niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(18)  Mając na uwadze, że cele niniejszej dyrektywy nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający jednostronnie przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule 5 niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18a)  Walka z terroryzmem jest zasadniczym i globalnym wysiłkiem wymagającym międzynarodowej reakcji, co zobowiązuje Unię do działania we współpracy z państwami trzecimi.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Niniejsza dyrektywa jest zgodna z zasadami uznanymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, nie narusza podstawowych praw i wolności oraz przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, łącznie z tymi określonymi w rozdziałach II, III, V i VI, które obejmują między innymi prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, wolność wypowiedzi i informacji, wolność zrzeszania się i wolność myśli, sumienia i religii, ogólny zakaz dyskryminacji, w szczególności ze względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz prawo do ochrony danych osobowych, zasadę legalności oraz proporcjonalności kar do czynów zabronionych pod groźbą kary, obejmującą również wymóg precyzyjności, jasności i przewidywalności w prawie karnym, domniemanie niewinności, a także swobodę przemieszczania się określoną w art. 21 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz dyrektywie 2004/38/WE. Niniejsza dyrektywa powinna być wdrażana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

(19)  Niniejsza dyrektywa, tak jak jej wdrażanie, jest zgodna z zasadami uznanymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, nie narusza podstawowych praw i wolności oraz przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, łącznie z tymi określonymi w rozdziałach II, III, V i VI, które obejmują między innymi prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, wolność wypowiedzi, w tym wolność słowa, wolny dostęp do informacji, wolność zrzeszania się i wolność myśli, sumienia i religii, ogólny zakaz dyskryminacji, w szczególności ze względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz prawo do ochrony danych osobowych, zasadę legalności oraz proporcjonalności kar do czynów zabronionych pod groźbą kary, obejmującą również wymóg precyzyjności, jasności i przewidywalności w prawie karnym, domniemanie niewinności i prawo do rzetelnego procesu sądowego, którego wynik opiera się na indywidualnych okolicznościach sprawy, oraz zasady uznane w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), a także swobodę przemieszczania się określoną w art. 21 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz dyrektywie 2004/38/WE1a, przy czym dopuszcza się wyjątki w kwestii swobody przemieszczania się uzasadnione polityką publiczną lub bezpieczeństwem narodowym. Wszelkie ograniczanie korzystania z tych praw i swobód jest uzależnione od spełnienia warunków określonych w art. 52 ust. 1 Karty.

 

__________________

 

1a Dyrektywa2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77).

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  Niniejsza dyrektywa nie powinna skutkować wymaganiem od państw członkowskich podejmowania środków, które prowadziłyby do jakiejkolwiek formy dyskryminacji.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19b)  Przepisy niniejszej dyrektywy nie podlegają wykładni, która ma na celu zmniejszyć lub ograniczyć dorobku Unii w zakresie praw proceduralnych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym, w tym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/3431a. Ciężar dowodu nie powinien spoczywać na osobach podejrzanych o popełnienie przestępstw przewidzianych w niniejszej dyrektywie.

 

____________________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (Dz.U. L 65 z 11.3.2016, s. 1).

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19c)  Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny podlegać wykładni zmierzającej do zmniejszenia lub ograniczenia możliwości rozpowszechniania informacji do wyrażania opinii, celów naukowych, akademickich lub sprawozdawczych, a także do wyrażania polemicznych lub kontrowersyjnych poglądów w toku debaty publicznej dotyczącej delikatnych kwestii politycznych.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Kryminalizacja określonych czynów na mocy niniejszej dyrektywy powinna być proporcjonalna do charakteru i okoliczności przestępstwa, przy poszanowaniu uzasadnionych zamierzonych celów i niezbędności tych celów w społeczeństwie demokratycznym, i powinna wykluczać wszelkie formy arbitralnego lub dyskryminującego traktowania.

(20)  Kryminalizacja określonych czynów na mocy niniejszej dyrektywy powinna być proporcjonalna do charakteru i okoliczności przestępstwa oraz każdej sprawy, przy poszanowaniu uzasadnionych zamierzonych celów i niezbędności tych celów w społeczeństwie demokratycznym, i powinna wykluczać wszelkie formy arbitralnego lub dyskryminującego traktowania.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  Dyrektywa powinna zastąpić decyzję ramową 2002/475/WSiSW29 w odniesieniu do państw członkowskich związanych niniejszą dyrektywą.

(21)  Niniejsza dyrektywa zastępuje decyzję ramową 2002/475/WSiSW w odniesieniu do państw członkowskich związanych niniejszą dyrektywą.

__________________

 

29 Zmienioną decyzją ramową Rady 2008/919/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniającą decyzję ramową 2002/475/WSiSW (Dz.U. L 330 z 9.12.2008, s. 21).

 

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 21 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21a)  Sankcje w dziedzinie przestępstw terrorystycznych, przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej oraz przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną nie powinny w żadnych okolicznościach być wykorzystywane przez państwa członkowskie jako podstawa do obejścia ich zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. uzupełnionej Protokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W niniejszej dyrektywie ustanawia się minimalne normy dotyczące definicji przestępstw i sankcji w dziedzinie przestępstw terrorystycznych, przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej oraz przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną, jak również szczególne środki ochrony ofiar terroryzmu i pomocy tym ofiarom.

W niniejszej dyrektywie ustanawia się minimalne normy dotyczące definicji przestępstw i sankcji w dziedzinie przestępstw terrorystycznych, przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej oraz przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną, jak również szczególne środki ochrony ofiar terroryzmu i wsparcia tych ofiar.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera d a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  „ofiara” oznacza:

 

(i)  osobę fizyczną, która doznała szkody, w tym krzywdy fizycznej, psychicznej, moralnej lub emocjonalnej lub straty majątkowej, bezpośrednio spowodowanej przestępstwem;

 

(ii)  członków rodziny osoby, której śmierć była bezpośrednim skutkiem przestępstwa, jeżeli doznali oni szkody w wyniku śmierci tej osoby;

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  bezprawnego zmuszenia rządu lub organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania jakiegoś działania;

b)  stosowania przemocy lub groźby przemocy w celu zmuszenia lub próby zmuszenia rządu lub organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania jakiegoś działania;

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  ataki na życie ludzkie, które mogą powodować śmierć;

a)  ataki na życie ludzkie, które mogą powodować śmierć lub obrażenia ciała;

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  ataki na integralność cielesną osoby;

b)  ataki na integralność cielesną i psychologiczną osoby;

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  wytwarzanie, posiadanie, nabywanie, przewożenie, dostarczanie lub używanie broni, materiałów wybuchowych lub broni atomowej, biologicznej lub chemicznej, jak również badania i rozwój w dziedzinie broni biologicznej i chemicznej;

f)  wytwarzanie, posiadanie, nabywanie, przewożenie, dostarczanie lub używanie broni, materiałów wybuchowych lub broni radiologicznej, atomowej, biologicznej lub chemicznej, jak również badania i rozwój w dziedzinie broni jądrowej, biologicznej i chemicznej;

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera g

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

g)  uwalnianie substancji niebezpiecznych lub powodowanie pożarów, powodzi lub wybuchów, których rezultatem jest zagrożenie życia ludzkiego;

g)  uwalnianie lub groźba uwolnienia substancji niebezpiecznych, w tym materiałów radiologicznych lub biologicznych, lub powodowanie pożarów, powodzi lub wybuchów, których rezultatem jest zagrożenie życia ludzkiego lub spowodowanie powszechnego strachu i zaniepokojenia;

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera h

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h)  zakłócenia lub przerwy w dostawach wody, energii elektrycznej lub wszelkich innych podstawowych zasobów naturalnych, których rezultatem jest zagrożenie życia ludzkiego;

h)  zakłócenia lub przerwy w dostawach wody, energii elektrycznej lub wszelkich innych podstawowych zasobów naturalnych spowodowane atakiem cybernetycznym lub wszelką inną formą ataku, których rezultatem jest zagrożenie życia ludzkiego;

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera h a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ha)  ataki na systemy informatyczne określone w art. 3–7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE1a,

 

_____________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. dotycząca ataków na systemy informatyczne i zastępująca decyzję ramową Rady 2005/222/WSiSW (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 8).

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 –ustęp 2 – litera i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

i)  grożenie popełnieniem czynów wymienionych w lit. a)–h).

i)  poważne grożenie popełnieniem czynów wymienionych w lit. a)–h), przy czym taką groźbę stwierdza się w oparciu o obiektywne, faktyczne okoliczności.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby następujące czyny, w przypadku popełniania ich umyślnie, podlegały karze jako przestępstwo kryminalne:

Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby następujące czyny, w przypadku popełniania ich umyślnie i bezprawnie, podlegały karze jako przestępstwo kryminalne:

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  uczestnictwo w działaniach grupy terrorystycznej, w tym poprzez dostarczanie informacji lub zasobów materialnych lub poprzez wszelkiego rodzaju finansowanie działalności grupy terrorystycznej, ze świadomością, że takie uczestnictwo będzie stanowiło wkład w działalność przestępczą grupy terrorystycznej.

b)  uczestnictwo w działaniach grupy terrorystycznej, w tym poprzez dostarczanie informacji lub zasobów materialnych lub poprzez wszelkiego rodzaju finansowanie działalności grupy terrorystycznej, ze świadomością, że takie uczestnictwo będzie stanowiło wkład w działalność przestępczą grupy terrorystycznej, bez względu na to, czy taka działalność prowadzona jest w państwie członkowskim czy w państwie trzecim;

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie przekazu do publicznej wiadomości z zamiarem podżegania do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–h), jeżeli takie zachowanie, bezpośrednio lub pośrednio popierając przestępstwa terrorystyczne, stwarza niebezpieczeństwo popełnienia jednego lub większej liczby takich przestępstw, było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie jakimkolwiek sposobem – online lub offline – przekazu do publicznej wiadomości z zamiarem podżegania do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–i), jeżeli takie zachowanie, popierając popełnianie przestępstw terrorystycznych, stwarza w konkretnej sprawie niebezpieczeństwo popełnienia jednego lub większej liczby takich przestępstw, było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 5a

 

Okoliczności obciążające

 

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby jako okoliczność obciążająca traktowana była sytuacja, gdy popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 6 lub 7, skierowane jest przeciw osobom fizycznym wymagającym szczególnego traktowania, w tym dzieciom.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby nakłanianie innej osoby do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–h) lub w art. 4 było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby nakłanianie innej osoby do popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–h) lub w art. 4 było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby otrzymywanie instruktażu od innej osoby w zakresie wytwarzania lub stosowania materiałów wybuchowych, broni palnej lub innych rodzajów broni lub trujących lub niebezpiecznych substancji, bądź też innych szczególnych metod lub technik, w celu popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–h), było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby otrzymywanie szkolenia lub instruktażu, w tym nabywanie wiedzy, dokumentacji lub praktycznych umiejętności w zakresie wytwarzania lub stosowania materiałów wybuchowych, broni palnej lub innych rodzajów broni lub trujących lub niebezpiecznych substancji, bądź też innych szczególnych metod lub technik, w celu popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–h), było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Podróżowanie za granicę w celach terrorystycznych

Podróżowanie za granicę w zamiarach terrorystycznych

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby podróżowanie do innego kraju w celu popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia przestępstwa terrorystycznego, o którym mowa w art. 3, uczestnictwo w działaniach grupy terrorystycznej, o których mowa w art. 4, lub udzielanie lub otrzymywanie szkolenia na potrzeby terroryzmu, o którym mowa w art. 7 i 8, było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby podróż do kraju lub do państwa członkowskiego, bezpośrednio lub tranzytem przez co najmniej jedno państwo członkowskie, podlegała karze jako przestępstwo, jeżeli została odbyta umyślnie i jeżeli może zostać obiektywnie wykazane, że podróż tę odbyto w celu popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia przestępstwa terrorystycznego, o którym mowa w art. 3, do uczestnictwa w działaniach grupy terrorystycznej, o którym mowa w art. 4, a jednocześnie wiadomo, że takie uczestnictwo przyczyni się do przestępczej działalności takiej grupy, lub do udzielania lub otrzymania szkolenia na potrzeby terroryzmu, o którym mowa w art. 7 i 8.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Organizowanie lub inny rodzaj ułatwiania podróżowania za granicę w celach terrorystycznych

Organizowanie lub inny rodzaj ułatwiania podróżowania za granicę w zamiarach terrorystycznych

Poprawka    67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby działania polegające na dostarczaniu lub gromadzeniu funduszy, za pomocą jakichkolwiek środków, bezpośrednio lub pośrednio, z zamiarem ich wykorzystania lub ze świadomością, że mają zostać wykorzystane, w całości lub w części, do popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3–10 oraz art. 12–14 lub art. 16, były karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

1.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby działania polegające na dostarczaniu lub gromadzeniu funduszy, za pomocą jakichkolwiek środków, bezpośrednio lub pośrednio, z zamiarem ich wykorzystania lub ze świadomością, że mają zostać wykorzystane, w całości lub w części, do popełnienia lub do przyczynienia się do popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3–10 i art. 14, podlegały karze jako przestępstwo, jeżeli czyny takie zostały popełnione umyślnie.

 

2.  Jeżeli finansowanie terroryzmu, o którym mowa w ust. 1, dotyczy jednego z przestępstw, które wymieniono w art. 3, 4 i 9, nie jest konieczne, aby doszło do faktycznego wykorzystania tych funduszy, w całości lub części, do popełnienia lub do przyczynienia się do popełnienia któregoś z tych przestępstw, ani nie jest konieczne, by sprawca wiedział, z myślą o którym konkretnym czynie lub czynach fundusze te mają być wykorzystane.

 

3.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić zamrożenie lub zajęcie i konfiskatę wszelkich funduszy i innych aktywów wykorzystywanych lub przeznaczanych na popełnianie lub usiłowanie popełnienia przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie.

Poprawka    68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby kradzież kwalifikowana dokonana z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 była karalna jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby kradzież kwalifikowana dokonana z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 i 4 była karalna jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Poprawka    69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby wymuszenie dokonane z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby wymuszenie dokonane z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 i 4 było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Poprawka    70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14 – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Sporządzanie fałszywych dokumentów urzędowych w celu popełnienia przestępstwa terrorystycznego

Sporządzanie fałszywych dokumentów urzędowych w celu popełnienia przestępstwa terrorystycznego, ich posiadanie lub używanie

Poprawka    71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, aby sporządzanie fałszywych dokumentów urzędowych z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–h) i w art. 4 lit. b) było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, aby sporządzanie fałszywych dokumentów urzędowych, ich posiadanie lub używanie z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 3 ust. 2 lit. a)–ha) i w art. 4 lit. b) oraz w art. 9 i 10 było karalne jako przestępstwo kryminalne, jeżeli czyn taki został popełniony umyślnie.

Poprawka    72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 14a

 

Środki przeciwko nielegalnej treści terrorystycznej w internecie.

 

1.  Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia szybkiego usunięcia nielegalnej treści publicznie nawołującej innych do popełnienia przestępstwa terrorystycznego, o którym mowa w art. 5, która to treść jest utrzymywana na ich terytorium. Podejmują także starania o usunięcie takiej treści utrzymywanej poza ich terytorium. Jeżeli jest to niewykonalne, państwa członkowskie mogą podejmować działania niezbędne do zablokowania dostępu do takiej treści.

 

2.  Środki te muszą być wprowadzone w oparciu o przejrzystą procedurę i podlegać odpowiednim gwarancjom, w szczególności w celu zapewnienia ograniczenia blokowania do tego, co konieczne i współmierne, oraz informowania użytkowników o powodzie takiego blokowania. Środki dotyczące usunięcia lub blokowania podlegają kontroli sądowej.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Aby przestępstwo, o którym mowa w art. 4 i tytule III, było karalne, nie jest konieczne, by przestępstwo terrorystyczne zostało faktycznie popełnione, ani nie jest konieczne ustalenie związku z konkretnym przestępstwem terrorystycznym lub – w odniesieniu do przestępstw, o których mowa w art. 911 ze szczególnymi przestępstwami związanymi z działalnością terrorystyczną.

Przestępstwo, o którym mowa w art. 4 i w tytule III, podlega karze niezależnie od tego, czy przestępstwo terrorystyczne zostało faktycznie popełnione ani czy – w odniesieniu do przestępstw, o których mowa w art. 510 i w art. 1214 – ustalono istnienie związku z innym konkretnym czynem określonym w niniejszej dyrektywie.

Poprawka    74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby zapewnić karalność czynów polegających na pomocnictwie w popełnieniu jednego z przestępstw określonych w art. 3–8 i art. 11–14.

1.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby zapewnić karalność czynów polegających na pomocnictwie w popełnieniu jednego z przestępstw określonych w art. 3–8 i art. 11–14.

2.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby zapewnić karalność czynów polegających na podżeganiu do popełnienia jednego z przestępstw określonych w art. 3–14.

2.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby karze podlegało podżeganie do popełnienia jednego z przestępstw, o których mowa w art. 3 i w art. 6–14.

3.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby zapewnić karalność czynów polegających na usiłowaniu popełnienia jednego z przestępstw określonych w art. 3, 6, 7, 9 oraz art. 11–14, z wyjątkiem posiadania, jak przewidziano w art. 3 ust. 2 lit. f), oraz przestępstwa określonego w art. 3 ust. 2 lit. i).

3.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby zapewnić karalność czynów polegających na usiłowaniu popełnienia jednego z przestępstw określonych w art. 3, 6, 7, 9 oraz art. 11–14, z wyjątkiem posiadania, jak przewidziano w art. 3 ust. 2 lit. f), oraz przestępstwa określonego w art. 3 ust. 2 lit. i).

Poprawka    75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 18 – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Okoliczności łagodzące

Okoliczności szczególne

Poprawka    76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 18 – ustęp 1 – litera b – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  dostarcza organom administracyjnym lub sądowym informacji, których uzyskanie przez wymienione organy w inny sposób byłoby niemożliwe, a które są pomocne przy:

b)  dostarcza właściwym organom informacji, których uzyskanie przez wymienione organy w inny sposób byłoby niemożliwe, a które są pomocne przy:

Poprawka    77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 18 – ustęp 1 – litera b – podpunkt 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  identyfikacji lub postawieniu przed sądem innych sprawców przestępstwa;

(2)  identyfikacji lub postawieniu przed sądem wszelkich innych sprawców przestępstwa;

Poprawka    78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 20 – litera e a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ea)  zamrożenie i konfiskata aktywów służących do popełnienia jednego z przestępstw ustanowionych w niniejszej dyrektywie lub pochodzących z takiego przestępstwa, jak określono w dyrektywie 2014/42/UE1a.

 

_______________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w Unii Europejskiej (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 39).

Poprawka    79

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 – ustęp 1 – litera d a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  sprawca jest obywatelem Unii i za granicą prowadzi szkolenia obywateli państw trzecich;

Poprawka    80

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 – ustęp 1 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  przestępstwo zostaje popełnione przeciwko instytucjom lub obywatelom danego państwa członkowskiego lub przeciwko instytucji, organowi, urzędowi lub agencji Unii Europejskiej, które mają siedzibę w tym państwie członkowskim.

f)  przestępstwo zostaje popełnione przeciwko instytucjom lub obywatelom danego państwa członkowskiego lub przeciwko instytucji, organowi, urzędowi lub agencji Unii, które mają siedzibę w tym państwie członkowskim, w tym poprzez zawładnięcie samolotem, statkiem lub innym środkiem transportu publicznego lub towarowego, lub w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego otrzymuje szkolenie za granicą z zamiarem przeprowadzenia ataku na terytorium tego państwa członkowskiego;

Poprawka    81

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu ustanowienia swojej jurysdykcji w odniesieniu do przestępstw określonych w art. 4, w przypadku gdy sprawca przestępstwa znajduje się na jego terytorium.

Poprawka    82

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 – ustęp 2 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Jeżeli przestępstwo podlega jurysdykcji więcej niż jednego państwa członkowskiego i jeżeli każde z zainteresowanych państw może zgodnie ze swoim prawem krajowym podjąć ściganie na podstawie tego samego stanu faktycznego, zainteresowane państwa członkowskie współpracują w celu podjęcia decyzji, które z nich będzie ścigać sprawców w celu skoncentrowania postępowania w miarę możliwości w jednym państwie członkowskim. W tym celu państwa członkowskie mogą odwołać się Eurojustu, aby ułatwić współpracę między swoimi organami sądowymi i koordynację ich działań. W takiej sytuacji uwzględnia się następujące czynniki:

2.  Jeżeli przestępstwo podlega jurysdykcji więcej niż jednego państwa członkowskiego i jeżeli każde z zainteresowanych państw może zgodnie ze swoim prawem krajowym podjąć ściganie na podstawie tego samego stanu faktycznego, zainteresowane państwa członkowskie współpracują w celu podjęcia decyzji, które z nich będzie ścigać sprawców w celu skoncentrowania postępowania w miarę możliwości w jednym państwie członkowskim. W tym celu państwa członkowskie zwracają się Eurojustu, by ułatwił współpracę między ich organami sądowymi i koordynację ich działań. W takiej sytuacji uwzględnia się następujące czynniki:

Poprawka    83

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 – ustęp 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

5a.  Państwa członkowskie zapewniają współpracę i wymianę informacji z państwem członkowskim, które ustanowiło swoją jurysdykcję w odniesieniu do przestępstw, o których mowa w art. 3–14 i art. 16, korzystając z ustalonych kanałów, w tym agencji Unii Europejskiej.

Poprawka    84

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 21a

 

Obowiązek prowadzenia postępowań

 

1.  Po otrzymaniu informacji, że na jego terytorium może być obecna osoba, która popełniła lub którą podejrzewa się o popełnienie przestępstwa określonego w niniejszej dyrektywie, państwo członkowskie podejmuje takie środki, jakie są konieczne zgodnie z jego prawem krajowym, aby zbadać fakty zawarte w informacji.

 

2.  Po upewnieniu się, że okoliczności dają ku temu podstawę, państwo członkowskie, na którego terytorium obecny jest przestępca lub domniemany przestępca, podejmuje stosowne środki zgodnie z jego prawem krajowym, aby zapewnić obecność tej osoby dla celów ścigania lub ekstradycji.

Poprawka    85

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 21b

 

Zapobieganie

 

1.  Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania w celu zapobiegania radykalizacji postaw i werbowaniu obywateli Unii przez organizacje terrorystyczne.

 

2.  Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania, w tym przez internet, takie jak informowanie i edukacja, kampanie uświadamiające i opracowywanie alternatywnych narracji w celu zwalczania propagandy terrorystycznej. W stosownych przypadkach działania te są podejmowane we współpracy z przedsiębiorstwami prywatnymi, odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, społecznościami lokalnymi i innymi zainteresowanymi podmiotami. Działania te mają na celu zwiększenie wiedzy i ograniczenie ryzyka radykalizacji i rekrutacji przez organizacje terrorystyczne.

 

3.  Państwa członkowskie wspierają regularne szkolenie personelu, który może mieć kontakt z osobami podatnymi na radykalizację, w tym funkcjonariuszy policji działających na pierwszej linii i strażników więziennych, którego celem jest umożliwienie im rozpoznawania oznak radykalizacji i rekrutacji przez organizacje terrorystyczne oraz walki z nimi.

Poprawka    86

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 21c

 

Obowiązek wymiany informacji o przestępstwach terrorystycznych

 

1.  Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne do zapewnienia, by jego właściwe organy przekazywały właściwym organom zainteresowanego państwa członkowskiego wszelkie stosowne informacje w sprawach, w których istnieją podstawy do założenia, że te informacje mogą pomóc w wykrywaniu, dochodzeniu lub ściganiu przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie, lub w zapobieganiu tym przestępstwom. Takie informacje przekazuje się w sposób skuteczny i terminowy, bez konieczności składania uprzedniego wniosku.

 

2.  Każde państwo członkowskie stosuje niezbędne środki, aby jego punkt kontaktowy wyznaczony na mocy art. 2 decyzji 2005/671/WSiSW1a przekazywał Europolowi i Eurojustowi informacji określonych w tej decyzji w sposób skuteczny i terminowy.

 

3.  Państwa członkowskie regularnie zgłaszają w systemie informacyjnym Schengen wszystkie osoby podejrzane o popełnienie lub skazane za popełnienie co najmniej jednego przestępstwa określonego w art. 3 do 14 niniejszej dyrektywy.

 

4.  Państwa członkowskie zapewniają, by w odniesieniu do osób zidentyfikowanych zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/681 w związku z przestępstwami określonymi w niniejszej dyrektywie ich jednostka do spraw informacji o pasażerach systematycznie przekazywała wyniki przetwarzania tych danych do jednostek do spraw informacji o pasażerach innych państw członkowskich.

 

5.  Państwa członkowskie regularnie zgłaszają do Europolu wszystkie osoby podejrzane o popełnienie lub skazane za popełnienie co najmniej jednego przestępstwa określonego w art. 3 do 14 niniejszej dyrektywy.

 

6.  Niniejszy artykuł stosuje się z zastrzeżeniem obowiązujących unijnych przepisów o wymianie informacji.

 

_________________

 

1a Decyzja Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych (Dz.U. L 235 z 29.9.2005, s. 22).

Poprawka    87

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 21d

 

Kontrole na granicach zewnętrznych strefy Schengen

 

Państwa członkowskie zapewniają swojej straży granicznej i straży przybrzeżnej dostęp do odpowiednich baz danych, w szczególności do systemu informacyjnego Europolu.

Poprawka    88

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 e (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 21d

 

Narzędzia dochodzeniowe

 

Zgodnie z przepisami prawa krajowego i z zastrzeżeniem odpowiednich gwarancji prawnych, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania osobom, jednostkom i służbom odpowiedzialnym za dochodzenie lub ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3–14, dostępu do skutecznych narzędzi dochodzeniowych, takich jak te wykorzystywane w sprawach związanych z przestępczością zorganizowaną lub innym poważnym rodzajem przestępczości.

Poprawka    89

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 21f

 

Środki mające na celu walkę z radykalizacją i nawoływaniem do terroryzmu przez internet

 

Państwa członkowskie opracowują i wdrażają we współpracy z Komisją i z dostawcami usług internetowych wspólną europejską strategię walki z radykalizacją i nawoływaniem do terroryzmu przez internet; Strategia jest regularnie aktualizowana.

Poprawka    90

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 22 – ustęp 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Zgodnie z dyrektywą 2012/29/UE państwa członkowskie zapewniają dostępność środków służących ochronie ofiar terroryzmu i członków ich rodzin. W trakcie postępowania karnego należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko zastraszania i odwetu oraz potrzebę ochrony integralności fizycznej i psychologicznej ofiar terroryzmu, w tym podczas przesłuchania i składania zeznań.

 

Ponadto państwa członkowskie dopilnowują, aby udzielano bezpłatnej pomocy prawnej ofiarom terroryzmu, które są stronami w postępowaniu karnym oraz, w stosownych przypadkach, w innych postępowaniach prowadzonych w celu uzyskania orzeczenia o odszkodowaniu.

Poprawka    91

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 22 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie zapewniają istnienie specjalnych służb świadczących pomoc i wsparcie dla ofiar terroryzmu. Przedmiotowe służby powinny mieć zdolność i strukturę organizacyjną niezbędną do udzielania pomocy i wsparcia tym ofiarom natychmiast po ataku i tak długo, jak to konieczne, zgodnie ze szczególnymi potrzebami każdej ofiary. Usługi tych służb powinny być poufne, bezpłatne i łatwo dostępne dla wszystkich ofiar terroryzmu. Usługi te obejmują w szczególności:

2.  Państwa członkowskie zapewniają istnienie specjalnych służb świadczących pomoc i wsparcie dla ofiar terroryzmu, w tym poprzez udostępnianie wsparcia ze strony organizacji pomocy ofiarom i ekspertów. Przedmiotowe służby powinny mieć zdolność i strukturę organizacyjną niezbędną do udzielania pomocy i wsparcia tym ofiarom natychmiast po ataku i tak długo, jak to konieczne, zgodnie ze szczególnymi potrzebami każdej ofiary. Państwa członkowskie ustanawiają centrum koordynacyjne, aby połączyć organizacje i ekspertów w celu dostarczenia informacji, wsparcia i praktycznych usług dla ofiar, ich rodzin i krewnych. Usługi tych służb powinny być poufne, bezpłatne i łatwo dostępne dla wszystkich ofiar terroryzmu. Usługi te obejmują w szczególności:

 

-a)  terapie medyczne i fizyczne, w tym środki przeciwdziałania w razie ataku jądrowego, biologicznego lub technicznego;

a)  wsparcie emocjonalne i psychologiczne, takie jak wsparcie i doradztwo w związku z przeżyciami traumatycznymi;

a)  wsparcie emocjonalne i psychologiczne, takie jak wsparcie i doradztwo w związku z przeżyciami traumatycznymi;

b)  udzielanie porad i informacji na temat wszelkich istotnych kwestii prawnych, praktycznych i finansowych.

b)  udzielanie porad i informacji na temat wszelkich istotnych kwestii prawnych, praktycznych i finansowych.

 

ba)  wsparcie ofiar w ich powrocie do państwa członkowskiego zamieszkania, w przypadku gdy atak miał miejsce w innym państwie członkowskim.

Poprawka    92

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 22 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w ramach ich infrastruktury związanej z sytuacjami nadzwyczajnymi w celu włączenia w planowanie kryzysowe specjalistów w zakresie udzielania wsparcia dla ofiar oraz w celu ułatwienia i usprawnienia procesu identyfikacji ofiar natychmiast po ataku terrorystycznym, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeb ofiar. W szczególności państwa członkowskie powinny opracować i koordynować mechanizm wspólnej pomocy, który ma być uruchamiany na żądanie. Państwa członkowskie powinny zapewnić na miejscu wsparcie dochodzeniowe oraz stworzyć jedną stronę internetową, na której można uzyskać publiczne informacje o ataku terrorystycznym w danym państwie członkowskim. Powinny również stworzyć stronę internetową z dostępem prywatnym w celu powiadamiania ofiar i członków ich rodzin o przysługujących im prawach i udzielania im wszelkich innych informacji o ataku.

Poprawka    93

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 22 – ustęp 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a.  Komisja rozważa zapotrzebowanie na wszystkie przepisy o ochronie, wsparciu i prawach ofiar terroryzmu, które zostaną ustanowione i opracowane w jednym akcie prawodawczym o ofiarach terroryzmu.

Poprawka    94

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 23a

 

Podstawowe prawa i wolności

 

1.  Przy transpozycji i wdrażaniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie dbają o to, by kryminalizacja czynów była proporcjonalna do uzasadnionych zamierzonych celów i niezbędna w społeczeństwie demokratycznym oraz wykluczała wszelkie formy arbitralnego i dyskryminującego traktowania.

 

2.  Niniejsza dyrektywa nie skutkuje zmianą ciążącego na państwach członkowskich obowiązku poszanowania praw podstawowych zapisanych w art. 2 i 6 TUE i w Karcie, jak również w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz międzynarodowym prawie humanitarnym, oraz jest wdrażana i podlega wykładni zgodnie z tymi prawami i zasadami.

Poprawka    95

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 23b

 

Sytuacje nadzwyczajne i prawa podstawowe

 

W czasie wojny lub innej sytuacji nadzwyczajnej w społeczeństwie, która zagraża życiu narodu, państwa członkowskie mogą podjąć środki w celu odstąpienia od pewnych praw, zgodnie z prawem unijnym i międzynarodowym. Takie okoliczności nie zwalniają władz od wykazania, że podejmowane środki są stosowane wyłącznie do celów zwalczania terroryzmu i są bezpośrednio związane z konkretnym celem zwalczania terroryzmu.

Poprawka    96

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 23c

 

Podstawowe zasady dotyczące wolności wypowiedzi

 

Niniejsza dyrektywa nie skutkuje zobowiązaniem państw członkowskich do stosowania środków niezgodnych z podstawowymi zasadami dotyczącymi wolności wypowiedzi, w szczególności wolności prasy i wolności wypowiedzi w innych mediach, a ponadto nie narusza krajowych przepisów o prawach i obowiązkach oraz gwarancjach proceduralnych dla prasy lub innych mediów, jeżeli przepisy te dotyczą ustalenia lub ograniczenia odpowiedzialności.

Poprawka    97

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 d (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 23d

 

1.  Niniejsza dyrektywa nie skutkuje zobowiązaniem państw członkowskich do stosowania środków niezgodnych z ich wynikającymi z prawa unijnego obowiązkami w zakresie przyznania praw proceduralnych podejrzanym lub oskarżonym w postępowaniu karnym.

 

2.  Każdy, czyje prawa i wolności zostały bezpodstawnie naruszone w wyniku wdrożenia niniejszej dyrektywy, ma prawo do skutecznego środka odwoławczego, zgodnie z art. 47 Karty.

Poprawka    98

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 25 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

2.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Poprawka    99

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 26 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Do dnia [24 miesiące od terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym ocenia, w jakim zakresie państwa członkowskie przyjęły środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy.

1.  Do dnia [12 miesiące od terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym ocenia, w jakim zakresie państwa członkowskie przyjęły środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. W sprawozdaniu omawia się skuteczność działań, które państwa członkowskie podjęły z zamiarem osiągnięcia celu niniejszej dyrektywy. Na podstawie tej oceny Komisja podejmuje decyzję w sprawie odpowiednich działań następczych. Regularna ocena wdrażania niniejszej dyrektywy powinna obejmować ocenę potencjalnego nieproporcjonalnego wpływu środków na grupy ludności i środków odwoławczych w odniesieniu do praktyk dyskryminacyjnych.

Poprawka    100

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 26 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Do dnia [48 miesięcy od terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym ocenia wpływ i wartość dodaną niniejszej dyrektywy w sprawie zwalczania terroryzmu. Komisja bierze także pod uwagę informacje przekazane przez państwa członkowskie na podstawie decyzji Rady 2005/671/WSiSW.

2.  Do dnia [12 miesięcy od terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym ocenia wartość dodaną niniejszej dyrektywy w sprawie zwalczania terroryzmu. W sprawozdaniu omawia się także wpływ niniejszej dyrektywy na podstawowe prawa i wolności, na praworządność oraz poziom ochrony i pomocy udzielanych ofiarom terroryzmu. Komisja bierze także pod uwagę informacje przekazane przez państwa członkowskie na podstawie decyzji 2005/671/WSiSW oraz wszelkie inne istotne informacje dotyczące wykonywania uprawnień wynikających z przepisów antyterrorystycznych związane z transpozycją i wdrażaniem niniejszej dyrektywy.


UZASADNIENIE

Niedawne ataki terrorystyczne na terytorium UE i poza nim, a przede wszystkim ataki terrorystyczne w Paryżu w dniu 13 listopada 2015 r., w których zginęło ponad 130 osób, wskazują na konieczność znacznego zwiększenia naszych wysiłków na rzecz walki z terroryzmem i zapobiegania mu. Artykuł 3 Karty gwarantuje każdej osobie prawo do poszanowania jej integralności fizycznej lub psychicznej, które wielokrotnie zostało potwierdzone w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości. Jeżeli obywatele nie będą już mogli czuć się bezpiecznie w swoich krajach ojczystych, stabilność społeczeństwa będzie zagrożona i musi zostać przywrócona za pomocą wszelkich możliwych środków prawnych.

Skoro ponad 5000 obywateli UE podejrzewa się obecnie o przyłączenie się do walk w Iraku i Syrii, kwestia tzw. zagranicznych bojowników oraz ich ewentualnego powrotu do UE jest bardzo realna. Koordynator UE ds. zwalczania terroryzmu Gilles de Kerchov stwierdził niedawno, że: „Zagrożenie ze strony zradykalizowanych Europejczyków, z których wielu wyjeżdża walczyć za granicą, najprawdopodobniej będzie się utrzymywać w najbliższych latach. Skuteczna reakcja wymaga całościowego podejścia i długofalowych starań”.

Ponadto ogromny chaos i terror mogą wywołać tzw. samotne wilki. Ten rodzaj potencjalnego przestępcy stwarza szczególne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, ponieważ „samotne wilki” często działają anonimowo i szybko zmieniają metody działania. Ich działania trudniej przewidzieć niż działania znanych ugrupowań terrorystycznych, które często działają określonymi metodami. Wraz z pojawieniem się IS, Al-Kaidy, innych organizacji islamskich ekstremistów ich bardzo skutecznej propagandy w internecie i innych mediach liczba zamachowców działających na własną rękę zwiększyła się i nie przewiduje się, by w najbliższym czasie to się zmieniło.

Niedawno Europol stwierdził, że „są poważne powody, by zakładać, że ugrupowania terrorystyczne o podłożu religijnym znowu podejmą próbę przeprowadzenia gdzieś w Europie zamachu terrorystycznego z zamiarem wywołania masowych strat wśród ludności cywilnej. Zagrożenie to istnieje obok ryzyka zamachów organizowanych w pojedynkę, które to ryzyko nie zmalało”(1).

Dodatkowym, bardzo poważnym wyzwaniem w walce z terroryzmem jest rosnąca konwergencja między terroryzmem a międzynarodową przestępczością zorganizowaną. W rzeczywistości różnica między przestępstwami tych dwóch rodzajów staje się coraz bardziej złożona i sztuczna, jako że zwiększa się powiązanie między terroryzmem a przestępczością zorganizowaną. W wielu przypadkach organizacje terrorystyczne i zorganizowane sieci przestępcze współpracują lub łączą się, by wzajemnie korzystać ze swoich usług, narzędzi i innych aktywów. W innych przypadkach sympatycy organizacji terrorystycznych są szkoleni w celu popełniania na szeroką skalę przestępstw zorganizowanych i je popełniają na potrzeby finansowania działalności terrorystycznej (np. nielegalne pobieranie narządów i handel narządami w połączeniu z zabójstwami, handel ludźmi, zmuszanie do prostytucji, wykorzystywanie seksualne dzieci i niemowląt, niewolnictwo i praca przymusowa, szantaż, wymuszenie, handel narkotykami i podrobionymi towarami). Nie wystarczy więc skryminalizować popełnianie aktów terrorystycznych, podobnie nie da się skutecznie zapobiegać zamachom terrorystycznym dzięki warunkowi bezpośredniego związku między czynnościami przygotowawczymi lub finansowaniem a popełnianiem określonego aktu terrorystycznego. Gdyby nie skryminalizowano podżegania do popełnienia zamachów terrorystycznych, pomocnictwa w ich popełnianiu lub ich przygotowywania poprzez prowadzenie lub odbywanie szkolenia, publicznego nawoływania, rekrutacji, podróży w zamiarach terrorystycznych lub organizowania/ułatwiania takiej podróży, choćby przy pośrednim związku z popełnieniem określonego przestępstwa terrorystycznego, sieci rekrutacyjne, osoby podejmujące decyzje, punktu kontaktowe i stratedzy komunikacji umykaliby europejskim i krajowym egzekwowania prawa, śledztwom sądowym i ściganiu przez wymiar sprawiedliwości. Ofiarami tej niezdolności prawnej do działania stałoby się społeczeństwo obywatelskie w Europie i poza nią, w strefach działań wojennych i poza nimi. Niebezpieczeństwo stwarzane przez sieci terrorystyczne nie ma charakteru teoretycznego, lecz realny. Zamachy terrorystyczne powodują głębokie rany u ofiar, ich rodzin i w regionach, gdzie do zamachów doszło. Już teraz okrucieństwo organizacji terrorystycznych i brutalna konkurencja między nimi zmusza olbrzymią liczbę migrantów do ucieczki przed terroryzmem w ich kraju, przez co stawiają się oni w bardzo trudnej sytuacji podczas ucieczki i często ciągle na nowo są narażeni na działania sieci przestępczych.

Walka z terroryzmem wymaga kompleksowego, holistycznego podejścia do wielu różnych obszarów polityki, m.in. zapobiegania, zwalczania radykalizacji postaw, deradykalizacji itp. Niedawno Parlament Europejski i Rada wielokrotnie wskazywały potrzebę tego wszechstronnego podejścia do zwalczania terroryzmu(2). Reakcja prawnokarna stanowi jedynie część tego kompleksowego podejścia.

Walka z terroryzmem jest walką o charakterze globalnym, której UE nie jest w stanie sprostać ani wygrać samodzielnie. Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ z 2014 r. nakłada na wszystkie państwa prawny obowiązek skryminalizowania określonych przestępstw związanych z terroryzmem, takich jak podróżowanie w celu planowania lub popełnienia aktów terrorystycznych, odbywanie szkoleń terrorystycznych lub organizowanie, ułatwianie i finansowanie takich podróży lub szkoleń podejmowanych w celach terrorystycznych. W systemie Rady Europy rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ przełożono na protokół dodatkowy w sprawie zagranicznych bojowników.

Ogólna ocena sprawozdawczyni wniosku

Ogólnie rzecz biorąc, sprawozdawczyni popiera wniosek. Sprawozdawczyni chciałaby zwrócić uwagę, że następujące elementy wniosku stanowią już częścią dorobku prawnego UE od 2002 r. dzięki decyzji ramowej Rady w sprawie zwalczania terroryzmu (która została zmieniona w 2008 r.):

definicje przestępstw terrorystycznych i przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej zostały już ustalone w decyzji ramowej 2002/475/WSiSW (art. 1 i 2). Kryminalizację finansowania terroryzmu również przewidziano już w art. 2 ust. 2 lit. b) decyzji ramowej 2002/475/WSiSW. Artykuł 3 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW kryminalizuje już kradzież kwalifikowaną, wymuszenie i oszustwo w celu popełniania przestępstw terrorystycznych. Ponadto decyzja ramowa 2002/475/WSiSW objęła przepisy przewidujące kary dla osób fizycznych (art. 5 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW), okoliczności łagodzące (art. 6 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW), odpowiedzialność osób prawnych (art. 7 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW), minimalne rodzaje sankcji dla osób prawnych (art. 8 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW) oraz ściganie i jurysdykcję (art. 9 decyzji ramowej 2002/475/WSiSW).

Na mocy art. 3 decyzji ramowej 2008/191/WSiSW do przestępstw dotyczących działań terrorystycznych dodano przestępstwa „publicznego nawoływania do popełnienia przestępstwa terrorystycznego”, „rekrutacji na potrzeby terroryzmu” i „szkolenia terrorystycznego”. W art. 3 ust. 3 decyzji ramowej 2008/191/WSiSW już stwierdzono, że w przypadku przestępstw dotyczących grupy terrorystycznej lub działalności terrorystycznej nie jest konieczne fatyczne popełnienie przestępstwa terrorystycznego. Tym samym nie jest również konieczne stwierdzenie związku z konkretnym przestępstwem terrorystycznym. Ponadto art. 4 decyzji ramowej 2008/191/WSiSW poszerzył zakres działań, które powinny być kryminalizowane w kategoriach pomocnictwa, podżegania i usiłowania. Decyzja ramowa 2008/191/WSISW pozostawia państwom członkowskim decyzję o skryminalizowaniu usiłowania udzielania szkoleń terrorystycznych oraz usiłowania rekrutacji na potrzeby terroryzmu. Większość państw członkowskich już spenalizowała te działania. Wszystkie przepisy tych decyzji ramowych zostały wprowadzone w życie przez wszystkie państwa członkowskie(3).

Zmieniające się zagrożenia zostały przeanalizowane, zbadane i zaobserwowane przez doświadczone podmioty międzynarodowe, takie jak ONZ, europejskie agencje i krajowe organy egzekwowania prawa. Część operacyjną rezolucji RB ONZ (2014)2178 przyjęto w rozdziale VII Karty NZ, w szczególności w ust. 4–6, które mają moc wiążącą. Dlatego państwa członkowskie są obowiązane dopilnować, by ich krajowe przepisy uznawały za poważne przestępstwa uzasadniające ściganie i karanie podróży, szkolenia, finansowania i innych czynów przygotowawczych związanych z terroryzmem. Rada Europy przyjęła rezolucję ONZ w dodatkowym protokole. W miejsce sytuacji, w której każde państwo członkowskie samodzielnie wdraża rezolucję ONZ w prawie krajowym, sprawozdawczyni dostrzega unijną wartość dodaną w dyrektywie, ponieważ stwarza ona zharmonizowaną podstawę prawa karnego, na którym oprze się ustawodawstwo krajowe, tak aby działania prawne państw członkowskich przeciwko terroryzmowi były spójne, konsekwentne i skuteczne i by nie powstawały luki w ściganiu przestępstw. Ponadto dzięki „lizbonizacji” obecnej decyzji ramowej Rady w sprawie terroryzmu akt ten podlega przepisom Karty praw podstawowych, uprawnieniom kontrolnym Komisji Europejskiej i kontroli sądowej sprawowanej przez Trybunał Sprawiedliwości. Z ważnej zasady legalności wynika, że prawo karne musi być precyzyjne i przewidywalne. Dlatego bardzo ważne jest, by we wdrażaniu i praktycznym stosowaniu konieczność i proporcjonalność były głównymi zasadami i by poważny charakter i zamiar przestępstwa były jasno wykazane i dowiedzione w każdym przypadku możliwie jak największą liczbą konkretnych faktów i okoliczności.

Kwestią o zasadniczym znaczeniu jest aktualizacja unijnych ram prawnych w dziedzinie walki z terroryzmem i sieciami terrorystycznymi w następujących kwestiach:

1) odbywanie szkoleń na potrzeby terroryzmu przez sprawców wewnątrz lub spoza Europy, zarówno w obozach szkoleniowych, jak i przez internet;

2) podróże tzw. zagranicznych bojowników do stref konfliktów w celach terrorystycznych oraz organizacja lub inny rodzaj ułatwiania takich podróży;

3) włączenie zalecenia Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) nr 5 w sprawie finansowania terroryzmu i finansowania działań przygotowawczych prowadzących do działań o celach terrorystycznych;

4) włączenie nowych rodzajów przestępstw popełnianych w cyberprzestrzeni i za jej pośrednictwem, w szczególności w sferze „darknetu”;

5) dostosowanie do nowych wyzwań artykułu dotyczącego pomocnictwa, podżegania i usiłowania;

6) ustanowienie jurysdykcji dla przestępstwa dotyczącego przeprowadzania szkoleń na potrzeby terroryzmu;

7) wzmocnienie praw ofiar oraz wzmocnienie ochrony ofiar terroryzmu oraz wsparcia i pomocy dla nich w całej Unii.

(1)

  Sprawozdanie Europolu z dnia 18 stycznia 2016 r. zatytułowane „Changes in modus operandi of Islamic State terrorist attacks” („Zmiany w sposobie prowadzenia ataków terrorystycznych przez Państwo Islamskie”).

(2)

  Zobacz na przykład: rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie zapobiegania radykalizacji oraz rekrutacji obywateli europejskich przez organizacje terrorystyczne (P8_TA (2015)0410), rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie środków zwalczania terroryzmu (P8_TA(2015)0032), rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie Europejskiej agendy bezpieczeństwa (P8_TA(2015)0269), konkluzje Rady w sprawie zwalczania terroryzmu z dnia 20 listopada 2015 r., konkluzje Rady Europejskiej z 12 lutego 2015 r., wspólne oświadczenie z Rygi z 29 i 30 stycznia 2015 r.

(3)

  Zobacz również sprawozdanie Komisji z dnia 5 września 2014 r. w sprawie wdrożenia decyzji ramowej Rady 2008/919/WSiSW (COM(2014)554).


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Zwalczanie terroryzmu i zastąpienie decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu

Odsyłacze

COM(2015)0625 – C8-0386/2015 – 2015/0281(COD)

Data przedstawienia w PE

2.12.2015

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

LIBE

18.1.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

18.1.2016

FEMM

18.1.2016

 

 

Opinia niewydana

       Data wydania decyzji

JURI

28.1.2016

FEMM

28.1.2016

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Monika Hohlmeier

11.1.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

16.2.2016

17.3.2016

21.4.2016

4.7.2016

Data przyjęcia

4.7.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

41

4

10

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Jan Philipp Albrecht, Gerard Batten, Michał Boni, Caterina Chinnici, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Laura Ferrara, Monika Flašíková Beňová, Mariya Gabriel, Kinga Gál, Nathalie Griesbeck, Sophia in ‘t Veld, Eva Joly, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Timothy Kirkhope, Barbara Kudrycka, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Monica Macovei, Barbara Matera, Roberta Metsola, Claude Moraes, Alessandra Mussolini, Péter Niedermüller, Soraya Post, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Branislav Škripek, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Harald Vilimsky, Udo Voigt, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Marina Albiol Guzmán, Andrea Bocskor, Anna Maria Corazza Bildt, Gérard Deprez, Petr Ježek, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Marek Jurek, Miltiadis Kyrkos, Artis Pabriks, Kati Piri, Barbara Spinelli, Geoffrey Van Orden, Axel Voss

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Janice Atkinson, Biljana Borzan, Eugen Freund, Iris Hoffmann

Data złożenia

12.7.2016


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

41

+

ALDE

Gérard Deprez, Nathalie Griesbeck, Petr Ježek, Cecilia Wikström

ECR

Marek Jurek, Timothy Kirkhope, Monica Macovei, Helga Stevens, Branislav Škripek, Geoffrey Van Orden

EFDD

Laura Ferrara, Kristina Winberg

PPE

Andrea Bocskor, Michał Boni, Anna Maria Corazza Bildt, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Mariya Gabriel, Kinga Gál, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Barbara Kudrycka, Barbara Matera, Roberta Metsola, Alessandra Mussolini, Artis Pabriks, Traian Ungureanu, Axel Voss, Tomáš Zdechovský

S&D

Biljana Borzan, Caterina Chinnici, Tanja Fajon, Monika Flašíková Beňová, Iris Hoffmann, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Cécile Kashetu Kyenge, Miltiadis Kyrkos, Juan Fernando López Aguilar, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Kati Piri, Soraya Post, Birgit Sippel

4

-

GUE/NGL

Marina Albiol Guzmán, Cornelia Ernst, Barbara Spinelli, Marie-Christine Vergiat

10

0

ALDE

Sophia in 't Veld

EFDD

Gerard Batten

ENF

Janice Atkinson, Harald Vilimsky

NI

Udo Voigt

S&D

Eugen Freund

Verts/ALE

Jan Philipp Albrecht, Eva Joly, Judith Sargentini, Bodil Valero

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymali się

Informacja prawna