Διαδικασία : 2015/2093(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0234/2016

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0234/2016

Συζήτηση :

PV 24/10/2016 - 20
CRE 24/10/2016 - 20

Ψηφοφορία :

PV 25/10/2016 - 7.7
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2016)0407

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 644kWORD 166k
18.7.2016
PE 576.833v02-00 A8-0234/2016

σχετικά με το πώς θα καταστούν ομοιόμορφοι οι έλεγχοι της αλιείας στην Ευρώπη

(2015/2093(INI))

Επιτροπή Αλιείας

Εισηγήτρια: Isabelle Thomas

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με το πώς θα καταστούν ομοιόμορφοι οι έλεγχοι της αλιείας στην Ευρώπη

(2015/2093(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 3 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την ΕΕ που αναφέρεται στην ανάγκη ανάληψης δέσμευσης «για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρώπης», περιλαμβανομένης της μέριμνας για «υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος», και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως τα άρθρα 11, 43 και 191,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 349 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, ιδίως τα άρθρα 15 και 36,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 768/2005 της 26ης Απριλίου 2005 για την ίδρυση Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1010/2009 του Συμβουλίου για θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου, περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2015/812 σχετικά με την υποχρέωση εκφόρτωσης, ιδίως τα άρθρα 7 και 9,

–  έχοντας υπόψη τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 404/2011 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου περί της θέσπισης κοινοτικού συστήματος ελέγχου για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 5ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1224/2009 περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής(1),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Αλιείας (A8-0068/2016) («Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας» – PECH/8/05354),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Επιτροπής Αλιείας (B8-0581/2016) («Ιχνηλασιμότητα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας στην εστίαση και στο λιανικό εμπόριο» – PECH/8/05296),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Αλιείας (A8-0234/2016),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μορφές επιθεώρησης στα διάφορα υποδείγματα έκθεσης επιθεώρησης στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 404/2011 δεν είναι εναρμονισμένες μεταξύ τους και ότι χρησιμοποιούνται διαφορετικές ονομασίες για τα ίδια θέματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται επιχειρησιακές δυσκολίες στη διαβίβαση πληροφοριών μεταξύ των αρχών·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τελευταία πρωτόκολλα ανταλλαγής δεδομένων, τα οποία είναι απαραίτητα για την εφαρμογή των ηλεκτρονικών ημερολογίων πλοίου, ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο του 2010 και ότι τα ηλεκτρονικά ημερολόγια έχουν υποχρεωτική ισχύ από τον Ιανουάριο του 2010·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει πραγματική ανισότητα, ή ότι οι αλιείς αισθάνονται την ανισότητα, όσον αφορά την κανονικότητα, τη συχνότητα, τη διάρκεια, την αυστηρότητα, την πληρότητα, την αποτελεσματικότητα και τις μεθόδους ελέγχου της αλιείας στην Ευρώπη, και ανάγκη για ίση και αμερόληπτη μεταχείριση·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προσπάθειες ελέγχου της αλιείας θα πρέπει κατ' ανάγκη να βασίζονται στην πλήρη και ενεργό συμμετοχή του τομέα της αλιείας·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα σύστημα το οποίο βασίζεται στα μόρια τιμωρεί τα αλιευτικά σκάφη και όχι τους πλοιοκτήτες, τους αλιείς ή άλλα πρόσωπα της αλυσίδας παραγωγής·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τομέας της αλιείας είναι σημαντικός παράγοντας στη διαχείριση των θαλασσών και των ωκεανών·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, πέρα από πιθανές περιφερειακές διακυμάνσεις, υφίστανται ουσιαστικές διαφορές ως προς την εφαρμογή των ευρωπαϊκών κανονισμών στα κράτη μέλη, ιδίως αυτές που απορρέουν από τον κανονισμό «ελέγχου», και ότι κάθε κράτος μέλος έχει το δικό του χωριστό νομικό σύστημα καθώς και διαφορετικές διοικητικές και δικαστικές δομές, οι οποίες αναπόφευκτα αντικατοπτρίζονται στα συστήματα διοικητικών και/ή ποινικών κυρώσεων για τη μη συμμόρφωση προς τους κανόνες της ΚΑλΠ και στο γεγονός ότι τα εν λόγω συστήματα οδηγούν σε αποκλίσεις και αδικίες μεταξύ των κρατών μελών·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν εντοπιστεί κίνδυνοι, δεδομένου ότι οι εθνικές υπηρεσίες ελέγχου δεν έχουν πάντα πρόσβαση στα συναφή δεδομένα ώστε να εκτελούν αποτελεσματικά την επιθεώρηση ξένων πλοίων, και ότι οι διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά τους ελέγχους και τις κυρώσεις δημιουργούν προβλήματα στα κράτη μέλη κατά την επαφή τους με τα κράτη σημαίας με αντικείμενο τις διαπιστωθείσες παραβάσεις·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι απαιτούνται αυστηρότεροι έλεγχοι στα προϊόντα που εισέρχονται στην ΕΕ από την παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία και ότι πρέπει να εξασφαλισθεί ισοδύναμο επίπεδο ελέγχου της αλιείας αυτής σε όλα τα κράτη μέλη·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και των αντίστοιχων κυρώσεων αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν διαθέτουν ειδικευμένους επιθεωρητές αλιείας·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας (EFCA), που δημιουργήθηκε για να προωθήσει τα υψηλότερα κοινά πρότυπα ελέγχου στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής, διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην ομοιόμορφη εφαρμογή του συστήματος ελέγχου, παρά τους περιορισμένους πόρους που διαθέτει·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση και στον εκσυγχρονισμό του ελέγχου της αλιείας, ιδίως μέσω των κονδυλίων του προϋπολογισμού του 11-06-62-02 (έλεγχος και εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑλΠ) και της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής (ΟΘΠ)) και 11-06-64 (ΕΥΕΑ)·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η απαγόρευση των απορρίψεων έχει εφαρμοστεί και ότι, στην πράξη, είναι αδικαιολόγητα σκληρή προς τις επιχειρήσεις αλιείας διότι, μολονότι οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν εργαλεία και μέσα που επιτρέπει η νομοθεσία της ΕΕ και αξιοποιούν κάθε δυνατό μέσο για την αποφυγή παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, ενδέχεται να τιμωρηθούν για το γεγονός και μόνον ότι τα εν λόγω αλιεύματα υπερβαίνουν την ανώτατη επιτρεπόμενη, βάσει της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας, ποσότητα·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τεχνικές και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούνται για την αλιεία έχουν αλλάξει και εξελιχθεί και ότι τα συστήματα και οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση πρέπει επίσης να επικαιροποιηθούν προκειμένου να λειτουργούν αποτελεσματικά· υπενθυμίζει ότι για τον σκοπό αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η υποχρέωση εκφόρτωσης συνιστά καίριο ζήτημα όσον αφορά τον έλεγχο, στο οποίο ο νομοθέτης και οι αρμόδιες για τον έλεγχο αρχές οφείλουν να επιδείξουν ιδιαίτερη προσοχή·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τεχνολογίες εντοπισμού εξ αποστάσεως χαμηλού κόστους, όπως το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης (AIS), επιτρέπουν τον εθελούσιο έλεγχο και καθιστούν ευχερέστερο τον έλεγχο και την παρακολούθηση της ασφάλειας των αλιέων·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία και το εμπόριο των προερχόμενων από την αλιεία αυτή προϊόντων συνιστά εγκληματική δραστηριότητα σε παγκόσμια κλίμακα·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ιχθυόσκαλες διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη βιομηχανία ιχθυηρών και έχουν κεντρική θέση στον έλεγχο των εκφορτώσεων αλιευμάτων·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη έχουν διαφορετικά νομικά συστήματα και ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που συλλέγονται πρέπει να είναι παραδεκτά και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα διαφορετικά αυτά συστήματα, τα οποία έχουν ιδιαίτερο χαρακτήρα ανάλογα με το κράτος μέλος που ασκεί δίωξη·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι καλύτεροι σύμμαχοι στην εφαρμογή του κανονισμού ελέγχου είναι καλά εκπαιδευμένοι αλιείς που έχουν υποστήριξη και κατανοούν τα πλεονεκτήματα των ελέγχων αυτών, για την τήρηση των οποίων επιδεικνύουν ενεργό μέριμνα·

I - Φραγμοί στην εναρμόνιση

1.  τονίζει τη σημασία που έχει η διασφάλιση ουσιαστικού ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων για την εξασφάλιση της βιώσιμης εκμετάλλευσης των έμβιων θαλάσσιων πόρων και τη διατήρηση ισότιμων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των στόλων της ΕΕ· καλεί τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν για την αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού ελέγχου·

2.  τονίζει ότι οι φιλόδοξοι στόχοι της ΕΕ όσον αφορά την καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (ΠΛΑ) σε ολόκληρο τον κόσμο θα πρέπει να συνοδεύονται από την αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού ελέγχου στα ύδατα της ίδιας της ΕΕ·

3.  υπογραμμίζει την πολυμορφία των πεδίων εφαρμογής των ελέγχων και την ανομοιογένεια των χώρων ελέγχου, καθώς και τις συνακόλουθες διακρίσεις στους αλιευτικούς ελέγχους, αφού ορισμένα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους από τα δίχτυα των αλιέων μέχρι το πιάτο του καταναλωτή ενώ άλλα ελέγχουν μόνο ορισμένους κρίκους της αλυσίδας, εξαιρώντας, για παράδειγμα, πτυχές που σχετίζονται με τη μεταφορά των αλιευμάτων ή την τροφοδοσία·

4.  αναγνωρίζει τις σημαντικές βελτιώσεις που έχει επιφέρει ο ισχύων κανονισμός περί ελέγχου στο σύστημα ελέγχου, σε συνδυασμό με τον κανονισμό για την ΠΛΑ αλιεία, όσον αφορά την ενοποίηση πολλών προηγουμένως χωριστών κανονισμών, την εισαγωγή της δυνατότητας χρήσης νέων τεχνολογιών, προπαρασκευαστικές ενέργειες με στόχο την εναρμόνιση των κυρώσεων, την αποσαφήνιση των ρόλων της Επιτροπής και των κρατών μελών, τη βελτίωση της ιχνηλασιμότητας και άλλα θετικά στοιχεία·

5.  υπενθυμίζει ότι η αποδοχή των κανονισμών από τους αλιείς επηρεάζεται από το κατά πόσον οι συνέπειες της εφαρμογής κρίνονται δίκαιες, εάν οι επιβαλλόμενοι κανονισμοί θεωρούνται ουσιαστικής σημασίας και κατά πόσον υπάρχει συμβατότητα μεταξύ του κανονισμού και των παραδοσιακών μοντέλων και πρακτικών αλιείας·

6.  θεωρεί απαραίτητη τη διασάφηση, την κατηγοριοποίηση και τη θέσπιση προτύπων για την αλιεία στις διάφορες θαλάσσιες περιοχές·

7.  σημειώνει τη διαφορετικότητα ως προς την οργάνωση των ελέγχων, καθώς σε ορισμένα κράτη επιμερίζονται μεταξύ διαφορετικών δημόσιων υπηρεσιών ενώ σε άλλα πραγματοποιούνται μέσω μιας μόνο υπηρεσίας, καθώς και ως προς τα μέσα, τα εργαλεία και τους χρηματοδοτικούς πόρους που χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση των ελέγχων αυτών· σημειώνει επίσης ότι οι συνθήκες αυτές καθιστούν δύσκολη την εξασφάλιση διαφάνειας ως προς τη διαχείριση και την πρόσβαση στην πληροφόρηση·

8.  επισημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα των ελέγχων διαφέρει επίσης λόγω της τεράστιας ποικιλίας των αλιευτικών πεδίων εντός της ΕΕ, τα οποία μπορεί να είναι μικρές, περιορισμένες ζώνες των οποίων οι αλιευτικοί πόροι κατανέμονται κυρίως ανάμεσα στα γειτονικά κράτη μέλη, έως πολύ απομακρυσμένες και απομονωμένες περιοχές· υποστηρίζει ότι τα ειδικά χαρακτηριστικά των εξόχως απόκεντρων περιοχών (ΕΑΠ), των οποίων οι απέραντες και κατ’ εξοχήν ωκεάνιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ), σε συνδυασμό με τον τύπο των εκμεταλλεύσιμων αλιευτικών πόρων (κυρίως είδη βαθέων υδάτων και άκρως μεταναστευτικά πελαγικά ψάρια) και την έλλειψη εναλλακτικών πόρων, είναι προφανές ότι δικαιολογούν αυστηρότερα μέτρα ελέγχου στις περιοχές αυτές, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία και είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη σοβαρότατη βλάβη που προκαλούν στόλοι για τους οποίους είναι γνωστό ότι παραβιάζουν τους κανόνες της ΚΑλΠ·

9.  παροτρύνει τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πλήρως και σωστά τον κανονισμό ελέγχου, προκειμένου να υπάρξει σαφής εικόνα όσον αφορά τα τμήματα που χρήζουν βελτίωσης στην προσεχή αναθεώρηση και, κατά συνέπεια, να εξασφαλιστεί ένας λειτουργικός και ευχερής στην εφαρμογή κανονισμός ελέγχου και για το μέλλον·

10.  διαπιστώνει μια διαφορά ως προς την προσέγγιση μεταξύ των ελέγχων βάσει ανάλυσης κινδύνου και των τυχαίων ελέγχων στην αλιευτική δραστηριότητα και στους διαύλους εμπορίας των αλιευμάτων·

11.  σημειώνει ότι η υφιστάμενη πολυπλοκότητα των τεχνικών μέτρων και οι πολυάριθμες, πιθανώς ακόμη και αντιφατικές, διατάξεις, συμπεριλαμβανομένων πολλαπλών παρεκκλίσεων και εξαιρέσεων, και το γεγονός ότι οι διατάξεις είναι διεσπαρμένες σε μια σειρά διαφορετικών νομικών κειμένων, δυσχεραίνει όχι μόνο την κατανόησή τους, αλλά και τον έλεγχο και την επιβολή τους·

12.  υπενθυμίζει ότι οι περισσότεροι τυχαίοι έλεγχοι διενεργούνται κατά την εκφόρτωση, ενώ οι επιθεωρήσεις εν πλω αποκαλύπτουν ένα κατά τα φαινόμενα υψηλότερο ποσοστό παραβάσεων σε σχέση με τους ελέγχους που πραγματοποιούνται στην ξηρά, δεδομένου ότι βασίζονται στην εκτίμηση κινδύνου·

13.  υπενθυμίζει ότι, δεδομένου ότι η υποχρέωση εκφόρτωσης για την αλιεία συνιστά θεμελιώδη αλλαγή, ο κανονισμός «Οmnibus» (κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 812/2015) προβλέπει διετή περίοδο προσαρμογής εωσότου οι παραβάσεις της υποχρέωσης εκφόρτωσης συγκαταλέγονται στις σοβαρές παραβάσεις· ζητεί την παράταση της περιόδου αυτής, εάν κριθεί αναγκαίο·

14.  επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη, ενίοτε και οι περιφέρειες, μεταφέρουν τους κανόνες στην εθνική και περιφερειακή νομοθεσία με διαφορετικούς τρόπους, λόγω του μεγάλου αριθμού προαιρετικών διατάξεων στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου· επισημαίνει τις δυσχέρειες στην εφαρμογή ορισμένων από τις διατάξεις του στην πράξη, είτε λόγω της χαμηλής προσαρμοστικότητας των κανονισμών στην πραγματικότητα, για παράδειγμα εξαιτίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του τομέα αλιείας (στόλος, αλιευτικά εργαλεία, αλιευτικές περιοχές και στοχευόμενα είδη), τα οποία διαφέρουν σημαντικά μεταξύ θαλάσσιων λεκανών, κρατών μελών και τύπων αλιείας, είτε λόγω αντιφάσεων οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικές ερμηνείες από τους επιθεωρητές·

15.  σημειώνει ότι το επίπεδο της παράβασης διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο και ότι, για την ίδια παράβαση, η κύρωση μπορεί να είναι διοικητικής ή ποινικής φύσεως· υποστηρίζει ότι η άδεια αλιείας που βασίζεται στο σύστημα των μορίων, με αφαίρεση μορίων για τη μη συμμόρφωση, αποτελεί ένα σοβαρό ευρωπαϊκό μέσο ικανό να παρέχει ένα πλαίσιο για τις κυρώσεις για σοβαρές παραβάσεις, αλλά ότι, χωρίς την απαιτούμενη ομοιομορφία, επιδεινώνει την ήδη άδικη κατάσταση που συνεπάγεται ανισότητες μεταξύ των επιχειρήσεων στα κράτη μέλη· ζητεί να αποφεύγονται οι διαφορές αυτές ως προς τις κυρώσεις·

16.  σημειώνει ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης και διαφάνειας μεταξύ κρατών μελών παίζει καθοριστικό ρόλο στο θέμα της ελλιπούς ανταλλαγής δεδομένων όσον αφορά τον κανονισμό· υποστηρίζει ότι η κατάσταση αυτή πρέπει να ξεπεραστεί προκειμένου να εξασφαλιστεί και να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού για όλους τους αλιείς·

17.  υπενθυμίζει ότι η ΕΥΕΑ μεριμνά για την εφαρμογή κοινών προτύπων σε θέματα ελέγχου, επιθεώρησης και επιτήρησης και διευκολύνει την επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ κρατών μελών μέσω των κοινών σχεδίων ανάπτυξης· επαναλαμβάνει ότι είναι σημαντικό να ενισχυθεί η εντολή της ΕΥΕA με σκοπό την πραγματοποίηση κοινών επιχειρήσεων αλιευτικών ελέγχων που θα επιτρέψουν μια αποτελεσματική συντονισμένη δράση από πολλές τοπικές, περιφερειακές και εθνικές αρχές, καθώς και οργανισμούς της ΕΕ που εκτελούν καθήκοντα ακτοφυλακής σε επίπεδο ΕΕ· καλεί την ΕΥΕΑ να διαθέσει περισσότερους πόρους για το έργο αυτό·

18.  θεωρεί ότι η εφαρμογή από την ΕΥΕΑ ενός «βασικού προγράμματος» κατάρτισης για τους επιθεωρητές αλιείας αποτελεί βασικό στοιχείο για την τυποποίηση των διαδικασιών ελέγχου και κατάρτισης και ζητεί τη χρήση του προγράμματος από όλα τα κράτη μέλη· επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν, παρά μόνο σε εθελοντική βάση, το ίδια πρότυπα για την κατάρτιση, πράγμα που σημαίνει ότι περιεχόμενο των διπλωμάτων, η πρόσληψη και οι στόχοι διαφέρουν·

19.   σημειώνει ότι οι αλιείς καταρτίζονται και ενημερώνονται με διαφορετικό τρόπο στα διάφορα κράτη μέλη και ότι δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή κανένα εργαλείο απλούστευσης και διευκόλυνσης της προσβασιμότητας στους στόχους και την ουσία του κανονισμού «ελέγχου»· φρονεί ότι η κατάσταση αυτή ευθύνεται για την έλλειψη ευαισθητοποίησης, η οποία αποτελεί τροχοπέδη στην ενιαία εφαρμογή της νομοθεσίας που είναι το ζητούμενο· υποστηρίζει ένθερμα την εφαρμογή των εργαλείων αυτών το ταχύτερο δυνατό·

20.  επισημαίνει ότι, παρά το γεγονός ότι οι καταναλωτές είναι, με την πάροδο των ετών, πιο συνειδητοποιημένοι ως προς την προέλευση και την ταυτότητα του προϊόντος που αγοράζουν, χάρη σε μια εκτεταμένη εκστρατεία ευαισθητοποίησης της Επιτροπής, οι ίδιοι καταναλωτές δεν είναι σε θέση να λάβουν τις κατάλληλες πληροφορίες για τα προϊόντα αλιείας που προσφέρονται στα εστιατόρια, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν υποχρεωτικές απαιτήσεις για το τελικό στάδιο της εμπορικής αλυσίδας·

21.  υπογραμμίζει ότι η χρήση νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και μετάδοσης πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο και τεχνολογιών επικοινωνίας είναι ουσιαστικής σημασίας για τη βελτίωση της θαλάσσιας επιτήρησης· ζητεί τα μέσα που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη να καταστούν από τεχνική άποψη συμβατά και να αποθαρρυνθεί η μερική ανταλλαγή βάσεων δεδομένων σχετικά με τον έλεγχο και η συνακόλουθη ανισότητα και απώλεια αποτελεσματικότητας·

22.  επισημαίνει ότι δεν έχει υπάρξει εκτίμηση σχετικά με την πραγματική αδυναμία επιβολής ορισμένων κανόνων που προκύπτει από τα διαφορετικά τεχνολογικά επίπεδα των σκαφών, την επιτόπια υλικοτεχνική υποστήριξη και την οργάνωση του τομέα σε διαφορετικούς λιμένες·

23.  υπογραμμίζει τον ρόλο του ΕΤΘΑ, ιδίως μέσω του προϋπολογισμού του για τον έλεγχο των στόχων της ΚΑλΠ, ο οποίος για την περίοδο 2014-2020 ανέρχεται σε 580 εκατομμύρια ευρώ·

24.  τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η ενιαία αγορά είναι ομοιογενής και ότι οι απαιτήσεις ως προς τον έλεγχο τηρούνται με ισοδύναμο τρόπο στα κράτη μέλη, με ομοιόμορφο επίπεδο ποιότητας στους εσωτερικούς και εξωτερικούς ελέγχους εντός των κρατών μελών και χωρίς διακυμάνσεις ανάλογα με τα σύνορα από τα οποία τα προϊόντα εισέρχονται στην ΕΕ·

II - Προτάσεις βελτίωσης

25.  τάσσεται υπέρ της απλούστευσης και της βελτίωσης της νομοθεσίας της Ένωσης, καθώς και της μείωσης του διοικητικού φόρτου με σκοπό την υλοποίηση της «βελτίωσης της νομοθεσίας», ιδίως μέσω μιας περιορισμένης και στοχευμένης αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, η οποία έχει προγραμματιστεί και αναμένεται έως το 2017 το αργότερο, και με παράλληλη διατήρηση αποτελεσματικών κανόνων, ικανών να προλαμβάνουν, να εντοπίζουν και να επιβάλλουν κυρώσεις για τις παραβιάσεις της ΚΑλΠ, και η οποία θα εστιάζεται πρωτίστως στην καλύτερη εφαρμογή των κανόνων μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών, με επιδίωξη τη μεγαλύτερη εναρμόνιση, υπό την προϋπόθεση ότι η απλούστευση αυτή θα βασίζεται στο υφιστάμενο πλαίσιο ελέγχου και δεν θα απαιτεί παρέκκλιση από τα υψηλότερα πρότυπα προστασίας όσον αφορά την εργασία, το περιβάλλον, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και την κοινωνία·

26.  θεωρεί ότι για την περιφερειοποίηση που προβλέπεται στο πλαίσιο της νέας ΚΑλΠ απαιτείται ένα υγιές και εναρμονισμένο σύστημα ελέγχου· είναι κατηγορηματικά αντίθετο στην αποδυνάμωση του κανονισμού «ελέγχου» και πιστεύει ότι τα κράτη μέλη μπορούν ήδη να κάνουν χρήση της ευελιξίας που παρέχει το υφιστάμενο πλαίσιο·

27.  έχει την απαίτηση από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να συνεργαστούν με τον αλιευτικό κλάδο στην επανεξέταση αυτή, ιδίως στον τομέα της παραδοσιακής παράκτιας αλιείας μικρής κλίμακας, τη διασφάλιση και την προώθηση της οποίας θα πρέπει να επιδιώκει κάθε νέα νομοθεσία·

28.  τονίζει την ανάγκη να διεξάγονται συζητήσεις με τις διάφορες εθνικές και περιφερειακές αρχές και τις αρχές των ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών κατά τη δημιουργία ή την αναθεώρηση νομικών μέσων·

29.  επισημαίνει ότι η στενότερη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών θα αποτελούσε ένα βήμα προς την περαιτέρω εναρμόνιση των ελέγχων· τονίζει πόσο σημαντική είναι εν προκειμένω η ομάδα εμπειρογνωμόνων για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το σύστημα ελέγχου της αλιείας της Ένωσης·

30.  υπενθυμίζει στην Επιτροπή την ανάγκη να δημιουργείται το νομικό και λειτουργικό περιβάλλον πριν από την εφαρμογή υποχρεωτικών κανόνων, προκειμένου να αποφευχθούν παράδοξες καταστάσεις·

31.  θεωρεί ότι η Επιτροπή πρέπει να μεριμνά για την ενιαία και ορθή μεταφορά και να ελέγχει την κατάσταση όσον αφορά την εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας, ορίζοντας, για παράδειγμα, ένα ελάχιστο ποσοστό φορτίων τα οποία θα πρέπει να ελέγχονται από κάθε κράτος μέλος· πιστεύει, επιπλέον, ότι οι διαδικασίες ελέγχου πρέπει να είναι διαφανείς, αμερόληπτες και τυποποιημένες, εξασφαλίζοντας στα κράτη μέλη μια ισότιμη βάση όσον αφορά τα μέτρα ελέγχου για τους αλιείς, και ότι οι κανόνες για τον έλεγχο θα πρέπει να είναι απλούστεροι και περισσότερο κατανοητοί και συνεκτικοί·

32.  τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των ελέγχων για την πρόληψη της εισαγωγής ιχθύων που προέρχονται από παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία μέσω, μεταξύ άλλων μέτρων, της σύστασης εθνικών ομάδων πληροφοριών που θα αποτελούνται από ειδικευμένους επιθεωρητές αλιείας, οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι για τον εντοπισμό των κινδύνων, και της θέσπισης ελάχιστου ποσοστού φορτίων προς έλεγχο·

33.  εκτιμά ότι είναι απαραίτητη η συλλογή, διαχείριση και χρήση δεδομένων καλής ποιότητας όσον αφορά την υποχρέωση εκφόρτωσης, για να ελέγχεται και να αξιολογείται κατά πόσον τηρείται πράγματι η υποχρέωση εκφόρτωσης και για να ευθυγραμμιστεί η συλλογή δεδομένων με τις απαιτήσεις που απορρέουν από την αναθεωρημένη ΚΑλΠ·

34.  ζητεί από τα κράτη μέλη και τις αντίστοιχες αρχές ελέγχου της αλιείας να συγκροτήσουν ομάδες ειδικευμένων επιθεωρητών αλιείας· υποστηρίζει και ζητεί την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών μέσω της ανταλλαγής επιθεωρητών, ελεγκτικών μεθόδων και δεδομένων, καθώς και της ανταλλαγής αναλύσεων κινδύνου και πληροφοριών σχετικά με τις ποσοστώσεις των σκαφών που φέρουν σημαία·

35.  υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή του κανονισμού ελέγχου· καλεί τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν προς τις υποχρεώσεις τους και να συνεργαστούν στενά μεταξύ τους προκειμένου να ανταλλάσσουν ορθές πρακτικές και δεδομένα και καταστήσουν εφικτή τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων ελέγχου·

36.  θεωρεί ότι μια ενιαία και προβλέψιμη εφαρμογή των διαφόρων τύπων πιθανών επιθεωρήσεων, με πλήρη ορισμό, εναρμόνιση και επεξήγηση των επιθεωρήσεων αυτών, θα συνέβαλλε στη δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών ισοτιμίας για όλες τις αλιευτικές δραστηριότητες της ΕΕ·

37.  επισημαίνει ότι, σε ορισμένες περιοχές, η διαχείριση λεκανών γίνεται από κοινού με χώρες εκτός ΕΕ και ζητεί να ενταθεί η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών·

38.  φρονεί ότι τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας και η Επιτροπή πρέπει να εργάζονται σε πλαίσιο στενότερης σύμπραξης και συντονισμού·

39.  ζητεί να εφαρμοστεί από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας και τα ιδρύματα κατάρτισης στα κράτη μέλη ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πρόγραμμα κατάρτισης για επιθεωρητές αλιείας, με βάση ένα κοινό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και τυποποιημένους κανόνες, ένα μέρος της χρηματοδότησης του οποίου θα μπορούσε να προέρχεται από το ΕΤΘΑ·

40.  ζητεί το βασικό πρόγραμμα της ΕΥΕΑ να μεταφραστεί και να διανεμηθεί ευρέως, παραδείγματος χάριν μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων εφαρμογής που θα απευθύνονται στις εθνικές αρχές, με τη συνδρομή του ΕΤΘΑ· προτείνει το εγχειρίδιο αυτό να συμπληρώνεται με παραδείγματα ορθών πρακτικών από επιθεωρητές·

41.  τονίζει τη σημασία των πρωτοβουλιών κατάρτισης στους τομείς της αξιολόγησης και της πιστοποίησης του ελέγχου που παρέχονται από τρίτα μέρη·

42.  προτείνει να βελτιωθεί η κατάρτιση και η ενημέρωση των αλιέων, οι οποίες θα μπορούσαν αμφότερες να ενσωματωθούν στις επαγγελματικές οργανώσεις και τις ομάδες παράκτιας δράσης των αλιέων, με στόχο την καλύτερη κατανόηση της σημασίας και της εν γένει χρησιμότητας των κανονισμών, προκειμένου να καλλιεργηθεί μια νοοτροπία κατανόησης και τήρησης των κανονισμών· συνιστά να υπάρξει ουσιαστική διαβούλευση με τα γνωμοδοτικά συμβούλια για τον σκοπό αυτό· προτείνει να δημιουργηθεί μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων για έγγραφα και πληροφορίες που αφορούν την αλιεία (συμπεριλαμβανομένου του συστήματος επιβολής ποινών με σώρευση μορίων), στον βαθμό που το επιτρέπουν οι ισχύουσες διατάξεις περί προστασίας δεδομένων, ούτως ώστε όλοι να έχουν τη δυνατότητα να διαβάσουν και να κατανοήσουν τους κανονισμούς· ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογήσει τους υφιστάμενους κύκλους κατάρτισης για το μέλλον των αλιέων στην Ευρώπη και να υποβάλει τα συμπεράσματά της μέσω ανακοίνωσης·

43.  θεωρεί ότι θα πρέπει να μελετηθεί η ιδέα ενός ηλεκτρονικού μητρώου της ΕΥΕΑ (μονοαπευθυντική υπηρεσία ΕΥΕΑ), με έτοιμα προς εκτύπωση ή ηλεκτρονικά υποδείγματα για τις επιθεωρήσεις και για τη συγκέντρωση των εκθέσεων ελέγχου· σημειώνει ότι το ηλεκτρονικό αυτό μητρώο της ΕΥΕΑ θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιείται για την παραλαβή και τη συγκέντρωση των πιστοποιητικών αλιευμάτων που εκδίδουν τα κράτη μέλη και τρίτες χώρες·

44.  προτείνει βελτίωση των δημόσιων συστημάτων επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες ελέγχου και τονίζει τη σημασία που έχει η περιοδική διάδοση πληροφοριών σχετικά με τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν, καθώς και η παροχή πληροφοριών σε μόνιμη βάση σχετικά με τους κανόνες που εφαρμόζονται στους αλιευτικούς πόρους, όπως το ελάχιστο μέγεθος και οι απαγορεύσεις αλιείας σε χρόνο και χώρο·

45.  τονίζει την ανάγκη να ενισχυθεί ο ρόλος της ΕΥΕΑ, ιδίως ο προϋπολογισμός, οι αρμοδιότητες και το ανθρώπινο δυναμικό της· συνιστά να αναθεωρηθούν οι όροι παρέμβασης που αναφέρονται στα άρθρα 94 και 95 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου και συγκεκριμένα να δοθεί στην ΕΥΕΑ το δικαίωμα παρέμβασης για τους αλιευτικούς πόρους που υφίστανται υπερεκμετάλλευση και για αυτούς που δεν έχουν φθάσει τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ)·

46.  τονίζει τη σημασία που έχει η ενδυνάμωση και ενίσχυση των ελέγχων, ιδίως στα κράτη μέλη που έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα πλημμελή εφαρμογή του κανονισμού ελέγχου, προκειμένου να παταχθεί η παράνομη αλιεία, να τηρούνται οι κανόνες της ΚΑλΠ και να ενισχυθεί η ποιότητα των δεδομένων που συλλέγονται·

47.  υπενθυμίζει πόσο σημαντική είναι η ικανότητα ανταλλαγής δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, ιδίως στο πλαίσιο των επιχειρήσεων ελέγχου που εκτελούνται από την Υπηρεσία σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και συντονίζονται από την Υπηρεσία μέσω κοινών σχεδίων ανάπτυξης·

48.  υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι να αυξηθεί η παρουσία της ΕΥΕΑ κοντά στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών·

49.  προτείνει να συμπεριληφθούν τουλάχιστον δύο εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο διοικητικό συμβούλιο της Υπηρεσίας, στο οποίο συμμετέχουν ήδη έξι εκπρόσωποι της Επιτροπής και ένας από κάθε κράτος μέλος, να υπάρχει ισότητα ως προς τη σύνθεση (ίσος αριθμός γυναικών και ανδρών) και οι εκπρόσωποι που θα ορίζονται να επιλέγονται μεταξύ των μελών της Επιτροπής Αλιείας του Κοινοβουλίου·

50.  συνιστά τη διεύρυνση των ελέγχων – για παράδειγμα, επέκταση της παρακολούθησης – ώστε να καλύπτουν ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής, και την ανάθεση αρμοδιοτήτων ελέγχου εν πλω σε μία μόνο υπηρεσία, ώστε να αποφεύγεται η επικάλυψη των ελέγχων η οποία οδηγεί σε σπατάλη ανθρώπινων, υλικοτεχνικών και οικονομικών πόρων και δημιουργεί σύγχυση και άσκοπη πίεση σε όσους δραστηριοποιούνται στον τομέα της αλιείας· επιπλέον, ζητεί επίσημη συνεργασία μεταξύ των φορέων των κρατών μελών έτσι ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά ολόκληρη η αλυσίδα παραγωγής ιχθύων·

51.  ζητεί από την Επιτροπή να αποφανθεί αν υπάρχει η κατάλληλη σύνδεση μεταξύ μορίων ποινής και αδειών αλιείας· τονίζει ότι, σύμφωνα με το σύστημα αυτό, τα μόρια μεταβιβάζονται με την άδεια κατά την πώληση του σκάφους, με αποτέλεσμα να μειώνεται η αξία των σκαφών σε ορισμένες περιπτώσεις και, ως εκ τούτου, να εμποδίζεται η μεταπώληση, για παράδειγμα σε νέους αλιείς που επιθυμούν να ξεκινήσουν δραστηριότητα στον κλάδο αυτό·

52.  συνιστά τη θέσπιση ειδικών μέτρων με σκοπό την επίτευξη περισσότερο συνειδητής και υπεύθυνης κατανάλωσης στα εστιατόρια, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο να θεσπιστεί η υποχρέωση για τους εστιάτορες να παρέχουν στοιχειώδεις πληροφορίες σχετικά με τα προϊόντα, πράγμα που θα επέτρεπε στους καταναλωτές να ασκούν έμμεσο έλεγχο·

53.  προτείνει επιθεωρήσεις σε επίπεδο αυτόνομης κοινότητας ή περιφέρειας για τα εσωτερικά ύδατα, εθνικές επιθεωρήσεις για τη θαλάσσια αλιεία εντός 12 ναυτικών μιλίων κατ' ανώτατο όριο και ενωσιακές επιθεωρήσεις για όλα τα άλλα ύδατα·

54.  εκτιμά ότι οι έλεγχοι βάσει ανάλυσης κινδύνου θα πρέπει να βασίζονται σε ένα κατάλογο διαφανών, ειδικών και μετρήσιμων ελάχιστων κριτηρίων που καθορίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο·

55.  ζητεί να υπάρχει τυποποίηση των κυρώσεων οι οποίες θα πρέπει να παραμείνουν σε ένα επίπεδο αναλογικό που δεν θα εισάγει διακρίσεις και θα λειτουργεί αποτρεπτικά· προτιμά τις οικονομικές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της προσωρινής αναστολής δραστηριοτήτων, από τις ποινικές κυρώσεις, αλλά θεωρεί επίσης ότι, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στην παροχή κινήτρων στους αλιείς που συμμορφώνονται με τους κανόνες της ΚΑλΠ, προκειμένου να προλαμβάνονται οι παραβάσεις·

56.  υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη φέρουν την ευθύνη για τις κυρώσεις και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν νομιμοποιείται να επιβάλει την τυποποίησή τους μέσω του κανονισμού 1224/2009· επισημαίνει, ωστόσο, τη σημασία του συστήματος μορίων το οποίο παρέχει ένα πλαίσιο κυρώσεων και καλεί τα κράτη μέλη να αναλάβουν την πρωτοβουλία μιας εκτεταμένης τυποποίησης των κυρώσεων, ιδίως των ποινικών, προκειμένου να τεθεί τέλος στις ανισότητες που υπάρχουν σήμερα·

57.  εκτιμά ότι το σύστημα για τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα οδηγεί πράγματι σε αντικειμενική και συνολική ευθύνη για τους αλιείς, οι οποίοι καλούνται να λογοδοτήσουν ακόμη και όταν έχουν ενεργήσει σε πλήρη συμμόρφωση με τον νόμο και με τη μεγαλύτερη δυνατή επιμέλεια για να αποφύγουν τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα·

58.  θεωρεί ότι οι γενικές αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου δεν συμβιβάζονται με ένα σύστημα στο οποίο ένα άτομο καλείται εξ αντικειμένου να λογοδοτήσει για κάτι που έχει κάνει χωρίς να υπάρχει αμέλεια ή πρόθεση·

59.  παροτρύνει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός εναρμονισμένου κατώτατου επιπέδου ποινής που θα πρέπει να εφαρμόζεται στις σοβαρές παραβάσεις και/ή στην επαναλαμβανόμενη παράνομη συμπεριφορά·

60.  υποστηρίζει την επιβολή αυστηρότερων ποινών για την παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία·

61.  ζητεί τη δημιουργία μηχανισμών για την προβολή των ορθών παραδειγμάτων ώστε να αυξηθεί ο βαθμός συμμόρφωσης·

62.  θεωρεί ότι η ερμηνεία ορισμένων διατάξεων, που οδηγούν σε κυρώσεις για την υπέρβαση του ορίου για τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα χωρίς καν να λαμβάνεται υπόψη η απουσία αμέλειας ή προθέσεως όταν η συμπεριφορά είναι νόμιμη, είναι σαφώς αντίθετη προς τις θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που κατοχυρώνονται στο άρθρο 6 της ΣΕΕ ως πρωτογενές δίκαιο·

63.  καλεί την Επιτροπή να θεσπίσει κατευθυντήριες γραμμές άμεσα εφαρμόσιμες και κατανοητές προκειμένου να αποτραπεί η άνιση μεταχείριση μεταξύ κρατών μελών, ιδίως στην περίπτωση που, με την αναφορά παρεμπιπτόντων αλιευμάτων σε εθελοντική βάση, οι αλιευτικές επιχειρήσεις αποδεικνύουν ότι ενήργησαν καλόπιστα και ότι τα αλιεύματα ήταν εντελώς τυχαία·

64.  εκτιμά ότι η υποστήριξη της επένδυσης των επιχειρήσεων στη σύγχρονη τεχνολογία και σε εξοπλισμό συμβατό από το ένα κράτος μέλος στο άλλο και εύκολα ανανεώσιμο θα καταστήσει τους ελέγχους περισσότερο δίκαιους, ισορροπημένους και αποτελεσματικούς·

65.   υποστηρίζει τη δημιουργία μηχανισμών χρηματοδότησης για την αύξηση της χρήσης τεχνολογιών χαμηλού κόστους ώστε να ενταθεί ο εθελούσιος έλεγχος και να αυξηθεί η παρακολούθηση και η ασφάλεια των αλιέων, ιδίως στην παραδοσιακή αλιεία μικρής κλίμακας·

66.  τονίζει τη σημασία των ηλεκτρονικών τεχνολογιών (ηλεκτρονική αναφορά και συστήματα ηλεκτρονικής παρακολούθησης) που αντιπροσωπεύουν ένα δυνητικά αποδοτικό, από οικονομική άποψη, μέσο για τη διεύρυνση της παρακολούθησης των δραστηριοτήτων εν πλω·

67.  δηλώνει την αντίθεσή του σε οιοδήποτε υποχρεωτικό σύστημα βιντεοπαρακολούθησης επί του σκάφους·

68.  εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι η χρήση νέων τεχνολογιών παρατήρησης της γης, όπως δορυφόρων «φρουρών», θα είναι επωφελής για τον έλεγχο της αλιείας·

69.  συνιστά την εφαρμογή ισοδύναμων ελέγχων στα εισαγόμενα προϊόντα, στην αλιεία από την ακτή και στην ερασιτεχνική αλιεία, καθώς και στον στόλο της ΕΕ που αλιεύει στα ύδατα τρίτων χωρών και στους στόλους τρίτων χωρών που αλιεύουν στα ευρωπαϊκά ύδατα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ολόκληρη η ευρωπαϊκή αγορά έχει ίσο επίπεδο πρόσβασης· προτείνει να καταστεί υποχρεωτική η ανταλλαγή δεδομένων όσον αφορά την παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία (ΠΛΑ)·

70.  υποστηρίζει ότι οι διαθέσιμοι δημοσιονομικοί πόροι, ιδίως στο πλαίσιο του ΕΤΘΑ, πρέπει να είναι ρεαλιστικοί, επαρκείς και να συνάδουν με την επίτευξη των στόχων των ελέγχων·

71.  συνιστά να εξασφαλιστεί η συνέχιση της ύπαρξης, ιδίως με χρηματοδότηση του ΕΤΘΑ, των ιχθυόσκαλων που έχουν ζωτική σημασία σε τοπικό επίπεδο, καθώς συμβάλλουν στη διαφάνεια και την ιχνηλασιμότητα και διευκολύνουν τον έλεγχο της αλιείας·

72.  τάσσεται υπέρ της ενσωμάτωσης του αντίκτυπου της ερασιτεχνικής αλιείας στον αναθεωρημένο κανονισμό ελέγχου·

73.  ζητεί να αναπτυχθεί ένα σύστημα διαβίβασης και ανάλυσης δεδομένων συμβατό σε ολόκληρη την Ένωση· ζητεί, επιπλέον, να εναπόκειται στην Επιτροπή ο καθορισμός του πλαισίου ανταλλαγής πληροφοριών και δεδομένων, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις περί προστασίας δεδομένων· τονίζει ότι ένα διαφανές πλαίσιο για την ανταλλαγή δεδομένων και πληροφοριών είναι καθοριστικής σημασίας για να εξακριβωθεί κατά πόσον υπάρχουν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού·

74.  τονίζει ότι η εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης πρέπει να συνοδεύεται από κατάλληλη ευελιξία όσον αφορά τον έλεγχό της, δεδομένου ότι οι θεμελιώδεις αλλαγές που επιβάλλει η υποχρέωση αυτή στην αλιεία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ιδίως σε σχέση με την αλιεία που αφορά πολλά είδη· επαναλαμβάνει τη σημασία της σταδιακής επιβολής κυρώσεων και του συστήματος μορίων στις περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που συνδέονται με τη μη συμμόρφωση προς την υποχρέωση εκφόρτωσης, σύμφωνα με τον κανονισμό 2015/812 για την εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης·

75.  τονίζει ότι οι πληροφορίες σχετικά με το κατά πόσον και με ποιο τρόπο τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις για διάφορα είδη παραβάσεων, και το κατά πόσον οι κυρώσεις εφαρμόζονται με συνέπεια, ανεξαρτήτως της σημαίας του σκάφους, πρέπει να τίθενται στη διάθεση των ενδιαφερομένων μερών και του κοινού, με πλήρη σεβασμό της ιδιωτικής ζωής των ενδιαφερομένων·

76.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2014)0083.


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Συχνά οι αλιείς διαμαρτύρονται ότι ο έλεγχος της αλιείας είναι πολύ αυστηρότερος για αυτούς σε σχέση με τους γείτονές τους, είτε πρόκειται για άλλο κράτος μέλος είτε για άλλο τύπο αλιείας. Οι αλιείς δηλώνουν επίσης παντού ότι ασκούν το αυστηρότερα ρυθμιζόμενο επάγγελμα. Αυτό το αίσθημα αδικίας θέτει ένα πραγματικό ζήτημα: την ομοιόμορφη εφαρμογή των κανονιστικών διατάξεων, και κατά συνέπεια την αποτελεσματικότητά τους. Δεδομένου ότι εάν ενδέχεται να υπάρχει η υποψία ότι οι κανόνες δεν εφαρμόζονται με την ίδια αυστηρότητα, υπάρχει φόβος να οδηγηθούμε σε μια κατάσταση όπου ο κανόνας δεν τηρείται πλέον επειδή δεν είναι ο ίδιος για όλους.

Λίγους μήνες πριν από την αναθεώρηση του κανονισμού για τον έλεγχο της αλιείας, που θα μπορούσε να είχε πραγματοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑλΠ), και παράλληλα με τη θέσπιση της υποχρέωσης εκφόρτωσης, είναι χρήσιμο η Επιτροπή Αλιείας να επιληφθεί του εν λόγω θέματος. Ο στόχος είναι διττός: να εντοπιστούν τα κενά κατά την εφαρμογή των κανόνων που οδηγούν σε αυτό το αίσθημα αδικίας και να προταθούν λύσεις για τη βελτίωση της εναρμόνισης του ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής που παραμένει, ωστόσο, μία από τις πλέον ολοκληρωμένες πολιτικές στην Ευρώπη.

I. Προσέγγιση της εισηγήτριας

Η εισηγήτρια βασίστηκε σε ορισμένες επισκέψεις με σκοπό να συμμετάσχει σε συναντήσεις και να γνωρίσει διαφορετικές πραγματικότητες του ελέγχου της αλιείας και χρησιμοποίησε τις διάφορες επισκέψεις για να τροφοδοτήσει την παρούσα έκθεση (στο Vigo της Ισπανίας, όπου βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας, στο Kiel της Γερμανίας, στη Γένοβα της Ιταλίας, στην Οστάνδη του Βελγίου ή στο Lorient και στο Etel της Βρετάνης, και στο Boulogne-sur-Mer στη Βόρεια Γαλλία).

Κατά τη διάρκεια των επισκέψεων της, καθώς επίσης και στις Βρυξέλλες, η εισηγήτρια μπόρεσε να ανταλλάξει απόψεις με πολλούς αλιείς, εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας, καθώς και με εθνικούς και περιφερειακούς ελεγκτές.

Η εισηγήτρια διοργάνωσε επίσης μια ακρόαση στην Επιτροπή Αλιείας στην οποία προσκλήθηκαν ο διευθυντής της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας, καθώς και υπεύθυνοι για τον έλεγχο της αλιείας σε διάφορα κράτη μέλη: Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ιταλία και Ισπανία.

II. Βασικά συμπεράσματα της εισηγήτριας

Η έκθεση αυτή επιτρέπει την εξαγωγή ορισμένων διαπιστώσεων, καθώς και τη διατύπωση ορισμένων συστάσεων.

1. Διαπιστώσεις σχετικά με τους φραγμούς στην εναρμόνιση

- Πεδίο εφαρμογής

Μέσω των επισκέψεων και των συναντήσεών της, η εισηγήτρια μπόρεσε να συνειδητοποιήσει την πολύ μεγάλη ποικιλομορφία των πεδίων εφαρμογής του ελέγχου, των διαδικασιών και των στρατηγικών. Έτσι, ορισμένα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους από τα δίχτυα των αλιέων μέχρι το πιάτο του καταναλωτή, μέσω ενός ενιαίου ελεγκτικού οργάνου, ενώ αλλού τα όργανα είναι πολλά, και σε άλλα κράτη επικεντρώνονται σε ορισμένους κρίκους της αλυσίδας εφοδιασμού των αλιευτικών προϊόντων.

- Εκπαίδευση

Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει τα οικεία προγράμματα κατάρτισης για τους ελεγκτές της αλιείας, και καθορίζει τα πλαίσια αναφοράς για την κατάρτιση, τις απαιτούμενες γνώσεις και τις μεθόδους πρόσληψης σε εθνικό επίπεδο.

Εξάλλου, η κατάρτιση των αλιέων είναι ανομοιογενής και το ζήτημα του ελέγχου και των κυρώσεων δεν φαίνεται να αποτελεί στοιχείο των γνώσεων αναφοράς για τους αλιείς.

- Διαδικασία και μέθοδοι ελέγχου

Κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει διαφορετικές διαδικασίες ελέγχου. Αν και υπάρχει ένα ενιαίο έντυπο για τη διαπίστωση των παραβάσεων επί του σκάφους, οι διαδικασίες ελέγχου ποικίλλουν. Κατ’ αυτό τον τρόπο, δεν επιβάλλεται, για παράδειγμα, η τήρηση κάποιας αλληλουχίας διαδικασιών για τη διενέργεια ελέγχου. Οι πιθανές αντιφάσεις ή οι μη εφαρμοστέες κανονιστικές διατάξεις αφήνονται στη διακριτική ευχέρεια των ελεγκτών. Τέλος, δεν χρησιμοποιούνται κατ’ ανάγκην οι ίδιες μέθοδοι ελέγχου και τα ίδια εργαλεία.

Διαπιστώνεται επίσης ότι τα κράτη μέλη, ακόμα και οι περιφέρειες, μπορούν να μεταφέρουν διαφορετικά τις κανονιστικές διατάξεις, λόγω ενός μεγάλου αριθμού προαιρετικών διατάξεων στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. Η αδυναμία εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού στην πράξη υπογραμμίστηκε επίσης πολλές φορές, είτε πρόκειται για μη προσαρμογή των κανόνων στην πραγματικότητα είτε για αντιφάσεις, όπως στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε υποκειμενική ερμηνεία εκ μέρους των ελεγκτών.

Επιπλέον, η μέθοδος υπολογισμού των κινδύνων είναι ενίοτε πολύ υποκειμενική και μη διαφανής, γεγονός που μπορεί να καταλήξει σε ερωτήματα εκ μέρους των επαγγελματιών σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν σε ελέγχους κατ’ επανάληψη.

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας διενεργεί κοινά σχέδια ανάπτυξης που επιτρέπουν τον συντονισμό των ενεργειών μεταξύ κρατών. Σήμερα, η εντολή της Υπηρεσίας για την διενέργεια κοινών σχεδίων αρκείται στην υπερβολικά περιορισμένη εντολή που της παρέχουν τα κράτη μέλη, δυνάμει των άρθρων 94 και 95 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. Ο προϋπολογισμός της Υπηρεσίας είναι εξάλλου υπερβολικά χαμηλός, και θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ΚΑλΠ και ο κανονισμός omnibus εγκρίθηκαν χωρίς δημοσιονομικό δελτίο για την Υπηρεσία Ελέγχου.

- Kυρώσεις

Οι δικαιοδοτικές διαδικασίες και οι κυρώσεις διαφέρουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης: για την ίδια παράβαση, η κύρωση μπορεί να είναι διοικητικής ή ποινικής φύσεως. Πρέπει να σημειωθεί ότι στα κράτη μέλη όπου η κύρωση είναι ποινικής φύσεως, η παράσταση αλιέων στο δικαστήριο δίπλα σε άτομα που κατηγορούνται για επίθεση φαίνεται ακατάλληλη και παράδοξη, καθόσον η κατάσταση αυτή συμβάλλει στην επιβολή πολύ ήπιων κυρώσεων.

Φαίνεται ότι αναγνωρίζεται πως η οικονομική κύρωση, όπως είναι η απαγόρευση εξόδου στη θάλασσα, είναι η πλέον αποτελεσματική.

Το σύστημα των μορίων που εισάγεται στον «κανονισμό ελέγχου» του 2009 αποτελεί μια απόπειρα εναρμόνισης των κυρώσεων για σοβαρές παραβάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω οικονομικών κυρώσεων. Η υλοποίησή του, ωστόσο, υποβαθμίζεται λόγω της διαφορετικής ερμηνείας του από τα κράτη μέλη, γεγονός που συνεπάγεται πολύ περιορισμένη υποστήριξη εκ μέρους των επαγγελματιών, και επιδεινώνεται από τη δυνατότητα μεταφοράς της ποινής σε σκάφη και όχι σε μεμονωμένα άτομα, κάτι που συνιστά πρωτοφανή νομική κατάσταση που δεν συνάδει με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι διατάξεις που θεσπίζονται στο ΕΤΘΑ επιτρέπουν επίσης την προσφυγή σε κυρώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

- Mέσα (τεχνολογίες και εργαλεία)

Τα μέσα, τα εργαλεία και οι χρηματοδοτικοί πόροι που χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση των ελέγχων διαφέρουν επίσης από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Δυστυχώς, λόγω της ασυμβατότητας μεταξύ ορισμένων μέσων ή τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται από τα κράτη προκύπτει απώλεια αποτελεσματικότητας. Το παράδειγμα της ποικιλομορφίας των τεχνολογιών για τα ημερολόγια πλοίου θέτει το ζήτημα να διατυπώνονται προσκλήσεις για την υποβολή προσφορών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επισημαίνεται επίσης ότι κάποιες από τις χρησιμοποιούμενες τεχνολογίες τείνουν να ξεπεραστούν και είναι αναποτελεσματικές, γεγονός που καθίσταται ακόμη πιο λυπηρό δεδομένης της έλλειψης κονδυλίων για τον εκσυγχρονισμό των τεχνολογιών ελέγχου.

- Συλλογή δεδομένων

Οι βάσεις δεδομένων που χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη δεν αποτελούν πάντα αντικείμενο αμοιβαίας πληροφόρησης, η οποία εντούτοις είναι αναγκαία για την αξιολόγηση των κινδύνων και τη στρατηγική ελέγχου. Η επίκληση της εμπιστευτικότητας ορισμένων δεδομένων έρχεται σε αντίθεση με την εναρμόνιση.

Ορισμένες διοικήσεις έχουν δημιουργήσει διαδικτυακές βάσεις δεδομένων προσβάσιμες από όλους, για να καταχωρίζονται όλα τα δεδομένα σχετικά με τα αλιεύματα, τα χρησιμοποιούμενα εργαλεία και τις τιμές. Η εν λόγω πρακτική έχει το διττό πλεονέκτημα ότι επιτρέπει να είναι διαθέσιμα τα δεδομένα όταν απαιτείται και να υποστηρίζεται ο έλεγχος.

2. Οι προτάσεις της έκθεσης

- Εναρμόνιση του πεδίου

Θα πρέπει να απλουστευθεί η υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία, κυρίως μέσω της αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, που προβλέπεται για το 2017. Ο ισχύων κανονισμός είναι στην ουσία μια «ρώσικη κούκλα»· για να κατανοήσει κανείς, για παράδειγμα, τι ισχύει για ένα πολυετές σχέδιο, απαιτείται η συνδυαστική επεξεργασία δεκάδων άρθρων. Επιπλέον, η χρήση της δυνητικής έγκλισης θα πρέπει να αποφεύγεται.

- Κατάρτιση

Φαίνεται ότι είναι απολύτως απαραίτητο να θεσπιστεί μια ευρωπαϊκή κατάρτιση των ελεγκτών και να αναπτυχθεί ένα ενιαίο πλαίσιο αναφοράς στον τομέα του ελέγχου. Θα πρέπει επίσης να ενισχυθεί η κατάρτιση για τους αλιείς. Η κατάρτιση θα μπορούσε να προαχθεί από τις επαγγελματικές οργανώσεις τους και να ενταχθεί σε αυτές με στόχο την καλύτερη κατανόηση του σκοπού και της σημασίας των κανόνων και των ελέγχων ούτως ώστε να εμφυσηθεί μια νοοτροπία τήρησής τους. Η δημιουργία διαδικτυακών βάσεων δεδομένων που καθιστούν τους κανόνες προσβάσιμους από όλους προς ανάγνωση φαίνεται επίσης επιτακτική, δεδομένου ότι και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 απαιτεί τη δημιουργία δικτυακών τόπων για το ευρύ κοινό, που ωστόσο δεν υπάρχουν παντού.

Τέλος, η διαβούλευση με τις συμβουλευτικές επιτροπές υπάρχει σήμερα στα χαρτιά αλλά δεν είναι αποτελεσματική, ιδίως λόγω των πολύ στενών προθεσμιών που έχουν στη διάθεσή τους οι επιτροπές για να απαντήσουν στις διαβουλεύσεις. Είναι σημαντικό οι εν λόγω επιτροπές να συμμετέχουν πλήρως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, καθώς αυτό διασφαλίζει την αποδοχή των κανόνων και τη συνάφειά τους.

- Διαδικασίες και μέθοδοι

Θα πρέπει να ομογενοποιηθούν οι διαδικασίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να ενισχυθεί ο ρόλος της ΕΥΕΑ, συγκεκριμένα με την ενίσχυση των πόρων της και του πεδίου δράσης της. Επί του παρόντος βρίσκεται υπό εποπτεία και διαπιστώνεται πραγματική πρόοδος όπου παρεμβαίνει μέσω των κοινών σχεδίων ανάπτυξης. Θα ήταν, συνεπώς, χρήσιμο να της επιτρέπεται να παρεμβαίνει στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι ο συντονισμός είναι σκόπιμος, και συγκεκριμένα για όλους τους τύπους αλιείας τα αλιεύματα των οποίων αφορούν είδη που βρίσκονται χαμηλότερα από τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ). Λόγω των σημαντικών στρατηγικών αρμοδιοτήτων που διαθέτει το διοικητικό συμβούλιο της, δεν είναι κατανοητό το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εκπροσωπείται και θα ήταν σκόπιμη η συμπερίληψή του.

Είναι επίσης σημαντικό οι διαδικασίες ελέγχου να είναι διαφανείς και τυποποιημένες. Υπό την έννοια αυτή, οι έλεγχοι που βασίζονται στην αξιολόγηση των κινδύνων πρέπει να γίνουν αντικειμενικοί και να αξιολογούνται με διαφανή τρόπο, και επίσης τα κριτήρια κινδύνου θα πρέπει να καταρτιστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τέλος, θα ήταν απαραίτητος ο συντονισμός των διαφόρων οργάνων ελέγχου προκειμένου να αποφεύγεται μια κατάσταση «αγώνα δρόμου για τον έλεγχο» και να υπάρξει εξορθολογισμός των διαδικασιών.

- Kυρώσεις

Είναι επιτακτική ανάγκη οι κυρώσεις να είναι οι ίδιες για όλους ανάλογα για την ίδια παράβαση και να θεσπιστούν κίνητρα. Η δημιουργία θέσης δικαστή εξειδικευμένου στον τομέα των θαλάσσιων υποθέσεων σε κάθε κράτος μέλος θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.

- Εκσυγχρονισμός

Οι έλεγχοι θα είναι αποτελεσματικότεροι στον βαθμό που οι φορείς θα είναι σε θέση να επενδύσουν σε σύγχρονες, συμβατές μεταξύ τους τεχνολογίες . Έτσι, η παρακολούθηση των σκαφών μέσω δορυφόρου, για παράδειγμα, επιτρέπει τον προσδιορισμό των παραβάσεων στην ξηρά και τη στοχοθέτηση των παρεμβάσεων που πρόκειται να πραγματοποιηθούν.

Υπό την έννοια αυτή, οι διαθέσιμοι δημοσιονομικοί πόροι, ιδιαίτερα μέσω του ΕΤΘΑ, θα πρέπει να συμφωνούν με τους στόχους του ελέγχου και να ενθαρρύνουν την έρευνα και την καινοτομία. Μέσω αυτών των εργαλείων θα μπορέσει να εκσυγχρονιστεί η πολιτική ελέγχου στο σύνολό της. Δυστυχώς, το ΕΤΘΑ, με την υφιστάμενη χρηματοδότησή του, είναι ανεπαρκές

- Δεδομένα

Όπως και για το νομοθετικό έργο, τα δεδομένα είναι ύψιστης σημασίας για την πραγματοποίηση αποτελεσματικών ελέγχων. Επιτρέπουν τον προσδιορισμό κοινών στρατηγικών, τη βελτιστοποίηση της αποτελεσματικότητας και την καλύτερη στόχευση των τύπων αλιείας, των σκαφών ή των πρακτικών που ενέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Είναι επομένως αναγκαίο να συλλέγονται από τα κράτη συμβατά δεδομένα και να εξασφαλίζεται η διαβίβασή τους στην ξηρά.

III. Συμπέρασμα

Περατώνοντας την έκθεση και συνοψίζοντας τις προσπάθειες στο ζήτημα της εναρμόνισης, η εισηγήτρια θέλησε να μεταγράψει τη δήλωση ενός αλιέα: «Ο στόλος μπορεί να αποδεχθεί αυστηρότερες κανονιστικές διατάξεις, αλλά δεν είναι δυνατόν να μην είναι οι ίδιες για όλους.».


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

12.7.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

18

1

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Marco Affronte, Clara Eugenia Aguilera García, Renata Briano, Alain Cadec, David Coburn, Diane Dodds, Linnéa Engström, João Ferreira, Carlos Iturgaiz, Gabriel Mato, Norica Nicolai, Ulrike Rodust, Remo Sernagiotto, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas, Peter van Dalen, Jarosław Wałęsa

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Izaskun Bilbao Barandica, Ole Christensen, Ian Duncan, Jens Gieseke, Maria Lidia Senra Rodríguez

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου