Procedura : 2016/2047(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0287/2016

Teksty złożone :

A8-0287/2016

Debaty :

PV 25/10/2016 - 13
CRE 25/10/2016 - 13

Głosowanie :

PV 26/10/2016 - 6.2
CRE 26/10/2016 - 6.2
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0411

SPRAWOZDANIE     
PDF 1044kWORD 160k
13.10.2016
PE 589.175v03-00 A8-0287/2016(Część 1)

dotyczące stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(11900/2016 – C8-0373/2016 – 2016/2047(BUD))

Część 1: Projekt rezolucji

Komisja Budżetowa

Sprawozdawcy:   Jens Geier (sekcja 3 – Komisja)

  Indrek Tarand (inne sekcje)

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
 OPINIA Komisji Rozwoju
 OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego
 OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej
 OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej
 OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
 OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
 OPINIA Komisji Transportu i Turystyki
 OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego
 OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
 OPINIA Komisji Rybołówstwa
 OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
 OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
 OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych
 OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

dotyczącej stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 (11900/2016 – C8-0373/2016 – 2016/2047(BUD))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając decyzję Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. dotyczącą systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020(3) („rozporządzenie w sprawie wieloletnich ram finansowych”),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(4) („porozumienie międzyinstytucjonalne”),

-  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie śródokresowego przeglądu/rewizji wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 (COM(2016)0603),

–  uwzględniając rezolucję z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2017, sekcja 3 – Komisja(5),

–  uwzględniając rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2017(6),

–  uwzględniając rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. pt.: „Przygotowanie rewizji powyborczej WRF na lata 2014–2020: uwagi Parlamentu poprzedzające wniosek Komisji”(7),

–  uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017, przyjęty przez Komisję dnia 18 lipca 2016 r. (COM(2015)0300),

–  uwzględniając stanowisko w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017, przyjęte przez Radę dnia 12 września 2016 r. i przekazane Parlamentowi Europejskiemu dnia 14 września 2016 r. (11900/2016 – C8-0373/2016),

–  uwzględniając art. 88 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0287/2016),

A.  mając na uwadze, że w sytuacji szczupłych zasobów należy przywiązywać większą wagę do potrzeby przestrzegania dyscypliny budżetowej oraz do wykorzystywania środków finansowych w sposób wydajny i skuteczny;

B.  mając na uwadze, że dialog między Parlamentem a Komisją, jaki przewidziano w art. 318 TFUE, powinien sprzyjać powstawaniu w łonie Komisji kultury dbania o wyniki, a także zwiększaniu przejrzystości i rozliczalności;

Sekcja 3

Informacje ogólne

1.  podkreśla, że budżet na 2017 r. należy rozpatrywać w szerszym kontekście śródokresowej rewizji wieloletnich ram finansowych (WRF); podkreśla potrzebę zapewnienia równowagi pomiędzy długoterminowymi priorytetami a nowymi wyzwaniami; wobec tego podkreśla, że budżet na 2017 r. musi być zgodny z celami strategii „Europa 2020”, które stanowią jego główny punkt ciężkości i nadrzędny priorytet;

2.  podtrzymuje swe zdecydowane przekonanie, że – w obecnym szczególnym kontekście – inicjatywy takie jak zawieszenie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych przez Komisję, zgodnie z art. 23 ust. 15 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów)(8), są nie tylko niesprawiedliwe i nieproporcjonalne, lecz również polityczne niezrównoważone;

3.  podkreśla, że podczas czytania w Parlamencie budżetu na rok 2017 w pełni uwzględniono priorytety polityczne przyjęte przeważającą większością głosów w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie ogólnych wytycznych oraz rezolucji z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie przygotowania powyborczej rewizji wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020: uwagi Parlamentu poprzedzające wniosek Komisji; 

4.  podkreśla, że pokój i stabilność są podstawowymi wartościami, które muszą być podtrzymywane przez Unię; uważa, że należy chronić porozumienie wielkopiątkowe, które okazało się niezbędne dla pokoju i pojednania w Irlandii Północnej; podkreśla potrzebę zastosowania szczególnych środków w celu zapewnienia wsparcia dla regionów, które poniosą szczególne konsekwencje w przypadku wynegocjowanego wyjścia z Unii w następstwie zastosowania przez Zjednoczone Królestwo, zgodnie z wolą wyrażoną przez jego obywateli, art. 50 Traktatu z Lizbony;

5.  podkreśla, że Unia boryka się obecnie z szeregiem poważnych sytuacji kryzysowych i nowych wyzwań, których nie dało się przewidzieć w momencie ustanawiania WRF na lata 2014–2020; jest przekonany, że w budżecie Unii trzeba uruchomić więcej środków finansowych w celu sprostania wyzwaniom politycznym i umożliwienia Unii wywiązania się z zadań oraz skutecznego reagowania na te kryzysy w trybie pilnym i priorytetowym; uważa, że niezbędne jest zdecydowane zaangażowanie polityczne, aby zapewnić na ten cel dodatkowe środki w 2017 r. oraz do końca okresu programowania;

6.  podkreśla, że budżet na 2017 r. musi zaspokajać potrzeby związane z wyzwaniami wynikającymi z migracji i spowolnionego tempa wzrostu gospodarczego w następstwie kryzysu gospodarczego; zauważa, że należy zwiększyć środki finansowe na badania i projekty infrastrukturalne, a także na walkę z bezrobociem młodzieży;

7.  przypomina, że chociaż Parlament niezwłocznie zatwierdził dodatkowe środki finansowe, które są niezbędne w celu radzenia sobie z obecnymi wyzwaniami związanymi z migracją i uchodźcami, przy jednoczesnym kontynuowaniu wsparcia celów zrównoważonego rozwoju, zawsze twierdził, że wyzwania te nie mają pierwszeństwa przed innymi istotnymi politykami Unii, w szczególności tworzeniem godnych i wysokiej jakości miejsc pracy oraz rozwojem przedsiębiorstw i przedsiębiorczości na rzecz inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; zauważa, że pułap w dziale 3 jest zdecydowanie niewystarczający do zapewnienia odpowiedniego finansowania wewnętrznego wymiaru obecnych wyzwań związanych z migracją i uchodźcami; nalega na potrzebę przyjęcia kompleksowego i opartego na prawach człowieka podejścia łączącego migrację z rozwojem i gwarantującego integrację pracowników migrujących, osób ubiegających się o azyl i uchodźców, jak również programów priorytetowych, takich jak programy w dziedzinie kultury; podkreśla, że w celu zapewnienia niezbędnego dodatkowego finansowania w tej dziedzinie Komisja zaproponowała w projekcie budżetu na 2017 r. (PB), a Rada zaakceptowała, bezprecedensowe środki na specjalne instrumenty WRF, w tym pełne wykorzystanie instrumentu elastyczności oraz uruchomienie w znaczącym stopniu „ostatecznego środka”, jakim jest margines na nieprzewidziane wydatki;

8.  przypomina swoje stanowisko, że wnioski o dodatkowe środki potrzebne do rozwiązania obecnych wyzwań związanych z migracją i uchodźcami nie powinny być realizowane kosztem istniejących działań zewnętrznych Unii, w tym jej polityki rozwoju; przypomina, że ustanowienie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji (FRT), funduszy powierniczych i innych instrumentów ad hoc nie może być finansowane poprzez cięcia w innych istniejących instrumentach; jest zaniepokojony tym, że tworzenie instrumentów ad hoc poza budżetem Unii mogłoby zagrozić jedności budżetu i pominąć procedurę budżetową, która wymaga zaangażowania Parlamentu Europejskiego i przewiduje prowadzenie przezeń kontroli; ma poważne wątpliwości, czy pułap działu 4 (Globalny wymiar Europy) jest wystarczający do zapewnienia trwałej i skutecznej reakcji na bieżące wyzwania zewnętrzne, w tym obecne wyzwania związane z migracją i uchodźcami;

9.  podtrzymuje przekonanie, że w budżecie Unii należy znaleźć sposoby finansowania nowych inicjatyw bez uszczerbku dla istniejących unijnych programów i strategii politycznych; wzywa do określenia zrównoważonych sposobów finansowania nowych inicjatyw; wyraża zaniepokojenie, że działanie przygotowawcze dotyczące badań nad obronnością, na które w ciągu najbliższych trzech lat przeznaczy się 80 mln EUR, zostanie okrojone w ramach obecnego budżetu WRF; jest przekonany, że – przy już i tak niedofinansowanym budżecie Unii – dodatkowe wysiłki w odniesieniu do operacji, kosztów administracyjnych, działań przygotowawczych i projektów pilotażowych związanych ze wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony wymagają dodatkowych środków finansowych również ze strony państw członkowskich; uważa, że państwa członkowskie powinny w tym celu wykorzystać obecny śródokresowy przegląd / śródokresową rewizję WRF; uwypukla potrzebę wyjaśnienia długoterminowego finansowania wspólnych badań nad obronnością;

10.  przypomina, że Unia ratyfikowała porozumienie COP 21 i musi przeznaczyć część swych zasobów finansowych na wypełnianie zobowiązań międzynarodowych ; zauważa, że zgodnie z preliminarzem na rok budżetowy 2017 na ten cel ma przypaść 19,2 % wydatków przewidzianych w budżecie; usilnie zachęca Komisję do kontynuowania tej drogi, tak aby zrealizować cel 20 %, zgodnie ze zobowiązaniem się Komisji do włączenia działań na rzecz klimatu do głównego nurtu WRF;

11.  przywraca środki w odniesieniu do wszystkich cięć zaproponowanych przez Radę w PB; nie jest w stanie zrozumieć powodów proponowanych cięć i kwestionuje ogłoszony przez Radę zamiar przywrócenia sztucznych marginesów w niektórych działach, takich jak poddział 1a (Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia) i dział 4 (Globalny wymiar Europy), szczególnie ze względu na fakt, że marginesy i tak byłyby zbyt małe, aby móc za ich pomocą odpowiednio reagować na nieprzewidziane sytuacje czy kryzysy;

12.  zauważa, że Radzie – podczas czytania budżetu w ostatnich pięciu latach – nie udało się przewidzieć rzeczywistego wykonania budżetu Unii i że, uwzględniając wszystkie budżety korygujące, w każdym ostatecznym budżecie potrzebne były znacznie większe środki; dlatego apeluje do Rady, aby dostosowała swoje stanowisko w komitecie pojednawczym w celu zapewnienia już od samego początku odpowiednich środków finansowych w budżecie na 2017 r.;

13.  zapowiada, że w celu odpowiedniego finansowania tych palących potrzeb, a także biorąc pod uwagę bardzo wąskie marginesy WRF w 2017 r., Parlament sfinansuje zwiększenie środków ponad poziom zapisany w PB poprzez wyczerpanie wszelkich dostępnych marginesów i częstsze korzystanie z marginesu na nieprzewidziane wydatki;

14.  dokonuje pełnej rekompensaty wszystkich cięć związanych z Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) w ramach instrumentu „Łącząc Europę” (CEF) i programu „Horyzont 2020”, na łączną kwotę 1 240 mln EUR w zobowiązaniach na 2017 r. za pomocą nowych środków, które powinny zostać uzyskane w ramach śródokresowej rewizji WRF; podkreśla potrzebę skutecznego przeciwdziałania bezrobociu ludzi młodych w całej Unii; z tego względu zwiększa środki przeznaczone na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych o dodatkowe 1 500 mln EUR w środkach na zobowiązania w celu umożliwienia jej kontynuacji; uważa, że w ramach śródokresowej rewizji WRF należy ustalić odpowiednie dodatkowe finansowanie tych ważnych unijnych programów;

15.  oczekuje, że Rada będzie podzielać ten pogląd i że w postępowaniu pojednawczym szybko zostanie osiągnięte porozumienie, co pozwoli Unii stanąć na wysokości zadania i skutecznie reagować na przyszłe wyzwania;

16.  ustala ogólną wysokość środków w budżecie na 2017 r. na kwotę 161,8 mld EUR w środkach na zobowiązania i 136,8 mld EUR w środkach na płatności;

Poddział 1a – Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

17.  zauważa, że poddział 1a ponownie został poważnie dotknięty cięciami dokonanymi przez Radę podczas czytania budżetu, a 52 % ogółu cięć dokonanych przez Radę w zobowiązaniach przypada na ten dział; zastanawia się zatem, w jaki sposób priorytet polityczny Rady w zakresie tworzenia miejsc pracy i wzrostu gospodarczego znajduje odzwierciedlenie w tym czytaniu;

18.  zdecydowanie sprzeciwia się cięciom w dziale, który symbolizuje europejską wartość dodaną i przyczynia się do większego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy dla obywateli; w związku z tym postanawia przywrócić środki w odniesieniu do wszystkich cięć dokonanych przez Radę;

19.  postanawia w pełni przywrócić pierwotny profil linii budżetowych dotyczących programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę” (CEF), w których dokonano cięć środków celem zasilenia funduszu gwarancyjnego EFIS, i w ten sposób wywiązać się z podjętego w czerwcu 2015 r. zobowiązania do maksymalnego ograniczenia skutków dla budżetu wynikających z utworzenia Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) dla programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę” (CEF) w ramach rocznej procedury budżetowej; podkreśla znaczenie największego unijnego programu w zakresie badań i innowacji „Horyzont 2020”, który przekształca wspaniałe pomysły w produkty i usługi, a tym samym stymuluje wzrost gospodarczy i zatrudnienie; apeluje o dodatkowe środki na zobowiązania w wysokości 1,24 mld EUR ponad poziom zapisany w PB; oczekuje, że w ramach śródokresowej rewizji WRF osiągnięte zostanie ogólne porozumienie w sprawie tej naglącej kwestii; zwraca uwagę, że EFIS powinien zostać usprawniony, tak aby był on w pełni skuteczny i efektywny dzięki zagwarantowaniu przestrzeganie zasady dodatkowości, poprawie równowagi geograficznej i sektorowej oraz zwiększeniu przejrzystości procesu decyzyjnego;

20.  zgodnie ze swoimi stałymi priorytetami w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz po przeprowadzeniu dokładnej oceny ich dotychczasowych zdolności absorpcyjnych, postanawia zaproponować pewne selektywne zwiększenie środków ponad poziom z PB w odniesieniu do programów COSME, Progress, Marie Curie, Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych oraz programów Eures i Erasmus+; zwraca uwagę, że takie zwiększenie środków można sfinansować w ramach dostępnego marginesu tego poddziału;

21.  z tego względu podnosi poziom środków na zobowiązania w dziale 1a względem PB o 69,367 mln EUR (wyłączając EFIS, projekty pilotażowe i działania przygotowawcze);

Poddział 1b — Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

22.  podkreśla, że ok. jedna trzecia rocznego budżetu Unii jest przeznaczona na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną; podkreśla, że polityka spójności jest główną strategią inwestycyjną Unii oraz narzędziem zmniejszania nierówności między wszystkimi regionami UE i że odgrywa ona ważną rolę w realizacji celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; 

23.  odrzuca proponowane przez Radę cięcia w wysokości 3 mln EUR w zobowiązaniach i, co ważniejsze, 199 mln EUR w płatnościach w poddziale 1b, w tym w liniach przeznaczonych na wsparcie; wzywa Radę do wyjaśnienia, w jaki sposób owe cięcia są zgodne z celem zapewnienia „niezbędnych środków umożliwiających sprawną realizację nowych programów w czwartym roku obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020”; przypomina, że poziom płatności zaproponowany przez Komisję w tym dziale jest już o 23,5 % niższy od poziomu w budżecie na 2016 r.; podkreśla w związku z tym, że nie można uzasadnić lub zaakceptować jakichkolwiek dodatkowych cięć środków na płatności;

24.  apeluje o przeprowadzenie oceny wpływu unijnych polityk w oparciu o sprawozdania z oceny skutków, tak aby można było określić, w jakim stopniu udało się dzięki nim m.in. zmniejszyć dysproporcje gospodarcze, rozwinąć konkurencyjne i zdywersyfikowane gospodarki lokalne oraz pobudzić wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy;

25.  wyraża zaniepokojenie z powodu znacznych opóźnień we wdrażaniu cyklu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, co może mieć poważny negatywny wpływ na terminowe osiąganie rezultatów w praktyce, ale może również prowadzić do ponownego powstania zaległości w odniesieniu do nieuregulowanych rachunków w drugiej połowie okresu obowiązywania WRF; wzywa zainteresowane państwa członkowskie do niezwłocznego wyznaczenia pozostałych instytucji zarządzających, płatniczych i certyfikujących oraz wyeliminowania wszelkich innych powodów opóźnień w realizacji programów; odnotowuje propozycje Komisji dotyczące dalszego uproszczenia w tym zakresie i uważa, że państwa członkowskie powinny pilnie podjąć wszelkie starania w celu zapewnienia osiągnięcia pełnej dynamiki przez programy; apeluje zatem o większą synergię i komplementarność pomiędzy polityką inwestycji publicznych w budżetach państw członkowskich i budżecie Unii a polityką mającą na celu wspieranie wzrostu i tworzenia trwałych miejsc pracy, co stanowi podstawę Unii;

26.  odnotowuje wniosek Komisji dotyczący ustanowienia Programu wspierania reform strukturalnych, na który przeznaczono środki finansowe w wysokości 142 800 000 EUR, i podkreśla, że to finansowanie powinno być przyznawane z myślą o wzmocnieniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej;

27.  ubolewa, że Komisja nie zaproponowała żadnych środków na zobowiązania w 2017 r. dla Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych z powodu koncentracji środków finansowych tego programu na początku okresu finansowania w latach 2014–2015; potwierdza swoje zdecydowane poparcie dla kontynuowania Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; postanawia, w pierwszym etapie i zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego(9), które przewiduje możliwość takiej kontynuacji, zwiększyć środki przeznaczone na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych o 1 500 mln EUR w środkach na zobowiązania i 500 mln EUR w środkach na płatności w celu zapewnienia skutecznej reakcji na problem bezrobocia wśród ludzi młodych, w oparciu o wnioski z wyników dokonanej przez Komisję oceny Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; zauważa, że – zgodnie z wnioskami Parlamentu – ogólne porozumienie w sprawie odpowiedniego dodatkowego finansowania Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w odniesieniu do pozostałej części obecnego okresu programowania powinno zostać osiągnięte w ramach zbliżającej się śródokresowej rewizji WRF; apeluje do państw członkowskich, aby dołożyły wszelkich starań w celu przyspieszenia wdrażania w praktyce tej inicjatywy, co przyniesie bezpośrednie korzyści młodym Europejczykom;

28.  postanawia przywrócić środki na zobowiązania i płatności zapisane w PB we wszystkich liniach, w których Rada dokonała cięć; zwiększa środki na zobowiązania dla poddziału 1b o 1 500 mln EUR, a środki na płatności o 500 mln EUR ponad poziom zapisany w PB na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, oraz o 4 mln EUR na zobowiązania i 2 mln EUR na płatności na rzecz Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym, co oznacza przekroczenie obecnego pułapu środków na zobowiązania o 1 486 798 635 EUR;

29.  podkreśla, że poddział 1b zawiera największą część pozostających aktualnie do spłaty zobowiązań, które na początku września 2016 r. wyniosły 151 119 mln EUR, co może utrudnić wdrażanie nowych programów;

30.  podkreśla istotny wkład polityki spójności w odniesieniu do skutecznego wdrożenia zasady sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci; wzywa Komisję do wsparcia działań na rzecz ustanowienia odpowiednich instrumentów służących do osiągnięcia równości płci, takich jak systemy zachęt wykorzystujące fundusze strukturalne do wspierania sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci na szczeblu krajowym;

Dział 2 – Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne

31.  zauważa, że Rada zmniejszyła środki w dziale 2 o 179,5 mln EUR w zobowiązaniach i 198 mln EUR w płatnościach w liniach budżetowych na wsparcie administracyjne, na operacyjną pomoc techniczną (np. Europejski Fundusz Morski i Rybacki oraz program LIFE), w liniach operacyjnych w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), który jest niezbędny dla utrzymania rolnictwa na zaludnionych terenach, oraz w liniach na agencje zdecentralizowane; zauważa, że największych cięć w płatnościach dokonano w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich; uważa, że list w sprawie poprawek powinien pozostać podstawą rzetelnego przeglądu środków EFRG; przywraca odpowiednio poziom środków zapisanych w PB;

32.  oczekuje na przedstawienie listu w sprawie poprawek w odniesieniu do pakietu wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych, w szczególności dla sektora mleczarskiego, i postanawia wyrazić swoje zdecydowane poparcie dla sektora rolnictwa w Unii; z tego względu zwiększa środki o 600 mln EUR ponad poziom zapisany w PB w celu przeciwdziałania skutkom kryzysu w sektorze mleczarskim i złagodzenia skutków rosyjskiego embarga dla sektora mleczarskiego;

33.  z zadowoleniem przyjmuje przydzielenie środków na badania i innowacje związane z rolnictwem w ramach programu „Horyzont 2020”, aby zapewnić wystarczające zaopatrzenie w bezpieczną żywność wysokiej jakości oraz inne bioprodukty; podkreśla potrzebę priorytetowego potraktowania projektów angażujących producentów produktów pierwotnych;

34.  podkreśla, że wdrożenie nowej WPRyb pociąga za sobą zmianę paradygmatu w zarządzaniu rybołówstwem, zarówno dla państw członkowskich, jak i dla rybaków, a także przypomina w związku z tym trudności napotkane w poprzednich latach budżetowych, gdy ograniczono środki;

35.  choć wyraża zadowolenie z podwyższenia w PB środków na zobowiązania w ramach programu LIFE o 30,9 mln EUR, ubolewa w tym kontekście, że w tym roku program LIFE, którego budżet opiewa na całkowitą kwotę w wysokości 493,7 mln EUR, ponownie stanowi jedynie 0,3 % całego PB;

36.  podkreśla wcześniejsze problemy związane z brakiem środków na płatności w ramach programu LIFE, co utrudniło i opóźniło jego właściwe wdrożenie;

37.  zgodnie z celami strategii „Europa 2020”, a także ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu, postanawia zaproponować zwiększenie środków ponad poziom zapisany w PB na program LIFE+;

38.  z tego względu zwiększa środki na zobowiązania o 619,8 mln EUR, a środki na płatności o 611,3 mln EUR (wyłączając projekty pilotażowe i działania przygotowawcze), pozostawiając margines w wysokości 19,4 mln EUR poniżej pułapu środków na zobowiązania w dziale 2;

Dział 3 – Bezpieczeństwo i obywatelstwo

39.  podkreśla, że Parlament nadal będzie zaliczał obecny kryzys migracyjny do priorytetowych elementów swojego programu prac; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji o zwiększenie pierwotnie zaplanowanych na 2017 r. środków o dodatkowe 1,8 mld EUR na walkę z wyzwaniami migracyjnymi w Unii; zauważa, że znaczne odejście od pierwotnego programowania przemawia za potrzebą dodatniej korekty pułapu działu 3; podkreśla, że Komisja proponuje sfinansować te dodatkowe środki w dużej mierze poprzez uruchomienie instrumentu elastyczności (na kwotę 530 mln EUR, a tym samym w pełni wyczerpując środki dostępne na ten rok) oraz marginesu na nieprzewidziane wydatki (na kwotę 1 160 mln EUR); biorąc pod uwagę bezprecedensowy poziom środków na wydatki związane z migracją (na łączną kwotę 5,2 mld EUR w 2017 r. w dziale 3 i 4 oraz uruchomienie Europejskiego Funduszu Rozwoju) oraz przedłożone wnioski dotyczące stosowania elastyczności, nie domaga się dalszego dofinansowania polityki migracyjnej; jednocześnie będzie się sprzeciwiać wszelkim próbom obniżenia środków na działania Unii w tym zakresie;

40.  przypomina, że elastyczność budżetowa ma swoje granice i może być jedynie rozwiązaniem krótkoterminowym; jest głęboko przekonany, że perspektywiczną i odważną odpowiedzią w obliczu tych długofalowych wyzwań związanych z uchodźcami i migrantami, które obejmują cały kontynent i nie wykazują oznak osłabienia, jest dodatnia korekta pułapu działu 3; uważa, że wszystkie ostatnie decyzje budżetowe o zapewnieniu dodatkowych środków w tym obszarze faktycznie ujawniły potrzebę zmiany tego pułapu;

41.  w kontekście obecnych wyzwań związanych z bezpieczeństwem i migracją z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie finansowania Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (1,6 mld EUR) oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (0,7 mld EUR); uważa, że zwiększenie środków Funduszu Azylu, Migracji i Integracji nasila konieczność zapewnienia sprawiedliwego i przejrzystego podziału rocznych środków między poszczególne programy i cele funduszu oraz poprawy czytelności sposobów wydatkowania tych środków finansowych;

42.  zauważa, że w dniu 15 marca 2016 r. przyjęto nowy Instrument na rzecz wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii, dysponujący orientacyjną pulą środków finansowych w wysokości 700 mln EUR w ciągu trzech lat (2016–2018), co już przyniosło natychmiastowe efekty w praktyce w postaci nadzwyczajnych środków wsparcia w odpowiedzi na potrzeby humanitarne dużej liczby uchodźców i migrantów przybywających do państw członkowskich; przypomina jednak swoje stanowisko, że w przyszłości należy zaplanować bardziej stabilne ramy prawne i budżetowe, aby umożliwić mobilizowanie pomocy humanitarnej w Unii; nalega na prowadzenie regularnego dialogu z Komisją na temat funkcjonowania i finansowania, obecnie i w przyszłości, niniejszego instrumentu, w oparciu o pełną przejrzystość informacji i sprawozdania z oceny skutków;

43.  w obliczu zwiększonych poziomów zagrożenia w szeregu państw członkowskich i równoczesnych wyzwań związanych z zarządzaniem migracją, zwalczania terroryzmu i przestępczości zorganizowanej oraz konieczności skoordynowanej reakcji Europy, domaga się przyznania środków na dodatkowy personel dla Europolu w celu ustanowienia działającej 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu komórki antyterrorystycznej zapewniającej właściwym organom państw członkowskich wsparcie wywiadowcze; uważa, że to zwiększenie środków przeznaczone jest również na usprawnienie walki z handlem ludźmi (ze szczególnym uwzględnieniem małoletnich bez opieki), usprawnienie walki z cyberprzestępczością (nowy personel dla Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością) oraz na wzmocnienie zasobów ludzkich we włoskich i greckich „hotspotach” (punktach szybkiej rejestracji); przypomina, że do dyspozycji Europolu jest obecnie tylko 3 pracowników gotowych do oddelegowania do 8 stałych oraz dodatkowych tymczasowych „hotspotów” w samych tylko Włoszech; uważa, że liczba ta jest zbyt niska, by Europol mógł realizować swe zadania w zakresie walki z handlem ludźmi, terroryzmem i innymi formami poważnej przestępczości transgranicznej;

44.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie nowej linii budżetowej dotyczącej finansowania działań na rzecz ofiar terroryzmu; popiera udostępnienie środków na rzecz zaspokojenia szerokiego wachlarza potrzeb ofiar, w tym jeśli chodzi o zabiegi fizyczne, usługi psychospołeczne oraz wsparcie finansowe; uważa, że gdy proponowane są środki na rzecz zwalczania zagrożenia terrorystycznego, zbyt często zapomina się o potrzebach niewinnych ofiar terroryzmu lub potrzeby te uważa się za drugorzędne;

45.  potępia cięcia dokonane przez Radę w wielu programach w dziedzinie kultury, mediów, obywatelstwa, praw podstawowych oraz zdrowia publicznego na łączną kwotę 24,3 mln EUR w środkach na zobowiązania; uważa, że Rada wysyła negatywny sygnał, dokonując cięć w programach w dziedzinie kultury w celu uwolnienia środków na obecne wyzwania związane z uchodźcami i migrantami; ubolewa nad tym, że wiele z tych cięć dokonywanych jest w sposób arbitralny i bez uwzględniania doskonałych wskaźników wykonania; jest zdania, że nawet niewielkie cięcia mogą zagrozić osiągnięciu wyników programów oraz sprawnej realizacji działań Unii; dlatego przywraca wszystkie środki do poziomu zapisanego w PB;

46.  podkreśla, że konieczne jest zwiększenie funduszy na szereg działań w ramach programów „Kreatywna Europa” i „Europa dla obywateli”, które od dawna są niedofinansowane; zdecydowanie uważa, że programy te mają większe znaczenie niż kiedykolwiek, zarówno pod względem zwiększenia wkładu sektora kultury i przemysłu kreatywnego w tworzenie miejsc pracy i generowanie wzrostu gospodarczego, jak i zachęcania do aktywnego uczestnictwa obywateli w unijnym procesie kształtowania i realizacji polityki; nie rozumie, jak Rada może uzasadniać zmniejszenie środków dla MŚP w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, gdy właśnie uruchomiono (w czerwcu 2016 r.) system poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego, którego finansowanie już zostało odroczone i który stanowi doskonały przykład innowacyjnego rozwiązania poważnej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dzięki budowaniu potencjału i zapewnieniu ochrony ryzyka kredytowego pośrednikom finansowym udzielającym kredytów w sektorze kultury i sektorze kreatywnym;

47.  podkreśla, że programy Unii w dziedzinie kultury, edukacji i obywatelstwa, jak i programy skierowane do młodzieży mają wyraźną europejską wartość dodaną oraz charakter uzupełniający w stosunku do strategii politycznych, których celem jest integracja migrantów i uchodźców, a także przyczyniają się do generowania efektów synergii w połączeniu z tymi strategiami; zwraca się zatem do instytucji unijnych o odpowiednio wyższe środki na finansowanie programów zarządzanych bezpośrednio, takich jak program „Kreatywna Europa”, a także na odpowiednie linie budżetowe w funduszach strukturalnych i inwestycyjnych;

48.  zauważa, że muszą być przewidziane niezbędne gwarancje budżetowe dla działań przygotowawczych w perspektywie realizacji Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018;

49.  przypomina, że unijny mechanizm ochrony ludności to podstawa solidarności w Unii; podkreśla, że Unia odgrywa rolę „siły pomocniczej” wspierającej, koordynującej lub uzupełniającej działania państw członkowskich polegające na zapobieganiu katastrofom, przygotowywaniu się do nich i reagowaniu na nie; przyjmuje do wiadomości nieznaczny wzrost środków na zobowiązania w ramach tego programu;

50.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie linii budżetowej dla funduszu poszukiwawczo-ratunkowego UE, który ma objąć działania poszukiwawczo-ratunkowe prowadzone przez państwa członkowskie i koordynowane na szczeblu unijnym, w szczególności w regionie Morza Śródziemnego; jest zdania, że utworzenie specjalnego funduszu stanowi bardziej odpowiednie rozwiązanie niż stałe zwiększanie budżetu Fronteksu lub nowo utworzonej Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej;

51.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie linii budżetowej na wspieranie europejskiej inicjatywy obywatelskiej, która jest nowo utworzonym instrumentem mającym na celu zaangażowanie obywateli w unijny proces podejmowania decyzji oraz pogłębianie europejskiej demokracji; uważa, że poziom środków na zobowiązania zaproponowany w PB jest zbyt niski; postanawia zwiększyć środki w tej linii budżetowej;

52.  zwraca uwagę, że Komisja proponuje 840 000 EUR w środkach na zobowiązania dla odrębnej linii budżetowej przeznaczonej na europejską inicjatywę obywatelską, którą to linię utworzono w ubiegłym roku, a także wskazuje na potrzebę wystarczających środków finansowych na promocję korzystania z tego instrumentu, gdyż jest on znakomitym narzędziem demokracji uczestniczącej;

53.  wyraża zadowolenie z powodu podniesienia w 2017 r. środków finansowych na działania komunikacyjne przedstawicielstw Komisji, dialog z obywatelami i działania w ramach partnerstwa do kwoty 17,036 mln EUR w środkach na zobowiązania i 14,6 mln EUR w środkach na płatności, ponieważ chodzi tu o inicjatywy mające na celu dotarcie do obywateli europejskich, zdobycie ich zaufania i poprawę ich zrozumienia polityki i strategii politycznych Unii;

54.  podkreśla potrzebę udostępnienia wspólnemu sekretariatowi rejestru służącego przejrzystości wystarczających i odpowiednich środków administracyjnych i finansowych, aby mógł on realizować zadania powierzone mu po przyjęciu nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie rejestru służącego przejrzystości;

55.  zauważa, że podczas czytania (wyłączając projekty pilotażowe i działania przygotowawcze) przekroczono pułap działu 3 o 71,28 mln EUR w zobowiązaniach, jednocześnie zwiększając środki na płatności o 1 857,7 mln EUR; ze względu na brak marginesu już na poziomie PB, proponuje, aby sfinansować te dodatkowe środki w ramach pułapu, a jednocześnie uruchomić margines na nieprzewidziane wydatki w odniesieniu do szeregu istotnych pozycji wydatków związanych z migracją;

Dział 4 – Globalny wymiar Europy

56.  zauważa, że w kontekście aktualnych wyzwań związanych z uchodźcami i migracją odnotowuje się stale rosnące zapotrzebowanie na finansowanie działań zewnętrznych Unii, znacznie przekraczające obecne kwoty w dziale 4; dlatego poważnie zastanawia się, czy pułapy w dziale 4 są wystarczające do zapewnienia odpowiedniego finansowania zewnętrznego wymiaru wyzwań związanych z uchodźcami i migracją; ubolewa nad tym, że w celu finansowania nowych inicjatyw, takich jak Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji (FRT), Komisja opowiedziała się w swoim PB za wprowadzeniem cięć w innych programach, jak Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Instrument na rzecz Przyczyniania Się do Stabilności i Pokoju; podkreśla, że nie powinno się to odbywać kosztem strategii politycznych w innych obszarach; dlatego postanawia w dużym stopniu zminimalizować przesunięcie znacznych zasobów finansowych z tych dwóch instrumentów, które między innymi zajmują się podstawowymi przyczynami przepływów migracyjnych; przypomina, że głównym celem unijnej polityki rozwoju musi pozostać ograniczanie ubóstwa; ubolewa nad tym, że środki na pomoc humanitarną i na śródziemnomorski wymiar Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (ENI) są niższe od środków przyjętych w budżecie na 2016 r., choć wyraźnie przyczyniają się do podejmowania licznych wyzwań zewnętrznych; ubolewa nad nieuzasadnionymi cięciami dokonanymi przez Radę;

57.  postanawia w związku z tym cofnąć wszystkie cięcia dokonane przez Radę w dziale 4; postanawia również przywrócić poziomy środków z 2016 r. w liniach dotyczących śródziemnomorskiego wymiaru ENI i pomocy humanitarnej; ponadto podejmuje decyzję o ograniczeniu cięć wprowadzonych przez Komisję do Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Instrumentu na rzecz Przyczyniania Się do Stabilności i Pokoju; uważa za konieczne utrzymanie przez Unię wiodącej roli we wspieraniu bliskowschodniego procesu pokojowego, Autonomii Palestyńskiej i UNRWA, a także utrzymanie poziomu odnośnego wsparcia finansowego oraz linii budżetowych przeznaczonych na Partnerstwo Wschodnie ENI; podkreśla znaczenie Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka;

58.  postanawia zwiększyć pomoc makrofinansową, która została znacznie ograniczona w porównaniu z rokiem 2016; uważa, że konieczny będzie wyższy poziom finansowania niż zaproponowano, w celu zapewnienia realizacji wszystkich przyszłych wniosków kredytowych;

59.  udziela pełnego poparcia FRT i proponuje, aby – ze względu na dobre wyniki w realizacji tego instrumentu i duże marginesy dostępne jeszcze w budżecie na 2016 r. – uwolnić już w 2016 r. część wkładu z budżetu Unii przewidzianego na 2017 r.; wzywa zatem do wzmocnienia IPA II kwotą 400 mln EUR za pośrednictwem budżetu korygującego na 2016 r. oraz do odpowiedniego uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki; umieszcza taką samą kwotę w rezerwie w budżecie na 2017 r. w oczekiwaniu na kompleksowe porozumienie dotyczące alternatywnego finansowania FRT, które powinno zmniejszyć bezprecedensową presję wywieraną na inne instrumenty finansowania zewnętrznego;

60.  zauważa z zaniepokojeniem, że pomimo ich aktualności i znacznego rozmiaru unijne fundusze powiernicze i FRT są praktycznie niewidoczne w budżecie Unii; apeluje o ich włączenie w bardziej przejrzysty sposób i z większym poszanowaniem jedności budżetu Unii i prerogatyw władzy budżetowej, a także tworzy w tym celu nowe linie budżetowe; zwraca się również do Komisji o przedstawienie dowodów na to, że stosowanie instrumentów finansowych w ramach funduszy powierniczych nie prowadzi do wykorzystywania środków niezgodnie z celami zapisanymi w ich pierwotnych podstawach prawnych; zauważa, że jak na razie ciągle nie udaje się zrealizować celu zmobilizowania wkładów krajowych, które uzupełniłyby budżet Unii; podkreśla w związku z tym, że w przyszłości Parlament będzie zatwierdzał wnioski o wkład z budżetu UE na fundusze powiernicze tylko wówczas, gdy zapewniona zostanie porównywalna kwota wkładów państw członkowskich; apeluje zatem do państw członkowskich, by jak najszybciej wypełniły swoje zobowiązania;

61.  zauważa, że według sprawozdania Komisji w sprawie gwarancji pokrytych z budżetu ogólnego (COM(2016) 576 final) Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych, który pokrywa straty wynikające z niespłaconych pożyczek i gwarancji pożyczkowych udzielonych państwom trzecim lub na projekty realizowane w państwach trzecich, potrzebuje dodatkowych środków finansowych w celu osiągnięcia kwoty docelowej, co w konsekwencji doprowadziło do zapewnienia w PB kwoty 228,04 mln EUR; jest zaniepokojony tym, że te wymogi wywierają dodatkową presję na już bardzo napięte pułapy w dziale 4;

62.  z zadowoleniem przyjmuje wnioski budżetowe Komisji dotyczące nowych ram partnerstwa w dziedzinie migracji i planu inwestycji zagranicznych; wyraża jednak zaniepokojenie utworzeniem potencjalnych nowych „satelitów” poza budżetem Unii; przypomina o potrzebie zachowania pełnego nadzoru parlamentarnego nad budżetem Unii; zdecydowanie nalega na poszanowanie zasady jedności budżetu; jest przekonany, że nowy priorytet nie powinien być finansowany kosztem istniejących projektów unijnych; uważa, że należy przewidzieć dodatkową elastyczność, aby zapewnić ambitne ramy promowania inwestycji w Afryce i sąsiedztwie UE, dysponujące odpowiednimi, nowymi środkami;

63.  ponownie apeluje o przesunięcie – w sposób neutralny dla budżetu – linii budżetowej dotyczącej specjalnych przedstawicieli UE z budżetu WPZiB do budżetu administracyjnego ESDZ w celu dalszej konsolidacji działalności dyplomatycznej Unii;

64.  z tego względu podnosi poziom środków na zobowiązania w dziale 4 względem PB o 497,9 mln EUR w środkach na zobowiązania i o 495,1 mln EUR w środkach na płatności (wyłączając projekty pilotażowe i działania przygotowawcze, a włączając przeniesienie specjalnych przedstawicieli UE do budżetu ESDZ);

65.  uważa za niezbędne podniesienie środków w linii budżetowej przeznaczonej dla społeczności Turków cypryjskich (+3 mln EUR), aby zdecydowanie przyczynić się do kontynuowania i zintensyfikowania działań Komitetu ds. Osób Zaginionych na Cyprze, a także wesprzeć Komisję Techniczną ds. Dziedzictwa Kulturowego, w której skład wchodzą przedstawiciele obydwu społeczności, gdyż sprzyja to zaufaniu i pojednaniu między tymi społecznościami;

Dział 5 – Administracja; inne działy – wydatki administracyjne oraz na wsparcie badań naukowych

66.  uważa, że dokonane przez Radę cięcia są bezpodstawne i szkodliwe, oraz przywraca środki zapisane w PB w odniesieniu do wszystkich wydatków administracyjnych Komisji, w tym wydatków na wsparcie administracyjne i na wsparcie badań naukowych w działach od 1 do 4;

67.  postanawia, w świetle ostatnich doniesień oraz aby odzyskać zaufanie obywateli Unii i wiarygodność instytucji Unii, zatrzymać w rezerwie 20 % środków z dodatków przejściowych dla byłych posłów do czasu wprowadzenia przez Komisję surowszego kodeksu postępowania dla komisarzy w celu unikania konfliktu interesów i tzw. efektu „drzwi obrotowych”;

68.  uważa, że międzyinstytucjonalna współpraca administracyjna jest źródłem skuteczności, jako że wiedza fachowa, zdolności i zasoby rozwinięte dla jednej instytucji mogą zostać udostępnione innym; zatem wzywa do utworzenia systemu, który ogranicza obciążenia administracyjne do niezbędnego minimum, zapewnia odpowiednią jakość usług, udostępnia głównej instytucji odpowiedzialnej niezbędne środki budżetowe oraz zachęca inne instytucje do współpracy przez ograniczanie ich udziału do znikomych kosztów wynikających ze współpracy, a tym samym dostosowuje decyzje dotyczącego należytego zarządzania finansowego podejmowane na szczeblu instytucji do ogólnego należytego zarządzania finansowego budżetem;

Agencje

69.  zasadniczo potwierdza szacunki Komisji dotyczące potrzeb budżetowych agencji; zwraca uwagę, że Komisja obniżyła już w znacznym stopniu wstępne zapotrzebowanie na środki zgłoszone przez większość agencji; uważa wobec tego, że wszelkie dalsze cięcia proponowane przez Radę stanowiłyby zagrożenie dla właściwego funkcjonowania agencji i uniemożliwiłyby im wypełnianie zadań, które zostały im wyznaczone;

70.  z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie budżetu skutecznych agencji działających w ramach WSiSW, zwłaszcza tych zaangażowanych w kwestie migracji i bezpieczeństwa; podkreśla, że te agencje muszą mieć odpowiednie zasoby (w tym na inwestowanie w nowe technologie) i personel, gdy rozszerza się ich mandaty;

71.  w kontekście obecnych wyzwań związanych z bezpieczeństwem i pamiętając, że konieczna jest skoordynowana reakcja Europy, uważa, że w niektórych przypadkach zwiększenie środków nie jest wystarczające, i podejmuje decyzję o zwiększeniu środków dla Europejskiego Urzędu Policji (Europol), Europejskiej Jednostki Współpracy Sądowej, Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi (eu-LISA) i Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA);

72.  podkreśla, że mimo iż zasoby budżetowe oraz liczba stanowisk dla Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej wydają się w obecnej chwili odpowiednie, konieczne będzie ścisłe monitorowanie przyszłych potrzeb tej agencji w zakresie zasobów operacyjnych oraz liczby pracowników, aby agencja nadążała za wymogami rzeczywistości;

73.  podkreśla w szczególności konieczność zapewnienia wystarczających zasobów ludzkich i materialnych dla nowo ustanowionych w Europolu Europejskiego Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu, Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) i jednostki ds. zgłaszania podejrzanych treści w internecie (IRU), w tym jeśli chodzi o wspólne planowanie operacyjne i ocenę zagrożeń w celu umocnienia skoordynowanego podejścia państw członkowskich do zwalczania przestępczości zorganizowanej, cyberprzestępczości i przestępczości związanej z internetem, terroryzmu i innych poważnych przestępstw; apeluje o dodatkowe środki finansowe na wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze;

74.  przypomina o planowanym usprawnieniu i interoperacyjności różnych systemów informacyjnych WSiSW, które Komisja ogłosiła w komunikacie w sprawie przyszłych ram wydajniejszych i inteligentniejszych systemów informacyjnych do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego z dnia 6 kwietnia 2016 r.; nalega, by przewidzieć konieczność szybkiego i skutecznego zapewnienia odpowiednich środków na te rozwiązania techniczne;

75.  z zadowoleniem przyjmuje włączenie do budżetu na 2017 r. odpowiednich środków na wspieranie długoterminowego przekształcania Fronteksu w Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz przekształcania EASO w pełnoprawną agencję ds. azylu; podkreśla, że mimo iż zasoby dla Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej wydają się w obecnej chwili odpowiednie, konieczne będzie ścisłe monitorowanie przyszłych potrzeb tej agencji w zakresie zasobów operacyjnych oraz liczby pracowników, aby agencja ta nadążała za wymogami rzeczywistości;

76.  postanawia ponadto zwiększyć środki w budżecie na 2016 r. dla Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w związku z pogarszającą się sytuacją humanitarną w krajach sąsiadujących z Europą od południa, większą liczbą osób ubiegających się o azyl, a także głównie w związku z zamiarem zapewnienia temu urzędowi szerszego mandatu od tego przewidzianego we wniosku Komisji;

77.  ponownie nie zgadza się z podejściem Komisji i Rady do kwestii obsadzania stanowisk w agencjach i wobec tego wprowadza zmiany do znacznej liczby planów zatrudnienia; po raz kolejny podkreśla, że każda agencja powinna zredukować liczbę stanowisk o 5 % w ciągu pięciu lat, zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym, ale też że nowym stanowiskom potrzebnym do realizacji dodatkowych zadań wynikających ze zmian w polityce i z nowych przepisów wprowadzanych od 2013 r. muszą towarzyszyć dodatkowe zasoby oraz że stanowisk tych nie należy wliczać do celu, jakim jest redukcja liczby pracowników zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym; wobec tego ponownie podkreśla swój sprzeciw wobec koncepcji wspólnej dla agencji puli realokacji, ale potwierdza swoją gotowość do zwolnienia stanowisk dzięki poprawie wydajności w ramach ściślejszej współpracy administracyjnej między agencjami lub nawet poprzez łączenie agencji w odpowiednich przypadkach, a także w drodze łączenia pewnych funkcji z Komisją lub inną agencją;

78.  podkreśla, że można by osiągnąć znaczne oszczędności operacyjne i kadrowe, gdyby agencje działające w kilku miejscach (ENISA, eu-LISA, ERA) miały tylko jedną siedzibę; jest zdania, że bieżące potrzeby operacyjne tych agencji umożliwiają dokonanie takiej zmiany; podkreśla, że przeniesienie Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) z Londynu i połączenie go z co najmniej jednym z dwóch pozostałych organów nadzoru mogłoby prowadzić do znacznych oszczędności w kosztach tych dwóch agencji; wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w tej sprawie;

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

79.  po przeprowadzeniu starannej analizy przedłożonych projektów pilotażowych i działań przygotowawczych pod kątem udanej realizacji aktualnych projektów i działań, a także po wykluczeniu inicjatyw objętych już obowiązującymi podstawami prawnymi, jak i w pełni uwzględniając ocenę Komisji dotyczącą możliwości wdrożenia projektów, postanawia przyjąć pakiet kompromisowy, na który składa się ograniczona liczba projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, również ze względu na ograniczone dostępne marginesy i pułapy dla projektów pilotażowych i działań przygotowawczych;

Instrumenty szczególne

80.  przypomina o znaczeniu rezerwy na pomoc nadzwyczajną (EAR) dla zapewniania szybkiej reakcji na konkretne potrzeby w zakresie pomocy dla krajów trzecich w razie nieprzewidzianych wydarzeń, a także o swoim wcześniejszym postulacie dotyczącym znacznego zwiększenia odnośnej puli środków finansowych w ramach rewizji WRF; zauważa, że bardzo szybkie zużycie tych środków w 2016 r., w ramach którego mogą zostać wykorzystane wszelkie możliwości przeniesienia, stanowi wskazówkę, że ten instrument szczególny okaże się niewystarczający dla zaspokojenia wszystkich dodatkowych potrzeb w 2017 r.; z tego względu zwiększa środki na ten cel, aby osiągnąć roczny przydział w wysokości 1 mld EUR w oczekiwaniu na decyzję w sprawie rocznego przydziału dla EAR, która zostanie podjęta w kontekście śródokresowej rewizji WRF;

81.  przywraca środki zapisane w PB dla rezerwy na Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu ułatwienia uruchamiania tych instrumentów szczególnych;

Płatności

82.  wyraża zaniepokojenie z powodu istotnego zmniejszenia środków na płatności w PB w porównaniu z budżetem na 2016 r.; zauważa, że świadczy to o opóźnieniach we wdrażaniu, które nie tylko są niepokojące dla realizacji polityki Unii, ale także pociągają za sobą ryzyko nagromadzenia zaległości w postaci niezapłaconych rachunków na koniec obecnego okresu programowania; uważa, że problemem tym należy zająć się w ramach rewizji WRF; ubolewa ponadto, że Rada wprowadza cięcia w płatnościach pomimo sporych marginesów dostępnych poniżej pułapów;

83.  podkreśla, że na wniosek Parlamentu uzgodniony został plan płatności z myślą o zmniejszeniu zaległości w nieuregulowanych wnioskach o płatność dotyczących polityki spójności w okresie 2007–2013 do „normalnego” poziomu 2 mld EUR przed końcem 2016 r.; zaznacza, że na koniec 2015 r. w odniesieniu do okresu 2007–2013 w dziedzinie polityki spójności zidentyfikowano co najmniej 8,2 mld EUR w niezapłaconych rachunkach; oczekuje się, że wartość ta spadnie poniżej 2 mld EUR przed końcem 2016 r.; sądzi, że trzy instytucje powinny opracować i uzgodnić wspólny wiążący plan płatności na lata 2016–2020; podkreśla, że taki nowy plan płatności powinien opierać się na należytym zarządzaniu finansami oraz zapewniać jasną strategię, tak aby spełnić wszystkie potrzeby w zakresie płatności we wszystkich działach do końca obowiązywania aktualnych WRF oraz uniknąć „ukrytych zaległości” spowodowanych sztucznym spowolnieniem wdrażania niektórych programów wieloletnich i innych środków łagodzących, takich jak zmniejszenie płatności zaliczkowych;

84.  postanawia przywrócić środki na płatności zapisane w PB we wszystkich liniach, w których Rada dokonała cięć, i wzmacnia środki na płatności w tych wszystkich liniach, w których zmieniono wysokość środków na zobowiązania;

Budżetowanie oparte na wynikach

85.  przypomina, że w swojej rezolucji z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej(10) Parlament zgodził się z poglądem wyrażonym przez Trybunał Obrachunkowy, zgodnie z którym wszelkie próby pomiaru wyników nie mają sensu, jeżeli budżet nie opiera się na wskaźnikach wydajności(11), i wzywa do ustanowienia modelu budżetu publicznego opartego na wynikach, w którym każda linia budżetowa zawierałaby cele i wyniki mierzone przy pomocy wskaźników wydajności;

86.  z zadowoleniem przyjmuje deklaracje programowe dotyczące wydatków operacyjnych dołączone do PB, gdyż po części stanowią one odpowiedź na wniosek Parlamentu dotyczący celów, wyników i wskaźników; zwraca uwagę, że deklaracje te stanowią uzupełnienie stosowanej już metody sporządzania budżetu zadaniowego o pewne dane dotyczące wydajności;

87.  uważa, że z uwagi na uproszczenie wewnętrznych narzędzi Komisji w zakresie zarządzania dyrektorzy generalni powinni przestrzegać celów i wskaźników politycznych określonych w deklaracjach programowych dotyczących wydatków operacyjnych, kiedy przyjmują plany zarządzania i roczne sprawozdania z działalności, a Komisja powinna na tej podstawie sporządzać sprawozdanie oceniające przewidziane w art. 318 TFUE;

Inne sekcje

Sekcja 1 – Parlament Europejski

88.  nie wprowadza zmian do przyjętego na posiedzeniu plenarnym w dniu 14 kwietnia 2016 r. ogólnego poziomu swojego budżetu na 2017 r., który wynosi 1 900 873 000 EUR; uwzględnia neutralne budżetowo dostosowania techniczne w celu odzwierciedlenia w budżecie swoich niedawnych decyzji, a także uwalnia środki w rezerwie dla linii budżetowej dotyczącej transportu posłów, osób i towarów;

89.  zatwierdza zmiany w swoim planie zatrudnienia i odpowiednie środki budżetowe w celu zaspokojenia dodatkowych potrzeb grup politycznych; dokonuje pełnej rekompensaty tych podwyżek przez obniżenie środków w rezerwie na nieprzewidziane wydatki i w linii budżetowej dotyczącej zagospodarowania pomieszczeń służbowych;

90.  przypomina o swojej decyzji politycznej dotyczącej zwolnienia grup politycznych z obowiązku realizacji celu redukcji personelu o 5 %, jak podkreślił w swoich rezolucjach w sprawie budżetu na rok 2014(12), 2015(13) i 2016(14);

91.  ogranicza plan zatrudnienia swojego Sekretariatu Generalnego(15) w 2017 r. o 60 stanowisk (cel zakładający obniżenie liczby pracowników o 1 %), zgodnie z porozumieniem z dnia 14 listopada 2015 r. zawartym z Radą w sprawie budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016; przypomina, że skutki budżetowe tych działań uwzględniono już w preliminarzu;

92.  likwiduje jeszcze 20 stanowisk w swoim planie zatrudnienia, aby odzwierciedlić zakończenie przenoszenia stanowisk przewidzianego w porozumieniu o współpracy z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym i Komitetem Regionów; podkreśla, że ponieważ stanowiska te nie zostały zapisane w budżecie, Parlament nie musi redukować swoich środków;

93.  zachęca sekretarzy generalnych Parlamentu Europejskiego, Komitetu Regionów i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do współpracy w celu wypracowania ewentualnych dalszych uzgodnień dotyczących współdzielenia funkcji i usług zaplecza administracyjnego przez te trzy instytucje; wzywa tych sekretarzy generalnych do przeprowadzenia również analizy możliwości osiągnięcia podobnej synergii funkcji i usług zaplecza administracyjnego między Parlamentem, Komisją i Radą;

94.  utrzymuje w swoim planie zatrudnienia na 2017 r. 35 nowych stanowisk, o które wnioskuje się w PBK 3/2016 z myślą o wzmocnieniu bezpieczeństwa instytucji; nie uwzględnia tych stanowisk w realizacji celu redukcji personelu o 5 %, jako że odpowiadają one nowej działalności w Parlamencie;

95.  podkreśla, że osiągnięcie celu redukcji personelu nie powinno zagrozić należytemu funkcjonowaniu Parlamentu ani korzystaniu przez Parlament z jego podstawowych uprawnień; nie powinno też wpłynąć na wysoką jakość prac ustawodawczych Parlamentu ani na warunki pracy posłów i pracowników;

96.  w świetle licznych problemów napotkanych przy tegorocznej wewnętrznej procedurze budżetowej stwierdza, że przegląd rozdziału 9 i odnośnych części innych rozdziałów Regulaminu PE jest nieunikniony, aby zrealizować postulat Parlamentu Europejskiego zawarty w rezolucji z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2017, zgodnie z którym „wszelkie istotne informacje należy przedstawiać członkom Prezydium i Komisji Budżetowej na każdym jej etapie, terminowo, w sposób czytelny oraz z zachowaniem niezbędnego poziomu szczegółowości i w sposób odpowiednio uporządkowany, tak aby umożliwić Prezydium, Komisji Budżetowej i grupom politycznym właściwą analizę i podejmowanie decyzji na podstawie pełnego obrazu stanu budżetu i potrzeb budżetowych Parlamentu”;

97.  zgodnie z ust. 15 swojej rezolucji z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2017 wymaga, aby metoda ustanawiania budżetu Parlamentu na podstawie aktualnych potrzeb, a nie na podstawie metody współczynnikowej, została zastosowana po raz pierwszy podczas procedury budżetowej na rok budżetowy 2018;

98.  przypomina, że administracja zobowiązała się do przedstawienia średnio i długoterminowego planowania budżetowego, obejmującego wyraźne rozróżnienie na inwestycje i wydatki operacyjne związane z działalnością instytucji, w tym na obowiązkowe zobowiązania statutowe; oczekuje zatem, że wstępny projekt preliminarza budżetowego na 2018 r. zostanie przedstawiony w takim samym formacie;

99.  przypomina o sprawozdaniu Foksa-Häfnera z 2013 r.(16), w którym oszacowano, że koszty wynikające z geograficznego rozproszenia Parlamentu wynoszą od 156 mln EUR do 204 mln EUR, co stanowi 10 % budżetu Parlamentu; zwraca uwagę na stwierdzenie, że 78 % wszystkich podróży służbowych pracowników statutowych Parlamentu wynika bezpośrednio z rozproszenia geograficznego Parlamentu; podkreśla, że w sprawozdaniu w tej sprawie szacuje się również, iż wpływające na środowisko emisje CO2 na skutek geograficznego rozproszenia wynoszą od 11 000 do 19 000 ton; ponownie podkreśla negatywny odbiór społeczny tego rozproszenia i w związku z tym wzywa do opracowania planu przeniesienia Parlamentu do jednej siedziby oraz do ograniczenia środków w odnośnych liniach budżetowych;

100.  ubolewa nad tym, że pomimo licznych apeli Komisji Budżetowej średnioterminowa i długoterminowa strategia dotycząca nieruchomości Parlamentu nie jest dostępna, aby komisja mogła przeprowadzić świadomą debatę na jej temat;

Sekcja 4 – Trybunał Sprawiedliwości

101.  ubolewa nad tym, że Rada podnosi stopę standardowego potrącenia z 2,5 % do 3,8 %, co stanowi redukcję środków o 3,4 mln EUR oraz stoi w sprzeczności z wyjątkowo wysokim wskaźnikiem obsadzenia stanowisk w Trybunale (98 % pod koniec 2015 r.); w związku z tym dostosowuje stopę standardowego potrącenia do poziomu z PB, dzięki czemu Trybunał będzie mógł wypełniać swoją misję w kontekście ciągłego wzrostu liczby spraw sądowych;

102.  postanawia ponadto przywrócić środki zapisane w PB w odniesieniu do dodatkowych sześciu pozycji budżetowych objętych cięciami Rady w tytułach I i II budżetu Trybunału, które to cięcia miałyby szczególnie silny wpływ na priorytety Trybunału w zakresie językowym i bezpieczeństwa;

103.  wyraża niezadowolenie z powodu jednostronnego oświadczenia Rady i odnośnego załącznika w sprawie redukcji personelu o 5 %, które zostały ujęte w stanowisku Rady w sprawie projektu budżetu na 2017 r. i zgodnie z którymi Trybunał musi zmniejszyć swój plan zatrudnienia jeszcze o 19 stanowisk; podkreśla, że tych 19 stanowisk odpowiada 12 i 7 stanowiskom prawidłowo przyznanym przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej na 2015 i 2016 r., aby zaspokoić dodatkowe potrzeby, i nalega w związku z tym, by nie odbierać tych 19 stanowisk, ponieważ Trybunał już należycie spełnił wymóg redukcji personelu o 5 %, likwidując 98 stanowisk w okresie 2013–2017; 

Sekcja 5 – Trybunał Obrachunkowy

104.  przywraca stopę standardowego potrącenia do pierwotnego poziomu 2,6 %, aby Trybunał Obrachunkowy mógł zaspokoić swoje potrzeby wynikające z planu zatrudnienia;

105.  przywraca pięć dodatkowych linii budżetowych, w których Rada dokonała cięć, aby Trybunał Obrachunkowy mógł zrealizować swój program prac i sporządzić planowane sprawozdania z audytu;

106.  częściowo przywraca środki zapisane w PB w odniesieniu do trzech pozycji budżetowych, zgodnie z propozycjami dotyczącymi oszczędności przedstawionymi przez sam Trybunał Obrachunkowy;

Sekcja 6 – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

107.  przywraca stopę standardowego potrącenia do pierwotnego poziomu 4,5 %, aby Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny mógł zaspokoić swoje potrzeby oraz poradzić sobie z ciągłą redukcją personelu w kontekście porozumienia o współpracy zawartego między Parlamentem Europejskim a Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym i Komitetem Regionów w lutym 2014 r.;

108.  przywraca dwanaście stanowisk oraz powiązane środki zmniejszone przez Komisję w PB zgodnie z wyżej wymienionym porozumieniem o współpracy, co odzwierciedla rzeczywistą liczbę stanowisk przeniesionych z Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do Parlamentu;

109.  ponadto postanawia dostosować pozycję dotyczącą usług dodatkowych dla służb tłumaczeniowych do poziomu oszacowanego przez instytucję, a tym samym częściowo zrekompensować przeniesienie 36 stanowisk z Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do Parlamentu, zgodnie z wyżej wymienionym porozumieniem o współpracy;

Sekcja 7 – Komitet Regionów

110.  przywraca osiem stanowisk oraz powiązane środki zmniejszone przez Komisję w PB zgodnie z wyżej wymienionym porozumieniem o współpracy, co odzwierciedla rzeczywistą liczbę stanowisk przeniesionych z Komitetu Regionów do Parlamentu;

111.  ponadto przywraca środki zmniejszone przez Komisję w PB, dotyczące kosztów biurowych i dodatków z zakresu IT na rzecz członków Komitetu, do poziomu oszacowanego przez Komitet, aby zagwarantować wystarczające finansowanie kosztów biurowych i dodatków z zakresu IT na rzecz członków Komitetu Regionów;

112.  wyraża ubolewanie z powodu cięć w pozycji budżetowej „Zagospodarowanie pomieszczeń” wprowadzonych przez Komisję w jej PB i postanawia przywrócić środki w tej pozycji do poziomu oszacowanego przez sam Komitet, aby mógł on zaspokoić większe potrzeby w zakresie bezpieczeństwa, utrzymać budynki w dobrym stanie i zgodnie ze zobowiązaniami prawnymi oraz poprawić efektywność energetyczną;

113.  na koniec przywraca skorygowane w dół przez Komisję w PB środki na działalność komunikacyjną grup politycznych, aby zapewnić odpowiednie finansowanie działalności komunikacyjnej grup politycznych Komitetu;

Sekcja 8 – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

114.  zauważa, że Rada obniżyła środki w PB Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich o 195 000 EUR; podkreśla, że obniżka ta stanowiłaby niewspółmierne obciążenie dla nader ograniczonego budżetu Rzecznika i poważnie wpłynęłaby na zdolność tej instytucji do podejmowania skutecznych działań w służbie obywatelom europejskim; wobec tego przywraca środki we wszystkich liniach budżetowych, w których Rada dokonała cięć, aby umożliwić Rzecznikowi wypełnianie mandatu i wywiązywanie się z zobowiązań;

Sekcja 9 – Europejski Inspektor Ochrony Danych

115.  z ubolewaniem zauważa, że Rada obniżyła środki w PB Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o 395 000 EUR; zwraca uwagę, że pozostaje to w ostrym kontraście z dodatkowymi zadaniami powierzonymi instytucji przez Parlament i Radę oraz naraziłoby na szwank zdolność tej instytucji do podejmowania skutecznych działań w służbie instytucjom europejskim; wobec tego przywraca środki we wszystkich liniach budżetowych, w których Rada dokonała cięć, aby umożliwić Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych wypełnianie mandatu i wywiązywanie się z zobowiązań;

Sekcja 10 – Europejska Służba Działań Zewnętrznych

116.  przywraca środki we wszystkich liniach, w których Rada dokonała cięć;

117.  ponadto postanawia utworzyć pozycję budżetową przeznaczoną dla zespołu ds. strategicznej komunikacji zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z marca 2015 r. oraz udostępnić ESDZ odpowiedni personel i narzędzia w celu stawienia czoła wyzwaniu dezinformacji ze strony państw trzecich i podmiotów niepaństwowych;

118.  z zadowoleniem przyjmuje pisemne zobowiązanie się wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do zajęcia się odnotowywanym wśród personelu ESDZ brakiem równowagi, jeśli chodzi o obsadzanie niektórych stanowisk dyplomatami z państw członkowskich i pracownikami statutowymi UE, oraz do przedstawienia przeglądu polityki kadrowej ESDZ w 2017 r.; wzywa wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do poinformowania Parlamentu o podjętych krokach najpóźniej do wiosny 2017 r., przed rozpoczęciem następnej procedury budżetowej;

o

o o

119.  jest przekonany, że budżet Unii może skutecznie przyczynić się nie tylko do eliminacji skutków, ale i podstawowych przyczyn kryzysów, z jakimi Unia obecnie się zmaga; jest jednak zdania, że na nieprzewidziane wydarzenia dotyczące całej Unii należy reagować poprzez łączenie wysiłków i udostępnianie dodatkowych środków na szczeblu Unii, a nie poprzez kwestionowanie zobowiązań z przeszłości lub powrót do iluzji poszukiwania rozwiązań na szczeblu poszczególnych państw; podkreśla zatem, że przepisy dotyczące elastyczności mają na celu umożliwienie takiego wspólnego i szybkiego reagowania i należy z nich w pełni korzystać, aby zrekompensować ścisłe ograniczenia dotyczące pułapów WRF;

120.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z poprawkami do projektu budżetu ogólnego Radzie, Komisji, innym zainteresowanym instytucjom i organom oraz parlamentom narodowym.

(1)

Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

(2)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(3)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(4)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0080.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0132.

(7)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0309.

(8)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

(9)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 470).

(10)

Dz.U. C 75 z 26.2.2016, s. 100.

(11)

Uwagi Kersti Kaljulaid podczas wysłuchania w sprawie zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej zorganizowanego przez Komisję Kontroli Budżetowej w dniu 22 kwietnia 2013 r.

(12)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0437.

(13)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0036.

(14)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0376.

(15)

z uwagi na polityczną decyzję o wyłączeniu z tego rachunku grup politycznych redukcja dotyczy części planu zatrudnienia obejmującej Sekretariat Generalny;

(16)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0498.


OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych (8.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Neena Gill

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa wzrost środków na zobowiązania w dziale 4, ale uważa, że jest on dalece niewystarczający w świetle obecnej sytuacji politycznej oraz mając na uwadze bezpieczeństwo w naszym sąsiedztwie i poza nim; apeluje o zwiększenie środków powyżej pułapu działu 4 określonego w WRF poprzez wykorzystanie istniejących mechanizmów elastyczności, co jest konieczne w celu zapewnienia trwałej i skutecznej reakcji na wiele wyzwań spowodowanych czynnikami zewnętrznymi, wobec których stoi UE, obejmujących też kryzys migracyjny i uchodźczy;

2.  przyjmuje do wiadomości zobowiązania podjęte przez UE podczas konferencji w Londynie poświęconej pomocy Syrii oraz w kontekście Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, ale wyraża też zaniepokojenie wpływem tych zobowiązań na instrumenty finansowania zewnętrznego oraz budżet na pomoc humanitarną; mimo iż popiera te zobowiązania, podkreśla, że ich spełnienie nie może odbywać się kosztem innych dziedzin priorytetowych i długoterminowych strategii politycznych; apeluje zwłaszcza o zwiększenie finansowania na rzecz Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (ENI), który odgrywa kluczową rolę we wspieraniu stabilności w państwach sąsiadujących z Europą od Wschodu i Południa; zwraca szczególną uwagę na Tunezję, gdzie przejście do demokracji zakończyło się sukcesem na skalę regionalną, ale stabilność tego kraju jest wciąż potencjalnie chwiejna; przypomina, że najważniejszym celem europejskiej polityki sąsiedztwa jest wzrost gospodarczy i zatrudnienie, zwłaszcza w odniesieniu do młodych absolwentów, i apeluje o większą pomoc z ENI na rzecz zatrudnienia młodzieży w krajach sąsiadujących z UE; uważa za konieczne utrzymanie przez UE wiodącej roli we wspieraniu bliskowschodniego procesu pokojowego, Autonomii Palestyńskiej i UNRWA;

3.  podkreśla znaczenie zagwarantowania dalszego wsparcia dla krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących, aby mogły one przyjąć i wdrożyć reformy polityczne, gospodarcze i społeczne; przypomina, że poszanowanie praw człowieka, podstawowych swobód oraz rządy prawa to kwestie kluczowe w procesie rozszerzania UE; zauważa, że podstawą uwzględnienia w budżecie środków na instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) było podejście oparte na wynikach;

4.  podkreśla, że w związku z dynamicznymi zmianami zachodzącymi w obszarze globalnego bezpieczeństwa i sytuacji humanitarnej należy wzmocnić unijne mechanizmy reagowania kryzysowego; zdecydowanie odrzuca proponowane cięcia w budżecie Instrumentu na rzecz Przyczyniania Się do Stabilności i Pokoju oraz podkreśla, że osłabienie unijnego wyjątkowego instrumentu reagowania kryzysowego, gotowości na sytuacje kryzysowe i zapobiegania konfliktom byłoby błędem strategicznym; podkreśla, jak ważne jest zapewnienie wystarczających funduszy na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB), finansującą cywilne misje zarządzania kryzysowego, które przyczyniają się do budowania pokoju i bezpieczeństwa na całym świecie;

5.  przyjmuje do wiadomości wniosek dotyczący działania przygotowawczego z zakresu badań nad obronnością będący wynikiem projektu pilotażowego zainicjowanego przez Parlament Europejski, który może przyczynić się do zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony;

6.  podkreśla znaczenie Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, w tym jego rolę we wspieraniu obserwacji wyborów, i zaznacza, że poszanowanie praw człowieka, demokracji i praworządności ma zasadnicze znaczenie dla stabilności i dobrobytu na świecie; z zadowoleniem przyjmuje wzrost środków na ten instrument, który powinien być dalej wzmacniany;

7.  apeluje o inwestowanie większych środków w widoczność działań zewnętrznych UE, aby wzmocnić wpływ finansowania w tej dziedzinie;

8.  ponownie apeluje o przesunięcie – w sposób neutralny dla budżetu – linii budżetowej dotyczącej specjalnych przedstawicieli UE z budżetu WPZiB do budżetu administracyjnego ESDZ w celu dalszej konsolidacji działalności dyplomatycznej UE;

9.  podkreśla, że programy wymiany młodzieży to jeden z najskuteczniejszych środków podnoszenia kompetencji międzykulturowych oraz propagowania zrozumienia i wspólnych więzi między obywatelami i krajami; zwraca w związku z tym szczególną uwagę na fundusze, które każdego roku przesuwa się z ENI, IPA2 i instrumentu partnerstwa na rzecz programu Erasmus+;

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

30.8.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

50

6

5

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Nikos Androulakis, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Elmar Brok, James Carver, Aymeric Chauprade, Andi Cristea, Mark Demesmaeker, Georgios Epitideios, Anna Elżbieta Fotyga, Eugen Freund, Michael Gahler, Iveta Grigule, Richard Howitt, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Afzal Khan, Janusz Korwin-Mikke, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Arne Lietz, Sabine Lösing, Andrejs Mamikins, David McAllister, Tamás Meszerics, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Alojz Peterle, Tonino Picula, Kati Piri, Andrej Plenković, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Sofia Sakorafa, Jacek Saryusz-Wolski, Jaromír Štětina, Charles Tannock, Ivo Vajgl, Hilde Vautmans, Boris Zala

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Neena Gill, Takis Hadjigeorgiou, Liisa Jaakonsaari, Othmar Karas, Javi López, Igor Šoltes, Dubravka Šuica, Eleni Theocharous, Ernest Urtasun, Janusz Zemke

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Heidi Hautala, Ernest Maragall, Marian-Jean Marinescu, Antonio Tajani


OPINIA Komisji Rozwoju (6.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Nirj Deva

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że ambitny program działań do roku 2030 oraz 17 celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności cel nr 3 dotyczący zdrowia, cel nr 4 dotyczący edukacji i cel nr 5 dotyczący równości płci, do których realizacji Unia i państwa członkowskie zobowiązały się we wrześniu 2015 r., wymaga utrzymania pomocy rozwojowej z budżetu UE co najmniej na poziomie przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych przy jednoczesnym skoncentrowaniu się na długofalowych działaniach mających na celu eliminację ubóstwa, zgodnie z art. 208 TFUE;

2.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by mechanizmy finansowania oraz linie budżetowe odzwierciedlały wszystkie zobowiązania uzgodnione w programie działań do roku 2030; wzywa UE i jej państwa członkowskie do ponownego niezwłocznego zobowiązania się do realizacji celu dotyczącego przeznaczania 0,7% DNB na oficjalną pomoc rozwojową oraz przedstawienia harmonogramu stopniowego zwiększania tej pomocy w celu osiągnięcia poziomu 0,7% do 2030 r.;

3.  wzywa Komisję do zadbania o to, aby – w stosownych przypadkach – składane przez nią wnioski dotyczące budżetu w pełni odzwierciedlały zobowiązanie Unii do współdziałania z sektorem prywatnym i instytucjami finansowymi w ramach współpracy na rzecz rozwoju; podkreśla wobec tego możliwości w zakresie uruchomienia nowych zasobów na rzecz rozwoju w ramach społecznie odpowiedzialnego partnerstwa publiczno-prywatnego, przy pomocy instrumentów łączonych oraz z wykorzystaniem innych innowacyjnych sposobów zgodnie z zasadami skuteczności rozwoju i praw człowieka oraz zorientowanymi na wyniki rezultatami w zakresie kapitału; oczekuje szczegółowych wniosków dotyczących opracowania planu inwestycyjnego dla Afryki, który powinien koncentrować się na ludziach i budowaniu zdolności, pomocy technicznej, uprzemysłowieniu, możliwościach rozwijania handlu i inwestycji, dostępie do energii i wymogach w dziedzinie infrastruktury; podkreśla ważną rolę, jaką Parlament musi odgrywać we wspieraniu i monitorowaniu takiego planu inwestycyjnego;

4.  apeluje o inwestycje w projekty, które podnoszą jakość zindywidualizowanych szkoleń dla personelu specjalizującego się w kwestiach dotyczących przemocy na tle płciowym i szkodliwych praktyk, a także w projekty wspierające zaangażowanie społeczności, zwłaszcza że rok 2017 będzie europejskim rokiem walki z przemocą wobec kobiet;

5.  nalega, aby priorytety i finansowanie koniecznie odzwierciedlały transkontynentalny charakter kwestii dotyczących przemocy na tle płciowym oraz rozwoju; finansowanie projektów musi w związku z tym wiązać się z inwestowaniem w spójne zaangażowanie UE na rzecz pracy na wszystkich kontynentach, aby zobowiązanie zawarte w dokumencie roboczym służb Komisji dotyczącym równości płci znalazło przełożenie na konkretne działania;

6.  podkreśla, że dramatyczna sytuacja w zakresie potrzeb humanitarnych wynikających z kryzysu w Syrii i innych bezprzykładnych konfliktów zmusza do sięgnięcia po rezerwę na pomoc nadzwyczajną (poza pułapami wieloletnich ram finansowych) i instrument elastyczności oraz do pełnego wykorzystania tych narzędzi przy jednoczesnym wykorzystaniu marginesu w dziale IV, aby stawić czoła kryzysowi humanitarnemu; wyraża zaniepokojenie w związku z niepewnością celu nowych mechanizmów finansowania wpływających na fundusze rozwojowe oraz ubolewanie z powodu braku zaangażowania ze strony Parlamentu Europejskiego; przypomina, że zdecydowanie sprzeciwia się wykorzystywaniu funduszy rozwojowych na cele niezwiązane z rozwojem; wzywa Unię do wzmocnienia własnej zdolności do powiązania bezpieczeństwa z rozwojem w ramach wdrażania unijnej polityki rozwojowej; zdecydowanie podkreśla ponadto konieczność zapewnienia należytego finansowania dla linii budżetowych dotyczących pomocy humanitarnej;

7.  uważa, że tworzenie funduszy specjalnych musi stanowić elastyczną odpowiedź na sytuacje kryzysowe i przynosić rzeczywistą wartość dodaną istniejącym źródłom finansowania, a w tym celu fundusze te muszą być na bieżąco zasilane środkami finansowymi; wzywa państwa członkowskie, aby wywiązały się ze złożonych obietnic i dokonały płatności zapowiedzianych kwot;

8.  podkreśla konieczność zajęcia się kwestią powiązania bezpieczeństwa z rozwojem oraz osiągnięcia celu nr 16 przewidzianego w programie działań do roku 2030; przypomina jednak, że finansowanie, które nie jest przyznawane za pośrednictwem Komitetu Pomocy Rozwojowej, musi pochodzić z instrumentów innych niż instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju lub Europejski Fundusz Rozwoju;

9.  wyraża ubolewanie z powodu cięć w stosunku do budżetu na rok 2016 dokonanych w odniesieniu do linii budżetowej przeznaczonej na rozwój społeczny w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju w celu sfinansowania unijnych priorytetów politycznych; uważa, że jest to sprzeczne z fundamentalnymi zasadami skuteczności rozwoju i w związku z tym domaga się przywrócenia poziomów określonych w budżecie na rok 2016;

10.  uważa, że niezwykle ważne jest zażegnanie przedłużającym się kryzysom humanitarnym oraz skupienie się na prewencji, budowaniu odporności i współpracy z licznymi zainteresowanymi stronami, aby przyczynić się do ograniczenia globalnego niedoboru środków finansowych na działania humanitarne; uważa, że należy zbadać ewentualne możliwości synergii między rządami, społeczeństwem obywatelskim i sektorem prywatnym, przy jednoczesnym unikaniu negatywnych interakcji, pod kątem ich wkładu w osiąganie rezultatów w zakresie gotowości, zapobiegania i odporności;

11.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący większego wsparcia na rzecz rozwoju sektora prywatnego na szczeblu lokalnym w krajach partnerskich oraz apeluje o jak najwcześniejsze wprowadzenie odpowiednich środków finansowych do budżetu na przyszły rok, choć nie kosztem wsparcia dla innych podmiotów działających na rzecz rozwoju, takich jak organizacje społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla znaczenie dbania o atmosferę sprzyjającą małym i średnim przedsiębiorstwom zgodnie z wytycznymi ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka, a to poprzez budowanie zdolności legislacyjnych, wzmacnianie praworządności, stabilne systemy i regulacje bankowe, sprawne systemy podatkowe, a także wyższy stopień przejrzystości i odpowiedzialności;

12.  uważa, że budżet na 2017 r. przeznaczony na cele rozwojowe musi w sposób spójniejszy odzwierciedlać koncentrację działań Unii na krajach niestabilnych, krajach najsłabiej rozwiniętych, na kwestii bezrobocia ludzi młodych oraz na kobietach i dziewczętach doświadczających przemocy na tle płciowym, padających ofiarą szkodliwych praktyk i przebywających w strefach ogarniętych konfliktami; uważa, że cięcia dokonane w odniesieniu do linii budżetowych dotyczących rozwoju społecznego w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju są działaniem nieodpowiednim w świetle wspomnianych potrzeb i zobowiązania UE do przeznaczania co najmniej 20% oficjalnej pomocy rozwojowej na podstawowe usługi społeczne, czyli przede wszystkim edukację i opiekę zdrowotną;

13.  wyraża zaniepokojenie niewystarczającym poziomem środków w liniach budżetowych przeznaczonych na instrument współpracy na rzecz rozwoju w odniesieniu do Azji i Bliskiego Wschodu, zwłaszcza w obliczu zewnętrznej i wewnętrznej presji oraz braku stabilności w krajach takich jak Bangladesz, Pakistan, Irak, Jemen, Etiopia i Somalia;

14.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania krajów rozwijających się w zakresie tworzenia solidnych, odpornych i charakteryzujących się wysoką jakością publicznych systemów zabezpieczenia społecznego i opieki zdrowotnej; wzywa Komisję do dalszego propagowania lepszego dostępu do produktów leczniczych w krajach ubogich; ponownie podkreśla, że potrzebne są inwestycje w badania nad chorobami zaniedbanymi; wzywa w tym kontekście Komisję do podjęcia działań następczych w związku z gorączką krwotoczną Ebola;

15.  wzywa Komisję do zadbania o to, aby finansowanie działań przystosowawczych w związku ze skutkami zmiany klimatu, a także innych działań klimatycznych w narażonych państwach trzecich miało charakter dodatkowy w stosunku do finansowania działań w ramach instrumentów współpracy na rzecz rozwoju; finansowanie działań klimatycznych należy traktować jako część realizacji zobowiązań finansowych Unii w dziedzinie klimatu o charakterze dodatkowym, a nie jako finansowanie rozwoju.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

31.8.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

21

2

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Louis Aliot, Beatriz Becerra Basterrechea, Ignazio Corrao, Manuel dos Santos, Doru-Claudian Frunzulică, Nathan Gill, Charles Goerens, Enrique Guerrero Salom, Heidi Hautala, Maria Heubuch, György Hölvényi, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Stelios Kouloglou, Arne Lietz, Linda McAvan, Norbert Neuser, Cristian Dan Preda, Lola Sánchez Caldentey, Eleni Theocharous, Paavo Väyrynen, Bogdan Brunon Wenta, Rainer Wieland, Anna Záborská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Brian Hayes, Joachim Zeller

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Liliana Rodrigues


OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego (1.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Reimer Böge

WSKAZÓWKI

Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa – jak podkreślono w strategii pt. „Handel z korzyścią dla wszystkich” – że Unia ma coraz bardziej ambitne cele polityki handlowej, co prowadzi do większego obciążenia pracą DG ds. Handlu; podkreśla potrzebę dodatkowych wysiłków w celu pobudzenia monitorowania ex ante, okresowego i ex post (w tym przez społeczeństwo obywatelskie) prowadzonego w stosunku do wniosku i konsekwencji umów handlowych zawartych przez Unię, a także potrzebę odpowiedniej komunikacji publicznej i rozpowszechniania informacji w tym zakresie, aby zapewnić wdrożenie i egzekwowanie obowiązków Unii i jej partnerów handlowych, w szczególności w odniesieniu do zwalczania ubóstwa, trwałego rozwoju i poszanowania praw człowieka; przyjmuje do wiadomości negatywny wpływ planowanych porozumień CETA i TTIP na poziom zasobów własnych; podkreśla jednak, że należy przydzielić większe środki finansowe na pomoc na rzecz inicjatyw handlowych oraz przeznaczyć wystarczające zasoby w celu zapewnienia odpowiednich zasobów kadrowych w DG ds. Handlu, by mogła ona prowadzić rosnącą liczbę jednoczesnych negocjacji i działań monitorujących;

2.  podkreśla, że w kontekście rewizji WRF, a także w odniesieniu do programu polityki handlowej, pilnie konieczny jest fundamentalny przegląd budżetu Unii oraz jego struktury i wzywa Komisję do podjęcia, we współpracy z Radą i Parlamentem Europejskim, odpowiednich działań;

3.  zwraca uwagę na fakt, że obywatele Unii coraz częściej domagają się większego zaangażowania i udziału w unijnej polityce handlowej, a także na fakt, że Komisja uznała interes obywateli za swój priorytet; podkreśla w związku z tym, że kluczowe znaczenie ma przydzielenie odpowiednich zasobów w celu zapewnienia aktywnego udziału obywateli w kształtowaniu unijnej polityki handlowej poprzez aktywne zaangażowanie, spotkania zainteresowanych stron, inicjatywy informacyjne online i offline oraz tłumaczenie broszur informacyjnych, dokumentów negocjacyjnych i opinii; wzywa państwa członkowskie do przyjęcia bardziej aktywnej roli w objaśnianiu wartości dodanej polityki handlowej Unii, ponieważ to właśnie one formułują mandaty negocjacyjne, oraz do przeznaczenia wystarczających środków w swych budżetach krajowych na takie działania objaśniające;

4.  podkreśla, że handel międzynarodowy jest ważnym narzędziem we wszystkich działaniach zagranicznych Unii, który – jeżeli zostanie wyposażony w niezbędne środki finansowe i będzie wdrażany w ramach spójnych strategii politycznych, gospodarczych, handlowych i rozwojowych – może przyczynić się do zrównoważonego rozwoju, szczególnie w krajach rozwijających się, co umożliwi Unii odegranie aktywnej roli w rozwiązywaniu przyczyn migracji;

5.  podkreśla, że wsparcie techniczne w dziedzinie handlu i pomoc ekonomiczna zapewniane dzięki europejskiej polityce sąsiedztwa (EPS) naszym bliskim partnerom objętym Partnerstwem Wschodnim, oraz krajom, które uczestniczyły w arabskiej wiośnie, stanowi ważny wkład w stabilność w tych regionach; wyraża w związku z tym zaniepokojenie proponowanymi cięciami dotyczącymi osi śródziemnomorskiej, a także pomocy dla Palestyny i UNRWA; przypomina, że w krajach partnerskich celem musi być przede wszystkim zapewnienie odczuwalnej i trwałej poprawy warunków życia zwykłych obywateli;

6.  ubolewa z powodu znacznego zmniejszenia pomocy makrofinansowej w porównaniu z jej wyjątkowo wysokim poziomem w 2016 r., biorąc pod uwagę fakt, że wiele krajów partnerskich nadal boryka się z poważnymi trudnościami gospodarczymi; uważa, że konieczny będzie wyższy poziom finansowania niż zaproponowano, w celu zapewnienia realizacji wszystkich przyszłych wniosków kredytowych; podkreśla, że pożyczki finansowane z pomocy makrofinansowej oraz odnośne warunki spłaty nie powinny prowadzić do stanu nowego uzależnienia państw będących odbiorcami pomocy;

7.  wyraża zaniepokojenie faktem, że aby sprostać wielu kryzysom, coraz częściej korzysta się z gwarancji i instrumentów finansowych poza budżetem unijnym, w części finansowanym z budżetu Unii poprzez cięcia w programach realizowanych w ramach działu IV; zwraca uwagę, że wysokość wkładów państw członkowskich nie dorównuje wkładom Unii w dwa fundusze powiernicze, co ogranicza ich potencjalny wpływ; kładzie nacisk na fakt, że takie instrumenty finansowe muszą odpowiadać ustalonym kryteriom skuteczności pomocy, m.in. dotyczącym odpowiedzialności i dostosowań, i muszą nadal stanowić wyjątek, ponieważ nie wymagają uprzedniego zatwierdzenia przez Parlament Europejski i w związku z tym brakuje im legitymacji demokratycznej; ponownie podkreśla, że ww. instrumenty finansowe powinny zostać ostatecznie włączone do budżetu Unii, aby umożliwić ich należytą demokratyczną kontrolę;

8.  z zadowoleniem przyjmuje ogłoszony przez Komisję zamiar przedłożenia we wrześniu 2016 r. wniosku dotyczącego planu inwestycji zagranicznych jako części nowych ram partnerstwa w dziedzinie migracji; uważa, że plan inwestycji zagranicznych zaoferuje europejskim przedsiębiorstwom nowe możliwości inwestycyjne w rozwijających się krajach trzecich i przyczyni się do trwałej politycznej i gospodarczej stabilizacji sąsiedztwa europejskiego; ubolewa, że zapowiadane wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie budżetu ogólnego na 2017 r.; podkreśla, że utworzenie nowego funduszu nie powinno odbywać się ze szkodą dla już niedofinansowanych programów w dziale IV, lecz należy skorzystać ze środków, doświadczenia i zdolności zarządczych Europejskiego Banku Inwestycyjnego;

9.  odnotowuje proponowane zwiększenie środków na zobowiązania i znaczące wzmocnienie środków na płatności dla Instrumentu Partnerstwa; wyraża zaniepokojenie tym, że poszczególne projekty wspierania handlu wdrażane w ramach tego instrumentu nie uzupełniają istniejących lokalnych i regionalnych programów, lecz stanowią dla nich nieuczciwą konkurencję; zwraca się do Komisji o ocenę istniejących narzędzi mających na celu wspieranie internacjonalizacji MŚP w zakresie ich spójności z innymi europejskimi instrumentami wsparcia na rzecz MŚP, takimi jak COSME, a także pod względem pomocniczości, unikania powielania działań i komplementarności w odniesieniu do programów państw członkowskich; wzywa Komisję do terminowego przedkładania wniosków dotyczących przeglądu śródokresowego tych programów w celu polepszenia ich wydajności i skuteczności;

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

31.8.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

27

8

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Marielle de Sarnez, Santiago Fisas Ayxelà, Karoline Graswander-Hainz, Yannick Jadot, Ska Keller, Jude Kirton-Darling, David Martin, Emmanuel Maurel, Emma McClarkin, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Franz Obermayr, Artis Pabriks, Franck Proust, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Tokia Saïfi, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, Hannu Takkula, Iuliu Winkler

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Reimer Böge, Edouard Ferrand, Seán Kelly, Stelios Kouloglou, Gabriel Mato, Georg Mayer, Bolesław G. Piecha, Jarosław Wałęsa


OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej (28.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Martina Dlabajová

WSKAZÓWKI

Komisja Kontroli Budżetowej zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze, że w sytuacji szczupłych zasobów należy przywiązywać większą wagę do potrzeby przestrzegania dyscypliny budżetowej oraz do wykorzystywania środków finansowych w sposób wydajny i skuteczny;

B.  mając na uwadze, że głównym celem projektu budżetu na rok 2017 będzie udostępnienie w budżecie Unii środków, jakie są jej potrzebne, by w pełni realizowała swój zwiększony wkład w tworzenie gospodarczej, społecznej i terytorialnej spójności oraz miejsc pracy, generowała wzrost gospodarczy, umożliwiała inwestycje i zapewniała solidarność, a także by reagowała na ciągłe wyzwania i zmiany sytuacji oraz ich skutki pod względem opóźnienia ożywienia gospodarczego, pogłębiających się nierówności, a także imigracji, pomocy humanitarnej i bezpieczeństwa;

C.  mając na uwadze, że należy dążyć do głębokiej refleksji nad systemem podatkowym na szczeblu europejskim oraz do wprowadzenia przynajmniej jednego nowego, rzeczywistego źródła zasobów własnych w celu finansowania priorytetów Unii (projekty inwestycyjne, program „Horyzont 2020” itp.);

D.  mając na uwadze, że dialog między Parlamentem a Komisją, jaki przewidziano w art. 318 TFUE, powinien sprzyjać powstawaniu w łonie Komisji kultury dbania o wyniki, a także zwiększaniu przejrzystości i rozliczalności;

Deklaracja dotycząca wydatków operacyjnych dołączona do budżetu na rok 2017

1.  przypomina, że w swojej rezolucji z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej(1) Parlament zgodził się z poglądem wyrażonym przez Trybunał Obrachunkowy, zgodnie z którym wszelkie próby pomiaru wyników nie mają sensu, jeżeli budżet nie opiera się na wskaźnikach wydajności(2), i wzywa do ustanowienia modelu budżetu publicznego opartego na wynikach, w którym każda pozycja budżetowa zawierałaby cele i wyniki mierzone przy pomocy wskaźników wydajności;

2.  z zadowoleniem przyjmuje deklaracje programowe dotyczące wydatków operacyjnych dołączone do projektu budżetu na rok 2017, gdyż po części stanowią one odpowiedź na wniosek Parlamentu dotyczący celów, wyników i wskaźników; zwraca uwagę, że deklaracje te stanowią uzupełnienie stosowanej już metody sporządzania budżetu zadaniowego o pewne dane dotyczące wydajności;

3.  domaga się dla Parlamentu jako organu władzy budżetowej prawa wyrażania opinii na temat wspomnianych wyżej celów i wskaźników, ich zgodności z priorytetami Unii określonymi w traktatach oraz na temat dokumentów strategicznych takich jak „Europa 2020”, a także prawa do kontrolowania europejskiej wartości dodanej każdej pozycji budżetowej przed przyjęciem budżetu;

4.  uważa, że z uwagi na uproszczenie wewnętrznych narzędzi Komisji w zakresie zarządzania dyrektorzy generalni powinni przestrzegać celów i wskaźników politycznych określonych w deklaracjach programowych dotyczących wydatków operacyjnych, kiedy przyjmują plany zarządzania i roczne sprawozdania z działalności, a Komisja powinna na tej podstawie sporządzać sprawozdanie oceniające przewidziane w art. 318 TFUE;

5.  wyraża zaniepokojenie sytuacją w zakresie płatności, zważywszy że poziom zobowiązań pozostających do realizacji pozostaje niezwykle wysoki, co jest sprzeczne z duchem traktatów, w których zakłada się równowagę budżetową; apeluje do Komisji i państw członkowskich o staranne wybieranie finansowanych priorytetów i rezygnację z projektów, które nie wnoszą wyraźnej wartości dodanej;

Przegląd śródokresowy

6.  jest zdania, że śródokresowy przegląd wieloletnich ram finansowych, który Komisja ma przedstawić do końca 2016 r., to pierwsza i najlepsza okazja do rozwiązania strukturalnych problemów wynikających z poważnych kryzysów, zaradzenia wysokiemu poziomowi zobowiązań pozostających do realizacji, uwzględnienia nowych inicjatyw politycznych, jakich nie spodziewano się w chwili przyjmowania wieloletnich ram finansowych, dokonania oceny i przeglądu skuteczności programów już finansowanych oraz do rozwiązania kwestii wysokiego poziomu zobowiązań pozostających do realizacji; zwraca się do Komisji o poszukiwanie odpowiednich rozwiązań w kwestii: (i) aktualizowania sektorowych strategii politycznych finansowanych przez UE; (ii) znaczących postępów w procesie upraszczania zarówno kwestii merytorycznych, jak i proceduralnych dotyczących wykorzystania budżetu Unii; (iii) zadbania o to, aby instrumenty finansowe były właściwie ukierunkowane i przynosiły najlepsze rezultaty; apeluje do Komisji o wystąpienie z wnioskiem w sprawie przeglądu wieloletnich ram finansowych, aby uwzględnić wszystkie wynikłe kwestie budżetowe, m.in. kwestie dotyczące zobowiązań pozostających do realizacji;

7.  wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi komunikatu przed śródokresowym przeglądem wieloletnich ram finansowych wraz z propozycjami dotyczącymi tego, w jaki sposób zamierza w przyszłości pogodzić długofalowe cele polityczne, takie jak strategia „Europa 2020”, z przyszłymi wieloletnimi ramami finansowymi na okres po 2020 r.;

Korekty finansowe i odzyskiwanie środków

8.  zauważa, że w 2015 r. ogólna kwota korekt finansowych i środków odzyskanych, potwierdzonych lub nałożonych przez Komisję na państwa członkowskie, które nie zdołały wprowadzić solidnych systemów, wyniosła 3499 mln EUR, co stanowi spadek w stosunku do roku 2014 (4728 mln EUR); zwraca się do Komisji o wyraźne wskazanie, jakie kwoty odzyskane w 2015 r. zarejestrowano jako dochody w rachunkowości Unii lub jakie kwoty zostały skompensowane (wraz z linią budżetową, z której pochodzą) oraz w jakim stopniu korekty finansowe i środki odzyskane, co do których decyzję podjęto w 2016 r., mogą mieć wpływ na zapotrzebowanie w zakresie środków na płatności w budżecie na rok 2017;

9.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o zagwarantowanie przejrzystości w odniesieniu do odzyskiwanych należności, w szczególności w odniesieniu do roku dokonania płatności, roku wykrycia błędu i roku ujawnienia odzyskanych należności lub dokonanych korekt finansowych w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego;

Sektorowe strategie polityczne

10.  uważa, że dostosowanie polityki sektorowej w ramach przeglądu śródokresowego należy traktować jako wstępny krok do rzeczywistej reformy wieloletnich ram finansowych po roku 2020 w oparciu o nowe przepisy i zasady odzwierciedlające spodziewane potrzeby i priorytety Unii w trzeciej dekadzie XXI w.; zwraca się do Komisji o dostosowanie budżetu Unii pod kątem większej koncentracji na podstawowych zaktualizowanych priorytetach Unii, co obejmuje również poszukiwanie efektów synergii między nimi;

11.  przypomina, że tzw. wyzwanie społeczne nr 6 zawarte w programie „Horyzont 2020” (Europa w zmieniającym się świecie – integracyjne, innowacyjne i refleksyjne społeczeństwa), a w szczególności wkład nauk społecznych i humanistycznych w sprostanie temu wyzwaniu, to jeden z priorytetów Parlamentu ustanowionych podczas opracowywania programu „Horyzont 2020”; przypomina o znaczeniu tego składnika w dziedzinach, w których Unia boryka się ze szczególnymi wyzwaniami, takimi jak zwalczanie bezrobocia, ubóstwa, radykalizacji i terroryzmu, wspieranie migrantów, zarządzanie gospodarcze i walutowe oraz walka z nierównością; w związku z tym wyraża zaniepokojenie, że podczas wdrażania programu nauki humanistyczne i społeczne straciły na znaczeniu, gdyż pozbawiono je statusu celu szczegółowego oraz obniżono przeznaczane na nie środki na zobowiązania o 40%, chociaż ogólna kwota środków na program „Horyzont 2020” w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 wzrosła;

12.  podkreśla, że skuteczność po pierwszych 100 złożonych wnioskach w ramach programu „Horyzont 2020” osiągnęła 14% (w porównaniu do 20% całego siódmego programu ramowego); przypomina, że przydzielono zaledwie 20% budżetu przeznaczonego dla MŚP (5% wkładu z instrumentu MŚP), a 38% spośród zaakceptowanych kandydatów stanowiły przedsiębiorstwa wchodzące na rynek, przy czym bardzo niewiele z nich przeszło z pierwszej fazy do drugiej; można zatem stwierdzić, że druga i trzecia faza, wspierające przekształcenie studium wykonalności w rzeczywistą innowację i jej późniejszą komercjalizację, tracą część swojego potencjału; należy ponadto wzmocnić rolę MŚP;

13.  co więcej, pod względem skuteczności i wkładu finansowego kraje Europy Wschodniej i Środkowej pozostają daleko w tyle za krajami zachodnimi i północnymi; pilnie wzywa do udzielenia większego wsparcia technicznego tam, gdzie jest ono niezbędne, i do dzielenia się dobrymi praktykami; zaleca się również ustanowienie uproszczonej i bardziej zrozumiałej synergii pomiędzy programem „Horyzont 2020” a europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi oraz EFIS;

14.  przypomina, że budżet Unii powinien stanowić ważny katalizator przyspieszający średnio- i długofalową działalność inwestycyjną, a także zwalczanie pogłębiających się nierówności i zupełnie nowych problemów społecznych; zwraca uwagę, że w ramach budżetu Unii możliwe jest większe wsparcie na rzecz inwestycji w sektorach, dzięki którym Unia zyskuje na spójności i staje się mniej podatna na zewnętrzne wstrząsy, takich jak kluczowe projekty w dziedzinie energii, mobilności, technologii informacyjnej oraz badań i rozwoju, które mają również wpływ na kwestie społeczne wymagające należytego podkreślenia;

15.  wzywa władzę budżetową do podkreślenia wysiłków podejmowanych przez Unię z myślą o zapobieganiu oszustwom, korupcji i innym rodzajom nielegalnej działalności szkodzącej jej interesom finansowym, jak i z myślą o zwalczaniu tych zjawisk; ponownie wzywa Komisję do udzielania państwom członkowskim właściwego wsparcia technicznego i zachęcania ich do wymiany dobrych praktyk, gdyż działanie takie zapobiega nieprawidłowościom i błędom w korzystaniu z funduszy UE, a także wyraża zaniepokojenie, że w tym kontekście Komisja zaproponowała realokację środków przewidzianych na tego rodzaju wsparcie techniczne na działania o zupełnie innym charakterze;

Uproszczenie i przejrzystość

16.  podkreśla, że obecne i minione doświadczenia wskazują na wyraźną potrzebę dalszego uproszczenia procedur wykorzystywania środków finansowych Unii i procedur dostępu do tych środków; jest zdania, że im prostsze i bardziej jednolite przepisy, tym mniej prawdopodobne są niezamierzone błędy i zaniechania, im jaśniejsze i pewniejsze przepisy, tym mniej możliwości podejmowania działań nielegalnych lub mających znamiona przestępstwa w ramach tych procedur; zauważa, że im prostsze i przejrzystsze są owe procedury, tym mniejsze prawdopodobieństwo niewłaściwego przydziału i redystrybucji funduszy unijnych;

17.  uproszczenie procedur dostępu do środków finansowych Unii i uczynienie ich bardziej przejrzystymi zaowocowałoby większym ich wykorzystaniem, co miałoby widoczne i pozytywne skutki w państwach członkowskich;

18.  zwraca uwagę, że z nadmiernej regulacji i nadmiernie rygorystycznego wdrażania przepisów wynikają najważniejsze trudności dla beneficjentów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz dla instytucji kontrolnych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ograniczenia obciążeń administracyjnych i presji dla beneficjentów, np. poprzez wprowadzenie jednolitej strategii kontroli; wyraża jednak zaniepokojenie z powodu powolnego wdrażania uproszczeń przez państwa członkowskie i wzywa Komisję, aby wsparła w tej sprawie organy krajowe;

19.  przypomina, że całkowita przejrzystość gwarantuje wykorzystywanie środków w pełnej zgodzie z zasadami; wyraża zaniepokojenie przejrzystością w odniesieniu do dużych projektów finansowanych przez Unię, zwłaszcza w zakresie danych dotyczących podwykonawców; zwraca się do Komisji o wprowadzenie systemów zapewniających większą przejrzystość, również w przypadku środków przyznawanych państwom spoza Unii;

Wartość dodana budżetu Unii

20.  podkreśla, że decydujące znaczenie ma wprowadzenie w Unii kultury wydawania środków w oparciu o wymierne rezultaty; podkreśla, że wszędzie tam, gdzie ma to zastosowanie, kluczową zasadą powinno być dokonywanie oceny w oparciu o efektywność i uzyskane wyniki; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji na rzecz budżetu zorientowanego na wyniki jako pierwszy krok na drodze ku budżetowaniu zadaniowemu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o jak najwydajniejsze wykorzystywanie szczupłych zasobów finansowych, np. poprzez przesunięcie punktu ciężkości w ramach realizacji projektów z kryteriów ilościowych, takich jak zobowiązania pozostające do spłaty i zobowiązania pozostające do zakontraktowania, na kryteria jakościowe, takie jak wyniki, skuteczność, wydajność i wartość dodana;

Instrumenty finansowe

21.  zwraca uwagę, że instrumenty inżynierii finansowej służące właściwej typologii projektów i rozsądnym celom, jeśli zostaną wprowadzone w ukierunkowany sposób, mogą być narzędziami skutecznej alokacji funduszy unijnych, a także mogą stać się w przyszłości częścią najważniejszych sprawdzonych praktyk w zakresie wydatkowania środków budżetowych; wzywa Komisję do poprawy przejrzystości w odniesieniu do stosowania instrumentów inżynierii finansowej, regularnego składania sprawozdań na temat korzystania z dźwigni finansowej, strat i zagrożeń, a także do przedstawienia analizy kosztów i korzyści instrumentów inżynierii finansowej w porównaniu z bardziej bezpośrednimi formami finansowania projektów; wzywa Komisję do wdrożenia skutecznych systemów monitorowania w celu analizowania zapotrzebowania na instrumenty finansowe w państwach członkowskich, aby uniknąć nadmiernej kapitalizacji polegającej na przeznaczaniu środków, które nie przyczyniają się do realizacji polityki Unii, na co wskazano w specjalnym sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego nr 5/2015;

22.  z niepokojem zwraca uwagę, że według danych liczbowych dotyczących wdrażania EFIS większość inwestycji skupia się w pięciu największych gospodarkach UE.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

26.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

21

1

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Inés Ayala Sender, Ryszard Czarnecki, Dennis de Jong, Martina Dlabajová, Luke Ming Flanagan, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Verónica Lope Fontagné, Georgi Pirinski, Petri Sarvamaa, Claudia Schmidt, Bart Staes, Marco Valli, Derek Vaughan, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Cătălin Sorin Ivan, Andrey Novakov, Julia Pitera, Miroslav Poche, Richard Sulík

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Edouard Ferrand

(1)

  Dz. U. C 75 z 26.2.2016, s. 100.

(2)

  Uwagi Kersti Kaljulaid podczas wysłuchania w sprawie zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej zorganizowanego przez Komisję Kontroli Budżetowej w dniu 22 kwietnia 2013 r.


OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej (6.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Markus Ferber

WSKAZÓWKI

Komisja Gospodarcza i Monetarna zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  apeluje, by projekt budżetu na 2017 r. odzwierciedlał i wspierał priorytety określone w europejskim semestrze, w szczególności ożywienie inwestycji – zwłaszcza w innowacje – oraz wzrost i tworzenie miejsc pracy, kontynuację zrównoważonych reform strukturalnych w celu modernizacji gospodarki krajów europejskich, prowadzenie odpowiedzialnej polityki fiskalnej, a także zwiększenie konkurencyjności, dzięki czemu wesprze się również rozwój i konkurencyjność MŚP;

2.  ze szczególnym zaniepokojeniem zwraca w związku z tym uwagę na utrzymujący się wysoki poziom bezrobocia wśród osób młodych, pomimo faktu, iż w Unii ponownie odnotowano skromny wzrost gospodarczy;

3.  przypomina o kluczowej roli, jaką odgrywa Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) w mobilizowaniu środków finansowych z sektora prywatnego i nowych źródeł finansowania inwestycji kluczowych na rzecz konkurencyjności Unii i ożywienia unijnej koniunktury; podkreśla potrzebę finansowania nowych inwestycji zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2015/1017 Parlamentu Europejskiego i Rady(1), w szczególności kryteriami dodatkowości, zrównoważonego rozwoju oraz spójności terytorialnej i społecznej;

4.  uważa, że wzmocnienie inwestycji publicznych jest konieczne dla zachowania i umocnienia jakości systemów opieki zdrowotnej i edukacji oraz jakości usług świadczonych obywatelom, a także w celu zapewnienia warunków sprzyjających rozwojowi gospodarczemu;

Budowa potencjału społeczeństwa obywatelskiego w zakresie usług finansowych

5.  zauważa, że po upływie pięciu lat podmioty korzystające z finansowania na rzecz budowy potencjału społeczeństwa obywatelskiego w zakresie usług finansowych pozostają zależne od finansowania UE, a unijne dotacje stanowią niezmiennie ponad 50 % ich budżetów; podkreśla, że podmioty te powinny nadal dążyć do wykazania swojej wartości dodanej dzięki osiągnięciu wyższego stopnia samofinansowania; zauważa, że współczynnik współfinansowania powyżej 50 % istnieje w przypadku finansowania pewnych przedstawicieli spoza sektora usług finansowych; wskazuje, że wniosek Komisji, który kontynuuje ustalenia dotyczące finansowania na rzecz budowy potencjału społeczeństwa obywatelskiego, należałoby przyjąć przed końcem roku, aby zapewnić ciągłość finansowania;

6.  wzywa do kontynuowania inwestycji w fundusze strukturalne we wszystkich regionach, w tym na obszarach w okresie przejściowym, aby nie przerywać skutków już podjętych działań i starań;

Europejskie urzędy nadzoru a nadzór

7.  podkreśla obecną oraz przyszłą rolę trzech europejskich urzędów nadzoru w stosunku do europejskiego nadzoru finansowego i bankowego, unii rynków kapitałowych, wspierania konwergencji w zakresie nadzoru, ustanowienia jednolitego zbioru przepisów dla usług bankowych i innych usług finansowych oraz oceny ryzyka dla stabilności finansowej i unii bankowej; podkreśla, że w projekcie budżetu na 2017 r. należy zapewnić europejskim urzędom nadzoru zasoby wystarczające do pełnienia ich mandatów; podkreśla, że europejskie urzędy nadzoru muszą dysponować odpowiednimi zasobami finansowymi i kadrowymi, aby móc wykonywać coraz większą liczbę zadań, które im powierzono, w sposób gwarantujący wysoką jakość; zwraca uwagę, że należy przeznaczyć wystarczające zasoby na projekty w obszarze ochrony inwestorów i konsumentów;

8.  zwraca jednak uwagę, że w przypadku Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego należy zapewnić wystarczające środki w projekcie budżetu na 2017 r. oraz we wszystkich przyszłych projektach budżetu na przygotowanie przeniesienia siedziby tego urzędu z Londynu, co nastąpi, gdy Zjednoczone Królestwo i Unia Europejska zakończą negocjacje nad art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej i Zjednoczone Królestwo wyjdzie z Unii Europejskiej;

9.  podkreśla, że europejskie urzędy nadzoru muszą ściśle trzymać się zadań powierzonych im przez prawodawcę Unii i nie mogą dążyć do faktycznego rozszerzania przysługujących im mandatów poza te zadania;

10.  podkreśla, że w dziedzinie cyfryzacji usług finansowych, w szczególności jeśli chodzi o technologię zdecentralizowanych ksiąg rachunkowych (DLT), pilnie potrzebne jest budowanie wiedzy technicznej, aby mieć większe możliwości szybkiego reagowania na potencjalne wyzwania; wspiera zatem jednoznacznie finansowanie horyzontalnej grypy zadaniowej ds. DLT;

Kwestie podatkowe i Fiscalis 2020

11.  zwraca uwagę, że w świetle zmian ustawodawczych dotyczących wymiany informacji w dziedzinie podatkowej między organami podatkowymi państw członkowskich podstawa prawna programu Fiscalis 2020 może wymagać zmiany, aby należycie odzwierciedlać te zmiany oraz zwalczać oszustwa podatkowe, uchylanie się od opodatkowania i agresywne planowanie podatkowe;

12.  popiera kontynuowanie uruchomionego w 2016 r. projektu pilotażowego dotyczącego budowania zdolności, programowego rozwoju i komunikacji w kontekście zwalczania unikania opodatkowania, uchylania się od opodatkowania i oszustw podatkowych;

13.  ubolewa nad faktem, że Eurostat nie dostarcza aktualnych danych odnoszących się do wskaźników dotyczących strategii „Europa 2020”, i to pomimo kilku przypomnień ze strony Parlamentu Europejskiego; krytycznie odnosi się do faktu, że strona internetowa Eurostatu nadal pozostawia wiele do życzenia jeśli chodzi o łatwość korzystania z niej przez użytkowników; wzywa Eurostat do wprowadzenia ulepszeń w tych kwestiach oraz zagwarantowania faktycznej realizacji wszystkich celów europejskiego programu statystycznego;

EFRAG

14.  apeluje do Komisji o dalsze reformowanie Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG), w szczególności w nawiązaniu do jej zadań i odpowiedzialności, co pozwoli też zwiększyć wpływ Unii na ustalenia dotyczące międzynarodowych standardów rachunkowości.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

1.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

43

7

6

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Gerolf Annemans, Burkhard Balz, Hugues Bayet, Pervenche Berès, Udo Bullmann, Esther de Lange, Anneliese Dodds, Markus Ferber, Sven Giegold, Neena Gill, Sylvie Goulard, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Danuta Maria Hübner, Cătălin Sorin Ivan, Petr Ježek, Barbara Kappel, Othmar Karas, Georgios Kyrtsos, Alain Lamassoure, Philippe Lamberts, Werner Langen, Olle Ludvigsson, Fulvio Martusciello, Marisa Matias, Bernard Monot, Luděk Niedermayer, Stanisław Ożóg, Pirkko Ruohonen-Lerner, Alfred Sant, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Theodor Dumitru Stolojan, Paul Tang, Ernest Urtasun, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Cora van Nieuwenhuizen, Miguel Viegas, Jakob von Weizsäcker, Marco Zanni

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Enrique Calvet Chambon, Matt Carthy, David Coburn, Mady Delvaux, Ramón Jáuregui Atondo, Syed Kamall, Thomas Mann, Siegfried Mureşan, Eva Paunova, Joachim Starbatty, Tibor Szanyi, Antonio Tajani, Romana Tomc, Miguel Urbán Crespo

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Ernest Maragall

(1)

Rozporządzenie (UE) 2015/1017 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1).


OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (2.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Giovanni La Via

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przypomina, że wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia w Unii to podstawowy warunek dobrobytu gospodarczego oraz że bezpieczeństwo żywności i paszy, a także mechanizmy wspomagające ochronę przed klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka stanowią przedmiot troski wszystkich obywateli europejskich, a w związku z tym także priorytet dla Parlamentu Europejskiego;

2.  zauważa, że państwa członkowskie powinny postrzegać strategie polityczne, środki i projekty przyjazne środowisku i klimatowi jako okazję do poprawy zdrowia publicznego i promowania wzrostu;

3.  zwraca uwagę na decydujące znaczenie inwestycji w badania naukowe i innowacje w niektórych dziedzinach wchodzących w zakres kompetencji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz podkreśla, że budżet na 2017 r. musi odpowiednio odzwierciedlać priorytetowy charakter takich inwestycji; zwraca uwagę, że zrównoważony wzrost i zdolności innowacyjne małych i średnich przedsiębiorstw w Unii to jeden z głównych elementów przewagi konkurencyjnej, jaką Unia cieszy się na globalnych rynkach;

4.  uznaje, że znaczną część projektu budżetu na 2017 r. (w szczególności działu 3) należy przeznaczyć na wyzwania, przed jakimi Unia obecnie stoi, przede wszystkim z myślą o zażegnaniu kryzysowi migracyjnemu i rozwiązaniu problemu bezpieczeństwa; podkreśla jednak, że podejmując decyzję o projekcie budżetu na 2017 r., władze budżetowe powinny mieć na uwadze znaczącą europejską wartość dodaną strategii politycznych i instrumentów finansowych podlegających kompetencjom Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, a także wzywa w szczególności Radę do zaniechania cięć w odniesieniu do strategii politycznych i instrumentów finansowych wchodzących w zakres kompetencji tej komisji i jednoznacznie charakteryzujących się wartością dodaną dla Unii;

5.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie klimatyczne osiągnięte w Paryżu w grudniu 2015 r. i podkreśla, że w ramach budżetu Unii należy wspierać realizację celów tego porozumienia, jak i długofalowych celów klimatycznych Unii; przypomina, że zgodnie z porozumieniem klimatycznym z Paryża przepływy finansowe muszą być spójne z działaniami na rzecz niskich emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmianę klimatu; podkreśla zobowiązanie krajów rozwiniętych do udostępnienia krajom rozwijającym się środków finansowania działań w związku ze zmianą klimatu, które pochodziłyby ze źródeł publicznych i prywatnych, a także podkreśla potrzebę wyższych, nowych i dodatkowych środków finansowych na działania związane z klimatem, zgodnie z postanowieniami porozumienia klimatycznego; apeluje do Komisji o dokonanie pełnej oceny skutków porozumienia klimatycznego z Paryża dla budżetu Unii, tak aby możliwe było uwzględnienie ich w ramach rewizji, a także o opracowanie specjalnego automatycznego unijnego mechanizmu finansowania w celu zapewnienia dodatkowego i odpowiedniego wsparcia, tak aby Unia mogła przejąć sprawiedliwą część kosztów w ramach realizacji międzynarodowego celu polegającego na zgromadzeniu kwoty 100 mld USD na działania związane z klimatem;

6.  podkreśla, że przegląd wieloletnich ram finansowych to doskonała okazja do osiągnięcia celu zakładającego wydatki na poziomie 20% na działania związane z klimatem; zwraca uwagę, że zgodnie z metodologią Komisji uwzględniającą kwestie związane z klimatem 19,2% wszystkich środków na zobowiązania zaproponowanych w projekcie budżetu na 2017 r. to środki przeznaczone na działania związane z klimatem, natomiast w roku 2016 odsetek ten wynosił 20,8%; wzywa Komisję do zadbania o to, by mechanizm uwzględniania kwestii związanych ze zmianą klimatu zaczął w pełni działać oraz by udoskonalono obecną metodę śledzenia tego rodzaju wydatków;

7.  przypomina ponadto, że Unia zobowiązała się do wdrożenia strategicznego planu zawartego w Konwencji Narodów Zjednoczonych na rzecz różnorodności biologicznej, a także podkreśla, że powinna ona przeznaczyć wystarczające środki na wypełnienie swoich zobowiązań w tej dziedzinie; w związku z tym zauważa, że 8,2% wszystkich środków na zobowiązania zaproponowanych w projekcie budżetu na 2017 r. przeznacza się na odwrócenie procesu utraty różnorodności biologicznej, natomiast w 2016 r. odsetek ten wynosił 9%; apeluje do Komisji o przedstawienie dodatkowych wyjaśnień w odniesieniu do oczywistego obniżenia wydatków w skali budżetu ogólnego zarówno w dziedzinie klimatu, jak i różnorodności biologicznej;

8.  przypomina o wartości dodanej ekosystemów i różnorodności biologicznej dla europejskiego środowiska naturalnego i w związku z tym apeluje o przeznaczenie w budżecie na 2017 r. wystarczających środków na zagwarantowanie długoterminowej ochrony różnorodności biologicznej; w związku z tym przypomina Komisji i państwom członkowskim o wynikającym z art. 8 dyrektywy siedliskowej obowiązku zapewnienia odpowiedniego poziomu finansowania środków ochronnych niezbędnych do odtworzenia korzystnego stanu ochrony gatunków i siedlisk na obszarach Natura 2000;

9.  podkreśla znaczenie uwzględniania kwestii ochrony różnorodności biologicznej w ramach opracowywania, wdrażania i finansowania wszystkich strategii politycznych Unii oraz uważa, że przejrzystość wydatków państw członkowskich na ochronę środowiska naturalnego i zachowanie różnorodności biologicznej jest równie ważna z punktu widzenia spójności i zgodności wydatków Unii;

10.  wzywa Komisję do dopilnowania, by zasoby finansowe Unii nie zawierały dotacji, które są szkodliwe dla klimatu lub utrwalają infrastrukturę dla paliw kopalnych, takich jak dopłaty do paliw kopalnych, ani działań wsparcia, które są szkodliwe dla różnorodności biologicznej lub niszczą ekosystemy; ponadto wzywa Komisję do wprowadzenia skutecznej metody monitorowania wydatków na różnorodność biologiczną w budżecie Unii;

LIFE

11.  przypomina, że program LIFE to instrument finansowy Unii na rzecz wspierania projektów w dziedzinie środowiska, ochrony przyrody i działań dotyczących klimatu w całej Unii;

12.  przypomina w szczególności, że działania w dziedzinie klimatu to międzysektorowy priorytet o kluczowym znaczeniu, określony w strategii „Europa 2020” i w programie Komisji na rzecz zatrudnienia, wzrostu, sprawiedliwości oraz zmian demokratycznych, a także podkreśla, że w ramach programu LIFE powstał podprogram poświęcony działaniom na rzecz klimatu z myślą o wspierania roli Unii i kluczowych aktów prawnych (w tym opracowaniu unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji) oraz aby utorować drogę do przejścia na gospodarkę niskoemisyjną do roku 2050; przypomina, że co najmniej 20% budżetu Unii ma mieć związek z działaniami klimatycznymi, a odpowiedni wkład powinien pochodzić z różnych dziedzin polityki;

13.  choć wyraża zadowolenie z podwyższenia w projekcie budżetu na 2017 r. środków na zobowiązania w ramach programu LIFE o 30,9 mln EUR, ubolewa, że w tym roku program LIFE, którego budżet opiewa na całkowitą kwotę w wysokości 493,7 mln EUR, ponownie stanowi jedynie 0,3% całego projektu budżetu na rok 2017;

14.  podkreśla wcześniejsze problemy związane z brakiem środków na płatności w ramach programu LIFE, co utrudniło i opóźniło jego właściwe wdrożenie;

15.  wyraża zadowolenie z wdrożonego przez Komisję systemu monitorowania programu LIFE na poziomie projektów; zwraca uwagę, że informacje na temat wyników na poziomie projektów gromadzi się od 2015 r. oraz że zostaną one wykorzystane na potrzeby oceny śródokresowej i zsumowane na poziomie całego programu; przyjmuje do wiadomości, że oczekuje się, iż system monitorowania będzie w pełni działał podczas realizacji drugiego wieloletniego programu prac LIFE w latach 2017–2020;

Zdrowie publiczne, bezpieczeństwo żywności i ochrona ludności

16.  przyjmuje do wiadomości proponowaną w projekcie budżetu na rok 2017 kwotę w wysokości 64,5 mln EUR w środkach na zobowiązania (+3,8% w porównaniu z rokiem 2016) oraz kwotę 57,7 mln EUR w środkach na płatności (–17,8% w porównaniu z rokiem 2016) z przeznaczeniem na kwestie dotyczące zdrowia; wyraża ubolewanie, że podobnie jak w latach ubiegłych stanowi to jedynie 0,04% środków na zobowiązania ujętych w projekcie budżetu na rok 2017 oraz 1,5% środków (na zobowiązania) w dziale 3, a ponadto nie oddaje w pełni znaczenia zdrowia jako wartości samej w sobie oraz warunku pobudzania wzrostu;

17.  wyraża zadowolenie, że w 2016 r. rozpocznie się wspólne działanie dotyczące oceny technologii medycznych, które w sposób bezpośredni przyczyni się do realizacji celu Komisji polegającego na utworzeniu pogłębionego i sprawiedliwszego rynku wewnętrznego opartego na wzmocnionej bazie przemysłowej; docenia, że z finansowego punktu widzenia jest to dotychczas najobszerniejsze działanie dofinansowane w ramach programu na rzecz zdrowia kwotą w wysokości 12 mln EUR;

18.  podkreśla, że Unia ma najwyższe standardy bezpieczeństwa żywności na świecie; przyjmuje do wiadomości proponowaną w projekcie budżetu na rok 2017 kwotę w wysokości 256,2 mln EUR w środkach na zobowiązania (+1,3% w porównaniu z rokiem 2016) oraz kwotę 234,5 mln EUR w środkach na płatności (–3,1% w porównaniu z rokiem 2016) z przeznaczeniem na kwestie dotyczące żywności i paszy; wyraża ubolewanie, że stanowi to jedynie 0,16% środków na zobowiązania ujętych w projekcie budżetu na rok 2017 oraz zaledwie 6% środków w dziale 3, a ponadto nie oddaje w pełni znaczenia bezpieczeństwa żywności i paszy w Unii; podkreśla, że środki na płatności przeznaczone na działania związane z zapewnieniem skutecznych, wydajnych i wiarygodnych kontroli, a także na finansowanie działań nadzwyczajnych związanych ze zdrowiem zwierząt i roślin obniżono odpowiednio o 10,4 i 11,1% w porównaniu z rokiem 2016; podkreśla, że obniżki te mogą być ze szkodą dla prewencji i ograniczania występowania chorób zwierząt i roślin oraz dla wdrożenia w tej dziedzinie skutecznych oficjalnych kontroli;

19.  przypomina, że unijny mechanizm ochrony ludności to podstawa solidarności w Unii; podkreśla, że Unia odgrywa rolę „siły pomocniczej” wspierającej, koordynującej lub uzupełniającej działania państw członkowskich polegające na zapobieganiu katastrofom, przygotowywaniu się do nich i reagowaniu na nie; przyjmuje do wiadomości nieznaczny wzrost środków na zobowiązania w ramach tego programu;

Agencje zdecentralizowane

20.  przypomina, że agencje zdecentralizowane odgrywają ważną rolę w wykonywaniu zadań technicznych, naukowych lub kierowniczych i znacząco pomagają instytucjom Unii w opracowywaniu i wdrażaniu strategii politycznych; przypomina ponadto o bardzo ważnych zadaniach agencji działających w dziedzinach wchodzących w zakres kompetencji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (Europejska Agencja Środowiska, Europejska Agencja Chemikaliów, Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i Europejska Agencja Leków), a także o ogromnym znaczeniu ich ścisłej współpracy w celu realizacji tych zadań z myślą zarówno o instytucjach Unii, jak i obywatelach; podkreśla w związku z tym, jak ważne jest, aby agencje te otrzymywały odpowiednie zasoby kadrowe i finansowe przy należytym uwzględnieniu indywidualnej oceny potrzeb każdej agencji; niemniej jednak wyraża zaniepokojenie, że obniżenie liczby pracowników w Europejskiej Agencji Środowiska (–3 stanowiska), Europejskiej Agencji Chemikaliów (–5 stanowisk), Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (–4 stanowiska), Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności (–7 stanowisk) i Europejskiej Agencji Leków (–6 stanowisk) może mieć negatywny wpływ na ich wkład w proces realizacji strategii politycznych Unii; podkreśla również, że w przypadku agencji finansowanych z opłat w planie zatrudnienia należy wyodrębnić stanowiska potrzebne do wspierania realizacji zadań finansowanych z opłat, gdyż utrzymywanie tych stanowisk zależy od zapotrzebowania i nie stanowi dodatkowego obciążenia dla budżetu Unii;

21.  w odniesieniu do agencji pobierających opłaty zauważa, że wkład Unii pozostaje bez zmian lub spada; przypomina, że przychody z opłat pobieranych od przemysłu mogą zależeć od wahań rynkowych oraz że wobec tego zależność od innych źródeł dochodów wprowadza element nieprzewidywalności do struktury finansowania agencji; podkreśla zarówno trudności związane z dokładnymi prognozami dotyczącymi wysokości pobieranych opłat, co może prowadzić do niedoboru środków w porównaniu z prognozami dochodów z opłat, jak i potrzebę zadbania o dostępność niezbędnych środków dla tych agencji; apeluje o rozważenie możliwości wprowadzenia marginesu ostrożności w wysokości 5% w szacunkach dotyczących wysokości opłat pobieranych przez Europejską Agencję Chemikaliów;

22.  przypomina, że w związku z publikacją dwóch projektów aktów prawnych w dniu 15 czerwca 2016 r., w których określa się kryteria dotyczące identyfikowania substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, Komisja zwróciła się do właściwych agencji o natychmiastowe podjęcie prac przygotowawczych, aby przyspieszyć ten proces, kiedy wspomniane kryteria zaczną już obowiązywać; podkreśla wobec tego, jak ważne jest zadbanie o to, aby Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i Europejska Agencja Chemikaliów dysponowały odpowiednimi zasobami finansowymi i kadrowymi;

23.  przyznaje ponadto, że w roku 2017 lub później Europejska Agencja Leków może mieć do czynienia z nieprzewidzianymi kosztami w związku z negatywnym wynikiem brytyjskiego referendum z czerwca 2016 r. dotyczącego kwestii pozostania Zjednoczonego Królestwa w Unii, w związku z czym roztropność nakazuje pozwolenie Europejskiej Agencji Leków na wykorzystanie ewentualnego pozytywnego wyniku budżetowego w 2016 r. w latach późniejszych; zauważa również, że w roku 2017 Europejska Agencja Leków może być zmuszona do starania się o wsparcie władz budżetowych, aby uruchomić dodatkowe środki budżetowe w celu sfinansowania tych nadzwyczajnych kosztów;

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

24.  podkreśla, że projekty pilotażowe i działania przygotowawcze to bardzo przydatne narzędzia do inicjowania nowych działań i strategii politycznych; ponownie podkreśla, że w przeszłości w ramach projektów pilotażowych lub działań przygotowawczych z powodzeniem wdrożono kilka koncepcji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności; podkreśla, że możliwości w zakresie nowych projektów pilotażowych i działań przygotowawczych są ograniczone brakiem dostępnych środków na zobowiązania oraz brakiem marginesu w dziale 3; wobec tego uważa, że w 2017 r. komisja prawdopodobnie będzie musiała ostrożnie korzystać z tych instrumentów.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

1.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

53

9

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Margrete Auken, Pilar Ayuso, Zoltán Balczó, Catherine Bearder, Biljana Borzan, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Mireille D’Ornano, Seb Dance, Jørn Dohrmann, Ian Duncan, Stefan Eck, Bas Eickhout, Eleonora Evi, Karl-Heinz Florenz, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Gerben-Jan Gerbrandy, Jens Gieseke, Julie Girling, Sylvie Goddyn, Françoise Grossetête, Andrzej Grzyb, György Hölvényi, Anneli Jäätteenmäki, Jean-François Jalkh, Karin Kadenbach, Kateřina Konečná, Giovanni La Via, Peter Liese, Susanne Melior, Massimo Paolucci, Bolesław G. Piecha, Pavel Poc, Frédérique Ries, Michèle Rivasi, Daciana Octavia Sârbu, Annie Schreijer-Pierik, Dubravka Šuica, Tibor Szanyi, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Estefanía Torres Martínez, Nils Torvalds, Jadwiga Wiśniewska, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Clara Eugenia Aguilera García, Paul Brannen, Caterina Chinnici, Albert Deß, Herbert Dorfmann, Martin Häusling, Ulrike Müller, Alojz Peterle, Bart Staes, Tom Vandenkendelaere, Carlos Zorrinho

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Olle Ludvigsson, Gabriel Mato, Anthea McIntyre, Martina Werner


OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (6.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Liisa Jaakonsaari

WSKAZÓWKI

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa, że kompetencje Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO) w ramach procedury budżetowej obejmują linie budżetowe w tytułach 2 (Rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP), 14 (Podatki i unia celna) oraz 33 (Sprawiedliwość i ochrona konsumentów);

2.  podkreśla, że wzmocniony i dobrze funkcjonujący jednolity rynek to podstawowy element unijnej odporności na wstrząsy; podkreśla, że budżet Unii musi sprzyjać przestawianiu się na gospodarkę o obiegu zamkniętym oraz na integracyjny, dostępny, różnorodny i konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy;

3.  podkreśla znaczenie silnej polityki konsumenckiej, która umacnia bezpieczeństwo i świadomość konsumentów oraz dostosowuje ich prawa do zmian społecznych, technologicznych i gospodarczych, takich jak zmiany związane z dużymi zbiorami danych i internetem przedmiotów, gospodarką o obiegu zamkniętym, tzw. gospodarką dzielenia się i handlem elektronicznym; w tym kontekście przypomina o znaczeniu umocnienia pozycji konsumenta i edukacji konsumenckiej, a także bezpieczeństwa produktów i nadzoru rynkowego na rynku wewnętrznym, w tym na jednolitym rynku cyfrowym; zauważa, że należy podjąć nowe wyzwania dotyczące polityki konsumenckiej dzięki przydzieleniu odpowiedniego budżetu;

4.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w procedurze budżetowej dotyczącej roku 2017 odpowiednio uwzględniono większość głównych priorytetów IMCO w obszarach jednolitego rynku, unii celnej i ochrony konsumentów i przyznano na nie odpowiednie poziomy środków;

5.  z zadowoleniem przyjmuje priorytetowe potraktowanie środków na program COSME będący kluczowym instrumentem wspierania przedsiębiorczości i inwestycji we wzrost i zatrudnienie;

6.  wyraża jednak zaniepokojenie ograniczeniem środków w linii budżetowej COSME 02 02 02 „Poprawa dostępu do finansowania dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w formie instrumentów kapitałowych i dłużnych”, jako że MŚP i mikroprzedsiębiorstwa wciąż borykają się z trudnościami w znalezieniu odpowiedniego finansowania; uważa, że skuteczne ramy finansowe, w tym większa dostępność kapitału wysokiego ryzyka oraz pełne przestrzeganie zasady „najpierw myśl na małą skalę”, będą sprzyjać badaniom, innowacjom, przyjmowaniu modeli biznesowych gospodarki o obiegu zamkniętym, ekspansji i umiędzynarodowieniu MŚP i mikroprzedsiębiorstw, co z kolei przyczyni się do zwiększenia konkurencyjności oraz wsparcia wzrostu i tworzenia miejsc pracy;

7.  podkreśla konieczność zapewnienia odpowiedniego finansowania Europejskiej Sieci Przedsiębiorczości w 2017 r., aby wspierać rozwój MŚP i pomóc im w podjęciu wyzwań związanych z dostępem do jednolitego rynku oraz do rynku światowego;

8.  przypomina o konieczności finansowania wielojęzycznego narzędzia platformy internetowego rozstrzygania sporów (ODR); podkreśla, że dobrze funkcjonujące systemy ODR mogą zwiększyć zaufanie konsumentów i wzmocnić transgraniczny handel elektroniczny;

9.  z zadowoleniem przyjmuje przyznanie środków na modernizację unii celnej, co zapewnia wsparcie dla terminowego wdrażania unijnego kodeksu celnego i rozwoju elektronicznych systemów celnych, a także dostarcza skutecznych narzędzi zwalczania nadużyć i gwarantowania zarówno ochrony konsumentów, jak i uczciwej konkurencji; ubolewa jednak nad stanowiskiem Rady dotyczącym przydziału dla linii budżetowej 14 02 01 „Wspieranie funkcjonowania i modernizacji unii celnej”, który może zagrozić właściwemu finansowaniu kluczowych narzędzi modernizacji unii celnej;

10.  wspiera dalsze finansowanie Forum Jednolitego Rynku, które przyczynia się do tworzenia lepszych warunków rynkowych dla przedsiębiorstw europejskich, a także zamierza monitorować sytuację z myślą o dopilnowaniu, by forum to było odpowiednio finansowane z linii budżetowej 02 02 01;

11.  podkreśla, jak ważna dla jednolitego rynku jest normalizacja, która zapewnia interoperacyjność produktów i usług oraz wzmacnia konkurencyjność przedsiębiorstw; podkreśla, że normy powinny być ustanawiane w oparciu o rynek, w otwarty i integracyjny sposób, przy zaangażowaniu konsumentów i zainteresowanych stron, aby ułatwić ich wdrażanie przez MŚP; z zadowoleniem przyjmuje kontynuowanie wsparcia budżetowego w 2017 r., które gwarantuje stabilność finansową i skuteczność oraz efektywność działalności normalizacyjnej wykonywanej przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC) i Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI);

12.  odnotowuje przyznanie środków dla narzędzi zarządzania rynkiem wewnętrznym, w tym SOLVIT; przypomina o znaczeniu wzmacniania i usprawniania istniejących narzędzi dla MŚP, aby uprościć ich ekspansję transgraniczną; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia nacisku na usprawnienie i poprawę funkcjonowania punktów kontaktowych ds. produktów i punktów kompleksowej obsługi; uważa, że potrzebne są także dalsze starania, aby zapewnić właściwe wspólne funkcjonowanie tych narzędzi z myślą o maksymalizacji wartości dodanej przydzielonych środków; popiera inicjatywę na rzecz jednolitego portalu cyfrowego;

13.  wzywa do finansowania nowych projektów pilotażowych, a mianowicie projektu „Dynamiczny rozwój transgranicznego handlu elektronicznego dzięki rozwiązaniom służącym skutecznemu doręczaniu paczek”, którego celem jest gromadzenie informacji na temat najlepszych praktyk w zakresie doręczania paczek, oraz projektu „Inicjatywa dotycząca algorytmicznego uświadamiania”, którego celem jest zwiększanie przejrzystości algorytmicznej, podnoszenie świadomości z korzyścią dla obywateli i naszych demokracji oraz przyczynianie się do rozwoju jednolitego rynku cyfrowego, jak również projektu „Domyślne stosowanie wymogów dotyczących dostępności sieci w internetowych narzędziach autorskich i na platformach (domyślny dostęp do sieci)”, którego celem jest zachęcanie do przyjmowania wymogów dotyczących dostępności normy europejskiej oraz wspieranie tego przyjmowania.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

5.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

23

6

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Dita Charanzová, Carlos Coelho, Lara Comi, Daniel Dalton, Nicola Danti, Evelyne Gebhardt, Antanas Guoga, Sergio Gutiérrez Prieto, Liisa Jaakonsaari, Philippe Juvin, Antonio López-Istúriz White, Margot Parker, Eva Paunova, Marcus Pretzell, Virginie Rozière, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Olga Sehnalová, Catherine Stihler, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Mylène Troszczynski, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Lucy Anderson, Birgit Collin-Langen, Filiz Hyusmenova, Emma McClarkin, Julia Reda, Marc Tarabella, Josef Weidenholzer

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Pál Csáky, Judith Sargentini, Michaela Šojdrová


OPINIA Komisji Transportu i Turystyki (1.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Isabella De Monte

WSKAZÓWKI

Komisja Transportu i Turystyki zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przypomina, że infrastruktura transportowa, w tym infrastruktura transgraniczna, jest podstawą swobodnego przepływu osób, towarów i usług, na którym opiera się jednolity rynek, oraz że swobodny przepływ jest siłą napędową integracji UE, tworzenia miejsc pracy oraz rozwoju zrównoważonej turystyki, a zarazem kluczowym czynnikiem decydującym o wynikach europejskiego handlu i przemysłu, jednocześnie chroniącym klimat, środowisko i jakość życia; wyraża opinię, że infrastruktura transportowa powinna spełniać określone kryteria pod względem jakości w celu zapewnienia wyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony konsumentów;

2.  podkreśla, że unijna polityka transportowa, w szczególności jeśli chodzi o transeuropejską sieć transportową (TEN-T), jest jedną z najbardziej ambitnych i skutecznych strategii politycznych Unii; zwraca uwagę, że sieci TEN-T odgrywają zasadniczą rolę w wymianie handlowej wewnątrz Unii oraz z krajami ościennymi, przyczyniając się do dobrobytu jej obywateli; przypomina w związku z tym, jak ważne jest zapewnienie odpowiedniego finansowania w celu ukończenia brakujących połączeń transgranicznych, w szczególności regionalnych połączeń kolejowych, których użytkowania zaprzestano lub które zostały zdemontowane, a także w celu eliminowania wąskich gardeł w sieci TEN-T; podkreśla znaczenie połączenia sieci transportowych we wszystkich regionach Unii, w tym na obszarach górskich i wyspiarskich, a także rozwiązania takich problemów, jak brak odpowiedniej infrastruktury i dostępności oraz niewielka interoperacyjność pomiędzy środkową, wschodnią i zachodnią częścią Unii;

3.  ubolewa, że doszło do znacznego ograniczenia budżetu przeznaczonego na eliminowanie wąskich gardeł, interoperacyjność kolei i uzupełnianie brakujących połączeń, zrównoważone i wydajne systemy transportowe, a także integrację i wzajemne połączenia poszczególnych rodzajów transportu, oraz podkreśla w tym kontekście zasadnicze znaczenie pełnego przywrócenia budżetu przeznaczonego na działania w tych obszarach;

4.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, aby w zaproszeniu do składania wniosków w 2016 r. uwzględnić brakujące połączenia kolejowe; zwraca się do Komisji o zapewnienie doradztwa na rzecz promotorów i organów odpowiedzialnych za te projekty, aby przedstawiali wnioski o wysokiej jakości; dostrzega w związku z tym konieczność finansowania za pomocą instrumentu „Łącząc Europę” (CEF) i innych formuł finansowania ad hoc brakujących połączeń transgranicznych o wysokiej europejskiej wartości dodanej pod względem zatrudnienia, turystyki i zrównoważoności, łączących regiony, które w przeszłości były połączone za pomocą kolei;

5.  zauważa, że Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) nie przyniósł jeszcze oczekiwanych rezultatów, jeśli chodzi o infrastrukturę transportową; podkreśla zatem, że jednym z głównych priorytetów budżetu na 2017 r. powinno być przywrócenie środków instrumentu CEF, przeniesionych w celu utworzenia funduszu gwarancyjnego dla EFIS; zwraca uwagę, iż konieczne jest jak najszybsze zapewnienie wystarczającego budżetu w celu natychmiastowego ogłoszenia zaproszenia do składania wniosków, jako że projekty w ramach instrumentu CEF są projektami długoterminowymi realizowanymi przez kilka lat;

6.  z zadowoleniem przyjmuje ogólny sukces instrumentu CEF i zwraca się do Komisji o ogłoszenie w trybie priorytetowym trzeciego zaproszenia do składania wniosków, które będzie obejmowało pozostałą część budżetu przeznaczonego na ten instrument, w celu dalszego planowania dotyczącego wypełnienia pozostałych zobowiązań;

7.  zwraca uwagę na wyraźnie nadmierną liczbę zgłoszonych projektów oraz na dużą liczbę projektów wysokiej jakości, które zostały odrzucone w latach 2014–2015 ze względu na niewystarczający budżet Unii, a także wskazuje na możliwość wykorzystania dodatkowych środków oprócz środków odzyskanych z przesunięcia;

8.  przypomina, że pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(1) (porozumienia międzyinstytucjonalnego) przewiduje elastyczność w zakresie 10% w celu zwiększenia budżetu CEF w ramach corocznej procedury budżetowej; wzywa Komisję do zwiększenia, zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym, łącznej puli środków finansowych na instrument CEF, co obejmuje zwiększenie środków w puli przeznaczonej na spójność w ramach tego instrumentu;

9.  zwraca uwagę, że istnieją dwa kluczowe obszary polityki transportowej, ściśle związane z rozwojem infrastruktury, tj. utworzenie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) oraz promowanie „autostrad morskich” i dróg śródlądowych, których celem jest rozładowanie lądowych korytarzy transportowych i które mogą stanowić ich „wodną odnogę”; podkreśla, że ogromne znaczenie dla zrównoważonego rozwoju transportu w Unii ma przeniesienie ruchu towarowego i pasażerskiego z transportu drogowego na kolejowe, morskie i śródlądowe środki transportu; z tego względu podkreśla istotne znaczenie odpowiedniego finansowania rozwoju ERTMS, promowania „autostrad morskich” i dróg śródlądowych;

10.  uważa, że optymalizacja integracji i wzajemnych połączeń poszczególnych rodzajów transportu oraz połączeń intermodalnych wraz z rozwojem korytarzy transportu towarowego stanowi podstawowy element przenoszenia ruchu towarowego z transportu drogowego na kolejowy oraz wzmocnienia zrównoważonego charakteru transportu kolejowego;

11.  z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia filara technicznego czwartego pakietu kolejowego; podkreśla, że Europejska Agencja Kolejowa mogłaby odgrywać większą rolę pod względem certyfikacji i rozwoju infrastruktury, dlatego agencja ta powinna otrzymywać odpowiednie środki budżetowe; podkreśla, że należy podejmować nieustanne wysiłki w dziedzinie badań i innowacji w sektorze kolejowym i wzywa w związku z tym do odpowiedniego finansowania Wspólnego Przedsięwzięcia Shift2Rail, przywrócenia regionalnych połączeń transgranicznych oraz utrzymywania infrastruktury kolejowej;

12.  z zadowoleniem przyjmuje pierwsze zaproszenie do składania wniosków w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia Shift2Rail; zwraca się do organu zarządzającego oraz w szczególności do Komisji o przyspieszenie wdrażania jego programu działania w celu nadrobienia czasu straconego podczas tworzenia przedsięwzięcia oraz o skoncentrowanie się na niektórych podstawowych problemach związanych z interoperacyjnością europejskiej sieci kolejowej;

13.  podkreśla, że rewizja rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(2) (WE) nr 216/2008 przewiduje poszerzenie zakresu kompetencji Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA); podkreśla znaczenie przydziału wystarczających funduszy dla EASA w celu zagwarantowania pomyślnego przejęcia tych nowych obowiązków;

14.  ponadto podkreśla, że EASA zmniejszyła już o 5% liczbę stanowisk w ciągu pięciu lat zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym; uważa wobec tego, że wszelkie dalsze cięcia proponowane przez Radę mogłyby stanowić zagrożenie dla właściwego funkcjonowania EASA i uniemożliwić jej wypełnianie zadań już przydzielonych i tych, które zostaną przydzielone przez władzę ustawodawczą; podkreśla ponadto, że nowe stanowiska w EASA, które są wymagane ze względu na nowe wydarzenia polityczne i nowe przepisy oraz w celu realizacji dodatkowych zadań, muszą być uwzględniane niezależnie od celów w zakresie redukcji;

15.  podkreśla, że stanowiska w EASA (w tym powiązane emerytury), które są w pełni finansowane przez branżę przemysłową i w związku z tym nie mają wpływu na budżet Unii, nie powinny podlegać żadnej redukcji pod względem liczby pracowników, w tym redukcji określonej w porozumieniu międzyinstytucjonalnym;

16.  podkreśla, że zwiększenie liczby stanowisk w pełni finansowanych przez branżę przemysłową w roku budżetowym na podstawie zmieniającego się obciążenia pracą, tj. zapotrzebowania branży, powinno leżeć w gestii EASA; podkreśla, że w tym celu władza budżetowa powinna, oprócz stanowisk finansowanych z opłat i obciążeń już zatwierdzonych poprzez przyjęcie budżetu EASA, wskazać również dodatkowy odsetek (w ramach górnego limitu wynoszącego 10%) stanowisk, które mogłyby zostać zatwierdzone przez zarząd EASA na wniosek EASA w celu zareagowania na nieprzewidzianą zmianę popytu na rynku; podkreśla ponadto, że decyzja zarządu powinna być oparta na udokumentowanej ocenie nieoczekiwanego obciążenia pracą i kryteriów wydajności;

17.  podkreśla konieczność precyzyjnego finansowania wdrażania poszczególnych elementów europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) w celu uruchomienia tych funkcji zarządzania ruchem lotniczym, które są uznawane za niezbędne dla poprawy skuteczności unijnego systemu zarządzania ruchem lotniczym;

18.  przypomina o znaczeniu rozwiązania problemu uchodźców i migrantów oraz wkładzie, który może wnieść Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) w tę kwestię, w tym w odniesieniu do ochrony zewnętrznych granic Unii; zauważa, że zakres uprawnień Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego został rozszerzony w celu zacieśnienia współpracy między nią a organami krajowymi oraz Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej; podkreśla znaczenie odpowiedniego finansowania w celu optymalnego wykorzystania najnowocześniejszych technologii, dzielenia się informacjami – zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych – i szkolenia pracowników;

19.  podkreśla znaczenie celów ustanowionych przez COP 21 w zakresie transportu z myślą o walce ze zmianami klimatu; podkreśla, że należy udostępnić środki finansowe w celu zapewnienia przejścia z transportu drogowego na kolejowy oraz morski i rzeczny, i zachęca państwa członkowskie do inwestowania w inteligentny, zrównoważonym, dostępny i zintegrowany transport publiczny; zaleca również zwrócenie uwagi na redukcję hałasu w transporcie celem zapewnienia obywatelom środowiska o wysokiej jakości; ponadto podkreśla potrzebę ograniczenia kosztów zewnętrznych generowanych przez transport, co doprowadzi do zmniejszenia obciążenia dla przyszłych budżetów publicznych;

20.  podkreśla, że sprawne zarządzanie logistyką ekologiczną we wszystkich rodzajach transportu w Unii może znacząco przyczynić się do lepszego rozłożenia ruchu i zmniejszenia emisji CO2; zachęca Komisję do promowania cyfryzacji w obszarze logistyki, na przykład w ramach inicjatyw dotyczących komasowania ładunków; zwraca uwagę na fakt, że „autostrady morskie” stanowią podstawę logistyki i że porty oraz połączenia ze strefami przylegającymi do portów są głównymi węzłami dla multimodalnych systemów transportowych;

21.  podkreśla kluczową rolę technologii cyfrowych w rozwoju bezpiecznego, sprawnego, intermodalnego i zrównoważonego transportu oraz zarządzaniu mobilnością; zachęca Komisję do wspierania rozwoju cyfryzacji i automatyzacji we wszystkich rodzajach transportu, a także opracowywania innowacyjnych rozwiązań, takich jak mobilność polegająca na współdzieleniu pojazdów w miastach oraz na obszarach wiejskich w połączeniu z transportem publicznym, z korzyścią dla wszystkich obywateli Unii, turystów i przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);

22.  podkreśla znaczenie przydziału wystarczającego finansowania dla systemów Galileo i europejskiego systemu wspomagania satelitarnego (EGNOS) w 2017 r., tak aby zapewnić wywiązanie się przez Komisję z zobowiązań w zakresie bezpieczeństwa i wydajności transportu lotniczego, drogowego, kolejowego i morskiego; ponownie zwraca uwagę na znaczenie szybkiego zapewnienia niezakłóconych usług globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) dla inteligentnych dróg i pojazdów podłączonych do internetu, inteligentnego zarządzania flotą, frachtem i ruchem, na przykład zarządzania ruchem lotniczym, ERTMS, eCall;

23.  wzywa Komisję do wspierania różnych możliwości finansowania działań zapewniających dostępność usług transportowych, pojazdów, infrastruktury i węzłów połączeń intermodalnych, a także innych działań podejmowanych w celu poprawy dostępności dla osób niepełnosprawnych;

24.  zachęca Komisję do wspierania inicjatyw mających na celu poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz mogących pomóc w osiągnięciu celu, jakim jest zmniejszenie o połowę liczby wypadków śmiertelnych w ruchu drogowym do 2020 r. i znaczne ograniczenie występowania poważnych urazów;

25.  uważa, że zapewnianie bezpieczeństwa środków transportu i infrastruktury ma wysoki priorytet oraz że należy przeznaczyć na ten cel odpowiednie środki;

26.  wzywa do wprowadzenia w budżecie Unii na 2017 r., jak miało to miejsce w przeszłości, bezpośredniej pozycji budżetowej przeznaczonej na turystykę, biorąc pod uwagę znaczenie tej działalności gospodarczej dla MŚP i zielonych miejsc pracy w Europie oraz potrzebę dalszej poprawy jej atrakcyjności i konkurencyjności w globalnym konkurencyjnym otoczeniu; wzywa Komisję do zapewnienia dostępności we wszystkich językach Unii przewodnika dotyczącego możliwości finansowania na lata 2014–2020 dla sektora turystyki; zwraca się do Komisji o przedstawianie corocznego przeglądu projektów turystycznych współfinansowanych z różnych środków unijnych;

27.  wnioskuje o opracowanie kompleksowej strategii dla przemysłu turystycznego obejmującej wszystkie niezbędne aspekty innowacyjnego i konkurencyjnego sektora usług turystycznych, takie jak finansowanie sektora, rozwój zawodowy, dostępność, infrastruktura, system wizowy, cyfryzacja i promocja;

28.  podkreśla znaczenie obszarów wiejskich, górskich, wyspiarskich, przybrzeżnych i oddalonych dla dalszego rozwoju zrównoważonej turystyki w Europie; uważa, że należy zadbać o środki na promowanie kultur lokalnych, różnorodności biologicznej w tych regionach oraz lokalizacji turystycznych nieuwzględnianych w turystyce masowej; uważa, że należy rozwijać specjalne programy mające na celu zapewnianie osobom o ograniczonej sprawności ruchowej lub z innymi rodzajami niepełnosprawności pozbawionego barier dostępu do obiektów turystycznych w Europie.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

1.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

42

2

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lucy Anderson, Inés Ayala Sender, Georges Bach, Izaskun Bilbao Barandica, Deirdre Clune, Michael Cramer, Andor Deli, Karima Delli, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Jacqueline Foster, Tania González Peñas, Dieter-Lebrecht Koch, Stelios Kouloglou, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Peter Lundgren, Marian-Jean Marinescu, Georg Mayer, Cláudia Monteiro de Aguiar, Jens Nilsson, Markus Pieper, Salvatore Domenico Pogliese, Gabriele Preuß, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Dominique Riquet, Massimiliano Salini, Claudia Țapardel, Keith Taylor, Pavel Telička, István Ujhelyi, Wim van de Camp, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Janusz Zemke, Roberts Zīle, Kosma Złotowski, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Ivo Belet, Michael Gahler, Karoline Graswander-Hainz, Werner Kuhn, Jozo Radoš, Henna Virkkunen

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Urszula Krupa

(1)

  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(2)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s.1.)


OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego (8.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Derek Vaughan

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  docenia starania Komisji na rzecz rozwoju strategii „Budżetu UE zorientowanego na wyniki”; wzywa Komisję, aby działała na rzecz dalszego uproszczenia finansowania UE – biorąc zawsze pod uwagę zasadę proporcjonalności oraz z zachowaniem właściwej równowagi między uproszczeniem a kontrolą – zwłaszcza w odniesieniu do wdrażania projektów finansowanych przez UE i do zarządzania nimi, szczególnie na szczeblu regionalnym i lokalnym; w tym kontekście podkreśla, że Komisja powinna wdrożyć ukierunkowane podejście do całego cyklu życia projektów finansowanych ze środków UE, z silnym naciskiem na terminowe płatności, wymierne wyniki i zaktualizowane wskaźniki;

2.  apeluje, by projekt budżetu na 2017 r. odzwierciedlał i wspierał priorytety określone w europejskim semestrze, w szczególności poprzez ożywienie inwestycji w innowacje, wzrost i tworzenie miejsc pracy, promowanie konwergencji, kontynuację zrównoważonych i społecznie wyważonych reform strukturalnych w celu modernizacji gospodarki krajów europejskich, czyniąc je bardziej konkurencyjnymi, oraz prowadzenie odpowiedzialnej polityki fiskalnej, która zagwarantuje inwestycje i trwały wzrost gospodarczy;

3.  podkreśla, że ok. jedna trzecia rocznego budżetu Unii jest przeznaczona na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną; podkreśla, że polityka spójności jest główną strategią inwestycyjną Unii oraz narzędziem zmniejszania nierówności między wszystkimi regionami UE i że odgrywa ona ważną rolę w realizacji celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu;

4.  zauważa z zaniepokojeniem, że w dziale 1b (Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna) projektu budżetu na 2017 r. przewiduje się znaczny spadek środków na płatności (37,3 mld EUR – o 23,5% mniej w porównaniu z 2016 r.); zauważa, że jednocześnie kwota zobowiązań wynosi 53,6 mld EUR (wzrost o 5,4% w porównaniu z 2016 r.); jest zdania, że proponowane płatności są niewystarczające, aby zaspokoić potrzeby w zakresie płatności w ramach tego działu; uważa, że w związku z tym zagraża to pełnej realizacji programów i może podważać zaufanie obywateli do unijnych strategii politycznych;

5.  przyjmuje do wiadomości komunikat prasowy Komisji na temat projektu budżetu UE na 2017 r., wydany w dniu 30 czerwca 2016 r., w którym stwierdzono, że ze względu na stosunkowo powolne wykorzystanie niektórych programów finansowania, zwłaszcza w obszarze polityki spójności, Komisja spodziewa się otrzymać mniej faktur w 2017 r. niż w 2016 r.; zwraca się do Komisji o przekazanie Parlamentowi bardziej szczegółowych informacji na ten temat i o uwzględnienie faktu, że ten spadek płatności może ponownie spowodować istotne zaległości w płatnościach od 2017 r.;

6.  zwraca uwagę na rozbieżność między środkami na zobowiązania a środkami na płatności w dziale 1b projektu budżetu na 2017 r., która wzrosła z 2 mld EUR w 2016 r. do 16,3 mld EUR w 2017 r.; podkreśla, że w związku z oczekiwanym wzrostem wskaźnika wykonania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w 2017 r. potrzebne są wystarczające środki budżetowe adekwatne do tego wzrostu; zwraca uwagę na fakt, że późne wyznaczenie organów programów operacyjnych może prowadzić do opóźnienia płatności w 2017 r.; jest poważnie zaniepokojony, że sytuacja ta wpłynie negatywnie na zaległości w zakresie płatności, zwłaszcza wskutek ewentualnej akumulacji nieopłaconych faktur w drugiej połowie okresu wieloletnich ram finansowych;

7.  jest przekonany, że umorzenia we wszystkich działach, a w szczególności w ramach działu 1b, wynikające z uzasadnionego całkowitego lub częściowego niewykonania, powinny zostać przekazane na poczet rocznej procedury budżetowej; wzywa Komisję do przedstawienia propozycji w tym zakresie w ramach budżetu Unii na 2017 r.;

8.  wzywa Komisję do uaktualnienia i dostosowania jej planu płatności, który został utworzony w celu zmniejszenia ponownego powstania zaległości w płatnościach i zapobieżenia mu, przy uwzględnieniu również zwiększonego zapotrzebowania na płatności wynikającego z dostosowania technicznego zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020, oraz do przedstawienia tego planu Parlamentowi;

9.  przypomina, że środki w ramach działu 1b stanowią podstawowe zasoby, jakimi dysponują władze lokalne i regionalne do celów zarządzania takimi niespodziewanymi wyzwaniami jak kryzys uchodźczy; w tym kontekście wzywa Komisję do współpracy z państwami członkowskimi w bardziej skuteczny i elastyczny sposób, jeśli wystąpią one z takim wnioskiem, w zakresie wprowadzania zmian w programach, aby zapewnić wystarczający poziom środków na płatności oraz lepszą koordynację między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi; w tym kontekście odnotowuje niejednakowe skutki kryzysu uchodźczego na poziomie lokalnym i regionalnym; sugeruje, aby dodatkowe zasoby w związku z korektą techniczną przeznaczyć na obszary o wysokiej europejskiej wartości dodanej, takie jak zatrudnienie młodzieży i zrównoważone inwestycje, w celu pobudzenia wzrostu i ograniczenia dysproporcji wewnątrz Unii;

10.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeprowadzania ciągłych ocen realizowanych programów operacyjnych, a w przypadku, gdy okażą się one nieskuteczne, do dostosowania ich, tak aby zarządzanie europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi było bardziej wydajne i skuteczne, w celu osiągnięcia wyznaczonych celów;

11.  przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 w 2016 r. Komisja dokonała przeglądu, wraz z rocznym dostosowaniem technicznym na 2017 r., całkowitego przydziału wszystkich państw członkowskich w ramach celu polityki spójności na lata 2017–2020 „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”; zauważa, że efektem dostosowania jest wzrost o 4,6 mld EUR pułapów środków na zobowiązania w dziale 1b na okres 2017–2020; podkreśla konsekwencje tego dostosowania dla budżetu na rok 2017;

12.  podkreśla kluczową rolę Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) w mobilizowaniu środków finansowych z sektora prywatnego i nowych źródeł finansowania inwestycji kluczowych dla konkurencyjności Europy i ożywienia gospodarczego; zwraca uwagę, że należy zapewnić większą spójność, synergię i komplementarność między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi, EFIS oraz pozostałymi programami krajowymi finansowanymi przez Unię, aby osiągnąć cele strategii „Europa 2020” i pobudzić inwestycje; wzywa Komisję do podjęcia działań na rzecz większego wyeksponowania projektów i inwestycji europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w ramach EFIS i innych programów finansowanych przez Unię;

13.  odnotowuje wniosek Komisji dotyczący ustanowienia Programu wspierania reform strukturalnych, na który przeznaczono środki finansowe w wysokości 142 800 000 i podkreśla, że to finansowanie powinno być przyznawane z myślą o wzmocnieniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej;

14.  podkreśla istotny wkład polityki spójności w odniesieniu do skutecznego wdrożenia zasady sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci; wzywa Komisję do wsparcia działań na rzecz ustanowienia odpowiednich instrumentów służących do osiągnięcia równości płci, takich jak systemy zachęt, z wykorzystaniem funduszy strukturalnych do wspierania sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci na szczeblu krajowym.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

8.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

27

1

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pascal Arimont, Franc Bogovič, Victor Boştinaru, Steeve Briois, Andrea Cozzolino, Rosa D’Amato, Michela Giuffrida, Ivan Jakovčić, Marc Joulaud, Constanze Krehl, Louis-Joseph Manscour, Martina Michels, Iskra Mihaylova, Jens Nilsson, Andrey Novakov, Stanislav Polčák, Fernando Ruas, Monika Smolková, Maria Spyraki, Ramón Luis Valcárcel Siso, Matthijs van Miltenburg, Lambert van Nistelrooij, Derek Vaughan, Kerstin Westphal, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Jan Olbrycht, Dimitrios Papadimoulis

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Czesław Hoc, Karol Karski, Julia Reda, Tatjana Ždanoka


OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (1.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Peter Jahr

WSKAZÓWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje do wiadomości zaproponowaną kwotę 58,9 mld EUR w środkach na zobowiązania, wyrażając ubolewanie z powodu obniżenia tych środków o 5,7% w porównaniu z rokiem 2016 (wpływ przeprogramowania zneutralizowano), a także kwotę 55,2 mld EUR w środkach na płatności (+0,2%) w projekcie budżetu na 2017 r. w odniesieniu do działu 2;

2.  ubolewa, że ze względu na pułap narzucony w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 w odniesieniu do działu 2 w głównych kategoriach wydatków w ramach wspólnej polityki rolnej w 2017 r. prawdopodobnie dojdzie do cięć, w tym w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich, płatności bezpośrednich i działań rynkowych;

3.  w szczególności ubolewa z powodu proponowanych cięć środków na zobowiązania i płatności w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich; wyraża ubolewanie z powodu obniżenia środków na zobowiązania o 23,1% oraz środków na płatności o 4,6%; zauważa, że wyższe kwoty wynikają z kompensacji zobowiązań na 2014 r. w latach budżetowych 2015 i 2016; podkreśla, że finansowanie rozwoju obszarów wiejskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ma dużą wartość dodaną dla gospodarki obszarów wiejskich i dla usług publicznych świadczonych na obszarach wiejskich w całej Unii, w tym również rzeczywiście umożliwia utrzymanie istniejących i tworzenie nowych miejsc pracy;

4.  z zadowoleniem przyjmuje pakiet pomocowy dla rolników zapowiedziany w lipcu 2016 r. i uważa, że stanowi on krok w kierunku lepszego zarządzania produkcją; ubolewa jednak, że część środków przeznaczona na działania na szczeblu Unii jest zbyt mała w porównaniu z kwotami przydzielonymi do puli krajowej, gdyż zarządzanie produkcją musi odbywać się na szczeblu całej Unii w celu uniknięcia ryzyka renacjonalizacji i utrzymania równych warunków działania; uważa, że należy przewidzieć środki strukturalne i uwzględnić je w budżetach na kolejne lata;

5.  podkreśla cele związane z poprawą konkurencyjności i zrównoważonym charakterem unijnego rolnictwa oraz domaga się udostępnienia środków na realizację tych celów; przypomina o potencjale polityki rolnej pod względem tworzenia miejsc pracy, innowacji technicznych i społecznych oraz zrównoważonego rozwoju, w szczególności na obszarach wiejskich, gdzie czynniki te sprzyjają rozwojowi regionalnemu;

6.  potępia obniżanie z roku na rok środków na zobowiązania i wydatków na rozwój obszarów wiejskich;

7.  ubolewa, że w projekcie budżetu na 2017 r. w dziale 2 przewidziano drastycznie zredukowany nieprzydzielony margines w wysokości 0,64 mld EUR; pomimo pilnych potrzeb w innych działach budżetu uważa, że w dziale 2 bezwzględnie należy utrzymać przydzielony margines na nieprzewidziane wydatki w wysokości 0,65 mld EUR, aby przeciwdziałać utrzymującemu się kryzysowi na rynkach rolnych oraz wszelkim innym możliwym sytuacjom kryzysowym w przyszłości, a także częstym wahaniom cen; podkreśla, że decyzja podjęta w ramach polityki zagranicznej doprowadziła do rosyjskiego embarga oraz że to rolnicy muszą ponosić konsekwencje tej decyzji, która spowodowała kryzys; domaga się zatem, by cały margines utrzymano w dziale 2;

8.  zauważa, że w ostatnich latach unijne rolnictwo coraz częściej było narażone na kryzysy; dlatego apeluje do Komisji o przeanalizowanie systemu finansowania kryzysowego i utworzenie nowego instrumentu umożliwiającego szybką interwencję polityczną w przypadku kryzysu bez naruszania środków na roczne płatności bezpośrednie;

9.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by ze szczególnym uwzględnieniem sektora mleczarskiego terminowo monitorowały zmienność cen produktów rolnych, która ma niekorzystny wpływ na dochody rolników, oraz by w razie potrzeby szybko i skutecznie reagowały, stwarzając rolnikom bezpośrednią możliwość przeciwdziałania takiej zmienności cen;

10.  podkreśla, że środki przeznaczone na badania naukowe w sektorze rolno‑spożywczym, zwłaszcza z budżetu programu „Horyzont 2020”, muszą być w pełni dostępne jako takie, aby pobudzać innowacyjność w rolnictwie;

11.  ubolewa, że zaproponowane działania nie osiągnęły w pełni swych celów; odrzuca proponowane cięcia w odniesieniu do interwencji na rynkach rolnych w porównaniu z 2016 r.; uważa, że niezbędne są dalsze wysiłki finansowe, aby przeciwdziałać kryzysowi; zwraca się do Komisji o przedłużenie nadzwyczajnych środków związanych z trudnościami w dziedzinie zbytu i konsekwencjami rosyjskiego embarga; wyraża zaniepokojenie, że konieczne będą dalsze interwencje na rynku; uważa, że wszystkie środki i interwencje powinny w większej mierze uwzględniać specyfikę i potrzeby poszczególnych państw członkowskich;

12.  nalega, by państwa członkowskie wdrożyły niezwłocznie program wsparcia mający na celu zmniejszenie produkcji mleka; uważa, że państwa członkowskie powinny koordynować swe działania w celu osłabienia konkurencji między producentami mleka z różnych państw członkowskich; uważa, że najlepszy sposób na skuteczne zarządzanie produkcją to zarządzanie na szczeblu Unii, które zapewnia równe warunki działania;

13.  zwraca uwagę na skutki zniesienia kwot mlecznych i uważa, że niezbędne są środki przygotowawcze w celu zapobiegnięcia brakowi równowagi na rynku po zniesieniu kwot cukrowych we wrześniu 2017 r.;

14.  z zadowoleniem przyjmuje niezmienione wsparcie na rzecz programu „Mleko w szkole” w postaci kwoty 75 mln EUR przewidzianej w projekcie budżetu na rok 2017; odrzuca obniżenie środków na program „Owoce i warzywa w szkole” o 20 mln EUR; ponownie podkreśla ogromne znaczenie obydwu programów dla rolników i państw członkowskich, a także ich znaczenie w związku z obecnym kryzysem i skalą niedożywienia dzieci w Unii; wzywa Komisję do ograniczenia biurokracji w obydwu programach;

15.  nalega, by wszelkie wpływy do budżetu Unii pochodzące z dochodów przeznaczonych na określony cel lub ze zwrotów kwot wypłaconych omyłkowo w rolnictwie w latach 2015–2016 r. pozostały w dziale 2;

16.  wyraża zadowolenie z powodu wzrostu funduszy operacyjnych na rzecz organizacji producentów; sprzeciwia się drastycznym cięciom środków na pomoc dla grup producentów z tytułu wstępnego uznania; wyraża zadowolenie z powodu przedłużenia nadzwyczajnych środków dla sektora owocowo‑warzywnego, zwłaszcza w kontekście kryzysu i rosyjskiego embarga, które producenci boleśnie odczuli; apeluje o utrzymanie tych środków tak długo, jak długo będzie obowiązywało rosyjskie embargo, a także o objęcie nimi wszystkich dotkniętych sektorów upraw i hodowli; zauważa, że sektor mleka wymaga szczególnej uwagi, ponieważ rosyjskie embargo zwiększa niepewność producentów przez potęgowanie spadku cen obserwowanego od zniesienia systemu kwotowego;

17.  z zadowoleniem przyjmuje przydzielenie środków na badania i innowacje związane z rolnictwem w ramach programu „Horyzont 2020”, aby zapewnić wystarczające zaopatrzenie w bezpieczną żywność wysokiej jakości oraz inne bioprodukty; podkreśla potrzebę priorytetowego potraktowania projektów angażujących producentów produktów pierwotnych;

18.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o to, by środki przesunięte do rezerwy na wypadek kryzysów w sektorze rolnym w budżecie na rok 2017, które następnie nie zostaną wykorzystane, pozostały w całości w dziale 2 w kolejnym roku budżetowym z przeznaczeniem na płatności bezpośrednie dla rolników, zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1306/2013; podkreśla potrzebę udzielenia wsparcia finansowego i technicznego na przekwalifikowanie rolników, którzy najbardziej ucierpieli z powodu obecnego kryzysu;

19.  podkreśla potrzebę znalezienia funduszy na rekompensaty dla rolników, którzy ponieśli straty gospodarcze w wyniku kryzysów rynkowych lub z innych powodów; ponownie podkreśla potrzebę wykorzystania w tym celu marginesów dostępnych w dziale 2;

20.   podkreśla potrzebę podwyższenia środków przeznaczonych na zwalczanie chorób zwierząt i szkodników roślin, wynoszących obecnie 20 mln EUR, ponieważ są one niewystarczające do radzenia sobie z nawrotami takich chorób jak Xylella fastidiosa i ptasia grypa, a także z pojawieniem się zaraźliwej guzowatej choroby skóry, nowej zakaźnej choroby bydła, która występuje już w Grecji i Bułgarii oraz zagraża kilku innym krajom; apeluje zatem o przeznaczenie dodatkowych środków finansowych na rekompensaty z tytułu strat gospodarczych poniesionych przez rolników z powodu kryzysów rynkowych oraz kryzysów sanitarnych lub fitosanitarnych, np. wywołanych przez bakterię Xylella fastidiosa, zwłaszcza w sektorze uprawy oliwek i produkcji oliwy z oliwek, wzmocnienie środków zapobiegawczych w Unii, przeciwdziałanie rozprzestrzenianiu się tej niszczycielskiej choroby, restrukturyzację sektora i skonsolidowanie badań naukowych nad patogenem i jego nośnikiem; ponownie podkreśla potrzebę wykorzystania w tym celu marginesów dostępnych w dziale 2; nalega, by rekompensata za zwalczanie szkodników obejmowała też odtwarzanie ekosystemów rolniczych, w tym gleby, jak również ustanowienie trwałej różnorodności biologicznej, w szczególności zapewnienie różnorodności genetycznej materiału sadzeniowego i hodowlanego wykazującego w idealnym przypadku odporność lub tolerancję na daną chorobę lub na danego szkodnika; uważa, że celem każdej przyznanej pomocy powinno być zapewnienie zrównoważonych, zróżnicowanych biologicznie ekosystemów rolniczych i krajobrazów mniej podatnych na ataki w przyszłości; wzywa Komisję i Radę do podjęcia wszelkich środków niezbędnych w walce z pogarszającą się sytuacją na tych rynkach;

21.  nie zgadza się z decyzją Komisji, by zwiększyć środki na dobrowolne wsparcie związane z produkcją, ponieważ prowadzi to do zakłóceń rynkowych między państwami członkowskimi na niektórych rynkach rolnych; sprzeciwia się również ograniczeniu wsparcia dla młodych rolników;

22.  zwraca się do Komisji o utworzenie ośrodków monitorowania rynków mięsa i innych produktów dotkniętych zmiennością cen, aby opracowywać prognozy i unikać nadprodukcji;

23.  z zadowoleniem przyjmuje nieznaczny wzrost środków na wspieranie pszczelarstwa i apeluje o więcej środków, jako że Parlament niezmiennie uważa pszczelarstwo za jeden z priorytetów w kontekście przyszłości rolnictwa oraz zachowania różnorodności biologicznej;

24.  wzywa Komisję do monitorowania dużej zmienności cen produktów rolnych, która ma niekorzystny wpływ na dochody rolników, oraz do szybkiego i skutecznego reagowania w razie potrzeby;

25.  opowiada się za utrzymaniem celów związanych z poprawą konkurencyjności i zrównoważonym charakterem europejskiego rolnictwa oraz domaga się udostępnienia środków na realizację tych celów;

26.  nie zgadza się z decyzją Komisji, by odroczyć przedstawienie projektu budżetu na 2017 r. o więcej niż miesiąc z uwagi na referendum w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ poważnie zakłóca to procedurę budżetową.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

30.8.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

5

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Paul Brannen, Daniel Buda, Nicola Caputo, Matt Carthy, Viorica Dăncilă, Michel Dantin, Albert Deß, Herbert Dorfmann, Edouard Ferrand, Luke Ming Flanagan, Beata Gosiewska, Martin Häusling, Jan Huitema, Peter Jahr, Jarosław Kalinowski, Urszula Krupa, Zbigniew Kuźmiuk, Philippe Loiseau, Mairead McGuinness, Giulia Moi, Ulrike Müller, Maria Noichl, Marijana Petir, Jens Rohde, Bronis Ropė, Jordi Sebastià, Jasenko Selimovic, Maria Lidia Senra Rodríguez, Czesław Adam Siekierski, Marc Tarabella, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Bas Belder, Franc Bogovič, Maria Heubuch, Karin Kadenbach, Norbert Lins, Gabriel Mato, Anthea McIntyre, Sofia Ribeiro, Annie Schreijer-Pierik, Tibor Szanyi, Hannu Takkula, Estefanía Torres Martínez, Ramón Luis Valcárcel Siso


OPINIA Komisji Rybołówstwa (1.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Nils Torvalds

WSKAZÓWKI

Komisja Rybołówstwa zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przypomina, że cele WPRyb można skutecznie osiągnąć tylko wtedy, gdy przeznaczy się na nie wystarczający budżet; wskazuje, że budżet jest skoncentrowany w sekcji 3 i w tytule 11: „Gospodarka morska i rybołówstwo”; zauważa, że największą część budżetu przeznacza się na Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR), który dysponuje ograniczonymi zasobami w porównaniu do innych funduszy UE, oraz na obowiązkowe składki na regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem i porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem, i zaznacza, że należy powstrzymać stały spadek środków w tej ostatniej linii budżetowej, by zaspokoić oczekiwania związane z rozszerzaniem sieci umów z krajami trzecimi;

2.  przypomina, że budżet Unii powinien odzwierciedlać polityczne cele wyznaczone w dziedzinie zatrudnienia, przedsiębiorstw i przedsiębiorczości; podkreśla, że rybołówstwo i gospodarka morska są również źródłem zatrudnienia i wzrostu oraz że przyczyniają się czynnie do rozwoju regionalnego i zarządzania zasobami naturalnymi;

3.  podkreśla znaczenie społecznego i gospodarczego wymiaru połowów dla społeczności lokalnych oraz niektórych regionów morskich, przybrzeżnych i wyspiarskich szczególnie uzależnionych od działalności połowowej; uznaje potrzebę utrzymania wystarczających rezerw finansowych, aby umożliwić uzyskanie finansowania segmentom przybrzeżnej, tradycyjnej floty łodziowej;

4.  podkreśla, że rybołówstwo i gospodarka morska mają istotny wymiar gospodarczy, społeczny i środowiskowy oraz że odgrywają zasadniczą rolę w niebieskiej gospodarce;

5.  podkreśla, że WPRyb przyczynia się również do spójności społecznej w regionach najbardziej oddalonych i na wyspach przybrzeżnych; wskazuje, że w niektórych przypadkach przedsiębiorstwa połowowe w tych regionach są w trudniejszej sytuacji z powodu kosztów dodatkowych i powinny być w związku z tym szczególnie traktowane oraz wspierane zgodnie z art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; zauważa, że to samo dotyczy regionów, w których występują poważne i trwałe utrudnienia naturalne lub demograficzne, zgodnie z art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

6.  podkreśla, że wdrożenie nowej WPRyb pociąga za sobą zmianę paradygmatu w zarządzaniu rybołówstwem, zarówno dla państw członkowskich, jak i dla rybaków, a także przypomina w związku z tym trudności napotkane w poprzednich latach budżetowych, gdy ograniczono środki;

7.  wskazuje na potrzebę zagwarantowania wystarczającego wsparcia finansowego bez obniżania środków przeznaczonych na kontrolowanie działalności połowowej i inwestycji na pokładzie i w portach w celu zapewnienia i ułatwienia wypełniania obowiązku wyładowania;

8.  podkreśla, że modernizacja polityki kontroli rybołówstwa będzie musiała obejmować modernizację jej narzędzi i że nie będzie to możliwe bez zwiększenia budżetu;

9.  podkreśla, jak ważne jest, by odpowiednio finansować i przynajmniej utrzymać zapisany w dotychczasowym budżecie poziom środków na gromadzenie danych, które jest kluczowym zadaniem umożliwiającym podejmowanie rozsądnych i opartych na dowodach naukowych decyzji w dziedzinie polityki rybołówstwa;

10.  podkreśla konieczność inwestowania w analizowanie i upowszechnianie w całym łańcuchu dostaw wiedzy i zrozumienia gospodarczych aspektów rynku produktów rybołówstwa i akwakultury, co wymaga zagwarantowania w linii budżetowej przeznaczonej na badania rynkowe środków na zobowiązania niezbędnych do pokrycia przewidywanych płatności;

11.  kładzie nacisk na potrzebę priorytetowego potraktowania projektów koncentrujących się na tworzeniu miejsc pracy (zwłaszcza dzięki Inicjatywie na rzecz zatrudnienia ludzi młodych), na innowacjach i na dywersyfikacji gospodarek lokalnych w celu zwiększenia wartości ich działalności połowowej – na przykład przez sprzyjanie etykietowaniu produktów lub turystyce rybackiej – oraz na ochronie i odzyskiwaniu zasobów rybnych i ekosystemów morskich;

12.  uznaje zatrudnienie młodych ludzi w tym sektorze za priorytet polityczny; podkreśla, że państwa członkowskie powinny uczynić, co w ich mocy, aby ułatwić młodym ludziom podejmowanie pracy w dziedzinie rybołówstwa dzięki wykorzystaniu wszystkich dostępnych narzędzi, w tym funduszy strukturalnych;

13.  zwraca uwagę, że w związku z tym, iż wykonywanie budżetu Unii na 2017 r. zbiegnie się ze śródokresowym przeglądem wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, rok budżetowy 2017 to właściwy okres na dopilnowanie, by Unii przyznano wystarczające zasoby na skuteczną realizację działań wewnętrznych i zewnętrznych, oraz na przewidzenie środków niezbędnych do zaspokojenia potrzeb finansowych WPRyb;

14.  przypomina, że począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. liczne połowy wielogatunkowe będą podlegały obowiązkowi wyładunku odrzutów, i w związku z tym wzywa do przeznaczenia specjalnej linii na wsparcie wypełniania tego obowiązku, aby wyodrębnić i promować badania i rozwój w zakresie selektywności narzędzi połowowych;

15.  wskazuje, że wszystkie programy operacyjne dotyczące rybołówstwa zostały niedawno przyjęte przez państwa członkowskie, w związku z czym w roku budżetowym 2017 Komisja i administracje krajowe powinny przyspieszyć działania mające na celu zapewnienie terminowej realizacji odnośnych projektów; uważa, że w budżecie Unii należy przewidzieć odpowiedni poziom środków na płatności i na zobowiązania, aby zapobiec problemom z płatnościami i cięciom finansowym w dziedzinie rybołówstwa;

16.  ponownie wzywa Komisję, by co roku przedstawiała Parlamentowi sprawozdanie z postępów obejmujące wszystkie zobowiązania i płatności w rozbiciu na państwa członkowskie, aby zapewnić przestrzeganie poszczególnych pułapów przewidzianych w EFMR;

17.  zwraca się do DG MARE o ścisłe monitorowanie pomocy sektorowej, na mocy umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, i wprowadzenie przy tym szczegółowych wykresów, zgodnie z informacjami zawartymi w dokumentacji projektów;

18.  zwraca uwagę, że Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa (EFCA) będzie mogła pełnić swoją rolę wyłącznie wówczas, gdy zapewni się jej wystarczające zasoby techniczne, ekonomiczne, ludzkie i finansowe; wzywa Komisję do zapewnienia wystarczającego finansowania budżetu przeznaczonego na EFCA, aby umożliwić tej agencji realizowanie nowych zadań, które powierzono jej w zreformowanej wspólnej polityce rybołówstwa i we wniosku w sprawie pakietu dotyczącego Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej; przypomina o potrzebie zniesienia obowiązku osiągnięcia 5-procentowego celu redukcji personelu w odniesieniu do wszystkich stanowisk w agencjach zajmujących się kryzysem migracyjnym;

19.  proponuje zwiększenie budżetu EFCA, by umożliwić agencji realizację nowych zadań wynikających z projektu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

31.8.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Clara Eugenia Aguilera García, Alain Cadec, Richard Corbett, Carlos Iturgaiz, António Marinho e Pinto, Gabriel Mato, Remo Sernagiotto, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas, Jarosław Wałęsa

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Izaskun Bilbao Barandica, José Blanco López, Nicola Caputo, Ole Christensen, Ian Duncan, Czesław Hoc, Cláudia Monteiro de Aguiar, Maria Lidia Senra Rodríguez, Nils Torvalds


OPINIA Komisji Kultury i Edukacji (6.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Bogdan Andrzej Zdrojewski

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa, że opóźnienie w przedstawieniu przez Komisję projektu budżetu na 2017 r. znacząco zakłóca pracę Parlamentu; jest zdania, że należy unikać takich opóźnień w przyszłości;

2.   odnotowuje proponowane w projekcie budżetu na rok 2017 zwiększenie środków na programy Erasmus+, Kreatywna Europa i Europa dla obywateli; podkreśla, że inwestycje w tych obszarach polityki mogą przyczynić się do realizacji celu strategii „Europa 2020” zakładającego promowanie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, jak i celu strategii UE na rzecz młodzieży polegającego na aktywnym uczestnictwie młodzieży w życiu społeczeństwa i jej społecznej integracji, a także – odpowiednio ukierunkowane –stanowią strategiczne inwestycje w kapitał ludzki będący kluczowym czynnikiem wzrostu gospodarczego i dobrobytu;

3.  z zadowoleniem przyjmuje podpisanie porozumienia uruchamiającego instrument gwarancji finansowych w ramach programu Kreatywna Europa, który jest jednym z kluczowych narzędzi poprawy dostępu MŚP i organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym do pożyczek oraz jednym z kluczowych sposobów zagwarantowania niezbędnych sprawiedliwych wynagrodzeń dla twórców; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę na rzecz systemu zintegrowanego szkolenia zaproponowaną bankierom i pośrednikom finansowym w ramach instrumentu gwarancji; zdecydowanie zaleca podjęcie w 2016 r. wszelkich niezbędnych działań, tak aby jak najszybciej umożliwić stosowanie instrumentu gwarancji w pełnym zakresie;

4.   podkreśla, że programy Unii w dziedzinie kultury, edukacji i obywatelstwa, jak i programy skierowane do młodzieży mają charakter uzupełniający w stosunku do strategii politycznych, których celem jest integracja migrantów i uchodźców, a także przyczyniają się do generowania efektów synergii w połączeniu z tymi strategiami; zwraca się zatem do instytucji unijnych o odpowiednio wyższe środki na finansowanie programów zarządzanych bezpośrednio, takich jak program Kreatywna Europa, a także na odpowiednie linie budżetowe w funduszach strukturalnych i inwestycyjnych;

5.   ponownie podkreśla swoje przekonanie, że elementy programu Erasmus+ poświęcone młodzieży znakomicie oddają cechy programu na rzecz mobilności w okresie kształcenia, umożliwiającego młodym ludziom zdobywanie umiejętności i kompetencji potrzebnych do stawiania czoła nowym wyzwaniom; podkreśla, że na elementy te należy przeznaczyć 10% ogólnych środków z budżetu programu, zgodnie z postanowieniami aktu podstawowego;

6.   w kontekście nowych wyzwań społecznych w Europie dostrzega potrzebę wzmocnienia podejścia europejskiego, aby stawić czoła wspólnym europejskim wyzwaniom poprzez wspieranie dużych innowacyjnych projektów w dziedzinie edukacji i szkoleń oraz projektów dla młodzieży realizowanych przez europejskie sieci społeczeństwa obywatelskiego;

7.   wyraża ubolewanie, że w projekcie budżetu na rok 2017 nie uwzględniono żadnych dodatkowych środków na zobowiązania z przeznaczeniem na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; wzywa państwa członkowskie i Komisję do kontynuowania tej inicjatywy w 2017 r.;

8.   podkreśla, że w roku 2017 przypada 30. rocznica ustanowienia programu Erasmus; apeluje wobec tego o przeznaczenie odpowiednich zasobów, aby ową rocznicę wykorzystać do dalszej promocji korzyści wynikających z tego programu dla Europy i jej obywateli; apeluje ponadto o szerokie zaangażowanie zainteresowanych stron, w tym organizacji młodzieżowych i placówek edukacyjnych, aby dotrzeć do licznej rzeszy Europejczyków;

9.   zauważa, że Komisja nie przewidziała środków na margines dalszego dofinansowania, dzięki któremu można by finansować projekty pilotażowe i działania przygotowawcze w ramach działu 3; odnotowuje margines w dziale 1a; podkreśla potencjał projektów pilotażowych i działań przygotowawczych jako narzędzi testowania działań w dziedzinach politycznej działalności Unii i wprowadzania nowych innowacyjnych inicjatyw, które mogą przekształcić się w stałe działania Unii;

10.  podkreśla, że skuteczna polityka komunikacyjna Unii musi wzmacniać pluralizm i wiarygodność mediów oraz promować rzeczywisty dialog z obywatelami, czemu muszą towarzyszyć odpowiednie środki w projekcie budżetu; w związku z tym przypomina o pozytywnej roli ogólnoeuropejskich sieci skupiających media lokalne i krajowe, takich jak Euranet Plus, i zwraca się o gwarancję budżetową, która zapewni kontynuację bieżących działań i stabilne finansowanie;

11.  w kontekście narastającego kryzysu migracyjnego i uchodźczego oraz zagrożeń terrorystycznych podkreśla rolę dyplomacji kulturalnej; z zadowoleniem przyjmuje wspólny komunikat Komisji pt. „W kierunku strategii UE na rzecz międzynarodowych stosunków kulturalnych”; w tym kontekście zauważa, że należy przydzielić odpowiednie środki finansowe, aby uczynić z kultury silne narzędzie polityki zagranicznej Unii i wzmocnić Unię jako podmiot globalny;

12.  zauważa, że muszą być przewidziane niezbędne gwarancje budżetowe dla działań przygotowawczych w perspektywie realizacji Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018;

13.  podkreśla znaczenie badań statystycznych i dostępu do porównywalnych zasobów danych, aby możliwe było skuteczne monitorowanie i analizowanie kulturalnych, gospodarczych i społecznych wyników strategii politycznych w dziedzinie kultury i edukacji; w związku z tym przypomina o konieczności przeznaczenia na ten cel wystarczających zasobów;

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

5.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

2

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Andrea Bocskor, Silvia Costa, Mircea Diaconu, Jill Evans, Petra Kammerevert, Svetoslav Hristov Malinov, Stefano Maullu, Luigi Morgano, Momchil Nekov, Michaela Šojdrová, Sabine Verheyen, Julie Ward, Bogdan Brunon Wenta, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Milan Zver, Krystyna Łybacka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Rosa D’Amato, Eider Gardiazabal Rubial, Zdzisław Krasnodębski, Ernest Maragall, Martina Michels, Hannu Takkula

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Gerolf Annemans, Raymond Finch


OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (2.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Monica Macovei

WSKAZÓWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  odnotowuje wzrost o 5,4 % w środkach na zobowiązania i o 25,1 % w środkach na płatności w ramach działu III budżetu Unii w porównaniu z rokiem 2016; z zadowoleniem przyjmuje nacisk, jaki w budżecie na 2017 r. położono na przeznaczenie wystarczających zasobów na skuteczne reagowanie na kryzys migracyjny; popiera to, że Komisja zobowiązała się do zapewnienia niezbędnych środków w celu skutecznego zarządzania granicami zewnętrznymi Unii i kontroli tych granic, wzmocnienia bezpieczeństwa wewnątrz Unii i poza nią, zapewnienia państwom członkowskim wsparcia w zakresie przyjmowania osób potrzebujących ochrony międzynarodowej, jak również wyeliminowania pierwotnych przyczyn przepływów migracyjnych w krajach pochodzenia i tranzytu; podkreśla jednak, że kwota w wysokości 5,2 mld EUR przewidziana w roku 2017 r. dla działów III i IV w celu sprostania wyzwaniom związanym z kryzysem uchodźczym i migracyjnym oraz na walkę z poważnym zagrożeniem, jakim dla bezpieczeństwa europejskich obywateli jest przestępczość zorganizowana, terroryzm i cyberprzestępczość o złożonym charakterze transgranicznym, stanowi mniej niż 3,5 % całkowitego budżetu Unii, a zatem jest to kwota niewielka, biorąc pod uwagę egzystencjalny charakter tego problemu dla Unii; uważa, że Unia Europejska powinna okazać solidarność z osobami w trudnej sytuacji; uważa, że utrzymanie podstawowych wartości Unii, takich jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, wymaga przydzielenia odpowiednich środków finansowych;

2.  apeluje o zmianę pułapów w dziale III i IV w śródokresowym przeglądzie WRF dokonywanym przez Komisję, aby udzielić bardziej solidnej, elastycznej i zrównoważonej odpowiedzi na bieżące wyzwania humanitarne i migracyjne począwszy od 2017 r.; domaga się uproszczenia rozporządzenia finansowego oraz procedur finansowych, sprawiedliwego, przejrzystego i odpowiedzialnego podziału środków, jak również weryfikacji sposobu wydatkowania funduszy europejskich;

3.  podkreśla, że obecne wysiłki Unii ukierunkowane na radzenie sobie z przepływami uchodźców i migrantów powinny zostać odpowiednio dostosowane do szczególnych potrzeb i trudnej sytuacji rosnącej liczby przesiedlonych kobiet i dziewcząt; wzywa do przydzielenia – zarówno w dziale III, jak i IV – funduszy na pomoc humanitarną, by zapewnić podejście wielosektorowe, co obejmuje też właściwe wdrożenie minimalnych standardów dotyczących ratujących życie środków w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, zapobieganie i reagowanie na przemoc seksualną i przemoc ze względu na płeć oraz przeszkolenie pracowników socjalnych i pracowników służby zdrowia w całej Europie w regionach, przez które prowadzi szlak uchodźców;

4.  spodziewa się dalszych fal migracji z powodu niestabilności politycznej i konfliktów w wielu regionach; z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie ustanowienia nowych ram partnerstwa z państwami trzecimi w ramach europejskiego programu w zakresie migracji; wzywa do szybkiego wdrożenia tych wniosków, by zająć się pierwotnymi przyczynami migracji przy pełnym poszanowaniu wartości, na jakich opiera się Unia;

5.  przypomina, że sprawiedliwy i przejrzysty przydział środków finansowych na poszczególne cele Funduszu Azylu, Migracji i Integracji był priorytetem Parlamentu podczas negocjacji prowadzących do przyjęcia tego funduszu; w związku z powyższym apeluje do Komisji o zwiększenie liczby linii budżetowych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, aby poprawić czytelność i przejrzystość przyznawania środków finansowych na poszczególne cele, a w konsekwencji – wydatkowania tych linii budżetowych; wzywa w szczególności Komisję, by we wszystkich przyszłych projektach budżetu oddzielała wydatki przeznaczone na poprawę sprawiedliwych strategii powrotów od wydatków na legalną migrację i promowanie skutecznej integracji obywateli państw trzecich, co zaproponowała Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w swojej opinii w sprawie budżetu na 2015 r. (1);

6.  z zadowoleniem przyjmuje wykorzystanie instrumentu elastyczności i marginesu na nieprzewidziane wydatki w ramach działu 3 na kwotę 1,7 mld EUR, choć jest zaniepokojony tym, że dalsza elastyczność w 2017 r. nie jest już możliwa; zauważa, że działania w ramach działu 4 są jedynie częściowo finansowane z budżetu Unii; apeluje do państw członkowskich, by wypełniały swoje zobowiązania, a do Komisji, by w jak największym stopniu wspierała realizację porozumień;

7.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie centrum koordynacji reagowania na rzecz ofiar terroryzmu (2 miliony euro), które powinno zlikwidować takie przeszkody, jak niski poziom wiedzy i słaby rozwój umiejętności, dzięki mobilizacji głównych ekspertów operacyjnych, rzeczników ofiar oraz organizacji z całej Europy w celu określenia kluczowych kwestii i priorytetów ofiar terroryzmu oraz udzielenia skoordynowanego wsparcia ofiarom terroryzmu w wymiarze transgranicznym w celu zapewnienia właściwego podejścia skoncentrowanego na ofierze w ramach infrastruktury obsługi zgłoszeń alarmowych;

8.  jest zaniepokojony tym, że tworzenie instrumentów finansowych poza budżetem Unii mogłoby zagrozić jego jedności i pominąć procedurę budżetową, która wymaga zaangażowania Parlamentu Europejskiego i przewiduje prowadzenie przezeń kontroli;

9.  z zadowoleniem przyjmuje finansowanie Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (1,6 mld EUR) oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (0,7 mld EUR); uważa, że takie zwiększenie zasobów uwidacznia konieczność zapewnienia sprawiedliwego i przejrzystego podziału rocznych środków między poszczególne programy i cele tych funduszy; popiera ogólną sumę (3 mld EUR) przeznaczoną na stworzenie Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, nowego systemu wjazdu/wyjazdu, nowego wspólnego europejskiego systemu azylowego oraz instrumentu zapewniającego szybką i skuteczną pomoc humanitarną w sytuacjach kryzysowych w Unii;

10.  Frontex powinien udostępnić swojemu urzędnikowi ds. praw podstawowych odpowiednie zasoby i personel w celu opracowania mechanizmu zgłaszania skarg oraz dalszego rozwijania i wdrażania strategii Fronteksu w zakresie monitorowania i zapewniania ochrony praw podstawowych;

11.  podkreśla, że mimo iż zasoby budżetowe oraz liczba stanowisk dla Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej wydają się w obecnej chwili odpowiednie, konieczne będzie ścisłe monitorowanie przyszłych potrzeb tej agencji w zakresie zasobów operacyjnych oraz liczby pracowników, aby nadążały one za wymogami rzeczywistości; sugeruje podniesienie grup zaszeregowania stanowisk czasowych w celu sprostania skomplikowanemu charakterowi nowych zadań powierzonych tej agencji na mocy zmienionego rozporządzenia;

12.  stwierdza, że środki budżetowe i zasoby kadrowe EASO zaproponowane przez Komisję wychodzą naprzeciw potrzebom tego urzędu; podkreśla znaczenie, jakie ma nieobniżanie tych zasobów ani poziomu zatrudnienia, oraz fakt, że owe zasoby i poziom zatrudnienia powinny zostać zmienione, jeżeli ponownie dojdzie do sytuacji zwiększonego napływu migrantów;

13.  popiera zwiększenie budżetu skutecznych agencji działających w obszarze WSiSW, zwłaszcza tych związanych z migracją i bezpieczeństwem, oraz domaga się wyłączenia ich z unijnego celu redukcji personelu o 5 %; podkreśla, że właściwe agencje muszą mieć odpowiednie zasoby i personel, gdy ich mandaty obejmą dodatkowe zadania; z zadowoleniem przyjmuje działania Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością Europolu (EC3) na rzecz zwalczania wykorzystywania seksualnego dzieci w internecie oraz podkreśla konieczność zwiększenia zasobów ludzkich w tej dziedzinie; podkreśla konieczność odpowiedniego finansowania w celu wsparcia dostosowania Eurojustu w obliczu gwałtownie rosnącego obciążenia pracą w takich obszarach, jak walka z terroryzmem, cyberprzestępczością, handlem migrantami czy innymi formami poważnej przestępczości transgranicznej; domaga się bardziej szczegółowego uzasadnienia zwiększenia aż o 92 % (tj. 73 mln EUR) budżetu EU-LISA w odniesieniu do systemu wjazdu/wyjazdu, interoperacyjności systemów informacyjnych i przeglądu rozporządzenia dublińskiego oraz wyjaśnienia podziału środków między budżet EU-LISA a Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

14.  podkreśla, że skoordynowane podejście państw członkowskich do walki z przestępczością zorganizowaną, terroryzmem, cyberprzestępczością i innymi poważnymi przestępstwami o wymiarze transgranicznym jest ważniejsze niż kiedykolwiek; uważa, że należy przeznaczyć dodatkowe środki na szkolenia na poziomie Unii w ramach współpracy policyjnej i sądowej, w szczególności w zakresie działalności Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, oraz podkreśla, że Europol i Eurojust muszą otrzymać odpowiednie zasoby operacyjne, w tym do inwestowania w nowe technologie; podkreśla zwłaszcza zapotrzebowanie Europolu na dostęp do wystarczających zasobów ludzkich i operacyjnych; uważa, że potrzebne są dodatkowe stanowiska, między innymi w celu lepszej identyfikacji ofiar, zniszczenia zorganizowanych sieci osób dopuszczających się wykorzystania seksualnego oraz szybszego wykrywania, analizy i przekazywania materiałów związanych z wykorzystywaniem online i offline;

15.  w tym kontekście jest głęboko zaniepokojony trudną sytuację małoletnich bez opieki, ponieważ wymagają oni szczególnej pomocy, a także sytuacją młodych kobiet w trakcie kryzysu migracyjnego; podkreśla trudne warunki, w jakich żyją małoletni bez opieki w obozach dla uchodźców, narażeni na ewentualne nadużycia i nielegalny handel ludźmi, oraz wzywa do stworzenia odpowiednich narzędzi, z wykorzystaniem funduszy interwencyjnych, aby szybko poprawić obecną sytuację; uważa, że należy zwiększyć środki przeznaczane na telefony zaufania dla dzieci w celu zapobiegania zaginięciom dzieci oraz w celu ich ochrony;

16.  z zadowoleniem przyjmuje dodatkowe środki przeznaczone na rozwój europejskiej bazy danych o nowych narkotykach Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA); apeluje do Komisji, by przy planowaniu budżetu zadbała o wystarczające zasoby na rzecz EMCDDA niezbędne do realizacji planowanych zmian legislacyjnych w rozporządzeniu ustanawiającym EMCDDA, które dotyczącą systemu wczesnego ostrzegania oraz oceny ryzyka nowych substancji psychoaktywnych;

17.  wzywa Komisję do zadbania o to, by Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) dysponowała wystarczającymi zasobami pozwalającymi na wykonywanie zadań dodatkowych przekazanych jej na mocy prawodawstwa UE, w szczególności na mocy dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji (NIS) oraz w odniesieniu do zadań związanych z zapobieganiem cyberprzestępczości i zwalczaniem jej;

18.  odnotowuje zwiększenie linii budżetowej „Zagwarantowanie ochrony praw i wzmocnienie pozycji obywateli” oraz linii „Promowanie niedyskryminacji i równości”, będących częścią programu „Prawa, równość i obywatelstwo”, i oczekuje od Komisji przedstawienia nowych zaproszeń do składania wniosków, zwłaszcza w celu zapewnienia jak najwyższego poziomu ochrony praw podstawowych, w tym również w środowisku cyfrowym, oraz wspierania lokalnych podmiotów promujących demokrację, praworządność i prawa podstawowe w Unii, na przykład poprzez tworzenie organizacji przyznających dotacje na rzecz demokracji;

19.  uważa, że nie ma bezpośredniego związku między migracją a terroryzmem w Europie; domaga się nowych środków finansowych na rzecz walki z radykalizacją młodych ludzi w Unii; jest zdania, że można tego dokonać, propagując integrację i zwalczając dyskryminację, rasizm i ksenofobię; apeluje o przyznanie specjalnych środków na zwalczanie rosnącej homo-transfobii w państwach członkowskich; wzywa do wspierania projektów mających na celu wzmacnianie pozycji kobiet i dziewcząt w najbardziej problematycznych pod tym względem społecznościach;

20.  ponownie apeluje o przyznanie specjalnych środków na zwalczanie rosnącego antysemityzmu, islamofobii, afrofobii i wrogości wobec Romów w państwach członkowskich; wzywa zwłaszcza Unię, by wspierała projekty mające na celu wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt pochodzących z tych społeczności, jak zaproponowano w opinii komisji LIBE w sprawie budżetu na 2016 r.(2);

21.  podkreśla potrzebę zwiększenia budżetu Unii przeznaczonego na prowadzenie polityki równości płci i zwalczanie przemocy na tle płciowym; zwraca się do Komisji o wyjaśnienie decyzji o zmniejszeniu środków przyznanych Europejskiemu Instytutowi ds. Równości Kobiet i Mężczyzn;

22.  apeluje o wzmocnienie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii w związku z planowanym przyjęciem rozporządzenia w sprawie nowych substancji psychoaktywnych, gdyż będzie ono oznaczało nowe zadania dla Centrum;

23.  podkreśla znaczenie programu „Sprawiedliwość” dla dalszego rozwoju europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz poprawy stosowania zasady wzajemnego uznawania; wzywa Unię do wspierania szkoleń i działań uświadamiających mających na celu ułatwianie dostępu do wymiaru sprawiedliwości wszystkim Europejczykom, a także propagowanie i wspieranie praw ofiar, w szczególności ofiar handlu ludźmi i przemocy na tle płciowym;

24.  apeluje, by nie uzależniać przyznawania unijnych funduszy rozwojowych i pomocy humanitarnej od zdolności lub gotowości krajów partnerskich do współpracy w zakresie kontroli migracji, np. poprzez klauzulę o readmisji;

25.  podkreśla, że nie można wspierać projektów niezgodnych z prawami podstawowymi migrantów ani tych sankcjonujących reżimy dyktatorskie;

26.  wzywa Komisję do zadbania o to, by środki, jakimi dysponują oba fundusze na rzecz spraw wewnętrznych, zostały przydzielone różnym obszarom polityki w sposób w pełni uwzględniający zobowiązania Unii i państw członkowskich do ochrony migrantów i zagwarantowania im praw człowieka. Projekty, które są sprzeczne z prawami podstawowymi migrantów, nie powinny otrzymywać wsparcia. Jednocześnie należy wykorzystać finansowanie Unii, aby aktywnie wspierać podejście do migracji oparte na prawach migrantów.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

31.8.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

43

6

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Jan Philipp Albrecht, Heinz K. Becker, Michał Boni, Caterina Chinnici, Rachida Dati, Frank Engel, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Monika Flašíková Beňová, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Jussi Halla-aho, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Sophia in ‘t Veld, Barbara Kudrycka, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Monica Macovei, Roberta Metsola, Claude Moraes, Soraya Post, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Traian Ungureanu, Marie-Christine Vergiat, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Anna Maria Corazza Bildt, Gérard Deprez, Angelika Mlinar, Emilian Pavel, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Barbara Spinelli, Kazimierz Michał Ujazdowski, Daniele Viotti, Axel Voss

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Amjad Bashir, Fabio Massimo Castaldo, Daniel Dalton, Jørn Dohrmann, Elisabetta Gardini, Danuta Jazłowiecka, Georg Mayer, Maria Noichl, Keith Taylor, Marco Valli

(1)

ust. 12 opinii PE w sprawie budżetu na 2015 r.

(2)

ust. 12 opinii PE w sprawie budżetu na 2016 r.


OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych (6.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: György Schöpflin

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Konstytucyjnych zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.   przyjmuje do wiadomości proponowany przez Komisję wzrost środków w dziale 3 o 5,4% w środkach na zobowiązania i 25,1% w środkach na płatności w stosunku do budżetu na 2016 r.; wyraża zadowolenie, że wzrost ten oznacza przekroczenie kwoty pierwotnie zaprogramowanej na ten rok o 1,8 mld EUR, aby sprostać wyzwaniom migracyjnym; zwraca uwagę, że Komisja nie pozostawia żadnego marginesu w dziale 3 i proponuje mobilizację instrumentu elastyczności w wysokości 530 mln EUR oraz wykorzystanie marginesu na nieprzewidziane wydatki w postaci zobowiązań na kwotę 1164,4 mln EUR, aby móc reagować na obecny kryzys w dziedzinie azylu i migracji;

2.  z zadowoleniem przyjmuje w szczególności proponowane podniesienie – w porównaniu z budżetem na 2016 r. – środków na zobowiązania o 4,3% oraz środków na płatności o 10,7% z przeznaczeniem na program Europa dla Obywateli, gdyż w ramach tego programu wspiera się aktywność obywatelską i demokratyczną na szczeblu Unii oraz zaangażowanie ze strony ludzi młodych i osób w starszym wieku w Unii, a także pomaga obywatelom w zrozumieniu Unii, jej strategii politycznych, historii i różnorodności;

3.  zwraca uwagę, że Komisja proponuje 840 000 EUR w środkach na zobowiązania w postaci odrębnej linii budżetowej przeznaczonej na europejską inicjatywę obywatelską, którą to linię utworzono w ubiegłym roku, a także wskazuje na potrzebę wystarczających środków finansowych na promocję korzystania z tego instrumentu, gdyż jest on znakomitym narzędziem demokracji uczestniczącej;

4.   podkreśla znaczenie dalszego rozwoju narzędzi służących szerzeniu idei administracji elektronicznej, e-rządzenia, głosowania drogą elektroniczną, partycypacji elektronicznej, a także promowania obywatelstwa cyfrowego i praw wynikających z obywatelstwa Unii poprzez działania w zakresie obywatelstwa online, które mają korzystny wpływ na przejrzystość, odpowiedzialność, chęć do współpracy, zaangażowanie, dyskusje, inkluzywizm, dostępność, uczestnictwo, pomocniczość i spójność społeczną;

5.  wyraża zadowolenie z powodu podniesienia w 2017 r. środków finansowych na działania komunikacyjne przedstawicielstw Komisji, dialog z obywatelami i działania w ramach partnerstwa do kwoty 17,036 mln EUR w środkach na zobowiązania i 14,6 mln EUR w środkach na płatności, ponieważ chodzi tu o inicjatywy mające na celu dotarcie do obywateli europejskich, zdobycie ich zaufania i poprawę ich zrozumienia polityki i strategii politycznych Unii;

6.  podkreśla potrzebę udostępnienia wspólnemu sekretariatowi rejestru służącego przejrzystości wystarczających i odpowiednich środków administracyjnych i finansowych, aby mógł on realizować zadania powierzone mu po przyjęciu nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie rejestru służącego przejrzystości.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

5.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Mercedes Bresso, Fabio Massimo Castaldo, Richard Corbett, Danuta Maria Hübner, Ramón Jáuregui Atondo, Constance Le Grip, Jo Leinen, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Paulo Rangel, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Barbara Spinelli, Josep-Maria Terricabras, Kazimierz Michał Ujazdowski, Rainer Wieland

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Gerolf Annemans, Pervenche Berès, Charles Goerens, Jérôme Lavrilleux, Viviane Reding, Helmut Scholz

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Claudiu Ciprian Tănăsescu


OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (6.9.2016)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

(2016/2047(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Viorica Dăncilă

WSKAZÓWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze, że zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu, Rady i Komisji z listopada 2013 r. roczne procedury budżetowe powinny obejmować elementy uwzględniające problematykę płci; mając na uwadze, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci nie było konsekwentnie stosowane przez żadną z instytucji UE;

B.  mając na uwadze, że program Dafne odgrywał podstawową rolę w zwalczaniu przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet w UE, gdyż finansowano z niego kampanie uświadamiające i projekty skierowane do osób najbardziej zagrożonych, a Parlament wielokrotnie wzywał do zapewnienia jak najlepszego wyeksponowania programów Dafne;

C.  mając na uwadze, że Parlament apelował w przeszłości o zwiększenie liczby pracowników Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), aby mógł on wykonywać swoje nowe, dodatkowe zadania jako europejskie centrum monitorowania przemocy na tle płciowym;

D.  mając na uwadze, że z powodu recesji gospodarczej w 2008 r. państwa członkowskie częściej stosowały środki oszczędnościowe w celu ustabilizowania gospodarki;

1.  z zadowoleniem przyjmuje uwzględnianie równości płci jako przekrojowego celu politycznego budżetu UE w unijnych funduszach i programach; przypomina, że decyzje o wydatkowaniu środków i decyzje dotyczące przychodów mają inny wpływ na kobiety niż na mężczyzn; podkreśla wobec tego, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci to kluczowe narzędzie służące zwalczaniu nierówności płci; wzywa do przyjęcia zasady sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci zarówno w strategiach unijnych, jak i krajowych w celu skuteczniejszego promowania równości płci, co obejmuje wymierne przydziały budżetowe, oceny wpływu w aspekcie płci dotyczące różnych skutków decyzji o wydawaniu środków w odniesieniu do kobiet i mężczyzn oraz wskaźniki wyników, aby zaradzić brakowi równowagi między mężczyznami i kobietami; apeluje również o jak najwyższy poziom przejrzystości w odniesieniu do funduszy przeznaczanych na zagadnienia dotyczące równości płci;

2.  apeluje o wykorzystanie programu „budżetu ukierunkowanego na wyniki” jako okazji do zadbania o to, aby każde euro wydawane z budżetu było źródłem zintegrowanych korzyści w dziedzinie równości płci;

3.  podkreśla, że miejsca pracy, wzrost i inwestycje pozostają nadrzędnym priorytetem budżetu UE na rok 2017; zwraca uwagę na obecne cele strategii „Europa 2020” związane z aspektem płci, a mianowicie cele dotyczące wzrostu poziomu zatrudnienia kobiet z obecnych zaledwie 63,5 % do 75 %, zrównania wynagrodzeń kobiet i mężczyzn, uzyskania równości płci wśród członków parlamentów narodowych oraz równej liczby kobiet w zarządach dużych przedsiębiorstw, przy czym do osiągnięcia każdego z tych celów wciąż jest nam daleko;

4.  podkreśla potrzebę wystarczającego finansowania – w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych – środków promujących i wspierających dobrej jakości edukację, szanse na zatrudnienie i tworzenie miejsc pracy dla kobiet i dziewcząt, aby zwiększyć ich szanse na dobrej jakości oferty zatrudnienia, ustawicznego kształcenia, przygotowania zawodowego lub praktyki zawodowej; zwraca uwagę, że należy przeznaczać więcej środków dla kobiet i dziewcząt pragnących podjąć własną działalność gospodarczą, a także na rzecz przedsiębiorczości;

5.  apeluje o przeznaczanie środków z funduszy unijnych na wspieranie praw kobiet i równouprawnienia płci poprzez kształcenie, usługi zdrowotne, zwłaszcza usługi w zakresie praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, wzmacnianie pozycji dziewcząt oraz reprezentację polityczną kobiet;

6.  apeluje o wykorzystanie w ramach budżetu na 2017 r. Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych oraz Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w celu finansowania dostępnych, przystępnych i dobrej jakości placówek opieki tam, gdzie ich brakuje, aby umożliwić osiągnięcie celów barcelońskich oraz równowagi między życiem zawodowym a prywatnym;

7.  podkreśla, że segregacja płciowa jest jedną z najważniejszych przyczyn zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć w UE (16,1 % w 2014 r.), a w konsekwencji – średniego zróżnicowania emerytur w UE (40,2 % w 2014 r.); wobec tego zauważa, że należy przeznaczyć więcej środków na zwiększanie udziału kobiet w sektorach, w których ich odsetek jest obecnie stosunkowo niski, takich jak nauka, technologie, inżynieria, matematyka i ICT, gdyż w ten sposób możliwe jest wyeliminowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, podniesienie stopnia niezależności ekonomicznej kobiet oraz poprawienie ich sytuacji na rynku pracy;

8.  zwraca uwagę, że kryzys finansowy doprowadził do ograniczenia usług i świadczeń publicznych w państwach członkowskich; zauważa, że cięcia te w największym stopniu dotyczą kobiet; podkreśla bardziej niestabilną sytuację finansową z powodu niestandardowych form zatrudnienia i umów na czas określony oraz zauważa, że więcej kobiet w starszym wieku i samotnych matek żyje w ubóstwie; wobec tego apeluje o to, aby w ramach budżetu na rok 2017 sięgnąć po środki EFS we wszystkich państwach członkowskich poprzez inwestowanie w środki umożliwiające osiągnięcie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, tak aby więcej kobiet mogło podejmować pracę i poprawić swoją sytuację społeczno-ekonomiczną; apeluje o konsekwentne sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci;

9.  zauważa, że budżet na 2017 r. stara się zapewnić skuteczną reakcję europejską na wyzwanie związane z migracją; podkreśla potrzebę przydzielenia środków na udzielanie uchodźczyniom i kobietom starającym się o azyl w UE specjalnej pomocy i na promowanie integracji tych kobiet, zapewnianie im opieki medycznej, w tym dostępu do bezpiecznej aborcji dla kobiet i dziewcząt będących ofiarami gwałtu podczas konfliktów zbrojnych, a także monitorowanie ich sytuacji w UE, co obejmuje szkolenia w zakresie umiejętności, elastyczne kursy językowe, edukację, opiekę zdrowotną oraz dobrej jakości placówki opieki nad dziećmi, aby pomóc tym kobietom zintegrować się w przyjmujących je krajach; uważa, że należy w szczególności zapewnić dostosowane udogodnienia w celu stworzenia odpowiedniej przestrzeni dla matek i dzieci, a specjalną opieką należy objąć kobiety i dziewczęta będące ofiarami przemocy, w tym praktyki okaleczania narządów płciowych;

10.  ubolewa nad tym, że program Dafne nie jest już uważany za pełnoprawny obszar wydatków; z zadowoleniem przyjmuje niewielki wzrost w planowanych przydziałach dla celu związanego z programem Dafne w ramach programu „Prawa, równość i obywatelstwo”; przypomina, że planowane przydziały nie osiągają poziomu poprzedniego okresu programowania; ponawia swój apel o wystarczające wsparcie finansowe dla Dafne i o wystarczające wyeksponowanie tego programu, a także o to, by przyznane środki zostały wykorzystane w pełni i skutecznie; podkreśla, jak ważne jest, aby fundusze z programu Dafne w sposób przejrzysty docierały do organizacji powstających w państwach członkowskich w wyniku inicjatyw oddolnych i posiadających fachową wiedzę w dziedzinie współpracy z ofiarami i osobami zagrożonymi oraz proaktywnych kampanii uświadamiających;

11.  apeluje o zintensyfikowanie działań koncentrujących się bezpośrednio na grupach kobiet znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, inwestowanie w wysokiej jakości usługi publiczne, a w szczególności zagwarantowanie odpowiedniego świadczenia wysokiej jakości usług opieki nad dziećmi, osobami starszymi oraz opieki nad innymi osobami niesamodzielnymi, a także domaga się prawdziwej przejrzystości budżetowej w odniesieniu do funduszy przeznaczanych na strategie polityczne w zakresie równouprawnienia płci (EFS, PROGRESS, Dafne);

12.  apeluje o przyjmowanie strategii na rzecz skuteczniejszej promocji równości kobiet i mężczyzn; podkreśla konieczność przeznaczania większych środków finansowych na zwalczanie wszelkich form przemocy i dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt;

13.  ubolewa nad proponowanym ograniczeniem liczby pracowników EIGE; ponownie wzywa do przyznania EIGE dodatkowych środków finansowych i zasobów kadrowych, aby mógł wykonywać swoje nowe, dodatkowe zadania jako europejskie centrum monitorowania przemocy na tle płciowym, zgodnie z apelem Parlamentu Europejskiego;

14.  wyraża ubolewanie z powodu proponowanych cięć środków na pomoc humanitarną (HUMA) i współpracę w zakresie rozwoju (DCI – instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju), gdyż dziedziny te są szczególnie ważne z perspektywy kobiet i równości płci.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

1.9.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

17

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Beatriz Becerra Basterrechea, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Iratxe García Pérez, Mary Honeyball, Elisabeth Köstinger, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Angelika Mlinar, Angelika Niebler, Maria Noichl, Margot Parker, Marijana Petir, João Pimenta Lopes, Terry Reintke, Liliana Rodrigues, Jordi Sebastià, Ernest Urtasun, Anna Záborská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Clare Moody, Julie Ward

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Emilian Pavel


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

11.10.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

29

7

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Jonathan Arnott, Jean Arthuis, Richard Ashworth, Reimer Böge, Lefteris Christoforou, Jean-Paul Denanot, Gérard Deprez, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Esteban González Pons, Ingeborg Gräßle, Iris Hoffmann, Monika Hohlmeier, Bernd Kölmel, Zbigniew Kuźmiuk, Vladimír Maňka, Ernest Maragall, Siegfried Mureşan, Jan Olbrycht, Urmas Paet, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Patricija Šulin, Eleftherios Synadinos, Indrek Tarand, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Daniele Viotti, Auke Zijlstra

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Afzal Khan, Claudia Țapardel, Derek Vaughan

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lynn Boylan, Edouard Ferrand

Informacja prawna