Διαδικασία : 2016/2087(IMM)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0297/2016

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0297/2016

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 25/10/2016 - 5.6
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2016)0396

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 721kWORD 58k
17.10.2016
PE 589.182v02-00 A8-0297/2016

σχετικά με την αίτηση για την υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών της Jane Collins

(2016/2087(IMM))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγητής: Tadeusz Zwiefka

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την αίτηση για την υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών της Jane Collins

(2016/2087(IMM))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση της Jane Collins, της 3ης Μαΐου 2016, που ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια στις 11 Μαΐου 2016 σχετικά με την υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών της σε συνάρτηση με αστική δίκη που εκκρεμεί εις βάρος της ενώπιον του Queen’s Bench Division of the High Court στο Λονδίνο (υπόθεση αριθ. HQ14DO4882),

–  έχοντας ακούσει τον James Carver, που εκπροσώπησε την Jane Collins, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 12 Μαΐου 1964, 10 Ιουλίου 1986, 15 και 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011 και 17 Ιανουαρίου 2013(1),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2 και τα άρθρα 7 και 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A8-0297/2016),

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Jane Collins έχει ζητήσει την υπεράσπιση των κοινοβουλευτικών προνομίων και ασυλιών της σε συνάρτηση με αστική δίκη που εκκρεμεί εις βάρος της ενώπιον του Queen’s Bench Division of the High Court στο Λονδίνο·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, κατ’ αρχάς, η αίτηση αφορά την υπεράσπιση του δικαιώματος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, βάσει του άρθρου 7 του Πρωτοκόλλου, να μην υπόκεινται σε διοικητικούς ή άλλους περιορισμούς όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία τους κατά τη μετάβασή τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή την επιστροφή τους από αυτό·

Γ.  Λαμβάνοντας υπόψη ότι το τμήμα αυτό της αίτησης αφορά το γεγονός ότι η Jane Collins υποστηρίζει ότι η μετάβασή της στις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου έχει παρεμποδισθεί από τον προγραμματισμό της δικαστικής διαδικασίας που εκκρεμεί εις βάρος της·

Δ.  λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι το άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου δεν εφαρμόζεται σε περιορισμούς που απορρέουν από δικαστικές διαδικασίες, δεδομένου ότι για αυτές ισχύουν οι ειδικές διατάξεις των άρθρων 8 και 9 του Πρωτοκόλλου(2), και, ως εκ τούτου, η αίτηση για την υπεράσπιση της βουλευτικής ασυλίας είναι απαράδεκτη σύμφωνα με το άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου·

E.  λαμβάνοντας κατά δεύτερο λόγο υπόψη ότι η αίτηση αφορά την υπεράσπιση του δικαιώματος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, βάσει του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου, να μην υπόκεινται σε οιαδήποτε μορφή έρευνας, κράτησης ή δίωξης σε συνάρτηση με γνώμες εκφρασθείσες ή ψήφους δοθείσες από αυτούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το εν λόγω τμήμα της αίτησης αφορά το γεγονός ότι εις βάρος της Jane Collins έχει ασκηθεί αγωγή αποζημίωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης διευρυμένης αποζημίωσης, για φερόμενη συκοφαντική δυσφήμιση, καθώς και αγωγή παραλείψεως προκειμένου να μην επαναλάβει τις εγκαλούμενες δηλώσεις·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση αφορά κατηγορίες που διατύπωσε η Jane Collins σε ένα κομματικό συνέδριο·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η βουλευτική ασυλία που αναγνωρίζεται από το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου εφαρμόζεται για γνώμες που έχουν εκφράσει οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόνο στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δηλώσεις βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκτός των χώρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θεωρούνται ότι έχουν διατυπωθεί κατά την άσκηση των καθηκόντων τους μόνον εφόσον συνιστούν υποκειμενική εκτίμηση, η οποία συνδέεται άμεσα και προδήλως με την άσκηση των καθηκόντων αυτών(3)·

Ι.  λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι δεν υφίσταται άμεση και προφανής σχέση μεταξύ των εγκαλούμενων δηλώσεων και των καθηκόντων της Jane Collins ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι αυτές δεν σχετίζονται με τη δραστηριότητά της ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά έχουν διατυπωθεί στο πλαίσιο ενός εθνικού πολιτικού διαλόγου·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εγκαλούμενες δηλώσεις δεν καλύπτονται, συνεπώς, από το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου·

1.  αποφασίζει να μην υπερασπισθεί τα προνόμια και τις ασυλίες της Jane Collins·

2.  Αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου καθώς και στον αξιότιμο δικαστή Warby.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

I. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Κατά τη συνεδρίαση της 11ης Μαΐου 2016, ο Πρόεδρος ανακοίνωσε, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, ότι έχει λάβει αίτηση της Jane Collins για την υπεράσπιση της ασυλίας της με ημερομηνία 3 Μαΐου 2016.

Η αίτηση έχει ως εξής:

«Ζητώ με τον προσήκοντα σεβασμό από το Κοινοβούλιο να υπερασπίσει:

1. την ασυλία μου σύμφωνα με το άρθρο 8 (απόλυτη ασυλία) και

2. την ελευθερία μου να κυκλοφορώ ελεύθερα προκειμένου να συμμετέχω στις εργασίες του Κοινοβουλίου και να ασκώ τα καθήκοντά μου.

Εις βάρος μου έχει κινηθεί μια διαδικασία επειδή εξέφρασα τη γνώμη μου υπό την ιδιότητά μου ως βουλευτής του Κοινοβουλίου αυτού και στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων μου. Η λήψη μέτρων εις βάρος ενός βουλευτή για τη γνώμη που έχει εκφράσει και η οποία άπτεται ζητημάτων που ενδιαφέρουν την κοινή γνώμη και στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων του θίγει την ακεραιότητα του Κοινοβουλίου ως δημοκρατικής νομοθετικής συνέλευσης.

Η αρμόδια αρχή δεν έχει υποβάλει αίτηση για την άρση των προνομίων και ασυλιών ενός βουλευτή του Κοινοβουλίου.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής έχω καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να συνεργαστώ με τα αγγλικά δικαστήρια και τους έχω καταστήσει γνωστό το ρόλο μου ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εκπρόσωπο των πολιτών της εκλογικής μου περιφέρειας. Ωστόσο, τα εμπλεκόμενα μέρη αρνούνται να αναγνωρίσουν τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις μου να συμμετέχω στις εργασίες του Κοινοβουλίου καθώς και στις συνεδριάσεις της Ολομελείας. Στο πλαίσιο της τρέχουσας διαδικασίας αυτό παρουσιάστηκε μάλιστα και ως επιβαρυντικός παράγων.

Επιπλέον καταβλήθηκαν προσπάθειες να περιοριστούν οι μετακινήσεις μου προς και από το Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο υπό την απειλή μιας δικαστικής διαταγής

Σας ζητώ επίσης προσωπικά να καταστήσετε σαφή την εφαρμογή της ασυλίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, για ένα βρετανό βουλευτή του Κοινοβουλίου. Σύμφωνα με το άρθρο 9 τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν των ιδίων προνομίων και ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο το προνόμιο αυτό ισχύει μόνο στους χώρους του ανακτόρου του Westminster. Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν έχουν το δικαίωμα να ασκούν τα καθήκοντά τους στο ανάκτορο του Westminster. Στην περίπτωσή μου το Westminster βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από την κοινοβουλευτική εκλογική περιφέρεια που εκπροσωπώ.

Στο πλαίσιο της δικαστικής διαδικασίας που έχει κινηθεί εις βάρος μου αναγνωρίστηκε ότι η γνώμη που εξέφρασα στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων μου ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μεταδόθηκε από το Κανάλι της Βουλής του Ηνωμένου Βασιλείου στους χώρους του ανακτόρου του Westminster.

Η βασική κατηγορία στο πλαίσιο της δικαστικής διαδικασίας που εκκρεμεί εις βάρος μου έγκειται στο ότι η γνώμη που εξέφρασα και που μεταδόθηκε φέρεται να έχει βλάψει την τιμή και την υπόληψη των εναγόντων εντός του Westminster.

Σας παρακαλώ να καταστήσετε σαφή τα ακόλουθα:

1. Το καθεστώς μιας μετάδοσης σε έναν προστατευόμενο χώρο σύμφωνα με το άρθρο 9 και

2. Ποιο είναι το καθεστώς των βρετανών βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι οποίοι στερούνται στην πράξη το δικαίωμα να ασκούν το προνόμιο αυτό;»

Σύμφωνα με την τροποποιημένη βάση της αγωγής με διαταγή του Δικαστή Warby της 29ης Απριλίου 2015, στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 στο συνέδριο του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) στο Doncaster η κ. Collins διετύπωσε, δημοσιοποίησε και μερίμνησε για τη διάδοση στα μέσα ενημέρωσης και στο ευρύτερο κοινό (συμπεριλαμβανομένης μιας απευθείας μετάδοσης της εκδήλωσης στο τηλεοπτικό κανάλι του Κοινοβουλίου του BBC) συκοφαντικούς και δυσφημιστικούς ισχυρισμούς εις βάρος των εναγόντων βουλευτών του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σύμφωνα με την προαναφερθείσα βάση της αγωγής, η κ. Collins ισχυρίστηκε ότι οι ενάγοντες γνώριζαν πολλές λεπτομέρειες σχετικά με την σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών που έλαβε χώρα στο Rotherham για μια περίοδο δεκαέξι ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας εκτιμάται ότι 1.400 παιδιά βιάσθηκαν, χτυπήθηκαν, αναγκάσθηκαν να καταναλώσουν αλκοόλ και ναρκωτικά και απειλήθηκαν με άσκηση βίας από άνδρες ασιατικής καταγωγής, και παρόλ’ αυτά επέλεξαν σκοπίμως να μην παρέμβουν αλλά να επιτρέψουν να συνεχισθεί η κακοποίηση, ότι ενήργησαν κατ’ αυτόν τον τρόπο για λόγους πολιτικής ορθότητας, πολιτικής δειλίας και πολιτικής ιδιοτέλειας και ότι κατέστησαν κατ’ αυτόν τον τρόπο ένοχοι παραπτωμάτων τόσο σοβαρών που είχαν ή θα έπρεπε να έχουν αξιόποινο χαρακτήρα, δεδομένου ότι αυτά συνιστούσαν συνέργεια και ηθική αυτουργία και καθιστούσαν τους ενάγοντες εξίσου ενόχους με τους δράστες.

Οι ενάγοντες ζητούν αποζημίωση, συμπεριλαμβανομένης διευρυμένης αποζημίωσης, για συκοφαντική δυσφήμιση καθώς και παράλειψη κάθε περαιτέρω δημοσιοποίησης.

Η κ. Collins κλήθηκε από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων για να ακουσθεί αλλά επέλεξε να εκπροσωπηθεί από τον Jim Carver, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

II. ΟΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

(α) Οι Συνθήκες

Πρωτόκολλο αριθ. 7 προσαρτημένο στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Άρθρο 7

Περιορισμοί διοικητικής ή άλλης φύσεως δεν επιβάλλονται στην ελεύθερη μετακίνηση των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όταν μεταβαίνουν στον τόπο συνεδριάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή όταν επιστρέφουν από αυτόν.

Στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παρέχονται, όσον αφορά τους τελωνειακούς και συναλλαγματικούς ελέγχους:

(α) από τη δική τους κυβέρνηση, οι αυτές διευκολύνσεις που παρέχονται στους ανωτέρους υπαλλήλους οι οποίοι μεταβαίνουν στο εξωτερικό για επίσημη πρόσκαιρη αποστολή,

(β) από τις κυβερνήσεις των άλλων κρατών μελών, οι αυτές διευκολύνσεις που παρέχονται στους αντιπροσώπους αλλοδαπών κυβερνήσεων που ευρίσκονται σε επίσημη πρόσκαιρη αποστολή.

Άρθρο 8

Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε έρευνα, κράτηση ή δίωξη για γνώμη ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Άρθρο 9

Κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα μέλη του απολαύουν:

(α) εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους,

(β) εντός της επικρατείας άλλων κρατών μελών της εξαιρέσεως από κάθε μέτρο κρατήσεως και κάθε δικαστική δίωξη.

Η ασυλία τους καλύπτει επίσης όταν μεταβαίνουν στον τόπο συνεδριάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή όταν επιστρέφουν από αυτόν.

Επίκληση της ασυλίας δεν δύναται να γίνει στην περίπτωση αυτοφώρου εγκλήματος και ούτε δύναται να εμποδίσει την άσκηση του δικαιώματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να άρει την ασυλία ενός από τα μέλη του.

(β) Η σχετική νομολογία του Δικαστηρίου

Mote v Parliament(4)

48 Το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, του Πρωτοκόλλου έχει ως συνέπεια να απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν, ιδίως με την ακολουθούμενη από αυτά πρακτική στον τομέα της φορολογίας, διοικητικούς περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία των μελών του Κοινοβουλίου (απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 1981, 208/80, Bruce of Donington, Συλλογή 1981, σ. 2205, σκέψη 14). Όπως διευκρινίζεται με την ίδια διάταξη, με το προνόμιο αυτό σκοπείται να διασφαλίζεται η εκ μέρους των μελών του Κοινοβουλίου άσκηση της ελευθερίας τους να μεταβαίνουν στον τόπο συνεδριάσεως του Κοινοβουλίου και να επιστρέφουν από αυτόν.

49 Πάντως, προέχει η υπόμνηση ότι, μολονότι δεν απαριθμούνται εξαντλητικώς στο άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, του Πρωτοκόλλου, το οποίο αναφέρεται στους περιορισμούς διοικητικής ή «άλλης» φύσεως, οι εν λόγω περιορισμοί δεν περιλαμβάνουν τους αναφερόμενους σε δικαστικές διώξεις, καθόσον οι τελευταίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, το οποίο προσδιορίζει το νομικό καθεστώς των ασυλιών, πλην του συγκεκριμένου πεδίου σε περίπτωση γνώμης ή ψήφου δοθείσας κατά την άσκηση των καθηκόντων των βουλευτών, όπως προβλέπει το άρθρο 8. Πράγματι, οι δικαστικές διώξεις αναφέρονται ρητώς στο άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β΄, του Πρωτοκόλλου μεταξύ εκείνων από τις οποίες εξαιρείται το μέλος του Κοινοβουλίου εντός της επικρατείας οποιουδήποτε άλλου κράτους μέλους εκτός του δικού του, καθ’ όλη τη διάρκεια των συνόδων του Κοινοβουλίου. Ομοίως, σύμφωνα με το άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α΄, του Πρωτοκόλλου, το μέλος του Κοινοβουλίου απολαύει, κατά το αυτό χρονικό διάστημα, εντός της επικρατείας της χώρας του, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους, ορισμένες από τις οποίες προστατεύουν τους εθνικούς βουλευτές από ποινικές διώξεις των οποίων θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο. Τέλος, το άρθρο 9, δεύτερο εδάφιο, προβλέπει ότι η ασυλία καλύπτει τα μέλη του Κοινοβουλίου και όταν αυτά μεταβαίνουν στον τόπο συνεδριάσεως του Κοινοβουλίου ή επιστρέφουν από αυτόν. Το ότι υφίσταται η ανωτέρω διάταξη, η οποία, όπως το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, του Πρωτοκόλλου, προστατεύει τα μέλη του Κοινοβουλίου από τις προσβολές κατά της ελευθερίας τους να μετακινούνται, επιβεβαιώνει ότι οι παρατιθέμενοι με την ως άνω διάταξη περιορισμοί δεν περιλαμβάνουν το σύνολο των πιθανών προσβολών της ελε υθερίας μετακινήσεως των μελών του Κοινοβουλίου και ότι, όπως προκύπτει από τις προεξετασθείσες διατάξεις του άρθρου 9, οι δικαστικές διώξεις πρέπει να λογίζονται ως εμπίπτουσες στο νομικό καθεστώς που εγκαθιδρύει το άρθρο αυτό.

50 Έτσι, το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου σκοπεί στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των μελών του Κοινοβουλίου, αποτρέποντας το ενδεχόμενο να ασκούνται πιέσεις, συνιστάμενες σε απειλές συλλήψεως ή σε δικαστικές διώξεις, κατά των βουλευτών κατά τη διάρκεια των συνόδων του Κοινοβουλίου (διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 2ας Μαΐου 2000, T-17/00 R, Rothley κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 2000, σ. II2085, σκέψη 90).

51 Το άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου έχει ως αποστολή την προστασία των μελών του Κοινοβουλίου κατά των περιορισμών, πλην των δικαστικών, της ελευθερίας τους να μετακινούνται.

Ποινική δίωξη εις βάρος του Aldo Patriciello(5)

[A] δήλωση πραγματοποιηθείσα από ένα βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκτός του οργάνου αυτού και η οποία έχει ως αποτέλεσμα την άσκηση ποινικής δίωξης στο κράτος μέλος καταγωγής του λόγω διατύπωσης ψευδών κατηγοριών δεν συνιστά γνώμη δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων του, καλυπτόμενη από την ασυλία που παρέχεται με τη διάταξη αυτή, εκτός εάν η δήλωση αποτελεί υποκειμενική αξιολόγηση που έχει άμεση και προφανή σύνδεση με την άσκηση των καθηκόντων αυτών. Εναπόκειται στο παραπέμπον δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσον πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις στην υπόθεση που εκκρεμεί στην κύρια δίκη.

(γ) Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Άρθρο 6

Άρση της βουλευτικής ασυλίας

1. Το Κοινοβούλιο, κατά την άσκηση των εξουσιών του σχετικά με τα προνόμια και τις ασυλίες, ενεργεί με σκοπό τη διατήρηση της ακεραιότητάς του ως δημοκρατικής νομοθετικής συνέλευσης και τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των βουλευτών του κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Κάθε αίτηση για άρση της ασυλίας αξιολογείται σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8 και 9 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τις αρχές που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 7

Υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών

3. Αίτηση για την υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών βουλευτή δεν είναι παραδεκτή εάν έχει ήδη ληφθεί αίτηση για την άρση ή την υπεράσπιση της ασυλίας του βουλευτή αυτού όσον αφορά την ίδια νομική διαδικασία, είτε έχει ληφθεί απόφαση κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης υπεράσπισης είτε όχι.

4. Αίτηση για την υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών βουλευτή δεν εξετάζεται περαιτέρω εάν ληφθεί αίτηση για την άρση της ασυλίας του βουλευτή αυτού όσον αφορά την ίδια νομική διαδικασία.

5. Στις περιπτώσεις που έχει ληφθεί απόφαση για τη μη υπεράσπιση των προνομίων και ασυλιών βουλευτή, ο βουλευτής δύναται να υποβάλει αίτηση για την επανεξέταση της απόφασης υποβάλλοντας νέα στοιχεία. Η αίτηση επανεξέτασης δεν είναι παραδεκτή εάν έχει ασκηθεί προσφυγή κατά της απόφασης βάσει του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή εάν ο Πρόεδρος κρίνει ότι τα υποβληθέντα νέα στοιχεία δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένα ώστε να δικαιολογείται η επανεξέταση.

(β) Οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, με το προνόμιο της ελευθερίας του λόγου προστατεύονται όσα λέγονται κατά τις συζητήσεις και στα δύο νομοθετικά σώματα. Στο άρθρο 9 της Διακήρυξης Δικαιωμάτων του 1689 ορίζεται ότι: «η ελευθερία του λόγου και οι συζητήσεις και διαδικασίες στο Κοινοβούλιο δεν αποτελούν αντικείμενο προσφυγής ή ελέγχου ενώπιον δικαστηρίου ή σε χώρο εκτός του Κοινοβουλίου») Η λέξη «διαδικασίες» ερμηνεύεται ευρέως και σημαίνει όσα λέγονται και πράττονται στις επίσημες διαδικασίες και των δύο νομοθετικών σωμάτων ή των επιτροπών τους, συμπεριλαμβανομένων των συζητήσεων, των επιστολών και άλλων εγγράφων που συνδέονται άμεσα με τις διαδικασίες αυτές. Ωστόσο, βουλευτική ασυλία δεν υφίσταται για όσα λέγονται εκτός του Κοινοβουλίου(6).

II. ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

(α) Άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου

Η κ. Collins υποστηρίζει ότι η εις βάρος της δικαστική διαδικασία την εμπόδισε να συμμετάσχει στις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου, πράγμα το οποίο είναι αντίθετο με το άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου.

Από την απόφαση στην υπόθεση Mote είναι, ωστόσο, σαφές ότι το άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου δεν εφαρμόζεται για περιορισμούς λόγω δικαστικών διαδικασιών, δεδομένου ότι αυτές διέπονται από τις ειδικές διατάξεις των άρθρων 8 και 9 του Πρωτοκόλλου.

Η αίτηση για την υπεράσπιση της βουλευτικής ασυλίας είναι, συνεπώς, απαράδεκτη σύμφωνα με το άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου.

(β) Άρθρο 8 του πρωτοκόλλου

Επιβάλλεται επίσης να εξετασθεί η απαλλαγή των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου, από κάθε μορφή έρευνας, κράτησης ή δίωξης σε συνάρτηση με γνώμες εκφρασθείσες ή ψήφους δοθείσες από αυτούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Το τμήμα αυτό της αίτησης σχετίζεται με το γεγονός ότι εις βάρος της Jane Collins έχει ασκηθεί αστική αγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο για αποζημίωση, συμπεριλαμβανομένης διευρυμένης αποζημίωσης, για φερόμενη συκοφαντική δυσφήμιση, καθώς και αγωγή παραλείψεως προκειμένου να μην επαναλάβει τις εγκαλούμενες δηλώσεις.

Η αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση αφορά τις κατηγορίες που διατύπωσε η Jane Collins σε μια ομιλία σε συνέδριο του κόμματος, οι οποίες δημοσιοποιήθηκαν στα μέσα ενημέρωσης και περιήλθαν σε γνώση του ευρύτερου κοινού, συμπεριλαμβανομένης της απευθείας μετάδοσης της εκδήλωσης στο τηλεοπτικό κανάλι του Κοινοβουλίου του BBC).

Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι η βουλευτική ασυλία που αναγνωρίζεται από το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου εφαρμόζεται για γνώμες εκφρασθείσες από τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόνο στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι δηλώσεις βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκτός των χώρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θεωρούνται ότι έχουν διατυπωθεί στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους μόνον εφόσον αυτές συνιστούν υποκειμενική εκτίμηση που έχει άμεση και προφανή συνάρτηση με την άσκηση των καθηκόντων αυτών(7). Δεν υπάρχει, ωστόσο, άμεση και προφανής συνάρτηση μεταξύ των εγκαλούμενων δηλώσεων και των καθηκόντων της κ. Collins ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι αυτές δεν αφορούν τη δραστηριότητά της ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά διατυπώθηκαν στο πλαίσιο ενός εθνικού πολιτικού διαλόγου.

Οι εγκαλούμενες δηλώσεις δεν καλύπτονται, συνεπώς, από το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου.

(γ) Άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου

Η κ. Collins φαίνεται να υπονοεί ότι το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου μπορεί ενδεχομένως να εφαρμοστεί στην περίπτωσή της. Ωστόσο, μεμονωμένοι βουλευτές του Βρετανικού Κοινοβουλίου δεν απολαύουν ασυλίας από ποινική ή αστική δίωξη. Η Μικτή Επιτροπή για τα Βουλευτικά Προνόμια του 1999 συνόψισε ως εξής τις ισχύουσες διατάξεις: «Εάν ένα μέλος κατηγορείται για την τέλεση αξιόποινης πράξεως, δεν απαιτείται άρση της ασυλίας. Εάν [ένα μέλος] βρίσκεται στη φυλακή και δεν μπορεί να μεταβεί στη Βουλή, τα δύο Σώματα αναμένουν απλώς να ενημερωθούν για το γεγονός. Η ίδια αρχή ισχύει και για τους χώρους στους οποίους συνεδριάζει το Κοινοβούλιο. Εάν ένα ποινικό αδίκημα διαπραχθεί στους χώρους του Κοινοβουλίου μπορεί να κριθεί στα δικαστήρια. Ένας βουλευτής μπορεί να συλληφθεί εντός των χώρων του Κοινοβουλίου.»(8)

Είναι αυτονόητο ότι το άρθρο 9 της Διακήρυξης Δικαιωμάτων δεν εφαρμόζεται στην περίπτωσή της μέσω του άρθρου 9 του Πρωτοκόλλου, δεδομένου ότι το άρθρο 9 της Διακήρυξης Δικαιωμάτων έχει ταυτόσημο περιεχόμενο με το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου αλλά αποσκοπεί μόνο στην προστασία των βουλευτών του εθνικού κοινοβουλίου.

Συνεπώς, το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου δεν μπορεί να εφαρμοσθεί.

II. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Υπό το φως της προηγηθείσας ανάλυσης, η υπεράσπιση της ασυλίας της κ. Collins δεν είναι δυνατή.

(1)

Απόφαση του Δικαστηρίου, της 12ης Μαΐου 1964, στην υπόθεση 101/63, Wagner κατά Fohrmann και Krier, ECLI:EU:C:1964:28· απόφαση του Δικαστηρίου, της 10ης Ιουλίου 1986, στην υπόθεση 149/85, Wybot κατά Faure και άλλων, ECLI:EU:C:1986:310· απόφαση του Δικαστηρίου, της 15ης Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση T-345/05, Mote κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2008:440· απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· Απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C163/10, Patriciello, C 163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-346/11 και T-347/11, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2013:23.

(2)

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 15ης Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση T-345/05, Mote κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2008:440, σκέψεις 49 και 51·

(3)

Απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C163/10, Patriciello, C 163/10, ECLI: EU:C:2011:543·

(4)

Προπαρατεθείσα.

(5)

Σκέψη 41 της απόφασης.

(6)

Βλέπε το Εγχειρίδιο για τα ασυμβίβαστα και την ασυλία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Απρίλιος 2014, ΓΔ IPOL, Θεματικό Τμήμα Γ.

(7)

Βλέπε Patriciello, προπαρατεθείσα.

(8)

Μικτή Επιτροπή για τα Βουλευτικά Προνόμια, έκθεση 9ης Απριλίου 1999, παράγραφος 242, παρατεθείσα στο Εγχειρίδιο για τα ασυμβίβαστα και την ασυλία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Απρίλιος 2014, ΓΔ IPOL, Θεματικό Τμήμα Γ.


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

12.10.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

16

3

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Mary Honeyball, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Emil Radev, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka, Κώστας Χρυσόγονος

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Pascal Durand, Heidi Hautala, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Virginie Rozière

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου