Procedura : 2016/0192(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0321/2016

Teksty złożone :

A8-0321/2016

Debaty :

Głosowanie :

PV 14/12/2016 - 9.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0492

ZALECENIE     ***
PDF 568kWORD 48k
10.11.2016
PE 587.521v02-00 A8-0321/2016

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji

(10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE))

Komisja Rybołówstwa

Sprawozdawca: Jørn Dohrmann

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji

(10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (10711/2016),

–  uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (11692/2014),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 43 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0332/2016),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając swą rezolucję ustawodawczą z [...] w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa (A8-0321/2016),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Królestwa Norwegii.

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Umowa w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat między Danią, Norwegią i Szwecją, zawarta w 1966 r., weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1967 r. Umowa ta, uzupełniona dwustronną umową w sprawie rybołówstwa między Unią Europejską i Norwegią z 1980 r., umożliwiła wzajemny dostęp między tymi trzema państwami do połowów na obszarze do 4 mil morskich od ich linii podstawowych w cieśninach Skagerrak i Kattegat. Ponadto w umowie określono, że do celów tego rodzaju połowów, przedmiotowy obszar uznaje się za morze pełne. W związku z tym umowa uregulowała stosunki między tymi państwami zarówno jako państwami bandery, jak i państwami nadbrzeżnymi.

W umowie z 1966 r. uwzględniono szczególne położenie geograficzne cieśnin Skagerrak i Kattegat pod względem rybołówstwa i uznano, że ze względów historycznych wszystkie trzy kraje mają prawo do połowów na tym małym obszarze morza. Z tego powodu umowa z 1966 r. liczyła jedynie trzy artykuły, z których pierwszy zawierał definicję obszaru będącego przedmiotem umowy, a drugi – określenie praw dostępu i wolę dążenia do harmonizacji przepisów technicznych.

Wraz z przystąpieniem Danii i Szwecji do UE, odpowiednio w 1973 r. i 1995 r., Komisja stała się odpowiedzialna za zarządzanie tą umową w imieniu obu państw członkowskich. Konsultacje dotyczące ustaleń wynikających z tej umowy odbywały się równolegle z konsultacjami prowadzonymi w ramach dwustronnej umowy w sprawie rybołówstwa z 1980 r.

Umowa z 1966 r. pozostawała w mocy przez pierwotny okres 35 lat, do 2002 r., a następnie była przedłużana na dwa pięcioletnie okresy do roku 2012.

Biorąc pod uwagę ostatnie zmiany międzynarodowego prawa w zakresie rybołówstwa, a w szczególności wejście w życie Konwencji ONZ o prawie morza z 1982 r. oraz porozumienia ONZ o zasobach rybnych z 1995 r., Norwegia uznała, że istniejąca umowa nie jest zgodna z obecnymi przepisami prawa morza. Norwegia wyraziła szczególne zaniepokojenie odnośnie do przepisów w zakresie kontroli. Ponadto Norwegia uznała, że umowa ta nie jest zgodna z zasadami normalnej jurysdykcji państwa nadbrzeżnego określonymi w Konwencji ONZ o prawie morza i nie odpowiada nowoczesnym zasadom ochrony i zarządzania.

W dniu 29 lipca 2009 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Norwegii oficjalnie poinformowało rząd Danii, będący depozytariuszem umowy, o zamiarze rozwiązania umowy w drodze formalnego wypowiedzenia zgodnie z art. 3 ust. 3 umowy. W związku z tym umowa z 1966 r. wygasła w dniu 7 sierpnia 2012 r.

Następnie Norwegia rozpoczęła formalne rokowania z Komisją, w imieniu Unii Europejskiej, mające na celu zawarcie zastępczej umowy w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat. Nowa umowa została parafowana w dniu 24 października 2013 r. i podpisana w dniu 15 stycznia 2015 r. Pozostaje ona w zgodzie z Konwencją ONZ o prawie morza oraz z powiązanymi postanowieniami innych umów.

W nowej umowie utrzymano wyłączny dostęp przyznany statkom z Danii, Norwegii i Szwecji do wód każdej ze stron poza obszarem czterech mil morskich od linii podstawowych. Zapewnia ona ciągły wzajemny dostęp dla dwóch państw członkowskich i Norwegii do odpowiednich wód pozostałych stron w cieśninie Skagerrak i Kattegat, gwarantując jednocześnie należyte środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych na tym obszarze. Ponadto pozwala ona na zastosowanie środków kontroli zgodnie z zasadami normalnej jurysdykcji państwa nadbrzeżnego, jak to ma już miejsce w przypadku łowisk na Morzu Północnym.

Stanowisko sprawozdawcy

Tradycyjnie rybacy nie prowadzą połowów pod kątem konkretnych wód – poławiają określone zasoby lub gatunki ryb na tych wodach, w jakich dane zasoby czy gatunki występują, i podążają za gatunkami migrującymi. Tradycja ta zrodziła się na długo przed powstaniem państw i uznaniem wód terytorialnych, czy też – o wiele później – wyłącznych stref ekonomicznych.

Cieśniny Kattegat i Skagerrak są tego typowym przykładem. Szwedzcy, duńscy i norwescy rybacy wspólnie łowią na tych wodach te same zasoby co najmniej od czasów średniowiecza. Fakt, że dwa z tych państw przystąpiły do Unii Europejskiej, nie zmienił zasady uprawniającej rybaków z trzech krajów do połowów w cieśniach Kattegat i Skagerrak ze względów historycznych. Należy bezwzględnie uszanować te historyczne prawa połowowe.

Wspólna polityka rybołówstwa UE przewiduje system zarządzania zasobami ryb na wodach nią objętych i tym samym wspiera historyczne prawa rybaków. Umowa uzupełnia historyczne prawa do połowów na tym obszarze i będzie miała również pozytywny wpływ na wdrożenie zreformowanej WPRyb w cieśninach Kattegat i Skagerrak.

Parlament Europejski powinien wyrazić zgodę na zawarcie umowy.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

9.11.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

19

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Clara Eugenia Aguilera García, Renata Briano, Alain Cadec, Richard Corbett, Diane Dodds, Linnéa Engström, Ian Hudghton, Carlos Iturgaiz, Werner Kuhn, António Marinho e Pinto, Gabriel Mato, Norica Nicolai, Liadh Ní Riada, Ulrike Rodust, Ruža Tomašić, Peter van Dalen, Jarosław Wałęsa

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Ole Christensen, Jørn Dohrmann, Francisco José Millán Mon

Informacja prawna