Διαδικασία : 2016/2219(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0355/2016

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0355/2016

Συζήτηση :

PV 13/12/2016 - 13
CRE 13/12/2016 - 13

Ψηφοφορία :

PV 14/12/2016 - 9.15
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2016)0502

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 1478kWORD 195k
28.11.2016
PE 587.429v01-00 A8-0355/2016

σχετικά με την ετήσια έκθεση του 2015 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά τον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος

(2016/2219(INI))

Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

Εισηγητής: Josef Weidenholzer

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Ανάπτυξης
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων
 ANNEX I
 ANNEX II
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την ετήσια έκθεση του 2015 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά τον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος

(2016/2219(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 24 Οκτωβρίου 1945,

–  έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΟΔΔΑ) και άλλες συνθήκες και πράξεις των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ) για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ειδικότερα το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Μορφωτικά Δικαιώματα, που εγκρίθηκαν στη Νέα Υόρκη στις 16 Δεκεμβρίου 1966,

–  έχοντας υπόψη τις βασικές διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρίες την οποία έχει συνυπογράψει η ΕΕ,

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, της 18ης Δεκεμβρίου 1979, σχετικά με την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW)(1),

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2014, για την 25η επέτειο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού(2),

–  έχοντας υπόψη τη Διεθνή Σύμβαση της 18ης Δεκεμβρίου 1990 για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των μεταναστών εργαζομένων και των μελών των οικογενειών τους(3),

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην ανάπτυξη(4),

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Πληθυσμών και το τελικό έγγραφο της συνόδου ολομελείας υψηλού επιπέδου της Γενικής Συνέλευσης, που είναι γνωστή ως Παγκόσμια Διάσκεψη για τους Αυτόχθονες Πληθυσμούς(5), το οποίο δημοσιεύθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2014,

–  έχοντας υπόψη τη διακήρυξη και το πρόγραμμα δράσης της Βιέννης που εγκρίθηκαν στις 25 Ιουνίου 1993(6),

–  έχοντας υπόψη τη δήλωση και την πλατφόρμα δράσης του Πεκίνου, του 1995(7), το πρόγραμμα δράσης της Διεθνούς Διάσκεψης για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη (ICPD), του 1994(8), και τα αποτελέσματα των αντίστοιχων διασκέψεων αναθεώρησης,

–  έχοντας υπόψη τις «αρχές του Παρισιού» των Ηνωμένων Εθνών για τα εθνικά όργανα προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(9),

–  έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 25 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕE, σχετικά με τα δικαιώματα των ηλικιωμένων,

–  έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 2, 3, 8, 21 και 23 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 207 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Αντιπροέδρου της Επιτροπής / Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΑΕ/ΥΕ), της 28ης Ιουνίου 2016, με τίτλο «Κοινό όραμα, κοινές δράσεις: Μία ισχυρότερη Ευρώπη – Μια συνολική στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας»(10),

–  έχοντας υπόψη το στρατηγικό πλαίσιο και το σχέδιο δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, όπως εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις 25 Ιουνίου 2012(11),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της 8ης Δεκεμβρίου 2009 για την προώθηση της συμμόρφωσης προς το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο(12) και για τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προώθηση της συμμόρφωσης προς το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο(13),

–  έχοντας υπόψη το σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία για την περίοδο 2015-2019, το οποίο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 20 Ιουλίου 2015(14),

–  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα,

–  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την προαγωγή και την προστασία της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων(15),

–  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές για την προώθηση και την προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των λεσβιών, των ομοφυλοφίλων, των αμφιφυλοφίλων, των διεμφυλικών και των μεσοφυλικών ατόμων (ΛΟΑΔΜ)(16), οι οποίες εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο κατά τη συνεδρίασή του στις 24 Ιουνίου 2013,

–  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διακοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας κατά τις επισκέψεις τους σε χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης(17),

–  έχοντας υπόψη την Ετήσια Έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο το 2015, η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 20 Ιουνίου 2016(18),

–  έχοντας υπόψη το σχέδιο δράσης σχετικά με την ισότητα των φύλων και τη χειραφέτηση των γυναικών: Μεταμορφώνοντας τις ζωές των κοριτσιών και των γυναικών μέσα από τις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ 2016-2020 (GAPII), που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 26 Οκτωβρίου 2015(19),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 2016, σχετικά με την ισότητα των ΛΟΑΔΜ(20) και τον κατάλογο δράσεων της Επιτροπής για την προαγωγή της ισότητας των ΛΟΑΔΜ (2016-2019)(21),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2015 για την αναπτυξιακή διάσταση της ισότητας των φύλων(22),

–  έχοντας υπόψη το ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση, της 13ης Μαΐου 2015(23), και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για τη μετανάστευση, της 20ής Ιουλίου 2015(24), της 14ης Σεπτεμβρίου 2015(25) και της 22ας Σεπτεμβρίου 2015(26),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση 2015/260 του Συμβουλίου της 17ης Φεβρουαρίου 2015, για την παράταση της εντολής του ειδικού εντεταλμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα(27),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 2014 σχετικά με την προαγωγή και την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού(28),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2012 σχετικά με την αύξηση του αντικτύπου της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ: ένα πρόγραμμα δράσης για αλλαγή(29),

–  έχοντας υπόψη τους αναθεωρημένους δείκτες της ΕΕ που αφορούν τη σφαιρική προσέγγιση για την εφαρμογή από την ΕΕ των αποφάσεων 1325 και 1820 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, που εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο στις 20 Σεπτεμβρίου 2016(30),

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του Συμβουλίου της Ευρώπης, της 11ης Μαΐου 2011, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας(31),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και την κατάργηση της κοινής θέσης 2003/444/ΚΕΠΠΑ(32),

–  έχοντας υπόψη την κοινή ανακοίνωση της Επιτροπής και της ΑΕ/ΥΕ σχετικά με την επανεξέταση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ)(33),

–  έχοντας υπόψη το σχέδιο δράσης της συνόδου κορυφής της Βαλέτας που διεξήχθη στις 11-12 Νοεμβρίου 2015(34),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, της 13ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια(35),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, της 19ης Ιουνίου 2008, σχετικά με τη σεξουαλική βία ως έγκλημα πολέμου(36),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, της 31ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια(37),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με την προστασία των μεταναστών(38),

–  έχοντας υπόψη τα κατεπείγοντα ψηφίσματά του σχετικά με περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με το καταπιστευματικό ταμείο της ΕΕ για την Αφρική: οι επιπτώσεις για την ανάπτυξη και την ανθρωπιστική βοήθεια(39)

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 13ης Ιουνίου 2016, σχετικά με την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ(40),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 28ης Απριλίου 2016, σχετικά με τις επιθέσεις σε νοσοκομεία και σχολεία ως παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου(41),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Απριλίου 2016, σχετικά με την κατάσταση στη Μεσόγειο και την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση της ΕΕ όσον αφορά τη μετανάστευση(42),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 4ης Φεβρουαρίου 2016, σχετικά με τις συστηματικές μαζικές δολοφονίες θρησκευτικών μειονοτήτων από το λεγόμενο «ISIS/Daesh»(43),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 17ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με την ετήσια έκθεση του 2014 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο αυτό(44),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, σχετικά με τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες στην Ευρώπη(45),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 8ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την ανανέωση του σχεδίου δράσης της ΕΕ για την ισότητα των φύλων και τη χειραφέτηση των γυναικών στο πλαίσιο της αναπτυξιακής συνεργασίας(46),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 8ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με τη θανατική ποινή(47),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 8ης Σεπτεμβρίου 2015, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την τεχνολογία: ο αντίκτυπος των συστημάτων παρείσφρησης και παρακολούθησης στα ανθρώπινα δικαιώματα στις τρίτες χώρες(48),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 12ης Μαρτίου 2015, σχετικά με την ετήσια έκθεση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο(49),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 12ης Μαρτίου 2015, σχετικά με τις προτεραιότητες της ΕΕ για το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ το 2015(50),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 18ης Σεπτεμβρίου 2014, σχετικά με την κατάσταση στο Ιράκ και τη Συρία και την επίθεση της οργάνωσης ISIS, περιλαμβανομένης και της δίωξης των μειονοτήτων(51),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 27ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τη χρήση οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών(52),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 10ης Οκτωβρίου 2013, σχετικά με τις διακρίσεις με βάση την κάστα(53), καθώς και την έκθεση του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για θέματα μειονοτήτων, της 28ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με τις μειονότητες και τις διακρίσεις λόγω κάστας(54),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 13ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την ελευθερία του Τύπου και των μέσων ενημέρωσης ανά τον κόσμο(55),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με τη θέσπιση μιας Στρατηγικής Ψηφιακής Ελευθερίας στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ(56),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 17ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την υποστήριξη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) από την ΕΕ: αντιμετώπιση των προκλήσεων και υπέρβαση των δυσκολιών(57),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 7ης Ιουλίου 2011, σχετικά με τις εξωτερικές πολιτικές υπέρ του εκδημοκρατισμού(58),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 17ης Ιουνίου 2010, σχετικά με τις πολιτικές της ΕΕ υπέρ των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(59),

–  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες αρχές των Ηνωμένων Εθνών για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα: εφαρμογή του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών «Προστασία, Σεβασμός και Αποκατάσταση», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών με το ψήφισμά του 17/4 της 6ης Ιουλίου 2011(60),

–  έχοντας υπόψη την ετήσια έκθεση 2015 του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τη Δημοκρατία(61),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Ανάπτυξης και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A8-0355/2016),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 21 της ΣΕΕ δεσμεύει την ΕΕ να αναπτύξει μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) καθοδηγούμενη από τις αρχές που ενέπνευσαν τη δημιουργία της, και τις οποίες επιδιώκει να προωθήσει στον κόσμο: τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και τον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 207 της ΣΛΕΕ ορίζει πως η εμπορική πολιτική της ΕΕ πρέπει να βασίζεται στις αρχές και στους στόχους της εξωτερικής δράσης της·

Γ.  έχοντας υπόψη ότι το άρθρο 3 της ΣΕΕ ορίζει πως «στις σχέσεις της με τον υπόλοιπο κόσμο, η Ένωση προβάλλει και προωθεί τις αξίες της και τα συμφέροντά της και συμβάλλει στην προστασία των πολιτών της. Συμβάλλει στην ειρήνη, την ασφάλεια, την αειφόρο ανάπτυξη του πλανήτη, την αλληλεγγύη και τον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ των λαών, το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο, την εξάλειψη της φτώχειας και την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ιδίως των δικαιωμάτων του παιδιού, καθώς και στην αυστηρή τήρηση και ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου και, ιδίως, στον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών»·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός, η προαγωγή και η διαφύλαξη του αδιαίρετου χαρακτήρα και της οικουμενικότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συγκαταλέγονται μεταξύ των θεμελιωδών στόχων της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας της ΕΕ, όπως ορίζει η ρήτρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που περιλαμβάνεται σε όλες τις συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η ειρήνη, η ασφάλεια και η ανάπτυξη είναι στενά αλληλοσυνδεόμενα και αλληλοϋποστηρίζονται·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πολιτική στήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας πρέπει να ενσωματωθεί σε όλες τις πολιτικές της ΕΕ με εξωτερική διάσταση, όπως η ανάπτυξη, η μετανάστευση, η ασφάλεια, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η πολιτική γειτονίας, η διεύρυνση και το εμπόριο, ιδίως μέσω της επιβολής προϋποθέσεων που συνδέονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εσωτερική και εξωτερική συνοχή στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι θεμελιώδης για την αξιοπιστία της πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο εξωτερικό, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ καθώς και μεταξύ των εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ αποτελεί επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για μια επιτυχή και αποτελεσματική πολιτική της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του εκδημοκρατισμού· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βελτιωμένη συνοχή θα επιτρέψει στην ΕΕ να αντιδρά ταχύτερα και αποτελεσματικότερα στα πρώιμα στάδια τυχόν παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η πρόκληση της συνοχής είναι ιδιαίτερα έντονη όσον αφορά την τρέχουσα μεταναστευτική πολιτική·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αξία της ελευθερίας, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η αρχή της διοργάνωσης περιοδικών και αδιάβλητων εκλογών αποτελούν βασικά στοιχεία της δημοκρατίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα δημοκρατικά καθεστώτα δεν χαρακτηρίζονται μόνο από τη διεξαγωγή ελεύθερων και δίκαιων εκλογών αλλά και από διαφανή και υπόλογη διακυβέρνηση, σεβασμό του κράτους δικαίου, ελευθερία έκφρασης, σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ύπαρξη ανεξάρτητου δικαστικού μηχανισμού και σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμφωνιών για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τελεί υπό απειλή παγκοσμίως, καθώς επίσης και ότι η οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απειλείται σοβαρά από μια σειρά απολυταρχικών καθεστώτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι γίνονται πολυάριθμες προσπάθειες σε παγκόσμιο επίπεδο για τη συρρίκνωση των περιθωρίων δράσης της κοινωνίας των πολιτών, μεταξύ άλλων και σε πολυμερή φόρουμ· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι ο μη σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει αρνητικές συνέπειες για τα μεμονωμένα πρόσωπα, για τους συγγενείς τους και για την κοινωνία εν γένει·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην έγκριση του θεματολογίου 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη, το οποίο έχει στόχο την πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα νέο σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία για την περίοδο 2015-2019 εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 20 Ιουλίου 2015, ώστε να είναι σε θέση η ΕΕ να ανταποκριθεί σε αυτές τις προκλήσεις μέσα από μια πιο στοχοθετημένη, συστηματική και συντονισμένη χρήση των μέσων για τα ανθρώπινα δικαιώματα· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό το σχέδιο δράσης πρέπει να εφαρμοστεί κατά τρόπο συνεκτικό με το σχέδιο δράσης για θέματα φύλου 2016-2020·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη τη δήλωση της ΑΕ/ΥΕ ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα θα αποτελέσουν μια από τις πρωταρχικές της προτεραιότητες και ότι σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει ως πυξίδα για όλες τις σχέσεις της με τρίτες χώρες· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ίδια επανέλαβε επίσης τη δέσμευση της ΕΕ να προάγει τα ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε τομέα των εξωτερικών σχέσεων «χωρίς εξαίρεση»·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δέσμευση της ΕΕ για ουσιαστική πολυμερή προσέγγιση, με τα Ηνωμένα Έθνη στον πυρήνα της, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και βασίζεται στην πεποίθηση ότι ένα πολυμερές σύστημα που εδράζεται σε οικουμενικούς κανόνες και αξίες είναι το πλέον κατάλληλο για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων κρίσεων, προκλήσεων και απειλών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνεργασία με τρίτες χώρες σε όλα τα διμερή και πολυμερή φόρoυμ αποτελεί ένα από τα πλέον αποτελεσματικά εργαλεία για την αντιμετώπιση ζητημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις τρίτες χώρες·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τακτικές σύνοδοι του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (ΣΑΔΗΕ), ο ορισμός ειδικών εισηγητών, ο μηχανισμός της Καθολικής Περιοδικής Εξέτασης (UPR) και οι Ειδικές Διαδικασίες που αφορούν είτε ειδικές καταστάσεις χωρών είτε θεματικά ζητήματα, συμβάλλουν στις διεθνείς προσπάθειες για προώθηση και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ θεωρεί τη στενή συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και τους υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες μια από τις κύριες προτεραιότητές της για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αντιμετώπιση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στο ψήφισμά του, της 22ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με τις τοπικές αρχές και την κοινωνία των πολιτών: παρέμβαση της Ευρώπης με στόχο τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης(62), το Κοινοβούλιο εξέφραζε μεγάλη ανησυχία για καταστολή που υφίστανται οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (ΟΚΠ), τόνιζε τη σημασία του προσδιορισμού ενός συστήματος παρακολούθησης για την αξιολόγηση της προόδου όσον αφορά την πολιτική και τις κανονιστικές διατάξεις και ζητούσε την προώθηση ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για τις ΟΚΠ· λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές χώρες ψήφισαν πρόσφατα αυστηρές νομοθετικές διατάξεις για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), οι οποίες χαρακτηρίζουν ανεπιθύμητες τις ξένες οργανώσεις όταν κρίνεται πως συνιστούν απειλή για την συνταγματική τάξη, την άμυνα ή την ασφάλειά τους, και λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι, μόνο το 2015, 185 ακτιβιστές για τα περιβαλλοντικά ανθρώπινα δικαιώματα σκοτώθηκαν σε όλο τον κόσμο, και το 66% από αυτούς στη Λατινική Αμερική·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών, ιδίως στην Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, επιβάλλει απαγορεύσεις ταξιδιών για να εμποδίσει τη συμμετοχή υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνείς εκδηλώσεις·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα άρθρα 18 και 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναγνωρίζουν ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας και στην ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης, το οποίο περιλαμβάνει την ελευθερία να πρεσβεύει κανείς τις απόψεις του ανενόχλητα και να αναζητεί, να λαμβάνει και να μοιράζεται πληροφορίες και ιδέες με οποιοδήποτε μέσο επικοινωνίας και ανεξαρτήτως συνόρων· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των περιπτώσεων διώξεων που αφορούν αποκλειστικά και μόνο όσους άσκησαν ειρηνικά το δικαίωμά τους στην ελευθερία της γνώμης, της λατρείας και της έκφρασης έχει αυξηθεί κατακόρυφα·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 20 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναγνωρίζει ότι όλοι διαθέτουν το δικαίωμα να συνέρχονται και να συνεταιρίζονται ελεύθερα και για ειρηνικούς σκοπούς· λαμβάνοντας υπόψη ότι το ψήφισμα 21/16 του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ υπενθυμίζει στα κράτη την υποχρέωσή τους να σέβονται και να προστατεύουν πλήρως τα δικαιώματα των ανθρώπων να συνέρχονται ειρηνικά και να συνεταιρίζονται ελεύθερα, εντός και εκτός Διαδικτύου και ότι η ελευθερία σκέψης, συνείδησης, θρησκείας και πεποιθήσεων πρέπει να υποστηρίζεται μέσω διαθρησκευτικών και διαπολιτισμικών διαλόγων·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι βασικοί κανόνες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διατυπώνονται στις συμβάσεις της Γενεύης και τα πρόσθετα πρωτόκολλά τους και βρίσκονται στο επίκεντρο όλων των ανθρωπιστικών δράσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η προστασία των αμάχων και των εκτοπισθέντων προσώπων σε περιοχές συγκρούσεων πρέπει να εξασφαλίζεται με πλήρη ουδετερότητα και αμεροληψία, και λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να επιβάλλεται η ανεξαρτησία της βοήθειας·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η παράνομη κατοχή εδαφών αποτελεί συνεχιζόμενη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, η οποία συνεπάγεται την ευθύνη της δύναμης κατοχής προς τον άμαχο πληθυσμό των εδαφών αυτών, δυνάμει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αποδεικτικά στοιχεία εγκλημάτων πόλεμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας είναι δύσκολο να διαφυλαχθούν, ιδίως σε καιρούς πρωτοφανών ροών προσφύγων που εγκαταλείπουν τη χώρα τους για να διαφύγουν από τη βία· λαμβάνοντας υπόψη ότι η διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων είναι σημαντική για την προσαγωγή των δραστών στη δικαιοσύνη·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προσπάθειες για το κλείσιμο της φυλακής των ΗΠΑ στο Γουαντάναμο δεν ευοδώθηκαν και μόνο 20 κρατούμενοι απελευθερώθηκαν ή μετεγκαταστάθηκαν το 2015·

ΚΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως εγκαταλείπουν τις χώρες τους για να διαφύγουν από τον πόλεμο, τις ένοπλες συγκρούσεις ή άλλες εξευτελιστικές συνθήκες και ότι αυτές οι προσφυγικές ροές και διάφορες μορφές μετανάστευσης συνιστούν σημαντική πρόκληση τόσο για την ΕΕ όσο και για όλο τον κόσμο και απαιτούν άμεσες, αποτελεσματικές και βιώσιμες λύσεις σύμφωνα με τις κοινές ευρωπαϊκές αξίες· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρωπιστική βοήθεια που παρέχει η Επιτροπή, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο χορηγό παγκοσμίως, βοηθάει τους πρόσφυγες και τους εκτοπισθέντες σε περισσότερες από 30 χώρες·

ΚΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης, εμπορίας και εργασιακής εκμετάλλευσης μεταναστών απαιτεί, αφενός, βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων μέτρων εξάρθρωσης των εγκληματικών δικτύων και προσαγωγής των υπευθύνων στη δικαιοσύνη, συλλογής και ανάλυσης δεδομένων, μέτρων για την προστασία των θυμάτων και την επιστροφή των παράνομα διαμενόντων μεταναστών και, αφετέρου, συνεργασία με τρίτες χώρες και πιο μακροπρόθεσμες στρατηγικές για την αντιμετώπιση της ζήτησης για θύματα εμπορίας και παράνομης διακίνησης και των γενεσιουργών αιτίων της μετανάστευσης, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να πέφτουν στα χέρια των παράνομων διακινητών·

ΚΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δικαιοσύνη είναι ουσιώδης για την προαγωγή του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της υποστήριξαν ανεπιφύλακτα το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) ήδη από την ίδρυσή του, προωθώντας παράλληλα την οικουμενικότητα του καταστατικού της Ρώμης και προασπίζοντας την ακεραιότητά του, με στόχο την ενίσχυση της ανεξαρτησίας του ΔΠΔ·

ΚΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος μέχρι τώρα προς την κατεύθυνση της κατάργησης της θανατικής ποινής, δεδομένου ότι πολλές χώρες έχουν αναστείλει τις θανατικές εκτελέσεις ενώ άλλες έχουν λάβει νομοθετικά μέτρα προς τον σκοπό αυτό· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2015 σημειώθηκε δραματική αύξηση του συνολικού αριθμού εκτελέσεων, εκ των οποίων σχεδόν το 90% πραγματοποιήθηκε σε μόλις τρεις χώρες, και συγκεκριμένα στο Ιράν, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Λευκορωσία είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν έχει καταργήσει τη θανατική ποινή·

ΚΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ισότητα των φύλων βρίσκεται στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών αξιών και κατοχυρώνεται στο νομικό και πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ, ενώ βρίσκεται και στο επίκεντρο του θεματολογίου του ΟΗΕ για το 2030· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία και οι διακρίσεις εις βάρος γυναικών και κοριτσιών έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια, ιδίως στις ζώνες πολέμου και στις χώρες υπό αυταρχικά καθεστώτα·

ΚΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις της UNICEF, 250 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο ζουν σε χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις, σχεδόν 50 εκατομμύρια παιδιά είτε έχουν βιαίως εκτοπιστεί λόγω της βίας, του πολέμου και των ωμοτήτων του, της τρομοκρατίας και των εξεγέρσεων, είτε έχουν μεταναστεύσει σε άλλες χώρες και πολλά συνεχίζουν να υφίστανται κάθε μορφή διακρίσεων, βίας, εκμετάλλευσης, κακοποίησης, καταναγκαστικής εργασίας, φτώχειας και υποσιτισμού·

Λ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τη UNICEF, 1 στα 200 παιδιά στον κόσμο είναι πρόσφυγας, σχεδόν το 1/3 των παιδιών που ζουν εκτός της χώρας γεννήσεώς τους είναι πρόσφυγες και ο αριθμός των παιδιών προσφύγων διπλασιάστηκε κατά την περίοδο 2005-2015·

ΛΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 25 της ΟΔΔΑ αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε ανθρώπου «σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένειά του υγεία και ευημερία», στο πλαίσιο του οποίου οι μητέρες και τα παιδιά έχουν δικαίωμα ειδικής μέριμνας και βοήθειας, που περιλαμβάνει την ιατρική περίθαλψη· λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόσβαση στην εκπαίδευση, στη διατροφή και στην υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να διασφαλίζεται για όλα τα παιδιά· λαμβάνοντας υπόψη ότι το ψήφισμα 26/28(36) του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ζητεί από το προσεχές Κοινωνικό Φόρουμ του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να επικεντρωθεί στην πρόσβαση σε φάρμακα στο πλαίσιο του δικαιώματος που έχει κάθε άνθρωπος στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο σωματικής και ψυχικής υγείας· λαμβάνοντας υπόψη ότι το καταστατικό της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) δηλώνει ότι η απόκτηση του υψηλότερου δυνατού επιπέδου υγείας αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα κάθε ανθρώπινου όντος, χωρίς διάκριση φυλής, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων, οικονομικής ή κοινωνικής κατάστασης·

ΛΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, οι αρχές πρέπει να σέβονται τα δικαιώματα του παιδιού που έχει αποχωριστεί τον έναν ή και τους δύο γονείς·

ΛΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία κατά μειονοτήτων, περιλαμβανομένων των ΛΟΑΔΜ, και η παράνομη δίωξή τους εξακολουθούν σε πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο, και οι εις βάρος τους διακρίσεις στην υγειονομική περίθαλψη, την παιδεία, την απασχόληση και άλλους τομείς είναι ευρέως διαδεδομένη·

ΛΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εξακολουθούν να ακούγονται από όλο τον κόσμο καταγγελίες για παραβιάσεις των ατομικών και πολιτικών, οικονομικών, εργασιακών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, καθώς και για περιβαλλοντικές ζημίες που απορρέουν από τις παράνομες πρακτικές ορισμένων φορέων του ιδιωτικού τομέα· λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ισχυρή σχέση μεταξύ της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, των παράνομων ροών κεφαλαίων και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

ΛΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι κατευθυντήριες αρχές του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχύουν σε όλα τα κράτη και σε όλες τις επιχειρήσεις, είτε είναι διεθνικές είτε άλλου είδους, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, τον τομέα τους, την τοποθεσία τους, το καθεστώς ιδιοκτησίας τους και τη δομή τους, αλλά ότι ο ουσιαστικός έλεγχος και οι μηχανισμοί κυρώσεων παραμένουν πρόκληση για την ανά τον κόσμο εφαρμογή αυτών των κατευθυντηρίων αρχών· λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να γίνονται δεόντως σεβαστά τα ειδικά χαρακτηριστικά των ΜΜΕ και να συνδυάζονται με μια ευέλικτη προσέγγιση εταιρικής κοινωνικής ευθύνης προσαρμοσμένης στις δυνατότητές τους·

ΛΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, τον Οκτώβριο του 2015, η Επιτροπή παρουσίασε τη νέα εμπορική στρατηγική «Εμπόριο για όλους», με στόχο τη χρήση του εμπορίου ως μέσου ενίσχυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες·

ΛΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2015 η ΕΕ ξεκίνησε να επεξεργάζεται νομοθετικές διατάξεις για την αντιμετώπιση του εμπορίου ορυκτών που πυροδοτεί συγκρούσεις·

ΛΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εθνικές και διεθνείς αθλητικές εκδηλώσεις, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες και τα Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για πολιτικούς σκοπούς αλλά να οργανώνονται με πλήρη σεβασμό όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως κατοχυρώνονται στον ολυμπιακό χάρτη, και θα πρέπει να έχουν ως στόχο την αρμονική ανάπτυξη της ανθρωπότητας για την προώθηση μιας ειρηνικής κοινωνίας που μέλημά της είναι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, χωρίς διακρίσεις λόγω ιθαγένειας, φυλής, θρησκείας, φύλου, ταυτότητας φύλου, γενετήσιου προσανατολισμού ή σεξουαλικών χαρακτηριστικών·

ΛΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περιβαλλοντικές αλλαγές θίγουν τα πλέον στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η πρόσβαση στο νερό, στους φυσικούς πόρους και στα τρόφιμα·

Κεντρική θέση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ

1.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για το γεγονός ότι η προώθηση και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών απειλούνται σε όλο τον κόσμο και ότι η οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αμφισβητείται σοβαρά σε πολλά μέρη του κόσμου, μεταξύ άλλων από απολυταρχικά καθεστώτα, αλλά και από τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος·

2.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τις πολυάριθμες, συνεχώς αυξανόμενες απόπειρες συρρίκνωσης των περιθωρίων δράσης της κοινωνίας των πολιτών και των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τους αυξανόμενους περιορισμούς στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και την ελευθερία έκφρασης και την αύξηση του αριθμού των κατασταλτικών νόμων που επηρεάζουν την κοινωνία των πολιτών και που θεσπίζονται σε όλο τον κόσμο, σε χώρες όπως η Ρωσία, η Τουρκία και η Κίνα, μεταξύ άλλων με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας (μέσω της θέσπισης αντιτρομοκρατικών νόμων, της κήρυξης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και της λήψης μέτρων ασφαλείας), ενώ συχνά παρατηρούνται αρνητικές επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και συχνή κατάχρηση των εν λόγω κατασταλτικών νόμων· υπενθυμίζει ότι τα νομοθετήματα αυτά δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να συμβάλλουν στη συρρίκνωση των περιθωρίων δράσης των ομάδων της κοινωνίας των πολιτών· ζητεί τη σαφή καταδίκη τέτοιων καταχρήσεων και παραβιάσεων·

3.  τονίζει απερίφραστα ότι η ΕΕ έχει δεσμευθεί για μια ΚΕΠΠΑ, αλλά και κάθε άλλη πολιτική με εξωτερική διάσταση, που βασίζεται στην προώθηση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της οικουμενικότητας και του αδιαιρέτου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και στον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου καθώς και του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επαναλαμβάνει ότι οι αρχές αυτές είναι επίσης εγγενή στοιχεία της εξωτερικής δράσης πέρα από την ΚΕΠΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αναπτυξιακών και των ανθρωπιστικών πολιτικών·

4.  καλεί όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να ενεργήσουν με βάση τις δεσμεύσεις τους για την προώθηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, την προστασία και την υλοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, περιλαμβανομένου του δικαιώματος στην ανάπτυξη με κάθε ειρηνικό μέσο, και να θέσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο επίκεντρο των σχέσεων της ΕΕ με όλες τις τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικών της εταίρων, και σε όλα τα επίπεδα·

5.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς τα κράτη μέλη της ΕΕ να δώσουν το παράδειγμα, μιλώντας με μια φωνή υπέρ του αδιαίρετου και οικουμενικού χαρακτήρα, της αλληλεξάρτησης και της αλληλεπίδρασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, επικυρώνοντας, ιδίως, όλες τις διεθνείς πράξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν εγκριθεί από τον ΟΗΕ·

6.  τονίζει ότι, για να αποτελέσει η ΕΕ αξιόπιστο παράγοντα στις εξωτερικές σχέσεις, θα πρέπει να μεριμνήσει για τη μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της όσον αφορά το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών, με έμφαση στις στρατηγικές ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την προαγωγή και την προώθηση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΔΜ οι οποίες έχουν καθοριστική σημασία για τον σκοπό αυτόν, και θα πρέπει να στοχεύει προς μια συστηματικά συνεπή και συνεκτική εφαρμογή της πολιτικής ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ΕΕ·

7.  εφιστά την προσοχή στη μακροπρόθεσμη δέσμευσή του για προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προαγωγή των δημοκρατικών αξιών, όπως αντανακλάται, μεταξύ άλλων, στο ετήσιο Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης, στο έργο της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στήριξης της δημοκρατίας και παρατήρησης εκλογών, στο Ευρωπαϊκό Ταμείο για τη Δημοκρατία, στις μηνιαίες συζητήσεις της Ολομέλειας και τα ψηφίσματα σχετικά με περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου και στις πολυάριθμες κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες·

8.  εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για το γεγονός ότι πολλοί υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων δέχονται σήμερα επιθέσεις· καλεί την ΕΕ, και ιδίως την ΑΕ/ΥΕ, να ακολουθήσει μια πολιτική στο πλαίσιο της οποίας να καταγγέλλει, συστηματικά και αδιαμφισβήτητα, τις δολοφονίες υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κάθε απόπειρα βίαιων ενεργειών, διώξεων, απειλών, παρενόχλησης, βίαιης εξαφάνισης, φυλάκισης ή αδικαιολόγητης σύλληψής τους, να καταδικάσει εκείνους που διαπράττουν ή ανέχονται τέτοιες θηριωδίες και να εντείνει τη δημόσια διπλωματία της με ανοικτή και σαφή υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων και όταν πρόκειται να καταθέσουν μαρτυρίες σε πολυμερή φόρουμ· καλεί την ΕΕ να διατυπώσει προσανατολισμούς για την πολιτική αυτή, δεδομένου ότι αυτό θα προσδώσει συνοχή στις τρέχουσες προτεραιότητές της, όπως αυτές έχουν περιγραφεί στις διάφορες υπάρχουσες κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ· ενθαρρύνει τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και τις διπλωματικές αντιπροσωπείες των κρατών μελών να συνεχίσουν να υποστηρίζουν ενεργά τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως μέσω της συστηματικής παρακολούθησης των δικαστικών διαδικασιών, της πραγματοποίησης επισκέψεων σε φυλακισμένους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοσίευσης δηλώσεων σχετικά με επί μέρους περιπτώσεις, όποτε κρίνεται σκόπιμο· ζητεί τη δημιουργία ενός συστήματος για την αποτελεσματική παρακολούθηση των περιθωρίων δράσης της κοινωνίας των πολιτών, με σαφή σημεία αναφοράς και δείκτες· επαναλαμβάνει τη σπουδαιότητα του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΜΔΔΑ) για τη χορήγηση έκτακτης άμεσης χρηματοδοτικής και υλικής στήριξης στους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βρίσκονται σε κίνδυνο, καθώς και του ταμείου έκτακτης ανάγκης, το οποίο επιτρέπει στις αντιπροσωπείες της ΕΕ να δίνουν άμεσες ad hoc ενισχύσεις στους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων των οποίων η ζωή απειλείται άμεσα·

9.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ενθαρρύνουν την ίδρυση εθνικών ιδρυμάτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με τις αρχές του Παρισιού, του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με επαρκή εντολή, πόρους και εμπειρογνωμοσύνη ώστε να διασφαλίζουν την κατοχύρωση και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

10.  υπενθυμίζει την ανάγκη ανάπτυξης των διακοινοβουλευτικών σχέσεων μεταξύ της Ένωσης και των εταίρων της στο πλαίσιο ενός ειλικρινούς διαλόγου βασισμένου στην αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη, με σκοπό την αποτελεσματική προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

Το στρατηγικό πλαίσιο της ΕΕ και το νέο σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία

11.  εκφράζει την ικανοποίησή του για την έγκριση του δεύτερου σχεδίου δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία (2015-2019), και καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να εφαρμόσουν πλήρως, συνεκτικά, διαφανώς και εγκαίρως τις ενέργειες που αυτό περιλαμβάνει και να ενισχύσουν την υποστήριξη προς τη δημοκρατία· τονίζει ότι απαιτούνται συναίνεση και συντονισμός μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεκτική εφαρμογή του σχεδίου δράσης, και προτρέπει τα κράτη μέλη να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη όσον αφορά την υλοποίηση και την επανεξέταση του σχεδίου δράσης· τονίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με την εκ μέρους τους υλοποίηση του σχεδίου δράσης·

12.  τονίζει ότι, προκειμένου να εκπληρωθούν οι φιλόδοξοι στόχοι που ορίζονται στο δεύτερο σχέδιο δράσης, η ΕΕ πρέπει να δεσμεύσει επαρκείς πόρους και εμπειρογνωμοσύνη, όσον αφορά, αφενός, τους ανθρώπινους πόρους που διατίθενται σε αντιπροσωπείες καθώς και στην Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και, αφετέρου, τα κονδύλια που διατίθενται σε έργα·

13.  θεωρεί ότι η ελεύθερη κοινωνία των πολιτών αποτελεί ένα από τα θεμέλια για την προστασία και υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών και, κατά συνέπεια, ανησυχεί για το γεγονός ότι τα περιθώρια δράσης της κοινωνίας των πολιτών συρρικνώνονται και ότι οι επιθέσεις εναντίων των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατά δημοσιογράφων αυξάνονται διαρκώς, σε παγκόσμιο επίπεδο· εκφράζει ικανοποίηση για τη συμπερίληψη στο σχέδιο δράσης ενός στόχου για την αντιμετώπιση των απειλών κατά των περιθωρίων δράσης της κοινωνίας των πολιτών και ζητεί από την ΕΕ να θέσει σε εφαρμογή τις περιγραφόμενες ενέργειες· παροτρύνει όλα τα μέρη που συμμετέχουν στην εξωτερική δράση της ΕΕ να εντοπίσουν και να καλύψουν τα κενά που υπάρχουν στον τομέα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών, καθώς και να εντείνουν τη συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών, τα κοινοβούλια, τα πολιτικά κόμματα και τις τοπικές αρχές και με περιφερειακούς και διεθνείς οργανισμούς επί τόπου· εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι το σχέδιο δράσης δεν περιλαμβάνει ξεχωριστό στόχο για την προαγωγή των δημοκρατικών προτύπων στις χώρες εταίρους· ζητεί από την Επιτροπή να αναπτύξει κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τη στήριξη της δημοκρατίας·

Ετήσια έκθεση της EE

14.  χαιρετίζει τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν προκειμένου να βελτιωθεί, να συμπτυχθεί και να συστηματοποιηθεί το θεματικό μέρος της ετήσιας έκθεσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, καθώς και να καταστεί ευρύτερα διαθέσιμο στο κοινό· επαναλαμβάνει την πεποίθησή του ότι η ετήσια έκθεση θα πρέπει να ενισχυθεί με μια πιο αντικειμενική προσέγγιση, βάσει της οποίας, εκτός από τα επιτεύγματα και τις βέλτιστες πρακτικές, η έκθεση θα επισημαίνει τις πολύ συγκεκριμένες προκλήσεις και τους περιορισμούς που απαντώνται σε τρίτες χώρες και θα διατυπώνει συστάσεις για διορθωτικές ενέργειες και θα προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που έλαβε η ΕΥΕΔ για την αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών· επαναλαμβάνει την πεποίθησή του ότι οι εκθέσεις ανά χώρα που αποτελούν μέρος της ετήσιας έκθεσης θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο περιγραφικές, να αντανακλούν την εφαρμογή των στρατηγικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά χώρα και να παρέχουν επισκόπηση του αντίκτυπου της επιτόπιας δράσης της ΕΕ·

15.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του για συστηματική υποβολή διεξοδικών εκθέσεων σχετικά με τα μέτρα που έχουν ληφθεί, τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν και τα πολιτικά συμπεράσματα που συνάχθηκαν από ενέργειες που έγιναν μετά από ψηφίσματα του Κοινοβουλίου σχετικά με περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου· εμμένει στην ανάγκη να διασφαλιστεί η ταχεία και κατάλληλη αντιμετώπιση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από τα πρώτα κιόλας στάδια των παραβιάσεων αυτών· χαιρετίζει εν προκειμένω τη συνέχεια που έδωσε η ΕΥΕΔ, στο πλαίσιο της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα ψηφίσματα που αφορούν συζητήσεις για περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου· επαναλαμβάνει το αίτημά του για μια περιεκτική γραπτή απάντηση της Επιτροπής και της ΕΥΕΔ στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου σχετικά με την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για τη συστηματική και εις βάθος παρακολούθηση όλων των ζητημάτων που εγείρει το Κοινοβούλιο και για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο· επαναλαμβάνει την πρόσκλησή του προς την ΑΕ/ΥΕ να συμμετέχει σε συζητήσεις με τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε δύο συνεδριάσεις της ολομέλειας κάθε έτος, μία κατά την υποβολή της ετήσιας έκθεσης της ΕΕ και μία σε απάντηση στην έκθεση του Κοινοβουλίου·

Ειδικός εντεταλμένος της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα (EEEE)

16.  υπενθυμίζει τη σημασία μιας πιο ισχυρής και περισσότερο ευέλικτης εντολής του ΕΕΕΕ για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της συνεκτικότητας και της προβολής της ΕΕ όσον αφορά την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών ανά τον κόσμο· επαναλαμβάνει την έκκλησή του να καταστεί η εντολή αυτή μόνιμη· κρίνει, ακόμη, ότι ο ΕΕΕΕ θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις και να διαθέτει εξουσία ανάληψης ιδίας πρωτοβουλίας, μεγαλύτερη δημόσια προβολή και επαρκείς πόρους και εμπειρογνωμοσύνη·

17.  τονίζει τη σπουδαιότητα της συστηματικής υποστήριξης της κοινωνίας των πολιτών και της γνήσιας και σε βάθος διαβούλευσης με τους εκπροσώπους της, κατά την προετοιμασία των ταξιδιών του ΕΕΕΕ σε χώρες εταίρους· εκφράζει εν προκειμένω την ικανοποίησή του για τη στενή συνεργασία του ΕΕΕΕ με υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την κοινωνία των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών εκπροσώπων, νέων και παιδιών, καθώς και με σχετικούς διεθνείς οργανισμούς , πριν, κατά και μετά από τις επισκέψεις του σε τρίτες χώρες, και τονίζει τη σημασία της συνεχούς και όλο και στενότερης συνεργασίας προς την κατεύθυνση αυτή, καθώς και την ανάγκη για σαφείς και διαφανείς μηχανισμούς παρακολούθησης· υποστηρίζει πλήρως την έμφαση που δίνει ο ΕΕΕΕ στην προώθηση και την προστασία ενός ανοιχτού χώρου για την κοινωνία των πολιτών και τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως βασική προτεραιότητα στο πλαίσιο της εντολής του· καλεί τον ΕΕΕΕ να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις προς το Κοινοβούλιο μετά τις επισκέψεις του· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το έργο και ο αντίκτυπος του ΕΕΕΕ μπορούν να αποτιμηθούν μόνο εν μέρει μέσω της επισκόπησης της ετήσιας έκθεσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, μέσω των λογαριασμών του σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μέσω των διαθέσιμων ομιλιών του· εκφράζει επίσης τη λύπη του για το γεγονός ότι δεν υπάρχουν επίσημες πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες και τα σχέδιά του, ούτε εκθέσεις προόδου ή επισκοπήσεις·

18.  ενθαρρύνει τον ΕΕΕΕ να συνεχίσει να υποστηρίζει συστηματικά τις προτεραιότητες της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ενισχύσει τη συνεργασία της ΕΕ με όλους τους συναφείς περιφερειακούς και διεθνείς οργανισμούς και μηχανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει ως γενική αρχή την πρακτική να περιλαμβάνεται συστηματικά η συνεργασία με τον ΕΕΕΕ στην εντολή των μελλοντικών γεωγραφικών ειδικών εντεταλμένων της ΕΕ·

Στρατηγικές ανά χώρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και ο ρόλος των αντιπροσωπειών της ΕΕ

19.  χαιρετίζει την προσθήκη της δημοκρατίας στις στρατηγικές ανά χώρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, ως αναγκαίου στοιχείου κάθε σφαιρικής ανάλυσης της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στις χώρες εταίρους·

20.  επαναλαμβάνει ότι είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη οι στρατηγικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα χάραξης πολιτικής έναντι τρίτων χωρών, μεταξύ άλλων κατά την προετοιμασία πολιτικών διαλόγων υψηλού επιπέδου, διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, εγγράφων στρατηγικής ανά χώρα και ετήσιων προγραμμάτων δράσης·

21.  επαναλαμβάνει ότι οι στρατηγικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία θα πρέπει να αντιστοιχούν σε δράσεις της ΕΕ που θα εφαρμόζονται σε κάθε χώρα ανάλογα με τις συγκεκριμένες περιστάσεις και θα πρέπει να περιλαμβάνουν μετρήσιμους δείκτες προόδου και να προβλέπουν τη δυνατότητα προσαρμογής τους όταν κρίνεται αναγκαίο· επισημαίνει την ανάγκη συνεχούς αξιολόγησης των στρατηγικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία· ζητεί να βελτιωθούν περαιτέρω η συνεργασία, η επικοινωνία και η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αντιπροσωπειών της ΕΕ, των πρεσβειών των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ κατά τη χάραξη και την υλοποίηση των στρατηγικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία· επαναλαμβάνει το αίτημά του να αποκτήσουν τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρόσβαση στις στρατηγικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και να τηρούνται ενήμερα ως προς τον τρόπο υλοποίησης αυτών των στρατηγικών από την ΕΕ, οι οποίες πρέπει να παρουσιάζονται σε μορφότυπο που θα επιτρέπει στους βουλευτές του ΕΚ να εκπληρώνουν σωστά το ελεγκτικό τους καθήκον·

22.  τονίζει την ανάγκη εφαρμογής συνεπούς και ορατής πολιτικής της ΕΕ για την κοινωνία των πολιτών και μιας περισσότερο διαρθρωμένης κατανόησης της χρήσης της δημόσιας διπλωματίας· ενθαρρύνει τη δημοσίευση στρατηγικών και οδικών χαρτών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και την καθιέρωση αποτελεσματικής ανάδρασης, παρακολούθησης των περιπτώσεων και ανταλλαγής πληροφοριών·

23.  εκφράζει την ικανοποίησή του για τον ορισμό σημείων επαφής για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή/και θέματα φύλου σε όλες τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και υπενθυμίζει τη σύστασή του προς την ΑΕ/ΥΕ και την ΕΥΕΔ να αναπτύξουν σαφείς επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές ως προς τον ρόλο των σημείων επαφής για τα ανθρώπινα δικαιώματα· επιμένει ότι το έργο των σημείων επαφής για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει επίσης να υποστηρίζεται από το διπλωματικό προσωπικό των κρατών μελών· είναι της άποψης ότι το έργο των σημείων επαφής για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να είναι ανεξάρτητο και να μην υφίσταται πολιτικές παρεμβάσεις και παρενοχλήσεις από τις εθνικές αρχές τρίτων χωρών, ιδίως κατά τις επαφές τους με ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με την κοινωνία των πολιτών· εμμένει στη σημασία της εκπαίδευσης του προσωπικού όλων των αντιπροσωπειών της ΕΕ ως προς το περιεχόμενο των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

24.  εκφράζει την ικανοποίησή του για την αύξηση του προϋπολογισμού και την απλούστευση των διαδικασιών του ΕΜΔΔΑ για την περίοδο 2014-2020, και ζητεί η προβλεπόμενη επιχορήγηση για την ενδιάμεση αξιολόγηση του ΕΜΔΔΑ, να διατηρηθεί για το υπόλοιπο της τρέχουσας περιόδου του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου· επαναλαμβάνει την ανάγκη συνοχής και συμπληρωματικότητας μεταξύ των διαφόρων χρηματοδοτικών μέσων της ΕΕ και τονίζει ότι η ενίσχυση αυτή πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα μέσα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα·

25.  ζητεί την έγκριση των ετήσιων προγραμμάτων δράσης του ΕΜΔΔΑ κάθε χρόνο, και όχι, όπως πιο πρόσφατα, ανά διετία (2016-2017), προκειμένου να εξασφαλισθεί η μέγιστη δυνατή ευελιξία για την αντιμετώπιση εξελισσόμενων καταστάσεων και η βέλτιστη συμπληρωματικότητα με τα άλλα μέσα εξωτερικής χρηματοδότησης που διαθέτει η ΕΕ·

Διάλογοι και διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα

26.  επαναλαμβάνει την υποστήριξή του στους διαλόγους που επικεντρώνονται στα ανθρώπινα δικαιώματα και αναγνωρίζει ότι οι διάλογοι αυτοί μπορούν να αποτελέσουν αποτελεσματικό και αποδοτικό εργαλείο διμερούς δέσμευσης και συνεργασίας, υπό τον όρο ότι επιτρέπουν στους συνομιλητές να ασχοληθούν με ζητήματα ουσίας και να αποστείλουν ουσιαστικά πολιτικά μηνύματα, ότι είναι προσανατολισμένοι στα αποτελέσματα και ότι συνοδεύονται από συνεπή παρακολούθηση που υπερβαίνει την απλή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με βέλτιστες πρακτικές και προκλήσεις· καλεί την ΕΕ να συμπεριλαμβάνει συστηματικά συζητήσεις για την κατάσταση των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών σε όλους τους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

27.  αναγνωρίζει τη σημασία της συμμετοχής σε ειδικούς για τα ανθρώπινα δικαιώματα διαλόγους ακόμη και με χώρες που έχουν σοβαρά προβλήματα στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων· υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι είναι αναγκαίο η ΕΕ να συνάγει σαφή πολιτικά συμπεράσματα όταν οι εν λόγω διάλογοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν θετική έκβαση· προειδοποιεί για τον κίνδυνο παραμερισμού των συζητήσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε πολιτικούς διαλόγους υψηλού επιπέδου·

28.  επιμένει ότι οι συζητήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτάσσονται σε άλλα συμφέροντα στις πολιτικές συζητήσεις υψηλού επιπέδου· υπενθυμίζει την έκκλησή του προς την ΕΥΕΔ να αναπτύξει μηχανισμό επανεξέτασης των διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με στόχο τη βελτίωσή τους· θεωρεί ότι, σε περίπτωση που οι εν λόγω διάλογοι αποτυγχάνουν επανειλημμένα, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά εργαλεία για την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη σχετική χώρα·

29.  παροτρύνει την ΕΥΕΔ να διεξάγει συστηματικά προπαρασκευαστικούς διαλόγους με την κοινωνία των πολιτών, μεταξύ άλλων και σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου τα αποτελέσματά τους να ενσωματώνονται άμεσα στους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα· τονίζει ότι είναι σημαντικό η ΑE/ΥΕ και η ΕΥΕΔ να προβάλλουν συστηματικά τις επί μέρους περιπτώσεις υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια των διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΥΕΔ να μεριμνήσει για την συστηματική παρακολούθηση των δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια των διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τη συστηματοποίηση των ενημερωτικών συναντήσεων με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών·

Κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα

30.  εκφράζει την ικανοποίησή του για τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα ως ένα πολύτιμο εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα που παρέχει πρακτικές οδηγίες για τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και τις διπλωματικές αντιπροσωπείες των κρατών μελών· επαναλαμβάνει την έκκλησή του για την άμεση έγκριση νέων κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για την προαγωγή και την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού·

31.  υπογραμμίζει ιδιαίτερα τη σημασία της συνεχούς αξιολόγησης της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών, με την χρησιμοποίηση σαφών δεικτών αναφοράς· ζητεί από την Επιτροπή να διενεργήσει και να δημοσιεύσει διεξοδική αξιολόγηση της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και τις διπλωματικές αντιπροσωπείες των κρατών μελών σε όλες τις τρίτες χώρες, με στόχο τον εντοπισμό πιθανών διαφορών και κενών υλοποίησης και τη διόρθωσή τους· θεωρεί ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών, απαιτείται συστηματική και αποτελεσματική εκπαίδευση του προσωπικού της ΕΥΕΔ και των αντιπροσωπειών της ΕΕ·

Καταπολέμηση των διακρίσεων κάθε μορφής

32.  καταδικάζει απερίφραστα όλες τις μορφές διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων λόγω φυλής, χρώματος, φύλου, γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, γλώσσας, πολιτισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεων, κοινωνικής καταγωγής, κάστας, γέννησης, ηλικίας, αναπηρίας ή οποιασδήποτε άλλης ιδιότητας· επαναλαμβάνει το αίτημά του για την ενίσχυση της πολιτικής και της διπλωματίας της ΕΕ που αποσκοπεί στην εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων, και να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία της σχετικά με τις διακρίσεις αυτές· παροτρύνει επίσης την ΕΕ να συνεχίσει να προωθεί την κύρωση και την πλήρη εφαρμογή όλων των συναφών συμβάσεων του ΟΗΕ, όπως της Διεθνούς Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών φυλετικών διακρίσεων ή της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των προσώπων με αναπηρία· επικροτεί το έργο της ΕΥΕΔ για την κατάρτιση του εγχειριδίου για την καταπολέμηση των διακρίσεων·

Αποστολές και επιχειρήσεις της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ)

33.  υπενθυμίζει τη δέσμευση της ΕΕ να ενσωματώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πτυχές που αφορούν το φύλο στις αποστολές της κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας, σύμφωνα με τα ψηφίσματα-ορόσημα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 1325 και 1820 για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, και το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 2242 που εγκρίθηκε πρόσφατα και αναγνωρίζει στις γυναίκες έναν κεντρικό ρόλο σε κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων· επαναλαμβάνει, εν προκειμένω, την έκκλησή του στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της να στηρίξουν, κατά τη διαδικασία επίτευξης βιώσιμης συμφιλίωσης, τη συστηματική συμμετοχή γυναικών ως ζωτικής σημασίας συνιστώσα των ειρηνευτικών διαδικασιών· καλεί, στο πλαίσιο αυτό, την ΕΕ να υποστηρίξει σε διεθνές επίπεδο την αναγνώριση της προστιθέμενης αξίας που έχει η συμμετοχή των γυναικών στην πρόληψη και την επίλυση διενέξεων, καθώς και στις ειρηνευτικές επιχειρήσεις, την ανθρωπιστική βοήθεια και την ανασυγκρότηση μετά τη λήξη των συγκρούσεων·

34.  τονίζει ότι η ΚΠΑΑ είναι ένα μέσο που διασφαλίζει, αφενός, την ευρωπαϊκή ασφάλεια και, αφετέρου, αποτελεί μέρος των μέσων εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και πρέπει, συνεπώς, να χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στις τρίτες χώρες·

35.  ζητεί την προώθηση της ευρωπαϊκής στρατιωτικής ολοκλήρωσης προκειμένου να βελτιωθεί η ετοιμότητα και η ευελιξία των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν απειλές και περιπτώσεις σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γενοκτονίας ή εθνοκάθαρσης· τονίζει εν προκειμένω ότι θα πρέπει να εδραιωθεί στο διεθνές δίκαιο η έννοια της «ευθύνης προστασίας» και ότι η ΕΕ, ως κοινότητα αξιών, θα πρέπει να ηγηθεί πρωτοβουλιών και ουσιαστικών δράσεων για την προστασία των πολιτών ακόμη και όταν απειλούνται από το ίδιο τους το κράτος·

36.  υπογραμμίζει ότι η παράνομη διακίνηση μεταναστών συνδέεται με την εμπορία ανθρώπων και συνιστά μείζονα παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων· υπενθυμίζει ότι η ανάπτυξη αποστολών της ΚΠΑΑ, όπως η Ναυτική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μεσόγειο, επιχείρηση Sophia (EURONAVFOR MED), αποτελεί τρόπο ουσιαστικής καταπολέμησης της παράνομης διακίνησης μεταναστών· καλεί την ΕΕ να συνεχίσει και να ενισχύσει τις επιχειρήσεις αυτού του είδους·

37.  καλεί το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων και την ΑΕ/ΥΕ να ζητήσουν από τους αρχηγούς αποστολών της ΕΕ και τους ενδεδειγμένους εκπροσώπους της ΕΕ (επικεφαλής μη στρατιωτικών επιχειρήσεων της ΕΕ, Διοικητές Στρατιωτικών Επιχειρήσεων της ΕΕ και ειδικούς εντεταλμένους της ΕΕ) έκθεση σχετικά με περιπτώσεις σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, καθώς και να προωθήσουν κώδικα δεοντολογίας όσον αφορά την δράση του Συμβουλίου Ασφαλείας κατά της γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας ή εγκλημάτων πολέμου, δεσμεύοντας τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να στηρίξουν την ανάληψη δράσης από το Συμβούλιο Ασφαλείας με στόχο την πρόληψη ή τον τερματισμό των εγκλημάτων αυτών· ζητεί την ενσωμάτωση πολιτικών για τη διασφάλιση των παιδιών σε όλες τις στρατιωτικές και μη στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ που έρχονται σε επαφή με παιδιά·

38.  ζητεί από την ΕΕ να ενισχύσει τη συνεργασία της με τον ΟΗΕ, στα πλαίσια της διαμόρφωσης ενός κοινού στρατηγικού οράματος για την ασφάλεια, με βάση, αφενός, τη νέα παγκόσμια στρατηγική της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και, αφετέρου, την αναθεώρηση εκ μέρους του ΟΗΕ των ειρηνευτικών επιχειρήσεών του και της αρχιτεκτονικής του για την εδραίωση της ειρήνης· επιμένει ότι πρέπει να υπάρχει συνεργασία με τον ΟΗΕ για την ενίσχυση του ρόλου και των ικανοτήτων των περιφερειακών και υποπεριφερειακών οργανισμών στον τομέα της διατήρησης της ειρήνης, της πρόληψης των συγκρούσεων, της στρατιωτικής και μη στρατιωτικής διαχείρισης κρίσεων και της επίλυσης των συγκρούσεων, και ότι πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω οι διαδικασίες για τη χρήση της ΚΠΑΑ προς υποστήριξη των δραστηριοτήτων του ΟΗΕ, μεταξύ άλλων μέσω της ανάπτυξης των μάχιμων μονάδων της ΕΕ ή μέσω πρωτοβουλιών ανάπτυξης ικανοτήτων και μεταρρύθμισης του τομέα της ασφάλειας, μεριμνώντας παράλληλα για την ενσωμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας των φύλων στο έργο των αποστολών και των επιχειρήσεων·

Πολυμερής δέσμευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα

39.  επαναλαμβάνει κατηγορηματικά ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως έχουν κατοχυρωθεί σε συμβάσεις του ΟΗΕ, είναι οικουμενικά, αδιαίρετα, αλληλεξαρτώμενα και αλληλένδετα, όπως συμφωνήθηκε στη Διακήρυξη και στο Πρόγραμμα Δράσης της Βιέννης, του 1993, και ότι τα δικαιώματα αυτά πρέπει να γίνονται πλήρως σεβαστά· υπενθυμίζει τη δέσμευση της ΕΕ να προωθεί και να αναπτύσσει το διεθνές δίκαιο στο πλαίσιο του ΟΗΕ· τονίζει ότι είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να κυρώσουν όλες τις διεθνείς πράξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν εγκριθεί από τον ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από το Διεθνές Σύμφωνο για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, και, ιδίως, από το προαιρετικό πρωτόκολλο για τη θέσπιση μηχανισμών καταγγελιών και ερευνών, σύμφωνα με το άρθρο 21 της ΣΕΕ·

40.  υπογραμμίζει ότι η ηγεσία της ΕΕ πρέπει να ασκήσει πιέσεις για μεταρρυθμίσεις του ΟΗΕ με σκοπό την ενίσχυση του αντικτύπου και της δύναμης του πολυμερούς και βασιζόμενου σε κανόνες συστήματος, καθώς και τη διασφάλιση αποδοτικότερης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προάσπισης και προώθησης του διεθνούς δικαίου· υπενθυμίζει, επίσης, τη σημασία της διασφάλισης της ενεργού και διαρκούς συμμετοχής της ΕΕ στους μηχανισμούς του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και ιδίως στην Τρίτη Επιτροπή, τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και στο ΣΑΔΗΕ, με στόχο τη βελτίωση της αξιοπιστίας του· επικροτεί τις προσπάθειες της ΕΥΕΔ, των αντιπροσωπειών της ΕΕ στη Νέα Υόρκη και στη Γενεύη, καθώς και των κρατών μελών, για τη βελτίωση της συνοχής της ΕΕ σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ΟΗΕ· ενθαρρύνει την ΕΕ να προσφεύγει συχνότερα σε διαπεριφερειακές πρωτοβουλίες, να προτείνει και να συνυποστηρίζει ψηφίσματα και να παρακολουθεί στενά την διαδικασία Καθολικής Περιοδικής Εξέτασης στον ΟΗΕ· καταδικάζει το γεγονός ότι τις έδρες στο ΣΑΔΗΕ καταλαμβάνουν συχνά χώρες με αποδεδειγμένο ιστορικό σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να δημοσιοποιούν την ψήφο τους στο ΣΑΔΗΕ· καλεί εν προκειμένω την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να φροντίσουν ώστε να αντικατοπτρίζεται στις πρακτικές ψηφοφορίας τους ότι τα δικαιώματα είναι εξίσου σημαντικά και να καθορίζουν την ψήφο τους επί των ψηφισμάτων του ΣΑΔΗΕ με βάση την ουσία και όχι τον συντάκτη των κειμένων αυτών· τονίζει τη σημασία και την ανάγκη μόνιμης αντιπροσωπείας της ΕΕ σε όλα τα πολυμερή φόρουμ και μεγαλύτερης προβολής των δραστηριοτήτων της ΕΕ·

41.  καλεί την ΕΕ να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στα διαμφισβητούμενα εδάφη στην ανατολική της γειτονία, όπου περίπου πέντε εκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς πραγματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους και πρόσβαση στη δικαιοσύνη· καλεί την ΕΕ να θέσει το ζήτημα αυτό στην κορυφή της διμερούς ατζέντας, προκειμένου να βρεθούν λύσεις με τα οικεία κράτη, και να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να στηρίξει συγκεκριμένες λύσεις σχετικά με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις εν λόγω οντότητες και να στηρίξει το έργο των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή·

Προώθηση χώρου ελευθερίας για την κοινωνία των πολιτών και υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

42.  καταδικάζει απερίφραστα κάθε επίθεση, εκφοβισμό, σύλληψη, δολοφονία, παρενόχληση ή καταπίεση εισαγγελέων, δικαστών, δικηγόρων, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων και τυχόν άλλων επαγγελματιών των οποίων η ανεξαρτησία και η επαγγελματική ελευθερία είναι αναγκαίες για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής κοινωνίας·

43.  εκφράζει τη λύπη του για τον αυξανόμενο αριθμό επιθέσεων κατά υπερασπιστών περιβαλλοντικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο· καταδικάζει απερίφραστα την ατιμωρησία των δολοφόνων τους και καλεί την ΕΥΕΔ να υποστηρίξει τα αιτήματα για την προσαγωγή στη δικαιοσύνη των υπευθύνων για αυτά τα εγκλήματα·

44.  καταδικάζει απερίφραστα το γεγονός ότι πολλές χώρες του κόσμου ψήφισαν πρόσφατα αυστηρή νομοθεσία για τις ΜΚΟ, που αποδυναμώνει την κοινωνία των πολιτών και οδηγεί στην αυθαίρετη εφαρμογή της με κυρώσεις όπως η φυλάκιση, η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων και η απαγόρευση της πρόσβασης για τα μέλη του προσωπικού των ΜΚΟ, ιδίως κατά οργανώσεων που λαμβάνουν δημόσια κονδύλια από το εξωτερικό·

45.  καταδικάζει απερίφραστα την έκδοση ταξιδιωτικών απαγορεύσεων από τις αρχές ως εργαλείο εκφοβισμού και φίμωσης των ανεξάρτητων φωνών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστών, καθώς και δικηγόρων και δημοσιογράφων, και τονίζει ότι αυτά τα μέτρα λαμβάνονται συχνά αυθαίρετα και χωρίς δικαστική αιτιολόγηση·

46.  επισημαίνει τον ρόλο των αντιπροσωπειών της ΕΕ όσον αφορά την εκ νέου επιβεβαίωση και προώθηση του κρίσιμου ρόλου που διαδραματίζει η κοινωνία των πολιτών στη δημοκρατία και τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για την κοινωνία των πολιτών, γεγονός που απαιτεί τη μέγιστη δυνατή διαφάνεια και συμμετοχή στη συνεργασία τους με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· εκφράζει, συνεπώς, τη λύπη του για το γεγονός ότι, δέκα χρόνια μετά την έγκριση των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα στοιχεία επικοινωνίας των σημείων επαφής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και των αξιωματούχων συνδέσμων για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν περιλαμβάνονται ακόμη στους δικτυακούς τόπους όλων των αντιπροσωπειών της ΕΕ·

47.  καλεί την ΑΕ/ΥΕ και τους υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ να θέτουν, σε τακτική βάση, στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, συζήτηση σχετικά με τις προσπάθειες της ΕΕ για την απελευθέρωση υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εργαζομένων στον τομέα της βοήθειας, δημοσιογράφων, πολιτικών ακτιβιστών και άλλων, και να οργανώνουν ένα δημόσιο ετήσιο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, με ημερήσια διάταξη που θα περιλαμβάνει τη συρρίκνωση του πεδίου δράσης της κοινωνίας των πολιτών και τη φυλάκιση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και να εξετάζουν αυτές τις υποθέσεις από κοινού με τους ομολόγους τους σε όλες τις περιπτώσεις, περιλαμβανομένων των υποθέσεων που θίγονται στα ψηφίσματα του Κοινοβουλίου σχετικά με συζητήσεις για περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αρχών και του κράτους δικαίου·

48.  καλεί τη διεθνή κοινότητα να προσάγει στη δικαιοσύνη τους πολιτικούς αρχηγούς όταν αυτοί προβαίνουν σε συστηματική κατάχρηση της αστυνομικής και στρατιωτικής ισχύος για να καταπνίξουν διαμαρτυρίες κατά (της διαιώνισης) της εξουσίας τους·

Μετανάστες, πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο και εσωτερικά εκτοπισμένοι

49.  εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τον μεγάλο αριθμό προσφύγων και μεταναστών που υφίστανται σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς γίνονται θύματα συγκρούσεων, κατάρρευσης της διακυβέρνησης και δικτύων παράνομης μετανάστευσης· εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τον τεράστιο αριθμό θανάτων στη Μεσόγειο· εκφράζει έντονη ανησυχία για τον αυξανόμενο αριθμό παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εις βάρος προσφύγων, μεταναστών και αιτούντων άσυλο στο δρόμο τους προς την Ευρώπη· επισημαίνει εν προκειμένω το γεγονός ότι οι γυναίκες και τα παιδιά πρόσφυγες, οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες χωρίς έγγραφα ταυτοποίησης είναι ιδιαιτέρως ευάλωτοι στις διαδρομές των μεταναστών, ακόμη και στο εσωτερικό της ΕΕ· ζητεί να ληφθούν επειγόντως μέτρα για τη βελτίωση της συνεκτικότητας των μεταναστευτικών πολιτικών και τονίζει την ανάγκη μιας σφαιρικής προσέγγισης για την εξεύρεση βιώσιμων, μακροπρόθεσμων και συνεκτικών λύσεων βασισμένων στα διεθνή πρότυπα και στις διεθνείς αρχές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα τα γενεσιουργά αίτια της προσφυγικής κρίσης· υπογραμμίζει την ανάγκη για επίδειξη αλληλεγγύης, ώστε να προστατευτούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, σε ευθυγράμμιση με τις πολιτικές της ΕΕ που βασίζονται στα ανθρώπινα δικαιώματα· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, τη σημασία της διαφοροποίησης μεταξύ προσφύγων και μεταναστών·

50.  υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι διαμάχες, οι πόλεμοι, η κατάρρευση της διακυβέρνησης και η έλλειψη σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία συνιστούν βασικές αιτίες μετανάστευσης και εκτοπισμού· τονίζει ότι πρέπει να παρέχεται από τις χώρες υποδοχής πλήρης πρόσβαση σε υπηρεσίες δωρεάν, δημόσιας και ποιοτικής εκπαίδευσης, υγειονομικής περίθαλψης, περιλαμβανομένης της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και των σχετικών δικαιωμάτων, στην αγορά εργασίας και σε στέγαση που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των προσφύγων· τονίζει ότι η διάθεση των μεταναστών και των προσφύγων να ενσωματωθούν, σε συνδυασμό με τις κατάλληλες πολιτικές κοινωνικής πρόνοιας, έχει καίρια σημασία για την επιτυχή ενσωμάτωσή τους· καλεί την ΕΕ να αυξήσει τις προσπάθειες στήριξης του Λιβάνου και της Ιορδανίας, που παρέχουν καταφύγιο σε άνευ προηγουμένου αριθμούς προσφύγων, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν πολλαπλές απειλές·

51.  τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας με τις χώρες προέλευσης και διάβασης, για τη διευκόλυνση τόσο της ομαλής διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών όσο και της δράσης για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών της μετανάστευσης· υπογραμμίζει ότι είναι αναγκαίο να καταπολεμηθούν οι ομάδες που εμπλέκονται στην παράνομη διακίνηση μεταναστών· υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι η ΕΕ να παροτρύνει τις εμπλεκόμενες χώρες να προσχωρήσουν το Πρωτόκολλο του Παλέρμο κατά της παράνομης διακίνησης μεταναστών· υπενθυμίζει τις δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της διάσκεψης κορυφής της Βαλέτας·

52.  τονίζει την επείγουσα ανάγκη να αναπτυχθεί και να εφαρμοσθεί ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό και καλά συντονισμένο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου με καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών·

53.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν πλήρη διαφάνεια αναφορικά με τους πόρους που χορηγούνται σε τρίτες χώρες για τη συνεργασία στον τομέα της μετανάστευσης και να κοινοποιούν τις εγγυήσεις που ορίζονται προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η εν λόγω συνεργασία δεν ωφελεί άμεσα ή έμμεσα συστήματα ασφαλείας, αστυνομικά συστήματα και δικαστικά συστήματα που εμπλέκονται σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

54.  επισημαίνει την πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για έναν ενωσιακό κατάλογο ασφαλών χωρών προέλευσης, που τροποποιεί την οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου·

55.  αναγνωρίζει ότι, υπό το φως του γεγονότος ότι, το 2014, μόλις το 36% των υπηκόων τρίτων χωρών που διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν την Ένωση πράγματι επέστρεψαν, υπάρχει η ανάγκη να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος επιστροφής της Ένωσης·

56.  θεωρεί ότι, για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των επανεισδοχών και να διασφαλιστεί η συνοχή των επιστροφών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα πρέπει να εγκριθούν νέες ευρωπαϊκές συμφωνίες επανεισδοχής, οι οποίες να υπερισχύουν έναντι των διμερών συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών·

57.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να φροντίσουν ώστε η εφαρμογή της οδηγίας για την επιστροφή να συμβαδίζει με τις διαδικασίες, τα πρότυπα και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα που επιτρέπουν στην Ευρώπη να εξασφαλίζει ανθρώπινη και αξιοπρεπή μεταχείριση των επιστρεφόντων, σύμφωνα με την αρχή της μη επαναπροώθησης· παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή σε εκείνες τις περιπτώσεις ασύλου που συνδέονται με το ενδεχόμενο πολιτικών διώξεων, ούτως ώστε να αποτρέπεται οποιαδήποτε επιστροφή που ενδέχεται να συνεπάγεται παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα προέλευσης ή σε τρίτη χώρα·

58.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την ΕΕ να εξασφαλίσει ότι όλες οι συμφωνίες συνεργασίας για τη μετανάστευση και συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες συμμορφώνονται προς το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο των προσφύγων και το διεθνές ναυτικό δίκαιο, καθώς και με τις αρχές και τις αξίες της ΕΕ· καλεί τα κράτη μέλη να σέβονται τη διεθνή αρχή της μη επαναπροώθησης, σύμφωνα με το ισχύον διεθνές δίκαιο· ζητεί να ενσωματωθούν μηχανισμοί παρακολούθησης, ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση των επιπτώσεων που έχουν στα ανθρώπινα δικαιώματα η συνεργασία με τρίτες χώρες σε θέματα μετανάστευσης και τα μέτρα ελέγχου των συνόρων· επιμένει ότι πρέπει να ενσωματωθεί και να παρακολουθείται η διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλες τις δραστηριότητες του Frontex· ζητεί από την ΕΕ να συμμετάσχει ενεργά στη συζήτηση σχετικά με τον όρο «κλιματικός πρόσφυγας», περιλαμβανομένου του πιθανού νομικού ορισμού του στο διεθνές δίκαιο·

59.  ζητεί επίσης μια ρήτρα που θα υποδεικνύει ότι οι συμφωνίες αυτές μπορεί να ανασταλούν έως ότου τα συμβαλλόμενα μέρη παράσχουν αποτελεσματικές και επαρκείς διασφαλίσεις σχετικά με την εξατομικευμένη εξέταση των αιτήσεων χορήγησης ασύλου και, γενικότερα, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών, των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων·

60.  υπενθυμίζει την ανάγκη σεβασμού της αρχής της μη επαναπροώθησης σε ευρωπαϊκά και διεθνή ύδατα, όπως κατοχυρώνεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ· υπενθυμίζει τη δέσμευση να αναπτυχθούν κατάλληλοι νόμιμοι και ασφαλείς δίαυλοι για τη μετανάστευση, με την παράλληλη βελτίωση της προστασίας των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ· καλεί την ΕΕ και τις πιο αναπτυγμένες τρίτες χώρες να υπογράψουν συμφωνίες εταιρικής σχέσης με άλλες χώρες για τη διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης και της κινητικότητα σε όλα τα επίπεδα δεξιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των λιγότερο ειδικευμένων ατόμων·

61.  καλεί τα κράτη μέλη να σεβαστούν και να εφαρμόσουν στο ακέραιο το πακέτο μέτρων που εγκρίθηκε από την ΕΕ για το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου και την κοινή νομοθεσία για τη μετανάστευση, προκειμένου να προστατεύσουν ιδίως τους ευάλωτους αιτούντες άσυλο, όπως τα παιδιά, οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι και οι ΛΟΑΔΜ, από τη βία και την εφαρμογή διακρίσεων στη διάρκεια της διαδικασίας χορήγησης ασύλου και να παράσχουν κατάλληλη κατάρτιση στις αρμόδιες υπηρεσίες ώστε να είναι σε θέση να διεξάγουν κατάλληλες και εύλογες διαδικασίες· καλεί τα κράτη μέλη να συμμετάσχουν σε προγράμματα επανεγκατάστασης, επιτρέποντας την οικογενειακή επανένωση και χορηγώντας θεωρήσεις για ανθρωπιστικούς λόγους· υπογραμμίζει τη σημασία της αντιμετώπισης των διοικητικών και πολιτικών εμποδίων ενάντια στην ταχεία υλοποίηση των δεσμεύσεων μετεγκατάστασης· κατανοεί ότι είναι αναγκαία η ασφαλής επιστροφή των προσώπων που, μετά την εξατομικευμένη αξιολόγηση της αίτησης ασύλου τους, χαρακτηρίζονται μη επιλέξιμα για προστασία στην Ένωση·

62.  ανησυχεί σοβαρά για τον αυξανόμενο αριθμό ανήλικων προσφύγων και για την κατάσταση των ασυνόδευτων, εξαφανισμένων χωρισμένων από την οικογένειά τους παιδιών· καλεί επιτακτικά τα κράτη μέλη να θέσουν σε απόλυτη προτεραιότητα την ταχεία επανένωση των ασυνόδευτων ανηλίκων με τα μέλη της οικογενείας τους· τονίζει ότι είναι σημαντικό να παρέχεται στα παιδιά πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση στο πλαίσιο ενωσιακών προγραμμάτων για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της μετανάστευσης· καλεί τις διάφορες χώρες να δώσουν τέλος στην κράτηση παιδιών, καθώς και να λαμβάνουν υπόψη το υπέρτατο συμφέρον του παιδιού σε όλες τις διαδικασίες και να διασφαλίζουν την προστασία των παιδιών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο· επισημαίνει τη σημασία της κατανομής επαρκών πόρων για την προστασία των ανήλικων προσφύγων και μεταναστών από τη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση· καλεί την Επιτροπή να εξασφαλίσει ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι δεν θα εξαφανίζονται και να σχεδιάσει μια στρατηγική η οποία θα αποτρέπει στο μέλλον την εξαφάνιση ασυνόδευτων ανηλίκων μεταναστών στην επικράτεια της ΕΕ και θα συμβάλει στον εντοπισμό των αγνοούμενων παιδιών·

63.  αναγνωρίζει ότι οι ΛΟΑΔΜ αιτούντες άσυλο διατρέχουν συχνά επιπλέον κινδύνους στη διάρκεια του ταξιδιού τους και κατά την άφιξή τους στη χώρα όπου αιτούνται άσυλο, οι οποίοι μπορούν να πάρουν τη μορφή παρενόχλησης, αποκλεισμού, σεξουαλικής ή άλλου είδους βίας· υπενθυμίζει ότι ορισμένες τρίτες χώρες που θεωρούνται «ασφαλείς» για τους αιτούντες άσυλο εισάγουν διακρίσεις εις βάρος των ΛΟΑΔΜ ή και ποινικοποιούν την ομοφυλοφιλία· υπογραμμίζει ότι οι ευάλωτες ομάδες χρειάζονται επιπρόσθετες διασφαλίσεις και καλεί τα κράτη να διασφαλίσουν ότι οι ΛΟΑΔΜ πρόσφυγες λαμβάνουν την προστασία που απαιτείται δυνάμει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου·

64.  επισημαίνει τη σημασία της επένδυσης σε προληπτικά μέτρα, κυρίως μέσω της ανάπτυξης στρατηγικών ενσωμάτωσης και κοινωνικής ένταξης· τονίζει την ανάγκη εφαρμογής συγκεκριμένων προγραμμάτων αποριζοσπαστικοποίησης και επανένταξης για τους επαναπατριζόμενους·

65.  εφιστά την προσοχή στην προβληματική κατάσταση σχετικά με τους πρόσφυγες στις γειτονικές χώρες της Συρίας και θεωρεί ότι είναι σημαντικό η ΕΕ να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διασφαλίσει ότι οι πρόσφυγες στις χώρες αυτές θα έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και, ειδικότερα, πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και σε ευκαιρίες απασχόλησης·

66.  τονίζει τη δραματική κατάσταση των εσωτερικά εκτοπισμένων, ιδίως τον τεράστιο αριθμό εσωτερικά εκτοπισμένων στο Ιράκ και τη Συρία, καθώς και τον αυξανόμενο αριθμό των εσωτερικά εκτοπισμένων στην Ουκρανία, που συνολικά ανέρχονται σε 1,4 εκατομμύρια ανθρώπους, το 2015· τονίζει ότι τα προγράμματα για τους πρόσφυγες σε μια περιοχή θα πρέπει να αναγνωρίζουν και να λαμβάνουν υπόψη την πιθανή τύχη και των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων· καλεί την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τη διεθνή κοινότητα να λάβουν μέτρα για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης των εσωτερικά εκτοπισμένων επί τόπου και να διασφαλίσουν ότι τους εξασφαλίζεται τουλάχιστον πρόσβαση στη στέγαση και σε τρόφιμα, υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση·

67.  υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το διεθνές παρατηρητήριο εσωτερικού εκτοπισμού, μόνο το 2015 εκτοπίστηκαν 19,3 εκατομμύρια άνθρωποι λόγω περιβαλλοντικών καταστροφών· υπενθυμίζει ότι οι εν λόγω εκτοπίσεις αφορούν κυρίως τις περιοχές του Νότου· υπογραμμίζει εν προκειμένω ότι το 85% αυτών των εκτοπίσεων συμβαίνουν σε αναπτυσσόμενες χώρες και κυρίως στο εσωτερικό μιας χώρας ή σε τμήματα χωρών·

Εμπορία ανθρώπων

68.  καλεί την ΕΕ να θέσει ως προτεραιότητα στις εξωτερικές της πολιτικές την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, αντιμετωπίζοντας το φαινόμενο τόσο στο πεδίο της ζήτησης όσο και σε εκείνο της προσφοράς, να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία των θυμάτων και να αυξήσει την επικοινωνία και τη συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς στον τομέα της καταπολέμησης της εμπορίας ανθρώπων· επαναλαμβάνει ότι είναι αναγκαίο όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν την οδηγία 2011/36/ΕΕ και τη στρατηγική της ΕΕ για την εξάλειψη της εμπορίας ανθρώπων·

69.  υπενθυμίζει ότι τα εγκληματικά δίκτυα επωφελούνται από την αυξανόμενη μεταναστευτική πίεση, την έλλειψη ασφαλών διαύλων μετανάστευσης, καθώς και από την ευάλωτη θέση των μεταναστών και των προσφύγων, ιδίως των γυναικών και των παιδιών, προκειμένου να τους καταστήσουν θύματα εμπορίας ανθρώπων, δουλείας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης·

70.  παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να μεριμνήσουν για τον χαρακτηρισμό των προσφύγων και των μεταναστών ως θυμάτων εμπορίας ανθρώπων ή ως θυμάτων παραβιάσεων και καταχρηστικών συμπεριφορών στο πλαίσιο λαθραίας διακίνησης· ζητεί στο πλαίσιο αυτό την κατάρτιση των συνοριοφυλάκων προκειμένου να διασφαλίζεται η ακριβής ταυτοποίηση, που είναι θεμελιώδους σημασίας για την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων των θυμάτων·

71.  επιδοκιμάζει την ενίσχυση των μέσων των επιχειρήσεων Τρίτων και Ποσειδώνας· επισημαίνει την έναρξη της επιχείρησης EUNAVFOR MED SOPHIA εναντίον των κυκλωμάτων παράνομης διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων στη Μεσόγειο και υποστηρίζει την ενίσχυση της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης·

72.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να κυρώσουν και να εφαρμόσουν τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα όλων των Μεταναστών Εργαζομένων και των Μελών των Οικογενειών τους·

Η σχέση μεταξύ ανάπτυξης, δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

73.  εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για την αύξηση της ακραίας φτώχειας και των ανισοτήτων σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, η οποία θέτει σε κίνδυνο την άσκηση όλων των ανθρώπινων δικαιωμάτων· πιστεύει ότι ο σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το δικαίωμα στην ανάπτυξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες· τονίζει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιλαμβανομένων των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, της ισότητας των φύλων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, καθώς και η ειρήνη και η ασφάλεια, αποτελούν προϋποθέσεις για την εξάλειψη της φτώχειας και των ανισοτήτων·

74.  επιδοκιμάζει το θεματολόγιο του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη· τονίζει ότι η αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ με τρίτες χώρες θα πρέπει να αποσκοπεί στη δημιουργία διεθνούς περιβάλλοντος που θα συμβάλλει στην πραγμάτωση των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων, και ζητεί την υλοποίηση της Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών, του 1986, για το δικαίωμα στην ανάπτυξη· υπενθυμίζει την εξαιρετική σημασία της αρχής της συνοχής της αναπτυξιακής πολιτικής (ΣΑΠ), όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 208 της ΣΛΕΕ, για την επίτευξη σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να διασφαλίσει ότι οι απαραίτητες κατευθυντήριες οδηγίες, οι εκτιμήσεις επιπτώσεων και οι μηχανισμοί παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων καθιστούν τη ΣΑΠ μια πραγματικότητα στις πολιτικές της ΕΕ και εκείνες των κρατών μελών της· πιστεύει ότι η εφαρμογή της ΣΑΠ, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 208 της ΣΛΕΕ, καθώς και σαφώς προσδιορισμένων πλαισίων αποτελεσμάτων, σε όλα τα μέσα και τους μηχανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ΕΕ, έχει καίρια σημασία για την εκπλήρωση του θεματολογίου του 2030, για την εξασφάλιση της συμπερίληψης των περιθωριοποιημένων και ευάλωτων ομάδων και για την ενσωμάτωση σε όλες τις πολιτικές μιας προσέγγισης βασισμένης στα ανθρώπινα δικαιώματα (ΠΒΔ)· επιμένει ότι πρέπει να ενισχυθεί η συνοχή και ο συντονισμός μεταξύ όλων των εξωτερικών πολιτικών και μέσων της ΕΕ στο πλαίσιο της εφαρμογής της ΠΒΔ· καλεί τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στον τομέα της ανάπτυξης και με τις πολιτικές της ΕΕ στον τομέα αυτό· καλεί την Επιτροπή να προβεί σε αξιολόγηση της χρήσης της εργαλειοθήκης της ΠΒΔ στις αντιπροσωπείες, και να παράσχει στο Κοινοβούλιο μια επισκόπηση της εν λόγω αξιολόγησης·

75.  υπενθυμίζει την εισαγωγή μιας ΠΒΔ στην αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ η οποία στοχεύει στην ενσωμάτωση των αρχών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις επιχειρησιακές δραστηριότητες της ΕΕ για την ανάπτυξη, καλύπτοντας ρυθμίσεις τόσο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης όσο και επιτόπου, για τον συγχρονισμό των δραστηριοτήτων στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της συνεργασίας για την ανάπτυξη· ζητεί ευρύτερη διάδοση της εργαλειοθήκης της ΠΒΔ μεταξύ των εταίρων μας, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών αρχών, της κοινωνίας των πολιτών και του ιδιωτικού τομέα, και στενή παρακολούθηση της εφαρμογής της από την Επιτροπή·

76.  θεωρεί ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους πρέπει να αποτελούν εγκάρσιο στοιχείο για την επίτευξη όλων των στόχων και των σκοπών του θεματολογίου του 2030· ζητεί τη θέσπιση, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, ενός χωρίς αποκλεισμούς πλαισίου δεικτών των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης που θα βασίζεται σε δικαιώματα, προκειμένου να διασφαλιστεί μεγάλος βαθμός διαφάνειας και λογοδοσίας ως προς αυτό το θέμα, ούτως ώστε οι διαθέσιμοι για την ανάπτυξη πόροι να φθάνουν πράγματι σε εκείνους που το έχουν ανάγκη·

77.  επαναλαμβάνει την επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης του παγκόσμιου προβλήματος των ασθενειών που σχετίζονται με τη φτώχεια και τον υποσιτισμό και των παραμελημένων ασθενειών· ζητεί τη χάραξη μιας φιλόδοξης μακροπρόθεσμης πολιτικής στρατηγικής και ενός σχεδίου δράσης σχετικά με την παγκόσμια υγεία, την καινοτομία και την πρόσβαση στα φάρμακα που, μεταξύ άλλων, θα περιλαμβάνει την επένδυση στην έρευνα και την ανάπτυξη, με γνώμονα τη διαφύλαξη του δικαιώματος σε ένα βιοτικό επίπεδο που είναι ικανό να εξασφαλίσει την υγεία και την ευημερία κάθε ανθρώπινου όντος χωρίς διακρίσεις λόγω φυλετικής καταγωγής, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων, οικονομικών ή κοινωνικών συνθηκών, ταυτότητας φύλου ή γενετήσιου προσανατολισμού·

78.  ανησυχεί για τις απόπειρες να χρησιμοποιηθούν οι πόροι που προορίζονται για την δράση για την καταπολέμηση της φτώχειας και την προώθηση της ανάπτυξης, η οποία επίσης επιτρέπει την υλοποίηση πολιτικών απώτερος στόχος των οποίων είναι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για σκοπούς που δεν έχουν σχέση με την ανάπτυξη· τονίζει ότι η αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να αποσκοπεί στην εξάλειψη της φτώχειας, και όχι απλώς να αποτελεί ένα μέσο για τον έλεγχο της μετανάστευσης, και υπενθυμίζει τη σημασία του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης αριθ. 16 για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και ισχυρούς θεσμούς, προκειμένου να επιδιωχθούν βελτιώσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποτελεσματική δημοκρατική διακυβέρνηση· τονίζει ότι, για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια στη βοήθεια της ΕΕ και η λογοδοσία στις επωφελούμενες χώρες, θα πρέπει να περιληφθεί μια ρήτρα κατά της διαφθοράς σε όλα τα αναπτυξιακά προγράμματα, και ότι η εδραίωση του κράτους δικαίου, η χρηστή διακυβέρνηση, οι θεσμικές ικανότητες με τη χρήση της δημοσιονομικής στήριξης, η δημοκρατική συμμετοχή και η αντιπροσωπευτική διαδικασία λήψης αποφάσεων, η σταθερότητα, η κοινωνική δικαιοσύνη, και η χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη που επιτρέπει την δίκαιη ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου, θα πρέπει να αποτελούν βασικούς στόχους όλων των εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ· προειδοποιεί για τον κίνδυνο του λαϊκισμού, του εξτρεμισμού και των συνταγματικών εκτροπών που νομιμοποιούν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

79.  σημειώνει το συνεχιζόμενο έλλειμμα χρηματοδότησης λόγω των αυξανόμενων ανθρωπιστικών αναγκών, όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια, και τις ελλείψεις του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος που οδηγούν σε μείωση του εφοδιασμού σε τρόφιμα· ζητεί από τις χώρες μέλη του ΟΗΕ, από την ΕΕ και από τα κράτη μέλη της να τιμήσουν τουλάχιστον τις χρηματοδοτικές τους δεσμεύσεις· σημειώνει, στο πλαίσιο αυτό, ότι τα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχουν ανταποκριθεί στη δέσμευσή τους για τη χορήγηση του 0,7% του ΑΕγχΠ τους για ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά επικροτεί τις δεσμεύσεις της ΕΕ όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια και την πολιτική προστασία, δεδομένου ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της αποτελούν τους μεγαλύτερους δωρητές παγκοσμίως·

80.  επιδοκιμάζει το νέο Ευρωπαϊκό Εξωτερικό Επενδυτικό Σχέδιο (ΕΕΕΣ) και το καταπιστευματικό ταμείο για την Αφρική, που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτίων της φτώχειας, των ανισοτήτων και της παράτυπης μετανάστευσης, με την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, καθώς και στην ενθάρρυνση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προώθηση των ιδιωτικών επενδύσεων στην Αφρική και στη γειτονία της ΕΕ· ζητεί να χρησιμοποιηθεί προσωρινά το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης στις χώρες της ευρωπαϊκής γειτονίας, ώστε να συμβάλει στη σταθεροποίησή τους·

81.  χαιρετίζει τη συμπερίληψη κεφαλαίου για την ανάπτυξη στην ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο το 2015 και ζητεί αυτό να αποτελέσει πάγια πρακτική για τις εκθέσεις αυτές στο μέλλον·

Εμπόριο, επιχειρήσεις και ανθρώπινα δικαιώματα

82.  ζητεί την ταχεία, αποτελεσματική και σφαιρική εφαρμογή των κατευθυντήριων αρχών του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα· παροτρύνει όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της ΕΕ, να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν εθνικά σχέδια δράσης· κρίνει ότι το εμπόριο και τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορούν να συμβαδίζουν, και ότι η επιχειρηματική κοινότητα έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας·

83.  επιβεβαιώνει την επείγουσα ανάγκη για ανάληψη δράσης με συνεχή, αποτελεσματικό και συνεκτικό τρόπο σε όλα τα επίπεδα, δηλαδή σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της διαφθοράς από εταιρείες, όταν αυτά συμβαίνουν, και για τη διασφάλιση της λογοδοσίας τους, μεταξύ άλλων με την αντιμετώπιση των νομικών προβλημάτων που προκύπτουν από την εξωεδαφική διάσταση εταιρειών και της διαγωγής τους·

84.  καλεί τον ΟΗΕ, την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να θέσουν στις πολυεθνικές και τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, το ζήτημα της αρπαγής γαιών και της μεταχείρισης των υπερασπιστών των δικαιωμάτων στη γη, οι οποίοι πέφτουν συχνά θύματα αντιποίνων, δέχονται απειλές, υφίστανται οχλήσεις, αυθαίρετες συλλήψεις ή επιθέσεις ή δολοφονούνται·

85.  επιδοκιμάζει τις εργασίες που έχουν ξεκινήσει για την προετοιμασία μιας δεσμευτικής συνθήκης του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα· αποδοκιμάζει κάθε προσπάθεια παρακώλυσης σε σχέση με τη συγκεκριμένη διαδικασία, και ζητεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συμμετάσχουν με εποικοδομητικό τρόπο σε αυτές τις διαπραγματεύσεις·

86.  υπενθυμίζει τους διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς ρόλους των κρατών και των εταιρειών όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επαναλαμβάνει με έμφαση ότι, όταν διαπράττονται παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα κράτη πρέπει να παρέχουν στα θύματα πρόσβαση σε αποτελεσματικά διορθωτικά μέτρα· υπενθυμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων εγγυήσεων για τη διασφάλιση ουσιαστικών διορθωτικών μέτρων για όλα τα θύματα τέτοιου είδους παραβιάσεων, συνιστά ουσιώδες στοιχείο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ με τις χώρες αυτές· επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η ΕΕ διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στη διαπραγμάτευση και στην υλοποίηση σειράς πρωτοβουλιών για την παγκόσμια ευθύνη, οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την προαγωγή και τον σεβασμό διεθνών προτύπων· επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που εγκρίθηκαν στις 20 Ιουνίου 2016, και το γεγονός ότι ζητούν να περιλαμβάνεται στα εθνικά σχέδια δράσης (ΕΣΔ) για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα η πρόσβαση σε ένδικα μέσα·

87.  επαναλαμβάνει ότι πρέπει να δοθεί προσοχή στα ειδικά χαρακτηριστικά των ΜΜΕ, οι οποίες λειτουργούν κυρίως σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο και σε συγκεκριμένους κλάδους· εκτιμά, επομένως, ότι έχει όλως ιδιαίτερη σημασία οι πολιτικές της Ένωσης επί θεμάτων ΕΚΕ, περιλαμβανομένων και των εθνικών σχεδίων δράσης σχετικά με την ΕΚΕ, να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις ιδιαίτερες απαιτήσεις των ΜΜΕ, να εφαρμόζουν την αρχή «Σκέψου πρώτα σε μικρή κλίμακα» και να αναγνωρίζουν την ανεπίσημη και διαισθητική προσέγγιση των ΜΜΕ προς την ΕΚΕ· επαναλαμβάνει την αντίθεσή του στη λήψη κάθε μέτρου που θα μπορούσε να προκαλέσει πρόσθετο φόρτο διοικητικής ή οικονομικής φύσης για τις ΜΜΕ, ενώ υποστηρίζει μέτρα που παρέχουν στις ΜΜΕ τη δυνατότητα να αναλαμβάνουν κοινές δράσεις·

88.  ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν τη συνεκτικότητα της πολιτικής για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλα τα επίπεδα, ιδίως σε σχέση με την εμπορική πολιτική της Ένωσης· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποβάλλουν τακτικά εκθέσεις σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται για τη διασφάλιση της ουσιαστικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της επιχειρηματικής δραστηριότητας·

89.  επαναλαμβάνει την έντονη έκκλησή του όσον αφορά τη συστηματική εισαγωγή ρητρών για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλες τις διεθνείς συμφωνίες, περιλαμβανομένων των εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών που έχουν συναφθεί στο παρελθόν και πρόκειται να συναφθούν στο μέλλον, μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών· θεωρεί επιπλέον ότι απαιτούνται, ως βασικά χαρακτηριστικά της συμφωνίας, μηχανισμοί εκ των προτέρων ελέγχου, οι οποίοι θα παρεμβαίνουν πριν από τη σύναψη μιας συμφωνίας πλαισίου και θα θέτουν προϋποθέσεις για τη σύναψή της, καθώς και μηχανισμοί εκ των υστέρων ελέγχου, οι οποίοι θα προβλέπουν συγκεκριμένες ενέργειες σε απάντηση για παραβιάσεις των εν λόγω ρητρών, όπως κατάλληλες κυρώσεις που θα προβλέπονται στις ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων της κάθε συμφωνίας, που θα φτάνουν έως και την (προσωρινή) αναστολή της συμφωνίας·

90.  ζητεί τη δημιουργία μηχανισμών με στόχο τη διασφάλιση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξίσου από τα κράτη και τις εταιρείες, και τη θέσπιση μηχανισμών υποβολής καταγγελιών για ανθρώπους των οποίων τα δικαιώματα παραβιάζονται από τις εμπορικές και επενδυτικές συμφωνίες·

91.  λαμβάνει υπό σημείωση τη νομοθετική πρόταση της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2016, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 428/2009 σχετικά με τον έλεγχο των εξαγωγών ειδών και τεχνολογιών διπλής χρήσης, που αποσκοπεί στην ενίσχυση του εν λόγω ελέγχου, δεδομένου ότι ορισμένα είδη και τεχνολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά για τη διάπραξη σοβαρών παραβιάσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων·

92.  εκφράζει ικανοποίηση για η σύναψη συμφωνίας για την επικαιροποίηση των ελέγχων των εξαγωγών της ΕΕ όσον αφορά εμπορεύματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θανατική ποινή ή για βασανιστήρια ή άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας και ζητεί την ουσιαστική και πλήρη εφαρμογή αυτού του καίριας σημασίας νομοθετήματος· προτρέπει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ενθαρρύνουν τρίτες χώρες να εξετάσουν το ενδεχόμενο θέσπισης παρόμοιας νομοθεσίας, καθώς και να δρομολογήσουν μια πρωτοβουλία για την προώθηση ενός διεθνούς πλαισίου σχετικά με τα εργαλεία βασανισμού και τη θανατική ποινή· χαιρετίζει τη πρωτοβουλία που αφορά κανονισμό για την δημιουργία ενός συστήματος δέουσας επιμέλειας στην αλυσίδα εφοδιασμού, για την υπεύθυνη προμήθεια ορυκτών από εμπόλεμες ζώνες· επιδοκιμάζει την πρόταση της Επιτροπής για επικαιροποίηση της νομοθεσίας της ΕΕ σχετικά με τον έλεγχο στις εξαγωγές ειδών διπλής χρήσης· υπογραμμίζει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα ως κριτήριο για τη χορήγηση αδειών εξαγωγής αποτελούν προτεραιότητα για το Κοινοβούλιο και καλεί τα κράτη μέλη να καταλήξουν επιτέλους σε συμφωνία για τη μετάβαση προς μια πιο σύγχρονη, ευέλικτη και βασισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα πολιτική εξαγωγών· καλεί τα κράτη μέλη να ασκούν αυστηρότερους και βασισμένους περισσότερο στα ανθρώπινα δικαιώματα ελέγχους εξαγωγής όπλων, ιδίως όταν πρόκειται για χώρες με αποδεδειγμένο ιστορικό βίαιας εσωτερικής καταστολής και παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

93.  επικροτεί την έγκριση της νέας εμπορικής στρατηγικής της Επιτροπής «Εμπόριο για όλους», μέσω της οποίας σκοπεύει να ενσωματώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην εμπορική πολιτική και να χρησιμοποιήσει τη θέση της ΕΕ ως εμπορικού συνασπισμού για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες· τονίζει ότι, για να συμβεί αυτό, θα χρειαστεί πλήρης συνοχή και συμπληρωματικότητα των πρωτοβουλιών στους τομείς της εμπορικής και της εξωτερικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της στενής συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων ΓΔ, της ΕΥΕΔ και των αρχών των κρατών μελών· σημειώνει τα σχέδια της Επιτροπής για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής οικονομικής διπλωματίας και τονίζει ότι η εμπορική πολιτική θα πρέπει επίσης να συμβάλλει στη βιώσιμη ανάπτυξη στις τρίτες χώρες· καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στη συζήτηση για το κανονιστικό πλαίσιο και τις επιχειρηματικές υποχρεώσεις σε χώρες όπου ενδέχεται να αυξηθούν οι δημόσιες και οι ιδιωτικές επενδύσεις· παροτρύνει την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι τα έργα που υποστηρίζονται από την ΕΤΕπ συνάδουν με τις πολιτικές της ΕΕ και συνιστά να βελτιωθούν οι εκ των υστέρων έλεγχοι για την αξιολόγηση του οικονομικού, του κοινωνικού και του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των υποστηριζόμενων από την ΕΤΕπ έργων·

94.  εκφράζει την ικανοποίησή του για τον νέο κανονισμό για το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων (ΣΓΠ +), που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2014, ως βασικό μέσο της εμπορικής πολιτικής της ΕΕ που προωθεί τα ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος και τη χρηστή διακυβέρνηση στις ευάλωτες αναπτυσσόμενες χώρες· επιδοκιμάζει ιδίως το γεγονός ότι τα εμπορικά οφέλη του ΣΓΠ+, εξαρτώνται εγγενώς και νομίμως από τη συνεχή εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επικροτεί τη δημοσιοποίηση της πρώτης διετούς έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση όσον αφορά την εφαρμογή του ΣΓΠ+, καθώς και τον διάλογο με το Κοινοβούλιο σε σχέση με την εν λόγω έκθεση, πριν από τη δημοσίευσή της· σημειώνει ότι έχουν αναφερθεί επανειλημμένες παραβιάσεις των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων σε πολλές χώρες με καθεστώς ΣΓΠ+ και ζητεί να επιβληθεί πραγματικά η εφαρμογή του ΣΓΠ+· καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει τις δυνατότητες να περιληφθεί το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στον κατάλογο των συμβάσεων που απαιτούνται για την απόκτηση του καθεστώτος ΣΓΠ+ και καλεί τα κράτη που υποβάλλουν αιτήσεις για την απόκτηση του καθεστώτος αυτού και δεν είναι μέρη της Σύμβασης, να την κυρώσουν·

95.  επικροτεί το γεγονός ότι 14 χώρες απολαμβάνουν ιδιαίτερα ευνοϊκές εμπορικές προτιμήσεις στο πλαίσιο του ΣΓΠ+, το οποίο εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2014, και επιδοκιμάζει επίσης την πολύ αναγκαία συμμόρφωση με 27 διεθνείς συμβάσεις, περιλαμβανομένων των συμβάσεων για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων·

96.  επαναλαμβάνει την επίμονη έκκλησή του για λεπτομερή και εκ των προτέρων εκτίμηση των επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα, κατά τρόπον ώστε να λαμβάνονται ουσιαστικά υπόψη οι απόψεις της κοινωνίας των πολιτών σε όλες τις εμπορικές και επενδυτικές συμφωνίες·

97.  εκφράζει ικανοποίηση για την έγκριση νέων κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με την ανάλυση των επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο αξιολογήσεων των επιπτώσεων των σχετικών με το εμπόριο πρωτοβουλιών πολιτικής(63), εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για την ποιότητα των σχετικών με τα ανθρώπινα δικαιώματα προβληματισμών στην εκτίμηση αντικτύπου βιωσιμότητας (ΕΑΒ) της συμφωνίας ΕΕ-Βιρμανίας για την προστασία των επενδύσεων, καθώς και για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν πραγματοποίησε αξιολόγηση των επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα για τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών ΕΕ-Βιετνάμ· επαναλαμβάνει ότι υποστηρίζει την πραγματοποίηση μιας διεξοδικής αξιολόγησης, ως μέρος της εκ των υστέρων αξιολόγησης των συμφωνιών αυτών·

98.  καλεί την ΕΕ να συμπεριλάβει τον σεβασμό της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων στις αξιολογήσεις αντικτύπου επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διενεργούνται προτού αποφασίσει η ΕΕ να συνάψει νέες εμπορικές και επενδυτικές συμφωνίες·

Αθλητισμός και ανθρώπινα δικαιώματα

99.  εκφράζει ανησυχία για την ανάθεση της διεξαγωγής μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων σε χώρες με κακό ιστορικό όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στη Ρωσία το 2018 και στο Κατάρ το 2022 και των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο το 2022, καθώς και για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που οφείλονται σε μείζονος σημασίας αθλητικές εκδηλώσεις, περιλαμβανομένων των εξαναγκαστικών εξώσεων χωρίς διαβούλευση ή αποζημίωση του οικείου πληθυσμού, ή των συνθηκών εκμετάλλευσης ευάλωτων ομάδων όπως παιδιά και μετανάστες εργαζόμενοι, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και δουλεία, και της φίμωσης οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών που καταγγέλλουν τέτοιου είδους παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) να ευθυγραμμίσουν τις πρακτικές τους με τα ιδεώδη του αθλητισμού, εφαρμόζοντας μηχανισμούς διασφάλισης για την πρόληψη, την παρακολούθηση και την παροχή ένδικων μέσων για όλες τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνδέονται με μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις· ζητεί την ανάπτυξη ενός πλαισίου πολιτικής της ΕΕ για τον αθλητισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεργαστούν με τις εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες, τους επιχειρηματικούς φορείς και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών για τον προσδιορισμό των τρόπων συμμετοχής τους στις εκδηλώσεις αυτές·

Πρόσωπα με αναπηρίες

100.  επιδοκιμάζει τους νέους στόχους 12 και 16, και ιδίως το σημείο 16στ, των συμπερασμάτων του Συμβουλίου για το σχέδιο δράσης 2015-2019 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι η εφαρμογή της Σύμβασης για τα δικαιώματα των προσώπων με αναπηρία θα αναφέρεται συστηματικά στους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τρίτες χώρες· σημειώνει ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των αναγκών των προσώπων με αναπηρία στο πλαίσιο των προσπαθειών μη εφαρμογής διακρίσεων· ζητεί να διενεργηθεί διεξοδική εξέταση της αποτελεσματικότητας των έργων που συνδέονται με την αναπηρία, και την κατάλληλη συμμετοχή των οργανώσεων των προσώπων με αναπηρίες στον σχεδιασμό και την εκτέλεση αυτών των έργων·

101.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι τα πρόσωπα με αναπηρία έχουν πραγματική ελευθερία κινήσεων σε δημόσιους χώρους και, συνεπώς, ισότητα ευκαιριών για τη συμμετοχή στη δημόσια ζωή·

102.  ζητεί με επιμονή την ενσωμάτωση της διάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρία σε όλες τις εξωτερικές πολιτικές και ενέργειες της ΕΕ, και ιδίως στις πολιτικές της ΕΕ για τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες, δίδοντας την κατάλληλη απάντηση στις ειδικές ανάγκες τους λόγω των πολλαπλών διακρίσεων που υφίστανται· υπενθυμίζει ότι οι γυναίκες και τα παιδιά με αναπηρία αντιμετωπίζουν πολλαπλές διακρίσεις και συχνά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν βία, κακοποίηση, κακομεταχείριση ή εκμετάλλευση· υποστηρίζει σθεναρά τη σύσταση να ενσωματωθεί η διάσταση του φύλου σε όλες τις στρατηγικές της ΕΕ για την αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών πολιτικών και της εξωτερικής δράσης της·

103.  ενθαρρύνει την ΑΕ/ΥΕ να συνεχίσει να στηρίζει τη διαδικασία κύρωσης και εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των προσώπων με αναπηρία από τις χώρες που δεν την έχουν ακόμη κυρώσει ή εφαρμόσει· σημειώνει ότι η ΕΕ θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των προσώπων με αναπηρία στο εσωτερικό της· καλεί την ΕΕ να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην εφαρμογή ενός θεματολογίου του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη που θα διασφαλίζει ότι δεν παραμελείται κανείς, όπως προτείνει και η επιτροπή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των προσώπων με αναπηρία στις καταληκτικές παρατηρήσεις της επισκόπησής της όσον αφορά την υλοποίηση της Σύμβασης στην ΕΕ·

Δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών

104.  επιδοκιμάζει την έγκριση του σχεδίου δράσης για την ισότητα των φύλων (2016-2020), το οποίο περιέχει διεξοδικό κατάλογο ενεργειών για τη βελτίωση της κατάστασης των γυναικών όσον αφορά τα ίσα δικαιώματα και τη χειραφέτηση· τονίζει ότι αυτό το σχέδιο δράσης θα πρέπει να εφαρμοστεί σε συνδυασμό με το σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, προκειμένου να διασφαλιστεί η αναγνώριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών· επιδοκιμάζει επίσης την έγκριση της στρατηγικής δέσμευσης για την ισότητα των φύλων (2016-2019), η οποία προωθεί την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο· επαναβεβαιώνει ότι τα δικαιώματα των γυναικών δεν μπορούν να θυσιάζονται στον βωμό συγκεκριμένων απαγορεύσεων λόγω θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων· ζητεί από την ΕΕ να ενισχύσει την υποστήριξή της στην υλοποίηση των υποχρεώσεων και των δεσμεύσεων για τα δικαιώματα των γυναικών, οι οποίες απορρέουν από τη σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW), την πλατφόρμα δράσης του Πεκίνου, τη δήλωση του Καΐρου για τον πληθυσμό και την ανάπτυξη και τις αντίστοιχες επισκοπήσεις αποτελεσμάτων, και από τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης· τονίζει ότι είναι σημαντικό να μη διακυβευθεί το κεκτημένο της πλατφόρμας δράσης του Πεκίνου και εκείνης του Καΐρου για την πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγεία ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και για την προστασία των γενετήσιων και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων, και να διασφαλισθεί ότι παρέχεται όλη η απαραίτητη ασφαλής ιατρική και ψυχολογική βοήθεια και υπηρεσίες σε γυναίκες θύματα βιασμού εν καιρώ πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της άμβλωσης, όπως προβλέπεται δυνάμει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου· τονίζει ότι ο οικογενειακός προγραμματισμός, η μητρική υγεία, η εύκολη πρόσβαση στην αντισύλληψη και η πρόσβαση στο πλήρες φάσμα υπηρεσιών γενετήσιας και αναπαραγωγικής υγείας αποτελούν σημαντικά στοιχεία για τη σωτηρία της ζωής των γυναικών και για τον περιορισμό των ποσοστών παιδικής και μητρικής θνησιμότητας· τονίζει την ανάγκη οι εν λόγω πολιτικές να τεθούν στον πυρήνα της αναπτυξιακής συνεργασίας με τρίτες χώρες· τονίζει ότι η προάσπιση όλων των δικαιωμάτων των γυναικών, η διασφάλιση του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς τους και η εξάλειψη της βίας και των διακρίσεων εις βάρος τους είναι ουσιώδεις για την άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους· υπογραμμίζει το δικαίωμα όλων να αποφασίζουν ελεύθερα για θέματα που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα και με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική τους υγεία· αναγνωρίζει εν προκειμένω τα αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα των γυναικών στην αυτόνομη λήψη αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε οικογενειακό προγραμματισμό·

105.  καταδικάζει εκ νέου όλες τις μορφές κακοποίησης και βίας κατά των γυναικών και των παιδιών και των πράξεων βίας λόγω φύλου, συμπεριλαμβανομένων των επιβλαβών συνηθειών των παιδικών και καταναγκαστικών γάμων ή του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, της εκμετάλλευσης και της δουλείας, της ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και τη χρήση σεξουαλικής βίας ως πολεμικού όπλου· θεωρεί ότι η βία εναντίον των γυναικών εκφράζεται και με τρόπο ψυχολογικό και υπογραμμίζει την ανάγκη ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου για την προώθηση, μεταξύ άλλων, της ενεργού συμμετοχής των γυναικών στην ανθρωπιστική βοήθεια και την ενσωμάτωση στρατηγικών προστασίας κατά της σεξουαλικής βίας και της βίας λόγω φύλου, καθώς και υγειονομικών μέτρων που περιλαμβάνουν υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας· υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δεν πρέπει μόνο να καταπολεμήσουν όλες τις μορφές βίας κατά των γυναικών, αλλά επιπλέον να θέσουν ως προτεραιότητα την πρόσβαση στην εκπαίδευση και την καταπολέμηση των στερεοτύπων φύλου για τα κορίτσια και τα αγόρια από μικρή ηλικία· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να επικυρώσουν ταχέως τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, ώστε να διασφαλισθεί η συνοχή μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής δράσης της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και της βίας λόγω φύλου· επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής, της 4ης Μαρτίου 2016, για την προσχώρηση της ΕΕ στη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που είναι η πρώτη νομικά δεσμευτική πράξη σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών σε διεθνές επίπεδο· θεωρεί ότι η σύμβαση αυτή θα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα και τη συνοχή των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ και θα αυξήσει την υπευθυνότητα της ΕΕ καθώς και τον ρόλο της στην καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της βίας λόγω φύλου σε διεθνές επίπεδο· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να στηρίξουν σθεναρά την υπογραφή και τη σύναψη της σύμβασης από την ΕΕ και, παράλληλα, να ενθαρρύνουν τα 14 κράτη μέλη που ακόμη δεν το έχουν πράξει να υπογράψουν και να επικυρώσουν τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και να μεριμνήσουν για την ορθή εφαρμογή της σύμβασης αυτής· τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι επαγγελματίες της υγείας, οι αστυνομικές δυνάμεις, οι εισαγγελείς, οι δικαστές, οι διπλωμάτες και το ειρηνευτικό προσωπικό, τόσο στην ΕΕ όσο και σε τρίτες χώρες, λαμβάνουν την κατάλληλη κατάρτιση ώστε να μπορούν να βοηθούν και να στηρίζουν τα θύματα βίας, ειδικότερα τις γυναίκες και τα παιδιά, σε καταστάσεις συγκρούσεων και σε επιτόπιες επιχειρήσεις·

106.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που θίγουν τις γυναίκες και τα παιδιά στους καταυλισμούς προσφύγων και στα κέντρα υποδοχής, καθώς και για τα καταγγελλόμενα περιστατικά σεξουαλικής βίας και άνισης μεταχείρισης γυναικών και παιδιών· παροτρύνει την ΕΥΕΔ να επιδιώξει την εφαρμογή αυστηρότερων κανόνων και ορθών πρακτικών στις τρίτες χώρες· τονίζει την ανάγκη οι γυναίκες και τα παιδιά που κακοποιούνται στη διάρκεια συγκρούσεων να έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και ψυχολογική φροντίδα, όπως επιβάλλει το διεθνές δίκαιο, καθώς και την ανάγκη να συνεχίζεται η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη και η σίτιση των παιδιών σε καταυλισμούς προσφύγων, περιοχές συγκρούσεων και περιοχές που πλήττονται από ακραία φτώχεια και σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα·

107.  σημειώνει ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της βίας λόγω φύλου θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζουν τη διαδικτυακή βία, συμπεριλαμβανομένων των παρενοχλήσεων, της τρομοκράτησης και του εκφοβισμού, και να αποσκοπούν στη δημιουργία ενός ασφαλούς διαδικτυακού περιβάλλοντος για τις γυναίκες και τα κορίτσια·

108.  επικροτεί την έγκριση και υποστηρίζει την εφαρμογή του πρόσφατου ψηφίσματος 2242 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο καθιστά τις γυναίκες κεντρική συνιστώσα κάθε προσπάθειας για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων, και ζητά να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για την ενσωμάτωση των θεματολογίων που αφορούν τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια σε όλες τις διαφορετικές διαστάσεις της οικοδόμησης της ειρήνης· τονίζει τη σημασία της ίσης, πλήρους και ενεργού συμμετοχής των γυναικών στην πρόληψη και τη διευθέτηση συγκρούσεων και στις διαδικασίες ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων και οικοδόμησης της ειρήνης· συνιστά τη θέσπιση ενός συστήματος ποσοστώσεων για την προώθηση της συμμετοχής των γυναικών σε όλα τα πολιτικά επίπεδα·

109.  εκφράζει τη βαθιά του λύπη για το γεγονός ότι οι Ρομά, και ιδίως οι γυναίκες Ρομά, εξακολουθούν να υπόκεινται εκτεταμένες διακρίσεις και αντιαθιγγανισμό, που διαιωνίζει τον κύκλο της μειονεξίας, του αποκλεισμού, του διαχωρισμού και της περιθωριοποίησης· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να σεβαστούν πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ρομά, διασφαλίζοντας το δικαίωμα σε εκπαίδευση, υπηρεσίες υγείας, απασχόληση, στέγαση και κοινωνική προστασία·

110.  εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για την έλλειψη ισότητας των φύλων στο πεδίο της πολιτικής και την υποεκπροσώπηση των γυναικών στη λήψη πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών αποφάσεων, η οποία υπονομεύει τα θεμελιώδη δικαιώματα και τη δημοκρατία· θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την ισότητα των φύλων στις διαδικασίες οικοδόμησης και διατήρησης της δημοκρατίας και να καταπολεμούν κάθε μορφή διάκρισης ανάμεσα στα δυο φύλα μέσα στην κοινωνία· τονίζει ότι οι εκθέσεις που συντάσσουν οι επιτροπές παρατηρητών σε εκλογές προσφέρουν ακριβείς κατευθυντήριες γραμμές για τον πολιτικό διάλογο της ΕΕ με τρίτες χώρες όσον αφορά τη βελτίωση της συμμετοχής των γυναικών στην εκλογική διαδικασία και στο δημοκρατικό βίο της χώρας·

111.  εκφράζει τη λύπη του διότι εξακολουθούν να υπάρχουν χώρες στις οποίες η συμμετοχή των γυναικών στις εκλογές είναι περιορισμένη·

112.  αποδοκιμάζει το γεγονός ότι οι γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις όσον αφορά την εξεύρεση και διατήρηση αξιοπρεπών θέσεων εργασίας, όπως καταδεικνύεται στην έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας με τίτλο «Women at work 2016» (Εργαζόμενες γυναίκες 2016)·

113.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η «γυάλινη οροφή» για τις γυναίκες στον επιχειρηματικό τομέα, οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ των φύλων και η κοινωνική αποθάρρυνση της γυναικείας επιχειρηματικότητας εξακολουθούν να αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο· ζητεί την ανάληψη πρωτοβουλιών για περαιτέρω χειραφέτηση των γυναικών, ιδίως στους τομείς της αυτοαπασχόλησης και των ΜΜΕ·

114.  υπενθυμίζει ότι η πρόσβαση σε εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση και μικροπιστώσεις είναι ουσιαστικό εργαλείο για την ενδυνάμωση των γυναικών και την πρόληψη της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους·

115.  ενθαρρύνει την ενεργό συμμετοχή των γυναικών σε συνδικαλιστικές και λοιπές οργανώσεις, ως σημαντικό παράγοντα για την ενσωμάτωση της πτυχής του φύλου σε ζητήματα που αφορούν τις συνθήκες εργασίας·

116.  προτρέπει τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να εστιάσουν την προσοχή τους στην οικονομική και πολιτική χειραφέτηση των γυναικών στις αναπτυσσόμενες χώρες, προωθώντας τη συμμετοχή τους στις επιχειρήσεις, καθώς και στην εκτέλεση περιφερειακών και τοπικών αναπτυξιακών έργων·

117.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να λαμβάνουν υπόψη τους την διάσταση του φύλου κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού και σε όλες τις σχετικές χρηματοδοτήσεις της ΕΕ·

118.  ζητεί την υλοποίηση επενδύσεων υπέρ των γυναικών και των νέων, ως αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης της φτώχειας, και ιδίως της φτώχειας των γυναικών·

119.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για το γεγονός ότι η ταχέως αναπτυσσόμενη απειλή της μικροβιακής αντοχής αναμένεται να αποτελέσει τη μεγαλύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως, πλήττοντας ιδιαιτέρως τις ευάλωτες και αδύναμες ομάδες στις αναπτυσσόμενες χώρες· καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει χωρίς καθυστέρηση μια πραγματικά αποτελεσματική στρατηγική για τη δημόσια υγεία που να περιλαμβάνει τα εξής:– προσδιορισμό των αιτιών των ασθενειών, διαγνωστικών μεθόδων και των τρόπων διάδοσης ανθεκτικών βακτηριδίων μέσω του τουρισμού και του εμπορίου,

– προσδιορισμό των βέλτιστων διεθνών, εθνικών και περιφερειακών ενεργειών έκτακτης ανάγκης σε περιπτώσεις ξαφνικής ανεξέλεγκτης διάδοσης βακτηριδίων, καθώς και ολοκληρωμένη και συντονισμένη προετοιμασία των εν λόγω ενεργειών,

– ανάπτυξη όσο το δυνατόν αυστηρότερων κανονισμών προσανατολισμένων στην ποσότητα των χρησιμοποιούμενων αντιβιοτικών σε όλες τις περιοχές του κόσμου, σε συνδυασμό με επαρκή και αποτελεσματικά μέτρα επιβολής·

– ανάπτυξη και εφαρμογή του μεγαλύτερου στα χρονικά προγράμματος ενημέρωσης για την απειλή της μικροβιακής αντοχής, χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους, και ιδίως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης·

Δικαιώματα του παιδιού

120.  επιβεβαιώνει την επείγουσα ανάγκη κύρωσης και αποτελεσματικής εφαρμογής σε ολόκληρο τον κόσμο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και των προαιρετικών πρωτοκόλλων της, και ζητεί από την ΕΕ να πραγματοποιεί συστηματικές διαβουλεύσεις με τους αρμόδιους τοπικούς και διεθνείς οργανισμούς για τα δικαιώματα του παιδιού και να εγείρει, στους πολιτικούς της διαλόγους και στους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τρίτες χώρες, το ζήτημα των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων κρατών να εφαρμόζουν τη σύμβαση· επιδοκιμάζει την κύρωση της σύμβασης από το Νότιο Σουδάν και τη Σομαλία· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Επιτροπή και την ΑΕ/ΥΕ να διερευνήσουν τρόπους και μέσα για να προσχωρήσει η ΕΕ στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού·

121.  ζητεί να συνεχίσει η ΕΕ την προώθηση της εργαλειοθήκης που ανέπτυξε μαζί με τη UNICEF για τα δικαιώματα των παιδιών με την ονομασία «Ενσωμάτωση των δικαιωμάτων των παιδιών στη συνεργασία για την ανάπτυξη» μέσω των εξωτερικών αντιπροσωπειών της και να εκπαιδεύσει κατάλληλα το προσωπικό των αντιπροσωπειών της ΕΕ στον τομέα αυτό· επισημαίνει το σοβαρό ζήτημα της μη καταχώρησης σε μητρώα των παιδιών που γεννιούνται μακριά από τη χώρα καταγωγής των γονιών τους, ένα ζήτημα ιδιαίτερα σοβαρό στην περίπτωση των προσφύγων, και καλεί την ΕΕ να εγείρει, όποτε ενδείκνυται, το ζήτημα αυτό στους πολιτικούς διαλόγους της με τρίτες χώρες· καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει πολιτικές και να προωθήσει σε διεθνή φόρουμ την προστασία των παιδιών φυλακισμένων γονέων, προκειμένου να ξεπεράσουν τις διακρίσεις και τον στιγματισμό εις βάρος τους· τονίζει ότι εκατομμύρια παιδιά συνέχισαν να υποφέρουν από υποσιτισμό και ότι πάρα πολλά από αυτά αντιμετωπίζουν μη αναστρέψιμες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, ακόμη και τον θάνατο· καλεί την Επιτροπή και τη διεθνή κοινότητα να θεσπίσει καινοτόμους τρόπους για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του υποσιτισμού, ιδίως μεταξύ των παιδιών, αξιοποιώντας πλήρως ολόκληρη την αλυσίδα τροφίμων και συμπεριλαμβάνοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τις συμπράξεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και όλους τους υπόλοιπους διαθέσιμους πόρους, και ιδίως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης·

122.  τονίζει την ανάγκη για παροχή διεθνούς συνδρομής στις προσπάθειες για την αναζήτηση και απελευθέρωση γυναικών και παιδιών που εξακολουθούν να είναι αιχμάλωτοι του Ισλαμικού Κράτους και άλλων τρομοκρατικών ή παραστρατιωτικών οργανώσεων, καθώς και για την προώθηση ειδικών προγραμμάτων για τη μεταχείριση των πρώην αιχμαλώτων, εντός της ΕΕ και σε όλο τον κόσμο· εκφράζει ανησυχία για τη στρατολόγηση παιδιών από τρομοκρατικές ομάδες και τη συμμετοχή τους σε τρομοκρατικές και στρατιωτικές ενέργειες· τονίζει ότι πρέπει να θεσπιστούν πολιτικές για την καθοδήγηση της αναζήτησης και την απελευθέρωση, την αποκατάσταση και την επανένταξη των παιδιών αυτών· εμμένει στην ανάγκη προώθησης πολιτικών υπέρ του αφοπλισμού, την αποκατάστασης και της επανένταξης των παιδιών-στρατιωτών· επαναλαμβάνει το αίτημά του προς την Επιτροπή να προτείνει μια ολοκληρωμένη στρατηγική και ένα σχέδιο δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού για τα επόμενα πέντε έτη, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στα δικαιώματα των παιδιών στο πλαίσιο τόσο των εξωτερικών όσο και των εσωτερικών πολιτικών της ΕΕ και να προωθηθούν τα δικαιώματα των παιδιών, συνεισφέροντας ιδίως στη διασφάλιση της πρόσβασής τους σε νερό, σε υγειονομικές υποδομές, υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση, μεταξύ των άλλων και σε περιοχές ενόπλων συγκρούσεων και σε καταυλισμούς προσφύγων·

Δικαιώματα των ηλικιωμένων

123.  επιδοκιμάζει τον στόχο 16ζ του σχεδίου δράσης 2015-2019 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, που αποσκοπεί στην αύξηση της ευαισθητοποίησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ιδιαίτερες ανάγκες των ηλικιωμένων· εκφράζει ανησυχία για τον αρνητικό αντίκτυπο των διακρίσεων λόγω ηλικίας· υπογραμμίζει τις ιδιαίτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι όσον αφορά την άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, όπως η πρόσβαση σε κοινωνική προστασία και υγειονομική περίθαλψη· καλεί τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν την τρέχουσα αναθεώρηση του διεθνούς σχεδίου δράσης της Μαδρίτης για τη γήρανση, για να χαρτογραφήσουν την εφαρμογή των υφιστάμενων μέσων και να προσδιορίσουν πιθανές ελλείψεις· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να εμπλακούν ενεργά στην ομάδα ανοιχτής σύνθεσης των Ηνωμένων Εθνών για τη γήρανση και να καταβάλλουν περισσότερες προσπάθειες για την προστασία και την προώθηση των δικαιωμάτων των ηλικιωμένων, μεταξύ άλλων εξετάζοντας το ενδεχόμενο εκπόνησης μιας νέας νομοθετικής πράξης·

Δικαιώματα λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, διεμφυλικών και μεσοφυλικών (ΛΟΑΔΜ)

124.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για την αύξηση της βίας και των διακρίσεων κατά των ΛΟΑΔΜ· καταδικάζει απερίφραστα την πρόσφατη αύξηση των νόμων που επιβάλλουν διακρίσεις, καθώς και των πράξεων βίας εναντίον ανθρώπων για λόγους γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου και χαρακτηριστικών φύλου, καθώς και το γεγονός ότι 73 χώρες θεωρούν ακόμη ποινικό αδίκημα την ομοφυλοφιλία (μεταξύ άλλων με την κατηγορία της «ακολασίας» εις βάρος των ΛΟΑΔΜ), 13(64) από τις οποίες επιτρέπουν την ποινή του θανάτου, ενώ 20 χώρες θεωρούν ποινικό αδίκημα τη διεμφυλική ταυτότητα· εκφράζει έντονη ανησυχία για τους λεγόμενους «νόμους προπαγάνδας», που επιδιώκουν τον περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι των ΛΟΑΔΜ και εκείνων που υποστηρίζουν τα δικαιώματα αυτών των προσώπων· καλεί όλα τα κράτη με τέτοιους νόμους να αποσύρουν τις εν λόγω διατάξεις· καταδικάζει απερίφραστα τους αυξανόμενους περιορισμούς της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι των ατόμων ΛΟΑΔΜ και των υπερασπιστών των δικαιωμάτων τους, καθώς και τα εμπόδια στην άσκηση αυτών των ελευθεριών, σε εκδηλώσεις και διαδηλώσεις, όπως οι πορείες υπερηφάνειας, με βίαιες ενίοτε αντιδράσεις από τις αρχές κατά των διαδηλωτών· επαναβεβαιώνει τον καίριο ρόλο αυτών των θεμελιωδών ελευθεριών για τη λειτουργία των δημοκρατικών κοινωνιών και την ευθύνη των κρατών να διασφαλίζουν την τήρηση των εν λόγω δικαιωμάτων και την προστασία αυτών που τα ασκούν· ζητεί από την ΕΥΕΔ να δώσει προτεραιότητα και ισχυρότερο χαρακτήρα στις δράσεις της σε χώρες όπου οι ΛΟΑΔΜ δολοφονούνται ή υφίστανται πράξεις βίας και κακομεταχείριση, καταδικάζοντας αυτές τις πρακτικές σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τη θανατική ποινή και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με τα βασανιστήρια και άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, και να συνεχίσει να συνεργάζεται με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε αυτό το πεδίο· τονίζει τη σημασία που έχει η υποστήριξη του έργου των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΔΜ, μέσω της αύξησης των πόρων για τον αποτελεσματικό προγραμματισμό, της πραγματοποίησης εκστρατειών ευαισθητοποίησης, μεταξύ άλλων με τη χρηματοδότηση του ΕΜΔΔΑ, για το ευρύ κοινό όσον αφορά τις διακρίσεις και τη βία που υφίστανται οι ΛΟΑΔΜ, και εξασφαλίζοντας την παροχή επείγουσας βοήθειας σε όσους έχουν ανάγκη τέτοιας υποστήριξης· καλεί τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και τους αρμόδιους φορείς να προωθήσουν ενεργά τα εν λόγω δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες·

125.  χαιρετίζει τις κατευθυντήριες γραμμές για την προαγωγή και την προστασία της άσκησης όλων των ανθρώπινων δικαιωμάτων των ΛΟΑΔΜ, που εξέδωσε το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις 24 Ιουνίου 2013· καλεί την ΕΥΕΔ και την Επιτροπή να ασκήσουν πιέσεις για μια πιο στρατηγική και συστημική εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών, μεταξύ άλλων μέσω της αύξησης της ευαισθητοποίησης και της παροχής σχετικής κατάρτισης στο προσωπικό της ΕΕ σε τρίτες χώρες, προκειμένου να θέσουν αποτελεσματικά το ζήτημα των δικαιωμάτων των ΛΟΑΔΜ σε πολιτικούς διαλόγους και σε διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τρίτες χώρες και σε πολυμερή φόρουμ· τονίζει ότι είναι σημαντικό οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την προαγωγή και προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να γίνουν ευρέως γνωστές μεταξύ των ΛΟΑΔΜ· ζητεί να γίνουν συγκεκριμένες ενέργειες για την αύξηση της συνοχής μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ για τα δικαιώματα των ΛΟΑΔΜ·

126.  ενθαρρύνει τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να συμβάλουν περαιτέρω στον προβληματισμό σχετικά με την αναγνώριση του γάμου ή της αστικής ένωσης μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου ως πολιτικού και κοινωνικού ζητήματος που είναι και ζήτημα ανθρώπινων και ατομικών δικαιωμάτων· επικροτεί το γεγονός ότι ολοένα και περισσότερες χώρες σέβονται το δικαίωμα δημιουργίας οικογένειας με γάμο, σύμφωνο συμβίωσης και υιοθεσία χωρίς διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, και καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να καταρτίσουν προτάσεις για την αμοιβαία αναγνώριση των ενώσεων αυτών και των ομόφυλων οικογενειών σε ολόκληρη την ΕΕ, προκειμένου να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όσον αφορά την εργασία, την ελεύθερη κυκλοφορία, τη φορολογία και την κοινωνική ασφάλιση, προστατεύοντας τα εισοδήματα των οικογενειών και των παιδιών·

Δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών και των προσώπων που ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες

127.  ανησυχεί σοβαρά για το γεγονός ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί εξακολουθούν να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αποτελέσουν θύματα διακρίσεων και ότι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε πολιτικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές και εργασιακές αλλαγές και διαταραχές· σημειώνει ότι οι περισσότεροι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και έχουν περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση στα συστήματα πολιτικής εκπροσώπησης και λήψης αποφάσεων, γεγονός που αντιβαίνει στο δικαίωμά τους σε ελεύθερη, προηγούμενη και συνειδητή συναίνεση, το οποίο κατοχυρώνεται στη διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών και αναγνωρίζεται στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την ανάπτυξη, του 2005· ανησυχεί ιδιαίτερα για τις καταγγελίες για ευρέως διαδεδομένες και αυξανόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών, όπως διώξεις, αυθαίρετες συλλήψεις και δολοφονίες υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκτοπίσεις πληθυσμών, αρπαγή γαιών και παραβιάσεις δικαιωμάτων από ιδιωτικές επιχειρήσεις·

128.  σημειώνει με μεγάλη ανησυχία ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί πλήττονται ιδιαίτερα από παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με ορυκτούς πόρους· καλεί την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να στηρίξουν αυστηρά νομικά πλαίσια και πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη διασφάλιση της διαφάνειας και της χρηστής διακυβέρνησης τόσο στον εξορυκτικό τομέα όσο και σε σχέση με άλλους πόρους και, συνεπώς, τον σεβασμό της ελεύθερης, προηγούμενης και συνειδητής συναίνεσης των τοπικών πληθυσμών καθώς και της Δήλωσης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών· καλεί τις αντιπροσωπείες της ΕΕ να ενισχύσουν τον διάλογο με τους αυτόχθονες πληθυσμούς επιτόπου, προκειμένου να προσδιορίζονται και να προλαμβάνονται οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους·

129.  επισημαίνει ότι οι κοινότητες εθνικών μειονοτήτων έχουν συγκεκριμένες ανάγκες και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να προάγεται η πλήρης και ουσιαστική ισότητα μεταξύ των ανθρώπων που ανήκουν σε εθνική μειονότητα και αυτών που ανήκουν στην πλειονότητα, σε όλους τους τομείς της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής· προτρέπει την Επιτροπή να παρακολουθεί στενά την εφαρμογή των διατάξεων για την προστασία των δικαιωμάτων των ανθρώπων που ανήκουν σε εθνικές μειονότητες, καθ' όλη τη διάρκεια των διαδικασιών διεύρυνσης·

Δικαιώματα των ατόμων που υφίστανται διακρίσεις λόγω κάστας

130.  καταδικάζει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται εις βάρος ανθρώπων που θίγονται από ιεραρχίες τύπου κάστας και υφίστανται διακρίσεις λόγω κάστας, όπως είναι μεταξύ άλλων η άρνηση ισότητας και πρόσβασης στη δικαιοσύνη και στην εργασία, ο συνεχιζόμενος διαχωρισμός και οι λόγω κάστας φραγμοί στην άσκηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην ανάπτυξη· εκφράζει βαθιά ανησυχία για τον ανησυχητικό αριθμό βίαιων επιθέσεων λόγω κάστας κατά των Dalit και τις θεσμοθετημένες διακρίσεις που παραμένουν ατιμώρητες· επαναλαμβάνει το αίτημά του για την ανάπτυξη μιας πολιτικής της ΕΕ σε σχέση με τις διακρίσεις λόγω κάστας και ζητεί από την ΕΕ να αξιοποιεί κάθε δυνατή ευκαιρία για να εκφράσει τη σοβαρή ανησυχία της σχετικά με τις διακρίσεις λόγω κάστας·

Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) / μεταβατική δικαιοσύνη

131.  υπενθυμίζει την οικουμενικότητα του ΔΠΔ και επαναλαμβάνει την πλήρη υποστήριξή του στο έργο του· τονίζει το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει το ΔΠΔ όσον αφορά τον τερματισμό της ατιμωρησίας των αυτουργών των βαρύτερων εγκλημάτων που απασχολούν τη διεθνή κοινότητα, καθώς και σχετικά με την απόδοση δικαιοσύνης στα θύματα των εγκλημάτων πολέμου, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των γενοκτονιών· συνεχίζει να επαγρυπνεί έναντι οποιασδήποτε απόπειρας υπονόμευσης της νομιμότητας ή της ανεξαρτησίας του ΔΠΔ·

132.  υπενθυμίζει την έκκλησή του προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να προωθήσουν την προσφυγή του Συμβουλίου Ασφαλείας στο ΔΠΔ προκειμένου να διερευνηθούν τα εγκλήματα που διαπράττονται από το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία κατά Χριστιανών (Χαλδαίων/Συριανών/Ασσυρίων), των Γιαζίντι και άλλων θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων·

133.  επικροτεί τη δήλωση της Ουκρανίας με την οποία αποδέχεται τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη χώρα μετά τις 20 Φεβρουαρίου 2014, καθώς η εν λόγω δήλωση παρέχει τη δυνατότητα στον εισαγγελέα του ΔΠΔ να εξετάσει εάν το δικαστήριο θα μπορούσε να ερευνήσει παραβιάσεις που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια των ένοπλων συγκρούσεων, μολονότι η Ουκρανία δεν είναι ακόμα μέλος του ΔΠΔ·

134.  επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με τη στήριξη της ΕΕ προς τη μεταβατική δικαιοσύνη, καθώς και το πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για την υποστήριξη της μεταβατικής δικαιοσύνης, επισημαίνοντας ότι η ΕΕ είναι ο πρώτος περιφερειακός οργανισμός που θεσπίζει μια τέτοια πολιτική· καλεί την ΕΕ, τα κράτη μέλη της και τους ειδικούς εντεταλμένους της, να προωθήσουν ενεργά το ΔΠΔ, την εκτέλεση των αποφάσεών του και την καταπολέμηση της ατιμωρησίας για εγκλήματα που περιλαμβάνονται στο Καταστατικό της Ρώμης, και εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία του για το γεγονός ότι πολυάριθμα εντάλματα σύλληψης δεν έχουν ακόμη εκτελεσθεί· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεργαστούν με το Δικαστήριο, και να συνεχίσουν να παρέχουν ισχυρή πολιτική και διπλωματική στήριξη στις προσπάθειες για την ενίσχυση και τη διεύρυνση των σχέσεων μεταξύ του ΔΠΔ και του ΟΗΕ, ιδίως στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, και να λάβουν μέτρα για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των περιπτώσεων μη συνεργασίας με το ΔΠΔ· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την ΕΕ να εγκρίνει μια κοινή θέση για το έγκλημα της επίθεσης και τις τροπολογίες της Καμπάλα, και καλεί τα κράτη μέλη να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία με τους ορισμούς των τροπολογιών της Καμπάλα και να ενισχύσουν τη συνεργασία με το Δικαστήριο· αποδοκιμάζει την αντίθεση που επιδεικνύουν διάφορα κράτη προς το ΔΠΔ, ακυρώνοντας ή απειλώντας να ακυρώσουν τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ·

135.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του για τη δημιουργία θέσης Ειδικού Εντεταλμένου της ΕΕ για τη διεθνή δικαιοσύνη και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, προκειμένου να δοθεί σε αυτά τα θέματα η εξέχουσα θέση και η προβολή που τους αξίζει, να προωθηθεί με αποτελεσματικό τρόπο η ατζέντα της ΕΕ και να ενσωματωθεί η δέσμευση της ΕΕ για την καταπολέμηση της ατιμωρησίας και υπέρ του ΔΠΔ στις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ·

136.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να παράσχουν στο ΔΠΔ επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους και να ενισχύσουν την υποστήριξή τους προς το διεθνές ποινικό δικαστικό σύστημα, περιλαμβανομένης της μεταβατικής δικαιοσύνης·

Το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο

137.  καταδικάζει την έλλειψη σεβασμού για το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τον ανησυχητικά αυξανόμενο ρυθμό παράπλευρων απωλειών σε ένοπλες συγκρούσεις ανά τον κόσμο, και για τις θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον νοσοκομείων, σχολείων, ανθρωπιστικών αποστολών και άλλων μη στρατιωτικών στόχων· εκφράζει έντονη ανησυχία για την αυξανόμενη επιρροή των ενεργειών μη κρατικών παραγόντων σε συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο και προτρέπει την ΕΕ να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για τη βελτίωση της συμμόρφωσης των κρατικών και μη κρατικών φορέων με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο· επικροτεί τη δέσμευση που έχει αναλάβει η ΕΕ και τα κράτη μέλη της έναντι της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ) να στηρίξουν ενεργά τη θέσπιση ενός αποτελεσματικού μηχανισμού για την ενίσχυση της συμμόρφωσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, και καλεί την ΑΕ/ΥΕ να υποβάλει έκθεση στο Κοινοβούλιο σχετικά με τους στόχους και τη στρατηγική της για την εκπλήρωση της εν λόγω δέσμευσης· προτρέπει τη διεθνή κοινότητα να συγκαλέσει μια διεθνή διάσκεψη για τη διαμόρφωση ενός νέου διεθνούς μηχανισμού αναζήτησης και συλλογής δεδομένων και δημόσιας αναφοράς των παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, περιλαμβανομένων των επιθέσεων εναντίον νοσοκομείων, νοσηλευτικού προσωπικού και ασθενοφόρων· είναι της άποψης ότι ο εν λόγω μηχανισμός θα μπορούσε να βασιστεί στον υφιστάμενο μηχανισμό για τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις (CAAC)· ζητεί από την ΑΕ/ΥΕ να υποβάλλει σε ετήσια βάση έναν δημόσιο κατάλογο των εικαζόμενων δραστών επιθέσεων κατά σχολείων και νοσοκομείων, με στόχο τον σχεδιασμό κατάλληλης δράσης της ΕΕ για να δοθεί τέλος σε αυτές τις επιθέσεις·

138.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι επτά κράτη μέλη δεν έχουν ακόμα κυρώσει τη Σύμβαση για τα πυρομαχικά διασποράς· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να υποστηρίξουν την παγκόσμια απαγόρευση της χρήσης λευκού φωσφόρου, ιδίως μέσω της κατάρτισης νέου πρωτοκόλλου στη Σύμβαση για ορισμένα συμβατικά όπλα, το οποίο θα απαγορεύει τη χρήση των όπλων αυτών·

139.  καλεί τα κράτη μέλη να κυρώσουν τις κύριες πράξεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και άλλα συναφή νομικά μέσα που έχουν επίπτωση στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο· αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα των κατευθυντηρίων γραμμών της ΕΕ όσον αφορά την προώθηση της συμμόρφωσης προς το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την ΑΕ/ΥΕ και την ΕΥΕΔ για την αναθεώρηση της εφαρμογής αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών, λαμβάνοντας υπόψη τα τραγικά γεγονότα στη Μέση Ανατολή, και ιδίως τη διαδεδομένη και συστηματική ατιμωρησία που επικρατεί για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου· καλεί την ΕΕ να υποστηρίξει τις πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη διάδοση των γνώσεων σχετικά με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και των ορθών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή του και να αξιοποιήσει όλα τα διμερή εργαλεία που διαθέτει για την αποτελεσματική προώθηση της συμμόρφωσης των εταίρων της με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, μεταξύ άλλων μέσω πολιτικού διαλόγου· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς τα κράτη μέλη να συμμετάσχουν στις διεθνείς προσπάθειες για την αποτροπή των επιθέσεων κατά σχολείων και της στρατιωτικής χρήσης των σχολείων από ένοπλους, μέσω της υποστήριξης της διακήρυξης για ασφαλή σχολεία (Safe Schools Declaration), που σχεδιάστηκε για να συμβάλει στη διακοπή των διαδεδομένων στρατιωτικών επιθέσεων κατά σχολείων κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων·

140.  παροτρύνει τη διεθνή κοινότητα να συγκαλέσει διεθνή διάσκεψη για την κατάρτιση νέων δεσμευτικών διεθνών κανόνων για την αναπροσαρμογή του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου στη νέα πραγματικότητα των πολέμων με στόχο την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των διεθνών ανθρωπιστικών κανόνων·

141.  επαναλαμβάνει το αίτημά του προς την ΑΕ/ΥΕ να δρομολογήσει μια πρωτοβουλία με στόχο την επιβολή εμπάργκο όπλων από την πλευρά της ΕΕ στις χώρες εκείνες που κατηγορούνται για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, ιδίως αναφορικά με την εκ προθέσεως στόχευση μη στρατιωτικών υποδομών· υπογραμμίζει το γεγονός ότι η συνεχιζόμενη αδειοδότηση πωλήσεων όπλων σε τέτοιες χώρες αντιπροσωπεύει παραβίαση της κοινής θέσης 2008/944/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 2008· καλεί τα κράτη μέλη να εξετάσουν το ενδεχόμενο να δεχτούν κρατούμενους από το Γουαντάναμο στην ΕΕ· τονίζει την ανάγκη να κλείσει το συντομότερο δυνατόν η φυλακή του Γουαντάναμο·

Ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκεύματος ή πεποιθήσεων

142.  καταδικάζει, σε ευθυγράμμιση με το άρθρο 10 της ΣΛΕΕ, κάθε πράξη βίας, δίωξης, μισαλλοδοξίας και δυσμενούς διάκρισης για λόγους ιδεολογίας, θρησκεύματος ή πεποιθήσεων· εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τις συνεχείς καταγγελίες για βιαιότητες, διώξεις, εκδήλωση μισαλλοδοξίας και εφαρμογή διακρίσεων σε βάρος θρησκευτικών μειονοτήτων σε όλο τον κόσμο· τονίζει ότι η ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας ή πεποιθήσεων αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, αλληλένδετο με άλλα ανθρώπινα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες, το οποίο περιλαμβάνει το δικαίωμα κάποιου να πιστεύει ή να μην πιστεύει, το δικαίωμα να εκδηλώνει ή να μην εκδηλώνει θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις, καθώς και το δικαίωμα του να ασπάζεται, να μεταβάλλει, να εγκαταλείπει ή να επιστρέφει σε πεποίθηση της δικής του επιλογής, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων· ζητεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ξεκινήσουν πολιτικές διαβουλεύσεις για την κατάργηση των νόμων περί βλασφημίας· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να εξασφαλίσουν τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων σε όλο τον κόσμο, περιλαμβανομένης και της Μέσης Ανατολής όπου οι Γιαζίντι, οι Χριστιανοί, καθώς και μουσουλμανικές μειονότητες και άθεοι διώκονται από το Ισλαμικό Κράτος και άλλες τρομοκρατικές ομάδες· αποδοκιμάζει την κατάχρηση της θρησκείας ή των πεποιθήσεων για τρομοκρατικούς σκοπούς·

143.  υποστηρίζει τη δέσμευση της ΕΕ για την προώθηση του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία και την ελευθερία των πεποιθήσεων στα διεθνή και περιφερειακά φόρουμ, περιλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και άλλων περιφερειακών μηχανισμών, και ενθαρρύνει την ΕΕ να συνεχίσει να υποβάλλει σε ετήσια βάση ψήφισμα για τη θρησκευτική ελευθερία και την ελευθερία των πεποιθήσεων στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και να υποστηρίζει την εντολή του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για την ελευθερία θρησκεύματος ή πεποιθήσεων· ενθαρρύνει την ΑΕ/ΥΕ και την ΕΥΕΔ να διεξάγουν μόνιμο διάλογο με ΜΚΟ, θρησκευτικές ομάδες ή ομάδες πεποιθήσεων και με θρησκευτικούς ηγέτες·

144.  υποστηρίζει απόλυτα την πρακτική της ΕΕ να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο στα θεματικά ψηφίσματα στο Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία και την ελευθερία των πεποιθήσεων, ενθαρρύνει την ΕΕ να υποστηρίξει την εντολή του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για την ελευθερία θρησκεύματος ή πεποιθήσεων και, τέλος, παροτρύνει τις χώρες που δεν δέχονται τον Ειδικό Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για την ελευθερία του θρησκεύματος ή των πεποιθήσεων να επιτρέψουν την επίσκεψή του·

145.  καλεί την ΕΕ να ενισχύσει τα υφιστάμενα μέσα της και να θεσπίσει άλλα, στο πλαίσιο της εντολής της, για να διασφαλίσει την αποτελεσματική προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων σε ολόκληρο τον κόσμο·

146.  ζητεί να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για να εξασφαλιστεί η ουσιαστική εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών της ΕΕ για την προαγωγή και την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας και της ελευθερίας των πεποιθήσεων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται: η συστηματική και συνεκτική εκπαίδευση του προσωπικού της ΕΕ, τόσο στις κεντρικές υπηρεσίες όσο και στις αντιπροσωπείες της· η υποβολή εκθέσεων σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε εθνικό και τοπικό επίπεδο και η στενή συνεργασία με τοπικούς φορείς, ιδίως με τους ηγέτες θρησκευτικών ομάδων ή ομάδων συγκεκριμένων πεποιθήσεων·

147.  εκφράζει σοβαρή ανησυχία για το γεγονός ότι, σε ορισμένα μέρη του κόσμου, η θέση των θρησκευτικών κοινοτήτων ή των κοινοτήτων συγκεκριμένων πεποιθήσεων απειλείται, καθώς ολόκληρες θρησκευτικές κοινότητες εξαφανίζονται ή εγκαταλείπουν τους τόπους τους·

148.  υπογραμμίζει ότι οι Χριστιανοί είναι επί σήμερα η θρησκευτική ομάδα που υφίσταται τους περισσότερους εκφοβισμούς και παρενοχλήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ άλλων και στην Ευρώπη, όπου οι Χριστιανοί πρόσφυγες υφίστανται τακτικά διώξεις λόγω θρησκείας, και ότι μερικές από τις αρχαιότερες χριστιανικές κοινότητες κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, ιδίως στη Βόρειο Αφρική και στη Μέση Ανατολή·

149.  ενθαρρύνει τη διεθνή κοινότητα και την ΕΕ να παράσχουν προστασία στις μειονότητες και να δημιουργήσουν ασφαλείς ζώνες· ζητεί την αναγνώριση, την αυτοδιαχείριση και την προστασία των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων που ζουν σε περιοχές όπου είχαν ιστορικά ισχυρή παρουσία και ζούσαν ειρηνικά η μία δίπλα στην άλλη, όπως, για παράδειγμα, στην ορεινή περιοχή Σιντζάρ (Γιαζίντι) και στην πεδιάδα της Νινευή (Χαλδαίοι/Σύροι/Ασσύριοι)· ζητεί επίσης ειδική συνδρομή στις προσπάθειες να προστατευθούν ομαδικοί τάφοι σε περιοχές συνεχιζόμενων ή πρόσφατων συγκρούσεων, με στόχο την εκταφή και την ιατροδικαστική ανάλυση των ανθρώπινων λειψάνων που βρίσκονται εκεί, ώστε να καταστεί δυνατή η αξιοπρεπής ταφή των σορών των θυμάτων ή η παράδοσή τους στις οικογένειές τους· ζητεί να ιδρυθεί ειδικό ταμείο που θα μπορεί να συμβάλει στη χρηματοδότηση πρωτοβουλιών για τη διατήρηση αποδεικτικών στοιχείων που θα επιτρέπουν τη διερεύνηση και την άσκηση διώξεων σχετικά με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας· ζητεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να προβούν σε ενέργειες προκειμένου να συσταθεί επειγόντως μια ομάδα εμπειρογνωμόνων με στόχο τη συλλογή όλων των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με κάθε είδους διεθνή εγκλήματα που τελούν υπό εξέλιξη, συμπεριλαμβανομένων της γενοκτονίας και των εγκλημάτων κατά θρησκευτικών ή εθνοτικών μειονοτήτων, οπουδήποτε και αν συμβαίνουν, μεταξύ άλλων μέσω της διατήρησης των ομαδικών τάφων σε περιοχές συνεχιζόμενων ή πρόσφατων συγκρούσεων, με στόχο την προετοιμασία της διεθνούς δίωξης των υπευθύνων·

Ελευθερία έκφρασης στα ηλεκτρονικά μέσα και εκτός διαδικτύου και μέσω οπτικοακουστικών και άλλων πηγών μέσων ενημέρωσης

150.  τονίζει ότι οι θεμελιώδεις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παγκόσμια και πρέπει να προστατεύονται ανά τον κόσμο, σε όλες τις διαστάσεις της έκφρασής τους·

151.  τονίζει τον ρόλο της ελευθερίας της έκφρασης, της ανεξαρτησίας των μέσων ενημέρωσης και της πολυφωνίας, ως θεμελιωδών στοιχείων για την επίτευξη της δημοκρατίας και την ανάγκη για τη χειραφέτηση των πολιτών αλλά και της κοινωνίας των πολιτών με στόχο την εγγύηση της διαφάνειας και της λογοδοσίας στον δημόσιο τομέα·

152.  εκφράζει την ανησυχία του για την αύξηση των συλλήψεων και των αποπειρών εκφοβισμού κατά των δημοσιογράφων σε πολλά κράτη, και υπενθυμίζει ότι οι εν λόγω πρακτικές πλήττουν σοβαρά την ελευθερία του Τύπου· παροτρύνει την ΕΕ και τη διεθνή κοινότητα να προστατεύσουν τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους και διαχειριστές ιστολογίων (μπλόγκερς), να περιορίσουν το ψηφιακό χάσμα και να διευκολύνουν την χωρίς περιορισμούς πρόσβαση σε πληροφορίες και επικοινωνία, και τη χωρίς λογοκρισία πρόσβαση στο διαδίκτυο (ψηφιακή ελευθερία)·

153.  εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία του για τη διάδοση και εξάπλωση των τεχνολογιών παρακολούθησης, επιτήρησης, λογοκρισίας και φιλτραρίσματος, που αντιπροσωπεύουν διογκούμενη απειλή για τους ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία σε αυταρχικά κράτη·

154.  καταδικάζει απερίφραστα το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντιμετωπίζουν ψηφιακές απειλές, συμπεριλαμβανομένης της αποκάλυψης των δεδομένων τους μέσω της κατάσχεσης εξοπλισμού, της τηλεπιτήρησης και των διαρροών δεδομένων· καταδικάζει την πρακτική της ηλεκτρονικής επιτήρησης και της δικτυοπαραβίασης για τη συλλογή πληροφοριών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε δικαστικές υποθέσεις ή σε εκστρατείες δυσφήμισης, καθώς και σε δίκες δυσφήμιση·

155.  καταδικάζει απερίφραστα τον έλεγχο του διαδικτύου, των μέσων ενημέρωσης και των πανεπιστημίων από τις αρχές και τα αυξανόμενα φαινόμενα εκφοβισμού, παρενόχλησης και αυθαίρετων συλλήψεων υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικηγόρων και δημοσιογράφων·

156.  καταδικάζει τους περιορισμούς στην ψηφιακή επικοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της παύσης των ιστοσελίδων και του κλειδώματος των προσωπικών λογαριασμών από αυταρχικά καθεστώτα για τον περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης και ως μέσο φίμωσης της αντιπολίτευσης και καταστολής της κοινωνίας των πολιτών· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να καταδικάζουν δημοσίως τα καθεστώτα που περιορίζουν την ψηφιακή επικοινωνία των επικριτών τους και της αντιπολίτευσης·

157.  τονίζει τη σημασία που έχει να προωθηθεί η απεριόριστη πρόσβαση στο διαδίκτυο σε κάθε μορφή επικοινωνίας με τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των επικοινωνιών που αφορούν τις διαπραγματεύσεις προσχώρησης, τις εμπορικές διαπραγματεύσεις, τους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις διπλωματικές επαφές, προκειμένου οι πληροφορίες σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία να είναι όσο το δυνατόν πιο προσβάσιμες σε ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο·

158.  εκφράζει την ανησυχία του για την αύξηση της ρητορικής μίσους, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης· καλεί την Επιτροπή να ζητήσει τη συμμετοχή εκπροσώπων των ΟΚΠ για να διασφαλιστεί ότι οι απόψεις τους λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων σχετικά με κώδικες δεοντολογίας· καταδικάζει απερίφραστα τη διάδοση μηνυμάτων μίσους που υποκινούν τη βία και την τρομοκρατία·

159.  ζητεί αυξημένη στήριξη στους τομείς της προαγωγής της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης, της προστασίας των ανεξάρτητων δημοσιογράφων, διαχειριστών ιστολογίων και μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, του περιορισμού του ψηφιακού χάσματος και της διευκόλυνσης της απεριόριστης πρόσβασης σε πληροφορίες και επικοινωνίες, και της χωρίς λογοκρισία πρόσβασης στο διαδίκτυο (ψηφιακή ελευθερία)·

160.  ζητεί την ενεργό ανάπτυξη και διάδοση τεχνολογιών που βοηθούν στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διευκολύνουν τις ψηφιακές ελευθερίες και δικαιώματα των πολιτών καθώς και την ασφάλεια και την ιδιωτική ζωή τους·

161.  καλεί την ΕΕ να υιοθετήσει λογισμικό ελεύθερου και ανοικτού κώδικα και να ενθαρρύνει άλλους φορείς να πράξουν το ίδιο, δεδομένου ότι το εν λόγω λογισμικό παρέχει καλύτερα επίπεδα ασφάλειας και μεγαλύτερο σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

162.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εγείρουν τα ζητήματα της ελευθερίας έκφρασης στο διαδίκτυο, των ψηφιακών ελευθεριών και της σημασίας του δωρεάν και ανοιχτού διαδικτύου σε όλα τα διεθνή φόρουμ, συμπεριλαμβανομένων του Φόρουμ του ΟΗΕ για τη Διακυβέρνηση του διαδικτύου, της G8, της G20, του ΟΑΣΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης·

Καταπολέμηση της τρομοκρατίας

163.  επιμένει στη θέση του όσον αφορά την απερίφραστη καταδίκη της τρομοκρατίας και την πλήρη στήριξή του σε ενέργειες που στοχεύουν στην εξάλειψη των τρομοκρατικών οργανώσεων, και ιδίως του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο συνιστά σαφή απειλή για την περιφερειακή και διεθνή ασφάλεια, υπενθυμίζοντας ταυτόχρονα ότι τέτοιες ενέργειες θα πρέπει πάντοτε να σέβονται απολύτως το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· στηρίζει την εφαρμογή του ψηφίσματος 2178 (2014) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σχετικά με την εξουδετέρωση των απειλών που προέρχονται από ξένους τρομοκράτες μαχητές, και των κατευθυντήριων αρχών της Μαδρίτης σχετικά με την ανακοπή της ροής ξένων τρομοκρατών μαχητών·

164.  υπενθυμίζει ότι το σχέδιο δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία τονίζει την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι ο σεβασμός της ελευθερίας γνώμης και έκφρασης ενσωματώνεται στη χάραξη πολιτικών και προγραμμάτων που αφορούν την τρομοκρατία, περιλαμβανομένης της χρήσης ψηφιακών τεχνολογιών παρακολούθησης· τονίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιοποιήσουν πλήρως τα υφιστάμενα μέσα για την αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης ευρωπαίων πολιτών και να αναπτύξουν αποτελεσματικά προγράμματα για την αντιμετώπιση της τρομοκρατικής και εξτρεμιστικής προπαγάνδας και των μεθόδων στρατολόγησης, ιδίως διαδικτυακά, και για την αποτροπή της ριζοσπαστικοποίησης· υπογραμμίζει ότι απαιτείται επειγόντως η ανάληψη συντονισμένης δράσης σε επίπεδο ΕΕ και επιμένει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνεργάζονται σε ευαίσθητους τομείς, και ειδικότερα στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών και πληροφοριών ασφαλείας·

165.  ζητεί από την ΕΕ να εξακολουθήσει να συνεργάζεται με τον ΟΗΕ για την καταπολέμηση της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης υπαρχόντων μηχανισμών για τον χαρακτηρισμό τρομοκρατών και τρομοκρατικών οργανώσεων, και να ενισχύσει τους μηχανισμούς δεσμεύσεως περιουσιακών στοιχείων παγκοσμίως, με σεβασμό στους διεθνείς κανόνες για τη δίκαιη δίκη και στο κράτος δικαίου· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεργαστούν αποτελεσματικά και επειγόντως σε αυτόν τον τομέα, ώστε να θέσουν το ζήτημα αυτό στα κράτη που χρηματοδοτούν, υποστηρίζουν ή επιτρέπουν στους πολίτες τους να χρηματοδοτούν ή να υποστηρίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις·

Η θανατική ποινή

166.  υπενθυμίζει τη θέση της ΕΕ για μηδενική ανοχή στη θανατική ποινή και επαναλαμβάνει την από μακρού αντίθεσή του στη θανατική ποινή, στα βασανιστήρια και στην ωμή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και τιμωρία σε κάθε περίπτωση και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες·

167.  εκφράζει ικανοποίηση για την κατάργηση της θανατικής ποινής στις Νήσους Φίτζι, το Σουρινάμ, τη Μογγολία και την αμερικανική πολιτεία της Νεμπράσκα·

168.  εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του σχετικά με την επαναφορά των εκτελέσεων σε ορισμένες χώρες τα τελευταία χρόνια· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, σε κάποιες άλλες χώρες, οι πολιτικοί αρχηγοί εξετάζουν το ενδεχόμενο επαναφοράς της θανατικής ποινής· εκφράζει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την καταγγελθείσα αύξηση των θανατικών ποινών που επιβλήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο το 2015, ιδίως στην Κίνα, την Αίγυπτο, το Ιράν, τη Νιγηρία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία· υπενθυμίζει στις αρχές αυτών των χωρών ότι αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία απαγορεύει αυστηρά τη θανατική ποινή για εγκλήματα που διαπράττονται από πρόσωπα ηλικίας μικρότερης των 18 ετών·

169.  ανησυχεί ιδιαίτερα για την αυξανόμενη επιβολή της θανατικής ποινής σε μαζικές δίκες, χωρίς εγγυήσεις της τήρησης των ελάχιστων προτύπων δίκαιης δίκης που απαιτούνται βάσει του διεθνούς δικαίου·

170.  καταγγέλλει απερίφραστα την αύξηση στην έκδοση αποφάσεων θανατικής ποινής για αδικήματα συνδεόμενα με τα ναρκωτικά, και ζητεί την απαγόρευση της επιβολής της θανατικής ποινής και των συνοπτικών εκτελέσεων για τέτοια αδικήματα·

171.  καλεί εκείνα τα κράτη που έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή ή έχουν κηρύξει από μακρού μορατόριουμ σε αυτήν, να τιμήσουν τις δεσμεύσεις τους και να μην την επαναφέρουν· καλεί την ΕΕ να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη συνεργασία και τη διπλωματία σε όλα τα δυνατά φόρουμ παγκοσμίως για να υποστηρίξει την κατάργηση της θανατικής ποινής, καθώς και να διασφαλίσει την πλήρη τήρηση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη για κάθε άνθρωπο που αντιμετωπίζει εκτέλεση· τονίζει ότι είναι σημαντικό η ΕΕ να συνεχίσει να παρακολουθεί τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιούνται οι εκτελέσεις στις χώρες που ακόμη επιβάλλουν τη θανατική ποινή, προκειμένου να διασφαλίσει ότι ο κατάλογος των καταδικασθέντων σε θάνατο δημοσιοποιείται και ότι οι σοροί επιστρέφονται στις οικογένειες·

172.  επιμένει ότι είναι σημαντικό να διατηρήσει η ΕΕ μια έντονη πολιτική παρουσία που αποσκοπεί στην κατάργηση της θανατικής ποινής παγκοσμίως, σύμφωνα με τις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ του 2013 για τη θανατική ποινή, και να συνεχίσει να υποστηρίζει την κατάργηση της θανατικής ποινής· καλεί την ΕΕ να εργαστεί περαιτέρω προς την κατάργησή της σε παγκόσμιο επίπεδο και να αναζητήσει νέους τρόπους εκστρατείας για το σκοπό αυτόν, και να υποστηρίξει ενέργειες στο πλαίσιο του ΕΜΔΔΑ που θα αποσκοπούν στην αποτροπή θανατικών ποινών ή εκτελέσεων· ζητεί από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ να συνεχίσουν να διοργανώνουν εκστρατείες ευαισθητοποίησης για την επίτευξη αυτού του στόχου·

Καταπολέμηση των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης

173.  εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη χρήση των βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης εις βάρος κρατουμένων, μεταξύ άλλων με σκοπό την απόσπαση ομολογιών που θα χρησιμοποιηθούν σε ποινικές δίκες οι οποίες προδήλως δεν τηρούν τις διεθνείς προδιαγραφές μιας δίκαιης δίκης·

174.  αποδοκιμάζει την εκτεταμένη χρήση των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης κατά των διαφωνούντων μελών της κοινωνίας, για να εξασφαλίσει τη σιωπή τους, και σε βάρος ευάλωτων ομάδων, όπως είναι εθνοτικές, γλωσσικές και θρησκευτικές μειονότητες, οι ΛΟΑΔΜ, οι γυναίκες, τα παιδιά, οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες·

175.  καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την πρακτική των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης που εφαρμόζουν το Ισλαμικό Κράτος και άλλες τρομοκρατικές ή παραστρατιωτικές οργανώσεις· εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τις οικογένειες και τις κοινότητες όλων των θυμάτων που υφίστανται αυτή τη βία· καταδικάζει τις ενέργειες του Ισλαμικού Κράτους και άλλων τρομοκρατικών ή παραστρατιωτικών οργανώσεων, που συνδέονται με διακρίσεις και επιθετικότητα εναντίον μειονοτικών ομάδων· καλεί την ΕΕ, τα κράτη μέλη της και τη διεθνή κοινότητα να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της επείγουσας ανάγκης να αποτραπούν και άλλα δεινά με αποτελεσματικό τρόπο·

176.  θεωρεί εξαιρετικά ανησυχητικές τις συνθήκες κράτησης και την κατάσταση των φυλακών σε ορισμένες χώρες· θεωρεί απαραίτητη την καταπολέμηση όλων των μορφών βασανιστηρίων και κακοποιήσεων των κρατουμένων, μεταξύ άλλων και ψυχολογικής βίας, και την εντατικότερη προσπάθεια να εξασφαλιστεί η τήρηση του διεθνούς δικαίου στον τομέα αυτόν, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και σε φάρμακα· καταδικάζει απερίφραστα τις παραβιάσεις του εν λόγω δικαίου και θεωρεί ότι η μη περίθαλψη των φυλακισμένων, ιδίως για ασθένειες όπως οι ηπατίτιδες και ο ιός HIV, προσομοιάζει στη μη παροχή βοήθειας σε πρόσωπο που βρίσκεται σε κίνδυνο·

177.  παροτρύνει την ΕΥΕΔ, υπό το πρίσμα των συνεχιζόμενων καταγγελιών εκτεταμένης πρακτικής συνοπτικών εκτελέσεων, βασανιστηρίων και σωματικής κακοποίησης ανά τον κόσμο, να εντατικοποιήσει, σε όλα τα επίπεδα διαλόγου και σε όλα τα φόρουμ, τις προσπάθειες της ΕΕ για την καταπολέμηση των συνοπτικών εκτελέσεων, των βασανιστηρίων και άλλων ειδών κακομεταχείρισης, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την πολιτική της ΕΕ έναντι τρίτων χωρών όσον αφορά τα βασανιστήρια και άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας·

178.  παροτρύνει την ΕΥΕΔ να συνεχίσει να εκφράζει τις ανησυχίες της, με συστηματικό τρόπο, για τα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση στους πολιτικούς διαλόγους και στους διαλόγους περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τις ενδιαφερόμενες χώρες, καθώς και στις δημόσιες δηλώσεις της, και ζητεί από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και τις πρεσβείες των κρατών μελών στην περιοχή να παρακολουθούν περιπτώσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης, να προβαίνουν σε συγκεκριμένες ενέργειες για την προώθηση της πλήρους εξάλειψής τους, να παρακολουθούν συναφείς ποινικές διαδικασίες και να χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για να βοηθούν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα·

Μη επανδρωμένα αεροσκάφη

179.  εκφράζει τη βαθειά του ανησυχία για τη χρήση οπλισμένων τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών εκτός του διεθνούς νομικού πλαισίου· προτρέπει τα κράτη μέλη να διαμορφώσουν μια σαφή πολιτική και νομικές θέσεις σχετικά με τα οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και επαναλαμβάνει την έκκλησή του για την ανάπτυξη κοινής θέσης της ΕΕ όσον αφορά τη χρήση οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η οποία να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και να αντιμετωπίζει ζητήματα όπως το νομικό πλαίσιο, η αναλογικότητα, η υποχρέωση λογοδοσίας, η προστασία των αμάχων και η διαφάνεια· παροτρύνει εκ νέου την ΕΕ να απαγορεύσει την ανάπτυξη, την παραγωγή και τη χρήση πλήρως αυτόνομων όπλων που καθιστούν δυνατή την πραγματοποίηση επιθέσεων χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση· καλεί την ΕΕ να καταγγείλει και να απαγορεύσει τις εξωδικαστικές και στοχευμένες δολοφονίες και να δεσμευθεί όσον αφορά την εξασφάλιση των κατάλληλων μέτρων, σύμφωνα με τις τοπικές και διεθνείς νομικές υποχρεώσεις της, όταν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι ένα άτομο ή ένας φορέας εντός της δικαιοδοσίας της μπορεί να συνδέεται με παράνομες στοχευμένες δολοφονίες στο εξωτερικό· καλεί την ΑΕ/ΥΕ, τα κράτη μέλη και το Συμβούλιο να συμπεριλάβουν τα οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα πλήρως αυτόνομα όπλα στους συναφείς ευρωπαϊκούς και διεθνείς μηχανισμούς αφοπλισμού και ελέγχου των εξοπλισμών και καλεί τα κράτη μέλη να εκφράσουν την προσήλωσή τους στους μηχανισμούς αυτούς και να τους ενισχύσουν· καλεί την ΕΕ να εξασφαλίσει μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία από την πλευρά των κρατών μελών της, απέναντι και σε τρίτες χώρες, ως προς τη χρήση οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε ό,τι αφορά τη νομική βάση της χρήσης τους και την επιχειρησιακή ευθύνη, να επιτρέψει τον δικαστικό έλεγχο των επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και να μεριμνήσει ώστε τα θύματα παράνομων επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη να έχουν πρόσβαση σε πραγματικές επανορθώσεις·

180.  τονίζει την απαγόρευση της ΕΕ για την ανάπτυξη, την παραγωγή και τη χρήση πλήρως αυτόνομων όπλων, τα οποία καθιστούν δυνατή την πραγματοποίηση επιθέσεων χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση· καλεί την ΕΕ να εκφράσει την αντίθεσή της και να απαγορεύσει την πρακτική των παράνομων στοχευμένων δολοφονιών·

181.  καλεί την Επιτροπή να τηρεί δεόντως ενήμερο το Κοινοβούλιο σχετικά με τη χρήση των κονδυλίων της ΕΕ για όλα τα σχέδια έρευνας και ανάπτυξης που συνδέονται με την κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, για στρατιωτικούς ή μη στρατιωτικούς σκοπούς· ζητεί την πραγματοποίηση αξιολογήσεων αντικτύπου επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσον αφορά μελλοντικά σχέδια ανάπτυξης μη επανδρωμένων αεροσκαφών·

182.  τονίζει ότι ο αντίκτυπος των τεχνολογιών στη βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να ενσωματωθεί στις πολιτικές και τα προγράμματα της ΕΕ, προκειμένου να προωθηθεί η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η δημοκρατία, το κράτος δικαίου και η καλή διακυβέρνηση αλλά και η ειρηνική επίλυση διαφορών·

Στήριξη της δημοκρατίας και των εκλογών και αποστολές παρατήρησης εκλογών

183.  υπενθυμίζει ότι η ύπαρξη ενός ανοιχτού χώρου για την κοινωνία των πολιτών, η ελευθερία της έκφρασης, του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι και ο δέων σεβασμός για το κράτος δικαίου συνιστούν κρίσιμα στοιχεία των δίκαιων και δημοκρατικών εκλογών· καλεί την ΕΕ να διασφαλίσει ότι οι τοπικές ΜΚΟ έχουν το κατάλληλο περιθώριο για τη νόμιμη παρατήρηση και παρακολούθηση της διεξαγωγής των εκλογών· υπενθυμίζει ότι η διαφθορά συνιστά απειλή για την ισότιμη άσκηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και υπονομεύει τις δημοκρατικές διαδικασίες· φρονεί ότι η ΕΕ θα πρέπει να τονίσει τη σημασία της ακεραιότητας, της λογοδοσίας και της ορθής διαχείρισης των δημόσιων υποθέσεων σε όλους τους διαλόγους της με τρίτες χώρες, όπως ορίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της διαφθοράς (UNCAC)· υπενθυμίζει ότι η ΕΕ πρέπει να διατηρήσει τη δέσμευση που έχει αναλάβει ενώπιον των εταίρων της, ιδίως στη γειτονία της, να στηρίζει τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ενισχύει την εφαρμογή του κράτους δικαίου, ως τα καλύτερα μέσα για την ενίσχυση της διεθνούς τάξης και τη διατήρηση της σταθερότητας στη γειτονία της· υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι η επανεξέταση της ΕΠΓ ήταν μια ευκαιρία υπενθύμισης ότι η υπεράσπιση των οικουμενικών αξιών και η προώθηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων αποτελούν βασικούς στόχους της Ένωσης· υπενθυμίζει ότι οι εμπειρίες που αποκτήθηκαν και τα διδάγματα που αντλήθηκαν για την ΕΕ, τους πολιτικούς, τους ακαδημαϊκούς, τα μέσα ενημέρωσης, τις ΜΚΟ και την κοινωνία των πολιτών από τις διαδικασίες εκδημοκρατισμού στο πλαίσιο των πολιτικών διεύρυνσης και γειτονίας θα μπορούσαν να συνεισφέρουν θετικά στον προσδιορισμό των βέλτιστων πρακτικών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την υποστήριξη και την εδραίωση άλλων δημοκρατικών διαδικασιών ανά τον κόσμο· εκφράζει ικανοποίηση, στο πλαίσιο αυτό, για το έργο του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τη Δημοκρατία και των προγραμμάτων της ΕΕ, και ιδίως του ΕΜΔΔΑ, για την υποστήριξη των ΟΚΠ·

184.  συνιστά στην ΕΕ να αναπτύξει μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση όσον αφορά τις διαδικασίες εκδημοκρατισμού, εφόσον η παρακολούθηση των εκλογών αποτελεί μόνο μία διάσταση ενός μεγαλύτερου και ευρύτερου κύκλου· επαναλαμβάνει ότι η μεταπολίτευση και ο εκδημοκρατισμός μπορούν να είναι βιώσιμες και επιτυχημένες διαδικασίες μόνο όταν συνδυάζονται με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παραχώρηση ίσης πρόσβασης στη δημοκρατική διαδικασία για τις γυναίκες, τα πρόσωπα με αναπηρίες και άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες, την προώθηση της δικαιοσύνης, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, τη συμφιλίωση, το κράτος δικαίου, την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, με μέτρα για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας και με την εγκαθίδρυση δημοκρατικών θεσμών· τονίζει ότι η καταπολέμηση της διαφθοράς σε χώρες που βρίσκονται σε διαδικασία εκδημοκρατισμού θα πρέπει να αναδειχθεί σε προτεραιότητα της ΕΕ, καθώς αυτό το φαινόμενο παρακωλύει την προστασία και την προαγωγή της χρηστής διακυβέρνησης, πυροδοτεί το οργανωμένο έγκλημα και συνδέεται με την εκλογική νοθεία·

185.  επιδοκιμάζει την κοινή ανακοίνωση για την επανεξέταση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας και υπενθυμίζει ότι, όπως ορίζεται στη ΣΕΕ, οι σχέσεις της ΕΕ με τις γειτονικές της χώρες θα πρέπει να θεμελιώνονται στις αξίες της Ένωσης, που περιλαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία· υπογραμμίζει ότι η συμβολή στη σταθεροποίηση των γειτονικών χωρών συμβαδίζει με την προώθηση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

186.  τονίζει ότι η ΕΕ θα πρέπει να συνεχίσει να υποστηρίζει τους δημοκρατικούς και αποτελεσματικούς θεσμούς για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και την κοινωνία των πολιτών στις γειτονικές της χώρες· σημειώνει με ικανοποίηση, στο πλαίσιο αυτό, τη συνεχιζόμενη προσήλωση του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τη Δημοκρατία στην προώθηση του σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες και για τις δημοκρατικές αρχές στην ανατολική και νότια γειτονία της ΕΕ·

187.  τονίζει ότι η πολιτική διεύρυνσης είναι ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία για την ενίσχυση του σεβασμού των δημοκρατικών αρχών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει να υποστηρίζει την ενίσχυση των δημοκρατικών πολιτικών παραδόσεων, τον σεβασμό του κράτους δικαίου, την ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης και της δικαιοσύνης και την καταπολέμηση της διαφθοράς στις υποψήφιες και δυνάμει υποψήφιες προς ένταξη χώρες·

188.  καλεί την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να συνεχίσουν να παρέχουν πλήρη στήριξη σε εν εξελίξει δημοκρατικές διεργασίες σε τρίτες χώρες, καθώς και στον πολιτικό διάλογο μεταξύ κυβερνώντων και κομμάτων της αντιπολίτευσης, και της κοινωνίας των πολιτών· επιμένει ότι είναι σημαντικό να δίνεται σταθερά συνέχεια στις συστάσεις των αποστολών παρακολούθησης εκλογών στο πλαίσιο της δέσμευσης της ΕΕ για τη στήριξη της δημοκρατίας, και των εθνικών στρατηγικών των εν λόγω χωρών για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί να εντατικοποιηθεί ο συντονισμός και η συνεργασία μεταξύ του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής/ΕΥΕΔ, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δίνεται συνέχεια στην εφαρμογή των εν λόγω συστάσεων, καθώς και ότι αξιοποιείται η στοχευμένη χρηματοδοτική και τεχνική βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η ΕΕ· καλεί την Επιτροπή να παράσχει μια συνολική αξιολόγηση των διαδικασιών παρακολούθησης εκλογών·

189.  καλεί το Συμβούλιο και την ΕΥΕΔ να συμπεριλάβουν στο γεωγραφικό μέρος της ετήσιας έκθεσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο μια ειδική ενότητα - στις ενδιαφερόμενες χώρες - που να εξετάζει το ζήτημα της εφαρμογής των συστάσεων που εγκρίνονται στο πλαίσιο αποστολών παρακολούθησης εκλογών· υπενθυμίζει τη δέσμευση που ανέλαβαν στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης η Επιτροπή, η ΕΥΕΔ και τα κράτη μέλη για την ανάπτυξη στενότερης και συνεκτικότερης συνεργασίας με τα όργανα διαχείρισης εκλογών, τα κοινοβουλευτικά όργανα και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών σε τρίτες χώρες, με στόχο να συμβάλουν στην ενδυνάμωσή τους και, ως εκ τούτου, στην ενίσχυση των δημοκρατικών διαδικασιών·

190.  καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι το έργο της όσον αφορά τις εκλογές - παρακολούθηση και υποστήριξη - συνδυάζεται με παρόμοιες μορφές στήριξης για άλλους σημαντικούς παράγοντες ενός δημοκρατικού συστήματος, όπως τα πολιτικά κόμματα, τα κοινοβούλια, οι τοπικές αρχές, τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και η κοινωνία των πολιτών·

191.  καλεί την ΕΕ να συνεχίσει να εργάζεται για τον καθορισμό των βέλτιστων πρακτικών σε αυτόν τον τομέα, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των μέτρων πρόληψης των συγκρούσεων, της διαμεσολάβησης και της διευκόλυνσης του διαλόγου, ώστε να αναπτυχθεί μία συνεκτική, ευέλικτη και αξιόπιστη προσέγγιση της ΕΕ·

192.  αναγνωρίζει το επιτυχημένο έργο της ΕΥΕΔ και των αντιπροσωπειών της ΕΕ, όσον αφορά την ολοκλήρωση της δεύτερης γενεάς αναλύσεων για τη δημοκρατία, και την πρόοδο που επιτελέστηκε στα σχέδια δράσης για τη δημοκρατία, και ζητεί από την ΑΕ/ΥΕ να διασφαλίσει ότι τα σχέδια δράσης μεταφράζονται σε συγκεκριμένη στήριξη για τη δημοκρατία σε αυτόν τον τομέα·

193.  καλεί την ΕΥΕΔ να βασιστεί στην εμπειρία της από τις αναλύσεις για τη δημοκρατία για να προετοιμάσει το έδαφος για την ενσωμάτωση των εν λόγω αναλύσεων στην εξωτερική δράση της και επισημαίνει ότι, ενώ η προσθήκη της δημοκρατίας στις στρατηγικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά χώρα είναι θεμιτή, δεν επαρκεί για να γίνει απόλυτα κατανοητό το επίπεδο της δημοκρατίας σε μια χώρα εταίρο·

194.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο και στον Ειδικό Εντεταλμένο της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

(1)

  http://www.un.org/womenwatch/daw/cedaw/cedaw.htm.

(2)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0070.

(3)

  http://www.ohchr.org/EN/ProfessionalInterest/Pages/CMW.aspx.

(4)

  A/RES/41/128.

(5)

  http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/69/2.

(6)

  http://www.ohchr.org/EN/ProfessionalInterest/Pages/Vienna.aspx.

(7)

  http://www.un.org/womenwatch/daw/beijing/pdf/BDPfA%20E.pdf.

(8)

  http://www.unfpa.org/sites/default/files/pub-pdf/programme_of_action_Web%20ENGLISH.pdf.

(9)

  http://www.ohchr.org/Documents/Publications/PTS-4Rev1-NHRI_en.pdf.

(10)

  https://europa.eu/globalstrategy/en/global-strategy-foreign-and-security-policy-european-union.

(11)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-11855-2012-INIT/el/pdf.

(12)

  https://www.consilium.europa.eu/uedocs/cmsUpload/111817.pdf.

(13)

  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=celex%3A52009XG1215(01).

(14)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-10897-2015-INIT/el/pdf.

(15)

  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/HTML/?uri=CELEX:52013IP0279&from=EL.

(16)

  http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/foraff/137584.pdf.

(17)

  http://www.europarl.europa.eu/document/activities/cont/201203/20120329ATT42170/20120329ATT42170EN.pdf.

(18)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-10255-2016-INIT/el/pdf.

(19)

  http://www.consilium.europa.eu/en/meetings/fac/2015/10/st13201-en15_pdf/.

(20)

  http://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2016/06/16-epsco-conclusions-lgbti-equality/.

(21)

  http://ec.europa.eu/justice/discrimination/files/lgbti_actionlist_en.pdf.

(22)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-9242-2015-INIT/el/pdf.

(23)

  http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/european-agenda-migration/background-information/docs/communication_on_the_european_agenda_on_migration_el.pdf.

(24)

  http://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2015/07/20-fac-migration-conclusions/.

(25)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-12002-2015-REV-1/el/pdf.

(26)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-12098-2015-INIT/el/pdf.

(27)

  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32015D0260&from=EN.

(28)

  http://register.consilium.europa.eu/doc/srv?l=EL&f=ST%2015559%202014%20INIT.

(29)

  http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/130243.pdf.

(30)

  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-12525-2016-INIT/el/pdf.

(31)

  https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/DisplayDCTMContent?documentId=090000168008482e.

(32)

  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2011:076:0056:0058:EL:PDF.

(33)

  http://eeas.europa.eu/enp/documents/2015/151118_joint-communication_review-of-the-enp_el.pdf.

(34)

  http://www.consilium.europa.eu/en/meetings/international-summit/2015/11/action_plan_en_pdf/.

(35)

  http://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/%7B65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9%7D/s_res_2242.pdf.

(36)

  http://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/%7B65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9%7D/CAC%20S%20RES%201820.pdf.

(37)

  http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=S/RES/1325(2000).

(38)

  http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/69/167.

(39)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0337.

(40)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0300.

(41)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0201.

(42)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0102.

(43)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0051.

(44)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0470.

(45)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0317.

(46)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0350.

(47)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0348.

(48)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0288.

(49)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0075.

(50)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0079.

(51)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0027.

(52)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2014)0172.

(53)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2013)0420.

(54)

  http://www.ohchr.org/EN/HRBodies/HRC/RegularSessions/Session31/Documents/A_HRC_31_56_en.doc.

(55)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2013)0274.

(56)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2012)0470.

(57)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0507.

(58)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0334.

(59)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0226.

(60)

  A/HRC/RES/17/4.

(61)

  https://www.democracyendowment.eu/annual-report/.

(62)

  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2013)0432.

(63)

  http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2015/july/tradoc_153591.pdf.

(64)

  (Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Νιγηρία, Σομαλία, Μαυριτανία, Σουδάν, Σιέρα Λεόνε, Υεμένη, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Κατάρ, Ιράν και Μαλδίβες).


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Ανάπτυξης (9.11.2016)

προς την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

σχετικά με την ετήσια έκθεση του 2015 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά τον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος

(2016/2219(INI))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Cristian Dan Preda

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Ανάπτυξης καλεί την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  πιστεύει ακράδαντα ότι η ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα αλληλεξαρτώνται, και ότι ο σεβασμός, η προστασία και η τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, είναι προαπαιτούμενα για τη μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων και την επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) για όλους· θεωρεί, αντιστρόφως, ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη εμποδίζουν την ουσιαστική απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

2.  υπογραμμίζει ότι η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει επί του παρόντος μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της όσον αφορά την προσφυγική κρίση· επικροτεί τη δημιουργία νέων μέσων της ΕΕ για την αντιμετώπιση των βασικών αιτιών μετανάστευσης και υπογραμμίζει τη σημασία που έχει να τεθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο επίκεντρο των μεταναστευτικών πολιτικών της ΕΕ· υπενθυμίζει ότι το δικαίωμα κάθε ατόμου να εγκαταλείψει την χώρα του κατοχυρώνεται στο άρθρο 13 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών πρέπει να γίνονται απολύτως σεβαστά στις χώρες καταγωγής, διέλευσης και προορισμού, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων κράτησης·

3.  θεωρεί ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους πρέπει να αποτελούν εγκάρσιο στοιχείο για την επίτευξη όλων των στόχων και των σκοπών της Ατζέντας του 2030· ζητεί τη θέσπιση, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, ενός χωρίς αποκλεισμούς πλαισίου δεικτών των ΣΒΑ που θα λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα βασίζεται σε δικαιώματα, προκειμένου να διασφαλιστεί μεγάλος βαθμός διαφάνειας και λογοδοσίας ως προς αυτό το θέμα ούτως ώστε οι διαθέσιμοι για την ανάπτυξη πόροι να φθάνουν πράγματι σε εκείνους που το έχουν ανάγκη·

4.  επισημαίνει την πρωταρχική σημασία του ΣΒΑ 16 για τη διασφάλιση της ειρήνης, της δικαιοσύνης και των κοινωνιών χωρίς αποκλεισμούς· τονίζει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει καίρια σημασία για κάθε επιτυχή διαδικασία εκδημοκρατισμού, και ότι η εδραίωση του κράτους δικαίου, η χρηστή διακυβέρνηση, οι θεσμικές ικανότητες με τη χρήση της δημοσιονομικής στήριξης, η δημοκρατική συμμετοχή και η αντιπροσωπευτική διαδικασία λήψης αποφάσεων, η σταθερότητα, η κοινωνική δικαιοσύνη, και η χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη που επιτρέπει την δίκαιη ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου, θα έπρεπε να αποτελούν βασικούς στόχους όλων των εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ· προειδοποιεί για τον κίνδυνο του λαϊκισμού, του εξτρεμισμού και της παραβίασης του συντάγματος που νομιμοποιούν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

5.  υπενθυμίζει την εισαγωγή στην αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ μιας προσέγγισης βασισμένης στα δικαιώματα (ΠΒΔ) η οποία στοχεύει στην ενσωμάτωση των αρχών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις επιχειρησιακές δραστηριότητες της ΕΕ για την ανάπτυξη, καλύπτοντας ρυθμίσεις τόσο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης όσο και επιτόπου, για τον συγχρονισμό των δραστηριοτήτων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της συνεργασίας για την ανάπτυξη· ζητεί ευρύτερη διάδοση της εργαλειοθήκης ΠΒΔ μεταξύ των εταίρων μας, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών αρχών, της κοινωνίας των πολιτών και του ιδιωτικού τομέα, και στενή παρακολούθηση της εφαρμογής της από την Επιτροπή·

6.  ανησυχεί για τις προσπάθειες που καταβάλλονται να χρησιμοποιηθούν οι πόροι που προορίζονται για την δράση για την καταπολέμηση της φτώχειας και την προώθηση της ανάπτυξης, η οποία επίσης επιτρέπει την υλοποίηση πολιτικών απώτερος στόχος των οποίων είναι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για σκοπούς που δεν έχουν σχέση με την ανάπτυξη·

7.  υπενθυμίζει την εξαιρετική σημασία της αρχής της συνοχής της αναπτυξιακής πολιτικής (ΣΑΠ), όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 208 της ΣΛΕΕ, για την επίτευξη σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να διασφαλίσει ότι οι απαραίτητες κατευθυντήριες οδηγίες, οι εκτιμήσεις επιπτώσεων και οι μηχανισμοί παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων καθιστούν τη συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής (ΣΑΠ) μια πραγματικότητα στις πολιτικές της ΕΕ και εκείνες των κρατών μελών της· επιμένει ότι πρέπει να ενισχυθεί η συνοχή και ο συντονισμός μεταξύ όλων των εξωτερικών πολιτικών και μέσων της ΕΕ στο πλαίσιο της εφαρμογής της ΠΒΔ· καλεί τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στον τομέα της ανάπτυξης και με τις πολιτικές της ΕΕ στον τομέα αυτό·

8.  απευθύνει ισχυρή έκκληση προς το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να περιλαμβάνουν συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους στους πολιτικούς διαλόγους και τις εμπορικές διαπραγματεύσεις που διεξάγονται με αναπτυσσόμενες χώρες, και να διασφαλίσουν ότι η συνεργασία με τρίτες χώρες θα συνδέεται με την πρόοδο που σημειώνεται όσον αφορά την αποτελεσματική προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· παροτρύνει την Επιτροπή να προωθήσει περαιτέρω την συμπερίληψη μη διαπραγματεύσιμων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικών και περιβαλλοντικών ρητρών κατά τη διαπραγμάτευση διεθνών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων των ΣΟΕΣ, και να εξετάσει το ενδεχόμενο εισαγωγής συστήματος επιβολής κυρώσεων και μηχανισμού προσφυγής για τα θύματα όταν αποδεικνύεται μη τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επιμένει, ιδίως, στο ότι η μελλοντική συμφωνία με τις χώρες ΑΚΕ πρέπει να ενισχύσει τον υφιστάμενο διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να συνεργαστεί στενά με ΜΚΟ και την κοινωνία των πολιτών στην διαμόρφωση πολιτικής προκειμένου να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα των διατάξεων περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να εγγυηθεί την οικειοποίηση, και να αποτρέψει οιαδήποτε ενδεχόμενη χειραγώγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

9.  αναγνωρίζει τον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν οι αντιπροσωπείες της ΕΕ όσον αφορά την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες και την αποτελεσματική εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την Επιτροπή να προβεί σε αξιολόγηση της χρήσης, στο πλαίσιο αντιπροσωπειών, της εργαλειοθήκης για την προσέγγιση που βασίζεται στα δικαιώματα, και να παράσχει στο Κοινοβούλιο μια επισκόπηση της εν λόγω αξιολόγησης·

10.  υπενθυμίζει ότι ο ιδιωτικός τομέας αποτελεί σημαντικό εταίρο για την επίτευξη των ΣΒΑ· τονίζει ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η λογοδοσία των πολυεθνικών εταιρειών και ο σεβασμός εκ μέρους τους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και η συμμόρφωσή τους με τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα και αρχές όταν αναλαμβάνουν δραστηριότητα σε μια χώρα· πιστεύει ότι αυτό μπορεί να μεγιστοποιηθεί με τη σύναψη περισσότερων συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα· καλεί, εν προκειμένω, την ΕΕ και τα κράτη μέλη να αξιολογούν τακτικά τις επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα των δραστηριοτήτων του ιδιωτικού τομέα στον τομέα της ανάπτυξης, και να συμμετάσχουν ενεργά στις εργασίες του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την εκπόνηση διεθνούς συνθήκης που θα αποσκοπεί να εξασφαλίσει ότι οι υπερεθνικές εταιρείες θα είναι υπόλογες για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

11.  υπενθυμίζει ότι η σύγκρουση και η αστάθεια επηρεάζουν αρνητικά τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων και ότι οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της τρομοκρατίας έχουν επικρατήσει ευρέως· επισημαίνει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει καλύτερη σύνδεση της ανταπόκρισης σε θέματα ασφάλειας της εξωτερικής πολιτικής, της ανθρωπιστικής βοήθειας και των μακροπρόθεσμων αντιδράσεων στον τομέα της ανάπτυξης· προτρέπει την ΕΕ να συμπεριλάβει, στο πλαίσιο αναπτυξιακών προγραμμάτων για τις τρίτες χώρες, την προστασία των θυμάτων της εγκληματικότητας και της βίας, και να θέσει ως προτεραιότητα τις ανταλλαγές βέλτιστων πρακτικών για την καταπολέμηση της διαφθοράς, διότι η διαφθορά συχνά αποτελεί δίοδο για ατιμωρησία και πηγή αδικίας για τα θύματα·

12.  τονίζει την ανάγκη να προωθηθεί η κοινωνική, οικονομική και πολιτική ένταξη όλων των ατόμων, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, φυλής, εθνοτικής καταγωγής ή θρησκείας, συμπεριλαμβανομένης της ίσης πρόσβασης για όλους σε βελτιωμένα εθνικά συστήματα υγείας· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να καταπολεμήσουν τις διακρίσεις λόγω κάστας εξίσου με άλλες αιτίες διακρίσεων· επαναλαμβάνει την δέσμευση της ΕΕ για την στήριξη ευάλωτων και περιθωριοποιημένων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρίες σύμφωνα με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, και ζητεί επιτακτικά να διενεργηθεί διεξοδική εξέταση της αποτελεσματικότητας των έργων που συνδέονται με την αναπηρία, και την κατάλληλη συμμετοχή των οργανώσεων των ατόμων με αναπηρίες στον σχεδιασμό και την εκτέλεση αυτών των έργων· τονίζει επιπλέον τη σημασία του ΣΒΑ 5 για την εξάλειψη κάθε μορφής διακρίσεων και της βίας σε βάρος των γυναικών και των κοριτσιών, και ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο σημαντικό ρόλο των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών·

13.  υπενθυμίζει την ανάγκη ενίσχυσης του νομικού οπλοστασίου, σε σχέση με όλα τα στάδια της εξορυκτικής δραστηριότητας προκειμένου να διασφαλίζεται η καλύτερη ανιχνευσιμότητα των ορυκτών· καλεί την ΕΕ να αποτρέψει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνδέονται με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από πολυεθνικές εταιρείες της ΕΕ στις αναπτυσσόμενες χώρες και να στηρίξει τα αυστηρά νομικά πλαίσια και τις πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη διασφάλιση της διαφάνειας και της ορθής διακυβέρνησης τόσο στον εξορυκτικό τομέα όσο και σε άλλους τομείς πόρων· στηρίζει τις διεθνείς πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της διαφθοράς, όπως η πρωτοβουλία για τη διαφάνεια των εξορυκτικών βιομηχανιών (EITI)· υπενθυμίζει ότι οι γηγενείς πληθυσμοί πλήττονται ιδιαίτερα από παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με την εξόρυξη πόρων και ότι πρέπει να γίνεται σεβαστή η ελεύθερη, εκ των προτέρων και ενημερωμένη συγκατάθεση τους·

14.  επισημαίνει με μεγάλη ανησυχία ότι, σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ), περίπου 21 εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά ανά τον κόσμο είναι παγιδευμένοι σε κάποια μορφή δουλείας και ότι έχουν αναφερθεί επανειλημμένες παραβιάσεις των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων σε πολλές χώρες με καθεστώς ΣΓΠ+· τονίζει την υποχρέωση σεβασμού των διεθνών κανόνων εργασίας, σύμφωνα με το θεματολόγιο της ΔΟΕ για την αξιοπρεπή εργασία, και έχει την άποψη ότι τα εργασιακά δικαιώματα πρέπει να καταλαμβάνουν μια πιο κεντρική θέση στις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ· παροτρύνει για την πραγματική εφαρμογή και επιβολή του ΣΓΠ+, το οποίο θα ελέγχεται από την κοινωνία των πολιτών και μέσω ενός διαφανούς μηχανισμού αναφοράς· καλεί περαιτέρω την ΕΤΕπ να επιδείξει μεγαλύτερη προσοχή στον αντίκτυπο που έχουν οι δράσεις της στα ανθρώπινα και τα εργασιακά δικαιώματα και προτείνει για το σκοπό αυτό την συμπερίληψη παραμέτρων για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις αξιολογήσεις των έργων·

15.  χαιρετίζει τη συμπερίληψη κεφαλαίου για την ανάπτυξη στην ετήσια έκθεση της ΕΕ και ζητεί αυτό να αποτελέσει πάγια πρακτική για τις εκθέσεις στο μέλλον.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

8.11.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

19

3

1

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Louis Aliot, Nicolas Bay, Beatriz Becerra Basterrechea, Ignazio Corrao, Raymond Finch, Enrique Guerrero Salom, Maria Heubuch, György Hölvényi, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Arne Lietz, Linda McAvan, Norbert Neuser, Cristian Dan Preda, Elly Schlein, Bogdan Brunon Wenta, Anna Záborská, Ελένη Θεοχάρους

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Marina Albiol Guzmán, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Bernd Lucke, Judith Sargentini, Patrizia Toia

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Maria Grapini


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (10.11.2016)

προς την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

σχετικά με την ετήσια έκθεση του 2015 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ζήτημα αυτό

(2016/2219(INI))

Συντάκτρια γνωμοδότησης: Beatriz Becerra Basterrechea

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων καλεί την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

–  έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο αριθ.1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Πρωτόκολλο αριθ. 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 8ης Μαρτίου 2016 σχετικά με την κατάσταση των γυναικών προσφύγων και των αιτουσών άσυλο στην ΕΕ,

–  έχοντας υπόψη το κοινό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με τίτλο «Ισότητα των φύλων και χειραφέτηση των γυναικών: μεταμορφώνοντας τις ζωές των κοριτσιών και των γυναικών μέσα από την πολιτική εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ 2016-2020)»,

–  έχοντας υπόψη τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (σύμβαση της Κωνσταντινούπολης),

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις 1325, 2242, 1820, 1888, 1889 και 1960 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια,

–  έχοντας υπόψη τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1979 για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW),

–  έχοντας υπόψη τη σύμβαση του 1951 και το Πρωτόκολλο του 1967 για το καθεστώς των προσφύγων,

–  έχοντας υπόψη την σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της ειδικής εισηγήτριας των Ηνωμένων Εθνών, Rashida Manjoo, του 2015, για τη βία κατά των γυναικών, τις αιτίες και τις συνέπειές της,

–  έχοντας υπόψη τα αποτελέσματα της 60ής συνόδου της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τη θέση των γυναικών, η οποία διεξήχθη στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη από τις 14 έως τις 24 Μαρτίου 2016,

–  έχοντας υπόψη έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 2013 με τίτλο «Global and regional estimates of violence against women» (Παγκόσμιες και περιφερειακές εκτιμήσεις σχετικά με τη βία κατά των γυναικών),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία κατά των γυναικών και κοριτσιών συνιστά μία από τις πλέον διαδεδομένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως, η οποία πλήττει όλα τα κοινωνικά στρώματα, ανεξάρτητα από ηλικία, μόρφωση, εισόδημα, κοινωνική θέση και χώρα καταγωγής ή διαμονής, ενώ αποτελεί καθοριστικής σημασίας εμπόδιο στην επίτευξη της ισότητας των φύλων· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε ορισμένες χώρες έχει παρατηρηθεί σημαντική αύξηση του αριθμού τέτοιων κρουσμάτων·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι γυναίκες και κορίτσια σε πολλά μέρη του κόσμου εξακολουθούν να είναι θύματα έμφυλης βίας, όπως βιασμό, εμπορία ανθρώπων, καταναγκαστικούς γάμους, εγκλήματα τιμής, ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων, δουλεία και βίαιες και απάνθρωπες τιμωρίες που ισοδυναμούν με βασανιστήρια, και άλλες παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους στη ζωή, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια και ελευθερία και τη σωματική και ψυχολογική τους ακεραιότητα, καθώς και το δικαίωμα αυτοδιάθεσής τους σε ζητήματα σεξουαλικής ζωής και αναπαραγωγής·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχουν όλες οι γυναίκες και τα παιδιά που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή ή σεξουαλική βία, πρόσβαση σε κατάλληλα δίκτυα στήριξης, σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή σε δικαστικά συστήματα που μπορούν να διαχειριστούν δεόντως τέτοιου είδους αδικήματα·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το 35 % των γυναικών παγκοσμίως έχουν υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία και επισημαίνοντας ότι στον αριθμό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι υποθέσεις που οι γυναίκες δεν κατήγγειλαν και τα στοιχεία που δεν συλλέχθηκαν ποτέ·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη στις χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η θανατική ποινή, αυτή επιβάλλεται στις γυναίκες με μεθόδους ισοδύναμες με βασανιστήρια και συνεπάγεται τον εξευτελισμό του σώματος του θύματος·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδίως των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, τελεί υπό απειλή παγκοσμίως, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αμφισβητείται σοβαρά όλο και περισσότερο από μια σειρά αυταρχικών καθεστώτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι ακροδεξιά κινήματα και κινήματα κατά της ισότητας των φύλων επιδίδονται σε πολυάριθμες προσπάθειες περιστολής των δικαιωμάτων των γυναικών στο σώμα τους, των δικαιωμάτων των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, διεμφυλικών και μεσοφυλικών (ΛΟΑΔΜ) και των θεμελιωδών δικαιωμάτων προσφύγων και αιτούντων άσυλο·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ έχει δεσμευτεί να προάγει την ισότητα των φύλων και να εξασφαλίσει την ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου σε όλες τις δράσεις της·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου οι γυναίκες και τα κορίτσια να ασκούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχει κομβική σημασία για να επιτευχθεί η ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου μέσω εθνικών στρατηγικών προγραμμάτων·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών προβλέπει ήδη την ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου στην εμπορική πολιτική της ΕΕ·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων, οι γυναίκες και τα παιδιά πρόσφυγες, οι αιτούντες άσυλο και οι απάτριδες συγκαταλέγονται μεταξύ των πλέον ευάλωτων ομάδων στην κοινωνία και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι κίνδυνοι για τα κορίτσια εφηβικής ηλικίας που έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους σε περιόδους ανθρωπιστικών κρίσεων είναι σημαντικά αυξημένοι·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τελευταία χρόνια ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες τηρούν μια λιγότερο ανεκτική στάση έναντι των μεταναστών, των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δώσει το καλό παράδειγμα και να εξασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της· Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι τα κράτη μέλη πρέπει να μεταφέρουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία στο εθνικό δίκαιο·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα συναφή δικαιώματα εδράζονται σε βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και αποτελούν ουσιώδη στοιχεία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι τα εν λόγω δικαιώματα εξακολουθούν να μη διασφαλίζονται σε όλα τα μέρη του κόσμου·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο πλήττονται ιδιαίτερα από τις συνέπειες των πολιτικών για το κλίμα, το περιβάλλον και την ενέργεια, γεγονός που καθιστά την καταπολέμηση της ανισότητας των φύλων αλληλένδετη με την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία ή οι γυναίκες και τα κορίτσια που ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες – πολιτισμικές, παραδοσιακές, γλωσσικές, θρησκευτικές, λόγω φύλου ή γενετήσιου προσανατολισμού – διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να καταστούν θύματα βίας, κακοποίησης, παραμέλησης και πολλαπλών διακρίσεων, λόγω της αναπηρίας, του καθεστώτος τους ως μελών μειονότητας και του φύλου τους·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, επί συνόλου 960 εκατομμυρίων αναλφάβητων παγκοσμίως, τα δύο τρίτα είναι γυναίκες και κορίτσια(1)· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κορίτσια εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρά μειονεκτήματα και να αντιμετωπίζουν φαινόμενα αποκλεισμού από τα εκπαιδευτικά συστήματα σε πολλές χώρες· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι πολλές γυναίκες και κορίτσια δεν έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση υψηλής ποιότητας και ότι εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους όταν παντρεύονται ή αποκτούν παιδιά·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σε δήλωση του 2005, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την απόφαση 1325, μέσω της ανάπτυξης εθνικών σχεδίων δράσης (ΕΣΔ) ή άλλων στρατηγικών σε εθνικό επίπεδο· λαμβάνοντας υπόψη ότι, μέχρι σήμερα, μόνο 60 κράτη μέλη του ΟΗΕ, εκ των οποίων 17 κράτη μέλη της ΕΕ, έχουν αναπτύξει και δρομολογήσει αυτά τα εθνικά σχέδια δράσης·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι από το ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας τα τρία πέμπτα είναι γυναίκες·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικονομική χειραφέτηση των γυναικών είναι ένα μέσο για να ενισχυθεί και να βελτιωθεί η αποτελεσματική άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους·

1.  πιστεύει ότι οι γυναίκες πρέπει να διαδραματίζουν μεγαλύτερο ρόλο σε διαδικασίες σχετικά με την αποτροπή συγκρούσεων και σε εθνικά και διεθνή όργανα που εμπλέκονται στην πρόληψη συγκρούσεων καθώς και σε ζητήματα προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, τονίζει δε τη σπουδαιότητα της στήριξης της συστηματικής συμμετοχής των γυναικών ως σημαντικό στοιχείο σε ειρηνευτικές διαδικασίες και στην ανασυγκρότηση μετά το πέρας των συγκρούσεων· υπογραμμίζει ότι η συμμετοχή των γυναικών στις συνομιλίες για την διευθέτηση των συγκρούσεων είναι καίριας σημασίας για την προώθηση των δικαιωμάτων και της συμμετοχής των γυναικών, και αποτελεί ένα πρώτο βήμα για την πλήρη ένταξή τους στις μελλοντικές μεταβατικές διαδικασίες· καλεί την Επιτροπή, την Ύπατη Εκπρόσωπο και τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τον ρόλο των γυναικών σε κάθε διαδικασία διευθέτησης συγκρούσεων και παγίωσης της ειρήνης, στην οποία συμμετέχει η ΕΕ·

2.  καταδικάζει απερίφραστα τη συνεχιζόμενη χρήση του βιασμού και άλλων μορφών σεξουαλικής και έμφυλης βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών ως όπλο πολέμου· καλεί όλες τις χώρες, ιδίως τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν το έχουν ακόμη πράξει, να αναπτύξουν χωρίς καθυστέρηση εθνικά σχέδια δράσης για την εφαρμογή της απόφασης 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών καθώς και στρατηγικές για να αντιμετωπίσουν άμεσα τη χρήση βίας κατά των γυναικών· ζητεί την ανάληψη παγκόσμιας δέσμευσης ώστε να διασφαλιστεί η εφαρμογή της απόφασης 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών· υπογραμμίζει ότι οι αποστολές της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας καθώς και της ΕΕ στους τομείς παροχής εκπαίδευσης, τεχνικής στήριξης και συνδρομής σε τρίτες χώρες πρέπει να συμβάλλουν στην καταπολέμηση της σεξουαλικής βίας και της βίας λόγω φύλου· επισημαίνει την ανάγκη να χρησιμοποιηθούν ειρηνικά μέσα για την διευθέτηση των συγκρούσεων, τα οποία να θέτουν τις γυναίκες στο επίκεντρο διαπραγματεύσεων και δράσεων·

3.  αναγνωρίζει ότι τα κορίτσια και οι γυναίκες βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση και διατρέχουν κινδύνους, και ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση της πρόσβασής τους στην εκπαίδευση, στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα συναφή δικαιώματα, στη δυνατότητα να ζήσουν μια ζωή απαλλαγμένη από κάθε μορφή βίας, στην εξάλειψη νομοθεσιών και πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις και στη χειραφέτηση των κοριτσιών και των νεαρών γυναικών παγκοσμίως·

4.  ζητεί την ανάληψη παγκόσμιας δέσμευσης για την πολιτική διασφάλισης της προστασίας των γυναικών και των κοριτσιών από την πρώτη στιγμή που εκδηλώνονται καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή κρίσεις, με την δέουσα αντιμετώπιση του κινδύνου σεξουαλικής και έμφυλης βίας, με εκστρατείες ευαισθητοποίησης με τη βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη, την αύξηση της λογοδοσίας και την αποτελεσματική δίωξη των δραστών των βίαιων αυτών πράξεων, δεδομένου ότι η απουσία κυρώσεων μεταξύ άλλων κατά των επίσημων ενόπλων δυνάμεων εξακολουθεί να αποτελεί σε ορισμένες χώρες έναν από τους παράγοντες που εμποδίζουν τη διάρρηξη του φαύλου κύκλου της σεξουαλικής βίας, και με την εξασφάλιση πλήρους φάσματος υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, όπως ασφαλείς και νόμιμες αμβλώσεις για τα θύματα βιασμού κατά τη διάρκεια πολέμου·

5.  καταγγέλλει ότι, στις χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η θανατική ποινή, για την εκτέλεση των γυναικών χρησιμοποιούνται μέθοδοι που ισοδυναμούν με βασανιστήρια, (όπως ο λιθοβολισμός μέχρι θανάτου), και εμπεριέχουν σωματικό εξευτελισμό (όπως δημόσιοι απαγχονισμοί) με σκοπό τον εκφοβισμό των υπόλοιπων γυναικών· καταδικάζει απερίφραστα τη χρήση κάθε είδους βασανιστηρίων λόγω φύλου, ιδίως τον λιθοβολισμό και τα εγκλήματα τιμής·

6.  υπογραμμίζει ότι η βία κατά των γυναικών και η βία λόγω φύλου αποτελούν παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και μια ακραία μορφή διάκρισης, η οποία είναι τόσο η αιτία όσο και η συνέπεια των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων, εντός και εκτός της ΕΕ·

7.  καταγγέλλει ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν το 98% των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση· καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τις προσπάθειές τους για την καταπολέμηση αυτής της πρακτικής που παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών·

8.  τονίζει ότι οι θρησκευτικές, πολιτισμικές και παραδοσιακές διαφορές δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσουν την εισαγωγή διακρίσεων ή οποιαδήποτε μορφή βίας, ιδίως κατά των γυναικών και κοριτσιών, όπως ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων, η σεξουαλική βία, η γυναικοκτονία, οι πρόωροι και αναγκαστικοί γάμοι, η ενδοοικογενειακή βία, οι δολοφονίες και η βία για λόγους τιμής και άλλες μορφές βασανιστηρίων και θανάτου όπως ο λιθοβολισμός·

9.  επιβεβαιώνει ότι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων συνιστά σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην οποία η ΕΕ θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στο πλαίσιο του διαλόγου της με τρίτες χώρες, στις οποίες είναι ευρέως διαδεδομένη η εν λόγω πρακτική· υπενθυμίζει ότι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων έχει σοβαρές και μακροχρόνιες επιπτώσεις για την υγεία των γυναικών και, κατά συνέπεια, για την ανάπτυξη·

10.  σημειώνει ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της βίας λόγω φύλου θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζουν τη διαδικτυακή βία, συμπεριλαμβανομένων των παρενοχλήσεων, της τρομοκράτησης και του εκφοβισμού, και να αποσκοπούν στη δημιουργία ενός ασφαλούς διαδικτυακού περιβάλλοντος για τις γυναίκες και τα κορίτσια·

11.  επαναλαμβάνει τη μακρόχρονη αντίθεσή του στη θανατική ποινή κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και ζητεί την άμεση αναστολή των εκτελέσεων σε χώρες στις οποίες η θανατική ποινή εξακολουθεί να επιβάλλεται·

12.  ζητεί να διενεργηθεί ανάλυση στοιχείων ανά περιοχή σχετικά με την άσκηση βίας λόγω φύλου, προκειμένου τα μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωση των συνθηκών για τις γυναίκες σε συγκεκριμένες περιοχές να είναι πιο στοχευμένα·

13.  επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής, της 4ης Μαρτίου 2016, για την προσχώρηση της ΕΕ στη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που είναι η πρώτη νομικά δεσμευτική πράξη σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών σε διεθνές επίπεδο· θεωρεί ότι η σύμβαση αυτή θα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα και τη συνοχή των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ και θα αυξήσει την υπευθυνότητα της ΕΕ καθώς και τον ρόλο της στην καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της βίας λόγω φύλου σε διεθνές επίπεδο· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να στηρίξουν σθεναρά την υπογραφή και τη σύναψη της σύμβασης από την ΕΕ και, παράλληλα, να ενθαρρύνουν τα 14 κράτη μέλη που ακόμη δεν το έχουν πράξει να υπογράψουν και να επικυρώσουν τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, και να μεριμνήσουν για την ορθή εφαρμογή της σύμβασης αυτής·

14.  καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει κατεπειγόντως μια ευρωπαϊκή στρατηγική για την καταπολέμηση της βίας λόγω φύλου, η οποία θα περιέχει ένα νομοθετικό μέσο καταπολέμησης και πρόληψης όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών εντός της ΕΕ·

15.  εκφράζει τη λύπη του για την απουσία πολιτικών πρόληψης όσον αφορά τα εγκλήματα έμφυλης βίας, την έλλειψη υποστήριξης των θυμάτων και το υψηλό ποσοστό ατιμωρησίας των δραστών σε πολλές χώρες· ζητεί από την ΕΥΕΔ να ανταλλάσσει ορθές πρακτικές με τρίτες χώρες σχετικά με νομοθετικές διαδικασίες και προγράμματα κατάρτισης για την αστυνομία, το δικαστικό προσωπικό και τους δημόσιους υπαλλήλους· προτρέπει την ΕΕ να στηρίξει τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και προωθούν την ισότητα των φύλων σε τρίτες χώρες, και να συνεργαστεί στενά με διεθνείς οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ισότητας των φύλων με στόχο τη δημιουργία συνεργιών και την προώθηση της χειραφέτησης των γυναικών·

16.  διαπιστώνει ότι διεθνώς ο μέσος όρος ηλικίας έναρξης άσκησης της πορνείας είναι μεταξύ 12 και 14 ετών, και ότι η πορνεία και η σεξουαλική εκμετάλλευση συνιστούν σε μεγάλο βαθμό ζητήματα συναρτώμενα με το φύλο και αποτελούν μορφή βίας λόγω φύλου, η οποία αντίκειται στις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η ισότητα των φύλων ως βασική αρχή· καλεί τη διεθνή κοινότητα να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τη μείωση της ζήτησης γυναικών, κοριτσιών, ανδρών και αγοριών για πορνεία ως βασική στρατηγική για την πρόληψη και τη μείωση της εμπορίας ανθρώπων·

17.  καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν νόμους και πολιτικές που θέτουν απευθείας στο στόχαστρο τους δράστες με σκοπό τη μείωση της ζήτησης για σεξουαλική εκμετάλλευση, αποποινικοποιώντας ταυτόχρονα τα άτομα που έχουν οδηγηθεί στην πορνεία και παρέχοντάς τους υπηρεσίες υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένης υψηλής ποιότητας κοινωνικής, νομικής και ψυχολογικής βοήθειας σε όσα άτομα επιθυμούν να ξεφύγουν από την πορνεία·

18.  τονίζει ότι τα στερεότυπα για το φύλο αποτελούν τις σημαντικότερες αιτίες των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των γυναικών και των ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών και παγιώνουν την υποδεέστερη θέση των γυναικών στην κοινωνία και αποτελούν μία από τις κυριότερες αιτίες των ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών, των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των γυναικών και της βίας λόγω φύλου· τονίζει τη σημασία της διοργάνωσης εκστρατειών ευαισθητοποίησης που θα απευθύνονται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, της χάραξης στρατηγικών για την κινητοποίηση των γυναικών και τη συμμετοχή των ανδρών, της εξασφάλισης ευρύτερης συμμετοχής των μέσων ενημέρωσης, καθώς και της ένταξης των ζητημάτων φύλου στην εκπαίδευση και σε όλες τις πολιτικές και πρωτοβουλίες της ΕΕ, ιδίως στον τομέα της εξωτερικής δράσης, της αναπτυξιακής συνεργασίας και βοήθειας, και της ανθρωπιστικής βοήθειας· καλεί την ΕΥΕΔ και την Επιτροπή να ενισχύσουν τη συμμετοχή ανδρών και αγοριών σε εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών, τόσο ως ομάδων στόχου όσο και ως παραγόντων αλλαγής· σημειώνει ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε συνταγματικές, νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις που εισάγουν διακρίσεις λόγω φύλου κατά των γυναικών·

19.  επαναλαμβάνει ότι οι γάμοι παιδιών, οι πρόωροι και καταναγκαστικοί γάμοι και η μη θέσπιση μιας νομοθετικά προβλεπόμενης ελάχιστης ηλικίας γάμου συνιστούν παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού και ανασταλτικό παράγοντα για τη χειραφέτηση των γυναικών·

20.  τονίζει ότι οι αρχές πρέπει να δεσμευτούν ότι θα αναπτύξουν εκπαιδευτικές εκστρατείες που θα απευθύνονται στους άνδρες και στις νεότερες γενεές, με στόχο τη συμμετοχή των ανδρών και των αγοριών ως εταίρων, μέσω της πρόληψης και της σταδιακής εξάλειψης όλων των μορφών βίας με βάση το φύλο καθώς και μέσω της προώθησης της χειραφέτησης των γυναικών·

21.  τονίζει ότι πρέπει να ενισχυθεί η πρόσβαση των γυναικών και των κοριτσιών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, και να καταργηθούν όλοι οι φραγμοί στην εκπαίδευση ιδίως στις φτωχότερες και περισσότερο περιθωριοποιημένες κοινότητες, και να στηριχθεί η επαγγελματική κατάρτιση των γυναικών και τα προγράμματα κατάρτισης στον τομέα της ισότητας των φύλων για εκπαιδευτικούς σε τρίτες χώρες, δεδομένου ότι με την εκπαίδευση βελτιώνονται αποδεδειγμένα σε μεγάλο βαθμό οι μελλοντικές προοπτικές των γυναικών και των κοριτσιών· καλεί μετ’ επιτάσεως την ΕΕ να εντάξει την προτεραιότητα αυτή σε όλες τις δραστηριότητές της στον τομέα της διπλωματικής, εμπορικής και αναπτυξιακής συνεργασίας και συνιστά να λαμβάνεται υπόψη το στοιχείο της ισότητας των φύλων στο πλαίσιο της κατάρτισης προϋπολογισμών για όλα τα προγράμματα και τα μέτρα που παρέχουν χρηματοδότηση στον τομέα της εκπαίδευσης και της διδασκαλίας των κοριτσιών και των γυναικών· τονίζει την ανάγκη για συνέχεια στην εκπαίδευση των παιδιών, των νέων και των γυναικών στους προσφυγικούς καταυλισμούς και στις εμπόλεμες ζώνες καθώς και στα νοσοκομεία·

22.  προτρέπει όλα τα κράτη μέλη να επιταχύνουν την υλοποίηση των υποχρεώσεων και των δεσμεύσεων για τα δικαιώματα των γυναικών που απορρέουν από τη σύμβαση του ΟΗΕ για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW), στο πλαίσιο της πλατφόρμας δράσης του Πεκίνου, και να στηρίξουν τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που αναπτύσσουν δραστηριότητα για την προώθηση της ισότητας των φύλων·

23.  εκφράζει την ανησυχία του για τη βιομηχανία της παρένθετης μητρότητας, η οποία αντιμετωπίζει το γυναικείο σώμα ως εμπόρευμα στη διεθνή αναπαραγωγική αγορά, και εκφράζει την λύπη του για το γεγονός ότι η βιομηχανία της παρένθετης μητρότητας εκμεταλλεύεται ευρέως τις ευάλωτες γυναίκες, κυρίως από τις νότιες περιφέρειες της υφηλίου·

24.  καταδικάζει το γεγονός ότι κάθε χρόνο περισσότερες από 500.000 γυναίκες στον κόσμο πεθαίνουν κατά τη γέννηση του παιδιού τους(2) και ότι τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών συχνά παραβιάζονται· τονίζει ότι η κατάλληλη, οικονομικά αποδεκτή υγειονομική περίθαλψη και ο καθολικός σεβασμός και η καθολική πρόσβαση σε σεξουαλική εκπαίδευση και υπηρεσίες στον τομέα της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας συμβάλλει στην προγεννητική περίθαλψη και στη δυνατότητα αποφυγής γεννήσεων υψηλού κινδύνου, καθώς και στη μείωση της βρεφικής και παιδικής θνησιμότητας·

25.  καλεί μετ’ επιτάσεως την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να αναγνωρίσουν τα αναφαίρετα δικαιώματα των γυναικών και κοριτσιών για σωματική ακεραιότητα και ελεύθερη λήψη αποφάσεων όσον αφορά, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα πρόσβασης σε εθελούσιο οικογενειακό προγραμματισμό, σε υγειονομική περίθαλψη για μητέρες και σε υπηρεσίες για ασφαλείς και νόμιμες αμβλώσεις, που έχουν μεγάλη σημασία ως μέτρα για την προστασία της ζωής των γυναικών, καθώς και το δικαίωμα για μια ζωή χωρίς βία, συμπεριλαμβανομένου του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, του πρόωρου και καταναγκαστικού γάμου και του βιασμού στο πλαίσιο του γάμου·

26.  καλεί την ΕΕ και τη διεθνή κοινότητα να αναλάβει ενεργό δράση και να διαθέσει όλο και μεγαλύτερη χρηματοδότηση στον νέο στόχο βιώσιμης ανάπτυξης για την ισότητα των φύλων (ΣΒΑ 5), επισημαίνοντας παράλληλα τη σημασία της πρόσβασης σε ολοκληρωμένη σεξουαλική εκπαίδευση και της καθολικής πρόσβασης στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και στα συναφή δικαιώματα·

27.  αποδοκιμάζει το γεγονός ότι οι γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις όσον αφορά την εξεύρεση και διατήρηση αξιοπρεπών θέσεων εργασίας, όπως καταδεικνύεται στην έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας με τίτλο «Women at work 2016» (Εργαζόμενες γυναίκες 2016).

28.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η «γυάλινη οροφή» για τις γυναίκες στον επιχειρηματικό τομέα, οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ των φύλων και η κοινωνική αποθάρρυνση της γυναικείας επιχειρηματικότητας εξακολουθούν να αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο· ζητεί την ανάληψη πρωτοβουλιών για περαιτέρω χειραφέτηση των γυναικών, ιδίως στους τομείς της αυτοαπασχόλησης και των ΜΜΕ·

29.  εκφράζει τη λύπη του διότι, πολύ συχνά, οι γυναίκες υφίστανται διακρίσεις σε σχέση με τους άνδρες όσον αφορά την πρόσβαση σε χρηματοδοτικούς πόρους, όπως τα τραπεζικά δάνεια· υπογραμμίζει ότι η χειραφέτηση των γυναικών στον επιχειρηματικό τομέα έχει αποδειχθεί καθοριστικός παράγοντας για την τόνωση της οικονομίας και, μακροπρόθεσμα, για την καταπολέμηση της φτώχειας·

30.  συνιστά να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανάπτυξης και θέσπισης ενός δεσμευτικού διεθνούς μέσου σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών για την έμφυλη βία, με αποκλειστικά δική του υπηρεσία παρακολούθησης· συνιστά να λαμβάνεται υπόψη το στοιχείο της ισότητας των φύλων στο πλαίσιο της κατάρτισης δημόσιων προϋπολογισμών για όλα τα προγράμματα και τα μέτρα που παρέχουν χρηματοδότηση στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των κοριτσιών και των γυναικών·

31.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να λαμβάνουν υπόψη τους την διάσταση του φύλου κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού και όλες τις σχετικές χρηματοδοτήσεις της ΕΕ·

32.  τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι επαγγελματίες της υγείας, οι αστυνομικές δυνάμεις, οι εισαγγελείς, οι δικαστές, οι διπλωμάτες και το ειρηνευτικό προσωπικό, τόσο στην ΕΕ όσο και σε τρίτες χώρες, λαμβάνουν την κατάλληλη κατάρτιση ώστε να μπορούν να βοηθούν και να στηρίζουν τα θύματα βίας, ειδικότερα τις γυναίκες και τα παιδιά, σε καταστάσεις συγκρούσεων και σε επιτόπιες επιχειρήσεις·

33.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι σε ορισμένες τρίτες χώρες είναι νόμιμος ο γάμος ενηλίκων με ανήλικους, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και με κορίτσια ηλικίας κάτω των 9 ετών (παιδιά νύφες)·

34.  επισημαίνει ότι η ισότητα των φύλων δεν περιορίζεται μόνο στους άνδρες και τις γυναίκες, αλλά πρέπει να συμπεριλαμβάνει ολόκληρη την κοινότητα των ΛΟΑΔΜ·

35.  εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ακροδεξιά κινήματα και κινήματα κατά της ισότητας των φύλων έχουν αυξήσει την επιρροή τους στην κοινή γνώμη ορισμένων χωρών· επισημαίνει ότι τα εν λόγω κινήματα αμφισβητούν τα μέχρι σήμερα επιτεύγματα στον τομέα των δικαιωμάτων των γυναικών, της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των μεταναστών και στοχεύουν στο να εμποδίσουν την εφαρμογή των νόμων και των πολιτικών προστασίας των ΛΟΑΔΜ από τα εγκλήματα μίσους και τις διακρίσεις·

36.  εκφράζει τη λύπη του και καταδικάζει το γεγονός ότι σε ορισμένες τρίτες χώρες η ομοφυλοφιλία αποτελεί έγκλημα και, ως εκ τούτου, τιμωρείται ακόμη και με θανατική ποινή· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να προωθήσουν και να προστατεύσουν ενεργά στην εξωτερική τους πολιτική την άσκηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλα, διεμφυλικά και μεσοφυλικά άτομα (ΛΟΑΔΜ)·

37.  τονίζει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει καλύτερη ενσωμάτωση των θεμάτων φύλου στην ανθρωπιστική βοήθεια που παρέχει η ΕΕ·

38.  εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για την έλλειψη ισότητας των φύλων στον πολιτικό τομέα και την υποεκπροσώπηση των γυναικών στη λήψη πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών αποφάσεων, η οποία υπονομεύει τα θεμελιώδη δικαιώματα και τη δημοκρατία· θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την ισότητα των φύλων στις διαδικασίες οικοδόμησης και διατήρησης της δημοκρατίας και να καταπολεμούν κάθε μορφή διάκρισης ανάμεσα στα δυο φύλα στις κοινωνίες. τονίζει ότι οι εκθέσεις που συντάσσουν οι επιτροπές παρατηρητών σε εκλογές προσφέρουν ακριβείς κατευθυντήριες γραμμές για τον πολιτικό διάλογο της ΕΕ με τρίτες χώρες όσον αφορά τη βελτίωση της συμμετοχής των γυναικών στην εκλογική διαδικασία και στο δημοκρατικό βίο της χώρας·

39.  υπενθυμίζει ότι το σχέδιο δράσης της ΕΕ για την ισότητα των φύλων και τη χειραφέτηση των γυναικών στο πλαίσιο της ανάπτυξης είναι ένα από τα θεμελιώδη εργαλεία της ΕΕ για τη βελτίωση της ισότητας των φύλων στις τρίτες χώρες και πιστεύει, ως εκ τούτου ότι το δεύτερο σχέδιο δράσης πρέπει να λάβει τη μορφή ανακοίνωσης της Επιτροπής· καλεί την Επιτροπή να λάβει υπόψη της το ψήφισμα του Κοινοβουλίου σχετικά με την ανανέωση του σχεδίου δράσης της ΕΕ·

40.  ζητεί από την ΕΕ να αναθεωρήσει τις διεθνείς εμπορικές πολιτικές της και να υιοθετήσει μια προσέγγιση, στο πλαίσιο της οποίας ανθρώπινα, εργασιακά, καταναλωτικά και περιβαλλοντικά δικαιώματα θα καταλαμβάνουν προεξάρχουσα θέση και θα διέπουν το εμπόριο και τις επενδύσεις σε διεθνικό και εθνικό επίπεδο·

41.  καλεί μετ’ επιτάσεως την ΕΕ να διασφαλίσει ότι η ισότητα ανδρών και γυναικών και η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και ιδίως των γυναικών και των κοριτσιών λαμβάνονται υπόψη ως νομικά δεσμευτικές ρήτρες στο πλαίσιο των εθνικών στρατηγικών και του πολιτικού διαλόγου στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και στο πλαίσιο των οικονομικών και εμπορικών συμφωνιών της ΕΕ με τρίτες χώρες· ζητεί να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως κριτήριο για τη δημοσιονομική στήριξη·

42.  τονίζει τον βασικό ρόλο των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε όλο τον κόσμο ως προς την προώθηση της ισότητας των φύλων, καθώς αυτές μπορούν να λειτουργήσουν ως πρότυπα·

43.  τονίζει τη σημασία θέσπισης θετικών μέτρων, όπως οι ποσοστώσεις, για την προώθηση της συμμετοχής των γυναικών στα πολιτικά όργανα, στις δημοκρατικές διαδικασίες και στη λήψη οικονομικών αποφάσεων·

44.  ζητεί τη χρήση ποσοτικών και ποιοτικών δεικτών για τη διάσταση του φύλου και τη συστηματική και έγκαιρη συλλογή δεδομένων ανά φύλο στο πλαίσιο της διαδικασίας παρακολούθησης και αξιολόγησης του νέου σχεδίου δράσης για την ισότητα των φύλων·

45.  εκφράζει τη λύπη του διότι εξακολουθούν να υπάρχουν χώρες, στις οποίες η συμμετοχή των γυναικών στην εκλογή των δημόσιων αρχών είναι περιορισμένη·

46.  τονίζει ότι η διεθνής κοινότητα έχει αναγνωρίσει ως προτεραιότητα την κατάσταση των γυναικών με αναπηρία· υπενθυμίζει τα πορίσματα του γραφείου του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στα οποία επιβεβαιώνεται ότι οι πολιτικές και τα προγράμματα για την αντιμετώπιση της βίας κατά γυναικών και κοριτσιών με αναπηρία πρέπει να αναπτύσσονται σε στενή συνεργασία με τα άτομα με αναπηρία, σε πλαίσιο σεβασμού της αυτονομίας τους, καθώς και με οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό· τονίζει την ανάγκη τακτικού ελέγχου των ιδρυμάτων και κατάλληλης εκπαίδευσης των ατόμων που παρέχουν φροντίδα· καλεί την ΕΕ να συμπεριλάβει την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας στις πολιτικές της στον τομέα της εξωτερικής δράσης, συνεργασίας και αναπτυξιακής βοήθειας, καθώς και στο ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου·

47.  καταδικάζει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στις οποίες περιλαμβάνονται κυρίως παρενοχλήσεις και σεξουαλική βία που υφίστανται οι γυναίκες, οι οποίες ζουν υπό καθεστώς κατοχής στην ευρωμεσογειακή περιφέρεια, και τις οποίες μετέρχονται οι δυνάμεις κατοχής ως μηχανισμό εκφοβισμού ολόκληρης της κοινωνίας που αγωνίζεται για το θεμιτό δικαίωμα της αυτοδιάθεσής της· εφιστά την προσοχή στον ρόλο που διαδραματίζουν οι γυναίκες στη διαδικασία οικοδόμησης της ειρήνης, στην προώθηση του διαλόγου και της επίλυσης των συγκρούσεων, με σκοπό την καταπολέμηση των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των γυναικών στην ευρωμεσογειακή περιοχή και την προστασία τους από κάθε μορφή βίας, συμπεριλαμβανομένης της βίας που προέρχεται από ξένες κατοχικές δυνάμεις·

48.  καλεί τα κράτη μέλη, στα οποία η μεταναστευτική κρίση είχε αποτέλεσμα τη σημαντική επιδείνωση του επιπέδου προστασίας των δικαιωμάτων των γυναικών, να παρακολουθούν τα κέντρα υποδοχής προσφύγων και τον άμεσα περιβάλλοντα χώρο, με στόχο την πρόληψη πράξεων βίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας, και τη δίωξη των δραστών·

49.  επισημαίνει την ευάλωτη κατάσταση των μεταναστών, των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο, ιδίως των νέων, των γυναικών και των περιθωριοποιημένων ομάδων, καθώς και την επείγουσα ανάγκη δημιουργίας νόμιμων και ασφαλών οδών εισόδου για τους μετανάστες εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την δυνατότητα οικογενειακής επανένωσης, την δωρεάν πρόσβαση σε δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα και σε υπηρεσίες υγείας, σε συνάρτηση ιδίως με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, την απασχόληση, τη στέγη και σε ψυχολογική στήριξη και επιτρέποντας επισκέψεις για ανθρωπιστικούς λόγους· καλεί τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε οι μετανάστριες και οι γυναίκες πρόσφυγες να τυγχάνουν αναγνώρισης των δικαιωμάτων τους, όπως π.χ. του δικαιώματος θεώρησης, του δικαιώματος νόμιμης διαμονής και των κοινωνικών δικαιωμάτων, σε ατομικό επίπεδο και όχι σε συνάρτηση με την οικογενειακή τους κατάσταση ή τη συζυγική τους σχέση·

50.  υπογραμμίζει ότι οι μαζικές μετακινήσεις μεταναστών και αιτούντων άσυλο εκθέτουν δυσανάλογα τις γυναίκες και τα κορίτσια σε βία και διακρίσεις λόγω φύλου στις χώρες διέλευσης και προορισμού· σημειώνει ότι ορισμένες γυναίκες και ορισμένα κορίτσια που είναι πρόσφυγες και μετανάστριες υφίστανται σεξουαλική βία από παράνομους διακινητές μεταναστών και πέφτουν θύματα εμπορίας ανθρώπων· ζητεί από τις υπηρεσίες και τις αρχές επιβολής νόμου στα κράτη μέλη της ΕΕ να εκπαιδεύσουν κατάλληλα το προσωπικό τους ώστε να λαμβάνει υπόψη τις ειδικές ανάγκες και αδυναμίες των γυναικών και κοριτσιών προσφύγων·

51.  εκφράζει τη βαθιά του λύπη για το γεγονός ότι οι Ρομά, και ιδίως οι γυναίκες Ρομά, εξακολουθούν να υπόκεινται εκτεταμένες διακρίσεις και αντιαθιγγανισμό, φαινόμενα που διαιωνίζουν τον κύκλο της μειονεξίας, του αποκλεισμού, του διαχωρισμού και της περιθωριοποίησης· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να σεβαστούν πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ρομά, διασφαλίζοντας το δικαίωμα σε εκπαίδευση, υπηρεσίες υγείας, απασχόληση, στέγαση και κοινωνική προστασία·

52.  ζητεί την υλοποίηση επενδύσεων υπέρ των γυναικών και των νέων ως αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης της φτώχειας, και ιδίως της φτώχειας των γυναικών·

53.  τονίζει ότι είναι σημαντικό να συνεχιστεί η καταπολέμηση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ ανδρών και γυναικών και να επιταχυνθεί η διαδικασία ώστε να επιτευχθούν οι ποσοστώσεις που έχουν καθοριστεί από την Επιτροπή σε σχέση με τις γυναίκες που απασχολούνται σε υψηλές θέσεις·

54.  τάσσεται κατά κάθε νόμου, κανονισμού ή πίεσης της κυβέρνησης που έχει ως στόχο να περιορίσει αδικαιολόγητα την ελευθερία έκφρασης, ιδίως των γυναικών και άλλων κατηγοριών φύλου·

55.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται στη διαδικασία λήψης οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών αποφάσεων· θεωρεί ότι η εκπροσώπηση των γυναικών στη λήψη πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών αποφάσεων αποτελεί ζήτημα που άπτεται των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας· συνιστά τη θέσπιση συστημάτων ισότητας και ποσοστώσεων φύλου, ως προσωρινών και νομικών μέσων για την προώθηση των γυναικών στα πολιτικά όργανα και στη δημοκρατική διαδικασία, ιδίως ως υποψηφίων, καθώς και νομοθετικών διατάξεων ώστε ο στόχος αυτός να μπορεί να επιτευχθεί και σε επίπεδο μεγάλων δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων·

56.  προτρέπει τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να εστιάσουν την προσοχή τους στην οικονομική και πολιτική χειραφέτηση των γυναικών στις αναπτυσσόμενες χώρες, προωθώντας τη συμμετοχή τους στις επιχειρήσεις καθώς και στην εφαρμογή περιφερειακών και τοπικών αναπτυξιακών έργων·

57.  ενθαρρύνει την ενεργή συμμετοχή των γυναικών σε συνδικαλιστικές και λοιπές οργανώσεις, ως σημαντικό παράγοντα για την ενσωμάτωση της πτυχής του φύλου σε ζητήματα που αφορούν τις συνθήκες εργασίας·

58.  ζητεί να ενισχυθούν τα δικαιώματα των ηλικιωμένων, ιδίως των ηλικιωμένων γυναικών, να καταπολεμηθούν όλες οι μορφές διακρίσεων και να τους δοθεί η δυνατότητα να ζουν με ασφάλεια και αξιοπρέπεια ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

8.11.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

26

5

1

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Daniela Aiuto, Maria Arena, Beatriz Becerra Basterrechea, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Florent Marcellesi, Krisztina Morvai, Maria Noichl, Marijana Petir, Pina Picierno, João Pimenta Lopes, Liliana Rodrigues, Ernest Urtasun, Ángela Vallina, Jadwiga Wiśniewska, Anna Záborská, Jana Žitňanská, Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Izaskun Bilbao Barandica, Linnéa Engström, Rosa Estaràs Ferragut, Mariya Gabriel, Constance Le Grip, Marc Tarabella, Julie Ward

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

John Stuart Agnew, Doru-Claudian Frunzulică

(1)

http://www.unfpa.org/sites/default/files/pub-pdf/swp08_eng.pdf

(2)

Πηγή: UNICEF.


ANNEX I

INDIVIDUAL CASES RAISED BY THE EUROPEAN PARLIAMENT BETWEEN JANUARY AND DECEMBER 2015

COUNTRY

Individual

BACKGROUND

ACTION TAKEN BY THE PARLIAMENT

AFGHANISTAN

Seven Hazari people (two women, four men and a little girl)

 

 

In its Resolution, adopted on 26 November 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the barbaric murder and beheading of seven Hazari people (two women, four men and a little girl) in the south-eastern Afghan province of Zabul on the border with Pakistan;

- Condemns the attacks by the Taliban, Al Qaeda, ISIL and other terrorist groups against Afghan civilians, the Afghan National Defence and Security Forces, democratic institutions and civil society, which are causing record numbers of casualties; stresses that protection of the Hazara community, as a group particularly vulnerable to Taliban and Daesh/ISIL terrorist violence, should be a priority for the Afghan Government;

- Extends its condolences to the bereaved families, particularly of the recent victims of horrific killings in the Hazara community;

- Calls for support for the Afghan authorities to take swift and appropriate action to ensure that the killers of innocent civilians are brought to justice and to reaffirm the rule of law in the country;

- Calls on the Afghan authorities to ensure that security force personnel implicated in serious human rights violations, including those having command responsibility over forces committing abuses, are credibly and impartially investigated and disciplined or prosecuted as appropriate;

 

Letters of concern were sent on 11 March and 24 November 2015.

 

ALGERIA

Rachid Aouine, Youssef Sultani, Abdelhamid Brahimi and Ferhat Missa

 

 

 

 

 

 

 

Mohamed Rag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Khencha Belkacem,

Brahimi Belelmi, Mazouzi Benallal, Azzouzi Boubakeur, Korini Belkacem, Bekouider Faouzi, Bensarkha Tahar and Djaballah Abdelkader

 

 

 

 

Four labour rights activists, Rachid Aouine, Youssef Sultani, Abdelhamid Brahimi and Ferhat Missa, members of the CNDDC in the town of El Oued, were arrested and charged for instigating a gathering. Two of them were acquitted, but Rachid Aouine was sentenced and Youssef Sultani is free facing trial.

 

Mohamed Rag, a labour rights activist from the National Committee for the Defence of the Rights of the Unemployed (Comité National pour la Défense des Droits des Chômeurs, CNDDC) in the town of Laghouat, was arrested on 22 January 2015 and sentenced to 18 months in prison and a fine of DZD 20 000 for ‘assaulting a security force agent in the exercise of his duties’, and whereas his sentence was confirmed upon appeal on 18 March 2015.

 

On 28 January 2015 in the town of Laghouat, eight labour rights activists, members of the CNDDC – Khencha Belkacem, Brahimi Belelmi, Mazouzi Benallal, Azzouzi Boubakeur, Korini Belkacem, Bekouider Faouzi, Bensarkha Tahar and Djaballah Abdelkader – were arrested when they assembled in front of the city court to demand that Mohamed Rag be released. These eight activists were subsequently sentenced last March to one year in prison with a 6-month suspended sentence and a fine of DZD 5000.

 

In its Resolution, adopted on 30 April 2015, the European Parliament:

- Expresses its concern at the arrest and detention of activists Rachid Aouine, Mohamed Rag, Khencha Belkacem, Brahimi Belelmi, Mazouzi Benallal, Azzouzi Boubakeur, Korini Belkacem, Bekouider Faouzi, Bensarkha Tahar and Djaballah Abdelkader, as they are being detained in spite of the fact that their activities are fully permissible under Algerian law and in line with the international human rights instruments which Algeria has ratified;

- Calls also on the Algerian authorities to ensure and guarantee the right to freedom of expression, association and peaceful assembly, and to take appropriate steps to ensure the safety and security of civil society activists and human rights defenders and their freedom to pursue their legitimate and peaceful activities;

- Recalls the recommendation to the Algerian Government by the United Nations Special Rapporteur on the promotion and protection of the right to freedom of opinion and expression to revoke the decree of 18 June 2001 banning peaceful protests and all forms of public demonstration in Algiers and to establish a system of simple notification rather than prior authorisation for public demonstrations;

- Calls on the Algerian authorities to repeal Law 12-06 on associations and to engage in a genuine dialogue with civil society organisations in order to frame a new law that is in conformity with international human rights standards and the Algerian Constitution;

 

ANGOLA

José Marcos Mavungo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Arão Bula Tempo

 

 

 

 

 

 

 

 

Rafael Marques

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Luaty Beirão

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Captain Zenóbio Lázaro Muhondo Zumba

 

 

 

Followers of the religious sect Luz do Mundo

 

On 14 March 2015 human rights activist José Marcos Mavungo was arrested without a warrant, and on 28 August 2015 prosecutor António Nito asked the court in the Angolan province of Cabinda to sentence Mavungo to 12 years imprisonment on the charge of inciting rebellion, despite no evidence being presented that he had committed any crime.

 

Lawyer Arão Bula Tempo was arrested on the same day for alleged involvement in the organisation of the same protest. Arão Bula Tempo was subsequently released on 13 May 2015 pending his trial on sedition charges.

 

Journalist and human rights activist Rafael Marques was condemned on 28 May 2015 to a 6-month jail term suspended for two years for the publication in 2011 of the book, ‘Blood Diamonds: Corruption and Torture in Angola’, which detailed more than 100 killings and hundreds of cases of torture allegedly perpetrated by security guards and soldiers in the diamond fields of the Lundas region; whereas the complaints submitted by Marques to the Public Prosecutor concerning human rights violations in the Lundas region were not subject to investigation.

 

15 youth activists were arrested between 20 and 24 June 2015 in connection with a private political discussion, detained and indicted for “preparing acts pursuant to a coup d’etat”. Among these activists was Luaty Beirão, who is an Angolan rapper known for his political activism.

To protest against the charge and his continued imprisonment, Beirão had gone on hunger strike.

 

Captain Zenóbio Lázaro Muhondo Zumba was subsequently arrested on 30 June 2015 on the grounds of alleged links with the 15 activists arrested.

 

On 16 April 2015, police and defence forces killed scores of pilgrims on Mount Sumi, in Angola’s central highlands, to avenge the deaths of eight police officers, allegedly at the hands of members of a Christian sect known as Luz do Mundo.

 

In a botched operation, the police officers were killed as they attempted to arrest the sect leader, José Kalupeteka, during worship. More than 3,000 followers, from many parts of the country, had camped at Mount Sumi for the sect’s summit.

 

In its Resolution, adopted on 10 September 2015, the European Parliament:

- Calls on the Angolan authorities to immediately and unconditionally release all human rights defenders, including Marcos Mavungo and the 15+1 activists arrested in June 2015, and to drop all charges against them; calls also for the immediate and unconditional release of any other activists, prisoners of conscience or political opponents arbitrarily arrested and detained solely for their political views, journalistic work or participation in peaceful activities;

- Urges the authorities to ensure that no acts of torture or ill-treatment are performed on the detainees and to guarantee full protection and access to their families and lawyers;

- Calls on the Angolan authorities to immediately put an end to cases of arbitrary arrest, illegal detentions and torture by the police and security forces; reiterates that prompt, impartial and thorough investigations must be carried out into all allegations of human rights violations, including torture, by police and security forces and that the perpetrators be brought to justice;

- Urges the Angolan judicial authorities to assert their independence from any political instrumentalisation and to ensure the protection of rights recognised by legal instruments, such as access to justice and the right to a fair trial;

- Urges the Angolan Government to conduct an urgent, transparent and credible inquiry into the Huambo massacre, and to provide support to the survivors who have been displaced; echoes the UN calls for an international and independent complementary investigation;

- Remains concerned that measures to combat violence against women and children have not been implemented; calls on the authorities to strengthen the fight against harmful traditional practices, such as the stigmatisation of children accused of sorcery;

 

Regarding the situation of Luaty Beirão, a letter of concern was sent on 20 October 2015.

AZERBAJIAN

Leyla Yunus, Arif Yunus, Rasul Jafarov and Rasim Aliyev

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Intigam Aliyev

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rauf Mirkadirov

 

 

 

 

 

 

Ilgar Mammadov

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anar Mammadli

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omar Mammadov,

Abdul Abilov, Elsever Murselli

 

 

 

 

 

Khadija Ismayilova,

Tofiq Yaqublu,

Nijat Aliyev, Araz Guliyev, Parviz Hashimli, Seymur Hezi, Hilal Mammadov and Taleh Khasmammadov

 

Emin Milli

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Emin Huseynov

 

Leyla Yunus is the well-known director of the Institute for Peace and Democracy. She has been imprisoned together with her husband, the historian Arif Yunus, and Rasul Jafarov, the chair of Azerbaijan’s Human Rights Club on apparent politically motivated charges. Leyla Yunus has been subjected to acts of violence in prison committed by her cellmate, and no measures have been taken to punish the cellmate or to ensure the protection of Ms Yunus. In addition, Ms Yunus’s health has deteriorated in prison and no suitable medical care has been provided.

 

Intigam Aliyev is the chair of Azerbaijan’s Legal Education Society and a human rights lawyer who has defended more than 200 cases before the European Court of Human Rights in the areas of infringement of freedom of speech, the right to a fair trial and electoral law in Azerbaijan, was arrested on 8 August 2014 and subjected to three month’s detention on criminal charges.

 

Rauf Mirkadirov is an investigative journalist with the leading Russian-language newspaper ‘Zerkalo’ who held on pre-trial detention on charges of treason.

 

The European Court of Human Rights (ECHR) has issued numerous rulings in cases of breaches of human rights in Azerbaijan, the latest being on 22 May 2014 in the case of Ilgar Mammadov, chair of the Republican Alternative Civic Movement (REAL); in which despite it being ruled that his detention was politically motivated, the authorities refused to release him.

 

Anar Mammadli is the chair of the Election Monitoring and Democracy Studies Centre (EMDS), Both were sentenced to prison terms of, respectively, 5 years and 6 months and 3 years and 6 months, on charges ranging from tax evasion to illegal entrepreneurship.

 

Social media activists Omar Mammadov, Abdul Abilov and Elsever Murselli were sentenced to between 5 and 5.5 years’ imprisonment on charges of drug possession, none of them having access to a lawyer of their own choosing and all complaining of ill-treatment in police custody.

 

8 activists of the non-governmental youth movement NIDA were convicted on charges of hooliganism, drug possession and possession of explosives, as well as intent to cause public disorder.

 

Emin Milli is a writer and dissident from Azerbaijan, Milli was imprisoned in 2009 for two and a half years for his critical views about the government. He was conditionally released in November 2010, after serving 16 months of his sentence, in part due to strong international pressure on the government of Azerbaijan.

 

Emin Huseynov is an Azerbaijani journalist and chairman of the country’s leading media rights group, the Institute for Reporters’ Freedom and Safety (IRFS). Huseynov was forced into hiding in August 2014, amidst widespread repression of journalists and human rights activists, and was sheltered in the Swiss embassy in Baku until 12 June, when he travelled to Switzerland on a humanitarian visa. His application for asylum was approved four months later.

 

In its Resolution, adopted on 10 September 2015, the European Parliament:

- Calls for the immediate and unconditional release from jail of all political prisoners, human rights defenders, journalists and other civil society activists, including Khadija Ismayilova, Leyla Yunus and Arif Yunus, Anar Mammadli, Rasul Jafarov, Intigam Aliyev, Rauf Mirkadirov, Omar Mammadov, Tofiq Yaqublu, Nijat Aliyev, Araz Guliyev, Parviz Hashimli, Seymur Hezi, Hilal Mammadov, Taleh Khasmammadov and Ilgar Mammadov, in line with the judgment of the European Court of Human Rights (ECHR), and calls for all charges against them to be dropped and for the full restoration of their political and civil rights and public image;

- Calls for a prompt investigation into the death of the journalist and IRFS chair Rasim Aliyev; notes with concern the allegations put forward by a group of journalists that Mr Aliyev died because he had not received appropriate assistance from the doctors assigned to him in the hospital;

- Urges the government of Azerbaijan to fully cooperate with and implement the recommendations of the Council of Europe’s Venice Commission and Commissioner for Human Rights, the UN special procedures in regard to human rights defenders, the rights of freedom of association and peaceful assembly, freedom of expression and arbitrary detention, with the aim of amending its legislation and adapting its practices in full conformity with the conclusions of the experts;

- Calls on the government of Azerbaijan to immediately end its crackdown on civil society and human rights work, ensuring that independent civil society groups and activists can operate without undue hindrance or fear of persecution, including by repealing the laws severely restricting civil society, unfreezing bank accounts of non-governmental groups and their leaders, and allowing access to foreign funding;

- Deplores the continued actions taken by the Azerbaijani government to curb contacts between civil society groups, youth activists and intellectuals in Armenia and Azerbaijan, which are of extreme importance for bridging the long hostility between the two countries; in this regard, again recalls the important work done in this area by Leyla and Arif Yunus;

- Calls on the Azerbaijani authorities to respect freedom of the press and media, both in legislation and in practice and both online and offline, to guarantee freedom of expression in line with international standards and to end censorship of criticism of the government via media outlets;

- Calls on the EU authorities to conduct a thorough investigation into the corruption allegations against President Aliyev and members of his family revealed by the work of the investigative journalist Khadija Ismaylova;

BAHRAIN

Nabeel Rajab

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Abdulhadi-al-Khawaja

 

 

 

Ibrahim Sharif

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naji Fateel

 

Zainab Al-Khawaja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zainab Al-Khawaja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sheikh Ali Salman

 

Nabeel Rajab is the President of the Bahrain Centre for Human Rights (BCHR) and Deputy Secretary General of the International Federation for Human Rights (FIDH). He was convicted to three years in prison in August 2012 on charges of calling for and participating in ‘illegal gatherings’ and ‘disturbing public order’ between February and March 2011. His sentence was reduced to two years in prison on appeal. Before this imprisonment Mr Rajab was repeatedly detained for peacefully expressing criticism of the government during the pro-democracy protests that erupted Bahrain in 2011.

 

On Friday 29 November 2013 Nabeel Rajab had served three-quarters of his two year sentence and had become legally eligible for release. A third request for early release was submitted on 21 January 2014 to the Court, but was rejected.

The United Nations Working Group on Arbitrary Detention has described the detention of Mr Nabeel Rajab as arbitrary.

 

Nabeel Rajab was arrested on 1 October 2014 after his visit to the Subcommittee on Human Rights of the European Parliament on accusations of posting tweets about a group of his countrymen allegedly cooperating with IS/Daesh. He was charged with insulting a public institution and the army.

 

Abdulhadi-al-Khawaja, who has Danish nationality, is the founder of the BCHR and the regional coordinator of Front Line Defenders and Ibrahim Sharif is the Secretary General of the National Democratic Action Society. On 22 June 2011, they were sentenced to life in prison by a special military court. The legal process came to a conclusion after 3 years of appeals and the sentences were upheld.

 

Naji Fateel is a Bahraini human rights activist and a member of the Board of Directors of the Bahraini human rights NGO Bahrain Youth Society for Human Rights (BYSHR). He has been imprisoned since 2007, tortured and also under death threats during the period of the Bahraini uprising (dated February 2011)

 

Zainab Al-Khawaja is a human rights defender and leading social media activist in Bahrain. She has been a crucial figure in the pro-democracy uprising that started in Bahrain in February 2011. She has suffered legal harassment, arrest, imprisonment, denial of procedural rights, and undertaken hunger strikes in defence of human rights in Bahrain.

 

Sheikh Ali Salman is the Secretary General of Bahrain’s main opposition party al-Wefaq. He was sentenced to four years in prison in the context of anti-government protests which erupted in 2011 at the height of the region’s ‘Arab Spring’ uprisings. His lawyers have reportedly been prevented by the court from presenting oral arguments and have not been provided with any meaningful opportunity to examine the evidence. A group of United Nations independent experts, part of what is known as the Special Procedures of the Human Rights Council, have urged the Bahraini authorities to release Sheikh Ali Salman

 

In its Resolution, adopted on 9 July 2015, the European Parliament:

- Calls for the dropping of charges and immediate and unconditional release of all human rights defenders, political activists and other individuals detained and charged with alleged violations related to the rights of expression, peaceful assembly and association,

including Nabeel Rajab, Sheikh Ali Salman and the ‘Bahrain 13’;

- Calls on the Bahraini authorities to pursue the national consensus dialogue with a view to finding lasting and inclusive national reconciliation and sustainable political solutions for the crisis; notes that in a sustainable political process legitimate and peaceful criticisms should be expressed freely; reminds the Bahraini authorities, in this context, that engaging the Shia majority and its peaceful political representatives on the basis of human dignity, respect and fairness should be an indispensable element of any credible strategy for national reconciliation and sustainable reform;

- Welcomes the early release from prison of opposition leader Ibrahim Sharif in June 2015 after he was given a royal pardon; believes this decision to be a welcome and important step in the process of promoting trust and confidence in Bahrain;

 

Regarding the situation of Sheikh Ali Salman, a letter of concern was sent on 14 January 2015.

BANGLADESH

Hana Shams Ahmed

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Taslima Nasreen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Faisal Arefin Dipan

 

 

 

 

 

Niladri Chatterjee, alias Niloy Neel, Faisal Arefin Dipan, Ananta Bijoy Das, Washiqur Rahman Babu and Abhijit Roy

 

 

 

 

 

 

 

Ahmed Rajib Haider

 

Hana Shams Ahmed is the coordinator of the International Chittagong Hill Tracts Commission (CHTC). On 27 August 2014 she and her friend were brutally attacked by 8 to 10 members of Somo Odhikar Andolon during a private visit to Shoilopropat in Bandarban in the Chittagong Hill Tracts. Four members of the police Detective Branch (DB) who were supposedly providing them with security did not intervene, and even disappeared while the assault was taking place.

Taslima Nasreen is a Sakharov Prize winner known for her powerful writings on the oppression of women and her unflinching criticism of religion, despite her forced exile and multiple fatwas calling for her death. Because of her thoughts and ideas some of her books are banned in Bangladesh, and she has been banned from Bengal, both from Bangladesh and the West Bengal part of India. In the face of continuing threats, Nasreen has had to leave her homeland and sight refuge in Europe several times. Religious fundamentalists have called for the writer to be put to death. A court issued a warrant for her arrest and threatened to confiscate her assets.

The National Human Rights Commission of Bangladesh in 2014 supported her right to return home. A campaigner against religious extremism in all religions, Nasreen urged support for the secular movements in Bangladesh to counteract the rise of Islamic fundamentalism, in a visit to the European Parliament in June 2013. In November 2013, she participated in the Sakharov Prize Network Conference.

Faisal Arefin Dipan, a publisher at the Jagriti Prokashoni publishing house, was brutally murdered with machetes inside his office in Dhaka.

Niladri Chatterjee, alias Niloy Neel, Faisal Arefin Dipan, Ananta Bijoy Das, Washiqur Rahman Babu and Abhijit Roy were five secular bloggers and journalists murdered in Bangladesh in 2015 for having used their fundamental right to free speech on political, social and religious issues. Islamist extremist groups have claimed responsibility for several killings.

 

Prominent blogger Ahmed Rajib Haider was murdered in 2013.

 

In its Resolution, adopted on 26 November 2015, the European Parliament:

- Condemns the increasing attacks of Islamist extremists against secularist writers, bloggers, religious minorities and foreign aid workers; deplores the loss of life and offers its sincere condolences to the victims and their families;

- Calls on the Bangladesh authorities to further condemn the ongoing horrendous acts against freedom of expression and to act to bring an immediate end to all acts of violence, harassment, intimidation and censorship against journalists, bloggers and civil society;

- Urges the Bangladesh Government to take the necessary measures to prevent more killings by taking effective measures to protect writers, publishers and other people who have received threats, not only by providing special physical protection to those who are potential targets of violence, but also by opening public debates that challenge extremist views of all kinds;

- Calls on the Bangladesh authorities to restore the full independence of the media, to drop all charges against publishers and journalists who have published content critical of the government, to allow the immediate re-opening of all media houses which were closed, and to restore immediately full and unhindered access to all forms of publications, including electronic ones;

 

A letter of concern was sent on 17 April 2015.

BELARUS

Maksim Piakarski, Vadzim Zharomski and Viachaslau Kasinerau

 

Youth activists Maksim Piakarski, Vadzim Zharomski and Viachaslau Kasinerau have been detained and are being prosecuted on suspicion of ‘malicious hooliganism’ as disproportionate, and have been suffering violence.

 

In its Resolution, adopted on 10 September 2015, the European Parliament:

- Remains deeply concerned by the human rights and fundamental freedoms situation in Belarus, as well as by the shortcomings observed during previous elections by independent international observers and the active persecution of the opposition leaders after the elections;

- Welcomes the recent release of the remaining political prisoners; calls on the Belarusian Government to rehabilitate the released political prisoners and to fully restore their civil and political rights; stresses that this could be a potential first step towards improving relations between the European Union and Belarus; points out, however, that similar steps in the past were rather token gestures and neither contributed to improving the situation of Belarusian society nor improved relations with the EU;

- Expects the authorities to stop the harassment of independent media for political reasons;

- Expresses its concern about the recent detention and ongoing criminal prosecution of youth activists Maksim Piakarski, Vadzim Zharomski and Viachaslau Kasinerau on suspicion of ‘malicious hooliganism’ as disproportionate, and strongly condemns the violence they have suffered;

BURUNDI

Bob Rugurika

 

Three elderly Italian nuns, Lucia Pulici, Olga Raschietti and Bernadetta Boggian

 

 

 

 

 

 

 

 

Pierre Claver Mbonimpa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marguerite Barankitse, Antoine Kaburahe and Bob Rugurika

 

On 20 January 2015 the Burundian authorities arrested and detained the human rights defender Bob Rugurika, director of Radio Publique Africaine (RPA), following his refusal to reveal his sources days after his radio station broadcast a series of investigative reports concerning the killing in September 2014 of three elderly Italian nuns, Lucia Pulici, Olga Raschietti and Bernadetta Boggian, in Kamenge, a town north of Bujumbura.

Pierre Claver Mbonimpa is a leading human rights defender and President of the Association for the Protection of Human Rights and Detained Persons (Association pour la protection des droits humains et des personnes détenues, APRODH) who was arrested on 15 May 2014 and later charged with ‘threatening the external security of the state’ and ‘threatening the internal security of the state by causing public disorder’ and has been in pre-trial detention since he was taken in for questioning.

 

Mr Mbonimpa’s work in the defence of democracy and human rights in Burundi over the past two decades and more has earned him several international awards and widespread recognition domestically and beyond. The charges against him relate to comments he made on Radio Publique Africaine (RPA) on 6 May 2014 that the youth wing of the ruling party CNDD-FDD, also known as the Imbonerakure, is being armed and sent to the Democratic Republic of Congo (DRC) for military training.

 

The arrest of Pierre Mbonimpa is representative of the mounting risks facing human rights defenders, the harassment of activists and journalists and the arbitrary arrest of opposition party members, which according to human rights groups and the UN Assistant Secretary-General for Human Rights have largely been carried out by the Imbonerakure.

According to the OHCHR and other human rights organisations, politically motivated human rights violations, human rights abuses and acts of violence were carried out in the country during both the pre-election and the post-election periods, targeting opposition activists, human rights defenders and journalists in particular, including Pierre Claver Mbonimpa, whose son was found dead after having been arrested by the police, Marguerite Barankitse, Antoine Kaburahe and Bob Rugurika.

 

In its Resolution, adopted on 12 February 2015, the Parliament:

- Condemns the unjustified detention of Bob Rugurika and calls for his immediate and unconditional release; calls on the authorities at the same time to continue their investigations into the tragic killing of the three Italian nuns and to bring those responsible to justice; calls equally for the setting-up of an independent inquiry into the killing of the three nuns;

- Denounces all human rights violations in Burundi and the introduction of restrictive laws ahead of the country’s 2015 presidential and parliamentary elections, in particular those having a damaging impact on the opposition, the media and civil society by restricting the freedoms of expression and association and the freedom to hold meetings;

- Calls on the Burundian authorities to ensure an appropriate and fair balance between freedom of the media, including the freedom of journalists to investigate and report on crimes, and the need to ensure the integrity of criminal investigations;

- Calls on the Burundian Government to allow a genuine and open political debate in the run-up to the 2015 elections and to respect the Roadmap and Code of Conduct negotiated under UN auspices and signed by all Burundian political leaders; recalls that the Burundian constitution states: ‘The President of the Republic is elected for a five-year term renewable once. No one can serve for more than two terms as president’;

- Calls on the Burundian Government to respect the electoral calendar, and to include the opposition parties in the monitoring of the elections, including the phase of partial registration of new voters as agreed between the Independent National Electoral Commission (CENI) and the political parties at the voters’ registration evaluation meeting of 29-30 January 2015;

- Urges the Burundian Government to take measures to control the youth wing of the CNDD-FDD party and prevent it from intimidating and attacking perceived opponents, and to ensure that those responsible for abuses are brought to justice; calls for an independent international investigation into the claims that the CNDD-FDD is supplying its youth wing with arms and training; urges the leaders of the opposition parties to prevent violence against their opponents;

 

In its Resolution, adopted on 17 December 2015, the European Parliament:

- Calls for an immediate end to violence, human rights violations and political intimidation of opponents and for the immediate disarmament of all armed groups allied to political parties, in strict accordance with international law and human rights;

- Urges all parties to establish the necessary conditions for rebuilding trust and fostering national unity, and calls for the immediate resumption of an inclusive and transparent national dialogue, including the government, opposition parties and civil society representatives;

- Stresses that such dialogue, aimed at achieving lasting peace, security and stability, and at restoring democracy and the rule of law, in the interest of the citizens of Burundi, should be based on the Arusha Agreement and the Burundian Constitution, which requires compliance with international law and treaties;

- Reminds the Burundian authorities of their obligation to ensure security in its territory and guarantee human rights, civil and political rights and fundamental freedoms, as provided for in the Burundian Constitution, the African Charter on Human and Peoples’ Rights and in other international and regional human rights instruments;

- Urges the Burundian authorities to encourage the establishment of the truth about the mass crimes committed between 1962 and 2008, through judicial and non-judicial measures, such as a truth and reconciliation commission and special tribunals, promoting national reconciliation;

- Expresses its grave concern at the number of victims and cases of serious human rights violations reported since the beginning of the crisis; urges the competent authorities to undertake a rigorous and prompt investigation into the circumstances and motives behind these crimes and to ensure that those responsible are brought to justice; reiterates that there can be no impunity for those responsible for violations or serious abuses of human rights; calls on the authorities to ensure that schools remain a safe haven for learning; calls on the ICC Prosecutor to closely monitor the situation in Burundi and supports her declaration of 6 November 2015;

- Calls for the safe return of journalists and human rights defenders in exile, the reopening of the media that were closed after the failed coup attempt of 13 and 14 May 2015 and for the charges against those journalists accused of having taken part, directly or indirectly, in the abortive coup to be dropped;

CAMBODIA

Sam Rainsy and Kem Sokha

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Senator Hong Sok Hour and CNRP activists and organisers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Khem Sapath

 

Sam Rainsy and Kem Sokha are the Cambodia National Rescue Party (CNRP) leaders who were summoned to appear at the Phnom Penh Municipal Court on 14 January 2014 for questioning. Sam Rainsy and Kem Sokha may be convicted of incitement to civil unrest. The King amnestied Sam Rainsy on 14 July 2013, making it possible for him to return to Cambodia; however, his right to vote and run in the elections was not restored.

On 13 November 2015 the Cambodian authorities issued an arrest warrant for Sam Rainsy, who was summoned by a court to appear for questioning on 4 December 2015 in relation to a post published on his public Facebook page by an opposition senator, Hong Sok Hour, who has been under arrest since August 2015 on charges of forgery and incitement after posting on Sam Rainsy’s Facebook page a video containing an allegedly false document relating to the 1979 border treaty with Vietnam.

On 30 October 2015 opposition party deputy leader Kem Sokha was removed from his position as First Vice-President of the National Assembly by the ruling Cambodian People’s Party (CPP) during a session boycotted by the CNRP

 

In its Resolution, adopted on 26 November 2015, the European Parliament:

- Urges the Cambodian authorities to revoke the arrest warrant and drop all charges issued against opposition leader Sam Rainsy and CNRP members of the National Assembly and Senate, including Senator Hong Sok Hour and CNRP activists and organisers, to allow them to work freely without fear of arrest or persecution, and to end political use of the courts to prosecute people on politically-motivated and trumped-up charges;

- Calls on the National Assembly to reinstate Sam Rainsy immediately and to restore his parliamentary immunity;

- Urges the Government of Cambodia to recognise the legitimate and useful role played by civil society, trade unions and the political opposition in contributing to Cambodia’s overall economic and political development;

- Encourages the government to work towards strengthening democracy and the rule of law and to respect human rights and fundamental freedoms, which includes fully complying with the constitutional provisions concerning pluralism and freedom of association and expression;

- Urges the government to abrogate the Law on Associations and Non-Governmental Organisations, the recent promulgation of which has given state authorities arbitrary powers to shut down and block the creation of human rights organisations and has already begun deterring human rights defence work in Cambodia;

- Urges the government and parliament to ensure genuine and serious consultation with all those affected by draft legislation such as the Trade Union, Cybercrime and Telecommunications Laws and to ensure that the texts are in line with Cambodia’s human rights obligations and commitments under domestic and international law;

- Calls on the Cambodian Government to end arbitrary detentions and suspicious disappearances and allow voluntary and human rights organisations to operate freely; calls on the Cambodian Government to seriously investigate the disappearance of Khem Sapath;

- Calls on the relevant government authorities to drop the prosecution of human rights defenders under other laws in force which are being used to persecute them for their human rights work, and to immediately and unconditionally release all those jailed on politically motivated and trumped up charges;

CHINA

Tenzin Delek Rinpoche

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ilham Tohti

 

Tenzin Delek Rinpoche, a highly respected Tibetan religious leader, was held in prison for over 13 years, serving a life sentence for a crime he did not commit. For years, he worked to develop social, medical, educational and religious institutions for Tibetan nomads in the area, as an advocate for environmental conservation in the face of indiscriminate logging and mining projects, and as a mediator between Tibetans and Chinese.

Because of his efforts to preserve Tibetan identity, the Chinese authorities viewed him as a threat to their control in the region. He died on 12 July 2015.

Ilham Tohti is a well-regarded ethnic Uyghur economist and peaceful critic of the Chinese government. In 2014, he has been sentenced to life in prison after being convicted of separatism.

 

In its Resolution, adopted on 16 December 2015, the European Parliament:

- Notes that under the leadership of President Xi, the Chinese government is showing a growing assertiveness both internally and externally; points out that the country’s civil rights activists, lawyers, journalists, bloggers, academics and other representatives of civil society are now finding their freedom curbed in a way that has not been seen for years; observes that China’s human rights record remains a matter of serious concern;

- Notes that a strong contradiction exists between the official Chinese aspiration to the universality of human rights and the worsening human rights situation; notes that the recent worsening of the situation of human rights and freedoms in China started in 2013 and has intensified an already existing crackdown over the population, limiting the space for expression and peaceful advocacy for civil society even further; is deeply worried at the arrest, trial and sentencing of numerous civil rights activists, human rights defenders and government critics and at the fact that more than 100 human rights lawyers and activists have been detained or questioned by Chinese police; calls on the Chinese authorities to release those in custody and to ensure that they can exercise their profession without hindrance;

- Urges the EU to continue pressing for an improvement of the human rights situation in China whenever dialogues are held at any level and to include human rights clauses in any bilateral treaty agreed with China;

- Remains highly concerned that China is currently the world’s largest executioner and continues to impose the death penalty in secret on thousands of people annually, without regard to international minimum standards on the use of the death penalty; emphasises once again that abolition of the death penalty contributes to the enhancement of human dignity and the progressive development of human rights;

- Remains concerned at the persisting severe restrictions on freedom of expression, association, assembly, and religion, as well on the activities of human rights organisations;

- Criticises China’s highly restrictive media environment and tightly controlled digital domain, where foreign, including European, web content is blocked and domestic content deemed politically threatening is routinely deleted and censored; strongly protests against the high number of Chinese citizens jailed for offences involving freedom of expression, especially on the internet;

- Is deeply concerned that the Chinese government is continuing its hardline policies against the Tibetan people, especially by rejecting the Dalai Lama’s ‘Middle Way Approach’ which seeks neither independence nor separation but a genuine autonomy within the framework of the Constitution of the PRC; calls for the Chinese government to re-enter into a dialogue with Tibetan representatives; protests against the marginalisation of Tibetan culture by the CPC, and urges the Chinese authorities to respect the freedoms of expression, association and religion of the Tibetan people; deplores the deterioration of the humanitarian situation in Tibet, which has led to an increase in self-immolation cases; notes with concern the recently passed criminalisation measures relating to self-immolation aimed at punishing those allegedly associated with self-immolators; deplores the forceful resettlement of over 2 million Tibetan nomads and herders since 2006 in the so-called ‘New Socialist Village’, as they are cut off from medical care, education and prosperity; is equally concerned at the ongoing transfer of Han Chinese populations into Tibet; expresses its concern regarding the cases of torture, disappearance and arbitrary detention and the denial of access to medical care for prisoners, including monk Tenzin Delek Rinpoche and 10 other prominent Tibetan prisoners; demands a detailed investigation of all death in prison cases;

 

Regarding the situation of Ilham Tohti, a letter of concern was sent on 23 June 2015.

DEMOCRATIC REPUBLIC OF CONGO (DRC)

Yves Makwambala and Fred Bauma

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Christopher Ngoyi, Jean-Claude Muyambo, Vano Kiboko and Cyrille Dowe

 

 

Yves Makwambala and Fred Bauma are two detained human rights activists. Both are still being detained in Makala prison in Kinshasa and are charged with belonging to an association formed for the purpose of attacking people and property, conspiring against the head of state, and attempting to either destroy or change the ‘constitutional regime’ and to incite people to take up arms against state authority. The authorities have also charged Fred Bauma with disturbing the peace, and Yves Makwambala with publicly offending the head of state, while they were exercising their freedom of expression, peaceful assembly and association.

 

As soon as the protests started the authorities began a crackdown on human rights activists and opposition politicians who had demonstrated peacefully against the provision, including Christopher Ngoyi, Jean-Claude Muyambo, Vano Kiboko and Cyrille Dowe, who are still being detained for what appear to be politically motivated reasons

 

 

In its Resolution, adopted on 9 July 2015, the European Parliament:

- Calls on the DRC authorities to release Yves Makwambala and Fred Bauma immediately and unconditionally, and to drop all charges against them and other Filimbi leaders as well as any other activists, prisoners of conscience and political opponents arbitrarily arrested and detained solely for their political views or for participating in peaceful activities;

- Supports the National Assembly of the DRC’s calls for the rapid reaching of a political solution that allows the members of Filimbi and other peaceful civil society associations to exercise their freedom of expression and association without fear of being pursued or persecuted;

- Urges the authorities to ensure that the detainees have not been, and are not being, subjected to any acts of torture or ill-treatment, and to guarantee full protection and access to their families and lawyers;

- Is strongly concerned about the continuous attempts to limit freedom of expression, peaceful assembly and association and the increased breaches of these freedoms by the authorities, given that the right political climate is indispensable if a successful electoral cycle is to be achieved in the DRC in the next year;

- Finds it particularly regrettable that these violations specifically target opposition leaders and youth movements;

- Calls on the DRC authorities to ensure that the aforementioned freedoms are immediately and unconditionally upheld, especially in the electoral period, as guaranteed by the DRC’s constitution and international human rights law;

- Urges the DRC judicial authorities to assert their independence from any political instrumentalisation and to ensure the protection of rights recognised by legal instruments, such as access to justice and the right to a fair trial;

EGYPT

Ibrahim Halawa

 

 

Ibrahim Halawa is an Irish citizen who has been detained for more than two years on charges of attending an illegal protest on 16 and 17 august 2013 while on a family holiday in Cairo, during which protesters allegedly caused deaths and criminal damage. Ibrahim Halawa was 17 years old – and therefore still a juvenile under Egyptian and international law – at the time of his arrest. He was arrested along with his three sisters, having sought refuge in the Al-Fateh mosque when violence erupted during a demonstration. His three sisters were subsequently released by the authorities.

 

The prosecutor has failed to provide evidence that Ibrahim Halawa was involved in a single act of violence during the protests. His trial has been repeatedly postponed and adjourned by the Egyptian Court, most recently on 15 December 2015. He was not charged for a year after his arrest and he is awaiting, along with 493 individuals, the majority of whom are adults, a mass trial due to take place on 19 December 2015, without any guarantee of the minimum standards for a free and fair trial being applied, and will potentially face the death penalty if convicted.

 

Ibrahim Halawa is being detained for peacefully exercising his rights to freedom of expression and assembly and is considered by Amnesty International as a prisoner of conscience. He faces extremely harsh prison conditions, which include alleged acts of torture and other cruel, inhuman and degrading treatment upon arrest and in detention, and has been denied medical and legal assistance. According to his family and legal representatives, Ibrahim Halawa has been on hunger strike in protest.

 

In its Resolution, adopted on 17 December 2015, the European Parliament:

- Expresses its deep concern about the unacceptable breach of basic human rights arising from the arbitrary detention of Irish citizen Ibrahim Halawa, and calls on the Egyptian authorities to immediately and unconditionally release him to the Irish authorities pursuant to a presidential decree issued in November 2014 under Egyptian Law 140;

- Expresses its deepest concern at the deteriorating condition of Ibrahim Halawa due to his hunger strike and his alleged poor conditions in prison; calls on the Egyptian authorities to ensure, as a matter of priority, that the good health and well-being of Ibrahim Halawa are maintained while he remains in prison; demands that all allegations of torture and maltreatment of Ibrahim Halawa be thoroughly and independently investigated;

- Asks the Egyptian authorities to ensure that Article 10 of the International Covenant on Civil and Political Rights, which states that ‘all persons deprived of their liberty shall be treated with humanity and with respect for the inherent dignity of the human person’, is respected;

- Reminds the Egyptian authorities that Egypt is bound by indisputable international obligations under the Convention on the Rights of the Child as they apply to Ibrahim Halawa; demands that the Egyptian authorities categorically rule out the threat of the death penalty should Ibrahim Halawa be convicted, given that he was arrested as a juvenile;

- Is extremely concerned about the failure of the Egyptian authorities to uphold the right to a fair trial for Ibrahim Halawa and his 493 co-defendants, in particular the lack of opportunity to review or challenge their continued detention and the charges against them, the repeated denial of access to lawyers and the excessive pre-trial detention period, which violates Egypt’s domestic and international obligations;

- Remains convinced that it will be extremely difficult for Ibrahim Halawa’s lawyers to mount an individual defence in the event that his case is heard as part of a mass trial of all defendants arrested in connection with the August 2013 protests;

- Strongly condemns the use of a mass trial in the judicial process and calls on the Egyptian authorities to abide by international law and safeguard the highest international standards with regard to the right to a fair trial and due process; calls on the Egyptian authorities to release those detained for peacefully exercising their right to freedom of expression, assembly and association as enshrined in the Egyptian constitution and other international conventions to which Egypt is a party; expresses its profound preoccupation with the severe deterioration of the media environment; condemns the trials against and conviction of Egyptian and foreign journalists, in absentia;

KYRGYZSTAN

Azimjon Askarov

 

Azimjon Askarov is a prisoner of conscience pending a full, impartial and fair investigation, including into his allegations of torture and ill-treatment.

 

In its Resolution, adopted on 15 January 2015, the European Parliament:

- Reminds the Kyrgyz Parliament of its international obligations and of the Partnership and Cooperation Agreement with the European Union, which includes full respect for human rights as an essential element of the partnership and calls for the withdrawal of the draft law on ‘dissemination of information about non-traditional sexual relations’ currently under review in parliament;

- Notes that the draft law passed its first reading and must be voted on twice more before going to the President for signature, and stresses that the adoption of any legislation on ‘non-traditional relations’ should not run counter to Kyrgyzstan’s human rights obligations and commitments;

- Calls on the Kyrgyz authorities to reaffirm publicly that all people in Kyrgyzstan have the right to live free from discrimination and violence based on their sexual orientation and gender identity and that any acts to the contrary are illegal and will be prosecuted;

- Calls on the Kyrgyz Parliament to follow the recommendations made by the Parliamentary Assembly of the Council of Europe in Resolution 1984 (2014) on the Request for Partner for Democracy status, in particular recommendations 15.24, 15.25 and 15.26;

- Calls on the Kyrgyz Parliament to respect its constitution, including Article 16, which states that ‘laws that deny or derogate human and civil rights and freedoms shall not be adopted in the Kyrgyz Republic’, and Articles 31, 33 and 34, which affirm freedom of speech, freedom of information and freedom of assembly, and to reject draft bill 6-11804/14;

- Calls on the Kyrgyz authorities to take all the measures needed to ensure that human rights defenders can carry on their work of promoting and protecting human rights without hindrance;

- Calls on the Kyrgyz authorities to ensure that allegations of torture and inhuman and degrading treatment are investigated promptly and efficiently and that perpetrators are brought to justice; calls, furthermore, for the release of all prisoners of conscience, with regard in particular to Azimjon Askarov pending a full, impartial and fair investigation, including into his allegations of torture and ill-treatment;

 

A letter of concern on the situation of LGBTI rights was sent on 26 February 2015. Regarding the situation of Azimjon Askarov, a letter of concern was sent on 23 July 2015.

MALAYSIA

Nurul Izzah

 

 

Anwar Ibrahim

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zulkiflee Anwar Ulhaque (Zunar)

Khalid Ismath

Azmi Sharom

 

 

 

 

 

 

Matthias Chang

Khairuddin Abu

Hassan

 

 

 

 

Lena Hendry

Maria Chin Abdullah

 

 

Nurul Izzah, opposition Member of Parliament in Malaysia

Anwar Ibrahim is a former opposition leader sentenced on charges of sodomy in February 2015 following a politically motivated prosecution which resulted in criminal proceedings that failed to meet international standards of fair trial. He has been denied appropriate medical care.

 

Malaysian cartoonist Zulkiflee Anwar Ulhaque (Zunar) is facing charges under the Sedition Act following critical tweets against the government with regard to the sentencing of Anwar Ibrahim; whereas blogger Khalid Ismath and academic Azmi Sharom face similar charges;

 

Lawyer Matthias Chang and politician Khairuddin Abu Hassan, both political dissidents, were arrested following their investigations into these allegations.

 

Lena Hendry and Maria Chin Abdullah are human rights activists.

 

In its Resolution, adopted on 17 December 2015, the European Parliament:

- Deplores the deteriorating human rights situation in Malaysia and in particular the crackdown on civil society activists, academics, media and political activists; expresses concern with regard to the spike in the number of people facing charges or arrest under the Sedition Act;

- Urges the Malaysian Government to immediately release all political prisoners, including former opposition leader Anwar Ibrahim, and to provide them with appropriate medical care, and to drop politically motivated charges, including those against cartoonist Zulkiflee Anwar Haque (Zunar), blogger Khalid Ismath, academic Azmi Sharom, political dissidents Khairuddin Abu Hassan and Matthias Chang, and human rights activists Lena Hendry and Maria Chin Abdullah;

- Underlines the importance of independent and transparent investigations into the graft allegations, and of full cooperation with the investigators; urges the Malaysian Government to refrain from putting pressure on the Malaysian Anti-Corruption Commission and media;

- Calls on the Malaysian Government to ratify key international human rights conventions, including the ICCPR, the ICESCR, the CAT, the ICERD, ILO Convention 169, the ICC Rome Statute, as well as the 1951 Convention Relating to the Status of Refugees and its optional protocol;

- Urges the EU Delegation to Malaysia to step up efforts to finance projects on freedom of expression and reforming repressive laws, and to use all appropriate tools, including the European Instrument for Democracy and Human Rights, to protect human rights defenders; urges the withdrawal of the anti-sodomy law and calls on the EEAS, in line with the EU guidelines on the protection and promotion of the rights of LGBTI persons, to step up its work on the rights of LGBTI people in Malaysia who face violence and persecution, and to aim in particular towards the decriminalisation of homosexuality and transgenderism;

 

MALDIVES

Mohamed Nasheed

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ahmed Adeeb

Mohamed Nazim

Tholhath Ibrahim

 

 

 

Mahfooz Saeed

 

 

 

 

Ahmed Rilwan

 

 

 

 

 

Sheikh Imran Abdulla

 

On 13 March 2015 Mohamed Nasheed, the first democratically elected president of the Maldives, was sentenced to 13 years in prison on politically motivated charges, and whereas this was condemned by the UN Working Group on Arbitrary Detention; whereas his trial was marred by irregularities; whereas other former officials, including former vice-president Ahmed Adeeb and former defence ministers Mohamed Nazim and Tholhath Ibrahim, have also been arrested and imprisoned.

Mahfooz Saeed, a human rights lawyer and member of the legal team of former president Mohamed Nasheed.

Ahmed Rilwan, is a journalist critical of the government who ‘disappeared’ in August 2014, is still missing and is now feared dead.

Sheikh Imran Abdulla is a political prisoner.

 

In its Resolution, adopted on 17 December 2015, the European Parliament:

- Deplores the crackdown on political opponents; calls on the Government of the Maldives to release, immediately and unconditionally, former president Mohamed Nasheed, former vice-president Ahmed Adeeb and former defence ministers Tholhath Ibrahim and Mohamed Nazim, together with Sheikh Imran Abdulla and other political prisoners, and to clear them of all charges; is also concerned about the former president’s deteriorating health;

- Reiterates its gross dissatisfaction with the serious irregularities in the trial of former president Mohamed Nasheed;

- Calls on the Maldivian Government to guarantee full impartiality of the judiciary and to respect due process of law and the right to a fair, impartial and independent trial; stresses the need to depoliticise the country’s judiciary and security services;

- Calls on the Government of the Maldives to respect and fully support the right to protest and the right to freedom of expression, association and assembly, and not to seek to restrict those rights; also calls on the Government of the Maldives to end impunity for vigilantes who have used violence against people promoting religious tolerance, peaceful protesters, critical media and civil society; calls on the Maldives to respect fully its international obligations;

- Calls on the Maldivian Government to safeguard the rights of pro-democracy campaigners, moderate Muslims, supporters of secularism, and those who oppose the promotion of Wahhabi-Salafist ideology in the Maldives, and to ensure their right to participate in all areas of public life in the Maldives;

- Recalls that media freedom is the cornerstone of a functioning democracy; calls on the Maldivian Government and authorities to ensure adequate protection of journalists and human rights defenders who face threats and attacks on account of their legitimate work, and, in this context, to allow a proper investigation into the disappearance of Ahmed Rilwan, the assault on Mahfooz Saeed and the attacks and threats against journalists, members of civil society, and independent institutions;

NIGERIA

Mass displacement of children

 

 

 

 

In its Resolution, adopted on 8 October 2015, the European Parliament:

- Deplores the acts which have led to the mass displacement of innocent children and calls for immediate coordinated international action to assist the work of UN agencies and NGOs in preventing displaced children and youths from being subjected to sexual slavery, other forms of sexual violence and kidnappings and from being forced into armed conflict against civilian, government and military targets in Nigeria by the Boko Haram terrorist sect; stresses the paramount need to duly protect children’s rights in Nigeria, a country in which over 40 % of the total population is aged between 0 and 14;

- Believes that in the cases of children formerly associated with Boko Haram or other armed groups, non-judicial measures should be considered as an alternative to prosecution and detention;

- Calls on the President of Nigeria and his newly appointed Federal Government to adopt strong measures to protect the civilian population, to put special emphasis on the protection of women and girls, to make women’s rights and children’s rights a priority when fighting extremism, to provide help for victims and to prosecute wrongdoers, and to ensure women’s participation in decision-making at all levels;

- Calls on the Nigerian Government to launch, as promised by President Buhari, an urgent, independent and thorough investigation into crimes under international law and other serious human rights violations by all parties to the conflict;

- Urges the President of the Federal Republic to address the challenges involved in abiding by all campaign promises and the latest statements, the most important of which are defeating the terrorist threat, making respect for human rights and humanitarian law a central pillar of military operations, bringing back the Chibok girls and all other abducted women and children alive and unharmed, addressing the ever growing problem of malnutrition, and fighting corruption and impunity in order to deter future abuses and work towards justice for every victim;

- Urges the Nigerian authorities and the international community to work closely together and to increase efforts to reverse the continuous trend towards the further displacement of people; welcomes the determination expressed at the Niamey Regional Summit of 20 and 21 January 2015 by the 13 participating countries, and in particular the commitment of Chad, together with Cameroon and Niger, to engage in the fight against the terrorist threats of Boko Haram; calls on the Multinational Joint Task Force (MNJTF) to observe international human rights and humanitarian law conscientiously in its operations against Boko Haram; reiterates that a military approach alone will not suffice to counter the Boko Haram insurgency;

- Calls on the Nigerian Government to take measures to facilitate the return of displaced persons, especially children, to guarantee their safety, and to assist NGOs in their efforts to improve conditions in the camps for people displaced by the conflict by, inter alia, improving hygiene and sanitation in order to prevent the possible spread of disease;

PAKISTAN

the Peshawar school students (140 people, including 134 school children)

 

 

 

In its Resolution, adopted on 15 January 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the brutal massacre of schoolchildren perpetrated by Pakistani Taliban splinter group Tehreek-e-Taliban (TTP) as an act of horror and cowardice, and expresses its condolences to the families of the victims of the Peshawar school attack and its support to the people and the authorities of Pakistan;

- Expects the Government of Pakistan to take urgent and effective measures, in keeping with internationally recognised standards of the rule of law, to address the security threat posed by all militant groups operating within Pakistan and the surrounding region, without exception; underlines that no form of terrorism or extremism should be supported by the authorities;

- Calls on the Government of Pakistan to ensure the safety of schools and to make sure that children, regardless of gender, are never intimidated while going to school; believes the government should show significantly stronger determination and strengthen its efforts to arrest and prosecute TTP militants and others who target schools for violence, failing which its international credibility will be undermined;

- Calls on the Government of Pakistan to reserve anti-terrorism laws for acts of terror, instead of being using them to try ordinary criminal cases; regrets strongly the recourse to fast-track military justice which lacks minimal conditions of international standards of the rule of law, and underlines that the prolonged granting of GSP+ preferences is linked to the accomplishment of certain basic standards enshrined in UN and ILO conventions;

- Urges the Pakistani Government to abide by the recently ratified international agreements on human rights, including the International Covenant on Civil and Political Rights and the United Nations Convention Against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, which oblige the authorities to ensure basic fair trials prohibiting them from using military courts to try civilians when the regular courts are functioning;

 

Letters of concern were sent on 2 February and 12 February 2015.

PARAGUAY

Pregnant girls

 

 

In its Resolution, adopted on 11 June 2015, the European Parliament:

- Reaffirms its condemnation of all forms of abuse and violence against women and girls, especially the use of sexual violence as a weapon of war, and domestic violence; calls on Paraguay to ensure that women and girls have access to safe and legal abortion, at a minimum, when their health and life are in danger, where there is severe foetal impairment and in cases of rape and incest;

- Expresses its strong concern about the high number of child pregnancies in Paraguay; urges the Paraguayan authorities to meet their international obligations and to protect human rights by ensuring that all girls have access to all possible information and medical services for the management of high-risk pregnancies resulting from rape;

- Urges the Paraguayan authorities to conduct an independent and impartial investigation into the aforementioned rape and to bring the perpetrator to justice; calls on the Paraguayan authorities to release the girl’s mother immediately; welcomes the proposal by members of the Paraguayan congress to raise the maximum prison sentence for the rape of a minor from 10 years to 30 years;

RUSSIA

Aleksei Navalny

(and his brother Oleg Navalny)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boris Nemtsov

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anna Politkovskaya, Alexander Litvinenko,

Stanislav Markelov,

Anastasia Baburova,

Natalya Estemirova and

Sergei Magnitsky

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eston Kohver, Oleg Sentsov and Olexandr Kolchenko

 

Aleksei Navalny is an opposition leader who were sentenced to 10-day jail terms. Moreover, Aleksei Navalny has been placed under house arrest for two months and on 5 March 2014 was fitted with an electronic bracelet to monitor his activities.

Alexei Navalny has consistently exposed massive corruption within the highest levels of the Russian state apparatus; whereas his first court verdict imposing a five-year sentence on him in July 2013 was seen as political. He was placed under house arrest for two months in February 2014, and was fitted with an electronic bracelet to monitor his activities in March 2014.

 

Alexei Navalny won 27 % of the vote in the September 2013 Moscow mayoral elections, thus confirming himself as one of the most prominent faces of the Russian opposition to the Kremlin.

 

Alexei Navalny’s second court verdict had been due on 15 January 2015, but inexplicably the court brought the date forward to 30 December 2014, when most Russians were focused on the New Year holiday; whereas the same technique of bringing the date forward was used with Mikhail Khodorkovsky.

 

Boris Nemtsov, the former Deputy Prime Minister of the Russian Federation, the former Governor of Nizhny Novgorod, a preeminent reformist of the post-Soviet Russian society and economy and one of the leaders of Russia’s liberal and democratic opposition, was murdered near the Kremlin two days before a demonstration scheduled for 1 March 2015, which he was organising, against the effects of the economic crisis and the conflict in Ukraine

 

Boris Nemtsov, a prominent opposition leader, a founder and leader of the political movement Solidarnost and a leading critic of President Vladimir Putin and of the war in Ukraine who committed his life to a more democratic, prosperous, open Russia and to strong partnerships between Russia and its neighbours and partners.

 

In the weeks before his assassination Boris Nemtsov was investigating Russia’s participation in the Donbas conflict and had the intention of publishing a report on the issue; whereas five men have been arrested over the killing of Boris Nemtsov.

 

 

 

 

Journalist Anna Politkovskaya, Alexander Litvinenko, who was allegedly murdered in the United Kingdom, lawyer Stanislav Markelov, journalist Anastasia Baburova, human rights defender Natalya Estemirova, lawyer Sergei Magnitsky, are also unresolved politically motivated murders and suspicious deaths perpetrated in Russia since 1998.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Estonian police officer Eston Kohver was abducted in September 2014 from Estonian territory by the FSB and subsequently illegally detained in Russia, an action which constitutes a clear and serious violation of international law.

 

The Ukrainian film-maker Oleg Sentsov and the civic activist Olexandr Kolchenko, who opposed the illegal annexation of the Crimean Peninsula by Russia, were arrested in May 2014 in relation to alleged activities conducted in Crimea. They were treated as Russian citizens despite holding Ukrainian citizenship.

 

In the case of both Oleg Sentsov and Olexandr Kolchenko there have been allegations of torture and severe mistreatment leading to the illegal extraction of depositions which have subsequently been given legal value.

 

Oleg Sentsov and Olexandr Kolchenko were tried in a military court for crimes over which civilian courts have full jurisdiction. The trial was marred by numerous and grave procedural violations.

 

In its Resolution, adopted on 15 January 2015, the European Parliament:

- Expresses its deepest concern at the fact that, in Russia, the law is being used as a political instrument; underlines that the conviction of the prominent lawyer, anti-corruption campaigner and social activist Alexei Navalny, imposing a 3.5-year suspended sentence on him and a 3.5-year prison sentence on his brother, Oleg Navalny, was based on unsubstantiated charges; strongly deplores that the prosecution seems to be politically motivated;

- Notes with concern that, even though Alexei Navalny is being kept out of prison, his brother Oleg Navalny is currently imprisoned, and that this is giving rise to concern with regard to the possible political use of a family member to intimidate and silence one of Russia’s opposition leaders, Alexei Navalny; recalls that Alexei’s brother, Oleg, the father of two small children and a former executive of the state-owned postal service, has never played a role in the Russian opposition movement;

- Urges the Russian judicial and law-enforcement authorities to carry out their duties in an impartial and independent manner, free of political interference and to ensure that the judicial proceedings in the Navalny cases, and all the other investigations and trials against opposition activists, meet the internationally accepted standards; stresses the importance of ensuring that judicial decisions are free from political interference, independent, and are taken in full compliance with the rule of law;

- Fully backs the campaign against corruption in Russia initiated by Alexei Navalny, and supports the efforts of Russian people to find a settlement ensuring democracy, political pluralism, unity and respect for human rights;

 

In its Resolution, adopted on 12 March 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the killing of Boris Nemtsov in the most significant political assassination in recent Russian history, in which he was shot dead near the Kremlin, in an area with video cameras, police and security services;

- Pays tribute to Boris Nemtsov, a prominent opposition leader, a founder and leader of the political movement Solidarnost and a leading critic of President Vladimir Putin and of the war in Ukraine who committed his life to a more democratic, prosperous, open Russia and to strong partnerships between Russia and its neighbours and partners; extends its deepest condolences to Boris Nemtsov’s family and friends, members of the opposition and the Russian people; condemns the Russian leadership’s decision to prevent some EU diplomats and national delegations from attending his funeral, thereby impeding the EU’s attempt to pay tribute to brave Russian citizens standing for universal values;

- Points out that his killing is one of a growing number of unresolved politically motivated murders and suspicious deaths perpetrated in Russia since 1998, which include those of investigative journalist Anna Politkovskaya, Alexander Litvinenko, who was allegedly murdered in the United Kingdom, lawyer Stanislav Markelov, journalist Anastasia Baburova, human rights defender Natalya Estemirova, lawyer Sergei Magnitsky, and now politician Boris Nemtsov;

- Calls on the authorities of the Russian Federation to stop the shameful propaganda and information war against its neighbours, the Western world and its own people, which is turning Russia into a state characterised by repression, hate speech and fear, where nationalist euphoria is built on the annexation of Crimea and an escalating war in Ukraine, where the rights of the Crimean Tatars are violated and where the Kremlin, in breach of international law, is cultivating and provoking hatred and fighting; condemns the new propaganda war being waged against democratic and fundamental values, which are presented as being alien to Russian society; recalls that both the European Union and the Russian Federation have committed, in numerous international declarations and treaties, to protecting universal democratic values and fundamental rights; stresses the importance of having political opposition forces, in order to ensure a constant debate and exchange of views and ideas in politics and in law-making processes in Russia;

- Calls on the Russian authorities to stop all pressure, repressive acts and intimidation – both political and judicial – against opposition leaders, civil society representatives and independent media, allowing them to act freely in line with the basic principles of the Russian constitution;

- Deeply deplores the Russian authorities’ failure to respond to the criticism both inside the Russian Federation and on the international scene of the Law on Foreign Agents, and their adoption instead of amendments which restrict even further the possibilities for non-commercial organisations to act and are discriminatory by their nature; strongly calls on Russia to review the relevant legislation with a view to meeting its international obligations in the area of human rights and democratic freedoms;

- Calls on the Russian authorities to immediately release all recognised political prisoners;

- Calls on the Russian authorities, as a matter of urgency, to release Nadiya Savchenko and to respect her immunity as a member of the Verkhovna Rada of Ukraine and of the PACE, who was abducted in the territory of Ukraine and is being illegally detained in a Russian jail; underlines the fact that Russia bears responsibility for her very fragile state of health; expresses its deep concern about her health condition and urges the Russian judicial authorities to apply humanitarian law;

- Calls on the Russian authorities to immediately return the wreckage of the Tu-154 Polish Government aeroplane and all of its black boxes to Poland; underlines the fact that the level of dependence of the Russian judiciary on the authorities undermines any impartial and honest investigation;

 

In its Resolution, adopted on 10 September 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the judgment handed down by the Pskov regional court as well as the entire trial of Estonian police officer Eston Kohver, who was sentenced to 15 years’ imprisonment after his abduction in 2014 from the territory of Estonia, which is part of the EU; considers the case to be in breach of international law and of elementary standards of justice;

- Urges the Russian Federation to act in accordance with its international obligations, to release Eston Kohver immediately and to guarantee his safe return to Estonia;

- Expresses its deeply held belief that from the very beginning Eston Kohver was not afforded the right to a fair trial, given that there was no public hearing of the case, that the Estonian consul was not allowed to be present at the hearings, that Eston Kohver was deprived of adequate legal aid, that – moreover – he was refused visits from his wife and family, and that he has been ordered to undergo unfounded psychiatric examination, the details of which remain unknown;

- Strongly condemns the illegal sentencing and imprisonment of Oleg Sentsov and Olexandr Kolchenko; calls on the Russian Federation to release them immediately and guarantee their safe return to Ukraine; demands that the Russian authorities immediately investigate, in an impartial and effective manner, the allegations of torture made by defendants and witnesses in the case, which were rejected by the prosecutor during the trial; calls for this investigation also to be opened to international observers;

- Calls for the release of all illegally detained Ukrainian citizens, including Nadiya Savchenko, this being in line with the agreed Package of Measures for the Implementation of the Minsk Agreements and the commitment to release all hostages and all those detained in connection with the conflict in Ukraine;

- Deplores the fact that in the Russian Federation law and justice are being used as political instruments in breach of international law and standards, thus allowing the sentencing of the Ukrainian film-maker Oleg Sentsov and of Olexandr Kolchenko to 20 years’ and 10 years’ imprisonment respectively for expressing their views reflecting an active pro-Ukrainian position against the illegal annexation of Crimea by the Russian Federation; points out, in any case, that they should not have been tried in a military court and that all testimony gained through torture and other illegal methods should be excluded;

RUSSIA/ UKRAINE

Nadiya Savchenko

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oleg Sentsov and Khaizer Dzhemilev

 

Ms Savchenko, born in 1981, has a distinguished military career behind her, having been the only female soldier in the Ukrainian peacekeeping troops in Iraq and the first female to enrol at Ukraine’s Air Force Academy, and volunteered to take part in the fighting in eastern Ukraine as part of the Aidar Battalion, where she was then captured

The pro-Russian militants of the so-called ‘People’s Republic of Luhansk’ in the territory of eastern Ukraine illegally kidnapped Lieutenant Nadiya Savchenko, military pilot and former officer of the Ukrainian armed forces, on the territory of Ukraine on 18 June 2014, detained her, and then illegally transferred her to the Russian Federation.

Ukrainian film director Oleg Sentsov and Khaizer Dzhemilev, Ukrainian citizens illegally detained in Russia.

 

In its Resolution, adopted on 30 April 2015, the European Parliament:

- Calls for the immediate and unconditional release of Nadiya Savchenko; condemns the Russian Federation for the illegal kidnapping, the detention in prison for nearly one year and the investigation of Nadiya Savchenko; demands that the Russian authorities respect their international commitment in the framework of the Minsk Agreements and in particular the agreed ‘Complex of measures for the implementation of the Minsk Agreements’; considers that Russia has no legal basis or jurisdiction to take any action against Nadiya Savchenko, such as detention, investigation or bringing charges against her;

- Is of the opinion that Nadiya Savchenko’s detention as a prisoner of war in a prison in Russia is a violation of the Geneva Convention; underlines that those responsible for her illegal detention in Russia may face international sanctions or legal proceedings for their actions;

- Reminds the Russian authorities that Ms Savchenko remains in an extremely fragile state of health and that they are directly responsible for her safety and well-being; calls on the Russian authorities to allow impartial international doctors access to Ms Savchenko, while ensuring that any medical or psychological examinations are done only with Ms Savchenko’s consent and taking into consideration the consequences of her being on hunger strike for a very long period; calls on Russia to allow international humanitarian organisations to have permanent access to her;

- Calls for the immediate release of all other Ukrainian citizens, including Ukrainian film director Oleg Sentsov and Khaizer Dzhemilev, illegally detained in Russia;

SAUDI ARABIA

Raif Badawi, and his lawyer Waleed Abu al-Khair

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ali Mohammed al-Nimr

 

Raif Badawi, a blogger and human rights activist, was charged with apostasy and sentenced by the Criminal Court of Jeddah in May 2014 to 10 years in prison, 1 000 lashes and a fine of SAR 1 million (EUR 228 000) after creating the website ‘Free Saudi Liberals Network’ for social, political and religious debate which was deemed to be an insult to Islam; whereas the sentence also bans Mr Badawi from using any media outlets and from travelling abroad for 10 years after his release from prison.

On 9 January 2015, Mr Badawi received his first set of 50 lashes in front of the al-Jafali mosque in Jeddah, resulting in wounds so profound that when he was taken to a prison clinic for a medical check-up, it was found by the doctors that he would not be able to withstand another round of lashes.

Judicial verdicts imposing corporal punishment, including flogging, are strictly prohibited under international human rights law, including the UN Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, which Saudi Arabia has ratified.

On 6 July 2014, Raif Badawi’s lawyer, prominent human rights defender Waleed Abu al-Khair, was sentenced by the Specialised Criminal Court to 15 years in prison, to be followed by a 15-year travel ban, after setting up the human rights organisation ‘Monitor of Human Rights in Saudi Arabia’.

Ali Mohammed al-Nimr, who is 21 years old and is a nephew of a prominent dissident, was sentenced in May 2015 to capital punishment, reportedly by beheading followed by crucifixion, by Saudi Arabia’s Supreme Court on criminal charges including sedition, rioting, protesting robbery and belonging to a terror cell whereas Ali al-Nimr was under the age of 18 – and thus still a juvenile – at the time he was arrested while demonstrating for democracy and equal rights in Saudi Arabia. He was sentenced to death on account of the protests in the mostly Shia Eastern Province of Saudi Arabia. It is alleged by reliable sources that Ali al-Nimr was tortured and forced to sign his confession. He has been denied any guarantees of a safe trial and due legal process in compliance with international law;

 

In its Resolution, adopted on 12 February 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the flogging of Raif Badawi as a cruel and shocking act by the Saudi Arabian authorities; calls on the Saudi authorities to put a stop to any further flogging of Raif Badawi and to release him immediately and unconditionally, as he is considered a prisoner of conscience, detained and sentenced solely for exercising his right to freedom of expression; calls on the Saudi authorities to ensure that his conviction and sentence, including his travel ban, are quashed;

- Calls on the Saudi authorities to ensure that Raif Badawi be protected from torture and other ill-treatment, and be given any medical attention he may require, as well as immediate and regular access to his family and lawyers of his choice;

- Calls on the Saudi authorities to release unconditionally Raif Badawi’s lawyer, and all human rights defenders and other prisoners of conscience detained and sentenced for merely exercising their right to freedom of expression;

- Condemns firmly all forms of corporal punishment as unacceptable and degrading treatment contrary to human dignity and voices concern about states’ use of flogging, strongly calling for its strict abolition; calls on the Saudi authorities to respect the prohibition of torture, as is most notably enshrined in the UN Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, which Saudi Arabia has signed and ratified; calls on Saudi Arabia to sign the International Covenant on Civil and Political Rights;

- Urges the Saudi authorities to abolish the Specialised Criminal Court, set up in 2008 to try terrorism cases but increasingly used to prosecute peaceful dissidents on apparently politically motivated charges and in proceedings that violate the fundamental right to a fair trial;

- Calls on the Saudi authorities to allow independent press and media and ensure freedom of expression, association and peaceful assembly for all inhabitants of Saudi Arabia; condemns the repression of activists and protesters when they demonstrate peacefully; stresses that the peaceful advocacy of basic legal rights or making critical remarks using social media are expressions of an indispensable right;

 

In its Resolution, adopted on 8 October 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the sentencing of Ali Mohammed al-Nimr to the death penalty; reiterates its condemnation of the use of the death penalty and strongly supports the introduction of a moratorium on the death penalty, as a step towards abolition;

- Calls on the Saudi Arabian authorities, and in particular His Majesty the King of Saudi Arabia, Salman bin Abdulaziz Al Saud, to halt the execution of Ali Mohammed al-Nimr and to grant a pardon or commute his sentence; calls on the European External Action Service and the Member states to use all their diplomatic tools and efforts to immediately stop this execution;

- Urges the Saudi authorities to abolish the Specialised Criminal Court, set up in 2008 to try terrorism cases but increasingly used to prosecute peaceful dissidents on apparently politically motivated charges and in proceedings that violate the fundamental right to a fair trial;

- Calls on the Government of Saudi Arabia to ensure a prompt and impartial investigation into the alleged acts of torture and to ensure that Ali Mohammed al-Nimr is given any medical attention he may require and regular access to his family and lawyers;

 

Regarding the situation of Raif Badawi, letters of concern were sent on 2 February and 20 November 2015.

SOUTH SUDAN

89 children (possibly, hundreds more)

 

 

In its Resolution, adopted on 12 March 2015, the European Parliament:

- Is deeply concerned by the worsening security and humanitarian situation in South Sudan which could destabilise the whole East Africa region; calls urgently on all sides to stop the violence, cease human rights violations, form a transitional government of national unity, and allow for full access to humanitarian assistance; calls on the parties to end attacks on educational and public buildings and stop using schools for military purposes, including for the recruitment of child soldiers; recalls, in this connection, its support for the Guidelines for Protecting Schools and Universities from Military Use during Armed Conflict;

- Expresses deep disappointment that after more than a year of negotiations under the auspices of IGAD, no significant progress has been made; urges all parties to the conflict to reach a power-sharing agreement and fully supports the ongoing negotiation process, calling for an unconditional, complete and immediate ceasefire and end to all hostilities and to the immediate cessation of the recruitment and mobilisation of civilians; calls for efforts to find a way of achieving lasting peace and stability; urges the government and the rebel sides to engage in unconditional and all-inclusive political talks in good faith with a view to the successful conclusion of the negotiations; urges the continuation of efforts by the AU and IGAD to promote inclusive dialogue and mediation;

- Calls for the immediate release and safe return of all children recruited by armed forces since the beginning of the conflict in December 2013; reminds urgently all parties involved in the conflict that the recruitment and use of children in armed forces and groups is a grave violation of international law;

- Recalls the commitment made in 2009, and renewed in 2012, by the South Sudanese authorities to end the recruitment and use of children in conflict, to release all children associated with government security forces, to provide services for the reunification and reintegration of their families, and to investigate grave violations against children; deplores the fact that this commitment has not been fully respected; calls on the parties to fully implement the guidelines set out in the action plan;

- Calls on the Government of South Sudan to conduct prompt, thorough, impartial and independent investigations into human rights abuses with a view to prosecuting and holding accountable individuals suspected of crimes under international law and serious violations of human rights, including the abduction and recruitment of children in armed conflict and sexual violence against women and children;

- Calls on the Government of South Sudan to urgently finalise legislative amendments which criminalise the recruitment and use of children, to use this legislation to prosecute offenders and to finalise the implementation of international agreements, including the 2002 Optional Protocol to the Convention on the Rights of the Child and to accede to the Rome Statute of the International Criminal Court;

- Calls on the Government of South Sudan to reject legislation that would restrict the sectors in which NGOs and associations can carry out their work, which would severely inhibit the development of society and humanitarian relief efforts;

- Calls on the Government of South Sudan to fulfil its responsibility to provide for its people and encourage international donors to increase support for the aid effort and, given the scale and urgency of the needs, calls on the international community to convene a new international donor conference for South Sudan when all conditions for peace have been met and a mechanism of proper distribution of revenues is established;

SUDAN

Two pastors: Pastor Michael Yat and Pastor Peter Yen Reith

 

Pastor Michael Yat of the South Sudan Presbyterian Evangelical Church was taken into custody by the Sudanese National Intelligence Service (NISS) after preaching at the Khartoum North Church, a branch of the Sudan Presbyterian Evangelical Church, during a visit to Sudan on 21 December 2014. He was arrested immediately after a sermon in which he reportedly condemned the controversial sale of church land and property and the treatment of Christians in Sudan.

Pastor Peter Yen Reith was arrested on 11 January 2015 after delivering a letter to the Sudanese Religious Affairs Office asking after Pastor Michael and wanting to know more about his arrest;

Both men were held incommunicado until 1 March 2015, and on 4 May 2015 both were charged with multiple offences under the Sudanese Penal Code of 1991, including; joint criminal acts (Article 21), undermining the constitutional system (Article 51), waging war against the state (Article 50), espionage (Article 53), unlawfully obtaining or disclosing official documents (Article 55), agitating hatred (Article 64), disturbing the peace (Article 69) and blasphemy (Article 125).

 

In its Resolution, adopted on 9 July 2015, the European Parliament:

- Calls on the Sudanese authorities to drop all charges against Pastor Michael Yat and Pastor Peter Yen Reith and calls for their immediate and unconditional release; meanwhile calls on the Government of Sudan to ensure that pending their release the two pastors are not subjected to torture or other ill-treatment and that their physical and mental integrity is duly respected;

- Reminds the Sudanese authorities of their obligations at national and international level to protect freedom of religion and belief; reaffirms that freedom of religion, conscience and belief is a universal human right that needs to be protected everywhere and for everyone; strongly condemns all forms of violence and intimidation that impair the right to have or not to have, or to adopt, a religion of one’s choice, including the use of threats, physical force or penal sanctions to compel believers or non-believers to renounce their religion or to convert;

- Calls on the Government of Sudan to repeal all legislation that discriminates on the grounds of religion and to protect the identity of minority groups, including those of all faiths;

- Condemns the harassment of Christians and interference in church affairs; urges the Government of Sudan to desist from such activity; calls on Sudan to repeal the apostasy laws and to stop closing churches and other religious sites;

- Calls on the Government of Sudan to reform the country’s legal system, in accordance with international human rights standards, in order to protect fundamental human rights and freedoms and ensure the protection of every individual’s human rights, particularly with regard to discrimination against women, religious minorities and disadvantaged groups;

SWAZILAND

Thulani Maseko and Bheki Makhubu

 

Thulani Maseko, a lawyer working for the Trade Union Congress of Swaziland, was arrested on 17 March 2014 after writing an article criticising the lack of independence of the judicial system in Swaziland. On 19 March 2015, following the publication of a prison letter denouncing his conditions of detention, he was brought before a disciplinary committee in prison without the presence of a lawyer and was then forcefully moved to solitary confinement; whereas, although he has challenged this decision, no date has yet been announced for his High Court hearing.

Bheki Makhubu, a columnist and editor-in-chief of The Nation, considered to be the country’s sole independent newspaper, was arrested on charges of ‘scandalising the judiciary’ and ‘contempt of court’ following the publication of the article criticising the judicial system.

On 17 July 2014, Thulani Maseko and Bheki Makhubu were convicted for contempt of court by the High Court of Swaziland and sentenced to two years’ imprisonment, a ruling which seems disproportionate compared with the usual sentence – 30 days’ imprisonment with the option of paying a fine – imposed in similar cases; whereas the judge presiding the trial, Mpendulo Simelane, had been named in one of the articles published by Mr Maseko’s newspaper, and whereas this represents a clear conflict of interest and an impediment to a fair trial.

 

In its Resolution, adopted on 21 May 2015, the European Parliament:

- Calls for the immediate and unconditional release of Mr Maseko and Mr Makhubu, given that their imprisonment relates directly to the legitimate exercise of their right to freedom of expression and opinion; calls also for the immediate and unconditional release of all prisoners of conscience and political prisoners, including Mario Masuku, President of the People’s United Democratic Movement, and Maxwell Dlamini, Secretary-General of the Swaziland Youth Congress; condemns the harsh conditions of detention of both prisoners and calls on the authorities of Swaziland to guarantee their physical and psychological integrity in all circumstances;

- Notes that the sentence handed down to Mr Maseko and Mr Makhubu is much more severe than other sentences in similar cases, and considers this to be a clear attempt to silence the activists and serve as a deterrent to others, as stated by the responsible judge; demands that the Government of Swaziland bring an immediate end to the authorities’ intimidation of journalists, lawyers, independent-minded judges, trade union officials and parliamentarians, who have been threatened with violence, arrest, prosecution or other forms of pressure as a consequence of their advocacy of human rights, respect for the rule of law or political reforms;

- Calls on the Government of Swaziland to engage in genuine dialogue with unions about legislative reforms that will ensure respect for workers’ rights, in line with international obligations;

- Calls on the Swaziland authorities to take concrete measures to respect and promote freedom of expression, guarantee democracy and plurality, and establish a legislative framework allowing the registration, operation and full participation of political parties, in line with international and regional human rights obligations and the Constitution of Swaziland, notably Article 24 thereof;

SYRIA/ IRAQ

Kidnapping of Bishops Yohanna Ibrahim and Paul Yazigi

 

The Bishops Yohanna Ibrahim and Paul Yazigi were kidnapped by armed rebels in Aleppo Province, Syria, on 22 April 2013. The case remains unresolved.

 

In its Resolution, adopted on 12 March 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns ISIS/Daesh and its egregious human rights abuses that amount to crimes against humanity and war crimes according to the Rome Statute of the International Criminal Court (ICC), and which could be called genocide; is extremely concerned at this terrorist group’s deliberate targeting of Christians, Yezidis, Turkmen, Shi’ites, Shabak, Sabeans, Kaka’e and Sunnis who do not agree with their interpretation of Islam, as part of its attempts to exterminate any religious minorities from the areas under its control; underlines that there must be no impunity for the perpetrators of these acts and that those responsible should be referred to the ICC; recalls, in this context, the unresolved kidnapping of Bishops Yohanna Ibrahim and Paul Yazigi by armed rebels in Aleppo Province, Syria, on 22 April 2013.

A letter of concern was sent on 16 October 2015.

SYRIA

Mazen Darwish

 

Mazen Darwish, a Syrian journalist and activist and president of the Syrian Centre for Media and Freedom of Expression, has been imprisoned since 2012, as have Hani Al-Zaitani and Hussain Ghrer, for their work defending freedom of expression; whereas Mazen Darwish was reportedly subjected to severe torture and ill-treatment and on 6 May 2015 was taken to an unknown location; whereas Mazen Darwish has been awarded the 2015 UNESCO Press Freedom Prize, as well as other important international awards, such as the Preis der Lutherstädte – ‘Das unerschrockene Wort’ 2015, the Bruno-Kreisky-Preis für Verdienste um die Menschenrechte 2013, and the PEN-Pinter Prize 2014; whereas the continued imprisonment of Mazen Darwish, Hani Al-Zaitani and Hussain Ghrer is further evidence of the repressive nature of Bashar al-Assad’s regime in Syria

 

 

 

In its Resolution, adopted on 11 June 2015, the European Parliament:

- Calls on the Syrian authorities to immediately and unconditionally release and drop all charges against Mazen Darwish and all those detained, convicted and/or sentenced for peacefully exercising their right to freedom of expression and association, as well as all human rights defenders and political rights activists arbitrarily deprived of their liberty on the basis of their human rights activities.

- Urges the Syrian authorities to disclose the fate and the whereabouts of the three men immediately, and to ensure that they are protected from torture and ill-treatment, allowed immediate contact with their families and lawyers, and provided with any medical attention they may require.

THAILAND

Rohingya refugees

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Journalists Chutima ‘Oi’ Sidasathian and Alan Morison

 

 

 

 

In its Resolution, adopted on 21 May 2015, the European Parliament:

- Expresses its deepest concern over the plight of Rohingya refugees and the humanitarian crisis taking place at the moment on the high seas and in the territorial waters between Myanmar, Bangladesh, Thailand and Indonesia, and is shocked by the findings following the recent exhumation of dozens of bodies from mass gravesites near human trafficking camps in southern Thailand; extends its condolences to the families of the victims;

- Calls on the Thai authorities to hold immediate, full and credible criminal investigations into the mass graves of Rohingya Muslims and, if necessary with UN assistance, to ensure that those responsible are brought to justice;

 

In its Resolution, adopted on 8 October 2015, the European Parliament:

- Welcomes the acquittal on 1 September 2015 by the Phuket Provincial Court of the journalists Chutima ‘Oi’ Sidasathian and Alan Morison;

 

TURKEY

Journalists and media executives, including Ekrem Dumanlı and

Hidayet Karaca

 

 

 

 

 

Frederike Geerdink and

Mehmet Ülger

 

Ekrem Dumanlı, editor-in-chief of the Zaman newspaper, and Hidayet Karaca, general manager of the Samanyolu broadcasting group were arrested by the Turkish police along with other journalists and media executives on 14 December 2014.

On 6 January 2015 the Dutch correspondent Frederike Geerdink and Mehmet Ülger both Dutch journalists were arrested, interrogated at a police station and released later on.

 

In its Resolution, adopted on 15 January 2015, the European Parliament:

- Condemns the recent police raids and the detention of a number of journalists and media representatives in Turkey on 14 December 2014; stresses that these actions call into question respect for the rule of law and freedom of the media, which is a core principle of democracy;

- Recalls that a free and pluralistic press is an essential component of any democracy, as are due process, presumption of innocence and judicial independence; stresses, therefore, the need, as regards this latest round of arrests, in all cases (i) to provide ample and transparent information on the allegations against the defendants, (ii) to grant the defendants full access to the incriminating evidence and full defence rights, and (iii) to ensure the proper handling of the cases to establish the veracity of the accusations without delay and beyond reasonable doubt; reminds the Turkish authorities that the utmost care must be taken when dealing with the media and journalists, as freedom of expression and freedom of the media remain central to the functioning of a democratic and open society;

 

VENEZUELA

Mayor Antonio Ledezma

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kluivert Roa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leopoldo López

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daniel Ceballos

 

On 19 February 2015 Antonio Ledezma, twice democratically elected Mayor of the Metropolitan District of Caracas and one of the opposition leaders, was arbitrarily detained by heavily armed officers of the Bolivarian Intelligence Service (Sebin), who failed to produce an arrest warrant or any evidence of his having committed an offence; whereas following his detention Antonio Ledezma was charged with conspiracy and association to commit crimes – offences punishable by severe prison sentences in Venezuela – and imprisoned at the Ramo Verde military prison

On 24 February 2015 the 14-year-old student Kluivert Roa was shot dead during a demonstration about the scarcity of food and medicine in San Cristóbal, in Táchira State, becoming the first victim since the authorisation of the use of firearms to quell protests.

Leopoldo López is the opposition leader who was arbitrarily detained on 18 February 2014 on charges of conspiracy, instigating violent demonstrations, arson and damage to property. Since his detention he has suffered physical and psychological torture and undergone solitary confinement.

Daniel Ceballos and Vicencio Scarano are opposition mayors, and Salvatore Lucchese is a police officer. They have been arrested for failing to end protests and civil rebellion in their cities, and have been sentenced to several years in prison. In addition, Juan Carlos Caldera, Ismael García and Richard Mardo who are opposition congressmen are facing investigations and trial proceedings aimed at their suspension and disqualification from Congress.

 

In its Resolution, adopted on 12 March 2015, the European Parliament:

- Recalls its deep concern about the deteriorating situation in Venezuela and condemns the use of violence against protesters; calls on the Venezuelan authorities to immediately release Antonio Ledezma, Leopoldo López, Daniel Ceballos and all peaceful protesters, students and opposition leaders arbitrarily detained for exercising their right to freedom of expression and their fundamental rights, in line with the demands made by several UN bodies and international organisations; calls on the Venezuelan authorities to withdraw the unfounded accusations against them;

- Calls on the Venezuelan authorities to ensure that Antonio Ledezma, Leopoldo López, Daniel Ceballos and all other political prisoners are given any medical attention they may require, as well as immediate, private and regular access to their families and to lawyers of their choice; is deeply concerned about the deterioration in the condition of prisoners;

- Calls on the Venezuelan Government to cease the political persecution and repression of the democratic opposition and the violations of freedom of expression and of demonstration, and urges an end to media censorship; reminds the authorities that opposition voices are imperative for a democratic society;

- Condemns the shooting of Kluivert Roa and six other students, and expresses its condolences to their families; calls on the government to revoke the recently published resolution 8610, which allows security forces to use potentially lethal force, with a firearm or another potentially lethal weapon, to subdue civilian protests, overriding Article 68 of the Venezuelan Constitution;

- Calls on the Venezuelan Government to comply with its own constitution and international obligations in respect of the independence of the judiciary, the right to freedom of expression, association and peaceful assembly, and political pluralism, which are cornerstones of democracy; calls on the Venezuelan Government to create an environment in which human rights defenders and independent non-governmental organisations can carry out their legitimate work in promoting human rights and democracy; stresses that, as a non-permanent member of the UN Security Council, the Venezuelan Government has a particular responsibility to comply with the rule of law and with international law;

- Calls on the Venezuelan Government to ensure that accusations are investigated swiftly and impartially, with no margin of impunity and with full respect for the principle of presumption of innocence and for due legal process; recalls that respect for the principle of separation of powers is fundamental in a democracy and that the justice system cannot be used as a political weapon; calls on the Venezuelan authorities to ensure the security of all citizens in the country, regardless of their political views and affiliations;

ZIMBABWE

Itai Dzamara, his wife Sheffra Dzamara, and his lawyer Kennedy Masiye

 

On 9 March 2015 Itai Dzamara, a prominent Zimbabwean human rights activist, leader of the Occupy Africa Unity Square movement and dissident of President Mugabe, was reportedly abducted by five unidentified armed men in the suburbs of Harare. His whereabouts remain unknown and there is serious concern for his safety and the protection of his rights.

In the months prior to his abduction, Mr Dzamara had led a number of peaceful protests against the deteriorating political and economic situation in Zimbabwe. Two days before, Mr Dzamara addressed a political rally organised by the opposition party Movement for Democratic Change – Tsvangirai (MDC-T), calling for mass protests against the worsening repression and economic situation in the country, petitioning President Mugabe to resign and calling for reforms to the electoral system.

Until now the government has remained silent on Mr Dzamara’s disappearance, which has raised suspicion among the public that the state might be responsible; whereas the ruling party ZANU-PF is denying his forced disappearance and denounces it as an act staged by opposition parties.

A High Court judgment of 13 March 2015 ordered the Zimbabwean authorities to mount a search for Mr Dzamara and report progress to the court every two weeks until his whereabouts are determined; whereas this High Court order has been ignored by the authorities responsible for acting upon it, and the state authorities have yet to comply with this ruling.

Mr Dzamara had been assaulted on several occasions by supporters of the ruling party ZANU-PF and uniformed police officers. In November 2014 about 20 uniformed police handcuffed and beat Mr Dzamara to unconsciousness, also assaulting his lawyer, Kennedy Masiye.

 

In its Resolution, adopted on 21 May 2015, the European Parliament:

- Strongly condemns the forced disappearance of human rights defender Itai Dzamara and calls for his immediate and unconditional release;

- Urges the Government of Zimbabwe to take all necessary measures to find Mr Dzamara and bring all those responsible to justice; calls on the government to fully comply with the High Court order directing them to search for Mr Dzamara;

- Calls on the Zimbabwean authorities to ensure the safety and security of his wife and family, and his colleagues and supporters;

- Urges the Zimbabwean authorities to investigate allegations of excessive use of force and other human rights abuses by police and state officials, and to hold them to account;

- Recalls the overall responsibility of the Zimbabwean Government for ensuring the safety of all its citizens; calls upon the authorities of Zimbabwe to implement the provisions of the Universal Declaration of Human Rights, the African Charter on Human and Peoples’ Rights and regional human rights instruments ratified by Zimbabwe;

- Urges the Zimbabwean Government and President Mugabe to comply with their international obligations and the provisions of the international treaties that have been signed by Zimbabwe and that guarantee respect for the rule of law and the fulfilment of civil and political rights;


ANNEX II

LIST OF RESOLUTIONS

List of resolutions adopted by the European Parliament during the year 2015 and relating directly or indirectly to human rights violations in the world

Country

Date of adoption in plenary

Title

Africa

Algeria

30.04.2015

Imprisonment of human and workers' rights activists in Algeria

Angola

10.09.2015

Angola

Burundi

12.02.2015

Burundi, the case of Bob Rugurika

Burundi

17.12.2015

Situation in Burundi

Central African Republic

08.10.2015

Central African Republic

DRC

09.07.2015

The Democratic Republic of Congo (DRC), in particular the case of two detained human rights activists Yves Makwambala and Fred Bauma

Egypt

17.12.2015

Ibrahim Halawa potentially facing the death penalty

Nigeria

30.04.2015

Situation in Nigeria

Nigeria

08.10.2015

The mass displacement of children in Nigeria as a result of Boko Haram attacks

South Sudan

12.03.2015

South Sudan, including recent child abductions

Sudan

09.07.2015

Situation of two Christian pastors in Sudan

Swaziland

21.05.2015

The case of Thulani Maseko and Bheki Makhubu in Swaziland

Tanzania

12.03.2015

Tanzania, notably the issue of land grabbing

Zimbabwe

21.05.2015

The case of Itai Dzarana in Zimbabwe

Americas

Paraguay

11.06.2015

Paraguay: the legal aspects related to the child pregnancy

USA

11.02.2015

US Senate report on the use of torture by the CIA

Venezuela

12.03.2015

Situation in Venezuela

Asia

Afghanistan

26.11.2015

Afghanistan, in particular the killings in Zabul

Bangladesh

26.11.2015

Freedom of expression in Bangladesh

Cambodia

09.07.2015

Cambodia's draft laws on NGOs and trade unions

Cambodia

26.11.2015

Cambodia

China

16.12.2015

EU-China relations

Kyrgyzstan

15.01.2015

Kyrgyzstan: homosexual propaganda bill

Malaysia

17.12.2015

Malaysia

Maldives

17.12.2015

Situation in the Maldives

Nepal

11.06.2015

Situation in Nepal following the earthquakes

Pakistan

15.01.2015

Pakistan, in particular the situation following the Peshawar school attack

Thailand

21.05.2015

The plight of Rohingya refugees and the mass graves in Thailand

Thailand

08.10.2015

Situation in Thailand

Europe

Azerbaijan

10.09.2015

Azerbaijan

Belarus

10.09.2015

Situation in Belarus

Bosnia

09.07.2015

Srebrenica Commemoration

Cyprus

12.02.2015

Mass graves of missing persons in Ornithi village, in the occupied part of Cyprus

Russia

15.01.2015

Russia, in particular the case of Alexei Navalny

Russia

12.03.2015

Murder of the Russian opposition leader Boris Nemtsov and the state of democracy in Russia

Russia/Ukraine

30.04.2015

The case of Nadiya Savchenko

Russia

10.09.2015

Russia – in particular the case of Eston Kohver, Oleg Santsov, and Alexander Kolchenko

Turkey

15.01.2015

Freedom of expression in Turkey: Recent arrests of journalists, media executives and systematic pressure against media

Turkey

15.04.2015

Armenian genocide 100th anniversary

Middle East

Bahrain

09.07.2015

Bahrain, in particular the case of Nabeel Rajab

Saudi-Arabia

12.02.2015

Saudi Arabia, the case of Raif Badawi

Saudi-Arabia

08.10.2015

Saudi Arabia: The case of Ali Mohammed al-Nimr

Syria/Iraq

12.02.2015

Humanitarian crisis in Iraq and Syria, in particular in the IS context

Syria/Iraq

12.03.2015

Recent attacks and abductions by ISIS/Daesh in the Middle East, notably of Assyrians

Syria

30.04.2015

The situation of the Yarmouk refugee camp in Syria

Syria

11.06.2015

Syria, the situation in Palmyra and the case of Mazen Darwish

Yemen

09.07.2015

Situation in Yemen

Cross-cutting issues

28th Session of the UNHRC

12.03.2015

EU’s priorities for the UN Human Rights Council in 2015

Persecution of Christians

30.04.2015

Persecution of the Christians around the world, in relation to the killing of students in Kenya by terror group Al-Shabaab

European Endowment for Democracy

09.07.2015

Evaluation of activities of the European Endowment for Democracy (EED)

European Neighbourhood Policy

09.07.2015

Review of the European neighbourhood policy

Human rights and technology

08.09.2015

‘Human rights and technology: the impact of intrusion and surveillance systems on human rights in third countries’

Right to Water

08.09.2015

Follow up to the European citizens' initiative Right2Water

Migration

10.09.2015

Migration and refugees in Europe

Death penalty

08.10.2015

The death penalty

Gender equality

08.10.2015

Renewal of the EU Plan of action on Gender equality and Women's empowerment in development

Trade and torture

27.10.2015

Trade in certain goods which could be used for capital punishment, torture or other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment

Migration

02.12.2015

Special report of the European Ombudsman in own-initiative inquiry concerning Frontex

World Humanitarian Summit

16.12.2015

Preparing for the World Humanitarian Summit: Challenges and opportunities for humanitarian assistance

Arms export

17.12.2015

Arms export: implementation of the Common Position 2008/944/CFSP


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

14.11.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

42

5

9

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Michèle Alliot-Marie, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Amjad Bashir, Bas Belder, Mario Borghezio, Klaus Buchner, Georgios Epitideios, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Michael Gahler, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Afzal Khan, Eduard Kukan, Arne Lietz, Barbara Lochbihler, Ramona Nicole Mănescu, Francisco José Millán Mon, Alojz Peterle, Tonino Picula, Kati Piri, Alyn Smith, Jaromír Štětina, Charles Tannock, Miguel Urbán Crespo, Ivo Vajgl, Elena Valenciano, Geoffrey Van Orden, Hilde Vautmans

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Laima Liucija Andrikienė, Andrzej Grzyb, Mike Hookem, Liisa Jaakonsaari, Javi López, Juan Fernando López Aguilar, Norica Nicolai, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Traian Ungureanu, Paavo Väyrynen, Marie-Christine Vergiat

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Maria Arena, Edouard Ferrand, Karoline Graswander-Hainz, Heidi Hautala, Hans-Olaf Henkel, Peter Jahr, Karin Kadenbach, Maria Noichl, Lola Sánchez Caldentey, Antonio Tajani, Josef Weidenholzer, Bogdan Brunon Wenta, Patricija Šulin

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου