Procedura : 2016/2078(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0014/2017

Teksty złożone :

A8-0014/2017

Debaty :

PV 13/03/2017 - 17
CRE 13/03/2017 - 17

Głosowanie :

PV 14/03/2017 - 6.1
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0065

SPRAWOZDANIE     
PDF 806kWORD 138k
1.2.2017
PE 589.295v02-00 A8-0014/2017

w sprawie odpowiedzialnego podejścia do posiadania koniowatych i opieki nad nimi

(2016/2078(INI))

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sprawozdawczyni: Julie Girling

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie odpowiedzialnego podejścia do posiadania koniowatych i opieki nad nimi

(2016/2078(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 39, 42 i 43 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dotyczący funkcjonowania wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki rybołówstwa,

–  uwzględniając art. 114 TFUE dotyczący ustanowienia i funkcjonowania jednolitego rynku,

–  uwzględniając Protokół nr 2 do TFUE w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

–  uwzględniając art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE dotyczący środków weterynaryjnych i fitosanitarnych, mających bezpośrednio na celu ochronę zdrowia publicznego,

–  uwzględniając art. 13 TFUE, który przewiduje, że przy formułowaniu i wykonywaniu polityki rolnej, rybołówstwa i transportu Unii oraz jej polityki dotyczącej rynku wewnętrznego, badań i rozwoju technologicznego oraz przestrzeni kosmicznej Unia i państwa członkowskie w pełni uwzględniają wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt jako istot zdolnych do odczuwania, przy równoczesnym przestrzeganiu przepisów prawnych i administracyjnych oraz zwyczajów państw członkowskich związanych w szczególności z obyczajami religijnymi, tradycjami kulturowymi i dziedzictwem regionalnym,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”)(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania(3),

–  uwzględniając dyrektywę Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącą ochrony zwierząt hodowlanych(4),

–  uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. określające, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych (rozporządzenie w sprawie paszportu konia)(5),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych i mieszańców świni, handlu nimi i wprowadzania ich na terytorium Unii oraz handlu ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu i jego wprowadzania na terytorium Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 652/2014, dyrektywy Rady 89/608/EWG i 90/425/EWG i uchylające niektóre akty w dziedzinie hodowli zwierząt („rozporządzenie w sprawie hodowli zwierząt”),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005(6),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008(7),

–  uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-424/13, Zuchtvieh-Export GmbH przeciwko Stadt Kempten,

–  uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

–  uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 1337/2013 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w odniesieniu do wskazania kraju lub miejsca pochodzenia mięsa,

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europa – najpopularniejszy kierunek turystyczny na świecie – nowe ramy polityczne dla europejskiego sektora turystycznego” (COM(2010)0352),

–  uwzględniając wnioski przedstawione w badaniu EDUCAWEL przeprowadzonym przez Komisję(8),

–  uwzględniając zasady pomocniczości i proporcjonalności,

–  uwzględniając Europejską konwencję o ochronie zwierząt hodowlanych i gospodarskich,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0014/2017),

A.  mając na uwadze, że wartość sektora koniowatych w UE wynosi ponad 100 mld EUR rocznie(9), a tylko w 2013 r. przyniósł on dodatkowy całkowity obrót rzędu 27,3 mld EUR w sektorze zakładów wzajemnych, z czego 1,1 mld EUR trafiło do rządów państw członkowskich(10);

B.  mając na uwadze, że tylko w sektorze sportów jeździeckich powstało około 900 tys. miejsc pracy, a na 5–7 koniowatych przypada jedno pełnoetatowe miejsce pracy, przy czym takie miejsca pracy, niepodlegające delokalizacji, znajdują się na obszarach wiejskich, będących obecnie w trudnej sytuacji ekonomicznej;

C.  mając na uwadze, że sektor koniowatych spełnia cele unijnej polityki rozwoju obszarów wiejskich, która opiera się na rentowności rolnictwa, zrównoważonym zarządzaniu zasobami naturalnymi i promowaniu włączenia społecznego w społecznościach wiejskich; mając na uwadze, że koniowate są wciąż szeroko wykorzystywane w rolnictwie i że znaleziono dla nich nowe zastosowania, takie jak produkcja mleka oślego, a także mając na uwadze nowe możliwości i korzyści płynące dla producentów i konsumentów z do dalszego rozwijania tych produktów;

D.  mając na uwadze, że sektor koniowatych aktywnie uczestniczy w osiąganiu celu strategii „Europa 2020”, jakim jest zrównoważony rozwój bazujący z jednej strony na bardziej zielonej gospodarce, a z drugiej na wzroście sprzyjającym włączeniu społecznemu, a także mając na uwadze duże znaczenie sektora koniowatych z uwagi na jego kluczowy wkład w rozwój środowiskowy, gospodarczy i społeczny na obszarach wiejskich;

E.  mając na uwadze, że Unia Europejska jest największym rynkiem sektora sportów jeździeckich na świecie(11);

F.  mając na uwadze, że liczbę koniowatych w UE szacuje się na około 7 mln, że zwierzęta te od wieków towarzyszą człowiekowi i pełnią bardzo zróżnicowane funkcje: począwszy od wyścigów i konkursów zwierząt i roli zwierząt towarzyszących po pracę w transporcie, turystyce, terapiach rehabilitacyjnych i edukacyjnych, sporcie, edukacji, leśnictwie i rolnictwie, jako źródło mleka i mięsa, materiał do badań oraz jako zwierzęta dzikie i półdzikie; mając na uwadze, że koniowate pomagają także utrzymać bioróżnorodność i przyczyniają się do zagospodarowania przestrzennego na obszarach wiejskich oraz że mogą one pełnić kilka z wymienionych funkcji na różnych etapach życia;

G.  mając na uwadze, że odpowiedzialne podejście do posiadania koniowatych i opieki nad nimi rozpoczyna się od poświęcania należytej uwagi zdrowiu i dobrostanowi zwierząt oraz że w tej sytuacji kwestie dobrostanu muszą pozostawać w centrum wszelkiej działalności z udziałem koniowatych; mając na uwadze, że unijne środowisko regulacyjne różnie wygląda na poziomie państw członkowskich, a obowiązujące ustawodawstwo jest wdrażane w UE w różny sposób, co prowadzi do zakłócenia konkurencji ze szkodą dla dobrostanu zwierząt;

H.  mając na uwadze, że koniowate są najczęściej przewożonymi zwierzętami w Europie w stosunku do wielkości ich populacji(12), oraz mając na uwadze, że obywateli UE poważnie niepokoi czas trwania transportu zwierząt i że domagają się oni jego skrócenia, ponieważ koniowate – zanim dotrą do punktu przeznaczenia – są często transportowane do i z UE w pojazdach nieprzystosowanych do ich przewozu na duże odległości drogą lądową, morską i powietrzną;

I.  mając na uwadze, że dane o przemieszczaniu koniowatych w celach handlowych są gromadzone w zintegrowanym skomputeryzowanym systemie weterynaryjnym (TRACES), lecz są one udostępniane w odstępach rocznych z dwuletnim opóźnieniem;

J.  mając na uwadze, że łatwo dostępne dane mogłyby pomóc właściwym organom i innym organizacjom w lepszym monitorowaniu wpływu na zdrowie zwierząt oraz w badaniu dalszych informacji na temat niedostatecznego bezpieczeństwa biologicznego;

K.  mając na uwadze, że brakuje danych, które pozwoliłyby bezpośrednio określić, jak wiele koniowatych pełniących funkcje zwierząt roboczych jest wykorzystywanych w małych gospodarstwach i gospodarstwach niskotowarowych – spośród których bardzo wiele znajduje się w nowych państwach członkowskich – i w sektorze turystyki;

L.  mając na uwadze, że w maju 2016 r. Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) przyjęła wytyczne dotyczące koniowatych pełniących funkcję zwierząt roboczych(13) dotyczące przestrzegania pięciu praw podstawowych zwierząt, czyli prawa do niecierpienia głodu, pragnienia i niedożywienia, prawa do życia bez strachu i stresu, do ochrony przed dyskomfortem fizycznym i przegrzaniem oraz do ochrony przed bólem i do swobody przejawiania (jak najwięcej) naturalnych zachowań;

M.  mając na uwadze, że koniowate zapewniają miejscowościom i obszarom wiejskim wartościowe i niepodlegające delokalizacji zatrudnienie oraz znaczne dochody z rolnictwa, sportów jeździeckich i turystyki, lecz dobrostan niektórych koniowatych jest zagrożony, a turyści zbyt często nie mają dostatecznych informacji, aby określić problemy związane z dobrostanem i im zaradzić(14);

N.  mając na uwadze, że dzięki oznakowaniu dotyczącemu dobrostanu zwierząt wprowadzonemu przez sektor można zagwarantować, że działalność jest prowadzona we właściwy sposób, a obywatele otrzymują konieczne informacje;

O.  mając na uwadze, że nieograniczony, niekontrolowany i nieodpowiedzialny rozród koniowatych mogą prowadzić do uzyskiwania zwierząt pozbawionych wartości ekonomicznej i często pozostawianych bez opieki, z poważnymi problemami dotyczącymi dobrostanu, zwłaszcza w czasie pogorszenia koniunktury gospodarczej; mając na uwadze, że Parlament i Rada przyjęły niedawno prawodawstwo harmonizujące przepisy dotyczące warunków zootechnicznych i genealogicznych dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych, w tym koniowatych, aby wzmocnić konkurencyjność i organizację europejskiego sektora hodowli oraz zwiększyć jakość dostępnych informacji dotyczących rozrodu i identyfikacji zwierząt hodowlanych czystorasowych, w szczególności koniowatych;

P.   mając na uwadze, że od 2008 r. odnotowano wzrost przypadków porzucania koniowatych w zachodnich państwach członkowskich, zwłaszcza tam, gdzie stały się kosztownym luksusem, stanowiącym duże obciążenie finansowe, a nie źródło dochodu; mając na uwadze, że Komisja i państwa członkowskie nie zajęły się tym problemem w sposób odpowiedni i zadowalający;

Q.  mając na uwadze, że większość tych przypadków można przypisać prywatnym właścicielom i że nie są one reprezentatywne dla większości profesjonalnych hodowców koni w Europie;

R.  mając na uwadze, że koniowate są zwierzętami towarzyskimi o zdolnościach kognitywnych i silnych więziach z innymi osobnikami oraz są wykorzystywane w szeregu programów edukacyjnych i szkoleniowych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych, w tym w terapii zaburzeń autystycznych, porażenia mózgowego, udaru mózgu, trudności lub zaburzeń w uczeniu się lub trudności i zaburzeń językowych, w rehabilitacji przestępców, psychoterapii, w programach dotyczących zespołu stresu pourazowego i uzależnieniach;

S.  mając na uwadze, że właściciele stoją w obliczu trudnych decyzji, kiedy nie są w stanie dostatecznie dbać o swoje koniowate, częściowo z uwagi na wysokie koszty opieki weterynaryjnej, oraz mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich usypianie jest zbyt często pierwszym – i kosztownym – rozwiązaniem wybieranym przez właścicieli, którzy nie są dłużej w stanie pokrywać kosztów opieki weterynaryjnej ani kosztów zapewnienia dobrostanu zwierzęcia; w innych państwach członkowskich natomiast koniowate można uśpić dopiero wtedy, gdy występuje wyraźna niezwłoczna przesłanka weterynaryjna, bez względu na dobrostan danego zwierzęcia w perspektywie długoterminowej;

T.  mając na uwadze, że w wielu państwach spoza Unii koniowate nie są uważane za zwierzęta służące do produkcji żywności, oraz mając na uwadze, że mięso koniowatych importuje się rutynowo z tych krajów w celu wprowadzenia na rynek UE i sprzedaży; mając na uwadze, że sytuacja ta powoduje problemy z utrzymaniem dobrostanu i zakłócenia konkurencji ze względu na fakt, że na razie Unia Europejska nie zezwala na wprowadzanie do łańcucha żywnościowego ludzi mięsa pochodzącego od koni, których pierwotnym przeznaczeniem nie była produkcja mięsa ani ubój, podczas gdy w przypadku mięsa importowanego z państw trzecich dopuszcza się większą elastyczność;

1.  dostrzega duże znaczenie ekonomiczne, środowiskowe i społeczne koniowatych w całej UE oraz podstawowe wartości kulturalne i edukacyjne, które są z tym bezpośrednio związane, takie jak szacunek dla zwierząt i środowiska;

2.   stwierdza, że koniowate są coraz częściej wykorzystywane do celów edukacyjnych, sportowych, terapeutycznych i rekreacyjnych w gospodarstwach rolnych, co pozwala na dywersyfikację działalności i zwiększenie dochodów rolników, oraz podkreśla, że obecność koniowatych sprzyja wielofunkcyjności gospodarstw rolnych, a przez to wzrostowi zatrudnienia na obszarach wiejskich i przyczynia się do rozwoju relacji miasto-wieś, do zagospodarowania przestrzennego na szczeblu lokalnym i spójności lokalnej;

3.  apeluje, by sektor hodowli koniowatych, który przyczynia się w istotny sposób do celów ogólnych i strategicznych Unii, był w większym stopniu doceniany na szczeblu europejskim i by doceniono korzyści, jakie przynosi wiejskiej gospodarce, oraz by był w większym stopniu włączany do poszczególnych instrumentów WPR, w postaci płatności bezpośrednich w ramach pierwszego lub drugiego filaru;

4.  zauważa, że dobre zdrowie i dobrostan koniowatych znacznie zwiększają wyniki ekonomiczne gospodarstw i przedsiębiorstw oraz ogólnie przynoszą korzyści gospodarce na obszarach wiejskich, a także wychodzą naprzeciw rosnącemu zapotrzebowaniu obywateli UE na wyższe normy w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt;

5.  wzywa Komisję do uznania statusu koniowatych jako zwierząt roboczych, które stanowią ważny element działalności rolniczej na obszarach wiejskich Europy, zwłaszcza w regionach górskich i trudno dostępnych;

6.  podkreśla, że właściciele koniowatych powinni wykazywać się minimalnym poziomem wiedzy na temat ich chowu, a posiadanie koniowatych wiąże się z osobistą odpowiedzialnością za stan zdrowia i dobrostan zwierząt objętych opieką;

7.  podkreśla, że ważnym narzędziem służącym zaspokojeniu tych potrzeb powinno być dzielenie się wiedzą przez właścicieli koniowatych, jak również przez państwa członkowskie, a ponadto uważa, że osoby zawodowo zajmujące się koniowatymi usprawniły swoje techniki pracy, jeśli chodzi o poprawę dobrostanu koniowatych, równolegle do rozwoju nowej wiedzy naukowej, zmian legislacyjnych i nowych metod nauczania;

8.  stwierdza, że większość właścicieli koniowatych i osób, które się nimi zajmują, postępuje odpowiedzialnie; uważa, że większe propagowanie dobrostanu zwierząt może się powieść wyłącznie w ramach rentownych ekonomicznie systemów produkcji;

9.  stwierdza, że działalność podmiotów w branży musi pozostać opłacalna ekonomicznie, a one same muszą jednocześnie skutecznie reagować na nowe wyzwania, takie jak ograniczone zasoby naturalne, skutki zmiany klimatu czy też pojawianie się i rozprzestrzenianie nowych chorób;

10.  zachęca państwa członkowskie do stworzenia otoczenia, w którym działalność gospodarcza prowadzona w gospodarstwie rolnym będzie rentowna;

11.  podkreśla znaczenie przyszłych ośrodków referencyjnych ds. dobrostanu zwierząt, zgodnie z 10 zasadami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), dla podniesienia poziomu pełnej zgodności z przepisami i ciągłego egzekwowania tych przepisów, a także dla rozpowszechniania informacji i dobrych praktyk związanych z dobrostanem zwierząt;

12.  wzywa Komisję, by zleciła Eurostatowi badanie mające na celu przeprowadzenie analizy wpływu gospodarczego, środowiskowego i społecznego wszystkich aspektów sektora koniowatych oraz by regularnie dostarczała co rok danych statystycznych dotyczących usług, do których świadczenia wykorzystuje się koniowate, a także ich transportu i uboju;

13.  wzywa Komisję, by opracowała europejskie wytyczne dotyczące dobrych praktyk w sektorze koniowatych dla różnego typu użytkowników i specjalistów, w drodze konsultacji z zainteresowanymi stronami i organizacjami z sektora koniowatych oraz w oparciu o istniejące przewodniki, z naciskiem na dobrostan poszczególnych gatunków, a oprócz opieki u schyłku życia również na opiekę behawioralną;

14.  wzywa Komisję, aby dopilnowała równomiernego wdrażania wytycznych UE i udostępniła środki na tłumaczenie tego dokumentu;

15.  wzywa Komisję, by zachęcała do wymiany dobrych praktyk i programów edukacyjnych różnych państw członkowskich związanych z dobrostanem zwierząt i ich gromadzenia oraz by wspierała tworzenie i rozpowszechnianie informacji na temat zaspokajania potrzeb koniowatych – bez względu na funkcje, które pełnią te zwierzęta – w oparciu o zasady „pięciu swobód” i z uwzględnieniem wszystkich etapów życia koniowatych;

16.  wzywa Komisję, aby przy opracowywaniu europejskich wytycznych dotyczących dobrych praktyk w sektorze koniowatych rozważyła wielofunkcyjność koniowatych przez uwzględnienie wskazówek dotyczących odpowiedzialnej hodowli, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zalet sterylizacji koniowatych, pracy w turystyce, rolnictwie i leśnictwie, transportu dostosowanego do potrzeb poszczególnych gatunków oraz uboju i ochrony przed nadużyciami, a zwłaszcza dopingiem, a ponadto zaleca, aby rozpowszechniać takie wytyczne – we współpracy z przedstawicielami uznanych przez UE branżowych organizacji rolniczych na szczeblu europejskim – wśród hodowców, towarzystw jeździeckich, gospodarstw, stajni, schronisk, przewoźników i rzeźni, a także aby wytyczne te były dostępne w różnych formatach i językach;

17.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o wspieranie prac organizacji European Horse Network (Europejska Sieć Koni) i European State Stud Association (Europejskie Stowarzyszenie Państwowych Hodowców Koni), ponieważ odgrywają one ważną rolę w rozwoju europejskiego sektora koni, pełniąc funkcję platformy wymiany najlepszych praktyk oraz zapewniając przetrwanie tradycji, umiejętności, starych ras koni i znaczenia sektora;

18.  wzywa Komisję do poszerzenia zasobów edukacyjnych na temat dobrostanu zwierząt i kierowania ich zarówno do specjalistów mających bezpośredni kontakt z koniowatymi, takich jak weterynarze, hodowcy zwierząt i właściciele koni, a także do szerszego grona użytkowników, aby system doradztwa rolniczego obejmował dobrostan i hodowlę koniowatych, z naciskiem na rolę szkoleń i informacji;

19.  apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby wykorzystywały mechanizmy transferu wiedzy w celu dzielenia się dobrymi praktykami i modelami biznesowymi, podnoszenia poziomu świadomości o najróżniejszych zagadnieniach oraz pobudzania innowacyjności i nowych pomysłów; zauważa, że w niektórych państwach członkowskich istnieją już mechanizmy transferu wiedzy w sektorze koniowatych;

20.  wzywa Komisję, by ponownie zaangażowała się w opracowanie karty zrównoważonej i odpowiedzialnej turystyki w połączeniu z rozpowszechnianiem czytelnych informacji, aby wspomóc turystów i zainteresowane strony w dokonywaniu wyborów wspierających dobrostan zwierząt przy podejmowaniu decyzji o tym, czy korzystać z usług koniowatych pełniących funkcję zwierząt roboczych; podkreśla, że karta ta powinna opierać się na istniejących już kartach jakości ustanowionych przez uznane, reprezentatywne branżowe organizacje rolnicze, oraz zauważa, że o ile niektóre państwa członkowskie dysponują rygorystycznymi wytycznymi dotyczącymi warunków i godzin pracy, o tyle w innych państwach członkowskich brakuje takiej ochrony;

21.  apeluje do Komisji o wydanie wytycznych dla państw członkowskich w sprawie modeli turystyki uwzględniających dobrostan koniowatych pełniących funkcje zwierząt roboczych;

22.  wzywa państwa członkowskie do opracowania dobrowolnych wytycznych dotyczących pracy, w tym dziennej liczby godzin pracy oraz okresów odpoczynku, aby chronić koniowate pełniące funkcję zwierząt roboczych przed przepracowaniem i wyzyskiem ekonomicznym;

23.  wzywa Komisję do publicznego udostępniania danych z systemu TRACES znacznie szybciej niż obecnie;

24.   podkreśla, że obowiązujące prawodawstwo UE w zakresie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z nim działań ma na celu ochronę zwierząt przed urazami i cierpieniem oraz dopilnowanie, by zwierzęta były transportowane w odpowiednich warunkach i okresach, oraz jest zaniepokojony problemami w zakresie egzekwowania przez organy wielu państw członkowskich unijnego prawodawstwa w zakresie dobrostanu zwierząt podczas transportu;

25.  wzywa Komisję do zapewnienia odpowiedniego stosowania oraz skutecznego i jednolitego wdrożenia obowiązujących przepisów unijnych dotyczących transportu zwierząt i wiążącej prawnie sprawozdawczości we wszystkich państwach członkowskich;

26.  wzywa państwa członkowskie eksportujące koniowate, by szukały sposobów zachęcania do uboju koniowatych na ich terytorium, aby w miarę możliwości unikać transportu żywych zwierząt, i wzywa Komisję, aby stworzyła mechanizm skutecznego nadzoru nad przestrzeganiem przepisów ustawowych i wykonawczych w przyszłych i obecnych ramach prawnych;

27.  zwraca się do Komisji, by zaproponowała skrócenie maksymalnego czasu wszystkich przewozów koni rzeźnych zgodnie z ustaleniami Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz w oparciu o przewodniki dotyczące transportu koniowatych zredagowane przez podmioty branżowe, przy uwzględnieniu specyficznego charakteru sektora koniowatych;

28.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania wytycznych, do ułatwienia i nasilenia badań naukowych oraz stosowania już istniejących badań nad dobrostanem koniowatych w czasie uboju, aby opracować humanitarne metody uboju lepiej dostosowane do koniowatych, oraz do przekazania tych wytycznych właściwym organom państw członkowskich;

29.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zobowiązały się w pełni i należycie przeprowadzać na swoim terytorium inspekcje w rzeźniach i dokonywać regularnych kontroli rzeźni na ich terytorium, które są uprawnione do przyjmowania koniowatych, aby zagwarantować, że rzeźnie te są w stanie spełnić szczególne wymogi w zakresie dobrostanu koniowatych pod względem adekwatności obiektów i kwalifikacji pracowników;

30.  wzywa Komisję, by zaangażowała się w opracowanie zatwierdzonych wskaźników dobrostanu zwierząt, które powinny być używane do oceny dobrostanu koniowatych, stwierdzania występujących problemów i pomocy we wprowadzaniu ulepszeń, oraz by jednocześnie dopilnowała ich realizacji w praktyce i zapewniła, by sektor na tym skorzystał, oraz uważa, że należy włączyć zainteresowane strony stosujące podobne instrumenty w całej UE i ściśle współpracować z przedstawicielami branżowych organizacji w sektorze koniowatych podczas opracowywania wskaźników dobrostanu zwierząt;

31.  domaga się, by Komisja i państwa członkowskie zachęcały właścicieli koni do tworzenia stowarzyszeń;

32.  podkreśla znaczenie humanitarnego traktowania i dobrostanu koniowatych oraz zasady, że w żadnych okolicznościach nie można tolerować okrutnego czy niewłaściwego traktowania przez właściciela, trenera, opiekuna czy dowolną inną osobę;

33.  wzywa państwa członkowskie do stosowania surowszych przepisów w odniesieniu do maltretowania i porzucania zwierząt, w tym nadzwyczajnych środków na rzecz zwalczania porzucania, oraz do kompleksowego i należytego zbadania doniesień o niehumanitarnych praktykach wobec koniowatych i o naruszaniu ich dobrostanu;

34.  zwraca uwagę, że między poszczególnymi gatunkami koniowatych istnieją różnice, z których wynikają odmienne potrzeby dotyczące dobrostanu, np. związane z opieką u schyłku życia czy wymogami w zakresie uboju;

35.  wzywa Komisję do przeprowadzenia badania i udokumentowania tych różnic oraz do wydania wytycznych dla poszczególnych gatunków w celu zapewnienia trwałego dobrostanu;

36.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o wspieranie badań i rozwoju w zakresie systemów hodowli dostosowanych do poszczególnych gatunków w sektorze koniowatych z uwzględnieniem ich naturalnego zachowania jako zwierząt stadnych i płochliwych;

37  wzywa Komisję, by nadała priorytet projektowi pilotażowemu mającemu na celu zbadanie wykorzystania nowych i istniejących systemów finansowania, tak aby nagradzać dobre wyniki w obszarze dobrostanu koniowatych pełniących funkcję zwierząt roboczych, w tym w małych gospodarstwach i gospodarstwach niskotowarowych;

38.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia pełnego i odpowiedniego wdrożenia rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/262 (rozporządzenie w sprawie paszportu konia);

39.  zauważa, że ceny leków weterynaryjnych, koszt utylizacji tusz i koszt uśpienia, tam, gdzie jest dozwolone, mogą utrudniać położenie kresu życiu koniowatych, co prowadzi do przedłużania cierpienia;

40.  wzywa państwa członkowskie do zbadania doniesień o stosowaniu niehumanitarnych praktyk podczas usypiania i naruszaniu dobrostanu, takich jak niewłaściwe używanie leków, i do zgłaszania tych naruszeń Komisji;

41.  dostrzega wzrost produkcji oślego i końskiego mleka oraz wzywa Komisję do wydania wytycznych w sprawie produkcji tego mleka;

42.  apeluje do państw członkowskich, aby we współpracy z branżowymi, reprezentatywnymi i uznanymi organizacjami rolniczymi zobowiązały się do zwiększenia liczby kontroli w gospodarstwach prowadzących produkcję mleka oślego i końskiego;

43.   wyraża zaniepokojenie importem i stosowaniem weterynaryjnych produktów leczniczych zawierających gonadotropinę surowicy źrebnej klaczy (PMSG);

44.  wzywa Dyrekcję Generalną Komisji ds. Audytów i Analiz w Zakresie Zdrowia i Żywności do kontrolowania w ramach audytów zakładów posiadających licencję na produkcję PMSG pod kątem przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt podczas produkcji, do zbadania kwestii dobrostanu i traktowania klaczy wykorzystywanych do pobierania hormonów używanych w przemyśle farmaceutycznym, a także do sporządzenia sprawozdania na ten temat;

45.  podkreśla, że nie funkcjonuje jeszcze sprawiedliwy system fiskalny, dostosowany do różnych potrzeb poszczególnych państw członkowskich, który umożliwiałby profesjonalnym hodowcom koniowatych osiąganie dochodów niezbędnych do utrzymania działalności gospodarczej w europejskich gospodarstwach zajmujących się hodowlą koniowatych;

46.  zaznacza, że bardziej sprawiedliwy system fiskalny w odniesieniu do sektora koniowatych umożliwiłby równe warunki działania w sektorze, większą przejrzystość działalności w sektorze hodowli koniowatych, a tym samym walkę z oszustwami i szarą strefą gospodarki oraz osiąganie przez profesjonalnych hodowców koni dochodów niezbędnych do utrzymania działalności gospodarczej;

47.  uważa, że przy następnej zmianie dyrektywy w sprawie VAT konieczne jest wyjaśnienie przepisów dotyczących podatku VAT mających zastosowanie do sektora hodowli koniowatych, aby wspomóc rozwój sektora hodowli koniowatych promującego wzrost i tworzenie miejsc pracy;

48.  wzywa Komisję do podjęcia działań, aby zapewnić państwom członkowskim większą swobodę w ustalaniu obniżonych stawek VAT dla wszystkich rodzajów działalności w tej branży, i uważa, że takie doprecyzowanie powinno umożliwić utworzenie jednolitych, stabilnych i dostosowanych ram redukcji stawek VAT, pozostawiając państwom członkowskim wystarczającą elastyczność, jeśli chodzi o ich politykę podatkową;

49.  zwraca uwagę na różnice w wymogach zdrowotnych dotyczących koniny produkowanej w Europie i importowanej z krajów trzecich;

50.  przypomina o potrzebie ustanowienia skutecznej identyfikowalności koniny w skali europejskiej i podkreśla, że pożądane jest uzyskanie równoważnego poziomu wymagań zdrowotnych i w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz zgodności importowanej koniny z unijnymi wymogami dla europejskich konsumentów niezależnie od miejsca pochodzenia spożywanej koniny;

51.  wzywa Komisję do podjęcia działań w celu przywrócenia równowagi między poziomem wymogów w ramach UE a poziomem wymogów podczas kontroli na granicach, przy jednoczesnej ochronie zdrowia konsumentów;

52.  zwraca się zatem do Komisji o wprowadzenie obowiązku wskazywania kraju pochodzenia w przypadku wszystkich przetworzonych produktów z koniny;

53.  wzywa Komisję do zwiększenia liczby kontroli przeprowadzanych w rzeźniach poza Unią, które posiadają zezwolenie na eksport mięsa koniowatych do UE, oraz do warunkowego zawieszania importu mięsa koniowatych wyprodukowanego w państwach trzecich, które nie spełniają unijnych wymogów w zakresie identyfikowalności i bezpieczeństwa żywności;

54.  podkreśla konieczność zniesienia tabu dotyczącego kończenia życia koniowatych; uważa, że ułatwienie koniowi zakończenia życia nie wyklucza włączenia go do łańcucha żywnościowego;

55.  wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na opiekę nad koniowatymi u schyłku ich życia, łącznie z określeniem najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości stosowanych powszechnie leków weterynaryjnych, takich jak fenylobutazon, w celu zapewnienia bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego;

56.  wzywa państwa członkowskie do promowania powrotu do łańcucha żywnościowego przez „okres karencji”, określony na podstawie badań naukowych, umożliwiający wprowadzenie zwierzęcia z powrotem do łańcucha żywnościowego po ostatnim podaniu leku, przy jednoczesnym zagwarantowaniu ochrony zdrowia konsumenta;

57.  zauważa, że w przypadku koniowatych nieprzeznaczonych do uboju w celu produkcji żywności do spożycia przez człowieka (koniowate zarejestrowane jako „nieprzeznaczone do produkcji żywności”) w niektórych państwach członkowskich nie istnieje żaden rejestr podawanych leków, można jednak przypuszczać, że trafiają one do nielegalnego uboju, co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego; wzywa zatem Komisję, by usunęła tę lukę w przepisach;

58.  wzywa Komisję do rozważenia, wraz z Federacją Europejskich Stowarzyszeń Weterynarzy Koniowatych (Federation of European Equine Veterinary Associations (FEEVA)), możliwości ujednolicenia dostępu do leczenia i leków na całym terytorium europejskim;

59.  uważa, że takie ujednolicenie miałoby tę zaletę, iż pozwoliłoby uniknąć wszelkich zakłóceń konkurencji oraz ułatwiłoby szersze leczenie chorób u koniowatych i bardziej skuteczne łagodzenie ich cierpienia;

60.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania wymiany dobrych praktyk w celu ułatwienia racjonalnego stosowania leków u koniowatych;

61.  zauważa, że o ile leczenie i leki weterynaryjne są czasami niezbędne i właściwe, to jednak konieczne są dalsze wysiłki w walce z niskim poziomem inwestycji i brakiem leków, w tym szczepień, dostępnych w leczeniu koniowatych;

62.  zwraca ponadto uwagę na konieczność rozwijania badań naukowych i nowatorskiego podejścia farmaceutycznego w odniesieniu do podawania leków koniowatym, gdyż sektorowi temu dotkliwie brakuje leków dostosowanych do metabolizmu koniowatych;

63.  wzywa Komisję do finansowania dodatkowych badań nad możliwym wpływem różnych leków na życie koniowatych;

64.  stwierdza, że niektóre rasy koniowatych hodowane w państwach członkowskich są rasami lokalnymi będącymi elementem sposobu życia i kultury niektórych społeczności oraz że niektóre państwa członkowskie włączyły do swoich programów rozwoju obszarów wiejskich środki ochrony i rozpowszechniania tych ras;

65.  apeluje do Komisji, aby zobowiązała się do prowadzenia programów wsparcia finansowego na rzecz zachowania i ochrony rodzimych gatunków koniowatych żyjących dziko lub zagrożonych wyginięciem w UE;

66.  dostrzega wysoką wartość ekologiczną i naturalną populacji dzikich koniowatych, ponieważ wnoszą one wkład w oczyszczanie i użyźnianie obszarów, na których mieszkają, nie zapominając o turystycznych walorach stad dzikich koni, oraz apeluje o więcej badań nad problemami, z którymi zmagają się te stada;

67.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1)

Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

(2)

Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1.

(3)

Dz.U. L 303 z 18.11.2009, s. 1.

(4)

Dz.U. L 221 z 8.8.1998, s. 23.

(5)

Dz.U. L 59 z 3.3.2015, s. 1.

(6)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

(7)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(8)

Zob. http://ec.europa.eu/food/animals/docs/aw_eu-strategy_study_edu-info-activ.pdf, dostęp 6.9.2016.

(9)

Fédération Equestre Internationale (FEI), najczęściej zadawane pytania na temat koncepcji wysokich norm zdrowotnych i wydajnościowych koni przyjętej w maju 2014 r. na walnym posiedzeniu OIE.

(10)

Sprawozdanie roczne władz Międzynarodowej Federacji Wyścigów Konnych (International Federation of Horseracing).

(11)

Baza danych FEI, dostęp 22.9.2014.

(12)

Baza danych TRACES 2012.

(13)

Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt, Kodeks zdrowia zwierząt lądowych, 2016, rozdział 7.12.

(14)

„Santorini Donkey and Mule Taxis – an Independent Animal Welfare Report for the Donkey Sanctuary („Usługi przewozu osłami i mułami na Santorini – niezależne sprawozdanie na temat dobrostanu zwierząt dla Donkey Sanctuary”), 2013.


UZASADNIENIE

Wielkość sektora koniowatych w Unii Europejskiej

Koniowate zajmują wyjątkowe miejsce w historii i cywilizacji Europy. Są najbardziej wszechstronne, nie tylko dają mleko i mięso, lecz również są zwierzętami sportowymi, towarzyszącymi i roboczymi używanymi w transporcie, turystyce, leśnictwie, rolnictwie i terapii, zwierzętami wykorzystywanymi do badań, a także zwierzętami dzikimi i półdzikimi.

 

Wykres 1: Populacja koniowatych na mieszkańca

Według Fédération Equestre Internationale wartość sektora koniowatych wynosi ponad 100 mld EUR rocznie. Szacuje się, że 7 mln koniowatych w UE wykorzystuje co najmniej 2,6 mln hektarów gruntów(1), a sam sektor sportów jeździeckich zapewnia co najmniej 900 tys.(2) miejsc pracy w całej UE.

Nie ma wątpliwości, że sektor koniowatych może mieć ogromny wpływ na lokalne gospodarki, zwłaszcza na obszarach wiejskich. W sprawozdaniu dotyczącym francuskiego sektora koniowatych wykazano również wysoki poziom zatrudnienia kobiet w niepełnym wymiarze czasu pracy(3).

W niektórych państwach członkowskich koniowate odgrywają mniej wymierną rolę w lokalnej gospodarce, tj. rolę zwierząt roboczych w małych gospodarstwach i gospodarstwach niskotowarowych oraz w turystyce. Nie ma danych, które pozwoliłyby dokładnie oszacować liczbę zwierząt używanych w małych gospodarstwach i gospodarstwach niskotowarowych, niemniej w Rumunii odnotowano 600 do 800 tys. koniowatych, z czego 80 % jest wykorzystywanych do pracy, np. do przewozu towarów i ludzi, w rolnictwie i leśnictwie(4).

Rynek sportów jeździeckich i rekreacji w Europie jest największy na świecie. W 28 państwach członkowskich uzyskuje się 21 % światowej liczby koni czystej krwi. W 2013 r. w Unii odbyło się 93 % z łącznej światowej liczby wyścigów konnych z przeszkodami, 21 000 wyścigów płaskich i ponad 43 000 wyścigów kłusaków. Ponadto w UE odbyła się większość wydarzeń FEI w 2014 r. (takich jak skoki, ujeżdżanie, WKKW, paraujeżdżanie).

Sektor koniowatych zapewnia również możliwości przedsiębiorcom w całej Europie, a zwłaszcza tym na obszarach wiejskich. Na przykład ośle gospodarstwa mleczarskie występują tradycyjnie w niektórych częściach Włoch, a także w Belgii, Holandii, Francji, Rumunii i na Cyprze. Uważa się, że mleko ośle ma na różne sposoby dobroczynny wpływ na spożywające je osoby i stanowi najlepszy zamiennik mleka ludzkiego(5) dla niemowląt i chorych dzieci. Chociaż ceny mleka oślego wahają się, zazwyczaj cena detaliczna wynosi od 8 do 15 EUR za litr.

Koniowate są również szeroko wykorzystywane w terapii i rehabilitacji, a działalność ta zapewnia dalsze możliwości ekonomiczne i korzyści społeczne. W Zjednoczonym Królestwie hipoterapię oferują organizacje Riding for the Disabled Association i The Donkey Sanctuary, aby wspomagać ludzi z różnymi dolegliwościami, w tym z zaburzeniami autystycznymi, porażeniem mózgowym, udarem mózgu i trudnościami w uczeniu się języka(6). W 21 państwach członkowskich w Europie działa co najmniej jedna organizacja lub osoba będąca członkiem Międzynarodowej Federacji ds. Koni w Edukacji i Terapii AISBL (HETI)(7).

Koniowate w UE są również źródłem mięsa i, w mniejszym zakresie, skóry. Trudno oszacować liczbę zwierząt poddawanych ubojowi, ponieważ sytuacja zmienia się z roku na rok. W wielu państwach członkowskich odnotowano wzrost uboju w latach 2011–2012, po czym liczba ta spadła w 2013 r.

Obawy związane z dobrostanem i ich przyczyny mają niekorzystny wpływ na sektor koniowatych

Z badań przeprowadzonych przez World Horse Welfare i Eurogroup for Animals na potrzeby sprawozdania „Removing the Blinkers: The Health and Welfare of European Equidae in 2015” („Pozbyć się klapek na oczach: zdrowie i dobrostan europejskich koniowatych w 2015 r.”) wynika, że pomimo znacznej wielkości sektora problemy z dobrostanem dotyczące 7 mln europejskich koniowatych są zaskakująco podobne.

Szczególnie niepokojące jest traktowanie koniowatych pełniących funkcję zwierząt roboczych w niektórych państwach członkowskich, zwłaszcza tam, gdzie występuje liczna populacja koniowatych i gdzie wykorzystuje się je w małych gospodarstwach i w gospodarstwach niskotowarowych. Ponieważ wiele z tych koniowatych może żyć na terenach z łatwo dostępną paszą, takich jak łąki i pastwiska, może się wydawać, że nie potrzebują specjalnej uwagi. Niemniej problemy z dobrostanem spowodowane przez niedoświadczonych kowali amatorów lub nieodpowiednią uprząż nie tylko wywołują cierpienie u pojedynczych koniowatych, lecz również uniemożliwiają zwierzętom efektywną pracę i ograniczają ich żywotność, wpływając tym samym negatywnie na gospodarstwa lub działalność gospodarczą.

Wiele tych samych problemów dotyczy koniowatych wykorzystywanych w sektorze turystyki. W niektórych przypadkach negatywny wpływ na dobrostan koniowatych ma ich praca, co przekłada się na skuteczne funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Chociaż zwierzęta często pracują w widocznych miejscach, nadal mogą być przedmiotem problemów z dobrostanem, jeśli turyści nie są w stanie stwierdzić takich potencjalnych problemów.

 

Wykres 2. Dominujące problemy z dobrostanem zgłoszone przez organizacje pozarządowe w sprawozdaniu „Removing the Blinkers: The Health & Welfare of Equidae in 2015 („Pozbyć się klapek na oczach: zdrowie i dobrostan europejskich koniowatych w 2015 r.”)

W sektorze sportów jeździeckich hodowcy europejscy często stanowią światową czołówkę. Europejskie księgi stadne przewodzą w klasyfikacjach Światowej Federacji Hodowców Koni Sportowych (WBFSH) w kategorii WKKW, skoków i ujeżdżania. Jednakże nieograniczony rozród koniowatych może wywoływać poważne problemy z dobrostanem. Koniowate mogą szybko stać się ofiarami zawirowań gospodarczych. Wysoki popyt na koniowate w czasach dobrobytu gospodarczego może prowadzić do niekontrolowanego rozrodu zwierząt gorszej jakości. W czasach pogorszenia koniunktury gospodarczej takie zwierzęta znacznie tracą na wartości, a nawet mogą stać się całkowicie bezwartościowe w sensie finansowym. Dlatego też wiele państw członkowskich, zwłaszcza w zachodniej części Unii, odnotowało dramatyczny wzrost przypadków porzucenia koniowatych w ostatnich latach(8).

Koszty utrzymania koniowatych znacznie wahają się w zależności od państwa członkowskiego i regionu, celu i metody utrzymywania zwierzęcia. Niemniej ze względu na niewielkie możliwości znalezienia nowego miejsca utrzymania oraz w obliczu kurczenia się rynku sprzedaży koniowatych niektórzy właściciele podejmują decyzję o uboju lub uśpieniu zwierząt, jeśli takie rozwiązanie jest dla nich dostępne finansowo i możliwe pod względem prawnym. Niestety osoby, które są odpowiedzialne za opiekę nad koniowatymi, nie zawsze są świadome kosztów i czasu, jakich wymaga opieka nad tymi zwierzętami, zwłaszcza w okresie nadwyżki podaży, kiedy ceny zakupu są tak niskie, że wynoszą nawet 5 EUR za zwierzę(9).

Ze względu na ich wszechstronność koniowate są najczęściej przewożonymi zwierzętami w UE w stosunku do łącznej wielkości ich populacji(10). Chociaż przewozy są rejestrowane przez zintegrowany skomputeryzowany system weterynaryjny (TRACES), dane są obecnie udostępniane w odstępach rocznych, z dwuletnim opóźnieniem. Opóźnienie to stanowi przeszkodę dla właściwych organów i innych organizacji w badaniu wpływu czynników zewnętrznych na przewóz koniowatych i wpływu tego przewozu na inne obszary. Na przykład przewóz koniowatych do rzeźni może być związany ze wzrostem występowania chorób podlegających zgłoszeniu(11) w populacji koni nieprzeznaczonych do uboju, co może z kolei wskazywać na niskie standardy bezpieczeństwa biologicznego.

Koniowate przeznaczone do uboju są również często przewożone między państwami członkowskimi, ale także wywożone do państw trzecich (zwłaszcza do Rosji), w warunkach, które w wielu przypadkach naruszają ich dobrostan(12). Są one szczególnie narażone, ponieważ nie istnieją zachęty dla przewoźników do zapewniania dobrostanu zwierząt w czasie przejazdu.

Jeżeli koniowate są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby gospodarstwa, zdrowie zwierząt i ich dobrostan powinny stanowić bezwzględny priorytet. Należy chronić konsumentów, którzy powinni wiedzieć, że produkty uzyskane z koniowatych, takie jak mleko ośle, są bezpieczne. Tymczasem dobrostan w gospodarstwach produkujących mleko ośle jest bardzo zróżnicowany(13). W niektórych gospodarstwach mleko wciąż jest pozyskiwane ręcznie, natomiast w innych używa się dojarek. Ponadto poziomy nadzoru nie są porównywalne z tymi, które obowiązują w gospodarstwach produkujących mleko krowie, chociaż może to wynikać z faktu, że w mleku oślim znajduje się mniej czynników wywołujących choroby u ludzi(14). Co więcej, normy prawne mające zastosowanie w UE do mleka pochodzącego od koniowatych są niejasne, a kontrole i inspekcje niespójne.

Zalecenia w zakresie odblokowania gospodarczego potencjału sektora koniowatych oraz postępów w obszarze zdrowia i dobrostanu koniowatych

Chociaż nie ma jasnych danych na temat całkowitej wielkości i skali sektora koniowatych, jest oczywiste, że jego wpływ gospodarczy jest nieproporcjonalnie duży w stosunku do stosunkowo niewielkiej liczby tych zwierząt. Jest jednak oczywiste, że wytyczne i wymiana dobrych praktyk mogłyby być siłą napędową oddolnych zmian i w dużej mierze rozwiązać problemy, które wynikają ze zwykłej niewiedzy.

Na przykład szereg organizacji podjęło działania w celu opracowania wytycznych dotyczących dobrych praktyk w zakresie przewozu koniowatych. W 2014 r. opublikowano praktyczne wytyczne dotyczące pojenia koniowatych w transporcie drogowym, a ostatnio opracowano nowe wytyczne dotyczące zdatności koniowatych do przewozu. Komisja powinna aktywnie wspierać opracowywanie takich wytycznych dotyczących dobrych praktyk, nie tylko aby zapewniać pomoc w zakresie poziomów zgodności z przepisami i skuteczne egzekwowanie, lecz przede wszystkim by zagwarantować odpowiednią opiekę nad tymi zwierzętami w czasie przewozu na krótkie i długie odległości.

Również wiele organizacji pozarządowych przygotowało wytyczne dotyczące zaspokajania podstawowych potrzeb koni od narodzin aż do śmierci. Tytułem przykładu cztery lata temu organizacja World Horse Welfare przygotowała wytyczne zatytułowane „Pięć sposobów na szczęśliwego i zdrowego konia”. Takie wytyczne, dostosowane do zaspokajania potrzeb wszystkich koniowatych, dostępne w różnych formatach i promowane przez Komisję, mogłyby znacznie poprawić wiedzę właścicieli koniowatych i osób, które się nimi zajmują, a tym samym umożliwiłyby ochronę nie tylko zdrowia i dobrostanu poszczególnych zwierząt, lecz również ich wartości ekonomicznej i wyników w perspektywie długoterminowej.

Poprzedni skład Komisji rozpoczął opracowywanie karty zrównoważonej i odpowiedzialnej turystyki, która miała zawierać informacje wspomagające turystów w dokonywaniu wyborów wspierających dobrostan zwierząt podczas podejmowania decyzji o tym, czy korzystać z usług koniowatych pełniących funkcję zwierząt roboczych. Sprawozdawczyni wzywa Komisję do ponownego zajęcia się ideą karty, tak aby umożliwić konsumentom podejmowanie wyborów, które nie tylko będą korzystne dla przedsiębiorstw sprawujących właściwą opiekę nad posiadanymi koniowatymi, lecz również informować konsumentów i zapewniać im czyste sumienie w tym procesie.

Uwzględnianie wymogów koniowatych jest zdecydowanie odmienne niż w przypadku wielu innych gatunków, a dotyczy to w szczególności uboju. Komisja powinna zbadać możliwość rozpowszechnienia wytycznych w rzeźniach, które są uprawnione do przyjmowania koniowatych. Natomiast Biuro ds. Żywności i Weterynarii oraz właściwe organy powinny zwiększyć częstotliwość kontroli tych obiektów.

Pomiar zgodności z odpowiednimi standardami również pomaga w wyznaczaniu kierunków zmian. Komisja powinna zatem podjąć zobowiązanie do utworzenia nowych ośrodków referencyjnych ds. dobrostanu zwierząt oraz opracowania zatwierdzonych wskaźników dobrostanu zwierząt dla koniowatych. Wskaźniki te powinny być w miarę możliwości wykorzystywane do zachęcania i premiowania rolników, a Komisja powinna zobowiązać się do zbadania takich możliwości w ramach nowego projektu pilotażowego.

Ponadto państwa członkowskie powinny zobowiązać się do zwiększenia liczby inspekcji w oślich gospodarstwach mleczarskich, zwłaszcza w miejsce branżowego stowarzyszenia hodowców osłów, ponieważ w wielu przypadkach brakuje norm kontroli jakości. Komisja mogłaby również odgrywać rolę w rozpowszechnianiu przygotowanych przez ośrodki eksperckie i organizacje pozarządowe wytycznych na temat prowadzenia oślich gospodarstw mleczarskich.

Odpowiedzialnej własności i opieki należy zawsze oczekiwać jako minimum, a wiele dzisiejszych problemów ze zdrowiem i dobrostanem wśród europejskich koniowatych pokazuje, że zbyt często odsuwano ten aspekt na dalszy plan. Inicjatywy proponowane w niniejszym sprawozdaniu mogłyby jednak zwiększyć świadomość, poziom wiedzy i zachęt, a także odblokować pełen potencjał gospodarczy sektora koniowatych w UE, a przy tym lepiej chronić dobrostan tych wyjątkowych zwierząt, które jako społeczeństwo tak bardzo cenimy.

(1)

Zob. http://faostat3.fao.org/browse/Q/QA/E, dostęp 11.2.2015.

(2)

Prezentacja Alego Küçüka (sekretarz generalny Europejskiej Federacji Jeździeckiej) dla walnego zgromadzenia Europejskiej Federacji Jeździeckiej (EEF), 21.10.2014.

(3)

„Advances in Animal Biosciences”, październik 2013 r. The French Horse Industry: Scenarios 2030” („Sektor koni we Francji: scenariusze na rok 2030”), Cambridge University Press, 2013, s. 55.

(4)

Popescu, S. Duigan, E-A. 2012. „The relationship between behavioural and other welfare indicators of working horses” („Związek między wskaźnikami behawioralnymi i innymi wskaźnikami dobrostanu u koni roboczych”), Journal of Equine Veterinary Science 33, 1-12.

(5)

http://www.foodsmatter.com/allergy_intollerance/goat_sheep_milks/research/mares_milk.html dostęp 20.8.2014

(6)

http://www.rda.org.uk/assets/understanding-hippotherapy7.pdf dostęp 2.9.2014

(7)

http://www.frdi.net/membership_list.html dostęp 2.9.2014

(8)

RSCPA, World Horse Welfare, Redwings, the British Horse Society, Blue Cross & Horse World: Left on the verge: in the grip of an equine crisis in England and Wales” („Pozostawione same sobie. W obliczu kryzysu sektora koniowatych w Anglii i Walii”), 2013.

(9)

DSPCA: „Ireland’s Horse Crisis” („Kryzys sektora koni w Irlandii”), http://www.dspca.ie/equinecrisis

(10)

Dane TRACES

(11)

Donkey Sanctuary i University College w Dublinie, „Donkey Welfare in Ireland in 2015” („Dobrostan osłów w Irlandii w 2015 r.”) (rozdz. 5, s. 55–71).

(12)

World Horse Welfare, 2008, Dossier of Evidence: Recommendations for amendments to EU Council Regulation (EC) No 1/2005” („Dokumentacja dowodowa. Zalecenia do poprawek do rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005”) oraz World Horse Welfare, „Dossier of Evidence, Second Edition, Part 1: Journey Times” („Dokumentacja dowodowa. Wydanie drugie, część 1. Czasy przewozu”).

(13)

The Donkey Sanctuary, informacje przekazane prywatnie.

(14)

Keith Meldrum CB BVM&S MRCVS DVSM Hon. FRSPH, informacje przekazane prywatnie.


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

25.1.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

43

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Richard Ashworth, Daniel Buda, Matt Carthy, Viorica Dăncilă, Michel Dantin, Jean-Paul Denanot, Albert Deß, Diane Dodds, Jørn Dohrmann, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Luke Ming Flanagan, Martin Häusling, Anja Hazekamp, Esther Herranz García, Jan Huitema, Peter Jahr, Ivan Jakovčić, Jarosław Kalinowski, Elisabeth Köstinger, Zbigniew Kuźmiuk, Philippe Loiseau, Giulia Moi, Ulrike Müller, James Nicholson, Maria Noichl, Laurenţiu Rebega, Jens Rohde, Bronis Ropė, Czesław Adam Siekierski, Tibor Szanyi, Marc Tarabella, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Franc Bogovič, Stefan Eck, Julie Girling, Karin Kadenbach, Norbert Lins, Florent Marcellesi, John Procter, Vladimir Urutchev

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Pilar Ayuso, Damiano Zoffoli

Informacja prawna