Διαδικασία : 2015/2343(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0042/2017

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0042/2017

Συζήτηση :

PV 15/03/2017 - 16
CRE 15/03/2017 - 16

Ψηφοφορία :

PV 16/03/2017 - 6.7
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2017)0092

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 803kWORD 76k
17.2.2017
PE 594.055v02-00 A8-0042/2017

σχετικά με τις συνταγματικές, νομικές και θεσμικές επιπτώσεις μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας: δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας

(2015/2343(INI))

Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων

Εισηγητές: Michael Gahler, Esteban González Pons

(Κοινές συνεδριάσεις επιτροπών – Άρθρο 55 του Κανονισμού)

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Προϋπολογισμών
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τις συνταγματικές, νομικές και θεσμικές επιπτώσεις μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας: δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας

(2015/2343(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τη Συνθήκη της Λισαβόνας,

–  έχοντας υπόψη τον Τίτλο V της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 36 της ΣΕΕ όσον αφορά τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή εξωτερική πολιτική και την κοινή πολιτική ασφαλείας και άμυνας,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 42 παράγραφοι 2, 3, 6 και 7, το άρθρο 45 και το άρθρο 46 της ΣΕΕ σχετικά με την προοδευτική διαμόρφωση κοινής αμυντικής πολιτικής,

–  έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο (αριθ. 1) των Συνθηκών σχετικά με τον ρόλο των Εθνικών Κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

–  έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο (αριθ. 2) των Συνθηκών σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας,

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2013, της 26ης Ιουνίου 2015 και της 15ης Δεκεμβρίου 2016,

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με την κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας της 25ης Νοεμβρίου 2013, της 18ης Νοεμβρίου 2014, της 18ης Μαΐου 2015, της 27ης Ιουνίου 2016 και της 14ης Νοεμβρίου 2016,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Απριλίου 2016 σχετικά με την ΕΕ σε ένα μεταλλασσόμενο παγκόσμιο περιβάλλον – ένας πιο συνδεδεμένος, αμφιλεγόμενος και σύνθετος κόσμος(1),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 22ας Νοεμβρίου 2012 σχετικά με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας και τη ρήτρα αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: πολιτική και επιχειρησιακή διάσταση(2),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 22ας Νοεμβρίου 2016 σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση Άμυνας(3),

  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 21ης Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας (άρθρο 42 παράγραφος 7 ΣΕΕ)(4),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 23ης Νοεμβρίου 2016 σχετικά με την εφαρμογή της κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας(5),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου («Δημοσιονομικός Κανονισμός»),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/1835 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2015, για τον καθορισμό του καταστατικού, της έδρας και των κανόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας(6),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Ιανουαρίου 2001 για τη σύσταση της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφαλείας(7),

–  έχοντας υπόψη τα τελικά συμπεράσματα των διακοινοβουλευτικών διασκέψεων σχετικά με την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ) της Χάγης στις 8 Απριλίου 2016, του Λουξεμβούργου στις 6 Σεπτεμβρίου 2015, της Ρίγας στις 6 Μαρτίου 2015, της Ρώμης στις 7 Νοεμβρίου 2014, της Αθήνας στις 4 Απριλίου 2014, του Βίλνιους στις 6 Σεπτεμβρίου 2013, του Δουβλίνου στις 25 Μαρτίου 2013 και της Πάφου στις 10 Σεπτεμβρίου 2012,

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο με τίτλο «Shared Vision, Common Action: A Stronger Europe – A Global Strategy for the European Union’s Foreign and Security Policy» (Κοινό όραμα, κοινή δράση: Μια ισχυρότερη Ευρώπη – Μια παγκόσμια στρατηγική για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) που παρουσίασε η Αντιπρόεδρος της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΑΕ/ΥΕ) στις 28 Ιουνίου 2016,

–  έχοντας υπόψη το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο που υπεγράφη στην Ουάσινγκτον στις 4 Απριλίου 1949,

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο με τίτλο «Implementation Plan on Security and Defence» (Σχέδιο εφαρμογής για την ασφάλεια και την άμυνα) που παρουσίασε η ΑΕ/ΥΕ στις 14 Νοεμβρίου 2016,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση προόδου της ΑΕ/ΥΕ και του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, της 7ης Ιουλίου 2014, σχετικά με την εφαρμογή των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2013,

–  έχοντας υπόψη την κοινή δήλωση των προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Επιτροπής και του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, της 8ης Ιουλίου 2016,

–  έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του Ηνωμένου Βασιλείου, της 23ης Ιουνίου 2016,

–  έχοντας υπόψη τα αποτελέσματα της έρευνας του Ειδικού Ευρωβαρόμετρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διεξήχθη σε 28 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από την 9η έως τη 18η Απριλίου 2016,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών, της 31ής Νοεμβρίου 2016, σχετικά με το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης στον τομέα της άμυνας (COM(2016)0950),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές διαβουλεύσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων σύμφωνα με το άρθρο 55 του Κανονισμού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, καθώς και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Προϋπολογισμών (A8-0042/2017),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποφασισμένη να χαράξει κοινή αμυντική πολιτική που θα οδηγήσει σε κοινή άμυνα, η οποία ενισχύει την ενότητά της, τη στρατηγική της αυτονομία και την ολοκλήρωσή της, με στόχο την προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας στην ευρωπαϊκή γειτονία και στον κόσμο· λαμβάνοντας υπόψη ότι μια κοινή άμυνα απαιτεί την ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και την έγκριση αυτής της απόφασης από τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις συνταγματικές τους απαιτήσεις·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαμόρφωση νέων γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών πλαισίων, με την κυριαρχία της ασιατικής έναντι της ευρωατλαντικής περιοχής, και η εμφάνιση νέων παραγόντων, καθώς και η ανάδυση νέων πραγματικών απειλών και πεδίων δράσης, δείχνουν ότι τα κράτη δεν μπορούν από μόνα τους να αντιμετωπίσουν τους νέους κινδύνους και ότι απαιτείται κοινή αντίδραση·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το κόστος της μη Ευρώπης στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας εκτιμάται σε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια EUR ετησίως, και λαμβάνοντας υπόψη ότι το επίπεδο αποδοτικότητας της ΕΕ ισοδυναμεί με το 10-15% του αντίστοιχου επιπέδου των Ηνωμένων Πολιτειών·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα παγκοσμίως επιδεινούμενο περιβάλλον έχει αναδείξει τη σημασία που έχει η βελτίωση της συνεργασίας και της ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και την ανάγκη να αυξηθούν σημαντικά οι στρατιωτικές δαπάνες της ΕΕ από πηγή ιδίων πόρων για τον σκοπό αυτό·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο στόχος μιας στρατιωτικής και αμυντικής ολοκλήρωσης προβλέπεται ήδη από την εποχή των ιδρυτών της ΕΕ, κύριος στόχος των οποίων ήταν η δημιουργία ενός μηχανισμού νόμιμης συλλογικής άμυνας και η διατήρηση της ειρήνης στην ευρωπαϊκή ήπειρο·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει σαφώς, στα άρθρα της 21, παράγραφοι 1 και 2, και 42, τις αρχές και τους στόχους στον τομέα της ΚΕΠΠΑ και της ΚΠΑΑ, καθώς και τους μηχανισμούς και το πλαίσιο για την επίτευξή τους· λαμβάνοντας υπόψη την πολύ περιορισμένη πρόοδο που έχει επιτευχθεί όσον αφορά την εκπλήρωση των στόχων αυτών, παρά τις πολλές εκκλήσεις και προτάσεις για την υλοποίηση τους από το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανάπτυξη της ΚΠΑΑ απαιτεί πρωτίστως πολιτική βούληση εκ μέρους των κρατών μελών, με βάση κοινές αξίες και αρχές, καθώς και κοινά συμφέροντα και προτεραιότητες, καθώς και τη δημιουργία δομών θεσμικής συνεργασίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΚΠΑΑ θα πρέπει να συνιστά μια αποτελεσματική, διαρθρωμένη κοινή πολιτική που δημιουργεί προστιθεμένη αξία, και όχι απλώς ένα άθροισμα των εθνικών πολιτικών των κρατών μελών ή τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή τους·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ενεργοποίηση από τη Γαλλία, τον Νοέμβριο του 2015, του άρθρου 42 παράγραφος 7 της ΣΕΕ κατέδειξε τις δυνατότητες όλων των διατάξεων της Συνθήκης σχετικά με την ασφάλεια και την άμυνα·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 2 της ΣΕΕ και το άρθρο 2 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ, η ΕΕ έχει την αρμοδιότητα για τη χάραξη και εφαρμογή μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας που θα περιλαμβάνει την προοδευτική διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ένωση θα πρέπει να αξιοποιήσει αυτήν την αρμοδιότητα προκειμένου να βελτιώσει τον συντονισμό και την αποτελεσματικότητα, και να συμπληρώνει τις δράσεις των κρατών μελών, χωρίς ωστόσο να θίγει ή να παραγκωνίζει την αρμοδιότητά τους στον τομέα της άμυνας·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι υφίστανται εδώ και χρόνια ευρωπαϊκές πολυεθνικές δομές που αποτελούν παραδείγματα ορθής πρακτικής και συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, όπως το Ευρωπαϊκό Στρατιωτικό Σώμα (Eurocorps)· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συγκεκριμένες δομές θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο εκκίνησης στην πορεία προς μια κοινή αμυντική πολιτική της Ένωσης·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες της ΕΕ προσδοκούν μεγαλύτερη δράση της ΕΕ στην άμυνα και την ασφάλεια· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο 85.1 του Ιουνίου 2016, τα δύο τρίτα των πολιτών της ΕΕ που ρωτήθηκαν θα ήθελαν να δουν μεγαλύτερη ανάμειξη της ΕΕ μέσω της δέσμευσης των κρατών μελών στα θέματα πολιτικής ασφάλειας και άμυνας·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι αναγκαίο να καλλιεργηθεί μια κουλτούρα άμυνας που θα βοηθήσει τους πολίτες της ΕΕ να αντιλαμβάνονται με σαφήνεια τον ρόλο της άμυνας στην κοινωνία μας και τη συμβολή της στη σταθερότητα, τη διατήρηση της ειρήνης και την ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για να βελτιωθεί η λειτουργικότητα και η αποτελεσματικότητα της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας, η οποία θα επιφέρει πραγματική βελτίωση της ασφάλειας της Ευρώπης·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να συγκροτήσει αμελλητί την Ευρωπαϊκή Ένωση Άμυνας που προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και την κοινή άμυνα της Ένωσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκδώσουν την απόφαση για την κοινή άμυνα, σύμφωνα με τις αντίστοιχες συνταγματικές τους απαιτήσεις·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αμυντική πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να βελτιώσει την ικανότητα της Ευρώπης για ενίσχυση της ασφάλειας τόσο εντός όσο και εκτός της ΕΕ, και θα πρέπει να εδραιώσει την εταιρική σχέση με το ΝΑΤΟ και να ενδυναμώσει τις διατλαντικές σχέσεις, συμβάλλοντας παράλληλα στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ενεργά την Ευρωπαϊκή Ένωση Άμυνας και θα συνεχίσει να υποβάλει κατάλληλες προτάσεις για τον σκοπό αυτό· λαμβάνοντας υπόψη ότι η διακοινοβουλευτική διάσκεψη σχετικά με την ΚΕΠΠΑ και την ΚΠΑΑ θα πρέπει να αποτελέσει το πεδίο για την εφαρμογή αποτελεσματικής και τακτικής διακοινοβουλευτικής συνεργασίας για την ΚΠΑΑ και την προοδευτική διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΥΕ/ΑΕ ζητά τακτικά τη γνώμη του Κοινοβουλίου σχετικά με την προοδευτική διαμόρφωση κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης, μεριμνά ώστε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι απόψεις του Κοινοβουλίου σε αυτήν τη διαδικασία, και ενημερώνει το Κοινοβούλιο σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί προς την επίτευξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Άμυνας·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΥΕ/ΑΕ, στις δηλώσεις της στην άτυπη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε στο Gymnich στις 2 Σεπτεμβρίου 2016, αναφέρθηκε στο «παράθυρο ευκαιρίας» για ουσιαστική πρόοδο μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της άμυνας·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή εξασφαλίζει την εφαρμογή των Συνθηκών, καθώς και των μέτρων που θεσπίζονται από τα θεσμικά όργανα σύμφωνα με αυτές, μεταξύ άλλων και στον τομέα της ΚΠΑΑ·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο μελλοντικός ετήσιος και πολυετής προγραμματισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει την πολιτική άμυνας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή θα πρέπει να ξεκινήσει τις εργασίες για την κατάρτιση κατάλληλων διοργανικών συμφωνιών, καθώς και μιας λευκής βίβλου της ΕΕ σχετικά με την άμυνα, που θα υλοποιηθούν για πρώτη φορά στο πλαίσιο του επόμενου πολυετούς δημοσιονομικού και πολιτικού πλαισίου της ΕΕ·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κοινοβούλιο εκπροσωπεί τους ευρωπαίους πολίτες και ασκεί νομοθετικά και δημοσιονομικά καθήκοντα, καθώς και καθήκοντα πολιτικού ελέγχου και διαβούλευσης, με αποτέλεσμα να του αποδίδεται κεντρικός ρόλος στη διαμόρφωση της Αμυντικής Ένωσης·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ενεργός ρόλος του Κοινοβουλίου, καθώς και η πολιτική του στήριξη και ο δημοκρατικός του έλεγχος στη διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης και τη θέσπιση κοινής άμυνας, θα επιβεβαιώσει και θα ενισχύσει τα αντιπροσωπευτικά και δημοκρατικά θεμέλια της Ένωσης·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια στρατηγική της ΕΕ θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως ένα πολύ σαφές και πολύτιμο στρατηγικό πλαίσιο για τη μελλοντική ανάπτυξη της ΚΠΑΑ·

ΚΔ.  λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς των στρατιωτικών ασκήσεων στο εξωτερικό, όσον αφορά τόσο τα πρωτόκολλα δράσης όσο και την απαιτούμενη υλικοτεχνική στρατιωτική στήριξη·

ΚΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικές αποστολές στο εξωτερικό, όπως στην περίπτωση των EUTM RCA (εκπαιδευτική αποστολή της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία) και EUTM Mali (εκπαιδευτική αποστολή της ΕΕ στο Μάλι), χωρίς την παροχή από τις τοπικές κυβερνήσεις του αναγκαίου οπλισμού και εξοπλισμού στις στρατιωτικές μονάδες· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι, χωρίς εκπαίδευση με τη χρήση οπλισμού και εξοπλισμού, είναι αδύνατον να συσταθούν μονάδες που θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του πολέμου να διεξάγουν επιχειρήσεις·

ΚΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, επί του παρόντος, απαγορεύεται στους ευρωπαίους στρατιώτες να λαμβάνουν μέρος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ως παρατηρητές, γεγονός που τους εμποδίζει από το να εντοπίζουν τα προβλήματα που ενδέχεται να αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευμένες μονάδες, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να επιλύσουν μεταγενέστερα οιαδήποτε επιχειρησιακά προβλήματα·

ΚΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εν λόγω μονάδες, τόσο στο Μάλι όσο και στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, συγκροτούνται για τη διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων, και λαμβάνοντας υπόψη ότι, ύστερα από τρία έτη χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό και την κατάλληλη εκπαίδευση, όπως στην περίπτωση της EUTM Mali, η αποδοτικότητά τους είναι εντελώς ανεπαρκής·

ΚΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, χωρίς τον αναγκαίο οπλικό εξοπλισμό, διενεργούνται αποστολές εκπαίδευσης στο εξωτερικό μόνον όταν η κυβέρνηση της συγκεκριμένης χώρας παρέχει εξοπλισμό και οπλισμό στις μονάδες, οι οποίες μπορούν να εξακολουθήσουν να τον χρησιμοποιούν μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής τους·

Συνταγματικό και νομικό πλαίσιο

1.  υπενθυμίζει ότι η ΚΠΑΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), περιλαμβάνει τη σταδιακή διαμόρφωση κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης που θα οδηγήσει σε μελλοντική κοινή άμυνα, όταν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο λάβει σχετική ομόφωνη απόφαση και όταν τα κράτη μέλη εγκρίνουν την απόφαση αυτή σύμφωνα με τις αντίστοιχες συνταγματικές τους απαιτήσεις· καλεί τα κράτη μέλη να δεσμευθούν ότι θα εφαρμόζουν κατά προτεραιότητα τις διατάξεις της Συνθήκης για την ΚΠΑΑ, και να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την εξασφάλιση απτής προόδου στην επίτευξη των στόχων που ορίζονται στις διατάξεις αυτές·

2.  επισημαίνει ότι οι μεταρρυθμίσεις και οι καινοτομίες που εισάγει η Συνθήκη της Λισαβόνας στην ΚΠΑΑ αποτελούν επαρκές και συνεκτικό πλαίσιο και θα πρέπει να χαράξουν την πορεία προς την επίτευξη μιας πραγματικά κοινής πολιτικής, η οποία θα βασίζεται σε κοινούς πόρους και δυνατότητες, καθώς και στον συντονισμένο σχεδιασμό σε επίπεδο Ένωσης· τονίζει ότι η πρόοδος της ΚΠΑΑ εντός του ισχύοντος θεσμικού και νομικού πλαισίου εξαρτάται περισσότερο από την πολιτική βούληση των κρατών μελών και λιγότερο από νομικά ζητήματα· υπογραμμίζει ότι το άρθρο 43 της ΣΕΕ καλύπτει ολόκληρο το φάσμα των καθηκόντων διαχείρισης κρίσεων, και φιλοδοξία της ΕΕ αποτελεί η ταχεία και αποφασιστική εκτέλεσή τους·

3.  καλεί, ως εκ τούτου, την ΑΕ/ΥΕ, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν, όπως προβλέπεται στη ΣΕΕ, τη συνοχή μεταξύ των διαφόρων τομέων εξωτερικής δράσης, να επιληφθούν αυτών των τομέων μέσω μιας συνολικής και ολοκληρωμένης προσέγγισης και να κάνουν πλήρη χρήση των δυνατοτήτων που προβλέπονται στη Συνθήκη, ιδίως των μηχανισμών που περιέχονται στα άρθρα 42, παράγραφος 6, και 46 της ΣΕΕ, στο Πρωτόκολλο (αριθ. 10) σχετικά με τη μόνιμη διαρθρωμένη συνεργασία που θεσπίζεται στο άρθρο 42 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και, στη διάρκεια μιας επιχειρησιακής φάσης, στο άρθρο 44 της ΣΕΕ σχετικά με την εκτέλεση αποστολής ΚΠΑΑ από ομάδα κρατών μελών, για να επιτευχθεί πιο γρήγορη, πιο αποτελεσματική και πιο ευέλικτη ανάπτυξη των αποστολών και επιχειρήσεων· υπογραμμίζει ότι οι κανόνες συνεργασίας εντός της μόνιμης διαρθρωμένης συνεργασίας (PESCO) θα πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια·

4.  σημειώνει ότι, στις περιπτώσεις που η ΣΕΕ προβλέπει ότι το Συμβούλιο λαμβάνει αποφάσεις με ειδική πλειοψηφία στο πλαίσιο της ΚΠΑΑ, ιδίως δε αποφάσεις δυνάμει του άρθρου 45 παράγραφος 2 και του άρθρου 46 παράγραφος 2 της ΣΕΕ, όλες οι δαπάνες που προκύπτουν από την εφαρμογή των αποφάσεων αυτών θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από νέους πρόσθετους πόρους του προϋπολογισμού της ΕΕ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό αυτόν· θεωρεί ότι, για τον σκοπό αυτό, υπάρχει ανάγκη για πρόσθετη χρηματοδότηση ή συγχρηματοδότηση από τα κράτη μέλη·

5.  θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας (ΕΟΑ) και η PESCO θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως sui generis θεσμικά όργανα της Ένωσης, όπως συμβαίνει με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)· θεωρεί ότι, για τον σκοπό αυτό, απαιτείται τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού, ώστε να συμπεριλάβει τον ΕΟΑ και την PESCO στο άρθρο 2 στοιχείο β), με ειδικό τμήμα στον προϋπολογισμό της Ένωσης· υπενθυμίζει ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να ασκεί, από κοινού με το Συμβούλιο, νομοθετικά και δημοσιονομικά καθήκοντα, καθώς και καθήκοντα πολιτικού ελέγχου και διαβούλευσης, όπως ορίζεται στις Συνθήκες·

6.  εκφράζει την πεποίθηση ότι το άρθρο 41 παράγραφος 1 της ΣΕΕ ισχύει για τις διοικητικές δαπάνες του ΕΟΑ και της PESCO·

7.  σημειώνει ότι το άρθρο 41 παράγραφος 2 της ΣΕΕ ισχύει για τις επιχειρησιακές δαπάνες του ΕΟΑ και της PESCO· επισημαίνει ότι οι επιχειρησιακές δαπάνες που προκύπτουν από στρατιωτικές αποστολές, όπως αναφέρει το άρθρο 41 παράγραφος 2 της ΣΕΕ, οι επιχειρησιακές δαπάνες που προκύπτουν από αμυντικές επιχειρήσεις κράτους μέλους το οποίο αποτελεί θύμα ένοπλης επίθεσης στο έδαφός του, και οι επιχειρησιακές δαπάνες που προκύπτουν από αμυντικές επιχειρήσεις κρατών μελών τα οποία εκπληρώνουν την υποχρέωσή τους να παρέχουν βοήθεια και συνδρομή δυνάμει του άρθρου 42 παράγραφος 7 της ΣΕΕ, θα πρέπει να χρηματοδοτούνται συλλογικά, αλλά να μην επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό της Ένωσης· εκφράζει την ικανοποίησή του για την ενεργοποίηση του άρθρου 42 παράγραφος 7 σχετικά με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας·

8.  θεωρεί, επομένως, ότι για τον ΕΟΑ και την PESCO, η χρηματοδότηση των διοικητικών και λειτουργικών δαπανών από τον προϋπολογισμό της Ένωσης αποτελεί τη μόνη επιλογή βάσει των Συνθηκών, παρά το γεγονός ότι και τα δύο θεσμικά όργανα μπορούν να διαχειρίζονται τα κεφάλαια που παρέχονται απευθείας από τα κράτη μέλη·

9.  καλεί τα κράτη μέλη να παράσχουν τα αναγκαία πρόσθετα χρηματοδοτικά μέσα, που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση των διοικητικών και επιχειρησιακών δαπανών του ΕΟΑ και της PESCO, από τον προϋπολογισμό της Ένωσης·

10.  καλεί το Συμβούλιο να αναθεωρήσει, για τον σκοπό αυτό, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/1835 του Συμβουλίου για τον καθορισμό του καταστατικού, της έδρας και των κανόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας·

11.  πιστεύει ότι η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών σε επίπεδο ΕΕ θα πρέπει να συνοδεύεται από την ενίσχυση της κοινοβουλευτικής εποπτείας και του κοινοβουλευτικού ελέγχου τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και από τα εθνικά κοινοβούλια·

12.  υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, τον ρόλο του Κοινοβουλίου ως αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής· είναι αποφασισμένο να ασκεί αποτελεσματικό κοινοβουλευτικό έλεγχο και δημοσιονομική εποπτεία στον ΕΟΑ και την PESCO, όπως προβλέπεται από τις συνθήκες·

13.  παροτρύνει το Συμβούλιο να ενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 3 της ΣΕΕ και να εγκρίνει χωρίς καθυστέρηση απόφαση για τη σύσταση του ταμείου εκκίνησης με σκοπό την έκτακτη χρηματοδότηση των αρχικών φάσεων στρατιωτικών επιχειρήσεων όσον αφορά τα καθήκοντα που αναφέρονται στα άρθρα 42, παράγραφος 1, και 43 της ΣΕΕ·

14.  ζητεί από το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 2 της ΣΕΕ, να λάβει συγκεκριμένα μέτρα με στόχο την εναρμόνιση και τυποποίηση των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων, προκειμένου να διευκολύνει τη συνεργασία του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της νέας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης ως ένα βήμα προς την προοδευτική διαμόρφωση μια κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης·

Η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία της ΚΠΑΑ

15.  τονίζει ότι η επίτευξη των στόχων της ΚΠΑΑ για την ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας της Ένωσης να δρα εξωτερικώς για τη διατήρηση της ειρήνης, την πρόληψη των συγκρούσεων και την ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, όπως προβλέπει η ΣΕΕ, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία σε ένα ταχέως επιδεινούμενο περιβάλλον ασφάλειας· πιστεύει ακράδαντα ότι οι απειλές για την ασφάλεια και την άμυνα που αντιμετωπίζει η ΕΕ και οι οποίες έχουν στόχο τους πολίτες και την επικράτειά της, είναι κοινές και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μεμονωμένα από τα κράτη μέλη· εκφράζει την πεποίθηση ότι η ασφάλεια και η άμυνα της Ένωσης θα είναι ισχυρότερη, εάν η Ένωση και τα κράτη μέλη της αποφασίσουν να παραμείνουν ενωμένοι και να συνεργαστούν· είναι της άποψης ότι η ΕΕ πρέπει να αναπτύξει ένα αποτελεσματικό σύστημα για τον επιμερισμό των βαρών σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνά της, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει ακόμη· καλεί τα κράτη μέλη να επιδείξουν πλήρη πολιτική δέσμευση και να συνεργαστούν για τον σκοπό αυτό·

16.  τονίζει ότι η ασφάλεια και η άμυνα αποτελούν έναν τομέα όπου είναι πρόδηλη η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία σε σχέση με την αποτελεσματικότητα, παρέχοντας στα κράτη μέλη αυξημένες και πιο οικονομικά αποδοτικές δυνατότητες, μέσω της ενίσχυσης της συνοχής, του συντονισμού και της διαλειτουργικότητας στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας, καθώς και σε σχέση με τη συμβολή στην εδραίωση της αλληλεγγύης, της συνοχής και της στρατηγικής αυτονομίας, καθώς και της ανθεκτικότητας της Ένωσης· εφιστά την προσοχή στις εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες κάθε ευρώ που επενδύεται στην άμυνα έχει απόδοση της τάξης του 1,6 ευρώ, ιδίως μέσω των τομέων εξειδικευμένης απασχόλησης, έρευνας και τεχνολογίας, και εξαγωγών·

17.  τονίζει ότι η αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων που προβλέπονται στις Συνθήκες θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα και τη λειτουργία της αμυντικής βιομηχανίας στην ενιαία αγορά, θα τονώσει περαιτέρω την αμυντική συνεργασία μέσω της παροχής θετικών κινήτρων και της εκτέλεσης έργων τα οποία δεν είναι σε θέση να αναλάβουν τα κράτη μέλη, μειώνοντας την περιττή αλληλεπικάλυψη και προωθώντας μια πιο αποτελεσματική χρήση των δημόσιων πόρων·

18.  τονίζει ότι η ενίσχυση της ΚΠΑΑ, σύμφωνα με τις Συνθήκες, δεν θα έχει αντίκτυπο στην εθνική κυριαρχία, καθώς την πολιτική αυτή χειρίζονται τα κράτη μέλη· είναι πεπεισμένο ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος σεβασμός στην κυριαρχία από την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω μιας κοινής αμυντικής πολιτικής·

19.  υπογραμμίζει ότι η δρομολόγηση αποστολών της ΚΠΑΑ βάσει του άρθρου 44 της ΣΕΕ συμβάλλει στην υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Άμυνας· καλεί την ΕΕ να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες του άρθρου 44 προκειμένου να συνεχίσει και να εντείνει τις επιχειρήσεις αυτού του είδους, ώστε να προλειάνει το έδαφος για μια επιχειρησιακή πολιτική σε θέματα ασφάλειας και άμυνας·

20.  θεωρεί απαραίτητη την αύξηση των εθνικών αμυντικών δαπανών στο 2% του ΑΕγχΠ της ΕΕ· τονίζει ότι αυτό θα σήμαινε επιπλέον δαπάνη ύψους περίπου 100 δισεκατομμυρίων EUR για την άμυνα μέχρι το τέλος της επόμενης δεκαετίας· θεωρεί ότι η ενίσχυση αυτή θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την έναρξη περισσότερων στρατηγικών προγραμμάτων συνεργασίας εντός και μέσω της Ένωσης, με την καλύτερη διάρθρωση και την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας τόσο της προσφοράς όσο και της ζήτησης· θεωρεί ότι η αύξηση αυτή θα συμβάλει στη στήριξη, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης, ιδίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις· είναι της γνώμης ότι ένα σημαντικό τμήμα της δαπάνης αυτής θα πρέπει να διοχετευτεί στην έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και σε στρατηγικά προγράμματα συνεργασίας, εστιάζοντας σε νέες διττής χρήσης και αμυντικές τεχνολογίες, που δεν είναι μόνον σημαντικές για την επίτευξη αυτών των στόχων, αλλά μπορούν επίσης να φέρουν επιπλέον προστιθέμενη αξία στην Ευρωπαϊκή Ένωση· σημειώνει ότι οι επιπλέον αυτές δαπάνες θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ενισχυμένη λογοδοσία, διαφάνεια και έλεγχο όσον αφορά τη χρήση των ευρωπαϊκών δημόσιων πόρων·

21.  εκφράζει την πεποίθηση ότι οι επενδύσεις της Ένωσης στην άμυνα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι όλα τα κράτη μέλη μπορούν να συμμετέχουν στην ισορροπημένη, συνεκτική και συγχρονισμένη βελτίωση των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων· θεωρεί ότι αυτό αποτελεί στρατηγική ευκαιρία για την Ένωση προκειμένου να βελτιώσει την ασφάλεια και την άμυνά της·

Θεσμικό πλαίσιο

Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας

22.  υπογραμμίζει τη συνεχή ανάγκη σύστασης μιας μορφής Συμβουλίου των Υπουργών Άμυνας υπό την προεδρία της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, προκειμένου να συντονίζει την εφαρμογή της ΚΠΑΑ και να την καθιστά πιο αποτελεσματική·

Διοικητικό Συμβούλιο Άμυνας

23.  θεωρεί ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΑ, που αποτελείται από εκπροσώπους των υπουργείων άμυνας των κρατών μελών, είναι ένας φορέας που είναι κατάλληλος να ασκεί τα συμβουλευτικά και εποπτικά καθήκοντα που απαιτούνται για την εφαρμογή των άρθρων 42, 45 και 46 της ΣΕΕ·

24.  θεωρεί ότι το άρθρο 4 παράγραφος 4 της απόφασης 2015/1835 του Συμβουλίου (ΚΕΠΠΑ) που καθορίζει το καταστατικό, την έδρα και τους κανόνες λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας παρέχει την αναγκαία και ισχυρή βάση προκειμένου το διοικητικό συμβούλιο του ΕΟΑ να ενεργεί ως η τρίτη επιτροπή των μόνιμων αντιπροσώπων της Ένωσης, το Διοικητικό Συμβούλιο Άμυνας· θεωρεί ότι η επιτροπή αυτή θα πρέπει επίσης να ασκεί τις συμβουλευτικές και εποπτικές αρμοδιότητες που απαιτούνται για την υλοποίηση της μόνιμης διαρθρωμένης συνεργασίας, αφ’ ης στιγμής καθοριστεί·

25.  είναι πεπεισμένο ότι η εντολή της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) που αναφέρεται στο άρθρο 38 της ΣΕΕ χρήζει συσταλτικής ερμηνείας· θεωρεί ειδικότερα, βάσει των συνθηκών, ότι η εντολή της καλύπτει μόνο την κατάσταση και τις αποστολές εκτός της Ένωσης, καθώς και ορισμένες πτυχές της εφαρμογής της ρήτρας αλληλεγγύης· θεωρεί, ειδικότερα, ότι οι συμφωνίες εργασίας που έχει αναπτύξει δεν είναι προσαρμοσμένες στην περαιτέρω εφαρμογή του εν λόγω τμήματος της ΚΠΑΑ, όπως ορίζεται από το άρθρο 42 παράγραφος 2 της ΣΕΕ·

26.  καλεί το Συμβούλιο να αναθεωρήσει, για τον σκοπό αυτό, την απόφαση 2001/78/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για τη σύσταση της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφαλείας, καθώς και την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/1835 του Συμβουλίου για τον καθορισμό του καταστατικού, της έδρας και των κανόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας·

Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας

27.  υπενθυμίζει ότι στόχοι του ΕΟΑ είναι η στήριξη των κρατών μελών όσον αφορά την ανάπτυξη των ικανοτήτων τους στον τομέα της άμυνας και η ενίσχυση της βιομηχανικής και τεχνολογικής βάσης τους στον αμυντικό τομέα· επισημαίνει το αναξιοποίητο δυναμικό του ΕΟΑ στην υποστήριξη της ανάπτυξης της ΚΠΑΑ και στην επίτευξη των στόχων αυτών, που απαιτεί την πλήρη χρήση των ικανοτήτων του Οργανισμού· ζητεί να υπάρξει προβληματισμός για τον μελλοντικό ρόλο και καθήκοντα του Οργανισμού· καλεί τα κράτη μέλη να καθορίσουν και να δεσμευτούν σε ένα κοινό επίπεδο φιλοδοξίας στο πλαίσιο ενός αναθεωρημένου ΕΟΑ· ζητεί την ενίσχυση της πολιτικής στήριξης, της χρηματοδότησης και των πόρων του ΕΟΑ, καθώς και του συντονισμού του με τις δράσεις της Επιτροπής, των κρατών μελών και άλλων φορέων, ιδίως στους τομείς της ανάπτυξης δυνατοτήτων, των προμηθειών αμυντικού εξοπλισμού, της έρευνας και της προώθησης της διαλειτουργικότητας μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων των κρατών μελών· θεωρεί ότι ο Οργανισμός δύναται να συγχρηματοδοτεί προ-εμπορικές δημόσιες συμβάσεις και δημόσιες συμβάσεις για καινοτόμες λύσεις σε συνεργασία με τις αρχές των κρατών μελών και ιδιωτικούς φορείς της αγοράς·

28.  επισημαίνει την απόφαση του ΕΟΑ για την αναθεώρηση του Σχεδίου Ανάπτυξης Ικανοτήτων (ΣΑΙ), σύμφωνα με την Παγκόσμια Στρατηγική της ΕΕ, και προσβλέπει σε ένα μελλοντικό ΣΑΙ που θα αποτυπώνει τις προτεραιότητες και τις ανάγκες της ΕΕ και των κρατών μελών με πιο συνεκτικό τρόπο·

29.  καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν κοινή ευρωπαϊκή πολιτική εξοπλισμών και ικανοτήτων στο πλαίσιο του ΕΟΑ, όπως προβλέπεται από το άρθρο 42 παράγραφος 3 της ΣΕΕ, και καλεί την Επιτροπή και τον ΕΟΑ να υποβάλουν σχετικές προτάσεις· καλεί την ΑΕ/ΥΕ να ενημερώσει το Κοινοβούλιο για τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν από την υφιστάμενη σχέση εργασίας μεταξύ του ΕΟΑ και της Επιτροπής, καθώς και των δύο με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ΕΟΔ) και τον Κοινό Οργανισμό Συνεργασίας στον τομέα των Εξοπλισμών (OCCAR)· καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν δεόντως την κοινή θέση 2008/944/ΚΕΠΠΑ για τις εξαγωγές όπλων, και να θεσπίσουν μια κοινή πολιτική εξαγωγής όπλων που θα διασφαλίζει ότι οι εξαγωγές όπλων θα υπόκεινται σε κοινά κριτήρια σε επίπεδο ΕΕ, τα οποία θα διέπουν τις εξαγωγές όπλων, πυρομαχικών, αμυντικού εξοπλισμού και τεχνολογιών σε τρίτες χώρες·

Μόνιμη διαρθρωμένη συνεργασία (PESCO)

30.  ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν και να ενταχθούν στην PESCO στο πλαίσιο της Ένωσης το συντομότερο δυνατόν, με στόχο τη διατήρηση και τη βελτίωση των στρατιωτικών τους ικανοτήτων μέσω της ανάπτυξης δόγματος και ηγεσίας, της ανάπτυξης και της εκπαίδευσης του προσωπικού, της ανάπτυξης αμυντικού υλικού και υποδομών, καθώς και της διαλειτουργικότητας και πιστοποίησης· υπογραμμίζει τη σημασία και την αναγκαιότητα της συμμετοχής, σε μια μόνιμη και αποτελεσματική διαρθρωμένη συνεργασία, όλων των κρατών μελών που επιθυμούν να προχωρήσουν την αμυντική τους ολοκλήρωση στον ύψιστο βαθμό φιλοδοξίας· πιστεύει ότι θα πρέπει να συσταθεί μια μόνιμη «Ευρωπαϊκή Ολοκληρωμένη Δύναμη» ως πολυεθνική δύναμη, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου (αριθ. 10) για την PESCO, και να διατεθεί στην Ένωση για την υλοποίηση της ΚΠΑΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 3 της ΣΕΕ· καλεί την ΥΕ/ΑΕ να υποβάλει προτάσεις προκειμένου η PESCO να αποκτήσει επιχειρησιακό χαρακτήρα κατά το πρώτο ήμισυ του 2017·

31.  θεωρεί ότι η Ένωση θα πρέπει να προβλέψει, σε συμφωνία με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, τη συμμετοχή σε προγράμματα δυνατοτήτων που αυτά αναλαμβάνουν· θεωρεί ότι η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα προγράμματα αυτά δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις συνεισφορές των συμμετεχόντων κρατών μελών·

32.  είναι της άποψης ότι θα πρέπει το σύστημα των μάχιμων μονάδων της ΕΕ να υπαχθεί στην PESCO, καθώς και να δημιουργηθεί ένα μόνιμο πολιτικοστρατιωτικό αρχηγείο, με μια Ικανότητα Στρατιωτικού Σχεδιασμού και Εκτέλεσης εξίσου σημαντική με τη Μη Στρατιωτική Δυνατότητα Σχεδιασμού και Διεξαγωγής Επιχειρήσεων, γεγονός που θα ενίσχυε τον στρατηγικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό σε ολόκληρο τον κύκλο του σχεδιασμού, θα ενδυνάμωνε την πολιτικοστρατιωτική συνεργασία και θα βελτίωνε την ικανότητα ταχείας ανταπόκρισης της ΕΕ σε κρίσεις· θεωρεί ότι άλλες ευρωπαϊκές πολυεθνικές δομές, όπως το Ευρωπαϊκό Επιτελείο Εναέριων Μεταφορών, το Ευρωπαϊκό Στρατιωτικό Σώμα (Eurocorps) και ο Κοινός Οργανισμός Συνεργασίας στον τομέα των Εξοπλισμών (OCCAR), καθώς και όλες οι διμερείς και πολυμερείς μορφές στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν στην PESCO, θα πρέπει επίσης να υπαχθούν στην PESCO· θεωρεί ότι τα προνόμια και οι ασυλίες της ΕΕ θα πρέπει να ισχύουν για τις πολυεθνικές δομές που αποτελούν μέρος της PESCO·

33.  θεωρεί ότι στη διάρκεια των φάσεων παράταξης, επιφυλακής και υποχώρησης, η Ένωση θα πρέπει να καλύπτει όλες τις δαπάνες των μάχιμων μονάδων της ΕΕ·

34.  καλεί την ΑΕ/ΥΕ και το Συμβούλιο να εφαρμόσουν πλήρως το ψήφισμα 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και να διορίσουν Ειδικό Εντεταλμένο για τις Γυναίκες και τις Συγκρούσεις·

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

35.  επισημαίνει ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στον έλεγχο και στην εποπτεία της εφαρμογής και στην αξιολόγηση της ΚΠΑΑ, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 της ΣΕΕ· θεωρεί ότι η διακοινοβουλευτική διάσκεψη σχετικά με την ΚΕΠΠΑ και την ΚΠΑΑ θα πρέπει επίσης να χρησιμεύσει ως πλατφόρμα διακοινοβουλευτικής διαβούλευσης και ελέγχου της ΚΠΑΑ· επιμένει ότι πρέπει να ζητείται με ουσιαστικό τρόπο η γνώμη του Κοινοβουλίου για τις σημαντικές αποφάσεις στον τομέα της ΚΠΑΑ, ιδίως όσον αφορά τις στρατιωτικές και μη στρατιωτικές αποστολές εκτός ΕΕ και τις επιχειρήσεις στρατηγικής άμυνας·

36.  ζητεί, ως προς το θέμα αυτό, από την ΑΕ/ΥΕ να μεριμνήσει για την πλήρη εφαρμογή του άρθρου 36 της ΣΕΕ, διασφαλίζοντας ότι οι απόψεις του Κοινοβουλίου λαμβάνονται δεόντως υπόψη στο πλαίσιο της διαβούλευσης με το Κοινοβούλιο σχετικά με τις κύριες πτυχές και τις βασικές επιλογές της ΚΠΑΑ στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ· ζητεί την παροχή περισσότερων πληροφοριών στο Κοινοβούλιο σε πιο τακτική βάση, με στόχο την ενίσχυση των διαθέσιμων μηχανισμών κοινοβουλευτικού και πολιτικού ελέγχου·

37.  προτρέπει το Κοινοβούλιο να μετατρέψει την Υποεπιτροπή Ασφάλειας και Άμυνας σε πλήρως ανεπτυγμένη κοινοβουλευτική επιτροπή, προσδίδοντάς της εξέχοντα ρόλο στην εφαρμογή της κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας και, ιδίως, στον έλεγχο των νομικών πράξεων που συνδέονται με την αμυντική αγορά, καθώς και σε διαδικασίες όπως η Συντονισμένη Ετήσια Ανασκόπηση για την Άμυνα·

38.  ζητεί την ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων, η οποία είναι καίριας σημασίας για την επίτευξη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων στον τομέα της ΚΠΑΑ και για τη νομιμοποίηση της· σημειώνει ότι η συνεργασία αυτή δεν θα πρέπει να υπονομεύει την εφαρμογή της ΚΠΑΑ και την επίτευξη των στόχων της ως πολιτικής της Ένωσης·

39.  θεωρεί ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να συνεχίσει να ενισχύει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και να απευθύνει συστάσεις προς το Συμβούλιο, την ΑΕ/ΥΕ και την Επιτροπή για τα κοινά προβλήματα ασφάλειας και άμυνας, πέραν του ρόλου του στις διαδικασίες του προϋπολογισμού·

Σχέση ΕΕ-ΝΑΤΟ

40.  ζητεί μια στενότερη σχέση μεταξύ της ΚΠΑΑ και του ΝΑΤΟ, η οποία προσφέρει μια πολιτική ευκαιρία συνεργασίας και συμπληρωματικότητας σε όλα τα επίπεδα, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 42 παράγραφος 7 δεύτερο εδάφιο της ΣΕΕ· υπενθυμίζει την ανάγκη επανεξισορρόπησης και διεύρυνσης της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, με στόχο τη διασφάλιση συμβατότητας, την ανάπτυξη κοινών δυνατοτήτων και την αποφυγή τυχόν επικαλύψεων ενεργειών και δομών, μειώνοντας έτσι τις δαπάνες και καθιστώντας τες πιο αποδοτικές· καλεί την ΑΕ/ΥΕ να συνεργαστεί άμεσα με τους διατλαντικούς εταίρους προκειμένου να διασαφηνιστεί η θέση τους στα διάφορα ζητήματα που πραγματεύεται η παγκόσμια στρατηγική·

41.  καλεί την ΥΕ/ΑΕ και τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ να παράσχουν λεπτομερή ανάλυση των νομικών και πολιτικών συνεπειών της ενδεχόμενης ενεργοποίησης από το Ηνωμένο Βασίλειο του άρθρου 50 της ΣΕΕ για την ανάπτυξη της εταιρικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και του ΝΑΤΟ·

42.  υπογραμμίζει ότι οι ρυθμίσεις «Βερολίνο+» θα πρέπει να αναδιαμορφωθούν πλήρως προκειμένου να προσαρμοστούν στο ισχύον στρατηγικό πλαίσιο και να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις που έχουν διαπιστωθεί, π.χ. βελτιώνοντας τους τακτικούς και επιχειρησιακούς μηχανισμούς στα σενάρια στα οποία συμμετέχουν τόσο η ΕΕ όσο και το ΝΑΤΟ, και δίνοντας τη δυνατότητα στο ΝΑΤΟ να χρησιμοποιεί τα μέσα της ΕΕ·

Πολιτικές συστάσεις

43.  στηρίζει την πρόταση για μια Συντονισμένη Ετήσια Ανασκόπηση για την Άμυνα, κατά την οποία τα κράτη μέλη θα συντονίσουν τα σχέδιά τους για τις αμυντικές δαπάνες και ικανότητες σε μια ανοικτή διαδικασία στην οποία θα συμμετέχουν τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και τα εθνικά κοινοβούλια·

44.  καλεί το Συμβούλιο και την ΥΕ/ΑΕ να εκπονήσουν μια λευκή βίβλο της ΕΕ για την ασφάλεια και την άμυνα, η οποία να περιλαμβάνει κατάλληλο ορισμό των απειλών και των κινδύνων που αντιμετωπίζουν η ΕΕ και τα κράτη μέλη όσον αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, ως ένα πρώτο βήμα για τη δημιουργία των ικανοτήτων που απαιτεί η ευρωπαϊκή άμυνα, και έναν οδικό χάρτη με σαφείς φάσεις και ένα χρονοδιάγραμμα για τα προοδευτικά βήματα που πρέπει να πραγματοποιηθούν για τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης και μιας πιο ουσιαστικής κοινής αμυντικής πολιτικής· πιστεύει ότι η εν λόγω λευκή βίβλος θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα της συμβολής των διαφόρων θεσμικών οργάνων της ΕΕ, να είναι όσο το δυνατόν πληρέστερη, και θα πρέπει να περιλαμβάνει τα διάφορα μέτρα που προβλέπονται από την Ένωση·

45.  επικροτεί το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης στον τομέα της άμυνας που υπέβαλε η Επιτροπή τον Νοέμβριο του 2016· καλεί εν προκειμένω την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αποσαφηνίσουν διεξοδικά τη διακυβέρνηση, τη χρηματοδότηση και τους στόχους του ενδεχόμενου Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας, ιδίως τα «παράθυρα ικανοτήτων και έρευνας»· θεωρεί ότι για την αποτελεσματική εφαρμογή του εν λόγω σχεδίου απαιτείται ισχυρή στήριξη και πολιτική δέσμευση από τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ· εκφράζει την απογοήτευσή του εν προκειμένω για το γεγονός ότι η Επιτροπή, ο ΕΟΑ και τα κράτη μέλη δεν έχουν επιτελέσει ακόμη όλα τα καθήκοντα που απορρέουν από τις συνόδους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την άμυνα του 2013 και του 2015·

46.  υπενθυμίζει ότι στις διάφορες πρωτοβουλίες που προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες του αμυντικού τομέα (κανόνες συμμετοχής, δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, διακυβέρνηση, και σύνδεση με τις επιχειρησιακές ανάγκες)· ζητεί εν προκειμένω να υπάρχει επαγρύπνηση στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την περίοδο 2021-2027, ιδίως όσον αφορά την υλοποίηση του μελλοντικού ευρωπαϊκού προγράμματος έρευνας για την άμυνα·

47.  θεωρεί ότι η έγκριση λευκής βίβλου της ΕΕ για την ασφάλεια και την άμυνα θα πρέπει να στηρίζεται στο σχέδιο υλοποίησης της παγκόσμιας στρατηγικής για την ασφάλεια και την άμυνα, προκειμένου να συμβάλει στην προοδευτική διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης· τονίζει ότι το έγγραφο αυτό δεν θα πρέπει μόνο να αποτυπώσει τις τρέχουσες στρατιωτικές δυνατότητες των κρατών μελών, αλλά θα πρέπει επίσης να αναλύσει το είδος της συνεργασίας που απαιτείται και τα μέσα για την επίτευξή της, το είδος των εργασιών που μπορεί να διεξάγει η ΕΕ, καθώς και τις απαιτούμενες δυνατότητες και πόρους, συμβάλλοντας επίσης στον συντονισμό και τη συνεργασία μεταξύ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ·

48.  ζητεί την άμεση μεταρρύθμιση του μηχανισμού «Αθηνά», με στόχο να διευρυνθούν οι δυνατότητές του για κατανομή των δαπανών και κοινή χρηματοδότηση, και να διασφαλισθεί μια δίκαιη κατανομή των επιχειρησιακών δαπανών, εις τρόπον ώστε τα κράτη μέλη να ενθαρρυνθούν να συμβάλλουν με δυνάμεις, μη περιοριζόμενα από τις οικονομικές τους δυνατότητες· θεωρεί ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση θα πρέπει να διασφαλίζει ότι όλες οι κοινές δαπάνες που αναφέρονται στα Παραρτήματα I έως IV της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2015/528 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 2015, αναλαμβάνονται πάντα από τον μηχανισμό «Αθηνά»· θεωρεί ότι ο μεταρρυθμισμένος μηχανισμός «Αθηνά» θα πρέπει να χρησιμοποιείται επίσης για τη χρηματοδότηση των δαπανών για τις επιχειρήσεις της «Ευρωπαϊκής Ολοκληρωμένης Δύναμης» (μόλις συσταθεί στο πλαίσιο της PESCO), συμπεριλαμβανομένων των μάχιμων μονάδων της ΕΕ·

49.  ζητεί οι ευρωπαϊκές αποστολές στρατιωτικής εκπαίδευσης στο εξωτερικό να εκπληρώνουν τον σκοπό τους, δηλαδή την εκπαίδευση τοπικών εθνικών στρατιωτικών μονάδων που είναι σε θέση να αντιμετωπίζουν συνθήκες πολέμου και ασφάλειας (εξεγέρσεις και τρομοκρατία)· θεωρεί, συνεπώς, ότι πρέπει να διαθέτουν τον αναγκαίο οπλισμό και εξοπλισμό τόσο για την εκπαίδευσή τους όσο και για την επιτόπια παρέμβασή τους, και ότι οι ευρωπαίοι στρατιωτικοί που είναι υπεύθυνοι για την εκπαίδευσή τους πρέπει να μπορούν να τους συνοδεύουν ως παρατηρητές χωρίς να παρεμβαίνουν στις επιχειρήσεις, προκειμένου να μπορούν να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης και, συνεπώς, να μπορούν να προβαίνουν σε προσαρμογές και να μεριμνούν για την απαραίτητη επανεκπαίδευσή τους·

50.  υπογραμμίζει την ανάγκη για τη διεξαγωγή αναλυτικότερης συζήτησης σχετικά με τη μελλοντική σχέση μεταξύ της Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου σε θέματα ΚΠΑΑ, και ιδίως στον τομέα των στρατιωτικών δυνατοτήτων, σε περίπτωση που το Ηνωμένο Βασίλειο αποφασίσει να ενεργοποιήσει το άρθρο 50 της ΣΕΕ· θεωρεί ότι πρέπει να βρεθούν νέες ρυθμίσεις όσον αφορά τη διοίκηση σε σχέση με το Επιχειρησιακό Στρατηγείο Northwood για την επιχείρηση Atalanta·

51.  καλεί το Συμβούλιο και την ΥΕ/ΑΕ να διασφαλίσουν τον συντονισμό σε όλα τα επίπεδα αλληλεπίδρασης: πολιτικό και στρατιωτικό, ΕΥΕΔ/Επιτροπή και ΕΕ/κράτη μέλη· χαιρετίζει τη διασύνδεση μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας που καθιερώνεται από την Παγκόσμια Στρατηγική και καλεί την ΑΕ/ΥΕ και την Επιτροπή να διασφαλίσουν τη συνοχή και τον σωστό συντονισμό των εσωτερικών και εξωτερικών πτυχών της ασφάλειας, μεταξύ άλλων και σε διοικητικό επίπεδο·

52.  υπογραμμίζει ότι η ΕΕ πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της για ενίσχυση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, γεγονός που θα οδηγήσει σε βελτίωση της στρατηγικής κατάστασης και της κατάστασης ασφάλειας· καλεί τα κράτη μέλη να προωθήσουν τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να ενισχυθεί η νομιμότητα, η διαφάνεια, οι διαδικασίες λογοδοσίας και η αποτελεσματικότητά τους· είναι της άποψης ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να υποστεί μεταρρυθμίσεις, ιδίως όσον αφορά τη σύνθεσή του και τις διαδικασίες ψηφοφορίας, προκειμένου να ενισχυθεί η ικανότητά του να δρα αποφασιστικά για την αντιμετώπιση προκλήσεων που αφορούν την παγκόσμια ασφάλεια, υπερβαίνοντας την εστίασή του σε αυστηρά στρατιωτικά θέματα·

53.  τονίζει ότι ο ανθρώπινος παράγοντας αποτελεί ένα από τα πιο πολύτιμα στοιχεία στις εργασίες για την επίτευξη κοινής άμυνας· θεωρεί ότι απαιτούνται περισσότερες επενδύσεις στην κατάρτιση και εκπαίδευση σε θέματα ΚΠΑΑ, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης ενός ολοκληρωμένου συστήματος με βάση τα εθνικά στρατιωτικά κέντρα, δεδομένου ότι τόσο η κατάρτιση όσο και η εκπαίδευση αποτελούν ισχυρό μέσο για την πρόοδο στον εν λόγω τομέα·

54.  θεωρεί ότι οι απόψεις που εκφράζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσω του παρόντος ψηφίσματος αποτελούν συστάσεις προς το Συμβούλιο και την ΑΕ/ΥΕ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 36 της ΣΕΕ· θεωρεί ότι οι συστάσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη από την ΑΕ/ΥΕ σε τυχόν προτάσεις για την ανάπτυξη της ΚΠΑΑ, καθώς και από το Συμβούλιο κατά την έγκριση των προτάσεων αυτών, ως καλή πρακτική για την αμοιβαία ειλικρινή συνεργασία μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ένωσης·

55.  υπογραμμίζει ότι το άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ρητά ότι η «δράση της Ένωσης στη διεθνή σκηνή έχει ως γνώμονα και σχεδιάζεται με στόχο να προωθεί στο ευρύτερο παγκόσμιο πλαίσιο τις αρχές που έχουν εμπνεύσει τη δημιουργία, την ανάπτυξη και τη διεύρυνσή της: τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και τον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου»·

Πιθανές εξελίξεις και αναπροσαρμογές στην τρέχουσα θεσμική δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

56.  καλεί τα μέλη μιας μελλοντικής συνέλευσης:

–  να λάβουν υπόψη τις συστάσεις και τους προσανατολισμούς της παρούσας έκθεσης και των εκθέσεων του Κοινοβουλίου σχετικά με την εφαρμογή της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας και σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ένωση·

–  να συμπεριλάβουν, επί τη βάσει των συστάσεων και των προσανατολισμών αυτών των εκθέσεων, διατάξεις σε μια μελλοντική συνθήκη της Ένωσης, οι οποίες:

•  να συγκροτούν τις Ευρωπαϊκές Ένοπλες Δυνάμεις, ικανές να αναπτύσσουν μάχιμες δυνάμεις για συγκρούσεις υψηλής έντασης, δυνάμεις σταθεροποίησης που θα διασφαλίζουν κατάπαυση του πυρός ή ειρηνευτικές συμφωνίες, και ιατρικές υπηρεσίες και υπηρεσίες που θα αναλαμβάνουν καθήκοντα εκκένωσης, στις οποίες θα περιλαμβάνονται κινητές νοσοκομειακές μονάδες και δυνάμεις στρατιωτικής υλικοτεχνικής υποδομής και στρατιωτικών μηχανολογικών εργασιών·

•  να θεσπίζουν, στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής πολιτικής της Ένωσης, σαφείς και δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές για την ενεργοποίηση και την εφαρμογή της ρήτρας αμοιβαίας βοήθειας και συνδρομής·

•  να διασφαλίζουν την υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών σε ευρωπαϊκό επίπεδο μεταξύ των εθνικών φορέων πληροφοριών, στο πλαίσιο των κατάλληλων δομών συνεργασίας·

•  να συγκροτούν μια μόνιμη ομάδα εργασίας «για αμυντικά θέματα» που θα απαρτίζεται από μέλη της Επιτροπής και θα έχει πρόεδρο την ΥΕ/ΑΕ· να συνδέουν το Κοινοβούλιο με τους μόνιμους αντιπροσώπους σε αυτή την ομάδα· να στηρίζουν την περαιτέρω ενασχόληση της Επιτροπής με την άμυνα, μέσω ορθά εστιασμένης έρευνας, σχεδιασμού και εφαρμογής· να επιτρέπουν στην ΥΕ/ΑΕ να ενσωματώσει την κλιματική αλλαγή σε όλα τα πεδία εξωτερικής δράσης της ΕΕ, και ιδίως στην ΚΠΑΑ·

–  να αξιολογούν τη δημοσιονομική πολιτική και την πολιτική προϋπολογισμού σε σχέση με τις αμυντικές δαπάνες των κρατών μελών στο πλαίσιο ενός μελλοντικού Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για την Άμυνα, ήτοι να λαμβάνουν υπόψη πόσα ξοδεύει το κάθε κράτος μέλος στον συγκεκριμένο τομέα, με στόχο να συνδεθεί η σημασία των επιμέρους δαπανών με την ασφάλεια της Ευρώπης συνολικά· πιστεύει ότι, μακροπρόθεσμα, η ΕΕ θα πρέπει διερευνήσει τις δυνατότητες δημιουργίας ενός κοινού προϋπολογισμού, την οποία πρέπει να θέσει ως στόχο·

57.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, στον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, στους οργανισμούς της ΕΕ στον τομέα του διαστήματος, της ασφάλειας και της άμυνας, καθώς και στα εθνικά κοινοβούλια.

(1)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0120.

(2)

ΕΕ C 419 της 16.12.2015, σ. 138.

(3)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0435.

(4)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0019.

(5)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0440.

(6)

ΕΕ L 266 της 13.10.2015, σ. 55.

(7)

ΕΕ L 27 της 30.1.2001, σ. 1.


ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ

σχετικά με τις συνταγματικές, νομικές και θεσμικές επιπτώσεις μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας: δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας (2015/2343(INI))

Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων Εισηγητές: Esteban González Pons, Michael Gahler

Άποψη της μειοψηφίας που κατατέθηκε από τους βουλευτές της Ομάδας GUE/NGL Sabine Lösing, Javier Couso Permuy, Τάκη Χατζηγεωργίου, Σοφία Σακοράφα, Miguel Urban

Η έκθεση εκφράζει την ανάγκη πρόσθετης χρηματοδότησης από τα κράτη μέλη της ΕΕ για την άμυνα στον προϋπολογισμό της ΕΕ και την ανάγκη επιβάρυνσης του προϋπολογισμού αυτού με τις αμυντικές και στρατιωτικές δαπάνες· ζητεί την ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής πολιτικής εξοπλισμών και ικανοτήτων. Η έκθεση ενθαρρύνει την εφαρμογή και την επιχειρησιακή λειτουργία της Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας (PESCO), τη σύνταξη Λευκής Βίβλου για την ασφάλεια και την άμυνα, την ενίσχυση της συνεργασίας ΕΕ-NATO, και ζητεί μια ενισχυμένη πολιτικοστρατιωτική συνεργασία.

Είμαστε αντίθετοι στην έκθεση, διότι:

•  ζητεί από τα κράτη μέλη αυξημένες επενδύσεις σε αμυντικές δαπάνες για τον στόχο ικανοτήτων του NATO (τουλάχιστον 2% του ΑΕγχΠ για αμυντικές δαπάνες, ήτοι περίπου 100 δισ. EUR περισσότερα έως το 2020)·

•  χαιρετίζει την ενεργοποίηση της αμυντικής ρήτρας 42 (7) της ΣΕΕ που υπερβαίνει το άρθρο 5 του NATO·

•  ζητεί την επέκταση του μηχανισμού «Αθηνά» χωρίς να υπάρχει κοινοβουλευτικός έλεγχος, τάσσεται υπέρ μιας PESCO που θα χρηματοδοτείται από την ΕΕ, σε συνδυασμό με το σύστημα των μάχιμων μονάδων της ΕΕ και, επιπροσθέτως, τη συγκρότηση μιας μόνιμης «Ευρωπαϊκής Ολοκληρωμένης Δύναμης»·

•  χαιρετίζει την έρευνα για την άμυνα, το ταμείο της ΕΕ για την άμυνα και το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την άμυνα, που ευνοεί τα κέρδη των βιομηχανιών άμυνας και ασφάλειας της ΕΕ και του Στρατιωτικού Βιομηχανικού Συμπλέγματος·

•  δεν περιέχει κανένα ισχυρό αίτημα για ουσιαστική κοινοβουλευτική εποπτεία επί της ΚΠΑΑ·

Ζητούμε:

-  ριζικό αφοπλισμό (συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων) σε επίπεδο ΕΕ και παγκόσμιο επίπεδο·

-  μη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων από τον προϋπολογισμό της ΕΕ και αυστηρή ερμηνεία του άρθρου 41 παράγραφος 2 της ΣΕΕ·

-  διάλυση του ΝΑΤΟ.


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Προϋπολογισμών (26.1.2017)

προς την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και την Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων

σχετικά με τις συνταγματικές, νομικές και θεσμικές επιπτώσεις μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας: δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας

(2015/2343(INI))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Jean Arthuis

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Προϋπολογισμών καλεί την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και την Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδιες επί της ουσίας, να συμπεριλάβουν στην πρόταση ψηφίσματός τους τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  σημειώνει ότι οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις και οι πολυάριθμες απειλές που επηρεάζουν τα κράτη μέλη τόσο της ΕΕ όσο και του ΝΑΤΟ, καθιστούν ακόμη πιο αισθητή την επείγουσα ανάγκη διαμόρφωσης μιας γνήσιας Ευρωπαϊκής Ένωσης Ασφάλειας και Άμυνας και ενίσχυσης της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2.  θεωρεί ότι η συγκέντρωση χρηματοδοτικών πόρων αποτελεί βασικό παράγοντα για την παροχή κινήτρων στην ΕΕ και στα κράτη μέλη της ώστε να ενεργήσουν ανάλογα προς τις σημερινές προκλήσεις στον τομέα της ασφάλειας και άμυνας· επισημαίνει ότι η αποτυχία της ΕΕ να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας σημαίνει ότι η δράση της παρεμποδίζεται από πολύπλοκους και διόλου ελκυστικούς μηχανισμούς επιμερισμού του κόστους· πιστεύει ακράδαντα ότι, υπό το φως του σημερινού περιβάλλοντος ασφάλειας της ΕΕ, είναι εξαιρετικά σημαντικό να τεθούν επιτέλους σε εφαρμογή τα μέσα που προβλέπονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, ειδικά όσον αφορά τη συνεργασία και τον συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών, μεταξύ άλλων και σε χρηματοοικονομικά και δημοσιονομικά ζητήματα·

3.  υπενθυμίζει ότι το «κόστος της μη Ευρώπης» στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας και τα δυνητικά οφέλη όσον αφορά την αποτελεσματικότητα κυμαίνεται σύμφωνα με εκτιμήσεις μεταξύ 26 και 130 δισ. ευρώ ετησίως, παρά το γεγονός ότι οποιαδήποτε προσπάθεια για ακριβή προσδιορισμό αυτού του κόστους είναι εξαιρετικά επίπονη· τονίζει τη σημασία της καλύτερης διαχείρισης των δαπανών στον τομέα της άμυνας μέσω της ενίσχυσης της συνεργασίας, του κοινού σχεδιασμού και των δημόσιων προμηθειών προς αποφυγή των αλληλεπικαλύψεων, του κατακερματισμού και της έλλειψης λειτουργικότητας· θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία όπλων μπορεί να ανταποκριθεί στις διάφορες αμυντικές ανάγκες χωρίς να καταφύγει σε εισαγωγές από χώρες εκτός Ευρώπης·

4.  πιστεύει ακράδαντα ότι η χρήση των πόρων της Ένωσης μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ θα ήταν μια ηχηρή έκφραση συνοχής και αλληλεγγύης και θα επέτρεπε καλύτερο και πιο διαφανή έλεγχο της χρηματοδότησης· είναι πεπεισμένο ότι για τον λόγο αυτό καθίσταται απαραίτητη η αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ, η οποία θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω επιπρόσθετων ιδίων πόρων ή υψηλότερων ιδίων πόρων με βάση το ΑΕΕ·

5.  ζητεί να ληφθούν, βραχυπρόθεσμα, τα εξής συγκεκριμένα μέτρα:

–  ουσιαστική επανεξέταση και διεύρυνση του μηχανισμού Αθηνά προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη συλλογική χρηματοδότηση των αποστολών της ΕΕ·

–  δημιουργία της μόνιμης διαρθρωμένης συνεργασίας (PESCO) και του ταμείου εκκίνησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 41 παράγραφος 3 της ΣΕΕ, κάτι το οποίο θα συνέβαλε στην ταχύτερη έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΕΠΠΑ)·

–  διερεύνηση επιλογών για τη βέλτιστη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (ΕOA)·

–  πλήρης εφαρμογή της προπαρασκευαστικής δράσης για την έρευνα στον τομέα της ΚΠΑΑ, δεδομένου ότι πρέπει να αναγνωριστεί ότι αποτελεί, νέα πολιτική πρωτοβουλία με σημαντικό αντίκτυπο στον προϋπολογισμό της ΕΕ, η οποία εκ φύσεως πρέπει να εξακολουθήσει να ενισχύεται με νέους πόρους· ενθαρρύνει σθεναρά τη δημιουργία ειδικού φόρουμ διαβούλευσης όλων των ενδιαφερόμενων παραγόντων με σκοπό την καλύτερη ευθυγράμμιση της προσφοράς και της ζήτησης για την προετοιμασία του προτεινόμενου προγράμματος για την αμυντική έρευνα στο πλαίσιο του προσεχούς πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ)·

6.  πιστεύει ότι, μακροπρόθεσμα, η ΕΕ θα πρέπει διερευνήσει τις δυνατότητες δημιουργίας ενός κοινού προϋπολογισμού, την οποία πρέπει να θέσει ως στόχο, συμπεριλαμβανομένων της δομής διοίκησης, των κοινών επιχειρήσεων και του εξοπλισμού, καθώς και ένα άρτιο πρόγραμμα της ΕΕ για την έρευνα στον τομέα της ΚΠΑΑ, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της άμυνας· αναμένει με ενδιαφέρον την παρουσίαση της πρότασης της Επιτροπής για ένα Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας·

7.  ενθαρρύνει σθεναρά την Επιτροπή, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας και τα κράτη μέλη να συμμετάσχουν ενεργά στη διαδικασία εφαρμογής του ευρωπαϊκού σχεδίου δράσης για την ευρωπαϊκή άμυνα· ζητεί από την Επιτροπή να διευκρινίσει, κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου του 2017, τη νομική δομή και τις πηγές χρηματοδότησης του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας·

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

25.1.2017

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

25

4

1

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Nedzhmi Ali, Jean Arthuis, Reimer Böge, Gérard Deprez, Manuel dos Santos, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Esteban González Pons, Ingeborg Gräßle, Iris Hoffmann, Monika Hohlmeier, Zbigniew Kuźmiuk, Victor Negrescu, Jan Olbrycht, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Patricija Šulin, Indrek Tarand, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Daniele Viotti, Tiemo Wölken, Ελευθέριος Συναδινός, Λευτέρης Χριστοφόρου

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Jean-Paul Denanot, Andrey Novakov, Marco Valli

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Paul Brannen, Ulrike Lunacek


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

9.2.2017

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

48

21

1

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Louis Aliot, Petras Auštrevičius, Amjad Bashir, Goffredo Maria Bettini, Mario Borghezio, Elmar Brok, Klaus Buchner, James Carver, Javier Couso Permuy, Andi Cristea, Pascal Durand, Knut Fleckenstein, Anna Elżbieta Fotyga, Eugen Freund, Michael Gahler, Esteban González Pons, Iveta Grigule, Diane James, Tunne Kelam, Janusz Korwin-Mikke, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, Ulrike Lunacek, Andrejs Mamikins, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Tonino Picula, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Jacek Saryusz-Wolski, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, Charles Tannock, Claudia Țapardel, Geoffrey Van Orden, Γεώργιος Επιτήδειος, Μανώλης Κεφαλογιάννης, Δημήτρης Παπαδάκης

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Max Andersson, Laima Liucija Andrikienė, Brando Benifei, Doru-Claudian Frunzulică, Elisabetta Gardini, Neena Gill CBE, María Teresa Giménez Barbat, Charles Goerens, Enrique Guerrero Salom, Antonio López-Istúriz White, Gilles Pargneaux, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Marietje Schaake, Jean-Luc Schaffhauser, Igor Šoltes, Renate Sommer, Ernest Urtasun, Paavo Väyrynen, Janusz Zemke, Željana Zovko

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Dieter-Lebrecht Koch, Ramón Luis Valcárcel Siso


ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

48

+

ALDE

Petras Auštrevičius, María Teresa Giménez Barbat, Charles Goerens, Iveta Grigule, Ilhan Kyuchyuk, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Marietje Schaake

PPE

Laima Liucija Andrikienė, Elmar Brok, Michael Gahler, Elisabetta Gardini, Esteban González Pons, Μανώλης Κεφαλογιάννης, Tunne Kelam, Dieter-Lebrecht Koch, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Antonio López-Istúriz White, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Alojz Peterle, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Saryusz-Wolski, György Schöpflin, Renate Sommer, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, Ramón Luis Valcárcel Siso, Željana Zovko

S&D

Brando Benifei, Goffredo Maria Bettini, Andi Cristea, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Doru-Claudian Frunzulică, Neena Gill, Enrique Guerrero Salom, Andrejs Mamikins, Pier Antonio Panzeri, Δημήτρης Παπαδάκης, Gilles Pargneaux, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Pedro Silva Pereira, Janusz Zemke, Claudia Țapardel

21

-

ALDE

Paavo Väyrynen

ECR

Amjad Bashir, Anna Elżbieta Fotyga, Ryszard Antoni Legutko, Geoffrey Van Orden

EFDD

James Carver

ENF

Louis Aliot, Mario Borghezio, Jean-Luc Schaffhauser

GUE/NGL

Javier Couso Permuy, Sabine Lösing

NI

Γεώργιος Επιτήδειος, Diane James, Janusz Korwin-Mikke

VERTS/ALE

Max Andersson, Klaus Buchner, Pascal Durand, Barbara Lochbihler, Ulrike Lunacek, Ernest Urtasun, Igor Šoltes

1

0

ECR

Charles Tannock

•  Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+  :  υπέρ

-  :  κατά

0  :  αποχή

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου