Διαδικασία : 2016/2295(IMM)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0047/2017

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0047/2017

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 02/03/2017 - 6.1

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2017)0056

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 740kWORD 62k
28.2.2017
PE 595.654v02-00 A8-0047/2017

σχετικά με την αίτηση για την άρση της ασυλίας της Marine Le Pen

(2016/2295(IMM))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγήτρια: Laura Ferrara

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την αίτηση για την άρση της ασυλίας της Marine Le Pen

(2016/2295(IMM))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση για την άρση της ασυλίας της Marine Le Pen, η οποία διαβιβάσθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2016 από τον Jean-Jaques URVOAS, Υπουργό Δικαιοσύνης της Γαλλίας, στο πλαίσιο διαδικασίας έναντι της Marine Le Pen ενώπιον του Πρωτοδικείου της Nanterre για διάδοση, στο λογαριασμό της στο Twitter, ισλαμιστικών εικόνων βίαιου χαρακτήρα,

–  έχοντας ακούσει τον Jean-François Jalkh, που εκπροσωπεί την Marine Le Pen σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 12 Μαΐου 1964, 10 Ιουλίου 1986, 15 και 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011 και 17 Ιανουαρίου 2013(1),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 26 του Συντάγματος της Γαλλικής Δημοκρατίας,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A8-0047/2017),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γαλλικές δικαστικές αρχές ζήτησαν την άρση της ασυλίας της Marine Le Pen, βουλευτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Προέδρου του Εθνικού Μετώπου (FN), στο πλαίσιο διαδικασίας για τη διάδοση, μέσω του λογαριασμού της στο Twitter, εικόνων βίαιου χαρακτήρα που αναπαριστούν τις εκτελέσεις τριών ομήρων της τρομοκρατικής ομάδας DAECH και συνοδεύονται από το σχόλιο «Ιδού τι εστί DAECH» στις 16 Δεκεμβρίου 2015, εν συνεχεία συνέντευξης στο ραδιοφωνικό δίκτυο RMC στην οποία η άνοδος του FN είχε συγκριθεί με τη δράση της τρομοκρατικής ομάδας DAECH·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η ασυλία ενός βουλευτού που συνθέτει αυτό το Σώμα μπορεί να αρθεί εφόσον οι επίδικες δηλώσεις και/ή εικόνες δεν έχουν άμεση ή πρόδηλη σχέση με την άσκηση, από τον υφιστάμενο τη δίωξη βουλευτή, των καθηκόντων του ως βουλευτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και δεν συνιστούν την έκφραση γνώμης ή ψήφου που δόθηκε στο πλαίσιο των ίδιων αυτών καθηκόντων υπό την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υπό την έννοια του άρθρου 26 του Συντάγματος της Γαλλικής Δημοκρατίας·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η διάδοση εικόνων βίαιου χαρακτήρα ικανών να βλάψουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια συνιστά αδίκημα που προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 227-24, 227-29 και 227-31 του γαλλικού ποινικού κώδικα·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 6-1 του γαλλικού νόμου αριθ. 2004-575 της 21ης Ιουνίου 2004 Pour la Confiance dans l'Économie Numérique (Περί της Εμπιστοσύνης στην Ψηφιακή Οικονομία), που μεταφέρει την οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως δε το ηλεκτρονικό εμπόριο, στην εσωτερική αγορά («Οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), αναφέρεται στις δραστηριότητες των φορέων παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας και όχι στις δραστηριότητες ατομικού χαρακτήρα·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρόλο που οι εικόνες που δημοσίευσε η Marine Le Pen είναι προσβάσιμες από όλους στη μηχανή αναζήτησης Google και αναπαρήχθησαν ευρέως στο δίκτυο μετά την αρχική τους διάδοση, ο βίαιος χαρακτήρας τους είναι ικανός να βλάψει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαγραφή των τριών φωτογραφιών ζητήθηκε από την οικογένεια του ομήρου James Foley στις 17 Δεκεμβρίου 2015, ήτοι μετά την παρέμβαση των δικαστικών αρχών, και ότι, σε απάντηση αυτού του αιτήματος, η Marine Le Pen διέγραψε μόνο τη φωτογραφία του James Foley·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το χρονοδιάγραμμα με το οποίο διεξήχθη η δικαστική διαδικασία κατά της Marine Le Pen εντάσσεται στους συνήθεις χρόνους των διαδικασιών που αφορούν τον Τύπο και τα άλλα μέσα επικοινωνίας και ότι, κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν λόγοι που να υποδηλώνουν την ύπαρξη fumus persecutionis ή μιας κατάστασης κατά την οποία, από τις ενδείξεις ή τα φαινόμενα, να προκύπτει πρόθεση δίωξης εις βάρος του συγκεκριμένου προσώπου·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 26 του Συντάγματος της Γαλλικής Δημοκρατίας ορίζει ότι κανένα μέλος του Κοινοβουλίου δεν μπορεί να υποστεί, στον ποινικό τομέα, σύλληψη ή οιοδήποτε άλλο μέτρο στερητικό ή περιοριστικό της ελευθερίας του χωρίς την άδεια του Κοινοβουλίου·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν ανήκει στην αρμοδιότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αποφανθεί περί της ενοχής ή όχι του βουλευτού ούτε ως προς την ύπαρξη ή μη ύπαρξη σκοπιμότητας άσκησης ποινικής δίωξης για τις πράξεις που του αποδίδονται·

1.  αποφασίζει να άρει τη βουλευτική ασυλία της Marine Le Pen·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στον Υπουργό Δικαιοσύνης της Γαλλικής Δημοκρατίας και στην Marine Le Pen.

(1)

Απόφαση του Δικαστηρίου, της 12ης Μαΐου 1964, Wagner/Fohrmann και Krier 101/63, ECLI:EU:C:1964:28· απόφαση του Δικαστηρίου, της 10ης Ιουλίου 1986, Wybot/Faure και άλλων 149/85, ECLI:EU:C:1986:310· απόφαση του Δικαστηρίου, της 15ης Οκτωβρίου 2008, Mote/Parlement T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440· απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, Marra/De Gregorio και Clemente C 200/07 και C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, Gollnisch/Parlement T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello C 163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch/Parlement, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

I.  ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Κατά τη συνεδρίαση της 24ης Οκτωβρίου 2016, ο Πρόεδρος ανακοίνωσε, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, ότι είχε λάβει επιστολή από τον Jean-Jacques Urvoas, Υπουργό Δικαιοσύνης της Γαλλίας, διά της οποίας ζητείτο η άρση της βουλευτικής ασυλίας της Marine Le Pen. Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, ο Πρόεδρος παρέπεμψε την αίτηση στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων.

Η προανακριτική διαδικασία έναντι της Marine Le Pen κινήθηκε από τις γαλλικές δικαστικές αρχές, ύστερα από τη διάδοση, στον λογαριασμό της Marine Le Pen στο Twitter, τριών εικόνων βίαιου χαρακτήρα, ικανών να βλάψουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, οι οποίες αναπαριστούσαν την εκτέλεση τριών ομήρων της τρομοκρατικής ομάδας DAECH στις 16 Δεκεμβρίου 2015. Οι τρεις αυτές φωτογραφίες, των οποίων τα επίδικα σημεία δεν είχαν αποκρυφθεί, αναπαρίσταναν τον James Foley, Αμερικανό όμηρο που αποκεφαλίστηκε, τον Moaz Al-Kazabeh, Ιορδανό πιλότο που κάηκε ζωντανός σε κλουβί, και τον Fadi Ammar Zidan, Σύρο στρατιώτη που συνεθλίβη ζωντανός από τις ερπύστριες άρματος μάχης. Οι φωτογραφίες αυτές συνοδεύονταν από το σχόλιο της Marine Le Pen: «Ιδού τι εστί DAECH!». Η δημοσίευση αυτή ήταν επακόλουθο συνέντευξης που είχε δώσει την ίδια μέρα ο πολιτολόγος Gilles Kepel στον Jean-Jacques Bourdin στον ραδιοφωνικό σταθμό RMC, στην οποία γινόταν μία σύγκριση ανάμεσα στην άνοδο του Εθνικού Μετώπου και στη δράση του DAECH. Έτσι, η Marine Le Pen, πριν δημοσιεύσει τις επίμαχες φωτογραφίες, δημοσίευε το ακόλουθο σχόλιο: «Ο παραλληλισμός που έκανε σήμερα το πρωί ο Jean-Jacques Bourdin μεταξύ του Daech και του Εθνικού Μετώπου αποτελεί απαράδεκτο ολίσθημα. Θα πρέπει να ανακαλέσει τις αήθεις δηλώσεις του.»

Αφού ενημερώθηκε για τα πραγματικά περιστατικά και για τις πραγματοποιηθείσες διαπιστώσεις, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών της Nanterre ζήτησε να περατωθεί η διαδικασία της οποίας επιμελείτο η Κεντρική Υπηρεσία Καταπολέμησης της Εγκληματικότητας που συνδέεται με τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (OCLCTIC) και να διαβιβαστεί η υπόθεση, ώστε να επιληφθεί αυτής, στο Τμήμα Καταστολής Εγκληματικότητας εις βάρος Φυσικών Προσώπων (BRDP) στο Παρίσι.

Την επομένη, 17 Δεκεμβρίου 2015, η οικογένεια του ομήρου James Foley ζήτησε τη διαγραφή των τριών φωτογραφιών. Η Marine Le Pen διέγραψε μόνο τη φωτογραφία του James Foley, δηλώνοντας «Δεν γνώριζα ότι επρόκειτο για φωτογραφία του James Foley. Είναι προσβάσιμη από όλους στο Google. Πληροφορούμαι σήμερα το πρωί ότι η οικογένειά του μου ζητεί να την αποσύρω. Ασφαλώς, την απέσυρα αμέσως».

Στις 5 Ιανουαρίου 2016, η Marine Le Pen κλήθηκε για ακρόαση ενώπιον των υπηρεσιών της BRDP. Στις 4 Ιανουαρίου 2016, ο δικηγόρος David Dassa-Le Deist, σύμβουλος της Marine Le Pen, ενημέρωσε τους διενεργούντες την έρευνα ότι η πελάτις του δεν θα εμφανιζόταν στην εν λόγω ακρόαση και ότι προτίθετο να «απαντήσει ενδεχομένως και σύμφωνα με τους τύπους μόνο σε τακτικό δικαστή».

Στις 21 Ιανουαρίου 2016, η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Catherine Denis κίνησε προκαταρκτική έρευνα λόγω διάδοσης εικόνων βίαιου χαρακτήρα ικανών να βλάψουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αδίκημα που προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 227-24, 227-29 και 227-31 του γαλλικού ποινικού κώδικα.

Στις 31 Μαρτίου 2016, η Marine Le Pen κλήθηκε να εμφανιστεί σε πρώτη ανακριτική διαδικασία στις 29 Απριλίου 2016 στις 10.30.Με επιστολή της 28ης Απριλίου 2016, ο δικηγόρος κ. David Dassa-Le Deist ενημέρωσε το δικαστήριο ότι η Marine Le Pen δεν θα εμφανιζόταν την επομένη ημέρα επικαλούμενη την ασυλία της οποίας απέλαυε ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ισχυριζόμενη ότι πρόκειται για διώξεις που θέτουν υπό αμφισβήτηση την ελευθερία έκφρασής της. Πρόσθετε τα εξής: «Σας διαβεβαιώ ότι εν προκειμένω δεν αμφισβητείται η δικαιοδοσία σας, αλλά οι διώξεις της Εισαγγελίας που αποσκοπούν, σε ένα τόσο ουσιαστικής σημασίας θέμα, να απειλήσουν την ελευθερία έκφρασης ενός Γάλλου βουλευτή».

Στις 30 Αυγούστου 2016, η αρμόδια για τη δικαστική έρευνα Αντιπρόεδρος, Carole Bochter, απέστειλε στον Εισαγγελέα Εφετών της Versailles, διά μέσου της Εισαγγελέως Πρωτοδικών της Nanterre, την αίτηση άρσης της βουλευτικής ασυλίας της Marine Le Pen.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2016, ο Γενικός Εισαγγελέας, Marc Robert, διαβίβασε το πρωτότυπο έγγραφο της αίτησης άρσης της βουλευτικής ασυλίας της Marine Le Pen στον Υπουργό Δικαιοσύνης της Γαλλίας, Jean Jacques Urvoas.

Στις 5 Οκτωβρίου 2016, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Jean-Jacques Urvoas, απέστειλε στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Martin Schulz, την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών της Versailles για την άρση της βουλευτικής ασυλίας της κ. Marine Le Pen, ώστε να μπορεί να προβεί στην ανακριτική διαδικασία για τα γεγονότα που της καταλογίζονται.

II.  ΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

α)  Οι εφαρμοστέες διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου

Πρωτόκολλο αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Άρθρο 8

Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε έρευνα, κράτηση ή δίωξη για γνώμη ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Άρθρο 9

Κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα μέλη του απολαύουν:

α) εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους,

β) εντός της επικρατείας άλλων κρατών μελών της εξαιρέσεως από κάθε μέτρο κρατήσεως και κάθε δικαστική δίωξη.

Η ασυλία τους καλύπτει επίσης όταν μεταβαίνουν στον τόπο συνεδριάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή όταν επιστρέφουν από αυτόν.

Επίκληση της ασυλίας δεν δύναται να γίνει στην περίπτωση αυτοφώρου εγκλήματος και ούτε δύναται να εμποδίσει την άσκηση του δικαιώματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να άρει την ασυλία ενός από τα μέλη του.»

Πράξη περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση καθολική ψηφοφορία, της 20ής Σεπτεμβρίου 1976.

«Άρθρο 6.2

Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν των προνομίων και ασυλιών που ισχύουν γι’ αυτά δυνάμει του πρωτοκόλλου της 8ης Απριλίου 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»

Συμπεράσματα της απόφασης του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10.

«Το άρθρο 8 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει προσαρτηθεί στις Συνθήκες ΕΕ, ΛΕΕ και ΕΚΑΕ έχει την έννοια ότι η δήλωση στην οποία προέβη ευρωβουλευτής εκτός των χώρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και λόγω της οποίας ασκήθηκε εναντίον του ποινική δίωξη στο κράτος μέλος καταγωγής του για το έγκλημα της ψευδούς καταμηνύσεως δεν συνιστά γνώμη εκφρασθείσα κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων και καλυπτόμενη από την ασυλία την οποία καθιερώνει η ως άνω διάταξη παρά μόνον στην περίπτωση στην οποία η δήλωση αυτή αποτελεί έκφραση υποκειμενικής εκτιμήσεως η οποία έχει άμεσο και πρόδηλο σύνδεσμο με την άσκηση των εν λόγω καθηκόντων. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να ελέγξει εάν οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται στη διαφορά της κύριας δίκης.»

β)  Διατάξεις του γαλλικού δικαίου

Σύνταγμα της Γαλλικής Δημοκρατίας

«Άρθρο 26

Κανένα μέλος του Κοινοβουλίου δεν είναι δυνατόν να διωχθεί, ανακριθεί, συλληφθεί, κρατηθεί ή δικαστεί λόγω γνώμης ή ψήφου τις οποίες έδωσε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Κανένα μέλος του Κοινοβουλίου δεν δύναται να συλληφθεί ή να αποτελέσει αντικείμενο άλλου στερητικού ή περιοριστικού της ελευθερίας μέτρου σχετικά με κακουργήματα ή πλημμελήματα παρά μόνον κατόπιν αδείας της Συνέλευσης στην οποία συμμετέχει. Η άδεια αυτή δεν απαιτείται σε περίπτωση κακουργήματος ή αυτοφώρου αδικήματος ή οριστικής καταδίκης.

Η κράτηση, τα στερητικά ή περιοριστικά της ελευθερίας μέτρα ή η δίωξη μέλους του Κοινοβουλίου αναστέλλονται κατά τη διάρκεια της συνόδου, εφόσον το ζητήσει η Συνέλευση στην οποία αυτός συμμετέχει.

Η ενδιαφερόμενη Συνέλευση συνέρχεται αυτοδικαίως σε συμπληρωματικές συνεδριάσεις προκειμένου να επιτραπεί, ενδεχομένως, η εφαρμογή του ανωτέρω εδαφίου.»

Γαλλικός ποινικός κώδικας

«Άρθρο 227-24

Το γεγονός της κατασκευής, μεταφοράς και διάδοσης, με οιοδήποτε μέσο και σε οιοδήποτε υπόθεμα, ενός μηνύματος βίαιου χαρακτήρα που υποκινεί στην τρομοκρατία, πορνογραφικού ή ικανού να βλάψει σοβαρά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ή να παρακινήσει ανηλίκους να επιδοθούν σε παίγνια που τους θέτουν σωματικά σε κίνδυνο, καθώς και το γεγονός της εμπορίας ενός τέτοιου μηνύματος, τιμωρείται με τρία έτη φυλάκισης και 75.000 ευρώ πρόστιμο, όταν το μήνυμα αυτό μπορεί να το δει ή να το αντιληφθεί ανήλικος.

Όταν τα αδικήματα που προβλέπονται στο παρόν άρθρο υποβάλλονται διαμέσου του έντυπου ή οπτικοακουστικού Τύπου ή της ηλεκτρονικής επικοινωνίας προς το κοινό, εφαρμόζονται οι συγκεκριμένες διατάξεις των νόμων που διέπουν τα ζητήματα αυτά για τον προσδιορισμό των υπευθύνων.»

«Άρθρο 227-29

Τα φυσικά πρόσωπα τα οποία κρίνονται ένοχα για τα αδικήματα που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο διατρέχουν επίσης τον κίνδυνο να υποβληθούν και στις ακόλουθες συμπληρωματικές ποινές:

1. Απαγόρευση των πολιτικών, αστικών και οικογενειακών δικαιωμάτων, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 131-26.

2. Αναστολή, για διάστημα πέντε ετών κατ’ ανώτατο όριο, της άδειας οδήγησης, αναστολή που δύναται να περιοριστεί στην οδήγηση εκτός του πλαισίου της επαγγελματικής δραστηριότητας.

3. Ακύρωση της άδειας οδήγησης και απαγόρευση αίτησης έκδοσης νέας άδειας για διάστημα πέντε ετών κατ’ ανώτατο όριο.

4. Απαγόρευση, για διάστημα πέντε ετών κατ’ ανώτατο όριο, εξόδου από την επικράτεια της Δημοκρατίας.

5. Κατάσχεση του αντικειμένου που χρησίμευσε ή προοριζόταν για τη διάπραξη του αδικήματος ή του αντικειμένου που αποτελεί προϊόν του.

6. Απαγόρευση, είτε οριστική είτε για διάρκεια δέκα ή περισσοτέρων ετών, της άσκησης επαγγελματικής ή εθελοντικής δραστηριότητας που περιλαμβάνει τακτική επαφή με ανηλίκους.

7. Υποχρέωση πραγματοποίησης άσκησης γονικής υπευθυνότητας, υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 131-35-1.

8. Για τα εγκλήματα που προβλέπονται στα άρθρα 227-2 και 227-16, απαγόρευση, υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 131-27, είτε της άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή της άσκησης επαγγελματικής ή κοινωνικής δραστηριότητας που κατά την άσκηση ή επ’ ευκαιρία της άσκησής της διεπράχθη το αδίκημα, είτε της άσκησης εμπορικού ή βιομηχανικού επαγγέλματος, διεύθυνσης, διοίκησης, διαχείρισης ή ελέγχου υπό συγκεκριμένη ιδιότητα, άμεσα ή έμμεσα, για ίδιον λογαριασμό ή για λογαριασμό άλλου, εμπορικής ή βιομηχανικής επιχείρησης ή εμπορικής εταιρείας. Αυτές οι απαγορεύσεις άσκησης μπορούν να εκδοθούν σωρευτικά.»

«Άρθρο 227-31

Τα άτομα που κρίνονται ένοχα για τα αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 227-22 έως 227-27 μπορούν επίσης να καταδικαστούν σε κοινωνικοδικαστική παρακολούθηση, υπό τους όρους που προβλέπονται στα άρθρα 131-36-1 έως 131-36-13.»

Νόμος αριθ. 2004-575 της 21ης Ιουνίου 2004, Pour la Confiance dans l'Économie Numérique (Περί της Εμπιστοσύνης στην Ψηφιακή Οικονομία).

«Άρθρο 1, IV

Όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 του νόμου αριθ. 86-1067 της 30ής Σεπτεμβρίου 1986 σχετικά με την ελευθερία επικοινωνίας, η επικοινωνία προς το κοινό διά της ηλεκτρονικής οδού είναι ελεύθερη.

Η άσκηση αυτής της ελευθερίας δεν μπορεί να περιορίζεται παρά μόνο στο μέτρο που απαιτείται, αφενός, από τον σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, της ελευθερίας και της ιδιοκτησίας των άλλων, του πολυφωνικού χαρακτήρα της έκφρασης των ρευμάτων σκέψης και γνώμης και, αφετέρου, από τη διαφύλαξη της δημόσιας τάξης, από τις ανάγκες της εθνικής άμυνας, από τις απαιτήσεις περί δημόσιας υπηρεσίας, από τους τεχνικούς περιορισμούς που είναι εγγενείς στα μέσα επικοινωνίας, καθώς και από την ανάγκη των οπτικοακουστικών υπηρεσιών να αναπτύξουν την οπτικοακουστική παραγωγή.

Ως επικοινωνία προς το κοινό διά της ηλεκτρονικής οδού νοείται κάθε διάθεση προς το κοινό ή κατηγορίες του κοινού, με κάποια διεργασία ηλεκτρονικής επικοινωνίας, σημείων, σημάτων, γραπτών, εικόνων, ήχων ή μηνυμάτων κάθε φύσεως, που δεν έχουν τον χαρακτήρα ιδιωτικής αλληλογραφίας.

Ως επιγραμμική επικοινωνία προς το κοινό νοείται κάθε διαβίβαση, κατόπιν ατομικού αιτήματος, ψηφιακών δεδομένων που δεν έχουν τον χαρακτήρα ιδιωτικής αλληλογραφίας, μέσω κάποιας διεργασίας ηλεκτρονικής επικοινωνίας που επιτρέπει την αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του πομπού και του δέκτη.

Ως ηλεκτρονική αλληλογραφία νοείται κάθε μήνυμα, υπό τη μορφή κειμένου, φωνής, ήχου ή εικόνας, που αποστέλλεται μέσω δημόσιου δικτύου επικοινωνίας και αποθηκεύεται σε έναν διακομιστή του δικτύου ή στον τερματικό εξοπλισμό του παραλήπτη, μέχρις ότου να ανακτηθεί από τον τελευταίο.»

«Άρθρο 6-1

Όταν τούτο δικαιολογείται από τις ανάγκες καταπολέμησης της πρόκλησης σε τρομοκρατικές ενέργειες ή της απολογίας τέτοιων ενεργειών που εμπίπτουν στο άρθρο 421-2-5 του ποινικού κώδικα, ή καταπολέμησης της διάδοσης εικόνων ή αναπαραστάσεων ανηλίκων που εμπίπτουν στο άρθρο 227-23 του ιδίου κώδικα, η διοικητική αρχή μπορεί να ζητήσει από κάθε πρόσωπο που ορίζεται στο τμήμα III του άρθρου 6 του παρόντος νόμου ή από τα πρόσωπα που ορίζονται στο σημείο 2 του τμήματος I του ίδιου άρθρου 6 να αποσύρουν τα περιεχόμενα που παραβιάζουν τα εν λόγω άρθρα 421-2-5 και 227-23. Συγχρόνως, ενημερώνει σχετικώς τα πρόσωπα που ορίζονται στο σημείο 1 του τμήματος I του άρθρου 6 του παρόντος νόμου.

Αν δεν αποσυρθούν τα περιεχόμενα αυτά εντός προθεσμίας 24 ωρών, η διοικητική αρχή μπορεί να κοινοποιήσει στα πρόσωπα που ορίζονται στο εν λόγω σημείο 1 τον κατάλογο των ηλεκτρονικών διευθύνσεων των επιγραμμικών υπηρεσιών επικοινωνίας προς το κοινό, οι οποίες παραβιάζουν τα εν λόγω άρθρα 421-2-5 και 227-23. Τα εν λόγω πρόσωπα οφείλουν τότε να εμποδίσουν αμελλητί την πρόσβαση στις διευθύνσεις αυτές. Ωστόσο, αν δεν διατεθούν από το πρόσωπο που ορίζεται στο τμήμα III του ίδιου άρθρου 6 οι πληροφορίες που αναφέρονται στο εν λόγω τμήμα III, η διοικητική αρχή δύναται να προβεί στην κοινοποίηση που προβλέπεται στην πρώτη πρόταση του παρόντος εδαφίου, χωρίς να έχει προηγουμένως ζητήσει την απόσυρση των περιεχομένων υπό τους όρους που προβλέπονται στην πρώτη πρόταση του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου.

Η διοικητική αρχή διαβιβάζει τα αιτήματα απόσυρσης και τον κατάλογο που αναφέρονται, αντιστοίχως, στο πρώτο και στο δεύτερο εδάφιο, σε προσωπικότητα που έχει τα προσόντα και που έχει ορισθεί στο πλαίσιό της από την Εθνική Επιτροπή Πληροφορικής και Ελευθεριών για τη διάρκεια της εντολής της εντός της επιτροπής αυτής. Η προσωπικότητα αυτή δεν μπορεί να ανήκει στα πρόσωπα που ορίζονται στο σημείο 1 του τμήματος I του άρθρου 13 του νόμου αριθ. 78-17 της 6ης Ιανουαρίου 1978 σχετικά με την πληροφορική, τα αρχεία και τις ελευθερίες. Η εν λόγω προσωπικότητα διακριβώνει το νομότυπο των αιτημάτων απόσυρσης και των όρων κατάρτισης, ενημέρωσης, γνωστοποίησης και χρησιμοποίησης του καταλόγου. Εάν διαπιστώσει παρατυπία, μπορεί ανά πάσα στιγμή να συστήσει στη διοικητική αρχή να θέσει τέρμα σε αυτά. Αν η διοικητική αρχή δεν ακολουθήσει αυτή τη σύσταση, η εν λόγω προσωπικότητα μπορεί να παραπέμψει το θέμα στο αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο, είτε με τη λήψη προσωρινής απόφασης είτε κατ’ αίτησιν.

Η διοικητική αρχή μπορεί επίσης να κοινοποιήσει τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των οποίων τα περιεχόμενα παραβιάζουν τα άρθρα 421-2-5 και 227-23 του ποινικού κώδικα στις μηχανές αναζήτησης ή στους καταλόγους, που λαμβάνουν κάθε σκόπιμο μέτρο προκειμένου να σταματήσουν την καταχώριση της επιγραμμικής υπηρεσίας επικοινωνίας προς το κοινό. Η διαδικασία που προβλέπεται στο τρίτο εδάφιο του παρόντος άρθρου είναι εφαρμοστέα.

Η προσωπικότητα η οποία αναφέρεται στο εν λόγω τρίτο εδάφιο δημοσιεύει ετησίως έκθεση δραστηριοτήτων για τους όρους άσκησης και τα αποτελέσματα των εργασιών της, όπου διευκρινίζονται κυρίως ο αριθμός των αιτήσεων απόσυρσης, ο αριθμός των περιεχομένων που αποσύρθηκαν, οι λόγοι της απόσυρσης και ο αριθμός των συστάσεων που διατυπώθηκαν προς τη διοικητική αρχή. Η έκθεση αυτή επιδίδεται στην Κυβέρνηση και στο Κοινοβούλιο.

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου διευκρινίζονται με διάταγμα, ιδίως δε η αντιστάθμιση, ενδεχομένως, του δικαιολογημένου πρόσθετου κόστους που απορρέει από τις υποχρεώσεις που βαρύνουν τους φορείς εκμετάλλευσης.

Οιαδήποτε αθέτηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στο παρόν άρθρο τιμωρείται με τις ποινές που προβλέπονται στο σημείο 1 του τμήματος VI του άρθρου 6 του παρόντος νόμου.»

III.  ΣΚΕΠΤΙΚΟ/ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

Σύμφωνα με τα άρθρα 227-24, 227-29, 227-31 του γαλλικού ποινικού κώδικα, τα οποία προβλέπουν και τιμωρούν το αδίκημα της διάδοσης εικόνων βίαιου χαρακτήρα ικανών να βλάψουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, οι γαλλικές δικαστικές αρχές ζήτησαν την άρση της βουλευτικής ασυλίας της Marine Le Pen, βουλευτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Προέδρου του Εθνικού Μετώπου, εν συνεχεία της διάδοσης, στον λογαριασμό της στο Twitter, τριών εικόνων που αναπαριστούσαν τις εκτελέσεις τριών ομήρων της τρομοκρατικής ομάδας DAECH και συνοδεύονταν από το σχόλιο «Ιδού τι εστί DAECH», στις 16 Δεκεμβρίου 2015, ύστερα από συνέντευξη στο ραδιοφωνικό δίκτυο RMC στο οποίο η άνοδος του FN είχε συγκριθεί με τη δράση της τρομοκρατικής ομάδας DAECH.

Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, παρόλο που οι εικόνες αυτές είναι προσβάσιμες από όλους στη μηχανή αναζήτησης Google και αναπαρήχθησαν ευρέως στο δίκτυο μετά την αρχική τους διάδοση, ο βίαιος χαρακτήρας τους που είναι ικανός να βλάψει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι αδιαμφισβήτητος και, συνεπώς, η δημοσίευσή τους συνιστά πράξη που διώκεται ποινικά.

Επιπλέον, το άρθρο 6-1 του γαλλικού νόμου αριθ. 2004-575, της 21ης Ιουνίου 2004 (Pour la Confiance dans l'Économie Numérique), το οποίο προβλέπει τη μη άσκηση ποινικής δίωξης εις βάρος των φορέων παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών στην περίπτωση που οι εικόνες βίαιου χαρακτήρα αποσυρθούν εντός 24 ωρών από την κοινοποίηση της ανάγκης απόσυρσής τους από τις αρμόδιες αρχές, αφορά μόνο τις δραστηριότητες των φορέων παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας και όχι τις δραστηριότητες ιδιωτικής/ατομικής φύσεως, όπως φαίνεται να ισχύει στην προκειμένη περίπτωση. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει επίσης να υπογραμμισθεί ότι η Marine Le Pen διέγραψε μόνο τη φωτογραφία της εκτέλεσης του ομήρου James Foley και όχι τις άλλες δύο εικόνες.

Τέλος, δεδομένου ότι το χρονοδιάγραμμα με το οποίο διεξήχθη η δικαστική διαδικασία κατά της Marine Le Pen εντάσσεται στους συνήθεις χρόνους των διαδικασιών που αφορούν τον Τύπο και τα άλλα μέσα επικοινωνίας, δεν υπάρχουν λόγοι που να υποδηλώνουν την ύπαρξη fumus persecutionis ή μιας κατάστασης κατά την οποία, από τις ενδείξεις ή τα φαινόμενα, να προκύπτει πρόθεση δίωξης εις βάρος του συγκεκριμένου προσώπου.

IV.  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Με βάση το ανωτέρω σκεπτικό και σύμφωνα με το άρθρο 9 του Κανονισμού, αφού εξέτασε τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της άρσης της ασυλίας της βουλευτού, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων συνιστά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να άρει την ασυλία της Marine Le Pen.


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

28.2.2017

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

18

3

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Laura Ferrara, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Jiří Maštálka, Emil Radev, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka, Κώστας Χρυσόγονος

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Pascal Durand, Evelyne Gebhardt, Heidi Hautala, Virginie Rozière, Tiemo Wölken

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου