Procedura : 2017/2026(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0243/2017

Teksty złożone :

A8-0243/2017

Debaty :

PV 02/10/2017 - 18
CRE 02/10/2017 - 18

Głosowanie :

PV 03/10/2017 - 4.7
CRE 03/10/2017 - 4.7
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0367

SPRAWOZDANIE     
PDF 562kWORD 64k
28.6.2017
PE 602.807v02-00 A8-0243/2017

w sprawie stosunków politycznych UE z ASEAN

(2017/2026(INI))

Komisja Spraw Zagranicznych

Sprawozdawca: Reinhard Bütikofer

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie stosunków politycznych UE z ASEAN

(2017/2026(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając założenie dnia 8 sierpnia 1967 r. Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN),

–  uwzględniając główne ramy prawne regulujące stosunki UE–ASEAN, tj. umowę o współpracy między ASEAN i EWG, podpisaną w marcu 1980 r.(1),

–  uwzględniając kartę ASEAN podpisaną w listopadzie 2007 r. ustanawiającą osobowość prawną oraz ramy prawne i instytucjonalne ASEAN, w tym utworzenie Komitetu Stałych Przedstawicieli, który ma wspierać i koordynować pracę ASEAN,

–  uwzględniając Forum Regionalne ASEAN utworzone w 1993 r. z myślą o pogłębieniu dialogu i konsultacji w kwestiach politycznych i dotyczących bezpieczeństwa oraz przyczynieniu się do stworzenia budującej zaufanie i prewencyjnej dyplomacji w regionie Azji i Pacyfiku,

–  uwzględniając szereg ram ASEAN służących budowaniu zaufania w regionie: Forum Regionalne ASEAN, spotkania ministrów obrony ASEAN (ADMM-Plus), Szczyt Azji Wschodniej (EAS), ASEAN Plus Trzy (ASEAN plus Chiny, Japonia i Korea Południowa) i ASEAN Plus Sześć (ASEAN plus Chiny, Japonia, Korea Południowa, Indie, Australia i Nowa Zelandia),

–  uwzględniając istniejące umowy handlowe między ASEAN a Japonią, Chinami, Koreą Południową, Indiami, Australią i Nową Zelandią,

–  uwzględniając trwające negocjacje i zawarcie siedmiu umów o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a niektórymi państwami członkowskimi ASEAN, tj. Brunei, Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem, Tajlandią i Wietnamem,

–  uwzględniając obecnie trwające negocjacje w sprawie umów o wolnym handlu z Indonezją i Filipinami, obecnie wstrzymane negocjacje w sprawie umów o wolnym handlu z Malezją i Tajlandią, oczekiwane zawarcie umów o wolnym handlu z Singapurem i Wietnamem w nadchodzących miesiącach oraz negocjacje w sprawie umowy inwestycyjnej z Mjanmą,

–  uwzględniając posiedzenie z udziałem komisarz do spraw handlu Cecilii Malmström i ministrów finansów ASEAN, które odbyło się w Manili w dniu 10 marca 2017 r.,

–  uwzględniając 9. posiedzenie Partnerstwa Parlamentarnego Azja–Europa (ASEP9), które odbyło się w Ułan Bator (Mongolia) w dniach 21 i 22 kwietnia 2016 r.,

–  uwzględniając deklarację norymberską dotyczącą pogłębionego partnerstwa UE–ASEAN z marca 2007 r. oraz jego plan działania z listopada 2007 r.,

–  uwzględniając plan działania na rzecz wzmocnienia pogłębionego partnerstwa UE–ASEAN (2013–2017) z Bandar Seri Begawanu, przyjęty w Brunei dnia 27 kwietnia 2012 r.,

–  uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 18 maja 2015 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „UE i ASEAN: partnerstwo o strategicznym celu” (JOIN(2015)0022),

–  uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 22 czerwca 2015 r. w sprawie stosunków UE–ASEAN,

–  uwzględniając deklarację z Bangkoku z dnia 14 października 2016 r. w sprawie wspierania globalnego partnerstwa między ASEAN a UE na rzecz wspólnych celów strategicznych,

–  uwzględniając przystąpienie Unii Europejskiej do Traktatu o wzajemnych stosunkach i współpracy w Azji Południowo-Wschodniej w Phnom Penh z dnia 12 lipca 2012 r.(2),

–  uwzględniając 11. szczyt dialogu Azja–Europa (ASEM11), który odbył się w Ułan Bator (Mongolia) w dniach 15 i 16 lipca 2016 r.,

–  uwzględniając Fundację Azja–Europa (ASEF) utworzoną w lutym 1997 r. w celu stworzenia forum dialogu pozarządowego,

–  uwzględniając program wspierania programu integracji regionalnej ASEAN-UE (APRIS), program wspierania integracji regionalnej ASEAN (ARISE) oraz regionalny instrument dialogu UE–ASEAN (READI) służące wspieraniu harmonizacji strategii politycznych i regulacji w sektorach pozahandlowych,

–  uwzględniając plan działania wspólnoty gospodarczej ASEAN uzgodniony w 2007 r.,

–   uwzględniając 14. szczyt ASEAN, który odbył się w 2009 r., oraz opracowanie planu działania w sprawie utworzenia jednolitego rynku wspólnoty gospodarczej ASEAN (AEC), wspólnoty politycznej i bezpieczeństwa ASEAN (APSC) i wspólnoty społeczno-kulturalnej ASEAN (ASCC),

–  uwzględniając 28. i 29. szczyty ASEAN, które odbyły się w Wientianie (Laos) w dniach 6 i 7 września 2016 r., oraz 30. szczyt ASEAN, który odbył się w Manili (Filipiny) w dniach 26–29 kwietnia 2017 r.,

–  uwzględniając 24. posiedzenie Wspólnej Komisji Współpracy ASEAN–UE, które odbyło się w Dżakarcie (Indonezja) w dniu 2 marca 2017 r.,

–  uwzględniając wizję wspólnoty ASEAN na 2025 r., przyjętą na 27. szczycie ASEAN, który odbył się w Kuala Lumpur (Malezja) w dniach 18–22 listopada 2015 r., i zapowiedź ustanowienia w dniu 31 grudnia 2015 r. wspólnoty gospodarczej ASEAN z myślą o utworzeniu rynku wewnętrznego dla ponad 600 mln osób,

–  uwzględniając 11. Szczyt Azji Wschodniej (EAS), który odbył się w Wientianie (Laos) dnia 8 września 2016 r. z udziałem przywódców z 18 krajów – państw członkowskich ASEAN, Chin, Japonii i Korei Południowej (ASEAN Plus Trzy), Indii, Australii i Nowej Zelandii (ASEAN Plus Sześć) oraz Rosji i Stanów Zjednoczonych,

–  uwzględniając pierwszą Deklarację praw człowieka ASEAN z dnia 18 listopada 2012 r. oraz ustanowienie Komisji Międzyrządowej ASEAN ds. Praw Człowieka w 2009 r.,

–  uwzględniając działalność parlamentarzystów ASEAN angażujących się na rzecz praw człowieka (APHR), która to organizacja została założona w 2013 r. w celu promowania demokracji i praw człowieka we wszystkich państwach ASEAN,

–  uwzględniając działalność Instytutu ASEAN na rzecz Pokoju i Pojednania (AIPR),

–  uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, Konwencję o prawach dziecka i Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych, które to konwencje zostały ratyfikowane przez wszystkie państwa członkowskie ASEAN,

–  uwzględniając Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka: wdrażanie ram ONZ „Ochrona, poszanowanie i naprawa”, przyjęte przez Radę Praw Człowieka w dniu 16 czerwca 2011 r.,

–  uwzględniając Konwencję ASEAN w sprawie zwalczania handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, podpisaną przez wszystkie państwa członkowskie ASEAN w listopadzie 2015 r.,

–  uwzględniając powszechne okresowe przeglądy praw człowieka w Radzie Praw Człowieka, w których uczestniczyły wszystkie państwa członkowskie ASEAN,

–  uwzględniając swoje ostatnie rezolucje w sprawie ASEAN, a w szczególności rezolucję z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie przyszłości stosunków UE–ASEAN(3),

–  uwzględniając ostatnie rezolucje w sprawie państw członkowskich ASEAN, w szczególności rezolucję z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie Wietnamu(4), , z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między UE a Wietnamem (rezolucja)(5), z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między UE a Wietnamem (zgoda)(6), z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między UE a Republiką Filipin (zgoda)(7)oraz z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między UE a Republiką Filipin (rezolucja)(8),

–  uwzględniając ostatnie rezolucje w sprawie państw członkowskich ASEAN dotyczące krytycznych sytuacji związanych z prawami człowieka, w szczególności rezolucji z dnia 6 października 2016 r. w sprawie Tajlandii, w szczególności sprawy Andy’ego Halla(9), z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie Kambodży(10), z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie sytuacji politycznej w Kambodży(11), z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie projektu kambodżańskiej ustawy o organizacjach pozarządowych i związkach zawodowych(12), z dnia 8 października 2015 r. w sprawie sytuacji w Tajlandii(13), z dnia 21 maja 2015 r. w sprawie dramatycznej sytuacji uchodźców należących do mniejszości etnicznej Rohingya, w tym kwestia masowych grobów w Tajlandii(14), z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji mniejszości Rohindża w Mjanmie/Birmie(15), z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie Mjanmy/Birmy, w szczególności sytuacji Rohindżów(16), z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie Malezji(17), z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie Indonezji, w szczególności sprawy Hosei Yeima, Ismaela Alui i gubernatora Dżakarty(18)i z dnia 15 września 2016 r.(19) i 15 marca 2017 r.(20) w sprawie Filipin,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0243/2017),

A.  mając na uwadze, że w tym roku obchodzimy 50. rocznicę ASEAN, 60. rocznicę podpisania traktatów rzymskich i 40. rocznicę formalnych stosunków UE–ASEAN;

B.  mając na uwadze, że region ASEAN zaistniał jako jeden z najbardziej dynamicznych i najszybciej rozwijających się regionów na świecie, w szczególności pod względem ekonomicznym, technologicznym i badawczym, że ma on strategiczne pod względem geopolitycznym i geoekonomicznym położenie oraz bogate zasoby, że wyznaczył on sobie cel rozszerzonej integracji gospodarczej oraz ambitny program celów zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza w dziedzinie edukacji, a także że zdecydowanie opowiada się on za multilateralizmem; mając na uwadze, że wyeliminowanie luki w rozwoju wewnątrz ASEAN będzie mieć zasadnicze znaczenie w dążeniu do dalszej integracji oraz zapewnianiu bezpieczeństwa, stabilności i ochrony praw socjalnych, gospodarczych i politycznych;

C.  mając na uwadze, że procesy integracyjne UE i ASEAN są różne, ponieważ wynikają z różnych kontekstów oraz mają odmienne wizje i misje; mając na uwadze, że pomimo, że UE i ASEAN kierują się odrębną wewnętrzną logiką, są one porównywalne, gdyż obydwie organizacje wspierają pokojowe współistnienie, integrację regionalną, współpracę międzynarodową i rozwój oraz są ukierunkowane na budowanie zaufania wśród swoich członków od kilku dziesięcioleci, mając na uwadze, że w związku z tym UE jest szczególnym rodzajem partnera dla ASEAN;

D.  mając na uwadze, że obydwa regiony uzyskały znaczący poziom interakcji i że stosunki między UE a ASEAN są złożone i dotyczą szeregu dziedzin, w tym handlu, inwestycji, rozwoju, spraw gospodarczych i politycznych; mając na uwadze, że ASEAN jest trzecim partnerem handlowym UE, a UE jest drugim partnerem handlowym ASEAN, a dwustronny handel towarami wynosi ponad 200 mld EUR rocznie, a także mając na uwadze, że UE jest pierwszym dostawcą bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) w regionie ASEAN; mając na uwadze, że dla europejskich przedsiębiorstw ASEAN jest drogą dostępu do szerszego regionu; mając na uwadze, że w latach 2014–2020 Unia Europejska i jej państwa członkowskie są pierwszym dostawcą pomocy rozwojowej w regionie oraz że UE zadeklarowała przeznaczenie ponad 3 mld EUR na ograniczanie ubóstwa oraz zajęcie się lukami w rozwoju w państwach ASEAN o niskim dochodzie;

E.  mając na uwadze, że doświadczenie UE służyło w przeszłości jako źródło inspiracji dla innych regionalnych procesów integracyjnych;

F.  mając na uwadze, że UE nieustannie wspiera prace ASEAN, w szczególności sekretariatu ASEAN, i wyznaczyła, w uznaniu znaczenia ASEAN, specjalnego szefa delegacji przy ASEAN, który objął stanowisko w 2015 r.;

G.  mając na uwadze, że obecnie procesy integracji w obydwu regionach są kwestionowane, lecz że jednocześnie stwarzają one nowe możliwości; mając na uwadze, że UE stoi w obliczu licznych kryzysów; mając na uwadze, że w ASEAN – pomimo celu wzmocnienia jego centralnej roli – w 2016 r. zaobserwowano wewnętrzny spadek obrotów handlowych, a stowarzyszenie to jest przytłoczone problemami, w tym rozbieżnymi kierunkami polityki zagranicznej i rozprzestrzenianiem się wewnętrznych problemów poszczególnych krajów dotyczących zagrożeń dla demokracji i praworządności, stosunków międzyreligijnych, mniejszości etnicznych, nierówności społecznych i naruszeń praw człowieka, w tym o konsekwencjach transgranicznych;

H.  mając na uwadze, że UE zobowiązała się umieścić prawa człowieka w centrum swoich stosunków z państwami trzecimi;

I.  mając na uwadze, że w grudniu 2014 r. UE przyznała Filipinom status GSP Plus, przez co stały się one pierwszym państwem ASEAN, które uzyskało takie preferencje handlowe; mając na uwadze, że umożliwia to Filipinom bezcłowy wywóz 66 % swoich produktów do UE;

J.  mając na uwadze, że wycofanie się Stanów Zjednoczonych z Partnerstwa Transpacyficznego (TTP) może stać się nowym bodźcem do podjęcia negocjacji na temat Regionalnego Wszechstronnego Partnerstwa Gospodarczego; mając na uwadze, że prowadzące obecnie bardziej stanowczą politykę Chiny uruchamiają inicjatywy takie jak „Jeden pas, jeden szlak”, co stanowi wyzwanie dla wszystkich krajów w sąsiedztwie i w innych częściach świata;

K.  mając na uwadze, że napięcia na Morzu Południowochińskim są zagrożeniem i ryzykiem dla bezpieczeństwa i stabilności regionu; mając na uwadze, że najbardziej niepokojącym trendem jest militaryzacja Morza Południowochińskiego; mając na uwadze, że dialog ASEAN–Chiny na temat postępowania stron pozostaje podstawowym mechanizmem kontaktów ASEAN z Chinami w sprawie Morza Południowochińskiego; mając na uwadze, że działania Chin – począwszy od patroli i ćwiczeń wojskowych, a skończywszy na prowadzeniu działalności budowlanej z pominięciem zasad określonych w Deklaracji o postępowaniu stron na Morzu Południowochińskim z 2002 r. – budzą ciągłe obawy;

1.  składa państwom członkowskim ASEAN gratulacje z okazji 50. rocznicy ASEAN i w pełni popiera wszelkie działania na rzecz integracji w regionie; wyraża także uznanie z powodu 40-letnich stosunków UE–ASEAN i ponawia zalecenie, by przekształcić je w partnerstwo strategiczne oparte na konkretnych działaniach, namacalnych wynikach i silniejszej współpracy w kwestiach merytorycznych; podkreśla, że UE ma interes we wzmocnieniu swojej współpracy z tym kluczowym podmiotem w ważnym strategicznie regionie; podkreśla, że partnerstwo strategiczne będzie stanowić szansę dla UE na wzmocnienie jej wkładu w realizację wspólnych celów w regionie Oceanu Indyjskiego i Spokojnego;

2.  zwraca uwagę na polityczną wartość bliskich stosunków handlowych i inwestycyjnych pomiędzy ASEAN a UE oraz nakłania obydwu partnerów do mocniejszego zacieśnienia ich stosunków gospodarczych i politycznych; podkreśla, że istnieją duże możliwości rozwoju stosunków handlowych UE–ASEAN; podkreśla, UE jest głównym inwestorem zagranicznym w ASEAN; zwraca również uwagę na możliwości współpracy w zakresie osiągania celów zrównoważonego rozwoju; wzywa do wzmożenia współpracy w celu wyeliminowania luki w rozwoju istniejącej wewnątrz ASEAN; uważa, że można zacieśnić współpracę i dzielić się dobrymi praktykami w różnych dziedzinach, takich jak podejmowanie wyzwań o charakterze globalnym, w tym w zakresie zmiany klimatu, przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, zarządzania granicami, bezpieczeństwa morskiego, rozwoju sektora finansowego, przejrzystości i polityki makroekonomicznej; podkreśla dążenie do współpracy UE–ASEAN na wysokim szczeblu w wielostronnych instytucjach, takich jak ONZ, a także w WTO, w odniesieniu do utrzymania, umacniania i dalszego rozwoju wielostronnej międzynarodowej architektury handlowej i sprawiedliwych stosunków handlowych;

3.  wyraża uznanie dla przyjęcia przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel i Komisję wspólnego komunikatu, który został zatwierdzony przez państwa członkowskie, określającego plan działania w zakresie pogłębiania partnerstwa w sprawach politycznych i gospodarczych oraz sprawach bezpieczeństwa, a także w kwestiach zdolności do tworzenia połączeń, środowiska, zasobów naturalnych oraz w innych dziedzinach, takich jak promowanie i ochrona praw człowieka; podkreśla znaczenie wzmocnienia dialogu politycznego między UE a ASEAN; przypomina, że aktywne wsparcie UE na rzecz pogłębionej integracji ASEAN stanowi wkład w trwałość stowarzyszenia i stabilizacji w regionie; podkreśla, że UE zapewnia pomoc techniczną i umożliwia budowanie zdolności w zakresie tworzenia rynku wewnętrznego;

4.  z zadowoleniem przyjmuje powołanie szefa delegacji UE przy ASEAN oraz rozpoczęcie misji UE w ASEAN w 2015 r., które to działania potwierdzają znaczenie stosunków między UE a ASEAN;

5.  zauważa, że ponieważ przez wiele lat we wzmacnianiu więzi UE–ASEAN istotną i wartościową rolę odgrywało Zjednoczone Królestwo, ASEAN oraz UE i państwa członkowskie będą miały potrzebę i możliwość aktywnego zacieśnienia wzajemnych stosunków w świetle nowych realiów związanych z Brexitem; wzywa Zjednoczone Królestwo do dalszej zacieśnionej współpracy z partnerstwem UE–ASEAN; wzywa do wzmożonego zaangażowania UE na istniejących forach, którym przewodniczy ASEAN; uważa, że UE powinna rozszerzyć i wzmóc wysiłki dyplomatyczne podejmowane wraz z ASEAN, aby przyczynić się do poprawy stabilności i bezpieczeństwa na obszarach ogarniętych konfliktami, gdzie ponownie dochodzi do napięć, oraz ściśle współpracować z partnerami w regionie i stać na straży prawa międzynarodowego;

6.  ubolewa nad spóźnioną i powściągliwą reakcją UE na orzeczenie na podstawie UNCLOS (Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza) w sprawie sporu dotyczącego Morza Południowochińskiego i wzywa UE do zapewnienia przestrzegania postanowień UNCLOS i zgodności z tymi postanowieniami; przypomina, że UE wspiera stosowanie wynegocjowanych pokojowych rozwiązań sporów międzynarodowych; nalega na zachowanie swobody żeglowania; wzywa Chiny do przyjęcia orzeczenia trybunału; zachęca strony do dążenia do pokojowego rozstrzygania sporów na podstawie przepisów prawa międzynarodowego w ramach konwencji UNCLOS; wspiera wysiłki państw członkowskich ASEAN zmierzające do szybkiego przyjęcia skutecznego kodeksu postępowania na Morzu Południowochińskim;

7.  ubolewa nad działaniami takimi jak ekstensywne pozyskiwanie lądu na obszarach morskich i umieszczanie na nim obiektów wojskowych i uzbrojenia, co grozi militaryzacją sporu; wyraża poważne zaniepokojenie zwiększającymi się wydatkami na obronność w regionie i jego sąsiedztwie oraz wzmożoną militaryzacją sporów, w szczególności na Morzu Południowochińskim i Morzu Wschodniochińskim; zauważa, że UE w dalszym ciągu powinna wspierać rozwój pokojowych stosunków między Chinami a jej sąsiadami w regionie Morza Południowochińskiego w ramach integracyjnych mechanizmów wielostronnych; popiera wszystkie działania zmierzające do uczynienia z Morza Południowochińskiego „morza pokoju i współpracy”; wzywa państwa członkowskie do ścisłego przestrzegania Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia; kładzie nacisk na znaczenie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, w szczególności w kontekście niedawnych wydarzeń w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej;

8.  popiera partnerstwo UE–ASEAN w dziedzinie bezpieczeństwa i wymianę między nimi doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie wielu niekonwencjonalnych aspektów bezpieczeństwa, w celu wzmocnienia zdolności regionalnych, a w szczególności wzmocnienia dialogu i współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego, piractwa, walki z przestępczością zorganizowaną oraz wsparcia współpracy między Europolem i Aseanapolem, walki z terroryzmem, bezpieczeństwa cybernetycznego, bezpieczeństwa klimatu, środków budowy zaufania, dyplomacji prewencyjnej i mediacji, zarządzania kryzysowego i gotowości na wypadek klęsk żywiołowych i pomocy humanitarnej; popiera większy udział ze strony UE w Forum Regionalnym ASEAN i większe w nim zaangażowanie;

9.  z zadowoleniem przyjmuje odbycie 3. dialogu wysokiego szczebla ASEAN–UE w sprawie współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego, które miało miejsce w Tajlandii w dniach 15 i 16 września 2016 r., w ramach którego zidentyfikowano i zaproponowano konkretne obszary przyszłej współpracy między ASEAN a UE w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego i dyplomacji prewencyjnej; oczekuje na zwołanie 4. dialogu wysokiego szczebla ASEAN–UE w sprawie współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego, który odbędzie się w 2017 r. na Filipinach;

10.  przypomina, że UE wspiera ASEAN w odgrywaniu centralnej i ważnej roli w promowaniu dialogu i współpracy na rzecz pokoju, bezpieczeństwa, stabilności i dobrobytu w regionie Azji i Pacyfiku oraz poza nim; wzywa do utworzenia funkcjonujących i wydajnych mechanizmów rozstrzygania sporów przewidzianych w rozdziale 8 karty ASEAN oraz w protokole do karty z 2010 r., w tym prawnie wiążących środków i regulacji; wskazuje na doświadczenie zdobyte przez ponad 40 lat na kontynencie europejskim w odniesieniu do koncepcji bezpieczeństwa, która oprócz wymiaru polityczno-wojskowego obejmuje również wymiar gospodarczy i środowiskowy, a także wymiar ludzki; jest przekonany, że to doświadczenie może być wykorzystane przez ASEAN na potrzeby pokojowego rozwoju jego regionu; podkreśla zainteresowanie UE dalszą współpracą z regionem w ramach wszystkich procesów prowadzonych przez ASEAN;

11.  podkreśla szczególne doświadczenie UE w zakresie rozwoju instytucjonalnego, jednolitego rynku, zbieżności przepisów, zarządzania konfliktami i kryzysami, bezpieczeństwa morskiego, mediacji, pomocy humanitarnej i pomocy w przypadku klęsk żywiołowych, jak również jej najnowsze postępy w integracji w dziedzinie obrony i jej zakończone sukcesem doświadczenie w zakresie ustanawiania norm regionalnych oraz solidnej regionalnej architektury w zakresie praw człowieka i demokracji, a także jej chęć do dzielenia się tymi doświadczeniami, w przypadkach gdy może to być pożyteczne; zwraca uwagę na negocjacje w sprawie kompleksowej umowy UE–ASEAN o transporcie lotniczym oraz szerszego programu dotyczącego jakości sieci połączeń; zauważa, że w okresie 2014–2020 połowa pomocy finansowej UE dla ASEAN jest przeznaczona na wspieranie jakości sieci połączeń w ASEAN;

12.  podkreśla potrzebę współpracy na szczeblu wielostronnym z innymi jurysdykcjami w regionie, takimi jak obserwatorzy ASEAN, Papua-Nowa Gwinea i Timor Wschodni, a także Chiny, Japonia i Tajwan;

13.  uważa, że z geopolitycznego punktu widzenia istnieje bardzo dobry powód, aby wspierać wznowienie negocjacji w sprawie regionalnej umowy o wolnym handlu między UE a ASEAN, oraz z zadowoleniem przyjmuje wnioski wyciągnięte podczas niedawnego posiedzenia z udziałem komisarz UE do spraw handlu Cecilii Malmström i ministrów gospodarki ASEAN dotyczącego ustalenia zakresu działań w tym względzie oraz kroków podjętych w celu osiągnięcia ostatecznego cel, jakim jest zawarcie umowy między dwoma regionami; zachęca ze strategicznego punktu widzenia do podjęcia wszelkich wysiłków w celu zbadania możliwości zawarcia umów o wolnym handlu z wszystkimi krajami ASEAN; przypomina, że ASEAN jest trzecim pod względem wielkości partnerem handlowym UE spoza Europy, a UE jest drugim pod względem wielkości partnerem handlowym ASEAN;

14.  podkreśla, że przedsiębiorstwa krajowe i zagraniczne działające w krajach ASEAN muszą stosować zasady społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; nawołuje państwa ASEAN do zapewnienia pełnego poszanowania praw socjalnych, środowiskowych i pracowniczych; wzywa do pełnego i skutecznego wdrożenia konwencji MOP oraz do poszanowania podstawowych norm pracy; wzywa ASEAN i jego państwa członkowskie do skutecznego wdrożenia Wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka, do promowania odpowiedniej ochrony zatrudnienia i przyzwoitych warunków pracy, a także do utworzenia środowiska bardziej sprzyjającego rozwojowi związków zawodowych; wzywa Komisję Europejską i ESDZ do korzystania ze wszystkich dostępnych instrumentów w celu poprawy przestrzegania powyższych zaleceń; podkreśla ponadto potrzebę zapewnienia, by wyeliminowane zostały wszystkie formy pracy przymusowej lub obowiązkowej oraz pracy dzieci;

15.  wzywa europejskie przedsiębiorstwa inwestujące w regionie ASEAN do wywiązywania się z obowiązującej je społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, a także do przestrzegania europejskich norm dotyczących praw konsumentów, pracowniczych i środowiskowych, a także ochrony praw ludności tubylczej;

16.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do ułatwiania zinstytucjonalizowanego dialogu społecznego między Forum Narodów Azja–Europa (AEPF) a odpowiednimi strukturami społeczeństwa obywatelskiego w UE;

17.  zwraca uwagę, że ASEAN sama deklaruje, że jest stowarzyszeniem ukierunkowanym na ludzi i stawiającym ich w centrum zainteresowania, a także zauważa, że legalność i istotność procesów integracji regionalnej, zarówno w UE, jak i ASEAN, zależą od zaangażowania jak największej liczby zainteresowanych stron w ten proces oraz informowania o jego osiągnięciach; uznaje kontakty międzyludzkie, szczególnie w przypadku młodych ludzi, za niezwykle istotny instrument wymiany kulturalnej, oraz wzywa do znaczącego rozszerzenia instrumentu Erasmus+ dla ASEAN; podkreśla, że w krajach ASEAN istnieją duże możliwości w zakresie szkolenia zawodowego oraz zwraca uwagę na perspektywy współpracy w dziedzinie podwójnego systemu kształcenia stosowanego w niektórych państwach członkowskich UE; nawołuje także do opracowania działań w zakresie dyplomacji kulturalnej zgodnie z komunikatem z czerwca 2016 r. na temat strategii UE na rzecz międzynarodowych stosunków kulturalnych oraz niedawnym sprawozdaniem Parlamentu na ten temat; zwraca uwagę na istotną funkcję Fundacji Azja–Europa oraz uważa, że należy rozszerzyć wsparcie dla jej prac;

18.  podkreśla koncepcję, zgodnie z którą zorganizowane wymiany i współpraca na szczeblu regionów i gmin (partnerstwo miast) stanowią interesujący instrument na potrzeby wzmocnienia wzajemnego praktycznego doświadczenia, a także zwraca uwagę na konkretne inicjatywy, takie jak Porozumienie Burmistrzów czy protokół ustaleń Under2, które należy aktywnie promować;

19.  sugeruje, by w ramach obchodów tegorocznej rocznicy stosunków ASEAN–UE została zrealizowana unijna inicjatywa na rzecz „programu wymiany młodych liderów UE–ASEAN”, która odbędzie się w 2018 r., kiedy Singapur obejmie przewodnictwo w ASEAN; sugeruje, aby w przypadku sukcesu w tym obszarze utworzyć doroczne forum umożliwiające młodym liderom z UE i ASEAN wymianę poglądów i budowanie relacji w celu wsparcia stosunków UE–ASEAN w przyszłości; proponuje ponadto, aby wraz z partnerami ASEAN zbadać praktyczne możliwości wzajemnego finansowania instytutów badawczych lub programów akademickich, których celem byłoby zbadanie procesów integracji i doświadczeń płynących z tych procesów w poszczególnych regionach partnerskich;

20.  podkreśla potrzebę promowania równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet oraz poprawy jakości życia dziewcząt i kobiet; podkreśla, że dostęp do edukacji ma zatem zasadnicze znaczenie oraz może prowadzić do przemian społecznych i gospodarczych;

21.  podkreśla, że UE powinna także zintensyfikować dialogi polityczne i współpracę w takich obszarach jak prawa podstawowe, w tym prawa mniejszości etnicznych i religijnych oraz w sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym w obszarze rządów prawa i bezpieczeństwa, ochrony wolności wypowiedzi i swobodnego przepływu informacji, walki z przestępczością międzynarodową, korupcji, uchylania się od opodatkowania, prania pieniędzy, handlu ludźmi i narkotykami, walki z terroryzmem, nieproliferacji, rozbrojenia, bezpieczeństwa morskiego i bezpieczeństwa cybernetycznego;

22.  z zadowoleniem przyjmuje odbycie się w październiku 2015 r. dialogu politycznego UE–ASEAN w sprawie praw człowieka oraz oczekuje kolejnych dialogów tego rodzaju; jest głęboko zaniepokojony osłabieniem demokracji i naruszeniami praw człowieka i praw mniejszości, ciągłymi represjami i dyskryminacją w krajach regionu oraz brakiem zapewnienia wystarczającej przestrzeni dla uchodźców i bezpaństwowców lub dla społeczeństwa obywatelskiego, szczególnie w odniesieniu do działaczy w obszarze ochrony środowiska, praw własności gruntu i praw pracowniczych, obrońców praw człowieka oraz pracowników mediów; ostrzega, że jeśli problemy związane z marginalizacją mniejszości nie zostaną rozwiązane, będzie stanowiło to wyzwanie dla trwałości i długoterminowego sukcesu ASEAN; wyraża ubolewanie z powodu faktu, że represyjne podejście do osób używających środków odurzających pociąga za sobą wysokie koszty ludzkie i egzekucje pozasądowe; podkreśla potrzebę wzmocnienia pozycji społeczeństwa obywatelskiego w ASEAN przez zapewnienie znaczących konsultacji z organizacjami pozarządowymi i ruchami obywatelskimi w kontekście kształtowania polityki regionalnej;

23.  wyraża zaniepokojenie niepowodzeniami w odniesieniu do zniesienia kary śmierci w regionie oraz wzywa wszystkie państwa ASEAN, by powstrzymały się od przywracania kary śmierci i przestrzegały powziętych zobowiązań międzynarodowych; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki poczynione w walce z handlem ludźmi i pracą przymusową w regionie oraz wzywa wszystkie rządy do zwiększenia ochrony ofiar i współpracy transgranicznej;

24.  wzywa ASEAN do przeznaczenia odpowiednich zasobów na rzecz swojej Komisji Międzyrządowej ds. Praw Człowieka (AICHR); wyraża nadzieję, że w pięcioletnim planie prac Komisji Międzyrządowej ASEAN ds. Praw Człowieka zostaną uwzględnione konkretne, możliwe do zweryfikowania cele i środki oraz że jej mandat zostanie wzmocniony, tak aby mogła ona aktywnie monitorować, obejmować dochodzeniami i ścigać przypadki naruszenia praw człowieka, a także im zapobiegać; zachęca Komisję Międzyrządową ASEAN ds. Praw Człowieka do uwzględnienia i omówienia ustanowienia dodatkowego Trybunału Praw Człowieka ASEAN wzorowanego na modelu podobnym do obowiązujących w innych regionach świata;

25.  nawołuje UE i jej państwa członkowskie do wyszukiwania wszystkich możliwości współpracy z państwami ASEAN w zakresie wzmacniania demokracji; wspiera działania biura regionalnego urzędu UE–ASEAN ds. dialogu w sprawie praw człowieka, którego celem jest nagłaśnianie kwestii i działań w obszarze praw człowieka oraz podnoszenie świadomości na temat praw człowieka; nawołuje wszystkie państwa członkowskie ASEAN do ratyfikowania kolejnych konwencji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dotyczących praw człowieka, ich protokołów fakultatywnych oraz statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK), a także do wspierania inicjatyw na rzecz sprawiedliwości okresu przejściowego, pojednania oraz walki z bezkarnością w całym regionie;

26.  wyraża zaniepokojenie faktem, że w państwach członkowskich ASEAN przebywa milion bezpaństwowców; zauważa, że Rohindżowie w Mjanmie/Birmie stanowią największą pojedynczą grupę bezpaństwowców na świecie, z czego ponad 1 mln osób jest objętych mandatem UNHCR w zakresie bezpaństwowości, jednak duże społeczności bezpaństwowców znajdują się również w Brunei, Wietnamie, na Filipinach, w Tajlandii, Malezji oraz innych krajach; zachęca państwa członkowskie ASEAN do współpracy oraz dzielenia się dobrymi przykładami i wysiłkami w celu położenia kresu bezpaństwowości w całym regionie;

27.  uznaje znaczenie roli UE w postępach, jakie państwa ASEAN poczyniły do tej pory, i wzywa UE do kontynuowania dialogu z nimi w celu wspierania procesów demokratyzacji, rozwoju i integracji w tym regionie;

28.  obawia się, że zmiana klimatu będzie miała istotny wpływ na ASEAN; przypomina, że region ASEAN jest nadal jednym z regionów najbardziej narażonych na to zjawisko; wzywa państwa członkowskie ASEAN do przyspieszenia przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną i szybkiego ograniczania wylesiania, skutecznego hamowania pożarów lasów oraz przyjmowania bardziej przyjaznych dla środowiska technologii w transporcie i budownictwie; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę UE dotyczącą nowego dialogu UE–ASEAN poświęconego zrównoważonemu rozwojowi; zauważa w tym kontekście, że UE wspiera działania w zakresie usuwania niewybuchów w niektórych państwach regionu; apeluje o współpracę UE–ASEAN w zakresie turystyki zrównoważonej, bezpieczeństwa żywnościowego, ochrony różnorodności biologicznej, w szczególności raf koralowych i lasów namorzynowych, a także działań na rzecz skutecznego rozwiązania problemu przełowienia w regionie; podkreśla potrzebę udzielenia pomocy państwom ASEAN w celu zwiększenia ochrony i zrównoważonego wykorzystywania różnorodności biologicznej oraz systematycznej odbudowy ekosystemów leśnych; nawołuje państwa członkowskie ASEAN do podjęcia wysiłków w celu wzmocnienia ich zdolności do szybkiego reagowania na katastrofy naturalne w ramach porozumienia ASEAN w sprawie zarządzania klęskami żywiołowymi i szybkiego reagowania (AADMER);

29.  wzywa unijne instytucje oraz państwa członkowskie do nadania odpowiedniego priorytetu częstym kontaktom politycznym, zwłaszcza na szczeblu ministerialnym, oraz do pełnego wykorzystania roli państwa członkowskiego ASEAN odpowiedzialnego za koordynację stosunków w ramach dialogu między ASEAN a UE i przewodnictwa ASEAN; przypomina o złożonych wnioskach w sprawie zorganizowania międzyregionalnego zgromadzenia parlamentarnego UE–ASEAN oraz nawołuje do częstszego korzystania z parlamentarnej dyplomacji publicznej w różnych obszarach polityki; nalega, by tymczasem zacieśniono współpracę ze Zgromadzeniem Międzyparlamentarnym ASEAN (AIPA) przez regularne i zorganizowane wymiany; wzywa instytucje i państwa członkowskie UE do wykorzystania także możliwości w zakresie intensywnych wymian w kwestiach regionalnych zaprezentowanych podczas dorocznego forum Shangri-La na rzecz dialogu;

30.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Zgromadzeniu Międzyparlamentarnemu ASEAN, sekretariatowi ASEAN oraz rządom i parlamentom państw członkowskich ASEAN.

(1)

  Dz.U. C 85 z 8.4.1980, s. 83.

(2)

  Dz.U. L 154 z 15.6.2012, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 75.

(4)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0276.

(5)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0468.

(6)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0467.

(7)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0262.

(8)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0263.

(9)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0380.

(10)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0274.

(11)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0413.

(12)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0277.

(13)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0343.

(14)

  Dz.U. C 353 z 27.9.2016, s. 52.

(15)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0506.

(16)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0316.

(17)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0465.

(18)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0002.

(19)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0349.

(20)

  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0088.


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

20.6.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

58

2

6

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Nikos Androulakis, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Bas Belder, Mario Borghezio, Victor Boştinaru, Elmar Brok, James Carver, Lorenzo Cesa, Arnaud Danjean, Georgios Epitideios, Knut Fleckenstein, Anna Elżbieta Fotyga, Eugen Freund, Iveta Grigule, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Janusz Korwin-Mikke, Andrey Kovatchev, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, Andrejs Mamikins, Ramona Nicole Mănescu, Tamás Meszerics, Francisco José Millán Mon, Clare Moody, Javier Nart, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Kati Piri, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Sofia Sakorafa, Jordi Solé, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, Charles Tannock, Miguel Urbán Crespo, Ivo Vajgl, Elena Valenciano, Geoffrey Van Orden, Anders Primdahl Vistisen

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Reinhard Bütikofer, Luis de Grandes Pascual, Neena Gill, María Teresa Giménez Barbat, Ana Gomes, Marek Jurek, Patricia Lalonde, Javi López, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Igor Šoltes, Renate Sommer, Ernest Urtasun, Marie-Christine Vergiat

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Pál Csáky, Dietmar Köster, Costas Mavrides, Alex Mayer


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

58

+

ALDE

Petras Auštrevičius, María Teresa Giménez Barbat, Iveta Grigule, Ilhan Kyuchyuk, Patricia Lalonde, Javier Nart, Jozo Radoš, Ivo Vajgl

ECR

Bas Belder, Anna Elżbieta Fotyga, Marek Jurek, Ryszard Antoni Legutko, Charles Tannock, Geoffrey Van Orden, Anders Primdahl Vistisen

PPE

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Laima Liucija Andrikienė, Elmar Brok, Lorenzo Cesa, Pál Csáky, Arnaud Danjean, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Francisco José Millán Mon, Ramona Nicole Mănescu, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Renate Sommer, Luis de Grandes Pascual, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica

S&D

Nikos Androulakis, Francisco Assis, Victor Boştinaru, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Neena Gill, Ana Gomes, Dietmar Köster, Javi López, Andrejs Mamikins, Costas Mavrides, Alex Mayer, Clare Moody, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Kati Piri, Elena Valenciano

Verts/ALE

Reinhard Bütikofer, Barbara Lochbihler, Tamás Meszerics, Jordi Solé, Ernest Urtasun, Igor Šoltes

2

-

EFDD

James Carver

NI

Georgios Epitideios

6

0

ENF

Mario Borghezio

GUE/NGL

Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Miguel Urbán Crespo, Marie-Christine Vergiat

NI

Janusz Korwin-Mikke

Objaśnienie używanych znaków

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Informacja prawna