Procedura : 2017/0814(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0338/2017

Teksty złożone :

A8-0338/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/11/2017 - 13.6

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0432

SPRAWOZDANIE     
PDF 659kWORD 61k
26.10.2017
PE 610.924v02-00 A8-0338/2017

w sprawie powołania Hannu Takkuli na członka Trybunału Obrachunkowego

(C8-0330/2017 – 2017/0814(NLE))

Komisja Kontroli Budżetowej

Sprawozdawca: Indrek Tarand

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 ZAŁĄCZNIK 1: ŻYCIORYS Hannu Takkuli
 ZAŁĄCZNIK 2: ODPOWIEDZI Hannu Takkuli NA PYTANIA ZAWARTE W KWESTIONARIUSZU
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie powołania Hannu Takkuli na członka Trybunału Obrachunkowego

(C8-0330/2017 – 2017/0814(NLE))

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0330/2017),

–  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0338/2017),

A.  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

B.  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 19 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przesłuchała kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

1.  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Hannu Takkuli na członka Trybunału Obrachunkowego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również pozostałym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


ZAŁĄCZNIK 1: ŻYCIORYS Hannu Takkuli

Wykształcenie

Tytuł doktora w dziedzinie pedagogiki, 2016 r. (Uniwersytet Lapoński)

Tytuł magistra w dziedzinie pedagogiki, 1993 r. (Uniwersytet Lapoński)

Kurs w zakresie obrony narodowej, 1997 r.

Kurs zarządzania w obszarze polityki gospodarczej, 1997 r.

Kariera zawodowa

Poseł do Parlamentu Europejskiego, 2004–2014, 2015–

Poseł do Parlamentu Finlandii, 1995–2004

Nauczyciel w szkole podstawowej w Anetjärvi, Posio, 1992–1995

Redaktor naczelny lokalnego kanału radiowego „Radio Roy”, Rovaniemi, 1990–1992

Niezależny dziennikarz kulturalny, 1987–1990

Księgowy, Nopan rakennusliike Oy, 1985–1986

Chór Opery w Tampere, 1984–1986

Krupier, Raha-automaattiyhdistys, RAY, 1982–1983

Goniec, Seuturakennus Oy i Oulun Rakennus, 1979–1981

Odznaczenia

Rycerz I klasy Orderu Lwa Finlandii – FL K I 2003 r.

Działalność

Fińska Partia Centrum, wiceprzewodniczący, 2002–2003

Fiński Związek Piłki Siatkowej, wiceprzewodniczący, 2015–2016

Teosto ry, ekspert-członek zarządu, 2014–2016

Fińsko-Izraelskie Stowarzyszenie Handlowe, księgowy, 2009–2015

Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę, Finlandia, przewodniczący, 2004–2011

Państwowa Rada ds. Sportu, Finlandia, członek, 2002–2007

Komitet organizacyjny Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2005, członek, 2003–2005

Rada administracyjna Fundacji Fińskiej Opery Narodowej, członek, 1999–2004

Klub siatkarski Napapiirin Palloketut, prezes, 2000–2007

Stowarzyszenie Klubów Młodzieżowych Laponii, prezes, 1997–2002

Fiński festiwal Jutajaiset, przewodniczący, 1997–2002

Region wiejski Rovaniemi, członek rady gminy, 2000–2004

Klub narciarski Ounasvaara, komitet ds. PR, 1990–1992

Posion Pyrintö, młodszy trener, komitet ds. PR, 1992–1996

Fiński Związek Studentów Nauk Pedagogicznych SOOL ry, przewodniczący, 1990 r.

Znajomość języków

Fiński (język ojczysty), angielski (biegła znajomość, język roboczy), szwedzki (poziom średnio zaawansowany, świadectwo biegłości językowej z 1992 r.)

Funkcje sprawowane w parlamencie narodowym Finlandii

Wcześniejsze stanowiska i funkcje sprawowane w parlamencie narodowym Finlandii:

Kontroler państwowy, 1.1.2004–8.9.2004

Fińska delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, 2.4.2003–20.7.2004

Fińska delegacja do Rady Europy, 2.4.2003–20.7.2004

Konwent w sprawie przyszłości Europy, członek, 1.6.2003–31.12.2003

Kontroler w fińskim parlamencie, 11.2.1997–31.12.1999

Delegacja do Krajowego Funduszu Emerytur Publicznych, członek, 16.6.1997–1.4.2003

Fińska delegacja do Rady Nordyckiej, 11.2.2000–18.3.2003

Kolegium wyborcze, 31.3.1995–23.3.1999

Komisja Główna, 29.4.2003–20.7.2004, (wiceprzewodniczący) 30.4.2003–20.7.2004

Komisja Obrony (zastępca członka), 2.4.2003–20.7.2004

Komisja Spraw Zagranicznych, 7.4.1999–20.7.2004

Komisja ds. Przyszłości (zastępca członka), 27.2.1996–23.3.1999

Komisja Ochrony Środowiska, 5.4.1995–18.3.2003

Komisja Edukacji i Kultury, 5.4.1995–23.3.1999, (zastępca członka) 7.4.1999–18.3.2003

Działalność w Parlamencie Europejskim

Grupy polityczne

27.04.2015–      : Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy

14.07.2009–30.06.2014 : Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy

20.07.2004–13.07.2009 : Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy

Wiceprzewodniczący

01.02.2007–13.07.2009 : Komisja Kultury i Edukacji

Członek

01.02.2017–   : Komisja Kontroli Budżetowej

29.04.2015–     : Komisja Handlu Międzynarodowego  

29.04.2015–     : Delegacja do spraw stosunków ze Stanami Zjednoczonymi

29.04.2015– : Grupa sterująca Konferencji Parlamentarnej do spraw WTO

13.02.2012–30.06.2014 : Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią

19.01.2012–30.06.2014 : Komisja Kultury i Edukacji

16.09.2009–30.06.2014 : Delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza

16.09.2009–30.06.2014 : Delegacja do spraw stosunków z Izraelem

16.07.2009–18.01.2012 : Komisja Kultury i Edukacji

14.03.2007–13.07.2009 : Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią

31.01.2007–31.01.2007 : Komisja Kultury i Edukacji

15.01.2007–30.01.2007 : Komisja Kultury i Edukacji

15.09.2004–13.03.2007 : Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią

21.07.2004–14.01.2007 : Komisja Kultury i Edukacji

Zastępca członka

02.09.2015–     : Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią

01.09.2015–     : Delegacja do spraw stosunków z Białorusią

01.09.2015–     : Delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest

29.04.2015–     : Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi

29.04.2015–     : Delegacja do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Turcja

29.04.2015–     : Komisja Rozwoju Regionalnego

01.09.2015–06.02.2017 : Komisja Kultury i Edukacji

19.01.2012–30.06.2014 : Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

16.09.2009–12.02.2012 : Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią

16.07.2009–18.01.2012 : Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

14.03.2007–13.07.2009 : Delegacja do spraw stosunków z Izraelem

31.01.2007–13.07.2009 : Komisja Handlu Międzynarodowego

31.01.2007–13.07.2009 : Podkomisja ds. praw człowieka

15.01.2007–30.01.2007 : Komisja Transportu i Turystyki

15.09.2004–13.03.2007 : Delegacja do spraw stosunków z Izraelem

15.09.2004–13.07.2009 : Delegacja do Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE, 3.9.2004–14.1.2007: Komisja Transportu i Turystyki

30.07.2004–02.09.2004 : Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, 22.7.2004–29.7.2004: Komisja Transportu i Turystyki

Zespoły międzypartyjne

27.04.2015–     Zespół międzypartyjny ds. sportu

20.09.2004–30.06.2014 Zespół międzypartyjny ds. sportu

20.09.2004–30.06.2014 Zespół międzypartyjny przyjaciół muzyki

Publikacje:

Książki: Tulevaisuuden Puolesta, Sydänääniä Euroopasta (2014); Quo vadis, Europe? (2009);

Mistä löytyisi rohkeus? (2007); Aamussa tuoksuu voitto-runosarja (zbiór wierszy, 1985)

Artykuły: Publicysta, 1995–2004, np. dla Kaleva, Itä-Häme, Suomenmaa, Koillissanomat, Karjalainen, Forum24, Sanansaattaja

Nagrania: LP: Karavaani (1987 r.); CD: Matkan varrelta… (2013 r.)

Zainteresowania

Sport, muzyka i działalność organizacyjna


ZAŁĄCZNIK 2: ODPOWIEDZI Hannu Takkuli NA PYTANIA ZAWARTE W KWESTIONARIUSZU

Doświadczenie zawodowe

1.  Doświadczenie zawodowe w dziedzinie finansów publicznych. Proszę przedstawić swoje doświadczenie zawodowe w dziedzinie finansów publicznych, zarówno w zakresie planowania budżetu, wykonania budżetu, zarządzania budżetem, kontroli budżetowej, jak i audytu.

Pełniłem kilka różnych funkcji w dziedzinie administracji publicznej, w przypadku których w zakres mojej odpowiedzialności wchodziły zagadnienia planowania budżetu, wykonania budżetu i kontroli budżetowej oraz audytu. Moje doświadczenie zawodowe związane z finansami publicznymi zostało pogłębione pracą w charakterze członka rady miejskiej i ponad 20-letnim doświadczeniem w pracach parlamentarnych, najpierw w parlamencie Finlandii, a następnie w Parlamencie Europejskim. Doświadczenie to sprawiło, że ocena skuteczności działań z zakresu finansów stała się dla mnie naturalnym podejściem w każdym kontekście zawodowym.

W 1997 r. parlament Finlandii powołał mnie na delegata do Fińskiej Instytucji Ubezpieczenia Społecznego. Fińska Instytucja Ubezpieczenia Społecznego jest niezależnym organem podlegającym prawu publicznemu, którego administrowanie i działania są przedmiotem nadzoru delegatów powołanych przez parlament. Moje obowiązki w charakterze delegata obejmowały monitorowanie jakości i dostępności usług świadczonych przez Instytucję Ubezpieczenia Społecznego. Delegaci weryfikują roczne sprawozdania Instytucji i związane z nimi uzasadnienia oraz podejmują decyzję o udzieleniu rządowi absolutorium zgodnie z właściwą podstawą prawną. Każdego roku przedkładaliśmy sprawozdania z naszych prac parlamentowi. Pełniłem swoje obowiązki jako delegat przez łącznie 7 lat, co pozwoliło mi na dokładne zapoznanie się z zagadnieniami zarządzania budżetem, kontroli budżetowej i audytu w finansach publicznych.

Pracowałem jako audytor dla parlamentu Finlandii przez dwa lata. Audytorzy są odpowiedzialni za kontrolę sprawozdań finansowych Parlamentu i jego organów oraz kontrolę administrowania nimi. W zakres tej odpowiedzialności wchodziły następujące organy Parlamentu: Kancelaria Parlamentu, Urząd Rzecznika Parlamentarnego, Krajowy Urząd ds. Audytu Finlandii oraz Instytut Badawczy ds. Stosunków Międzynarodowych i Spraw UE (Fiński Instytut Spraw Międzynarodowych).

Pełniłem także funkcję państwowego audytora. Do moich obowiązków należało monitorowanie zgodności z prawem i właściwości zarządzania budżetem państwa oraz przestrzegania przepisów. W ramach swych prac nadzorczych audytorzy państwowi powinni koncentrować na ogólnym stanie finansów publicznych i zarządzaniu nimi, a także na kwestiach, na które w uzasadniony sposób może zostać zwrócona uwaga parlamentu.

Jako audytor państwowy sprawowałem nadzór przez odbywanie wizyt i kontroli w różnych organach. Mogłem także decydować o tym, które organizacje będą poddane badaniu. Na przykład zapoczątkowałem badanie na temat wpływu szkół politechnicznych na gospodarkę regionalną, którego wyniki pozwoliły regionalnym decydentom lepiej zrozumieć znaczenie inwestycji w edukację dla rozwoju regionalnego.

W Parlamencie Europejskim pracowałem w Komisji Kontroli Budżetowej, która nadzoruje wykorzystanie zasobów budżetowych Unii. Jako członek tej komisji pełniłem między innymi funkcję sprawozdawcy ds. Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS). Moje członkostwo w Komisji Kontroli Budżetowej dało mi cenną możliwość analizy zarządzania budżetem Unii. Podczas pełnienia obowiązków powierzonych mi w tej komisji mogłem dokładniej zapoznać się z działaniami i finansami w ramach różnych programów i instytucji w UE. Praca w charakterze członka tej komisji pozwoliła mi pogłębić ogólną wiedzą na temat wzajemnych powiązań między celami, działaniami i zasobami finansowymi Unii, jaką zdobyłem w trakcie moich kadencji w Parlamencie Europejskim.

2.  Co zaliczyłby Pan do swoich najważniejszych osiągnięć w życiu zawodowym?

Przez większą część swojego życia zawodowego pracowałem w obszarze polityki. Polityka oznaczała dla mnie zawsze zajmowanie się wspólnie ze współpracownikami sprawami ważnymi dla ogółu obywateli, tak aby wszystkie sukcesy i osiągnięcia były wypracowywane za pomocą silnych sieci oraz wspólnych kwalifikacji i zasobów wiedzy. Wskazywanie indywidualnego autorstwa decyzji nie oddaje w sposób właściwy prawdy o procesie prowadzącym do sukcesu.

Pracowałem także zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, i powierzano mi funkcje w organizacji pozarządowych. Na każdym etapie mojej kariery zawodowej miałem na swoim koncie osiągnięcia o dużym znaczeniu w danym okresie.

We wczesnych latach życia zawodowego być może największy sukces udało mi się osiągnąć podczas pracy dla lokalnej rozgłośni radiowej w Rovaniemi. Otrzymałem wówczas awans z funkcji dziennikarza zajmującego się sprawami bieżącymi na stanowisko redaktora naczelnego i dyrektora zarządzającego. Zostało mi powierzone zadanie udoskonalenia i reorganizacji działalności kanału radiowego, który doświadczał trudności finansowych. Dzięki doświadczeniu w pracy księgowego miałem kwalifikacje zawodowe niezbędne do pomyślnego wykonania tego zadania. Dość szybko osiągnąłem, a nawet przekroczyłem, cele finansowe wyznaczone przez radę zarządzającą. Był to wczesny znak wskazujący na zdolność do skutecznej pracy w dziedzinie zarządzania finansowego. Mój sukces w realizacji tego zadania i niezwykle pozytywne oceny jakie otrzymałem od rady zarządzającej należą do najważniejszych osiągnięć w mojej pracy zawodowej poza dziedziną polityki.

Jeżeli chodzi o punkty zwrotne w karierze politycznej, mogę wymienić powierzenie mi funkcji wiceprzewodniczącego fińskiej Partii Centrum w 2002 r., a co za tym idzie, zadań negocjatora koalicji w 2003 r. W trakcie tworzenia koalicji byłem odpowiedzialny za cały sektor administracyjny Ministerstwa Edukacji i Kultury. Obejmowało to opracowywanie programów politycznych i ram budżetowych na okres sprawowania władzy przez rząd w latach 2003–2007. Byłem odpowiedzialny za przewodzenie procesowi dokumentacyjnemu dla sektora administracyjnego Ministerstwa Edukacji i Kultur aż do pomyślnego zakończenia prac, co stało się jednym z czynników prowadzących do zatwierdzenia przez parlament programu rządu. Uważam to za jedno z najważniejszych osiągnięć w mojej karierze.

Jako poseł do Parlamentu Europejskiego byłem zaangażowany w liczne procedury opracowywania wniosków legislacyjnych mających wpływ na życie obywateli. Uważam pracę w charakterze sprawozdawcy w ramach programu Europa dla Obywateli za moje najważniejsze osiągnięcie jako posła do Parlamentu Europejskiego. Moje sprawozdanie dotyczyło pierwszego programu Europa dla Obywateli. Praca u podstaw, która była nowością zarówno dla Komisji, jak i dla przedstawicieli państw członkowskich, była zarówno wyzwaniem, jak i źródłem satysfakcji. W mojej opinii pozytywne przyjęcie programu w państwach członkowskich oraz ogromna liczba pozytywnych ocen wyrażonych przez obywateli wskazuje na moją zdolność do kontrolowania szerokich dziedzin tematycznych i koordynowania współpracy między instytucjami i grupami interesów.

Na gruncie osobistym prawdopodobnie najlepszą opinią zwrotną, jaką otrzymałem, była ocena mojego byłego ucznia, który powiedział, że moje metody nauczania oznaczały dla niego początek nowej, lepszej przyszłości. Bardzo poruszył mnie komunikat, że metody nauczania i zachęty stosowane przeze mnie w pracy spowodowały tak znaczący bieg wydarzeń w życiu mojego ucznia.

3.  Jakie ma Pan doświadczenie zawodowe związane z międzynarodowymi organizacjami lub instytucjami wielokulturowymi i wielojęzycznymi z siedzibą poza Pana krajem ojczystym?

W trakcie studiów zostałem wybrany do pełnienia funkcji przewodniczącego fińskiego Związku Studentów Nauk Pedagogicznych, co umożliwiło mi nawiązanie pierwszych kontaktów z nordyckimi i międzynarodowymi ruchami studenckimi. Później, kiedy pracowałem nad swoją pracą doktorską w dziedzinie nauk pedagogicznych w Europie, blisko współpracowałem z ministerstwami edukacji wszystkich państwa członkowskich oraz z kilkoma uniwersytetami.

Jako poseł do parlamentu Finlandii uczestniczyłem we współpracy parlamentarnej za pośrednictwem Unii Międzyparlamentarnej. Brałem także udział we współpracy nordyckiej jako członek Rady Nordyckiej. Ponadto reprezentowałem Finlandię w Zgromadzeniu Parlamentarnym OBWE, a także w Radzie Europy i jej Komisji Praw Człowieka.

Jako członek Komisji Spraw Zagranicznych Parlamentu Finlandii co roku uczestniczyłem w ramach fińskiej delegacji w sesjach Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych oraz w posiedzeniach Rady Arktycznej, a także – jako członek Wielkiej Komisji Parlamentu – w posiedzeniach Konferencji Komisji do Spraw Europejskich (COSAC).

Jako poseł do Parlamentu Europejskiego brałem udział w pracach Komitetu Sterującego Konferencji Parlamentarnej w sprawie WTO. W ramach funkcji członka Komisji Handlu Międzynarodowego Parlamentu Europejskiego powierzono mi kilka zadań sprawozdawczych i szczegółowo zajmowałem się polityką Unii Europejskiej w dziedzinie handlu i jej wdrażaniem. Jako poseł do Parlamentu Europejskiego aktywnie uczestniczyłem we współpracy parlamentarnej z państwami regionu Morzą Śródziemnego i Bliskiego Wschodu, a także w pracach delegacji zajmujących się zagadnieniami Nowej Zelandii, Australii i Stanów Zjednoczonych. Jako wiceprzewodniczący Komisji Kultury i Edukacji przewodniczyłem także komisji selekcyjnej wybierającej laureatów nagród Złotych Gwiazd Komisji Europejskiej. Celem tych nagród jest ożywienie dialogu międzykulturowego.

Wspieranie wielojęzyczności i języków mniejszości jest moim długofalowym celem w Parlamencie Europejskim. Od 2008 r. organizuję Tydzień Języka w Parlamencie we współpracy z działem zajmującym się egzaminami językowymi dla uczących się języka angielskiego jako języka obcego Uniwersytetu Cambridge. W 2013 r. Uniwersytet Cambridge przyznał mi nagrodę za wyjątkowy wkład jako wyraz uznania dla mojej pracy na rzecz wsparcia wielojęzyczności.

Jestem przekonany, że jako członek Trybunału Obrachunkowego będę dysponował specjalistyczną wiedzą umożliwiającą analizę działań prowadzonych w różnych środowiskach kulturowych i zrozumienie ich różnych uwarunkowań i wyzwań.

4.  Czy uzyskał Pan absolutorium z wykonywania swych poprzednich funkcji kierowniczych, jeżeli taka procedura miała zastosowanie?

Na wszystkich stanowiskach, do których miała zastosowanie taka procedura, uzyskałem absolutorium. Wśród najbardziej znaczących funkcji kierowniczych mogę wymienić wiceprzewodniczącego fińskiej Partii Centrum, przewodniczego Fińskiego Stowarzyszenia Chorych na Łuszczycę, prezesa Stowarzyszenia Klubów Młodzieżowych Laponii i dyrektora wykonawczego kanału radiowego w Rovaniemi.

5.  Które z wcześniejszych stanowisk zawodowych objął Pan w wyniku nominacji politycznej?

Przed wykonywaniem działań parlamentarnych byłem wybierany na różne stanowiska na podstawie kwalifikacji zawodowych. Zostałem wybrany do parlamentu Finlandii, a następnie do Parlamentu Europejskiego z listy kandydatów fińskiej Partii Centrum w drodze demokratycznego procesu wyborczego.

6.  Proszę wymienić trzy najważniejsze decyzje, w których podjęciu uczestniczył Pan w swojej pracy zawodowej.

W całej pracy zawodowej moim celem było wzmacnianie struktur aktywnego społeczeństwa obywatelskiego, tak aby każdy miał szansę rozwoju osobistego i poszerzania kwalifikacji zawodowych. Oznacza to konsolidację najważniejszych wartości europejskich, na przykład demokracji, praw człowieka, wolności opinii i praworządności, w taki sposób, aby obywatele w niekorzystnej sytuacji również mogli liczyć na wsparcie potrzebne do życia w szczęśliwy i bezpieczny sposób.

1. Reforma fińskich przepisów dotyczących edukacji

Jednym z budulców satysfakcjonującego i zrównoważonego życia obywateli jest nieodpłatny dostęp do dobrego wykształcenia. Jako członek Komisji Edukacji i Kultury odgrywałem centralną rolę w reformie przepisów dotyczących edukacji w latach 1995–1997, pomagając w ten sposób w stworzeniu silnych podstaw dla fińskiego społeczeństwa w przyszłości. Zaledwie kilka lat wcześniej usprawnienia w dziedzinie edukacji oferowanej przez szkoły w Finlandii doprowadziły do uzyskania lepszych wyników w ocenach kwalifikacji i wiedzy oraz do podniesienia poziomu kwalifikacji w naszym społeczeństwie. To wówczas stworzone zostały podstawy sukcesu naszego systemu szkolnictwa w międzynarodowych ocenach porównawczych, takich jaki PISA i PIRLS.

Co niezwykle ważne, wszystkie grupy polityczne poparły inicjatywę komisji. Reformy spotkały się także z pozytywną reakcją w terenie. Powiązane decyzje przyczyniły się do otwarcia nowego międzynarodowego rozdziału w fińskiej polityce w dziedzinie kształcenia. Reforma naszego systemu kształcenia była przykładem dla wielu krajów zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami. Dzięki wymianie najlepszych praktyk decyzja ta (podjęta na szczeblu krajowym) służyła również promowaniu i rozwojowi na większą skalę nauczania, uczenia się i umiejętności.

2. Konwent w sprawie przyszłości Europy

Jako poseł do Parlamentu Finlandii uczestniczyłem w Konwencie w sprawie przyszłości Europy jako przedstawiciel mojej grupy politycznej oraz Finlandii jako takiej. Konwent prowadził swe prace w latach 2002–2003. Jego celem było uproszczenie unijnych struktur i sprawienie, aby Unia stała się bardziej otwarta i demokratyczna.

W ramach Konwentu w sprawie przyszłości Europy szczególnie ważne było moim zdaniem skupienie się na przygotowaniach do poszerzenia Unii Europejskiej oraz na dyskusji o sposobach kształtowania i planowania struktur UE z uwzględnieniem potrzeb nawet 30 państw członkowskich. W mojej opinii duże znaczenie ma fakt, że oprócz budowy podstaw dla poszerzania Unii Europejskiej na wschód Konwent stworzył również przekonanie, iż wszystkie europejskie państwa, które chcą dzielić nasze wspólne wartości i spełnić warunki członkostwa ustanowione w kryteriach kopenhaskich, mogą dołączyć do Unii Europejskiej.

Konwent w sprawie przyszłości Europy przedstawił projekt konstytucji definiującej nowe podstawy Unii umożliwiające jej rozszerzenie. Ponadto podkreślone zostały wspólne najważniejsze wartości osadzone na gruncie demokracji i wzmocnione zostały zasady członkostwa. Jako członek Konwentu byłem zaangażowany w fundamentalne i dalekosiężne decyzje kładące podstawy pod bardziej zjednoczoną i większą Europę.

Jedną z kluczowym zasad tego powiększenia było równe traktowanie wcześniejszych i nowych państw członkowskich oraz ich obywateli. Pragnęliśmy zakończyć podziały w Europie. Jako decydent europejski czułem prawdziwą dumę ze swojego kontynentu podczas przygotowywania tej decyzji. Jako członek Trybunału Obrachunkowego chcę kontynuować swą pracę inspirowaną tym doświadczeniem, tak aby możliwe było zapewnienie wszystkim obywatelom UE równego traktowania i prawa do wiedzy o tym, jak wspólne unijne środki finansowe zebrane od tych obywateli są wykorzystywane do rozwoju UE w sprawiedliwy i zrównoważony sposób.

3. Rozwój i polityka handlowa w Unii Europejskiej

Trzecia ważna decyzja dotyczy polityki handlowej, która ma daleko idące implikacje dla polityki rozwojowej. W Komisji Spraw Zagranicznych Parlamentu Finlandii reprezentowałem swoją grupę polityczną i byłem odpowiedzialny za kwestie rozwoju. Pełniąc tę funkcję ściśle kierowałem się fińskimi dwustronnymi projektami rozwojowymi.

Jako członek Komisji Handlu Międzynarodowego Parlamentu Europejskiego uczestniczyłem w końcowych negocjacjach wielostronnej rundy dauhańskiej w Nairobi w 2015 r. Rezultatem tego spotkania ministerialnego była decyzja o zniesieniu subsydiów wywozowych, co ma ogromne znaczenie dla współpracy na rzecz rozwoju. Eliminacja subsydiów wywozowych stanowi wsparcie dla rozwoju rolnictwa w krajach rozwijających się, a co za tym idzie, promuje stabilność rynku. Decyzja ta jest również odzwierciedleniem unijnej solidarności w polityce handlowej, która jest jednym z naszych kluczowych narzędzi wywierania wpływu i udzielania pomocy na rzecz krajów rozwijających się, aby stwarzały warunki dla lepszego życia swoich obywateli.

Dzięki swej pracy w dziedzinie polityki handlowej jestem również zaznajomiony z mechanizmami wsparcia w tym sektorze polityki, szczególnie za pośrednictwem mechanizmu pomocy makrofinansowej dla państw sąsiadujących z UE. Jestem przekonany, że decyzje dotyczące polityki w dziedzinie rozwoju i handlu były szczególnie ważne nie tylko dla Unii Europejskiej, ale także ogólnie dla ludzkości.

Niezależność

7.  Traktat stanowi, że członkowie Trybunału Obrachunkowego powinni być „w pełni niezależni” w wykonywaniu swych funkcji. Jak zamierza Pan stosować się do tego obowiązku podczas pełnienia przyszłych zadań?

Niezależność jest zasadniczym wymogiem w pracy członka Trybunału Obrachunkowego. Równe i skuteczne działania organu kontroli wymagają bezstronności i niezależności, a audytor musi zapewnić, aby jego ocena była wolna od wszelkich wpływów zewnętrznych. Jako członek Trybunału Sprawiedliwości będę stosował tę zasadę w sposób bezwarunkowy. Podczas pełnienia swoich funkcji nie będę przyjmował wskazówek od rządów czy innych stron. Chcę postępować zgodnie z wymogiem pełnej niezależności i wstrzymam się od wszelkich działań mogących temu zagrozić.

W razie wystąpienia sytuacji, w której mógłby pojawić się nawet najmniejszy konflikt interesów, powiadomiłbym o tym bezzwłocznie prezesa Trybunału Obrachunkowego i zwróciłbym się o instrukcje co do dalszego postępowania. Działając w ten sposób, mógłbym uczynić to, co jest w mojej mocy, aby zapewnić nienaruszalność swej bezstronności i jej zachowanie we wszystkich działaniach.

8.  Czy Pan lub ktokolwiek z Pana bliskich (rodzice, rodzeństwo, partner w zalegalizowanym związku bądź dzieci) posiada jakiekolwiek udziały w podmiotach gospodarczych lub jakiekolwiek udziały finansowe czy też inne zobowiązania, które mogłyby kolidować z Pana przyszłymi obowiązkami?

Nie. Jeden z moich synów prowadzi MŚP w Finlandii świadczące usługi rezerwacji saun, lecz działalność ta nie ma i nie będzie miała żadnego powiązania z unijnymi działaniami lub operacjami finansowanymi przez UE.

9.  Czy jest Pan gotów ujawnić prezesowi Trybunału wszystkie swoje interesy finansowe i inne zobowiązania oraz pozwolić na ich upublicznienie?

Zdecydowanie tak. Jako poseł do Parlamentu Europejskiego ujawniam moje zobowiązania finansowe. Ujawnię wszystkie moje interesy finansowe i inne zobowiązania prezesowi Trybunału Obrachunkowego i w razie potrzeby wyrażę zgodę na ich publikację. Jest to ważne dla przestrzegania zasady przejrzystości i dla wzmocnienia zaufania obywateli.

10.  Czy jest Pan stroną jakiegokolwiek toczącego się postępowania sądowego? W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę podać szczegóły.

Nie, nie jestem.

11.  Czy pełni Pan czynną lub wykonawczą funkcję polityczną? Jeśli tak, na jakim szczeblu? Czy zajmował Pan jakiekolwiek stanowisko polityczne w ciągu ostatnich 18 miesięcy? W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę podać szczegóły.

Jestem posłem do Parlamentu Europejskiego i przewodniczącym delegacji parlamentarnej fińskiej Partii Centrum. Jestem także zastępcą członka rady zarządzającej fińskiej Partii Centrum.

12.  Czy w razie wyboru na członka Trybunału ustąpi Pan z piastowanych stanowisk, na które został Pan wybrany, oraz zrezygnuje z aktywnie pełnionych funkcji partyjnych?

Tak.

13.  Jak postąpiłby Pan w przypadkach poważnych nieprawidłowości, a nawet oszustwa lub korupcji z udziałem osób pochodzących z Pana kraju?

Jako członek Trybunału Obrachunkowego muszę działać w sposób w pełni niezależny i całkowicie bezstronny w każdym przypadku. Oznacza to, że każdy przypadek nieprawidłowości, oszustwa i korupcji będę traktował w ten sam sposób, bez względu na to, gdzie miała miejsce nieprawidłowość, i bez względu na kraj, którego obywatele są zaangażowani. Jako członek Trybunału Obrachunkowego nie mogę stosować podwójnych standardów w podejmowaniu jakichkolwiek kwestii i zawsze muszę pracować w sposób w pełni bezstronny i niezależny.

Zapobieganie oszustwom, korupcji i nieprawidłowościom ma szczególne znaczenie dla utrzymania wiarygodności Unii Europejskiej i zaufania do niej. W razie podejrzenia oszustwa bezzwłocznie zgłosiłbym sprawę prezesowi Trybunału Obrachunkowego i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). Ważne jest, aby obywatele mogli zaufać unijnym organom w każdych okolicznościach, a zwłaszcza Trybunałowi Obrachunkowemu i bezstronności jego członków.

Wykonywanie obowiązków

14.  Jakie powinny być główne cechy należytego zarządzania finansami w przypadku instytucji publicznych? W jaki sposób Trybunał Obrachunkowy może przyczynić się do należytego zarządzania finansami?

  Solidna kultura zarządzania finansami powinna stanowić bezwzględny wymóg w administracji publicznej. Nienaganne zarządzanie pieniędzmi podatników powinno być podstawowym prawem unijnych obywateli. Zgodnie z zasadą należytego administrowania niezbędne jest nie tylko działanie zgodnie z zasadami, lecz również odpowiednie informowanie.

Należyte zarządzanie finansami wymaga stosowania zasady oszczędności, wydajności i skuteczności. Rola Trybunału Obrachunkowego w zapewnianiu przestrzegania tej zasady polega na dostarczaniu i terminowym publikowaniu niezależnych sprawozdań z kontroli dotyczących odpowiednich obszarów. W ten sposób zarówno Parlament Europejski, jak i obywatele UE są informowani we właściwym czasie o sposobie zarządzania środkami finansowymi. Sprawozdania powinny szczegółowo określać zarówno dobre praktyki, jak i kwestie wymagające ulepszeń. Informując zarówno o pozytywnych, jak i o negatywnych zjawiskach możemy kształtować i udoskonalać zarządzanie finansowe w jak najskuteczniejszy sposób.

Terminowość jest gwarantowana dzięki postępowaniu zgodnie z procedurami legislacyjnymi, co umożliwia Trybunałowi Obrachunkowemu wybór takich przedmiotów sprawozdań specjalnych, aby jak najlepiej służyły one procesowi legislacyjnemu i zapewniały Parlamentowi wymagane informacje. Jest to także element efektywnego wykorzystania zasobów własnych Trybunału Obrachunkowego.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na przejrzystość procesów. Każdy podatnik powinien wiedzieć, na co i w jaki sposób wydatkowane są środki finansowe. Dostarczanie tych informacji nie powinno być wyjątkiem, lecz regułą. Należy umożliwić obywatelom Unii nabranie zaufania co do tego, że ich środki finansowe są zarządzane w sposób prawidłowy.

15.  Zgodnie z postanowieniami Traktatu Trybunał jest zobowiązany pomagać Parlamentowi w sprawowaniu funkcji kontrolnej w zakresie wykonania budżetu. Jak zapewniłby Pan dalszą poprawę współpracy między Trybunałem a Parlamentem Europejskim (w szczególności jego Komisją Kontroli Budżetowej) w celu zarówno wzmocnienia nadzoru publicznego nad wydatkami ogólnymi, jak i zwiększenia wynikających z nich korzyści?

Moje doświadczenie zawodowe w pracach Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego będzie z pewnością przydatne dla poprawy współpracy miedzy Trybunałem Obrachunkowym i Parlamentem Europejskim. Zapewnianie pomocy, o której mowa w art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (ustanawiającym Trybunał Obrachunkowy), wymaga od Trybunału uwzględnienia znaczenia współpracy między Trybunałem i Parlamentem Europejskim podczas planowania przez prac i kontroli.

Aby ta współpraca była skuteczna, musi następować interakcja. Sprawna współpraca między dwoma ważnymi instytucjami wymaga uprzedniego planowania – przejrzysty roczny program prac Trybunału Obrachunkowego i zaplanowany harmonogram przyszłych sprawozdań z kontroli ułatwią planowanie prac Parlamentowi, a zwłaszcza Komisji Kontroli Budżetowej. W ten sposób można zagwarantować terminowość wykonania obowiązków i uniknąć sytuacji, w których danej kwestii nie można poddać pod dyskusję w Parlamencie do czasu, aż zostanie ona przeanalizowana przez Komisję Kontroli Budżetowej w procesie legislacyjnym i budżetowym. Trybunał Obrachunkowy powinien przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu roczny program prac wystarczająco wcześnie, tak aby Parlament mógł sporządzić swój plan i kalendarz prac.

Jak podkreśliłem w pkt 14, terminowość jest jednym z wymogów kontroli wykorzystania środków finansowych i zagwarantowania szczególnej skuteczności.

16.  Co według Pana stanowi wartość dodaną kontroli wykonania zadań i w jaki sposób należałoby wprowadzić wyniki kontroli do procedur zarządzania?

Kontrola wykonania zadań zapewnia uzyskanie odpowiedzi na najważniejsze pytanie w wydatkowaniu środków finansowych, a mianowicie czy środki te są właściwie wykorzystywane. Środki mogą zostać wykorzystane w ścisłej zgodzie z przepisami, jednak niekoniecznie oznacza to postępowanie w sposób oszczędny, skuteczny lub wywierający wpływ. Należy położyć silniejszy nacisk na osiąganie wyników, ponieważ umożliwia to rzeczywistą ocenę, czy środki finansowe zostały wykorzystane prawidłowo.

Trybunał Obrachunkowy przeprowadza kontrole wykonania zadań w celu sformułowania uwag i zaleceń, a ich uwzględnianie jest obowiązkiem Komisji, w szczególności komisarza odpowiedzialnego za daną dziedzinę i odpowiedniego dyrektora generalnego.

Kontrole i zalecenia Trybunału Obrachunkowego powinny być brane pod uwagę w działaniach administracyjnych w ramach opracowywania operacji. Informacje uzyskane w wyniku kontroli należy wykorzystywać zarówno do poprawy istniejących procesów administracyjnych, jak i do udoskonalania planowania przyszłych procesów. W ten sposób można uzyskać największe korzyści z przeprowadzonych kontroli i uzyskanych w ich wyniku informacji.

17.  Jak można usprawnić współpracę pomiędzy Trybunałem Obrachunkowym, krajowymi organami kontroli i Parlamentem Europejskim (Komisją Kontroli Budżetowej) w zakresie kontroli budżetu UE?

Bez dialogu i interakcji nie może być mowy o współpracy. Rozwój współpracy między Trybunałem Obrachunkowym, krajowymi organami kontroli i Parlamentem Europejskim (Komisją Kontroli Budżetowej) może również rozpocząć się od wymiany najlepszych praktyk. Wymiana najlepszych praktyk ze strony krajowych organów kontroli szczególnie ułatwiłaby współpracę między organami. Jak wskazano w tegorocznym sprawozdaniu rocznym, najlepsze praktyki można znaleźć i wymieniać na poziomie międzynarodowym, także poza granicami UE.

Wspólne kontrole są również formą współpracy i pozwalają na rozwój dobrych praktyk. W trakcie przeprowadzania wspólnych działań należy przestrzegać zasady niezależności określonej w Traktatach. Współpraca między krajowymi organami kontroli a Trybunałem Obrachunkowym mogłaby przynieść cenne oszczędności zasobów, w szczególności dzięki podziałowi prac i unikaniu ich powielania.

W moich pracy w charakterze członka Trybunału Obrachunkowego zamierzam aktywnie angażować się w dialog zarówno z Parlamentem Europejskim, jak i krajowymi organami kontroli. Podstawą dobrej współpracy jest aktywne udostępnianie przez Trybunał Obrachunkowy informacji o swoich działaniach i w ten sposób propagowanie zasady przejrzystości w stosunkach z Parlamentem Europejskim i krajowymi organami kontroli. 

18.  Jak zapewniłby Pan dalszy rozwój sprawozdawczości Trybunału Obrachunkowego, tak aby Parlament Europejski otrzymywał wszystkie niezbędne informacje o precyzyjności danych dostarczanych Komisji Europejskiej przez państwa członkowskie?

Prawidłowe wykonywanie budżetu wymaga, by państwa członkowskie dostarczały Komisji wiarygodne i precyzyjne dane. Każde państwo członkowskie odpowiada przed swoimi obywatelami za przestrzeganie przepisów dotyczących zarządzania finansami, kierowanie się wzorcowymi zasadami dobrego rządzenia i dostarczanie Komisji wiarygodnych i wystarczających informacji na temat podstaw dla płatności.

Znając charakter prac Parlamentu Europejskiego, a zwłaszcza Komisji Kontroli Budżetowej, która ściśle współpracuje z Trybunałem Obrachunkowym, z pewnością będę brał pod uwagę użyteczność sprawozdań dla Parlamentu Europejskiego. Należy zwiększyć nakłady na jakość treści sprawozdań i w ten sposób dostarczać posłom do Parlamentu odpowiednich informacji – celem powinno być uzyskanie wartości dodanej na potrzeby prac Parlamentu, w szczególności w odniesieniu do sprawozdań w sprawie udzielenia absolutorium. Wszelkie komunikaty Trybunału Obrachunkowego skierowane do Parlamentu Europejskiego muszą być jasne, a ich jakość musi być przedmiotem nieustannej uwagi.

Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego nie jest jedyną okazją do wymiany informacji; przeciwnie, istnieje kilka sposobów wymiany analiz dotyczących wiarygodności danych. Trybunał Obrachunkowy może także sporządzać krótkie sprawozdania w trybie przyspieszonym dotyczące precyzyjności danych dostarczanych przez państwa członkowskie w wybranych dziedzinach polityki.

W przyszłym roku UE wypłaci rekordową kwotę środków w ramach funduszy na rzecz polityki spójności, w przypadku których obserwowane były niezwykłe opóźnienia. W szczególności w takich sytuacjach powinniśmy w większym stopniu być w stanie zaufać, że wszystkie informacje zostaną przedstawione w sposób wiarygodny i odpowiedni, gwarantując tym samym, iż Trybunał Obrachunkowy skutecznie wykorzysta swoje zasoby do wyeliminowania błędów w podstawach płatności. W warunkach zwiększonej presji kontrolnej niezbędne będzie odpowiednie ukierunkowanie zasobów i musi to zostać starannie zaplanowane przez Trybunał Obrachunkowy.

Kwestią, o której wspomniałem kilkakrotnie, jest wymiana informacji. Komisja powinna aktywnie i wyraźnie informować państwa członkowskie o tym, jakie informacje powinny one dostarczać. Parlament często podkreślał, że informacje są dostępne za pośrednictwem internetu. W kontekście wymiany informacji zawsze prowadzi się dyskusję o sposobach unikania obciążeń administracyjnych. Podczas wypracowywania równowagi należy położyć większy nacisk na dostępność odpowiednich i wystarczających informacji dotyczących podstaw płatności niż na usprawnione procedury administracyjne. Wszystkie te kwestie sprowadzają się do podstawowej zasady, że to obywatele Unii Europejskiej powinni wiedzieć, w jaki sposób i z jakiego powodu wydawane są unijne środki finansowe.

Pytania uzupełniające

19.  Czy wycofa Pan swoją kandydaturę na członka Trybunału, jeśli opinia Parlamentu w sprawie Pana powołania będzie nieprzychylna?

Tak. W Traktacie zawarty jest wymóg, aby członkowie Trybunału Obrachunkowego pełnili swe obowiązki w sposób niezależny i profesjonalny w ogólnym interesie Unii Europejskiej. W celu wykonywania tych obowiązków w sposób sprawny i skuteczny niezbędne jest utrzymywanie stosunków z Parlamentem i Komisją Kontroli Budżetowej, które będą oparte na zaufaniu.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Częściowe odnowienie składu członkowskiego Trybunału Obrachunkowego – kandydat FI

Odsyłacze

12248/2017 – C8-0330/2017 – 2017/0814(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

21.9.2017

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

CONT

5.10.2017

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Indrek Tarand

2.10.2017

 

 

 

Data przyjęcia

19.10.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

13

9

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Jonathan Arnott, Inés Ayala Sender, Luke Ming Flanagan, Ingeborg Gräßle, Cătălin Sorin Ivan, Arndt Kohn, Bogusław Liberadzki, Monica Macovei, Notis Marias, Petri Sarvamaa, Bart Staes, Indrek Tarand, Tomáš Zdechovský, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Richard Ashworth, Karin Kadenbach, Julia Pitera, Patricija Šulin

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jan Huitema, Wajid Khan, Momchil Nekov, Monika Smolková, Lieve Wierinck

Data złożenia

26.10.2017

Informacja prawna