Procedura : 2017/2013(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0357/2017

Teksty złożone :

A8-0357/2017

Debaty :

PV 12/12/2017 - 2
CRE 12/12/2017 - 2

Głosowanie :

Teksty przyjęte :


SPRAWOZDANIE     
PDF 2333kWORD 263k
16.11.2017
PE 604.514v03-00 A8-0357/2017

w sprawie dochodzenia dotyczącego prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania

(2017/2013(INI))

Komisja śledcza do zbadania zarzutów naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania

Sprawozdawcy: Petr Ježek, Jeppe Kofod

ERRATY/ADDENDA
WNIOSKI
 OVERVIEW OF ACTIVITIES DURING THE MANDATE
 I. COMMITTEE COMPOSITION
 II. COMMITTEE MEETINGS and MISSIONS
 III. ACTIVITIES OF THE COMMITTEE
 1. Programme of hearings and missions
 2. List of speakers (hearings and missions)
 3. Fact-finding missions of the PANA Committee Mission reports
 3.01. Mission to United Kingdom (9-10 February 2017)
 3.02. Mission to Malta (20 February 2017)
 3.03. Mission to Luxembourg (2-3 March 2017)
 3.04. Mission to United States (21-24 March 2017)
 3.05. Mission to Portugal (22-23 June 2017)
 3.06. Mission to Cyprus (7 July 2017)
 3.07. Mission to Switzerland (14-15 September 2017)
 4. State of play on ‘Who refused to participate in hearing/delegation and why?’
 IV. LIST OF EXTERNAL STUDIES
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

WNIOSKI

z dochodzenia dotyczącego prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania

Komisja śledcza ds. prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania,

–  uwzględniając art. 226 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając art. 116 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając decyzję 95/167/WE, Euratom, EWWiS Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. w sprawie szczegółowych przepisów regulujących egzekwowanie przez Parlament Europejski jego prawa do prowadzenia dochodzeń(1),

–  uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie powołania, kompetencji, składu liczbowego i czasu trwania mandatu Komisji śledczej do zbadania zarzutów naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania(2),

–  uwzględniając informacje ujawnione przez Międzynarodowe Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych (ICIJ) na temat wykorzystania spółek offshore, znane jako dokumenty panamskie,

–  uwzględniając rezolucję w sprawie programu działań z Addis Abeby, przyjętą w dniu 27 lipca 2015 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ,

–  uwzględniając dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu(3),

–  uwzględniając dyrektywę Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji „osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne”, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie(4),

–  uwzględniając plan działań Komisji na rzecz wzmocnienia walki z finansowaniem terroryzmu z lutego 2016 r.,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE(5),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE(6),

–  uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG(7),

–  uwzględniając dyrektywę Rady 2014/107/UE z dnia 9 grudnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania(8),

–  uwzględniając dyrektywę 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającą dyrektywę Rady 84/253/EWG(9),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylające decyzję Komisji 2005/909/WE(10),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/56/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2006/43/WE w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych(11),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/17/UE z dnia 13 czerwca 2012 r. zmieniającą dyrektywę Rady 89/666/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/56/WE i 2009/101/WE w zakresie integracji rejestrów centralnych, rejestrów handlowych i rejestrów spółek(12),

–  uwzględniając zalecenie Komisji 2012/771/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych norm dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania(13) oraz zalecenie Komisji 2012/772/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie agresywnego planowania podatkowego(14),

–  uwzględniając rezolucje Parlamentu Europejskiego z dnia 25 listopada 2015 r.(15) i z dnia 6 lipca 2016 r.(16) w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii(17),

–  uwzględniając analizę sytuacji oraz luk w uprawnieniach unijnych jednostek analityki finansowej zrealizowaną przez platformę unijnych jednostek analityki finansowej oraz przeszkód w otrzymywaniu i wymianie informacji z 15 grudnia 2016 r.,

–  uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi z dnia 16 maja 2005 r. (konwencja warszawska),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2016 r. w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania (COM(2016)0024),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych PE z dnia 7 marca 2017 r.(18) w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej dyrektywę 2009/101/WE (COM(2016)0450 – C80265/2016 – 2016/0208 (COD));

–  uwzględniając sprawozdanie OECD pt. „Poprawa współpracy między organami w obszarze opodatkowania i przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy: dostęp organów administracji podatkowej do informacji posiadanych przez jednostki analityki finansowej do celów karnych i cywilnych”, opublikowane w dniu 18 września 2015 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie końcowe opublikowane w lutym 2013 r. w ramach projektu ECOLEF w sprawie skuteczności systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu pod względem gospodarczym i prawnym, finansowanego przez DG do Spraw Wewnętrznych Komisji Europejskiej (JLS/2009/ISEC/AG/087),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (wniosek dotyczący sprawozdawczości w podziale na kraje),

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do raportowanych uzgodnień transgranicznych COM(2017)0335,

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych COM(2016)0685,

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB) (COM(2016)0683),

–  uwzględniając wielostronną konwencję OECD służącą wdrożeniu środków dotyczących konwencji podatkowych na rzecz zapobiegania erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków z czerwca 2017 r.;

–  uwzględniając publikację ONZ z dnia 15 stycznia 2015 r. pt.: „Końcowe badanie dotyczące nielegalnych przepływów finansowych, praw człowieka i agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” przygotowaną przez niezależnego eksperta ONZ dotyczącą wpływu zadłużenia zagranicznego i innych powiązanych międzynarodowych zobowiązań finansowych państw na pełne korzystanie z praw człowieka, w szczególności z praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych,

–  uwzględniając sprawozdanie Magdaleny Sepúlvedy Carmony, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. skrajnego ubóstwa i praw człowieka, z dnia 22 maja 2014 r.;

–  uwzględniając art. 198 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 8 czerwca 2016 r. Parlament powołał komisję śledczą do zbadania zarzutów naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania (komisję śledczą ds. dokumentów panamskich);

B.  mając na uwadze, że naruszenie wskazuje na niezgodne z prawem postępowanie, a dokładniej działanie lub zaniechanie stanowiące naruszenie prawa, ze strony instytucji lub organów Unii Europejskiej bądź państw członkowskich podczas wdrażania prawa Unii;

C.  mając na uwadze, że niewłaściwe administrowanie oznacza wadliwe lub nieudolne administrowanie, które ma miejsce na przykład wówczas, gdy instytucja nie stosuje się do zasad dobrej administracji, oraz mając na uwadze, że przykłady niewłaściwego administrowania obejmują nieprawidłowości lub niedopatrzenia administracyjne, nadużycie władzy, otrzymywanie lub dawanie łapówek, niesprawiedliwość, bezprawne procedury, nieprawidłowe funkcjonowanie lub niekompetencję, dyskryminację, możliwe do uniknięcia opóźnienia, odmowę przekazania informacji lub nieprzekazanie informacji, zaniedbania i inne niedociągnięcia, które odzwierciedlają nieprawidłowe działanie podczas wdrażania prawa Unii w dowolnym obszarze jego zastosowania;

D.  mając na uwadze, że pranie pieniędzy wiąże się z zatajeniem pieniędzy pochodzących z nielegalnych źródeł, w tym z udziałem międzynarodowych siatek przestępczych, w celu ukrycia pochodzenia nielegalnie pozyskanych dochodów, tak aby sprawić wrażenie, że pochodzą one z legalnych źródeł; mając na uwadze, że przestępstwa takie uznaje się za przestępstwa źródłowe i według zaleceń Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) z 2012 r. oraz zgodnie z czwartą dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, mającą zastosowanie od 26 czerwca 2017 r., zalicza się do nich przestępstwa lub wykroczenia skarbowe;

E.  mając na uwadze, że w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa z kwietnia 2015 r. podkreślono potrzebę zajęcia się powiązaniami między terroryzmem a przestępczością zorganizowaną, podkreślając, że przestępczość zorganizowana napędza terroryzm różnymi kanałami, m.in. przez dostawy broni, finansowanie ze środków pochodzących z przemytu narkotyków oraz infiltrację rynków finansowych;

F.  mając na uwadze, że komisja została utworzona po opublikowaniu tzw. dokumentów panamskich; mając na uwadze, że dokumenty panamskie stanowią największy zasób informacji na temat prania pieniędzy i unikania opodatkowania, jakie ujawniono dotychczas w wyniku wycieku; mając na uwadze, że 2,6 TB poufnych informacji, które wyciekły z kancelarii prawnej i licencjonowanej spółki powierniczej Mossack Fonseca, zawierało 11,5 mln dokumentów, co stanowi większy zasób danych, niż wszystkie dane ujawnione jako Wikileaks (2010 r.), Offshore Leaks (2013 r.), Luxleaks (2014 r.) i Swissleaks (2015 r.);

G.   mając na uwadze, że upublicznienie dokumentów panamskich było wynikiem wnikliwego dochodzenia prowadzonego przez dziennikarzy ze 107 organizacji medialnych w 80 krajach, zrzeszonych w Międzynarodowym Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych (ICIJ), którzy to dziennikarze przeanalizowali dokumenty opisujące działania kancelarii prawnej Mossack Fonseca z wykorzystaniem najnowocześniejszego oprogramowania do przetwarzania dużej ilości ujawnionych danych;

H.  mając na uwadze, że dokumenty panamskie pokazują znaczenie wolnych mediów i dziennikarstwa śledczego, a także rolę demaskatorów w sprawnie funkcjonujących demokracjach, których Parlament Europejski traktuje jako cenne źródło informacji i niezbędny element propagowania zasad etycznych, przejrzystości i odpowiedzialności w instytucjach publicznych i prywatnych;

I.  mając na uwadze, że sygnalizowanie nieprawidłowości odnoszących się do interesów finansowych Unii można uznać za ujawnianie lub zgłaszanie nieprawidłowości, w tym, ale nie wyłącznie, korupcji, oszustw, konfliktów interesów, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, prania pieniędzy, przenikania przestępczości zorganizowanej, a także działań służących ukrywaniu wszelkich takich nieprawidłowości;

J.  mając na uwadze, że przekazywanie przez demaskatorów informacji o praktykach, które mogłyby stanowić zagrożenie lub szkodę dla interesu publicznego, odbywa się na podstawie wolności słowa i swobodnego dostępu do informacji, przy czym obie te wolności są zapisane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a także opiera się na silnym poczuciu odpowiedzialności i prawidłowej postawie obywatelskiej; mając na uwadze, że demaskatorzy często ryzykują swoje bezpieczeństwo osobiste chronione na mocy art. 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

K.  mając na uwadze, że konieczne jest zapewnienie, by wszelkie działania odwetowe przeciwko demaskatorom były odpowiednio karane, ponieważ według OECD ponad 1/3 organizacji dysponujących mechanizmem zgłaszania nie posiada pisemnej strategii ochrony demaskatorów przed działaniami odwetowymi lub nie wie o istnieniu takiej strategii;

L.  mając na uwadze, że Komisja stwierdziła np. w swoim komunikacie z dnia 5 lipca 2016 r., że ochrona demaskatorów, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, przyczynia się do zwalczania złego zarządzania i nieprawidłowości, w tym korupcji transgranicznej, podkreślając, że ta ostatnia pozbawia europejskie organy podatkowe należnych dochodów podatkowych;

M.  mając na uwadze, że ważne jest podkreślenie, iż większość przedsiębiorstw i osób prywatnych przestrzega prawa; mając na uwadze, że istotne jest zatem, aby działania niezgodne z prawem były ujawniane, a luki w prawie usuwane bez stwarzania zbędnych obciążeń dla podatników przestrzegających prawa;

N.  mając na uwadze, że wśród znajdujących się w dokumentach panamskich danych, które wyciekły, były poufne dane dotyczące 213 634 spółek offshore, a także nazwiska dwunastu obecnych i byłych szefów państw, niemal 200 polityków z całego świata oraz wielu sławnych osób z różnych dziedzin; mając na uwadze, że kancelaria Mossack Fonseca utworzyła te spółki offshore i zarządzała nimi w latach 1970–2015, a w czasie wycieku danych 55 728 podmiotów nadal prowadziło działalność; mając na uwadze, że siedziby zdecydowanej większości – blisko 90 % – podmiotów, które nadal prowadziły działalność, znajdowały się na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, w Panamie i na Seszelach;

O.  mając na uwadze, że jedna czwarta światowych BIZ prowadzi działalność w dwóch państwach członkowskich UE, a mianowicie w Niderlandach i Luksemburgu(19); mając na uwadze, że według dostępnych danych statystycznych Niderlandy są państwem członkowskim z największą liczbą firm przykrywek w UE;

P.  mając na uwadze, że kancelaria Mossack Fonseca – posiadająca od 5 do 10 % udziału w rynku struktur offshore objętych tajemnicą finansową oraz posiadająca podmioty mające osobowość prawną w 21 jurysdykcjach(20) – nie jest największą spółką prowadzącą działalność związaną ze spółkami offshore objętymi tajemnicą finansową; mając na uwadze, że oznacza to, że dokumenty panamskie mogą być jedynie wierzchołkiem góry lodowej;

Q.   mając na uwadze, że według szacunków Europolu dokumenty panamskie dotyczą jedynie 0,6 % całkowitej liczby zarejestrowanych przypadków prania pieniędzy;

R.  mając na uwadze, że komisja śledcza PE ds. dokumentów panamskich (PANA) organizowała spotkania, przeprowadzała misje informacyjne oraz zlecała przeprowadzanie badań w celu dalszego dochodzenia wykraczającego poza praktyki udokumentowane w dokumentach panamskich(21);

S.  mając na uwadze, że oszustwa podatkowe i uchylanie się od opodatkowania to działania nielegalne polegające na uchylaniu się od zobowiązań podatkowych, a z drugiej strony „unikanie opodatkowania” jest niewłaściwym i budzącym wątpliwości wykorzystaniem systemów podatkowych w celu zmniejszenia lub uniknięcia zobowiązań podatkowych, często niezgodnie przynajmniej z duchem prawa rzekomo przestrzeganego(22); mając na uwadze, że uważa się, iż agresywne planowanie podatkowe wykorzystuje szczegóły techniczne systemu podatkowego lub rozbieżności między co najmniej dwoma systemami podatkowymi w celu zmniejszenia zobowiązania podatkowego; mając na uwadze, że dokumenty panamskie ujawniły szereg przypadków stosowania jednostek offshore w celu celowego unikania opodatkowania lub uchylania się od opodatkowania lub prania pieniędzy; mając na uwadze, że orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej(23) dotyczące kwestii nadużycia prawa w odniesieniu do prawa podatkowego zakłada, iż obywatelom państw członkowskich nie wolno w sposób niewłaściwy lub nielegalny czerpać korzyści z przepisów prawa unijnego; mając na uwadze, że szereg państw członkowskich stosuje pojęcie nadużycia prawa w dziedzinie opodatkowania(24);

T.  mając na uwadze, że w wyniku przypadków wycieku danych, jakie miały miejsce w ostatnich latach, wiadomo coraz więcej na temat prania pieniędzy, uchylania się od opodatkowania, systemów oszustw podatkowych oraz korupcji, a zjawiska te znalazły się w centrum zainteresowań polityki międzynarodowej, a także wzbudziły obawy Europejczyków;

U.  mając na uwadze, że skuteczne rozwiązanie tych problemów wymaga większej spójności między polityką podatkową a innymi formami zarządzania gospodarką, takimi jak polityka handlowa i umowy dotyczące arbitrażu inwestycyjnego;

V.  mając na uwadze, że niezgłoszony i nieopodatkowany dochód zmniejsza krajowe dochody podatkowe państw członkowskich i stanowi zagrożenie dla stabilności systemu finansowego(25); mając na uwadze, że uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania prowadzi do nieuczciwej konkurencji, której skutki odczuwają przede wszystkim małe i średnie przedsiębiorstwa oraz duże przedsiębiorstwa, które nie wykorzystują złożonych struktur; mając na uwadze, że pranie pieniędzy, unikanie opodatkowania i uchylanie się od opodatkowania zagrażają sprawiedliwej dystrybucji dochodów podatkowych w państwach członkowskich, przez co zakłócają konkurencję na rynku wewnętrznym; mając na uwadze, że masowe unikanie opodatkowania przez zamożne osoby fizyczne i przedsiębiorstwa nie tylko przynosi szkodę zwykłym podatnikom, finansom publicznym i wydatkom socjalnym, ale też zagraża dobrym rządom, stabilności makroekonomicznej, spójności społecznej i zaufaniu społeczeństwa do instytucji;

W.  mając na uwadze, że podatek od wartości dodanej (VAT) jest jednym z głównych źródeł przychodów państw członkowskich oraz że zgodnie z dostępnymi danymi całkowita różnica między oczekiwanymi przychodami z podatku VAT a kwotą pobieraną faktycznie, tzw. luka w podatku VAT, wynosi 159,5 mld EUR;

X.  mając na uwadze, że kwota, o jaką zostały uszczuplone krajowe dochody podatkowe w konsekwencji działań ujawnionych w dokumentach panamskich, mogłaby wystarczyć na utworzenie 1,5 miliona miejsc pracy w całej Europie(26).

Y.  mając na uwadze, że organy publiczne odpowiadają za ramy regulacyjne i system nadzoru oraz za opodatkowanie; mając na uwadze, że za sprawą regulacji, rejestrów spółek, prawa podatkowego i nadzoru odgrywają one ważną rolę w istnieniu rajów podatkowych oraz centrów finansowych offshore; mając na uwadze, że w rzeczywistości centra takie mogą działać wyłącznie wówczas, gdy rządy stworzą konieczne ku temu warunki;

Z.  mając na uwadze, że struktury offshore oferujące systemy preferencyjne nie mogłyby istnieć bez udziału podmiotów sprzyjających i pośredników, takich jak banki, biura rachunkowe, doradcy podatkowi, osoby zarządzające majątkiem i prawnicy, zarówno w rajach podatkowych, jak i w innych jurysdykcjach;

AA.  mając na uwadze, że niektóre rządy i jurysdykcje, w tym w UE, wyspecjalizowały się w tworzeniu zakłócających konkurencję preferencyjnych systemów podatkowych lub zaangażowały się w tworzenie takich systemów z korzyścią dla wielonarodowych przedsiębiorstw i zamożnych osób fizycznych, które w rzeczywistości nie mają istoty ekonomicznej w tych jurysdykcjach, lecz są jedynie reprezentowane przez firmy przykrywki;

AB.  mając na uwadze, że w przeciwieństwie do przebiegu sprawy LuxLeaks domniemany udział osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne w potencjalnie nielegalnej działalności ujawniony w dokumentach panamskich może doprowadzić do sytuacji, w której pewne rządy nie wyrażą chęci należytego zbadania takich przypadków; mając na uwadze, że pewne państwa trzecie, które tolerują niski poziom przejrzystości i w których urzędników państwowych podejrzewa się o korupcję, nie przejawiają chęci podjęcia działań w odpowiedzi na informacje ujawnione w dokumentach panamskich;

AC.  mając na uwadze, że Komisja przytoczyła dane szacunkowe, według których uszczuplenie dochodów w skali roku za sprawą uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania wynosi co najmniej 1 bln EUR w samej UE(27); mając na uwadze, że bezpośrednio wpływa to na budżety krajowe i budżet unijny;

AD.  mając na uwadze, że całkowita strata funduszy rozwojowych w krajach rozwijających się (tj. utracone przychody podatkowe i dochody reinwestowane, których nie można uznać za zysk) wynosi około 250 mld EUR w skali roku;

AE.  mając na uwadze, że według stanu na rok 2014 nie rozliczono co najmniej 7,6 bln USD z łącznej kwoty 95,5 bln USD aktywów finansowych podmiotów prywatnych na świecie; mając na uwadze, że 8 % prywatnych aktywów finansowych ulokowanych jest w strukturach offshore, co prowadzi do uszczuplenia dochodów podatkowych na świecie o kwotę 190 mld USD rocznie; mając na uwadze, że szacunkowo 2,6 bln USD prywatnych aktywów finansowych w Europie ulokowanych jest w strukturach offshore, co prowadzi do uszczuplenia dochodów podatkowych o kwotę 78 mld USD rocznie(28);

AF.  mając na uwadze, że według szacunków z 2011 r. unikanie opodatkowania i uchylanie się od opodatkowania przez duże przedsiębiorstwa międzynarodowe doprowadziło każdego roku do strat na świecie rzędu 3,1 bln USD (29);

AG.  mając na uwadze, że głośna sprawa transgranicznego prania pieniędzy związana z dokumentami panamskimi została ujawniona przez rosyjskiego prawnika Siergieja Magnickiego i była badana w państwach członkowskich UE i na całym świecie;

AH.  mając na uwadze, że Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy wezwało do polepszenia współpracy międzynarodowej w badaniu „śladu pieniężnego” funduszy pochodzących z nielegalnych zwrotów podatku ujawnionych przez Magnickiego; tymczasem sprawcy i beneficjenci zbrodni popełnionej przeciwko Siergiejowi Magnickiemu, jak i działań przestępczych przez niego ujawnionych, nie zostali postawieni przed sądem;

AI.  mając na uwadze, że według szacunków skala międzynarodowego prania pieniędzy odpowiada szacunkowo od 2 do 5 % światowego PKB; mając na uwadze, że według statystyk Eurojustu(30) przypadki prania pieniędzy stają się coraz częstsze, a walka z tego rodzaju przestępstwami transgranicznymi wymaga skoordynowanej reakcji wielu jurysdykcji;

AJ.  mając na uwadze, że wśród 100 państw, które znalazły się w rankingu państw o najbardziej restrykcyjnych zasadach tajemnicy finansowej, jest kilka państw członkowskich UE oraz krajów i terytoriów zamorskich(31); mając na uwadze, że Luksemburg i Niemcy znajdują się odpowiednio na 6. i 8. miejscu;

AK.  mając na uwadze, że dokumenty panamskie udokumentowały oraz ujawniły regularne stosowanie nielegalnych praktyk, takich jak antydatowanie dokumentów, a także ujawniły rażące lekceważenie podstawowych zasad należytej staranności, w tym w przypadku outsourcingu, przez zainteresowanych prawników, osoby zarządzające majątkiem i innych pośredników, czego przykładem jest utrzymywanie relacji biznesowych z przedsiębiorstwami, których dyrektorzy powierniczy reprezentowali do 1000 firm przykrywek lub od kilku lat nie żyli;

AL.  mając na uwadze, że dokumenty panamskie ukazały również rażący brak działań ze strony rządów, parlamentów oraz władz krajowych i europejskich jeśli chodzi o ustanawianie prawem i egzekwowanie środków przeciwdziałania praniu pieniędzy i kontroli podatkowych, które to nastawienie sprzyja popełnianiu przestępstw finansowych;

AM.  mając na uwadze, że państwa członkowskie rozpoczęły wspólnie co najmniej 1300 dochodzeń i audytów dotyczących informacji ujawnionych w dokumentach panamskich; mając na uwadze, że państwa członkowskie zidentyfikowały ponad 3000 podatników i spółek z siedzibą w UE powiązanych z dokumentami panamskimi; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy organy krajowe odzyskały już w związku z tym dziesiątki milionów dolarów lub euro w podatkach od niezgłoszonych wcześniej środków pieniężnych(32);

AN.  mając na uwadze, że Międzynarodowe Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych (ICIJ) zawarło w swoim sprawozdaniu na temat dokumentów panamskich wzmiankę o akcjach na okaziciela, gdzie zostały one zidentyfikowane jako jeden ze sposobów ochrony anonimowości właścicieli spółek, utrudniający ustalenie ich ostatecznych właścicieli; mając na uwadze, że rzeczywista i ostateczna własność może zostać przeniesiona z jednej jednostki na inną bez żadnego śladu czy dalszej dokumentacji; mając na uwadze, że przy pomocy akcji na okaziciela osoba fizyczna czy osoba prawna może sprawować kontrolę nad spółką, prowadząc jednocześnie działalność przy użyciu środków publicznych;

AO.  mając na uwadze, że UE jest światowym liderem w walce z praniem pieniędzy, oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od podatkowania i unikaniem opodatkowania; mając na uwadze, że UE musi pozostać liderem przez podjęcie większych wysiłków, niż te narzucane przez międzynarodowe standardy i zalecenia w tym obszarze, w celu poprawy sytuacji na arenie światowej;

1. Uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania

1.1. Struktury offshore

1.  zauważa, że istnieją różne definicje centrum finansowego offshore, raju podatkowego, bezpiecznej przystani, jurysdykcji podatkowej niechętnej współpracy czy kraju wysokiego ryzyka pod względem prania pieniędzy; zauważa, że brak jednoznacznych definicji jest jednym z głównych czynników uniemożliwiających przyjęcie odpowiednich i skutecznych przepisów na rzecz zwalczania prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania;

2.  przypomina, że w zależności od wybranej definicji centrów finansowych offshore, ich liczba oraz łączna wartość zarządzanych przez nie środków wynosi od 1 do 21 bln USD(33);

3.  uznaje, że centra finansowe offshore charakteryzują ogólnie następujące cechy: 1) ukierunkowanie działalności handlowej przede wszystkim na nierezydentów; 2) niskie lub umiarkowane wymogi nadzorcze lub finansowe i/ lub ujawnianie informacji w minimalnym stopniu; 3) istnienie systemów niskiego (nieokreślonego) opodatkowania lub zerowej stawki podatku(34); 4) systemy finansowe z zewnętrznymi aktywami i pasywami nieproporcjonalnymi w stosunku do lokalnego pośrednictwa finansowego; 5) istnienie bardzo specyficznych i ograniczonych przywilejów podatkowych lub pewnych praktyk administracyjnych, które zapewniają selektywne korzyści osobom zajmującym się planowaniem podatkowym;

4.  zauważa, że „wolne porty” mogą stanowić obiekty do składowania offshore, umożliwiając pranie pieniędzy i nieopodatkowany obrót aktywami o wyjątkowej wartości; podkreśla, że OECD przyjęła krytyczne stanowisko w sprawie wolnych portów, a mianowicie, że składowanie tego rodzaju mogłoby być wykorzystywane do prania pieniędzy, gdyż wolne porty omijają międzynarodowe zasady przejrzystości;

5.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja i Grupa ds. Kodeksu Postępowania są w trakcie opracowania „wspólnego unijnego wykazu jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy”;

6.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja opracowała i regularnie aktualizuje unijny wykaz państw trzecich wysokiego ryzyka wykazujących strategiczne braki w ich krajowych systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, co stwarza zagrożenie dla systemu finansowego Unii;

7.  przyjmuje do wiadomości, że niektóre państwa mogą być ujęte w obu wyżej wymienionych wykazach, mimo że wykazy te powstają do różnych celów, na podstawie różnych kryteriów i w toku różnych procesów zestawiania danych oraz mają różne konsekwencje; uważa jednak, że oba wykazy powinny uzupełniać się wzajemnie oraz że razem zagwarantują one wysoką ochronę podstaw opodatkowania państw członkowskich, integralność unijnego systemu finansowego oraz prawidłowe funkcjonowanie jednolitego rynku;

8.  zauważa, że kancelaria Mossack Fonseca miała udział w projektach zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny oraz że Komisja zablokowała 18 projektów w 2016 r., zapobiegając przekazaniu 1 miliarda EUR do rajów podatkowych;

9.  zauważa z niepokojem ścisłą współzależność między liczbą firm przykrywek i interpretacji indywidualnych prawa podatkowego a funkcjonowaniem pewnych jurysdykcji podatkowych i państw członkowskich UE;

1.2. Wspólny unijny wykaz jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy

10.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada dąży do utworzenia do końca 2017 r. „wspólnego unijnego wykazu jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy” w celu wyeliminowania zewnętrznych zagrożeń dla podstaw opodatkowania państw członkowskich ze strony państw trzecich i jurysdykcji bliskich UE, które nie chcą przestrzegać międzynarodowych standardów dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych; zauważa jednak, że proces oceny prowadzony pod nadzorem podgrupy ds. państw trzecich działającej w ramach Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) nie jest w pełni przejrzysty i nie pozwala PE na wykonywanie jego uprawnień kontrolnych; podkreśla, że wyżej wymieniony wykaz powinien być realistyczny i obiektywny, aby mógł być wiarygodny i aby umożliwił przywrócenie zaufania dla działań unijnych mających na celu zwalczanie rajów podatkowych;

11.  zwraca uwagę na fakt, że celem tego wykazu(35) jest opracowanie wspólnej unijnej metody oceny, monitorowania i umieszczania w wykazie jurysdykcji podatkowych państw trzecich, tak aby państwa członkowskie mogły określić jurysdykcje, które odgrywają rolę w unikaniu opodatkowania i uchylaniu się od opodatkowania(36); zauważa, że Grupa ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) wycofała wyraźną wzmiankę o zerowej lub bliskiej zeru stawce podatku dochodowego od osób prawnych jako kryterium definicji raju podatkowego oraz umieszczenia go w takim wykazie;

12.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w maju 2016 r. Rada zatwierdziła wniosek dotyczący sporządzenia wykazu i zaapelowała o sfinalizowanie unijnego wykazu do końca 2017 r.; wyraża ubolewanie z powodu braku przejrzystości Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) w tym procesie;

1.3. Wymiana informacji

13.  przypomina, że zgodnie ze wspólnym standardem do wymiany informacji OECD (CRS) jurysdykcje mają otrzymywać informacje od swoich instytucji finansowych i automatycznie wymieniać je co roku z innymi jurysdykcjami; ubolewa nad tym, że Stany Zjednoczone nie zobowiązały się do stosowania tego nowego międzynarodowego standardu; zwraca uwagę, że w CRS występują niedociągnięcia i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że OECD prowadzi prace nad udoskonaleniem standardu, aby uczynić go bardziej skutecznym; ubolewa nad tym, że jedynie mniej niż połowa jurysdykcji, które zobowiązały się do przestrzegania standardu, wdroży CRS w 2017 r.;

14.  przypomina, że dnia 15 lutego 2011 r. Rada do Spraw Gospodarczych i Finansowych (Rada Ecofin) przyjęła dyrektywę Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (pierwsza dyrektywa w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania); przypomina, że dyrektywa ta zobowiązuje krajowe administracje podatkowe do udzielania na wniosek informacji dotyczących podatnika z innego państwa członkowskiego, nawet jeżeli informacje te znajdują się w posiadaniu jedynie banku lub innej instytucji finansowej; zwraca uwagę na fakt, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszły w życie krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne wdrażające tę dyrektywę, z wyjątkiem przepisów dotyczących automatycznej wymiany informacji dotyczących niektórych kategorii(37), które weszły w życie dnia 1 stycznia 2015 r.;

15.  przypomina, że pierwsza dyrektywa w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania została z powodzeniem przedłużona w drodze szeregu wersji przekształconych i teraz obejmuje automatyczną wymianę informacji podatkowych, automatyczną wymianę informacji dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego i uprzednie porozumienia cenowe, obowiązkową wymianę informacji podatkowych w podziale na kraje i wymianę informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy, przy czym krajowe administracje podatkowe państw członkowskich będą miały dostęp do centralnych rejestrów beneficjentów rzeczywistych posiadanych przez jednostki analityki finansowej;

16.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji zmieniający dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do raportowanych uzgodnień transgranicznych (szósta dyrektywa w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania);

1.4. Ustalenia

17.  zauważa, że podmioty offshore tworzy się często jako firmy przykrywki(38) bez żadnego ekonomicznego uzasadnienia czy prawdziwej wartości w kraju siedziby;

18.  podkreśla, że do głównych przyczyn tworzenia podmiotów offshore najczęściej zalicza się ukrywanie pochodzenia pieniędzy i aktywów oraz ukrywanie tożsamości ostatecznego beneficjenta rzeczywistego (UBO)(39), unikanie opodatkowania lub uchylanie się od opodatkowania z tytułu spadku lub od podatku dochodowego lub podatku od dochodów kapitałowych w krajach, w których ostateczni beneficjenci rzeczywiści są rezydentami(40), zabezpieczenie aktywów przed wierzycielami lub spadkobiercami, unikanie sankcji, maskowanie działalności przestępczej i pranie pieniędzy lub przeniesienie aktywów od osoby fizycznej lub spółki do nowej spółki bez ponoszenia przez nią odpowiedzialności lub przenoszenie aktywów do trustu niepodlegającego opodatkowaniu; zwraca uwagę, że liczne dokumenty panamskie wykazały, że pośrednicy, jak również Mossack Fonseca, zdawali sobie sprawę z tych przyczyn;

19.  dodaje, że w przypadku przedsiębiorstw wielonarodowych firmy przykrywki wykorzystuje się również w ramach systemów agresywnego planowania podatkowego w celu ułatwienia tworzenia mechanizmów ustalania cen transferowych; przypomina o stanowisku Parlamentu, zgodnie z którym stosowanie przez korporacje wielonarodowe agresywnego planowania podatkowego jest niezgodne ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw(41);

20.  stwierdza, że wśród państw członkowskich Unii najliczniej reprezentowane pod względem liczby podmiotów offshore ujawnionych w dokumentach panamskich było Zjednoczone Królestwo (17 973 podmioty), kolejne pozycje zajęły Luksemburg (10 877 podmiotów) i Cypr (6 374 podmioty), a następnie Łotwa, Irlandia, Hiszpania, Estonia i Malta(42); zwraca uwagę, że przykładowo kancelaria Mossack Fonseca otworzyła w pewnym momencie 115 spółek w Luksemburgu w przeciągu jednego tygodnia(43); podkreśla, że spośród 21 krajów najczęściej używanych przez kancelarię Mossack Fonseca do ustanowienia firm przykrywek lub innych złożonych struktur, 12, oprócz samego Zjednoczonego Królestwa, to terytoria zamorskie Wielkiej Brytanii, terytoria zależne Korony Brytyjskiej i członkowie Wspólnoty Narodów; 

21.  zauważa z zaniepokojeniem, że jak pokazały ujawnione niedawno Football Leaks i szereg indywidualnych przypadków uchylania się od płacenia podatków w świecie piłki nożnej, wciąż istnieje wiele luk prawnych i rozbieżności w przepisach krajowych dotyczących opodatkowania dochodów wynikających z prawa do wizerunku i z międzynarodowych transferów piłkarzy; 

22.  podkreśla, że na podstawie udziałowców zidentyfikowanych jako osoby fizyczne okazało się, iż do obywateli Unii należy około 9 % podmiotów offshore zarejestrowanych przez kancelarię Mossack Fonseca(44);

23.  podkreśla, że w czasie wycieku danych działalność prowadziło 55 728 podmiotów, a około 90 % z nich miało siedzibę na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, w Panamie i na Seszelach;

24.  zauważa, że w jurysdykcjach offshore i niektórych państwach członkowskich UE rejestry przedsiębiorców i organy często nie wymagają informacji koniecznych do ustalenia beneficjentów rzeczywistych, posiadaczy znacznych pakietów akcji, członków rady nadzorczej, członków zarządu i dyrektorów generalnych ani informacji na temat bilansu lub rachunku zysków i strat; zwraca uwagę na fakt, że identyfikacja ostatecznych beneficjentów rzeczywistych w niektórych krajach polega wyłącznie na oświadczeniu własnym dotyczącym własności rzeczywistej i nie podlega dalszemu sprawdzeniu(45);

25.  zauważa, że w większości miejsc docelowych podmiotów offshore nie istnieją żadne obowiązki w zakresie podatków i sprawozdawczości(46); wyraża zaniepokojenie, że w szeregu tych jurysdykcji w przepisach krajowych lub praktykach administracyjnych istnieją przeszkody dla wymiany informacji z właściwymi organami zagranicznymi;

26.  zwraca uwagę na fakt, że żadna z trzech jurysdykcji, czyli Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Panama i Seszele, nie znajduje się obecnie w „wykazie rajów podatkowych niechętnych współpracy” sporządzonym przez Komisję ds. Podatkowych przy OECD; przypomina, że Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Panamę i Seszele usunięto z wykazu w latach 2000–2002, po tym jak kraje te formalnie zobowiązały się wdrożyć światowe standardy OECD w zakresie przejrzystości i wymiany informacji, lecz nie wdrożyły skutecznie tych standardów i kraje te nadal działają jako raje podatkowe; ubolewa nad faktem, że od lipca 2017 r. przygotowany przez OECD wykaz rajów podatkowych zawiera tylko jeden kraj;

27.  podkreśla, że niektóre jurysdykcje oferują możliwość uzyskania statusu rezydenta wielu jurysdykcji z wykorzystaniem podwójnych paszportów lub programów wizowych dla inwestorów, które umożliwiają otrzymanie dokumentu pobytowego w zamian za inwestycje na terytoriach tych jurysdykcji(47); zwraca uwagę na przykłady i konkretne przypadki, w których takie programy wizowe dla inwestorów zostały niewłaściwie wykorzystane do celów prania pieniędzy(48);

28.  podkreśla, że każda jurysdykcja offshore świadczy usługi na rzecz osób fizycznych i przedsiębiorstw dostosowane do ich modelu biznesowego; podkreśla, że dostawcy usług offshore czerpią korzyści z systemu ulg podatkowych i specjalnych systemów oferowanych przez niektóre jurysdykcje w celu stworzenia struktur, które ukrywają tożsamość beneficjenta rzeczywistego i, jeżeli zaistnieje taka konieczność, mogą przenieść te struktury w ciągu kilku minut do innej jurysdykcji (np. w przypadku wszczęcia dochodzenia przez organy podatkowe w pierwszej jurysdykcji);

29.  zauważa, że większość struktur offshore ujawnionych w dokumentach panamskich zostało utworzonych przez podmioty z Luksemburga, ze Zjednoczonego Królestwa i z Cypru, a państwa te powinny się spodziewać, że wiązało się to ze stratą dla podstawy opodatkowania innych państw członkowskich, w których ostateczni beneficjenci rzeczywiści byli rezydentami; podkreśla, że w Luksemburgu, na przykład, wiele spółek offshore zostało stworzonych wyłącznie w celu obejścia podatku pobieranego u źródła(49) (który obejmuje wyłącznie osoby fizyczne, a nie spółki offshore), a niektóre z nich nadal prowadziły działalność po wejściu w życie pierwszej dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania; zauważa, że większa przejrzystość w zakresie tożsamości ostatecznego beneficjenta rzeczywistego dzięki ustanowieniu publicznych rejestrów zniechęcałaby do nadużyć;

30.  zauważa, że w Zjednoczonym Królestwie w ponad 75 % przypadków korupcji związanych z mieniem badanych przez organy ścigania dotyczyło anonimowych przedsiębiorstw zarejestrowanych w jurysdykcjach zapewniających tajemnicę transakcji; dodaje, że spośród nich 78 % przedsiębiorstw było zarejestrowanych albo na terytoriach zamorskich Zjednoczonego Królestwa albo na terytoriach zależnych Korony Brytyjskiej; zauważa, że rząd Zjednoczonego Królestwa może powołać się na szczególne uprawnienia, które zmusiłyby brytyjskie terytoria zamorskie i terytoria zależne Korony Brytyjskiej do wprowadzenia centralnych publicznych rejestrów praw własnościowych spółek i ich tajemnicy podatkowej;

31.  zwraca uwagę, że w Unii Europejskiej specjalne strefy ekonomiczne, takie jak Madera, są wykorzystywane przez duże przedsiębiorstwa i osoby zamożne do przechowywania zysków bez płacenia podatków; uważa w związku z tym, że Komisja powinna dokonać przeglądu stanu odnośnych systemów, jeśli początkowe cele nie zostały osiągnięte, oraz przeglądu wytycznych dotyczących pomocy regionalnej UE, na podstawie bardziej rygorystycznych warunków opodatkowania;

32.  zwraca uwagę na brak odpowiednich zasobów, w tym wykwalifikowanych kadr oraz zasobów technologicznych i finansowych, doskwierający organom regulacyjnym, nadzorczym i organom egzekwowania obowiązującego prawa podatkowego oraz organom w państwach członkowskich UE; zauważa na przykład, że tylko Europejski Organ Nadzoru Bankowego (EUNB) przeznacza środki na koordynację zarządzania aktywami i pasywami z innymi unijnymi organami finansowymi, lecz dysponuje jedynie 0,8 pracownika, który może się zająć tym zagadnieniem; wyraża ubolewanie z powodu braku wspólnej europejskiej definicji uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania, ponieważ ułatwiłoby to współpracę między państwami członkowskimi; zwraca uwagę, że współpraca administracyjna i wzajemna pomoc prawna w sprawach karnych między przynajmniej dwoma państwami członkowskimi w odniesieniu do uchylania się od opodatkowania, oszustw podatkowych i prania pieniędzy są hamowane przez niedopasowanie ustawodawstw krajowych; wyraża ubolewanie, że w niektórych państwach członkowskich, takich jak Luksemburg, samo uchylanie się od opodatkowania wciąż jeszcze nie jest traktowane jako przestępstwo kwalifikowane, co uniemożliwia prowadzenie transgranicznej współpracy administracyjnej i pomoc prawną w sprawach karnych; wyraża ubolewanie, że w niektórych państwach członkowskich, wśród których znowu znajduje się Luksemburg, moment, w którym popełnione zostało przestępstwo, wciąż jeszcze jest uznawany za początek biegu okresu przedawnienia, co potencjalnie uniemożliwia prowadzenie transgranicznej współpracy administracyjnej i pomoc prawną w sprawach karnych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że niektóre państwa członkowskie, na przykład Luksemburg, zmieniły już lub zamierzają zmienić prawo krajowe, aby usunąć przeszkody w transgranicznej współpracy administracyjnej i pomocy prawnej w sprawach karnych;

33.  zauważa, że Komisja wszczęła przeciwko państwom członkowskim 18 postępowań w sprawie naruszenia dotyczących braku transpozycji pierwszej dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania(50), 13 postępowań dotyczących wdrożenia drugiej dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania(51) i 8 postępowań dotyczących wdrożenia trzeciej dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania; przypomina, że dyrektywa w sprawie współpracy administracyjnej między organami podatkowymi dotycząca sprawozdawczości w podziale na kraje miała być przetransponowana przez państwa członkowskie do ustawodawstwa krajowego do dnia 4 czerwca 2017 r.; zauważa, że toczą się postępowania przeciwko 11 państwom członkowskim (Bułgaria, Cypr, Chorwacja, Estonia, Grecja, Węgry, Malta, Polska, Portugalia, Republika Czeska i Słowacja)(52);

34.  podkreśla, że ten brak zasobów w administracjach podatkowych zmniejsza zdolność do skutecznej spontanicznej wymiany informacji na podstawie dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i że jest to problem systemowy w UE;

35.  stwierdza, że przepisy dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, w szczególności art. 1 i 2 oraz art. 8 ust. 1 – w sprawie spontanicznej wymiany informacji – nie zostały wdrożone, co stanowi niewłaściwe administrowanie w wyniku zaniedbania lub z zaniechania; podkreśla, że państwa członkowskie miały powody, aby przypuszczać, że struktury offshore powodowały straty podatkowe w innych państwach członkowskich, ale nie zgłosiły takiej informacji tym innym państwom członkowskim; zwraca uwagę, że już w 2012 r. podlegająca Radzie Grupa ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) stwierdziła brak spontanicznej wymiany informacji na temat interpretacji indywidualnych prawa podatkowego(53); stwierdza, że Komisji nie udało się skutecznie wyegzekwować przestrzegania przepisów dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania;

2. Pranie pieniędzy

2.1. Prawo przeciwdziałające praniu pieniędzy  

36.  przypomina, że Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) ustanowiła światowe standardy do celów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, a wszyscy jej członkowie, w tym główne centra finansowe offshore wymienione w dokumentach panamskich (Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Panama i Seszele), zobowiązali się je wdrożyć;

37.  zauważa, że warszawska konwencja Rady Europy jest najbardziej wyczerpującą międzynarodową konwencją dotyczącą prania pieniędzy, w której wymaga się od stron przyjęcia środków legislacyjnych mających na celu ułatwienie zapobiegania praniu pieniędzy, dochodzenia i ścigania przypadków tego przestępstwa; ubolewa, że konwencja warszawska została dotychczas ratyfikowana jedynie przez 18 państw członkowskich(54);

38.  przyznaje, że obecnie unijnymi ramami dla przeciwdziałania praniu pieniędzy jest dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu (czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy), która określa zagrożenia związane z praniem pieniędzy na trzech szczeblach, tj. na szczeblu ponadnarodowym, na szczeblu państwa członkowskiego oraz na szczeblu podmiotów zobowiązanych w ramach ich należytej staranności wobec klienta; ubolewa jednak z powodu braku bardziej jednolitego podejścia państw członkowskich do zwalczania przestępstw finansowych(55);

39.  podkreśla, że trzecia dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy obejmuje cztery kluczowe przepisy, tj. przepisy dotyczące należytej staranności wobec klienta, obowiązków sprawozdawczych, obowiązków w zakresie przechowywania rejestrów oraz egzekwowania prawa; przypomina, że datą wdrożenia trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy był dzień 15 grudnia 2007 r.;

40.  zauważa, że czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy rozszerza zakres wzmocnionych środków należytej staranności wobec klienta w przypadku podejmowania działalności handlowej z krajami wysokiego ryzyka oraz definicje i obowiązki dotyczące osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne i ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, obniża próg dla płatności gotówkowych z 15 000 EUR do 10 000 EUR oraz rozszerza zakres działania podmiotów zobowiązanych na cały sektor gier hazardowych, a nie tylko kasyna; przypomina, że jednym z kryteriów identyfikacji beneficjenta rzeczywistego podmiotów o charakterze korporacyjnym jest posiadanie udziałów w liczbie 25 % plus jeden udział lub posiadanie ponad 25 % udziałów własnościowych; przypomina, że czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy weszła w życie w dniu 26 czerwca 2017 r., lecz jedynie sześć państw członkowskich powiadomiło Komisję Europejską o jej pełnym wdrożeniu do ustawodawstwa krajowego w należytym czasie(56); wzywa pozostałe zainteresowane państwa członkowskie do niezwłocznego wdrożenia tej dyrektywy;

2.2. Unijny wykaz państw wysokiego ryzyka do celów przeciwdziałania praniu pieniędzy

41.  przypomina, że w dniu 14 lipca 2016 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1675 uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 o wykaz jedenastu państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki w obszarze przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, do których zaliczono Afganistan, Bośnię i Hercegowinę, Gujanę, Irak, Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, Syrię, Ugandę, Vanuatu, Jemen, Iran oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (KRLD);

42.  zaznacza, że wykaz ten jest powieleniem wykazu sporządzonego przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) i nie obejmuje krajów wspomnianych w dokumentach panamskich;

43.  przypomina, że Komisja zaproponowała zmianę wykazu polegającą na usunięciu Gujany i dodaniu Etiopii; przypomina, że w dniach 19 stycznia i 17 maja 2017 r. Parlament zgłosił zastrzeżenia do tych aktów delegowanych;

44.  zwraca uwagę na fakt, że od 2007 r. Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) dokonała przeglądu ponad 80 krajów pod kątem zgodności z prawem i niedociągnięć i że 61 krajów umieszczono w publicznym wykazie państw trzecich wysokiego ryzyka z wadami strategicznymi w systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu; zwraca uwagę, że według Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) 51 krajów przeprowadziło od tego czasu niezbędne reformy w celu zaradzenia tym wadom, takie jak wprowadzenie ram i reform prawnych i regulacyjnych, zobowiązując się do przestrzegania międzynarodowych standardów w obszarze podatków, takich jak wspólne standardy do wymiany informacji OECD, w celu usunięcia ich z wykazu; podkreśla, że usunięcie z publicznego wykazu nie powinno następować po podjęciu zobowiązania do przeprowadzenia reform, lecz raczej po dokonaniu dogłębnej oceny FATF potwierdzającej, że w praktyce rzeczywiście występują zmiany;

45.  ubolewa, że procesy oceny i wzajemnej oceny FATF doprowadziły do powstania wykazu, który nie jest przydatny w walce z praniem pieniędzy;

2.3. Jednostki analityki finansowej (FIU)

46.  przypomina, że zgodnie z trzecią dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy każde państwo członkowskie zobowiązane jest ustanowić jednostkę analityki finansowej w celu dzielenia się informacjami z różnymi służbami wywiadowczymi państw członkowskich oraz w celu zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, każda krajowa jednostka analityki finansowej musi być wyposażona w odpowiednie środki do wykonywania swoich zadań i jednostki analityki finansowej muszą być zdolne do uzyskiwania w odpowiednim czasie skutecznego dostępu do informacji finansowych, administracyjnych oraz informacji organów wymiaru sprawiedliwości, które są im potrzebne do wykonywania zadań, włącznie z interoperacyjnością baz danych stosownych organów;

47.  przypomina, że instytucje oraz osoby fizyczne i prawne objęte zakresem dyrektywy(57) muszą informować jednostkę analityki finansowej o podejrzeniu popełnienia lub usiłowania popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz są zobowiązane dokonywać zgłoszeń podejrzanych transakcji, a także udzielać wszelkich ważnych informacji na żądanie;

48.  zauważa, że brak jest jednolitej definicji transakcji podejrzanej oraz że obowiązującą definicję uznaje się za niewystarczającą w niektórych przypadkach;

49.  podkreśla, że państwa członkowskie muszą zobowiązać swoje instytucje kredytowe i finansowe do posiadania systemów umożliwiających im udzielanie pełnych i natychmiastowych odpowiedzi na pytania jednostki analityki finansowej zgodnie z ich prawem krajowym;

50.  zauważa i przyjmuje z zadowoleniem nawiązanie współpracy w ramach Sieci Jednostek Analityki Finansowej (FIU.NET) pod egidą Europolu; przypomina, że Grupa Egmont, międzynarodowy organ do spraw współpracy między jednostkami analityki finansowej, zrzesza 154 jednostki analityki finansowej z całego świata; ubolewa, że na mocy krajowych ram prawnych kilka jednostek analityki finansowej w Europie wciąż nie może dokonywać bezpośredniej wymiany danych z zagranicznymi organami ścigania; ubolewa, że Europol nie ma uprawnień dochodzeniowych w celu ścigania uchylania się od opodatkowania i prania pieniędzy;

2.4. Ustalenia

51.  zauważa, że wielu pośredników, takich jak Berenberg Bank w Niemczech lub Pilatus Bank na Malcie, nie stosowało odpowiednio obowiązkowej wzmożonej należytej staranności wobec klienta, czy to przy nawiązaniu relacji biznesowych z klientami, czy w czasie trwania tych relacji, nawet w przypadku podejrzeń o pranie pieniędzy; podkreśla zatem, że podmioty zobowiązane nie zgłaszają właściwym jednostkom analityki finansowej podejrzeń o pranie pieniędzy lub że poziom zgłaszania jest zróżnicowany(58);

52.  stwierdza, że w wielu przypadkach nie przeprowadzono śledztwa w celu ustalenia ostatecznych beneficjentów rzeczywistych podmiotów offshore lub przeprowadzone śledztwo było niedostateczne; podkreśla, że konsekwencją jest niemożność określenia struktury własności i kontroli podmiotu lub uzyskania informacji o celu i planowanym charakterze relacji biznesowych; podkreśla, że publicznie dostępne dokumenty panamskie wskazują, iż kancelaria Mossack Fonseca była świadoma, że środki należytej staranności wobec klienta nie zawsze były prawidłowo stosowane przez niektórych jej klientów lub jej jednostki zależne(59); podkreśla, że kancelaria Mossack Fonseca przyznała, że w niektórych przypadkach nie wiedziała, kim byli beneficjenci rzeczywiści zarejestrowanych podmiotów(60);

53.  potępia fakt, że w celu dostosowania się do specjalnych potrzeb swoich klientów kancelaria Mossack Fonseca pobierała wyższe opłaty za usługi pozbawione prawidłowo przeprowadzanej kontroli w ramach należytej staranności, doskonale wiedząc, że usługi te pociągają za sobą wyższe ryzyko prania pieniędzy(61);

54.  podkreśla, że w związku z tym krajowe jednostki analityki finansowej lub inne właściwe organy nie dysponują dostateczną dokumentacją, która umożliwiłaby im przeprowadzenie odpowiednich dochodzeń i analiz zgodnie z prawem krajowym;

55.  zauważa, że niektóre kraje, w tym niektóre państwa członkowskie, ustanowiły niedawno programy obywatelstwa dla rezydentów spoza UE, tzw. programy złotych wiz i programy dla inwestorów, przyznające obywatelstwo w zamian za inwestycje finansowe w ich kraju bez należytej weryfikacji źródła pochodzenia środków finansowych czy przedsięwzięcia środków należytej staranności wobec klienta, osłabiając w ten sposób kontrolę przeciwdziałania praniu pieniędzy; podkreśla, że podwójne obywatelstwo wynikające z tych programów może również podważać cele automatycznej wymiany informacji podatkowych;

56.  zauważa, że brak dokumentacji i dochodzenia dotyczy również niektórych polis ubezpieczenia na życie udzielanych przez towarzystwa ubezpieczeniowe i oferowanych klientom przez pośredników lub inny podmiot określany jako instytucja finansowa na mocy trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

57.  przypomina o zgłoszonej przez niektóre jednostki analityki finansowej potrzebie szerszego dostępu do informacji dzięki wzmożonej współpracy z ich odpowiednikami oraz o potrzebie dostępu do liczniejszych źródeł informacji, takich jak scentralizowane bazy danych dotyczących rachunków bankowych lub scentralizowane rejestry nieruchomości bądź ubezpieczeń na życie(62);

58.  zauważa, że w niektórych przypadkach administracje podatkowe lub organy nadzorcze ujawniły istnienie struktur offshore, ale nie zgłosiły ich jednostce analityki finansowej(63);

59.  zwraca uwagę, że głównym problemem w dochodzeniach w ramach zwalczania prania pieniędzy w UE jest powolność i nieskuteczność mechanizmu oraz bariery prawne i techniczne uniemożliwiające lub znacznie opóźniające współpracę między jednostkami analityki finansowej UE; zauważa, że jednostki analityki finansowej państw członkowskich UE mają różne struktury, rozmiary i uprawnienia, często brakuje im zasobów w państwach członkowskich, a różnice te wpływają na sposób gromadzenia, analizowania i rozpowszechniania informacji przez jednostki analityki finansowej państw członkowskich, wpływając też ostatecznie na wymianę informacji między tymi jednostkami; podkreśla, że skutkuje to fragmentarycznymi, asymetrycznymi i nie dającymi się porównać odpowiedziami od jednostek analityki finansowej państw członkowskich UE(64);

60.  przypomina, jak ważne jest istnienie niezależnych i autonomicznych jednostek analityki finansowej otrzymujących zgłoszenia podejrzanych transakcji bezpośrednio i wyłącznie, co nie jest normą we wszystkich państwach członkowskich;

61.  ubolewa, że Komisja nie może przeprowadzić własnej prawidłowej oceny państw trzecich wysokiego ryzyka pod względem prania pieniędzy oraz nie dysponuje dostatecznie wykwalifikowanymi pracownikami, by wywiązać się z tego obowiązku zgodnie z dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

62.  wskazuje w szczególności na coraz liczniejsze zgłoszenia podejrzanych transakcji dokonywane na mocy nowego prawodawstwa oraz na fakt, że brak zasobów skutkuje tym, iż jednostki analityki finansowej mogą rozwiązać problem tylko częściowo(65); zwraca uwagę, że Zjednoczone Królestwo i Niderlandy odpowiadają za 67 % zgłoszeń podejrzanych transakcji zarejestrowanych w UE; zauważa, że poziom zgłoszeń podejrzanych transakcji w niektórych państwach nie wydaje się być współmierny do działalności regulowanych sektorów(66); zauważa, że sprawozdania oparte na z góry określonych progach otrzymywane przez niektóre jednostki analityki finansowej mogą wzbogacać ich dostęp do informacji(67);

63.  z zadowoleniem przyjmuje prace wykonaną przez sieć FIU.NET działającą w ramach Europolu, jednak wyraża ubolewanie, że obecna platforma FIU.NET jest nieskuteczna z uwagi na różny stopień wykorzystania jej przez państwa członkowskie oraz na brak zasobów i kompetencji na szczeblu UE;

64.  zwraca uwagę, że według Europolu kryptowaluty stwarzają ryzyko prania pieniędzy i że w związku z tym strategie przeciwdziałania praniu pieniędzy powinny koncentrować się na nowych technikach prania pieniędzy(68);

65.  zwraca uwagę, że Europol porównał swoją bazę danych osób i spółek podejrzewanych o działalność przestępczą z dokumentami panamskimi i zidentyfikował 3 469 prawdopodobnie odpowiadających sobie elementów; mając na uwadze, że 1 722 z tych elementów są powiązane z praniem pieniędzy, a 116 z terroryzmem; mając na uwadze, że większość tych przypadków wykryto w Zjednoczonym Królestwie, prawdopodobnie ze względu na rozmiar jego sektora finansowego; zauważa, że banki pod kontrolą Państwa Islamskiego mają dostęp do SWIFT, a zatem mogą wysyłać środki finansowe do UE i przez UE; zauważa, że banki potwierdziły członkom komisji śledczej, że zarejestrowały liczne zgłoszenia podejrzanych transakcji dotyczące środków finansowych należących do terrorystów; zauważa, że ani Komisja, ani Rada, ani banki, ani jednostki analityki finansowej nie mogły dostarczyć informacji na temat liczby rachunków bankowych w państwach członkowskich UE, które zostały zamrożone ze względu na finansowanie terroryzmu;

66.  zauważa, że opóźnienia w odpowiedziach na wnioski wpływają na współpracę jednostek analityki finansowej, a odpowiedzi na te wnioski są często słabej jakości i brakuje w nich szczegółowych informacji, co stanowi przeszkodę dla międzynarodowej współpracy jednostek analityki finansowej; ubolewa, że niektóre jednostki analityki finansowej nakładają ograniczenia na wykorzystywanie przekazywanych informacji, włącznie z zakazem ich używania w przypadku dochodzeń podatkowych lub ścigania na drodze sądowej; zwraca uwagę, że wnioski niektórych europejskich jednostek analityki finansowej o współpracę z ich pozaeuropejskimi odpowiednikami napotkały przeszkody prawne lub administracyjne w jurysdykcjach państw trzecich;

67.  ubolewa, że nie wszystkie unijne jednostki analityki finansowej są uprawnione do występowania do podmiotów zobowiązanych z wnioskiem o udzielenie informacji i w wielu przypadkach wnioski te są uwarunkowane uprzednim otrzymaniem zgłoszeń podejrzanych transakcji; zwraca uwagę na fakt, że niektóre jednostki analityki finansowej nie mogą zatem żądać od podmiotów dokonujących zgłoszenia informacji w imieniu zagranicznych jednostek analityki finansowej, jeżeli w swojej bazie danych nie mają zarejestrowanych powiązanych podejrzanych transakcji;

68.  zauważa, że w niektórych państwach członkowskich nie ma wyraźnych wytycznych na temat wzajemnej współpracy między krajowymi jednostkami analityki finansowej a krajowymi organami podatkowymi mającej na celu zapewnienie przestrzegania przepisów prawa podatkowego;

69.  przyjmuje z zadowoleniem, że przestępstwa skarbowe zostały ostatnio uznane za przestępstwo źródłowe w obszarze prania pieniędzy na mocy czwartej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, której termin transpozycji upłynął w dniu 26 czerwca 2017 r.; zaznacza, że dyrektywa wyraźnie wskazuje na to, że różnice między definicjami przestępstw skarbowych w prawodawstwie krajowym nie będą utrudniały wymiany informacji między jednostkami analityki finansowej; wyraża ubolewanie z powodu braku wspólnej europejskiej definicji przestępstw skarbowych(69), co dotychczas utrudniało dochodzenie i ściganie w sprawach związanych z przestępstwami skarbowymi w Unii, oraz ubolewa, że kilka krajów europejskich za przestępstwa skarbowe uznaje jedynie bardzo poważne naruszenia przepisów podatkowych; zauważa, że jednostki analityki finansowej nadal mogą odmówić międzynarodowej współpracy z uwagi na znaczne różnice między państwami członkowskimi jeśli chodzi o definicję i penalizację przestępstw źródłowych w obszarze prania pieniędzy; odnotowuje toczące się negocjacje w związku z wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie zwalczania prania pieniędzy przez środki prawa karnego mającym na celu ustanowienie minimalnych zasad dotyczących definiowania przestępstw i ustalania sankcji w zakresie przestępstw związanych z praniem pieniędzy;

70.  zauważa, że w czwartej dyrektywie w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy ustanowiono obowiązek utworzenia centralnych rejestrów ostatecznych beneficjentów rzeczywistych; ubolewa, że do dnia dzisiejszego nie wszystkie państwa członkowskie wywiązały się z tego obowiązku i nie wszystkie jednostki analityki finansowej mają dostęp do tych informacji o ostatecznych beneficjentach rzeczywistych; zauważa, że upublicznienie tych centralnych rejestrów ułatwiłoby odpowiednim zainteresowanym stronom, w tym właściwym organom, podmiotom zobowiązanym i obywatelom, ustalanie tożsamości ostatecznych beneficjentów rzeczywistych i/lub stwierdzanie nieprawidłowości i weryfikowanie podejrzeń o nadużycia oraz zwiększyłoby rozliczalność;

71.  podkreśla, że platforma unijnych jednostek analityki finansowej wykazała liczne niedociągnięcia w zakresie mapowania jednostek analityki finansowej i luk w ich funkcjonowaniu; zaznacza, że sytuacja ta jest następstwem nieprawidłowego wdrożenia lub niewdrożenia przepisów trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, zwłaszcza dotyczących dostępu do informacji o rachunkach bankowych, a także wynika ze znacznych rozbieżności w podejściu na szczeblach krajowych;

72.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że do maja 2016 r. 16 państw członkowskich miało wprowadzić lub wprowadziło automatyczne mechanizmy umożliwiające identyfikację posiadaczy rachunków bankowych i płatniczych(70); stwierdza również, że w sprawozdaniu pokreślono brak odpowiedniej zdolności jednostek analityki finansowej do uzyskania informacji od podmiotów zobowiązanych i do prowadzenia wspólnej analizy spraw transgranicznych w celu wykrycia prania pieniędzy i finansowania terroryzmu i związanych z tym zagrożeń, ryzyka i trendów(71);

73.  podkreśla, że w dokonanym przez siebie przeglądzie unijna platforma jednostek analityki finansowej stwierdziła również brak wystarczająco szczegółowych i zharmonizowanych przepisów europejskich w dziedzinie zwalczania prania pieniędzy;

74.  podkreśla, że niektóre instytucje państw członkowskich odpowiedzialne za wdrożenie i egzekwowanie przepisów dotyczących prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania sprawiają wrażenie nie do końca wolnych od wpływów politycznych; podkreśla, że swoboda sił policyjnych w niektórych państwach członkowskich w podejmowaniu decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie informacji otrzymanych od jednostek analityki finansowej i przez nich potwierdzonych można zakwalifikować jako przypadek niewłaściwego administrowania w razie bezczynności; stwierdza, że maltańska jednostka analityki finansowej przygotowała sprawozdanie o podejrzeniu prania pieniędzy z udziałem osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne, które nie doprowadziło jednak do tej pory do wszczęcia dochodzenia przez policję; jest zaniepokojony zarzutami w sprawie domniemanego nieprzestrzegania przez właściwe władze przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy zapisanych w czwartej dyrektywie w sprawie wymogów kapitałowych, a zwłaszcza wymogów dotyczących znacznych pakietów akcji i kompetencji i reputacji w przypadku organów kierowniczych w momencie udzielania zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej(72);

75.  stwierdza, że co najmniej jedno państwo członkowskie – Malta – miało ministra, który został wymieniony w dokumentach panamskich wśród osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne; stwierdza, że w większości państw członkowskich, w których komisja złożyła wizytę w ramach misji informacyjnej(73), wszczęto postępowania po ujawnieniu dokumentów panamskich; ubolewa jednak, że w niektórych krajach, łącznie z Maltą, policja nie wszczęła dochodzeń mimo przedstawionych przez jednostki analityki finansowej dowodów, że występuje poważne ryzyko prania pieniędzy; ubolewa, że brak postępowań uniemożliwił zidentyfikowanie i ewentualne ukaranie pośredników na Malcie, którzy mogli nie przestrzegać spoczywających na nich obowiązków, w tym należytej staranności wobec klienta; zwraca uwagę na sektor gier hazardowych online na Malcie i związaną z nim procedurę wydawania zezwoleń, która może nie spełniać wymogów prawnych, ponieważ gry hazardowe online to sektor wysokiego ryzyka z uwagi na bardzo dużą ilość transakcji/przepływów finansowych i fakt braku osobistego kontaktu, co stwierdzono w międzynarodowej ocenie ryzyka(74); potępia fakt, że Komisja nie zbadała możliwego nieprzestrzegania przez Maltę dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, mimo że zwrócono jej na ten fakt uwagę; 

76.  wyraża ubolewanie z powodu niskiego poziomu przestrzegania przez niektóre państwa członkowskie UE międzynarodowych norm w zakresie dobrej współpracy oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, co wykazały wzajemne oceny FATF i Moneyval; podkreśla, że do 22 państw członkowskich wystosowano wezwania do usunięcia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego z uwagi na niewdrożenie trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, natomiast w przypadku sześciu państw członkowskich (Belgii, Francji, Hiszpanii, Irlandii, Polski i Szwecji) skierowano w październiku 2008 r. sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; zauważa, że sprawę przeciwko Polsce wycofano, ale pozostałe pięć państw zostało ukaranych za niewdrożenie dyrektywy w terminie; podkreśla jednak, że to rodzi wątpliwości, czy procedury postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wystarczają do zweryfikowania jakości wdrożenia przepisów przez państwa członkowskie;

77.  potwierdza poparcie – zgodnie z zaleceniami zawartymi w swojej rezolucji z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach(75) (2015/2066(INI)) – dla kluczowej roli Komisji jako właściwego organu w kwestiach konkurencji w toczących się dochodzeniach w sprawie pomocy państwa dotyczących interpretacji prawa podatkowego wydanych przez państwa członkowskie w przypadku przedsiębiorstw wielonarodowych oraz ubolewa nad decyzją rządu Irlandii, który postanowił zaskarżyć przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej decyzję Komisji nakazującą Irlandii odzyskanie 13 mld EUR tytułem podatku nieuiszczonego przez firmę Apple Inc.;

78.  stwierdza, że nie reagując odpowiednio na te uchybienia, państwa członkowskie nie egzekwują skutecznie przepisów trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; jest poważnie zaniepokojony, że nie nadając jednostkom analityki finansowej uprawnień do współpracy, co przewiduje trzecia dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, państwa członkowskie naruszyły art. 4 TFUE o zasadzie lojalnej współpracy(76); zwraca również uwagę na fakt, że być może Komisja nie egzekwowała przestrzegania tych przepisów, nie wszczynając postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

79.  stwierdza, że niektóre państwa członkowskie często korzystały z amnestii podatkowej w celu zalegalizowania nieujawnionych aktywów w rajach podatkowych, dzięki czemu legalizowano potencjalnie nielegalnie uzyskane aktywa i udaremniano wszczęcie odpowiedniego postępowania dotyczącego prania pieniędzy na ich terytorium;

80.  ubolewa, że z uwagi na brak pracowników Komisja nie sprawowała odpowiedniego nadzoru nad wdrożeniem dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy w państwach członkowskich; zauważa też, że Komisja nie przeprowadziła niezależnej oceny unijnego wykazu państw trzecich wysokiego ryzyka do celów przeciwdziałania praniu pieniędzy;

81.  ubolewa, że w latach 2011–2014 europejski i krajowy nadzór bankowy oraz krajowe organy podatkowe nie zwracały uwagi na transfery kapitałowe z Portugalii do rajów podatkowych, rzędu co najmniej 10 mld EUR, które zostały przetransferowane – bez żadnej kontroli podatkowej ani kontroli w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy – przede wszystkim do Panamy, i z których 8 mld zostało zlecone przez korporacje powiązane z grupą Espírito Santo, przed upadkiem banku Espírito Santo, ale już w momencie gdy organy regulacyjne badały działalność ww. banku i grupy; zauważa, że grupa Espírito Santo przekupiła byłego premiera José Sócratesa, zgodnie z ostatnimi oskarżeniami wniesionymi przez prokuratura, który wszczął postępowanie;

Pośrednicy(77)

3.1. Ramy prawne

82.  przypomina, że zgodnie z czwartą dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy definicja podmiotów zobowiązanych do przekazywania informacji obejmuje instytucje finansowe i kredytowe, audytorów, księgowych i doradców podatkowych, notariuszy, podmioty świadczące usługi na rzecz trustów lub przedsiębiorstw, pośredników w obrocie nieruchomościami, podmioty świadczące usługi w zakresie gier hazardowych oraz prawników wykonujących wolne zawody; przypomina, że zgodnie z czwartą dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy państwa członkowskie zobowiązane są do dopilnowania, aby właściwe organy odpowiedzialne za nadzór posiadały odpowiednie zasoby finansowe, ludzkie i techniczne do wykonywania ich funkcji (art. 37 trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy i art. 48 czwartej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy) oraz stwierdza, że braki w zakresie zasobów wykryto w sprawozdaniach z wzajemnej oceny dokonanych przez FATF i Moneyval;

83.  przypomina, że obowiązkiem podmiotów zobowiązanych jest dochowanie należytej staranności wobec klienta i zgłaszanie przypadków podejrzenia o pranie pieniędzy zgodnie z dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; zwraca uwagę na fakt, że w przypadku prawników przepis ten ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy nie są oni zobowiązani do dochowania poufności lub tajemnicy zawodowej;

84.  przypomina, że wobec klientów zajmujących eksponowane stanowiska polityczne i innych klientów wysokiego ryzyka wymaga się wzmożonej należytej staranności wobec klienta w celu ustalenia źródła pochodzenia majątku i funduszy; przypomina, że instytucje kredytowe i finansowe muszą posiadać systemy umożliwiające im udzielanie pełnych i natychmiastowych odpowiedzi na zapytania jednostki analityki finansowej zgodnie z ich prawem krajowym;

85.  zauważa, że państwa członkowskie ustanowiły wiele różnych organów nadzorczych do kontrolowania różnego rodzaju podmiotów zobowiązanych do przekazywania informacji na mocy przepisów dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, wobec czego doradcy i pośrednicy podlegają regulacjom i nadzorowi ze strony organów rządowych lub zawodowych organów samoregulacyjnych;

86.  przypomina, że w niektórych przypadkach samoregulujące się organizacje zawodowe podjęły czynności w sprawie malwersacji pośredników dopiero po ujawnieniu dokumentów panamskich, co wykazało, ze stosują one nieadekwatne lub nieskuteczne mechanizmy regulacyjne i sankcjonowania;

87.  podkreśla, że w wielu państwach członkowskich uchylanie się od opodatkowania, ułatwione przez te podmioty sprzyjające, nie stanowi przestępstwa źródłowego w obszarze prania pieniędzy, ponieważ nie zalicza się do kategorii poważnych przestępstw w kodeksach karnych tych państw, natomiast w niektórych państwach członkowskich uchylanie się od opodatkowania jest przewinieniem i stąd uważa się je jedynie za przestępstwo administracyjne; zauważa, że czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, której termin transpozycji upłynął w dniu 26 czerwca 2017 r., ma na celu harmonizację tego punktu;

88.  zauważa, że Rada zaapelowała do Komisji o „rozważenie inicjatyw ustawodawczych dotyczących zasad obowiązkowego ujawniania, zainspirowanych działaniem 12 zawartym w projekcie OECD dotyczącym BEPS z myślą o wprowadzeniu skuteczniejszych środków zniechęcających dla pośredników, którzy uczestniczą w praktykach uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania”;

89.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji z dnia 21 czerwca 2017 r. dotyczący obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do ustaleń transgranicznych podlegających zgłoszeniu; odnotowuje, że wśród cech rozpoznawczych powiązanych z transakcjami transgranicznymi zawiera on sytuacje, w których odbiorca jest rezydentem do celów podatkowych w jurysdykcji niestosującej podatku od osób prawnych lub stosującej zerową stawkę takiego podatku albo gdy ustawowa stawka podatku od osób prawnych jest niższa niż połowa średniej ustawowej stawki podatku od osób prawnych obowiązującej w Unii;

90.  ubolewa, że wniosek przewiduje wyłącznie obowiązek składania sprawozdań, a nie natychmiastowego zakazu stosowania ujawnionego systemu podatkowego, który po analizie uznano za niewłaściwe wykorzystywanie systemu podatkowego;

91.  przypomina, że dyrektywa 2013/36/UE w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi (CRD IV) zobowiązuje państwa członkowskie do dopilnowania, aby stosowano kary administracyjne dla instytucji finansowych, w przypadku których uznano, że dopuściły się poważnego naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z trzecią dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; przypomina, że dyrektywa CRD IV nakłada na właściwe organy obowiązek odmowy wydania zezwolenia na rozpoczęcie działalności przez instytucję kredytową, jeżeli – uwzględniając konieczność zapewnienia należytego i ostrożnego zarządzania instytucją kredytową – nie są zadowolone z jakości udziałowców lub akcjonariuszy bądź członków, miedzy innymi istnieją uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że doszło do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu bądź podejmowano takie próby, albo że proponowany zakup może zwiększyć ryzyko wystąpienia takiej działalności;

92.  przypomina, że Parlament Europejski, głosując za sprawozdaniami komisji specjalnej TAXE i TAX2, głosował za surowszym uregulowaniem działalności doradczej, aby zapobiec konfliktom interesu, oddzielając działalność doradczą na rzecz administracji podatkowej od działalności doradczej na rzecz klientów prywatnych;

93.  przypomina, że dyrektywa w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych z 2006 r. miała zostać wdrożona do dnia 29 czerwca 2008 r.;

94.  zwraca uwagę na fakt, że zmieniona dyrektywa z 2014 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego miały zostać wdrożone do dnia 17 czerwca 2016 r., z wyłączeniem art. 16 ust. 6 rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, którego termin wdrożenia przypada na dzień 17 czerwca 2017 r.; stwierdza, że dokumenty panamskie ujawniły, że zachodzi potrzeba zmiany dyrektywy 2014/56/UE;

3.2. Ustalenia

95.  zauważa, że w dokumentach panamskich figuruje w sumie 14 000 pośredników, z czego około 2 700, tj. 19 %, jest zlokalizowanych w UE(78);

96.  zauważa, że pośrednicy wymienieni w dokumentach panamskich odpowiadają za utworzenie około 20 %, tj. 39 700, wszystkich podmiotów założonych przez kancelarię Mossack Fonseca;

97.  zauważa, że wśród pośredników przeważają firmy prawnicze, księgowi, trusty i spółki powiernicze oraz banki, ale usługi podatkowe i finansowe, takie jak zarejestrowanie spółki w raju podatkowym i planowanie podatkowe, może świadczyć również wielu innych przedstawicieli zawodów podlegających samoregulacji i nieregulowanych;

98.  zauważa, że szczególnie niedostatecznie zdefiniowanymi i uregulowanymi podmiotami w prawie Unii oraz w prawie krajowym państw członkowskich i państw trzecich są banki, osoby zarządzające majątkiem, audytorzy, a w szczególności doradcy podatkowi i prawni; uważa, że wielonarodowy charakter świadczonych przez nich usług stanowi szczególne wyzwanie, jeśli chodzi o właściwe oraz poprawne monitorowanie i sankcjonowanie ich działalności;

99.  zauważa, że to, czy pośrednicy są nadzorowani lub podlegają samoregulacji, zależy od jurysdykcji oraz rodzaju pośrednika lub doradcy; zwraca uwagę na fakt, że wiele tych struktur zlokalizowanych jest poza jurysdykcją podmiotów zobowiązanych, w związku z czym wiele przypadków nie podlega wymogom ustawodawczym; zauważa, że większość pośredników unijnych ma siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, Luksemburgu i na Cyprze(79), które znajdują się w czołówce dziesięciu krajów najbardziej aktywnych w pośrednictwie wymienionych w dokumentach panamskich(80), a także w innych krajach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (np. Liechtenstein) i do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (np. Szwajcaria);

100.  zauważa, że trusty i spółki powiernicze oraz podmioty świadczące usługi na rzecz przedsiębiorstw z najważniejszej grupy domagającej się tworzenia podmiotów offshore przez kancelarię Mossack Fonseca były kierowane przez księgowych, doradców podatkowych, prawników i konsultantów, którzy odpowiadają za około jedną trzecią utworzonych podmiotów offshore(81); przypomina, że kancelaria Mossack Fonseca zdobyła klientów głównie dzięki rekomendacjom pośredników oraz że ci nowi klienci byli tylko w nieznacznym stopniu kontrolowani w ramach środków należytej staranności wobec klienta(82);

101.  podkreśla, że pośrednicy pomagają tworzyć firmy przykrywki i otwierać rachunki, zapewniając często dyrektora powierniczego, który zarządza majątkiem i pracuje w imieniu beneficjenta rzeczywistego, dzięki czemu ostateczny beneficjent rzeczywisty pozostaje anonimowy; przypomina o dowodach przedstawionych przez francuską jednostkę analityki finansowej, że banki, kancelarie prawne, księgowi i inni pośrednicy to główni autorzy projektów struktur offshore i sieci kontaktów oferowanych klientom, a kancelaria Mossack Fonseca to przede wszystkim usługodawca wprowadzający ich pomysły w życie;

102.  podkreśla, że rynek nieruchomości stanowi dla osób fizycznych ważny szlak umożliwiający pranie pieniędzy lub inwestowanie nielegalnie zgromadzonych funduszy, ponieważ nieruchomości nabywają anonimowe firmy przykrywki lub trusty, które nie są poddawane procedurom należytej staranności wobec klienta, zwłaszcza jeżeli ustawodawstwo państw członkowskich umożliwia spółkom zagranicznym i innym strukturom prawnym nabywanie nieruchomości bez konieczności ujawniania tożsamości ich faktycznego beneficjenta rzeczywistego(83), o czym świadczy sytuacja na rynku nieruchomości w Londynie; zwraca uwagę na potrzebę wzmocnienia w tym sektorze kontroli i przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy; podkreśla w związku z tym, że informacje o posiadanych i kontrolowanych nieruchomościach powinny być w pełni dostępne dla władz i społeczeństwa w postaci centralnego europejskiego rejestru nieruchomości;

103.  podkreśla, że produkty ubezpieczeniowe, zwłaszcza ubezpieczenia na życie, stanowią bardzo atrakcyjną i prostą metodę prania pieniędzy oraz że osoby zajmujące się praniem pieniędzy i organizacje terrorystyczne podejmują nadzwyczajne środki ostrożności w celu ukrycia ich działalności finansowej i sprawienia, że będą nie do odróżnienia od transakcji zawieranych legalnie;

104.  jest zaniepokojony ostatnim dążeniem do tworzenia nowych kanałów strategicznych i innowacyjnych form prania pieniędzy, jak na przykład przekazywanie i pranie nielegalnego kapitału dzięki zakupowi luksusowych nieruchomości, sprzedaży papierów wartościowych i ubezpieczeń na życie; zauważa, że nielegalne pieniądze zdeponowane w drodze wykonania tych transakcji przekształcone zostają w legalne środki pieniężne pochodzące z legalnych transakcji; ma w związku z tym nadzieję, że przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy zostaną rozszerzone także na rynek luksusowych nieruchomości w celu zapobiegania nowym nielegalnym zjawiskom;

105.  podkreśla, że podmioty zobowiązane korzystały niekiedy z obsługi zewnętrznej w zakresie obowiązków związanych z należytą starannością wobec klienta, co skutkowało często szczątkowym badaniem należytej staranności wobec klienta lub brakiem takiego badania; podkreśla, że obowiązki w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy stosuje się wyłącznie do podmiotów zobowiązanych objętych zakresem IV dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, a nie do stron trzecich; podkreśla, że mandat Parlamentu Europejskiego do negocjacji trójstronnych dotyczących piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy sugeruje , że państwa członkowskie powinny wymagać od właściwych organów skutecznego monitorowania działalności osób, na które podmioty zobowiązane i organy samoregulacyjne delegują związane z AML/CFT zadania;

106.  zauważa, że niektóre podmioty zobowiązane korzystały z arbitrażu prawnego między różnymi jurysdykcjami, aby uniknąć obowiązkowej procedury należytej staranności wobec klienta i tym samym zapewnić anonimowość ostatecznemu beneficjentowi rzeczywistemu;

107.  zauważa, że w niektórych państwach członkowskich i krajach trzecich uchylanie się od opodatkowania nie jest przestępstwem, co może spowodować rozprzestrzenianie się tego zjawiska; zauważa, że od doradców podatkowych oczekuje się, że wskażą swoim klientom najkorzystniejsze struktury podatkowe, ponieważ w innym wypadku muszą płacić im odszkodowanie;

108.   zauważa z zaniepokojeniem, że według przepisów w niektórych państwach członkowskich pośrednicy należący do pewnych kategorii nie są ścigani za uchylanie się od opodatkowania, jeśli takie przestępstwo ma miejsce w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim;

109.  zaznacza, że brakuje współpracy w zakresie nadzoru oraz wymiany informacji między właściwymi organami państw członkowskich oraz w całej UE;

110.  podkreśla, że obowiązujące prawodawstwo UE nie jest dostatecznie egzekwowane oraz że umożliwia to pośrednikom formalną realizację ich zadań, takich jak należyta staranność wobec klienta i inne obowiązki sprawozdawcze, z obejściem ducha przepisów, w szczególności dzięki powoływaniu się na „tajemnicę zawodową” i „tajemnicę bankową”; ubolewa, że pośrednicy, zwłaszcza podmioty finansowe, przyjmują zdecentralizowane podejście w przypadku gdy normy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy są zbyt różnorodne w różnych oddziałach; uważa, że główna siedziba pośrednika powinna być zawsze odpowiedzialna za dopilnowanie właściwego wdrożenia standardów AML we wszystkich obszarach działalności i oddziałach;

111.  zauważa z niepokojem, że rozwój technologii cyfrowych i ich wciąż rosnące i powszechne stosowanie w handlu, transakcjach gospodarczych i finansowych sprawia, że AML i kontrole podatkowe łatwo można udaremnić, a krajowe organy podatkowe, ścigania i wymiaru sprawiedliwości nie są odpowiednio przygotowane do sprostania takim wyzwaniom;

Rola i obowiązki banków

112.  zauważa, że banki, inne instytucje finansowe i osoby zarządzające majątkiem są aktywnymi podmiotami inicjującymi takie praktyki, ponieważ odpowiadają za założenie około jednej szóstej podmiotów ujawnionych w dokumentach panamskich; podkreśla, że banki pośredniczyły na rzecz około 9 % podmiotów offshore zarejestrowanych przez kancelarię Mossack Fonseca; stwierdza, że kilka banków wymienionych w dokumentach panamskich otrzymało pakiet pomocowy w postaci środków publicznych w latach 2008–2012;

113.  zauważa, że większość nielegalnych przepływów finansowych związanych ze zjawiskiem prania pieniędzy oraz unikania i uchylania się od opodatkowania odbywa się za pośrednictwem międzynarodowego systemu bankowego; ubolewa nad faktem, że europejskie instytucje bankowe, których czynny i regularny udział w tych nielegalnych praktykach został poparty dowodami, nadal swobodnie działają i nie zostały objęte żadnymi sankcjami;

114.  uznaje, że banki były zaangażowane w cztery rodzaje szeroko zakrojonej działalności, tj. tworzyły struktury offshore i zarządzały nimi, prowadziły rachunki bankowe dla podmiotów offshore, dostarczały inne produkty finansowe oraz prowadziły bankowość korespondencyjną(84), lecz również, że podmioty sektora usług finansowych – banki, doradcy inwestycyjni i kancelarie prawne – oferowały swoim klientom możliwości uchylania się od opodatkowania(85);

115.  zauważa z ogromnym zaniepokojeniem, że krajowe i europejskie organy regulacyjne często nie kontrolują pochodzenia majątku, co pozwala osobom zajmującym eksponowane stanowiska polityczne w reżimach kleptokratycznych i innym przestępcom inwestować w banki, instytucje finansowe i ubezpieczeniowe oraz duże grupy gospodarcze w UE oraz posiadać w nich udziały, co w praktyce ułatwia pranie tych aktywów w systemie finansowym UE; podkreśla, że obejmuje to niedopełnienie obowiązku zapewnienia skonsolidowanego nadzoru i kontroli powiązań między europejskimi bankami, przedsiębiorstwami i grupami gospodarczymi a ich strukturami holdingowymi lub dominującymi z siedzibą w jurysdykcjach niechętnych współpracy lub jurysdykcjach egzekwujących w niewielkim zakresie przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy;

116.  podkreśla, że banki są kluczowymi podmiotami w wykrywaniu podejrzanych transakcji i zgłaszaniu ich krajowym jednostkom analityki finansowej, podkreśla jednak również, że niektóre banki nie ułatwiają dochodzeń prowadzonych przez krajowe jednostki analityki finansowej i jednostki odzyskiwania mienia, np. poprzez niedostarczanie pełnych informacji w formie cyfrowej na temat podejrzanych podmiotów lub transakcji; zwraca uwagę na przedstawione komisji dowody na to, że niektóre banki otwierały rachunki dla swoich klientów przed sfinalizowaniem wymogów należytej staranności wobec klienta oraz identyfikacją beneficjentów rzeczywistych; zauważa, że niektóre banki wymienione w dokumentach panamskich zostały ukarane grzywną przez organy nadzoru za niezastosowanie się do norm w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, nakładane kary są jednak wciąż niższe niż kary stosowane w Stanach Zjednoczonych za podobne naruszenia; wyraża ubolewanie, że grzywny nałożone przez organy nadzoru na finansowe podmioty zobowiązane można odliczyć od podatku;

117.  przyznaje od 2007 r. znacznie zmalało pośrednictwo banków w tworzeniu struktur offshore, po tym, jak ujawniono, że banki wspierały uchylanie się od przestrzegania europejskiej dyrektywy w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności (2005 r.) na dużą skalę; zauważa, że do ograniczenia pośrednictwa banków w strukturach offshore od 2008 r. przyczyniło się również ryzyko utraty reputacji i ryzyko związane z nadzorem w następstwie kryzysu finansowego(86); przyznaje jednak, że w ujęciu globalnym dane statystyczne nie pokazują ogólnego obniżenia kwot środków pieniężnych przepływających przez raje podatkowe, przynajmniej do roku 2014(87), lecz raczej nastąpiła reorganizacja wykorzystywanych instrumentów i jurysdykcji; zauważa, że wraz ze stopniowym podwyższaniem podatku u źródła przez Luksemburg, Austrię i Belgię (do 2009 r.) z 15 % w 2005 r., 20 % w 2008 r. do 35 % w roku 2011 środki finansowe offshore coraz częściej przekazywano firmom przykrywkom w takich jurysdykcjach jak Bahamy, Singapur i Hongkong; zauważa jednak, że działalność w zakresie pośrednictwa została przejęta przez inne zawody, mianowicie prawników, co wykazano w dokumentach panamskich;

118.  zwraca uwagę na kluczową rolę, jaka odgrywają jednostki zależne dużych prywatnych banków w centrach finansowych w świadczeniu usług ponad granicami krajów na rzecz zamożnych osób fizycznych; zauważa, że 20 największych europejskich banków lokuje mniej więcej co czwarte euro ze swoich zysków w jurysdykcjach o niskim opodatkowaniu, tj. ogółem szacunkowo około 25 mld EUR w 2015 r., a działalność prowadzona przez banki w jurysdykcjach o niskim opodatkowaniu jest niewspółmierna do liczby ludności tych jurysdykcji (11%) oraz do udziału tych jurysdykcji w światowym PKB (5%)(88);

119.  podkreśla, że banki nie zawsze przestrzegają swoich wewnętrznych wytycznych lub wymogów regulacyjnych (jeśli chodzi środki należytej staranności wobec klienta) oraz że banki w niektórych przypadkach nie klasyfikowały klientów do właściwej kategorii wysokiego ryzyka zamiast należycie zastosować politykę „znaj swojego klienta”, a późniejsza sprawozdawczość ze wzmożonych środków należytej staranności była niekompletna(89); z zaniepokojeniem odnotowuje przypadki instytucji finansowych – w tym w państwach członkowskich UE – które są własnością osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne lub ich znajomych bądź są zarządzane przez te osoby, co wpływa na sposób prowadzenia przez nie kontroli należytej staranności;

120.  zauważa, że kontrole w ramach należytej staranności wobec klienta opierają się przede wszystkim na oświadczeniu własnym lub zaznaczeniu właściwych rubryk przez podmioty otwierające rachunek bankowy, natomiast nie obejmują prawidłowego badania profilu(90);

121.  zwraca uwagę, że niektóre odpowiedzi udzielone komisji przez pośredników wydają się sprzeczne z informacjami zawartymi w dokumentach panamskich(91); potępia wszelkie ewentualne nieprawdziwe oświadczenia złożone przed komisją;

Nadzór bankowy

122.  zauważa, że nadzór prowadzony przez właściwe organy w państwach członkowskich po ujawnieniu dokumentów panamskich był zróżnicowany, od pełnych kontroli krzyżowych wszystkich nadzorowanych banków przez kontrole wyrywkowe po całkowity brak kontroli;

123.  zaznacza, że w niektórych państwach członkowskich uprawnienia właściwych organów ograniczają się do nadzoru nad prowadzeniem kontroli mających na celu przeciwdziałanie praniu pieniędzy; zauważa, że rozbieżności w uprawnieniach przyznanych organom nadzoru finansowego w różnych państwach członkowskich utrudniają pełne wdrożenie norm w zakresie dobrej współpracy oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu; zauważa, że EBC – największy organ nadzoru ostrożnościowego w UE – nie posiada w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego kompetencji nadzorczych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, co uniemożliwia właściwym organom wymianę informacji poufnych z EBC;

124.  zauważa, że możliwość sprawdzenia przez właściwe organy wdrożenia korporacyjnych strategii grupowych i procedur bywa niekiedy utrudniona przez krajowe prawo dotyczące ochrony danych i tajemnicy bankowej;

125.  zwraca uwagę na fakt, że zgodnie z informacjami dostarczonymi przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) do grudnia 2016 r. niemal 1 300 banków poddano kontroli „zza biurka” lub analizie obejmującej kontrolę „zza biura” i wizytację na miejscu; oczekuje, że ostateczne wyniki będą znane przed trzecim kwartałem 2017 r.; zwraca uwagę na wstępne wskazania wyników, które sugerują wykrycie uchybień w niektórych przypadkach;

126.  zwraca uwagę, że w grudniu 2016 r. EUNB rozesłał członkom Rady Organów Nadzoru kwestionariusz w celu umocnienia swojej wiedzy na temat działań nadzorczych w następstwie publikacji dokumentów panamskich; zauważa, że wyniki nie zostały jeszcze podane do wiadomości publicznej;

127.  zauważa, że niewiele właściwych organów zajmowało się sprawą dokumentów panamskich w zakresie wykraczającym poza pranie pieniędzy i tylko kilka z nich wskazało na oczywisty związek z przestępstwem skarbowym;

128.  zauważa, że organy państw członkowskich nie nadzorowały skutecznie instytucji finansowych, nawet przed ujawnieniem dokumentów panamskich, ani nie stosowały odpowiednich sankcji wobec instytucji finansowych, które podlegają zakresowi czwartej dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych w przypadku których stwierdzono, że dopuściły się poważnego naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z trzecią dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; zwraca uwagę, że doniesienia na temat „pralni azerbejdżańskiej” pokazują, że niektóre organy nadzoru finansowego nie zadbały o przestrzeganie przez instytucje finansowe ich obowiązków wynikających z dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, nawet po przyjęciu nowych zaleceń Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy w 2012 r.;

129.  podkreśla, że 20 największych banków UE księguje więcej zysków w specjalnych jurysdykcjach podatkowych niż wynikałoby to z zakresu ich rzeczywistej działalności gospodarczej na tych obszarach, w większości przypadków nie zatrudniając ani jednej osoby w tych krajach i płacąc niskie podatki lub nie płacąc ich wcale(92); uważa, że właściwe organy UE nie mogą zapewnić skutecznego nadzoru nad tymi praktykami unijnych banków w krajach trzecich oraz że może to stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej unii bankowej;

130.  zauważa, że ponad 20 właściwych organów nadzoru bankowego podjęło działania nadzorcze bezpośrednio w następstwie opublikowania dokumentów panamskich(93);

Prawnicy i kancelarie prawne

131.  wskazuje na problemy z uregulowaniem działalności prawników i kancelarii prawnych zaangażowanych w tworzenie struktur offshore i ich utrzymywanie, ponieważ prawnicy i kancelarie często prowadzą działalność w wymiarze transgranicznym i przynajmniej w jednym kraju trzecim, gdzie wymogi prawne nie podlegają kontroli, m.in. w zakresie należytej staranności wobec klienta(94);

132.  podkreśla, że prawnicy i kancelarie prawne często świadczą usługi doradztwa inwestycyjnego i podatkowego oraz pomagają w tworzeniu podmiotów offshore, często kontaktując się bezpośrednio z ostatecznym beneficjentem rzeczywistym;

133.  zwraca uwagę na małą liczbę zgłoszeń podejrzanych transakcji dokonywanych przez prawników lub przedstawicieli innych zawodów podlegających głównie samoregulacji(95), a także zauważa, że prawnicy często dokonują takiego zgłoszenia wskutek ujawnienia informacji w mediach;

134.  potwierdza, że w większości państw członkowskich nadzór nad prawnikami sprawują stowarzyszenia adwokackie i izby adwokackie, które nie nadzorują czynnie swoich członków, ale raczej podejmują działania na podstawie skarg ze strony klientów; ubolewa, że statystyki dotyczące sankcji lub środków dyscyplinarnych wdrożonych przez krajowe izby adwokackie nie są publicznie dostępne we wszystkich państwach członkowskich UE;

135.  zauważa, że przedstawiciele zawodu prawniczego podlegają surowym sankcjom (cywilnym i niekiedy karnym) za niewywiązywanie się z obowiązków na mocy dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy; zwraca jednak uwagę na fakt, że te surowe procedury dyscyplinarne rzadko skutkują usunięciem z izby adwokackiej(96);

136.  zauważa, że zakres przepisów ustawowych dotyczących wymiany informacji między klientem a prawnikiem w przypadku niektórych mianowanych specjalistów, takich jak adwokaci i notariusze, którzy odmawiają składania zeznań lub przedstawiania dowodów w sprawach podatkowych, jest niejasny i niespójny we wszystkich państwach członkowskich, a tym bardziej między nimi;

137.  podkreśla w szczególności, że w wielu państwach członkowskich nie wolno stosować sankcji wobec prawników za doradzanie osobom niebędącym rezydentami, jak można uniknąć podatku lub w jaki sposób można prać pieniądze w innej jurysdykcji zgodnie z zasadą terytorialności;

138.  zwraca uwagę, że radcy prawni zwolnili się z wypełniania obowiązków prawnych, powołując się na „tajemnicę zawodową”, aby uniknąć stosowania środków należytej staranności wobec klienta nawet wówczas, gdy nie działali jako prawnicy, lecz jako dostawcy usług finansowych(97);

Księgowi, firmy rachunkowe i audytorzy

139.  zauważa, że personel firm rachunkowych składa się przede wszystkim z zawodowych księgowych, audytorów oraz ekspertów do spraw prawnych i podatkowych;

140.  zauważa, że podmioty offshore mające siedziby na terytoriach głównych jurysdykcji wymienionych w dokumentach panamskich (między innymi na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, w Panamie i na Seszelach) nie mają żadnych wymogów dotyczących audytu; podkreśla jednak, że w przypadku gdy podmioty offshore są skonsolidowane w jednostkach dominujących, powinny podlegać audytowi; zauważa, że organy nadzorcze w niektórych jurysdykcjach wymagają od banków i innych pośredników finansowych audytu części ich procedur, na przykład procedur przeciwdziałania praniu pieniędzy;

141.  zauważa, że rola firm rachunkowych w systemach ujawnionych w dokumentach panamskich polegała głównie na doradzaniu strukturom offshore i utrzymywaniu ich, natomiast audytorzy nie byli czynnie zaangażowani, ponieważ podmioty offshore często nie mają wymogu poddawania się audytowi; zwraca jednak uwagę, że 4 największe firmy rachunkowe, dominujące na rynku, były zamieszane w inne skandale podatkowe, takie jak LuxLeaks, a ich działalność, która obejmuje zarówno doradztwo podatkowe, jak i audyt, powoduje ryzyko poważnych konfliktów interesów;

142.  zauważa, że firmy rachunkowe często wydają wewnętrzne wytyczne dotyczące praktyk, które uważają za dopuszczalne, jednak taka samoregulacja nie wystarczy, aby skutecznie walczyć z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania, które te firmy propagują i umożliwiają;

143.  zwraca uwagę, że audytorzy i doradcy podatkowi działają jako przedsiębiorstwa o zasięgu międzynarodowym, ale oficjalnie występują jako szereg odrębnych jednostek prawnych, które nie mają wspólnego właściciela, jednak są zobowiązane umownie do działalności w ramach wspólnych standardów i pod wspólną firmą, w celu obniżenia własnej odpowiedzialności, zredukowania kosztów regulacyjnych i ryzyka regulacyjnego, zabezpieczenia się przed negatywnymi skutkami prawnymi oraz ochrony klientów przed dochodzeniem regulacyjnym(98);

144.  ubolewa, że liczba podejrzanych transakcji zgłaszanych przez księgowych do jednostek analityki finansowej jest niewielka i nie odzwierciedla ekspozycji tego sektora na ryzyko prania pieniędzy(99);

145.  podkreśla, że firmy audytorskie nie tylko odgrywały kluczową rolę w przygotowaniu systemów agresywnego planowania podatkowego dla swoich klientów, ale także pomagały rządom krajowym w opracowywaniu krajowych kodeksów i przepisów podatkowych, co oznacza poważny konflikt interesów;

146.  jest zaniepokojony pomieszaniem i konfliktami interesów audytorów i konsultantów, prawników i kancelarii prawnych, które to podmioty często pełnią funkcję doradcy rządów przy przygotowywaniu projektów przepisów podatkowych, opracowywaniu narzędzi w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy, a nawet przeprowadzają dochodzenia i audyty dla organów regulacyjnych, a jednocześnie służą lub służyły również podmiotom objętym regulacjami;

Trusty, inne podobne struktury prawne i spółki powiernicze

147.  przypomina, że trusty i spółki powiernicze oraz podobne struktury prawne odgrywają ważną rolę w tworzeniu i utrzymywaniu podmiotów offshore; w związku z tym zauważa, że prowadzone przez Europol dochodzenia w sprawie dokumentów panamskich, w których zidentyfikowano 3 469 przypadków prawdopodobnej zgodności z jego bazą danych dotyczących podejrzanych przestępców, wykazały również bardzo rozpowszechnione stosowanie struktur trustowych do ukrywania aktywów i tożsamości;

148.  zauważa, że trust jest zbiorem aktywów utworzonym w drodze umowy prywatnej podpisanej przez trzy strony (ustanawiającego, powiernika i beneficjenta) i nie posiada, jako taki, osobowości prawnej;

149.  ubolewa, że trusty i spółki powiernicze są trudno osiągalne dla decydentów z jurysdykcji na kontynencie (ang. onshore) z uwagi na ograniczoną obecność fizyczną tych spółek oraz ograniczony dostęp prawodawców lub organów do informacji;

150.  zauważa, że trusty działają w imieniu ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, ale ich bezpośrednimi klientami w większości przypadków są inni pośrednicy, tacy jak trusty, firmy prawnicze i rachunkowe oraz banki;

151.  zauważa, że trusty mogą być spółkami samodzielnymi lub mogą być własnością spółek usługowych innego rodzaju, takich jak kancelarie prawne lub banki;

152.  zwraca uwagę, że trusty mogą stanowić część złożonych systemów unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania międzynarodowych grup gospodarczych i często stanowią część systemów wielonarodowych(100);

153.  podkreśla, że ryzyko, że niektóre trusty o charakterze komercyjnym i niekomercyjnym mogą stać się jeszcze większym instrumentem nadużyć w przyszłości, ponieważ nie są podmiotami prawnymi, a zatem w przeciwieństwie do przedsiębiorstw nie podlegają żadnym wymogom dotyczącym rachunkowości czy ujawniania informacji, na przykład rocznych sprawozdań finansowych; ponadto brak rejestru trustów bardzo utrudnia organom podatkowym uzyskanie informacji na temat aktywów znajdujących się w trustach;

4. Wymiar państw trzecich

4.1. Ustalenia

154.  przypomina, że w niektórych państwach trzecich, m.in. USA, podmioty prawne nie są aktualnie prawnie zobowiązane do scentralizowanego gromadzenia lub podawania informacji(101) o ostatecznym beneficjencie rzeczywistym;

155. podkreśla, że niektóre jurysdykcje w krajach trzecich dzielą się informacjami na temat ostatecznego beneficjenta rzeczywistego z europejskimi jednostkami analityki finansowej wyłącznie do celów wywiadowczych, lecz nie odpowiadają na międzynarodowe wnioski o współpracę, uniemożliwiając w ten sposób wykorzystanie tych informacji przed sądami; 

156.  podkreśla, że niektóre państwa trzecie stosują specjalne systemy podatkowe, by zwiększyć swoją atrakcyjność dla przedsiębiorstw; zaznacza, że w niektórych jurysdykcjach niezwykle łatwo jest założyć przedsiębiorstwo, nie ujawniając tożsamości, ponieważ wymaga się tam informacji w znikomym zakresie; zauważa, że stworzenie prostych dokumentów prawnych online wymaga tylko kilku kroków; ubolewa, że może to prowadzić do rozprzestrzeniania się praktyk opracowanych w celu uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania;

157.  zauważa, że chociaż Stany Zjednoczone mają mniej ambitne przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy od obowiązujących przepisów UE, zwłaszcza w zakresie przejrzystości ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, gdyż nie istnieje tam żaden scentralizowany rejestr ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, to wyniki w zakresie skutecznego stosowania i egzekwowania tych przepisów są lepsze w USA;

158.  zwraca uwagę na obowiązujący w Stanach Zjednoczonych system odraczania podatków, który zezwala przedsiębiorstwom wielonarodowym (MNE) na przechowywanie ich zagranicznych zysków na terytoriach offshore przez czas nieokreślony i uniknięcie należnych podatków w przypadku repatriacji tych zysków;

159.  przypomina o swoim wniosku, aby zwiększyć rolę UE na arenie międzynarodowej dzięki prezentowaniu jednego stanowiska oraz działać na rzecz opracowania wspólnych unijnych ram dwustronnych konwencji podatkowych jako sposobu na zaradzenie problemowi nabywania korzyści umownych; uważa, że ustanowieniu umów o wolnym handlu muszą towarzyszyć przepisy dotyczące ściślejszej współpracy w dziedzinie podatków zapobiegające unikaniu opodatkowania oraz że umowy te powinny obejmować zasady dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych;

160.  odnotowuje, że Komisja przedstawia uwagi do każdej oceny państw członkowskich dokonanej przez FATF lub MONEYVAL, i proponuje, aby w przyszłości uwagi te podawać do wiadomości publicznej;

4.2. Kraje rozwijające się

161.  podkreśla, że w tym samym czasie, kiedy wzrasta nierówność, mniej rozwinięte kraje w nieproporcjonalnie większym stopniu doświadczają uchylania się od opodatkowania i prania pieniędzy za pośrednictwem struktur offshore; zauważa, że 30 % afrykańskich aktywów finansowych ulokowanych jest w strukturach offshore, co prowadzi do uszczuplenia dochodów podatkowych o kwotę 14 mld USD(102);

162.  podkreśla, że nielegalne przepływy finansowe mają niszczycielski wpływ na kraje rozwijające się(103); zauważa, że w sprawozdaniu z grudnia 2014 r. organizacja Global Financial Integrity (GFI) oszacowała, że w latach 2003–2012 gospodarki rozwijające się i wschodzące straciły 6,6 bln USD za sprawą nielegalnych przepływów finansowych, przy czym nielegalny odpływ kapitału rósł w zastraszającym tempie 9,4 % rocznie(104);

163.  zwraca uwagę na sytuację nie do przyjęcia, w której niektóre przedsiębiorstwa prowadzące działalność w krajach rozwijających się wykorzystują korupcję, dopuszczają się oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania, ustalają ceny transferowe i ukrywają własność przedsiębiorstwa, aby zmniejszyć swoje zobowiązania podatkowe lub w celu prania pieniędzy, podczas gdy miliony ludzi cierpią z powodu braku odpowiedniego wyżywienia, opieki zdrowotnej i edukacji(105);

164.  zauważa, że brak elektronicznych rejestrów finansowych w krajach rozwijających się utrudnia lub uniemożliwia właściwym organom uzyskanie informacji księgowych lub finansowych;

165.  jest zaniepokojony faktem, że z końcem roku 2017 r. lub w 2018 r. większość krajów rozwijających się będzie miała trudności z wdrażaniem systemu OECD w zakresie automatycznej wymiany informacji ze względu na brak technicznych możliwości, potencjału ludzkiego i instytucjonalnego, co może pozbawić korzyści płynących z tego narzędzia w walce z unikaniem opodatkowania i uchylaniem się od opodatkowania; zauważa, że w kwestii globalnej współpracy należy jeszcze wypracować wspólne podejście do uproszczenia zasad w celu osiągnięcia skutecznych wyników; jest zaniepokojony ryzykiem pominięcia międzynarodowego systemu o dwóch prędkościach w dziedzinie automatycznej wymiany informacji we wzajemnej wymianie informacji z krajami rozwijającymi się;

166.  stwierdza, że kontynent afrykański traci rocznie co najmniej 50 mld USD za sprawą nielegalnych przepływów finansowych, a ta kwota jest dwukrotnie wyższa od środków, jakie Afryka otrzymuje w ramach międzynarodowej pomocy; przyjmuje do wiadomości zdecydowane wezwanie przedstawicieli krajów rozwijających się, którzy domagają się prawnego ukrócenia rajów podatkowych, ponieważ gromadzą one nielegalny kapitał przedsiębiorstw(106);

167.  uważa, że poprawa zdolności w dziedzinie podatków krajów dotkniętych problemem uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania może przynieść znaczne korzyści; przypomina, że istnieje bezpośredni związek między progiem pobranych podatków a potencjałem instytucjonalnym rządu; przypomina w związku z tym dowody naukowe wykazujące, że 10-procentowy wzrost zdolności w zakresie zarządzania podatkowego odpowiada rocznemu wzrostowi PKB o 1,5 %;

168.  zauważa, że działania UE mają wpływ na przejrzystość podatkową, również w wyniku działalności inwestycyjnej Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, które stosują nieprzejrzyste struktury inwestycyjne w portfelach inwestycji, oraz domaga się działań służących rozwiązaniu tych problemów;

169.  wyraża zaniepokojenie w związku z coraz bardziej negatywnym wpływem nielegalnych przepływów finansowych, które stanowią przeszkodę dla wzrostu gospodarczego, rozwoju społecznego, walki z nierównością, wzmocnienia pozycji rządu i zdolności instytucjonalnych;

170.  zauważa, że proces walki z erozją bazy podatkowej i przenoszeniem zysków nie zakłada udziału krajów rozwijających się jako równych partnerów w negocjacjach ani nie przyniósł skutecznych rozwiązań problemów podatkowych, z którymi borykają się kraje najbiedniejsze, w tym tych wynikających z globalnej sieci konwencji podatkowych, które często uniemożliwiają krajom rozwijającym się opodatkowanie zysków generowanych na ich terytorium; podkreśla, że tylko pełne włączenie krajów rozwijających się do globalnej reformy podatkowej może zapewnić skuteczne rozwiązanie globalnego problemu;

5. Demaskatorzy

171.  wskazuje na fakt, że LuxLeaks, dokumenty panamskie, Swiss Leaks, Bahamas Leaks, Football Leaks i wiele innych wycieków dowiodło zasadniczej roli, jaką mogą odegrać demaskatorzy w walce z praniem pieniędzy, nadużyciami finansowymi, agresywnym planowaniem podatkowym lub korupcją bądź zwracaniu uwagi na ukrywane działania w inny sposób; podkreśla zatem, że ochrona demaskatorów może przyczynić się do zabezpieczenia interesu publicznego, wspierania dobrego zarządzania i umacniania praworządności; zauważa, że dopóki podmiotom zobowiązanym grozi jedynie niska grzywna za brak zgłoszenia lub błędne zgłoszenie organom podejrzenia prania pieniędzy, zapobieganie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu jest poważnie utrudnione;

172.  podkreśla rolę związków zawodowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego we wspieraniu demaskatorów w działaniach w obrębie organizacji;

173.  ubolewa, że niektóre kraje ścigają demaskatorów, strzegąc w ten sposób spraw objętych tajemnicą(107); wyraża głębokie ubolewanie, że w przypadku afery LuxLeaks do tej pory ścigano wyłącznie demaskatorów i dziennikarzy, natomiast kwestia praktyk stosowanych przez spółki i pośredników zaangażowanych w interpretację indywidualną prawa podatkowego ujawnioną w dokumentach LuxLeaks nie została do końca rozwiązana; przypomina, że Parlament Europejski wielokrotnie wzywał do podjęcia działań w celu osiągnięcia lepszej ochrony demaskatorów;

174.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja przeprowadza obecnie ocenę zakresu potencjalnych przyszłych działań horyzontalnych lub dalszych działań sektorowych na szczeblu UE w celu wzmocnienia ochrony demaskatorów; zwraca uwagę, że Parlament pracuje nad przyjęciem sprawozdania z własnej inicjatywy zawierającego zalecenia w tej kwestii;

6. Współpraca międzynarodowa

175.  przypomina, że na mocy art. 4 ust. 3 TUE zgodnie z obowiązującą je zasadą lojalnej współpracy Unia i państwa członkowskie, z zachowaniem pełnego wzajemnego szacunku, udzielają sobie wsparcia w wykonywaniu zadań wynikających z Traktatów;

176.  zwraca uwagę na fakt, że zasada lojalnej współpracy obejmuje wymóg zobowiązujący państwa członkowskie do podjęcia wszelkich stosownych środków mających na celu zachowanie zakresu i skuteczności prawa Unii; przypomina, że państwa członkowskie powinny powstrzymać się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby poważnie zagrażać osiągnięciu rezultatów przewidzianych w prawie Unii;

177.  z zadowoleniem przyjmuje dobrą współpracę z Komisją jeśli chodzi o przesłuchania przewodniczącego Junckera oraz komisarzy Věry Jourovej i Pierre’a Moscoviciego, a także udział urzędników Komisji w posiedzeniach komisji; ubolewa jednak, że niektóre odpowiedzi udzielone w trakcie wymiany poglądów były zupełnie niezadowalające;

178.  z zadowoleniem przyjmuje odpowiedzi udzielone przez ministrów finansów i sprawiedliwości 25 państw członkowskich w odpowiedzi na kwestionariusz przesłany przez komisję; ubolewa jednak nad brakiem odpowiedzi ze strony Malty i Węgier oraz nad tym, że Malta, jako urzędująca prezydencja Rady, była szczególnie niechętna współpracy(108);

179.  zaznacza, że wypracowanie porozumienia z Komisją w kwestii dostępu do nieopatrzonych klauzulą tajności dokumentów poufnych zajęło sześć miesięcy i opóźnienie to stanowiło dużą przeszkodę dla prac komisji; podkreśla, że nie wszystkie otrzymane dokumenty były aktualne, a w wielu dokumentach obszerne fragmenty są mocno zredagowane lub zaczernione, co stanowi kolejne duże przeszkody dla prac komisji; przypomina, że informacje przedstawione w powyższych nieopatrzonych klauzulą tajności dokumentach zostały uznane za poufne przez Komisję i Radę, w związku z czym komisja nie była uprawniona do uwzględnienia ich w swoim sprawozdaniu końcowym;

180.  zauważa, że komisja kilkakrotnie zapraszała bieżące i przyszłe prezydencje do uczestnictwa w przesłuchaniach w celu omówienia współpracy i dalszych działań w obszarze przeciwdziałania praniu pieniędzy, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania, ale wyraża ubolewanie, że zaproszenia te każdorazowo spotykały się z odmową uzasadnianą zupełnie nieprzekonującymi argumentami;

181.  zwraca uwagę na fakt, że pomimo wniosków kierowanych do Rady nie udostępniono komisji wystarczających dokumentów; w związku z tym kwestionuje polityczną wolę Rady do zwiększenia przejrzystości i współpracy w zakresie walki z uchylaniem się od opodatkowania i praniem pieniędzy, a także polityczną wolę przestrzegania traktatów i zasady lojalnej współpracy; podkreśla, że zdaniem Parlamentu obywatele powinni mieć możliwość zapoznania się ze stanowiskami poszczególnych rządów w tak ważnych sprawach;

182.  zauważa z żalem, że od czasu ustanowienia przez Parlament Europejski komisji śledczej ds. dokumentów panamskich Rada starała się utrudniać jej pracę, między innymi wysyłając do Komitetu Stałych Przedstawicieli w dniu 1 lipca 2016 r. notę informacyjną dotyczącą komisji PANA, w której wezwano do skoordynowanego i jednolitego podejścia państw członkowskich, aby ograniczyć zakres śledztwa, oraz poparła odmowę udziału w śledztwie w określonych okolicznościach;

183.  wyraża ubolewanie, że przewodniczący Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) z ramienia Rady nie przyjął zaproszenia do udziału w przesłuchaniu przed komisją, powołując się na niezrozumiałe względy prawne („organ nieunijny”);

184.  stwierdza, że współpraca ze strony Rady i jej Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) była i jest bardzo niezadowalająca i że stanowi to poważną przeszkodę dla prac i ustaleń komisji PANA;

185.  zauważa, że ponieważ Komisja i Rada stale odmawiają wydania zgody w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego w sprawie szczegółowych przepisów regulujących wykonywanie przez Parlament uprawnień śledczych, komisjom śledczym i specjalnym Parlamentu nadal brakuje wystarczających kompetencji, takich jak na przykład prawo do wzywania świadków czy uzyskiwanie dostępu do dokumentów, w porównaniu z podobnymi komisjami państw członkowskich czy Kongresu Stanów Zjednoczonych;

186.  wyraża nadzieję, że uprawnienia kontrolne organów podatkowych zostaną rozszerzone, tak by zapewnić bardziej rygorystyczne monitorowanie braku przejrzystości i solidniejszy wywiad finansowy;

187.  w związku z powyższym stwierdza, że niektóre państwa członkowskie, jak również Rada i jej gremia naruszają zasadę lojalnej współpracy;

7. Wnioski

188.  stwierdza, że podstawowym problemem widocznym w dokumentach panamskich jest przenoszenie pieniędzy między różnymi jurysdykcjami, aby zminimalizować wysokość płaconych podatków lub w ogóle ich nie płacić, lub w celu prania pieniędzy, zarówno offshore, jak i poza rajami podatkowymi; uważa, że pilnie potrzebne są: większa wola polityczna, lepsze stanowienia prawa i lepsze egzekwowanie i monitorowanie obowiązujących przepisów;

189.  stwierdza, że dzięki wykorzystaniu trustów, firm przykrywek, rajów podatkowych i złożonych międzynarodowych struktur finansowych niektórym spółkom wielonarodowym i osobom zamożnym udało się ukryć swoje fortuny, na przykład przed organami podatkowymi i innymi podmiotami mającymi uzasadnione roszczenia finansowe wobec nich, i w ten sposób osoby te stały się nietykalne, lokując swój majątek w próżni legislacyjnej;

190.  stwierdza, że brak współpracy i koordynacji między instytucjami UE a ich agencjami, państwami członkowskimi i właściwymi władzami dotyczący różnych aktów ustawodawczych w odniesieniu do uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i prania pieniędzy to problem systemowy;

191.  stwierdza, że niektóre państwa członkowskie nie dostarczają istotnych informacji w pożądanej ilości i jakości i ogólnie nie wydają się podejmować rzeczywistych wysiłków w celu wyeliminowania problemu uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania, co stanowi naruszenie zasady lojalnej współpracy zapisanej w TUE; stwierdza, że te państwa członkowskie starają się zatuszować własne naruszenia;

192.  przypomina, że przejrzystość, wymiana informacji, odpowiednie egzekwowanie i ciągła poprawa technik zwalczania mają kluczowe znaczenie w walce z uchylaniem się od opodatkowania, unikaniem opodatkowania i praniem pieniędzy; stwierdza, że uzasadnione jest prowadzenie w podziale na kraje przez wszystkie duże przedsiębiorstwa publicznej sprawozdawczości dotyczącej ich informacji podatkowych;

193.  stwierdza, że obowiązujące prawodawstwo UE nie było wystarczające i dostatecznie egzekwowane przed skandalem ujawnionym w dokumentach panamskich, co umożliwiło pośrednikom działanie niezgodne z duchem przepisów przy formalnej realizacji ich zadań, takich jak należyta staranność wobec klienta i inne obowiązki sprawozdawcze; zauważa, że od tamtego czasu przeprowadzono szereg przeglądów, na przykład dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, oraz przedstawiono nowe wnioski ustawodawcze dotyczące takich kwestii jak sprawozdawczość w podziale na kraje i uregulowanie działalności pośredników, a inne, takie jak wniosek ustawodawczy w sprawie wspólnej jednolitej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB), zaktualizowano; zauważa, że przewodniczący Komisji zobowiązał się do przedstawienia propozycji mających zapewnić ściślejszą współpracę podatkową między państwami członkowskimi dzięki obowiązkowi udzielenia odpowiedzi na wnioski grupy w sprawach podatkowych, tak aby jedno państwo członkowskie mogło przekazać wszystkie niezbędne informacje potrzebne innym państwom do ścigania podmiotów uchylających się od opodatkowania w wymiarze transgranicznym, a także do przedstawienia propozycji reformy podatkowej na mocy art. 116 TFUE w drodze procedury współdecyzji między Radą a Parlamentem Europejskim w celu wyeliminowania zakłóceń warunków konkurencji na rynku wewnętrznym; 

194.  stwierdza w szczególności, że następuje znaczna stopniowa poprawa, jeśli chodzi o posiadanie rejestru ostatecznych beneficjentów rzeczywistych dostępnego w przypadku uzasadnionego interesu; podkreśla, że trwający przegląd dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy ma na celu zwiększenie uprawnień unijnych jednostek analityki finansowej oraz ułatwienie im współpracy, ale ich zakres jest nadal zbyt ograniczony i potrzebna jest wymiana informacji finansowych, nie tylko aby zwalczać wszelkie formy przestępstw gospodarczych, ale również aby śledzić przychody działalności związanej z nadużyciami finansowymi;

195.  stwierdza, że właściwa identyfikacja ostatecznych beneficjentów rzeczywistych pozostaje główną przeszkodą w wyeliminowaniu nielegalnych systemów unikania opodatkowania, natomiast problem ten jest jeszcze głębszy z uwagi na międzynarodowy charakter przepływów finansowych i struktur przedsiębiorstw wykrytych przez komisję PANA;

196.  podkreśla, że ci, którzy unikają opodatkowania, prześcigają swoją pomysłowością proces formułowania prawodawstwa, natomiast pośrednicy i podmioty sprzyjające na ogół pozostają po właściwej stronie prawa, którego nie naruszają dzięki swojej pomysłowości w zakresie naginania przepisów; podkreśla, że w tym przypadku podstawowym czynnikiem umożliwiającym takie praktyki jest korzystanie z rozbieżności w przepisach między krajami;

197.  stwierdza, że zawód osoby zarządzającej majątkiem pozostaje w dużym stopniu zawodem nieuregulowanym i należy ustanowić wiążące przepisy oraz standardy międzynarodowe, aby można było lepiej uregulować i zdefiniować tę grupę zawodową;

198.  zwraca uwagę na fakt, że podatki powinny być płacone w miejscu wytworzenia dochodów; ubolewa, że przepisy UE są niewystarczające lub nieskutecznie egzekwowane, co pozwoliło na działania oraz układy finansowe ujawnione w dokumentach panamskich, które z powodzeniem omijały powyższą podstawową zasadę; stwierdza, że konieczne jest przyjęcie wspólnego podejścia UE w celu zwalczania firm przykrywek w krajach trzecich, krajach i terytoriach zamorskich oraz regionach najbardziej oddalonych, oraz by raz na zawsze położyć kres wszystkim praktykom opracowanym specjalnie po to, by uniknąć płacenia sprawiedliwych podatków w UE, w oparciu o przejrzystość ze strony beneficjentów ostatecznych;

199.  stwierdza, że sytuacja ta była możliwa z powodu niedostatecznego wdrożenia prawodawstwa przez państwa członkowskie oraz niewystarczającego egzekwowania prawa przez Komisję; wyraża ubolewanie, że z powodów politycznych czasem nawet istnienie przepisów i wystarczająca liczba pracowników, aby je egzekwować, nie stanowią gwarancji, że zostaną one wdrożone;

200.  uważa, że kraje i terytoria zamorskie powiązane z państwami członkowskimi, przy czym niektóre z nich figurują w dokumentach z Panamy, nie mają niezbędnej infrastruktury, środków finansowych i potencjału ludzkiego potrzebnych do zagwarantowania kontroli sektora finansowego na miejscu(109);

201.  zauważa, że Komisja nie jest wyposażona w dostateczne zasoby, aby zapewnić całkowite przestrzeganie prawodawstwa UE mającego na celu przeciwdziałanie praniu pieniędzy, uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania;

202.  wyraża ubolewanie z powodu częstego blokowania kwestii podatkowych na szczeblu Rady przez poszczególne państwa członkowskie broniące rajów podatkowych; w związku z tym wzywa do zniesienia zasady jednomyślności państw członkowskich w sprawach podatkowych, aby poczynić postępy w walce o sprawiedliwość podatkową i zmniejszyć obciążenia dla obywateli UE;

203.  stwierdza, że jednostki analityki finansowej mają kluczowe znaczenie w walce z praniem pieniędzy; dostrzega jednak różnice w strukturach w całej UE i zwraca uwagę na fakt, że nie posiadają one wystarczających zasobów ludzkich, aby wywiązywać się ze swoich zadań, w tym badać coraz bardziej liczne zgłoszenia podejrzanych transakcji w oparciu o nowe prawodawstwo, i mogą jedynie cząstkowo zajmować się tym problemem; stwierdza, że niektóre instytucje państw członkowskich odpowiedzialne za wdrożenie i egzekwowanie przepisów dotyczących oszustw podatkowych i prania pieniędzy muszą być w pełni wolne od wpływów politycznych; stwierdza konieczność zagwarantowania, że dochodzenia prowadzone przez jednostki analityki finansowej będą uzupełnianie, jeżeli wymaga tego sytuacja, dochodzeniami prowadzonymi przez policję, i podkreśla, że w przeciwnym wypadku brak działania policji należy zakwalifikować jako niewłaściwe administrowanie; ubolewa nad faktem, że w wielu przypadkach jednostki analityki finansowej są politycznie stronnicze;

204.  zauważa, że problemy w zakresie wymiany informacji między jednostkami analityki finansowej oraz trudności w korzystaniu z informacji pochodzących ze zgłoszeń podejrzanej transakcji (STR) oraz zgłoszeń podejrzanej działalności (SAR) pojawiają się częściowo w wyniku nierównego rozwoju jednostek analityki finansowej w różnych częściach świata;

205.  stwierdza, że w odpowiedniech przypadkach nie zawsze stosuje się sankcje lub sankcje są niedostatecznie odstraszające; w tym kontekście wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie w dalszym ciągu sprzeciwiają się stosowaniu przez UE sankcji wobec krajów trzecich, których systemy podatkowe uznaje się za szkodliwe dla Unii;

206.  stwierdza, że na podstawie ustaleń komisji PANA można wskazać niektóre przypadki niewłaściwego administrowania w stosowaniu prawodawstwa unijnego, w szczególności jeśli chodzi o:

  fakt nieprzekazywania spontanicznie przez organy państw członkowskich informacji podatkowych innemu państwu członkowskiemu, jeżeli istnieją podstawy, by przypuszczać, że może dojść do strat podatkowych w innym państwie członkowskim (art. 9 ust. 1 dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania) i niedopilnowanie przez Komisję skutecznego wdrożenia dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania;

  brak reakcji ze strony organów państw członkowskich na dowody poważnego i stałego naruszania obowiązku identyfikowania beneficjenta rzeczywistego w ramach ustalania tożsamości klienta oraz nienałożenie przez nie wymogu, aby weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta rzeczywistego odbywała się przed nawiązaniem stosunków gospodarczych lub przed realizacją transakcji (art. 8 ust. 1 lit. b), art. 9 ust. 1 trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy) oraz niedopilnowanie przez Komisję skutecznego wdrożenia trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

  niedopilnowanie przez organy państw członkowskich, by podmioty zobowiązane objęte przepisami w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności za naruszenia przepisów krajowych, w tym obowiązku zgłaszania właściwym organom informacji o beneficjentach rzeczywistych (art. 39 ust. 1 trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy) i niezagwarantowanie przez Komisję skutecznego wdrożenia trzeciej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

  nieprzygotowanie przez Komisję wykazu państw trzecich ze strategicznymi rozbieżnościami w systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy;

  niestosowanie przez organy państw członkowskich kar administracyjnych i innych środków administracyjnych wobec instytucji, co do których stwierdzono, że są odpowiedzialne za rażące łamanie przepisów krajowych przyjętych zgodnie z trzecią dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 67 ust. 1 lit. o) i art. 67 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE (CRD IV) oraz niezagwarantowanie przez Komisję Europejską skutecznego wdrożenia dyrektywy CRD IV;

  brak lojalnej współpracy państw członkowskich w obrębie Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) oraz niestosowanie się do zasady lojalnej współpracy, jak jest to wymagane w art. IV TFUE; niewypełnianie przez Komisje jej roli strażniczki traktatów;

207.  ubolewa nad brakiem współpracy niektórych instytucji UE z komisją PANA; stwierdza, że stanowi to naruszenie zasady lojalnej współpracy;

208.  stwierdza, że zamknięty i tajny charakter oraz nieefektywny system decyzyjny oparty o szeroki konsensus Grupy ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) jest ze szkodą dla skutecznego i szybkiego sformułowania, przyjęcia i wdrożenia w UE prawodawstwa niezbędnego do walki z uchylaniem się od opodatkowania; podkreśla zatem konieczność zapewnienia większej rozliczalności i przejrzystości w odniesieniu do działań, oświadczeń i stanowisk państw członkowskich zaangażowanych w prace Grupy ds. Kodeksu Postępowania oraz gruntownej reformy Grupy ds. Kodeksu Postępowania;

209.  uważa, że wymóg jednomyślności w ramach Rady konieczny do zmiany lub przyjmowania przepisów spowalnia postęp w dziedzinie opodatkowania w UE;

210.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu tego, że wiele zainteresowanych stron odmówiło spotkania z delegacjami komisji PANA lub odmówiło stawienia się przed tą komisją, lub też nie udzieliło zadowalającej odpowiedzi na pytania;

211. potępia zabójstwo maltańskiej dziennikarki Daphne Caruany Galizii, która była jednym z dziennikarzy na pierwszej linii frontu w walce z korupcją i praniem pieniędzy, i która szczegółowo informowała o sprawie dokumentów panamskich; dziennikarka zginęła w dniu 16 października 2017 r., kiedy w jej samochodzie wybuchła podłożona bomba; powtarza, że takie przypadki są absolutnie niedopuszczalne w państwach członkowskich UE;

212.  stwierdza zatem, że zbyt wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi, jeśli chodzi o cel przeprowadzenia pełnej oceny skali tego problemu oraz metody stosowane w ramach przedmiotowych systemów oraz proponuje dalsze badanie tej kwestii w ramach stałego komitetu lub grupy roboczej wysokiego szczebla w Parlamencie Europejskim.

(1)

Dz.U. L 113 z 19.5.1995, s. 1.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0253.

(3)

Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15.

(4)

Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29.

(5)

  Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73.

(6)

  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

(7)

  Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 1.

(9)

  Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87.

(10)

  Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 77.

(11)

  Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 196.

(12)

  Dz.U. L 156 z 16.6.2012, s. 1.

(13)

  Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 37.

(14)

  Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 41.

(15)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0408.

(16)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0310.

(17)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0457.

(18)

A8-0056/2017.

(19)

Zob.: Eurodad, „Fifty shades of tax dodging”[Pięćdziesiąt twarzy unikania opodatkowania], Bruksela, październik 2015 r., s. 19.

(20)

Zob.: „Role of advisors and intermediaries in the schemes revealed in the Panama Papers” [Rola doradców i pośredników w systemach ujawnionych w dokumentach panamskich], Centrum Studiów nad Polityką Europejską, kwiecień 2017 r.

(21)

Aby uzyskać kompletny wykaz działań, w tym nazwiska prelegentów, zob. część II niniejszego sprawozdania, która zawiera sprawozdania delegacji wysłanych na Cypr, do Portugalii, na Maltę, do USA, Wielkiej Brytanii, Luksemburga i Szwajcarii.

(22)

OECD (2017), „Tax Glossary of Terms”, Paryż: OECD.

(23)

Halifax i in., C-255/02 – wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 lutego 2006 r.; Cadbury Schweppes i Cadbury Schweppes Overseas, C-196/04 – wyrok Trybunału z dnia 12 września 2006 r.

(24)

W szczególności Francja, Włochy, Niemcy, Polska oraz Niderlandy.

(25)

Zob. np. Anna Meyendorff i Anyan V. Thakor (red.) „Designing financial systems in transition economies: strategies for reform in Central and Eastern Europe” [Tworzenie systemów finansowych w gospodarkach przejściowych: strategie na rzecz reform w Europie Środkowej i Wschodniej], 2002 r., s. 102 [na przykładzie Rosji]; lub: Blackburn, Niloy Bose i Salvatore Capasso, ‘Tax evasion, the underground economy and financial development’ [Uchylanie się od płacenia podatków, szara strefa gospodarki i rozwój finansowy], 2012 r.: http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S016726811200128X.

(26)

Badanie dla komisji PANA pt. „The Impact of Schemes Revealed by the Panama Papers on the Economy and Finances of a Sample of Member States” [Wpływ systemów ujawnionych przez dokumenty panamskie na gospodarkę i finanse wybranych państw członkowskich].

(27)

https://ec.europa.eu/taxation_customs/fight-against-tax-fraud-tax-evasion/a-huge-problem_en

(28)

Zob.: Gabriel Zucman, „The Hidden Wealth of Nations – The Scourge of Tax Havens” [Ukryty majątek narodów – plaga, jaką są raje podatkowe], Uniwersytet Kalifornijski, 2015 r.

(29)

Tax Justice Network, listopad 2011 r.

(30)

148 spraw związanych z praniem pieniędzy w 2012 r., 202 sprawy w 2013 r., 221 spraw w 2014 r. i 285 spraw w 2015 r.

(31)

Ranking państw o najbardziej restrykcyjnych zasadach tajemnicy finansowej , 2015 r., Tax Justice Network [Sieć na rzecz sprawiedliwych podatków].

(32)

ICIJ 2017, „Where Are They Now? A Year Later, Mixed Fortunes For Panama Papers Line-Up” [Co się teraz z nimi dzieje? Różne losy podejrzanych w rok po wycieku dokumentów panamskich].

(33)

Badanie dla komisji PANA pt. „Offshore activities and money laundering: recent findings and challenges” [Działalność offshore i pranie pieniędzy: bieżące ustalenia i wyzwania], prof. dr Brigitte Unger, Wydział Ekonomii na Uniwersytecie w Utrechcie (Utrecht University School of Economics), Niderlandy.

(34)

Unger, op. cit.

(35)

Przygotował komisarz Pierre Moscovici.

(36)

Tymczasowa tabela wyników jurysdykcji państw trzecich została opublikowana we wrześniu 2016 r. Składa się ona z dwóch zestawów wskaźników do oceny ryzyka w państwach członkowskich UE: 1) oceny powiązań gospodarczych jurysdykcji z UE, rozmiaru działalności w zakresie usług finansowych oraz czynników warunkujących stabilność finansową; 2) oceny ryzyka, jakie stwarza dana jurysdykcja, z określeniem, czy jurysdykcje są dostatecznie przejrzyste, czy mają korzystne systemy opodatkowania osób prawnych lub zerowe stawki podatku od osób prawnych.

(37)

Dochody z zatrudnienia, wynagrodzenia dyrektorów, dywidendy, zyski kapitałowe, opłaty licencyjne, niektóre produkty ubezpieczenia na życie, świadczenia emerytalne i rentowe oraz własność nieruchomości i dochody z tego tytułu.

(38)

Według OECD firma przykrywka to firma, która jest formalnie zarejestrowana w danej gospodarce, wcielona do niej lub umiejscowiona w niej w inny zgodny z prawem sposób, ale nie prowadzi w tej gospodarce żadnej działalności, lecz pełni wyłącznie funkcję „tranzytową”.

(39)

Beneficjent rzeczywisty to osoba fizyczna, która ostatecznie odpowiada za dany podmiot.

(40)

Zob. np. Nordea (2016), „Report on Investigation of Nordea Private Banking in Relation to Offshore Structures” [Sprawozdanie z dochodzenia przeprowadzonego przez dział bankowości detalicznej Nordea w sprawie struktur offshore], wspólne sprawozdanie Nordea Group Compliance, Nordea Operational Risk i Mannheimer Swartling Advokatbyra.

(41)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii – sprawozdawcy: Anneliese Dodds i Ludek Niedermayer (teksty przyjęte, P8_TA(2015)0457).

(42)

„Role of advisors and intermediaries in the schemes revealed in the Panama Papers” [Rola doradców i pośredników w systemach ujawnionych w dokumentach panamskich], Willem Pieter de Groen, Centrum Studiów nad Polityką Europejską, kwiecień 2017 r.

(43)

wystąpienie Jana Lukasa Strozyka, Norddeutsche Rundfunk, przed komisją PANA w dniu 27 września 2016 r.

(44)

„Role of advisors and intermediaries in the schemes revealed in the Panama Papers” [Rola doradców i pośredników w systemach ujawnionych w dokumentach panamskich], Willem Pieter de Groen, Centrum Studiów nad Polityką Europejską, kwiecień 2017 r.

(45)

Wypowiedź Daniela Thelesklafa, przewodniczącego Komitetu Ekspertów ds. Oceny Środków Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu (MONEYVAL) na przesłuchaniu w komisji PANA w dniu 13 października 2016 r.

(46)

Sprawozdanie sekretarza generalnego OECD dla ministrów finansów G-20, Baden-Baden, Niemcy, marzec 2017 r.: http://www.oecd.org/tax/oecd-secretary-general-tax-report-g20-finance-ministers-march-2017.pdf

(47)

Brooke Harrington, „Capital without borders, wealth managers and the one percent” [Kapitał bez granic, osoby zarządzające majątkiem i jeden procent], biuletyn Uniwersytetu Harvarda, 2016 r.

(48)

„The golden visa deal: We have in effect been selling off British citizenship to the rich” [Polityka złotej wizy: sprzedajemy obywatelstwo brytyjskie bogatym], David Pegg, The Guardian, 4 lipca 2017 r.

(49)

Zob. np. Nordea (2016), „Report on Investigation of Nordea Private Banking in Relation to Offshore Structures” [Sprawozdanie z dochodzenia przeprowadzonego przez dział bankowości detalicznej Nordea w sprawie struktur offshore], wspólne sprawozdanie Nordea Group Compliance, Nordea Operational Risk i Mannheimer Swartling Advokatbyra. Potwierdziła to również belgijska Państwowa Komisja Śledcza na posiedzeniu z delegacją komisji PANA.

(50)

14 postępowań zostało wszczętych w związku z brakiem powiadomienia o przepisach krajowych przez państwa członkowskie (niedotrzymanie terminu transpozycji, który upłynął z dniem 1 stycznia 2013 r.). Kolejne postępowanie w sprawie naruszenia zostało wszczęte w związku z brakiem transpozycji (włącznie ze spontaniczną wymianą informacji), a sześć postępowań zostało wszczętych w związku z możliwą nieprawidłową transpozycją pierwszej dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania. Trzy spośród tych sześciu postępowań są wciąż w toku.

(51)

Termin transpozycji upłynął z dniem 1 stycznia 2016 r.

(52)

Postępowania dotyczące Grecji i Portugalii powinny zostać wkrótce zakończone.

(53)

Grupa ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej), dokument informacyjny z dnia 10 września 2012 r.: „Proces monitorowania przedyskutowany na posiedzeniu Grupy ds. Kodeksu Postępowania w dniu 17 kwietnia 2012 r. wykazał, że w praktyce nie dochodzi do spontanicznej wymiany informacji o interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego”.

(54)

Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Francja, Niemcy, Węgry, Włochy, Łotwa, Malta, Niderlandy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Hiszpania i Zjednoczone Królestwo.

(55)

„Fighting tax crimes – cooperation between Financial Intelligence Units” [Zwalczanie przestępstw skarbowych – współpraca między jednostkami analityki finansowej], dr Amandine Scherrer i dr Anthony Amicelle, Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS), marzec 2017 r.

(56)

Te państwa członkowskie to: Republika Czeska, Niemcy, Włochy, Słowenia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo. Austria, Francja, Węgry, Irlandia, Łotwa, Słowacja i Hiszpania powiadomiły o jedynie częściowej implementacji.

(57)

Dyrektywę stosuje się wobec (art. 2): instytucji kredytowych; instytucji finansowych; audytorów, zewnętrznych księgowych i doradców podatkowych; notariuszy oraz prawników wykonujących wolne zawody; podmiotów świadczących usługi na rzecz trustów lub przedsiębiorstw; pośredników w obrocie nieruchomościami; innych osób fizycznych lub prawnych handlujących towarami oraz kasyn.

(58)

Dochodzenie w sprawie prywatnej działalności bankowej Nordea wykazało, że bank nie stosował się do wewnętrznych wytycznych ani nie przestrzegał wymogów regulacyjnych w Luksemburgu. Mówiąc dokładniej, nie klasyfikował klientów do właściwej kategorii wysokiego ryzyka, a późniejsza sprawozdawczość w zakresie wzmożonej należytej staranności była niekompletna. Do wymogów dotyczących wzmożonej należytej staranności zalicza się np. gromadzenie informacji o źródle pochodzenia funduszy i celach rachunkowości. Co więcej, procedury należytej staranności wobec klienta trzeba przeprowadzać regularnie i poddawać ponownej ocenie. Tzw. „bieżących procedur zachowania należytej staranności” nie stosowano jednak systematycznie. Wewnętrzne dochodzenie banku (Nordea, 2016 r.) wykazało, że informacje w wielu przypadkach były nieaktualne. Na podobne problemy z wdrożeniem i egzekwowaniem wskazał były inspektor ds. zgodności z prawem w niemieckim Berenberg Bank, który zeznawał przed komisją PANA.

(59)

W e-mailu z dnia 24 września 2010 r. Jürgen Mossack napisał: „wydaje się, że Mossfon UK nie stosuje środków należytej staranności dokładnie (lub być może wcale) i przypuszczalnie teraz my będziemy musieli stosować środki należytej staranności wobec wszystkich wspólnych z Mossfon UK klientów, obecnych i przyszłych!”

(60)

W e-mailu dotyczącym wymiany między Mossack Fonseca i UBS przedstawiciel Mossack Fonseca stwierdził: „Wyjaśnił, że UBS nigdy był naszym kontrahentem. Nie zgodziłem się w tej kwestii i dodałem, że w niektórych przypadkach my nawet nie wiemy, kto jest beneficjentem rzeczywistym. (...) Odpowiedziałem, że w przeszłości specjalnie, na wniosek UBS i innych banków, nie informowano nas o tożsamości beneficjenta rzeczywistego”.

(61)

W e-mailu z dnia 5 maja 2009 r. przedstawiciel Mossack Fonseca wyjaśnił, że cena za stworzenie dwóch fundacji „jest zasadniczo wyższa ze względu na specjalne cele, do jakich klient wykorzystuje fundację, oraz ze względu na specjalną elastyczną usługę, jaką oferujemy (bez zbytniej należytej staranności), co nieodwołalnie wiąże się z wyższym ryzykiem.”

(62)

Jak sugerowano w trakcie misji informacyjnej komisji PANA do Zjednoczonego Królestwa.

(63)

„Fighting tax crimes – cooperation between Financial Intelligence Units” [Zwalczanie przestępstw skarbowych – współpraca między jednostkami analityki finansowej], dr Amandine Scherrer i dr Anthony Amicelle, Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS), marzec 2017 r.

(64)

Mapowanie platformy unijnych jednostek analityki finansowej i analiza luk w uprawnieniach unijnych jednostek analityki finansowej oraz przeszkód w otrzymywaniu i wymianie informacji, 15 grudnia 2012 r.

(65)

Przesłuchanie w komisji PANA dotyczące jednostek analityki finansowej, 21 czerwca 2017 r.

(66)

Jednostka analityki finansowej Zjednoczonego Królestwa może być odbiorcą jednej z najwyższych liczb zgłoszeń w UE, jako że jest to jeden z największych rynków finansowych w Europie i funkcjonuje tam system zgłaszania podejrzanej działalności. Liczba zgłoszeń w Niderlandach jest wysoka, lecz można ją wyjaśnić tym, że jednostki analityki finansowej nie otrzymują zgłoszeń podejrzanych transakcji, lecz raczej zgłoszenia osobliwych transakcji, których przeważająca większość pochodzi od instytucji dokonujących wymiany walut / przekazów pieniężnych zobowiązanych do zgłaszania wszystkich transakcji przekraczających kwotę 2 000 EUR.

(67)

W szczególności na Cyprze, na Malcie i w Luksemburgu, gdzie jednostki analityki finansowej otrzymują bardzo niewiele zgłoszeń podejrzanych transakcji w porównaniu z rozmiarami regulowanych sektorów w obrębie ich jurysdykcji.

(68)

Przesłuchanie publiczne w komisji PANA, 14 listopada 2016 r.

(69)

czy przestępstwo skarbowe podlega prawu karnemu, gdy zostało popełnione jako działanie, zaniechanie czy też w obu postaciach, oraz czy przestępstwo podatkowe leży w kompetencjach organów administracyjnych czy organów sądowych;

(70)

Włochy, Hiszpania, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Grecja, Francja, Republika Czeska, Polska, Niemcy, Litwa, Portugalia, Rumunia, Słowenia, Niderlandy i Austria.

(71)

Opracowanie EPRS: Zdolności państw członkowskich do zwalczania przestępstw skarbowych - http://www.europarl.europa.eu/cmsdata/125760/EPRS_STUD_603.257_MS_capabilities_tax_crimes.pdf

(72)

Ujawnione sprawozdania jednostki wywiadu i analityki finansowej (FIAU) na Malcie.

(73)

Zjednoczone Królestwo, Luksemburg, Malta, Portugalia i Cypr.

(74)

COM(2017)0340, s. 5.

(75)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0408.

(76)

„Fighting tax crimes – cooperation between Financial Intelligence Units” [Zwalczanie przestępstw skarbowych – współpraca między jednostkami analityki finansowej], dr Amandine Scherrer i dr Anthony Amicelle, Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS), marzec 2017 r.

(77)

Wartości procentowe w tym rozdziale oparto na danych Międzynarodowego Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych (ICIJ), poddanych analizie przez Centrum Studiów nad Polityką Europejską na wniosek komisji śledczej PE ds. prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania.

(78)

  „Role of advisors and intermediaries in the schemes revealed in the Panama Papers” [Rola doradców i pośredników w systemach ujawnionych w dokumentach panamskich], Willem Pieter de Groen, Centrum Studiów nad Polityką Europejską, kwiecień 2017 r.

(79)

„Role of advisors and intermediaries in the schemes revealed in the Panama Papers” [Rola doradców i pośredników w systemach ujawnionych w dokumentach panamskich], Willem Pieter de Groen, Centrum Studiów nad Polityką Europejską, kwiecień 2017 r.

(80)

Top 10 countries where intermediaries operate [Czołówka dziesięciu państw pod względem aktywności pośredników], ICIJ.

(81)

Na podstawie mapowania pośredników odpowiedzialnych za około 86% podmiotów z bazy danych Międzynarodowego Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych (ICIJ).

(82)

W e-mailu od kancelarii Mossack Fonseca z dnia 3 lutego 2012 r. przedstawiciel firmy wyjaśnia, że HSBC private Bank Lux zawarł umowę o bezpośredniej współpracy z kancelarią Mossack Fonseca oraz że nowi klienci będą podlegać procedurze należytej staranności wobec klienta w wersji złagodzonej (DDlight), na podstawie informacji otrzymanych od banku.

(83)

Maíra Martini, „Doors wide open: corruption and real estate in four key markets” [Drzwi szeroko otwarte: korupcja i nieruchomości na czterech kluczowych rynkach], 2017 r.

(84)

Obermayer & Obermaier, 2016 r.

(85)

Odpowiedzi na piśmie Norberta Naulina skierowane do komisji PANA, przesłuchanie w komisji PANA, 14 listopada 2016 r.

(86)

Sprawozdanie z dochodzenia Nordea Private Banking w sprawie struktur offshore z dnia 20 czerwca 2016 r., oraz wizyta kontrolna w belgijskiej parlamentarnej komisji śledczej w dniu 26 kwietnia 2017 r.

(87)

Według danych MFW, Banku Rozrachunków Międzynarodowych, Komisji Europejskiej i ekonomisty Gabriela Zucmana

(88)

Oxfam, „Opening the vaults” [„Otwieranie skarbców”], 2017 r.

(89)

Przesłuchanie w komisji PANA, 9 lutego 2017 r.

(90)

Przesłuchania w komisji PANA w dniach 13 października 2016 r. i 24 stycznia 2017 r.

(91)

Na przykład grupa Société Générale oświadczyła przed komisją, że nie jest beneficjentem rzeczywistym dwóch fundacji Rousseau i Valvert, których utworzenie zleciła firmie Mossack Fonseca, jednak z dokumentów panamskich opublikowanych przez dziennikarzy ICIJ wynika coś zupełnie innego; podobnie maltański pośrednik Nexia BT, udzielając odpowiedzi na pytania pisemne z naszej komisji, oświadczył, że jeden z jego założycieli nie ma żadnych powiązań z Keithem Schembrim, szefem gabinetu premiera Malty, pomimo że podpisał pismo polecające do firmy Mossack Fonseca wyjaśniające, że od wielu lat posiada biznesowe i osobiste powiązania z Keithem Schembrim.

(92)

Oxfam, „Opening the vault: The use of tax havens by Europe’s biggest banks” [Otwieranie skarbców: Korzystanie z rajów podatkowych przez największe banki w Europie], marzec 2017 r. https://www.oxfam.org/en/research/opening-vaults

(93)

Komisja PANA – odpowiedzi udzielone na piśmie przez EUNB, przesłuchanie w komisji PANA, 13 października 2016 r.

(94)

Np. w Szwajcarii, gdzie jeżeli prawnicy pełnią funkcję członków zarządu reprezentujących interesy innych osób, wedle prawa krajowego nie mają oni obowiązku stosowania środków należytej staranności wobec klienta.

(95)

Zob. np. sprawozdania z oceny wzajemnej FATF lub „Fighting tax crimes – cooperation between Financial Intelligence Units” [Zwalczanie przestępstw skarbowych – współpraca między jednostkami analityki finansowej], dr Amandine Scherrer i dr Anthony Amicelle, Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS), marzec 2017 r.

(96)

„Rules on independence and responsibility regarding auditing, tax advice, accountancy, account certification services and legal services” [Przepisy w sprawie niezależności i odpowiedzialności w zakresie usług audytu, doradztwa podatkowego, rachunkowości i certyfikacji rachunków oraz usług prawniczych], Ian Roxan i Saipriya Kamath (London School of Economics) oraz Willem Pieter De Groen (Centrum Studiów nad Polityką Europejską), kwiecień 2017 r.

(97)

Wymiana poglądów komisji PANA z parlamentami krajowymi i Markiem Piethem, 31 stycznia 2017 r.

(98)

Richard Murphy i Saila Naomi Stausholm, „The Big 4, a study on opacity” [„Wielka czwórka – studium nieprzejrzystości”, lipiec 2017 r.

(99)

Zob. np. sprawozdania z oceny wzajemnej FATF lub „Fighting tax crimes – cooperation between Financial Intelligence Units” [Zwalczanie przestępstw skarbowych – współpraca między jednostkami analityki finansowej], dr Amandine Scherrer i dr Anthony Amicelle, Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS), marzec 2017 r.

(100)

Pisemne odpowiedzi Brooke Harrington dla komisji PANA, przesłuchanie w komisji PANA, 24 stycznia 2017 r..

(101)

Sprawozdanie z delegacji komisji PANA do USA, 21 – 24 marca 2017 r.

(102)

Gabriel Zucman, Teresa Lavender Fagan i Thomas Piketty (2015), „The hidden wealth of nations: The scourge of tax havens” [Ukryty majątek narodów – plaga, jaką są raje podatkowe]. University of Chicago Press, 2015 r.

(103)

OECD, ‘Illicit Financial Flows from Developing Countries: Measuring OECD Responses [Nielegalne przepływy finansowe z krajów rozwijających się: ocena reakcji OECD], 2014 r., s. 15.

(104)

Global Financial Integrity.

(105)

Marc Tran, „Tax Evasion Still Crippling Africa as Rich Countries Fail to Deliver Support” [Uchylanie się od opodatkowania paraliżuje Afrykę, ponieważ bogate kraje nie udzielają wsparcia], The Guardian, 10 maja 2013 r.

(106)

Przesłuchanie w komisji PANA dotyczące krajów rozwijających się, 6 kwietnia 2017 r.

(107)

„Overcoming the shadow economy” [Wyjść z szarej strefy gospodarki], Joseph E. Stiglitz i Mark Pieth, listopad 2016 r.

(108)

Dania odpowiedziała w końcu na kwestionariusz komisji PANA w dniu 30 sierpnia 2017 r.

(109)

„Tax evasion, money laundering and tax transparency in the EU Overseas Countries and Territories” [Uchylanie się od opodatkowania, pranie pieniędzy i przejrzystość podatkowa w krajach i na terytoriach zamorskich UE], Dr Isabelle Ioannides i Jan Tymowski, Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego (EPRS), kwiecień 2017 r.


OVERVIEW OF ACTIVITIES DURING THE MANDATE

July 2016 - December 2017

* * *


I. COMMITTEE COMPOSITION

1. Bureau

Werner Langen

Chairman

EPP

Ana Gomes

1st Vice-Chair

S&D

Pirkko Ruohonen-Lerner

2nd Vice-Chair

ECR

Fabio De Masi

3rd Vice-Chair (until 22 October 2017)

GUE/NGL

Eva Joly

4th Vice-Chair

Greens/EFA

 

 

2. Coordinators

Dariusz Rosati

EPP

Markus Ferber

(Deputy Coordinator)

EPP

Peter Simon

S&D

Bernd Lucke

ECR

Michael Theurer (until 30 June 2017)

ALDE

Maite Pagazaurtundúa Ruiz (from 1st July 2017)

ALDE

Louis Michel(Deputy Coordinator)

 

ALDE

Patrick Le Hyaric

GUE/NGL

Matt Carthy(Deputy Coordinator)

 

GUE/NGL

Sven Giegold

Greens/EFA

David Coburn

EFDD

Barbara Kappel

ENF

3. Co-Rapporteurs

Jeppe Kofod

S&D

Petr Jezek

ALDE

 

4. Shadow-Rapporteurs

Ludek Niedermayer

EPP

Angel Dzhambazki

ECR

Miguel Urbán Crespo

GUE/NGL

Molly Scott Cato

Greens/EFA

Marco Valli

EFDD

Barbara Kappel

ENF

5. Members

The committee is composed of 65 Members distributed by political groups as follows:

EPP

20

S&D

17

ECR

6

ALDE

6

GUE/NGL

4

Greens/EFA

4

EFDD

3

ENF

4

N-A

1

List of Members as of 18 October 2017

FULL Members

 

SUBSTITUTES

L

EPP

19/20

 

L

EPP

19/20

DE

M. BALZ Burkhard

 

 

BG

M. ADEMOV Asim Ahmedov

 

MT

M. CASA David

 

 

FR

M. CADEC Alain

 

FR

M. ENGEL Frank

 

 

EL

M. CHRISTOFOROU Lefteris

 

DE

M. FERBER Markus

 

 

FR

Mme DATI Rachida

 

PT

M. FERNANDES José Manuel

 

 

EN

M. HAYES Brian

 

ES

M. DE GRANDES PASCUAL Luis

 

 

SV

M. HÖKMARK Gunnar

 

DE

M. KARAS Othmar

 

 

DE

M. JAHR Peter

 

FR

M. LAMASSOURE Alain

 

 

EN

M. KELLY Seán

 

NL

Mme DE LANGE Esther

 

 

EL

M. KYRTSOS Georgios

 

DE

M. LANGEN Werner

(Chair)

 

HR

Mme MALETIĆ Ivana

 

FR

Mme LE GRIP Constance

 

 

DE

M. MANN Thomas

 

ES

M. MATO Gabriel

 

 

IT

M. MARTUSCIELLO Fulvio

 

PT

M. MELO Nuno

 

 

EN

M. SCHÖPFLIN György

 

MT

Mme METSOLA Roberta

 

 

DE

M. SCHULZE Sven

 

CS

M. NIEDERMAYER Luděk

 

 

SK

M. ŠTEFANEC Ivan

 

FI

Mme PIETIKÄINEN Sirpa

 

 

RO

M. STOLOJAN Theodor Dumitru

 

PL

M. ROSATI Dariusz

 

 

IT

M. TAJANI Antonio

 

SL

Mme TOMC Romana

 

 

HU

M. WINKLER Iuliu

 

NL

M. VANDENKENDELAERE Tom

 

 

MT

M. ZAMMIT DIMECH Francis

 

L

S&D

15/17

 

L

S&D

17/17

FR

M. BAYET Hugues

 

 

FR

Mme BERÈS Pervenche

 

IT

M. COFFERATI Sergio Gaetano

 

 

EN

Mme CHILDERS Nessa

 

IT

M. GASBARRA Enrico

 

 

FR

Mme DELVAUX Mady

 

PT

Mme GOMES Ana

(1st VC)

 

SL

Mme FAJON Tanja

 

IT

M. GUALTIERI Roberto

 

 

PL

Mme GERINGER DE OEDENBERG Lidia Joanna

ES

M. JÁUREGUI ATONDO Ramón

 

 

EN

Mme GILL Neena

 

EL

Mme KAILI Eva

 

 

DE

M. LIETZ Arne

 

DA

M. KOFOD Jeppe

 

 

SV

M. LUDVIGSSON Olle

 

DE

M. KÖSTER Dietmar

 

 

EN

Mme MCAVAN Linda

 

ET

Mme LAURISTIN Marju

 

 

HU

M. NIEDERMÜLLER Péter

 

ES

M. LÓPEZ AGUILAR Juan Fernando

 

 

RO

M. PAVEL Emilian

 

FR

M. MAUREL Emmanuel

 

 

FR

Mme ROZIÈRE Virginie

 

DE

Mme REGNER Evelyn

 

 

MT

M. SANT Alfred

 

DE

M. SIMON Peter

 

 

PT

M. DOS SANTOS Manuel

 

NL

M. TANG Paul

 

 

IT

Mme SCHLEIN Elly

 

L

ECR

6/6

 

HU

M. SZANYI Tibor

 

 

IT

M. VIOTTI Daniele

 

BG

M. DZHAMBAZKI Angel

 

 

 

L

ECR

4/6

PL

M. LEGUTKO Ryszard Antoni

 

 

DE

M. LUCKE Bernd

 

 

EN

M. KARIM Sajjad

 

FI

Mme RUOHONEN-LERNER Pirkko

(2nd VC)

 

NL

M. LOONES Sander

 

EN

Mme SWINBURNE Kay

 

 

IT

M. SERNAGIOTTO Remo

 

LV

M. ZĪLE Roberts

 

 

EN

M. TANNOCK Charles

 

L

ALDE

6/6

 

L

ALDE

6/6

CS

M. JEŽEK Petr

 

 

LT

M. AUŠTREVIČIUS Petras

 

FR

M. MICHEL Louis

 

 

ES

M. CALVET CHAMBON Enrique

 

NL

Mme VAN NIEUWENHUIZEN Cora

 

 

FR

M. CORNILLET Thierry

 

ES

Mme PAGAZAURTUNDÚA RUIZ Maite

 

FR

Mme GRIESBECK Nathalie

 

DE

M. THEURER Michael

 

 

NL

Mme IN ‘T VELD Sophia

 

ES

M. TREMOSA I BALCELLS Ramon

 

 

SV

M. TORVALDS Nils

 

L

GUE/NGL

4/4

 

L

GUE/NGL

4/4

EN

M. CARTHY Matt

 

 

ES

Mme ALBIOL GUZMÁN Marina

 

DE

M. DE MASI Fabio

(3rd VC)

 

EL

M. HADJIGEORGIOU Takis

 

FR

M. LE HYARIC Patrick

 

 

EL

M. KOULOGLOU Stelios

 

ES

M. URBÁN CRESPO Miguel

 

 

PT

M. VIEGAS Miguel

 

L

Greens/EFA

4/4

 

L

Greens/EFA

4/4

FR

M. DURAND Pascal

 

 

FI

Mme HAUTALA Heidi

 

DE

M. GIEGOLD Sven

 

 

DE

M. REIMON Michel

 

FR

Mme JOLY Eva

(4th VC)

 

ES

M. SOLÉ Jordi

 

EN

Mme SCOTT CATO Molly

 

 

ES

M. URTASUN Ernest

 

L

EFDD

3/3

 

L

EFDD

3/3

EN

M. COBURN David

 

 

EN

M. BATTEN Gerard

 

EN

M. FINCH Raymond

 

 

EN

M. CARVER James

 

DE

Mme VON STORCH Beatrix

 

 

IT

M. VALLI Marco

 

L

ENF

4/4

 

L

ENF

3/4

IT

M. BORGHEZIO Mario

 

 

IT

M. FONTANA Lorenzo

 

DE

Mme KAPPEL Barbara

 

 

FR

M. MONOT Bernard

 

FR

M. LEBRETON Gilles

 

 

DE

M. PRETZELL Marcus

 

IT

M. ZANNI Marco

 

 

 

 

 

L

N-A

1/1

 

 

 

 

EL

M. ZARIANOPOULOS Sotirios

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


II. COMMITTEE MEETINGS and MISSIONS

The constitutive meeting took place on 12 July 2016.

The PANA Committee held 30 ordinary meetings and 16 Coordinators’ meetings from July 2016 until November 2017.

PANA Committee meetings

  28 meetings in Brussels

  2 meetings in Strasbourg

1 joint meeting

  with ECON with National Parliaments, in Brussels, on 31 January 2017

1 joint hearing

  with JURI on ‘The EU-wide protection of whistleblowers’, in Brussels, on 21 June 2017

2 workshops

  on ‘How to better prepare works of Inquiry Committee’, in Brussels, on 19 and 20 October 2016

  on ‘Offshore activities and money laundering: recent findings and challenges , in Brussels, on 26 January 2017

Coordinators’ meetings

  12 July 1016 in Brussels

  8 September 2016 in Brussels

  12 September 2016 in Strasbourg

  12 October 2016 in Brussels

  8 November 2016 in Brussels

  21 November 2016 in Strasbourg

  7 December 2016 in Brussels

  23 January 2017 in Brussels

  2 February 2017 in Brussels

  13 February 2017 in Strasbourg (‘Joint PANA/AFCO/EMIS Coordinators’ meeting’)

  13 March 2017 in Strasbourg

  3 April 2017 in Strasbourg

  4 May 2017 in Brussels

  30 May 2017 in Brussels

  12 October 2017 in Brussels

  28 November 2017 in Brussels

Shadow-Rapporteurs meetings

  11 September 2017 in Strasbourg

  25 September 2017 in Brussels

  2 October 2017 in Strasbourg

  9 October 2017 in Brussels

  11 October 2017 in Brussels

In addition, the Chair, Werner Langen, the two co-rapporteurs, Jeppe Kofod and Petr Jezek, and the Greens Coordinator, Sven Giegold, were invited to a meeting with the Members of Belgian Special Committee into the Panama Papers, on 26 April 2017, in the premises of the Belgian Parliament.

* * *

The PANA Committee held 7 fact-findings missions from February 2017 until September 2017:

  9-10 February - Mission to United Kingdom

  20 February - Mission to Malta

  2-3 March - Mission to Luxembourg

  21-24 March - Mission to USA (Washington and Delaware)

  22-23 June - Mission to Portugal

  7 July - Mission to Cyprus

  14-15 September - Mission to Switzerland


III. ACTIVITIES OF THE COMMITTEE

1. Programme of hearings and missions

Date

Topic / objective

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Thursday, 13 October 2016

9.00 - 12.30

Public hearing

Anti-money laundering and tax evasion: Who sets the rules and how?

Wednesday, 19 October 2016, 15.00 - 18.00

Thursday, 20 October 2016

9.00 - 17.30

Workshop

“How to better prepare works of Inquiry Committee”

Tuesday, 8 November 2016

14.00 - 15.30Public hearing

 

Hearing with Věra Jourová, Member of the European Commission responsible for Justice, Consumers and Gender Equality on “Anti-Money Laundering: state of play of the implementation of EU legislation

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Wednesday, 16 November 2016

11.00 - 12.30

Extraordinary meeting

Exchange of views with Professor Joseph E. Stiglitz

Wednesday, 7 December 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

Hearing with Pierre Moscovici, Member of the European Commission responsible for Economic and Financial Affairs, Taxation and Customs on “Fight against tax evasion and anti-money laundering: state of play of progress made at EU level

Tuesday, 24 January 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Thursday, 26 January 2017

11.00 - 12.00

Committee meeting

Working document on the inquiry into Money Laundering, Tax Avoidance and Tax Evasion

Thursday, 26 January 2017

14.00 - 16.00

Workshop

Workshop on "Offshore activities and money laundering: recent findings and challenges”

Interparliamentary week

Tuesday, 31 January 2017

9.30 - 11.15

Joint hearing ECON/PANA with National Parliaments

Panama Papers, Bahamas leaks: which follow-up did national Parliaments give to the revelations? Which lessons can be learned?

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Thursday, 9 February pm - Friday 10 February 2017

Mission

Mission to United Kingdom

Monday, 20 February 2017

Mission

Mission to Malta

Thursday, 2 March pm - Friday 3 March am

Mission

Mission to Luxembourg

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

21 to 24 March 2017

Mission

Mission to USA

Thursday, 6 April 2017

9.00 - 12.00 (Strasbourg)

Public hearing

Impact of the schemes revealed by the Panama Papers

Thursday, 27 April 2017

14.30 - 18.00

Committee meeting

Presentation of studies (Part I)

Session 1: Money laundering and tax evasion: What’s the impact on Member States and how effective are they in fighting it?

Tuesday, 2 May 2017

15.00 - 18.30

Committee meeting

Presentation of studies (Part II)

Session 2: Offshore practices: The roles and responsibilities of intermediaries and the relations of EU Member States with their overseas countries and territories

Thursday, 4 May 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Hearing with Commissioner Pierre Moscovici, Member of the European Commission responsible for Economic and Financial Affairs, Taxation and Customs

Tuesday, 9 May 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Cooperation in tax matters with European jurisdictions

Tuesday, 30 May 2017

15.00 - 16.30

Public hearing

Hearing with the President of the European Commission, J.C. Juncker

Tuesday, 30 May 2017

16.45 - 17.30

Public hearing

Hearing with F. Rocha Andrade

Wednesday, 21 June 2017

9.00 - 11.00

Joint PANA/JURI public hearing

Joint PANA-JURI hearing

The EU-wide protection of whistleblowers’

Wednesday, 21 June 2017

15.00 - 17.30

Public hearing

Financial Intelligence Units (FIUs) ins and outs and the Russian "Laundromat" case

Thursday, 22 June 2017

Friday, 23 June 2017

Mission

Mission to Portugal

Monday, 3 July 2017

19.00 - 20.30 (Strasbourg)

Public hearing

Hearing with Věra Jourová, Member of the European Commission responsible for Justice, Consumers and Gender Equality

Friday, 7 July 2017

Mission

Mission to Cyprus

Monday, 10 July 2017

16.30 - 18.30

Committee meeting

Consideration of draft report + draft recommendation

Tuesday, 11 July 2017

14.00 - 16.00

Committee meeting

Exchange of views with EU Finance Ministers

Thursday, 14 September

Friday, 15 September 2017

Mission

Mission to Switzerland

Tuesday, 26 September 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Hearing on “Tax planning: do celebrities and companies breach the EU law?”

Thursday, 12 October 2017

10.00 - 12.30

Committee meeting

Consideration of amendments

Wednesday, 18 October

14.00 - 17.30

Committee meeting

Vote on draft report and draft recommendation

Tuesday, 28 November 2017

10.00 - 12.30

Public hearing

Hearing on "Money Laundering: The case of NLB financial group Slovenia and Azerbaijan Laundromat revelations"

Tuesday, 28 November 2017

15.00 - 18.00

Public hearing

Hearing on “The Paradise Papers - What are they about and why are they relevant”


2. List of speakers (hearings and missions)

Name

Date

Meeting/Delegation

Organisation

Function

Country

Link

Gerard Ryle

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ)

Director

United States

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Bastian Obermayer

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Süddeutsche Zeitung

Journalist

Germany

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Frederik Obermaier

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Süddeutsche Zeitung

Journalist

Germany

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Kristof Clerix

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Knack Magazine

Journalist

Belgium

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Oliver Zihlmann

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Sonntagszeitung /

Le Matin Dimanche

Journalist

Switzerland

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Julia Stein

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Norddeutscher Rundfunk (NDR)

Journalist

Germany

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Jan Strozyk

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

Norddeutscher Rundfunk (NDR)

Journalist

Germany

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Minna Knus

Tuesday, 27 September 2016

09.00 - 11.30

Public hearing

MOT (Finnish Broadcasting Company)

Journalist

Finland

Panama papers – Discussion with the investigative journalists behind the revelations

Michael Lennard

Thursday, 13 October 2016

9.00 - 12.30

Public hearing

International Tax Cooperation Section U.N. Dept. of Economic and Social Affairs - United Nations (UN)

Chief of International Tax Cooperation Section U.N.

Switzerland

Anti-money laundering and tax evasion: Who sets the rules and how?

Caroline Malcolm

Thursday, 13 October 2016

9.00 - 12.30

Public hearing

OECD’s Centre for Tax Policy and Administration

Senior Counsellor and Advisor to the Director and Deputy Director

France

Anti-money laundering and tax evasion: Who sets the rules and how?

Daniel Thelesklaf

Thursday, 13 October 2016

9.00 - 12.30

Public hearing

Committee on the Evaluation of Anti-Money Laundering Measures and the Financing of Terrorism (MONEYVAL)

President

France

Anti-money laundering and tax evasion: Who sets the rules and how?

Isabelle Vaillant

Thursday, 13 October 2016

9.00 - 12.30

Public hearing

European Banking Authority (EBA)

Director for Regulations

European Union

Anti-money laundering and tax evasion: Who sets the rules and how?

Elise J. Bean

Wednesday, 19 October 2016 and

Thursday, 20 October 2016

Workshop

Levin Center at Wayne State University Law School

Co-Director of Training and Conferences

United States

“How to better prepare works of Inquiry Committee”

Katie Bailey

Wednesday, 19 October 2016 and

Thursday, 20 October 2016

Workshop

U.S. House of Representatives' Subcommittee on Government Operations within the Committee on Oversight and Government

Staff Director

United States

“How to better prepare works of Inquiry Committee”

Věra Jourová

Tuesday, 8 November 2016

14.00 - 15.30Public hearing

 

European Commission

Commissioner responsible for Justice, Consumers and Gender Equality

European Commission

European Union

Hearing with Commissioner Věra Jourová

Giovanni Kessler

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

European Anti-Fraud Office (OLAF)

Director General

European Union

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Simon Riondet

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

EUROPOL

Business manager – Head of the Financial intelligence Group

European Union

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Klaus Meyer-Cabri

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

EUROJUST

German Member of EUROJUST’s College

European Union

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Philippe de Koster

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

CTIF-CFI (Belgian Financial Intelligence Unit)

President

Belgium

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Michel Claise

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

Ministry of Justice

Prosecutor

Belgium

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Norbert Naulin

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

“EOKS” (Investigation Group

Organised Crime – Tax Fraud)

Head of the special investigation unit “EOKS” of the North Rhine-Westphalia tax authorities who analyse leaked data

Germany

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Patrick Montagner

Monday, 14 November 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

College of the French prudential supervisor

Deputy Secretary General

France

“Anti-money laundering and tax evasion: Who assures compliance with the rules and enforces them?

Joseph E. Stiglitz

Wednesday, 16 November 2016

11.00 - 12.30

Public hearing

Columbia University in New York

University Professor at Columbia University Former Chair of the Panama Papers Inquiry Committee

United States

Exchange of views with Professor Joseph E. Stiglitz

Pierre Moscovici

Wednesday, 7 December 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

European Commission

Commissioner responsible for Economic and Financial Affairs, Taxation and Customs

European Union

Hearing with Commissioner Pierre Moscovici and Ashish Kumar, Policy Analyst at Financial Action Task Force (FATF)

Ashish Kumar

Wednesday, 7 December 2016

15.00 - 18.30

Public hearing

Financial Action Task Force (FATF)

Policy Analyst

France

Hearing with Commissioner Pierre Moscovici and Ashish Kumar, Policy Analyst at Financial Action Task Force (FATF)

Ronen Palan

Tuesday, 24 January 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Tax Justice Network

Senior advisor

United Kingdom

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Brooke Harrington

Tuesday, 24 January 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

 

Copenhagen Business School

Associate Professor

Denmark

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Daniel Hall

Tuesday, 24 January 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Burford Capital

Director and co-head of Burford’s global corporate intelligence

United Kingdom

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Rupert Manhart

Tuesday, 24 January 2017

09.00 - 12.30

Public hearing

Anti-money laundering Committee of The Council of Bars and Law Societies of Europe (CCBE)

Chair

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Richard Frimston

Tuesday, 24 January 2017

09.00 - 12.30

Public hearing

Anti-money laundering Committee of The Council of Bars and Law Societies of Europe (CCBE)

Member of the CCBE and expert on topics relating to tax, beneficial ownership, and offshore activities aspects

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Wim Mijs

Tuesday, 24 January 2017

09.00 - 12.30

Public hearing

European Banking Federation (EBF)

Chief Executive Officer

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Roger Kaiser

Tuesday, 24 January 2017

09.00 - 12.30

Public hearing

European Banking Federation (EBF)

Senior Policy Adviser

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Stef van Weeghel

Tuesday, 24 January 2017

09.00 - 12.30

Public hearing

Price Waterhouse Coopers (PWC)

Global Tax Policy Leader

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part I)

Brigitte Unger

Thursday, 26 January 2017

14.00 - 16.00

Workshop

Utrecht University

Chair of public sector economics

The Netherlands

Working document on the inquiry into Money Laundering, Tax Avoidance and Tax Evasion

Mark Pieth

Interparliamentary week

Tuesday, 31 January 2017

9.30 - 11.15

Joint hearing ECON/PANA with National Parliaments

University of Basel, Switzerland

Professor of Criminal Law and Criminology

Former Member of Panama Papers Inquiry Committee

Switzerland

Panama Papers, Bahamas leaks: which follow-up did national Parliaments give to the revelations? Which lessons can be learned?

Ed Groot

Interparliamentary week

Tuesday, 31 January 2017

9.30 - 11.15

Joint hearing ECON/PANA with National Parliaments

Dutch Parliamentary Committee of Inquiry into Tax structures

Chair

The Netherlands

Panama Papers, Bahamas leaks: which follow-up did national Parliaments give to the revelations? Which lessons can be learned?

Ahmed Ahmed Laaouej

Interparliamentary week

Tuesday, 31 January 2017

9.30 - 11.15

Joint hearing ECON/PANA with National Parliaments

Belgian Special Committee on the Panama Papers

Chair

Belgium

Panama Papers, Bahamas leaks: which follow-up did national Parliaments give to the revelations? Which lessons can be learned?

Kai Jan Krainer

Interparliamentary week

Tuesday, 31 January 2017

9.30 - 11.15

Joint hearing ECON/PANA with National Parliaments

Committee on Finance of the Austrian National Council

Vice-Chair

Austria

Panama Papers, Bahamas leaks: which follow-up did national Parliaments give to the revelations? Which lessons can be learned?

Benedikt Strunz

 

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Norddeutscher Rundfunk/ NDR

Journalist

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Aleksandra Helena Sobisz

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Berenberg Bank

Former compliance officer

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Katrin Keikert

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Berenberg Bank

Former compliance officer

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Michael Kemmer

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Association of German Banks

General Manager and member of the Board of Directors

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

 

Thorsten Höche

 

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Association of German Banks

Head of the legal department

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Ulrike Paul

 

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Bundesrechtsanwaltskammer (BRAK or German Federal Bar)

Vice-President

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Frank Johnigk

 

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Bundesrechtsanwaltskammer (BRAK or German Federal Bar)

Head of the Department Money Laundering and Criminal Law

Germany

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Søren Kristensen

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Danish Broadcasting Corporation (DR), International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ)

Journalist

Denmark

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Matthew Elderfield

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Nordea

Head of Group Compliance and Member of Nordea Executive Management

Sweden

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Johan Ekwall

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Nordea

Chief of staff

Sweden

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Biörn Riese

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Mannheimer Swartling

Member of the Corporate Sustainability & Risk Management,

M&A and Corporate Commercial groups

Sweden

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Andreas Steen

Thursday, 9 February 2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Mannheimer Swartling

Member of Corporate Commercial practice

group

Sweden

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part II)

Prem Sikka

Thursday, 9 February

Friday 10 February 2017

Mission to UK

Essex Business School

Professor of Accounting

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Sol Picciotto

Thursday, 9 February

Friday 10 February 2017

Mission to UK

Lancaster University

Emeritus Professor, Senior Fellow, International Centre for Tax & Development

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Rita de la Feria

Thursday, 9 February

Friday 10 February 2017

Mission to UK

University of Leeds

Professor

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Murray Worthy

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Anti-corruption organisation Global Witness

Expert on money laundering

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Rachel Davies

Thursday, 9 February

Friday 10 February 2017

Mission to UK

Transparency International UK

Senior Advocacy Manager

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Richard Murphy

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Tax Justice Network

Chartered accountant and political economist

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Oliver Pearce

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Oxfam

Policy Manager for tax and inequality

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Peter Dempsey

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Self-employed

Lawyer

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Douglas Flint

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Group Chairman

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Paul Rankin

Thursday, 9 February

Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Managing Director Group Government Affairs

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Iain McKinnon

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Group Head of Tax

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Paul Kelly

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Head of Tax Transparency

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Hank Cole

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Global Head of Operational Intelligence

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Barbara Patow

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Global Head of Strategic Initiatives, AML

United Kingdom

Mission to United Kingdom

David Rowe-Francis

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

UK Head of AML

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Will Morgan

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

HSBC

Group Government Affairs, Financial System Integrity

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Ian Messer

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Law Society of Scotland

Representative of Solicitors Regulation Authority (SRA)

United Kingdom

Mission to United Kingdom

John Riches

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Law Society of England and Wales (LSEW)

Chair, Society of Trust and Estate Practitioners (STEP) Public Policy Committee

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Sandy Bhogal

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Law Society of England and Wales (LSEW)

Chair of International Tax Law

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Edward Craft

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Law Society of England and Wales (LSEW)

Member of the LSEW Company Law Committee

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Amy Bell

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Law Society of England and Wales (LSEW)

Chair of the LSEW AML Task Force

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Robert Hodgkinson

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW)

Executive Director

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Frank Haskew

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW)

Head of Tax

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Ian Young

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW)

International Tax Manager

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Simon Tosserams

Thursday, 9 February Friday 10 February 2017

Mission to UK

Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW)

EU Affairs Executive

United Kingdom

Mission to United Kingdom

Edward Scicluna

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

EU Presidency

Maltese Government

Minister of Finance

Malta

Mission to Malta

Joe V. Bannister

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Malta Financial Service Authority

Chair

Malta

Mission to Malta

Marianne Scicluna

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Malta Financial Service Authority

Director-General

Malta

Mission to Malta

Anton Bartolo

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Malta Financial Service Authority

Director of Enforcement

Malta

Mission to Malta

Lawrence Cutajar

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Maltese Police

Police Commissionner

Malta

Mission to Malta

Daphne Caruana Galizia

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Self-employed

Journalist

Malta

Mission to Malta

Ivan Camilleri

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Times of Malta

Journalist

Malta

Mission to Malta

Matthew Vella

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Malta Today

Journalist

Malta

Mission to Malta

Alexander Balzan

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

One News

Journalist

Malta

Mission to Malta

Pierre Mifsud

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

EMD Advocates

Founding partner

Malta

Mission to Malta

Malcolm Booker

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Deloitte Malta

Chief Executive Officer

Malta

Mission to Malta

Manfred Galdes

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

ARQ Risk and Compliance

Ltd.

Director

Malta

Mission to Malta

Paul Mifsud

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Sparkasse Bank

Managing Director

Malta

Mission to Malta

Konrad Mizzi

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Maltese Government

Minister within the Office of the Prime Minister

Malta

Mission to Malta

Beppe Fenech Adami

Monday, 20 February 2017

Mission to Malta

Parliament of Malta

National Deputy

Malta

Mission to Malta

Pierre Gramegna

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

Luxembourg Government

Minister for Finance

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Félix Braz

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

Luxembourg Government

Minister for Justice

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Eugène Berger

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

Luxembourg Chamber of Deputies

Member of Finance Committee

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Fabien Grasser

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

Le Quotidien Luxembourg

Journalist

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Anthony A Simcic

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

HSBC Luxembourg

Managing Director Head of Private Banking

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Claude Marx

Thursday, 2 March pm - Friday 3 March am

Commission de Surveillance du Secteur Financier (CSSF)

Director-General

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Claude Simon

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

Commission de Surveillance du Secteur Financier (CSSF)

Member of the management Board and Member of SSM Board of Supervisors

Luxembourg

Mission to Luxembourg

François Prum

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

Luxembourgish Bar

Head of Luxembourgish Bar

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Wim Piot

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

PwC Luxembourg

Managing Partner and Tax Leader

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Elizabeth Jane McCormick

Thursday, 2 March - Friday 3 March 2017

Mission to Luxembourg

KPMG

Global Head of Tax

Luxembourg

Mission to Luxembourg

Patrick Suet

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Société Générale Bank & Trust

Chairman

France

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Anne Michel

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Le Monde, ICIJ

Journalist

France

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Sylvie David-Chino

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

BNP Paribas

Global Head of IFS Compliance

France

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Albert Allo

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

TracFin (Traitement du renseignement et action contre les circuits financiers clandestins)

Deputy Director

France

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Olivier Boutellis-Taft

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Accountancy Europe, NGO

Chief Executive Officer

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Paul Gisby

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Accountancy Europe, NGO

Manager for taxation and transparency

Belgium

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Oliver Zihlmann

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Sonntagszeitung | Le Matin Dimanche, ICIJ

Journalist

Switzerland

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Jean-Bernard Schmid

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Swiss Ministry of Justice

Public Prosecutor

Switzerland

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Peter Lutz

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

Self-regulatory organisation for the combating of money laundering of the Swiss Bar Association and Swiss Notary Association

President

Switzerland

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Giuseppe Marino

Monday, 6 March 2017

15.00 - 18.30

Public hearing

University of Milan

Professor Theory & Practice of International Tax Law

Italy

The role of lawyers, accountants and bankers in Panama Papers (Part III)

Caroline Vicini

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delegation of the European Union to the United States

Deputy Head of Delegation

Washington DC,

United States

Mission to USA

Elise Bean

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Levin Center at Wayne State University Law School

Co-Director of Training and Conferences

Washington DC,

United States

Mission to USA

Gerard Ryle

21 to 24 March 2017

Mission to USA

International Consortium of

Investigative Journalists (ICIJ)

Director

Washington DC,

United States

Mission to USA

Gary Kalman

21 to 24 March 2017

Mission to USA

FACT Coalition

Executive Director

Washington DC,

United States

Mission to USA

Tom Cardamone

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Global Financial Integrity

Managing Director

Washington DC,

United States

Mission to USA

Jane Gravelle

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Government and Finance Division

Researcher

Washington DC,

United States

Mission to USA

Ron Wyden

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Committee on Finance

National Deputy

(Senator)

Washington DC,

United States

Mission to USA

Richard Neal

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Ways and Means Committee

National Deputy

Washington DC,

United States

Mission to USA

Tom Carper

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Subcommittee on Investigations

National Deputy

(Senator)

Washington DC,

United States

Mission to USA

Orrin Hatch

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Committee on Finance

National Deputy

(Senator)

Washington DC,

United States

Mission to USA

Peter C. Schwartzkopf

21 to 24 March 2017

Mission to USA

House Representatives of the General Assembly

National Deputy

Delaware,

United States

Mission to USA

Valerie Longhurst

21 to 24 March 2017

Mission to USA

House Representatives of the General Assembly

National Deputy

Delaware,

United States

Mission to USA

Daniel B. Short

21 to 24 March 2017

Mission to USA

House Representatives of the General Assembly

National Deputy

Delaware,

United States

Mission to USA

David B. McBride

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware General Assembly

National Deputy

(Senator)

Delaware,

United States

Mission to USA

Margaret

Rose Henry

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware General Assembly

National Deputy

(Senator)

Delaware,

United States

Mission to USA

F. Gary Simpson

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware General Assembly

National Deputy

(Senator)

Delaware,

United States

Mission to USA

Charles M. Elson

21 to 24 March 2017

Mission to USA

John L Weinberg Center for Corporate Governance at the University of

Delaware

Professor

Delaware,

United States

Mission to USA

Jeffrey W. Bullock

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware Executive Branch

National deputy

(Secretary of State)

Delaware,

United States

Mission to USA

Rick Geisenberger

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware Executive Branch

National deputy

(Secretary of Treasury)

Delaware,

United States

Mission to USA

Kristopher Knight

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware Executive Branch

National deputy

(Deputy Secretary of State and Director of the Corporations Division)

Delaware,

United States

Mission to USA

Matt Denn

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Delaware Department of Justice

Attorney General

Delaware,

United States

Mission to USA

Lawrence A. Hamermesh

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Widener University

Professor of Corporate and Business Law

Delaware,

United States

Mission to USA

 

Paul L. Regan

21 to 24 March 2017

Mission to USA

Widener University

Associate Director, Institute of Delaware

Corporate and Business Law

Delaware,

United States

Mission to USA

Alvin Mosioma

Thursday, 6 April 2017

9.00 - 10.30 (Strasbourg)

Public hearing

Tax Justice Network - Africa

Founding Executive Director

Kenya

Impact of the schemes revealed by the Panama Papers

Nuhu Ribadu

Thursday, 6 April 2017

9.00 - 10.30 (Strasbourg)

Public hearing

Nigerian government

(former anti-corruption official)

Official

Nigeria

Impact of the schemes revealed by the Panama Papers

Will Fitzgibbon

Thursday, 6 April 2017

9.00 - 10.30 (Strasbourg)

Public hearing

International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ)

Journalist

USA

Impact of the schemes revealed by the Panama Papers

Ahmed Ahmed Laaouej

Wednesday 26 April 2017

16.00 - 17.30

Meeting in the premises of the Belgian Parliament

Belgian Special Committee on the Panama Papers

Chair

Belgium

Meeting with the Members of Belgian Special Committee into the Panama Papers

Luk Van Biesen

Wednesday 26 April 2017

16.00 - 17.30

Meeting in the premises of the Belgian Parliament

Belgian Special Committee on the Panama Papers

National Deputy

Belgium

Meeting with the Members of Belgian Special Committee into the Panama Papers

Roel Deseyn

Wednesday 26 April 2017

16.00 - 17.30

Meeting in the premises of the Belgian Parliament

Belgian Special Committee on the Panama Papers

National Deputy

Belgium

Meeting with the Members of Belgian Special Committee into the Panama Papers

Mark Delanote

Wednesday 26 April 2017

16.00 - 17.30

Meeting in the premises of the Belgian Parliament

Belgian Special Committee on the Panama Papers

National Deputy

Belgium

Meeting with the Members of Belgian Special Committee into the Panama Papers

Mike Beke

Thursday, 27 April

2017

14.30 - 18.00

Committee Meeting

Blomeyer & Sanz

Researcher

Spain

Presentation of studies (Part I)

David Buck

Thursday, 27 April

2017

14.30 - 18.00

Committee Meeting

Centre for Strategy & Evaluation Services (CSES)

Researcher

United Kingdom

Presentation of studies (Part I)

Jack Malan

Thursday, 27 April

2017

14.30 - 18.00

Committee Meeting

Centre for Strategy & Evaluation Services

Researcher

United Kingdom

Presentation of studies (Part I)

Amandine Scherrer

Thursday, 27 April

2017

14.30 - 18.00

Committee Meeting

European ParliamentEuropean Parliamentary

 

Research Service (EPRS)

Researcher

European Union

Presentation of studies (Part I)

Anthony Amicelle

Thursday, 27 April

2017

14.30 - 18.00

Committee Meeting

International Centre for Comparative Criminology, Université de Montréal, Canada

Researcher

Canada

Presentation of studies (Part I)

Willem Pieter de Groen

 

Tuesday, 2 May 2017

15.00 - 18.30

Committee meeting

Centre for European Policy Studies (CEPS)

Researcher

Belgium

Presentation of studies (Part II)

Ian Roxan

Tuesday, 2 May 2017

15.00 - 18.30

Committee meeting

London School of Economics (LSE)

Researcher

United Kingdom

Presentation of studies (Part II)

Herman Bröring

Tuesday, 2 May 2017

15.00 - 18.30

Committee meeting

Centre for European Financial Services Law at the University of Groningen

Researcher

The Netherlands

Presentation of studies (Part II)

Peter Clegg

Tuesday, 2 May 2017

15.00 - 18.30

Committee meeting

University of the West of England, Bristol

Researcher

United Kingdom

Presentation of studies (Part II)

Alexandre Maitrot de la Motte

 

Tuesday, 2 May 2017

15.00 - 18.30

Committee meeting

University of Paris-Est Créteil

Researcher

France

Presentation of studies (Part II)

Pierre Moscovici

Thursday, 4 May

2017

9.00 - 12.30

Public hearing

European Commission

Commissioner responsible for Economic and Financial Affairs, Taxation and Customs

European Union

Hearing with Commissioner Pierre Moscovici

Rui Gonçalves

Tuesday, 9 May

2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Government of Madeira

Regional Secretary for Finance

Madeira, Portugal

Cooperation in tax matters with European jurisdictions

James Tipping

Tuesday, 9 May

2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Finance Centre of the Government of Gibraltar

Finance Director

Gibraltar, UK

Cooperation in tax matters with European jurisdictions

Richard Walker

Tuesday, 9 May

2017

9.00 - 12.30

Public hearing

States of Guernsey Policy & Resources Committee

Director of financial crime policy

Guernsey, Channel Islands

Cooperation in tax matters with European jurisdictions

Colin Powell

Tuesday, 9 May

2017

9.00 - 12.30

Public hearing

Government

Adviser to the Chief Minister

Jersey, Channel Islands

Cooperation in tax matters with European jurisdictions

Jean-Claude Juncker

Tuesday, 30 May

2017

15.00 - 16.30

Public hearing

European Commission

President of the European Commission

European Union

Hearing with the President of the European Commission, J.C. Juncker

 

Fernando Rocha Andrade

 

Tuesday, 30 May

2017

16.45 - 17.30

Public hearing

Government of Portugal

Secretary of State of Tax affairs

Portugal

Hearing with F. Rocha Andrade

Vigjilenca Abazi

 

Wednesday, 21 June 2017

9.00 - 11.00

Joint PANA/JURI public hearing

Maastricht University

Academic

The Netherlands

Joint PANA-JURI hearing

The EU-wide protection of whistleblowers’

Cathy James

Wednesday, 21 June 2017

9.00 - 11.00

Joint PANA/JURI public hearing

Public concern at work

Whistleblower

United Kingdom

Joint PANA-JURI hearing

The EU-wide protection of whistleblowers’

Frédérique Berrod

Wednesday, 21 June 2017

9.00 - 11.00

Joint PANA/JURI public hearing

College of Europe

Academic

Belgium

Joint PANA-JURI hearing

The EU-wide protection of whistleblowers’

Rosita Hickey

Wednesday, 21 June 2017

9.00 - 11.00

Joint PANA/JURI public hearing

EU Ombudsman

Head of Strategic Inquiries

European Union

Joint PANA-JURI hearing

The EU-wide protection of whistleblowers’

Charlotte Grass

Wednesday, 21 June 2017

9.00 - 11.00

Joint PANA/JURI public hearing

Group Vallourec

Head of Competition and Conformity

France

Joint PANA-JURI hearing

The EU-wide protection of whistleblowers’

Sebastian Fiedler

Wednesday, 21 June 2017

15.00 - 17.30

Public hearing

Bund Deutscher Kriminalbeamter (BDK)

Vice-Chair

Germany

Financial Intelligence Units (FIUs) ins and outs and the Russian "Laundromat" case

Paolo Costanzo

Wednesday, 21 June 2017

15.00 - 17.30

Public hearing

Italian FIU, Banca d'Italia

Manager at Banca d’Italia

Italy

Financial Intelligence Units (FIUs) ins and outs and the Russian "Laundromat" case

Paul Cristian Radu

Wednesday, 21 June 2017

15.00 - 17.30

Public hearing

 

International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ)

Journalist

Romania

Financial Intelligence Units (FIUs) ins and outs and the Russian "Laundromat" case

Viesturs Burkāns

Wednesday, 21 June 2017

15.00 - 17.30

Public hearing

Latvian Office for Prevention of Laundering of Proceeds Derived from Criminal Activity

Head of Latvian FIU

Latvia

Financial Intelligence Units (FIUs) ins and outs and the Russian "Laundromat" case

Duarte Pacheco

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Parliamentary Inquiry Committee of Banco Espírito Santo (BES) and working group on combating economic, financial and fiscal crime

National Deputy

Portugal

Mission to Portugal

Cecília Meireles

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Parliamentary Inquiry Committee of Banco Espírito Santo (BES) and working group on combating economic, financial and fiscal crime

National Deputy

Portugal

Mission to Portugal

Eurico Brilhante Dias

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Parliamentary Inquiry Committee of Banco Espírito Santo (BES) and working group on combating economic, financial and fiscal crime

National Deputy

Portugal

Mission to Portugal

Mário Centeno

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Government of Portugal

Minister of Finance

Portugal

Mission to Portugal

Helena Borges

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Tax and Customs Authority

Public Authority

Director General

Portugal

Mission to Portugal

Fernando Rocha Andrade

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Government of Portugal

Secretary of State of Tax affairs

Portugal

Mission to Portugal

Fernando Teixeira dos Santos

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Government of Portugal

Former Minister of Finance

Portugal

Mission to Portugal

Sérgio Vasques

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Government of Portugal

Former Secretary of State of Tax Affairs

Portugal

Mission to Portugal

Maria Luís Albuquerque

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Government of Portugal

Former Minister of Finance

Portugal

Mission to Portugal

Paulo Núncio

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Government of Portugal

Former Secretary of State of Tax Affairs

Portugal

Mission to Portugal

Elisa Ferreira

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Banco de Portugal

Board member in charge of prudential supervision

Portugal

Mission to Portugal

Luís Máximo dos Santos

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Banco de Portugal

Board member in charge of legal enforcement and money laundering matters

Portugal

Mission to Portugal

Luís Costa Ferreira

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Banco de Portugal

Head of the Banking Prudential Supervision Department

Portugal

Mission to Portugal

João Raposo

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Banco de Portugal

Head of the Legal Enforcement Department

Portugal

Mission to Portugal

Micael Pereira

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Expresso (ICIJ)

Journalist

Portugal

Mission to Portugal

João Pedro Martins

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Público

Economist and Offshore researcher

Portugal

Mission to Portugal

Pedro Crisóstomo

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Público

Journalist

Portugal

Mission to Portugal

Amadeu Guerra

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Ministry of Justice

Deputy Attorney General

Portugal

Mission to Portugal

José Ranito

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Ministry of Justice

Prosecutor

Portugal

Mission to Portugal

Tahamara Dias

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Ministry of Justice

Prosecutor

Portugal

Mission to Portugal

Mariana Raimundo

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Financial Intelligence Unit (FIU) Portugal

Director

Portugal

Mission to Portugal

João Paulo Batalha

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Transparency International (TIAC) Portugal

Executive Director

Portugal

Mission to Portugal

Susana Coroado

Thursday, 22 June

Friday, 23 June 2017

Mission to Portugal

Transparency International (TIAC) Portugal

Vice-Chair

Portugal

Mission to Portugal

Věra Jourová

Monday, 3 July 2017

19.00 - 20.30 (Strasbourg)

Public hearing

European Commission

Commissioner responsible for Justice, Consumers and Gender Equality

 

European Union

Hearing with Commissioner Věra Jourová

Harris Georgiades

Thursday, 6 July

Friday, 7 July 2017

Mission to Cyprus

Government of the Republic of Cyprus

Minister of Finance

Cyprus

Mission to Cyprus

Yiorgos Lakkotrypis

Thursday, 6 July

Friday, 7 July 2017

Mission to Cyprus

Government of the Republic of Cyprus

Minister of Energy, Commerce, Industry and Tourism of the Republic of Cyprus

Cyprus

Mission to Cyprus

Kypros Kyprianou

Thursday, 6 July

Friday, 7 July 2017

Mission to Cyprus

Government of the Republic of Cyprus

Ministry of Interior

Cyprus

Mission to Cyprus

Christos Patsalides

Thursday, 6 July