Procedura : 2017/2069(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0385/2017

Teksty złożone :

A8-0385/2017

Debaty :

PV 11/12/2017 - 19
CRE 11/12/2017 - 19

Głosowanie :

PV 12/12/2017 - 5.14
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0487

SPRAWOZDANIE     
PDF 906kWORD 123k
30.11.2017
PE 606.039v03-00 A8-0385/2017

w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE z 2017 r.: wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian

(2017/2069(INI))

Komisja Petycji

Sprawozdawczyni: Beatriz Becerra Basterrechea

Sprawozdawca komisji opiniodawczej (*):

Csaba Sógor, Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

(*) Zaangażowana komisja – art. 54 Regulaminu

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 ZAŁĄCZNIK: WYKAZ PODMIOTÓW LUB OSÓB, OD KTÓRYCH SPRAWOZDAWCZYNI OTRZYMAŁA INFORMACJE
 OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
 OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
 OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych
 STANOWISKO W FORMIE POPRAWEK KOMISJI PRAW KOBIET I RÓWNOUPRAWNIENIA
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE z 2017 r.: wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian

(2017/2069(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 24 stycznia 2017 r. zatytułowane „Wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian. Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE z 2017 r.” (COM(2017)0030),

–  uwzględniając sprawozdanie sporządzone na mocy art. 25 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w sprawie postępów w skutecznym korzystaniu z obywatelstwa UE w latach 2013–2016,

–  uwzględniając wyniki publicznych konsultacji na temat obywatelstwa UE z 2015 r. przeprowadzonych przez Komisję oraz wyniki badań Eurobarometr z 2015 r. na temat praw wyborczych i obywatelstwa,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

–  uwzględniając art. 2, 6 i 9–12 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 18–25 TFUE oraz art. 11, 21 i 39–46 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając poszanowanie państwa prawnego zapisane w art. 2 Traktatu UE,

–  uwzględniając art. 3 ust. 2 Traktatu UE, w którym zapewnia się prawo do swobodnego przepływu osób,

–  uwzględniając prawo do składania petycji zapisane w art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 165 Traktatu o Unii Europejskiej,

–  uwzględniając prawo kierowania petycji zagwarantowane w art. 227 TFUE,

–  uwzględniając Protokół (nr 1) do TFUE w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

–  uwzględniając Protokół (nr 2) do TFUE w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 29 lutego 2017 r. w sprawie strategii jednolitego rynku(1) oraz w szczególności dokument dotyczący wyników nieformalnego spotkania ośrodków SOLVIT, które odbyło się w Lizbonie w dniu 18 września 2015 r.(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE – 2013 r.: „Obywatelstwo europejskie: Twoje prawa, Twoja przyszłość”(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie zdobywania wiedzy o UE w szkole(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 października 2016 r. w sprawie kontroli stosowania prawa Unii: sprawozdanie roczne za 2014 r.(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lutego 2017 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznych aspektów adopcji(6),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 marca 2017 r. w sprawie wdrożenia programu „Europa dla obywateli”(7),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej oraz w sprawie uprowadzenia dziecka za granicę (wersja przekształcona) (COM(2016)0411),

–  uwzględniając swoje sprawozdanie w sprawie działań grupy roboczej ds. dobra dziecka, a w szczególności wnioski zawarte w tym sprawozdaniu(8),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2015(9),

–  uwzględniając opinię Komisji Petycji z dnia 23 lutego 2017 r.(10) oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych z dnia 1 czerwca 2017 r.(11) dotyczące sprawozdania Komisji Europejskiej w sprawie kontroli stosowania prawa UE w 2015 r.,

–  uwzględniając przesłuchania zorganizowane przez Komisję Petycji w 2016 r. i 2017 r., a zwłaszcza: wspólne wysłuchanie publiczne z dnia 11 maja 2017 r. współorganizowane przez komisje LIBE, PETI i EMPL zatytułowane „Sytuacja i prawa obywateli UE w Zjednoczonym Królestwie”, wysłuchanie publiczne z dnia 11 października 2016 r. zatytułowane „Przeszkody utrudniające obywatelom UE swobodne przemieszczanie się i podejmowanie pracy na rynku wewnętrznym”; wysłuchanie publiczne z dnia 4 maja 2017 r. zatytułowane „Walka z dyskryminacją i ochrona mniejszości”; wspólne wysłuchanie publiczne z dnia 15 marca 2016 r. zorganizowane przez Dyrekcję Generalną ds. Sprawiedliwości i Konsumentów Komisji Europejskiej oraz komisje LIBE, PETI, AFCO i JURI Parlamentu Europejskiego zatytułowane „Obywatelstwo Unii w praktyce” oraz wspólne wysłuchanie na temat bezpaństwowości zorganizowane przez komisje LIBE i PETI w dniu 29 czerwca 2017 r.,

–  uwzględniając wysłuchanie komisji PETI z dnia 22 lutego 2016 r. zatytułowane „Rozszerzenie zakresu Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 51)?”, wysłuchanie z dnia 21 czerwca 2016 r. zatytułowane „Przejrzystość i wolność informacji w instytucjach UE” oraz wysłuchanie z dnia 22 czerwca 2017 r. zatytułowane „Odbudowa zaufania obywateli do projektu europejskiego”, wraz z wcześniejszymi wysłuchaniami, które odbyły się w tej kadencji, dotyczącymi prawa do składania petycji (23 czerwca 2015 r.) i europejskiej inicjatywy obywatelskiej (26 lutego 2015 r.),

–  uwzględniając badania zlecone w 2016 r. i 2017 r. przez Departament Tematyczny C Parlamentu Europejskiego na wniosek Komisji Petycji zatytułowane „Przeszkody utrudniające obywatelom UE i ich rodzinom korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się i prawa pobytu”, „Przypadki dyskryminacji wynikające z otrzymanych petycji”, „Wpływ Brexitu na prawo do składania petycji oraz kompetencje, obowiązki i działania Komisji Petycji” oraz „Ochrona roli Komisji Petycji w kontekście wdrażania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych”;

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Petycji oraz opinie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0385/2017),

A.  mając na uwadze, że obywatelstwo UE i powiązane z nim prawa zostały wprowadzone po raz pierwszy w 1992 r. na mocy traktatu z Maastricht i zostały wzmocnione w Traktacie z Lizbony, który wszedł w życie w grudniu 2009 r., a także w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

B.  mając na uwadze, że korzystanie z obywatelstwa wymaga uprzedniego zabezpieczenia i możliwości realizacji wszystkich praw człowieka, w szczególności praw ekonomicznych, społecznych i kulturalnych;

C.  mając na uwadze, że podejście całościowe ukierunkowane na osiągnięcie celów określonych w Traktatach UE, takich jak pełne zatrudnienie i postęp społeczny, ma zasadnicze znaczenie dla umożliwienia rzeczywistego korzystania z praw i wolności związanych z obywatelstwem UE;

D.  mając na uwadze, że dostęp do obywatelstwa UE uzyskuje się na podstawie obywatelstwa państwa członkowskiego, które regulowane jest prawem krajowym; mając jednocześnie na uwadze, że z instytucji tej wynikają prawa i obowiązki, które są ustanowione w prawie Unii i nie zależą od państw członkowskich; mając na uwadze, że z tego względu prawdą jest, iż te prawa i obowiązki nie mogą być ograniczane w nieuzasadniony sposób przez państwa członkowskie, łącznie z ich podmiotami niższego szczebla; mając na uwadze, że w kwestii dostępu do obywatelstwa krajowego państwa członkowskie powinny kierować się zasadami prawa Unii, takimi jak zasady proporcjonalności i niedyskryminacji, które zostały dokładnie rozwinięte w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości; mając na uwadze, że zgodnie z Traktatami instytucje UE muszą poświęcać jednakową uwagę wszystkim obywatelom UE;

E.  mając na uwadze, że obywatele UE wierzą, że państwa członkowskie oraz ich podmioty na szczeblu niższym niż krajowy stosują zarówno prawo wspólnotowe, jak i prawo krajowe, a stosowanie tych przepisów jest niezbędnym warunkiem do rzeczywistego korzystania z wszystkich praw wynikających z posiadanego przez nich obywatelstwa UE;

F.  mając na uwadze, że działania mające na celu propagowanie obywatelstwa UE wiążą się z podniesieniem jakości demokracji na szczeblu unijnym, z korzystaniem w praktyce z podstawowych praw i wolności oraz z możliwością udziału każdego obywatela w życiu demokratycznym Unii;

G.  mając na uwadze, że każda jednostronna zmiana granicy państwa członkowskiego stanowi co najmniej naruszenie art. 2, art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, a ponadto zagraża korzystaniu ze wszystkich praw wynikających z obywatelstwa UE;

H.  mając na uwadze, że Traktat z Lizbony skonsolidował niezbywalne prawa i gwarancje wynikające z obywatelstwa UE, w tym między innymi swobodę podróżowania, pracy i nauki w innych państwach członkowskich UE, udziału w europejskim życiu politycznym, promowania równości i poszanowania różnorodności oraz prawo do ochrony przed dyskryminacją, w szczególności ze względu na przynależność państwową; mając na uwadze, że coraz powszechniejsze korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się na terytorium UE w ostatnich dziesięcioleciach doprowadziło do powstania rodzin mieszanych o różnych narodowościach, często obejmujących dzieci; mając na uwadze, że choć z punktu widzenia umocnienia obywatelstwa UE jako instytucji samej w sobie jest to tendencja pozytywna, wiąże się ona również ze szczególnymi potrzebami i stawia wyzwania dotyczące różnych obszarów, w tym aspektów prawnych;

I.  mając na uwadze, że perspektywa wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE (Brexit) podkreśliła znaczenie praw wynikających z obywatelstwa UE i ich kluczowej roli w codziennym życiu milionów obywateli UE oraz podniosła świadomość w UE na temat potencjalnej utraty praw spowodowanej przez Brexit dla obydwu stron, w szczególności 3 mln obywateli UE mieszkających w Zjednoczonym Królestwie i 1,2 mln obywateli Zjednoczonego Królestwa mieszających w UE;

J.  mając na uwadze, że ostatnie wydarzenia w Zjednoczonym Królestwie, uchodźczy kryzys humanitarny, katastrofalne skutki społeczne i gospodarcze polityki oszczędnościowej, wysoki poziom bezrobocia i ubóstwa oraz wzrost ksenofobii i rasizmu w UE podważają zaufanie do systemu UE i całości europejskiego projektu;

K.  mając na uwadze, że prawo do swobodnego przemieszczania się i jego egzekwowanie mają kluczowe znaczenie dla obywatelstwa UE oraz uzupełniają inne swobody na wewnętrznym rynku UE; mając na uwadze, że młodzi Europejczycy szczególnie cenią sobie swobodę przemieszczania się, która pod względem dostrzegalności i popularności jest oceniana przez obywateli UE jako najbardziej pozytywne osiągnięcie UE, oprócz pokoju;

L.  mając na uwadze, że liczne otrzymane petycje wykazują, że prawo do swobodnego przemieszczania się i jego egzekwowanie jest naruszane przez różne państwa członkowskie, które wydaliły obywateli UE ze swojego terytorium lub zagroziły ich wydaleniem;

M.  mając na uwadze, że, jak pokazały to petycje oraz skargi kierowane do Komisji oraz do SOLVIT, obywatele UE napotykają istotne trudności w korzystaniu ze swoich podstawowych praw i wolności ze względu na znaczne problemy związane z sytuacją ekonomiczną i zatrudnieniem, pogłębione dodatkowo przez wprowadzoną na szczeblu UE i państw członkowskich politykę oszczędnościową, jak również ze względu na obciążenie administracyjne i biurokrację w państwach członkowskich oraz dezinformację lub brak współpracy między organami państw członkowskich;

N.  mając na uwadze, że zasada niedyskryminacji ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub jakiekolwiek inne, przynależność do mniejszości narodowej, stan majątkowy, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną jest podstawowym wyrazem obywatelstwa UE, zgodnie z postanowieniami art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; mając na uwadze, że stanowi ona również kluczowy element pomyślnego egzekwowania swobody przemieszczania się, jak wynika to z petycji;

O.  mając na uwadze, że poszanowanie praw osób należących do mniejszości jest jedną z podstawowych wartości UE zapisanych w Traktatach; mając na uwadze, że około 8 % obywateli UE należy do mniejszości narodowych i około 10 % posługuje się językiem regionalnym lub mniejszościowym; mając na uwadze, że skuteczna ochrona praw mniejszości wymaga wzmocnienia;

P.  mając na uwadze, że wzmocnienie praw obywateli i instytucji demokratycznych obejmuje zwalczanie dyskryminacji i nierówności płci zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju;

Q.  mając na uwadze, że niedostateczna reprezentacja kobiet na stanowiskach decyzyjnych, w szczególności w sferze politycznej i na szczeblu zarządu w przedsiębiorstwach, stanowi przeszkodę dla rozwoju i osłabia zdolność kobiet do uczestnictwa w życiu demokratycznym UE;

R.  mając na uwadze, że kobiecy udział i przewodnictwo w podejmowaniu decyzji politycznych są wciąż ograniczone przez różnorodne przeszkody, takie jak utrzymywanie się stereotypów związanych z płcią, a także konsekwencje niedawnego kryzysu gospodarczego oraz jego negatywne skutki dla zagadnień związanych z równouprawnieniem płci;

S.  mając na uwadze znaczne braki w dziedzinie ochrony ofiar przemocy ze względu na płeć i przemocy domowej w całej UE w sprawach dotyczących transgranicznych sporów rodzinnych;

T.  mając na uwadze, że dyskryminacja, na jaką narażone są kobiety w całej UE, jest przeszkodą na drodze do równości; mając na uwadze, że kobiety są nadal niedostatecznie reprezentowane jako wyborcy, a także na stanowiskach kierowniczych, np. w urzędach obsadzanych w drodze wyborów, w służbie cywilnej, środowisku akademickim, mediach i sektorze prywatnym; mając na uwadze, że powszechna dyskryminacja z wielu przyczyn jednocześnie, z jaką zmagają się kobiety, oraz nieproporcjonalna liczba kobiet borykających się z ubóstwem i wykluczeniem społecznym utrudniają im pełne korzystanie z praw obywatelskich;

U.  mając na uwadze, że prawo do składania petycji do Parlamentu Europejskiego, o którym mowa w art. 20 i 227 TFUE oraz w art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jest jednym z filarów obywatelstwa UE i drugim w kolejności najbardziej znanym prawem wynikającym z obywatelstwa UE, oraz że musi tworzyć powiązanie między obywatelami a instytucjami Unii Europejskiej dzięki procesowi, który powinien być otwarty, demokratyczny i przejrzysty;

V.  mając na uwadze, że prawa podstawowe obywateli UE można by zagwarantować, przyjmując nowe podejście dotyczące interpretacji art. 51 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

W.  mając na uwadze, że obywatele europejscy są bezpośrednio reprezentowani w Parlamencie Europejskim oraz posiadają demokratyczne bierne i czynne prawa wyborcze w wyborach europejskich, nawet jeśli mieszkają w innym państwie członkowskim; mając na uwadze, że prawo obywateli europejskich do swobodnego przemieszczania się w celu głosowania w wyborach europejskich i lokalnych nie jest wspierane i upowszechniane w ten sam sposób we wszystkich państwach członkowskich; mając na uwadze, że różne petycje wskazują na istnienie biurokratycznych przeszkód oraz nieprawidłowości administracyjnych lub nieprawidłowości innej natury w zakresie korzystania z prawa do głosowania w wyborach krajowych czy regionalnych w państwie członkowskim pochodzenia przez osoby mieszkające w innym państwie członkowskim; mając na uwadze, że niektórzy obywatele mają ograniczone możliwości korzystania z tego demokratycznego prawa, jak osoby niepełnosprawne w państwach członkowskich, które pomimo ratyfikacji Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych (UNCRPD) nie wypełniły zobowiązania do zreformowania swojego prawa wyborczego w celu umożliwienia osobom niepełnosprawnym korzystania z prawa do głosowania;

X.  mając na uwadze, że obywatele mają prawo do organizowania lub wspierania, wraz z innymi obywatelami UE z wszystkich państw członkowskich, europejskiej inicjatywy obywatelskiej, która powinna umożliwiać im przyczynianie się do ustanawiania programu prac legislacyjnych UE; mając na uwadze, że europejska inicjatywa obywatelska jest ważnym narzędziem demokracji bezpośredniej umożliwiającym obywatelom aktywne angażowanie się w kształtowanie polityki i ustawodawstwa UE; mając na uwadze, że powinna ona być przejrzysta i skuteczna; mając na uwadze, że korzystanie o z tego prawa nie było dotychczas zadowalające;

Y.  mając na uwadze, że utworzenie strefy Schengen oraz włączenie dorobku Schengen do unijnych ram prawnych znacznie zwiększyło swobodę przemieszczania się na terenie UE i stanowi jedno z największych osiągnięć procesu integracji europejskiej; mając na uwadze, że Rada Unii Europejskiej potwierdziła w konkluzjach nr 9166/3/11 i 9167/3/11 z dnia 9 czerwca 2011 r. pomyślne zakończenie procesu oceny oraz techniczną gotowość Bułgarii i Rumunii do przystąpienia do strefy Schengen;

Z.  mając na uwadze, że bezpieczeństwo należy do kwestii budzących największe obawy obywateli UE; mając na uwadze, że UE powinna zapewnić swoim obywatelom ochronę swobód i poczucie bezpieczeństwa na swoim terytorium, przy czym należy zagwarantować, że wolności i prawa obywateli są respektowane i chronione; mając na uwadze, że terroryzm stanowi globalne zagrożenie, na które należy skutecznie odpowiedzieć na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym, aby zapewnić bezpieczeństwo obywateli europejskich;

AA.  mając na uwadze, że według przeprowadzonej przez Komisję oceny skutków towarzyszącej dyrektywie Rady (UE) 2015/637 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich(12) niemal siedem milionów obywateli UE podróżuje lub mieszka w państwach spoza UE w miejscach, gdzie ich kraj nie jest reprezentowany przez ambasadę ani konsulat; mając na uwadze, że przewiduje się, że do 2020 r. liczba niereprezentowanych obywateli UE wzrośnie do co najmniej dziesięciu milionów; mając na uwadze, że obywatele Unii zamieszkujący na terytorium państwa spoza UE, w którym państwo członkowskie ich pochodzenia nie ma swojego przedstawicielstwa, są uprawnieni do korzystania z ochrony dyplomatycznej i konsularnej każdego z pozostałych państw członkowskich na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa;

1.  odnotowuje sprawozdanie Komisji w sprawie obywatelstwa UE z 2017 r., które zawiera wykaz nowych priorytetów według obszarów działalności na nadchodzące lata; przypomina, że prawidłowe stosowanie prawa UE jest wspólnym obowiązkiem państw członkowskich i instytucji europejskich; w tym zakresie podkreśla kluczową rolę, jaką Komisja jako strażniczka Traktatów ma do odegrania we wdrażaniu art. 258–260 TFUE; stwierdza, że niezbędne jest, by priorytety w skuteczny sposób odpowiadały na obawy obywateli, a także, by podjąć odpowiednio zdefiniowane i konkretne zobowiązania i działania w ciągu następnych trzech lat. wzywa Komisję, by przyspieszyła kształtowanie polityki UE w zakresie egzekwowania prawa przez wykorzystanie wszystkich dostępnych narzędzi i mechanizmów;

2.  zauważa, że prawo do składania petycji, prawo do zwrócenia się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz prawo dostępu do dokumentów i rejestrów są podstawowymi i konkretnymi elementami obywatelstwa UE oraz że zwiększają przejrzystość procesów decyzyjnych; pragnie w związku z tym, by prawa te były propagowane i uwypuklane jako kluczowe elementy sprawozdania Komisji w sprawie obywatelstwa UE, oraz by zajmowały w tym sprawozdaniu odpowiednie miejsce;

3.  podkreśla, że skuteczne egzekwowanie prawa do składania petycji zostało ułatwione dzięki usprawnionemu rozpatrywaniu petycji w Parlamencie Europejskim oraz uruchomieniu pod koniec 2014 r. portalu Komisji Petycji, który umożliwia składanie petycji w nieskomplikowany sposób oraz skuteczniejsze zarządzanie nimi, co wykazano w odpowiednich sprawozdaniach rocznych Komisji Petycji; wzywa do bezzwłocznego zakończenia wdrażania kolejnych przewidzianych etapów projektu, ponieważ dzięki niemu osoby składające i popierające petycje będą mogły podejmować bardziej interaktywne działania następcze związane z przebiegiem rozpatrywania petycji;

4.  podkreśla, że warunkiem niezbędnym do pomyślnego korzystania z praw obywatelskich UE jest przestrzeganie przez państwa członkowskie wszystkich praw i wolności zapisanych w Karcie praw podstawowych UE; podkreśla, że tym co ostatecznie wzmacnia obywatelstwo UE jest wprowadzenie demokratycznego i partycypacyjnego sprawowania rządów, jak największa przejrzystość oraz bezpośrednie zaangażowanie wszystkich obywateli w procesy decyzyjne; wzywa państwa członkowskie do dokładniejszego informowania obywateli europejskich o przysługujących im prawach i spoczywających na nich obowiązkach oraz do sprzyjania równości w dostępie do tych praw oraz równego poszanowania tych praw zarówno w kraju pochodzenia, jak i innych państwach członkowskich; podkreśla istniejące klauzule opt-out, z których korzystają niektóre państwa członkowskie w odniesieniu do pewnych części Traktów UE, w związku z czym de facto powstają różnice w prawach obywateli;

5.  wyraża głębokie ubolewanie, że od prawie dziesięciu lat nie poczyniono znaczących postępów w zakresie przyjęcia ogólnounijnej dyrektywy antydyskryminacyjnej; wzywa wszystkie instytucje UE i państwa członkowskie do jak najszybszego wznowienia odpowiednich negocjacji, gdyż jest to kwestia o najwyższym priorytecie; odnotowuje zobowiązanie Komisji do aktywnego wsparcia zakończenia tych negocjacji;

6.  wyraża ubolewanie, że od dłuższego czasu nie poczyniono postępów w pracy nad wnioskiem z 2008 r. dotyczącym dyrektywy w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; ponownie wystosowuje apel do Rady o jak najszybsze przyjęcie wniosku;

7.  uważa, że należy zwiększyć skuteczność polityki UE w obszarze przeciwdziałania dyskryminacji i usunąć pozostałe przeszkody; zaleca, by Komisja zaktualizowała pierwsze dwie dyrektywy antydyskryminacyjne, a mianowicie dyrektywę Rady 2000/43/WE i dyrektywę Rady 2000/78/WE, aby dostosować je do obecnej wersji Traktatów i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

8.  wzywa do przyjęcia skutecznych ram regulacyjnych i środków koordynacyjnych na szczeblu UE i państw członkowskich w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony socjalnej i stabilnych miejsc pracy z odpowiednim wynagrodzeniem; uważa, że takie podejście jest kluczowe dla wzmocnienia podstawowych praw i wolności związanych z obywatelstwem UE;

9.  podkreśla, że środki oszczędnościowe przyjęte w UE i państwach członkowskich pogłębiły nierówności gospodarcze i społeczne, co poważnie ograniczyło konkretne korzystanie z podstawowych praw i wolności związanych z obywatelstwem UE;

10.  przypomina swoją rezolucję i wiosek Komisji w sprawie kompleksowej dyrektywy dotyczącej zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w odniesieniu do wymogów dostępności produktów i usług obejmujących różne rodzaje transportu; zaleca, by ustawodawcy przyspieszyli działania w zakresie przyjęcia europejskiego aktu prawnego w sprawie dostępności; z zadowoleniem przyjmuje międzyinstytucjonalne porozumienie w kwestii wdrożenia Traktatu z Marrakeszu do prawa autorskiego UE, za którym to wdrożeniem Komisja Petycji opowiada się od 2011 r., oraz ponawia wezwanie do szybkiej ratyfikacji tego traktatu przez UE i jej państwa członkowskie; wzywa wszystkie państwa członkowskie do ratyfikowania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych i do podpisania Protokołu do tej Konwencji; popiera upowszechnienie stosowania wzajemnie uznawanej unijnej karty osoby niepełnosprawnej w jak największej liczbie państw członkowskich; zachęca państwa członkowskie do ułatwiania mobilności osób niepełnosprawnych i osób z ograniczeniami funkcjonalnymi w UE; podkreśla potrzebę poprawy dostępu osób niepełnosprawnych do witryn internetowych UE;

11.  zachęca Komisję do podjęcia bardziej energicznych działań w celu zwalczania dyskryminacji osób LGBTI oraz do zwalczania homofobii przez zdefiniowanie konkretnych działań do podjęcia na szczeblu krajowym i europejskim; wzywa jednocześnie instytucje UE do ścisłego monitorowania praw osób LGBTI oraz promowania uznawania transgranicznych praw osób LGBTI i ich rodzin w UE;

12.  przypomina, że zasada równouprawnienia płci może zostać wdrożona wyłącznie przez strategiczne włączanie jej do wszystkich polityk UE, w tym przez „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019”; wzywa Komisję do ułatwiania pełnego dostępu do usług opieki zdrowotnej w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego we wszystkich państwach członkowskich; wzywa Komisję do wdrożenia skutecznych środków w celu wyeliminowania dyskryminacji i zwalczania dyskryminujących stwierdzeń skierowanych przeciwko kobietom w UE oraz stwierdzeń utrwalających stereotypy płciowe; podkreśla potrzebę inwestowania w rozwój postawy i edukacji obywatelskiej, a także kształcenia w zakresie równouprawnienia płci w całej Europie; zwraca uwagę na zróżnicowanie wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć w UE, które osłabia możliwość prawdziwej niezależności gospodarczej milionów kobiet; podkreśla znaczenie politycznego zaangażowania młodzieży, zwłaszcza kobiet i dziewcząt, oraz apeluje o to, by Komisja i państwa członkowskie podejmowały więcej działań mających na celu wspieranie ich udziału;

13.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie podpisania i zawarcia umowy w sprawie przystąpienie UE do konwencji stambulskiej; ubolewa jednak, że ograniczenie do dwóch obszarów – obejmujących kwestie dotyczące współpracy sądowej w sprawach karnych oraz prawo do azylu i zasady non-refoulement – prowadzi do braku pewności prawa co do zakresu przystąpienia UE; wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia negocjacji w sprawie ratyfikacji i wdrożenia konwencji stambulskiej; wzywa państwa członkowskie, które jeszcze nie ratyfikowały konwencji stambulskiej, do jej niezwłocznej ratyfikacji, a do Komisji apeluje o przedłożenie wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet; z zadowoleniem przyjmuje przedstawienie przez Komisję pakietu dotyczącego godzenia życia zawodowego i prywatnego i apeluje do wszystkich instytucji o jak najszybsze podjęcie tych działań; wzywa Komisję i państwa członkowskie do propagowania obejmowania stanowisk kierowniczych przez kobiety i reprezentacji kobiet na tych stanowiskach, a także do podejmowania konkretnych działań w celu zaspokojenia potrzeb obywateli znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, zmagających się z dyskryminacją krzyżową z wielu przyczyn jednocześnie, tak aby obywatele ci mogli korzystać z praw obywatelskich, np. dzięki zastosowaniu odpowiednich strategii; wzywa Radę do zwiększenia wysiłków na rzecz odblokowania dyrektywy w sprawie kobiet w zarządach; ponownie apeluje, aby Komisja przyjęła w formie komunikatu dokument pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci na lata 2016–2019”;

14.  przypomina, że mniejszości tradycyjne od stuleci współistnieją w Europie z kulturami większościowymi; podkreśla, że niezbędne jest by instytucje UE odgrywały bardziej aktywną rolę w ochronie mniejszości, np. przez promowanie spotkań, seminariów i rezolucji podnoszących świadomość, jak również konkretnych działań administracyjnych w ramach instytucji UE; uważa, że UE powinna ustanowić wysokie standardy ochrony mniejszości – począwszy od standardów zapisanych w narzędziach prawa międzynarodowego, jak np. instrumenty Rady Europy – oraz że standardy te powinny wyraźnie wpisywać się w ramy prawne zapewniające demokrację, praworządność i prawa podstawowe w całej UE; zachęca wszystkie państwa członkowskie do niezwłocznego ratyfikowania w całości Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych i Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych oraz do wdrażania tych traktatów w dobrej wierze; przypomina również o potrzebie wdrożenia zasad opracowanych w ramach Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE); wyraża ubolewanie z powodu wszelkiej retoryki, która podburza do dyskryminacji ze względu na narodowość; zachęca rządy krajowe do poszukiwania trwałych rozwiązań i promowania kultury różnorodności językowej we wszystkich państwach członkowskich oraz w UE ogółem, ponieważ zarówno Traktaty, jak i Karta praw podstawowych Unii Europejskiej zawierają odniesienia do ochrony mniejszości narodowych i do dyskryminacji ze względu na język;

15.  wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że znaczna liczba Romów w Europie pada ofiarą dyskryminacyjnej rejestracji urodzeń i że w związku z tym osoby te nie posiadają dokumentów tożsamości, są pozbawione dostępu do podstawowych świadczeń w kraju pobytu, co w konsekwencji prowadzi do pozbawienia ich możliwości korzystania z wszelkich praw w UE; wzywa państwa członkowskie do zastosowania natychmiastowych środków naprawczych w tym względzie, aby zagwarantować im możliwość korzystania z podstawowych praw człowieka i wszystkich praw, jakie wynikają z obywatelstwa UE; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny i monitorowania sytuacji w państwach członkowskich oraz zainicjowania prac nad prawnie wiążącymi przepisami w sprawie identyfikacji i ochrony osób, których obywatelstwo nie zostało uznane i które nie posiadają dostępu do dokumentów tożsamości;

16.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zaproponowania specjalnych działań mających na celu usunięcie przeszkód dla swobodnego przemieszczania się zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie przeszkód utrudniających obywatelom UE swobodne przemieszczanie się i podejmowanie pracy na rynku wewnętrznym(13) oraz rezolucją z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony dobra dziecka w całej UE na podstawie petycji skierowanych do Parlamentu Europejskiego(14);

17.  wzywa Komisję, by regularnie monitorowała stosowanie dyrektywy 2004/38/WE w państwach członkowskich oraz podjęła odpowiednie środki w celu usunięcia możliwych przeszkód ograniczających swobodę przemieszczania się; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie narzędzia służącego do e-uczenia się z zakresu prawa obywateli Unii Europejskiej do swobodnego przemieszczania się, które pomaga władzom lokalnym lepiej zrozumieć prawa i obowiązki związane ze swobodnym przemieszczaniem się;

18.  dostrzega wysiłki Komisji w zakresie udostępniania i zwiększania dostępności wielu punktów udzielających informacji i pomocy w kwestiach dotyczących UE i praw, które przyznaje swoim obywatelom, jak sieć Europe Direct, portal Twoja Europa i portal „e-Sprawiedliwość”; uznaje wniosek Komisji w sprawie jednolitego portalu cyfrowego, mającego dać obywatelom łatwy dostęp on-line do informacji, usług w zakresie wsparcia i rozwiązywania problemów dotyczących korzystania z praw na jednolitym rynku;

19.  wzywa Komisję do wzmocnienia sieci SOLVIT przez poprawę interakcji pomiędzy świadczonymi w jej ramach usługami a centrami krajowymi, aby zapewnić skuteczniejsze działania następcze dotyczące nierozwiązanych lub powtarzających się spraw, a także lepsze połączenie różnych unijnych narzędzi egzekwowania prawa, takich jak EU Pilot oraz CHAP; jednocześnie zachęca państwa członkowskie do promowania sieci SOLVIT i jej usług wśród obywateli UE, a także innych mechanizmów dochodzenia roszczeń i uczestnictwa obywatelskiego, zarówno na szczeblu UE (takich jak Komisja Petycji PE, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich i europejska inicjatywa obywatelska), jak i szczeblu krajowym (np. za pośrednictwem lokalnego rzecznika praw obywatelskich, komisje petycji czy obywatelskie inicjatywy ustawodawcze);

20.  wspiera zobowiązanie Komisji zawarte w sprawozdaniu w sprawie obywatelstwa UE z 2017 r. dotyczące zorganizowania ogólnounijnej kampanii informacyjnej na temat praw wynikających z obywatelstwa UE, aby pomóc obywatelom lepiej zrozumieć swoje prawa; wskazuje, że obywatele powinni mieć dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do rzeczywistego wzmocnienia obywatelstwa oraz że informacje te powinny być prezentowane w jasny i zrozumiały sposób, aby obywatele mogli podejmować świadome decyzje w sprawie korzystania z praw wynikających z Traktatów i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; ubolewa w związku z tym nad brakiem jasności i przejrzystości negocjacji porozumień, które, jak w przypadku Transatlantyckiego Partnerstwa w dziedzinie Handlu i Inwestycji (TTIP) czy kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA), mają wpływ na podstawowe aspekty egzekwowania obywatelstwa; zaleca promowanie przejrzystości i proaktywne wsparcie konsularne jako najodpowiedniejsze narzędzia w tym względzie, wraz z odpowiednim publikowaniem niezbędnych informacji ułatwiających osiedlenie się nowo przybyłych;

21.  przypomina, że dostęp do świadczeń zdrowotnych, koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego i uznawanie kwalifikacji zawodowych w innych państwach członkowskich to obszary, w których obywatele UE często borykają się z trudnościami, oraz wzywa Komisję do zdecydowanego egzekwowania tych kwestii, aby zaradzić takim sytuacjom;

22.  wyraża zaniepokojenie coraz większym brakiem zainteresowania polityków obywatelstwem w wyniku polityki oszczędnościowej oraz ograniczania praw i swobód; uważa, że należy nadać priorytet walce z ksenofobią, rasizmem, dyskryminacją i mową nienawiści, których wzrost jest między innymi konsekwencją właśnie wspomnianej polityki oszczędnościowej oraz ograniczania praw i swobód;

23.  przyznaje, że za podjęcie działań w celu zwiększenia frekwencji wyborczej w wyborach europejskich odpowiedzialni są wspólnie UE i państwa członkowskie; zachęca państwa członkowskie do promowania uczestnictwa demokratycznego dzięki lepszemu informowaniu obywateli o ich biernych i czynnych prawach wyborczych w wyborach lokalnych i europejskich za pośrednictwem wielu kanałów i w zrozumiałym języku oraz dzięki wyeliminowaniu wszelkich przeszkód dla ich udziału, takich jak dyskryminacja ze względów ekonomicznych, społecznych i językowych, nieuczciwe praktyki czy korupcja; wzywa państwa członkowskie do usunięcia przeszkód utrudniających dostępność dla obywateli niepełnosprawnych oraz do ułatwienia głosowania we wszystkich wyborach obywatelom mieszkającym, pracującym lub uczącym się z dala od swojego lokalu wyborczego np. poprzez zastosowanie rozwiązań w zakresie elektronicznej identyfikacji i głosowania;

24.  uważa, że reforma aktu wyborczego może stanowić szansę na zwiększenie demokratyczności Unii; podkreśla, że tysiące Europejczyków podziela tę opinię; przypomina, że należy propagować uczestnictwo w wyborach do Parlamentu Europejskiego przez zwiększenie widoczności partii politycznych na poziomie europejskim, oraz przypomina, że UE i jej państwa członkowskie ponoszą wspólną odpowiedzialność za wzmocnienie europejskiego charakteru wyborów do Parlamentu Europejskiego; zachęca Radę, by w przeglądzie ww. aktu ujęła uwzględniające problematykę równości płci i zrównoważone pod względem płci listy kandydatów; zwraca się do Komisji o podjęcie działań w sprawie skarg dotyczących prawa do głosowania w wyborach europejskich i lokalnych, o opracowanie konkretnego planu działania w celu wprowadzenia głosowania elektronicznego w wyborach do Parlamentu Europejskiego w najbliższym możliwym terminie, oraz do szerszego udostepnienia tego systemu wszystkim obywatelom UE; wzywa państwa członkowskie do zrobienia wszystkiego co w ich mocy, by zachęcić osoby, które nie posiadają obywatelstwa żadnego państwa, a przebywają na stałe w jednym z państw członkowskich UE, do przyjęcia obywatelstwa przyjmującego państwa członkowskiego, tak aby mogły w pełni korzystać z praw wypływających z obywatelstwa UE; uważa, że obywatele UE, którzy przeprowadzili się do innego państwa członkowskiego i w nim przebywają, powinni mieć możliwość korzystania z prawa do głosowania w wyborach krajowych w państwie pochodzenia; wzywa państwa członkowskie pozbawiające prawa wyborczego tych obywateli, którzy podjęli decyzję o zamieszkaniu przez dłuższy czas w innym państwie członkowskim, aby złagodziły warunki ich obowiązujące i umożliwiły im zachowanie prawa do głosowania w wyborach krajowych; wzywa Komisję do podjęcia koniecznych działań, by umożliwić osobom niepełnosprawnym korzystanie z prawa do głosowania bez jakiejkolwiek dyskryminacji; popiera ewentualne wprowadzenie europejskiego dokumentu tożsamości w uzupełnieniu krajowych dokumentów tożsamości;

25.  wzywa europejskie partie polityczne do skutecznego rozwiązania problemu obniżającego się poziomu frekwencji wyborczej i pogłębiających się rozbieżności pomiędzy obywatelami a instytucjami UE; sugeruje, że wprowadzenie transnarodowych list wyborczych do obsadzenia części mandatów w Parlamencie Europejskim stanowiłoby pozytywny wkład w umacnianie pojęcia obywatelstwa UE; wzywa Komisję do opracowania konkretnego planu działania w celu wprowadzenia głosowania elektronicznego w perspektywie wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2019 r.; uważa nominację kandydatów z całej Europy na stanowisko przewodniczącego Komisji przez europejskie partie polityczne za ważny krok w kierunku budowania prawdziwej europejskiej przestrzeni publicznej, jednak jest zdania, że cel europeizacji kampanii wyborczej może zostać zrealizowany jedynie poprzez ogólnoeuropejskie działania i z pomocą sieci łączących lokalne i krajowe media, w szczególności media publiczne (radio, telewizję, seminaria, internet);

26.  odnotowuje ostatni komunikat Komisji (COM(2017) 482) w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej zawierający propozycję zmiany rozporządzenia (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w celu poprawy jego działania; ma nadzieję, że dzięki zmianie tego rozporządzenia instrument europejskiej inicjatywy obywatelskiej stanie się bardziej przejrzysty, skuteczny i przyjazny dla użytkownika, a jednocześnie zapewnione zostanie demokratyczne i szersze uczestnictwo obywateli w debacie europejskiej oraz w ustalaniu programu działań; podkreśla istotną rolę ustawodawczą, jaką w tym procesie odegra Parlament, oraz znaczenie dobrej współpracy z Komisją w ramach zmiany rozporządzenia; wzywa Komisję do uwzględnienia w tym przeglądzie przepisów mających na celu zmianę warunków dopuszczalności prawnej i wymogów w zakresie rejestracji, a także procedur rozpatrywania europejskich inicjatyw ustawodawczych;

27.  uważa, że w interesie obywatelstwa UE niezbędne są działania Komisji mające na celu wzmocnienie europejskiego wymiaru kulturalnego; zachęca do finansowania w ramach programu „Europa dla obywateli” projektów o bardziej innowacyjnym charakterze i potencjale oddziaływania systemowego; proponuje, by równolegle do programu „Europa dla obywateli” i w jego uzupełnieniu rozwinąć program „Poznaj Europę”;

28.  proponuje, aby w celu wzmocnienia obywatelstwa UE i jego egzekwowania Komisja zachęcała do wyznaczania przez instytucje lokalne doradców odpowiedzialnych za kwestie europejskie, ponieważ jest to poziom najbliższy obywatelom;

29.  zaleca Komisji ustanowienie dzienników podawczych we wszystkich jej siedzibach, łącznie z przedstawicielstwami w państwach członkowskich, aby obywatele mogli zwracać się na piśmie osobiście w udokumentowany sposób do każdej z instytucji UE;

30.  zaleca Komisji wprowadzenie, we współpracy ze służbami pocztowymi realizującymi usługę powszechną, systemu przesyłek z potwierdzeniem zawartości, oprócz potwierdzenia daty i nadawcy, aby obywatele mogli zwracać się na piśmie bez fizycznej obecności i w udokumentowany sposób do instytucji europejskich;

31.  wyraża przekonanie, że zapisane w art. 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej prawo podstawowe do wolności wypowiedzi i informacji, wolne media i dostęp do pluralizmu głosów w społeczeństwie i mediach są niezbędnymi elementami prawidłowo funkcjonującej demokracji i dlatego stanowią konstytucyjną podstawę członkostwa w UE zapisaną w art. 2 i 6 TUE; podkreśla zapotrzebowanie na jasno sprecyzowaną politykę UE w celu zwalczania antyeuropejskiej propagandy i nieprawdziwych informacji, a także zwiększania niezależności mediów publicznych od instytucji rządowych; proponuje, by ustalić minimalny czas, jaki ma być poświęcony w publicznych środkach przekazu we wszystkich państwach członkowskich na treści związane ze sprawami UE; proponuje, by instytucje UE przystąpiły do utworzenia europejskich kanałów telewizyjnych nadających we wszystkich państwach członkowskich we wszystkich językach urzędowych UE, a także do kształcenia obywateli od najmłodszych lat w zakresie umiejętności korzystania z mediów; popiera rozpowszechnianie prasy i produktów multimedialnych we wszystkich językach urzędowych UE; podkreśla w związku z tym, że konieczne są dalsze inicjatywy w zakresie podnoszenia świadomości skierowane do europejskich dziennikarzy;

32.  utrzymuje, że różnorodność językowa i przejrzystość są kluczowymi narzędziami zbliżającymi obywateli do UE oraz angażującymi ich w jej działania; zauważa, że dochodzenia dotyczące dostępu do dokumentów stanowią 30 % wszystkich dochodzeń zamkniętych przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 2016 r., dlatego też zaleca promowanie prawa dostępu do dokumentów oraz tłumaczenie jak największej liczby dokumentów na wszystkie języki urzędowe UE; wspiera zintensyfikowanie dialogu z obywatelami i zachęca do debat publicznych w celu poprawy zrozumienia przez obywateli UE wpływu UE na ich życie codzienne oraz umożliwienia im uczestnictwa w wymianie poglądów w ramach przydziałów czasowych w programach telewizyjnych dla docelowych odbiorców; wzywa do przyjęcia horyzontalnej dyrektywy w sprawie sygnalizowania nieprawidłowości określającej odpowiednie kanały i procedury dla zgłaszania spraw;

33.  wspiera promowanie kultury służby publicznej w instytucjach unijnych i krajowych oraz uważa, że UE powinna stanowić przykład, stosując najwyższe normy administracyjne i normy przejrzystości, zgodnie z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; proponuje, by lokalne biura UE w państwach członkowskich zostały przekształcone w punkty kompleksowej obsługi oferujące wszechstronne usługi dla obywateli UE, tak aby ograniczyć biurokrację i przeszkody w korzystaniu z praw wynikających z obywatelstwa UE; podkreśla znaczenie projektu dotyczącego jednorazowości eliminującego zbędne obciążenia dla europejskich przedsiębiorstw, od których wymaga się wielokrotnego przedstawiania tych samych danych i dokumentów w ramach działalności transgranicznej;

34.  podkreśla, że dostępne kształcenie odgrywa istotną rolę w uświadamianiu przyszłych obywateli UE o ich prawach; podkreśla, jak ważne jest promowanie za pośrednictwem programu Erasmus+ rozwijania umiejętności przekrojowych, które przyczyniają się do międzykulturowego zrozumienia i aktywnego udziału w różnych społeczeństwach; zachęca państwa członkowskie do tego, by w programach nauczania poświęciły większą uwagę edukacji obywatelskiej dotyczącej w szczególności obywatelstwa UE i spraw związanych z UE, oraz by odpowiednio dostosowały programy kształcenia nauczycieli; przypomina, że konieczne jest wspieranie nauczycieli i innych osób zajmujących się nauczaniem we włączaniu informacji o prawach i obywatelstwie UE do nauczanych treści; w tym kontekście podkreśla, że niezbędne jest dalsze propagowanie i rozwijanie platform online, aby pracownicy sektora edukacji mieli dostęp do innowacyjnych, wielojęzycznych materiałów dydaktycznych, które pomogłyby im inspirować i motywować uczniów do nauki o UE; wzywa Komisję do uruchomienia strategii edukacyjnej na rzecz obywatelstwa europejskiego obejmującej propozycje wytycznych w celu opracowania programu nauczania, który mógłby obejmować odwiedzanie instytucji UE przez grupy szkolne;

35.  przypomina, że zgodnie z obowiązującym prawem UE wystąpienie danego państwa członkowskiego z Unii jest dla jego obywateli równoznaczne z utratą obywatelstwa europejskiego; ubolewa nad tym, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE będzie pierwszym przypadkiem w historii UE, w którym obywatele zostaną pozbawieni praw przyznanych im na mocy Traktatów UE; podkreśla, że należy się spodziewać, iż ta utrata praw będzie miała poważny wpływ na ich codzienne życie; nalega na to, że wszelkie porozumienia powinny opierać się na zasadach równości, symetrii, uczciwego traktowania, wzajemności i niedyskryminacji, a także pełnego poszanowania integralności prawa UE, w tym Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i jej ram egzekwowania; wzywa obie strony negocjacji do priorytetowego traktowania wszystkich zainteresowanych obywateli i do zabezpieczenia ich praw; wzywa strony negocjacji do tego, by po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE utrzymały w jak najszerszym zakresie wszystkie socjalne, gospodarcze i rodzinne prawa pochodne, a w szczególności prawa w zakresie opieki zdrowotnej;

36.  proponuje, by dzień 9 maja stał się w EU dniem ustawowo wolnym od pracy, aby wzmocnić poczucie przynależności do rodziny europejskiej;

37.  wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by ich przepisy krajowe były wystarczająco jasne i szczegółowe, aby zapewnić poszanowanie prawa obywateli i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się oraz wzywa je do dokładnego udostępniania rzetelnych informacji zainteresowanym stronom, a także do propagowania dobrej współpracy i szybkiej wymiany informacji z innymi administracjami krajowymi, w szczególności w przypadkach obejmujących transgraniczne ubezpieczenia i emerytury; apeluje o prowadzenie zacieśnionej współpracy między przyjmującymi państwami członkowskimi i odnośnymi konsulatami – współpracy, która zapewni właściwą sieć wsparcia i sprawiedliwe traktowanie w sprawach transgranicznych, w szczególności w sprawach dotyczących pieczy nad dzieckiem; wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie transgranicznego uznawania orzeczeń o adopcji;

38.  wzywa Radę Unii Europejskiej i Radę Europejską, by umożliwiły wszystkim państwom, które spełniają niezbędne kryteria techniczne, przystąpienie do strefy Schengen, a tym samym zapewniły wszystkim obywatelom UE możliwość korzystania ze swobody przemieszczania się bez ograniczeń w postaci odpraw granicznych;

39.  przypomina, że prawodawstwo UE z zakresu bezpieczeństwa powinno być aktualne, skuteczne i wydajne w zapobieganiu zmieniającym się zagrożeniom, ich wykrywaniu oraz reagowaniu na nie; wzywa do pilnego wdrożenia Europejskiej agendy bezpieczeństwa, lepszego egzekwowania istniejących w tym obszarze aktów prawnych UE oraz skuteczniejszej wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi i z agencjami UE, a także jej koordynacji; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Komisji mające na celu wzmocnienie współpracy w zakresie bezpieczeństwa między państwami członkowskimi; podkreśla znaczenie pełnego poszanowania praw podstawowych w walce z terroryzmem; podkreśla, że harmonizacja działań wewnętrznych i zewnętrznych UE w dziedzinie bezpieczeństwa jest niezbędna do skutecznej ochrony obywateli UE;

40.  wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków na rzecz stworzenia rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa, która zapewni potraktowanie zagrożenia terrorystycznego w sposób całościowy;

41.  uważa deradykalizację i zapobieganie radykalizacji za absolutny priorytet UE oraz zdecydowanie opowiada się za wzmocnieniem specjalnych międzysektorowych programów ukierunkowanych na edukację, działalność wolontariacką i kulturalną, pracę z młodzieżą, a także za wzmocnieniem programów deradykalizacji w instytucjach, społecznościach lokalnych, społeczeństwie obywatelskim, wspólnotach religijnych i regionalnych organach administracji; uważa, że kompleksowej polityce w tym zakresie powinien towarzyszyć długotrwały i proaktywny proces deradykalizacji w sferze prawnej; podkreśla potrzebę rozwijania strategii na rzecz włączenia społecznego i polityki zwalczania dyskryminacji; wzywa państwa członkowskie do potraktowania radykalizacji w sposób całościowy i skorzystania z fachowej wiedzy, którą dysponuje sieć upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw powstała z inicjatywy Komisji; podkreśla, że zapobieganie radykalizacji może być wspierane przez działania finansowane z programów UE, takich jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, program „Horyzont 2020” czy Europa dla Obywateli;

42.  wzywa do pełnego i skutecznego wdrożenia dyrektywy (UE) 2015/637, aby zapewnić ochronę konsularną obywatelom UE przebywającym w państwach trzecich, gdzie państwa członkowskie, z których pochodzą, nie są reprezentowane;

43.  wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego wprowadzenia nowego, bezpieczniejszego formatu dla tymczasowych unijnych dokumentów podróży dla niereprezentowanych obywateli UE przebywających poza jej granicami, których paszport został skradziony, zniszczony, zaginął lub jest czasowo niedostępny, tak aby zapewnić im możliwość bezpiecznego powrotu;

44.  podkreśla, że ofiarom przestępstw i terroryzmu na terytorium UE należy zagwarantować odpowiedni poziom praw bez jakiejkolwiek dyskryminacji oraz że ofiary te powinny zostać potraktowane godnie i z szacunkiem, jak również otrzymać odpowiednie wsparcie zależnie od ich indywidualnych potrzeb oraz potrzeb ich rodzin; zwraca uwagę na rosnącą liczbę obywateli Unii, którzy ucierpieli w zamachach terrorystycznych poza terenem własnego kraju, w związku z czym pilnie wzywa do ustanowienia w państwach członkowskich protokołów dotyczących udzielania pomocy Europejczykom, którzy nie są ich obywatelami, w przypadku ataku terrorystycznego, zgodnie z wnioskiem w sprawie dyrektywy 2015/0281/UE w sprawie zwalczania terroryzmu; podkreśla potrzebę przyjęcia dyrektywy szczegółowej w sprawie ochrony ofiar terroryzmu;

45.  wyraża ubolewanie z powodu istnienia transgranicznych przeszkód w sprawach cywilnych lub społecznych, takich jak prawo rodzinne czy emerytury, uniemożliwiających wielu obywatelom korzystanie z pełni praw obywatelskich UE;

46.  ubolewa, że możliwości dochodzenia roszczeń dostępne dla rodziców i dzieci w przypadku separacji czy rozwodu nie są takie same w we wszystkich państwach członkowskich, skutkiem czego setki rodziców w Europie zwracają się do Komisji Petycji, wzywając ją do bardziej aktywnych działań, choć jej kompetencje w tym zakresie są bardzo ograniczone;

47.  wzywa do zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi w celu zapewnienia ochrony ofiar przemocy na tle płciowym, a także do uwzględnienia nadrzędnego interesu dziecka w sprawach dotyczących transgranicznych sporów rodzinnych;

48.  przyjmuje z zadowoleniem utworzenie Europejskiego Korpusu Solidarności dla młodych obywateli UE i wzywa do tego, by odpowiednio finansować tę inicjatywę oraz by nie zastępować zatrudnienia dobrej jakości nieodpłatnym wolontariatem;

49.  wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków w zakresie koordynacji i współpracy w celu skutecznego rozwiązania problemów związanych z podwójnym opodatkowaniem i dyskryminacją podatkową we wszelkich sytuacjach transgranicznych oraz do lepszego uwzględniania realiów związanych z transgraniczną mobilnością pracowników; uważa, że kwestie związane z podwójnym opodatkowaniem nie są obecnie w wystarczającym stopniu rozwiązane, ponieważ regulowane są za pośrednictwem obowiązujących dwustronnych konwencji podatkowych lub jednostronnych działań państw członkowskich i wymagają podjęcia w najbliższym czasie uzgodnionych działań na szczeblu UE;

50.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1)

Dokument Rady 6622/16.

(2)

Dokument Rady 14268/15.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0233.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0106.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0385.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0013.

(7)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0063.

(8)

PE 601.177v04-00.

(9)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0512.

(10)

PE 597.698v03-00.

(11)

PE 603.107v02-00.

(12)

Dz.U. L 106 z 24.4.2015, s. 1.

(13)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0083.

(14)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0142.


UZASADNIENIE

Trzecie sprawozdanie Komisji na temat obywatelstwa UE, opublikowane z kilkumiesięcznym opóźnieniem, zostało udostępnione w 25. rocznicę zagwarantowania obywatelstwa UE w Traktacie UE z Maastricht w 1992 r. Pojawia się ono ponadto w czasie, w którym obserwowane są bezprecedensowe wyzwania: skutki wystąpienia państwa członkowskiego z UE dla praw wynikających z obywatelstwa UE w następstwie referendum zorganizowanego w Zjednoczonym Królestwie w dniu 23 czerwca 2016 r. Te dwa kluczowe wydarzenia przypominają UE, że nadszedł czas na przeprowadzenie kompleksowej oceny kluczowych osiągnięć i aktualnych wyzwań. Należy określić obszary, w których niezbędne są dalsze działania, oraz uzgodnić codzienne, rzeczywiste i obiektywne znaczenie obywatelstwa UE, aby umożliwić obywatelom pełne korzystanie z wynikających z niego praw i przywilejów – o uzupełniającym charakterze względem ich obywatelstwa krajowego, a czasem pokrywających się z prawami gwarantowanymi w przepisach krajowych.

Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE z 2017 r.(1) jest przyszłościowym dokumentem ustanawiającym priorytety Komisji na lata 2017–2019, opartym na sprawozdaniach z 2010 i 2013 r. opracowanych przez Komisję Petycji Parlamentu Europejskiego w odpowiedzi na odpowiednie sprawozdania Komisji. Podczas przygotowywania tego sprawozdania Komisja konsultowała się ze społeczeństwem obywatelskim, organizując specjalne konsultacje i dwa badania na temat obywatelstwa UE, a także kilka wydarzeń z udziałem kluczowych zainteresowanych stron, między innymi wspólne wysłuchanie publiczne zorganizowane przez komisje PETI, AFCO i JURI Parlamentu Europejskiego w dniu 15 marca 2016 r.

Ostatecznym celem polityki w sprawie obywatelstwa UE jest zagwarantowanie, by wszyscy obywatele UE czuli się jak u siebie w domu niezależnie od tego, w którym miejscu UE przebywają, oraz by korzystali ze swojego statusu obywateli Unii także wtedy, gdy pozostają we własnym kraju (według badania ECAS tylko około 20 % Europejczyków odbywa podróże transgraniczne w UE i korzysta z tych praw). Oznacza to wzmocnienie praw obywateli UE oraz zapewnienie, by obywatele UE mogli skutecznie cieszyć się z nich w codziennym życiu. Oznacza to także promowanie wspólnych wartości UE: równości i niedyskryminacji oraz uczestnictwa obywateli w życiu demokratycznym UE, a także europejskiej przestrzeni publicznej bezpieczeństwa, pokoju i trwałego dobrobytu, w której mogą oni wyrażać swoje obawy i pomysły na rozwój UE.

W niniejszym sprawozdaniu przeanalizowano działania zaproponowane przez Komisję Europejską z perspektywy petycji otrzymanych przez Komisję Petycji w odnośnym okresie, tj. w latach 2014–2016. Petycje zapewniają informacje zwrotne z pierwszej ręki od obywateli na temat wdrażania różnych strategii politycznych. Stanowią one wiarygodny barometr mierzący stopień zadowolenia z Unii Europejskiej i są w związku z tym wykorzystywane przez Komisję podczas monitorowania stosowania prawa Unii w państwach członkowskich.

Zgodnie z wnioskami Komisji w ostatnich latach wzrosła świadomość obywateli UE na temat ich praw wynikających z obywatelstwa. Prawo do składania petycji, chronione Traktatem z Lizbony i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, jest jednym z tych praw i, jak można wywnioskować z wyników przeprowadzonych badań, jednym z bardziej znanych, obok prawa do swobodnego przemieszczania się. 

– Powtarzającym się przedmiotem petycji były wszystkie rodzaje dyskryminacji: dyskryminacja ze względu na płeć, przynależność państwową, orientację seksualną, wiek, język, pochodzenie etniczne. Należy tutaj podkreślić kwestie równości płci i ochrony praw mniejszości (utrata obywatelstwa, kształcenie, język, korzystanie z praw wyborczych). Inną kwestią są problemy zgłaszane przez pary LGBTI podróżujące między państwami członkowskimi, gdyż nadal to państwa członkowskie decydują, czy będą prawnie uznawać związki osób tej samej płci na swoim terytorium (a w szczególności, czy zezwolą na małżeństwa lub zarejestrowane związki partnerskie osób tej samej płci), a także ustalają (finansowe i inne) konsekwencje takich związków, zwłaszcza w odniesieniu do rodzicielstwa. Komisja Petycji otrzymała liczne petycje dotyczące dyskryminacji związanej z problemami napotykanymi przez osoby niepełnosprawne we wszystkich aspektach ich codziennego życia: w zakresie miejsc pracy, kwestii związanych z mobilnością (między innymi dostępność środków transportu i budynków, prawa pasażerów), opieki zdrowotnej, dostępu do edukacji, deinstytucjonalizacji, uznawania statusu, emerytur, zezwoleń parkingowych, europejskiej karty osoby niepełnosprawnej (która jest obecnie dopiero na etapie pilotażowym), świadczeń społecznych, praw wyborczych, dostępu do zatrudnienia, a także kwestii związanych z egzekwowaniem traktatu z Marrakeszu w UE. Horyzontalna dyrektywa antydyskryminacyjna, nad którą prace uległy stagnacji, jest przedmiotem oczekiwania wyrażanego głośno w całej UE. Konieczna jest również zmiana art. 51 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, aby zagwarantować odpowiednie traktowanie petycji dotyczących praw podstawowych przez komisję.

– W szczególności w odniesieniu do mniejszości UE musi uczynić znacznie więcej, aby zapewnić skuteczną ochronę tych wartości w ich przypadku. Na przykład w szczególnym obszarze autochtonicznych mniejszości narodowych UE nie była w stanie zapobiegać praktykom dyskryminacyjnym mającym negatywny wpływ na języki i kultury osób należących do takich grup ani karać za takie praktyki. Chociaż prawa takich mniejszości powinny być przede wszystkim gwarantowane przez państwa członkowskie, obywatele UE oczekują dalszych działań na szczeblu europejskim, co potwierdza między innymi kilka petycji przedłożonych Parlamentowi Europejskiemu w tym względzie.

– Mając na uwadze, że zgodnie z obowiązującym prawem Unii wystąpienie z UE jest równoznaczne z utratą obywatelstwa europejskiego, a części Zjednoczonego Królestwa nie mogą negocjować oddzielnie swojego pozostania w UE, gdyż negocjacje będą dotyczyć całego państwa członkowskiego, coraz bardziej widoczne jest, że Brexit stanowi ogromne wyzwanie dla praw obywateli. Instytucje Unii Europejskiej będą musiały stawić czoła temu wyzwaniu w ramach negocjacji dotyczących Brexitu w sposób najkorzystniejszy dla obywateli UE. Komisja Petycji otrzymała dużą liczbę petycji na temat Brexitu (147 petycji w okresie od stycznia 2016 r. do czerwca 2017 r.) obejmujących obywateli UE w Zjednoczonym Królestwie, obywateli brytyjskich w UE oraz obywateli brytyjskich w Zjednoczonym Królestwie, którzy chcieliby zachować prawa wynikające z Traktatów. Zdecydowana większość tych petycji dotyczy obywatelstwa UE: składający petycje ubolewają nad niedobrowolną utratą praw, wyrażają obawy związane z praktycznymi reperkusjami Brexitu dla rodzin przebywających w Zjednoczonym Królestwie lub w UE oraz emerytów, a nawet proponują zachowanie przez brytyjskich obywateli obywatelstwa UE i wynikających z niego praw po wystąpieniu lub specjalny system dla tych obywateli w UE.

– Kwestie uczestnictwa w życiu demokratycznym i korzystania z praw wyborczych przez obywateli UE mieszkających za granicą w innym państwie członkowskim były często przedmiotem petycji, w szczególności gdyż jest to obszar, w którym wymagane jest wspólne podejmowanie wysiłków przez UE i lokalne władze w celu egzekwowania takich praw. Jednocześnie problemy zgłaszane w ramach petycji obejmują przykłady dyskryminacji ze względu na przynależność państwową; trudności związane z procedurą stosowaną przez państwa członkowskie w celu pozwolenia obywatelom na głosowanie za granicą; złożoność przepisów lokalnych w przyjmujących państwach członkowskich, które nakładają dodatkowe formalności lub warunki na obywateli UE pragnących głosować w wyborach lokalnych. Kwestia pozbawiania praw obywateli w kilku państwach członkowskich była wielokrotnie omawiana na posiedzeniach Komisji Petycji i zgłaszana innym komisjom, które podejmują wysiłki w kierunku rewizji prawa wyborczego w państwach członkowskich, w których problem ten dotyczy wyborów europejskich. Europejska inicjatywa obywatelska, kluczowy instrument chroniony przez UE umożliwiający obywatelom aktywne uczestnictwo w życiu instytucji Unii Europejskiej, był wielokrotnie nieodpowiednio traktowany i po serii rezolucji Trybunału Sprawiedliwości jest obecnie poddawany przeglądowi przez Komisję Europejską.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej coraz większą wagę przykłada się do europejskiego obywatelstwa, a priorytet nadaje się swobodnemu przemieszczaniu się, będącemu podstawowym prawem, które stanowi podstawę dla wielu innych niezbędnych praw. Swobodne przemieszczanie się stanowi jedno z najbardziej cenionych osiągnięć UE, jedno z najbardziej popularnych i znanych praw, gdyż daje obywatelom UE możliwość podróżowania, studiowania, prowadzenia działalności gospodarczej, pracowania i życia w innych państwach UE. W ciągu ostatnich lat rejestrowano coraz większą liczbę petycji dotyczących problemów, z którymi obywatele UE borykają się podczas egzekwowania przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się. Dane statystyczne pokazują, że problemy związane ze swobodnym przemieszczaniem się leżą u źródła około 25 % łącznej liczby otrzymanych petycji. Główne obszary rodzące obawy będące przedmiotem petycji obejmują prawa socjalne i rozszerzenie zakresu odpowiedzialności pracowników w UE; prawa konsumenckie na jednolitym rynku cyfrowym, na którym europejscy konsumenci nadal napotykają trudności w dokonywaniu transgranicznych zakupów internetowych w UE związane z dostawą, oszustwami i gwarancjami; uznawanie kwalifikacji zawodowych; możliwość przenoszenia praw w zakresie opieki społecznej i praw socjalnych przysługujących pracownikom w UE – teoria i praktyka; oraz przeszkody w uzyskiwaniu dostępu do świadczeń społecznych jako obywatele UE (dotacje, skumulowane zasiłki, prawo do transgranicznej opieki zdrowotnej). Europejczycy nadal mają trudności z przeprowadzką do innego państwa UE lub zamieszkaniem w nim, przede wszystkim ze względu na przedłużające się i niejasne procedury administracyjne, brak informacji i trudności z uzyskaniem dostępu do prywatnych usług. Obywatele napotykają także trudności podczas planowania podróży transgranicznych, które obejmują więcej niż jeden środek transportu (podróżowanie multimodalne), związane z kontaktowaniem się z organami publicznymi i dostępem do transgranicznej opieki zdrowotnej.

– W świetle powyższego nie sposób przecenić znaczenia jak najszybszego znalezienia rozwiązań dla tych problemów, gdyż nie stanowi to jedynie kwestii egzekwowania praw gwarantowanych w Traktatach i Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, ale wiąże się bezpośrednio z wizerunkiem UE, jej popularnością i akceptacją ze strony obywateli, gdyż dotyka to ich podstawowych interesów, a bardzo często ich codziennego życia. Jest to ostateczny sposób na odbudowanie ich poczucia pewności i zaufania do europejskiego projektu, uczucia, które ulegało osłabieniu w ostatnich latach, co odzwierciedlały wyniki wyborów na całym kontynencie.

Podsumowując, sprawozdanie zawiera długą listę problemów, którymi zajmuje się Komisja Europejska, ale nie zawiera realistycznej diagnozy oraz konkretnych i wyważonych celów, które mają zostać osiągnięte dzięki odpowiednio zdefiniowanym zobowiązaniom w ciągu następnych trzech lat. Chociaż można doceniać osiągnięcia i patrzeć z nadzieją na przyszłe kroki, należy także zauważyć, że tekst sprawozdania daje wyraz gotowości do działania niezależnie od woli obywateli UE, gdyż wylicza przeszłe, obecne i przyszłe projekty i priorytety polityczne. Osiągnięciu zamierzonych celów może bardziej sprzyjać zastąpienie tego wyliczenia wydajnymi i skutecznymi konkretnymi działaniami.

(1)

Wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian. Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE z 2017 r., COM(2017)0030 final/2.


ZAŁĄCZNIK: WYKAZ PODMIOTÓW LUB OSÓB, OD KTÓRYCH SPRAWOZDAWCZYNI OTRZYMAŁA INFORMACJE

Podmiot lub osoba

Europejskie Biuro Działań Obywatelskich (ECAS)

 

Biuro Analiz Parlamentu Europejskiego

 

 


OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (9.11.2017)

dla Komisji Petycji

w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE z 2017 r.: wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych przemian

(2017/2069(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej (*): Csaba Sógor

(*)  Zaangażowana komisja – art. 54 Regulaminu

WSKAZÓWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Petycji, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 31 stycznia 2017 r. zatytułowany „Wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych zmian. Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE z 2017 r.” (COM(2017)0030),

–  uwzględniając Kartę nauczania w zakresie demokratycznego obywatelstwa i praw człowieka,

–  uwzględniając wyniki publicznych konsultacji na temat obywatelstwa UE z 2015 r. przeprowadzonych przez Komisję oraz wyniki badania Eurobarometru z 2015 r. na temat praw wyborczych i obywatelstwa,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020,

  uwzględniając kryteria kopenhaskie oraz ogół prawodawstwa Unii, które musi stosować kraj kandydujący, jeśli wyraża chęć przystąpienia do Unii Europejskiej (unijny dorobek prawny),

–  uwzględniając wysłuchania zorganizowane przez Komisję Petycji w latach 2016 i 2017, a mianowicie współorganizowane przez komisję LIBE i komisję EMPL wspólne wysłuchanie publiczne pt. „Sytuacja i prawa obywateli UE w Zjednoczonym Królestwie” z dnia 11 maja 2017 r., wysłuchanie publiczne pt. „Przeszkody utrudniające obywatelom UE swobodne przemieszczanie się i podejmowanie pracy na rynku wewnętrznym” z dnia 11 października 2016 r., wysłuchanie publiczne pt. „Walka z dyskryminacją i ochrona mniejszości” z dnia 4 maja 2017 r. oraz współorganizowane przez Komisję Europejską (Dyrekcja Generalna ds. Sprawiedliwości i Konsumentów) oraz komisje LIBE, AFCO i JURI wspólne wysłuchanie publiczne pt. „Obywatelstwo Unii w praktyce: nasze wspólne wartości, prawa i uczestnictwo demokratyczne” z dnia 15 marca 2016 r.,

–  uwzględniając dyrektywę 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich,

–  uwzględniając badania zlecone przez Departament Tematyczny C Parlamentu Europejskiego w latach 2016 i 2017 na wniosek komisji LIBE i komisji PETI pt. „Przeszkody w korzystaniu z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu przez obywateli Unii Europejskiej i ich rodziny”,

–  uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej nr 9166/3/11 i 9167/3/11 z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie zakończenia procesu oceny oraz technicznej gotowości Bułgarii i Rumunii do wejścia do strefy Schengen,

–  uwzględniając notyfikację złożoną przez premier Zjednoczonego Królestwa Radzie Europejskiej w dniu 29 marca 2017 r. zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w związku ze złożoną przez nie notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej(1),

–  uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych i Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych,

–  uwzględniając badanie zlecone przez Departament Tematyczny C Parlamentu Europejskiego na wniosek komisji LIBE w 2016 r. pt. „W kierunku kompleksowego unijnego systemu ochrony mniejszości”,

–  uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencję stambulską),

–  uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych przyjętą w Nowym Jorku w dniu 13 grudnia 2006 r. i ratyfikowaną przez UE w dniu 23 grudnia 2010 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 listopada 2010 r. pt. „Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010–2020: Odnowione zobowiązanie do budowania Europy bez barier” (COM(2010)0636),

–  uwzględniając komunikaty Komisji w sprawie integracji Romów: (COM(2010)0133, COM(2012)0226, COM(2013)0454, COM(2015)0299 i COM(2016)0424), w tym komunikat pt. „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 kwietnia 2016 r. pt. „Realizacja Europejskiej agendy bezpieczeństwa w celu zwalczania terroryzmu i utorowania drogi ku rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa” (COM(2016)0230),

–  uwzględniając dyrektywę (UE) 2015/637 w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich oraz uchylającą decyzję 95/553/WE,

A.  mając na uwadze, że traktat lizboński przyniósł obywatelom Unii istotne pozytywne zmiany, ponieważ konsolidował prawa i gwarancje obywatelstwa UE, przyznawał moc prawną Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej oraz włączał przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości do obszaru unijnego ustawodawstwa;

B.  mając na uwadze, że Traktat o Unii Europejskiej stanowi, że Unia powinna zapewniać swoim obywatelom przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;

C.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakazana jest dyskryminacja na jakimkolwiek tle, w tym ze względu na płeć, przynależność rasową, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, przekonania polityczne lub wszelkie inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

D.  mając na uwadze, że przy określaniu i realizacji swoich strategii politycznych oraz działań Unia Europejska dąży do zwalczania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, przynależność rasową lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; mając na uwadze, że zasada niedyskryminacji stanowi podstawowy element obywatelstwa UE;

E.  mając na uwadze, że prawo do równego traktowania to jedna z fundamentalnych zasad Unii Europejskiej i podstawowe prawo przysługujące wszystkim ludziom; mając na uwadze, że art. 9 TUE ustanawiający obywatelstwo Unii Europejskiej wyraźnie stwierdza, że Unia przestrzega zasady równości swych obywateli, którzy są traktowani z jednakową uwagą przez jej instytucje, organy i jednostki organizacyjne; mając na uwadze, że około 8 % obywateli Unii należy do mniejszości narodowych, a około 10 % posługuje się językiem regionalnym lub mniejszościowym; mając na uwadze, że nie istnieją żadne unijne ramy prawne gwarantujące ich prawa jako członków mniejszości, i że obywatele ci mogą być traktowani w różny sposób w zależności od tego, w którym państwie członkowskim mieszkają; mając na uwadze, że istnieje różnica pomiędzy ochroną mniejszości a polityką antydyskryminacyjną; mając na uwadze, że równe traktowanie jest prawem podstawowym wszystkich obywateli, a nie przywilejem;

F.  mając na uwadze, że według sprawozdania Komisji na temat obywatelstwa UE z 2017 r. od 2012 r. coraz więcej osób zgłasza, że doświadczyło jakiejś formy dyskryminacji;

G.  mając na uwadze, że organy ds. równości odgrywają kluczową rolę w walce z dyskryminacją i w zapewnieniu skutecznego wdrożenia przepisów dotyczących równego traktowania; mając na uwadze, że brakuje norm unijnych dotyczących krajowych organów ds. równości, które to normy zapewniłyby tym organom odpowiednio szeroki mandat oraz finansową i organizacyjną niezależność w realizowaniu zadań;

H.  mając na uwadze, że obywatelstwo Unii ma charakter dodatkowy w stosunku do obywatelstwa krajowego i nie zastępuje go; mając na uwadze, że art. 20 TFUE stanowi, że każda osoba posiadająca obywatelstwo państwa członkowskiego jest również obywatelem Unii i korzysta z praw oraz podlega obowiązkom, o których mowa w traktatach i w Karcie praw podstawowych;

I.  mając na uwadze, że swobodny przepływ to jedna z czterech podstawowych swobód UE, ujęta w traktatach jako fundament integracji europejskiej, jak również jedno z najcenniejszych praw obywateli UE;

J.  mając na uwadze, że prawo do swobodnego przemieszczania się i korzystanie z niego mają kluczowe znaczenie dla obywatelstwa UE; mając na uwadze, że obywatele UE mogą nadal napotykać szereg utrzymujących się oraz nowych przeszkód ograniczających korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu, takich jak nadmierne wymagania dotyczące dokumentów, uciążliwe procedury uzyskiwania prawa do pobytu, trudności w uzyskaniu dostępu do świadczeń zdrowotnych lub przedłużające się procedury uzyskiwania pozwolenia na pracę lub uznawania kwalifikacji zawodowych; mając na uwadze, że niektórzy obywatele Unii zostali wydaleni lub został w stosunku do nich wydany nakaz wydalenia na terenie UE;

K.  mając na uwadze, że utworzenie strefy Schengen oraz włączenie dorobku Schengen do unijnych ram prawnych znacznie zwiększyło swobodę przemieszczania się na terenie UE i stanowi jedno z największych osiągnięć procesu integracji europejskiej; mając na uwadze, że Rada Unii Europejskiej potwierdziła w konkluzjach nr 9166/3/11 i 9167/3/11 z dnia 9 czerwca 2011 r. pomyślne zakończenie procesu oceny oraz techniczną gotowość Bułgarii i Rumunii do przystąpienia do strefy Schengen;

L.  mając na uwadze, że bezpieczeństwo należy do kwestii budzących największe obawy obywateli UE; mając na uwadze, że UE powinna zapewnić swoim obywatelom ochronę wolności i poczucie bezpieczeństwa na swoim terytorium, a jednocześnie zadbać, by ich swobody i prawa były jednakowo szanowane i chronione oraz mając na uwadze, że terroryzm jest globalnym zagrożeniem, które należy skutecznie zwalczać na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym, aby zapewnić bezpieczeństwo obywatelom Unii;

M.  mając na uwadze, że według przeprowadzonej przez Komisję oceny skutków towarzyszącej dyrektywie (UE) 2015/637 niemal siedem milionów obywateli UE podróżuje lub mieszka w państwach spoza UE w miejscach, gdzie ich kraj nie jest reprezentowany przez ambasadę ani konsulat; mając na uwadze, że przewiduje się, że do 2020 r. liczba niereprezentowanych obywateli UE wzrośnie do co najmniej dziesięciu milionów; mając na uwadze, że obywatele Unii zamieszkujący na terytorium państwa spoza UE, w którym państwo członkowskie ich pochodzenia nie ma swojego przedstawicielstwa, są uprawnieni do korzystania z ochrony dyplomatycznej i konsularnej każdego z pozostałych państw członkowskich na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa;

N.  mając na uwadze, że traktat lizboński umocnił obywatelstwo UE między innymi przez wprowadzenie europejskiej inicjatywy obywatelskiej, która daje obywatelom możliwość zwracania się do UE o podjęcie działań; mając na uwadze, że dotychczasowe stosowanie europejskiej inicjatywy obywatelskiej nie tylko postawiło przed organizatorami wyzwania natury praktycznej i prawnej, ale także nie sprostało oczekiwaniom w zakresie skutków ustawodawczych;

O.  mając na uwadze, że z doświadczenia wynika, że kraje ubiegające się o członkostwo są skłonne do przestrzegania kryteriów kopenhaskich w zakresie demokracji, praworządności i praw podstawowych oraz poprawy sytuacji mniejszości; mając na uwadze, że obecnie brakuje odpowiednich ram gwarantujących spełnianie tych kryteriów po przystąpieniu, a tym samym chroniących obywateli UE przed skutkami naruszenia kryteriów kopenhaskich;

P.  mając na uwadze, że – poza postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – UE dysponuje obecnie jedynie narzędziami o ograniczonej skuteczności, by reagować na systematyczne i instytucjonalne przejawy dyskryminacji, rasizmu i ksenofobii wobec mniejszości w państwach członkowskich; mając na uwadze, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nie obejmują zagrożeń niewchodzących w zakres prawa wtórnego UE;

Q.  mając na uwadze, że obywatele UE romskiego pochodzenia stanowią największą i najbardziej narażoną mniejszość w UE; mając na uwadze, że Romowie spotykają się w Europie z wielowarstwową dyskryminacją i wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że instrumenty „miękkiego prawa”, takie jak unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów, jedynie w niewielkim stopniu przyczyniły się do zagwarantowania, że państwa członkowskie wypełniają zobowiązania w zakresie przestrzegania standardów podstawowych praw człowieka dotyczących ochrony mniejszości, a także do reagowania na instytucjonalne przejawy dyskryminacji;

R.  mając na uwadze, że niepełnosprawni obywatele Unii nadal napotykają wiele przeszkód w dostępie do rynku pracy, edukacji i szkoleń, są bardziej narażeni na ubóstwo i wykluczenie społeczne niż osoby pełnosprawne oraz mają trudności z pełnym uczestnictwem w społeczeństwie i korzystaniem ze swoich praw;

S.  mając na uwadze, że nadal powszechne jest występowanie przypadków przemocy wobec kobiet w UE; mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie muszą zastosować wszystkie dostępne środki, by promować i chronić prawa wszystkich kobiet;

T.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 25 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej „Unia uznaje i szanuje prawo osób w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz do uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym”;

U.  mając na uwadze, że ryzyko pozbawienia praw wyborczych obywateli danego państwa, którzy przeprowadzili się do innego państwa członkowskiego, może zniechęcić obywateli UE do korzystania z prawa do przemieszczania się i pobytu w innym państwie członkowskim;

V.  mając na uwadze, że każde państwo ma suwerenną władzę, by decydować, kim są jego obywatele, w granicach określonych przez prawo międzynarodowe; mając na uwadze, że bezpaństwowcom często grozi umieszczenie w ośrodku detencyjnym i ubóstwo; mając na uwadze, że istnieje silne powiązanie między obywatelstwem UE i bezpaństwowością z powodu możliwości uzyskania lub utraty obywatelstwa UE przez bezpaństwowców mieszkających w państwach członkowskich, którym przyznano lub odebrano obywatelstwo państwa członkowskiego;

W.  mając na uwadze, że niektóre z najistotniejszych konsekwencji spodziewanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej dotyczą statusu prawnego, praw i obowiązków obywateli Zjednoczonego Królestwa mieszkających w Unii Europejskiej oraz obywateli UE mieszkających w Zjednoczonym Królestwie od momentu, gdy wystąpienie nabierze mocy;

X.  mając na uwadze, że miliony obywateli, którzy skorzystali z prawa do mieszkania, zakładania rodziny, pracy, nauki i przejścia na emeryturę w Zjednoczonym Królestwie oraz w 27 państwach członkowskich UE i którzy dokonali wyborów życiowych w oparciu o te prawa, stają obecnie w obliczu ogromnej niepewności i niepokoją się o swoją przyszłość;

1.  wzywa Radę UE i Radę Europejską, by umożliwiły wszystkim państwom, które spełniają niezbędne kryteria techniczne, przystąpienie do strefy Schengen i zapewniły tym samym wszystkim obywatelom UE możliwość korzystania ze swobody przemieszczania się bez ograniczeń w postaci odpraw granicznych;

2.  wzywa Komisję, by regularnie monitorowała stosowanie dyrektywy 2004/38/WE w państwach członkowskich oraz podjęła odpowiednie środki w celu usunięcia możliwych przeszkód ograniczających swobodę przemieszczania się; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie narzędzia służącego do e-uczenia się z zakresu prawa obywateli Unii Europejskiej do swobodnego przemieszczania się, które pomaga władzom lokalnym lepiej zrozumieć prawa i obowiązki związane ze swobodnym przemieszczaniem się;

3.  przypomina, że prawodawstwo UE z zakresu bezpieczeństwa powinno być aktualne, skuteczne i wydajne w zapobieganiu zmieniającym się zagrożeniom, ich wykrywaniu oraz reagowaniu na nie; wzywa do pilnego wdrożenia Europejskiej agendy bezpieczeństwa, lepszego egzekwowania istniejących w tym obszarze aktów prawnych UE oraz skuteczniejszej wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi i z agencjami UE, a także jej koordynacji; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy, które Komisja podjęła w celu zacieśnienia współpracy w zakresie bezpieczeństwa między państwami członkowskimi, i w pełni popiera skuteczniejszą wymianę informacji między państwami członkowskimi i z agencjami UE; podkreśla znaczenie pełnego poszanowania praw podstawowych w walce z terroryzmem; podkreśla, że harmonizacja działań wewnętrznych i zewnętrznych UE w dziedzinie bezpieczeństwa jest niezbędna do skutecznej ochrony obywateli UE;

4.  wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków na rzecz stworzenia rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa, która zapewni potraktowanie zagrożenia terrorystycznego w sposób całościowy;

5.  uważa deradykalizację i zapobieganie radykalizacji za absolutny priorytet UE oraz zdecydowanie opowiada się za wzmocnieniem specjalnych międzysektorowych programów ukierunkowanych na edukację, działalność wolontariacką i kulturalną, pracę z młodzieżą, a także programów deradykalizacji w instytucjach, społecznościach lokalnych, społeczeństwie obywatelskim, wspólnotach religijnych i regionalnych organach administracji; uważa, że kompleksowej polityce w tym zakresie powinien towarzyszyć długotrwały i proaktywny proces deradykalizacji w sferze prawnej; podkreśla potrzebę rozwijania strategii na rzecz włączenia społecznego i polityki zwalczania dyskryminacji; wzywa państwa członkowskie do potraktowania radykalizacji w sposób całościowy i skorzystania z fachowej wiedzy, którą dysponuje sieć upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw powstała z inicjatywy Komisji; podkreśla, że zapobieganie radykalizacji może być wspierane przez działania finansowane z programów UE, takich jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, program „Horyzont 2020” czy Europa dla Obywateli;

6.  podkreśla, że ochrona praw podstawowych jest kluczowa dla umożliwienia obywatelom UE pełnego uczestnictwa w demokratycznym życiu Unii; przypomina o swojej rezolucji z dnia 25 października 2016 r., w której zaleca utworzenie kompleksowego unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych(2) jako dodatkowego narzędzia mającego służyć poprawie ochrony i propagowaniu praw człowieka – w tym praw obywatelskich – oraz zwiększeniu zaufania obywateli do instytucji UE;

7.  zauważa, że obywatele UE mają prawo zwracać się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, co stanowi jedno z podstawowych praw wynikających z obywatelstwa europejskiego;

8.  przypomina, że w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. większość skarg, które wpłynęły do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczyła zarzutu braku przejrzystości, co podkreślono w komunikacie Komisji z dnia 24 stycznia 2017 r. w sprawie postępów w skutecznym korzystaniu z obywatelstwa Unii Europejskiej w latach 2013–2016 (COM(2017)0032); wyraża przekonanie, że przejrzystość i uczciwość instytucji UE to podstawowy warunek budowania poczucia pewności i zaufania wśród obywateli UE, zbliżenia obywateli do UE i zaangażowania ich w jej działania oraz umożliwienia im pełnego korzystania z praw obywatelskich; zauważa, że obywatele powinni mieć dostęp do wszystkich potrzebnych informacji na ten temat oraz że należy je przekazywać w jak najbardziej przejrzysty i zrozumiały sposób; wzywa wszystkie instytucje i organy UE do usunięcia wciąż istniejących nieprawidłowości zgodnie z postanowieniami zawartymi m.in. w art. 9 i art. 10 ust. 3 TUE, art. 15 TFUE oraz art. 41–42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

9.  zauważa, że edukacja obywatelska i dialog międzykulturowy pomagają obywatelom lepiej zrozumieć znaczenie uczestnictwa w życiu społecznym i politycznym, podczas gdy edukacja w dziedzinie praw człowieka uświadamia im lepiej ich własne prawa i uczy szacunku dla praw innych osób; zachęca państwa członkowskie do uwzględnienia edukacji w zakresie demokratycznego obywatelstwa oraz w zakresie praw człowieka w programach nauczania w celu przekazania uczącym się wiedzy i umiejętności oraz umożliwienia zrozumienia, a także przygotowania ich do podejmowania w społeczeństwie działań na rzecz obrony i promowania praw człowieka, demokracji i praworządności;

10.  wzywa do pełnego i skutecznego wdrożenia dyrektywy (UE) 2015/637, aby zapewnić ochronę konsularną obywatelom UE przebywającym w państwach trzecich, gdzie państwa członkowskie, z których pochodzą, nie są reprezentowane;

11.  wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego wprowadzenia nowego, bezpieczniejszego formatu dla tymczasowych unijnych dokumentów podróży dla niereprezentowanych obywateli UE przebywających poza jej granicami, których paszport został skradziony, zniszczony, zaginął lub jest czasowo niedostępny, tak aby zapewnić im możliwość sprawnego powrotu;

12.  podkreśla, że europejska inicjatywa obywatelska to innowacyjne narzędzie na rzecz demokracji uczestniczącej w Unii Europejskiej, za pomocą którego obywatele mają możliwość wyrażać swoje dążenia i kształtować rozwój polityki UE; zwraca jednak uwagę na znaczne niedociągnięcia w funkcjonowaniu europejskiej inicjatywy obywatelskiej, które należy skorygować w celu jej usprawnienia; wyraża zaniepokojenie działaniami następczymi Komisji podjętymi po udanych inicjatywach;

13.  podkreśla, że ofiarom przestępstw i terroryzmu na terytorium UE należy zagwarantować odpowiedni poziom praw bez jakiejkolwiek dyskryminacji oraz że ofiary te powinny zostać potraktowane godnie i z szacunkiem, jak również otrzymać odpowiednie wsparcie zależnie od ich indywidualnych potrzeb oraz potrzeb ich rodzin; zwraca uwagę na rosnącą liczbę obywateli Unii, którzy ucierpieli w zamachach terrorystycznych poza terenem własnego kraju, w związku z czym pilnie wzywa do ustanowienia w państwach członkowskich protokołów dotyczących udzielania pomocy Europejczykom, którzy nie są ich obywatelami, w przypadku ataku terrorystycznego, zgodnie z dyrektywą 2015/0281/UE w sprawie zwalczania terroryzmu; podkreśla potrzebę przyjęcia dyrektywy szczegółowej w sprawie ochrony ofiar terroryzmu;

14.  uważa, że aby urzeczywistnić postanowienia odnoszące się do mniejszości i do równości wszystkich obywateli Unii zawarte odpowiednio w art. 2 i art. 9 TUE oraz aby lepiej wykorzystać potencjał obywatelstwa unijnego, UE musi zintensyfikować wysiłki w celu zagwarantowania ochrony swoich podstawowych wartości oraz praw mniejszości;

15.  zwraca uwagę na fakt, że mniejszości narodowe, etniczne, wyznaniowe i językowe żyją od wieków w Europie wśród lub obok tradycyjnych kultur większościowych; uważa, że przestrzeganie przez UE wymogów TUE dotyczących poszanowania, ochrony oraz zwiększenia różnorodności kulturowej i językowej w UE – zarówno między państwami członkowskimi, jak i w obrębie poszczególnych państw – znacznie wzmocniłoby związki obywateli z projektami europejskimi; uważa, że UE powinna dążyć do ustanowienia wysokich standardów ochrony mniejszości – począwszy od standardów zapisanych w narzędziach prawa międzynarodowego, jak np. instrumenty Rady Europy – oraz że standardy te powinny wyraźnie wpisywać się w ramy prawne zapewniające demokrację, praworządność i prawa podstawowe w całej UE; zachęca wszystkie państwa członkowskie do niezwłocznego ratyfikowania w całości Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych i Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych oraz do wdrażania tych traktatów w dobrej wierze; przypomina również o potrzebie wdrożenia zasad opracowanych w ramach OBWE;

16.  wyraża ubolewanie, że od dłuższego czasu nie poczyniono postępów w pracy nad wnioskiem z 2008 r. dotyczącym dyrektywy w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; ponownie wystosowuje apel do Rady o jak najszybsze przyjęcie wniosku;

17.  zauważa, że w rozporządzeniu UE ustanawiającym program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 deklaruje się, że program propaguje i chroni prawa dziecka, aby osiągnąć cele określone w art. 3 ust. 3 TUE;

18.  uważa, że systematyczna dyskryminacja obywateli romskich w ich krajach pochodzenia, jak również eksmisje i wydalenia, których doświadczają, kiedy korzystają z prawa do swobodnego przemieszczenia się i pobytu w innym państwie członkowskim, stoją w sprzeczności z podstawowym prawem do niedyskryminacji ze względu na pochodzenie etniczne oraz prawem do przemieszczania się i pobytu na terytorium innego państwa członkowskiego i podważają tym samym fundamenty praw obywatelskich UE; wzywa państwa członkowskie do prowadzenia rejestracji urodzeń bez żadnej dyskryminacji oraz do podjęcia natychmiastowych działań naprawczych w celu zapewnienia identyfikacji wszystkich swoich obywateli, tak aby uniknąć sytuacji, w których członkom społeczności romskiej odmawia się dostępu do wszystkich niezbędnych podstawowych usług; wzywa państwa członkowskie do podjęcia za pośrednictwem władz lokalnych aktywnych działań, aby zapewnić rejestrację każdego dziecka; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny i monitorowania sytuacji w państwach członkowskich, wymiany najlepszych praktyk w zakresie identyfikacji i ochrony osób, których obywatelstwo nie zostało uznane i które nie posiadają dostępu do dokumentów tożsamości, oraz do przeprowadzenia kampanii informacyjnych na temat znaczenia rejestracji urodzeń;

19.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w sprawozdaniu Komisji na temat obywatelstwa z 2017 r. podkreśla się priorytetowe znaczenie zwiększenia i poprawy uczestnictwa obywateli; zauważa jednak z ubolewaniem, że w sprawozdaniu nie podnosi się wcale kwestii dotyczących prawa do składania petycji, prawa do odwoływania się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, prawa dostępu do dokumentów ani sposobów wzmacniania tych praw;

20.  potępia wszelkie formy dyskryminacji i przemocy wobec lesbijek, gejów, osób transpłciowych, biseksualnych i interseksualnych (LGBTI); zwraca się do Komisji i do państw członkowskich o przyjęcie praw i strategii politycznych na rzecz zwalczania homofobii i transfobii; zachęca Komisję do opracowania planu, który zagwarantuje równe prawa i szanse bez względu na orientację seksualną i tożsamość płciową, przy jednoczesnym poszanowaniu kompetencji państw członkowskich;

21.  wyraża przekonanie, że wolne media i wolny dostęp do otwartego internetu stanowią kluczowe elementy demokracji;

22.  z zadowoleniem przyjmuje przystąpienie przez UE w dniu 13 czerwca 2017 r. do Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej; ubolewa jednak, że ograniczenie do dwóch obszarów – obejmujących kwestie dotyczące współpracy sądowej w sprawach karnych oraz prawo do azylu i zasady non-refoulement – prowadzi do braku pewności prawa co do zakresu przystąpienia UE; wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia negocjacji w sprawie ratyfikacji i wdrożenia konwencji stambulskiej; podkreśla, że aby poprawić skuteczność środków służących walce z przemocą wobec kobiet, należy równocześnie podjąć działania promujące niezależność finansową kobiet; wzywa Komisję do dalszego rozwiązywania kwestii nierówności gospodarczych ze względu na płeć i zajmowania się kwestią równowagi między życiem zawodowym a prywatnym;

23.  przyznaje, że unijne przepisy w zakresie równego traktowania wymagają ustanowienia krajowych organów ds. równości; wzywa Komisję do opracowania dla państw członkowskich wytycznych dotyczących sposobu funkcjonowania tych organów – w tym europejskiej sieci krajowych organów ds. równości (EQUINET) – oraz sposobu zagwarantowania im niezależności, skuteczności, uprawnień i zasobów, których potrzebują w celu zwalczania dyskryminacji i wspierania równego traktowania; wzywa krajowe organy ds. równości, jak również EQUINET, do realizowania ich zadań oraz zacieśnienia współpracy na rzecz zwalczania dyskryminacji i wspierania równego traktowania; przypomina znaczenie programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 dla dalszego udzielania możliwego wsparcia działaniom zwalczającym dyskryminację na szczeblu najbliższym obywatelom; wzywa Komisję do przyjęcia w formie komunikatu jej dokumentu „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019”; przypomina, że UE opiera się na zasadzie równouprawnienia płci i że zasadę tę można realizować wyłącznie dzięki włączaniu jej do wszystkich strategii politycznych UE; zwraca uwagę na nierównomierny wpływ, jaki dyskryminacja z wielu przyczyn jednocześnie wywiera na kobiety; zachęca państwa członkowskie do współpracy z organami regionalnymi i lokalnymi, organami ścigania, krajowymi organami ds. równości i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, aby poprawić monitorowanie sytuacji, w których różne przyczyny dyskryminacji występują jednocześnie;

24.  wzywa Komisję i państwa członkowskie – jako sygnatariuszy Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych – do uwzględnienia w prawodawstwie UE kwestii dotyczących dostępności, uczestnictwa, niedyskryminacji i równouprawnienia, tak aby niepełnosprawni obywatele Unii mogli korzystać z praw podstawowych na takich samych zasadach jak osoby pełnosprawne;

25.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by wykorzystały wszelkie dostępne narzędzia finansowe, prawne i pomocowe w celu wspierania społeczeństwa przyjaznego dla osób starszych oraz umożliwienia obywatelom Unii starzenia się w dobrym zdrowiu, m.in. dzięki rynkom pracy sprzyjającym włączeniu społecznemu, innowacyjnym i elastycznym systemom organizacji pracy, dostępowi do szkoleń, dostępności wysokiej jakości opieki zdrowotnej oraz wprowadzeniu produktów i usług w zakresie e-zdrowia;

26.  zwraca uwagę na inicjatywę Europejskiego Korpusu Solidarności, która daje młodzieży możliwość uczestnictwa w wolontariacie lub pracy przy projektach we własnym kraju lub za granicą, oraz z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę „Wolontariusze pomocy UE”, która umożliwia Europejczykom uczestnictwo w programach pomocy humanitarnej na całym świecie;

27.  uważa, że obywatele, którzy przeprowadzili się do innego państwa członkowskiego i w nim przebywają, powinni mieć możliwość korzystania z prawa do głosowania w wyborach krajowych w państwie pochodzenia; wzywa państwa członkowskie pozbawiające prawa wyborczego tych obywateli, którzy podjęli decyzję o zamieszkaniu przez dłuższy czas w innym państwie członkowskim, aby złagodziły warunki ich obowiązujące i umożliwiły im zachowanie prawa do głosowania w wyborach krajowych;

28.  podtrzymuje swoje stanowisko, że zabezpieczenie praw i interesów obywateli 27 państw członkowskich UE, którzy mieszkają lub mieszkali w Zjednoczonym Królestwie, oraz obywateli Zjednoczonego Królestwa, którzy mieszkają lub mieszkali w 27 państwach członkowskich, należy potraktować jako najwyższy priorytet podczas negocjacji dotyczących umowy o wystąpieniu; ponadto uważa, że zobowiązania Zjednoczonego Królestwa i UE w tym zakresie powinny opierać się na zasadzie wzajemności, równości, symetrii, niedyskryminacji, uczciwego traktowania, a także pełnego poszanowania integralności prawa UE, w tym Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i jej ram egzekwowania.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

6.11.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

44

6

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ahmedov Ademov, Gerard Batten, Monika Beňová, Malin Björk, Michał Boni, Daniel Dalton, Rachida Dati, Raymond Finch, Kinga Gál, Ana Gomes, Sylvie Guillaume, Monika Hohlmeier, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Dietmar Köster, Barbara Kudrycka, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Monica Macovei, Roberta Metsola, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Marie-Christine Vergiat, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Auke Zijlstra

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Miriam Dalli, Gérard Deprez, Marek Jurek, Jeroen Lenaers, Elly Schlein, Barbara Spinelli, Axel Voss

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, André Elissen, György Hölvényi, Karin Kadenbach, Peter Kouroumbashev, Julia Reda, Sofia Ribeiro, Bart Staes, Julie Ward, Wim van de Camp

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

44

+

ALDE

Gérard Deprez, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Cecilia Wikström

ECR

Helga Stevens

GUE/NGL

Malin Björk, Barbara Spinelli, Marie-Christine Vergiat

PPE

Asim Ahmedov Ademov, Michał Boni, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Rachida Dati, Kinga Gál, Monika Hohlmeier, György Hölvényi, Barbara Kudrycka, Jeroen Lenaers, Roberta Metsola, Sofia Ribeiro, Csaba Sógor, Traian Ungureanu, Wim van de Camp, Axel Voss

S&D

Monika Beňová, Miriam Dalli, Ana Gomes, Sylvie Guillaume, Karin Kadenbach, Dietmar Köster, Peter Kouroumbashev, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Elly Schlein, Birgit Sippel, Julie Ward, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Max Andersson, Julia Reda, Judith Sargentini, Bart Staes

6

-

EFDD

Gerard Batten, Raymond Finch, Kristina Winberg

ENF

André Elissen, Auke Zijlstra

NI

Udo Voigt

3

0

ECR

Daniel Dalton, Marek Jurek, Monica Macovei

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0102.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0409.


OPINIA Komisji Kultury i Edukacji (23.10.2017  )

dla Komisji Petycji

w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE – 2017 r.: wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych przemian

(2017/2069(INI))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Krystyna Łybacka

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Petycji, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla znaczenie edukacji, szkolenia, kultury i sportu w promowaniu praw obywatelskich UE, aktywnego obywatelstwa i solidarności, a także w ugruntowaniu naszych wspólnych europejskich wartości, w oparciu o art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 9 Traktatu o Unii Europejskiej; przyznaje, że dzięki współpracy i wymianie ponadnarodowej i międzykulturowej programy UE takie jak Erasmus+, programy „Prawa, równość i obywatelstwo”, „Europa dla Obywateli” i „Kreatywna Europa” przyczyniają się do osiągania wspomnianych celów;

2.  zaznacza, że program „Europa dla obywateli” sprzyja lepszemu zrozumieniu praw i obowiązków obywateli UE; zaleca zatem, by przy kolejnej edycji programu przyjęto podstawę prawną umożliwiającą Parlamentowi uczestnictwo w charakterze współprawodawcy na równi z Radą oraz by przeznaczono na program więcej zasobów ludzkich i środków finansowych w celu zwiększenia liczby wspieranych projektów;

3.  podkreśla, jak ważne jest promowanie za pośrednictwem programu Erasmus+ rozwijania umiejętności przekrojowych, które przyczyniają się do międzykulturowego zrozumienia i aktywnego udziału w różnych społeczeństwach;

4.  przypomina, że należy nieprzerwanie dążyć do szerzenia wiedzy obywateli UE o przysługujących im prawach oraz do zagwarantowania jednolitego poszanowania tych praw w całej UE, przy czym należy zwracać uwagę na możliwości, jakie zapewnia przynależność do UE; zwraca uwagę na rolę placówek edukacyjnych w uświadamianiu młodym ludziom przysługujących im w UE praw i we wspieraniu aktywnego obywatelstwa; apeluje w związku z powyższym do Komisji o zapewnienie wspólnych ram dotyczących zdobywania wiedzy o UE w szkołach oraz zachęca państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich działań zapewniających faktyczne włączenie takich ram do programów nauczania; podziela ponadto pogląd Komisji, że szerzenie wiedzy na temat praw wynikających z obywatelstwa UE wymaga współpracy na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym; podkreśla, że w tym celu należy przeprowadzić odpowiednie i właściwie dostosowane szkolenia na wszystkich szczeblach, szczególnie na szczeblu regionalnym i lokalnym;

5.  jest zdania, że w celu zadbania o to, by wszystkim obywatelom UE faktycznie zagwarantowano równe prawa, systemy edukacyjne powinny być przystępne pod względem opłat i mieć charakter integracyjny, ze szczególnym uwzględnieniem grup znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji i najbardziej narażonych, oraz powinny oferować wysokiej jakości edukację, która zachęca do aktywnego obywatelstwa i uczenia się przez całe życie w odpowiedzi na potrzeby gospodarcze i społeczne;

6.  przypomina o konieczności wspierania nauczycieli i innych osób zajmujących się nauczaniem, tak aby włączali oni do nauczanych treści informacje o prawach i obywatelstwie UE; podkreśla w związku z powyższym konieczność dalszego promowania i rozbudowywania platform internetowych – takich jak europejska platforma internetowa dla szkół „School Education Gateway”, akademia dla nauczycieli „Teacher Academy” oraz „Open Educational Europe” – tak aby pracownicy sektora edukacji mieli dostęp do innowacyjnych, wielojęzycznych materiałów dydaktycznych, w tym materiałów dostosowanych dla uczniów ze szczególnymi potrzebami, co pomoże im inspirować i motywować uczniów uczących się o UE;

7.  podkreśla rolę, jaką w rozwoju osobistym młodzieży odgrywa mobilność sprzyjająca uczeniu się i wymianie kulturowej, a tym samym lepszemu zrozumieniu aktywnego obywatelstwa i jego praktycznego wymiaru; zachęca państwa członkowskie do wspierania unijnych programów promujących mobilność;

8.  docenia znaczenie kultury, sztuki i nauki jako nieodłącznych aspektów aktywnego obywatelstwa UE; podkreśla ich rolę w umacnianiu wśród obywateli wspólnego poczucia przynależności do naszej Unii, lepszego wzajemnego zrozumienia i pobudzania dialogu międzykulturowego;

9.  zachęca, by przez kształcenie formalne, pozaformalne, nieformalne szerzyć wiedzę wśród uczących się w każdym wieku na temat wartości europejskich i praw obywateli UE, tak by zwiększyć międzykulturowe zrozumienie i wzmocnić solidarność w Europie;

10.  uważa, że istotne jest szerzenie wiedzy o kulturze i wartościach europejskich wśród migrantów w celu ułatwienia im integracji, a także wspieranie dialogu międzykulturowego przez promowanie kultury pochodzenia migrantów i rozwijanie u nich kluczowych umiejętności obywatelskich;

11.  wyraża zadowolenie, że Komisja zamierza zwiększyć zaangażowanie polityczne obywateli w życie demokratyczne UE; zachęca do promowania udziału demokratycznego w drodze wzmożonego dialogu z obywatelami, szerzenia wśród nich wiedzy na temat roli prawodawstwa UE w ich codziennym życiu oraz podkreślania przysługującego im czynnego i biernego prawa wyborczego w wyborach krajowych i europejskich, niezależnie od miejsca zamieszkania w UE; zachęca Komisję, by wykorzystała w tym celu media społecznościowe i narzędzia cyfrowe, przy czym należy położyć szczególny nacisk na zwiększenie udziału młodzieży i osób niepełnosprawnych; wzywa do opracowywania i wdrażania narzędzi e-demokracji, takich jak platformy internetowe, tak by bardziej bezpośrednio włączyć obywateli w życie demokratyczne UE, zwiększając w ten sposób ich zaangażowanie;

12.  przypomina, jak ważne jest poszerzanie i pogłębianie zorganizowanego dialogu z obywatelami na temat ich praw i tym samym rozpoznanie przeszkód, jakie napotykają obywatele przy korzystaniu z tych praw, a także usprawnienie monitorowania i zwiększenie skuteczności unijnych programów i inicjatyw w tym obszarze;

13.  podkreśla znaczenie roli, jaką odgrywają media i usługi społeczeństwa informacyjnego, i w związku z tym zwraca się do Komisji oraz do państw członkowskich, by stworzyły ramy prawne wspierające pluralizm i niezależność mediów oraz dostępność obiektywnych informacji dla obywateli;

14.  wzywa Komisję do opracowania konkretnych kryteriów służących ocenie wdrożenia i działania europejskich programów promujących aktywne obywatelstwo, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów edukacyjnych;

15.  podkreśla, że należy dopilnować, aby obywatele niepełnosprawni i obywatele znajdujący się w niekorzystnej sytuacji mogą w pełni korzystać z praw i możliwości, jakie gwarantuje im obywatelstwo UE; zachęca wszystkie państwa członkowskie UE do wprowadzenia unijnej karty osoby niepełnosprawnej w celu ułatwienia osobom niepełnosprawnym mobilności w UE; podkreśla potrzebę poprawy dostępu osób niepełnosprawnych do witryn internetowych UE;

16.  popiera przegląd europejskiej inicjatywy obywatelskiej (ECI) z myślą o poprawie jej dostępności i łatwości korzystania z niej; podkreśla, że należy poprawić funkcjonowanie europejskiej inicjatywy obywatelskiej oraz wiedzę ogółu społeczeństwa na jej temat, tak aby w jak największej mierze wykorzystać jej potencjał w zakresie zwiększenia uczestnictwa obywateli i pogłębienia demokratycznej debaty;

17.  wzywa państwa członkowskie do wdrożenia planu prac UE na rzecz młodzieży na lata 2016–2018 poprzez skoncentrowanie się na promowaniu aktywnej postawy obywatelskiej oraz na wspieraniu włączenia społecznego i uczestnictwa młodych ludzi w życiu demokratycznym i obywatelskim w UE;

18.  podkreśla, że wysoka stopa bezrobocia wśród młodzieży i niepewne perspektywy na przyszłość pozostają dla młodzieży w Europie głównym powodem do niepokoju; przypomina w związku z tym cele wyznaczone w deklaracji i planie z Bratysławy, by „zapewnić wszystkim obiecującą przyszłość gospodarczą, zachować nasz styl życia i zagwarantować młodzieży więcej możliwości”; wzywa Komisję do podejmowania dalszych działań służących wspieraniu młodych ludzi przez zapewnianie im nowych możliwości w dziedzinie kształcenia, szkolenia i zatrudnienia;

19.  podkreśla znaczenie staży i praktyk w ułatwianiu studentom i absolwentom zdobywania praktycznej wiedzy i doświadczenia zawodowego; opowiada się w związku z powyższym za stworzeniem jednej scentralizowanej platformy transgranicznych praktyk i staży, jak zaproponowano w ramach konsultacji publicznych;

20.  podkreśla znaczenie wolontariatu jako istotnego elementu programów, które propagują aktywne obywatelstwo; zachęca do opracowywania programów nauczania obejmujących treści edukacyjne i zaangażowanie obywatelskie, a także do uznawania wolontariatu za działalność stanowiącą pełnoprawny element cyklu nauczania;

21.  podkreśla, że wolontariat nie może zastąpić płatnego zatrudnienia, i zwraca uwagę na podstawową kwestię, że płatna praca daje poczucie przynależności do wspólnoty, zaangażowania i udziału w życiu publicznym i – w konsekwencji – zaangażowania obywatelskiego;

22.  podkreśla, że sport, zwłaszcza na szczeblu lokalnym, przyczynia się do aktywnego obywatelstwa poprzez wspieranie wzajemnego zrozumienia i szacunku, a jednocześnie propagowanie wartości i zasad UE; zachęca Komisję do dalszego wspierania inicjatyw sportowych, które przyczyniają się do utrzymania aktywności obywatelskiej i poszanowania wartości obywatelskich, a tym samym do wykształcenia wspólnego poczucia przynależności;

23.  wzywa Komisję do dalszego popierania działań i inicjatyw promujących prawa obywatelskie i aktywne obywatelstwo; podkreśla, że nowe inicjatywy w tym zakresie powinny uzupełniać inicjatywy już istniejące i nie powinny wpływać na obecne budżety programowe;

24.  z zadowoleniem przyjmuje podjętą przez Komisję inicjatywę, by wprowadzić nowe narzędzie do e-uczenia się w celu zapewnienia lepszego zrozumienia i właściwego stosowania przez władze lokalne i regionalne zasad swobodnego przepływu, a także by stworzyć jednolity portal cyfrowy zapewniający obywatelom i przedsiębiorstwom internetowy dostęp do informacji w ramach jednolitego rynku UE; zauważa, że narzędzia te powinny zapewnić spójne i przyjazne dla użytkowników informacje na temat praw obywateli w UE i ich praktycznego zastosowania; podkreśla, że narzędzia te powinny być powiązane z istniejącymi narzędziami w tej dziedzinie, takimi jak sieć Europe Direct i portal Twoja Europa;

25.  podkreśla znaczenie wymiany i rozpowszechniania najlepszych praktyk w celu szerzenia wiedzy na temat praw obywateli UE i zwiększenia zaangażowania w życie obywatelskie i polityczne w całej UE;

26.  podkreśla, że posłowie do PE i inne wpływowe osobistości europejskie odgrywają ważną rolę w szerzeniu wiedzy na temat praw obywateli UE, zwłaszcza wśród osób młodych;

27.  popiera wydawanie i rozpowszechnianie prasy i produktów multimedialnych we wszystkich językach urzędowych UE, których celem jest szerzenie wiedzy wśród obywateli UE na temat ich praw i poprawa ich zdolności do skutecznego egzekwowania tych praw;

28.  zgadza się z opinią, że obywatelstwo UE przyczynia się do stworzenia bardziej spójnego społeczeństwa europejskiego, a tym samym do lepszego wzajemnego zrozumienia, dialogu międzykulturowego i zacieśnienia współpracy ponadnarodowej.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

10.10.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

24

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Isabella Adinolfi, Dominique Bilde, Andrea Bocskor, Nikolaos Chountis, Silvia Costa, Mircea Diaconu, Damian Drăghici, Angel Dzhambazki, María Teresa Giménez Barbat, Svetoslav Hristov Malinov, Curzio Maltese, Rupert Matthews, Luigi Morgano, Momchil Nekov, Michaela Šojdrová, Helga Trüpel, Sabine Verheyen, Julie Ward, Theodoros Zagorakis, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Krystyna Łybacka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Michel Reimon, Remo Sernagiotto

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Miltiadis Kyrkos, Jarosław Wałęsa, Patricija Šulin

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

24

+

ALDE

Mircea Diaconu, María Teresa Giménez Barbat

ECR

Angel Dzhambazki, Remo Sernagiotto

EFDD

Isabella Adinolfi

GUE/NGL

Nikolaos Chountis, Curzio Maltese

PPE

Andrea Bocskor, Svetoslav Hristov Malinov, Michaela Šojdrová, Patricija Šulin, Sabine Verheyen, Jarosław Wałęsa, Theodoros Zagorakis, Bogdan Andrzej Zdrojewski

S&D

Silvia Costa, Damian Drăghici, Miltiadis Kyrkos, Krystyna Łybacka, Luigi Morgano, Momchil Nekov, Julie Ward

Verts/ALE

Michel Reimon, Helga Trüpel

2

-

ECR

Rupert Matthews

ENF

Dominique Bilde

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych (16.11.2017)

dla Komisji Petycji

w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE – 2017 r.: wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych przemian

(2017/2069(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Cristian Dan Preda

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Konstytucyjnych zwraca się do Komisji Petycji, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  wyraża zadowolenie, że Komisja podejmuje nieustanne starania, by zagwarantować przestrzeganie praw obywateli UE, oraz zachęca do ich dalszej ochrony w drodze wdrażania postanowień Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz odpowiednich postanowień Traktatów UE; przypomina, że zgodnie z art. 9 TUE i art. 20 TFUE osoba posiadająca obywatelstwo państwa członkowskiego jest obywatelem UE; jest przekonany, że obywatele UE będą mogli korzystać w pełni z przysługujących im praw jedynie wtedy, gdy będą znali te prawa oraz gdy państwa członkowskie i instytucje UE zobowiążą się stanowczo do ich ochrony; zwraca się do Komisji o to, by wspierała strategie polityczne oraz by prowadziła kampanie i działania mające na celu szerzenie wiedzy na temat praw obywatelskich i dostępnych narzędzi służących do ich egzekwowania;

2.  opowiada się za zwiększeniem demokratycznego wymiaru wyborów europejskich w drodze zreformowania obecnego europejskiego prawa wyborczego z myślą o zwiększeniu udziału obywateli i zaufania do unijnego systemu demokratycznego; uważa, że większa przejrzystość, świadomość, skuteczny i niedyskryminujący dostęp do informacji, jak również odnowienie praktyk demokratycznych, nowe systemy głosowania, w tym narzędzia e-demokracji, i zmniejszenie przepaści cyfrowej między państwami członkowskimi pod względem infrastruktury cyfrowej przyczynią się do rozwoju prawdziwej europejskiej przestrzeni publicznej; jest przekonany, że lepsze i bardziej ukierunkowane informacje na temat polityki europejskiej oraz wpływu prawodawstwa UE na codzienne życie obywateli przyczyniłoby się do poprawy frekwencji w wyborach europejskich; przypomina, że należy propagować uczestnictwo w wyborach do Parlamentu Europejskiego przez zwiększenie widoczności partii politycznych na poziomie europejskim, oraz przypomina, że UE i jej państwa członkowskie ponoszą wspólną odpowiedzialność za wzmocnienie europejskiego charakteru wyborów do Parlamentu Europejskiego;

3.  ostrzega, że w wyniku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE może zaistnieć sytuacja braku pewności prawa w odniesieniu do praw obywateli UE mieszkających w Zjednoczonym Królestwie oraz obywateli Zjednoczonego Królestwa, którzy mieszkają w UE; uważa, że priorytetem w umowie dotyczącej wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE i w porozumieniu w sprawie przyszłych stosunków między UE i Zjednoczonym Królestwem powinna być ochrona wszystkich niepodzielnych praw oraz że należy jak najszybciej osiągnąć porozumienie w sprawie tych i innych praw, takich jak dostęp do opieki zdrowotnej; podkreśla, że wszelkie porozumienie powinno opierać się na zasadzie wzajemności i niedyskryminacji; przywołuje w tym względzie rezolucję z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w związku ze złożoną przez nie notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej(1);

4.  przypomina, że w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. większość skarg, które wpłynęły do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczyła zarzutu braku przejrzystości, co Komisja podkreśliła w sprawozdaniu z dnia 24 stycznia 2017 r. w sprawie postępów w skutecznym korzystaniu z obywatelstwa Unii Europejskiej w latach 2013–2016(2); jest przekonany, że pełna przejrzystość i rzetelność instytucji UE jest warunkiem niezbędnym do budowania zaufania obywateli do UE oraz do umożliwienia im korzystania w pełni z przysługujących im praw obywatelskich; apeluje do wszystkich instytucji i organów UE o zaradzenie nadal występującym brakom, między innymi zgodnie z art. 9 i 10 ust. 3 TUE, art. 15 TFEU oraz art. 41–42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

5.  przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący zmiany rozporządzenia w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej w celu poprawy jej działania; zwraca się do Komisji o to, by oprócz wprowadzenia niezbędnych zmian technicznych uwzględniła przepisy mające na celu zmianę warunków dopuszczalności prawnej i wymogów w zakresie rejestracji europejskich inicjatyw obywatelskich, a także procedur ich rozpatrywania, przyjmując za punkt wyjścia wyroki Sądu w sprawach „The Minority SafePack” (T-646/13) i „Stop TTIP” (T-754/14); zdecydowanie popiera to rozporządzenie będące ważnym narzędziem demokracji uczestniczącej, które, gdyby zostało w pełni wykorzystane, mogłoby zwiększyć zaufanie obywateli do instytucji UE oraz przyczynić się do stworzenia Unii Europejskiej sprzyjającej w większym stopniu integracji;

6.  uważa, że w związku z rosnącym wpływem środowiska online i mediów społecznościowych na życie obywateli instytucje europejskie powinny nadal opracowywać nowe mechanizmy i strategie polityki publicznej, których celem jest ochrona praw podstawowych osób fizycznych w środowisku cyfrowym, ze szczególnym naciskiem na zagwarantowanie im wolności wypowiedzi, prawa do prywatności i ochrony dobrego imienia oraz ochrony danych osobowych i wizerunku, zwłaszcza w przypadku małoletnich;

7.  uważa, że bezpieczeństwo obywateli UE i zwalczanie terroryzmu powinny być głównymi priorytetami UE; z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte przez UE w celu wzmocnienia unii bezpieczeństwa; wzywa do szybkiego doprowadzenia do interoperacyjności systemów informacji UE w dziedzinie bezpieczeństwa, migracji i zarządzania granicami, przy czym wszystkie te systemy powinny być zgodne z unijnymi zasadami ochrony danych; przypomina o potrzebie znalezienia właściwej równowagi między bezpieczeństwem a ochroną praw podstawowych; podkreśla, że koordynacja działań wewnętrznych i zewnętrznych UE w dziedzinie bezpieczeństwa jest niezbędna do skutecznej ochrony obywateli UE oraz że zwiększy ona zaufanie obywateli europejskich do tego, że Unia Europejska jest zdolna do zapewnienia ochrony; przypomina, że ochrona konsularna jest kluczem do zapewnienia takiej ochrony za granicą, i uważa, że zgodnie z zaleceniami Komisji należy podjąć dalsze kroki na rzecz harmonizacji i unowocześnienia przepisów dotyczących tymczasowych dokumentów podróży;

8.  ponawia swój apel do Komisji o wznowienie procedury przystąpienia UE do europejskiej konwencji praw człowieka, zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z art. 6 TUE, w drodze poszukiwania rozwiązań będących odpowiedzią na zastrzeżenia zgłoszone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w opinii z dnia 18 grudnia 2014 r.; uważa, że przystąpienie UE do konwencji byłoby znaczącym osiągnięciem w zakresie ochrony praw podstawowych obywateli UE i umożliwiłoby stworzenie spójnego systemu ochrony praw człowieka w Europie.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINII W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

28.9.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

14

5

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Michał Boni, Mercedes Bresso, Elmar Brok, Pascal Durand, Danuta Maria Hübner, Diane James, Ramón Jáuregui Atondo, Alain Lamassoure, Morten Messerschmidt, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Markus Pieper, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Barbara Spinelli, Claudia Țapardel

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Gerolf Annemans, Pervenche Berès, Jérôme Lavrilleux, Cristian Dan Preda, Jasenko Selimovic, Rainer Wieland

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI OPINIODAWCZEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

14

+

ALDE

Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jasenko Selimovic

PPE

Michał Boni, Elmar Brok, Danuta Maria Hübner, Alain Lamassoure, Jérôme Lavrilleux, Markus Pieper, Cristian Dan Preda, György Schöpflin

S&D

Mercedes Bresso, Ramón Jáuregui Atondo, Pedro Silva Pereira, Claudia Țapardel

5

-

ECR

Morten Messerschmidt

ENF

Gerolf Annemans

GUE/NGL

Barbara Spinelli

NI

Diane James

VERTS/ALE

Pascal Durand

0

0

 

 

Uwaga: Pervenche Berès (S&D) oświadczyła, że również głosowała za przyjęciem projektu opinii.

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0102.

(2)

COM(2017) 0032.


STANOWISKO W FORMIE POPRAWEK KOMISJI PRAW KOBIET I RÓWNOUPRAWNIENIA (26.9.2017)

dla Komisji Petycji

w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE z 2017 r.: wzmocnienie praw obywateli w Unii demokratycznych przemian

(2017/2069(INI))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Ángela Vallina

POPRAWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Petycji, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących wskazówek:

Poprawka    1

Projekt rezolucji

Umocowanie 6 a (nowe)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

– uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej oraz w sprawie uprowadzenia dziecka za granicę (wersja przekształcona) (COM(2016)0411),

Poprawka    2

Projekt rezolucji

Motyw A a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

Aa. mając na uwadze, że wzmocnienie praw obywateli i instytucji demokratycznych obejmuje zwalczanie dyskryminacji i nierówności płci zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju;

Poprawka    3

Projekt rezolucji

Motyw H a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

Ha. mając na uwadze, że niedostateczna reprezentacja kobiet na stanowiskach decyzyjnych, w szczególności w sferze politycznej i na szczeblu zarządu w przedsiębiorstwach, stanowi przeszkodę dla rozwoju i osłabia zdolność kobiet do uczestnictwa w życiu demokratycznym UE;

Poprawka    4

Projekt rezolucji

Motyw H b (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

Hb. mając na uwadze, że kobiecy udział i przewodnictwo w podejmowaniu decyzji politycznych są wciąż ograniczone przez różnorodne przeszkody, takie jak utrzymywanie się stereotypów związanych z płcią, a także konsekwencje niedawnego kryzysu gospodarczego oraz jego negatywne skutki dla zagadnień związanych z równością płci;

Poprawka    5

Projekt rezolucji

Motyw H d (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

Hd. mając na uwadze znaczne braki w ochronie ofiar przemocy na tle płciowym i przemocy domowej w całej UE w sprawach dotyczących transgranicznych sporów rodzinnych;

Poprawka    6

Projekt rezolucji

Motyw J a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

Ja. mając na uwadze, że dyskryminacja, na jaką narażone są kobiety w całej UE, jest przeszkodą na drodze do równości; mając na uwadze, że kobiety są nadal niedostatecznie reprezentowane jako wyborcy, a także na stanowiskach kierowniczych, np. w urzędach obsadzanych w drodze wyborów, w służbie cywilnej, środowisku akademickim, mediach i sektorze prywatnym; mając na uwadze, że zakrojona na szeroką skalę dyskryminacja z wielu przyczyn jednocześnie, z jaką zmagają się kobiety, i nieproporcjonalna liczba kobiet borykających się z ubóstwem i wykluczeniem społecznym utrudniają im pełne korzystanie z praw obywatelskich;

Poprawka    7

Projekt rezolucji

Ustęp 1

 

Projekt rezolucji

Poprawka

1. odnotowuje sprawozdanie Komisji w sprawie obywatelstwa UE z 2017 r., które zawiera wykaz priorytetów według obszarów działalności; wyraża wątpliwość, czy priorytety te będą w skuteczny sposób odpowiadać na obawy obywateli; ubolewa nad brakiem dobrze zdefiniowanych, konkretnych zobowiązań na następne trzy lata;

1. odnotowuje sprawozdanie Komisji w sprawie obywatelstwa UE z 2017 r., które zawiera wykaz priorytetów według obszarów działalności; wyraża wątpliwość, czy priorytety te będą w skuteczny sposób odpowiadać na obawy obywateli; ubolewa nad brakiem dobrze zdefiniowanych, konkretnych zobowiązań na następne trzy lata; uważa, że nie skoncentrowano się w należytym stopniu na priorytetowym uwzględnieniu kwestii równości płci, ponieważ w obszarze tematycznym „Wzmacnianie bezpieczeństwa i promowanie równości” zajmuje ona drugorzędną pozycję;

Poprawka    8

Projekt rezolucji

Ustęp 4

 

Projekt rezolucji

Poprawka

4. wyraża ubolewanie, że od prawie dziesięciu lat poczyniono niewielkie postępy w zakresie przyjęcia ogólnounijnej dyrektywy antydyskryminacyjnej; wzywa wszystkie instytucje Unii Europejskiej do jak najszybszego zakończenia odpowiednich negocjacji;

4. wyraża ubolewanie, że od prawie dziesięciu lat poczyniono niewielkie postępy w zakresie przyjęcia ogólnounijnej dyrektywy antydyskryminacyjnej; wzywa wszystkie instytucje Unii Europejskiej do jak najszybszego zakończenia odpowiednich negocjacji, skupiając należytą uwagę na uwzględnieniu aspektu płci;

Poprawka    9

Projekt rezolucji

Ustęp 6 b (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6b. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie podpisania i zawarcia umowy w sprawie przystąpienie UE do konwencji stambulskiej i potwierdza swoje poparcie dla przystąpienia UE do tej konwencji w szerokim zakresie i bez zastrzeżeń; wzywa do poprawy gromadzenia zdezagregowanych danych na temat wszelkich form przemocy objętych zakresem konwencji, we współpracy z Europejskim Instytutem ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), w celu opracowania wspólnej metodologii porównywania baz danych i analiz; wzywa wszystkie państwa członkowskie, które jeszcze nie ratyfikowały konwencji stambulskiej, do jej niezwłocznej ratyfikacji; wzywa Komisję do przedłożenia wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie przemocy wobec kobiet;

Poprawka    10

Projekt rezolucji

Ustęp 6 c (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6c. wzywa Radę do zwiększenia wysiłków na rzecz odblokowania dyrektywy w sprawie kobiet w zarządach;

Poprawka    11

Projekt rezolucji

Ustęp 6 d (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6d. wzywa Komisję i państwa członkowskie do przedsięwzięcia konkretnych środków, aby zaspokoić potrzeby najsłabszych obywateli, takich jak kobiety niepełnosprawne, mniejszości etniczne, imigrantki i uchodźczynie lub osoby zagrożone ubóstwem i wykluczeniem społecznym, doświadczających dyskryminacji krzyżowej z wielu przyczyn jednocześnie, która uniemożliwia im korzystanie z przysługujących im praw i pełny udział w społeczeństwie;

Poprawka    12

Projekt rezolucji

Ustęp 6 e (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6e. przypomina, że zapewnienie osobom, które zmagają się z dyskryminacją krzyżową z wielu przyczyn jednocześnie, takim jak kobiety i dziewczęta niepełnosprawne, możliwości korzystania przez nich z praw obywatelskich wymaga całościowego podejścia obejmującego ukierunkowane strategie polityczne, począwszy od krzyżowego gromadzenia danych aż po programy edukacyjne oraz działania na rzecz włączenia społecznego; wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania i opublikowania strategii zwalczania dyskryminacji krzyżowej;

Poprawka    13

Projekt rezolucji

Ustęp 6 f (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6f. podkreśla potrzebę zajęcia się kwestią przemocy ze względu na płeć, na jaką narażone są kobiety i dziewczęta oraz osoby LGBTI w polityce i w szerszej sferze publicznej, w tym prześladowaniem i zastraszaniem w internecie;

Poprawka    14

Projekt rezolucji

Ustęp 6 g (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6g. ponownie apeluje, aby Komisja przyjęła w formie komunikatu dokument pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci na lata 2016–2019”; przypomina, że UE opiera się na zasadzie równości między kobietami i mężczyznami oraz, że taka zasada może być stosowana jedynie w drodze strategicznego uwzględnienia jej we wszystkich politykach UE;

Poprawka    15

Projekt rezolucji

Ustęp 6 h (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6h. z zadowoleniem przyjmuje przedstawienie przez Komisję pakietu dotyczącego godzenia życia zawodowego i prywatnego i apeluje do wszystkich instytucji o jak najszybsze podjęcie tych działań;

Poprawka    16

Projekt rezolucji

Ustęp 6 j (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6j. wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania dalszej współpracy w sytuacjach, w których pracownicy otrzymują świadczenia i opłacają składki w różnych państwach członkowskich UE, przez zwiększenie transgranicznej wymiany informacji między różnymi organami ubezpieczeń społecznych, tak aby wszystkie składki mogły być należycie brane pod uwagę przy obliczaniu uprawnień emerytalnych; zwraca uwagę na utrzymujące się zróżnicowanie wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć w UE, co w połączeniu ze środkami oszczędnościowymi i cięciami w sektorze publicznym osłabia możliwość prawdziwej niezależności gospodarczej milionów kobiet;

Poprawka    17

Projekt rezolucji

Ustęp 6 k (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6k. wzywa Komisję i państwa członkowskie do aktywnego wykorzystywania funduszy UE jako narzędzi zwiększania równości płci; wzywa w szczególności do uwzględnienia aspektu płci w WPR i polityce spójności obszarów wiejskich;

Poprawka    18

Projekt rezolucji

Ustęp 6 l (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

6l. wzywa Komisję do dalszego uwzględniania aspektu płci we wszystkich strategiach politycznych UE, zwracając szczególną uwagę na oceny skutków i oceny ex post prawodawstwa i polityki;

Poprawka    19

Projekt rezolucji

Ustęp 9 a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

9a. wzywa Komisję i państwa członkowskie do ciągłego propagowania reprezentacji kobiet na stanowiskach kierowniczych, zwłaszcza w procesie podejmowania decyzji politycznych i na szczeblu zarządu w przedsiębiorstwach, oraz do ułatwiania kobietom obejmowania stanowisk kierowniczych przez eliminowanie stereotypów dotyczących płci i wspieranie udziału kobiet w szkoleniach w miejscu pracy, a także innych instrumentów politycznych, takich jak równowaga między życiem zawodowym a prywatnym, tak aby umożliwić im pełne korzystanie z ich praw wynikających z obywatelstwa UE;

Poprawka    20

Projekt rezolucji

Ustęp 9 b (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

9b. podkreśla, że wysokiej jakości edukacja obywatelska dla wszystkich grup wiekowych, bez względu na to, czy ma ona charakter formalny, nieformalny czy pozaformalny, ma kluczowe znaczenie dla pewnego wykonywania demokratycznych praw obywateli i funkcjonowania demokratycznego społeczeństwa, a także służy do walki z dyskryminacją i uprzedzeniami oraz zróżnicowaniem sytuacji kobiet i mężczyzn; podkreśla potrzebę inwestowania w rozwój postawy i edukacji obywatelskiej, a także kształcenia w zakresie równouprawnienia płci w całej Europie;

Poprawka    21

Projekt rezolucji

Ustęp 9 c (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

9c. podkreśla znaczenie politycznego zaangażowania dzieci i młodzieży, zwłaszcza kobiet i dziewcząt; apeluje, by Komisja i państwa członkowskie podejmowały więcej działań mających na celu zagwarantowanie praw dziecka, a także zwiększenie uczestnictwa dzieci;

Poprawka    22

Projekt rezolucji

Ustęp 10 a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

10a. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania dalszych działań mających na celu zapewnienie sprawiedliwego i równego dostępu kobiet do wszystkich sfer politycznych, kulturowych, religijnych i społecznych, co stanowi warunek konieczny skutecznego korzystania z praw obywatelskich w UE;

Poprawka    23

Projekt rezolucji

Ustęp 11

 

Projekt rezolucji

Poprawka

11. uważa, że reforma prawa wyborczego na podstawie inicjatywy ustawodawczej Parlamentu stanowi wyjątkową szansę dla zwiększenia demokratyczności Unii; podkreśla, że tysiące Europejczyków podziela tę opinię, co pokazuje europejska inicjatywa obywatelska „Let me Vote”, której celem jest umożliwienie obywatelom głosowania w swoim miejscu pobytu; chwali Komisję za zbadanie możliwości głosowania przez obywateli Unii niebędących obywatelami danego państwa, którzy korzystają ze swojego prawa do swobodnego przemieszczania się, w wyborach krajowych w państwie, w którym mieszkają; wzywa Komisję do opracowania konkretnego planu działania w celu wprowadzenia głosowania elektronicznego w perspektywie wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2019 r.;

11. uważa, że reforma prawa wyborczego na podstawie inicjatywy ustawodawczej Parlamentu stanowi wyjątkową szansę dla zwiększenia demokratyczności Unii; podkreśla, że tysiące Europejczyków podziela tę opinię, co pokazuje europejska inicjatywa obywatelska „Let me Vote”, której celem jest umożliwienie obywatelom głosowania w swoim miejscu pobytu; chwali Komisję za zbadanie możliwości głosowania przez obywateli Unii niebędących obywatelami danego państwa, którzy korzystają ze swojego prawa do swobodnego przemieszczania się, w wyborach krajowych w państwie, w którym mieszkają; wzywa Radę do uwzględnienia w kolejnym przeglądzie europejskiego prawa wyborczego list kandydatów zrównoważonych pod względem płci; wzywa Komisję do opracowania konkretnego planu działania w celu wprowadzenia głosowania elektronicznego w perspektywie wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2019 r.;

Poprawka    24

Projekt rezolucji

Ustęp 12

 

Projekt rezolucji

Poprawka

12. wyraża przekonanie, że wolne media i dostęp do pluralizmu głosów w społeczeństwie i mediach są niezbędnym elementem prawidłowo funkcjonującej demokracji; podkreśla zapotrzebowanie na sprecyzowaną politykę UE w celu zwalczania antyeuropejskiej propagandy i nieprawdziwych informacji; proponuje, by instytucje UE przystąpiły do utworzenia europejskiego kanału telewizyjnego nadającego we wszystkich państwach członkowskich;

12. wyraża przekonanie, że wolne media i dostęp do pluralizmu głosów w społeczeństwie i mediach są niezbędnym elementem prawidłowo funkcjonującej demokracji oraz że umiejętność korzystania z mediów jest kluczowa i należy ją rozwijać od najmłodszych lat; podkreśla zapotrzebowanie na sprecyzowaną politykę UE w celu zwalczania antyeuropejskiej propagandy i nieprawdziwych informacji; proponuje, by instytucje UE przystąpiły do utworzenia europejskiego kanału telewizyjnego nadającego we wszystkich państwach członkowskich;

Poprawka    25

Projekt rezolucji

Ustęp 12 a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

12a.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania środków na rzecz zwalczania dyskryminujących stwierdzeń skierowanych przeciwko kobietom oraz stereotypów dotyczących płci;

Poprawka    26

Projekt rezolucji

Ustęp 15 a (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

15a. wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania odpowiednich narzędzi służących uwzględnianiu aspektu płci, do ścisłej współpracy z władzami i społecznościami lokalnymi w celu zapobiegania naruszeniom oraz ścigania ich sprawców, a także do zapewnienia niezbędnej opieki i pomocy kobietom wykorzystywanym seksualnie, dyskryminowanym i marginalizowanym na rynku pracy;

Poprawka    27

Projekt rezolucji

Ustęp 15 b (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

15b. wzywa do zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi w celu zapewnienia ochrony ofiar przemocy na tle płciowym, a także do uwzględnienia najlepszych interesów dzieci w sprawach dotyczących transgranicznych sporów rodzinnych;

Poprawka    28

Projekt rezolucji

Ustęp 15 c (nowy)

 

Projekt rezolucji

Poprawka

 

15c. wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia skutecznych środków w celu zapewnienia kobietom i dziewczętom większych szans na udział w programach UE dotyczących mobilności transgranicznej studentów, nauczycieli i naukowców;

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINII W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

25.9.2017

 

 

 


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

22.11.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

23

2

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marina Albiol Guzmán, Margrete Auken, Beatriz Becerra Basterrechea, Heinz K. Becker, Andrea Cozzolino, Pál Csáky, Eleonora Evi, Peter Jahr, Rikke Karlsson, Jude Kirton-Darling, Svetoslav Hristov Malinov, Notis Marias, Marlene Mizzi, Cristian Dan Preda, Gabriele Preuß, Laurenţiu Rebega, Virginie Rozière, Yana Toom, Jarosław Wałęsa, Cecilia Wikström, Tatjana Ždanoka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Michela Giuffrida, Demetris Papadakis, Julia Pitera, Sven Schulze, Igor Šoltes, Ángela Vallina

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Inés Ayala Sender


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

23

+

ALDE

ECR

PPE

 

S&D

 

VERTS/ALE

Beatriz Becerra Basterrechea, Yana Toom, Cecilia Wikström

Rikke Karlsson

Heinz K. Becker, Pál Csáky, Peter Jahr, Svetoslav Hristov Malinov, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Sven Schulze, Jarosław Wałęsa

Inés Ayala Sender, Andrea Cozzolino, Michela Giuffrida, Jude Kirton-Darling, Marlene Mizzi, Demetris Papadakis, Gabriele Preuß, Virginie Rozière

Margrete Auken, Igor Šoltes, Tatjana Ždanoka

2

-

ECR

ENF

Notis Marias

Laurenţiu Rebega

4

0

EFDD

GUE/NGL

Eleonora Evi

Marina Albiol Guzmán, Martina Anderson, Ángela Vallina

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Informacja prawna