Procedura : 2016/0376(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0391/2017

Teksty złożone :

A8-0391/2017

Debaty :

PV 15/01/2018 - 12
CRE 15/01/2018 - 12
PV 12/11/2018 - 14
CRE 12/11/2018 - 14

Głosowanie :

PV 17/01/2018 - 10.5
CRE 17/01/2018 - 10.5
Wyjaśnienia do głosowania
PV 13/11/2018 - 4.3
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0010
P8_TA(2018)0442

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 1439kWORD 213k
20.12.2017
PE 604.805v02-00 A8-0391/2017

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej

(COM(2016)0761 – C8-0498/2016 – 2016/0376(COD))

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Sprawozdawca: Miroslav Poche

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej

(COM(2016)0761 – C8-0498/2016 – 2016/0376(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0761),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 194 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0498/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając Protokół (nr 1) do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

–  uwzględniając Protokół (nr 2) do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 26 kwietnia 2017 r.(1),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Regionów z dnia 13 lipca 2017 r.(2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0391/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Ograniczenie zapotrzebowania na energię jest jednym z pięciu wymiarów strategii dotyczącej unii energetycznej przyjętej w dniu 25 lutego 2015 r. Poprawa efektywności energetycznej będzie korzystna dla środowiska, spowoduje ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego poprzez zmniejszenie zależności od importu energii spoza Unii, obniży koszty energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, wspomoże łagodzenie ubóstwa energetycznego i doprowadzi do wzrostu zatrudnienia i ożywienia całej gospodarki. Jest to zgodne z unijnymi zobowiązaniami podjętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na mocy porozumienia paryskiego z grudnia 2015 r. zawartego przez strony Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.

(1)  Ograniczenie zapotrzebowania na energię jest jednym z pięciu wymiarów strategii dotyczącej unii energetycznej przyjętej w dniu 25 lutego 2015 r. Poprawa efektywności energetycznej w całym łańcuchu energetycznym, w tym podczas wytwarzania, przesyłu, dystrybucji i zużycia, będzie korzystna dla środowiska, spowoduje poprawę jakości powietrza i stanu zdrowia w społeczeństwie, ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i poprawę bezpieczeństwa energetycznego przez zmniejszenie zależności od importu energii spoza Unii, obniży koszty energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, wspomoże łagodzenie ubóstwa energetycznego i doprowadzi do większej konkurencyjności, wzrostu zatrudnienia i ożywienia całej gospodarki, co podniesie jakość życia obywateli. Jest to zgodne z unijnymi zobowiązaniami podjętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w grudniu 2015 r. (porozumienie paryskie), gdzie stwierdzono, że wzrost średniej temperatury globalnej powinien zostać utrzymany znacznie poniżej 2°C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej i że należy podejmować wysiłki mające prowadzić do ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5°C.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE9 jest elementem realizacji unii energetycznej, zgodnie z którym efektywność energetyczna powinna być traktowana jako pełnoprawne źródło energii. Zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim” powinna być uwzględniana przy określaniu nowych przepisów po stronie podaży i innych obszarów polityki. Komisja powinna zapewnić, aby efektywność energetyczna i działania po stronie odpowiedzi na zapotrzebowanie mogły konkurować na równych warunkach ze zdolnościami wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące planowania lub finansowania. Usprawnienia w zakresie efektywności energetycznej należy realizować za każdym razem, gdy są one bardziej opłacalne niż równoważne rozwiązania po stronie podaży. Powinno to pomóc w wykorzystaniu różnorodnych korzyści w zakresie efektywności energetycznej dla społeczeństwa europejskiego, w szczególności dla obywateli i przedsiębiorstw.

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE9 jest elementem realizacji unii energetycznej, zgodnie z którym efektywność energetyczna powinna być traktowana jako pełnoprawne źródło energii. Zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim” powinna być uwzględniana przy określaniu nowych przepisów po stronie podaży i innych obszarów polityki. Komisja powinna nadać priorytet efektywności energetycznej i odpowiedzi odbioru w miejsce zwiększania zdolności wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są decyzje dotyczące planowania i finansowania. Inwestycje podnoszące końcową efektywność energetyczną należy realizować za każdym razem, gdy są one bardziej opłacalne niż równoważne rozwiązania po stronie podaży. Powinno to pomóc w wykorzystaniu różnorodnych korzyści płynących ze wzrostu efektywności energetycznej na wszystkich etapach łańcucha energetycznego, a tym samym zwiększyć dobrobyt społeczeństwa europejskiego. Komisja i państwa członkowskie powinny współpracować z organami lokalnymi i regionalnymi, miastami, przedsiębiorstwami i obywatelami w całej Unii w celu uwolnienia pełnego potencjału tych korzyści i pomyślnego wdrożenia zamierzonych środków politycznych i aby wzrost efektywności energetycznej będący rezultatem zmian technologicznych, gospodarczych i zmian w zachowaniach szedł w parze ze wzrostem gospodarczym.

__________________

__________________

9 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

9 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a)  Wszystkie formy energii pierwotnej (nieodnawialnej i odnawialnej) winny uwzględniać dodatkowy nakład energetyczny niezbędny do jej pozyskania, do wytworzenia i eksploatacji instalacji energetycznych, a także do ich likwidacji, wraz z usunięciem towarzyszących tym procesom zagrożeń ekologicznych.

Uzasadnienie

Poprawka zastępuje poprawkę 3 projektu sprawozdania celem uszczegółowienia, że chodzi o nakłady energetyczne, a nie pracę ludzką.

Poprawka  4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2b)  Działania podejmowane przez państwa członkowskie powinny być wspierane przez dobrze zaprojektowane i efektywne instrumenty finansowe Unii, takie jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych i Europejski Bank Inwestycyjny, który powinien wspierać inwestycje w zwiększanie efektywności energetycznej na wszystkich etapach łańcucha energetycznego i dokonywać kompleksowej analizy kosztów i korzyści, stosując model zróżnicowanych stóp dyskontowych. Wsparcie finansowe powinno koncentrować się na opłacalnych metodach poprawy efektywności energetycznej, które doprowadzą do zmniejszenia zużycia energii. Osiągnięcie ambitnego celu w zakresie efektywności energetycznej wymaga usunięcia barier, czemu służą np. niedawne wyjaśnienia Eurostatu dotyczące sposobu rejestrowania umów o poprawę efektywności energetycznej w rachunkach narodowych w celu ułatwienia inwestowania w działania na rzecz efektywności energetycznej.

Poprawka  5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  W październiku 2014 r. Rada Europejska ustanowiła cel w zakresie efektywności energetycznej wynoszący 27 % do 2030 r., który zostanie poddany przeglądowi do 2020 r. „z myślą o poziomie unijnym wynoszącym 30 %”. W grudniu 2015 r. Parlament Europejski wezwał również Komisję do oceny możliwości osiągnięcia celu w zakresie efektywności energetycznej wynoszącego 40 % w tej samej perspektywie czasowej. Należy zatem dokonać przeglądu i zmiany dyrektywy w celu jej dostosowania do perspektywy czasowej sięgającej roku 2030.

(3)  W październiku 2014 r. Rada Europejska poparła cel w zakresie efektywności energetycznej wynoszący 27 % do 2030 r., który zostanie poddany przeglądowi do 2020 r. „z myślą o poziomie unijnym wynoszącym 30 %”. W grudniu 2015 r. Parlament Europejski wezwał również Komisję do oceny możliwości osiągnięcia celu w zakresie efektywności energetycznej wynoszącego 40 % w tej samej perspektywie czasowej. Należy zatem dokonać przeglądu i zmiany dyrektywy w celu jej dostosowania do perspektywy czasowej sięgającej roku 2030.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  W perspektywie czasowej do 2030 r. wiążące cele nie występują na poziomie krajowym. Konieczność osiągnięcia przez Unię jej celów w zakresie efektywności energetycznej na poziomie unijnym, wyrażonych w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej do roku 2020 i 2030, powinna zostać jasno określona w postaci wiążącego celu wynoszącego 30 %. Takie doprecyzowanie na szczeblu UE nie powinno nakładać ograniczeń na państwa członkowskie, ponieważ zachowują one swobodę określania swoich wkładów krajowych w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędności energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć sobie orientacyjne krajowe wkłady w zakresie efektywności energetycznej, biorąc pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii pierwotnej do 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe energii pierwotnej i 987 Mtoe energii końcowej. Oznacza to że zużycie energii pierwotnej należy zmniejszyć w Unii o 23 %, a zużycie energii końcowej o 17 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. Regularna ocena postępów państw członkowskich w zakresie realizacji celu Unii na rok 2030 jest niezbędna i została przewidziana we wniosku ustawodawczym dotyczącym zarządzania unią energetyczną.

(4)  Konieczność osiągnięcia przez Unię celu w zakresie efektywności energetycznej na poziomie unijnym, wyrażonego w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej do roku 2030, powinna zostać jasno określona w postaci wiążącego celu wynoszącego 40 %. Taki cel na szczeblu UE nie powinien nakładać ograniczeń na państwa członkowskie, ponieważ zachowują one swobodę określania swoich celów krajowych w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędności energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć sobie wiążące krajowe cele w zakresie efektywności energetycznej, biorąc pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii pierwotnej do 2030 r. nie może być większe niż 1 132 Mtoe energii pierwotnej i 849 Mtoe energii końcowej. Oznacza to, że zużycie energii pierwotnej należy zmniejszyć w Unii o 34 %, a zużycie energii końcowej o 31 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. Regularna ocena postępów państw członkowskich w zakresie realizacji celu Unii na rok 2030 jest niezbędna i została przewidziana we wniosku ustawodawczym dotyczącym zarządzania unią energetyczną.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a)  Przy określaniu celów krajowych w dziedzinie efektywności energetycznej należy stosować zasadę równości państw członkowskich. Energia jest dobrem podstawowym, w związku z czym minimalne poziomy zużycia energii są nieuniknione i przy ustalaniu celów krajowych należy w odpowiedni sposób uwzględnić tę okoliczność. Ogólnie rzecz biorąc, państwom członkowskim o niższym zużyciu energii na osobę niż średnia w Unii należy umożliwić większą elastyczność przy ustalaniu celów.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4b)  Na chwilową efektywność funkcjonowania systemów energetycznych wpływają możliwości płynnego i elastycznego włączania do sieci mocy generowanych w oparciu o współpracujące ze sobą różne źródła energii, które charakteryzują się zróżnicowaną bezwładnością i różnymi czasami rozruchu; poprawa tej efektywności umożliwi lepsze wykorzystanie energii odnawialnych, np. energii wiatrowej w powiązaniu z turbinami gazowymi, by uniknąć przeciążania sieci obsługiwanych przez tradycyjne, duże bloki energetyczne o znacznej bezwładności cieplnej.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4c)  Komisja i państwa członkowskie muszą zapewnić, że ograniczenie zużycia energii wynika z większej efektywności energetycznej, a nie z okoliczności makroekonomicznych.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4d)  Państwa członkowskie powinny określić możliwości opłacalnej ekonomicznie poprawy efektywności energetycznej na podstawie oddolnych obliczeń dla każdego sektora oddzielnie, ponieważ zależą one od koszyka energetycznego, struktury gospodarki i tempa rozwoju gospodarczego.

Uzasadnienie

Oddolne symulacje umożliwiają państwom członkowskim bardziej precyzyjne obliczanie możliwości opłacalnego ekonomicznie uzyskania oszczędności, i w ten sposób ustanowienie odpowiednich zaleceń politycznych.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Obowiązek dotyczący ustanowienia przez państwa członkowskie długoterminowej strategii stymulowania inwestycji w renowację krajowych zasobów budynków i zgłaszania ich Komisji należy usunąć z dyrektywy 2012/27/UE i dodać do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE10, gdzie pasuje on do długoterminowych planów dotyczących budynków o niemal zerowym zużyciu energii i dekarbonizacji budynków.

(5)  Obowiązek dotyczący ustanowienia przez państwa członkowskie długoterminowej strategii ułatwiania renowacji krajowych zasobów budynków i zgłaszania ich Komisji należy usunąć z dyrektywy 2012/27/UE i dodać do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE10, gdzie pasuje on do długoterminowych planów dotyczących budynków o niemal zerowym zużyciu energii i dekarbonizacji budynków.

__________________

__________________

10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).

10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  W kontekście ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 obowiązek oszczędności energii powinien zostać przedłużony poza rok 2020. Wydłużenie okresu obowiązku poza rok 2020 zapewniłoby większą stabilność dla inwestorów, a tym samym będzie wspierać długoterminowe inwestycje i długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej, takie jak renowacje budynków.

(6)  W kontekście ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 obowiązek oszczędności energii powinien zostać przedłużony poza rok 2020. Wydłużenie okresu obowiązku poza rok 2020 zapewniłoby większą stabilność dla inwestorów, a tym samym będzie wspierać długoterminowe inwestycje i długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej, takie jak gruntowne renowacje budynków i długofalowy cel w postaci stworzenia zasobów budynków o niemal zerowym zużyciu energii. Obowiązek oszczędzania energii był kluczowym aspektem działań przewodnich w tworzeniu lokalnego wzrostu i miejsc pracy, a zatem powinien być utrzymany, aby zapewnić Unii możliwość osiągnięcia celów w zakresie energii i klimatu przez tworzenie dalszych możliwości i zmniejszenie uzależnienia wzrostu gospodarczego od zużycia energii. Współpraca z sektorem prywatnym jest istotna dla oceny, w jakich warunkach można aktywować prywatne inwestycje w projekty dotyczące efektywności energetycznej, oraz dla opracowania nowych modeli dochodów na potrzeby innowacji w dziedzinie efektywności energetycznej.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Poprawa efektywności energetycznej pozytywnie wpływa też na jakość powietrza, ponieważ bardziej efektywne energetycznie budynki mają mniejsze zapotrzebowanie na paliwa grzewcze, a zwłaszcza na stałe paliwa grzewcze. Zatem środki efektywności energetycznej przyczyniają się do poprawy jakości powietrza w pomieszczeniach i na zewnątrz oraz pomagają w opłacalny sposób osiągnąć cele unijnej polityki jakości powietrza ustanowione w szczególności w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 („dyrektywa w sprawie jakości powietrza”)1a. Ograniczenie zapotrzebowania na energię w budynkach powinno być uważane za element polityki dotyczącej jakości powietrza w ujęciu ogólnym, zwłaszcza w państwach członkowskich, w których osiąganie celów Unii dotyczących emisji zanieczyszczeń powietrza jest problematyczne, a efektywność energetyczna mogłaby pomóc w osiągnięciu tych celów.

 

__________________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Dz.U. L 344 z 17.12.2016, s. 1–31).

Uzasadnienie

Sektor mieszkalnictwa odpowiada za istotny udział emisji zanieczyszczeń w Europie wynikających z dymu powstającego podczas spalania paliw stałych wykorzystywanych do ogrzewania. Zanieczyszczenia te zwiększają zachorowalność, śmiertelność i częstotliwość leczenia szpitalnego, w szczególności gdy mierzone wartości emisji często znacznie przekraczają dopuszczalne wartości ustanowione w unijnych przepisach w sprawie jakości powietrza.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Państwa członkowskie są zobowiązane do spełnienia wymogu w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej dla całego okresu objętego obowiązkiem, równoważnego z „nowymi” oszczędnościami wynoszącymi 1,5 % rocznej wartości sprzedaży energii. Wymóg ten można spełnić za pomocą nowych środków z zakresu polityki, które zostaną przyjęte podczas nowego okresu objętego obowiązkiem (od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2030 r.) lub za pomocą nowych indywidualnych działań podjętych w wyniku przyjęcia środków z zakresu polityki w trakcie lub przed rozpoczęciem poprzedniego okresu, lecz w odniesieniu do których indywidualne działania, które generują oszczędności energii zostały faktycznie wprowadzone w nowym okresie.

(7)  Państwa członkowskie są zobowiązane do spełnienia wymogu w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej dla całego okresu objętego obowiązkiem, równoważnego z „nowymi” oszczędnościami wynoszącymi co najmniej 1,5 %. Wymóg ten można spełnić dzięki oszczędnościom energii wynikającym z nowych środków z zakresu polityki, pod warunkiem że można wykazać, że prowadzą one do indywidualnych działań, które przynoszą możliwe do zweryfikowania oszczędności energii po 2020 r. Oszczędności w każdym okresie powinny być obliczane łącznie na podstawie wielkości oszczędności, które miały zostać osiągnięte w poprzednich okresach.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Nowe oszczędności powinny mieć charakter dodatkowy w stosunku do normalnych działań, tak aby nie można było zgłaszać oszczędności, które i tak miałyby miejsce. W celu obliczenia wpływu wprowadzonych środków można zaliczać jedynie oszczędności netto, zmierzone jako zmiana zużycia energii bezpośrednio związana z przedmiotowym środkiem dotyczącym efektywności energetycznej. W celu obliczenia oszczędności netto państwa członkowskie powinny ustanowić scenariusz odniesienia przedstawiający rozwój sytuacji w przypadku braku przedmiotowej polityki. Działanie w ramach polityki należy oceniać w stosunku do tego określonego scenariusza odniesienia. Państwa członkowskie powinny uwzględnić, że inne działania w ramach polityki mogą być podejmowane w tym samym okresie, co może mieć również wpływ na oszczędności energii, zatem nie wszystkie ze zmian obserwowanych od czasu wprowadzenia działania objętego polityką będącego przedmiotem oceny można przypisać wyłącznie tej polityce. Działania strony zobowiązanej, strony uczestniczącej lub strony uprawnionej powinny się faktycznie przyczyniać do osiągnięcia zgłaszanych oszczędności w celu spełnienia wymogu istotności.

(9)  Nowe oszczędności energii powinny mieć charakter dodatkowy w stosunku do normalnych działań, tak aby nie można było zgłaszać oszczędności, które i tak miałyby miejsce. W celu obliczenia wpływu wprowadzonych środków można zaliczać jedynie oszczędności netto, zmierzone jako zmiana zużycia energii bezpośrednio związana z przedmiotowym środkiem dotyczącym efektywności energetycznej. W celu obliczenia oszczędności netto państwa członkowskie powinny ustanowić scenariusz odniesienia przedstawiający rozwój sytuacji w przypadku braku przedmiotowej polityki. Działanie w ramach polityki należy oceniać w stosunku do tego określonego scenariusza odniesienia. Państwa członkowskie powinny uwzględnić, że inne działania w ramach polityki mogą być podejmowane w tym samym okresie, co może mieć również wpływ na oszczędności energii, zatem nie wszystkie ze zmian obserwowanych od czasu wprowadzenia działania objętego polityką będącego przedmiotem oceny można przypisać wyłącznie tej polityce. Działania strony zobowiązanej, strony uczestniczącej lub strony uprawnionej powinny się faktycznie przyczyniać do osiągnięcia zgłaszanych oszczędności w celu spełnienia wymogu istotności.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(9a)  Istotne jest, aby włączyć wszystkie etapy w łańcuchu energetycznym w obliczanie oszczędności w celu zwiększenia potencjału oszczędności w przesyle i dystrybucji energii elektrycznej.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Oszczędności energii wynikające z wdrożenia unijnych przepisów nie mogą być zgłaszane, o ile przedmiotowy środek nie wykracza poza minimum wymagane przez przedmiotowe przepisy, wyznaczając bardziej ambitne wymogi w zakresie efektywności energetycznej na poziomie krajowym czy też zwiększając upowszechnienie się danego środka. Uznając, że renowacja budynków stanowi istotny i długoterminowy wkład w zwiększenie oszczędności energii, konieczne jest wyjaśnienie, że wszystkie oszczędności energii związane ze wspieraniem renowacji istniejących budynków mogą być zgłaszane, jeżeli mają one charakter dodatkowy w stosunku do postępów, które miałyby miejsce w przypadku braku środka z zakresu polityki oraz jeżeli państwo członkowskie wykaże, że strona zobowiązana, strona uczestnicząca lub strona uprawniona rzeczywiście przyczyniła się do zgłaszanych oszczędności wynikających z przedmiotowego środka.

(10)  Oszczędności energii wynikające z wdrożenia unijnych przepisów nie mogą być zgłaszane, o ile przedmiotowy środek nie wykracza poza minimum wymagane przez przedmiotowe przepisy, wyznaczając bardziej ambitne wymogi w zakresie efektywności energetycznej na poziomie krajowym czy też zwiększając upowszechnienie się danego środka. Budownictwo posiada duży potencjał dalszego zwiększania efektywności energetycznej, a renowacja budynków stanowi istotny i długoterminowy wkład w zwiększenie oszczędności energii, przynoszący korzyści skali. Konieczne jest zatem wyjaśnienie, że wszystkie oszczędności energii związane ze wspieraniem renowacji istniejących budynków mogą być zgłaszane, jeżeli mają charakter dodatkowy w stosunku do postępów, które miałyby miejsce w przypadku braku środka z zakresu polityki oraz jeżeli państwo członkowskie wykaże, że strona zobowiązana, strona uczestnicząca lub strona uprawniona rzeczywiście przyczyniła się do zgłaszanych oszczędności wynikających z przedmiotowego środka.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a)  Skuteczna gospodarka wodna może w znaczący sposób przyczynić się do oszczędności energii. Sektor wodno-ściekowy odpowiada za 3,5 % zużycia energii elektrycznej w Unii1a. Ponadto oczekuje się, że zapotrzebowanie na wodę wzrośnie o 25 % do 2040 r., głównie na obszarach miejskich. Równocześnie nieszczelności odpowiadają za 24 % całkowitego zużycia wody w Unii, co prowadzi do strat energii i wody. Wszystkie środki mające na celu bardziej efektywne gospodarowanie wodą i ograniczenie zużycia mogą mieć zatem znaczny wkład w osiągnięcie celu efektywności energetycznej w Unii1b.

 

__________________

 

1a „World Energy Outlook 2016” [Globalne perspektywy energetyczne], Międzynarodowa Agencja Energetyczna, 2016.

 

1b „World Energy Outlook 2016” [Globalne perspektywy energetyczne], Międzynarodowa Agencja Energetyczna, 2016.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10b)  Niniejszy przegląd obejmuje przepisy dotyczące uznawania efektywności energetycznej za priorytet infrastrukturalny, gdyż uznano, że pojęcie to odpowiada definicji infrastruktury przyjętej przez MFW oraz inne instytucje ekonomiczne, oraz czyni z niej kluczowy czynnik przy podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłych inwestycji w europejską infrastrukturę energetyczną1a.

 

__________________

 

1a Brzmienie przejęte ze sprawozdania Parlamentu Europejskiego z dnia 2 czerwca 2016 r. z wdrożenia dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej (2012/27/UE) (2015/2232(INI)).

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10c)  Sektor energetyczny odpowiada za największe zużycie wody w Unii, wynoszące 44 % całkowitego zużycia wody1a. Stosowanie inteligentnych technologii i procesów na rzecz efektywnego gospodarowania wodą może przełożyć się na znaczne oszczędności energii, a jednocześnie zwiększyć konkurencyjność przedsiębiorstw.

 

__________________

 

1a Dokument roboczy służb Komisji, „Agriculture and sustainable water management in the EU” [Rolnictwo i zrównoważona gospodarka wodna w UE], 28 kwietnia 2017 r.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10d)  Sektor wodno-ściekowy może również przyczyniać się do wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych i ograniczenia dostaw energii z paliw kopalnych. Na przykład odzyskiwanie energii z osadu powstałego w wyniku oczyszczania ścieków umożliwia wytwarzanie energii na miejscu.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Poprawa efektywności energetycznej budynków powinna zapewnić korzyści szczególnie odbiorcom dotkniętym ubóstwem energetycznym. Państwa członkowskie mogą nałożyć na strony zobowiązane wymóg włączenia celów społecznych do środków służących oszczędności energii, w odniesieniu do ubóstwa energetycznego, a możliwość ta powinna obecnie zostać rozszerzona na środki alternatywne i przekształcona w obowiązek, przy jednoczesnym pozostawieniu państwom członkowskim pełnej elastyczności co do wielkości, zakresu i treści tych środków. Zgodnie z art. 9 Traktatu polityki Unii w zakresie efektywności energetycznej powinny sprzyjać włączeniu społecznemu, a więc również zapewniać dostępność środków w zakresie efektywności energetycznej dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym.

(12)  Poprawa efektywności energetycznej budynków powinna zapewnić korzyści wszystkim konsumentom, a szczególnie gospodarstwom domowym o niskich dochodach, w tym dotkniętym ubóstwem energetycznym. Każde państwo członkowskie może zdefiniować ubóstwo energetyczne i gospodarstwa domowe o niskich dochodach na podstawie własnej sytuacji krajowej. Państwa członkowskie mogą nałożyć na strony zobowiązane wymóg włączenia celów społecznych do środków służących oszczędności energii, w odniesieniu do ubóstwa energetycznego. Możliwość ta powinna obecnie zostać rozszerzona na środki alternatywne i przekształcona w obowiązek, przy jednoczesnym pozostawieniu państwom członkowskim pełnej elastyczności co do wielkości, zakresu i treści tych środków. Zgodnie z art. 9 Traktatu polityki Unii w zakresie efektywności energetycznej powinny sprzyjać włączeniu społecznemu, a więc również zapewniać dostępność środków w zakresie efektywności energetycznej odbiorcom dotkniętym ubóstwem energetycznym i o niskich dochodach. W tym celu państwa członkowskie powinny ująć ilościowo swoje cele, programom powinny towarzyszyć odpowiednie instrumenty finansowe, a wdrażanie środków należy monitorować.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12a)  Reagowanie na dzienne i nocne zapotrzebowanie na energię elektryczną jest ważnym instrumentem poprawy efektywności energetycznej, gdyż znacznie poprawia możliwości oszczędzania energii przez odbiorców przez podejmowanie decyzji w oparciu o informacje wskazujące na możliwość optymalizacji jej zużycia w godzinach wysokiego poboru energii, w tym w godzinach jej szczytowego poboru, tak by umożliwić lepsze wykorzystanie sieci przesyłowych i zasobów wytwórczych.

Uzasadnienie

Poprawka odnosi się do motywu 19 projektu sprawozdania. Ma na celu doprecyzowanie i odnosi się do SmartGrid.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12b)  Niskie rachunki za energię powinno się uzyskiwać w drodze wspierania odbiorców w ograniczaniu zużycia energii przez ograniczenie zapotrzebowania na energię w budynkach, podniesienie efektywności urządzeń, dostępność środków transportu o niskim zapotrzebowaniu na energię zintegrowanych z transportem publicznym i rowerowym. Ulepszenie przegród zewnętrznych budynków oraz ograniczenie zapotrzebowania na energię i jej wykorzystania to podstawowe aspekty poprawy warunków zdrowotnych w grupach społecznych o niskich dochodach.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12c)  Kluczowe znaczenie ma zwiększenie świadomości i zapewnianie dokładnych informacji na temat korzyści z większej efektywności energetycznej oraz możliwości zastosowania tych rozwiązań wobec wszystkich obywateli Unii. Większa efektywność energetyczna ma również zasadnicze znaczenie dla pozycji geopolitycznej i bezpieczeństwa Unii przez zmniejszenie uzależnienia od przywozu paliw z państw trzecich.

Poprawka  26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12d)  W związku z tym, że około 50 mln gospodarstw domowych w Unii jest dotkniętych ubóstwem energetycznym, środki w zakresie efektywności energetycznej muszą znajdować się w centrum zainteresowania każdej racjonalnej pod względem kosztów strategii mającej na celu zmniejszenie ubóstwa energetycznego i poprawę pozycji odbiorców w najtrudniejszej sytuacji oraz uzupełniać politykę zabezpieczenia społecznego na szczeblu państw członkowskich. By środki w zakresie efektywności energetycznej w trwały sposób ograniczały ubóstwo energetyczne najemców, należy wziąć pod uwagę ich opłacalność, a także przystępność cenową dla właścicieli i najemców, oraz zagwarantować odpowiednie wsparcie finansowe dla takich środków na szczeblu państw członkowskich. W dłuższej perspektywie zasoby budynków w Unii będą musiały stać się budynkami o niemal zerowym zużyciu energii zgodnie z celami porozumienia paryskiego. Aktualne tempo renowacji budynków jest niewystarczające, a najtrudniej jest przeprowadzić je w budynkach zajmowanych przez osoby o niskich dochodach dotknięte ubóstwem energetycznym. Środki określone w rozporządzeniu dotyczące obowiązku oszczędności energii, systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej i alternatywnych środków z dziedziny polityki nabierają zatem szczególnego znaczenia.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12e)  Koszty i korzyści związane ze wszystkimi środkami podjętymi w obszarze efektywności energetycznej, w tym okresy zwrotu, powinny być prezentowane w sposób w pełni przejrzysty dla odbiorców.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Energia wytworzona na budynkach lub w budynkach za pomocą technologii energii odnawialnej zmniejsza ilość dostarczanej energii ze źródeł kopalnych. Ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budowlanym to istotne działania zmierzające do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych, zwłaszcza w kontekście ambitnych celów w zakresie klimatu i energii wyznaczonych na 2030 r., jak również w kontekście globalnego zobowiązania podjętego w ramach Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w grudniu 2015 r. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość uwzględnienia pewnej ilości energii ze źródeł odnawialnych wytworzonej na budynkach lub w budynkach na własny użytek w celu spełnienia wymogów w zakresie oszczędności energii. W tym celu państwa członkowskie powinny mieć możliwość korzystania z metod obliczeniowych ustanowionych zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE.

(13)  Energia wytworzona na budynkach lub w budynkach za pomocą technologii energii odnawialnej zmniejsza ilość dostarczanej energii ze źródeł kopalnych. Ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budowlanym to istotne działania zmierzające do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych, zwłaszcza w kontekście ambitnych celów w zakresie klimatu i energii wyznaczonych na 2030 r., jak również w kontekście globalnego zobowiązania podjętego w porozumieniu paryskim.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13a)  Bilans energetyczny przedsiębiorstw i sektorów gospodarczych państw członkowskich można poprawić, wykorzystując zasady gospodarki o obiegu zamkniętym, przez właściwe wykorzystanie odpadów przemysłowych jako surowców wtórnych, pod warunkiem że ich potencjał energetyczny będzie wyższy od potencjału alternatywnych surowców pierwotnych.

Uzasadnienie

Poprawka odnosi się do motywu 22 projektu sprawozdania.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13b)  Wykorzystując przewagę nowych modeli biznesowych i technologii, państwa członkowskie powinny dążyć do promowania i ułatwiania upowszechnienia środków w zakresie efektywności energetycznej, również za pomocą innowacyjnych usług energetycznych dla dużych i małych odbiorców.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13c)  Państwa członkowskie winny wykazać się dużą elastycznością w projektowaniu i stosowaniu środków alternatywnych przy określaniu krajowych priorytetów dotyczących efektywności energetycznej, włączając w nie zarówno efektywne energetycznie produkty, jak i efektywne energetycznie procesy technologiczne wytwarzania; wsparcia wymagają działania nakierowane na cele związane z efektywnym użytkowaniem bogactw naturalnych oraz z koniecznością wprowadzania gospodarki o obiegu zamkniętym.

Uzasadnienie

Poprawka zmienia poprawkę 23 w projekcie sprawozdania.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  W ramach działań określonych w komunikacie Komisji w sprawie nowego ładu dla odbiorców energii w kontekście unii energetycznej i strategii ogrzewczej i chłodniczej należy wzmocnić minimalne prawa klientów do jasnych i aktualnych informacji o ich zużyciu energii. W art. 9–11 i załączniku VII do dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić zmiany mające na celu zapewnienie częstych i obszerniejszych informacji zwrotnych dotyczących zużycia energii. Należy również wyjaśnić, że prawa dotyczące rozliczeń i informacji o rozliczeniach mają zastosowanie do odbiorców energii do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła, nawet gdy nie mają oni bezpośredniego, indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii. W związku z tym do celów niniejszych przepisów, termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować odbiorców końcowych nabywających energię do celów ogrzewania/chłodzenia/ciepłej wody użytkowej na własny użytek, jak również użytkowników indywidualnych modułów w budynkach wielomieszkaniowych lub wielofunkcyjnych, w przypadku gdy takie moduły są zaopatrywane z centralnego źródła. Pojęcie „indywidualne rozliczanie użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym” powinno się odnosić do pomiaru zużycia w poszczególnych modułach takich budynków. Do dnia 1 stycznia 2020 r. nowo instalowane liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła powinny umożliwiać zdalny odczyt, aby zapewnić efektywne kosztowo i częste udzielanie informacji na temat zużycia. Nowy art. 9a ma zastosowanie jedynie do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła.

(14)  W ramach działań określonych w komunikacie Komisji w sprawie nowego ładu dla odbiorców energii w kontekście unii energetycznej i strategii ogrzewczej i chłodniczej należy wzmocnić minimalne prawa odbiorców do dokładnych, wiarygodnych, jasnych i aktualnych informacji o ich zużyciu energii. Indywidualne liczniki powinny być nadal wymagane, jeżeli jest to technicznie wykonalne i efektywne kosztowo, tzn. proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, a w art. 9–11 i załączniku VII do dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić zmiany mające na celu zapewnienie częstych i obszerniejszych informacji zwrotnych dotyczących zużycia energii, uwzględniając dostępność i możliwości urządzeń pomiarowych, z myślą o optymalizacji zużycia energii. Państwa członkowskie powinny również wziąć pod uwagę, że pomyślne wdrożenie nowych technologii pomiaru zużycia energii wymaga większych inwestycji w edukację i umiejętności zarówno odbiorców, jak i dostawców energii. Należy również wyjaśnić, że prawa dotyczące rozliczeń i informacji o rozliczeniach lub zużyciu mają zastosowanie do odbiorców energii do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła, nawet gdy nie mają oni bezpośredniego, indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii. Dlatego do celów niniejszych przepisów termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować, oprócz odbiorców końcowych nabywających energię do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej na własny użytek, również użytkowników indywidualnych modułów w budynkach wielomieszkaniowych lub wielofunkcyjnych, w przypadku gdy takie moduły są zaopatrywane z centralnego źródła, a użytkownicy nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii. Pojęcie „indywidualne rozliczanie użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym” powinno się odnosić do pomiaru zużycia w poszczególnych modułach takich budynków. Do dnia 1 stycznia 2020 r. nowo instalowane liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła powinny umożliwiać zdalny odczyt, aby zapewnić efektywne kosztowo i częste udzielanie informacji na temat zużycia. Nowy art. 9a ma zastosowanie jedynie do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(14a)  Informacje na rachunkach i rozliczenia roczne są istotnymi środkami informowania odbiorców. Dane dotyczące zużycia i kosztów mogą również obejmować inne informacje, które są pomocne odbiorcom w porównywaniu aktualnych cen z innymi ofertami oraz w składaniu skarg i rozstrzyganiu sporów. Jednak mając na uwadze, że spory dotyczące rachunków są bardzo powszechną przyczyną skarg odbiorców, co stale przyczynia się do niskiego poziomu zadowolenia odbiorców i ich zaangażowania w sektorze energii, rachunki powinny być prostsze, jaśniejsze i łatwiejsze do zrozumienia, a jednocześnie należy dopilnować, aby oddzielne instrumenty, takie jak informacje na rachunkach, narzędzia informacyjne i rozliczenia roczne zawierały wszystkie niezbędne informacje umożliwiające odbiorcom regulowanie zużycia energii, porównywanie ofert i zmianę dostawców.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(14b)  Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) podlegające zakresowi niniejszej dyrektywy to przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 osób i osiągają roczny obrót na poziomie nieprzekraczającym 50 mln EUR lub wykazują sumę bilansową nieprzekraczającą 43 mln EUR, zgodnie z art. 2 ust. 1 załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE1a.

 

_______________

 

1a. Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw.

Uzasadnienie

Należy uściślić pojęcie MŚP, ponieważ istnieją różne interpretacje definicji MŚP w art. 8 dyrektywy 2012/27/UE, które prowadzą do ogromnych obciążeń administracyjnych.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Budowanie jednostek rozproszonej generacji energii ogranicza straty przesyłu oraz pozwala na elastyczne dostosowywanie się do zmian zapotrzebowania na energię przez lokalnych odbiorców. Wydajność elektrociepłowni (CHP) wynosi 80 do 90 %. Elektrociepłownie – jednostki generacji rozproszonej – budowane w pobliżu miejsc o dużej gęstości zaludnienia i wyposażone w akumulatory ciepła – pozwalają produkować energię elektryczną, ciepło i chłód według następującego wzoru:

 

 

 

gdzie: η – sprawność konwersji w energię końcową,

 

Ep – energia pierwotna nieodnawialna,

 

Eel – energia elektryczna,

 

Qkog – energia cieplna w kogeneracji,

 

Qchłodz – chłód w kogeneracji.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka zastępuje poprawkę nr 24 do projektu sprawozdania.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15b)  Wzrost efektywności energetycznej jest bezpośrednim rezultatem następujących etapów procesów uwalniania i konwersji energii: efektywnej konwersji energii pierwotnej w energię końcową, efektywnego jej przesyłu do odbiorców w formie energii elektrycznej, ciepła lub paliw, a także oszczędnego jej użytkowania przez użytkowników końcowych; efekt oszczędnościowy na rynku konsumenckim nie powinien być traktowany jako jedyny cel tej efektywności, gdyż efekt ten może być skutkiem niekorzystnego kształtowania się cen energii.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  Uwzględniając postęp techniczny i rosnący udział odnawialnych źródeł energii w sektorze wytwarzania energii elektrycznej, należy poddać przeglądowi domyślny współczynnik oszczędności wyrażony w kWh energii elektrycznej w celu odzwierciedlenia zmian współczynnika energii pierwotnej (PEF) dla energii elektrycznej. Obliczenia PEF dla energii elektrycznej są oparte na wartościach średniorocznych. Metoda rozliczania fizycznej zawartości energii została zastosowana do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła z energii jądrowej, a metoda technicznej sprawności przemiany została zastosowana do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła z paliw kopalnych i biomasy. W przypadku niepalnych odnawialnych źródeł energii metodą jest bezpośredni ekwiwalent oparty na podejściu dotyczącym energii pierwotnej ogółem. Do obliczenia udziału energii pierwotnej w przypadku energii elektrycznej z kogeneracji zastosowano metodę określoną w załączniku II do dyrektywy 2012/27/UE. Zastosowano średnią pozycję rynkową zamiast pozycji krańcowej. Przyjęto założenie, że wartość sprawności przemiany wynosi 100 % dla niepalnych odnawialnych źródeł energii, 10 % dla elektrowni geotermalnych i 33 % dla elektrowni jądrowych. Całkowitą sprawność kogeneracji oblicza się na podstawie najnowszych danych Eurostatu. Odnośnie do granic systemu współczynnik PEF wynosi 1 dla wszystkich źródeł energii. Obliczenia opierają się na najnowszej wersji scenariusza odniesienia PRIMES. Wartość współczynnika PEF opiera się na prognozie na 2020 r. Analiza obejmuje państwa członkowskie UE oraz Norwegię. Zestaw danych dla Norwegii opiera się na danych ENTSO-E.

(16)  Ściśle ograniczając się do celów dyrektywy i uwzględniając postęp techniczny i rosnący udział odnawialnych źródeł energii w sektorze wytwarzania energii elektrycznej, należy poddać dokładnej analizie i ewentualnemu przeglądowi domyślny współczynnik oszczędności, wyrażony w kWh energii elektrycznej, w celu odzwierciedlenia zmian współczynnika energii pierwotnej (PEF) dla energii elektrycznej, przy uwzględnieniu koszyka energetycznego danego państwa członkowskiego na podstawie porównywalnej i przejrzystej metody.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16a)  Mając na względzie, iż w konkluzjach Rady z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie Planu na rzecz efektywności energetycznej (10709/11) podkreślono, że 40 % energii pierwotnej w Unii zużywa się w budynkach, co stanowi 50 % energii końcowej, oraz aby umożliwić wzrost gospodarczy i zwiększenie zatrudnienia w sektorach wymagających specjalnych kwalifikacji, tj. w sektorze budownictwa i produkcji wyrobów budowlanych, a także w działalności zawodowej takiej jak architektura i urbanistyka oraz doradztwo w zakresie technik ogrzewania i chłodzenia, państwa członkowskie powinny ustanowić długoterminową strategię w tych dziedzinach na okres po 2020 r., mobilizując środki na inwestycje w masową termomodernizację istniejących zasobów budynków mieszkalnych i publicznych oraz na rzecz budowy budynków o niemal zerowym zużyciu energii.

Uzasadnienie

Mieszkalnictwo stanowi najłatwiejszy technicznie do wykorzystania potencjał podniesienia efektywności energetycznej.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16b)  Współczynnik energii pierwotnej (PEF) należy stosować jako narzędzie do ograniczania zużycia i zależności od paliw kopalnych oraz zwiększania efektywności energetycznej, a także do dalszego rozwoju odnawialnych źródeł energii. W tym względzie domyślny współczynnik oszczędności wyrażony w kWh energii elektrycznej powinien zostać dostosowany, jeżeli rozwój technologiczny bądź sytuacja gospodarcza lub społeczna wymagają zastosowania niższego domyślnego współczynnika. Komisja powinna dokonać analizy, a w stosownym przypadku przedstawić wniosek ustawodawczy w celu zmiany domyślnego współczynnika energii pierwotnej (PEF) do 2024 r.

Uzasadnienie

Rozwój technologiczny bądź sytuacja społeczna lub gospodarcza mogą powodować konieczność dostosowania domyślnego współczynnika. Ponieważ zmiany we wszystkich tych dziedzinach zachodzą w szybkim tempie, Komisja powinna dokonać przeglądu domyślnego współczynnika w dłuższym okresie.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  W celu zapewnienia, aby załączniki do dyrektywy oraz zharmonizowane wartości referencyjne efektywności, o których mowa w art. 14 ust. 10, mogły być aktualizowane, konieczne jest przedłużenie przekazania uprawnień przyznanego Komisji.

skreśla się

Uzasadnienie

Aktualizacja winna być każdorazowo uzgodniona z państwami członkowskimi i Parlamentem Europejskim.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  W celu oceny efektywności dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić wymóg dotyczący ogólnego przeglądu dyrektywy i sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady do dnia 28 lutego 2024 r.

(18)  W celu oceny efektywności dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić wymóg dotyczący ogólnego przeglądu dyrektywy i sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady do dnia 28 lutego 2024 r. Powinien się on odbyć po globalnym przeglądzie UNFCCC w 2023 r. i umożliwiać dostosowanie do jego wyników, z uwzględnieniem rozwoju gospodarczego i innowacji.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  Państwa członkowskie, w których PKB na mieszkańca jest niższy od średniego PKB unijnego, winny mieć możliwość zwiększenia zużycia energii pierwotnej pod warunkiem, że jej konwersja w energię końcową, jej dalszy przesył i dystrybucja oraz użytkowe oszczędności na rynku konsumenckim będą uwzględniały wyraźny wzrost efektywności energetycznej na każdym etapie procesu technologicznego przepływu strumienia uwolnionej energii pierwotnej.

Uzasadnienie

Należy wyrównać standardy zużycia energii użytkowej we wszystkich państwach członkowskich UE.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19b)  Główną rolę w projektowaniu, realizacji i ocenie środków zawartych w dyrektywie powinny odgrywać władze lokalne i regionalne, aby mogły w odpowiedni sposób dostosować je do swej specyfiki klimatycznej, kulturowej i społecznej.

Uzasadnienie

W rezolucji Parlamentu Europejskiego z lutego 2016 r. podkreśla się rolę władz lokalnych i regionalnych w procesie rozwoju kierunków polityki europejskiej, takich jak zmiana klimatu, bezpieczeństwo energetyczne czy rozwój miast, w których to dziedzinach środki w zakresie oszczędności energii, efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych mają zasadnicze znaczenie. Konieczne jest działanie władz regionalnych na wszystkich szczeblach w celu poprawy koordynacji i interakcji, przede wszystkim w krajach o wysokim poziomie decentralizacji i przeniesienia kompetencji.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19c)  Ze względu na nierównomierność rozmieszczenia mocy wytwórczej w Unii ogólna efektywność energetyczna może być zwiększona dzięki importowi energii końcowej z państw trzecich; niezbędne stają się zatem polityki unijne prowadzące nie tylko do regulowania handlu energią pierwotną, co wiąże się m.in. z budową rurociągów przesyłowych gazu i ropy, lecz także z importem energii końcowej na terenach przygranicznych.

Uzasadnienie

Import energii końcowej, np. z pobliskich krajów trzecich, może zagwarantować większą efektywność energetyczną niż sprowadzanie energii z dalej położonych obszarów UE.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 1 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1)  Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy środków na rzecz wspierania efektywności energetycznej w Unii, aby zapewnić osiągnięcie przez Unię głównego unijnego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r. oraz jej wiążącego głównego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 30 % do 2030 r., a także tworzy warunki dla dalszej poprawy efektywności energetycznej po tych terminach. Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy, których celem jest usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii, a także przewiduje ustalenie orientacyjnych krajowych celów i wkładów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i rok 2030.”;

1.  Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy środków na rzecz wspierania efektywności energetycznej w Unii, wprowadzając zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim” w całym łańcuchu energetycznym, w tym podczas wytwarzania, przesyłu, dystrybucji i zużycia energii przez użytkowników końcowych, aby zapewnić osiągnięcie głównego unijnego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r. oraz wiążącego głównego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 40 % do 2030 r., a także tworzy warunki dla dalszej poprawy efektywności energetycznej po 2030 r., zgodnie z długoterminowymi celami Unii w zakresie energii i klimatu na 2050 r. i z porozumieniem paryskim. Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy, których celem jest usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii, a także przewiduje ustalenie orientacyjnych krajowych celów i wkładów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i wiążących celów krajowych w zakresie efektywności energetycznej na rok 2030.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Dyrektywa przyczynia się do wdrożenia zasady „efektywność energetyczna przede wszystkim” oraz zapewnia, że efektywność energetyczna i odpowiedź odbioru mogą konkurować na równych warunkach ze zdolnościami wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące planowania lub finansowania.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 1 – ustęp 1 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1b.  Komisja nawiązuje dialog zarówno z publicznymi, jak i prywatnymi instytucjami finansowymi w celu wyznaczenia potencjalnych mechanizmów polityki, aby zmobilizować fundusze prywatne na potrzeby finansowania środków w zakresie efektywności energetycznej i termomodernizacji. Z uwagi na duży potencjał poprawy efektywności energetycznej w sektorze budowlanym inwestycje w nim wymagają szczególnej uwagi, z naciskiem na budynki mieszkalne zajmowane przez gospodarstwa domowe o niskich dochodach zagrożone ubóstwem energetycznym. Ponadto aby uczynić inwestycje w projekty efektywności energetycznej bardziej interesującymi pod względem finansowym i wykonalnymi dla inwestorów, Komisja rozważa opcje łączenia małych projektów w większe. Komisja dostarczy państwom członkowskim wskazówek, jak uruchomić prywatne inwestycje, do dnia 1 stycznia 2019 r.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a)  w art. 2 dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„(1a)  „łańcuch konwersji energii” oznacza proces technologiczny, który zaczyna się od uwolnienia energii pierwotnej i przesłania jej na rynek w formie energii końcowej, gdzie następnie – u odbiorcy – jest ona przekształcana w energię użytkową (pracę);”

Uzasadnienie

Poprawka zastępuje poprawkę 39 projektu sprawozdania celem uproszczenia.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1 b (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

1b)   w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

(3) „zużycie energii końcowej" oznacza całość energii dostarczonej sektorom przemysłu, transportu, gospodarstw domowych, usług i rolnictwa. Wyłącza się z niego dostawy dla sektora przemiany energetycznej oraz samego przemysłu energetycznego;

„3)    „zużycie energii końcowej oznacza zużycie energii elektrycznej dostarczanej na rynek konsumencki, niezbędnej sektorom przemysłu i transportu, a także energii dostarczanej gospodarstwom domowym, sektorowi usług i rolnictwu; zużycie to zależy od całkowitej mocy do dyspozycji, w tym mocy czynnej i biernej, w czasie dostarczania tej energii.”;

Uzasadnienie

Moc do dyspozycji winna być zawsze wyższa od zapotrzebowania ze względu na nierównomierny jej pobór na rynku, by się ustrzec blackoutu. Na ogół przekracza ona zapotrzebowanie o 20 procent.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1 c (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 9 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1c)   w art. 2 dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„(9a)   „budynek organu publicznego” oznacza do celów art. 5 budynek będący własnością instytucji rządowej na szczeblu centralnym lub innego organu publicznego na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, i przez nie zajmowany, w tym budynki zajmowane przez szpitale, placówki opieki zdrowotnej, oświatowe i budownictwo socjalne;”;

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 3 – ustępy 1–3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 3

Artykuł 3

Cele w zakresie efektywności energetycznej

Cele w zakresie efektywności energetycznej

1)  Każde państwo członkowskie ustala orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędność energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powiadamiają o tych celach Komisję zgodnie z art. 24 ust. 1 i częścią 1 załącznika XIV. Wyrażają one te cele również w kategoriach bezwzględnego poziomu zużycia energii pierwotnej i końcowej w roku 2020 i wyjaśniają, w jaki sposób i na podstawie jakich danych zostało to obliczone.

1.  Każde państwo członkowskie ustala orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędność energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powiadamiają o tych celach Komisję zgodnie z art. 24 ust. 1 i częścią 1 załącznika XIV. Wyrażają one te cele również w kategoriach bezwzględnego poziomu zużycia energii pierwotnej i końcowej w roku 2020 i wyjaśniają, w jaki sposób i na podstawie jakich danych zostało to obliczone.

Ustalając te cele, państwa członkowskie uwzględniają:

Ustalając te cele, państwa członkowskie uwzględniają:

a)  fakt, iż unijne zużycie energii pierwotnej do 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej i nie większe niż 1 086 Mtoe energii końcowej;

a)  fakt, iż unijne zużycie energii pierwotnej do 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej lub nie większe niż 1 086 Mtoe energii końcowej;

b)  środki przewidziane w niniejszej dyrektywie;

b)  środki przewidziane w niniejszej dyrektywie;

c)  środki przyjęte, aby osiągnąć krajowe cele w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE; oraz

c)  środki przyjęte, aby osiągnąć krajowe cele w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE; oraz

d)  inne środki wspierania efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na szczeblu Unii.

d)  inne środki wspierania efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na szczeblu Unii.

Ustalając te cele, państwa członkowskie mogą również uwzględnić warunki krajowe, które mają wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej, takie jak:

Ustalając te cele, państwa członkowskie mogą również uwzględnić warunki krajowe, które mają wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej, takie jak:

a)  pozostały potencjał w zakresie oszczędności energii w sposób opłacalny;

a)  pozostały potencjał w zakresie oszczędności energii w sposób opłacalny;

b)  zmiany i prognozy dotyczące PKB;

b)  zmiany i prognozy dotyczące PKB;

c)  zmiany w zakresie importu i eksportu energii;

c)  zmiany w zakresie importu i eksportu energii;

d)  rozwój wszystkich odnawialnych źródeł energii, energii jądrowej, technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz

d)  rozwój wszystkich odnawialnych źródeł energii, energii jądrowej, technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz

e)  wczesne działania.

e)  wczesne działania.

2.  Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja musi ocenić poczynione postępy oraz to, czy Unia ma szanse osiągnąć poziom zużycia energii w 2020 r. nie wyższy niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższy niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

2.  Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja musi ocenić poczynione postępy oraz to, czy Unia ma szanse osiągnąć poziom zużycia energii w 2020 r. nie wyższy niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej lub nie wyższy niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

3.  Przeprowadzając przegląd, o którym mowa w ust. 2, Komisja:

3.  Przeprowadzając przegląd, o którym mowa w ust. 2, Komisja:

a)  sumuje orientacyjne krajowe cele w zakresie efektywności zgłaszane przez państwa członkowskie;

a)  sumuje orientacyjne krajowe cele w zakresie efektywności zgłaszane przez państwa członkowskie;

b)  ocenia, czy suma powyższych celów może zostać uznana za wiarygodną wytyczną wskazującą, czy Unia jako całość jest na właściwej drodze, z uwzględnieniem oceny pierwszego rocznego sprawozdania zgodnie z art. 24 ust. 1 i oceny krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii zgodnie z art. 24 ust. 2;

b)  ocenia, czy suma powyższych celów może zostać uznana za wiarygodną wytyczną wskazującą, czy Unia jako całość jest na właściwej drodze, z uwzględnieniem oceny pierwszego rocznego sprawozdania zgodnie z art. 24 ust. 1 i oceny krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii zgodnie z art. 24 ust. 2;

c)  uwzględnia uzupełniającą analizę wynikającą z:

c)  uwzględnia uzupełniającą analizę wynikającą z:

(i)  oceny postępów w kontekście zużycia energii oraz zużycia energii w powiązaniu z aktywnością gospodarczą na szczeblu Unii, z uwzględnieniem postępów w zakresie efektywności dostaw energii w państwach członkowskich, które oparły swoje orientacyjne krajowe cele na zużyciu energii końcowej lub na oszczędności energii końcowej, w tym postępów związanych z osiąganiem przez te państwa członkowskie zgodności z rozdziałem III niniejszej dyrektywy;

(i)  oceny postępów w kontekście zużycia energii oraz zużycia energii w powiązaniu z aktywnością gospodarczą na szczeblu Unii, z uwzględnieniem postępów w zakresie efektywności dostaw energii w państwach członkowskich, które oparły swoje orientacyjne krajowe cele na zużyciu energii końcowej lub na oszczędności energii końcowej, w tym postępów związanych z osiąganiem przez te państwa członkowskie zgodności z rozdziałem III niniejszej dyrektywy;

(ii)  wyników badań modelowych dotyczących przyszłych tendencji w zakresie zużycia energii na szczeblu Unii;

(ii)  wyników badań modelowych dotyczących przyszłych tendencji w zakresie zużycia energii na szczeblu Unii;

d)   porównuje wyniki w lit. a)–c) z wielkością zużycia energii potrzebnej do osiągnięcia poziomu zużycia energii w 2020 r. nie wyższego niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższego niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

d)   porównuje wyniki w lit. a)–c) z wielkością zużycia energii potrzebnej do osiągnięcia poziomu zużycia energii w 2020 r. nie wyższego niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej lub nie wyższego niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 3 – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Każde państwo członkowskie wyznacza swoje krajowe wkłady w unijny cel w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., o którym mowa w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. [4] i [6] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną]. Wyznaczając przedmiotowe wkłady, państwa członkowskie biorą pod uwagę fakt, że Unijne zużycie energii w 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe dla energii pierwotnej i 987 Mtoe dla energii końcowej. Państwa członkowskie przekazują Komisji przedmiotowe wkłady w ramach swoich zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu zgodnie z procedurą określoną w art. [3] i [7]–[11] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].”;

4.  Każde państwo członkowskie wyznacza wiążące krajowe cele, które łącznie są zgodne z unijnym celem w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., o którym mowa w art. 1 ust. 1,

i z art. [4] i [6] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].

 

Wyznaczając poziomy swoich celów, państwa członkowskie biorą pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii w 2030 r. nie może być większe niż 1 132 Mtoe dla energii pierwotnej i 849 Mtoe dla energii końcowej.

 

Państwa członkowskie mogą określać – z myślą o zapewnieniu sobie wystarczającej elastyczności w osiąganiu wiążących celów krajowych w zakresie efektywności energetycznej i umożliwieniu wzrostu gospodarczego oraz produkcji i aktywności przemysłowej – własne cele na podstawie energochłonności, która stanowi stosunek zużycia energii do produktu krajowego brutto (PKB).

 

Krajowe cele w zakresie efektywności energetycznej uwzględniają wszystkie etapy łańcucha energetycznego, w tym wytwarzanie, przesył, dystrybucję i zużycie.

 

Państwa członkowskie przekazują Komisji wyznaczone cele w ramach swoich zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu zgodnie z procedurą określoną w art. [3] i [7]–[11] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 5

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

(2a)  art. 5 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 5

„Artykuł 5

Wzorcowa rola budynków instytucji publicznych

Wzorcowa rola budynków instytucji publicznych

1.  Nie naruszając art. 7 dyrektywy 2010/31/UE, każde państwo członkowskie zapewnia, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. 3 % całkowitej powierzchni ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością jego instytucji rządowych oraz przez nie zajmowanych było poddawane co roku renowacji w celu spełnienia przynajmniej wymogów minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej, które ustaliło przy zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.

1.  Z zastrzeżeniem art. 7 dyrektywy 2010/31/UE każde państwo członkowskie zapewnia, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. co roku 3 % całkowitej powierzchni ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością jego instytucji rządowych lub przez nie zajmowanych było poddawane renowacji w celu spełnienia przynajmniej wymogów minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej, które ustaliło przy zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Od dnia 1 stycznia 2021 r. niniejszy ustęp stosuje się do wszystkich ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością organów publicznych lub przez nie zajmowanych z uwzględnieniem ich odpowiednich kompetencji i struktury administracyjnej.

Współczynnik 3 % oblicza się w oparciu o całkowitą powierzchnię pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2 stanowiących własność instytucji rządowych zainteresowanego państwa członkowskiego oraz przez nie zajmowanych, które na dzień 1 stycznia każdego roku nie spełniają krajowych minimalnych wymogów dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w stosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Ta wartość progowa od dnia 9 lipca 2015 r. zostaje obniżona do 250 m2.

Współczynnik 3 % oblicza się w oparciu o całkowitą powierzchnię pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2 stanowiących własność instytucji rządowych zainteresowanego państwa członkowskiego oraz przez nie zajmowanych, które na dzień 1 stycznia każdego roku nie spełniają krajowych minimalnych wymogów dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w stosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Ta wartość progowa od dnia 9 lipca 2015 r. zostaje obniżona do 250 m2 i ma zastosowanie do wszystkich ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością organów publicznych lub przez nie zajmowanych od dnia 1 stycznia 2021 r. z uwzględnieniem ich odpowiednich kompetencji i struktury administracyjnej.

W przypadku gdy państwo członkowskie wymaga, by obowiązek renowacji każdego roku 3 % całkowitej powierzchni pomieszczeń rozciągał się na powierzchnię będącą własnością jednostek administracyjnych niższego niż centralny szczebel instytucji rządowych oraz przez nie zajmowanych, wskazane 3 % jest wyliczane w odniesieniu do całkowitej powierzchni pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2, a od dnia 9 lipca 2015 r. ponad 250 m2, stanowiących własność instytucji rządowych oraz tych jednostek administracyjnych zainteresowanego państwa członkowskiego oraz przez nie zajmowanych, które 1 stycznia każdego roku nie spełniają krajowych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.

 

Podczas wdrażania środków kompleksowej renowacji budynków instytucji rządowych zgodnie z akapitem pierwszym państwa członkowskie mogą wybrać, czy uznawać budynki za całość, w tym przegrody zewnętrzne, wyposażenie, eksploatację i utrzymanie.

Podczas wdrażania środków kompleksowej renowacji budynków organów publicznych zgodnie z akapitem pierwszym państwa członkowskie mogą wybrać, czy uznawać budynki za całość, w tym przegrody zewnętrzne, wyposażenie, eksploatację i utrzymanie.

Państwa członkowskie wprowadzają wymóg, by budynki instytucji rządowych o najgorszej charakterystyce energetycznej były traktowane priorytetowo w odniesieniu do środków w zakresie efektywności energetycznej, jeżeli jest to opłacalne i technicznie wykonalne.

Państwa członkowskie wprowadzają wymóg, by budynki organów publicznych o najgorszej charakterystyce energetycznej były traktowane priorytetowo w odniesieniu do środków w zakresie efektywności energetycznej, jeżeli jest to opłacalne i technicznie wykonalne.

2.  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieokreślaniu lub niestosowaniu wymogów, o których mowa w ust. 1, do następujących kategorii budynków:

2.  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieokreślaniu lub niestosowaniu wymogów, o których mowa w ust. 1, do następujących kategorii budynków:

a)   urzędowo chronionych jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych, o ile zgodność z pewnymi minimalnymi wymogami dotyczącymi charakterystyki energetycznej zmieniłaby w sposób niedopuszczalny ich charakter lub wygląd;

a)   urzędowo chronionych jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych, o ile zgodność z pewnymi minimalnymi wymogami dotyczącymi charakterystyki energetycznej zmieniłaby w sposób niedopuszczalny ich charakter lub wygląd;

b)   stanowiących własność sił zbrojnych lub instytucji rządowych oraz służących celom obrony narodowej, z wyłączeniem kwater jednoosobowych i budynków biurowych sił zbrojnych i innego personelu zatrudnionego przez organy krajowych sił zbrojnych;

b)   stanowiących własność sił zbrojnych lub instytucji rządowych oraz służących celom obrony narodowej, z wyłączeniem kwater jednoosobowych i budynków biurowych sił zbrojnych i innego personelu zatrudnionego przez organy krajowych sił zbrojnych;

c)   używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej.

c)   używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej.

3.  Jeżeli państwo członkowskie dokonuje renowacji więcej niż 3 % całkowitej powierzchni budynków instytucji rządowych w danym roku, może zaliczyć nadwyżkę na poczet rocznego wskaźnika renowacji za dowolny rok z trzech poprzednich lub następnych lat.

3.  Jeżeli państwo członkowskie dokonuje renowacji więcej niż 3 % całkowitej powierzchni budynków organów publicznych w danym roku, może zaliczyć nadwyżkę na poczet rocznego wskaźnika renowacji za dowolny rok z trzech poprzednich lub następnych lat.

4.  Państwa członkowskie mogą zaliczyć w poczet ich rocznego wskaźnika renowacji budynków instytucji rządowych nowe budynki zajmowane przez nie i będące ich własnością w zamian za konkretne budynki instytucji rządowych rozebrane w dowolnym z dwóch poprzednich lat lub budynki sprzedane, zburzone lub wycofane z użycia w dowolnym z dwóch poprzednich lat z uwagi na intensywniejsze wykorzystanie innych budynków.

4.  Państwa członkowskie mogą zaliczyć w poczet rocznego wskaźnika renowacji budynków organów publicznych nowe budynki zajmowane przez nie i będące ich własnością w zamian za konkretne budynki organów publicznych rozebrane w dowolnym z dwóch poprzednich lat lub budynki sprzedane, zburzone lub wycofane z użycia w dowolnym z dwóch poprzednich lat z uwagi na intensywniejsze wykorzystanie innych budynków.

5.  Do celów ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. państwa członkowskie utworzą i podadzą do wiadomości publicznej wykaz ogrzewanych lub chłodzonych budynków instytucji rządowych o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2, a od dnia 9 lipca 2015 r. – ponad 250 m2, z wyłączeniem budynków zwolnionych na mocy ust. 2. Wykaz ten zawiera następujące dane:

5.  Do celów ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. państwa członkowskie utworzą i podadzą do wiadomości publicznej wykaz ogrzewanych lub chłodzonych budynków instytucji rządowych o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2, a od dnia 9 lipca 2015 r. – ponad 250 m2, z wyłączeniem budynków zwolnionych na mocy ust. 2. Wykaz ten zawiera następujące dane:

a)   powierzchnię pomieszczeń w m2, oraz

a)   powierzchnię pomieszczeń w m2;

b)   charakterystykę energetyczną każdego budynku lub właściwe dane dotyczące energii.

b)   charakterystykę energetyczną każdego budynku;

 

ba)   rzeczywiste zmierzone zużycie energii.

 

Od dnia 1 stycznia 2021 r. niniejszy ustęp stosuje się do wszystkich ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością organów publicznych lub przez nie zajmowanych.

6.  Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 2010/31/UE – państwa członkowskie mogą zdecydować o przyjęciu alternatywnego do ust. 1–5 niniejszego artykułu podejścia, polegającego na podjęciu innych opłacalnych środków, w tym gruntownych renowacji i środków wpływających na zmianę zachowań użytkowników, aby do roku 2020 osiągnąć wartość oszczędności energii w stosownych budynkach będących własnością instytucji rządowych oraz zajmowanych przez nie, która jest przynajmniej równa wymogowi ust. 1; corocznie składa się sprawozdania z takich środków.

6.  Z zastrzeżeniem art. 7 dyrektywy 2010/31/UE państwa członkowskie mogą zdecydować o przyjęciu alternatywnego do ust. 1–5 niniejszego artykułu podejścia, polegającego na podjęciu innych opłacalnych środków, w tym gruntownych renowacji i środków wpływających na zmianę zachowań użytkowników, aby do roku 2030 osiągnąć wartość oszczędności energii w stosownych budynkach będących własnością organów publicznych oraz zajmowanych przez nie, która jest przynajmniej równa wymogowi ust. 1; corocznie składa się sprawozdania z takich środków.

Do celów realizacji tego alternatywnego podejścia państwa członkowskie mogą oszacować oszczędność energii, do której doprowadziłyby ust. 1–4, przy zastosowaniu odpowiednich standardowych wartości zużycia energii w referencyjnych budynkach instytucji rządowych przed renowacją i po niej oraz zgodnie z szacunkami powierzchni ich zasobów. Kategorie referencyjnych budynków instytucji rządowych są reprezentatywne dla zasobów takich budynków.

Do celów realizacji tego alternatywnego podejścia państwa członkowskie mogą oszacować oszczędność energii, do której doprowadziłyby ust. 1–4, przy zastosowaniu odpowiednich standardowych wartości zużycia energii w referencyjnych budynkach organów publicznych przed renowacją i po niej oraz zgodnie z szacunkami powierzchni ich zasobów. Kategorie referencyjnych budynków organów publicznych są reprezentatywne dla zasobów takich budynków.

Państwa członkowskie, które wybrały podejście alternatywne, powiadamiają Komisję, do dnia 31 grudnia 2013 r., o alternatywnych środkach, które planują przedsięwziąć, określając sposób, w jaki zamierzają uzyskać równoważną poprawę charakterystyki energetycznej budynków stanowiących własność ich instytucji rządowych.

Państwa członkowskie, które wybrały podejście alternatywne, powiadamiają Komisję [w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie dyrektywy] o alternatywnych środkach, które planują przedsięwziąć, określając sposób, w jaki zamierzają uzyskać równoważną poprawę charakterystyki energetycznej budynków stanowiących własność ich organów publicznych.

7.  Państwa członkowskie zachęcają instytucje publiczne, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym, oraz podmioty z sektora mieszkalnictwa socjalnego podlegające prawu publicznemu – z należytym uwzględnieniem ich odnośnych kompetencji i struktury administracyjnej – aby:

7.  Państwa członkowskie zachęcają instytucje publiczne, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym, oraz podmioty z sektora mieszkalnictwa socjalnego podlegające prawu publicznemu – z należytym uwzględnieniem ich odnośnych kompetencji i struktury administracyjnej – aby:

a)   przyjęły plan na rzecz efektywności energetycznej – odrębny lub stanowiący część większego planu w dziedzinie klimatu lub środowiska – zawierający szczegółowe cele i działania w zakresie oszczędności energii i jej efektywności, z myślą o naśladowaniu wzorcowej roli budynków instytucji rządowych, o której mowa w ust. 1, 5 i 6;

a)   przyjęły plan na rzecz efektywności energetycznej i długoterminową strategię renowacji dla każdego budynku odrębne lub stanowiące część większego planu w dziedzinie klimatu lub środowiska – zawierające szczegółowe cele w zakresie oszczędności energii i jej efektywności, a także analizy kosztów cyklu życia i działania, z myślą o naśladowaniu wzorcowej roli budynków organów publicznych, o której mowa w ust. 1, 5 i 6;

b)   wprowadziły system zarządzania energią, obejmujący audyty energetyczne, w ramach wdrażania ich planu;

b)   wprowadziły system zarządzania energią, obejmujący audyty energetyczne, w ramach wdrażania ich planu;

c)   w stosownych przypadkach korzystały z przedsiębiorstw usług energetycznych i umów o poprawę efektywności energetycznej do finansowania renowacji i wdrażania planów utrzymania lub poprawy efektywności energetycznej w perspektywie długoterminowej.

c)   w stosownych przypadkach korzystały z przedsiębiorstw usług energetycznych i umów o poprawę efektywności energetycznej do finansowania renowacji i wdrażania planów utrzymania lub poprawy efektywności energetycznej w perspektywie długoterminowej.

 

7a.  Państwa członkowskie przedstawiają sprawozdania z rocznych oszczędności uzyskanych w wyniku renowacji, w tym z odsetka gruntownych renowacji, i z całkowitej powierzchni poddanej renowacji, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 7

Artykuł 7

Obowiązek oszczędności energii

Obowiązek oszczędności energii

1.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć łączne oszczędności energii końcowej co najmniej równoważne:

1.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć łączne oszczędności energii końcowej co najmniej równoważne:

a)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2013 r.;

a)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2013 r.;

b)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2019 r.

b)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. w wysokości co najmniej 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2019 r.

Państwa członkowskie muszą nadal osiągać roczne oszczędności w wysokości 1,5 % dla dziesięcioletnich okresów po 2030 r., chyba że z przeglądu Komisji do 2027 r., a następnie co 10 lat wynika, że nie jest to konieczne do realizacji długofalowych unijnych celów w zakresie energii i klimatu na rok 2050.

Państwa członkowskie muszą nadal osiągać roczne oszczędności w wysokości 1,5 % dla dziesięcioletnich okresów po 2030 r., chyba że z przeglądu Komisji do 2027 r., a następnie co 10 lat wynika, że nie jest to konieczne do realizacji długofalowych unijnych celów w zakresie energii i klimatu na rok 2050.

 

Oszczędności w każdym okresie powinny być obliczane łącznie na podstawie wielkości oszczędności, które miały zostać osiągnięte w poprzednich okresach. Jeżeli wcześniejsze środki z zakresu polityki, programy lub poszczególne działania nie przynoszą już oszczędności, ich utrata jest rozliczana w obliczeniach ogólnej wielkości oszczędności, które mają zostać osiągnięte na koniec każdego okresu, i zastępowana nowymi oszczędnościami.

Do celów lit. b) i nie naruszając ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą zaliczać wyłącznie te oszczędności energii, które wynikają z nowych środków z zakresu polityki wprowadzonych po dniu 31 grudnia 2020 r. lub ze środków z zakresu polityki wprowadzonych w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., jeżeli można wykazać, że środki te spowodowały poszczególne działania podjęte po dniu 31 grudnia 2020 r. i przynoszą oszczędności.

Oszczędności wymagane w okresie, o którym mowa w lit. b), są kumulowane i dodawane do oszczędności wymaganych w okresie, o którym mowa w lit. a). W tym celu i nie naruszając ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą zaliczać wyłącznie te oszczędności energii, które wynikają ze środków z zakresu polityki, niezależnie od tego, czy zostały wprowadzone po dniu 31 grudnia 2020 r. czy wcześniej, jeżeli można wykazać, że środki te spowodowały nowe działania indywidualne podjęte po dniu 31 grudnia 2020 r. i przynoszą nowe oszczędności. Państwa członkowskie mogą również zaliczać oszczędności, które przyniosły działania indywidualne podejmowane w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r., pod warunkiem że nadal przynoszą możliwe do zweryfikowania oszczędności energii po roku 2020.

Wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie może być częściowo lub w pełni wyłączony z tego obliczenia.

Wyłącznie do celów okresu, o którym mowa w lit. a), wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie może być częściowo lub w pełni wyłączony z tego obliczenia. Sprzedaż energii zużytej w transporcie jest w pełni uwzględniana w obliczeniach dla okresu, o którym mowa w lit. b).

Państwa członkowskie decydują, w jaki sposób obliczona wielkość nowych oszczędności ma być rozłożona w okresie, o którym mowa w lit. a) i b), o ile wymagane łączne oszczędności ogółem zostają osiągnięte na koniec każdego okresu.

Państwa członkowskie decydują, w jaki sposób obliczona wielkość nowych oszczędności ma być rozłożona w okresie, o którym mowa w lit. a) i b), o ile wymagane łączne oszczędności ogółem zostają osiągnięte na koniec każdego okresu.

2.  Z zastrzeżeniem ust. 3 każde państwo członkowskie może:

2.  Z zastrzeżeniem ust. 3 każde państwo członkowskie może:

a)  przeprowadzać obliczenia wymagane na mocy ust. 1 lit. a), stosując wartości 1 % w roku 2014 i 2015; 1,25 % w roku 2016 i 2017; oraz 1,5 % w roku 2018, 2019 i 2020;

a)  przeprowadzać obliczenia wymagane na mocy ust. 1 lit. a), stosując wartości 1 % w roku 2014 i 2015; 1,25 % w roku 2016 i 2017; oraz 1,5 % w roku 2018, 2019 i 2020;

b)  wyłączyć z obliczeń całość lub część wolumenu sprzedaży energii wykorzystanej w rodzajach działalności przemysłowej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE;

b)  wyłączyć z obliczeń całość lub część wolumenu sprzedaży energii wykorzystanej w rodzajach działalności przemysłowej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE;

c)  pozwolić, by oszczędność energii w sektorach przetwarzania, dystrybucji i przesyłu energii, w tym w sprawnej infrastrukturze ciepłowniczej i chłodniczej, uzyskana w wyniku wdrożenia wymogów określonych w art. 14 ust. 4, art. 14 ust. 5 lit. b) oraz art. 15 ust. 1–6 i 9, została zaliczona na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej na mocy ust. 1;

c)  pozwolić, by oszczędność energii w sektorach przetwarzania, dystrybucji i przesyłu energii, w tym w sprawnej infrastrukturze ciepłowniczej i chłodniczej, uzyskana w wyniku wdrożenia wymogów określonych w art. 14 ust. 4, art. 14 ust. 5 lit. b) oraz art. 15 ust. 1–6 i 9, została zaliczona na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej na mocy ust. 1 lit. a) i b);

d)  zaliczać oszczędność energii wynikającą z działań indywidualnych nowo wdrożonych od dnia 31 grudnia 2008 r., która nadal przynosi skutki w 2020 r. i w dalszym okresie oraz może być mierzona i weryfikowana, na poczet wielkości oszczędności energii, o której mowa w ust. 1. oraz

d)  odliczać oszczędność energii wynikającą z działań indywidualnych nowo wdrożonych od dnia 31 grudnia 2008 r., która nadal przynosi skutki w 2020 r. i może być mierzona i weryfikowana, od wielkości oszczędności energii, o której mowa w ust. 1 lit. a); oraz

e)  wyłączyć z obliczeń wymaganej oszczędności energii, o których mowa w ust. 1, weryfikowalne ilości energii wytworzonej na własne potrzeby na budynkach lub w budynkach w wyniku środków z zakresu polityki wspierających nowe instalacje technologii energii odnawialnej.

 

3.  Wszystkie opcje wybrane na podstawie ust. 2 nie mogą razem przekraczać 25 % ilości oszczędności energii, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie stosują wybrane opcje i obliczają ich efekty oddzielnie dla okresów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b):

3.  Wszystkie opcje wybrane na podstawie ust. 2 nie mogą razem przekraczać 25 % ilości oszczędności energii, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie stosują wybrane opcje i obliczają ich efekty oddzielnie dla okresów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b):

a)   do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. a), b), c) i d);

a)   do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. a), b), c) i d);

b)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), państwa członkowskie mogą korzystać z ust. 2 lit. b), c), d) i e), o ile poszczególne działania w rozumieniu lit. d) nadal przynoszą weryfikowalne i wymierne skutki po dniu 31 grudnia 2020 r.

b)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), państwa członkowskie mogą korzystać wyłącznie z ust. 2 lit. c).

4.  Oszczędności energii uzyskane po dniu 31 grudnia 2020 r. nie mogą być zaliczane na poczet łącznych oszczędności wymaganych dla okresu od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

4.  Oszczędności energii uzyskane po dniu 31 grudnia 2020 r. nie mogą być zaliczane na poczet łącznych oszczędności wymaganych dla okresu od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

5.  Państwa członkowskie zapewniają, aby oszczędności wynikające ze środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 7a i 7b oraz w art. 20 ust. 6, obliczano zgodnie z załącznikiem V.

5.  Państwa członkowskie zapewniają, aby oszczędności wynikające ze środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 7a i 7b oraz w art. 20 ust. 6, obliczano zgodnie z załącznikiem V.

6.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć wymaganą wielkość oszczędności wynikającą z ust. 1 poprzez ustanowienie krajowego systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 7a, albo poprzez przyjęcie alternatywnych środków, o których mowa w art. 7b. Państwa członkowskie mogą łączyć system zobowiązujący do efektywności energetycznej z alternatywnymi środkami z zakresu polityki.

6.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć wymaganą wielkość oszczędności wynikającą z ust. 1 poprzez ustanowienie krajowego systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 7a, albo poprzez przyjęcie alternatywnych środków, o których mowa w art. 7b. Państwa członkowskie mogą łączyć system zobowiązujący do efektywności energetycznej z alternatywnymi środkami z zakresu polityki.

7.  Państwa członkowskie wykazują, że w przypadkach gdy ma miejsce nakładanie się oddziaływania różnych środków z zakresu polityki lub działań indywidualnych, oszczędność energii nie jest zaliczana podwójnie.”;

7.  Państwa członkowskie wykazują, że w przypadkach gdy ma miejsce nakładanie się oddziaływania różnych środków z zakresu polityki lub działań indywidualnych, oszczędność energii nie jest zaliczana podwójnie.”;

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się wypełnić swoje obowiązki w zakresie osiągnięcia wielkości oszczędności wymaganej na mocy art. 7 ust. 1 za pomocą systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, dopilnowują, aby strony zobowiązane, o których mowa w ust. 2, prowadzące działalność na terytorium danego państwa członkowskiego spełniły – bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2 – wymóg w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określony w art. 7 ust. 1.

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się wypełnić swoje obowiązki w zakresie osiągnięcia wielkości oszczędności wymaganej na mocy art. 7 ust. 1 za pomocą systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, dopilnowują, aby strony zobowiązane, o których mowa w ust. 2, prowadzące działalność na terytorium danego państwa członkowskiego spełniły – nie naruszając art. 7 ust. 2 – wymóg w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określony w art. 7 ust. 1, lub umożliwiają zobowiązanym stronom wpłacanie corocznych składek na rzecz funduszu efektywności energetycznej na podstawie art. 20 ust. 6.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie wyznaczają, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, strony zobowiązane spośród dystrybutorów energii lub przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii działających na ich terytorium i mogą przy tym uwzględnić przedsiębiorstwa prowadzące dystrybucję lub sprzedaż detaliczną paliw transportowych działające na ich terytorium. Wielkość oszczędności energii, jaka jest wymagana do wypełnienia obowiązku, jest osiągana przez strony zobowiązane spośród odbiorców końcowych, wyznaczone przez państwa członkowskie, niezależnie od obliczeń dokonanych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub, jeśli zdecydują tak państwa członkowskie, przez udokumentowane oszczędności osiągnięte przez inne strony, jak określono w ust. 5 lit. b).

2.  Państwa członkowskie wyznaczają, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, strony zobowiązane spośród dystrybutorów energii lub przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii oraz przedsiębiorstw prowadzących dystrybucję i sprzedaż detaliczną paliw transportowych i działających na ich terytorium. Wielkość oszczędności energii, jaka jest wymagana do wypełnienia obowiązku, jest osiągana przez strony zobowiązane spośród odbiorców końcowych, wyznaczone przez państwa członkowskie, niezależnie od obliczeń dokonanych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub, jeśli zdecydują tak państwa członkowskie, przez udokumentowane oszczędności osiągnięte przez inne strony, jak określono w ust. 5 lit. b).

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  W przypadku wyznaczenia przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii jako stron zobowiązanych zgodnie z ust. 2 państwa członkowskie zapewniają, aby w realizacji zobowiązania przedsiębiorstwa prowadzące detaliczną sprzedaż energii nie stwarzały przeszkód dla odbiorców zamierzających zmienić dostawcę.

Uzasadnienie

Prawo odbiorców do łatwej zmiany dostawcy ma zasadnicze znaczenie w utrzymaniu wysoko konkurencyjnego rynku dostaw oferującego odbiorcom niższe ceny. To prawo mogłoby być zagrożone w sytuacji sprzedaży „pakietów” wiążących odbiorcę z dostawcą w dłuższej perspektywie czasowej. Zobowiązanie przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż energii do zakupu certyfikatów energooszczędności od podmiotów trzecich mogłoby być rozwiązaniem alternatywnym w celu utrzymania możliwości zmiany dostawcy.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  włączają do nakładanych przez siebie obowiązków oszczędności wymogi uwzględniające aspekt społeczny, w tym poprzez zobowiązanie do priorytetowego wdrożenia części środków w zakresie efektywności energetycznej w gospodarstwach domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym i w mieszkaniach socjalnych;

a)  włączają do nakładanych przez siebie obowiązków oszczędności wymogi uwzględniające aspekt społeczny, w tym poprzez zobowiązanie do priorytetowego wdrożenia środków w zakresie efektywności energetycznej w gospodarstwach domowych o niskich dochodach, w tym w dotkniętych ubóstwem energetycznym i w mieszkaniach socjalnych. Państwa członkowskie obliczają wielkość oszczędności uzyskanych w tych gospodarstwach w porównaniu z całkowitą wielkością oszczędności osiągniętych we wszystkich gospodarstwach domowych zgodnie z niniejszym artykułem. Oszczędności te są publikowane zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu i zostają włączone do zintegrowanych krajowych sprawozdań z postępów w zakresie energii i klimatu na podstawie art. 21 rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczanie na poczet ich obowiązku poświadczonej oszczędności energii osiągniętej przez dostawców usług energetycznych lub inne strony trzecie, w tym w przypadkach, gdy strony zobowiązane promują środki za pośrednictwem innych akredytowanych przez państwo podmiotów lub za pośrednictwem organów publicznych, które mogą obejmować formalne partnerstwa i mogą się łączyć z innymi źródłami finansowania. Jeżeli państwa członkowskie na to zezwalają, muszą zapewnić wprowadzenie procesu akredytacji, który jest jasno określony, przejrzysty i otwarty dla wszystkich podmiotów działających na rynku, a także jest ukierunkowany na minimalizację kosztów certyfikacji;

b)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczanie na poczet ich obowiązku poświadczonej oszczędności energii osiągniętej przez dostawców usług energetycznych lub inne strony trzecie, w tym w przypadkach, gdy strony zobowiązane promują środki za pośrednictwem innych akredytowanych przez państwo podmiotów lub za pośrednictwem organów publicznych, które mogą obejmować formalne partnerstwa i mogą się łączyć z innymi źródłami finansowania. Jeżeli państwa członkowskie na to zezwalają, muszą zapewnić wprowadzenie zatwierdzonego procesu akredytacji, który jest jasno określony, przejrzysty, integracyjny i otwarty dla wszystkich podmiotów działających na rynku, a także jest ukierunkowany na minimalizację kosztów certyfikacji;

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ca)  umożliwiają zaliczenie dodatkowych oszczędności osiąganych dzięki zastosowaniu bardziej zrównoważonych technologii w miejskich sieciach ciepłowniczych i chłodniczych (co również prowadzi do ograniczenia substancji zanieczyszczających i cząstek stałych) na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej w ust. 1;

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c b (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

cb)  wspierają przyjmowanie środków wykorzystujących potencjał systemu ciepłowniczego i chłodniczego w zakresie oszczędności energii, ostatecznie zapewniając dodatkowe wynagradzanie działań skutkujących ograniczeniem zanieczyszczenia;

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c c (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

cc)  ustanawiają instrumenty poświadczające oszczędność energii w wyniku audytów energetycznych lub równoważnych systemów zarządzania energią, o których mowa w art. 8, w celu zaliczenia tych oszczędności na poczet wielkości oszczędności energii wymaganych w ust. 1;

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c d (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

cd)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczenie oszczędności energii końcowej osiągniętych w ramach efektywnej infrastruktury ciepłowniczej i chłodniczej na poczet wypełnienia spoczywającego na nich zobowiązania;

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c e (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ce)  zapewniają, że strony zobowiązane, które nie dostarczają energii do prywatnych gospodarstw domowych, nie mają obowiązku wdrożenia środków w zakresie efektywności energetycznej w prywatnych gospodarstwach domowych;

Uzasadnienie

Wiele zobowiązanych przedsiębiorstw nie dostarcza energii do prywatnych gospodarstw domowych. Strony te nie mają zatem możliwości wdrożenia środków w gospodarstwach domowych.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c f (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

cf)  dokonują oceny i podejmują działania na rzecz ograniczenia wpływu kosztów bezpośrednich i pośrednich związanych z tymi systemami na konkurencyjność energochłonnych sektorów przemysłu podlegających konkurencji międzynarodowej;

Uzasadnienie

Energochłonne sektory przemysłu podlegają wielu różnym zobowiązaniom (np. ETS). Takie przedsiębiorstwa często podlegają konkurencji międzynarodowej, dlatego muszą być chronione przed ryzykiem ucieczki emisji.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 a – ustęp 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a.  W ramach zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu państwa członkowskie informują Komisję o środkach z zakresu polityki, jakie zamierzają podjąć na podstawie art. 7 ust. 2 lit. c). Wpływ tych środków jest obliczany i ujmowany w tych planach. Państwa członkowskie dokonują obliczeń na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, opracowanych w drodze konsultacji z Komisją do dnia 1 stycznia 2019 r.

Poprawka    67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 b – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają wypełnić swoje obowiązki w zakresie realizacji oszczędności wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 za pomocą alternatywnych środków z zakresu polityki, zapewniają one osiągnięcie oszczędności energii wymaganych na mocy art. 7 ust. 1 u odbiorców końcowych.

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają wypełnić swoje obowiązki w zakresie realizacji oszczędności wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 za pomocą alternatywnych środków z zakresu polityki, zapewniają one pełne osiągnięcie oszczędności energii wymaganych na mocy art. 7 ust. 1 u odbiorców końcowych.

Poprawka    68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 b – ustęp 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Ponadto wszelkie możliwości zwiększenia efektywności energetycznej, w tym dzięki stosowaniu bardziej wydajnego paliwa w transporcie, kwalifikują się do zaliczenia na poczet spełnienia wymogu w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określonego w art. 7 ust. 1.

Uzasadnienie

Wartość dodana wydajnych i czystych składników mieszanki w paliwach w ramach ograniczania emisji dwutlenku węgla w transporcie; składniki mieszanki w paliwach stosowanych w transporcie mogą być zaliczane na poczet osiągnięcia celu w zakresie efektywności energetycznej.

Poprawka    69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 b – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Opracowując alternatywne środki z zakresu polityki w celu uzyskania oszczędności energii, państwa członkowskie uwzględniają wpływ na gospodarstwa domowe dotknięte ubóstwem energetycznym.

2.  Opracowując alternatywne środki z zakresu polityki w celu uzyskania oszczędności energii, państwa członkowskie uwzględniają wpływ na gospodarstwa domowe o niskich dochodach, w tym dotknięte ubóstwem energetycznym, i dopilnowują, aby środki te wdrażano priorytetowo w tych gospodarstwach domowych i w mieszkaniach socjalnych.

 

Państwa członkowskie obliczają wielkość oszczędności uzyskanych w tych gospodarstwach w porównaniu z całkowitą wielkością oszczędności osiągniętych we wszystkich gospodarstwach domowych zgodnie z niniejszym artykułem.

 

Oszczędności te są publikowane i zostają włączone do zintegrowanych krajowych sprawozdań z postępów w zakresie energii i klimatu na podstawie art. 21 rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].

Poprawka    70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a) dodaje się artykuł w brzmieniu:

 

„Artykuł 7c

 

Świadczenie usług w zakresie efektywności energetycznej

 

Komisja w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi zapewnia, aby usługi w zakresie efektywności energetycznej były świadczone w warunkach konkurencyjności i przejrzystości zapewniających odbiorcom końcowym czerpanie korzyści z działań na rzecz poprawy efektywności energetycznej w postaci niższych kosztów i wyższej jakości usług. W tym celu państwa członkowskie zapewniają różnym podmiotom gospodarczym, w szczególności MŚP, niedyskryminujący dostęp do rynku efektywności energetycznej, wspierając równe warunki ich udziału w tym rynku względem podmiotów zintegrowanych pionowo i niwelując przewagę konkurencyjną podmiotów działających zarówno w sektorze dystrybucji, jak i sprzedaży energii. W tym celu państwa członkowskie podejmują wszelkie czynności niezbędne do zapewnienia, aby podmioty zintegrowane udostępniały stronom trzecim jednakowe warunki i narzędzia, jakie wykorzystują do świadczenia usług w zakresie efektywności energetycznej.”;

Poprawka    71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają, by na tyle, na ile jest to technicznie wykonalne, uzasadnione finansowo i proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, odbiorcy końcowi gazu ziemnego mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego i podają informacje o rzeczywistym czasie korzystania z energii.;

Państwa członkowskie zapewniają, by na tyle, na ile jest to technicznie wykonalne, uzasadnione finansowo i proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, odbiorcy końcowi gazu ziemnego – w odniesieniu do wybranej technologii i funkcjonalności – mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników i systemów sterowania ogrzewaniem, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego i podają informacje o rzeczywistym czasie korzystania z energii oraz innych aspektach, zgodnie z przepisami dotyczącymi pomiaru energii elektrycznej zawartymi w art. 19–22 dyrektywy dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (wersja przekształcona).

Uzasadnienie

Opomiarowanie energii elektrycznej i gazu zwiększa świadomość odbiorców w zakresie rzeczywistych poziomów zużycia, a zatem może zainicjować zmiany zachowań na rzecz większej efektywności energetycznej i oszczędności.

Poprawka    72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – podpunkt ii a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 9 – ustęp 2 – podpunkt 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Inteligentny system pomiarowy zapewnia odbiorcom końcowym dostęp do danych dotyczących zużycia energii oraz szeregów czasowych ustalonych w ramach rynkowych okresów rozliczeniowych.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – litera d

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 9 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  skreśla się ust. 3;

d)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:

 

„3.  W odniesieniu do formatu danych oraz zapewnionych funkcji przepisy dostosowane są do art. 18–21 dyrektywy dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (wersja przekształcona) w stosownym zakresie. Dane odbiorcy przetwarzane są zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 (ogólne rozporządzenie o ochronie danych). Odbiorcom końcowym nie są naliczane żadne koszty za dostęp do dotyczących ich danych w formacie dla nich użytecznym.

Uzasadnienie

Stosownie do przepisów dotyczących pomiaru energii elektrycznej odbiorcy muszą pozostać właścicielami swoich danych osobowych. Dane powinny być zharmonizowane i dostępne dla wszystkich uczestników rynku, o ile wolą odbiorcy jest ich udostępnienie w celu zapewnienia konkurencji na rynkach detalicznych.

Poprawka    74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 9 a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 9a

Artykuł 9a

Opomiarowanie, opomiarowanie podlicznikami i podział kosztów ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

Opomiarowanie, opomiarowanie podlicznikami i podział kosztów ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

1.  Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowi odbiorcy ciepła sieciowego, chłodu sieciowego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.

1.  Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowi odbiorcy ciepła sieciowego, chłodu sieciowego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.

W przypadku gdy energia cieplna i chłodnicza lub ciepła woda użytkowa są dostarczane do budynku z centralnego źródła obsługującego większą liczbę budynków bądź z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej, licznik ciepła lub ciepłej wody użytkowej musi być zawsze zamontowany na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy.

W przypadku gdy energia cieplna, chłodnicza lub ciepła woda użytkowa są dostarczane do budynku z centralnego źródła obsługującego większą liczbę budynków bądź z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej, licznik musi być zamontowany na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy.

2.  W budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania lub chłodzenia lub zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej instaluje się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia energii cieplnej lub chłodniczej lub ciepłej wody użytkowej dla każdego modułu budynku.

2.  W budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania lub chłodzenia lub zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej instaluje się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia energii cieplnej lub chłodniczej lub ciepłej wody użytkowej dla każdego modułu budynku, jeżeli jest to technicznie wykonalne i efektywne kosztowo, tzn. proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii.

W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne, do pomiarów zużycia energii cieplnej lub chłodniczej w każdym module budynku, w celu pomiaru zużycia ciepła na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. W takich przypadkach można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej. Każde państwo członkowskie jasno określa i publikuje przedmiotowe warunki braku wykonalności technicznej i braku opłacalności.

W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne do pomiarów zużycia energii cieplnej lub chłodniczej w każdym module budynku, w celu pomiaru zużycia ciepła na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. W takich przypadkach można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej. Każde państwo członkowskie po konsultacji z Komisją jasno określa i publikuje ogólne kryteria, metodykę lub procedury określania braku wykonalności technicznej i braku opłacalności.

W budynkach nowego typu, o których mowa w akapicie pierwszym, lub gdy dany budynek jest poddawany gruntownej renowacji zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE, zapewnia się zawsze indywidualne liczniki.

W nowych budynkach wielomieszkaniowych i w częściach mieszkalnych nowych budynków wielofunkcyjnych, o ile mają one centralne źródło ogrzewania ciepłej wody użytkowej lub są zaopatrywane z systemu ciepłowniczego, niezależnie od ust. 1 i 2 instaluje się indywidualne liczniki ciepłej wody użytkowej.

3.  W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są budynki wielomieszkaniowe i wielofunkcyjne, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie muszą wprowadzić przejrzyste zasady podziału kosztów zużycia energii cieplnej, chłodniczej i ciepłej wody użytkowej w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia, z uwzględnieniem:

3.  W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są budynki wielomieszkaniowe i wielofunkcyjne, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie muszą wprowadzić przejrzyste zasady podziału kosztów zużycia energii cieplnej, chłodniczej i ciepłej wody użytkowej w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia, z uwzględnieniem:

a)   ciepłej wody na potrzeby bytowe;

a)   ciepłej wody na potrzeby bytowe;

b)   strat energii cieplnej w instalacji w budynku oraz energii cieplnej do celów ogrzewania powierzchni wspólnych (jeżeli klatki schodowe i korytarze są wyposażone w grzejniki);

b)   strat energii cieplnej w instalacji w budynku oraz energii cieplnej do celów ogrzewania powierzchni wspólnych (jeżeli klatki schodowe i korytarze są wyposażone w grzejniki);

c)   energii cieplnej do celów ogrzewania mieszkań.

c)   energii cieplnej do celów ogrzewania mieszkań.

4.  Do celów niniejszego artykułu od dnia 1 stycznia 2020 r. zainstalowane liczniki i podzielniki kosztów muszą umożliwiać zdalny odczyt.

4.  Do celów niniejszego artykułu od dnia 1 stycznia 2020 r. nowo zainstalowane liczniki i podzielniki kosztów ciepła muszą umożliwiać zdalny odczyt. Warunki wykonalności technicznej i opłacalności określone w ust. 2 akapit 1 i 2 nadal mają zastosowanie.

Liczniki lub podzielniki kosztów, które już zostały zainstalowane, ale nie posiadają funkcji zdalnego odczytu zostają w nią wyposażone lub zostają zastąpione urządzeniami posiadającymi taką funkcję w terminie do dnia 1 stycznia 2027 r., chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że nie jest to opłacalne.”;

Liczniki lub podzielniki kosztów ciepła, które już zostały zainstalowane, ale nie posiadają funkcji zdalnego odczytu, zostają w nią wyposażone lub zostają zastąpione urządzeniami posiadającymi taką funkcję w terminie do dnia 1 stycznia 2027 r., chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że nie jest to opłacalne.”;

Poprawka    75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W przypadku gdy odbiorcy końcowi nie mają inteligentnych liczników, o których mowa w dyrektywie 2009/73/WE, państwa członkowskie zapewniają, w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r., aby informacje o rozliczeniach były dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1.1 załącznika VII, w odniesieniu do gazu, w przypadku gdy jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.”;

1.  W przypadku gdy odbiorcy końcowi nie mają inteligentnych liczników, o których mowa w dyrektywie 2009/73/WE, państwa członkowskie zapewniają, w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r., aby informacje o rozliczeniach były rzetelne, dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1.1 załącznika VII, w odniesieniu do gazu, w przypadku gdy jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.

Poprawka    76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera c

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Liczniki zamontowane zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE muszą podawać dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu. Państwa członkowskie zapewniają, aby odbiorcy końcowi mieli możliwość łatwego dostępu do uzupełniających informacji dotyczących zużycia w przeszłości pozwalających na szczegółową samokontrolę.;

Liczniki zamontowane zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE podają dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu. Państwa członkowskie zapewniają, aby odbiorcy końcowi mieli możliwość łatwego dostępu do uzupełniających informacji dotyczących zużycia w przeszłości pozwalających na szczegółową samokontrolę.;

Uzasadnienie

W przypadku uruchomienia funkcji inteligentnych liczników należy zagwarantować dokładność informacji podawanych w rozliczeniach.

Poprawka    77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10 a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 10a

Artykuł 10a

Rozliczenia i informacje o zużyciu w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

Rozliczenia i informacje o zużyciu w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

1.  Państwa członkowskie dopilnowują, aby rozliczenia i informacje o zużyciu były dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika VIIa, w odniesieniu do wszystkich użytkowników końcowych, którym zainstalowano liczniki lub podzielniki kosztów.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku zainstalowania liczników lub podzielników kosztów ciepła informacje o rozliczeniach i zużyciu były rzetelne, dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu lub odczytach podzielników kosztów ciepła, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika VIIa dla wszystkich użytkowników końcowych, to znaczy dla osób fizycznych lub prawnych nabywających energię cieplną, energię chłodniczą lub ciepłą wodę użytkową na własny użytek, lub osób fizycznych lub prawnych zajmujących budynek lub indywidualny moduł w budynku wielomieszkaniowym lub wielofunkcyjnym zaopatrywany w energię cieplną, energię chłodniczą lub ciepłą wodę użytkową z centralnego źródła, które nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii.

Obowiązek ten, z wyjątkiem przypadków zużycia opomiarowanego podlicznikami zgodnie z art. 9a ust. 2, można wypełnić przez wprowadzenie systemu samodzielnego dokonywania odczytów przez odbiorcę końcowego, który przekazuje odczyty swojego licznika dostawcy energii. Jedynie w przypadkach gdy odbiorca końcowy nie poda odczytu licznika za dany okres rozliczeniowy, rozliczanie jest oparte na zużyciu szacunkowym lub na stawce ryczałtowej.

Obowiązek ten może, jeżeli tak zostało przewidziane w państwie członkowskim oraz z wyjątkiem przypadku zużycia opomiarowanego podlicznikami w oparciu o podzielniki kosztów ciepła zgodnie z art. 9a ust. 2, być spełniony przez wprowadzenie systemu regularnego dokonywania odczytów przez samych odbiorców końcowych lub użytkowników końcowych i przekazywania przez nich odczytów licznika. Jedynie w przypadkach gdy odbiorca końcowy lub użytkownik końcowy nie poda odczytu licznika za dany okres rozliczeniowy, rozliczanie jest oparte na zużyciu szacunkowym lub na stawce ryczałtowej.

2.  Państwa członkowskie:

2.  Państwa członkowskie:

a)  wprowadzają wymóg, aby – w przypadku gdy dostępne są informacje na temat rozliczeń za energię i zużycia przez użytkowników końcowych w przeszłości – były one udostępniane dostawcy usług energetycznych wskazanemu przez użytkownika końcowego;

a)  wprowadzają wymóg, aby – w przypadku gdy dostępne są informacje na temat rozliczeń za energię i zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła u użytkowników końcowych w przeszłości – były one na życzenie użytkownika końcowego udostępniane dostawcy usług energetycznych wskazanemu przez użytkownika końcowego;

b)  zapewniają, aby odbiorcom końcowym zaoferowano opcję elektronicznej formy informacji o rozliczeniach i rachunków oraz aby odbiorcy końcowi otrzymywali, na żądanie, jasne i zrozumiałe wyjaśnienie, w jaki sposób sporządzono ich rachunek, szczególnie w przypadkach, gdy rachunki nie są oparte na rzeczywistym zużyciu;

b)  dopilnowują, aby odbiorcom końcowym zaoferowano opcję elektronicznej formy informacji o rozliczeniach i rachunków;

c)  zapewniają udzielanie odpowiednich informacji wraz z rachunkiem na podstawie rzeczywistego zużycia dla wszystkich użytkowników końcowych zgodnie z pkt 3 załącznika VII;

c)  zapewniają udzielanie jasnych i zrozumiałych informacji wraz z rachunkiem na podstawie rzeczywistego zużycia wszystkim użytkownikom końcowym zgodnie z pkt 3 załącznika VIIa;

d)  mogą postanowić, że na życzenie odbiorcy końcowego przekazywanie informacji o rozliczeniach nie jest uznawane za wezwanie do zapłaty. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają elastyczne formy dokonywania płatności.”;

d)  mogą postanowić, że na życzenie odbiorcy końcowego przekazywanie informacji o rozliczeniach nie jest uznawane za wezwanie do zapłaty. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają elastyczne formy dokonywania płatności.;

 

da)  wspierają cyberbezpieczeństwo i zapewniają ochronę prywatności i danych użytkowników końcowych zgodnie ze stosownymi przepisami unijnymi.

 

2a.  Państwa członkowskie decydują, kto powinien być odpowiedzialny za dostarczanie informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, użytkownikom końcowym, którzy nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii.

Poprawka    78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera -a (nowa)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 15 – ustęp 4 – akapit 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-a) w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

 

Po konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami Komisja określa wspólną metodykę w celu zachęcenia operatorów sieci do ograniczenia strat i realizacji programu inwestycji infrastrukturalnych efektywnych pod względem kosztów i energii, a także do właściwego rozliczania efektywności energetycznej i elastyczności sieci. Komisja przyjmuje do dnia ... [12 miesięcy po wejściu w życie dyrektywy] r. akt delegowany na podstawie art. 23 uzupełniający dyrektywę i określający wspomnianą metodykę.

Poprawka    79

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera a – podpunkt ii

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 15 – ustęp 5 – akapit 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Operatorzy systemów przesyłowych i operatorzy systemów dystrybucyjnych muszą spełnić wymogi ustanowione w załączniku XII;

Operatorzy systemów przesyłowych i operatorzy systemów dystrybucyjnych uwzględniają potrzebę zapewnienia ciągłości dostaw ciepła podczas czynności podłączania, zapewniania dostępu do sieci oraz przesyłu i dystrybucji energii z wysokosprawnej kogeneracji, a także spełniają wymogi ustanowione w załączniku XII.

Uzasadnienie

Konkurencyjne i bezpieczne dostawy ciepła mają kluczowe znaczenie dla zabezpieczenia racjonalnych pod względem kosztów operacji handlowych i przemysłowych, zaspokojenia potrzeb wszystkich odbiorców i ich ochrony przed nieoczekiwanym brakiem dostaw ciepła.

Poprawka    80

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 19 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(11a)  dodaje się artykuł w brzmieniu:

 

„Artykuł 19a

 

Finansowanie efektywności energetycznej przez europejskie banki

 

Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) dostosowują cele prowadzonej polityki z myślą o uznaniu efektywności energetycznej jako źródła energii samego w sobie oraz inwestycji z zakresu efektywności energetycznej jako części portfela inwestycji dokonywanych w dziedzinie infrastruktury.

 

EBI i EBOR, wraz z krajowymi bankami prorozwojowymi, opracowują, generują i finansują programy i projekty stworzone specjalnie z myślą o sektorze efektywności energetycznej, w tym dla gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym.

 

Państwa członkowskie w pełni wykorzystują możliwości i narzędzia, które oferuje inicjatywa „inteligentne finansowanie na rzecz inteligentnych budynków.”;

Uzasadnienie

Potrzebna jest zdecydowana zmiana, aby instytucje finansowe dostarczyły instrumentów finansowych odpowiednich dla inwestycji w efektywność energetyczną na dużą skalę.

Poprawka    81

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 b (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 20 – ustęp 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

11b)  w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:

 

„6a.   Państwa członkowskie ułatwiają stosowanie systemów zwrotu kosztów w ramach rachunków lub należności podatkowych w przypadku wstępnego finansowania inwestycji z zakresu efektywności energetycznej za pomocą instrumentów finansowania, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, z krajowego funduszu efektywności energetycznej, o którym mowa ust. 4 niniejszego artykułu, lub przez strony zobowiązane, o których mowa w art. 7 ust. 4, a następnie zwrotu kosztów za pomocą stałego mechanizmu dopłaty do wydatków za dystrybucję dotyczących indywidualnego licznika (zwrot kosztów w ramach rachunku) lub za pomocą odliczenia od podatku od nieruchomości należnego za dany budynek (zwrot kosztów w ramach opodatkowania). Zwrot kosztów nadal pozostaje związany z licznikiem lub nieruchomością, a nie z właścicielem lub najemcą. Okresy zwrotów są określane w taki sposób, aby regularne zwroty nie przekraczały kosztów oszczędzonej energii.”;

Uzasadnienie

Systemy zwrotu kosztów w ramach rachunków stanowią bardziej niezawodne źródło zwrotu niż inne tradycyjne produkty finansowe oraz ograniczają koszty transakcji i koszty administracyjne przez powiązanie zwrotu kosztów z licznikiem zamiast z właścicielem czy najemcą. Jeżeli system zwrotu kosztów zostanie właściwie opracowany, zwrot kosztów przez odbiorców opłacających rachunki będzie równy obniżonym kosztom dostarczania mediów ze względu na mniejsze zużycie energii lub będzie od nich niższy. Co więcej, systemy zwrotu kosztów w ramach rachunków pozwalają na przezwyciężenie sytuacji sprzeczności bodźców między najemcami i wynajmującymi.

Poprawka    82

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 23 – ustęp 3 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

Poprawka    83

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 24 – ustęp 4 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a.  W sprawozdaniu na temat stanu unii energetycznej Komisja informuje, jak funkcjonuje rynek emisji na podstawie art. 29 ust. 1 i art. 29 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną], uwzględniając skutki wdrożenia niniejszej dyrektywy.

Poprawka    84

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 24 – ustęp 12

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

12.  Komisja przeprowadza ocenę niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 28 lutego 2024 r. i przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski dotyczące dodatkowych środków.;

12.  Komisja przeprowadza ocenę niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 28 lutego 2024 r. i przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, oceniając ogólną skuteczność dyrektywy oraz konieczność dostosowania unijnej polityki w zakresie efektywności energetycznej zgodnie z celami porozumienia paryskiego i rozwojem gospodarczym i innowacji. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski dotyczące dodatkowych środków.

Poprawka    85

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 24 – ustęp 12 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

12a.  Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przeprowadza oddzielną, dogłębną analizę potencjału w zakresie efektywności energetycznej w odniesieniu do:

 

a) konwersji energii i przemiany energetycznej;

 

b) przesyłu i dystrybucji energii;

 

c) produkcji, a następnie transportu materiałów energetycznych, w szczególności w odniesieniu do energii wykorzystywanej w procesie wydobywania paliw kopalnych oraz ich transportu do miejsca wykorzystania;

 

d) magazynowania energii.

 

Na podstawie swoich ustaleń Komisja w razie potrzeby przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący aktu ustawodawczego w tym zakresie najpóźniej do dnia 31 stycznia 2021 r.

Poprawka    86

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera a

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik IV – przypis 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  w załączniku IV przypis 3 otrzymuje brzmienie: „(3) Ma zastosowanie w przypadku obliczania oszczędności energii w odniesieniu do energii pierwotnej przy wykorzystaniu podejścia oddolnego opartego na zużyciu energii końcowej. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie mogą zastosować współczynnik domyślny wynoszący 2,0. Państwa członkowskie mogą zastosować inny współczynnik, o ile jest to uzasadnione.”;

a)  w załączniku IV przypis 3 otrzymuje brzmienie: „(3) Ma zastosowanie wyłącznie na potrzeby niniejszej dyrektywy oraz w przypadku obliczania oszczędności energii w odniesieniu do energii pierwotnej przy wykorzystaniu podejścia oddolnego opartego na zużyciu energii końcowej. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie stosują współczynnik ustalony przy wykorzystaniu transparentnej metody porównywalnej między państwami członkowskimi, uwzględniającej uwarunkowania danego kraju wpływające na zużycie energii pierwotnej. Wspomniane uwarunkowania są należycie umotywowane, mierzalne i weryfikowalne, a także powinny być oparte na obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriach. Państwa członkowskie mogą zastosować współczynnik domyślny wynoszący 2,0 lub inny współczynnik, o ile jest to uzasadnione. W takim przypadku państwa członkowskie uwzględniają skład przyszłego koszyka energetycznego zawarty w zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu zgłoszonych Komisji zgodnie z art. [3] rozporządzenia (UE) XX/20XX [zarządzanie unią energetyczną]. Współczynnik domyślny podlega przeglądowi co 5 lat na podstawie rzeczywistych odnotowanych danych.

Poprawka    87

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – punkt 2 – litera a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  należy wykazać, że oszczędności są dodatkowe w stosunku do tych, które uzyskano by tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów. W celu określenia, jakie oszczędności można zgłosić jako dodatkowe, państwa członkowskie ustanawiają wariant bazowy, który opisuje, jak zmieniałoby się zużycie energii w przypadku braku danego środka z dziedziny polityki. Wariant bazowy musi odzwierciedlać przynajmniej następujące czynniki: tendencje dotyczące zużycia energii, zmiany zachowań odbiorców, postęp techniczny i zmiany spowodowane innymi środkami wdrażanymi na szczeblu krajowym i unijnym;

a)  należy wykazać, że oszczędności są dodatkowe w stosunku do tych, które uzyskano by tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów. W celu określenia, jakie oszczędności można zgłosić jako dodatkowe, państwa członkowskie ustanawiają wariant bazowy, który opisuje, jak zmieniałoby się zużycie energii w przypadku braku danego środka z dziedziny polityki oraz wynikającego z tego nowego działania indywidualnego. Wariant bazowy musi odzwierciedlać przynajmniej następujące czynniki: tendencje dotyczące zużycia energii, zmiany zachowań odbiorców, postęp techniczny i zmiany spowodowane innymi środkami wdrażanymi na szczeblu krajowym i unijnym;

Poprawka    88

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – punkt 2 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  oszczędności wynikające z wdrożenia obowiązkowych przepisów Unii uznaje się za oszczędności, które miałyby miejsce tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów, a tym samym nie mogą być zaliczane na podstawie art. 7 ust. 1, z wyjątkiem oszczędności związanych z renowacjami istniejących budynków pod warunkiem spełnienia kryterium istotności, o którym mowa w części 3 lit. h);

b)  oszczędności wynikające z wdrożenia obowiązkowych przepisów Unii uznaje się za oszczędności, które miałyby miejsce tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów, a tym samym nie mogą być zaliczane na podstawie art. 7 ust. 1, z wyjątkiem oszczędności związanych ze środkami wspierającymi renowację istniejących budynków pod warunkiem spełnienia kryterium istotności, o którym mowa w części 3 lit. h);

Poprawka    89

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 2 – litera h

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h)  przy obliczaniu oszczędności energii bierze się pod uwagę cały czas obowiązywania środków. Można tego dokonać, obliczając oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym indywidualnym działaniem w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie mogą także przyjąć inną metodę, która – według szacunków – pozwoli na osiągnięcie co najmniej takiej samej wielkości oszczędności ogółem. Jeżeli państwa członkowskie stosują inne metody, zapewniają, by wielkość oszczędności energii ogółem obliczona za pomocą tych innych metod nie przekraczała wielkości oszczędności energii, która byłaby wynikiem obliczeń przy zaliczaniu oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym działaniem indywidualnym w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie szczegółowo opisują w swoich zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, w ramach zarządzania unią energetyczną, inne metody, których używały, oraz określają działania podjęte w celu zapewnienia spełnienia wiążącego wymogu dotyczącego obliczania.

h)  przy obliczaniu oszczędności energii bierze się pod uwagę cały czas obowiązywania środków oraz tempo zmniejszania się oszczędności z upływem czasu. W obliczeniach uwzględnia się oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym indywidualnym działaniem w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie mogą także przyjąć inną metodę, która – według szacunków – pozwoli na osiągnięcie co najmniej takiej samej wielkości oszczędności ogółem. Jeżeli państwa członkowskie stosują inne metody, zapewniają, by wielkość oszczędności energii ogółem obliczona za pomocą tych innych metod nie przekraczała wielkości oszczędności energii, która byłaby wynikiem obliczeń przy zaliczaniu oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym działaniem indywidualnym w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie szczegółowo opisują w zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, na mocy rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną, inne metody, których używały, oraz określają działania podjęte w celu zapewnienia spełnienia wiążącego wymogu dotyczącego obliczania.

Poprawka  90

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 3 – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  wielkość oszczędności energii, która jest wymagana lub która ma zostać osiągnięta za pomocą danego środka z dziedziny polityki, jest wyrażana w postaci zużycia energii pierwotnej lub końcowej z zastosowaniem współczynników konwersji określonych w załączniku IV;

d)  wielkość oszczędności energii, która jest wymagana lub która ma zostać osiągnięta za pomocą danego środka z dziedziny polityki, jest wyrażana w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej z zastosowaniem współczynników konwersji określonych w załączniku IV;

Poprawka    91

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 3 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W przypadku środków z dziedziny polityki przedsięwziętych na podstawie art. 7 ust. 2 lit. e) państwa członkowskie mogą stosować metodę obliczeniową ustanowioną na mocy dyrektywy 2010/31/UE w zakresie zgodnym z wymogami art. 7 niniejszej dyrektywy i niniejszego załącznika.

skreśla się

Poprawka    92

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik VII a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Załącznik VII a

Załącznik VII a

Minimalne wymogi w zakresie rozliczeń i informacji o zużyciu na podstawie rzeczywistego zużycia w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

Minimalne wymogi w zakresie rozliczeń i informacji o zużyciu w odniesieniu do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

1.   Rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia

1.   Rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła

Aby umożliwić użytkownikom końcowym regulowanie ich własnego zużycia energii, rozliczenia muszą się odbywać na podstawie rzeczywistego zużycia, co najmniej raz w roku.

Rozliczenia muszą się odbywać na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła co najmniej raz w roku, aby umożliwić użytkownikom końcowym regulowanie ich własnego zużycia energii.

2.   Minimalna częstotliwość rozliczeń lub podawania informacji o zużyciu

2.   Minimalna częstotliwość rozliczeń lub podawania informacji o zużyciu

Z dniem [Please insert here ….the entry into force], w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów, rozliczenia lub informacje o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie muszą być udostępniane co najmniej raz na kwartał na żądanie lub jeśli odbiorcy końcowi wybrali opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń, a w innych przypadkach dwa razy do roku.

Począwszy od dnia [proszę wstawić ...datę transpozycji], w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów ciepła, informacje o rozliczeniach lub o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła muszą być udostępniane użytkownikom końcowym nie rzadziej niż raz na kwartał na żądanie lub jeśli odbiorcy końcowi wybrali opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń, a w innych przypadkach dwa razy w roku.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów, rozliczenia lub informacje o zużyciu muszą być udostępniane co najmniej raz na miesiąc. Z powyższego wymogu można zwolnić ogrzewanie i chłodzenie poza sezonem grzewczym/chłodniczym.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów ciepła, informacje o rozliczeniach lub o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła muszą być udostępniane użytkownikom końcowym co najmniej raz na miesiąc. Są one również stale dostępne w internecie i aktualizowane tak często, jak na to pozwalają stosowane urządzenia i systemy. Z powyższego wymogu można zwolnić ogrzewanie i chłodzenie poza sezonem grzewczym/chłodniczym.

3.  Minimum informacji, jakie należy ująć w rozliczeniu na podstawie rzeczywistego zużycia

3.  Minimum informacji, jakie należy ująć w rachunku

Państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikom końcowym razem z ich rachunkami następujących informacji sformułowanych w jasny i zrozumiały sposób:

Państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikom końcowym razem z ich rachunkami następujących dokładnych informacji sformułowanych w jasny i zrozumiały sposób w oparciu o rzeczywiste zużycie lub o odczyty podzielnika kosztów ciepła:

a)  rzeczywiste ceny bieżące i rzeczywiste zużycie energii;

a)  rzeczywiste ceny bieżące i rzeczywiste zużycie energii lub całkowity koszt ciepła i odczyty podzielników kosztów ciepła;

b)  informacje na temat używanego koszyka paliw, z uwzględnieniem użytkowników końcowych zaopatrywanych przez lokalne źródła ogrzewania lub chłodzenia;

b)  informacje na temat używanego koszyka paliw oraz powiązanych ilości emisji dwutlenku węgla, z uwzględnieniem użytkowników końcowych zaopatrywanych przez lokalne źródła ogrzewania lub chłodzenia, a także objaśnienie poszczególnych zastosowanych podatków, opłat i taryf;

c)  porównanie bieżącego zużycia energii przez użytkowników końcowych ze zużyciem w tym samym okresie poprzedniego roku w formie graficznej, z korektą na warunki klimatyczne odnośnie do ogrzewania i chłodzenia;

c)  porównanie bieżącego zużycia energii przez użytkowników końcowych ze zużyciem w tym samym okresie poprzedniego roku w formie graficznej, z korektą na warunki klimatyczne odnośnie do ogrzewania i chłodzenia;

d) informacje kontaktowe dotyczące organizacji konsumentów zrzeszających odbiorców końcowych, agencji energetycznych lub podobnych podmiotów, łącznie ze stronami internetowymi, gdzie możliwe jest uzyskanie informacji o dostępnych środkach poprawy efektywności energetycznej, porównaniach profilów odbiorców końcowych lub obiektywnych technicznych specyfikacjach urządzeń pobierających energię.

d) informacje kontaktowe dotyczące organizacji konsumentów zrzeszających odbiorców końcowych, agencji energetycznych lub podobnych podmiotów, łącznie ze stronami internetowymi, gdzie możliwe jest uzyskanie informacji o dostępnych środkach poprawy efektywności energetycznej, porównaniach profilów odbiorców końcowych lub obiektywnych technicznych specyfikacjach urządzeń pobierających energię;

 

da)  informacje na temat procedur składania skarg, usług rzecznika praw obywatelskich lub alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów;

Ponadto państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikowi końcowemu sformułowanego w jasny i zrozumiały sposób porównania z przeciętnym znormalizowanym lub referencyjnym użytkownikiem końcowym z tej samej kategorii użytkowników w ich rachunkach lub udostępnienie odesłania do tych informacji.

db)  porównanie z przeciętnym znormalizowanym lub referencyjnym użytkownikiem końcowym z tej samej kategorii użytkowników.

 

Rachunki, których podstawą nie jest rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła, zawierają jasne i zrozumiałe wyjaśnienie tego, jak obliczono kwotę podaną na rachunku, oraz co najmniej informacje, o których mowa w lit. d) i da).

Poprawka    93

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik IX – część 1 – litera g

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

2a.  W załączniku IX część 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:

g) Analiza ekonomiczna: zestawienie skutków

„g) Analiza ekonomiczna: zestawienie skutków

Analizy ekonomiczne uwzględniają wszystkie istotne skutki ekonomiczne.

Analizy ekonomiczne uwzględniają wszystkie istotne skutki ekonomiczne.

W analizowanych scenariuszach państwa członkowskie mogą ocenić i uwzględnić w podejmowanych decyzjach koszty i oszczędność energii wynikające ze zwiększonej elastyczności dostaw energii i ze sprawniejszego funkcjonowania sieci elektroenergetycznych, w tym koszty, których udało się uniknąć, a także oszczędności związane z obniżonymi inwestycjami w infrastrukturę.

W analizowanych scenariuszach państwa członkowskie oceniają i uwzględniają w podejmowanych decyzjach koszty i oszczędność energii wynikające ze zwiększonej elastyczności dostaw energii i ze sprawniejszego funkcjonowania sieci elektroenergetycznych, w tym koszty, których udało się uniknąć, a także oszczędności związane z obniżonymi inwestycjami w infrastrukturę.

Uwzględnione koszty i korzyści obejmują co najmniej:

Uwzględnione koszty i korzyści obejmują co najmniej:

(i) Korzyści

(i) Korzyści

– Wartość wytworzonego dobra dla odbiorcy (energia cieplna i elektryczna)

– Wartość wytworzonego dobra dla odbiorcy (energia cieplna i elektryczna)

– Korzyści zewnętrzne, takie jak korzyści środowiskowe i zdrowotne, w możliwie szerokim zakresie

– Korzyści zewnętrzne, takie jak korzyści środowiskowe, emisje gazów cieplarnianych oraz korzyści w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa

 

– Skutki na rynku pracy, bezpieczeństwo energetyczne, konkurencyjność

(ii) Koszty

(ii) Koszty

– Koszty kapitałowe rzeczowych aktywów trwałych

– Koszty kapitałowe rzeczowych aktywów trwałych

– Koszty kapitałowe powiązanych sieci energetycznych

– Koszty kapitałowe powiązanych sieci energetycznych

– Zmienne i stałe koszty operacyjne

– Zmienne i stałe koszty operacyjne

– Koszty energii

– Koszty energii

– Koszty środowiskowe i zdrowotne, w możliwie szerokim zakresie

– Koszty środowiskowe, zdrowotne oraz w zakresie bezpieczeństwa

 

– Koszty dla rynku pracy, bezpieczeństwa energetycznego, konkurencyjności”;

Uzasadnienie

W analizie kosztów i korzyści należy odpowiednio uwzględnić skutki ekonomiczne środków z zakresu efektywności energetycznej zgodnie z powyższym niewyczerpującym wykazem skutków.

Poprawka    94

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik – punkt 2 b (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik XII – akapit 1 – litera a

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

2b.   W załączniku XII lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) ustanawiają i podają do publicznej wiadomości regulamin dotyczący ponoszenia i podziału kosztów dostosowań technicznych, takich jak przyłączenia do sieci czy wzmocnienia sieci, poprawa funkcjonowania sieci oraz zasady niedyskryminacyjnego wprowadzania w życie kodeksów sieciowych, koniecznych w celu włączenia do połączonych sieci nowych producentów wprowadzających do systemu energię elektryczną wytwarzaną w procesie wysokosprawnej kogeneracji;

„a) ustanawiają i podają do publicznej wiadomości regulamin dotyczący ponoszenia i podziału kosztów dostosowań technicznych, takich jak przyłączenia do sieci, wzmocnienie istniejących sieci, czy też uruchomienie nowych sieci, poprawa funkcjonowania sieci oraz zasady niedyskryminacyjnego wprowadzania w życie kodeksów sieciowych, koniecznych w celu włączenia do sieci nowych producentów dostarczających do systemu energię elektryczną uzyskiwaną w procesie wysokosprawnej kogeneracji oraz z innych rozproszonych źródeł;”.

Uzasadnienie

Trzeba brać pod uwagę również nowe wysokosprawne sieci, a także nowe rozproszone źródła energii.

(1)

Dz.U. C 246 z 28.7.2017, s. 42.

(2)

Dz.U. C 342 z 12.10.2017, s. 119.


OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (20.9.2017)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej

COM(2016)0761– C8-0498/2016 – 2016/0376(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Jytte Guteland

POPRAWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Ograniczenie zapotrzebowania na energię jest jednym z pięciu wymiarów strategii dotyczącej unii energetycznej przyjętej w dniu 25 lutego 2015 r. Poprawa efektywności energetycznej będzie korzystna dla środowiska, spowoduje ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego poprzez zmniejszenie zależności od importu energii spoza Unii, obniży koszty energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, wspomoże łagodzenie ubóstwa energetycznego i doprowadzi do wzrostu zatrudnienia i ożywienia całej gospodarki. Jest to zgodne z unijnymi zobowiązaniami podjętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na mocy porozumienia paryskiego z grudnia 2015 r. zawartego przez strony Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.

(1)  Ograniczenie zapotrzebowania na energię jest jednym z pięciu wymiarów strategii dotyczącej unii energetycznej przyjętej w dniu 25 lutego 2015 r. Poprawa efektywności energetycznej będzie korzystna dla środowiska, wpłynie na poprawę jakości powietrza w wyniku ograniczenia zapotrzebowania na stałe paliwo opałowe w budynkach o wysokiej efektywności energetycznej, poprawi stan zdrowia obywateli Unii dzięki ograniczeniu zanieczyszczenia powietrza i stworzeniu zdrowych warunków klimatycznych w budynkach, spowoduje ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego poprzez zmniejszenie zależności od importu energii spoza Unii, obniży koszty energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, wspomoże łagodzenie ubóstwa energetycznego i doprowadzi do wzrostu zatrudnienia i ożywienia całej gospodarki. Jest to zgodne z unijnymi zobowiązaniami podjętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na mocy porozumienia paryskiego z grudnia 2015 r. zawartego przez strony Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE9 jest elementem realizacji unii energetycznej, zgodnie z którym efektywność energetyczna powinna być traktowana jako pełnoprawne źródło energii. Zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim” powinna być uwzględniana przy określaniu nowych przepisów po stronie podaży i innych obszarów polityki. Komisja powinna zapewnić, aby efektywność energetyczna i działania po stronie odpowiedzi na zapotrzebowanie mogły konkurować na równych warunkach ze zdolnościami wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące planowania lub finansowania. Usprawnienia w zakresie efektywności energetycznej należy realizować za każdym razem, gdy są one bardziej opłacalne niż równoważne rozwiązania po stronie podaży. Powinno to pomóc w wykorzystaniu różnorodnych korzyści w zakresie efektywności energetycznej dla społeczeństwa europejskiego, w szczególności dla obywateli i przedsiębiorstw.

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE9 jest elementem realizacji unii energetycznej, zgodnie z którym efektywność energetyczna powinna być traktowana jako pełnoprawne źródło energii. Zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim” powinna być uwzględniana przy określaniu nowych przepisów po stronie podaży i innych obszarów polityki oraz uznawana przez instytucje finansowe, które zapewnią specjalne fundusze i instrumenty. Komisja powinna zapewnić, aby efektywność energetyczna i działania po stronie odpowiedzi na zapotrzebowanie mogły konkurować na równych warunkach ze zdolnościami wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące planowania lub finansowania. Usprawnienia w zakresie efektywności energetycznej należy realizować za każdym razem, gdy są one bardziej opłacalne niż równoważne rozwiązania po stronie podaży. Powinno to pomóc w wykorzystaniu różnorodnych korzyści w zakresie efektywności energetycznej dla społeczeństwa europejskiego, w szczególności dla obywateli i przedsiębiorstw.

__________________

__________________

9 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

9 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  W październiku 2014 r. Rada Europejska ustanowiła cel w zakresie efektywności energetycznej wynoszący 27 % do 2030 r., który zostanie poddany przeglądowi do 2020 r. „z myślą o poziomie unijnym wynoszącym 30 %”. W grudniu 2015 r. Parlament Europejski wezwał również Komisję do oceny możliwości osiągnięcia celu w zakresie efektywności energetycznej wynoszącego 40 % w tej samej perspektywie czasowej. Należy zatem dokonać przeglądu i zmiany dyrektywy w celu jej dostosowania do perspektywy czasowej sięgającej roku 2030.

(3)  W październiku 2014 r. Rada Europejska ustanowiła cel w zakresie efektywności energetycznej wynoszący 27 % do 2030 r., który zostanie poddany przeglądowi do 2020 r. „z myślą o poziomie unijnym wynoszącym 30 %”. W czerwcu 2016 r. Parlament Europejski zwrócił się do Komisji o wyznaczenie wiążącego celu efektywności energetycznej na poziomie 40 % do 2030 r., który odzwierciedli także poziom potencjału opłacalnej ekonomicznie poprawy efektywności energetycznej. Należy zatem dokonać przeglądu i zmiany dyrektywy w celu jej dostosowania do perspektywy czasowej sięgającej roku 2030.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Znaczna nadwyżka uprawnień dostępnych w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) wynikająca z pogorszenia się koniunktury gospodarczej, napływu międzynarodowych jednostek emisji i nadmiernych przydziałów obniżyła cenę uprawnień w ramach ETS. Nie przewiduje się, aby cena emisji dwutlenku węgla miała wzrosnąć w przewidywalnej przyszłości do poziomu, który w wystarczającym stopniu zachęcałby do większego oszczędzania energii i korzystania z energii ze źródeł odnawialnych, konieczne jest zatem utrzymanie konkretnych środków i stabilnych, długoterminowych ram na szczeblu unijnym dla inwestycji służących oszczędności energii.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  W perspektywie czasowej do 2030 r. wiążące cele nie występują na poziomie krajowym. Konieczność osiągnięcia przez Unię jej celów w zakresie efektywności energetycznej na poziomie unijnym, wyrażonych w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej do roku 2020 i 2030, powinna zostać jasno określona w postaci wiążącego celu wynoszącego 30 %. Takie doprecyzowanie na szczeblu UE nie powinno nakładać ograniczeń na państwa członkowskie, ponieważ zachowują one swobodę określania swoich wkładów krajowych w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędności energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć sobie orientacyjne krajowe wkłady w zakresie efektywności energetycznej, biorąc pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii pierwotnej do 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe energii pierwotnej i 987 Mtoe energii końcowej. Oznacza to że zużycie energii pierwotnej należy zmniejszyć w Unii o 23 %, a zużycie energii końcowej o 17 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. Regularna ocena postępów państw członkowskich w zakresie realizacji celu Unii na rok 2030 jest niezbędna i została przewidziana we wniosku ustawodawczym dotyczącym zarządzania unią energetyczną.

(4)  W perspektywie czasowej do 2030 r. wiążące cele powinny obowiązywać zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnym. Konieczność osiągnięcia przez Unię jej celów w zakresie efektywności energetycznej na poziomie unijnym, wyrażonych w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej do roku 2020 i 2030, powinna zostać jasno określona w postaci wiążącego celu w zakresie efektywności energetycznej wynoszącego 40 %. Dodatkowo państwa członkowskie opracują krajowe plany energetyczne, w tym wiążące cele w zakresie efektywności energetycznej, zgodnie z rozporządzeniem (UE) XX (20XX) [zarządzanie unią energetyczną]. Doprecyzowanie na szczeblu UE nie powinno nakładać ograniczeń na państwa członkowskie, ponieważ zachowują one swobodę określania swoich celów krajowych w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędności energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć sobie wiążące cele w zakresie efektywności energetycznej biorąc pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii pierwotnej do 2030 r. nie może być większe niż 1 132 Mtoe energii pierwotnej i 849 Mtoe energii końcowej. Oznacza to że zużycie energii pierwotnej należy zmniejszyć w Unii o 34 %, a zużycie energii końcowej o 31 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. Regularna ocena postępów państw członkowskich w zakresie realizacji celu Unii na rok 2030 jest niezbędna i została przewidziana we wniosku ustawodawczym dotyczącym zarządzania unią energetyczną.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  W kontekście ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 obowiązek oszczędności energii powinien zostać przedłużony poza rok 2020. Wydłużenie okresu obowiązku poza rok 2020 zapewniłoby większą stabilność dla inwestorów, a tym samym będzie wspierać długoterminowe inwestycje i długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej, takie jak renowacje budynków.

(6)  W kontekście zapisanego w porozumieniu paryskim celu dekarbonizacji, ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 oraz celów UE w dziedzinie klimatu i energii do 2050 r. obowiązek oszczędności energii powinien zostać przedłużony poza rok 2020. Wydłużenie okresu obowiązku poza rok 2020 dzięki długofalowej wizji i towarzyszących jej działaniom politycznym zapewniłoby większą stabilność dla inwestorów, a tym samym będzie wspierać długoterminowe inwestycje i długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej, takie jak gruntowne renowacje budynków i budynki o niemal zerowym zużyciu energii. Współpraca z sektorem prywatnym jest ważna, aby ocenić, na jakiej podstawie można odblokować projekty inwestycji sektora prywatnego w efektywność energetyczną.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Poprawa efektywności energetycznej pozytywnie wpływa też na jakość powietrza, ponieważ bardziej efektywne energetycznie budynki prowadzą do ograniczenia zapotrzebowania na paliwa grzewcze, a zwłaszcza na stałe paliwa grzewcze. Zatem środki efektywności energetycznej przyczyniają się do poprawy jakości powietrza w pomieszczeniach i na zewnątrz oraz pomagają, w opłacalny sposób, osiągnąć cele unijnej polityki jakości powietrza, ustanowione w szczególności w dyrektywie (UE) 2016/2284 („dyrektywa w sprawie jakości powietrza”)1a. Ograniczenie zapotrzebowania na energię w budynkach należy uznać za element ogólnej polityki jakości powietrza, zwłaszcza w państwach członkowskich, w których osiągnięcie unijnych limitów emisji substancji zanieczyszczających powietrze stanowi problem, a efektywność energetyczna mogłaby pomóc w osiągnięciu tych celów.

 

__________________

 

1aDyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Dz.U. L 344 z 17.12.2016, s. 1–31).

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej będą nadal przynosić oszczędności energii po roku 2020, lecz aby przyczynić się do realizacji nowego celu Unii w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., środki te powinny przynieść nowe oszczędności po roku 2020. Z drugiej strony oszczędności energii uzyskane po dniu 31 grudnia 2020 r. nie mogą być zaliczane na poczet łącznych oszczędności wymaganych dla okresu od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r.

(8)  Długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej będą nadal przynosić oszczędności energii po roku 2020, lecz aby przyczynić się do realizacji nowego celu Unii w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., a także celów Unii na 2050 r. w zakresie energii i klimatu zgodnie z porozumieniem paryskim, środki te powinny przynieść nowe oszczędności po roku 2020. Z drugiej strony oszczędności energii uzyskane po dniu 31 grudnia 2020 r. nie mogą być zaliczane na poczet łącznych oszczędności wymaganych dla okresu od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Oszczędności energii wynikające z wdrożenia unijnych przepisów nie mogą być zgłaszane, o ile przedmiotowy środek nie wykracza poza minimum wymagane przez przedmiotowe przepisy, wyznaczając bardziej ambitne wymogi w zakresie efektywności energetycznej na poziomie krajowym czy też zwiększając upowszechnienie się danego środka. Uznając, że renowacja budynków stanowi istotny i długoterminowy wkład w zwiększenie oszczędności energii, konieczne jest wyjaśnienie, że wszystkie oszczędności energii związane ze wspieraniem renowacji istniejących budynków mogą być zgłaszane, jeżeli mają one charakter dodatkowy w stosunku do postępów, które miałyby miejsce w przypadku braku środka z zakresu polityki oraz jeżeli państwo członkowskie wykaże, że strona zobowiązana, strona uczestnicząca lub strona uprawniona rzeczywiście przyczyniła się do zgłaszanych oszczędności wynikających z przedmiotowego środka.

(10)  Oszczędności energii wynikające z wdrożenia unijnych przepisów mogą być zgłaszane jedynie wówczas, gdy wynikają z nowych środków z dziedziny polityki, wprowadzonych po dniu 31 grudnia 2020 r. lub wcześniej, o ile można wykazać, że środki te prowadzą do nowych działań indywidualnych podjętych po dniu 31 grudnia 2020 r. i przynoszą nowe oszczędności; lub jeżeli przedmiotowy środek wykracza poza minimum wymagane przez przedmiotowe przepisy, wyznaczając bardziej ambitne wymogi w zakresie efektywności energetycznej na poziomie krajowym czy też zwiększając upowszechnienie się danego środka. Budownictwo ma duży potencjał dalszego zwiększania efektywności energetycznej, a renowacja budynków stanowi istotny i długoterminowy wkład w zwiększenie oszczędności energii, więc przyspieszenie jest niezbędne ze względu na stosunkowo krótki okres, jaki pozostał na odnowienie istniejących budynków. Konieczne jest wyjaśnienie, że wszystkie oszczędności energii związane ze wspieraniem renowacji istniejących budynków mogą być zgłaszane, jeżeli mają charakter dodatkowy w stosunku do postępów, które miałyby miejsce w przypadku braku środka z zakresu polityki oraz jeżeli państwo członkowskie wykaże, że strona zobowiązana, strona uczestnicząca lub strona uprawniona rzeczywiście przyczyniła się do zgłaszanych oszczędności wynikających z przedmiotowego środka.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a)  Wydajna gospodarka wodna może znacząco przyczynić się do oszczędności energii. Sektor gospodarki wodnej zużywa prawie 3,5 % unijnej energii elektrycznej1a. Uzdatnianie i przesył wody przy pomocy systemów pomp i różnic ciśnień, zasilanych silnikami elektrycznymi, powoduje zużycie dużej ilości energii. Zapotrzebowanie na wodę ma wzrosnąć do roku 2040 o 25 %, przede wszystkim w miastach. Ponadto straty wody stanowią 24 % całkowitego zużycia wody w Europie, co pociąga za sobą marnowanie nie tylko wody, ale też energii. W związku z tym wszystkie środki prowadzące do bardziej wydajnego gospodarowania wodą i zmniejszenia jej zużycia będą przyczyniać się do osiągania unijnego celu w zakresie efektywności energetycznej.

 

_______________

 

1a„World Energy Outlook 2016” [Globalne perspektywy energetyczne], Międzynarodowa Agencja Energetyczna, 2016.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10b)  Sektor przemysłowy zużywa najwięcej wody w Europie, tj. 44 %1a. Zastosowanie inteligentnych technologii i procesów wydajnego gospodarowania wodą może prowadzić do uzyskania znacznych oszczędności energii, a przy tym podnosi konkurencyjność przedsiębiorstw. Podobnie w przypadku miast, w których gospodarka wodna stanowi od 30 do 50 % wydatków na energię elektryczną ponoszonych przez gminy miejskie.

 

________________

 

1aDokument roboczy służb Komisji, „Agriculture and sustainable water management in the EU” [Rolnictwo i zrównoważona gospodarka wodna w UE], 28 kwietnia 2017 r.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Poprawa efektywności energetycznej budynków powinna zapewnić korzyści szczególnie odbiorcom dotkniętym ubóstwem energetycznym. Państwa członkowskie mogą nałożyć na strony zobowiązane wymóg włączenia celów społecznych do środków służących oszczędności energii, w odniesieniu do ubóstwa energetycznego, a możliwość ta powinna obecnie zostać rozszerzona na środki alternatywne i przekształcona w obowiązek, przy jednoczesnym pozostawieniu państwom członkowskim pełnej elastyczności co do wielkości, zakresu i treści tych środków. Zgodnie z art. 9 Traktatu polityki Unii w zakresie efektywności energetycznej powinny sprzyjać włączeniu społecznemu, a więc również zapewniać dostępność środków w zakresie efektywności energetycznej dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym.

(12)  Należy dopilnować, aby poprawa efektywności energetycznej budynków zapewniła korzyści szczególnie odbiorcom o niskich dochodach zagrożonym ubóstwem energetycznym. Państwa członkowskie mogą nałożyć na strony zobowiązane wymóg włączenia celów społecznych do środków służących oszczędności energii, w odniesieniu do ubóstwa energetycznego, a możliwość ta powinna obecnie zostać rozszerzona na środki alternatywne, wzmocnione o wymóg stosowania ich znacznej części na zasadzie priorytetowej, i przekształcona w obowiązek, przy jednoczesnym pozostawieniu państwom członkowskim pełnej elastyczności co do wielkości, zakresu i treści tych środków. Zgodnie z art. 9 Traktatu polityki Unii w zakresie efektywności energetycznej powinny sprzyjać włączeniu społecznemu, a więc również zapewniać dostępność środków w zakresie efektywności energetycznej dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym. W tym celu ubóstwo energetyczne należy odpowiednio zdefiniować, wdrażanie środków należy monitorować, a programom powinny towarzyszyć odpowiednie instrumenty finansowe.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12 a)  W związku z tym, że około 50 mln gospodarstw domowych w Unii jest dotkniętych ubóstwem energetycznym, środki w zakresie efektywności energetycznej muszą znajdować się w centrum zainteresowania każdej racjonalnej pod względem kosztów strategii mającej na celu zmniejszenie ubóstwa energetycznego i poprawę pozycji konsumentów w najtrudniejszej sytuacji, oraz uzupełniać politykę zabezpieczenia społecznego na szczeblu państw członkowskich.

Uzasadnienie

Środki w zakresie efektywności energetycznej muszą być kierowane do osób zagrożonych ubóstwem energetycznym, które nie będą miały możliwości dokonania niezbędnych inwestycji. Inwestycje w gospodarstwach domowych zagrożonych ubóstwem energetycznym przyniosą znaczne korzyści tym gospodarstwom i szerzej społeczeństwu.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12b)  Wszyscy konsumenci powinni móc czerpać jak największe korzyści ze środków efektywności energetycznej, które stosują, przy założeniu że wszystkie koszty, okresy spłaty i korzyści będą w pełni przejrzyste.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12c)  Budynki w Unii będą się musiały stać budynkami o niemal zerowym zużyciu energii do 2050 r. zgodnie z celami COP21 (porozumienie paryskie). Aktualne tempo renowacji budynków jest niewystarczające, a w przypadku budynków w posiadaniu zagrożonych ubóstwem energetycznym osób o niskich dochodach lub przez te osoby zajmowanych najtrudniej to tempo przyspieszyć. W związku z tym środki opisane w art. 7, 7a i 7b mają szczególne znaczenie.

Uzasadnienie

Środki w zakresie efektywności energetycznej muszą być kierowane do osób zagrożonych ubóstwem energetycznym, które nie będą miały możliwości dokonania niezbędnych inwestycji. Inwestycje w gospodarstwach domowych zagrożonych ubóstwem energetycznym przyniosą znaczne korzyści tym gospodarstwom i szerzej społeczeństwu.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Energia wytworzona na budynkach lub w budynkach za pomocą technologii energii odnawialnej zmniejsza ilość dostarczanej energii ze źródeł kopalnych. Ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budowlanym to istotne działania zmierzające do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych, zwłaszcza w kontekście ambitnych celów w zakresie klimatu i energii wyznaczonych na 2030 r., jak również w kontekście globalnego zobowiązania podjętego w ramach Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w grudniu 2015 r. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość uwzględnienia pewnej ilości energii ze źródeł odnawialnych wytworzonej na budynkach lub w budynkach na własny użytek w celu spełnienia wymogów w zakresie oszczędności energii. W tym celu państwa członkowskie powinny mieć możliwość korzystania z metod obliczeniowych ustanowionych zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE.

(13)  Energia wytworzona na budynkach lub w budynkach za pomocą technologii energii odnawialnej zmniejsza ilość dostarczanej energii ze źródeł kopalnych. Ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budowlanym to istotne działania zmierzające do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych, zwłaszcza w kontekście ambitnych celów w zakresie klimatu i energii wyznaczonych na 2030 r., jak również w kontekście globalnego zobowiązania podjętego w ramach Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w grudniu 2015 r., stanowiącego, że wzrost średniej globalnej temperatury należy utrzymać na poziomie znacznie poniżej 2 °C, należy też dążyć do dalszego ograniczania tego wzrostu do 1,5 °C. Państwa członkowskie powinny zatem przyjąć ambitne, długoterminowe strategie renowacji budynków zgodnie z art. 2a dyrektywy 2010/31/UE w aktualnie obowiązującym brzmieniu, aby osiągnąć wysoce efektywne energetycznie zasoby budynków o niemal zerowym zużyciu energii do 2050 r., a pozostałe potrzeby energetyczne powinny być wówczas zaspokajane ze źródeł odnawialnych.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  W ramach działań określonych w komunikacie Komisji w sprawie nowego ładu dla odbiorców energii w kontekście unii energetycznej i strategii ogrzewczej i chłodniczej należy wzmocnić minimalne prawa klientów do jasnych i aktualnych informacji o ich zużyciu energii. W art. 9–11 i załączniku VII do dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić zmiany mające na celu zapewnienie częstych i obszerniejszych informacji zwrotnych dotyczących zużycia energii. Należy również wyjaśnić, że prawa dotyczące rozliczeń i informacji o rozliczeniach mają zastosowanie do odbiorców energii do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła, nawet gdy nie mają oni bezpośredniego, indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii. W związku z tym do celów niniejszych przepisów, termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować odbiorców końcowych nabywających energię do celów ogrzewania/chłodzenia/ciepłej wody użytkowej na własny użytek, jak również użytkowników indywidualnych modułów w budynkach wielomieszkaniowych lub wielofunkcyjnych, w przypadku gdy takie moduły są zaopatrywane z centralnego źródła. Pojęcie „indywidualne rozliczanie użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym” powinno się odnosić do pomiaru zużycia w poszczególnych modułach takich budynków. Do dnia 1 stycznia 2020 r. nowo instalowane liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła powinny umożliwiać zdalny odczyt, aby zapewnić efektywne kosztowo i częste udzielanie informacji na temat zużycia. Nowy art. 9a ma zastosowanie jedynie do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła.

(14)  W ramach działań określonych w komunikacie Komisji w sprawie nowego ładu dla odbiorców energii w kontekście unii energetycznej i strategii ogrzewczej i chłodniczej należy wzmocnić minimalne prawa klientów do jasnych i aktualnych informacji o ich zużyciu energii. W art. 9–11 i załączniku VII do dyrektywy 2012/27/UE należy – z myślą o optymalizacji zużycia energii po stronie odbiorców – wprowadzić zmiany mające na celu zapewnienie częstych i obszerniejszych informacji i informacji zwrotnych dotyczących zużycia energii, w przypadku gdy jest to technicznie wykonalne i opłacalne, zważywszy na zainstalowane urządzenia pomiarowe. Należy również wyjaśnić, że prawa dotyczące rozliczeń i informacji o rozliczeniach lub zużyciu mają zastosowanie do odbiorców energii do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła, nawet gdy nie mają oni bezpośredniego, indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii. Definicja terminu „odbiorca końcowy” może być rozumiana jako obejmująca wyłącznie osoby fizyczne lub prawne dokonujące zakupu energii w oparciu o bezpośrednie, indywidualne umowy z dostawcą energii. Termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować szerszą grupę odbiorców. Termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować dodatkowo oprócz odbiorców końcowych nabywających energię do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej na własny użytek, również użytkowników indywidualnych modułów w budynkach wielomieszkaniowych lub wielofunkcyjnych, w przypadku gdy takie moduły są zaopatrywane z centralnego źródła, a użytkownicy nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii. Do dnia 1 stycznia 2020 r. nowo instalowane liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła powinny umożliwiać zdalny odczyt, aby zapewnić efektywne kosztowo i częste udzielanie informacji na temat zużycia. Nowy art. 9a ma mieć zastosowanie jedynie do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła. Państwa członkowskie powinny posiadać swobodę decydowania, jak najlepiej zaprojektować szczegółowe środki, dzięki którym mieszkańcy poszczególnych modułów budynków wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych, którym z centralnego źródła dostarczane jest ogrzewanie/chłodzenie/ciepła woda użytkowa, będą otrzymywać częste i obszerne informacje zwrotne dotyczące zużycia energii. Pojęcie „indywidualne rozliczanie użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym” powinno się odnosić do pomiaru zużycia w poszczególnych modułach takich budynków. Opłacalność indywidualnego rozliczania użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym zależy od tego, czy powiązane koszty są proporcjonalne w stosunku do potencjału oszczędności energii.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(14 a)  Z uwagi na nowe wymogi państwa członkowskie powinny uwzględniać fakt, że innowacje i nowe technologie wymagają rozszerzonych inwestycji w edukację i umiejętności, które są konieczne, aby wdrożyć te technologie z powodzeniem oraz aby umożliwić zarówno obywatelom, jak i przedsiębiorstwom wniesienie wkładu w osiąganie celów w zakresie efektywności energetycznej określonych przez Komisję lub państwa członkowskie.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Niektóre przepisy art. 15 dyrektywy 2012/27/UE dotyczące przetwarzania, przesyłu i rozdziału energii powinny zostać uchylone. Przegląd dorobku prawnego w dziedzinie energii może skutkować obowiązkami państw członkowskich wynikającymi ze zmiany struktury różnych aktów prawnych związanych z energią. Wspomniana zmiana struktury nie powinna mieć wpływu na obowiązki państw członkowskich w zakresie spełnienia zasadniczych wymogów dyrektywy 2012/27/UE, które mogą zostać przywrócone, w całości lub częściowo, w innych aktach prawnych.

(15)  Niektóre przepisy art. 15 dyrektywy 2012/27/UE dotyczące przetwarzania, przesyłu i rozdziału energii powinny zostać uzgodnione ze stosownymi przepisami dotyczącymi rynku energii elektrycznej. Przegląd dorobku prawnego w dziedzinie energii może skutkować obowiązkami państw członkowskich wynikającymi ze zmiany struktury różnych aktów prawnych związanych z energią. Wspomniana zmiana struktury nie powinna mieć wpływu na obowiązki państw członkowskich w zakresie spełnienia zasadniczych wymogów dyrektywy 2012/27/UE.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  W celu oceny efektywności dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić wymóg dotyczący ogólnego przeglądu dyrektywy i sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady do dnia 28 lutego 2024 r.

(18)  Prawo energetyczne i prawo klimatyczne wzajemnie się uzupełniają i powinny się wzajemnie wzmacniać. Dlatego, w ramach obowiązków wynikających z porozumienia paryskiego, w ciągu sześciu miesięcy od globalnego przeglądu UNFCCC w 2023 r., zgodnie z procesem przeglądu rozporządzenia w sprawie zarządzania [ ], Komisja powinna rozpocząć ogólny przegląd dyrektywy 2012/27/UE i przedłożyć sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zawierające ocenę ogólnej skuteczności dyrektywy 2012/27/UE i konieczności dostosowania unijnej polityki w zakresie efektywności energetycznej zgodnie z celami porozumienia paryskiego. Przeglądy i sprawozdania powinny być sporządzane po każdym kolejnym globalnym przeglądzie.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 1 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy środków na rzecz wspierania efektywności energetycznej w Unii, aby zapewnić osiągnięcie przez Unię głównego unijnego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r. oraz jej wiążącego głównego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 30 % do 2030 r., a także tworzy warunki dla dalszej poprawy efektywności energetycznej po tych terminach. Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy, których celem jest usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii, a także przewiduje ustalenie orientacyjnych krajowych celów i wkładów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i rok 2030.

1.  Dyrektywa ustanawia wspólne ramy środków na rzecz wspierania efektywności energetycznej w Unii, aby zapewnić osiągnięcie przez Unię głównego unijnego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r. oraz jej wiążącego głównego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 40 % do 2030 r., a także tworzy warunki dla dalszej poprawy efektywności energetycznej po tych terminach, zgodnie z uprzednio ustalonymi długofalowymi zobowiązaniami i celami UE powziętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na mocy porozumienia paryskiego. Dyrektywa ustanawia przepisy, których celem jest usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii, a także nawiązuje do zobowiązania Unii do nadania pierwszeństwa efektywności energetycznej oraz zapewnienia różnorodnych korzyści dla klimatu, obywateli Unii i przedsiębiorstw. Ponadto dyrektywa przewiduje ustalenie krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i wiążących krajowych celów i wkładów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2030.

 

Komisja nawiązuje dialog zarówno z publicznymi, jak i prywatnymi instytucjami finansowymi w celu wyznaczenia potencjalnych mechanizmów polityki, aby zmobilizować fundusze prywatne na potrzeby finansowania środków w zakresie efektywności energetycznej i termomodernizacji. Z uwagi na duży potencjał poprawy efektywności energetycznej w sektorze budowlanym inwestycje w nim wymagają szczególnej uwagi, z naciskiem na budynki mieszkalne zajmowane przez gospodarstwa domowe o niskich dochodach zagrożone ubóstwem energetycznym. Ponadto, aby uczynić inwestycje w projekty na rzecz efektywności energetycznej bardziej interesującymi z finansowego punktu widzenia i wykonalnymi dla inwestorów, Komisja rozważa opcje łączenia mniejszych projektów w większe. Komisja dostarczy państwom członkowskim wskazówek, jak uruchomić prywatne inwestycje, do dnia 1 stycznia 2019 r.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 8 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a)  w art. 2 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:

 

(8a)   „organ publiczny” oznacza organ rządu lub administracji publicznej na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, w tym szpitale i placówki opieki zdrowotnej, a także budynki instytucji edukacyjnych i budynki socjalne;

Poprawka  23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 3

Artykuł 3

Cele w zakresie efektywności energetycznej

Cele w zakresie efektywności energetycznej

1.   Każde państwo członkowskie ustala orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędność energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powiadamiają o tych celach Komisję zgodnie z art. 24 ust. 1 i częścią 1 załącznika XIV. Wyrażają one te cele również w kategoriach bezwzględnego poziomu zużycia energii pierwotnej i końcowej w roku 2020 i wyjaśniają, w jaki sposób i na podstawie jakich danych zostało to obliczone.

1.   Każde państwo członkowskie ustala orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i wiążący krajowy cel na rok 2030 w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędność energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powiadamiają o tych celach Komisję zgodnie z art. 24 ust. 1 i częścią 1 załącznika XIV. Wyrażają one te cele również w kategoriach bezwzględnego poziomu zużycia energii pierwotnej i końcowej w roku 2020 i wyjaśniają, w jaki sposób i na podstawie jakich danych zostało to obliczone.

Ustalając te cele, państwa członkowskie uwzględniają:

Ustalając te cele, państwa członkowskie uwzględniają:

a)  fakt, iż unijne zużycie energii pierwotnej do 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej i nie większe niż 1 086 Mtoe energii końcowej;

a)  fakt, iż unijne zużycie energii pierwotnej do 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej i nie większe niż 1 086 Mtoe energii końcowej;

b)  środki przewidziane w niniejszej dyrektywie;

b)  środki przewidziane w niniejszej dyrektywie;

c)  środki przyjęte, aby osiągnąć krajowe cele w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE; oraz

c)  środki przyjęte, aby osiągnąć krajowe cele w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE; oraz

d)  inne środki wspierania efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na szczeblu Unii.

d)  inne środki wspierania efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na szczeblu Unii.

Ustalając te cele, państwa członkowskie mogą również uwzględnić warunki krajowe, które mają wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej, takie jak:

Ustalając te cele, państwa członkowskie mogą również uwzględnić warunki krajowe, które mają wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej, takie jak:

a)  pozostały potencjał w zakresie oszczędności energii w sposób opłacalny;

a)  pozostały potencjał w zakresie oszczędności energii w sposób opłacalny;

b)  zmiany i prognozy dotyczące PKB;

b)  zmiany i prognozy dotyczące PKB;

c)  zmiany w zakresie importu i eksportu energii;

c)  zmiany w zakresie importu i eksportu energii;

 

ca)  nowości techniczne, które mogą ułatwić wykonalność celów;

d)  rozwój wszystkich odnawialnych źródeł energii, energii jądrowej, technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz

d)  rozwój wszystkich odnawialnych źródeł energii, energii jądrowej, technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz

 

da)  porozumienie paryskie z grudnia 2015 r., które wymaga od Unii i państw członkowskich ograniczenia światowego wzrostu średniej temperatury, by utrzymać go na poziomie znacznie poniżej 2˚C, a najlepiej poniżej 1,5°C; oraz

 

db)  unijne cele w zakresie klimatu i energii na 2050 r.

e)  wczesne działania.

e)  wczesne działania.

2. Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja musi ocenić poczynione postępy oraz to, czy Unia ma szanse osiągnąć poziom zużycia energii w 2020 r. nie wyższy niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższy niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

2. Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja musi ocenić poczynione postępy oraz to, czy Unia ma szanse osiągnąć poziom zużycia energii w 2020 r. nie wyższy niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższy niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

3. Przeprowadzając przegląd, o którym mowa w ust. 2, Komisja:

3. Przeprowadzając przegląd, o którym mowa w ust. 2, Komisja:

a)  sumuje orientacyjne krajowe cele w zakresie efektywności zgłaszane przez państwa członkowskie;

a)  sumuje krajowe cele w zakresie efektywności zgłaszane przez państwa członkowskie;

b)  ocenia, czy suma powyższych celów może zostać uznana za wiarygodną wytyczną wskazującą, czy Unia jako całość jest na właściwej drodze, z uwzględnieniem oceny pierwszego rocznego sprawozdania zgodnie z art. 24 ust. 1 i oceny krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii zgodnie z art. 24 ust. 2;

b)  ocenia, czy suma powyższych celów może zostać uznana za wiarygodną i realistyczną wytyczną opartą na obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriach, wskazującą, czy Unia jako całość jest na właściwej drodze, z uwzględnieniem oceny pierwszego rocznego sprawozdania zgodnie z art. 24 ust. 1 i oceny krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii zgodnie z art. 24 ust. 2;

c)  uwzględnia uzupełniającą analizę wynikającą z:

c)  uwzględnia uzupełniającą analizę wynikającą z:

(i)  oceny postępów w kontekście zużycia energii oraz zużycia energii w powiązaniu z aktywnością gospodarczą na szczeblu Unii, z uwzględnieniem postępów w zakresie efektywności dostaw energii w państwach członkowskich, które oparły swoje orientacyjne krajowe cele na zużyciu energii końcowej lub na oszczędności energii końcowej, w tym postępów związanych z osiąganiem przez te państwa członkowskie zgodności z rozdziałem III niniejszej dyrektywy;

(i)  oceny postępów w kontekście zużycia energii oraz zużycia energii w powiązaniu z aktywnością gospodarczą na szczeblu Unii, z uwzględnieniem postępów w zakresie efektywności dostaw energii w państwach członkowskich, które oparły swoje orientacyjne krajowe cele na zużyciu energii końcowej lub na oszczędności energii końcowej, w tym postępów związanych z osiąganiem przez te państwa członkowskie zgodności z rozdziałem III niniejszej dyrektywy;

(ii)  wyników badań modelowych dotyczących przyszłych tendencji w zakresie zużycia energii na szczeblu Unii;

(ii)  wyników badań modelowych dotyczących przyszłych tendencji w zakresie zużycia energii na szczeblu Unii;

d)   porównuje wyniki w lit. a)–c) z wielkością zużycia energii potrzebnej do osiągnięcia poziomu zużycia energii w 2020 r. nie wyższego niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższego niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

d)   porównuje wyniki w lit. a)–c) z wielkością zużycia energii potrzebnej do osiągnięcia poziomu zużycia energii w 2020 r. nie wyższego niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższego niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.

4. Każde państwo członkowskie wyznacza swoje krajowe wkłady w unijny cel w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., o którym mowa w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. [4] i [6] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną]. Wyznaczając przedmiotowe wkłady, państwa członkowskie biorą pod uwagę fakt, że Unijne zużycie energii w 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe dla energii pierwotnej i 987 Mtoe dla energii końcowej. Państwa członkowskie przekazują Komisji przedmiotowe wkłady w ramach swoich zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu zgodnie z procedurą określoną w art. [3] i [7]–[11] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].”;

4. Każde państwo członkowskie identyfikuje oddolny potencjał techniczny i ekonomiczny w zakresie udoskonaleń efektywności energetycznej w każdym sektorze, w tym jak szczególne środki z zakresu polityki na wszystkich poziomach systemu energetycznego, od etapu dostawy, przesyłu i dystrybucji po wykorzystanie końcowe energii, umożliwią osiągnięcie wiążących krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej zgodnie z unijnym celem w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., o którym mowa w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. [4] i [6] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną]. Wyznaczając przedmiotowe cele, państwa członkowskie biorą pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii w 2030 r. nie może być większe niż 1 132 Mtoe dla energii pierwotnej i 849 Mtoe dla energii końcowej. Państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe cele w ramach swoich zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu zgodnie z procedurą określoną w art. [3] i [7]–[11] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną]. Państwa członkowskie zgłaszają także corocznie Komisji postępy dokonane na drodze ku osiągnięciu ich celów.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 5

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

2a)  art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

„Artykuł 5

Wzorcowa rola budynków instytucji publicznych

Wzorcowa rola budynków instytucji publicznych

1.  Nie naruszając art. 7 dyrektywy 2010/31/UE, każde państwo członkowskie zapewnia, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. 3 % całkowitej powierzchni ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością jego instytucji rządowych oraz przez nie zajmowanych było poddawane co roku renowacji w celu spełnienia przynajmniej wymogów minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej, które ustaliło przy zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.

1.  Z zastrzeżeniem art. 7 dyrektywy 2010/31/UE, każde państwo członkowskie zapewnia, aby od dnia 1 stycznia 2014 r. 3 % całkowitej powierzchni ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością jego instytucji rządowych lub przez nie zajmowanych było poddawane co roku renowacji w celu spełnienia przynajmniej wymogów minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej, które ustaliło przy zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Od dnia 1 stycznia 2021 r. niniejszy ustęp stosuje się do wszystkich ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością organów publicznych lub przez nie zajmowanych z uwzględnieniem ich odpowiednich kompetencji i struktury administracyjnej.

Współczynnik 3 % oblicza się w oparciu o całkowitą powierzchnię pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2 stanowiących własność instytucji rządowych zainteresowanego państwa członkowskiego oraz przez nie zajmowanych, które na dzień 1 stycznia każdego roku nie spełniają krajowych minimalnych wymogów dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w stosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Ta wartość progowa od dnia 9 lipca 2015 r. zostaje obniżona do 250 m2.

Współczynnik 3 % oblicza się w oparciu o całkowitą powierzchnię pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2 stanowiących własność instytucji rządowych zainteresowanego państwa członkowskiego oraz przez nie zajmowanych, które na dzień 1 stycznia każdego roku nie spełniają krajowych minimalnych wymogów dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w stosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE. Ta wartość progowa od dnia 9 lipca 2015 r. zostaje obniżona do 250 m2 i ma zastosowanie do wszystkich ogrzewanych lub chłodzonych budynków będących własnością organów publicznych lub przez nie zajmowanych z uwzględnieniem ich odpowiednich kompetencji i struktury administracyjnej.

W przypadku gdy państwo członkowskie wymaga, by obowiązek renowacji każdego roku 3 % całkowitej powierzchni pomieszczeń rozciągał się na powierzchnię będącą własnością jednostek administracyjnych niższego niż centralny szczebel instytucji rządowych oraz przez nie zajmowanych, wskazane 3 % jest wyliczane w odniesieniu do całkowitej powierzchni pomieszczeń w budynkach o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2, a od dnia 9 lipca 2015 r. ponad 250 m2, stanowiących własność instytucji rządowych oraz tych jednostek administracyjnych zainteresowanego państwa członkowskiego oraz przez nie zajmowanych, które 1 stycznia każdego roku nie spełniają krajowych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej ustalonych w zastosowaniu art. 4 dyrektywy 2010/31/UE.

 

Podczas wdrażania środków kompleksowej renowacji budynków instytucji rządowych zgodnie z akapitem pierwszym państwa członkowskie mogą wybrać, czy uznawać budynki za całość, w tym przegrody zewnętrzne, wyposażenie, eksploatację i utrzymanie.

Podczas wdrażania środków kompleksowej renowacji budynków organów publicznych zgodnie z akapitem pierwszym państwa członkowskie mogą wybrać, czy uznawać budynki za całość, w tym przegrody zewnętrzne, wyposażenie, eksploatację i utrzymanie.

Państwa członkowskie wprowadzają wymóg, by budynki instytucji rządowych o najgorszej charakterystyce energetycznej były traktowane priorytetowo w odniesieniu do środków w zakresie efektywności energetycznej, jeżeli jest to opłacalne i technicznie wykonalne.

Państwa członkowskie wprowadzają wymóg, by budynki organów publicznych o najgorszej charakterystyce energetycznej były traktowane priorytetowo w odniesieniu do środków w zakresie efektywności energetycznej, jeżeli jest to opłacalne i technicznie wykonalne.

2.  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieokreślaniu lub niestosowaniu wymogów, o których mowa w ust. 1, do następujących kategorii budynków:

2.  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieokreślaniu lub niestosowaniu wymogów, o których mowa w ust. 1, do następujących kategorii budynków:

(a)   urzędowo chronionych jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych, o ile zgodność z pewnymi minimalnymi wymogami dotyczącymi charakterystyki energetycznej zmieniłaby w sposób niedopuszczalny ich charakter lub wygląd;

a)   urzędowo chronionych jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych, o ile zgodność z pewnymi minimalnymi wymogami dotyczącymi charakterystyki energetycznej zmieniłaby w sposób niedopuszczalny ich charakter lub wygląd;

b)   stanowiących własność sił zbrojnych lub instytucji rządowych oraz służących celom obrony narodowej, z wyłączeniem kwater jednoosobowych i budynków biurowych sił zbrojnych i innego personelu zatrudnionego przez organy krajowych sił zbrojnych;

b)   stanowiących własność sił zbrojnych lub instytucji rządowych oraz służących celom obrony narodowej, z wyłączeniem kwater jednoosobowych i budynków biurowych sił zbrojnych i innego personelu zatrudnionego przez organy krajowych sił zbrojnych;

c)   używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej.

c)   używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej.

3.  Jeżeli państwo członkowskie dokonuje renowacji więcej niż 3 % całkowitej powierzchni budynków instytucji rządowych w danym roku, może zaliczyć nadwyżkę na poczet rocznego wskaźnika renowacji za dowolny rok z trzech poprzednich lub następnych lat.

3.  Jeżeli państwo członkowskie dokonuje renowacji więcej niż 3 % całkowitej powierzchni budynków organów publicznych w danym roku, może zaliczyć nadwyżkę na poczet rocznego wskaźnika renowacji za dowolny rok z trzech poprzednich lub następnych lat.

4.  Państwa członkowskie mogą zaliczyć w poczet ich rocznego wskaźnika renowacji budynków instytucji rządowych nowe budynki zajmowane przez nie i będące ich własnością w zamian za konkretne budynki instytucji rządowych rozebrane w dowolnym z dwóch poprzednich lat lub budynki sprzedane, zburzone lub wycofane z użycia w dowolnym z dwóch poprzednich lat z uwagi na intensywniejsze wykorzystanie innych budynków.

4.  Państwa członkowskie mogą zaliczyć w poczet ich rocznego wskaźnika renowacji budynków organów publicznych nowe budynki zajmowane przez nie i będące ich własnością w zamian za konkretne budynki organów publicznych rozebrane w dowolnym z dwóch poprzednich lat lub budynki sprzedane, zburzone lub wycofane z użycia w dowolnym z dwóch poprzednich lat z uwagi na intensywniejsze wykorzystanie innych budynków.

5.  Do celów ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. państwa członkowskie utworzą i podadzą do wiadomości publicznej wykaz ogrzewanych lub chłodzonych budynków instytucji rządowych o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2, a od dnia 9 lipca 2015 r. ponad 250 m2, z wyłączeniem budynków zwolnionych na mocy ust. 2. Wykaz ten zawiera następujące dane:

5.  Do celów ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. państwa członkowskie tworzą i podają do wiadomości publicznej wykaz ogrzewanych lub chłodzonych budynków organów publicznych o całkowitej powierzchni użytkowej wynoszącej ponad 500 m2, a od dnia 9 lipca 2015 r. wynoszącej ponad 250 m2 z wyłączeniem budynków zwolnionych na mocy ust. 2. Wykaz ten zawiera następujące dane:

a)   powierzchnię pomieszczeń w m2, oraz

a)   powierzchnię pomieszczeń w m2; oraz

b)   charakterystykę energetyczną każdego budynku lub właściwe dane dotyczące energii.

b)   charakterystykę energetyczną każdego budynku;

 

c)   rzeczywiste zmierzone zużycie energii.

6.  Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 2010/31/UE – państwa członkowskie mogą zdecydować o przyjęciu alternatywnego do ust. 1–5 niniejszego artykułu podejścia, polegającego na podjęciu innych opłacalnych środków, w tym gruntownych renowacji i środków wpływających na zmianę zachowań użytkowników, aby do roku 2020 osiągnąć wartość oszczędności energii w stosownych budynkach będących własnością instytucji rządowych oraz zajmowanych przez nie, która jest przynajmniej równa wymogowi ust. 1; corocznie składa się sprawozdania z takich środków.

6.  Z zastrzeżeniem art. 7 dyrektywy 2010/31/UE – państwa członkowskie mogą zdecydować o przyjęciu alternatywnego do ust. 1–5 niniejszego artykułu podejścia, polegającego na podjęciu innych opłacalnych środków, w tym gruntownych renowacji i środków wpływających na zmianę zachowań użytkowników, aby do roku 2030 osiągnąć wartość oszczędności energii w stosownych budynkach będących własnością organów publicznych oraz zajmowanych przez nie, która jest przynajmniej równa wymogowi ust. 1; corocznie składa się sprawozdania z takich środków.

Do celów realizacji tego alternatywnego podejścia państwa członkowskie mogą oszacować oszczędność energii, do której doprowadziłyby ust. 1–4, przy zastosowaniu odpowiednich standardowych wartości zużycia energii w referencyjnych budynkach instytucji rządowych przed renowacją i po niej oraz zgodnie z szacunkami powierzchni ich zasobów. Kategorie referencyjnych budynków instytucji rządowych są reprezentatywne dla zasobów takich budynków.

Do celów realizacji tego alternatywnego podejścia państwa członkowskie mogą oszacować oszczędność energii, do której doprowadziłyby ust. 1–4, przy zastosowaniu odpowiednich standardowych wartości zużycia energii w referencyjnych budynkach organów publicznych przed renowacją i po niej oraz zgodnie z szacunkami powierzchni ich zasobów. Kategorie referencyjnych budynków organów publicznych są reprezentatywne dla zasobów takich budynków.

Państwa członkowskie, które wybrały podejście alternatywne, powiadamiają Komisję, do dnia 31 grudnia 2013 r., o alternatywnych środkach, które planują przedsięwziąć, określając sposób, w jaki zamierzają uzyskać równoważną poprawę charakterystyki energetycznej budynków stanowiących własność ich instytucji rządowych.

Państwa członkowskie, które wybrały podejście alternatywne, powiadamiają Komisję, w ciągu 6 miesięcy od dnia wejścia w życie dyrektywy, o alternatywnych środkach, które planują przedsięwziąć, określając sposób, w jaki zamierzają uzyskać równoważną poprawę charakterystyki energetycznej budynków stanowiących własność ich organów publicznych.

7.  Państwa członkowskie zachęcają instytucje publiczne, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym, oraz podmioty z sektora mieszkalnictwa socjalnego podlegające prawu publicznemu – z należytym uwzględnieniem ich odnośnych kompetencji i struktury administracyjnej – aby:

7.  Państwa członkowskie zachęcają instytucje publiczne, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym, oraz podmioty z sektora mieszkalnictwa socjalnego podlegające prawu publicznemu – z należytym uwzględnieniem ich odnośnych kompetencji i struktury administracyjnej – aby:

a)   przyjęły plan na rzecz efektywności energetycznej – odrębny lub stanowiący część większego planu w dziedzinie klimatu lub środowiska – zawierający szczegółowe cele i działania w zakresie oszczędności energii i jej efektywności, z myślą o naśladowaniu wzorcowej roli budynków instytucji rządowych, o której mowa w ust. 1, 5 i 6;

a)   przyjęły plan na rzecz efektywności energetycznej i długoterminową strategię renowacji dla każdego budynku odrębne lub stanowiące część większego planu w dziedzinie klimatu lub środowiska – zawierające szczegółowe cele w zakresie oszczędności energii i jej efektywności, a także analizy kosztów cyklu życia i działania, z myślą o naśladowaniu wzorcowej roli budynków organów publicznych, o której mowa w ust. 1, 5 i 6;

b)   wprowadziły system zarządzania energią, obejmujący audyty energetyczne, w ramach wdrażania ich planu;

b)   wprowadziły system zarządzania energią, obejmujący audyty energetyczne, w ramach wdrażania ich planu;

c)   w stosownych przypadkach korzystały z przedsiębiorstw usług energetycznych i umów o poprawę efektywności energetycznej do finansowania renowacji i wdrażania planów utrzymania lub poprawy efektywności energetycznej w perspektywie długoterminowej.

c)   w stosownych przypadkach korzystały z przedsiębiorstw usług energetycznych i umów o poprawę efektywności energetycznej do finansowania renowacji i wdrażania planów utrzymania lub poprawy efektywności energetycznej w perspektywie długoterminowej.

 

7a.  Państwa członkowskie przedstawiają sprawozdania z rocznych oszczędności uzyskanych w wyniku tych renowacji, w tym z odsetka gruntownych renowacji, i z całkowitej powierzchni poddanej renowacji, zgodnie z art. 19 rozporządzenia w sprawie zarządzania [ ].

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – tytuł i ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Obowiązek oszczędności energii

Systemy wspierania oszczędności energii

1. Państwa członkowskie muszą osiągnąć łączne oszczędności energii końcowej co najmniej równoważne:

1. Aby osiągnąć cele Unii na 2050 r. w zakresie energii i klimatu i długoterminowe cele porozumienia paryskiego, państwa członkowskie muszą osiągnąć łączne oszczędności energii końcowej co najmniej równoważne:

a)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2013 r.;

a)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2013 r.;

b)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2019 r.

b)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2019 r.

 

ba)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2031 r. do dnia 31 grudnia 2040 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2029 r.;

 

bb)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2041 r. do dnia 31 grudnia 2050 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2039 r.

 

Jeżeli przeprowadzane przez Komisję przeglądy wykażą taką potrzebę, państwa członkowskie korygują swoje obowiązki rocznej oszczędności energii w następujących okresach: 2014–2020, 2021–2030, 2031–2040 i 2041–2050.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie muszą nadal osiągać roczne oszczędności w wysokości 1,5 % dla dziesięcioletnich okresów po 2030 r., chyba że z przeglądu Komisji do 2027 r., a następnie co 10 lat wynika, że nie jest to konieczne do realizacji długofalowych unijnych celów w zakresie energii i klimatu na rok 2050.

Państwa członkowskie muszą nadal osiągać roczne oszczędności w wysokości 1,5 % dla okresów 2031–2040 i 2041–2050, chyba że z przeglądu Komisji, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów ustalonych przez Komisję, przeprowadzonego do 2027 r. a następnie co 10 lat, wynika, że do realizacji długofalowych unijnych celów w zakresie energii, klimatu i dekarbonizacji na rok 2050 należy skorygować obowiązek rocznej oszczędności energii.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów lit. b) i nie naruszając ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą zaliczać te oszczędności energii, które wynikają z nowych środków z zakresu polityki i poszczególnych działań wprowadzonych po dniu 31 grudnia 2020 r. oraz ze środków z zakresu polityki i poszczególnych działań wprowadzonych w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., jeżeli można wykazać, że środki te spowodowały oszczędności po dniu 31 grudnia 2020 r.

Do celów lit. b) i nie naruszając ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą zaliczać wyłącznie te oszczędności energii, które wynikają ze środków z zakresu polityki, niezależnie od tego, czy zostały wprowadzone po dniu 31 grudnia 2020 r. czy wcześniej, jeżeli można wykazać, że środki te spowodowały nowe poszczególne działania podjęte po dniu 31 grudnia 2020 r. i przynoszą nowe oszczędności.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie może być częściowo lub w pełni wyłączony z tego obliczenia.

Od 2014 do 2020 r. wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie może być częściowo lub w pełni wyłączony z tego obliczenia. Od 2021 r. wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie nie może być wyłączony z tego obliczenia.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie decydują, w jaki sposób obliczona wielkość nowych oszczędności ma być rozłożona w okresie, o którym mowa w lit. a) i b), o ile wymagane łączne oszczędności ogółem zostają osiągnięte na koniec każdego okresu.

Państwa członkowskie decydują, w jaki sposób obliczona wielkość nowych oszczędności ma być rozłożona w okresie, o którym mowa w lit. a), b), ba) i bb), o ile wymagane łączne oszczędności ogółem zostają osiągnięte na koniec każdego okresu.

Uzasadnienie

Przepisy te powinny też obowiązywać w okresach 2030–2050, aby zagwarantować stabilne ramy konieczne dla inwestycji.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Z zastrzeżeniem ust. 3 każde państwo członkowskie może:

2.  Z zastrzeżeniem ust. 3 każde państwo członkowskie może:

a)  przeprowadzać obliczenia wymagane na mocy ust. 1 lit. a), stosując wartości 1 % w roku 2014 i 2015; 1,25 % w 2016 i 2017; oraz 1,5 % w roku 2018, 2019 i 2020;

a)  przeprowadzać obliczenia wymagane na mocy ust. 1 lit. a), stosując wartości 1 % w roku 2014 i 2015; 1,25 % w 2016 i 2017; oraz 1,5 % w roku 2018, 2019 i 2020;

b)  wyłączyć z obliczeń całość lub część wolumenu sprzedaży energii wykorzystanej w rodzajach działalności przemysłowej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE;

 

c)  pozwolić, by oszczędność energii w sektorach przetwarzania, dystrybucji i przesyłu energii, w tym w sprawnej infrastrukturze ciepłowniczej i chłodniczej, uzyskana w wyniku wdrożenia wymogów określonych w art. 14 ust. 4, art. 14 ust. 5 lit. b) oraz art. 15 ust. 1–6 i 9, została zaliczona na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej na mocy ust. 1;

c)  pozwolić, by oszczędność energii w sektorach przetwarzania, dystrybucji i przesyłu energii, w tym w sprawnej infrastrukturze ciepłowniczej i chłodniczej, uzyskana w wyniku wdrożenia wymogów określonych w art. 14 ust. 4, art. 14 ust. 5 lit. b) oraz art. 15 ust. 1–6 i 9, została zaliczona na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej na mocy ust. 1;

d)  zaliczać oszczędność energii wynikającą z działań indywidualnych nowo wdrożonych od dnia 31 grudnia 2008 r., która nadal przynosi skutki w 2020 r. i w dalszym okresie oraz może być mierzona i weryfikowana, na poczet wielkości oszczędności energii, o której mowa w ust. 1; oraz

 

 

e)  wyłączyć z obliczeń wymaganej oszczędności energii, o których mowa w ust. 1, weryfikowalne ilości energii wytworzonej na własne potrzeby na budynkach lub w budynkach w wyniku środków z zakresu polityki wspierających nowe instalacje technologii energii odnawialnej.

 

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Wszystkie opcje wybrane na podstawie ust. 2 nie mogą razem przekraczać 25 % ilości oszczędności energii, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie stosują wybrane opcje i obliczają ich efekty oddzielnie dla okresów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b):

3.  Wszystkie opcje wybrane na podstawie ust. 2 nie mogą razem przekraczać 25 % ilości oszczędności energii, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie stosują wybrane opcje i obliczają ich efekty oddzielnie dla okresów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b):

a)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. a), b), c) i d);

a)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. a) i c);

b)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), państwa członkowskie mogą korzystać z ust. 2 lit. b), c), d) i e), o ile poszczególne działania w rozumieniu lit. d) nadal przynoszą weryfikowalne i wymierne skutki po dniu 31 grudnia 2020 r.

b)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), ba) i bb) państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. c);

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7 – ustęp 7

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

7.  Państwa członkowskie wykazują, że w przypadkach gdy ma miejsce nakładanie się oddziaływania różnych środków z zakresu polityki lub działań indywidualnych, oszczędność energii nie jest zaliczana podwójnie.”;

7.  Przyznając, że zyski z tytułu wydajności w zakresie energii pierwotnej i końcowej mają charakter uzupełniający, państwa członkowskie wykazują, że w przypadkach gdy ma miejsce nakładanie się oddziaływania różnych środków z zakresu polityki lub działań indywidualnych, oszczędność energii nie jest zaliczana podwójnie.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 7a

Artykuł 7a

Systemy zobowiązujące do efektywności energetycznej

Systemy wspierania efektywności energetycznej

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się wypełnić swoje obowiązki w zakresie osiągnięcia wielkości oszczędności wymaganej na mocy art. 7 ust. 1 za pomocą systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, dopilnowują, aby strony zobowiązane, o których mowa w ust. 2, prowadzące działalność na terytorium danego państwa członkowskiego spełniły – bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2 – wymóg w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określony w art. 7 ust. 1.

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się wypełnić swoje obowiązki w zakresie osiągnięcia wielkości oszczędności wymaganej na mocy art. 7 ust. 1 za pomocą systemu wspierania efektywności energetycznej, dopilnowują, aby strony zobowiązane, o których mowa w ust. 2, prowadzące działalność na terytorium danego państwa członkowskiego spełniły – bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2 – wymóg w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określony w art. 7 ust. 1.

2.  Państwa członkowskie wyznaczają, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, strony zobowiązane spośród dystrybutorów energii lub przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii działających na ich terytorium i mogą przy tym uwzględnić przedsiębiorstwa prowadzące dystrybucję lub sprzedaż detaliczną paliw transportowych działające na ich terytorium. Wielkość oszczędności energii, jaka jest wymagana do wypełnienia obowiązku, jest osiągana przez strony zobowiązane spośród odbiorców końcowych, wyznaczone przez państwa członkowskie, niezależnie od obliczeń dokonanych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub, jeśli zdecydują tak państwa członkowskie, przez udokumentowane oszczędności osiągnięte przez inne strony, jak określono w ust. 5 lit. b).

2.  Państwa członkowskie wyznaczają, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, strony zobowiązane spośród dystrybutorów energii lub przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii działających na ich terytorium i uwzględniają przy tym przedsiębiorstwa prowadzące dystrybucję i sprzedaż detaliczną paliw transportowych działające na ich terytorium. Wielkość oszczędności energii, jaka jest wymagana do wypełnienia obowiązku, jest osiągana przez strony zobowiązane spośród odbiorców końcowych, wyznaczone przez państwa członkowskie, niezależnie od obliczeń dokonanych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub, jeśli zdecydują tak państwa członkowskie, przez udokumentowane oszczędności osiągnięte przez inne strony, jak określono w ust. 5 lit. b).

3.  Państwa członkowskie wyrażają wielkość oszczędności energii wymaganą od każdej strony zobowiązanej w kategoriach zużycia energii końcowej lub pierwotnej. Metodę wybraną w celu wyrażenia wymaganej wielkości oszczędności energii wykorzystuje się także w celu obliczania oszczędności zgłaszanych przez strony zobowiązane. Zastosowanie mają współczynniki konwersji określone w załączniku IV.

3.  Państwa członkowskie wyrażają wielkość oszczędności energii wymaganą od każdej strony zobowiązanej w kategoriach zużycia energii końcowej lub pierwotnej. Metodę wybraną w celu wyrażenia wymaganej wielkości oszczędności energii wykorzystuje się także w celu obliczania oszczędności zgłaszanych przez strony zobowiązane. Zastosowanie mają współczynniki konwersji określone w załączniku IV.

4.  Państwa członkowskie ustanawiają system pomiaru, kontroli i weryfikacji, w ramach którego udokumentowane audyty są przeprowadzane na statystycznie istotnej i reprezentatywnej próbie środków poprawy efektywności energetycznej wdrożonych przez strony zobowiązane. Przedmiotowe pomiary, kontrole i weryfikacje są dokonywane w sposób niezależny od stron zobowiązanych.

4.  Państwa członkowskie ustanawiają system pomiaru, kontroli i weryfikacji, w ramach którego udokumentowane audyty są przeprowadzane na statystycznie istotnej i reprezentatywnej próbie środków poprawy efektywności energetycznej wdrożonych przez strony zobowiązane. Przedmiotowe pomiary, kontrole i weryfikacje są dokonywane w sposób niezależny od stron zobowiązanych.

5.  W ramach systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej państwa członkowskie:

5.  W ramach systemu wspierania efektywności energetycznej państwa członkowskie:

a)  włączają do nakładanych przez siebie obowiązków oszczędności wymogi uwzględniające aspekt społeczny, w tym poprzez zobowiązanie do priorytetowego wdrożenia części środków w zakresie efektywności energetycznej w gospodarstwach domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym i w mieszkaniach socjalnych;

a)  włączają do nakładanych przez siebie obowiązków oszczędności i podają do wiadomości publicznej wymogi uwzględniające aspekt społeczny, w tym poprzez zobowiązanie do priorytetowego wdrożenia znacznej części środków w zakresie efektywności energetycznej w zagrożonych ubóstwem energetycznym gospodarstwach domowych o niskich dochodach lub w mieszkaniach socjalnych oraz ułatwiają dostęp do niezbędnego wsparcia finansowego za pomocą instrumentów finansowych;

b)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczanie na poczet ich obowiązku poświadczonej oszczędności energii osiągniętej przez dostawców usług energetycznych lub inne strony trzecie, w tym w przypadkach, gdy strony zobowiązane promują środki za pośrednictwem innych akredytowanych przez państwo podmiotów lub za pośrednictwem organów publicznych, które mogą obejmować formalne partnerstwa i mogą się łączyć z innymi źródłami finansowania. Jeżeli państwa członkowskie na to zezwalają, muszą zapewnić wprowadzenie procesu akredytacji, który jest jasno określony, przejrzysty i otwarty dla wszystkich podmiotów działających na rynku, a także jest ukierunkowany na minimalizację kosztów certyfikacji;

b)  zezwalają stronom zobowiązanym na zaliczanie na poczet ich obowiązku poświadczonej oszczędności energii osiągniętej przez dostawców usług energetycznych lub inne strony trzecie, w tym w przypadkach, gdy strony zobowiązane promują środki za pośrednictwem innych akredytowanych przez państwo podmiotów, np. dostawców mieszkań socjalnych, lub za pośrednictwem organów publicznych, które mogą obejmować formalne partnerstwa i mogą się łączyć z innymi źródłami finansowania. Jeżeli państwa członkowskie na to zezwalają, muszą zapewnić wprowadzenie procesu akredytacji, który jest jasno określony, przejrzysty i otwarty dla wszystkich podmiotów działających na rynku, a także jest ukierunkowany na minimalizację kosztów certyfikacji;

c)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczenie oszczędności osiągniętych w danym roku, tak jakby zostały one osiągnięte w dowolnym z czterech poprzednich lub trzech następnych lat, o ile nie wykracza to poza granicę okresów obowiązku określonych w art. 7 ust. 1.

c)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczenie oszczędności osiągniętych w danym roku, tak jakby zostały one osiągnięte w dowolnym z czterech poprzednich lub trzech następnych lat, o ile nie wykracza to poza granicę okresów obowiązku określonych w art. 7 ust. 1.

6.  Raz do roku państwa członkowskie podają do publicznej wiadomości oszczędność energii osiągniętą przez każdą stronę zobowiązaną, bądź każdą podkategorię stron zobowiązanych, oraz łączną wielkość osiągniętą w ramach tego systemu.

6.  Raz do roku państwa członkowskie podają do publicznej wiadomości oszczędność energii osiągniętą przez każdą stronę zobowiązaną, bądź każdą podkategorię stron zobowiązanych, oraz łączną wielkość osiągniętą w ramach tego systemu.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 7b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 7b

Artykuł 7b

Alternatywne środki z zakresu polityki

Alternatywne środki z zakresu polityki

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają wypełnić swoje obowiązki w zakresie realizacji oszczędności wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 za pomocą alternatywnych środków z zakresu polityki, zapewniają one osiągnięcie oszczędności energii wymaganych na mocy art. 7 ust. 1 u odbiorców końcowych.

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają wypełnić swoje obowiązki w zakresie realizacji oszczędności wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 za pomocą alternatywnych środków z zakresu polityki, zapewniają one osiągnięcie oszczędności energii wymaganych na mocy art. 7 ust. 1 u odbiorców końcowych.

2.  Opracowując alternatywne środki z zakresu polityki w celu uzyskania oszczędności energii, państwa członkowskie uwzględniają wpływ na gospodarstwa domowe dotknięte ubóstwem energetycznym.

2.  Opracowując alternatywne środki z zakresu polityki w celu uzyskania oszczędności energii oraz zapewnienia, aby podejmowane były ambitne projekty termomodernizacji istniejących budynków, państwa członkowskie wprowadzają środki wspomagające zagrożone ubóstwem energetycznym gospodarstwa domowe o niskich dochodach lub w mieszkaniach socjalnych. Środki te są podawane do wiadomości publicznej.

3.  W przypadku wszystkich środków innych niż środki dotyczące podatków państwa członkowskie ustanawiają systemy pomiaru, kontroli i weryfikacji, w ramach których udokumentowane audyty są przeprowadzane na statystycznie istotnej i reprezentatywnej próbie środków poprawy efektywności energetycznej wdrożonych przez strony uczestniczące i uprawnione. Przedmiotowe pomiary, kontrole i weryfikacje są dokonywane w sposób niezależny od stron uczestniczących i uprawnionych.”;

3.  W przypadku wszystkich środków innych niż środki dotyczące podatków państwa członkowskie ustanawiają systemy pomiaru, kontroli i weryfikacji, w ramach których udokumentowane audyty są przeprowadzane na statystycznie istotnej i reprezentatywnej próbie środków poprawy efektywności energetycznej wdrożonych przez strony uczestniczące i uprawnione. Przedmiotowe pomiary, kontrole i weryfikacje są dokonywane w sposób niezależny od stron uczestniczących i uprawnionych.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 8 – ustęp 4

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

(4 a)  w art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby przedsiębiorstwa niebędące MŚP zostały poddane audytowi energetycznemu przeprowadzonemu w niezależny i opłacalny sposób przez wykwalifikowanych lub akredytowanych ekspertów lub zrealizowane i nadzorowane przez niezależne organy na podstawie przepisów krajowych, do dnia 5 grudzień 2015 r. oraz co najmniej co cztery lata od daty poprzedniego audytu energetycznego.”

„4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby przedsiębiorstwa niebędące MŚP zostały poddane audytowi energetycznemu przeprowadzonemu w niezależny i opłacalny sposób przez wykwalifikowanych lub akredytowanych ekspertów lub zrealizowane i nadzorowane przez niezależne organy na podstawie przepisów krajowych, do dnia 5 grudzień 2015 r. oraz co najmniej co cztery lata od daty poprzedniego audytu energetycznego.

 

Państwa członkowskie zachęcają MŚP z większym zużyciem energii w stosunku do obrotu niż średnia UE do spełnienia wymogów określonych w niniejszym ustępie.”;

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4 b (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 8 – ustęp 6

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

(4 b)  art. 8 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

6.  Przedsiębiorstwa niebędące MŚP i realizujące system zarządzania energią lub środowiskiem certyfikowany przez niezależny podmiot zgodnie z właściwymi normami europejskimi lub międzynarodowymi są zwolnione z wymogów ust. 4, pod warunkiem że państwa członkowskie zapewnią, by dany system zarządzania obejmował audyt energetyczny na podstawie kryteriów minimalnych opartych na załączniku VI.

„6.  Przedsiębiorstwa niebędące MŚP oraz przedsiębiorstwa będące MŚP z wysokim zużyciem energii na pracownika lub w stosunku do obrotu i realizujące system zarządzania energią lub środowiskiem certyfikowany przez niezależny podmiot zgodnie z właściwymi normami europejskimi lub międzynarodowymi są zwolnione z wymogów ust. 4, pod warunkiem że państwa członkowskie zapewnią, by dany system zarządzania obejmował audyt energetyczny na podstawie kryteriów minimalnych opartych na załączniku VI.”;

Poprawka37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają, by na tyle, na ile jest to technicznie wykonalne, uzasadnione finansowo i proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, odbiorcy końcowi gazu ziemnego mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego i podają informacje o rzeczywistym czasie korzystania z energii.

Państwa członkowskie zapewniają, by na tyle, na ile jest to technicznie wykonalne, racjonalne pod względem kosztów i proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, odbiorcy końcowi gazu ziemnego mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego i podają informacje o rzeczywistym czasie korzystania z energii.

Uzasadnienie

Konsumenci mają prawo do jasnych, zrozumiałych i terminowych informacji o zużyciu energii. Jednak liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła w budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych są uzasadnione tylko wtedy, gdy są technicznie wykonalne, racjonalne pod względem kosztów i proporcjonalne w stosunku do potencjalnej oszczędności energii, gdyż w przeciwnym razie mogą prowadzić do niepożądanych konsekwencji, takich jak stworzenie nowego ryzyka ubóstwa energetycznego zamiast jego zwalczania, i uniemożliwić inne działania, które przyniosłyby odbiorcom lepsze rezultaty pod względem efektywności energetycznej.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 9a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 9a

Artykuł 9a

Opomiarowanie, opomiarowanie podlicznikami i podział kosztów ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

Opomiarowanie, opomiarowanie podlicznikami i podział kosztów ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowi odbiorcy ciepła sieciowego, chłodu sieciowego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.

1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowi odbiorcy ciepła sieciowego, chłodu sieciowego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.

W przypadku gdy energia cieplna i chłodnicza lub ciepła woda użytkowa są dostarczane do budynku z centralnego źródła obsługującego większą liczbę budynków bądź z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej, licznik ciepła lub ciepłej wody użytkowej musi być zawsze zamontowany na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy.

W przypadku gdy energia cieplna, chłodnicza lub ciepła woda użytkowa są dostarczane do budynku z centralnego źródła obsługującego większą liczbę budynków bądź z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej, licznik musi być zawsze zamontowany na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy.

2.  W budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania lub chłodzenia lub zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej instaluje się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia energii cieplnej lub chłodniczej lub ciepłej wody użytkowej dla każdego modułu budynku.

2.  W budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania lub chłodzenia lub zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej instaluje się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia energii cieplnej lub chłodniczej lub ciepłej wody użytkowej dla każdego modułu budynku, jeżeli jest to technicznie wykonalne, racjonalne pod względem kosztów i proporcjonalne w stosunku do potencjalnej oszczędności energii.

W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne, do pomiarów zużycia energii cieplnej lub chłodniczej w każdym module budynku, w celu pomiaru zużycia ciepła na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. W takich przypadkach można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej. Każde państwo członkowskie jasno określa i publikuje przedmiotowe warunki braku wykonalności technicznej i braku opłacalności.

W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne lub proporcjonalne w stosunku do potencjalnej oszczędności energii, do pomiarów zużycia energii cieplnej lub chłodniczej w każdym module budynku, w celu pomiaru zużycia ciepła na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. W takich przypadkach można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej. Każde państwo członkowskie jasno określa i publikuje przedmiotowe warunki braku wykonalności technicznej i braku opłacalności.

W budynkach nowego typu, o których mowa w akapicie pierwszym, lub gdy dany budynek jest poddawany gruntownej renowacji zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE, zapewnia się zawsze indywidualne liczniki.

W budynkach nowego typu, o których mowa w akapicie pierwszym, lub gdy dany budynek jest poddawany gruntownej renowacji zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE, zapewnia się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia ciepłej wody, jeżeli jest to technicznie wykonalne, racjonalne pod względem kosztów i proporcjonalne w stosunku do potencjalnej oszczędności energii, zapewniając jednocześnie że nie przyczyni się to do zwiększenia ryzyka ubóstwa energetycznego.

3.  W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są budynki wielomieszkaniowe i wielofunkcyjne, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie muszą wprowadzić przejrzyste zasady podziału kosztów zużycia energii cieplnej, chłodniczej i ciepłej wody użytkowej w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia, z uwzględnieniem:

3.  W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są budynki wielomieszkaniowe i wielofunkcyjne, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie muszą wprowadzić i podać do publicznej wiadomości przejrzyste zasady krajowe podziału kosztów zużycia energii cieplnej, chłodniczej i ciepłej wody użytkowej w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia, z uwzględnieniem:

4. Do celów niniejszego artykułu od dnia 1 stycznia 2020 r. zainstalowane liczniki i podzielniki kosztów muszą umożliwiać zdalny odczyt.

4. Do celów niniejszego artykułu od dnia 1 stycznia 2020 r. zainstalowane liczniki i podzielniki kosztów ciepła muszą umożliwiać zdalny odczyt. Warunki wykonalności technicznej i opłacalności określone w ust. 2 akapit 1 i 2 nadal mają zastosowanie.

Liczniki lub podzielniki kosztów, które już zostały zainstalowane, ale nie posiadają funkcji zdalnego odczytu zostają w nią wyposażone lub zostają zastąpione urządzeniami posiadającymi taką funkcję w terminie do dnia 1 stycznia 2027 r., chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że nie jest to opłacalne.”;

Liczniki lub podzielniki kosztów ciepła, które już zostały zainstalowane, ale nie posiadają funkcji zdalnego odczytu zostają w nią wyposażone lub zostają zastąpione urządzeniami posiadającymi taką funkcję w terminie do dnia 1 stycznia 2027 r., chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że nie jest to opłacalne.”;

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera c

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Liczniki zamontowane zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE podają dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu. Państwa członkowskie zapewniają, aby odbiorcy końcowi mieli możliwość łatwego dostępu do uzupełniających informacji dotyczących zużycia w przeszłości pozwalających na szczegółową samokontrolę.

Liczniki zamontowane zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE podają dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu. Państwa członkowskie dopilnowują, aby odbiorcy końcowi mieli możliwość łatwego dostępu do uzupełniających informacji dotyczących zużycia w przeszłości pozwalających na szczegółową samokontrolę. Państwa członkowskie gwarantują odpowiednie zabezpieczenia liczników pod kątem prywatności oraz że będą one wykorzystywane zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) 2016/679 (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), aby zapewnić prywatność odbiorcom końcowym. Państwa członkowskie biorą też pod uwagę odporność systemów pomiarowych na cyberprzestępczość. W związku z tym do dnia 1 stycznia 2019 r. Komisja musi zbadać, czy dyrektywa 2013/40/UE (dotycząca ataków na systemy informatyczne) wymaga aktualizacji, aby objąć swoim zakresem systemy pomiarowe.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10a – ustęp 1 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie dopilnowują, aby rozliczenia i informacje o zużyciu były dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika VIIa, w odniesieniu do wszystkich użytkowników końcowych, którym zainstalowano liczniki lub podzielniki kosztów.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby rozliczenia i informacje o zużyciu były dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu lub rzeczywistych odczytach podzielników kosztów ciepła, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika VIIa, w odniesieniu do wszystkich odbiorców końcowych, którym zainstalowano liczniki lub podzielniki kosztów ciepła.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10a – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie mogą zdecydować, kto będzie dostarczać rozliczeń i informacji o zużyciu na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielnika kosztów ciepła użytkownikom końcowym, czyli osobom fizycznym lub prawnym zajmującym pojedynczy budynek lub moduł w budynku wielomieszkaniowym lub wielofunkcyjnym, do którego dostarczana jest energia cieplna, chłodnicza lub ciepła woda z centralnego źródła, które to osoby nie mają bezpośredniego lub indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii.

Uzasadnienie

The obligation of delivering billing and consumption information to final users is not always possible to fulfil with heat cost allocators because they do not measure actual heat consumption and it will be very expensive and technically complicated replace them with energy meters. Billing information on heat consumption based on heat meter readings should be provided as a rule only to the final customer. The scope of information delivered to final users (in case they are not final customers), should be decided individually by Member States, taking into account the specificity of the building infrastructure in each area and the current legal status.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10a – ustęp 2 – litera a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  wprowadzają wymóg, aby – w przypadku gdy dostępne są informacje na temat rozliczeń za energię i zużycia przez użytkowników końcowych w przeszłości – były one udostępniane dostawcy usług energetycznych wskazanemu przez użytkownika końcowego;

a)  wprowadzają wymóg, aby – w przypadku gdy dostępne są informacje na temat rozliczeń za energię i zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła u odbiorców końcowych w przeszłości – były one na życzenie użytkownika końcowego udostępniane dostawcy usług energetycznych wskazanemu przez odbiorcę końcowego;

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 10a – ustęp 2 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  zapewniają udzielanie odpowiednich informacji wraz z rachunkiem na podstawie rzeczywistego zużycia dla wszystkich użytkowników końcowych zgodnie z pkt 3 załącznika VII;

c)  zapewniają udzielanie odpowiednich informacji wraz z rachunkiem na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła dla wszystkich odbiorców końcowych zgodnie z pkt 3 załącznika VIIa;

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 19 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

11a.  dodaje się art. 19a w brzmieniu:

 

Artykuł 19a

 

Finansowanie efektywności energetycznej przez europejskie banki

 

Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) dostosowują cele swoich polityk w sposób odzwierciedlający uznawanie efektywności energetycznej za osobne źródło energii i uznawanie inwestycji w efektywność energetyczną za część swojego portfela inwestycji infrastrukturalnych.

 

EBI i EBOR, wraz z krajowymi bankami prorozwojowymi, opracowują, generują i finansują programy i projekty stworzone specjalnie z myślą o sektorze efektywności energetycznej, w tym dla gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym.

 

Państwa członkowskie w pełni wykorzystują możliwości i narzędzia, które oferuje inicjatywa „inteligentne finansowanie na rzecz inteligentnych budynków.”

Uzasadnienie

Potrzebna jest zdecydowana zmiana, aby instytucje finansowe dostarczyły instrumentów finansowych odpowiednich dla inwestycji w efektywność energetyczną na dużą skalę.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 24 – ustęp 4

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

(12 a)  w art. 24 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

4.   Komisja monitoruje wpływ wdrożenia niniejszej dyrektywy na dyrektywy 2003/87/WE, 2009/28/WE oraz 2010/31/UE, a także decyzję nr 406/2009/WE i na sektory przemysłowe, w szczególności te, które są narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, określone w decyzji 2010/2/UE.

„Komisja monitoruje wpływ wdrożenia niniejszej dyrektywy na dyrektywy 2003/87/WE, 2009/28/WE oraz 2010/31/UE, a także rozporządzenia nr... (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu) i każdego roku przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Jeżeli na podstawie regularnych sprawozdań Komisja uzyska dowody, że interakcja polityk prowadzi do niewłaściwego funkcjonowania rynku emisji, Komisja przedstawia wniosek ustawodawczy zawierający środki na rzecz poprawy jego funkcjonowania.”

 

(Pierwotne/obecne punkty 13 i 14 wniosku otrzymają nowe numery i staną się, odpowiednio, punktami 14 i 15)

Uzasadnienie

Z uwagi na delikatną równowagę miedzy popytem a podażą, jaka jest spodziewana po 2020 r., dodatkowy spadek popytu wywołany przez pokrywanie się EU ETS z innymi politykami w dziedzinie klimatu może prowadzić do sytuacji, w której podaż uprawnień będzie stale równa popytowi lub wyższa. Zatem należy zneutralizować negatywne skutki nakładania się na siebie różnych polityk w dziedzinie klimatu przez umieszczenie w rezerwie stabilności rynkowej wolumenu uprawnień równego osiągniętym ograniczeniom ilości emisji poza rynkiem EU ETS.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13

Dyrektywa 2012/27/UE

Artykuł 24 – ustęp 12

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

12.  Komisja przeprowadza ocenę niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 28 lutego 2024 r. i przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski dotyczące dodatkowych środków.

12.  Komisja przeprowadza ogólny przegląd niniejszej dyrektywy najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od globalnego przeglądu UNFCCC w 2023 r. i następnych globalnych przeglądów, i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę ogólnej skuteczności dyrektywy oraz ocenę konieczności dostosowania unijnej polityki w zakresie efektywności energetycznej do celów porozumienia paryskiego. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski dotyczące dodatkowych środków.

Uzasadnienie

Zmiana dyrektywy powinna się odbywać w nowym globalnym kontekście po przyjęciu porozumienia paryskiego. Ambitne środki w zakresie efektywności energetycznej będą kluczowymi instrumentami, które pozwolą wypełnić zobowiązania Europy i należy je uaktualniać co 5 lat.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik 1 – punkt 1 – litera a

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik IV – przypis 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  w załączniku IV przypis 3 otrzymuje brzmienie: „(3) Ma zastosowanie w przypadku obliczania oszczędności energii w odniesieniu do energii pierwotnej przy wykorzystaniu podejścia oddolnego opartego na zużyciu energii końcowej. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie mogą zastosować współczynnik domyślny wynoszący 2,0. Państwa członkowskie mogą zastosować inny współczynnik, o ile jest to uzasadnione.”;

a)  w załączniku IV przypis 3 otrzymuje brzmienie: „(3) Ma zastosowanie w przypadku obliczania oszczędności energii w odniesieniu do energii pierwotnej przy wykorzystaniu podejścia oddolnego opartego na zużyciu energii końcowej. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie mogą zastosować współczynnik domyślny wynoszący 2,0, o ile jest to uzasadnione uwarunkowaniami krajowymi mającymi wpływ na zużycie energii pierwotnej. Uwarunkowania te należy odpowiednio uzasadnić oraz muszą być one wymierne i możliwe do zweryfikowania oraz oparte na obiektywnych i wolnych od dyskryminacji kryteriach.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 2 – litera a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  należy wykazać, że oszczędności są dodatkowe w stosunku do tych, które uzyskano by tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów. W celu określenia, jakie oszczędności można zgłosić jako dodatkowe, państwa członkowskie ustanawiają wariant bazowy, który opisuje, jak zmieniałoby się zużycie energii w przypadku braku danego środka z dziedziny polityki. Wariant bazowy musi odzwierciedlać przynajmniej następujące czynniki: tendencje dotyczące zużycia energii, zmiany zachowań odbiorców, postęp techniczny i zmiany spowodowane innymi środkami wdrażanymi na szczeblu krajowym i unijnym;

a)  należy wykazać, że oszczędności są dodatkowe w stosunku do tych, które uzyskano by tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów. W celu określenia, jakie oszczędności można zgłosić jako dodatkowe, państwa członkowskie ustanawiają wariant bazowy, który opisuje, jak zmieniałoby się zużycie energii w przypadku braku danego środka z dziedziny polityki i wynikających z niego indywidualnych działań. Wariant bazowy musi odzwierciedlać przynajmniej następujące czynniki: tendencje dotyczące zużycia energii, zmiany zachowań odbiorców, postęp techniczny i zmiany spowodowane innymi środkami wdrażanymi na szczeblu krajowym i unijnym;

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 2 – litera h

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h)  przy obliczaniu oszczędności energii bierze się pod uwagę cały czas obowiązywania środków. Można tego dokonać, obliczając oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym indywidualnym działaniem w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie mogą także przyjąć inną metodę, która – według szacunków – pozwoli na osiągnięcie co najmniej takiej samej wielkości oszczędności ogółem. Jeżeli państwa członkowskie stosują inne metody, zapewniają, by wielkość oszczędności energii ogółem obliczona za pomocą tych innych metod nie przekraczała wielkości oszczędności energii, która byłaby wynikiem obliczeń przy zaliczaniu oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym działaniem indywidualnym w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie szczegółowo opisują w swoich zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, w ramach zarządzania unią energetyczną, inne metody, których używały, oraz określają działania podjęte w celu zapewnienia spełnienia wiążącego wymogu dotyczącego obliczania.

h)  przy obliczaniu oszczędności energii bierze się pod uwagę cały czas obowiązywania środków, obliczając oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym indywidualnym działaniem w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie mogą także przyjąć inną metodę, która – według szacunków – pozwoli na osiągnięcie co najmniej takiej samej wielkości oszczędności ogółem. Jeżeli państwa członkowskie stosują inne metody, zapewniają, by wielkość oszczędności energii ogółem obliczona za pomocą tych innych metod nie przekraczała wielkości oszczędności energii, która byłaby wynikiem obliczeń przy zaliczaniu oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym działaniem indywidualnym w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie szczegółowo opisują w swoich zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, w ramach zarządzania unią energetyczną, inne metody, których używały, oraz określają działania podjęte w celu zapewnienia spełnienia wiążącego wymogu dotyczącego obliczania.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/12/UE

Załącznik V – ustęp 3 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W przypadku środków z dziedziny polityki przedsięwziętych na podstawie art. 7 ust. 2 lit. e) państwa członkowskie mogą stosować metodę obliczeniową ustanowioną na mocy dyrektywy 2010/31/UE w zakresie zgodnym z wymogami art. 7 niniejszej dyrektywy i niniejszego załącznika.

skreśla się

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 5 – litera a a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

aa)  źródeł wykorzystanych do obliczenia danych dotyczących sprzedaży z uwzględnieniem uzasadnienia wykorzystania alternatywnych źródeł danych statystycznych oraz wszelkich różnic odnośnie do ostatecznych ilości (jeżeli korzystano ze źródeł innych niż Eurostat);

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 1 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik V – ustęp 5 – litera h

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h)  okresów obowiązywania środków i sposobu ich obliczania lub na czym się opierają;

h)  okresów obowiązywania środków i sposobu ich obliczania lub na czym się opierają oraz wszelkich innych przyjętych metod, które zgodnie z szacunkami doprowadzą do co najmniej takich samych łącznych oszczędności;

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2010/31/UE

Załącznik VIIa – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Minimalne wymogi w zakresie rozliczeń i informacji o zużyciu na podstawie rzeczywistego zużycia w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

Minimalne wymogi w zakresie rozliczeń i informacji o zużyciu w odniesieniu do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2010/31/UE

Załącznik VIIa – punkt 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia

Rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła

Aby umożliwić użytkownikom końcowym regulowanie ich własnego zużycia energii, rozliczenia muszą się odbywać na podstawie rzeczywistego zużycia, co najmniej raz w roku.

Rozliczenia muszą się odbywać na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła co najmniej raz w roku, aby umożliwić użytkownikom końcowym regulowanie ich własnego zużycia energii.

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2010/31/UE

Załącznik VIIa – punkt 2 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Z dniem [Please insert here ….the entry into force], w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów, rozliczenia lub informacje o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie muszą być udostępniane co najmniej raz na kwartał na żądanie lub jeśli odbiorcy końcowi wybrali opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń, a w innych przypadkach dwa razy do roku.

Począwszy od dnia [proszę wstawić ...datę transpozycji], w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów ciepła, informacje o rozliczeniach lub o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła muszą być udostępniane nie rzadziej niż raz na kwartał na żądanie lub jeśli odbiorcy końcowi wybrali opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń, a w innych przypadkach dwa razy w roku.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2010/31/UE

Załącznik VIIa – punkt 2 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów, rozliczenia lub informacje o zużyciu muszą być udostępniane co najmniej raz na miesiąc. Z powyższego wymogu można zwolnić ogrzewanie i chłodzenie poza sezonem grzewczym/chłodniczym.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów ciepła, informacje o rozliczeniach lub o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła muszą być udostępniane co najmniej raz na miesiąc. Z powyższego wymogu można zwolnić ogrzewanie i chłodzenie poza sezonem grzewczym/chłodniczym.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2010/31/UE

Załącznik VIIa – punkt 3 – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Minimum informacji, jakie należy ująć w rozliczeniu na podstawie rzeczywistego zużycia

Minimum informacji, jakie należy ująć w rozliczeniu na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik VIIa – punkt 3 – ustęp 1 – wprowadzenie

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikom końcowym razem z ich rachunkami następujących informacji sformułowanych w jasny i zrozumiały sposób:

Państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikom końcowym razem z ich rachunkami następujących dokładnych informacji sformułowanych w jasny i zrozumiały sposób:

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 – litera b

Dyrektywa 2010/31/UE

Załącznik VIIa – punkt 3 – ustęp 1 – litera a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  rzeczywiste ceny bieżące i rzeczywiste zużycie energii;

a)  rzeczywiste ceny bieżące i rzeczywiste zużycie energii lub całkowity koszt ciepła i odczyty podzielników kosztów ciepła;

Uzasadnienie

Załącznik VIIa wymaga zmiany, aby uzgodnić go z art. 10a.

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – punkt 2 a (nowy)

Dyrektywa 2012/27/UE

Załącznik IX – część I – lit. g

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

2a.   w załączniku IX część I lit. g) otrzymuje brzmienie:

g) Analiza ekonomiczna: zestawienie skutków

g) Analiza ekonomiczna: zestawienie skutków

Analizy ekonomiczne uwzględniają wszystkie istotne skutki ekonomiczne.

Analizy ekonomiczne uwzględniają wszystkie istotne skutki ekonomiczne.

W analizowanych scenariuszach państwa członkowskie mogą ocenić i uwzględnić w podejmowanych decyzjach koszty i oszczędność energii wynikające ze zwiększonej elastyczności dostaw energii i ze sprawniejszego funkcjonowania sieci elektroenergetycznych, w tym koszty, których udało się uniknąć, a także oszczędności związane z obniżonymi inwestycjami w infrastrukturę.

W analizowanych scenariuszach państwa członkowskie oceniają i uwzględniają w podejmowanych decyzjach koszty i oszczędność energii wynikające ze zwiększonej elastyczności dostaw energii i ze sprawniejszego funkcjonowania sieci elektroenergetycznych, w tym koszty, których udało się uniknąć, a także oszczędności związane z obniżonymi inwestycjami w infrastrukturę.

Uwzględnione koszty i korzyści obejmują co najmniej:

Uwzględnione koszty i korzyści obejmują co najmniej:

(i) Korzyści

(i) Korzyści

– Wartość wytworzonego dobra dla odbiorcy (energia cieplna i elektryczna)

– Wartość wytworzonego dobra dla odbiorcy (energia cieplna i elektryczna)

– Korzyści zewnętrzne, takie jak korzyści środowiskowe i zdrowotne, w możliwie szerokim zakresie

– Korzyści zewnętrzne, takie jak korzyści środowiskowe i zdrowotne oraz redukcja emisji gazów cieplarnianych

 

– Skutki na rynku pracy, bezpieczeństwo energetyczne, konkurencyjność

(ii) Koszty

(ii) Koszty

– Koszty kapitałowe rzeczowych aktywów trwałych

– Koszty kapitałowe rzeczowych aktywów trwałych

– Koszty kapitałowe powiązanych sieci energetycznych

– Koszty kapitałowe powiązanych sieci energetycznych

– Zmienne i stałe koszty operacyjne

– Zmienne i stałe koszty operacyjne

– Koszty energii

– Koszty energii

– Koszty środowiskowe i zdrowotne, w możliwie szerokim zakresie

– Koszty środowiskowe i zdrowotne

 

– Koszty dla rynku pracy, bezpieczeństwa energetycznego, konkurencyjności

UZASADNIENIE

Osiągnięcie celów zawartych w porozumieniu paryskim

Unia Europejska musi być liderem w światowej walce ze zmianą klimatu. Porozumienie paryskie, o historycznym już znaczeniu, określiło jasne ramy dla łagodzenia globalnego ocieplenia i jego fatalnych skutków dla naszego pokolenia i wielu następnych pokoleń. Efektywność energetyczna jest głównym narzędziem dekarbonizacji europejskiego zaopatrzenia w energię, budynków, transportu i przemysłu. Wnioski przedstawione w niniejszym sprawozdaniu prowadziłyby do prognozowanych 47 % redukcji emisji gazów cieplarnianych w UE do 2030 r. w porównaniu do poziomów z roku 1990, co oznacza, że powinniśmy bez większych problemów osiągnąć określony w porozumieniu paryskim cel 40 % redukcji. Gwarantuje to, że europejskie cele w zakresie efektywności energetycznej i ochrony klimatu wzajemnie się uzupełniają. Musimy jednak kontynuować wysiłki na rzecz osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 r. i w związku z tym musimy kontynuować nasze zaangażowanie na rzecz efektywności energetycznej po roku 2030.

Bezpieczeństwo energetyczne

Zależność energetyczna jest przyczyną poważnych problemów gospodarczych i geopolitycznych w Europie. UE importuje 53 % zużywanej przez siebie energii, co kosztuje ponad 1 mld EUR dziennie. Dzięki ograniczaniu całkowitej ilości energii potrzebnej w Europie środki z zakresu efektywności energetycznej pozwalają nam zmniejszyć zależność od krajów trzecich, a zatem zwiększyć bezpieczeństwo energetyczne. Wnioski przedstawione w niniejszym sprawozdaniu znacznie ograniczyłyby import energii do roku 2050: w latach 2021–2030 zmniejszenie importu paliw kopalnych mogłoby przynieść oszczędności rzędu 288 mld EUR, a w okresie do roku 2050 te oszczędności dodatkowo by wzrosły.

Ubóstwo energetyczne

Od 50 mln do 125 mln osób w UE jest zagrożonych ubóstwem energetycznym – nie są one w stanie ogrzać swoich mieszkań ani opłacić rachunków. Wpływ europejskiej polityki w dziedzinie energii na ubóstwo energetyczne nie może być bagatelizowany; kwestia ta nie powinna też być przedmiotem krajowych rozwiązań w zakresie polityki społecznej. Europa posiada ogromny potencjał zwiększenia efektywności energetycznej budynków, ale rozwiązania muszą być dostosowane tak, aby uniknąć niezamierzonych skutków, które mogą jeszcze bardziej zwiększyć ryzyko ubóstwa energetycznego. Takie aspekty należy należycie uwzględnić na przykład w przepisach dotyczących indywidualnych pomiarów zużycia energii.

W miarę podążania w kierunku dekarbonizacji budynków w przyszłości, w przypadku budynków będących własnością osób o niskich dochodach lub zajmowanych przez gospodarstwa domowe o niskich dochodach będzie trudniej poczynić inwestycje niezbędne do osiągnięcia pożądanych rezultatów. W związku z tym ogromnie ważne jest, byśmy już rozpoczęli podejmowanie ukierunkowanych działań w celu wspierania tych grup. Środki podejmowane przez państwa członkowskie powinny być w pierwszej kolejności ukierunkowane na gospodarstwa domowe dotknięte ubóstwem energetycznym lub mieszkania socjalne, w związku z czym sprawozdawczyni proponuje, aby państwa członkowskie miały obowiązek wymagać, by znaczna część środków była przeznaczona dla gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym lub na mieszkania socjalne.

Wzrost gospodarczy

Istnieje błędne przekonanie, że zużycie energii musi rosnąć wraz ze wzrostem gospodarki. Skuteczność środków efektywności energetycznej pokazała nie tylko, że w czasie wzrostu gospodarczego zużycie energii może spaść, lecz również że środki w zakresie efektywności energetycznej mogą w istotny sposób przyczynić się do wzrostu gospodarczego. Zużycie energii końcowej maleje od 2010 r., podczas gdy PKB w UE rośnie. Obniżenie zużycia energii jest najtańszym sposobem osiągnięcia racjonalnego pod względem kosztów potencjału w zakresie efektywności energetycznej. Chociaż modele ekonomiczne różnią się, wnioski przedstawione w niniejszym sprawozdaniu prowadziłyby do wzrostu PKB od zera do 4,1 %, pod warunkiem dostępności odpowiednich środków na finansowanie inwestycji. Nie uwzględnia się tu innych korzyści ekonomicznych środków poprawy efektywności energetycznej, takich jak poprawa jakości powietrza i znaczne korzyści dla zdrowia publicznego.

Środki przedstawione w niniejszym sprawozdaniu są również zaprojektowane tak, by zdecydowanie pobudzić zatrudnienie. Modele pokazały, że odpowiednie finansowanie inwestycji spowoduje znaczący wzrost zatrudnienia – między 405 tys. a 4,8 mln osób.

Likwidowanie luk prawnych

Przegląd dyrektywy daje nam okazję do rozwiązania problemów zidentyfikowanych w obowiązującym prawodawstwie. Jednym z ważnych środków dyrektywy jest cel wynoszący 1,5 % rocznych oszczędności energii. Jednakże w związku z tym wymogiem wprowadzonych zostało wiele mechanizmów elastyczności umożliwiających państwom członkowskim ograniczenie ambicji dzięki braniu pod uwagę wcześniejszych działań lub wykluczeniu niektórych sektorów z obliczeń. Doprowadziło to do sytuacji, w której osiągnięta została tylko połowa rocznych celów w zakresie oszczędności energii. Nie powinno się nadal podważać tych celów i w związku z tym sprawozdawczyni proponuje zlikwidować wiele ze wspomnianych luk. Proponuje ona również dalsze rozszerzenie środków, które okazały się skuteczne, takich jak remonty budynków publicznych i audyty energetyczne dla przedsiębiorstw.

Solidarność z obywatelami

Parlament Europejski wielokrotnie opowiadał się za bardziej postępowymi środkami poprawy efektywności energetycznej. Jako przedstawiciele obywateli, posłowie do Parlamentu Europejskiego uznali potencjalne korzyści takich środków nie tylko dla środowiska, lecz również dla zdrowia, konsumentów i przedsiębiorstw. Najbardziej uderzającym przykładem jest to, że realizacja propozycji przedstawionych w niniejszym sprawozdaniu spowodowałaby wydłużenie życia o łącznie 17 mln lat dzięki zdecydowanej poprawie jakości powietrza. Parlament musi w dalszym ciągu bronić interesów obywateli, w tym konsumentów, którzy chcą niższych rachunków za energię i cieplejszych domów, firm, które chcą tańszej, czystszej energii oraz pewności prawa, i przedsiębiorców, którzy chcą być sprawiedliwie wynagradzani za postęp technologiczny, który stale poprawia efektywność energetyczną.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Efektywność energetyczna

Odsyłacze

COM(2016)0761 – C8-0498/2016 – 2016/0376(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

12.12.2016

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

12.12.2016

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Jytte Guteland

14.2.2017

Rozpatrzenie w komisji

8.6.2017

 

 

 

Data przyjęcia

7.9.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

32

12

12

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Ivo Belet, Biljana Borzan, Lynn Boylan, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Mireille D’Ornano, Miriam Dalli, Seb Dance, Stefan Eck, José Inácio Faria, Karl-Heinz Florenz, Arne Gericke, Julie Girling, Sylvie Goddyn, Jytte Guteland, Anneli Jäätteenmäki, Jean-François Jalkh, Benedek Jávor, Karin Kadenbach, Urszula Krupa, Peter Liese, Norbert Lins, Valentinas Mazuronis, Susanne Melior, Massimo Paolucci, Gilles Pargneaux, Piernicola Pedicini, Bolesław G. Piecha, Pavel Poc, Frédérique Ries, Annie Schreijer-Pierik, Davor Škrlec, Renate Sommer, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Ivica Tolić, Nils Torvalds, Adina-Ioana Vălean, Jadwiga Wiśniewska, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Nicola Caputo, Jørn Dohrmann, Elena Gentile, Jan Huitema, Merja Kyllönen, Stefano Maullu, Mairead McGuinness, Keith Taylor, Carlos Zorrinho

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Bendt Bendtsen, Norbert Erdős, Jill Evans, Barbara Lochbihler, Olle Ludvigsson

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

32

+

ALDE

Anneli Jäätteenmäki, Frédérique Ries, Nils Torvalds

EFDD

Piernicola Pedicini

GUE/NGL

Lynn Boylan, Stefan Eck, Merja Kyllönen

PPE

Stefano Maullu

S&D

Biljana Borzan, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nicola Caputo, Nessa Childers, Miriam Dalli, Seb Dance, Elena Gentile, Jytte Guteland, Karin Kadenbach, Olle Ludvigsson, Susanne Melior, Massimo Paolucci, Gilles Pargneaux, Pavel Poc, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Damiano Zoffoli, Carlos Zorrinho

Verts/ALE

Marco Affronte, Jill Evans, Benedek Jávor, Barbara Lochbihler, Davor Škrlec, Keith Taylor

12

-

ALDE

Valentinas Mazuronis

ECR

Jørn Dohrmann, Arne Gericke, Julie Girling, Urszula Krupa, Bolesław G. Piecha, Jadwiga Wiśniewska

ENF

Mireille D'Ornano, Sylvie Goddyn, Jean-François Jalkh

PPE

Annie Schreijer-Pierik, Renate Sommer

12

0

ALDE

Jan Huitema

PPE

Ivo Belet, Bendt Bendtsen, Birgit Collin-Langen, Norbert Erdős, José Inácio Faria, Karl-Heinz Florenz, Peter Liese, Norbert Lins, Mairead McGuinness, Ivica Tolić, Adina-Ioana Vălean

Objaśnienie używanych znaków

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Efektywność energetyczna

Odsyłacze

COM(2016)0761 – C8-0498/2016 – 2016/0376(COD)

Data przedstawienia w PE

30.11.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

12.12.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

12.12.2016

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Miroslav Poche

2.2.2017

 

 

 

Poprzedni sprawozdawcy

Adam Gierek

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

23.3.2017

22.6.2017

4.9.2017

 

Data przyjęcia

28.11.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

33

30

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Zigmantas Balčytis, Xabier Benito Ziluaga, José Blanco López, David Borrelli, Jonathan Bullock, Cristian-Silviu Buşoi, Jerzy Buzek, Angelo Ciocca, Edward Czesak, Jakop Dalunde, Pilar del Castillo Vera, Christian Ehler, Fredrick Federley, Adam Gierek, Theresa Griffin, András Gyürk, Rebecca Harms, Hans-Olaf Henkel, Eva Kaili, Barbara Kappel, Krišjānis Kariņš, Seán Kelly, Jaromír Kohlíček, Peter Kouroumbashev, Zdzisław Krasnodębski, Miapetra Kumpula-Natri, Christelle Lechevalier, Paloma López Bermejo, Edouard Martin, Angelika Mlinar, Dan Nica, Angelika Niebler, Morten Helveg Petersen, Miroslav Poche, Michel Reimon, Paul Rübig, Massimiliano Salini, Algirdas Saudargas, Neoklis Sylikiotis, Dario Tamburrano, Patrizia Toia, Evžen Tošenovský, Claude Turmes, Vladimir Urutchev, Kathleen Van Brempt, Henna Virkkunen, Martina Werner, Lieve Wierinck, Hermann Winkler, Carlos Zorrinho

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Michèle Alliot-Marie, Pilar Ayuso, Gerben-Jan Gerbrandy, Benedek Jávor, Jude Kirton-Darling, Rupert Matthews, Clare Moody, Markus Pieper, Dennis Radtke, Dominique Riquet, Anneleen Van Bossuyt, Marco Zullo

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Albert Deß, Arndt Kohn, Sabine Verheyen

Data złożenia

6.12.2017


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

33

+

ALDE

Angelika Mlinar, Dominique Riquet, Fredrick Federley, Gerben-Jan Gerbrandy, Lieve Wierinck, Morten Helveg Petersen

EFDD

Dario Tamburrano, David Borrelli, Marco Zullo

GUE/NGL

Neoklis Sylikiotis, Paloma López Bermejo, Xabier Benito Ziluaga

S&D

Arndt Kohn, Carlos Zorrinho, Clare Moody, Dan Nica, Edouard Martin, Eva Kaili, José Blanco López, Jude Kirton-Darling, Kathleen Van Brempt, Martina Werner, Miapetra Kumpula-Natri, Miroslav Poche, Patrizia Toia, Peter Kouroumbashev, Theresa Griffin, Zigmantas Balčytis

VERTS/ALE

Benedek Jávor, Claude Turmes, Jakop Dalunde, Michel Reimon, Rebecca Harms

30

-

ECR

Anneleen Van Bossuyt, Edward Czesak, Evžen Tošenovský, Hans-Olaf Henkel, Rupert Matthews, Zdzisław Krasnodębski

EFDD

Jonathan Bullock

ENF

Angelo Ciocca, Barbara Kappel, Christelle Lechevalier

PPE

Albert Deß, Algirdas Saudargas, András Gyürk, Angelika Niebler, Christian Ehler, Cristian-Silviu Buşoi, Dennis Radtke, Henna Virkkunen, Hermann Winkler, Jerzy Buzek, Krišjānis Kariņš, Markus Pieper, Massimiliano Salini, Michèle Alliot-Marie, Paul Rübig, Pilar Ayuso, Pilar del Castillo Vera, Sabine Verheyen, Seán Kelly, Vladimir Urutchev

2

0

GUE/NGL

Jaromír Kohlíček

S&D

Adam Gierek

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Informacja prawna