Procedura : 2018/2012(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0032/2018

Teksty złożone :

A8-0032/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 01/03/2018 - 8.12

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0054

SPRAWOZDANIE     
PDF 658kWORD 64k
23.2.2018
PE 616.588v02-00 A8-0032/2018

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Szwecję – EGF/2017/007 SE/Ericsson)

(COM(2017)0782 – C8-0010/2018 – 2018/2012(BUD))

Komisja Budżetowa

Sprawozdawca: Urmas Paet

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
 UZASADNIENIE
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Szwecję – EGF/2017/007 SE/Ericsson)

(COM(2017)0782 – C8-0010/2018 – 2018/2012(BUD))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0782 – C8-0010/2018),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006(1) (rozporządzenie w sprawie EFG),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(2), w szczególności jego art. 12,

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13,

–  uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.,

–  uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

–  uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0032/2018),

A.  mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy;

B.  mając na uwadze, że aby ułatwić przeniesienie i powrót zwolnionych pracowników na rynek pracy, pomoc finansowa Unii na ich rzecz powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najefektywniej;

C.  mając na uwadze, że Szwecja złożyła wniosek EGF/2017/007 SE/Ericsson o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniem 2388 pracowników w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 26 NACE Rev. 2 (produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych) w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Sztokholmu (SE11), Västsverige (SE23) i Östra Mellansverige (SE12), jak również Sydsverige (SE22);

D.  mając na uwadze, że wniosek jest oparty na kryterium interwencji przewidzianym w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie działającym w państwie członkowskim, z uwzględnieniem pracowników zwolnionych przez dostawców i producentów niższego szczebla, a także osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek;

E. mając na uwadze, że w ostatnich latach złożono szereg wniosków dotyczących dużych przedsiębiorstw działających w tych samych sektorach lub sektorach z nimi powiązanych;

1.  zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że w związku z tym Szwecja ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 2 130 400 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznych kosztów wynoszących 3 550 667 EUR;

2.  zauważa, że władze szwedzkie złożyły wniosek w dniu 9 sierpnia 2017 r. oraz że po przekazaniu przez Szwecję dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę tego wniosku w dniu 18 grudnia 2017 r. i przekazała ją Parlamentowi w dniu 15 stycznia 2018 r.;

3.   przypomina, że jest to już drugi wniosek złożony przez Szwecję w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Ericsson, a poprzedni wniosek z marca 2016 r. został rozpatrzony pozytywnie(4);

4.  ubolewa z powodu niskiego poziomu wykorzystania środków z EFG w poprzednim przypadku zwolnień w przedsiębiorstwie Ericsson w 2016 r., jednak z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wyciągnięto z tego faktu odpowiednie wnioski; zauważa z zadowoleniem, że byli pracownicy, których dotyczy obecny wniosek, będą mogli skorzystać z możliwości kształcenia i szkolenia i że nie będzie to miało negatywnego wpływu na ich odprawy z tytułu zwolnienia;

5.  odnotowuje argumenty Szwecji, zgodnie z którymi zwolnienia są związane z poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją, a zwłaszcza ujemnym wzrostem gałęzi przemysłu telekomunikacyjnego związanej ze sprzętem komputerowym w przedsiębiorstwie Ericsson w Szwecji z powodu globalnej konkurencji; zauważa, że przedsiębiorstwo Ericsson stopniowo ograniczyło liczbę pracowników w Szwecji, a jednocześnie rozwinęło się w skali światowej;

6.  zdaje sobie sprawę, że istnieje duże zapotrzebowanie na pracowników posiadających umiejętności informatyczne w różnych regionach, ale że umiejętności pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Ericsson nie odpowiadają wymogom rynku pracy; zauważa, że wiele osób posiadających te same umiejętności zostało zwolnionych w tym samym czasie na tych samych obszarach geograficznych; uważa, że szczególnej pomocy potrzebują pracownicy fizyczni i pracownicy w starszym wieku; zauważa, że EFG mógłby również ułatwić transgraniczny przepływ pracowników z sektorów cechujących się spadkiem zatrudnienia w niektórych państwach członkowskich do sektorów rozwijających się w innych państwach członkowskich;

7.  przypomina o dużym zróżnicowaniu między zwolnionymi pracownikami, zarówno fizycznymi, jak i umysłowymi; wyraża zaniepokojenie, że niektórzy pracownicy zostaną skonfrontowani z rynkiem pracy charakteryzującym się dość niskim popytem w tradycyjnych branżach przetwórczych; zauważa, że stworzenie dla tych pracowników szans na zatrudnienie w publicznym lub prywatnym sektorze usług będzie wymagało znacznych wysiłków w zakresie przekwalifikowania;

8.  odnotowuje, że wniosek dotyczy 2388 pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Ericsson, z których 900 zostanie objętych proponowanymi działaniami; wskazuje na fakt, że ponad 30 % osób z tej grupy jest w wieku od 55 do 64 lat i posiada wiedzę specjalistyczną w branży sprzętu telekomunikacyjnego, która nie jest już aktualna z punktu widzenia obecnego rynku pracy, a zatem ich powrót do pracy będzie trudny i grozi im długotrwałe bezrobocie; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w projekcie zawarte są „środki dla grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji”;

9.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję dotyczącą zapewnienia wyspecjalizowanej pomocy zwolnionym pracownikom w wieku powyżej 50 lat, którzy są zagrożeni długotrwałym bezrobociem, a także pracownikom mającym trudności w uczeniu się i osobom niepełnosprawnym, w kontekście zwiększonych wyzwań, które ich czekają przy poszukiwaniu nowej pracy;

10.  zauważa, że koszt świadczeń i środków zachęcających dla zwolnionych pracowników sięga niemalże maksymalnej wysokości 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG oraz że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia;

11.  zauważa, że Szwecja planuje wdrożyć pięć rodzajów działań na rzecz zwolnionych pracowników objętych wnioskiem: (i) doradztwo i planowanie kariery zawodowej, (ii) środki dla grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, (iii) wspieranie przedsiębiorczości, (iv) kształcenie i szkolenie, (v) dodatki na poszukiwanie pracy i na pokrycie kosztów przeniesienia; zauważa również, że proponowane działania mogłyby pomóc zwolnionym pracownikom w przekwalifikowaniu się, ułatwić im podejmowanie nowej pracy lub też pomóc im w zakładaniu własnych przedsiębiorstw; podkreśla, że opisane środki stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG i nie zastępują środków ochrony socjalnej; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Szwecji o rozpoczęciu świadczenia zindywidualizowanych usług dla beneficjentów objętych pomocą w lutym 2017 r., zanim został złożony wniosek o wsparcie z EFG;

12.  zauważa, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą, ich przedstawicielami oraz z partnerami społecznymi; wzywa do wzmożenia konsultacji z przedsiębiorcami, aby dostosować rozwijanie nowych umiejętności i kształcenie do ich potrzeb;

13.  przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że szwedzkie publiczne służby zatrudnienia zobowiązane są uwzględnić w swoich zaproszeniach do składania ofert i w swoich działaniach wymogi środowiskowe;

14.  podkreśla, że władze Szwecji potwierdziły, że działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii;

15.  ponownie podkreśla, że wsparcie z EFG nie może zastępować działań, za podjęcie których – na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych – odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów;

16.  zwraca się do Komisji, by w przyszłych wnioskach wzywała organy krajowe do podawania dalszych informacji o sektorach mających potencjał wzrostu, a więc mogących zatrudniać pracowników, oraz do gromadzenia potwierdzonych danych dotyczących wpływu finansowania z EFG, w tym w odniesieniu do jakości, trwałości i zrównoważonego charakteru nowych miejsc pracy, liczby i odsetka osób samozatrudnionych i przedsiębiorstw typu start-up oraz współczynnika reintegracji, uzyskanych dzięki EFG;

17.  ponownie apeluje do Komisji o zapewnienie publicznego dostępu do wszystkich dokumentów związanych z pomocą z EFG;

18.  zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

19.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

20.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

(1)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(2)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(3)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(4)

Dz.U. L 284 z 20.10.2016, s. 25.


ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Szwecję – EGF/2017/007 SE/Ericsson

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006(1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(2), w szczególności jego pkt 13 ,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz ułatwienie im powrotu na rynek pracy.

(2)  Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013(3).

(3)  W dniu 9 sierpnia 2017 r. Szwecja złożyła wniosek o uruchomienie EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Ericsson (Telefonaktiebolaget LM Ericsson) w Szwecji. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

(4)  Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 2 130 400 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Szwecję.

(5)  W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 2 130 400 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.  

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [data jej przyjęcia](4)*.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

(1)

  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(2)

  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(3)

  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

(4)

*   Data do wstawienia przez Parlament przed publikacją w Dz.U.


UZASADNIENIE

I.  Kontekst

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) utworzono w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym konsekwencjami istotnych zmian w strukturze światowego handlu.

Zgodnie z przepisami art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(1) oraz art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013(2) środki funduszu nie mogą przekraczać maksymalnej rocznej kwoty w wysokości 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.). Odpowiednie kwoty figurują w budżecie ogólnym Unii jako rezerwa.

Jeżeli chodzi o procedurę, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami(3), w celu uruchomienia funduszu w przypadku pozytywnej oceny wniosku Komisja przedkłada władzy budżetowej wniosek o uruchomienie funduszu i jednocześnie odpowiedni wniosek o przesunięcie środków. W razie braku porozumienia wszczyna się procedurę rozmów trójstronnych.

II.  Wniosek Szwecji i wniosek Komisji

W dniu 18 grudnia 2017 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie decyzji dotyczącej uruchomienia EFG na rzecz Szwecji w celu wsparcia powrotu na rynek pracy pracowników zwolnionych w jednym przedsiębiorstwie prowadzącym działalność w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 26 NACE Rev. 2 (produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych) w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Sztokholmu (SE11), Västsverige (SE23) i Östra Mellansverige (SE12), jak również Sydsverige (SE22) w Szwecji. Wniosek ten przekazano Parlamentowi Europejskiemu w dniu 15 stycznia 2018 r.

Jest to drugi wniosek rozpatrywany w ramach budżetu na 2018 r. i siedemnasty w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 26 NACE Rev. 2 (produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych) od czasu utworzenia EFG. Jest to już drugi wniosek złożony przez Szwecję w ramach EFG w związku z przedsiębiorstwem Ericsson. Dotyczy on 2388 zwolnionych pracowników i uruchomienia całkowitej kwoty 2 130 400 EUR z EFG na rzecz Szwecji.

Wniosek przedstawiono Komisji w dniu 9 sierpnia 2017 r. i uzupełniono o dodatkowe informacje do dnia 4 października 2017 r. Komisja sfinalizowała swoją ocenę w dniu 18 grudnia 2017 r. i zgodnie z wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG uznała, że wniosek spełnia warunki przekazania wkładu finansowego z EFG, o których mowa w art. 4 rozporządzenia w sprawie EFG.

Szwecja argumentuje, iż zwolnienia są związane z poważnymi zmianami w strukturze światowego handlu, spowodowanymi globalizacją, a zwłaszcza ujemnym wzrostem gałęzi przemysłu telekomunikacyjnego związanej ze sprzętem komputerowym w przedsiębiorstwie Ericsson w Szwecji, z powodu globalnej konkurencji. Ericsson stoi w obliczu niepewnej przyszłości ze względu na zmiany strukturalne, jakie zaszły w przemyśle ze względu na globalizację i rosnącą konkurencję ze strony konkurentów, zwłaszcza z Azji. Liczba pracowników zatrudnionych przez przedsiębiorstwo Ericsson na całym świecie wzrosła w latach 2005–2014 z 56 055 do 118 055 pracowników, lecz następnie zmalała do 109 127 pracowników w czerwcu 2017 r.

Zdarzenia, które doprowadziły do tych zwolnień i przypadków zaprzestania działalności stanowią część planu restrukturyzacji i delokalizacji działalności przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego, która rozpoczęła się w 2014 r. W tym czasie zamknięte zostały linie produkcyjne urządzeń telekomunikacyjnych w różnych miejscach, a także 3 całe fabryki przedsiębiorstwa Ericsson.

Duża liczba zwolnionych pracowników to mężczyźni. Zdecydowana większość z nich ma od 30 do 54 lat, natomiast 30 % – od 55 do 64 lat. Aktywne instrumenty rynku pracy współfinansowane z EFG są tym bardziej istotne dla zwiększenia szans powrotu na rynek pracy dla tych grup.

Pięć rodzajów działań, które mają być zapewniane zwolnionym pracownikom i względem których wnioskowane jest współfinansowanie z EFG, obejmuje:

– Doradztwo i planowanie kariery zawodowej: środek ten obejmuje dogłębną ocenę i indywidualne planowanie, pomoc w poszukiwaniu pracy oraz powiązane szkolenia motywacyjne i planowanie kariery zawodowej.

– Środki dla grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji: środek ten będzie w szczególności skoncentrował się na pomocy zwolnionym pracownikom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji, tj. w wieku powyżej 50 lat, którzy są zagrożeni długotrwałym bezrobociem, a także osobom napotykającym trudności w uczeniu się lub niepełnosprawnym, które mogą potrzebować dodatkowego wsparcia. Środek ten obejmuje pomoc specjalistyczną, w tym psychologiczną i fizjoterapeutyczną, tak aby pomóc tym osobom w wykonywaniu nowych zawodów.

– Wspieranie przedsiębiorczości: środek ten będzie wspierać przedsiębiorczość wśród wnioskodawców poprzez umożliwienie im ubiegania się o dotacje na rozpoczęcie działalności za pośrednictwem programu publicznych służb zatrudnienia (zawierającego szczegółowe usługi w zakresie doradztwa gospodarczego i wykonalności przed zatwierdzeniem 6-miesięcznej dotacji).

– Kształcenie i szkolenie: środek ten oferuje możliwości w zakresie szkoleń w miejscu pracy, poprzez połączenie kształcenia formalnego i nabywania doświadczeń w przedsiębiorstwach (które nie są zazwyczaj oferowane przez publiczne służby zatrudnienia), jak również w zakresie korzystania z usług organizacji zajmujących się zwolnieniami monitorowanymi. Ponadto środek ten pomoże wnioskodawcom w uzyskaniu dostępu do kursów uniwersyteckich i dostosowanych do indywidualnych potrzeb, jak również do kształcenia specjalistycznego, na okres maksymalnie 12 miesięcy lub dwóch semestrów w instytucjach szkolnictwa wyższego.

– Dodatki na poszukiwanie pracy i na pokrycie kosztów przeniesienia: dzięki tym środkom wnioskodawcy podczas poszukiwań pracy otrzymają pomoc w ich codziennym życiu, a także zwrot kosztów dojazdu na rozmowy kwalifikacyjne (powyżej 60020 SEK), szkolenia itp.

Według Komisji opisane środki stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG i nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

Władze Szwecji przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje dotyczące następujących kwestii:

– w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

– spełniono wymogi przepisów krajowych i unijnych odnoszących się do zwolnień grupowych;

– przedsiębiorstwo Ericsson, które kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, wywiązało się z zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zatroszczyło się o pracowników;

– na proponowane działania nie zostanie przyznane wsparcie finansowe z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

– proponowane działania uzupełnią działania finansowane z funduszy strukturalnych;

– wkład finansowy z EFG będzie zgodny z przepisami proceduralnymi i materialnymi Unii w zakresie pomocy państwa.

Szwecja powiadomiła Komisję, że źródłem krajowego prefinansowania lub współfinansowania jest budżet Arbetsförmedlingen (szwedzkich publicznych służb zatrudnienia). Wkład finansowy będzie zarządzany przez Arbetsförmedlingen, podobnie jak w poprzednim przypadku dotyczącym przedsiębiorstwa Ericsson. Księgi rachunkowe projektu zbada dział audytu wewnętrznego, który jest oddzielnym organem podlegającym zarządowi Arbetsförmedlingen. Zadaniem działu audytu wewnętrznego jest badanie procesu kontroli wewnętrznej i weryfikacji w Arbetsförmedlingen.

III.  Procedura

W celu uruchomienia funduszu Komisja przedłożyła władzy budżetowej wniosek o przesunięcie na łączną kwotę w wysokości 2 130 400 EUR z rezerwy EFG (40 02 43) do linii budżetowej EFG (04 04 01).

Jest to pierwszy wniosek o przesunięcie środków na uruchomienie funduszu przedłożony dotychczas władzy budżetowej w 2018 r.

W przypadku braku porozumienia rozpoczyna się procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w art. 15 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG.

Zgodnie z wewnętrznym porozumieniem w proces powinna zostać włączona Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w celu zapewnienia konstruktywnego wsparcia i pomocy przy ocenie wniosków o wkład z funduszu.

(1)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(2)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(3)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH

Sz. Pan Jean Arthuis

Przewodniczący Komisji Budżetowej

ASP 09G205

Przedmiot: Opinia w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) dot. sprawy EGF/2017/007 SE/Ericsson

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL) i jej grupa robocza ds. EFG rozpatrzyła uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w sprawie EGF/2017/007 SE/Ericsson oraz przyjęła poniższą opinię.

Komisja EMPL i grupa robocza ds. EFG opowiadają się za uruchomieniem EFG w związku z przedmiotowym wnioskiem. W tym kontekście komisja EMPL zgłasza kilka uwag, nie podważając jednak decyzji o przesunięciu płatności.

Rozważania komisji EMPL opierają się na następujących przesłankach:

A)  mając na uwadze, że wniosek ten opiera się na art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (rozporządzenie w sprawie EFG) i odnosi się do 2388 pracowników zwolnionych w jednym przedsiębiorstwie prowadzącym działalność w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 26 według NACE Rev. 2 (Produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych);

B)  mając na uwadze, że w celu ustalenia związku między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją Szwecja argumentuje, że sektory produkcji informatycznej i telekomunikacyjnej przenoszą się do Azji z powodu korzystnego stosunku kosztu do jakości produkcji w Indiach i Chinach, a także z uwagi na wielkość rosnących rynków w pobliżu miejsca produkcji przedmiotowego sprzętu;

C)  mając na uwadze, że dwie trzecie pracowników objętych środkami to mężczyźni, a jedna trzecia to kobiety; mając na uwadze, że 68,56 % pracowników ma od 30 do 54 lat, a 30,22 % ma od 55 do 64 lat;

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się zatem do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w projekcie rezolucji następujących wskazówek dotyczących wniosku Szwecji:

1.  zgadza się z Komisją, że kryteria interwencji wymienione w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 zostały spełnione i że wobec tego Szwecja ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 2 130 400 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznych kosztów wynoszących 3 550 667 EUR;

2.  przyznaje, że chociaż istnieje duże zapotrzebowanie na pracowników posiadających umiejętności informatyczne, to umiejętności pracowników zwolnionych przez przedsiębiorstwo Ericsson nie odpowiadają wymogom rynku pracy; uważa, że szczególnej pomocy potrzebują pracownicy fizyczni i pracownicy w starszym wieku;

3.  odnotowuje, że EFG współfinansował zindywidualizowane usługi dla zwolnionych pracowników, w tym doradztwo i planowanie kariery zawodowej, środki dla grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, wspieranie przedsiębiorczości, kształcenie i szkolenie, a także dodatki na poszukiwanie pracy i na pokrycie kosztów przeniesienia; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Szwecji o rozpoczęciu świadczenia zindywidualizowanych usług dla beneficjentów objętych pomocą w lutym 2017 r., zanim został złożony wniosek o wsparcie z EFG;

4.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję dotyczącą zapewnienia wyspecjalizowanej pomocy osobom w wieku powyżej 50 lat, które są zagrożone długotrwałym bezrobociem, a także osobom mającym trudności w uczeniu się i osobom niepełnosprawnym, w kontekście zwiększonych wyzwań, które mogą napotkać te osoby przy poszukiwaniu nowej pracy;

5.  z zadowoleniem przyjmuje konsultacje z zainteresowanymi stronami, w tym z beneficjentami objętymi pomocą i ich przedstawicielami, związkami zawodowymi, przedstawicielami przedsiębiorstwa, władzami lokalnymi i podmiotami pomagającymi w szukaniu nowej pracy, w celu opracowania skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług;

6.  zauważa, że środki wsparcia dochodu będą stanowiły 34,76 % ogólnego pakietu zindywidualizowanych środków, nieznacznie poniżej maksymalnego poziomu 35 % określonego w rozporządzeniu, oraz że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia;

7.  ubolewa z powodu niskiego poziomu wykorzystania w poprzednim przypadku z 2016 r. dotyczącym zwolnień w przedsiębiorstwie Ericsson, jednak z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zostały wyciągnięte odpowiednie wnioski; zauważa z zadowoleniem, że byli pracownicy, których dotyczy obecny wniosek, mogą podjąć kształcenie i szkolenie bez negatywnego wpływu na ich odprawy z tytułu zwolnienia;

8.  zauważa, że władze Szwecji przedstawiły gwarancje, iż proponowane działania nie będą objęte wsparciem finansowym w ramach innych funduszy unijnych lub instrumentów finansowych, będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania, a działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

9.  z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie przez Szwecję, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi działań, za które na mocy prawa krajowego lub zgodnie z umowami zbiorowymi odpowiedzialne jest dane przedsiębiorstwo;

10.  przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że szwedzkie publiczne służby zatrudnienia zobowiązane są uwzględnić w swoich zaproszeniach do składania ofert i w swoich działaniach wymogi środowiskowe.

Z wyrazami szacunku

Marita ULVSKOG

Pełniąca obowiązki przewodniczącej komisji EMPL


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO

Sz. Pan Jean Arthuis

Przewodniczący

Komisja Budżetowa

Parlament Europejski

Przedmiot:  Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Rozwoju Regionalnego otrzymała do zaopiniowania wniosek Komisji Europejskiej dotyczący decyzji w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG). Wnioskuję, że Komisja Budżetowa planuje przyjęcie sprawozdania w tej sprawie w dniach 21–22 lutego 2018 r.:

-  W COM(2017)0782 Komisja proponuje, by z EFG wypłacono 2 130 400 EUR 900 pracownikom, którzy zostali zwolnieni w Szwecji przez przedsiębiorstwo Ericsson (spółkę dominującą Telefonaktiebolaget LM i spółkę zależną, Ericsson AB). Przedsiębiorstwo prowadzi działalność głównie w sektorze gospodarki sklasyfikowanym do działu 26 NACE Rev. 2 (Produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych). Zwolnienia dokonane przez przedsiębiorstwo Ericsson miały miejsce przede wszystkim w regionach zaliczanych do poziomu NUTS 2, takich jak Sztokholm (SE11), Västsverige (SE23) i Östra Mellansverige (SE12), ale pracowników zwolniono również w regionie Sydsverige (SE22).

Zasady dotyczące wkładów finansowych z EFG określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.

Koordynatorzy komisji ocenili ten wniosek i zwrócili się do mnie z prośbą o wystosowanie do Pana pisma z oświadczeniem, że większość członków Komisji Rozwoju Regionalnego nie ma zastrzeżeń w związku z uruchomieniem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji i przyznaniem wyżej wspomnianych środków zgodnie z propozycją Komisji Europejskiej.

Z wyrazami szacunku

Iskra MIHAYLOVA


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

22.2.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Lefteris Christoforou, Gérard Deprez, Manuel dos Santos, André Elissen, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Esteban González Pons, John Howarth, Zbigniew Kuźmiuk, Vladimír Maňka, Siegfried Mureşan, Jan Olbrycht, Urmas Paet, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Jordi Solé, Patricija Šulin, Eleftherios Synadinos, Indrek Tarand, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Daniele Viotti, Tiemo Wölken, Marco Zanni

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Xabier Benito Ziluaga, Jean-Paul Denanot, Janusz Lewandowski, Ivana Maletić, Pavel Poc, Tomáš Zdechovský


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

30

+

ALDE

Nedzhmi Ali, Gérard Deprez, Urmas Paet

ECR

Zbigniew Kuźmiuk

ENF

Marco Zanni

GUE/NGL

Xabier Benito Ziluaga

PPE

Lefteris Christoforou, José Manuel Fernandes, Esteban González Pons, Janusz Lewandowski, Ivana Maletić, Siegfried Mureşan, Jan Olbrycht, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Inese Vaidere, Tomáš Zdechovský, Patricija Šulin

S&D

Jean-Paul Denanot, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, John Howarth, Vladimír Maňka, Pavel Poc, Isabelle Thomas, Daniele Viotti, Tiemo Wölken, Manuel dos Santos

Verts/ALE

Jordi Solé, Indrek Tarand

2

-

ENF

André Elissen

NI

Indrek Tarand

0

0

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 26 lutego 2018Informacja prawna