Procedura : 2016/0336(CNS)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0051/2018

Teksty złożone :

A8-0051/2018

Debaty :

PV 14/03/2018 - 15
CRE 14/03/2018 - 15

Głosowanie :

PV 15/03/2018 - 10.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0087

SPRAWOZDANIE     *
PDF 1096kWORD 248k
1.3.2018
PE 608.035v02-00 A8-0051/2018

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB)

(COM(2016)0683 – C8-0471/2016 – 2016/0336(CNS))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Alain Lamassoure

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA MNIEJSZOŚCI
 OPINIA Komisji Prawnej
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB)

(COM(2016)0683 – C8-0471/2016 – 2016/0336(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2016)0683),

–  uwzględniając art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0471/2016),

–  uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament Danii, Izbę Reprezentantów Irlandii, Senat Irlandii, Izbę Deputowanych Luksemburga, Izbę Reprezentantów Malty, Pierwszą i Drugą Izbę parlamentu Niderlandów oraz Riksdag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A8-0051/2018),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Przedsiębiorstwa zamierzające prowadzić działalność w innych państwach Unii Europejskiej napotykają poważne przeszkody oraz zniekształcenia rynku wynikające z faktu współistnienia 28 odmiennych systemów podatku od osób prawnych. Struktury planowania podatkowego stają się coraz bardziej wyrafinowane – obejmują coraz nowe jurysdykcje i skutecznie wykorzystują szczegóły techniczne systemu podatkowego lub rozbieżności pomiędzy dwoma lub więcej systemami podatkowymi w celu zredukowania zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw. Chociaż sytuacje te unaoczniają słabości o zupełnie odmiennym charakterze, to każda z nich prowadzi do powstania przeszkód utrudniających właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Działanie mające na celu rozwiązanie tych problemów powinno być zatem ukierunkowane na oba typy niedoskonałości rynku.

(1)  Przedsiębiorstwa zamierzające prowadzić działalność w innych państwach Unii Europejskiej napotykają poważne przeszkody oraz zniekształcenia rynku wynikające z faktu współistnienia 28 odmiennych systemów podatku od osób prawnych. W dobie globalizacji i cyfryzacji opodatkowanie u źródła – zwłaszcza kapitału finansowego i intelektualnego – staje się coraz trudniejsze do prześledzenia i coraz łatwiej nim manipulować. Struktury planowania podatkowego stają się coraz bardziej wyrafinowane – obejmują coraz nowe jurysdykcje i skutecznie wykorzystują szczegóły techniczne systemu podatkowego lub rozbieżności pomiędzy dwoma lub więcej systemami podatkowymi w celu zredukowania zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw. Powszechna cyfryzacja wielu sektorów gospodarki w połączeniu z szybkim rozwojem gospodarki cyfrowej podważa adekwatność unijnych modeli opodatkowania osób prawnych stworzonych z myślą o tradycyjnych przedsiębiorstwach, dlatego konieczne może być ponowne określenie kryteriów wyceny i obliczania w celu dostosowania ich do działalności handlowej XXI wieku. Chociaż sytuacje te unaoczniają słabości o zupełnie odmiennym charakterze, to każda z nich prowadzi do powstania przeszkód utrudniających właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i powoduje zakłócenia warunków funkcjonowania dużych oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Nowy standard podstawy opodatkowania osób prawnych w Unii powinien zatem służyć usuwaniu tych niedoskonałości rynku, przy poszanowaniu celu, jakim jest jasność i pewność prawa w dłuższej perspektywie czasowej, oraz zasady neutralności podatkowej. Większa spójność krajowych systemów podatkowych przyniesie znaczne zmniejszenie kosztów i obciążeń administracyjnych spoczywających na przedsiębiorstwach prowadzących działalność transgraniczną w Unii. Chociaż polityka podatkowa należy do kompetencji krajowych, art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wyraźnie stanowi, że Rada powinna – jednomyślnie, z wykorzystaniem specjalnej procedury ustawodawczej oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim i Komitetem Ekonomiczno-Społecznym – przyjąć dyrektywy służące zbliżeniu ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przepisów prawa podatkowego państw członkowskich mających bezpośredni wpływ na tworzenie lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Aby wesprzeć prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, środowisko opodatkowania osób prawnych w Unii należy ukształtować zgodnie z zasadą, że przedsiębiorstwa ponoszą sprawiedliwie przypadającą na nie część obciążeń podatkowych w tej jurysdykcji lub tych jurysdykcjach, gdzie generowane są ich zyski. Konieczne jest zatem ustanowienie mechanizmów zniechęcających przedsiębiorstwa do wykorzystywania rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi w celu zaniżenia swoich zobowiązań podatkowych. Równie ważne jest stymulowanie wzrostu i rozwoju gospodarczego w ramach rynku wewnętrznego przez ułatwianie handlu transgranicznego i inwestycji przedsiębiorstw. W tym celu konieczne jest wyeliminowanie w Unii ryzyka zarówno podwójnego opodatkowania, jak i podwójnego nieopodatkowania poprzez usunięcie rozbieżności pomiędzy współistniejącymi krajowymi systemami podatków od osób prawnych. Należy jednocześnie zapewnić przedsiębiorstwom łatwe do stosowania ramy podatkowe i prawne, których potrzebują, aby rozwijać swoją działalność gospodarczą i rozszerzać ją na inne państwa Unii. W tym kontekście należy także wyeliminować utrzymujące się przypadki dyskryminacji.

(2)  Aby wesprzeć prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, środowisko opodatkowania osób prawnych w Unii należy ukształtować zgodnie z zasadą, że przedsiębiorstwa ponoszą sprawiedliwie przypadającą na nie część obciążeń podatkowych w tej jurysdykcji lub tych jurysdykcjach, gdzie generowane są ich zyski i gdzie mają stały zakład. Ze względu na transformację cyfrową w otoczeniu biznesowym należy zapewnić, że przedsiębiorstwa generujące zyski w państwie członkowskim, w którym nie mają stałego zakładu fizycznego, ale mają w tym państwie członkowskim stały zakład cyfrowy, będą traktowane tak samo jak przedsiębiorstwa mające stały zakład fizyczny. Konieczne jest zatem ustanowienie mechanizmów zniechęcających przedsiębiorstwa do wykorzystywania rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi w celu zaniżenia swoich zobowiązań podatkowych. Równie ważne jest stymulowanie wzrostu i rozwoju gospodarczego w ramach rynku wewnętrznego przez ułatwianie handlu transgranicznego i inwestycji przedsiębiorstw. W tym celu konieczne jest wyeliminowanie w Unii ryzyka zarówno podwójnego opodatkowania, jak i podwójnego nieopodatkowania poprzez usunięcie rozbieżności pomiędzy współistniejącymi krajowymi systemami podatków od osób prawnych. Należy jednocześnie zapewnić przedsiębiorstwom łatwe do stosowania ramy podatkowe i prawne, których potrzebują, aby rozwijać swoją działalność gospodarczą i rozszerzać ją na inne państwa Unii. W tym kontekście należy także wyeliminować utrzymujące się przypadki dyskryminacji. Istotnym elementem systemu CCCTB jest konsolidacja, ponieważ tylko dzięki niej można wyeliminować główne przeszkody podatkowe, jakie napotykają przedsiębiorstwa należące do tej samej grupy prowadzącej w Unii działalność transgraniczną. Konsolidacja wyeliminuje formalności związane z ustalaniem cen transferowych oraz podwójne opodatkowanie podmiotów należących do grupy.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Jak wskazano we wniosku z dnia 16 marca 2011 r. dotyczącym dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych7, system podatku od osób prawnych traktujący Unię jako jednolity rynek w kontekście obliczania podstawy podatku od osób prawnych ułatwiłby prowadzenie transgranicznej działalności przedsiębiorstwom będącym rezydentami w Unii oraz przyczyniłby się do realizacji celu, jakim jest uczynienie Unii bardziej konkurencyjnym miejscem do inwestowania na arenie międzynarodowej. Wniosek z 2011 r. w sprawie CCCTB skupiał się na celu polegającym na ułatwieniu rozszerzania działalności handlowej przedsiębiorstw na terytorium Unii. Obok tego celu należy również zwrócić uwagę, że CCCTB może być bardzo skutecznym narzędziem poprawiającym funkcjonowanie rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie praktykom unikania opodatkowania. W tym świetle należy przedstawić ponownie inicjatywę dotyczącą CCCTB, aby uwzględnić – na równi – zarówno aspekt związany z ułatwianiem działalności, jak i funkcję inicjatywy polegającą na przeciwdziałaniu unikaniu podatków. Takie podejście będzie najlepiej służyło celowi, jakim jest zlikwidowanie zakłóceń w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

(3)  Jak wskazano we wniosku z dnia 16 marca 2011 r. dotyczącym dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych7, system podatku od osób prawnych traktujący Unię jako jednolity rynek w kontekście obliczania podstawy podatku od osób prawnych ułatwiłby prowadzenie transgranicznej działalności przedsiębiorstwom będącym rezydentami w Unii oraz przyczyniłby się do realizacji celu, jakim jest uczynienie Unii bardziej konkurencyjnym miejscem do inwestowania na arenie międzynarodowej, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw. Wniosek z 2011 r. w sprawie CCCTB skupiał się na celu polegającym na ułatwieniu rozszerzania działalności handlowej przedsiębiorstw na terytorium Unii. Obok tego celu należy również zwrócić uwagę, że CCCTB może być bardzo skutecznym narzędziem poprawiającym funkcjonowanie rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie praktykom unikania opodatkowania. W tym świetle należy przedstawić ponownie inicjatywę dotyczącą CCCTB, aby uwzględnić – na równi – zarówno aspekt związany z ułatwianiem działalności, jak i funkcję inicjatywy polegającą na przeciwdziałaniu unikaniu podatków. Wprowadzenie CCCTB we wszystkich państwach członkowskich zapewni odprowadzanie podatków w miejscu, gdzie przedsiębiorstwa generują zyski i mają stały zakład. Takie podejście będzie najlepiej służyło celowi, jakim jest zlikwidowanie zakłóceń w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. Usprawnienie rynku wewnętrznego ma kluczowe znaczenie dla wsparcia wzrostu i tworzenia miejsc pracy. Wprowadzenie CCCTB przyniosłoby większy wzrost gospodarczy i większą liczbę miejsc pracy w Unii dzięki ograniczeniu szkodliwej konkurencji podatkowej między przedsiębiorstwami.

__________________

__________________

7 Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, COM (2011) 121 final/2 z 3.10.2011 r.

7 Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, COM (2011)0121 final/2 z 3.10.2011.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Zważywszy na konieczność podjęcia szybkiego działania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zwiększenie – z jednej strony – jego przyjazności dla handlu i inwestycji i – z drugiej strony – jego odporności na praktyki unikania zobowiązań podatkowych, konieczne jest podzielenie ambitnej inicjatywy CCCTB na dwa odrębne wnioski. W ramach pierwszego etapu należy uzgodnić przepisy dotyczące wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych, a dopiero w następnej kolejności zająć się kwestią konsolidacji.

(4)  Zważywszy na konieczność podjęcia szybkiego działania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zwiększenie – z jednej strony – jego przyjazności dla handlu i inwestycji i – z drugiej strony – jego odporności na praktyki unikania zobowiązań podatkowych, jest bardzo ważne, by zagwarantować jednoczesne wejście w życie dyrektywy w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych oraz dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych. Taka zmiana systemu to ważny etap tworzenia rynku wewnętrznego, dlatego jej właściwa realizacja od samego początku wymaga elastyczności. Jako że rynek wewnętrzny obejmuje wszystkie państwa członkowskie, CCCTB należy wprowadzić we wszystkich państwach członkowskich. Jeżeli Rada nie przyjmie jednomyślnej decyzji w sprawie wniosku dotyczącego wprowadzenia CCCTB, Komisja powinna przedstawić nowy wniosek na podstawie art. 116 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Parlament Europejski i Rada stanowią w drodze zwykłej procedury ustawodawczej w celu przyjęcia niezbędnych przepisów. W ostateczności państwa członkowskie powinny nawiązać wzmocnioną współpracę, ze stałą możliwością udziału nieuczestniczących państw członkowskich zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Należy jednak ubolewać, że nie przeprowadzono wystarczająco szczegółowej oceny wniosków dotyczących CCTB i CCCTB, jeśli chodzi o ich wpływ na dochody poszczególnych państw członkowskich z tytułu opodatkowania osób prawnych.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Wiele struktur agresywnego planowania podatkowego ma zwykle miejsce w kontekście transgranicznym, co zakłada, że uczestniczące w nich grupy przedsiębiorstw posiadają pewne minimalne zasoby. Wychodząc z tego założenia, stosowanie przepisów dotyczących CCCTB powinno być obowiązkowe jedynie dla dużych grup, co będzie również zgodne z zasadą proporcjonalności. W tym celu należy określić próg wielkości na podstawie całkowitych skonsolidowanych przychodów grupy, która składa skonsolidowane sprawozdania finansowe. Ponadto, aby lepiej służyć celowi, jakim jest ułatwianie wymiany handlowej i inwestycji na rynku wewnętrznym, powinna istnieć możliwość opcjonalnego stosowania przepisów dotyczących CCCTB także przez grupy, które nie spełniają kryterium progu wielkości.

(5)  Wiele struktur agresywnego planowania podatkowego ma zwykle miejsce w kontekście transgranicznym, co zakłada, że uczestniczące w nich grupy przedsiębiorstw posiadają pewne minimalne zasoby. Wychodząc z tego założenia, stosowanie przepisów dotyczących wspólnej podstawy powinno być początkowo obowiązkowe jedynie dla przedsiębiorstw należących do dużych grup, co będzie również zgodne z zasadą proporcjonalności. W tym celu należy określić wynoszący 750 mln EUR początkowy próg wielkości całkowitych skonsolidowanych przychodów grupy, która składa skonsolidowane sprawozdania finansowe. Ponieważ w niniejszej dyrektywie ustanawia się nowy standard dotyczący podstawy opodatkowania osób prawnych dla wszystkich przedsiębiorstw w Unii, próg ten należy obniżyć do zera w ciągu maksimum siedmiu lat. Aby lepiej służyć celowi, jakim jest ułatwianie wymiany handlowej i inwestycji na rynku wewnętrznym, w początkowej fazie powinna istnieć możliwość opcjonalnego stosowania przepisów dotyczących wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych także przez przedsiębiorstwa, które nie spełniają tych kryteriów.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a)  Przy zachowaniu pozostałych warunków przejście na wspólną skonsolidowaną podstawę opodatkowania osób prawnych może prowadzić do utraty lub uzyskania dodatkowych dochodów budżetowych przez państwa członkowskie. W celu wyrównania strat powinno się stworzyć tymczasowy mechanizm kompensacyjny, finansowany z nadwyżki budżetowej państw członkowskich, w których nowy system przyniesie wzrost dochodów budżetu państwa. Kompensaty powinny być corocznie dostosowywane, by uwzględnić decyzje podjęte na szczeblu krajowym lub regionalnym przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy. Należy zobowiązać Komisję, by po upływie okresu siedmiu lat przedstawiła wniosek w sprawie zniesienia lub zmiany systemu kompensacyjnego oraz w sprawie określenia pułapów kompensat.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5b)  Aby uniknąć obecnego podziału obciążeń fiskalnych między małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz korporacje wielonarodowe, o którym wspomniano w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach, wspólna podstawa opodatkowania osób prawnych nie powinna stawiać MŚP w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej, lecz stwarzać im równe warunki działania. Główny organ podatkowy może zapewnić MŚP niezbędne narzędzia pomagające spełnić administracyjne i organizacyjne warunki przystąpienia do systemu CCCTB.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Ustalenie prawa do skonsolidowanej grupy podatkowej powinno być dokonywane na podstawie dwustopniowego testu w oparciu o kryterium (i) kontroli (ponad 50 % praw głosu) oraz (ii) prawa własności (ponad 75 % kapitału) lub praw do zysków (ponad 75 % praw uprawniających do udziału w zysku). Taki test gwarantowałby istnienie wysokiego stopnia integracji gospodarczej między członkami grupy. Aby zagwarantować integralność systemu, kryteria tych dwóch progów dotyczących kontroli oraz prawa własności lub praw do zysków powinny być spełniane przez cały rok podatkowy; w przeciwnym wypadku przedsiębiorstwo niespełniające tych kryteriów powinno niezwłocznie opuścić daną grupę. Aby zapobiec manipulowaniu wynikami podatkowymi poprzez przystępowanie przedsiębiorstw do grupy i występowanie z niej po krótkim czasie, powinien również istnieć minimalny wymóg dziewięciu kolejnych miesięcy przynależności do grupy.

(6)  Należy zdefiniować pojęcie stałego zakładu w Unii należącego do podatnika będącego rezydentem do celów podatkowych w Unii. Przedsiębiorstwa wielonarodowe zbyt często organizują się tak, by przenosić zyski do systemów podatkowych o korzystniejszych warunkach i wcale nie płacić podatków lub płacić podatki według bardzo niskich stawek. Pojęcie stałego zakładu pozwoli podać precyzyjną i wiążącą definicję kryteriów, które należy spełnić, by wykazać, że dane przedsiębiorstwo wielonarodowe mieści się w danym kraju. Skłoni to przedsiębiorstwa wielonarodowe do płacenia podatków na uczciwych zasadach. Celem ma być zapewnienie jednakowego rozumienia tego pojęcia przez wszystkich zainteresowanych podatników oraz wykluczenie rozbieżności wynikających z odmiennych definicji. Podobnie istotne jest posiadanie wspólnej definicji stałego zakładu znajdującego się w państwie trzecim lub znajdującego w Unii, ale należącego do podatnika, który jest rezydentem do celów podatkowych w państwie trzecim. Jeżeli ustalanie cen transferowych prowadzi do przenoszenia zysków do jurysdykcji o niskich stawkach podatkowych, to preferowany jest system przydzielania zysków za pomocą wzoru podziału. Przyjmując taki system, Unia może wyznaczyć międzynarodowy standard nowoczesnego i wydajnego systemu opodatkowania osób prawnych. Komisja powinna przygotować wytyczne na okres przejściowy, w którym wzór podziału będzie używany równocześnie z innymi metodami podziału zysków w stosunkach z państwami trzecimi, jednak docelowo standardową metodą ustalania zysków powinien być wzór podziału. Komisja powinna przedstawić wniosek w sprawie unijnego modelu konwencji podatkowej, który ostatecznie zastąpi tysiące dwustronnych konwencji zawieranych przez poszczególne państwa członkowskie.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Towary cyfrowe są na ogół niezwykle mobilne i niematerialne. Badania pokazują, że sektor cyfrowy w dużym stopniu wykorzystuje praktyki agresywnego planowania podatkowego, ponieważ wiele modeli biznesowych nie wymaga fizycznej infrastruktury do zawierania transakcji z klientami i czerpania z tego zysków. Pozwala to największym przedsiębiorstwom cyfrowym na płacenie znikomych podatków od dochodów. Urzędy skarbowe państw członkowskich tracą miliardy euro z dochodów podatkowych, ponieważ nie są w stanie nałożyć podatków na wielonarodowe przedsiębiorstwa cyfrowe. Aby zaradzić tej realnej niesprawiedliwości społecznej, którą trzeba wyeliminować w trybie pilnym, obowiązujące przepisy o podatku od osób prawnych należy rozszerzyć, by uwzględnić w nich nowe podejście do stałego zakładu cyfrowego, zdefiniowanego na podstawie znacznej obecności cyfrowej. Potrzebne są równe warunki działania podobnych modeli biznesowych, by stawić czoła wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji, a przy tym nie ograniczać potencjału sektora cyfrowego. Szczególną uwagę należy zwrócić w związku z tym na prowadzone przez OECD prace nad przepisami spójnymi na szczeblu międzynarodowym.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Wzór podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania powinien uwzględniać trzy równoważne wskaźniki, mianowicie wielkość zatrudnienia, aktywa i obrót według miejsca przeznaczenia. Wskaźniki te powinny odzwierciedlać wyważone podejście do podziału zysków podlegających opodatkowaniu między zainteresowanymi państwami członkowskimi i powinny zapewnić opodatkowanie zysków tam, gdzie zostały one faktycznie osiągnięte. Wielkość zatrudnienia i aktywa powinny być zatem przypisane tym państwom członkowskim, w których wykonywana jest praca się lub ulokowane są aktywa, co nadałoby odpowiednią wagę interesom państwa członkowskiego pochodzenia, podczas gdy obrót powinien być przypisany państwu członkowskiemu przeznaczenia towarów lub usług. Aby uwzględnić różnice w poziomie płac w Unii, a tym samym umożliwić sprawiedliwy podział skonsolidowanej podstawy opodatkowania, wskaźnik zatrudnienia powinien obejmować zarówno koszty wynagrodzeń, jak i liczbę pracowników (tj. każda pozycja odpowiada za połowę wartości wskaźnika) Wskaźnik aktywów, z drugiej strony, powinien obejmować wszystkie rzeczowe aktywa trwałe, ale nie powinien obejmować wartości niematerialnych i prawnych ani aktywów finansowych z powodu ich mobilnego charakteru oraz ryzyka obejścia przepisów niniejszej dyrektywy. W przypadku gdy, z uwagi na wyjątkowe okoliczności, wynik podziału nie odzwierciedla rzetelnie zakresu działalności gospodarczej, w klauzuli ochronnej należy przewidzieć alternatywną metodę przydzielania dochodów.

(10)  Wzór podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania powinien uwzględniać cztery równoważne wskaźniki, mianowicie wielkość zatrudnienia, aktywa, obrót według miejsca przeznaczenia oraz gromadzenie i wykorzystywanie danych osobowych użytkowników usług i platform internetowych („wskaźnik danych”). Wskaźniki te powinny odzwierciedlać wyważone podejście do podziału zysków podlegających opodatkowaniu między zainteresowanymi państwami członkowskimi i powinny zapewnić opodatkowanie zysków tam, gdzie zostały one faktycznie osiągnięte. Wielkość zatrudnienia i aktywa powinny być zatem przypisane tym państwom członkowskim, w których wykonywana jest praca lub ulokowane są aktywa, co nadałoby odpowiednią wagę interesom państwa członkowskiego pochodzenia, podczas gdy obrót powinien być przypisany państwu członkowskiemu przeznaczenia towarów lub usług. Aby uwzględnić różnice w poziomie płac w Unii, a tym samym umożliwić sprawiedliwy podział skonsolidowanej podstawy opodatkowania, wskaźnik zatrudnienia powinien obejmować zarówno koszty wynagrodzeń, jak i liczbę pracowników (tj. każda pozycja odpowiada połowie wartości wskaźnika). Wskaźnik aktywów, z drugiej strony, powinien obejmować tylko rzeczowe aktywa trwałe. W przypadku gdy, z uwagi na wyjątkowe okoliczności, wynik podziału nie odzwierciedla rzetelnie zakresu działalności gospodarczej, w klauzuli ochronnej należy przewidzieć alternatywną metodę przydzielania dochodów.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a)  Wzór podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania musi w pełni odzwierciedlać działalność gospodarczą prowadzoną w poszczególnych państwach członkowskich, przy należytym i pełnym uwzględnieniu ewentualnych znacznych różnic gospodarczych między nimi. Jeżeli podział uzyskany w wyniku zastosowania wzoru nie jest zrównoważony i nie odzwierciedla działalności gospodarczej, sytuacji tej może zaradzić mechanizm rozstrzygania sporów. W świetle powyższego Komisja powinna rozważyć możliwość stworzenia mechanizmu rozstrzygania sporów, by zapewnić właściwe rozstrzyganie sporów z udziałem różnych państw członkowskich.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Ze względu na swoją specyfikę niektóre sektory, np. sektor usług finansowych i ubezpieczeń, sektor ropy i gazu oraz sektor żeglugi morskiej i transportu lotniczego potrzebują dostosowanego do nich wzoru podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania.

skreśla się

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Niniejsza dyrektywa opiera się na dyrektywie Rady 2016/xx/UE w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych (która ustanawia wspólny zbiór przepisów dotyczących podatku od osób prawnych do celów obliczania podstawy opodatkowania) i skupia się na konsolidacji wyników podatkowych w ramach grupy. Dlatego też niezbędne jest uwzględnienie wzajemnego oddziaływania na siebie tych dwóch instrumentów prawnych i ułatwianie przechodzenia niektórych elementów podstawy opodatkowania do nowych ram stosowanych wobec grupy. Elementy te powinny obejmować w szczególności ograniczenie możliwości odliczania odsetek, odstąpienie od zwolnienia na rzecz metody zaliczenia oraz przepisy dotyczące kontrolowanych spółek zagranicznych, jak również rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych.

(14)  Niniejsza dyrektywa opiera się na dyrektywie Rady 2016/xx/UE w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych (która ustanawia wspólny zbiór przepisów dotyczących podatku od osób prawnych do celów obliczania podstawy opodatkowania) i skupia się na konsolidacji wyników podatkowych w ramach grupy. Dlatego też niezbędne jest uwzględnienie wzajemnego oddziaływania na siebie tych dwóch instrumentów prawnych i ułatwianie przechodzenia niektórych elementów podstawy opodatkowania do nowych ram stosowanych wobec grupy. Elementy te powinny obejmować w szczególności ograniczenie możliwości odliczania odsetek, odstąpienie od zwolnienia na rzecz metody zaliczenia oraz przepisy dotyczące kontrolowanych spółek zagranicznych, jak również rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia dodatkowych środków przeciwdziałających unikaniu opodatkowania, by ograniczyć negatywne skutki przenoszenia zysków do krajów spoza Unii stosujących niskie stawki podatkowe.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do (i) uwzględnienia zmian w przepisach państw członkowskich dotyczących formy prawnej przedsiębiorstw oraz podatków od osób prawnych i odpowiedniej zmiany załączników I i II; (ii) określenia dodatkowych definicji; oraz (iii) uzupełnienia przepisu w sprawie ograniczenia możliwości odliczania odsetek przepisami zapobiegającymi fragmentacji, aby lepiej zapobiegać ryzyku unikania opodatkowania, które mogłoby się pojawić w ramach grupy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(16)  W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do (i) uwzględnienia zmian w przepisach państw członkowskich dotyczących formy prawnej przedsiębiorstw oraz podatków od osób prawnych i odpowiedniej zmiany załączników I i II; (ii) określenia dodatkowych definicji; (iii) uzupełnienia przepisu w sprawie ograniczenia możliwości odliczania odsetek przepisami zapobiegającymi fragmentacji, aby lepiej zapobiegać ryzyku unikania opodatkowania, które mogłoby się pojawić w ramach grupy, oraz (iv) wydania wytycznych na okres przejściowy, w którym wzór podziału będzie stosowany równocześnie z innymi metodami podziału zysków w kontaktach z państwami trzecimi. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby uwzględniała przygotowywaną co roku rezolucję Parlamentu Europejskiego. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszej dyrektywy Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze (i) do corocznego przyjmowania wykazu form prawnych przedsiębiorstw z państw trzecich, które są zbliżone do form prawnych spółek wyszczególnionych w załączniku I; (ii) do określania szczegółowych przepisów dotyczących obliczania wskaźnika zatrudnienia, wskaźnika aktywów i wskaźnika obrotu, przyporządkowania do poszczególnych wskaźników pracowników i kosztów wynagrodzeń, aktywów oraz obrotu oraz wyceny aktywów; (iii) do przyjmowania aktu ustanawiającego standardowy wzór zawiadomienia o utworzeniu grupy; oraz (iv) do ustanawiania przepisów dotyczących składania drogą elektroniczną skonsolidowanej deklaracji podatkowej, wzoru skonsolidowanej deklaracji podatkowej, wzoru deklaracji podatkowej samodzielnego podatnika oraz wymaganych dokumentów potwierdzających. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201112.

(17)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszej dyrektywy Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze (i) do corocznego przyjmowania wykazu form prawnych przedsiębiorstw z państw trzecich, które są zbliżone do form prawnych spółek wyszczególnionych w załączniku I; (ii) do określania szczegółowych przepisów dotyczących obliczania wskaźnika zatrudnienia, wskaźnika aktywów, wskaźnika obrotu i wskaźnika danych, przyporządkowania do poszczególnych wskaźników pracowników i kosztów wynagrodzeń, gromadzonych i wykorzystywanych danych osobowych, aktywów i obrotu oraz wyceny aktywów; (iii) do przyjmowania aktu ustanawiającego standardowy wzór zawiadomienia o utworzeniu grupy; oraz (iv) do ustanawiania przepisów dotyczących składania drogą elektroniczną skonsolidowanej deklaracji podatkowej, wzoru skonsolidowanej deklaracji podatkowej, wzoru deklaracji podatkowej samodzielnego podatnika oraz wymaganych dokumentów potwierdzających. Komisja powinna opracować jednolite formaty deklaracji podatkowych we współpracy z organami podatkowymi państw członkowskich. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201112.

__________________

__________________

12 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

12 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Ponieważ celów niniejszej dyrektywy, to jest poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie międzynarodowym praktykom unikania opodatkowania i ułatwienia przedsiębiorstwom prowadzenia działalności transgranicznej na terenie Unii, nie można w wystarczającym stopniu osiągnąć w drodze niejednolitych działań podejmowanych indywidualnie przez państwa członkowskie, ponieważ do ich osiągnięcia konieczne są działania skoordynowane, a z uwagi na fakt, że dyrektywa dotyczy niedoskonałości rynku wewnętrznego wynikających ze współistnienia różnych krajowych systemów podatku od osób prawnych, które mają wpływ na rynek wewnętrzny i zniechęcają do działalności transgranicznej, możliwe jest lepsze osiągnięcie tych celów na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zwłaszcza w świetle faktu, że jej zakres obowiązkowego stosowania jest ograniczony do grup przekraczających określony próg wielkości.

(18)  Ponieważ celów niniejszej dyrektywy, to jest poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie międzynarodowym praktykom unikania opodatkowania i ułatwienia przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, prowadzenia działalności transgranicznej na terenie Unii, nie można w wystarczającym stopniu osiągnąć w drodze niejednolitych działań podejmowanych indywidualnie przez państwa członkowskie, ponieważ do ich osiągnięcia konieczne są działania skoordynowane, a z uwagi na fakt, że dyrektywa dotyczy niedoskonałości rynku wewnętrznego wynikających ze współistnienia różnych krajowych systemów podatku od osób prawnych, które mają wpływ na rynek wewnętrzny i zniechęcają do działalności transgranicznej, możliwe jest lepsze osiągnięcie tych celów na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zwłaszcza w świetle faktu, że jej zakres obowiązkowego stosowania jest ograniczony do grup przekraczających określony próg wielkości.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Komisja powinna zostać zobowiązana do oceny wdrożenia niniejszej dyrektywy cztery lata po jej wejściu w życie i przedstawienia Radzie sprawozdania dotyczącego jej działania. Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do przekazania Komisji tekstu przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

(20)  Z uwagi na fakt, że niniejsza dyrektywa wprowadza istotne zmiany w zasadach opodatkowania osób prawnych, Komisja powinna zostać zobowiązana do przeprowadzenia dogłębnej oceny wdrożenia niniejszej dyrektywy po pięciu latach od jej wejścia w życie oraz do przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczącego jej funkcjonowania. To sprawozdanie z wdrożenia powinno zawierać co najmniej następujące elementy: wpływ systemu opodatkowania przewidzianego w niniejszej dyrektywie na dochody państw członkowskich, jego zalety i wady z punktu widzenia małych i średnich przedsiębiorstw, wpływ na sprawiedliwy podział pobieranego podatku przez poszczególne państwa członkowskie, wpływ na cały rynek wewnętrzny ze szczególnym uwzględnieniem ewentualnego zakłócenia konkurencji między przedsiębiorstwami podlegającymi nowym zasadom ustanowionym w niniejszej dyrektywie oraz liczbę przedsiębiorstw objętych zakresem dyrektywy w okresie przejściowym. Komisja powinna zostać zobowiązana do dokonania przeglądu stosowania niniejszej dyrektywy po dziesięciu latach od jej wejścia w życie i do przedstawienia Radzie sprawozdania dotyczącego jej funkcjonowania. Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do przekazania Komisji tekstu przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a)  Aby doprowadzić do pełnej i spójnej konsolidacji oraz zapobiec powstaniu nowych możliwości arbitrażu wynikających z rozbieżności rachunkowych między państwami członkowskimi, należy przyjąć jasne, spójne i obiektywne kryteria obliczania skonsolidowanej podstawy opodatkowania. W tym celu Komisja powinna zaproponować niezbędne dostosowania do odnośnych przepisów niniejszej dyrektywy w odniesieniu do określania i obliczania skonsolidowanej podstawy opodatkowania.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20b)  Komisja powinna wziąć pod uwagę inne badania analizujące możliwy wpływ CCCTB na dochody z podatków od osób prawnych w poszczególnych państwach członkowskich oraz potencjalnie gorszą pozycję konkurencyjną Unii względem państw trzecich.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Niniejszą dyrektywą ustanawia się system konsolidacji podstaw opodatkowania, o którym mowa w dyrektywie Rady 2016/xx/UE14, przedsiębiorstw będących członkami grupy oraz określa przepisy dotyczące przydzielania wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych państwom członkowskim i administrowania nią przez krajowe organy podatkowe.

1.  Niniejszą dyrektywą ustanawia się wspólną podstawę opodatkowania w Unii niektórych przedsiębiorstw oraz przepisy dotyczące obliczania tej podstawy, w tym przepisy dotyczące środków służących zwalczaniu unikania opodatkowania oraz środków dotyczących międzynarodowego wymiaru proponowanego systemu podatkowego.

_______________

 

14 [pełen tytuł dyrektywy (Dz.U. L [ ] z [ ], s. [ ])].

 

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się do przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa członkowskiego, w tym stałych zakładów tych przedsiębiorstw w innych państwach członkowskich, spełniających wszystkie poniższe warunki:

1.  Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się do przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa członkowskiego, w tym stałych zakładów i stałych zakładów cyfrowych tych przedsiębiorstw w innych państwach członkowskich, spełniających wszystkie poniższe warunki:

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  przedsiębiorstwo wchodzi w skład skonsolidowanej grupy do celów rachunkowości finansowej, której skonsolidowane przychody przekroczyły 750 000 000 EUR w roku obrotowym poprzedzającym dany rok obrotowy;

c)  przedsiębiorstwo wchodzi w skład skonsolidowanej grupy do celów rachunkowości finansowej, której skonsolidowane przychody przekroczyły 750 000 000 EUR w roku obrotowym poprzedzającym dany rok obrotowy; Próg ten zostanie obniżony do zera w ciągu maksymalnie siedmiu lat;

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Przedsiębiorstwo, które spełnia warunki określone w ust. 1 lit. a), b) i d), ale nie spełnia warunków określonych w lit. c) tego ustępu, może zdecydować się, również w odniesieniu do swoich stałych zakładów znajdujących się w innych państwach członkowskich, na stosowanie przepisów niniejszej dyrektywy przez okres pięciu lat podatkowych. Okres ten jest automatycznie przedłużany na kolejne okresy pięciu lat podatkowych, chyba że złożono zawiadomienie o rezygnacji, o którym mowa w art. 47 akapit drugi. Warunki określone w ust. 1 lit. a), b) i d) muszą być spełnione za każdym razem, gdy ma miejsce przedłużenie.

3.  Przedsiębiorstwo, które spełnia warunki określone w ust. 1 lit. a), b) i d), ale nie spełnia warunków określonych w lit. c) tego ustępu, może zdecydować się, również w odniesieniu do swoich stałych zakładów znajdujących się w innych państwach członkowskich, na stosowanie przepisów niniejszej dyrektywy.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Przepisy niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do przedsiębiorstw żeglugowych objętych specjalnym systemem podatkowym. Przedsiębiorstwa żeglugowe objęte specjalnym systemem podatkowym są uwzględniane do celów określania przedsiębiorstw należących do tej samej grupy, o której mowa w art. 5 i 6.

skreśla się

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  „skonsolidowana podstawa opodatkowania” oznacza wynik sumowania podstaw opodatkowania wszystkich członków grupy obliczonych zgodnie z dyrektywą 2016/xx/UE;

(23)  „skonsolidowana podstawa opodatkowania” oznacza skonsolidowany dochód netto członków grupy podlegający opodatkowaniu, obliczony w oparciu o spójne zasady rachunkowości mające zastosowanie do wszystkich członków grupy zgodnie z dyrektywą 2016/xx/UE;

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 28 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(28a)  „wskaźnik danych” oznacza gromadzenie i wykorzystywanie danych osobowych użytkowników usług i platform internetowych do celów handlowych w przynajmniej jednym państwie członkowskim;

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Jeżeli miejsce faktycznego zarządu członka grupy żeglugowej lub członka grupy prowadzącego działalność w zakresie transportu wodnego śródlądowego znajduje się na pokładzie statku lub łodzi, członka grupy uznaje się za rezydenta do celów podatkowych w państwie członkowskim portu macierzystego statku lub łodzi, a w przypadku braku takiego portu macierzystego – w państwie członkowskim, w którym rezydentem do celów podatkowych jest agent statku lub łodzi.

skreśla się

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Podatnik będący rezydentem podlega opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w odniesieniu do wszystkich dochodów osiąganych z dowolnego źródła znajdującego się w państwie członkowskim, w którym jest rezydentem do celów podatkowych, lub poza nim.

4.  Podatnik będący rezydentem podlega opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w odniesieniu do wszystkich dochodów osiąganych z dowolnej działalności w państwie członkowskim, w którym jest rezydentem do celów podatkowych, lub poza nim.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Podatnik niebędący rezydentem podlega opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w odniesieniu do wszystkich dochodów osiąganych z działalności prowadzonej za pośrednictwem stałego zakładu w państwie członkowskim.

5.  Podatnik niebędący rezydentem podlega opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w odniesieniu do wszystkich dochodów osiąganych z działalności prowadzonej za pośrednictwem stałego zakładu, w tym stałego zakładu cyfrowego, w danym państwie członkowskim. Stały zakład cyfrowy podatnika określa się zgodnie z warunkami i kryteriami wymienionymi w art. 5 dyrektywy Rady ... w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych1a.

 

_______________

 

1a Dyrektywa Rady ... w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych (Dz.U. L ... z ..., s. ...).

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  więcej niż 50 % praw głosu; oraz

(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)  

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Stałe zakłady obejmują stałe zakłady cyfrowe zgodnie z warunkami i kryteriami wymienionymi w art. 5 dyrektywy Rady ... w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych1a.

 

_______________

 

1a Dyrektywa Rady ... w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych (Dz.U. L ... z ..., s. ...).

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Podstawy opodatkowania wszystkich członków grupy są sumowane, aby uzyskać skonsolidowaną podstawę opodatkowania.

1.  Podstawę opodatkowania skonsolidowanej grupy ustala się, jak gdyby to był jeden podmiot. W tym celu ponownie oblicza się zagregowaną podstawę opodatkowania grupy tak, aby wyeliminować wszystkie zyski lub straty, w tym te będące wynikiem wszelkich transakcji dowolnego rodzaju dokonywanych między co najmniej dwoma podmiotami w ramach grupy.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Jeżeli skonsolidowana podstawa opodatkowania ma wartość ujemną, stratę przenosi się na kolejne okresy i kompensuje z pierwszą kolejną dodatnią podstawą opodatkowania. Jeżeli skonsolidowana podstawa opodatkowania ma wartość dodatnią, przydziela się ją zgodnie z rozdziałem VIII.

2.  Jeżeli skonsolidowana podstawa opodatkowania ma wartość ujemną, stratę przenosi się na kolejne okresy i kompensuje z pierwszą kolejną dodatnią podstawą opodatkowania przez okres maksymalnie pięciu lat. Jeżeli skonsolidowana podstawa opodatkowania ma wartość dodatnią, przydziela się ją zgodnie z rozdziałem VIII.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Grupy stosują jednolitą i należycie udokumentowaną metodę ewidencjonowania transakcji wewnątrz grupy. Zmiany tej metody grupy mogą dokonać wyłącznie z ważnych względów handlowych i wyłącznie na początku roku podatkowego.

2.  Grupy stosują jednolitą i należycie udokumentowaną metodę ewidencjonowania transakcji wewnątrz grupy. Zmiany tej metody grupy mogą dokonać wyłącznie z ważnych względów handlowych i wyłącznie na początku roku podatkowego. Wszystkie takie transakcje zostają wyłączone z podstawy opodatkowania będącej wynikiem konsolidacji przeprowadzonej na podstawie art. 7 ust. 1.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Metoda ewidencjonowania transakcji wewnątrz grupy musi umożliwiać określenie wszystkich przeniesień i całego obrotu wewnątrz grupy według najniższego kosztu dla aktywów niepodlegających amortyzacji lub według wartości dla celów podatkowych w przypadku aktywów podlegających amortyzacji.

skreśla się

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Przeniesienia wewnątrz grupy nie zmieniają statusu wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych we własnym zakresie.

skreśla się

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W przypadku gdy w wyniku reorganizacji przedsiębiorstw jedna grupa lub większa ich liczba czy też dwóch członków grupy lub większa ich liczba staną się częścią innej grupy, wszelkie nierozliczone straty uprzednio istniejącej grupy lub grup przydziela się każdemu członkowi grupy zgodnie z rozdziałem VIII i na podstawie wskaźników na koniec roku podatkowego, w którym nastąpiła reorganizacja przedsiębiorstw. Nierozliczone straty uprzednio istniejącej grupy lub grup przenosi się na przyszłe okresy.

W przypadku gdy w wyniku reorganizacji przedsiębiorstw jedna grupa lub większa ich liczba czy też dwóch członków grupy lub większa ich liczba staną się częścią innej grupy, wszelkie nierozliczone straty uprzednio istniejącej grupy lub grup przydziela się każdemu członkowi grupy zgodnie z rozdziałem VIII i na podstawie wskaźników na koniec roku podatkowego, w którym nastąpiła reorganizacja przedsiębiorstw. Nierozliczone straty uprzednio istniejącej grupy lub grup przenosi się na przyszłe okresy przez okres maksymalnie pięciu lat.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  W przypadku połączenia, w rozumieniu art. 2 lit. a) ppkt (i) oraz (ii) dyrektywy Rady 2009/133/WE15, dwóch głównych podatników lub większej ich liczby wszelkie nierozliczone straty grupy przydziela się jej członkom zgodnie z rozdziałem VIII na podstawie wskaźników obowiązujących na koniec roku podatkowego, w którym doszło do połączenia. Nierozliczone straty przenosi się na przyszłe okresy.

2.  W przypadku połączenia, w rozumieniu art. 2 lit. a) ppkt (i) oraz (ii) dyrektywy Rady 2009/133/WE15, dwóch głównych podatników lub większej ich liczby wszelkie nierozliczone straty grupy przydziela się jej członkom zgodnie z rozdziałem VIII na podstawie wskaźników obowiązujących na koniec roku podatkowego, w którym doszło do połączenia. Nierozliczone straty przenosi się na przyszłe okresy przez okres maksymalnie pięciu lat.

__________________

__________________

15 Dyrektywa Rady 2009/133/WE z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.U. L 310 z 25.11.2009, s. 34).

15 Dyrektywa Rady 2009/133/WE z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.U. L 310 z 25.11.2009, s. 34).

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Skonsolidowaną podstawę opodatkowania dzieli się między członków grupy w każdym roku podatkowym w oparciu o wzór podziału. Przy ustalaniu przydzielonego udziału członka grupy A stosuje się następujący wzór, w którym równą wagę przypisuje się wskaźnikowi obrotu, zatrudnienia i aktywów:

Skonsolidowaną podstawę opodatkowania dzieli się między członków grupy w każdym roku podatkowym w oparciu o wzór podziału. Przy ustalaniu przydzielonego udziału członka grupy A stosuje się następujący wzór, w którym wskaźnikom obrotu, zatrudnienia, aktywów i wskaźnikowi danychprzypisuje się równą wagę:

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 1 – wzór

 

Tekst proponowany przez Komisję

 

Poprawka

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

W przypadku gdy co najmniej jeden wskaźnik nie ma zastosowania ze względu na charakter działalności podatnika, wszystkie pozostałe mające zastosowanie wskaźniki powinny zostać proporcjonalnie ponownie zważone we wzorze podziału tak, aby każdy mający zastosowanie wskaźnik miał bezwzględnie równą wagę.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Przy ustalaniu przydzielonego udziału członka grupy równą wagę przypisuje się wskaźnikowi obrotu, zatrudnienia i aktywów.

5.  Przy ustalaniu przydzielonego udziału członka grupy wskaźnikom obrotu, zatrudnienia, aktywów i wskaźnikowi danych przypisuje się równą wagę.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

5a.  Wskaźnik danych składa się w połowie z całkowitej ilości danych osobowych użytkowników usług i platform internetowych zgromadzonych w każdym państwie członkowskim przez członka grupy (w liczniku) oraz całkowitej ilości danych osobowych użytkowników usług i platform internetowych zgromadzonych w każdym państwie członkowskim przez grupę (w mianowniku), a w połowie z całkowitej ilości danych osobowych użytkowników usług i platform internetowych wykorzystywanych w każdym państwie członkowskim przez członka grupy (w liczniku) oraz całkowitej ilości danych osobowych użytkowników usług i platform internetowych wykorzystywanych w każdym państwie członkowskim przez grupę (w mianowniku).

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 5 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

5b.  Ilość zgromadzonych danych osobowych zgodnie ze wskaźnikiem danych oblicza się na koniec roku podatkowego w każdym państwie członkowskim.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 5 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

5c.  Definicję gromadzenia i wykorzystywania danych osobowych do celów handlowych w kontekście wskaźnika danych określa się zgodnie z rozporządzeniem 2016/679/UE.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 29

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 29

skreśla się

Klauzula ochronna

 

Jeżeli główny podatnik lub właściwy organ uznają, że wynik podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania przypisany członkowi grupy nie odzwierciedla rzetelnie zakresu jego działalności gospodarczej, główny podatnik lub właściwy organ może, w drodze wyjątku od zasady określonej w art. 28, zażądać zastosowania alternatywnej metody obliczania udziału podatków każdego członka grupy. Metodę alternatywną stosuje się wyłącznie, jeżeli w wyniku konsultacji między właściwymi organami i, w stosownym przypadku, rozmów prowadzonych zgodnie z art. 77 i 78 wszystkie te organy wyrażą na nią zgodę. Państwo członkowskie głównego organu podatkowego informuje Komisję o zastosowanej metodzie alternatywnej.

 

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 38 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Przychody ze sprzedaży towarów uwzględnia się we wskaźniku obrotu członka grupy położonego w państwie członkowskim, w którym kończy się wysyłka lub transport towarów do nabywającej je osoby. W przypadku niemożności ustalenia tego miejsca przychody ze sprzedaży towarów przypisuje się członkowi grupy położonemu w państwie członkowskim, w którym po raz ostatni możliwe było ustalenie lokalizacji towarów.

1.  Przychody ze sprzedaży towarów uwzględnia się we wskaźniku obrotu członka grupy położonego w państwie członkowskim, w którym kończy się wysyłka lub transport towarów do nabywającej je osoby. W przypadku niemożności ustalenia tego miejsca lub braku powiązania podatkowego członka grupy z przychodami podlegającymi opodatkowaniuprzychody ze sprzedaży towarów przypisuje się członkowi grupy położonemu w państwie członkowskim, w którym po raz ostatni możliwe było ustalenie lokalizacji towarów.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 43

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 43

skreśla się

Żegluga morska, transport wodny śródlądowy i transport lotniczy

 

Przychody, koszty oraz inne podlegające odliczeniu pozycje członka grupy, którego podstawowa działalność polega na eksploatacji statków lub statków powietrznych w ruchu międzynarodowym lub eksploatacji łodzi biorących udział w transporcie wodnym śródlądowym, wyłącza się ze skonsolidowanej podstawy opodatkowania i nie dzieli się ich według reguł określonych w art. 28. Zamiast tego przychody, koszty oraz inne pozycje podlegające odliczeniu przypisuje się temu członkowi grupy dla każdej transakcji z osobna i podlegają one korekcie cen zgodnie z art. 56 dyrektywy 2016/xx/UE.

 

Udziały posiadane w członku grupy i udziały posiadane przez członka grupy uwzględnia się w celu określenia istnienia grupy, o której mowa w art. 5 i 6.

 

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 46 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wszystkich członków grupy, z wyjątkiem przedsiębiorstw żeglugowych, o których mowa w art. 2 ust. 4.

2.  Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wszystkich członków grupy.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 48 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Komisja może przyjąć akt ustanawiający standardowy wzór zawiadomienia o utworzeniu grupy. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 2.

Komisja przyjmuje akt ustanawiający standardowy wzór zawiadomienia o utworzeniu grupy. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 2.

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 55 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Komisja może przyjąć akty określające przepisy dotyczące składania drogą elektroniczną skonsolidowanej deklaracji podatkowej, dotyczące wzoru skonsolidowanej deklaracji podatkowej, wzoru deklaracji podatkowej samodzielnego podatnika oraz wymaganych dokumentów potwierdzających. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 2.

Komisja przyjmuje akty określające przepisy dotyczące składania drogą elektroniczną skonsolidowanej deklaracji podatkowej, dotyczące wzoru skonsolidowanej deklaracji podatkowej, wzoru deklaracji podatkowej samodzielnego podatnika oraz wymaganych dokumentów potwierdzających. Komisja opracowuje takie jednolite formaty deklaracji podatkowej we współpracy z administracjami podatkowymi państw członkowskich. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 2.

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 65 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego, w którym członek grupy jest rezydentem do celów podatkowych lub w którym znajduje się jako stały zakład, nie zgadza się z decyzją głównego organu podatkowego podjętą na podstawie art. 49 lub art. 56 ust. 2 lub 4 lub art. 56 ust. 5 akapit drugi, może zakwestionować tę decyzję przed sądami państwa członkowskiego głównego organu podatkowego w terminie trzech miesięcy.

1.  Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego, w którym członek grupy jest rezydentem do celów podatkowych lub w którym znajduje się jako stały zakład, w tym w postaci stałego zakładu cyfrowego, nie zgadza się z decyzją głównego organu podatkowego podjętą na podstawie art. 49 lub art. 56 ust. 2 lub 4 lub art. 56 ust. 5 akapit drugi, może zakwestionować tę decyzję przed sądami państwa członkowskiego głównego organu podatkowego w terminie trzech miesięcy.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 65 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Komisja zbada, czy dzięki ustanowieniu mechanizmu rozstrzygania sporów zwiększy się skuteczność i efektywność rozstrzygania sporów między państwami członkowskimi. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na ten temat, a w stosownym przypadku dołączy do niego wniosek ustawodawczy.

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 67 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Odwołania od zmienionych wymiarów podatkowych lub wymiarów podatkowych sporządzonych na podstawie art. 54 rozpatruje organ administracyjny, który zgodnie z prawem państwa członkowskiego głównego organu podatkowego jest właściwy do rozpatrywania odwołań w pierwszej instancji. Ten organ administracyjny musi być niezależny od organów podatkowych w państwie członkowskim głównego organu podatkowego. Jeżeli w danym państwie członkowskim nie ma takiego organu administracyjnego, główny podatnik może wnieść odwołanie bezpośrednio do sądu.

1.  Odwołania od zmienionych wymiarów podatkowych lub wymiarów podatkowych sporządzonych na podstawie art. 54 rozpatruje organ administracyjny, który zgodnie z prawem państwa członkowskiego głównego organu podatkowego jest właściwy do rozpatrywania odwołań w pierwszej instancji. Ten organ administracyjny musi być niezależny od organów podatkowych w państwie członkowskim głównego organu podatkowego. Jeżeli w danym państwie członkowskim nie ma takiego organu administracyjnego lub jeżeli taka będzie wola głównego podatnika, główny podatnik może wnieść odwołanie bezpośrednio do sądu.

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 67 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Organ administracyjny, o którym mowa w ust. 1, rozstrzyga odwołanie w terminie sześciu miesięcy. Jeżeli główny podatnik nie otrzyma decyzji w tym terminie, decyzję głównego organu podatkowego uznaje się za potwierdzoną.

5.  W razie wpłynięcia odwołania organ administracyjny, o którym mowa w ust. 1, rozstrzyga odwołanie w terminie sześciu miesięcy. Jeżeli główny podatnik nie otrzyma decyzji w tym terminie, decyzję głównego organu podatkowego uznaje się za potwierdzoną.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 69 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Tam gdzie ma zastosowanie ust. 1, nadwyżka kosztów finansowania zewnętrznego i wskaźnik EBITDA są obliczane na poziomie grupy, z uwzględnieniem wyników wszystkich członków grupy. Kwotę 3 000 000 EUR, o której mowa w art. 13 dyrektywy 2016/xx/UE, zwiększa się do 5 000 000.

2.  Tam gdzie ma zastosowanie ust. 1, nadwyżka kosztów finansowania zewnętrznego i wskaźnik EBITDA są obliczane na poziomie grupy, z uwzględnieniem wyników wszystkich członków grupy. Kwotę 1 000 000 EUR, o której mowa w art. 13 dyrektywy 2016/xx/UE, zwiększa się do 5 000 000.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 71

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 71

skreśla się

Mechanizm kompensowania strat i wyrównanie

 

1.  Artykuł 41 dyrektywy 2016/xx/UE dotyczący mechanizmu kompensowania strat i wyrównania automatycznie przestaje obowiązywać z chwilą wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

 

2.  Przeniesione straty, które w momencie wejścia w życie niniejszej dyrektywy nie zostały jeszcze wyrównane, pozostają przy podatniku, na którego zostały przeniesione.

 

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 72 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszej dyrektywy odniesienie w art. 53 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2016/xx/UE do ustawowej stawki podatku od osób prawnych, którą zostałby objęty podatnik, nie ma zastosowania i zastępuje się je średnią ustawową stawką podatku od osób prawnych mającą zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich.

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się przepisy dotyczące zmiany metody eliminacji podwójnego opodatkowania, zawarte w art. 53 dyrektywy 2016/xx/UE.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 73 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszej dyrektywy zakres przepisów dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych na mocy art. 59 dyrektywy 2016/xx/UE ogranicza się do stosunków między członkami grupy i podmiotami będącymi rezydentami do celów podatkowych w państwie trzecim lub między stałymi zakładami położonymi w państwie trzecim.

Do celów niniejszej dyrektywy zakres przepisów dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych na mocy art. 59 dyrektywy 2016/xx/UE ogranicza się do stosunków między członkami grupy i podmiotami będącymi rezydentami do celów podatkowych w państwie trzecim lub między stałymi zakładami, w tym stałymi zakładami cyfrowymi, umiejscowionymi w państwie trzecim.

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 74 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszej dyrektywy zakres przepisów dotyczących rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych określonych w art. 61 dyrektywy 2016/xx/UE ogranicza się do stosunków pomiędzy członkami grupy a podmiotami niebędącymi członkami grupy, które są przedsiębiorstwami powiązanymi, o których mowa w art. 56 dyrektywy 2016/xx/UE.

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się zakres przepisów dotyczących rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych i powiązanych uzgodnień określony w art. 61 dyrektywy 2016/xx/UE.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 76

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 76

Artykuł 76

Informowanie Parlamentu Europejskiego

Informowanie Parlamentu Europejskiego

 

1.  Parlament Europejski zorganizuje konferencję międzyparlamentarną w celu dokonania oceny systemu CCCTB, przy uwzględnieniu wyników dyskusji prowadzonych na temat polityki podatkowej w ramach procedury europejskiego semestru. Parlament Europejski przekaże swoją opinię i wnioski w tej sprawie w formie rezolucji skierowanej do Komisji i Rady.

Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o wszelkich sprzeciwach wobec nich oraz o odwołaniu przekazanych uprawnień przez Radę.

2.  Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o wszelkich sprzeciwach wobec nich oraz o odwołaniu przekazanych uprawnień przez Radę.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 78 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 78a

 

Mechanizm kompensacyjny

 

W celu zrównoważenia nagłych zmian w dochodach podatkowych państw członkowskich spowodowanych zyskami i stratami fiskalnymi bezpośrednio i wyłącznie związanymi z przejściem na nowy system wprowadzony niniejszą dyrektywą Komisja ustanowi specjalny mechanizm kompensacyjny, który ma być operacyjny od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Kompensaty będą corocznie dostosowywane tak, aby uwzględnić decyzje podjęte na poziomie krajowym lub regionalnym przed wejściem w życie dyrektywy. Mechanizm kompensacyjny będzie finansowany z nadwyżki budżetowej tych państw członkowskich, w których nastąpi wzrost dochodów podatkowych, i zostanie początkowo ustanowiony na okres siedmiu lat. Po tym okresie Komisja oceni, czy mechanizm kompensacyjny powinien nadal funkcjonować, i w zależności od jej wyników postanowi o jego zniesieniu lub jednorazowym przedłużeniu na kolejny maksymalny okres dwóch lat.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 79

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 79

Artykuł 79

Przegląd

Sprawozdanie z wdrożenia i przegląd

Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału VIII niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie.

Po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie Komisja dokona oceny jej stosowania oraz złoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące jej funkcjonowania. To sprawozdanie z wdrożenia obejmie w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału VIII niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie. Na podstawie wniosków wyciągniętych z tego sprawozdania z wdrożenia lub w kontekście następnych wieloletnich ram finansowych Komisja zaproponuje warunki dotyczące przekazania części dochodów budżetowych uzyskanych dzięki wspólnej skonsolidowanej podstawie opodatkowania osób prawnych do budżetu Unii Europejskiej, tak aby proporcjonalnie obniżyć składki państw członkowskich do tego budżetu.

 

Po 10 latach od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja dokona przeglądu jej stosowania oraz złoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 80 – ustęp 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2019 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 80 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2021 r.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2020 r.


UZASADNIENIE

Wprowadzenie

Pod koniec 2016 r. Komisja przedstawiła dwuetapowy gruntowny przegląd zasad opodatkowania osób prawnych: wniosek dotyczący wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCTB) oraz wniosek w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB). Jednocześnie Komisja wycofała wniosek w sprawie CCCTB z 2011 r., który został zablokowany w Radzie. Do przeglądu wrócono w celu wzmocnienia rynku wewnętrznego, by przedsiębiorstwa mogły łatwiej i taniej prowadzić działalność transgraniczną na terenie UE, a także w celu przeciwdziałania praktykom agresywnego planowania podatkowego dla przedsiębiorstw oraz zwiększenia przejrzystości podatku od przedsiębiorstw w UE.

CCTB przewiduje wprowadzenie jednolitego zbioru zasad obliczania podstawy opodatkowania przedsiębiorstw, a CCCTB wprowadza element konsolidacji, który ma umożliwić przedsiębiorstwom kompensowanie strat poniesionych w jednym państwie członkowskim zyskami wypracowanymi w innym państwie członkowskim.

Pomysł ujednolicenia systemów opodatkowania osób prawnych w UE nie jest nowy – pojawia się już w dokumentach z początku lat 60. W 1975 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie harmonizacji systemów opodatkowania przedsiębiorstw i podatku u źródła od dywidend; z powodu impasu w Radzie wniosek ten ostatecznie wycofano w 1990 r. Zamiast tego Komisja wydała wytyczne dotyczące opodatkowania przedsiębiorstw. W 2001 r. Komisja opublikowała badanie dotyczące opodatkowania przedsiębiorstw na rynku wewnętrznym, jednak dopiero w 2011 r. przedstawiła wniosek w sprawie CCCTB.

Parlament Europejski wielokrotnie wyrażał poparcie dla koncepcji wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych. W 2008 r. Parlament z zadowoleniem przyjął fakt, że Komisja zamierza wprowadzić CCCTB, a w 2012 r. przyjął sprawozdanie Marianne Thyssen, w którym wezwano do jak najszybszego zastosowania wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych do jak największej liczby przedsiębiorstw. W 2015 r. w rezolucji w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (TAXE 1) Parlament wezwał do ustanowienia obowiązkowej wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych; apel ten ponowił w rezolucji z 2016 r. (TAXE 2).

Kontekst

Globalny kryzys finansowy oraz szereg ujawnionych skandali finansowych, takich jak LuxLeaks i sprawa dokumentów panamskich, sprawiły, że uczciwe opodatkowanie przedsiębiorstw znalazło się wśród głównych punktów programów działań na arenie międzynarodowej. Walka z unikaniem opodatkowania przyniosła przyjęcie inicjatywy OECD w sprawie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS). W UE zalecenia dotyczące BEPS wdrożono m.in. w pakiecie środków przeciwdziałających unikaniu opodatkowania (ATAD 1) przyjętym w połowie 2016 r. oraz w dyrektywie ATAD 2 w sprawie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych przyjętej na początku tego roku, a także w ramach wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnych prawa podatkowego (DAC4) i sprawozdawczości w podziale na kraje (DAC5).

CCCTB to bardzo ważny element brakujący do zbudowania prawdziwego rynku wewnętrznego oraz do walki z unikaniem opodatkowania. CCCTB zapewnia pewność podatkową, jasne i stabilne ramy regulacyjne oraz solidne przepisy przeciwdziałające unikaniu opodatkowania, w tym zniesienie cen transferowych.

W obecnym międzynarodowym kontekście gospodarczym zapewnienie opodatkowania dochodów przedsiębiorstw w miejscu wygenerowania tych dochodów to poważne wyzwanie dla państw członkowskich. W szczególności duże przedsiębiorstwa wielonarodowe mają możliwość łatwego transferu zysków do państw członkowskich o niższych stawkach podatku od osób prawnych. Sprawozdawca uważa, że aby uniknąć niekorzystnego wpływu na przychody podatkowe poszczególnych państw członkowskich, w stosowaniu zasad CCCTB należy wprowadzić kompensację. Ponadto sprawozdawca opowiada się za wprowadzeniem mechanizmów elastyczności, by w pełni wdrożyć omawianą dyrektywę, w tych samych terminach co dyrektywę w sprawie CCTB, a także za monitorowaniem systemu po jego uruchomieniu z myślą o dostosowywaniu go do zmieniających się warunków politycznych i gospodarczych.

Z uwagi na możliwe przyszłe zmiany na szczeblu międzynarodowym, np. znaczne zmniejszenie stawki podatku od osób prawnych w Zjednoczonym Królestwie po brexicie lub oczekiwany przegląd systemu opodatkowania osób prawnych w Stanach Zjednoczonych, należy w trybie pilnym przyjąć system CCCTB charakteryzujący się pewnym stopniem elastyczności.

Ponadto istniejące systemy podatku od osób prawnych odzwierciedlają realia gospodarcze z ubiegłego wieku, kiedy to przedsiębiorstwa były wyraźnie powiązane z rynkiem lokalnym. Globalizacja, cyfryzacja gospodarki światowej, handel elektroniczny i nowe modele biznesowe dają przedsiębiorstwom i obywatelom UE znaczne możliwości. Stanowią one jednak także wyzwanie, jeśli chodzi o zapobieganie zakłóceniom na rynku oraz zwalczanie unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania. Przedsiębiorstwa działające w UE bez fizycznej siedziby muszą być traktowane tak samo jak przedsiębiorstwa mające fizyczną siedzibę w UE. Nowoczesne systemy podatkowe XXI wieku muszą uwzględniać specyfikę nowej, zglobalizowanej gospodarki cyfrowej, dlatego sprawozdawca jest zdania, że system CCCTB powinien również obejmować pojęcia obecności na rynku cyfrowym i wykorzystywania handlowej wartości danych osobowych.

CCCTB bezsprzecznie przynosi znaczne korzyści przedsiębiorstwom, dając im możliwość zachowania zgodności ze wspólnymi zasadami podatkowymi we wszystkich państwach członkowskich oraz możliwość składania w głównym organie podatkowym jednej deklaracji podatkowej w odniesieniu do całej działalności prowadzonej w UE. Jednolity system opodatkowania przedsiębiorstw w UE pozwoliłby również uniknąć wdrażania równoległych systemów podatkowych przez państwa członkowskie, a tym samym znacznie zmniejszyć koszty administracyjne.

Konsolidacja

Komisja sugeruje, że zyski podlegające opodatkowaniu powinny być dzielone między państwa członkowskie, w których dane przedsiębiorstwo prowadzi działalność. Wzór podziału (ang. Massachusetts Formula, wykorzystywany od połowy XX w. i zaproponowany przez Komisję już w 2011 r.) obejmuje trzy równoważne wskaźniki: obrotów, aktywów i zatrudnienia. Sprawozdawca proponuje dodanie czwartego wskaźnika – gromadzenia i wykorzystywania danych osobowych do celów handlowych („wskaźnik danych”), by objąć wspólną skonsolidowaną podstawą opodatkowania osób prawnych również działalność cyfrową. Agresywne planowanie podatkowe ma mniejszy wpływ na te wskaźniki niż na ustalanie cen transferowych. Wzory podziału są używane przez niektóre państwa federalne, np. USA, Kanadę i Szwajcarię.

Ponadto system ten umożliwiłby państwom członkowskim utrzymanie suwerennego prawa do ustalania stawek podatkowych i opodatkowanie odpowiedniej części zysków uzyskiwanych przez przedsiębiorstwo. Sprawozdawca podkreśla, że element konsolidacji jest warunkiem, bez którego nowy system opodatkowania nie może zaistnieć, i że musi być wprowadzony w tym samym czasie co wspólne przepisy dotyczące podatku od osób prawnych.

Zacieśnienie współpracy między krajowymi organami podatkowymi ma zasadnicze znaczenie dla powodzenia procesu konsolidacji. Organ podatkowy głównego podatnika będzie funkcjonować jako punkt kompleksowej obsługi dla przedsiębiorstw, dlatego należy dalej rozwijać potencjał na podstawie doświadczeń z wdrażania dyrektywy Rady 2011/16/UE w odniesieniu do współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania.

Sprawozdawca uważa, że wnioski dotyczące CCCTB stanowią istotny element urzeczywistnienia rynku wewnętrznego i mogą potencjalnie pobudzić wzrost gospodarczy w Europie. Nowe ramy będą wspierać sprawiedliwszy i lepiej zintegrowany rynek wewnętrzny i mogą przyczynić się do osiągnięcia celów innych projektów przewodnich, takich jak unia rynków kapitałowych, jednolity rynek cyfrowy oraz plan inwestycyjny dla Europy. Sprawozdawca jest przekonany, że obecne wyzwania w zakresie opodatkowania międzynarodowego znalazły odzwierciedlenie we wspólnej skonsolidowanej podstawie opodatkowania osób prawnych, która może stanowić potężne narzędzie w walce z agresywnym planowaniem podatkowym.


OPINIA MNIEJSZOŚCI

złożona zgodnie z art. 52a ust. 4 Regulaminu PE

przez członków grupy PPE: Esther de Lange, Briana Hayesa i Gunnara Hökmarka

1. Choć opodatkowanie należy do kompetencji państw członkowskich, walka z unikaniem opodatkowania i uchylaniem się od opodatkowania wskazuje na potrzebę zacieśnienia współpracy na szczeblu europejskim. Wniosek dotyczący wspólnej (skonsolidowanej) podstawy opodatkowania osób prawnych będzie jednak mieć niewielki wpływ na zwalczanie unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, a konsekwencje gospodarcze będą bardzo dotkliwe dla państw członkowskich, zwłaszcza że proponowana konsolidacja nie odzwierciedla należycie poziomu aktywności gospodarczej.

2. W odniesieniu do CCTB i CCCTB nie przeprowadzono dostatecznie szczegółowych ocen skutków w podziale na kraje, szczególnie pod względem wpływu na dochody podatkowe państw członkowskich. Dalsze zmiany proponowane w niniejszym sprawozdaniu wskazują na większą potrzebę przeprowadzenia nowej oceny skutków, zawierającej jasne określenie skutków dla każdego państwa członkowskiego.

3. Ponadto agresywne planowanie podatkowe stosowane przez przedsiębiorstwa wielonarodowe jest problemem globalnym. Najlepszym sposobem na rozwiązanie tego problemu jest wykorzystanie uzgodnionej na szczeblu międzynarodowym inicjatywy OECD dotyczącej erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków (BEPS).

4. Parlamenty narodowe siedmiu państw członkowskich wydały uzasadnione opinie, sprzeciwiając się wnioskom dotyczącym CCTB i CCCTB ze względu na zasady pomocniczości i suwerenności podatkowej. Obawy te nie zostały w ogóle uwzględnione w niniejszym sprawozdaniu.


OPINIA Komisji Prawnej (4.10.2017)

dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB)

(COM(2016)0683 – C8-0471/2016 – 2016/0336(CNS))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Evelyn Regner

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

I. Wprowadzenie

Niniejszy wniosek, wraz z wnioskiem dotyczącym dyrektywy Rady w sprawie wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych (2016/0337 (CNS)), jest wznowieniem inicjatywy Komisji z 2011 r. w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych w UE. Celem obu wniosków jest zaproponowanie przepisów UE w tej dziedzinie, dostosowanych do otoczenia gospodarczego, które stało się bardziej zglobalizowane, bardziej mobilne i cyfrowe, a państwom członkowskim coraz trudniej jest skutecznie zwalczać agresywne planowanie podatkowe poprzez podejmowanie jednostronnych działań w celu ochrony krajowych baz podatkowych przed erozją i przeciwdziałać przenoszeniu zysków.

II. Skuteczne wdrożenie konsolidacji

Wprowadzenie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych ma zasadnicze znaczenie w dążeniu do sprawiedliwego traktowania przedsiębiorstw w UE i poza nią z podatkowego punktu widzenia. Jednym z głównych zagrożeń w zakresie sprawiedliwości podatkowej są powszechne praktyki przenoszenia zysków. Po pełnym wdrożeniu wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych będzie można przypisywać dochody do miejsca tworzenia wartości za pomocą wzoru uwzględniającego trzy równoważne wskaźniki, które są bardziej odporne na praktyki agresywnego planowania podatkowego niż ceny transferowe. W ten sposób mogłyby zostać wyeliminowane rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi, w szczególności ceny transferowe, które stanowią około 70 % wszystkich przypadków przenoszenia zysków w UE, co stanowiłoby duży krok w kierunku sprawiedliwego, skutecznego i przejrzystego systemu podatkowego. W związku z tym oba wnioski powinny być rozpatrywane jako pakiet i powinny być spójnie wdrażane w celu osiągnięcia większej sprawiedliwości podatkowej w Europie. Wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych powinna zostać wprowadzona do końca roku 2020.

W odniesieniu do ogólnej sprawiedliwości naszych systemów podatkowych, przedsiębiorstwa muszą ponosić swoją część ciężaru, a zatem ważne jest, aby nowe ulgi podatkowe nie prowadziły do erozji bazy podatkowej. Trzeba wspierać środki zachęcające podmioty prywatne do inwestowania w realną gospodarkę, gdyż obecna luka inwestycyjna w UE jest jedną z głównych przyczyn jej słabości gospodarczych. Jednak ulgi podatkowe dla przedsiębiorstw powinny być konstruowane ostrożnie i wdrażane jedynie wówczas, gdy ewidentny jest ich pozytywny wpływ na zatrudnienie i wzrost gospodarczy oraz nie istnieje ryzyko stworzenia nowych luk w systemie podatkowym. Dlatego innowacje i inwestycje powinny być wspierane za pomocą dotacji publicznych, a nie zwolnień podatkowych.

Aby skutecznie walczyć z agresywnym planowaniem podatkowym, a także uniknąć współistnienia dwóch równoległych systemów podatkowych, wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych powinna być obowiązkowa dla wszystkich przedsiębiorstw, których obrót przekracza 40 mln EUR. Progi dla mikroprzedsiębiorstw, małych, średnich i dużych przedsiębiorstw zostały określone już dawno. Koncepcja pochodzi z czwartej dyrektywy o prawie spółek z 1978 r. Komisja do tej pory nie uzasadniła w zadowalający sposób konieczności wprowadzenia nowego progu. Z uwagi na fakt, że MŚP nie posiadają zasobów, by inwestować w struktury firm przykrywek w celu sztucznego przenoszenia zysków, znajdują się one w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej w stosunku do przedsiębiorstw wielonarodowych. Aby zbudować sprawnie działający jednolity rynek, należy ustanowić sprawiedliwy, skuteczny, przejrzysty i sprzyjający wzrostowi system wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych w oparciu o zasadę, że zyski powinny być opodatkowane w kraju, w którym zostały wygenerowane.

Zważywszy na rewolucję cyfrową w otoczeniu biznesowym, konieczne jest zdefiniowanie pojęcia elektronicznego zakładu. Przedsiębiorstwa generujące zyski w danym państwie członkowskim, które nie mają fizycznego zakładu w tym państwie członkowskim, muszą być traktowane w ten sam sposób co przedsiębiorstwa posiadające fizyczny zakład. Dlatego wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych musi mieć także zastosowanie do przedsiębiorstw cyfrowych.

III. Wprowadzenie we wniosku minimalnej stopy opodatkowania osób prawnych

Wspólna i choćby minimalna stawka podatku od osób prawnych jest jedynym sposobem osiągnięcia równego i sprawiedliwego traktowania różnych podmiotów, które prowadzą działalność gospodarczą w UE, oraz w ramach szerszej wspólnoty podmiotów podatkowych. Fiasko wprowadzenia takiej minimalnej stawki doprowadzi jedynie do nasilenia równania w dół w odniesieniu do stawek podatkowych. Istnienie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych oznaczać będzie, że państwa członkowskie nie będą już w stanie konkurować za pomocą podstawy opodatkowania, a zatem wzrośnie motywacja ekonomiczna do konkurowania za pomocą stawek podatkowych. Średnio stawki podatku dochodowego od osób prawnych w Unii spadły z 35 % w latach 90. ubiegłego wieku do 22,5 % w chwili obecnej. Aby położyć kres równaniu w dół w odniesieniu do stawek podatku od osób prawnych na szczeblu unijnym, konieczne jest wprowadzenie minimalnej stawki podatku od osób prawnych w wysokości 25%.

POPRAWKI

Komisja Prawna zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Przedsiębiorstwa zamierzające prowadzić działalność w innych państwach Unii Europejskiej napotykają poważne przeszkody oraz zniekształcenia rynku wynikające z faktu współistnienia 28 odmiennych systemów podatku od osób prawnych. Struktury planowania podatkowego stają się coraz bardziej wyrafinowane – obejmują coraz nowe jurysdykcje i skutecznie wykorzystują szczegóły techniczne systemu podatkowego lub rozbieżności pomiędzy dwoma lub więcej systemami podatkowymi w celu zredukowania zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw. Chociaż sytuacje te unaoczniają słabości o zupełnie odmiennym charakterze, to każda z nich prowadzi do powstania przeszkód utrudniających właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Działanie mające na celu rozwiązanie tych problemów powinno być zatem ukierunkowane na oba typy niedoskonałości rynku.

(1)  Przedsiębiorstwa zamierzające prowadzić działalność w innych państwach Unii Europejskiej napotykają poważne przeszkody oraz zniekształcenia rynku wynikające z faktu współistnienia 28 odmiennych systemów podatku od osób prawnych. Struktury planowania podatkowego stają się coraz bardziej agresywne i wyrafinowane – obejmują coraz nowe jurysdykcje i skutecznie wykorzystują szczegóły techniczne systemu podatkowego lub rozbieżności pomiędzy dwoma lub więcej systemami podatkowymi w celu zredukowania zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw. Chociaż sytuacje te unaoczniają słabości o zupełnie odmiennym charakterze, to każda z nich prowadzi do powstania przeszkód utrudniających właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. W bardziej zglobalizowanych, mobilnych i cyfrowych ramach gospodarczych działanie mające na celu rozwiązanie tych problemów powinno być zatem ukierunkowane na oba typy niedoskonałości rynku dzięki ujednoliceniu podstawy opodatkowania osób prawnych w Unii oraz stworzeniu sprawiedliwszego i spójniejszego otoczenia biznesowego, w którym przedsiębiorstwa mogą prowadzić działalność.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Aby wesprzeć prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, środowisko opodatkowania osób prawnych w Unii należy ukształtować zgodnie z zasadą, że przedsiębiorstwa ponoszą sprawiedliwie przypadającą na nie część obciążeń podatkowych w tej jurysdykcji lub tych jurysdykcjach, gdzie generowane są ich zyski. Konieczne jest zatem ustanowienie mechanizmów zniechęcających przedsiębiorstwa do wykorzystywania rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi w celu zaniżenia swoich zobowiązań podatkowych. Równie ważne jest stymulowanie wzrostu i rozwoju gospodarczego w ramach rynku wewnętrznego przez ułatwianie handlu transgranicznego i inwestycji przedsiębiorstw. W tym celu konieczne jest wyeliminowanie w Unii ryzyka zarówno podwójnego opodatkowania, jak i podwójnego nieopodatkowania poprzez usunięcie rozbieżności pomiędzy współistniejącymi krajowymi systemami podatków od osób prawnych. Należy jednocześnie zapewnić przedsiębiorstwom łatwe do stosowania ramy podatkowe i prawne, których potrzebują, aby rozwijać swoją działalność gospodarczą i rozszerzać ją na inne państwa Unii. W tym kontekście należy także wyeliminować utrzymujące się przypadki dyskryminacji.

(2)  Aby wesprzeć prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, środowisko opodatkowania osób prawnych w Unii należy ukształtować zgodnie z zasadą, że przedsiębiorstwa ponoszą sprawiedliwie przypadającą na nie część obciążeń podatkowych w tej jurysdykcji lub tych jurysdykcjach, gdzie generowane są ich zyski. System opodatkowania osób prawnych traktujący Unię jako jednolity rynek na potrzeby obliczania podstawy opodatkowania osób prawnych zwiększyłby przejrzystość działalności przedsiębiorstw wielonarodowych i umożliwił opinii publicznej ocenę ich wpływu na gospodarkę. Konieczne jest zatem ustanowienie mechanizmów zapobiegających wykorzystywaniu przez przedsiębiorstwa rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi w celu zaniżenia swoich zobowiązań podatkowych. Grupy posiadające zakłady na terytorium Unii powinny wspierać unijne zasady dobrego zarządzania. Równie ważne jest stymulowanie wzrostu i rozwoju gospodarczego w ramach rynku wewnętrznego przez ułatwianie handlu transgranicznego i inwestycji przedsiębiorstw. W tym celu konieczne jest wyeliminowanie w Unii ryzyka zarówno podwójnego opodatkowania, jak i podwójnego nieopodatkowania poprzez usunięcie rozbieżności pomiędzy współistniejącymi krajowymi systemami podatków od osób prawnych. Należy jednocześnie zapewnić przedsiębiorstwom łatwe do stosowania ramy podatkowe i prawne, których potrzebują, aby rozwijać swoją działalność gospodarczą i rozszerzać ją na inne państwa Unii. W tym kontekście należy także wyeliminować utrzymujące się przypadki dyskryminacji.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Jak wskazano we wniosku z dnia 16 marca 2011 r. dotyczącym dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych1, system podatku od osób prawnych traktujący Unię jako jednolity rynek w kontekście obliczania podstawy podatku od osób prawnych ułatwiłby prowadzenie transgranicznej działalności przedsiębiorstwom będącym rezydentami w Unii oraz przyczyniłby się do realizacji celu, jakim jest uczynienie Unii bardziej konkurencyjnym miejscem do inwestowania na arenie międzynarodowej. Wniosek z 2011 r. w sprawie CCCTB skupiał się na celu polegającym na ułatwieniu rozszerzania działalności handlowej przedsiębiorstw na terytorium Unii. Obok tego celu należy również zwrócić uwagę, że CCCTB może być bardzo skutecznym narzędziem poprawiającym funkcjonowanie rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie praktykom unikania opodatkowania. W tym świetle należy przedstawić ponownie inicjatywę dotyczącą CCCTB, aby uwzględnić – na równi – zarówno aspekt związany z ułatwianiem działalności, jak i funkcję inicjatywy polegającą na przeciwdziałaniu unikaniu podatków. Takie podejście będzie najlepiej służyło celowi, jakim jest zlikwidowanie zakłóceń w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

(3)  Jak wskazano we wniosku z dnia 16 marca 2011 r. dotyczącym dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych1, system podatku od osób prawnych traktujący Unię jako jednolity rynek w kontekście obliczania podstawy podatku od osób prawnych ułatwiłby prowadzenie transgranicznej działalności przedsiębiorstwom będącym rezydentami w Unii oraz przyczyniłby się do realizacji celu, jakim jest uczynienie Unii bardziej konkurencyjnym miejscem do inwestowania na arenie międzynarodowej. Wniosek z 2011 r. w sprawie CCCTB skupiał się na celu polegającym na ułatwieniu rozszerzania działalności handlowej przedsiębiorstw na terytorium Unii. Obok tego celu należy również zwrócić uwagę, że CCCTB może być bardzo skutecznym narzędziem poprawiającym funkcjonowanie rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie praktykom unikania opodatkowania. W tym świetle należy przedstawić ponownie inicjatywę dotyczącą CCCTB, aby uwzględnić – na równi – zarówno aspekt związany z ułatwianiem działalności, jak i funkcję inicjatywy polegającą na przeciwdziałaniu unikaniu podatków. Wprowadzenie CCCTB we wszystkich państwach członkowskich zagwarantuje, że podatki będą płacone w miejscu generowania zysków. Takie podejście będzie najlepiej służyło celowi, jakim jest zlikwidowanie zakłóceń w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

______________

________________

1 Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, COM (2011) 121 final/2 z 3.10.2011 r.

1 Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, COM (2011) 121 final/2 z 3.10.2011 r.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Zważywszy na konieczność podjęcia szybkiego działania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zwiększenie – z jednej strony – jego przyjazności dla handlu i inwestycji i – z drugiej strony – jego odporności na praktyki unikania zobowiązań podatkowych, konieczne jest podzielenie ambitnej inicjatywy CCCTB na dwa odrębne wnioski. W ramach pierwszego etapu należy uzgodnić przepisy dotyczące wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych, a dopiero w następnej kolejności zająć się kwestią konsolidacji.

(4)  Zważywszy na konieczność podjęcia szybkiego działania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zwiększenie – z jednej strony – jego przyjazności dla handlu i inwestycji i – z drugiej strony – jego odporności na praktyki unikania zobowiązań podatkowych, konieczne jest podzielenie ambitnej inicjatywy CCCTB na dwa odrębne wnioski. W ramach pierwszego etapu należy uzgodnić przepisy dotyczące wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych, a dopiero w następnej kolejności zająć się kwestią konsolidacji. Jednak wprowadzenie CCCTB bez konsolidacji nie rozwiąże problemu przenoszenia zysków. Dlatego niezwykle istotne jest zastosowanie konsolidacji we wszystkich państwach członkowskich od dnia 1 stycznia 2021 r.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Wiele struktur agresywnego planowania podatkowego ma zwykle miejsce w kontekście transgranicznym, co zakłada, że uczestniczące w nich grupy przedsiębiorstw posiadają pewne minimalne zasoby. Wychodząc z tego założenia, stosowanie przepisów dotyczących CCCTB powinno być obowiązkowe jedynie dla dużych grup, co będzie również zgodne z zasadą proporcjonalności. W tym celu należy określić próg wielkości na podstawie całkowitych skonsolidowanych przychodów grupy, która składa skonsolidowane sprawozdania finansowe. Ponadto, aby lepiej służyć celowi, jakim jest ułatwianie wymiany handlowej i inwestycji na rynku wewnętrznym, powinna istnieć możliwość opcjonalnego stosowania przepisów dotyczących CCCTB także przez grupy, które nie spełniają kryterium progu wielkości.

(5)  W celu skutecznego zwalczania struktur agresywnego planowania podatkowego oraz w celu uniknięcia współistnienia dwóch równoległych systemów podatkowych stosowanie przepisów dotyczących CCCTB powinno być obowiązkowe dla wszystkich przedsiębiorstw z wyjątkiem MŚP. Progi dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych, średnich i dużych przedsiębiorstw określono w czwartej dyrektywie Rady 78/660/EWG (czwartej dyrektywie o prawie spółek)1a. Z uwagi na fakt, że MŚP nie posiadają zasobów, by inwestować w struktury firm przykrywek w celu sztucznego przenoszenia zysków, są one w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej w stosunku do przedsiębiorstw wielonarodowych. Aby zbudować sprawnie działający rynek wewnętrzny, należy ustanowić sprawiedliwy, skuteczny, przejrzysty i sprzyjający wzrostowi system wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych w oparciu o zasadę, że zyski podlegają opodatkowaniu w kraju, w którym je osiągnięto. Ponadto, aby zapewnić spójność pomiędzy tymi dwoma krokami w ramach inicjatywy CCCTB, przepisy dotyczące wspólnej podstawy powinny mieć bezwzględnie obowiązującą moc wobec przedsiębiorstw, które byłyby traktowane jako grupa w przypadku wdrożenia inicjatywy w jej pełnej postaci. Ponadto, aby lepiej służyć celowi, jakim jest ułatwianie wymiany handlowej i inwestycji na rynku wewnętrznym, powinna istnieć możliwość opcjonalnego stosowania przepisów dotyczących CCCTB także przez grupy, które nie spełniają kryterium progu wielkości.

 

________________

 

1a Czwarta dyrektywa Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (Dz.U. L 222 z 14.8.1978).

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a)  Zważywszy na rewolucję cyfrową w otoczeniu biznesowym, konieczne jest zdefiniowanie pojęcia elektronicznego zakładu. Przedsiębiorstwa generujące zyski w danym państwie członkowskim, które nie mają fizycznego zakładu w tym państwie członkowskim, powinny być traktowane w ten sam sposób, co przedsiębiorstwa posiadające fizyczny zakład. Dlatego CCCTB powinna mieć również zastosowanie do przedsiębiorstw elektronicznych.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Wzór podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania powinien uwzględniać trzy równoważne wskaźniki, mianowicie wielkość zatrudnienia, aktywa i obrót według miejsca przeznaczenia. Wskaźniki te powinny odzwierciedlać wyważone podejście do podziału zysków podlegających opodatkowaniu między zainteresowanymi państwami członkowskimi i powinny zapewnić opodatkowanie zysków tam, gdzie zostały one faktycznie osiągnięte. Wielkość zatrudnienia i aktywa powinny być zatem przypisane tym państwom członkowskim, w których wykonywana jest praca się lub ulokowane są aktywa, co nadałoby odpowiednią wagę interesom państwa członkowskiego pochodzenia, podczas gdy obrót powinien być przypisany państwu członkowskiemu przeznaczenia towarów lub usług. Aby uwzględnić różnice w poziomie płac w Unii, a tym samym umożliwić sprawiedliwy podział skonsolidowanej podstawy opodatkowania, wskaźnik zatrudnienia powinien obejmować zarówno koszty wynagrodzeń, jak i liczbę pracowników (tj. każda pozycja odpowiada za połowę wartości wskaźnika) Wskaźnik aktywów, z drugiej strony, powinien obejmować wszystkie rzeczowe aktywa trwałe, ale nie powinien obejmować wartości niematerialnych i prawnych ani aktywów finansowych z powodu ich mobilnego charakteru oraz ryzyka obejścia przepisów niniejszej dyrektywy. W przypadku gdy, z uwagi na wyjątkowe okoliczności, wynik podziału nie odzwierciedla rzetelnie zakresu działalności gospodarczej, w klauzuli ochronnej należy przewidzieć alternatywną metodę przydzielania dochodów.

(10)  Wzór podziału skonsolidowanej podstawy opodatkowania powinien uwzględniać trzy równoważne wskaźniki, mianowicie wielkość zatrudnienia, aktywa i obrót według miejsca przeznaczenia. Wskaźniki te powinny odzwierciedlać wyważone podejście do podziału zysków podlegających opodatkowaniu między zainteresowanymi państwami członkowskimi i powinny zapewnić opodatkowanie zysków tam, gdzie zostały one faktycznie osiągnięte, w tym w odniesieniu do dochodów w sektorze gospodarki cyfrowej, w której prowadzenie danej działalności w określonym państwie członkowskim nie wymaga koniecznie posiadania w nim stałego miejsca prowadzenia działalności. Wielkość zatrudnienia i aktywa powinny być zatem przypisane tym państwom członkowskim, w których wykonywana jest praca się lub ulokowane są aktywa, co nadałoby odpowiednią wagę interesom państwa członkowskiego pochodzenia, podczas gdy obrót powinien być przypisany państwu członkowskiemu przeznaczenia towarów lub usług. Aby uwzględnić różnice w poziomie płac w Unii, a tym samym umożliwić sprawiedliwy podział skonsolidowanej podstawy opodatkowania, wskaźnik zatrudnienia powinien obejmować zarówno koszty wynagrodzeń, jak i liczbę pracowników (tj. każda pozycja odpowiada za połowę wartości wskaźnika) Wskaźnik aktywów, z drugiej strony, powinien obejmować wszystkie rzeczowe aktywa trwałe, ale nie powinien obejmować wartości niematerialnych i prawnych ani aktywów finansowych z powodu ich mobilnego charakteru oraz ryzyka obejścia przepisów niniejszej dyrektywy. W przypadku gdy, z uwagi na wyjątkowe okoliczności, wynik podziału nie odzwierciedla rzetelnie zakresu działalności gospodarczej, w klauzuli ochronnej należy przewidzieć alternatywną metodę przydzielania dochodów. Jednak trzy równoważne wskaźniki są bardziej odporne na praktyki agresywnego planowania podatkowego niż metody cen transferowych powszechnie stosowane obecnie do celów podziału zysku. W rezultacie można by wyeliminować luki między krajowymi systemami podatkowymi, w szczególności w odniesieniu do cen transferowych, które stanowią około 70 % wszystkich przypadków przenoszenia zysków w Unii, co stanowiłoby duży krok w kierunku sprawiedliwego, skutecznego i przejrzystego systemu podatkowego.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(11a)  Aby położyć kres równaniu w dół w kwestii stawek podatku od osób prawnych na szczeblu Unii, konieczna jest minimalna stawka podatku od osób prawnych w Unii. Średnio stawki podatku dochodowego od osób prawnych w Unii spadły z 35 % w latach 90. ubiegłego wieku do 22,5 % w chwili obecnej. Przyjęcie CCCTB spowoduje, że państwa członkowskie nie będą już w stanie konkurować za pomocą dalszego obniżania stawek podatku od osób prawnych.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Przedsiębiorstwo, które stosuje przepisy niniejszej dyrektywy przestaje podlegać krajowym przepisom dotyczącym podatku od osób prawnych w zakresie wszystkich kwestii uregulowanych niniejszą dyrektywą, o ile nie wskazano inaczej.

2.  Przedsiębiorstwo, które stosuje przepisy niniejszej dyrektywy, podlega nadal krajowym przepisom dotyczącym podatku od osób prawnych. W razie konfliktu między niniejszą dyrektywą a krajowymi przepisami dotyczącymi podatku od osób prawnych pierwszeństwo mają te drugie, o ile nie wskazano inaczej.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – wprowadzenie

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się do przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa członkowskiego, w tym stałych zakładów tych przedsiębiorstw w innych państwach członkowskich, spełniających wszystkie poniższe warunki:

(1)  Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się do przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa członkowskiego, w tym stałych i elektronicznych zakładów tych przedsiębiorstw w innych państwach członkowskich, spełniających wszystkie poniższe warunki:

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  przedsiębiorstwo wchodzi w skład skonsolidowanej grupy do celów rachunkowości finansowej, której skonsolidowane przychody przekroczyły 750 000 000 EUR w roku obrotowym poprzedzającym dany rok obrotowy;

c)  przedsiębiorstwo wchodzi w skład skonsolidowanej grupy do celów rachunkowości finansowej, której skonsolidowane przychody przekroczyły 40 000 000 EUR w roku obrotowym poprzedzającym dany rok obrotowy;

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 2 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejszą dyrektywę stosuje się również do przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa trzeciego w odniesieniu do stałych zakładów tych przedsiębiorstw znajdujących się w co najmniej jednym państwie członkowskim, które to przedsiębiorstwa spełniają warunki określone w ust. 1. lit. b)–d).

Niniejszą dyrektywę stosuje się również do przedsiębiorstw utworzonych na podstawie prawa państwa trzeciego w odniesieniu do stałych zakładów tych przedsiębiorstw znajdujących się w co najmniej jednym państwie członkowskim oraz do przychodów wygenerowanych w co najmniej jednym państwie członkowskim, które to przedsiębiorstwa spełniają warunki określone w ust. 1 lit. b)–d).

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Niniejszą dyrektywę stosuje się również do przedsiębiorstw założonych na podstawie prawa państwa trzeciego w odniesieniu do elektronicznych zakładów tych przedsiębiorstw, które to zakłady są wyraźnie ukierunkowane na konsumentów lub przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich bądź uzyskują główne dochody z działalności w jednym z państw członkowskich, w przypadku gdy te przedsiębiorstwa spełniają warunki określone w ust. 1 lit. b)–d). Przy ustalaniu, czy elektroniczny zakład jest wyraźnie ukierunkowany na konsumentów lub przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich, uwzględnia się – zgodnie z działaniem nr 1 BEPS w ramach OECD – fizyczne miejsce pobytu konsumentów lub użytkowników oraz dostawców oferowanych towarów i usług. Jeżeli nie można tego ustalić, bierze się pod uwagę, czy elektroniczny zakład prowadzi działalność w ramach domeny najwyższego poziomu państwa członkowskiego lub Unii lub, w odniesieniu do działalności opartej na aplikacji mobilnej, czy elektroniczny zakład rozpowszechnia tę aplikację za pośrednictwem wyodrębnionego dla tego państwa członkowskiego obszaru platformy dystrybucji aplikacji mobilnych, lub czy działalność jest prowadzona za pośrednictwem domeny, w przypadku której na przykład użycie nazwy państwa członkowskiego, regionu lub miasta pozwala stwierdzić, że działalność elektronicznego zakładu jest ukierunkowana na konsumentów lub przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich, lub działalność podlega ogólnym warunkom mającym wyraźnie zastosowanie do Unii lub jednego z państw członkowskich, lub na stronie internetowej elektronicznego zakładu oferuje się miejsce na reklamy ukierunkowane specjalnie na konsumentów i przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 1 – punkt 28 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

28a)  „elektroniczny zakład” oznacza – zgodnie z wynikami działania nr 1 BEPS w ramach OECD – zakład, który jest wyraźnie ukierunkowany na konsumentów lub przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich, przy czym uwzględnia się fizyczne miejsce pobytu konsumentów lub użytkowników oraz dostawców oferowanych towarów i usług. Jeżeli nie można tego ustalić, bierze się pod uwagę, czy zakład prowadzi działalność w ramach domeny najwyższego poziomu państwa członkowskiego lub Unii lub, w odniesieniu do działalności opartej na aplikacji mobilnej, czy rozpowszechnia tę aplikację za pośrednictwem wyodrębnionego dla tego państwa członkowskiego obszaru platformy dystrybucji aplikacji mobilnych, lub czy działalność jest prowadzona za pośrednictwem domeny, w przypadku której na przykład użycie nazwy państwa członkowskiego, regionu lub miasta pozwala stwierdzić, że działalność ta jest ukierunkowana na konsumentów lub przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich, lub działalność podlega ogólnym warunkom mającym wyraźnie zastosowanie do Unii Europejskiej lub jednego z państw członkowskich, lub na stronie internetowej przedsiębiorstwa oferuje się miejsce na reklamy ukierunkowane specjalnie na konsumentów i przedsiębiorstwa w jednym z państw członkowskich.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 1 – punkt 28 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

28b)  „efektywna stawka podatku od osób prawnych” oznacza stawkę podatku od osób prawnych uiszczaną od dochodów i zysków ujętych w sprawozdaniu finansowym przedsiębiorstwa.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera d a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  ze wszystkimi swoimi elektronicznymi zakładami.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 73 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszej dyrektywy zakres przepisów dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych na mocy art. 59 dyrektywy 2016/xx/UE ogranicza się do stosunków między członkami grupy i podmiotami będącymi rezydentami do celów podatkowych w państwie trzecim lub między stałymi zakładami położonymi w państwie trzecim.

Do celów niniejszej dyrektywy zakres przepisów dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych na mocy art. 59 dyrektywy 2016/xx/UE ogranicza się do stosunków między członkami grupy i podmiotami będącymi rezydentami do celów podatkowych w państwie trzecim lub między stałymi lub elektronicznymi zakładami położonymi w państwie trzecim.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 79 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału VIII niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie.

Komisja dokonuje, po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie, przeglądu jej stosowania i składa Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie w sprawie funkcjonowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności analizę wpływu mechanizmu ustanowionego na podstawie przepisów rozdziału VIII niniejszej dyrektywy na podział podstaw opodatkowania między państwa członkowskie.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB)

Odsyłacze

COM(2016)0683 – C8-0471/2016 – 2016/0336(CNS)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

24.11.2016

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

24.11.2016

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Evelyn Regner

28.11.2016

Rozpatrzenie w komisji

3.5.2017

 

 

 

Data przyjęcia

7.9.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

13

8

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Mary Honeyball, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Julia Reda, Evelyn Regner, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Sergio Gaetano Cofferati, Luis de Grandes Pascual, Angel Dzhambazki, Rainer Wieland, Tiemo Wölken

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Gabriel Mato, Andrey Novakov

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

13

+

ALDE

EFDD

ENF

GUE/NGL

VERTS/ALE

S&D

Jean-Marie Cavada

Joëlle Bergeron

Marie-Christine Boutonnet, Gilles Lebreton

Kostas Chrysogonos

Max Andersson, Julia Reda

Sergio Gaetano Cofferati, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Mary Honeyball, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Evelyn Regner, Tiemo Wölken

8

-

ALDE

ECR

PPE

António Marinho e Pinto

Angel Dzhambazki

Gabriel Mato, Andrey Novakov, Axel Voss, Rainer Wieland, Tadeusz Zwiefka, Luis de Grandes Pascual

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB)

Odsyłacze

COM(2016)0683 – C8-0471/2016 – 2016/0336(CNS)

Data konsultacji z PE

21.11.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

24.11.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

24.11.2016

JURI

24.11.2016

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

IMCO

5.12.2016

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Alain Lamassoure

22.11.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

30.8.2017

10.10.2017

6.11.2017

 

Data przyjęcia

21.2.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

38

11

5

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Burkhard Balz, Hugues Bayet, Udo Bullmann, Thierry Cornillet, Esther de Lange, Markus Ferber, Jonás Fernández, Sven Giegold, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Cătălin Sorin Ivan, Petr Ježek, Wolf Klinz, Georgios Kyrtsos, Werner Langen, Sander Loones, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Gabriel Mato, Costas Mavrides, Bernard Monot, Stanisław Ożóg, Dariusz Rosati, Pirkko Ruohonen-Lerner, Anne Sander, Alfred Sant, Martin Schirdewan, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Kay Swinburne, Paul Tang, Ramon Tremosa i Balcells, Ernest Urtasun, Marco Valli, Miguel Viegas, Jakob von Weizsäcker, Marco Zanni

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Matt Carthy, Bas Eickhout, Ramón Jáuregui Atondo, Alain Lamassoure, Paloma López Bermejo, Thomas Mann, Luigi Morgano, Joachim Starbatty, Romana Tomc, Lieve Wierinck

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Alberto Cirio, Alex Mayer, Laurenţiu Rebega

Data złożenia

1.3.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

38

+

ALDE

Thierry Cornillet, Petr Ježek, Wolf Klinz, Ramon Tremosa i Balcells, Lieve Wierinck

ECR

Pirkko Ruohonen-Lerner

PPE

Burkhard Balz, Alberto Cirio, Markus Ferber, Danuta Maria Hübner, Georgios Kyrtsos, Alain Lamassoure, Werner Langen, Ivana Maletić, Thomas Mann, Gabriel Mato, Dariusz Rosati, Anne Sander, Romana Tomc, Esther de Lange

S&D

Hugues Bayet, Udo Bullmann, Jonás Fernández, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Cătălin Sorin Ivan, Ramón Jáuregui Atondo, Olle Ludvigsson, Alex Mayer, Luigi Morgano, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Paul Tang, Jakob von Weizsäcker

Verts/ALE

Bas Eickhout, Sven Giegold, Molly Scott Cato, Ernest Urtasun

11

-

ECR

Sander Loones, Stanisław Ożóg, Joachim Starbatty, Kay Swinburne

ENF

Marco Zanni

GUE/NGL

Matt Carthy, Miguel Viegas

PPE

Brian Hayes, Gunnar Hökmark

S&D

Costas Mavrides, Alfred Sant

5

0

EFDD

Marco Valli

ENF

Bernard Monot, Laurenţiu Rebega

GUE/NGL

Paloma López Bermejo, Martin Schirdewan

 

Korekty głosowania

+

 

-

Esther de Lange, Laurenţiu Rebega

0

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 9 marca 2018Informacja prawna