Διαδικασία : 2016/2329(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0065/2018

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0065/2018

Συζήτηση :

PV 19/04/2018 - 4
CRE 19/04/2018 - 4

Ψηφοφορία :

PV 19/04/2018 - 10.18

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2018)0189

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 925kWORD 77k
14.3.2018
PE 613.377v03-00 A8-0065/2018

σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2011/99/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας

(2016/2329(INI))

Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων

Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων

Εισηγήτριες: Soraya Post, Teresa Jiménez-Becerril Barrio

(Κοινή διαδικασία επιτροπών – Άρθρο 55 του Κανονισμού)

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΣΥΝΟΨΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΣΥΝΟΨΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ

Διαδικασία και πηγές

Η οδηγία περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας (ΕΕΠ) δρομολογήθηκε από μια ομάδα δώδεκα κρατών υπό την προεδρία της Ισπανίας το 2010. Η οδηγία ΕΕΠ βασίζεται στο άρθρο 82 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ σχετικά με τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις. Στις 11 Ιανουαρίου 2011, η οδηγία τέθηκε σε ισχύ και τα κράτη μέλη της ΕΕ όφειλαν να μεταφέρουν τις διατάξεις της στο εθνικό τους δίκαιο έως τις 11 Ιανουαρίου 2015. Η Ιρλανδία και η Δανία δεν δεσμεύονται από τη νομοθεσία της οδηγίας ΕΕΠ.

Η παρούσα έκθεση αποτελεί για τις εισηγήτριες των επιτροπών LIBE και FEMM ευκαιρία να αξιολογήσουν τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε στα οικεία κράτη μέλη ο μηχανισμός που θεσπίστηκε με την οδηγία 2011/99/ΕΕ(1), ο οποίος παρέχει σε άτομα για τα οποία έχει εκδοθεί εντολή προστασίας στο πλαίσιο ποινικών υποθέσεων τη δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση για την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας.

Το εν λόγω μέσο βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, βάσει της οποίας οι εντολές προστασίας που εκδίδονται σε ένα κράτος μέλος πρέπει να αναγνωρίζονται και να εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος. Ένα από τις βασικά ζητήματα όσον αφορά την εφαρμογή του εν λόγω μέσου είναι η διασφάλιση της μη παρεμπόδισης της προστασίας των θυμάτων από την ποικιλομορφία των εθνικών μέτρων.

Στην έκθεση εξετάζονται επίσης:

  τα εμπόδια που προκύπτουν κατά την εφαρμογή σε επίπεδο κρατών μελών·

  η σύνδεση με συμπληρωματικά μέσα·

  οι προκλήσεις που συνδέονται με την ποικιλομορφία των μέτρων που μπορεί να εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη κατά την εκτέλεση ευρωπαϊκών εντολών προστασίας·

  ο αντίκτυπος του μέσου όσον αφορά την προστασία των θυμάτων εγκληματικών πράξεων·

  συστάσεις για την αντιμετώπιση των διαφόρων προκλήσεων που παρουσιάζονται κατά την εφαρμογή.

Βάσει της εντολής τους, οι δύο εισηγήτριες συνέλεξαν στοιχεία και χρησιμοποίησαν, μεταξύ άλλων, τις εξής πηγές:

  την ακρόαση που διεξήχθη στο πλαίσιο της κοινής συνεδρίασης των επιτροπών LIBE και FEMM στις 12 Οκτωβρίου·

 την εκ των υστέρων εκτίμηση επιπτώσεων από την Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPRS), που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2017·

 την ανταλλαγή πληροφοριών με τους αρμόδιους συναδέλφους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA), και με σχετικές οργανώσεις προστασίας θυμάτων·

Η οδηγία περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης (άρθρο 23) στην οποία αναφέρεται ότι «έως τις 11ης Ιανουαρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση συνοδεύεται, αν είναι απαραίτητο, από νομοθετικές προτάσεις». Κατά τον χρόνο κατάρτισης της παρούσας έκθεσης εφαρμογής, η Επιτροπή δεν είχε υποβάλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας.

Γενική επισκόπηση της εφαρμογής της οδηγίας περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας

Από την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2011/99/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, τον Ιανουάριο του 2015, ελάχιστα είναι τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οργανισμούς της ΕΕ ή ΜΚΟ για την αξιολόγηση της χρήσης του μέσου αυτού σε επίπεδο ΕΕ.

Σύμφωνα με αξιολόγηση της EPRS η οποία δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2017, μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί μόνο επτά ευρωπαϊκές εντολές προστασίας. Η πολύ περιορισμένη χρήση του μέσου αυτού προκαλεί εντύπωση δεδομένου του αριθμού των θυμάτων που επωφελούνται από μέτρα προστασίας στο πλαίσιο ποινικών υποθέσεων σε επίπεδο κρατών μελών, πολλά εκ των οποίων πιθανότατα ταξιδεύουν/μετακομίζουν/μετακινούνται ανά την ΕΕ σε τακτική και/ή περιστασιακή βάση. Ενδεικτικά, σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2010 περισσότερες από 100 000 γυναίκες που διέμεναν στην ΕΕ καλύπτονταν από μέτρα προστασίας που σχετίζονταν με την έμφυλη βία.

Παρότι οι εντολές προστασίας θα μπορούσαν να εφαρμόζονται σε οποιονδήποτε χρήζει προστασίας, στην πράξη τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται κατά κύριο λόγο για την προστασία γυναικών σε περιπτώσεις βίας από συντρόφους ή ενδοοικογενειακής βίας, παρενόχλησης, επίμονης παρακολούθησης ή σεξουαλικής επίθεσης. Η έμφυλη βία προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία σε επίπεδο ΕΕ και, το 2014, ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA) προέβη στην εκτίμηση ότι μία στις τρεις γυναίκες στην ΕΕ έχει υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία από την ηλικία των 15 ετών και ότι μία στις πέντε γυναίκες έχει υποστεί επίμονη παρακολούθηση. Η παρενοχλητική παρακολούθηση συγκαταλέγεται μεταξύ των αξιόποινων πράξεων που οδηγούν συχνότερα στην έκδοση εντολής προστασίας· ωστόσο, συγκαταλέγεται επίσης μεταξύ των αξιόποινων πράξεων που δεν υπόκεινται στο ποινικό δίκαιο σε κάθε κράτος μέλος, γεγονός που έχει δυσανάλογα δυσμενείς επιπτώσεις για τις γυναίκες όσον αφορά την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας.

Σκοπός των εντολών προστασίας είναι να προστατεύουν ένα πρόσωπο έναντι πράξης η οποία μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωματική ή ψυχολογική ακεραιότητα, την αξιοπρέπεια, την προσωπική ελευθερία ή τη σεξουαλική ακεραιότητά του. Στόχος είναι να αποφεύγονται οι επαφές μεταξύ ενός δράστη ή δυνητικού δράστη και ενός θύματος ή ατόμου που διατρέχει κίνδυνο επίθεσης.

Σε όλα τα κράτη μέλη προβλέπονται κάποιας μορφής εντολές ποινικής ή αστικής προστασίας. Ωστόσο, παρά την εμφανή ομοιότητα στον τρόπο έκδοσης αυτών των εντολών, στα διάφορα κράτη μέλη εφαρμόζονται ποικίλα μέτρα. Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται στην πράξη διαφέρει σε μεγάλο βαθμό.

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ένα πρόσωπο για το οποίο έχουν εκδοθεί μέτρα προστασίας σε ένα κράτος μέλος συνεχίζει να τυγχάνει ισοδύναμης προστασίας όταν μετακομίζει ή ταξιδεύει σε άλλο κράτος μέλος, η ΕΕ θέσπισε την οδηγία 2011/99/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, έναν μηχανισμό αμοιβαίας αναγνώρισης μέτρων προστασίας σε ποινικές υποθέσεις. Τα μέτρα προστασίας που καλύπτονται από την οδηγία αφορούν περιπτώσεις στις οποίες τα θύματα ή δυνητικά θύματα εγκληματικών πράξεων επωφελούνται της απαγόρευσης ή ρύθμισης της εισόδου σε ορισμένους χώρους, της επαφής ή της προσέγγισης από πρόσωπο το οποίο ενδέχεται να αποτελεί κίνδυνο, που αποτελούν τα τρία συνηθέστερα είδη μέτρων προστασίας εντός της ΕΕ.

Κατά τον χρόνο υποβολής της παρούσας πράξης, προκειμένου να επιλυθεί το ζήτημα των χωριστών νομικών βάσεων που υπάρχουν στο δίκαιο της ΕΕ για την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων του αστικού και ποινικού δικαίου, η Επιτροπή πρότεινε την έκδοση δέσμης μέσων αποτελούμενης από την οδηγία ΕΕΠ, σε σχέση με ποινικές διαδικασίες, και τον κανονισμό για την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων προστασίας σε αστικές υποθέσεις. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 606/2013 καθιερώνει μηχανισμό που καθιστά δυνατή την άμεση αναγνώριση, μεταξύ κρατών μελών, των εντολών προστασίας που εκδίδονται ως μέτρο αστικού δικαίου. Ως εκ τούτου, πρόσωπα για τα οποία έχει εκδοθεί εντολή προστασίας αστικού δικαίου στο κράτος μέλος διαμονής τους μπορούν να επικαλεστούν απευθείας την εντολή αυτή σε άλλα κράτη μέλη, προσκομίζοντας στις αρμόδιες αρχές πιστοποιητικό(2) το οποίο πιστοποιεί τα δικαιώματά τους. Ο κανονισμός εφαρμόζεται από τις 11 Ιανουαρίου 2015.

Τα δύο αυτά μέσα αποτελούν μέρος μιας συνολικής δέσμης νομοθετικών πράξεων της ΕΕ που αποσκοπούν στην ενίσχυση της προστασίας των θυμάτων σε όλη την ΕΕ.

Τα μέτρα προστασίας που περιλαμβάνονται στις ευρωπαϊκές εντολές προστασίας εξαρτώνται από την εσωτερική εθνική νομοθεσία των κρατών μελών: οι ευρωπαϊκές εντολές προστασίας εκδίδοντα βάσει μέτρων προστασίας που έχουν προηγουμένως ληφθεί στο κράτος έκδοσης σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία· η προστασία που αναφέρεται στις ευρωπαϊκές εντολές προστασίας αναγνωρίζεται στο κράτος εκτέλεσης με τη λήψη των διαθέσιμων μέτρων προστασίας σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία.

Σύμφωνα με τη διαπίστωση της προαναφερόμενης εκ των υστέρων αξιολόγησης της EPRS, η οδηγία δεν έχει οδηγήσει σε σύγκλιση/προσέγγιση των διαφορετικών εθνικών μέτρων: διατηρούνται τα διαφορετικά εθνικά συστήματα προστασίας των θυμάτων, δεν έχει υπάρξει σημαντική τροποποίηση της εσωτερικής νομοθεσίας σχετικά με την προστασία των θυμάτων, ενώ παράλληλα οι ρυθμίσεις για την εφαρμογή της οδηγίας ενσωματώνουν σχεδόν μιμητικά τις διατάξεις της οδηγίας, με ελάχιστες προσαρμογές

Όσον αφορά τα θύματα, σημαντικό στοιχείο αποτελεί η ανάγκη παροχής επαρκών πληροφοριών στο προστατευόμενο πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας υποβολής αίτησης για την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας σε περίπτωση μετακίνησής του σε άλλο κράτος μέλος. Η μελέτη καταδεικνύει την ύπαρξη σημαντικών ανεπαρκειών εν προκειμένω, και επισημαίνει την γενικότερη έλλειψη εκστρατειών ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης με στόχο τα ίδια τα θύματα στα διάφορα κράτη μέλη. Στις περιπτώσεις αυτές, η έλλειψη πρόσβασης σε πληροφορίες είναι επιζήμια για την προστασία των θυμάτων.

Δεδομένου ότι οι ευρωπαϊκές εντολές προστασίας συνεπάγονται πάντα τη μετακίνηση ενός θύματος από ένα κράτος μέλος σε άλλο, όλα τα θύματα θα αντιμετωπίσουν κάποια στιγμή ένα άγνωστο νομικό σύστημα ή μια άγνωστη γλώσσα, με αποτέλεσμα να βρεθούν σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση. Τα περισσότερα κράτη μέλη δεν έχουν θεσπίσει ειδικά μέτρα ή διατάξεις σχετικά με τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Για την αποτελεσματική προστασία του θύματος, η διαδικασία έκδοσης και εκτέλεσης μιας ευρωπαϊκής εντολής προστασίας πρέπει να είναι ταχεία. Στις σχετικές εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών έχουν χρησιμοποιηθεί διάφοροι τρόποι για να τονιστεί ο άμεσος και επείγων χαρακτήρας της διαδικασίας, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν οριστεί ακόμη και συγκεκριμένες προθεσμίες. Ο συντονισμός και η επικοινωνία μεταξύ αρμόδιων και κεντρικών αρχών αποτελούν επίσης σημαντικά στοιχεία για την προστασία των θυμάτων και την αποτελεσματικότητα της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας.

Εμπειρογνώμονες έχουν υπογραμμίσει ότι το ζήτημα της κατάρτισης επαγγελματιών, οι οποίοι είναι πιθανό να έρθουν σε επαφή με θύματα που χρειάζονται μέτρα προστασίας, φαίνεται να έχει καίρια σημασία. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ελάχιστα είναι τα κράτη μέλη που έχουν οργανώσει ειδική κατάρτιση σχετικά με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2011/99/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας

(2016/2329(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 2 και 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τα άρθρα 8, 10, 18, 19, 21, 79 και 82 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 3, 6, 20, 21, 23, 24, 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ),

–  έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1948,

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1979 για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW),

–  έχοντας υπόψη τη Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών που εγκρίθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1993,

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 20 Νοεμβρίου 1989,

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του Πεκίνου και την Πλατφόρμα Δράσης που εγκρίθηκαν στις 15 Σεπτεμβρίου 1995 από την τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις Γυναίκες, και τα συνακόλουθα έγγραφα αποτελεσμάτων που εγκρίθηκαν στις ειδικές συνόδους των Ηνωμένων Εθνών Πεκίνο +5 (2000), Πεκίνο +10 (2005), Πεκίνο +15 (2010) και Πεκίνο +20 (2015),

–  έχοντας υπόψη το Γενικό Σχόλιο, που εγκρίθηκε στις 26 Αυγούστου 2016 από την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, σχετικά με το άρθρο 6 («Γυναίκες και κορίτσια με αναπηρία») της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία·

–  έχοντας υπόψη τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης), και τις αποφάσεις του Συμβουλίου (ΕΕ) 2017/865(3) και (ΕΕ) 2017/866(4) της 11ης Μαΐου 2017 σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας,

–  έχοντας υπόψη την υπογραφή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης) από όλα τα κράτη μέλη,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας(5),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/29/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ(6) του Συμβουλίου,

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων,

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2011/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της, καθώς και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ(7) του Συμβουλίου, και την οδηγία 2011/93/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας και την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2004/68/ΔΕΥ(8) του Συμβουλίου,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2012, με τίτλο «Η στρατηγική της ΕΕ για την εξάλειψη της εμπορίας ανθρώπων 2012-2016» (COM (2012)0286),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2011/99/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας(9),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 606/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων προστασίας σε αστικές υποθέσεις(10),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2008/947/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων και αποφάσεων αναστολής εκτέλεσης της ποινής ή απόλυσης υπό όρους με σκοπό την εποπτεία των μέτρων αναστολής και των εναλλακτικών κυρώσεων(11),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2009/829/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή, μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις περί μέτρων επιτήρησης εναλλακτικά προς την προσωρινή κράτηση(12),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τυγχάνουν επεξεργασίας στο πλαίσιο της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις(13),

  έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τον Οδικό χάρτη για την ενίσχυση των δικαιωμάτων και την προστασία των θυμάτων, ιδίως σε ποινικές διαδικασίες(14),

  έχοντας υπόψη το Πρόγραμμα της Στοκχόλμης - Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες(15),

–  έχοντας υπόψη το Πρόγραμμα «Δικαιώματα, Ισότητα και Ιθαγένεια» για την περίοδο 2014-2020,

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 2015, με τίτλο «Στρατηγική δέσμευση για την ισότητα των φύλων για την περίοδο 2016-2019» (SWD(2015)0278),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) με τίτλο «Bία κατά των γυναικών – μια έρευνα σε επίπεδο ΕΕ»,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών(16),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 10ης Φεβρουαρίου 2010 σχετικά με την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση - 2009(17),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Φεβρουαρίου 2014 με συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών(18),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Ιουνίου 2015 σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών μετά το 2015(19),

–  έχοντας υπόψη την ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της οδηγίας 2011/99/ΕΕ από την Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (PE 603.272), την οποία εκπόνησε η Μονάδα εκ των Υστέρων Εκτίμησης Αντικτύπου,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του, καθώς και το άρθρο 1 παράγραφος 1 εδάφιο ε) αυτού, καθώς και το Παράρτημα 3 της απόφασης της Διάσκεψης των Προέδρων της 12ης Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με τη διαδικασία έγκρισης για τη σύνταξη εκθέσεων πρωτοβουλίας,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές συνεδριάσεις της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, σύμφωνα με το άρθρο 55 του Κανονισμού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A8-0065/2018),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε μορφή βίας εις βάρος ενός ανθρώπου συνιστά άμεση παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του, η οποία αποτελεί τη βάση όλων των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, ως εκ τούτου, πρέπει να γίνεται σεβαστή και να προστατεύεται· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία κατά των γυναικών αποτελεί μια βάναυση μορφή διάκρισης και παραβίασης των ανθρωπίνων και θεμελιωδών δικαιωμάτων·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα θύματα βίας και κακοποίησης διατρέχουν κίνδυνο δευτερογενούς και επαναλαμβανόμενης θυματοποίησης, αντιποίνων και εκφοβισμού· λαμβάνοντας, ως εκ τούτου, υπόψη ότι η παροχή της απαραίτητης προστασίας στα θύματα, μεταξύ άλλων και σε διασυνοριακό επίπεδο, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ευαισθητοποίηση των θυμάτων, της κοινωνίας ευρύτερα και όλων των επαγγελματιών που έρχονται σε επαφή μαζί τους, και των σχετικών φορέων όπως τα ασφαλή καταφύγια·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η μη παροχή κατάλληλης προστασίας σε έναν άνθρωπο έναντι της έμφυλης βίας έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην κοινωνία συνολικά·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μια από τις σημαντικότερες πτυχές της ασφάλειας κάθε κοινωνίας είναι η προστασία της προσωπικής ακεραιότητας και ελευθερίας κάθε ατόμου· λαμβάνοντας υπόψη ότι στο ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την ασφάλεια θα πρέπει να περιλαμβάνεται ως προτεραιότητα η διασφάλιση της προσωπικής ασφάλειας και η προστασία όλων των ατόμων από την έμφυλη βία·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία και η σωματική, ψυχολογική και σεξουαλική κακοποίηση επηρεάζουν δυσανάλογα τις γυναίκες(20)· λαμβάνοντας υπόψη ότι μία στις τρεις γυναίκες στην ΕΕ έχει υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία από την ηλικία των 15 ετών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκταση και η σοβαρότητα της βίας κατά των γυναικών συχνά παραβλέπονται και υποβαθμίζονται σε ορισμένα κράτη μέλη και ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια ανησυχητικά ευρεία τάση να κατηγορούνται τα θύματα· λαμβάνοντας υπόψη ότι περίπου μόνο το ένα τρίτο των γυναικών που υφίστανται σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση από τους συντρόφους τους ενημερώνουν τις αρχές·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η διασφάλιση της ισότητας των φύλων σε όλους τους τομείς πολιτικής αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ουσιώδους σημασίας παράμετρο για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που έχει υπογραφεί αλλά δεν έχει επικυρωθεί από την ΕΕ και όλα τα κράτη μέλη(21), ορίζει ότι όλες οι διατάξεις της, ειδικότερα δε τα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων των θυμάτων, διασφαλίζονται χωρίς οποιασδήποτε μορφής διάκριση και ζητεί ρητά από τα συμβαλλόμενα μέρη να αναγνωρίσουν την επίμονη παρακολούθηση ως ποινικό αδίκημα (άρθρο 34)· λαμβάνοντας υπόψη ότι η κύρωση και πλήρης εφαρμογή στην πράξη της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που επισημαίνονται στην ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, διότι θα παράσχει ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο πρόληψης και καταπολέμησης της βίας κατά των γυναικών·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι για να μειωθεί ο εκτιμώμενος αριθμός μη δηλωμένων περιστατικών βίας, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν και να ενισχύσουν μέσα έγκαιρης προειδοποίησης και προστασίας των γυναικών, έτσι ώστε οι γυναίκες να αισθάνονται ασφαλείς και να είναι σε θέση να καταγγέλλουν περιστατικά έμφυλης βίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι σημαντικά υψηλός αριθμός μη καταγεγραμμένων υποθέσεων βίας λόγω φύλου μπορεί να συνδέεται με έλλειψη δημόσιων πόρων· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να διαθέτουν δομές, όπως κέντρα υποδοχής γυναικών όπου θα παρέχεται ιατρική και ιατροδικαστική υποστήριξη, ψυχολογική στήριξη και νομική βοήθεια, δημιουργώντας ένα ασφαλές καταφύγιο για γυναίκες που είναι θύματα βίας λόγω φύλου·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ελεύθερη κυκλοφορία στην ΕΕ συνεπάγεται ότι τα άτομα μετακινούνται συχνά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας βασίζεται στην ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών των θυμάτων, και ιδίως στον σεβασμό του δικαιώματος των θυμάτων και πιθανών θυμάτων να απολαύουν της ελεύθερης κυκλοφορίας και να τους εξασφαλίζεται συνεχής προστασία κατά την άσκηση του δικαιώματος αυτού·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόληψη της βίας μέσω των εκστρατειών ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης με κάλυψη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των επαγγελματιών, είναι καίριας σημασίας για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης περιλαμβάνει την υποχρέωση των μερών για πρόληψη της βίας λόγω φύλου και των στερεοτύπων, ενεργοποιώντας τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η γενική έλλειψη ενημέρωσης μεταξύ των θυμάτων που επωφελούνται από εθνικά μέτρα προστασίας για την ύπαρξη της ΕΕΠ έχει αρνητικό αντίκτυπο στην εφαρμογή της· λαμβάνοντας υπόψη ότι η διεξαγωγή ενημερωτικών εκστρατειών και προγραμμάτων ευαισθητοποίησης για την καταπολέμηση της υποβάθμισης της ενδοοικογενειακής και της έμφυλης βίας συμβάλει στην αύξηση της προθυμίας των θυμάτων να καταγγέλλουν περιστατικά κακοποίησης και να ζητούν την έκδοση εθνικών και ευρωπαϊκών εντολών προστασίας (ΕΕΠ), καθώς και στην αύξηση της εμπιστοσύνης τους στις αρμόδιες αρχές·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2010, όταν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπέβαλε πρόταση σχετικά με την ΕΕΠ, 118 000 γυναίκες στην ΕΕ καλύπτονταν από μέτρα προστασίας που σχετίζονταν με την έμφυλη βία· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2011, σύμφωνα με εκτιμήσεις, 1 180 άτομα κατά μέσο όρο έχρηζαν μέτρων συνεχούς διασυνοριακής προστασίας στην ΕΕ·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΜΚΟ διαδραματίζουν συχνά καίριο ρόλο σε πολλά κράτη μέλη όσον αφορά τη στήριξη των θυμάτων·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΕΕΠ αποτελούν μέσα αμοιβαίας αναγνώρισης και συνεργασίας τα οποία δεν μπορούν να λειτουργήσουν ορθά ούτε να προστατεύσουν τα θύματα έως ότου εφαρμοστούν πλήρως από όλα τα κράτη μέλη·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις βίας, ορισμένα κράτη μέλη εκδίδουν μέτρα προστασίας με βάση την ποινική διαδικασία, ενώ άλλα εκδίδουν εντολές προστασίας βάσει του αστικού δικαίου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ένα ευρύ φάσμα εντολών προστασίας στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ, και ότι, λόγω των διαφορετικών δικαστικών συστημάτων, η σωστή εφαρμογή στην πράξη των ΕΕΠ είναι δυσχερής και θα μπορούσε, συνεπώς, να υπονομεύσει το δικαίωμα των θυμάτων και να οδηγήσει σε μείωση του αριθμού των ΕΕΠ που εκδίδονται·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στην πλειονότητά τους τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν σύστημα μητρώου για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τις ευρωπαϊκές εντολές προστασίας, ούτε υπάρχει ευρωπαϊκό κεντρικό σύστημα μητρώου για τη συλλογή όλων των σχετικών δεδομένων σε επίπεδο ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ανεπαρκή δεδομένα δυσχεραίνουν την αξιολόγηση της εφαρμογής των ΕΕΠ και την αντιμετώπιση των ελλείψεων στη νομοθεσία ή στην εφαρμογή της·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕΠ εφαρμόζεται σε θύματα όλων των ειδών εγκληματικών πράξεων, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων τρομοκρατίας, εμπορίας ανθρώπων, έμφυλης βίας, καθώς και του οργανωμένου εγκλήματος· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα άτομα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση και έχουν πέσει θύματα εγκληματικών πράξεων πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη προσοχή όταν υποβάλλουν αίτηση για την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ της λειτουργίας της ΕΕΠ και των ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων εγκληματικότητας, τα οποία θεσπίζονται μέσω της οδηγίας 2012/29/ΕΕ·

1.  καλεί τα κράτη μέλη να καταδικάσουν απερίφραστα όλες τις μορφές βίας λόγω φύλου, να δεσμευτούν για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, και να εφαρμόσουν τη μηδενική ανοχή έναντι αυτών των μορφών βίας·

2.  ζητεί από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να ενσωματώσουν τη διάσταση του φύλου σε όλες τις πολιτικές τους, ιδίως σε εκείνες που σχετίζονται εν δυνάμει με την ευαισθητοποίηση και τον εντοπισμό της βίας σε βάρος των γυναικών, καθώς και την προστασία και τη διασφάλιση της ακεραιότητας των θυμάτων·

Γενική αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας και συστάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης εφαρμογής και της λειτουργίας της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας

3.  αναγνωρίζει ότι όλα τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την οδηγία ΕΕΠ έχουν κοινοποιήσει στην Επιτροπή τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο·

4.  αντιλαμβάνεται τη θετική επίδραση που μπορεί να έχει η δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης για τη διασυνοριακή προστασία των θυμάτων· θεωρεί ότι η ΕΕΠ έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει αποτελεσματικό μέσο προστασίας των θυμάτων σε έναν σύγχρονο κόσμο που χαρακτηρίζεται από μεγάλη κινητικότητα και έλλειψη εσωτερικών συνόρων· επισημαίνει με ανησυχία, εντούτοις, ότι, από τη μεταφορά της οδηγίας ΕΕΠ στο εθνικό δίκαιο, έχουν καταγραφεί μόνο επτά ευρωπαϊκές εντολές προστασίας στα κράτη μέλη, παρά το γεγονός ότι χιλιάδες εθνικές εντολές προστασίας έχουν ζητηθεί και εκδοθεί στα κράτη μέλη τα τελευταία έτη(22)·

5.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν υπέβαλε έκθεση στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας ΕΕΠ έως τις 11 Ιανουαρίου 2016· καλεί την Επιτροπή να ανταποκριθεί στις σχετικές υποχρεώσεις της όπως προβλέπεται στην οδηγία και να συμπεριλάβει στην έκθεσή της μια χαρτογράφηση των εθνικών μέτρων προστασίας, μια επισκόπηση των δραστηριοτήτων κατάρτισης, μια ανάλυση της συμμόρφωσης των κρατών μελών με το δικαίωμα των θυμάτων να λάβουν δωρεάν νομική συνδρομή, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με το κατά πόσον τυχόν κόστος έχει βαρύνει τα θύματα σε σχέση με μια εντολή προστασίας, και μια χαρτογράφηση των εκστρατειών ευαισθητοποίησης που δρομολογούνται στα κράτη μέλη·

6.  υπενθυμίζει την υποχρέωση του κράτους εκτέλεσης να αναγνωρίζει την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας με την ίδια προτεραιότητα όπως το κράτος έκδοσης παρά τα διάφορα σχετικά πολύπλοκα ζητήματα και τις νομικές προκλήσεις·

7.  εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι υπάρχει σημαντικό χάσμα σε επίπεδο συντονισμού και επικοινωνίας μεταξύ των κρατών μελών κατά την εκτέλεση μιαςΕΕΠ· καλεί τα κράτη μέλη να βελτιώσουν και να ενισχύσουν από κοινού τη συνεργασία και την επικοινωνία σε σχέση με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, διότι με τον τρόπο αυτό θα τεθούν σε εφαρμογή πολύ αποτελεσματικότερες διαδικασίες και θα καταστεί δυνατή η ταυτόχρονη διασυνοριακή δράση μεταξύ των κρατών μελών·

8.  επιμένει στην ανάγκη βελτίωσης της συλλογής στατιστικών στοιχείων προκειμένου να εκτιμηθεί η διάσταση του προβλήματος και τα αποτελέσματα των μέτρων που έχουν ληφθεί για τη μείωση της έμφυλης βίας· καλεί τα κράτη μέλη να τυποποιήσουν και να ψηφιοποιήσουν τα έντυπα και τις διαδικασίες της ΕΕΠ, να δημιουργήσουν εθνικό σύστημα μητρώου ευρωπαϊκών εντολών προστασίας, με σκοπό τη συλλογή δεδομένων, και να βελτιώσουν την ανταλλαγή πληροφοριών με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη· καλεί τα κράτη μέλη να συγκεντρώνουν και να γνωστοποιούν τακτικά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοιχεία κατά φύλο σχετικά με τον αριθμό των ΕΕΠ που εκδίδονται και εκτελούνται καθώς και πληροφορίες σχετικά με τα είδη εγκλημάτων·

9.  καλεί την Επιτροπή να δημιουργήσει ευρωπαϊκό σύστημα μητρώου για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τις ΕΕΠ από όλα τα κράτη μέλη·

10.  ενθαρρύνει τον σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός ενιαίου εντύπου για την έκδοση και την αναγνώριση των εντολών προστασίας, που θα ισχύει τόσο σε επίπεδο ποινικού όσο και αστικού δικαίου ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται σε όλα τα κράτη μέλη. ζητεί την εφαρμογή ενός ψηφιακού συστήματος διαχείρισης που θα διευκολύνει τον συντονισμό, θα τυποποιεί τα δεδομένα που συλλέγονται και θα επιταχύνει τόσο τη διαχείριση των εντολών όσο και την παραγωγή επιχειρησιακών στατιστικών στοιχείων σε επίπεδο Ένωσης·

11.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, αφενός, να δημοσιεύσουν πλήρη κατάλογο των αρμόδιων αρχών που είναι υπεύθυνες για την έκδοση και την αναγνώριση ευρωπαϊκών εντολών προστασίας, καθώς και των κεντρικών αρχών που διαβιβάζουν και λαμβάνουν ΕΕΠ στα κράτη μέλη, και, αφετέρου, να καταστήσουν τον εν λόγω κατάλογο εύκολα προσβάσιμο ώστε τα προστατευόμενα πρόσωπα και οι οργανώσεις στήριξης θυμάτων να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν αίτηση για την έκδοση ΕΕΠ ή να διευθετούν σχετικά ζητήματα· καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τα εθνικά και τοπικά τους όργανα και τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να ενισχυθεί η προσβασιμότητα και η δυνατότητα εφαρμογής της ΕΕΠ κατά τρόπο ώστε να διευκολύνεται η έκδοσή τους·

12.  καλεί την Επιτροπή να προωθήσει κάθε μορφή ανταλλαγής ορθών πρακτικών και συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των κρατών μελών και της κοινωνίας των πολιτών, προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή λειτουργία των ΕΕΠ·

13.  τονίζει ότι τα θύματα εγκληματικών πράξεων που έχουν ή εξετάζουν το ενδεχόμενο να εξασφαλίσουν εθνική εντολή προστασίας πρέπει να ενημερώνονται αυτόματα και κατάλληλα από μια αρμόδια ειδική αρχή, τόσο προφορικά όσο και γραπτά, για τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για την έκδοση ΕΕΠ κατά τη διάρκεια των ποινικών διαδικασιών· τονίζει ότι το πρόσωπο για το οποίο ισχύει μέτρο προστασίας δεν θα πρέπει να υφίσταται οικονομική επιβάρυνση όταν ζητεί την έκδοση ΕΕΠ·

14.  καλεί τα κράτη μέλη να διεξάγουν επιμέρους αξιολόγηση, εφαρμόζοντας μια προσέγγιση με γνώμονα το φύλο σε σχέση με την παροχή συνδρομής και μέτρων στήριξης στο πλαίσιο της υποβολής αιτήσεων για την έκδοση ευρωπαϊκών εντολών προστασίας·

15.  εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη πρόσβασης στη δικαιοσύνη και σε νομική συνδρομή για τα θύματα κάθε μορφής εγκληματικών πράξεων σε ορισμένα κράτη μέλη, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την παροχή ελλιπών πληροφοριών στο θύμα σχετικά με τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για την έκδοση ΕΕΠ· θεωρεί ότι θα πρέπει να εξασφαλίζεται από τα κράτη μέλη η παροχή δωρεάν νομικής βοήθειας, διοικητικής υποστήριξης και επαρκούς πληροφόρησης σχετικά με την ΕΕΠ προς τα άτομα που τυγχάνουν προστασίας, δεδομένου ότι αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τη χρήση και την αποτελεσματικότητα του μέσου, τόσο στο στάδιο της έκδοσης όσο και της εκτέλεσης· καλεί τα κράτη μέλη να αυξήσουν τους πόρους που διαθέτουν για την παρακολούθηση και την πρόληψη της βίας εις βάρος των γυναικών στις αγροτικές περιοχές·

16.  προτρέπει τα κράτη μέλη να ενημερώνουν τα προστατευόμενα πρόσωπα για τα συμπληρωματικά μέσα κοινωνικής αρωγής που είναι διαθέσιμα στο κράτος μέλος υποδοχής, όπως οικογενειακές παροχές, στέγαση, κ.λπ., δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ΕΕΠ·

17.  τονίζει ότι, στο πλαίσιο της προστασίας και της συμπληρωματικής κοινωνικής αρωγής, είναι ανάγκη να δοθεί ειδική προσοχή στα παιδιά- θύματα και στα παιδιά των θυμάτων εγκληματικών πράξεων, κυρίως αν κινδυνεύουν να πέσουν θύματα σεξιστικών επιθέσεων·

18.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι τα κράτη μέλη δεν διασφαλίζουν την παροχή υπηρεσιών μετάφρασης και διερμηνείας σε γλώσσα την οποία κατανοεί το θύμα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας·

19.  υπογραμμίζει ότι τα θύματα θα πρέπει να διαθέτουν πάντα δικαίωμα ακρόασης κατά τη διαδικασία ΕΕΠ· τονίζει ότι πρέπει να είναι διαθέσιμες υπηρεσίες μετάφρασης και διερμηνείας και να παρέχονται δωρεάν καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας της ΕΕΠ· επισημαίνει, ως εκ τούτου, ότι όλα τα σχετικά έγγραφα θα πρέπει να μεταφράζονται σε γλώσσα που καταλαβαίνει το θύμα·

20.  εκφράζει τη λύπη του για τη μη εφαρμογή ειδικών μέτρων από τα κράτη μέλη σε θύματα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση ή θύματα με ειδικές ανάγκες· θεωρεί ότι σε πολλές περιπτώσεις οι περικοπές δημόσιων δαπανών επηρεάζουν αρνητικά τους διαθέσιμους πόρους για την εφαρμογή των εν λόγω ειδικών μέτρων· ως εκ τούτου, καλεί τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή και τους αρμόδιους οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στον τομέα της προστασίας των θυμάτων, να θεσπίσουν ειδικές κατευθυντήριες γραμμές και μέτρα που θα διευκολύνουν την έκδοση ΕΕΠ για θύματα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση ή θύματα με ειδικές ανάγκες·

21.  επισημαίνει ότι λόγω της αυξανόμενης και επικίνδυνης τάσης της εμπορίας ανθρώπων, η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ επωφελές μέσο για τα θύματα εμπορίας ανθρώπων· καλεί, συνεπώς, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενσωματώσει την ΕΕΠ σε μια στρατηγική της ΕΕ για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων·

22.  θεωρεί ότι η έκδοση της εντολής προστασίας, προκειμένου να εκπληρώσει τις δυνατότητές της και να εξασφαλίσει ισοδύναμα μέτρα προστασίας, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο αυτόματη, ταχεία και αποτελεσματική και να συνεπάγεται ελάχιστη γραφειοκρατία, τόσο στο κράτος έκδοσης όσο και στο κράτος εκτέλεσης· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να καθορίσουν σαφές και σύντομο χρονοδιάγραμμα δύο εβδομάδων για τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κατά την έκδοση και κοινοποίηση ΕΕΠ, προκειμένου να αποφεύγεται η αύξηση της αβεβαιότητας για τα προστατευόμενα πρόσωπα και της πίεσης την οποία υφίστανται, και, να δώσουν εντολή στις αρμόδιες αρχές να παρέχουν επαρκείς πληροφορίες στα θύματα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας λήψης απόφασης επί των αιτήσεών τους για την έκδοση ΕΕΠ, καθώς και σχετικά με οιαδήποτε στοιχεία που προκύπτουν κατά τη διαδικασία· παροτρύνει, προς τούτο, τα κράτη μέλη να διανείμουν επαρκείς πόρους στις αρχές που ασχολούνται με ευρωπαϊκές εντολές προστασίας, επιδιώκοντας ένα αποδοτικό σύστημα που θα λαμβάνει υπόψη την κατάσταση του θύματος·

23.  καλεί τα κράτη μέλη να λαμβάνουν δεόντως υπόψη το συμφέρον του προστατευόμενου προσώπου και να αποτελούν ένα ασφαλή λιμένα για τα άτομα που καταγγέλλουν επεισόδια βίας, τηρώντας πλήρως την υποχρέωση μη ενημέρωσης του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο σχετικά με την τοποθεσία και άλλα στοιχεία που αφορούν το προστατευόμενο πρόσωπο, εκτός εάν αυτό είναι απολύτως αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων της εντολής προστασίας· τονίζει ότι όποτε απαιτείται η ενημέρωση του δράστη σχετικά με δεδομένα που συνδέονται με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, το θύμα πρέπει να ενημερώνεται για την απόφαση αυτή·

24.  ζητεί από τα κράτη μέλη να δρομολογήσουν ειδικές διαδικασίες για τη διευκόλυνση της έκδοσης ΕΕΠ για την προστασία των μελών της οικογένειας που ζουν με το θύμα, το οποίο ήδη αποτελεί αντικείμενο ευρωπαϊκής εντολής προστασίας·

25.  υπογραμμίζει την αυξανόμενη αποτελεσματικότητα των νέων τεχνολογιών, όπως τα συστήματα παρακολούθησης GPS και οι εφαρμογές για έξυπνα τηλέφωνα που ενεργοποιούν σήμα συναγερμού σε περίπτωση επικείμενου κινδύνου, ως μέσο βελτίωσης της αποτελεσματικότητας και προσαρμοστικότητας των ευρωπαϊκών εντολών προστασίας τόσο εντός του κράτους έκδοσης όσο και εντός του κράτους εκτέλεσης· εκφράζει την ανησυχία του διότι αυτές οι νέες τεχνολογίες χρησιμοποιούνται από περιορισμένο μόνον αριθμό κρατών μελών·

26.  τονίζει τη σημασία της παρακολούθησης των ΕΕΠ στο κράτος εκτέλεσης σε σχέση με την απειλή στην οποία εκτίθεται το θύμα, προκειμένου να διαπιστώνεται αν τα ληφθέντα μέτρα προστασίας έχουν εφαρμοστεί ορθά και αν πρέπει να αναθεωρηθούν·

27.  καλεί την Επιτροπή να παρακολουθεί την εφαρμογή της οδηγίας και να κινεί χωρίς καθυστέρηση διαδικασίες επί παραβάσει εις βάρος όλων των κρατών μελών που την παραβιάζουν·

28.  ζητεί, σύμφωνα με την οπτική που έχουν εκφράσει επανειλημμένως ενώσεις θυμάτων έμφυλης βίας, να δοκιμαστούν διαδικασίες που αλλάζουν την παραδοσιακή προσέγγιση της έννοιας της προστασίας στην πλειονότητα των κρατών μελών· τονίζει ότι, αντί της εστίασης των προσπαθειών αποκλειστικά σε μέτρα για τα θύματα, όπως συχνά συμβαίνει, οι τεχνικές για την αποφυγή των κινδύνων θα πρέπει να περιλαμβάνουν μέτρα πρόληψης, εποπτείας, ελέγχου και επιτήρησης των προσώπων που προκαλούν τις ζημίες, και η υποχρεωτική αναμόρφωση των δραστών θα πρέπει να συγκαταλέγεται, κατά προτεραιότητα, στα προληπτικά μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται·

29.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προβούν σε διεξοδική εξέταση πιθανών τρόπων βελτίωσης της νομοθεσίας σχετικά με την ΕΕΠ και την αποτελεσματική της εφαρμογή στην πράξη σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και να μεριμνήσουν για την παροχή πρακτικής στήριξης, προκειμένου να διασφαλίζονται τα δικαιώματα παροχής διεθνούς προστασίας, καθώς και βοήθειας και στήριξης, προς τα θύματα βίας που προστατεύονται σε εθνικό επίπεδο·

30.  καλεί τους οργανισμούς της ΕΕ, όπως ο FRA και το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων, να παρακολουθούν σε τακτική βάση την εφαρμογή της οδηγίας·

31.  καλεί την Επιτροπή να ζητήσει από την κοινωνία των πολιτών να παρακολουθεί και να σχολιάζει την εφαρμογή του μέσου, προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία της ΕΕΠ στα κράτη μέλη, παρέχοντας για τον σκοπό αυτό σε ΜΚΟ πόρους της ΕΕ·

32.  καλεί την Επιτροπή να δρομολογήσει προσκλήσεις για την προώθηση της έρευνας σχετικά με τη χρήση των εθνικών και ευρωπαϊκών εντολών προστασίας, καθώς και να συντονίσει προγράμματα για τη διεξαγωγή εκστρατειών ευαισθητοποίησης στο εσωτερικό των κρατών μελών ώστε να ενημερωθούν τα θύματα εγκληματικών πράξεων σχετικά με τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για έκδοση ΕΕΠ και τα μέτρα διασυνοριακής προστασίας·

33.  καλεί τα κράτη μέλη να εντείνουν τη συνεργασία με τις ΜΚΟ και να παράσχουν υποχρεωτικά σε όλα τα δημόσια στελέχη που συνεργάζονται με τα θύματα σε επαγγελματική βάση σε σχέση με την ΕΕΠ, υποχρεωτικά εκπαιδευτικά και διατομεακά σεμινάρια με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την ορθή εφαρμογή της παρούσας οδηγίας· τονίζει ότι σε όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιερωθεί ειδική και τακτική κατάρτιση και κύκλοι μαθημάτων σχετικά με τις ΕΕΠ για την αστυνομία, το προσωπικό των αρμόδιων εθνικών αρχών και τους ασκούντες συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα, τους κοινωνικούς λειτουργούς και ενώσεις και ΜΚΟ που ασχολούνται με θύματα έμφυλης βίας· ζητεί να λάβει το προσωπικό που ασχολείται με περιστατικά έμφυλης βίας κατάλληλη κατάρτιση όσον αφορά τις ειδικές ανάγκες των γυναικών-θυμάτων βίας, και να διατεθούν επαρκείς πόροι ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της βίας λόγω φύλου·

34.  καλεί τα κράτη μέλη, δεδομένης της βαθιά ριζωμένης φύσης του μισογυνισμού και του σεξισμού στις κοινωνίες μας και της αυξανόμενης έκθεσης των παιδιών και των εφήβων στη διαδικτυακή βία, να συμπεριλάβουν στο σχολικό πρόγραμμα της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μαθήματα σχετικά με την ισότητα των φύλων και τη μη χρήση βίας, προάγοντας τη συμμετοχή των μαθητών στις συζητήσεις και αξιοποιώντας όλες τις διαθέσιμες ευκαιρίες εκπαίδευσης·

35.  επισημαίνει ότι τα νέα μέσα επικοινωνίας, όπως για παράδειγμα οι ψηφιακές πλατφόρμες, χρησιμοποιούνται ως νέος δίαυλος έμφυλης βίας που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων απειλές και παρενόχληση· ζητεί, ως εκ τούτου, από τα κράτη μέλη να λάβουν υπόψη και τις πτυχές αυτές κατά την έκδοση και/ή εκτέλεση μιας ευρωπαϊκής εντολής προστασίας·

Γενικές συστάσεις σχετικά με την έμφυλη βία

36.  καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει την προστασία όλων των πολιτών, ιδίως εκείνων που βρίσκονται σε εξαιρετικά ευάλωτη κατάσταση, στο ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την ασφάλεια με έμφαση στα θύματα εγκληματικών πράξεων όπως εμπορίας ανθρώπων ή βίας λόγω φύλου, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων τρομοκρατίας, που επίσης χρήζουν ειδικής προσοχής, στήριξης και κοινωνικής αναγνώρισης·

37.  καλεί την Επιτροπή να δρομολογήσει εκστρατείες για να ενθαρρυνθούν οι γυναίκες να καταγγέλλουν κάθε μορφή βίας λόγω φύλου, ώστε να τυγχάνουν προστασίας οι ίδιες αλλά και να βελτιωθεί η ακρίβεια των δεδομένων σχετικά με την έμφυλη βία·

38.  υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με την έκθεση αξιολόγησης που συνέταξε η EPRS, η διαφορετική χρήση των εθνικών και ευρωπαϊκών εντολών προστασίας οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ότι τα θύματα και πολλοί επαγγελματίες δεν γνωρίζουν τις δυνατότητες που προσφέρει η εν λόγω οδηγία· ζητεί, ως εκ τούτου, από τα κράτη μέλη να αναλάβουν πλήρως την ευθύνη για τους πολίτες τους και - με τη συμμετοχή των σχετικών ΜΚΟ - να δρομολογήσουν μακρόπνοες εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε διάφορους τομείς σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα προστασίας και τη χρήση τους, με στόχο α) την κοινωνία στο σύνολό της, β) τα δυνητικά θύματα, ιδίως τις γυναίκες με εθνικές εντολές προστασίας σε ισχύ, και γ) τους επαγγελματίες, όπως οι αστυνομικοί, οι υπάλληλοι του δικαστικού συστήματος και οι φορείς παροχής νομικής βοήθειας και κοινωνικών υπηρεσιών, καθώς και υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, που είναι οι πρώτοι που ασχολούνται με τα θύματα· καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή να παράσχει χρηματοδότηση για την έναρξη προγραμμάτων ενημέρωσης·

39.  αναγνωρίζει την ύπαρξη της δικτυακής πύλης e-justice την οποία διαχειρίζεται η Επιτροπή με τη συνεισφορά των κρατών μελών· επικροτεί την πρωτοβουλία της Επιτροπής να διευρύνει το πεδίο της σημερινής ιστοσελίδας που απευθύνεται στα θύματα («η γωνιά των θυμάτων»), στο πλαίσιο της δικτυακής πύλης e-justice, ώστε να περιλαμβάνει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τα δικαιώματα των θυμάτων, καθώς και οδηγίες κατά χώρα για την καταγγελία περιπτώσεων βίας· επισημαίνει την ανάγκη να σχεδιαστεί η συγκεκριμένη ιστοσελίδα με τρόπο ώστε να αποτελέσει ένα εύχρηστο και πρακτικό εργαλείο και πηγή πληροφόρησης που θα είναι διαθέσιμη σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν έναν φιλικό προς τον χρήστη δικτυακό τόπο αφιερωμένο στα δικαιώματα των θυμάτων που θα περιλαμβάνει την ΕΕΠ και μια πλατφόρμα ψηφιακής καταγγελίας προς διευκόλυνση της διαπίστωσης περιπτώσεων βίας λόγω φύλου, και θα είναι εύκολα προσβάσιμος μέσω π.χ. των εθνικών δικτυακών πυλών ενημέρωσης για θέματα δικαιοσύνης·

40.  προτρέπει τα κράτη μέλη να εντείνουν το έργο τους με τις ΜΚΟ που προστατεύουν τα θύματα της βίας προκειμένου να σχεδιαστούν στρατηγικές που θα περιλαμβάνουν μέτρα πρόληψης και αντίδρασης στην έμφυλη βία, τον τρόπο λειτουργίας του μέσου της ΕΕΠ, και τις απαραίτητες αλλαγές στη νομοθεσία και την υποστήριξη·

41.  καλεί την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πράξη για τη στήριξη των κρατών μελών στην πρόληψη και την εξάλειψη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, καθώς και της έμφυλης βίας·

42.  καλεί το Συμβούλιο να ενεργοποιήσει τη «ρήτρα γέφυρας», ήτοι να εκδώσει ομόφωνη απόφαση με την οποία θα αναγνωρίζει τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών (και άλλες μορφές έμφυλης βίας) ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ·

43.  ζητεί να δρομολογηθεί μια διαδικασία που θα ενθαρρύνει τη σταδιακή σύγκλιση της νομοθεσίας σχετικά με τις βίαιες συμπεριφορές που οδηγούν στην έκδοση εντολών προστασίας. τονίζει ότι οι επιθέσεις που αφορούν ιδίως γυναίκες είναι ένα σοβαρό ζήτημα που θα πρέπει να τιμωρείται ως ποινικό αδίκημα σε όλα τα κράτη μέλη, και τα μέτρα προστασίας που σχετίζονται με την έμφυλη βία θα πρέπει επίσης να ορίζονται από τα δικαστήρια·

Για ένα συνεκτικό νομικό πλαίσιο της ΕΕ για την προστασία των θυμάτων

44.  εκφράζει την ικανοποίησή του για την υπογραφή, στις 13 Ιουνίου 2017, της προσχώρησης της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία ακολουθεί μια ολιστική, συνολική και συντονισμένη προσέγγιση, θέτοντας τα δικαιώματα του θύματος στο επίκεντρο, και η οποία θα πρέπει να συνδεθεί πλήρως με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας· καλεί την ΕΕ να ολοκληρώσει την ευρεία προσχώρηση στη Σύμβαση με σκοπό την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών, την καταπολέμηση της ατιμωρησίας και την προστασία των θυμάτων· υπογραμμίζει τη σημασία του μέσου αυτού για την υπέρβαση ενός από τα εμπόδια στην εφαρμογή των ΕΕΠ, δηλαδή τη μη αναγνώριση της παρενοχλητικής παρακολούθησης ως ποινικού αδικήματος σε όλα τα κράτη μέλη· ζητεί από την Επιτροπή, στη βάση του ψηφίσματός του της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 για την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, να ορίσει έναν συντονιστή σε επίπεδο ΕΕ για τη βία κατά των γυναικών ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για τον συντονισμό, την υλοποίηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των πολιτικών, των μέσων και των μέτρων της ΕΕ για την πρόληψη και την καταπολέμηση όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και θα ενεργεί ως εκπρόσωπος της ΕΕ στην επιτροπή των συμβαλλομένων στη σύμβαση μερών·

45.  καλεί όλα τα κράτη μέλη που δεν το έχουν ήδη πράξει, να επικυρώσουν και να εφαρμόσουν πλήρως τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και να διαθέσουν επαρκείς οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της έμφυλης βίας, μεταξύ άλλων με την ενίσχυση της θέσης των γυναικών και των κοριτσιών, την προστασία των θυμάτων και την παροχή σε αυτά της δυνατότητας χορήγησης αποζημίωσης·

46.  καλεί τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν κατάλληλη κατάρτιση, διαδικασίες και κατευθυντήριες γραμμές για όλους τους επαγγελματίες που ασχολούνται με θύματα όλων των πράξεων βίας που καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, ώστε να αποφεύγεται κάθε διάκριση ή εκ νέου θυματοποίηση κατά τη διάρκεια δικαστικών, ιατρικών και αστυνομικών διαδικασιών·

47.  χαιρετίζει την υποχρέωση που προβλέπεται στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για δημιουργία εθνικών τηλεφωνικών γραμμών παροχής βοήθειας που θα λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως και θα παρέχουν σε όσους καλούν δωρεάν συμβουλές σχετικά με κάθε μορφή βίας που καλύπτεται από το πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν το εργαλείο αυτό στις σχετικές υποθέσεις και να παράσχουν στα θύματα πληροφορίες σχετικά με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας·

48.  υπογραμμίζει ότι οι δικαστικές και πρακτικές ελλείψεις ως προς την εφαρμογή της οδηγίας μπορούν να αντισταθμιστούν με την κατάλληλη αλληλεπίδραση και συντονισμό μεταξύ των διαφόρων μέσων προστασίας των θυμάτων σε επίπεδο ΕΕ, όπως η απόφαση πλαίσιο σχετικά με μέτρα επιτήρησης εναλλακτικά προς την προσωρινή κράτηση και η απόφαση πλαίσιο σχετικά με μέτρα αναστολής(23), ο κανονισμός 606/2013 για την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων προστασίας σε αστικές υποθέσεις(24), και η οδηγία 2012/29/ΕΕ, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας, με την οποία θεσπίστηκε το δικαίωμα στην πληροφόρηση, σε δωρεάν παροχή υπηρεσιών διερμηνείας και μετάφρασης των πληροφοριών, και με την οποία υιοθετείται μια ολιστική προσέγγιση των θυμάτων με ειδικές ανάγκες, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων έμφυλης βίας·

49.  καλεί τα κράτη μέλη να ενημερώνουν τα θύματα σχετικά με άλλα μέτρα προστασίας σε περίπτωση που το κράτος εκτέλεσης παύσει να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας·

50.  καλεί την Επιτροπή να αναλάβει δράση με σκοπό την επανεξέταση των υφιστάμενων μέσων έννομης προστασίας των θυμάτων εγκληματικών πράξεων και τη δημιουργία σχετικού συνεκτικού νομικού πλαισίου σε επίπεδο ΕΕ·

51.  καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει τον τρόπο εφαρμογής της οδηγίας σε σχέση με το σχετικό μέσο σε αστικές υποθέσεις, ήτοι τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 6060/2013, και να προτείνει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τρόπους αποτελεσματικότερης εφαρμογής από τα κράτη μέλη των δύο αυτών νομικών πράξεων της ΕΕ, τα οποία επιδιώκουν την προστασία των θυμάτων μέσω της αναγνώρισης μέτρων προστασίας που λαμβάνονται στο πλαίσιο εθνικών αστικών ή ποινικών νομικών διαδικασιών·

°

°  °

52.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, στον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

27.2.2018

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

54

6

1

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Asim Ademov, Martina Anderson, Maria Arena, Heinz K. Becker, Monika Beňová, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Frank Engel, Ana Gomes, Sylvie Guillaume, Monika Hohlmeier, Mary Honeyball, Sophia in ‘t Veld, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Barbara Kudrycka, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Monica Macovei, Florent Marcellesi, Roberta Metsola, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Maria Noichl, Liliana Rodrigues, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Branislav Škripek, Csaba Sógor, Michaela Šojdrová, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Ángela Vallina, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström, Anna Záborská, Tomáš Zdechovský, Auke Zijlstra, Maria Gabriela Zoană, Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Izaskun Bilbao Barandica, Gérard Deprez, Rosa Estaràs Ferragut, Maria Grapini, Lívia Járóka, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Urszula Krupa, Jeroen Lenaers, Andrejs Mamikins, Christine Revault d’Allonnes Bonnefoy, Jaromír Štětina

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Franc Bogovič, Iris Hoffmann, Peter Jahr, Ivan Jakovčić, Svetoslav Hristov Malinov, Dennis Radtke, Julia Reid, Dominique Riquet, Tadeusz Zwiefka

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

54

+

ALDE

Izaskun Bilbao Barandica, Gérard Deprez, Sophia in 't Veld, Ivan Jakovčić, Dominique Riquet, Cecilia Wikström

ECR

Monica Macovei, Helga Stevens

GUE/NGL

Martina Anderson, Malin Björk, Ángela Vallina

PPE

Asim Ademov, Heinz K. Becker, Franc Bogovič, Frank Engel, Rosa Estaràs Ferragut, Monika Hohlmeier, Peter Jahr, Lívia Járóka, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Barbara Kudrycka, Jeroen Lenaers, Svetoslav Hristov Malinov, Roberta Metsola, Dennis Radtke, Csaba Sógor, Michaela Šojdrová, Jaromír Štětina, Traian Ungureanu, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Tomáš Zdechovský, Tadeusz Zwiefka

S&D

Maria Arena, Monika Beňová, Vilija Blinkevičiūtė, Ana Gomes, Maria Grapini, Sylvie Guillaume, Iris Hoffmann, Mary Honeyball, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Maria Noichl, Christine Revault d'Allonnes Bonnefoy, Liliana Rodrigues, Birgit Sippel, Maria Gabriela Zoană

VERTS/ALE

Florent Marcellesi, Judith Sargentini

6

-

ECR

Urszula Krupa, Branislav Škripek

EFDD

Julia Reid

ENF

Auke Zijlstra

NI

Udo Voigt

S&D

Josef Weidenholzer

1

0

PPE

Anna Záborská

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+  :  υπέρ

-  :  κατά

0  :  αποχή

(1)

ΕΕ L 338 της 21.12.2011, σ. 2.

(2)

ΕΕ L 263, της 15.12.2010, σ. 10-20

(3)

ΕΕ L 131 της 20.5.2017, σ. 11.

(4)

ΕΕ L 131 της 20.5.2017, σ. 13.

(5)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2017)0329.

(6)

ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 57.

(7)

ΕΕ L 101 της 15.4.2011, σ. 1.

(8)

ΕΕ L 335 της 17.12.2011, σ. 1.

(9)

ΕΕ L 338 της 21.12.2011, σ. 2.

(10)

ΕΕ L 181 της 29.06.2013, σ. 4.

(11)

ΕΕ L 337 της 16.12.2008, σ. 102.

(12)

ΕΕ L 294 της 11.11.2009, σ. 20.

(13)

ΕΕ L 350 της 30.12.2008, σ. 60.

(14)

ΕΕ L 187 της 28.6.2011, σ. 1.

(15)

ΕΕ C 115 της 4.5.2010, σ. 1.

(16)

ΕΕ C 285 E της 21.10.2010, σ. 53.

(17)

ΕΕ C 341 E της 16.12.2010, σ. 35.

(18)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2014)0126.

(19)

ΕΕ C 407 της 4.11.2016, σ. 2.

(20)

Έκθεση του FRA με τίτλο «Violence against women: an EU-wide survey» (Βία κατά των γυναικών: μια έρευνα σε επίπεδο ΕΕ). Από την έκθεση κύριων αποτελεσμάτων προκύπτει ότι μία στις τρεις γυναίκες (33 %) έχει υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία από την ηλικία των 15 ετών· μία στις πέντε γυναίκες (18 %) έχει υποστεί παρενοχλητική παρακολούθηση και μία στις δύο γυναίκες (55 %) έχει αντιμετωπίσει μία ή περισσότερες μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης. Δεδομένου τούτου, η βία κατά των γυναικών δεν μπορεί να θεωρηθεί δευτερεύον ζήτημα το οποίο αφορά τη ζωή μόνο ορισμένων γυναικών.

(21)

https://www.coe.int/en/web/conventions/full-list/-/conventions/treaty/210/signatures?desktop=true

(22)

Στη μελέτη της EPRS με τίτλο «European Protection Order Directive 2011/99/EU – European Implementation Assessment» (Οδηγία 2011/99/ΕΕ – Ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής) αναφέρεται ότι «σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2010 περισσότερες από 100 000 γυναίκες που διέμεναν στην ΕΕ καλύπτονταν από μέτρα προστασίας που σχετίζονταν με την έμφυλη βία».

(23)

Απόφαση-πλαίσιο 2009/829/JHA του Συμβουλίου, της 23 Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή, μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις περί μέτρων επιτήρησης εναλλακτικά προς την προσωρινή κράτηση (ΕΕ L 294 της 11.11.2009, σ. 20), και την απόφαση πλαίσιο 2008/947/JHA του Συμβουλίου, της 27 Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων και αποφάσεων αναστολής εκτέλεσης της ποινής ή απόλυσης υπό όρους με σκοπό την εποπτεία των μέτρων αναστολής και των εναλλακτικών κυρώσεων, σε περίπτωση που ο δράστης και το θύμα μετακινείται σε άλλο κράτος μέλος, ΕΕ L 337 της 16.12.2008, σ. 102.

(24)

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 606/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων προστασίας σε αστικές υποθέσεις, ΕΕ L 181 της 29.6.2013, σ. 4.

Τελευταία ενημέρωση: 4 Απριλίου 2018Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου