Procedura : 2017/2136(DEC)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0137/2018

Teksty złożone :

A8-0137/2018

Debaty :

PV 18/04/2018 - 10
CRE 18/04/2018 - 10

Głosowanie :

PV 18/04/2018 - 12.16
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0121

SPRAWOZDANIE     
PDF 1675kWORD 221k
4.4.2018
PE 612.402v02-00 A8-0137/2018

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Komisja Kontroli Budżetowej

Sprawozdawca: Joachim Zeller

1.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 2.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 3.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 4.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 5.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 6.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 7.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 8.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 9.  PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

1.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji na temat zarządzania budżetem UE i jego wyników za 2016 r. (COM(2017)0351),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedziami instytucji(3) oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05940/2018 – C8-0042/2018),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(5), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(6);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również parlamentom narodowym oraz krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 1.

(4)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(5)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(6)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


2.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2016

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2016(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2018 – C8-0043/2018),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/776/UE z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego i uchylenia decyzji 2009/336/WE(9),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(10);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 2.

(4)

  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 63.

(5)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(6)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(9)

  Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 46.

(10)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


3.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2018 – C8-0043/2018),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylenia decyzji 2004/20/WE i 2007/372/WE(9),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(10);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 11.

(4)

  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 74.

(5)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(6)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(9)

  Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.

(10)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


4.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2016

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2016(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2018 – C8-0043/2018),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/770/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności oraz uchylenia decyzji 2004/858/WE(9),

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2014/927/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniającą decyzję wykonawczą 2013/770/UE w celu przekształcenia „Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności” w „Agencję Wykonawczą ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności”(10),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(11);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 2.

(4)

  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 52.

(5)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(6)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(9)

  Dz.U. L 341 z18.12.2013, s. 69.

(10)

  Dz.U. L 363 z 18.12.2014, s. 183.

(11)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


5.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2016

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2016(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2018 – C8-0043/2018),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/779/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych i uchylenia decyzji 2008/37/WE(9),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(10);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 9.

(4)

  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 171.

(5)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(6)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(9)

  Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 58.

(10)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


6.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2016

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2016(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia ... lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2018 – C8-0043/2018),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/778/UE z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych i uchylenia decyzji 2008/46/WE(9),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(10);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 12.

(4)

  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 252.

(5)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(6)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(9)

  Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 54.

(10)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


7.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci za rok budżetowy 2016

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci za rok budżetowy 2016(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2017 – C8-0043/2017),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/801/UE z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci oraz uchylenia decyzji 2007/60/WE zmienionej decyzją 2008/593/WE(9),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(10);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 11.

(4)

  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 247.

(5)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(6)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(9)

  Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 65.

(10)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


8.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0247/2017)(2),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017)0379),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji na temat zarządzania budżetem UE i jego wyników za 2016 r. (COM(2017)0351),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017)0497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017)0306),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedziami instytucji(3) oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05940/2018 – C8-0042/2018),

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2017 – C8-0043/2017),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(5), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(6), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

1.  zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016(7);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również parlamentom narodowym oraz krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

(2)

  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

(3)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 1.

(4)

  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

(5)

  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(6)

  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(7)

  Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2018)0000.


9.  PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

zawierającej uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja,

–  uwzględniając swoje decyzje w sprawie absolutorium z wykonania budżetów agencji wykonawczych za rok budżetowy 2016,

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

A.  mając na uwadze, że wydatki unijne są istotnym instrumentem osiągania celów politycznych i średnio stanowią 1,9 % ogólnych wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych państw członkowskich;

B.  mając na uwadze, że Parlament, udzielając absolutorium Komisji, sprawdza, czy środki zostały prawidłowo wykorzystane oraz czy osiągnięto cele polityczne;

C.  mając na uwadze, że w procedurze udzielania absolutorium organ udzielający absolutorium podkreśla szczególne znaczenie dalszego wzmacniania legitymacji demokratycznej instytucji Unii przez zwiększanie przejrzystości i rozliczalności oraz wdrażanie koncepcji budżetowania celowego i właściwego zarządzania zasobami ludzkimi;

D.  mając na uwadze, że podczas wykonywania budżetu Unii muszą być spełnione budżetowe zasady jednolitości, rzetelności budżetowej, jednoroczności, równowagi, uniwersalności, specyfikacji, należytego zarządzania finansami oraz przejrzystości;

E.  mając na uwadze, że celem wydatków pochodzących z budżetu Unii jest poprawa warunków i jakości życia obywateli Unii oraz że w związku z tym ma on służyć usuwaniu niedostatków polityki społecznej;

F.  mając na uwadze, że w budżecie Unii należy uwzględnić wdrożenie filaru społecznego;

G.  mając na uwadze, że polityka spójności jest źródłem inwestycji publicznych mających przynosić wyraźną wartość dodaną i poprawę jakości życia obywateli Unii;

Priorytety polityczne

1.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by dostosowały do siebie nawzajem cele polityczne Unii, cykle finansowe, kadencję Parlamentu i mandat Komisji;

2.  wzywa Komisję, by przedstawiła Parlamentowi śródokresową ocenę obecnego okresu finansowego oraz ocenę poprzednich okresów finansowych, by wskazać, które programy nie wykazały wyraźnej wartości dodanej, a następnie przystąpić do przeglądu wydatków;

3.  przypomina, że we wnioskach dotyczących nowych wieloletnich ram finansowych (WRF) Komisja powinna uwzględnić fakt, że niektóre obszary polityki, np. polityka spójności czy badań naukowych, często wymagają długoterminowego programowania i więcej czasu, by przynieść osiągnięcie celów politycznych, niż inne obszary polityki; uważa jednak, że w sytuacjach kryzysowych należy zapewnić odpowiednią elastyczność;

4.  podkreśla, że w wyniku inicjatywy „Budżet zorientowany na wyniki” należy prezentować budżet zgodnie z unijnymi celami politycznymi WRF; przypomina, także w świetle WRF na okres po 2020 r., że budżet Unii powinien przynosić rzeczywistą europejską wartość dodaną, skupiać się na wspólnych celach Unii wspierających zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny całej Unii, którego nie są w stanie osiągnąć poszczególne państwa członkowskie we własnym zakresie, i dlatego nie należy go postrzegać wyłącznie z perspektywy bilansu netto ani korzyści dla pojedynczych państw członkowskich;

5.  uważa, że należy powołać niezależny organ ds. ujawniania, doradztwa i zgłaszania, by pomóc sygnalistom korzystać z odpowiednich kanałów ujawniania informacji o możliwych nieprawidłowościach, a jednocześnie chronić poufność oraz oferować konieczne wsparcie i doradztwo;

6.  zwraca się do Komisji, aby na potrzeby kolejnych WRF zobowiązała się do gruntownego przeglądu systemu wsparcia młodych rolników i programu zazieleniania w świetle ustaleń Trybunału Obrachunkowego (zwanego dalej „Trybunałem”);

7.  zwraca się do Komisji, by w sprawozdaniach dotyczących wyników ujęła ocenę jakości wykorzystanych danych oraz oświadczenie o jakości informacji dotyczących wyników;

8.  zwraca się do Komisji o dostarczanie Parlamentowi i Trybunałowi bardziej wyważonych sprawozdań dzięki uwzględnieniu w sprawozdaniach dotyczących wyników przejrzystszych informacji o wyzwaniach, pułapkach i niepowodzeniach;

9.  wzywa Komisję do przyspieszenia realizacji programów prowadzonych w ramach polityki spójności i związanych z nimi płatności, by skrócić okres realizacji, w pierwszej kolejności do roku n +2;

10.  zwraca się do Komisji o wywiązanie się z pierwotnego celu polegającego na przeznaczaniu 20 % budżetu UE na działania na rzecz klimatu włączone do poszczególnych unijnych programów wydatkowania;

11.  nalega, by Komisja zobowiązała wreszcie wszystkie swoje dyrekcje generalne do publikowania wniosków dotyczących zaleceń dla poszczególnych krajów w rocznych sprawozdaniach z działalności, zgodnie z postulatami Parlamentu Europejskiego;

12.  wzywa Komisję, by poprawiła przejrzystość finansowania polityki migracji zgodnie z zaleceniami Trybunału zawartymi w sprawozdaniu rocznym za 2016 r. oraz do aktywnego monitorowania postępowań zamówień publicznych prowadzonych w sytuacjach nadzwyczajnych;

13.  zwraca się również do Komisji o zwiększenie przejrzystości polityki badań naukowych i rozwoju obszarów wiejskich, by wskazać i wyeliminować przyczyny niepokojąco wysokich i utrzymujących się poziomów błędu, na które wskazuje Trybunał w sprawozdaniach rocznych;

14.  apeluje do Komisji o zwiększenie przejrzystości w odniesieniu do funduszy powierniczych i sprawozdań z zarządzania pomocą zewnętrzną oraz o regularne dostarczanie wszystkich dostępnych jej danych;

15.  wzywa Komisję do wynegocjowania obniżenia opłat pobieranych przez Europejski Bank Inwestycyjny za utworzenie instrumentów finansowych i zarządzanie nimi oraz do regularnego przedstawiania informacji o beneficjentach i wynikach uzyskanych dzięki tym instrumentom;

16.  zwraca się do Komisji o przyspieszenie prac nad sprawozdaniem finansowym Unii, aby pochodzące od państw członkowskich wiarygodne informacje o wydatkach objętych zarządzaniem dzielonym były prezentowane bardziej terminowo, oraz o przedstawianie obrazu zarządzania wydatkami Unii wcześniej, wraz ze sprawozdaniem finansowym, by decyzję w sprawie absolutorium przyjmowano w roku n+1 przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej jakości danych i należytego zarządzania finansowego;

Poświadczenie wiarygodności przez Trybunał

17.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał wydał opinię bez zastrzeżeń na temat wiarygodności sprawozdania finansowego za rok 2016, jak co roku od 2007 r., oraz że w 2016 r. Trybunał nie stwierdził istotnych błędów w dochodach; zauważa z zadowoleniem, że zobowiązania leżące u podstaw sprawozdania za rok zakończony w dniu 31 grudnia 2016 r. są legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach;

18.  z zadowoleniem przyjmuje pozytywną tendencję, jeśli chodzi o najbardziej prawdopodobny poziom błędu stwierdzony przez Trybunał w porównaniu do ostatnich lat, jako że najbardziej prawdopodobny poziom błędu w odniesieniu do płatności w 2016 r. wynosi 3,1 %; przypomina, że najbardziej prawdopodobny poziom błędu w przypadku płatności w roku budżetowym 2015 został oszacowany na 3,8 %, w roku budżetowym 2014 na 4,4 %, w roku budżetowym 2013 na 4,7 %, w roku budżetowym 2012 na 4,8 %, w roku budżetowym 2011 na 3,9 %, w roku budżetowym 2010 na 3,7 %, w roku budżetowym 2009 na 3,3 %, w roku budżetowym 2008 na 5,2 % a w roku budżetowym 2007 na 6,9 %; jako że poziom błędu szacowany przez Trybunał nie jest ostateczny, uważa, że w ocenie efektywności finansowania Unii należy uwzględniać poziom błędu rezydualnego określony przez Komisję;

19.  podkreśla, że z uwagi na konieczność zastosowania odmiennej metodologii do jego obliczenia szacowany poziom błędu w polityce spójności nie obejmuje wypłat w kwocie 2,5 mld EUR dokonanych na rzecz instrumentów finansowych w 2016 r., które zdaniem Trybunału zostały dokonane poza okresem kwalifikowalności określonym w art. 56 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006; zwraca uwagę, że gdyby Trybunał uwzględnił tę nieprawidłowość, to najbardziej prawdopodobny poziom błędu byłby znacznie wyższy; ubolewa z powodu jednostronnej decyzję Komisji o zatwierdzeniu wydatków do dnia 31 marca 2017 r.; zauważa, że Komisja powinna przygotować niezbędny wniosek ustawodawczy, by wyeliminować tę nieprawidłowość;

20.  ubolewa, że coraz powszechniejsze wykorzystywanie instrumentów finansowych w celu zmniejszenia kwoty budżetu Unii oznacza większe ryzyko dla rozliczalności i koordynacji polityki i operacji Unii;

21.  zaznacza, że dostępne informacje nie wystarczają do odpowiedniej oceny instrumentów finansowych, zwłaszcza jeśli chodzi o ich wpływ społeczny i środowiskowy; podkreśla, że instrumenty finansowe mogą uzupełniać dotacje, lecz nie powinny ich zastępować;

22.  z zadowoleniem zauważa, że po raz pierwszy od 23 lat Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem (a nie opinię negatywną) na temat legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń, co oznacza, że według Trybunału nastąpiła istotna poprawa w zarządzaniu finansami Unii, a istotne błędy ograniczały się głównie do wydatków opartych na zwrotach, stanowiących około połowę skontrolowanych wydatków;

23.  ubolewa, że od 23 lat płatności obarczone są istotnymi błędami z powodu zaledwie częściowej skuteczności systemów zarządzania i kontroli w zapewnianiu należytego zarządzania finansami i terminowych płatności;

24.  z zaniepokojeniem zauważa, że gdyby państwa członkowskie i Komisja nie podjęły działań naprawczych w stosunku do płatności skontrolowanych przez Trybunał, to ogólny szacowany poziom błędu wyniósłby 4,3 %, a nie 3,1 % (czyli tyle samo co w roku 2015; zob. pkt 1.34 sprawozdania rocznego Trybunału za rok 2016 r.);

25.  zauważa, że tryb zarządzania ma ograniczony wpływ na poziom błędu, zważywszy że Trybunał stwierdził niemal ten sam szacowany poziom błędu w przypadku zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi i w przypadku pozostałych rodzajów wydatków operacyjnych zarządzanych bezpośrednio przez Komisję, a mianowicie 3,3 %;

26.  wskazuje, że Trybunał stwierdził najwyższy szacowany poziom błędu w wydatkach w poddziałach „Rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, działania w dziedzinie klimatu i rybołówstwo” (4,9 %), „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” (4,8 %) oraz „Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” (4,1 %), najmniejszy szacowany poziom błędu w dziale „Wydatki administracyjne” (0,2 %);

27.  zauważa, że według ustaleń Trybunału na poziom błędu w poszczególnych obszarach wydatkowania miały główny wpływ różne wzorce ryzyka systemów zwrotu kosztów i systemów uprawnień; kiedy Unia zwraca kwalifikowalne koszty kwalifikowalnych działań na podstawie składanych przez beneficjentów deklaracji kosztów, poziom błędu wynosi 4,8 % (5,2 % w 2015 r.), natomiast płatności dokonywane po spełnieniu pewnych warunków, a nie na zasadzie zwrotu kosztów, są obarczone błędem na poziomie 1,3 % (1,9 % w 2015 r.);

Roczne sprawozdanie z zarządzania i wyników: osiągnięcia w zakresie zarządzania

28.  zwraca uwagę, że mimo pozornej spójności wniosków Komisji i Trybunału oświadczenie Trybunału zawarte w sprawozdaniu rocznym i analiza przedstawiona przez Komisję w sprawozdaniu rocznym z zarządzania i wyników są częściowo rozbieżne;

29.  zwraca w szczególności uwagę, że w sprawozdaniu rocznym z zarządzania i wyników za 2016 r.(1) Komisja zaznaczyła, że dyrektorzy generalni wyrazili w rocznych sprawozdaniach z działalności więcej zastrzeżeń, które dotyczą 35,3 mld EUR, co odpowiada 26 % płatności (w 2015 r.: 29,8 mld EUR czyli 21 % płatności);

30.  zwraca uwagę, że według Komisji faktyczny wpływ finansowy w postaci kwoty obarczonej ryzykiem w okresie sprawozdawczym również wzrósł w 2016 r. do 1,6 mld EUR (1,3 mld EUR w 2015 r.);

31.   zwraca uwagę, że w rocznym sprawozdaniu z zarządzania i wyników Komisja odnotowuje pogorszenie się wskaźników zarządzania finansami, na co wskazują zastrzeżenia zapisane w rocznych sprawozdaniach z działalności, i wyjaśnia tę sytuację trudnościami we wprowadzaniu nowych, bardziej wymagających systemów, zwłaszcza systemu zazieleniania(2), natomiast Trybunał zauważa wyraźną poprawę w tym konkretnym obszarze polityki;

32.  zauważa w szczególności, że zdaniem Trybunału EFRG jest „wolny od istotnych błędów” (1,7 %), co oznacza znaczną poprawę w stosunku do 2015 r., kiedy poziom błędu wyniósł 2,2 %, oraz że szacuje on poziom błędu w wydatkach bazujących na uprawnieniach do płatności na 1,3 % i zauważa, że tego rodzaju wydatki uwzględniają przeważającą większość pierwszego filaru WPR;

33.  przyjmuje do wiadomości stwierdzenie Trybunału, że w przypadku wydatków błąd „nie miał charakteru rozległego” (pkt 1.8 sprawozdania rocznego Trybunału); zwraca się do Komisji i Trybunału, by przed wydaniem następnego sprawozdania rocznego lub rocznego sprawozdania z działalności ujednoliciły swoje metody przez zastosowanie międzynarodowych standardów kontroli;

34.  podkreśla, że w rocznym sprawozdaniu z zarządzania i wyników za 2016 r. Komisja stwierdziła istotny poziom błędu w wydatkach, jako że średni poziom błędu Komisji szacuje się na 2,1 % do 2,6 % (w 2015 r.: 2,3 % do 3,1 % ) łącznych odnośnych wydatków, a wynikającą stąd łączną kwotę płatności obarczoną ryzykiem szacuje się na 2,9 do 3,6 mld EUR (w 2015 r. wyniosła ona 3,3 do 4,5 mld EUR);

35.  zauważa, że zdaniem Komisji spadek ten wynika głównie z niższego nieodłącznego ryzyka wystąpienia błędu w programach polityki spójności w obecnych WRF; jest zaskoczony tym wyjaśnieniem z uwagi na bardzo niski poziom wykonania budżetu w tej dziedzinie; wzywa Komisję do przedstawienia dokładniejszych wyjaśnień;

36.  zauważa, że ten niski poziom wykonania budżetu może tłumaczyć fakt, że w załączniku 4 do rocznego sprawozdania z zarządzania i wyników za 2016 r. Komisja zwraca uwagę, że w obszarze spójności nie poświadczono żadnych wydatków w rocznym sprawozdaniu finansowym przedłożonym Komisji w 2016 r., a Komisja w wyniku działań audytowych nie nałożyła żadnych korekt finansowych (roczne sprawozdanie z zarządzania i wyników za 2016 r., załącznik 4, s. 20);

37.  zauważa, że według szacunków Komisji w przyszłości będzie ona wykrywać i korygować błędy na kwotę 2,0 do 2,1 mld EUR czyli 1,5 % do 1,6 %;

38.  podziela pogląd Trybunału, że Komisja w kolejnych latach udoskonaliła metodę szacowania kwot zagrożonych ryzykiem, ale „[s]zacunki dotyczące poziomu nieprawidłowych wydatków, które opracowują poszczególne dyrekcje generalne, nie opierają się na spójnej metodyce”; apeluje do Komisji, by stosowała tę samą metodę do szacowania kwot zagrożonych ryzykiem we wszystkich dyrekcjach generalnych oraz by informowała organ udzielający absolutorium o postępach;

39.   zauważa, że mimo usprawnień Komisja nie wyeliminowała ryzyka przeceniania wpływu działań naprawczych;

40.  w szczególności zwraca uwagę, że w odniesieniu do ponad trzech czwartych wydatków z 2016 r. dyrekcje generalne Komisji opierają szacunki kwoty obarczonej ryzykiem na danych dostarczanych przez organy krajowe, choć z rocznych sprawozdań z działalności odnośnych dyrekcji generalnych Komisji (zwłaszcza DG AGRI i DG REGIO) wynika niestety, że sprawozdania państw członkowskich z kontroli odzwierciedlają co prawda błędy wykryte przez dane państwo członkowskie, jednak wiarygodność niektórych systemów zarządzania i kontroli pozostaje wyzwaniem; podkreśla znaczenie wiarygodności danych z państw członkowskich;

41.  zaznacza, że skoro błędy można poprawiać przez ponad 10 lat od chwili ich wystąpienia, to nie jest naturalne szacowanie wpływu przyszłych korekt na podstawie korekt odnotowanych w ostatnich sześciu latach;

42.  zwraca uwagę, że w „Omówieniu i analizie sprawozdania finansowego” Komisja informuje o łącznych wprowadzonych korektach finansowych i odzyskanych środkach na poziomie 3,4 mld EUR (3,9 w 2015 r.), przy czym około 0,6 mld EUR (1,2 mld EUR w 2015 r.) korekt i odzyskania środków dokonano u źródła (przed zaakceptowaniem wydatków przez Komisję), a z pozostałych 2,8 mld EUR około 0,6 mld EUR stanowi wycofanie płatności przez państwa członkowskie po zaakceptowaniu wydatków przez zastąpienie kwot niekwalifikowalnych nowymi projektami w dziedzinie spójności;

43.  ponownie zdecydowanie wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia należytych procedur w celu potwierdzenia terminów, powodów i kwot korekt oraz przedstawienia w miarę możliwości informacji o roku, w którym dokonano płatności, roku, w którym wykryto błąd, oraz roku, w którym odzyskane środki lub korekty finansowe ujęto w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego;

Wewnętrzne narzędzia zarządzania Komisji

44.  przypomina pogląd wyrażony przez Trybunał w sprawozdaniu specjalnym nr 27/2016, zgodnie z którym wprowadzone w reformie Kinnocka-Prodiego rozróżnienie na odpowiedzialność polityczną komisarzy i odpowiedzialność operacyjną dyrektorów generalnych powoduje, że nie zawsze jest jasne, czy odpowiedzialność polityczna obejmuje ponoszenie odpowiedzialności za wykonanie budżetu przez dyrekcje generalne, czy jest to inny rodzaj odpowiedzialności;

45.  zwraca uwagę, że kolegium komisarzy nie przedstawia rocznego sprawozdania na temat zarządzania zgodnie z najlepszymi i powszechnymi praktykami państw członkowskich; zwraca się do Komisji o przedstawianie rocznego sprawozdania z zarządzania z myślą o większej przejrzystości i odpowiedzialności kolegium komisarzy;

46.   zwraca się do Komisji o realizację zalecenia nr 2 zawartego w sprawozdaniu specjalnym Trybunału nr 27/2016 oraz o dołączanie do sprawozdań finansowych rocznego sprawozdania z zarządzania i kontroli wewnętrznej, obejmującego w szczególności:

a)   opis wewnętrznych narzędzi zarządzania Komisji;

b)   ocenę podjętych w ciągu roku działań obarczonych ryzykiem operacyjnym i strategicznym oraz średnio- i długoterminowe sprawozdanie na temat stabilności budżetowej;

Zastrzeżenia polityczne

47.  popiera zastrzeżenia wyrażone w rocznych sprawozdaniach z działalności przez dyrektorów generalnych DG REGIO, EMPL, MARE, HOME, DEVCO i AGRI; jest zdania, że zastrzeżenia te świadczą, że procedury kontrolne wprowadzone przez Komisję i państwa członkowskie mogą dawać niezbędne gwarancje legalności i regularności wszystkich operacji leżących u podstaw rozliczeń w odpowiednich obszarach polityki, jeżeli z powodzeniem wdrożone zostaną niezbędne procedury korekty;

Zarządzanie budżetem i finansami

48.  zwraca uwagę, że opóźnienia we wdrażaniu programów w pierwszych trzech latach obowiązywania obecnych WRF z powodu późnego przyjęcia WRF na lata 2014–2020 oraz wprowadzenia istotnych nowości na okres 2014–2020, które przyniosły trudności administracyjne mimo starań służących uproszczeniu, doprowadziły do przeniesienia środków na zobowiązania z 2014 r., głównie na lata 2015 i 2016, oraz do niskiego poziomu płatności w 2016 r. (i wykonania 7 % budżetu Unii w obecnych WRF w okresie 2014–2016); zaznacza jednak, że rok 2017 był pierwszym rokiem, w którym wzrosło tempo realizacji programów objętych europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi; oczekuje, że tendencja ta utrzyma się w latach 2018–2019; uważa, że należy przewidzieć wystarczające środki na płatności i zobowiązania, aby realizacja tych programów przebiegała bez zakłóceń;

49.  zauważa z zaniepokojeniem skomplikowaną sieć ustaleń dotyczących budżetu UE, która utrudnia rozliczalność oraz zakłóca przejrzystość, kontrolę publiczną i nadzór demokratyczny nad budżetem UE i powiązanymi z nim ustaleniami finansowymi; dlatego też ubolewa z powodu braku jedności budżetu UE i w pełni podziela zaniepokojenie Trybunału złożonym charakterem budżetu UE;

50.  obawia się, że pomimo powszechnego stosowania instrumentów szczególnych (rezerwa na pomoc nadzwyczajną, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i instrument elastyczności) i marginesów pozostawione kwoty mogą być niewystarczające do sfinansowania nieoczekiwanych zdarzeń, które nadal mogą mieć miejsce do 2020 r.;

51.  zauważa z zaniepokojeniem rekordowy poziom zobowiązań pozostających do spłaty, który sięgnął na koniec 2016 r. najwyższej w historii kwoty 238 mld EUR, o 72 % więcej niż w 2007 r., i odpowiada płatnościom za 2,9 roku (2,2 roku w 2007 r.); uważa, że w konsekwencji wzrosły kwoty należnych do zapłaty przez UE, a tym samym zwiększyła się ekspozycja finansowa budżetu UE;

52.  ubolewa, że nastąpił wzrost ogólnej ekspozycji finansowej budżetu UE, co wiąże się ze znacznymi zobowiązaniami długoterminowymi, gwarancjami i zobowiązaniami prawnymi, i oznacza konieczność ostrożnego zarządzania w przyszłości;

53.  przypomina, że Unia w coraz większym stopniu wykorzystuje instrumenty finansowe, i ubolewa, że utworzenie EFIS oznacza powstanie nowych mechanizmów zarządzania, wciąż w niezadowalającym stopniu kontrolowanych publicznie, co wymaga uważniejszego nadzoru ze strony Parlamentu; podkreśla, że wszelkie wnioski ustawodawcze powinny w znacznym stopniu poprawiać zasięg geograficzny EFIS; przypomina, że EFIS powinien pozostać dodatkowym narzędziem pobudzania inwestycji, ponieważ polityką inwestycyjną Unii powinna pozostać polityka spójności; odnotowuje jednak skuteczne wdrażanie oraz wysokie kwoty kapitału prywatnego przyciągnięte przez fundusz, a także dalszą poprawę przejrzystości dzięki ustaleniom z negocjacji w sprawie wydłużenia czasu trwania EFIS, zwanego odtąd EFIS 2.0; apeluje do Trybunału o zaostrzenie nadzoru nad planowaniem i wydatkowaniem funduszy strukturalnych i inwestycyjnych;

54.  przypomina, że przegląd rozporządzenia finansowego to duży krok naprzód, ponieważ dzięki wkładowi ze strony Parlamentu zawarto w nim propozycję skuteczniejszego prezentowania instrumentów finansowych oraz po raz pierwszy wprowadzono gwarancje budżetowe i wsparcie finansowe w tej dziedzinie;

55.  podkreśla, że zgodnie z zasadami polityki spójności fundusze Unii stanowią znaczną część wydatków niektórych państw członkowskich, a w szczególności zaznacza, że w dziewięciu państwach członkowskich (Litwa, Bułgaria, Łotwa, Rumunia, Węgry, Polska, Chorwacja, Estonia, Słowacja) zobowiązania pozostające do spłaty z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych odpowiadają wsparciu finansowemu w wysokości ponad 15 % wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych; zwraca się do Komisji o przygotowanie także pozytywnej kampanii reklamowej bardziej szczegółowo informującej obywateli tych państw o bezpośrednich korzyściach płynących z członkostwa;

56.  obawia się, że państwa członkowskie, w których europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne stanowią znaczną część wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych, mogą mieć trudności ze wskazaniem projektów wystarczająco wysokiej jakości, na które można by przeznaczyć dostępne środki unijne lub które można by objąć współfinansowaniem; zwraca się do Komisji i Trybunału o zwrócenie większej uwagi na aspekt zrównoważenia proponowanych projektów inwestycyjnych oraz o krytyczną ocenę ich adekwatności;

57.  wyraża zaniepokojenie powodami, dla których trzy lata po rozpoczęciu okresu 2014–2020 państwa członkowskie wyznaczyły zaledwie 77 % organów odpowiedzialnych za realizację programów w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; wyraża jednak zadowolenie, że obecnie odsetek ten wynosi 99 %; kwestionuje potrzebę zmiany procedur na początku każdego okresu programowania; wzywa Komisję do uważnego przeanalizowania powodów, dla których część regionów wciąż wykazuje niski wskaźnik absorpcji funduszy, oraz do podjęcia konkretnych działań w celu rozwiązania problemów strukturalnych;

58.  podkreśla, że kwota funduszy unijnych i moment ich otrzymania może mieć istotny wpływ makroekonomiczny, m.in. na inwestycje, wzrost gospodarczy i zatrudnienie;

59.  podkreśla, że inwestycje publiczne są niezbędne do zlikwidowania luki inwestycyjnej oraz pobudzania zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, jak również do zapewnienia standardów społecznych w Unii;

60.  zauważa, że Komisja uruchomiła różne zasoby, by stawić czoła kryzysowi uchodźczemu i migracyjnemu, lecz ubolewa, że nie utworzyła struktury sprawozdawczej umożliwiającej uzyskanie pełnych informacji o wykorzystaniu odnośnych środków; ubolewa, że obecnie nie można określić wysokości wydatków przypadających na każdego migranta lub uchodźcę;

61.  zauważa, że w odniesieniu do instrumentów finansowych w polityce spójności w dniu zamknięcia (31 marca 2017 r.) odnotowano płatności na rzecz ostatecznych odbiorców w wysokości 15 192,18 mln EUR, z czego 10 124,68 mln EUR stanowiły fundusze strukturalne, wskaźnik wypłat na rzecz ostatecznych odbiorców sięga zatem niemal 93 % kwot programów operacyjnych wypłaconych na rzecz instrumentów inżynierii finansowej, co oznacza wzrost o 20 % w porównaniu do kwoty zgłoszonej na koniec 2015 r.;

62.  zauważa, że zgłoszone wskaźniki wypłat na rzecz ostatecznych odbiorców znacznie różniły się w poszczególnych instrumentach inżynierii finansowej, a różnice obserwowano nie tylko między państwami członkowskimi (od 60 % do 99 %), ale także między obszarami działań;

63.  obawia się, że pod koniec okresu obowiązywania obecnych WRF i w ciągu pierwszych kilku lat kolejnych ram mogą wystąpić zaległości w płatnościach; uważa, że finansowanie nowych WRF będzie wymagało realistycznych środków budżetowych, by pokryć prognozowane zobowiązania pozostające do spłaty

Działania, jakie należy podjąć

64.  wzywa Komisję:

a)  by w prognozie środków na płatności w kolejnych WRF wzięła pod uwagę wzrost zobowiązań pozostających do spłaty, aby pomóc zapewnić należytą równowagę między środkami na zobowiązania a środkami na płatności;

b)  by przedstawiła Parlamentowi i Radzie propozycje zapewniające spójne podejście do zaliczania instrumentów szczególnych do pułapów środków na płatności w WRF;

c)  by do celów zarządzania i sprawozdawczości opracowała metodę zapisu unijnych wydatków budżetowych pozwalającą uzyskać informacje o wszystkich środkach przeznaczonych na rozwiązywanie kryzysu uchodźczego i migracyjnego;

d)  by w kontekście udzielania absolutorium przedstawiała Parlamentowi całościowe sprawozdanie dotyczące zasobów budżetowych UE zarządzanych pośrednio i wdrażanych przez grupę EBI (EBI i EFI), z pominięciem upoważnienia do udzielania pożyczek państwom trzecim, obowiązującego od roku budżetowego 2017;

e)  by w kontekście debaty nad przyszłością Europy rozważyła, jak zreformować system budżetowy Unii, by uzyskać budżet wystarczający do zagwarantowania finansowania zaplanowanej polityki i większą równowagę między przewidywalnością a zdolnością reagowania, a także by jak najlepiej zapewnić, że ogólne mechanizmy finansowania nie będą bardziej złożone, niż jest to konieczne do osiągnięcia celów polityki unijnej i do zagwarantowania rozliczalności;

f)  by rozważyła także możliwość, że organy wyznaczone lub akredytowane do pełnienia funkcji związanych z zarządzaniem, zatwierdzaniem i kontrolą w okresie 2014–2020, które sprawdziły się w wykonywaniu tych zadań, będą mogły nadal je wykonywać w następnym okresie programowania bez przerw czy opóźnień;

g)  by opracowywała corocznie aktualizowane, długoterminowe prognozy przepływów pieniężnych, obejmujące okres od siedmiu do dziesięciu lat, z uwzględnieniem pułapów budżetowych, potrzeb płatniczych, ograniczeń zdolności i potencjalnych umorzeń w celu lepszego dopasowania potrzeb płatniczych i dostępnych środków – o co apelował już w przeszłości;

h)  by czynnie pomagała państwom członkowskim, które doświadczają trudności z terminową i płynną absorpcją dostępnego finansowania unijnego, przez wykorzystanie dostępnych środków pomocy technicznej z inicjatywy Komisji;

Budżet UE a uzyskiwane rezultaty

65.  zauważa z zaniepokojeniem, że Komisja stosuje dwa zestawy celów i wskaźników do pomiaru wyników, z jednej strony dla swoich służb, a z drugiej – dla programów wydatków, bez prawie żadnych odniesień wzajemnych, co utrudnia porównywalność różnych rodzajów dokumentów dotyczących wyników; ubolewa z powodu niemal zupełnego braku funkcjonalnych i wydajnych wskaźników rezultatów i oddziaływania, pozwalających zmierzyć efektywności wydatków Unii i przedstawić informacje na ten temat;

66.  zaznacza, że w rocznych sprawozdaniach z działalności dyrektorzy generalni podają informacje o rocznych płatnościach dyrekcji generalnych w podziale na rodzaje działań lub programy wydatków, natomiast informacje o wynikach dotyczą osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych bez wskazania odpowiednich wydatków; nie zgadza się z wyjaśnieniem Komisji, że nie można ustalić kwoty wydanej na wyznaczone cele; zwraca się do Komisji o pełne wdrożenie zasady budżetowania wynikowego w planowaniu i wykonywaniu budżetu oraz w sprawozdawczości budżetowej, co umożliwi informowanie ex post o środkach wydanych na dane cele; 

67.  przypomina, że w 2016 r. OECD przeprowadziła w krajach OECD i w Komisji ankietę dotyczącą budżetowania wynikowego; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje uznanie OECD dla jakości danych i wykonania budżetu Unii; przypomina, że OECD stwierdziła, że ramy Komisji dotyczące wyników są najbardziej rozbudowane, co po części można wytłumaczyć skalą wymogów prawnych w Unii;

68.  zauważa, że wykres OECD wskazuje, że stosowanie ram i konsekwencje dla procesu podejmowania decyzji nie odzwierciedlają tego wyższego stopnia uszczegółowienia (sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok 2016, pkt 3.21);

69.  zauważa, że dokumenty programowe dotyczące projektu budżetu ogólnego Unii na 2017 r. zawierają 294 cele i 709 wskaźników, szczególnie silnie skoncentrowanych w działach 1a, 3 i 4 WRF, oraz że w inicjatywie „Budżet zorientowany na wyniki” Komisja prowadzi obecnie przegląd wskaźników, którego wyniki ma wykorzystać, przygotowując kolejną generację programów wydatków; podkreśla, że Komisja powinna stosować głównie wskaźniki rezultatu, o wartości istotnej z punktu widzenia wyników;

70.  podkreśla, że proces określania wskaźników efektywności powinien być przejrzysty i demokratyczny, przy udziale wszystkich instytucji UE, partnerów i zainteresowanych stron, by wskaźniki te były odpowiednie do pomiaru wykonania budżetu UE oraz by spełniały oczekiwania obywateli UE;

71.  ubolewa, że roczne sprawozdania z działalności dyrektorów generalnych Komisji sprawdzone przez Trybunał zawierały niewiele informacji o niedostatecznych wynikach i wyzwaniach związanych z celami dyrekcji generalnych (sprawozdanie roczne Trybunału za 2016 r., pkt 3.26);

72.  ubolewa, że roczne sprawozdania z zarządzania i wyników za 2015 r. i 2016 r. były nadmiernie pozytywne i nie omówiono wyczerpująco wyników, a jedyne wymienione w nich niedociągnięcia to opóźnienia we wdrażaniu; ubolewa również, że sprawozdania:

a)   zawierały niewiele informacji o wynikach strategii „Europa 2020”, o co Parlament zwrócił się w decyzji w sprawie udzielenia absolutorium za 2014 r.;

b)   nie zawsze zawierały jasne objaśnienie wpływu czynników zewnętrznych na rezultaty;

c)   zostały opublikowane zbyt późno, by Trybunał mógł je uwzględnić w sprawozdaniu rocznym;

73.  podziela pogląd Trybunału (sprawozdanie roczne za rok 2016, pkt 3.38), że oceniający powinni formułować zalecenia dla Komisji obejmujące plany działania na rzecz wyeliminowania niedociągnięć;

74.  ubolewa, że od 2005 r. Komisja nie przeprowadziła ani nie zleciła przeprowadzenia analizy wykorzystania wyników ocen;

75.  zaznacza, że w Komisji nie ma udokumentowanego systemu instytucjonalnego pozwalającego regularnie podejmować działania następcze wynikające z ocen;

76.  zwraca zwłaszcza uwagę, że w praktyce w planach zarządzania dyrekcji generalnych na 2016 r. nie wprowadzono podstawy monitorowania działań następczych podejmowanych w wyniku oceny;

77.  ubolewa ponadto, że ponieważ Komisja nie dysponuje przeglądem wniosków, zaleceń i planów działania wynikających z ocen ani nie monitoruje ich wdrażania na poziomie całej instytucji czy poszczególnych dyrekcji generalnych, nie może też poinformować zainteresowanych stron o pozytywnych skutkach ocen;

78.  ubolewa, że roczne sprawozdania z działalności nie obejmują oświadczenia o jakości przekazywanych danych o wynikach, zatem przyjmując roczne sprawozdanie z zarządzania i wyników, kolegium komisarzy bierze na siebie ogólną odpowiedzialność polityczną za zarządzanie budżetem UE, ale nie za informacje o wydajności i wynikach;

79.  z zadowoleniem przyjmuje i z uwagą odnotowuje uwagi Trybunału dotyczące ram wyników i sprawozdawczości podmiotów zarówno w UE, jak i poza nią, zwłaszcza jeśli chodzi o jakość danych dotyczących wyników oraz oświadczenia o jakości danych dotyczących wyników;

80.  zauważa, że nie istnieje centralna strona internetowa na temat wyników, zawierająca informacje od wszystkich departamentów Komisji na temat wszystkich obszarów budżetu UE;

81.  podziela opinię Trybunału, że ramy sprawozdawczości na temat wyników stosowane przez Komisję mogłyby skorzystać na przyjęciu międzynarodowych dobrych praktyk;

Działania, jakie należy podjąć

82.  wzywa Komisję, by:

a)  usprawniła sprawozdawczość na temat wyników przez:

-  dalsze obniżenie liczby celów i wskaźników wykorzystywanych w różnych sprawozdaniach dotyczących wyników oraz skoncentrowanie się na tych, które najlepiej mierzą wyniki budżetu Unii; opracowując kolejne WRF, Komisja powinna zaproponować mniejszą liczbę bardziej odpowiednich wskaźników wyniku i oddziaływania w odniesieniu do ram prawnych programów nowej generacji; w tym kontekście Komisja powinna zastanowić się, na ile przydatne są wskaźniki, o których informacje można uzyskać dopiero po kilku latach;

–   prezentowanie informacji finansowych w sposób zapewniający ich porównywalność z informacjami na temat wyników, tak by powiązanie między wydatkami a wynikami było jasne;

–   wyjaśnienie i zwiększenie ogólnej spójności obu zestawów wskaźników, dotyczących z jednej strony programów, a z drugiej – dyrekcji generalnych;

b)   lepiej wyważyła sprawozdawczość na temat wyników, jasno prezentując informacje dotyczące głównych wyzwań, z którymi nadal trzeba się uporać;

c)   lepiej wykazywała, że wyniki ocen są dobrze wykorzystywane, w szczególności przez wymaganie, by oceny zawsze zawierały wnioski lub zalecenia, które Komisja powinna następnie uwzględniać;

d)   w rocznym sprawozdaniu z zarządzania i wyników brała na siebie ogólną odpowiedzialność polityczną za informacje o wydajności i wynikach, i wskazywała, czy według jej najlepszej wiedzy przedstawione informacje o wynikach są wystarczająco dobrej jakości;

e)   zapewniła większą dostępność informacji o wynikach, tworząc specjalny portal internetowy i wyszukiwarkę;

Prezentowanie budżetu UE

83.  zauważa, że budżet Unii jest podzielony na sekcje odpowiadające działaniom prowadzonym przez instytucje (budżet zadaniowy); uważa, że prezentacja ta nie zapewnia jasnego i szybkiego zrozumienia wyznaczonych celów; z drugiej strony zwraca uwagę, że WRF są podzielone na działy odpowiadające obszarom polityki;

84.  zauważa, że programy operacyjne towarzyszące projektowi budżetu stanowią powiązanie między poszczególnymi pozycjami budżetowymi a wyznaczonymi celami politycznymi;

85.   zwraca się do Komisji o przedstawianie budżetu Unii zgodnie z celami politycznymi określonymi w WRF;

Dochody

86.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że z ogółu dowodów zebranych przez Trybunał w czasie kontroli wynika, że w dochodach nie wystąpiły istotne błędy, a zbadane systemy związane z dochodami są ogólnie skuteczne; zauważa jednak, że w przypadku tradycyjnych zasobów własnych kluczowe mechanizmy kontroli wewnętrznej w niektórych państwach członkowskich odwiedzonych przez Trybunał były tylko częściowo skuteczne;

87.   zauważa z zaniepokojeniem, że na początku 2017 r. OLAF zamknął dochodzenie w sprawie nadużyć finansowych w Zjednoczonym Królestwie mogących oznaczać stratę dla budżetu Unii w wysokości 1,987 mld EUR z tytułu należności celnych od wyrobów włókienniczych i obuwniczych przywożonych z Chin przez terytorium Zjednoczonego Królestwa w latach 2013–2016; zwraca uwagę, że w toku dochodzenia wykazano również w związku z przywozem przez terytorium Zjednoczonego Królestwa wysoki poziom uchylania się od płacenia podatku VAT przez nadużywanie zawieszania płatności VAT (procedura celna 42);

88.  zauważa z zaniepokojeniem, że w przypadku dochodów za 2016 r. dyrektor generalny DG ds. Budżetu wyraził zastrzeżenie dotyczące tradycyjnych zasobów własnych w związku z badaną przez OLAF sprawą nadużyć celnych w Zjednoczonym Królestwie;

89.  zwraca uwagę, że w roku 2016 dochody objęte skwantyfikowanym zastrzeżeniem wynoszą około 517 mln EUR, a łączna kwota tradycyjnych zasobów własnych to 20,1 mld EUR, zatem zastrzeżenie dotyczy 2,5 % tradycyjnych zasobów własnych i 0,38 % wszystkich zasobów; wzywa Komisję do udzielenia szczegółowych informacji o tych nadużyciach finansowych, które mogą także pośrednio wpływać na podstawę podatku od wartości dodanej niektórych państw członkowskich, a tym samym na zasoby związane z podatkiem od wartości dodanej i na zasoby wyrównawcze Komisji związane z dochodem narodowym brutto(3);

90.  wyraża ubolewanie z powodu ustaleń Komisji, zgodnie z którymi że do października 2017 r. władze Zjednoczonego Królestwa nie wprowadziły środków naprawczych, aby zapobiec dalszej utracie tradycyjnych zasobów własnych; zauważa, że od dnia 12 października 2017 r. władze Zjednoczonego Królestwa zaczęły tymczasowo stosować progi wartości w rozliczeniach celnych niektórych przedsiębiorców (środek specjalny zwany Customs Operation Swift Arrow), co natychmiast przyniosło radykalne zmniejszenie utraty tradycyjnych zasobów własnych w Zjednoczonym Królestwie;

91.  ubolewa z powodu rozbieżności w poziomie kontroli celnych w poszczególnych państwach członkowskich; podkreśla, że należy ujednolicić kontrole we wszystkich punktach wjazdu na obszar unii celnej, i wzywa państwa członkowskie do zapewnienia skoordynowanego, jednolitego i skutecznego wdrożenia systemu ochrony granic, które zniechęci do rozbieżnych praktyk państw członkowskich, by zmniejszyć istniejące braki w systemach kontroli celnej; w związku z tym wzywa Komisję do zbadania różnych praktyk kontroli celnej w UE i ich wpływu na przekierowywanie handlu, ze szczególnym uwzględnieniem praktyk w kontrolach celnych na zewnętrznych granicach UE, oraz do opracowania analizy odniesienia oraz informacji o odprawach i procedurach celnych w państwach członkowskich;

92.  zwraca się do Komisji o opracowanie planu działania mającego zapewnić pełne i terminowe wdrożenie przepisów o VAT we wszystkich państwach członkowskich w celu zabezpieczenia tego źródła zasobów własnych Unii;

93.  przypomina, że nowa decyzja w sprawie systemu środków własnych Unii (z 2014 r.), która weszła w życie w dniu 1 października 2016 r. ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2014 r., przewiduje, że rozpatrując DNB do celów zasobów własnych, należy stosować standardy rachunkowości europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych (ESA 2010), oraz że wydatki na badania i rozwój uznaje się za inwestycje (a nie za wydatki bieżące, jak w poprzednim systemie ESA 95); zauważa, że w przypadku innych programów o wysokiej wartości dodanej dla UE, takich jak instrument „Łącząc Europę” itp., powinno stosować się te same zasady;

94.  odnotowuje, że zgłoszony przez Irlandię DNB znacznie wzrósł w 2015 r., gdyż spółki wielonarodowe przeniosły do tego kraju aktywa związane z badaniami i rozwojem;

95.   podkreśla, że Komisja musi przeprowadzić dodatkowe prace, aby ocenić potencjalny wpływ działalności przedsiębiorstw wielonarodowych na rachunki narodowe, zarówno pod względem metodyki, jak i procesu weryfikacji, oraz że może to doprowadzić do korekty wkładów państw członkowskich opartych na DNB;

96.  w kwestii zarządzania tradycyjnymi zasobami własnymi zaznacza, że Trybunał i Komisja stwierdziły niedociągnięcia w zarządzaniu należnościami (zwanymi kontami B) w niektórych państwach członkowskich;

97.  podkreśla, że Trybunał ustalił, iż w Belgii transakcje do audytów po odprawie celnej wybierano na podstawie ich cech, a nie na podstawie profilu ryzyka przedsiębiorstw i że ogólnie nie wykonywano audytów po odprawie celnej (sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2016, pkt 4.18);

98.  wyraża ubolewanie, że według ustaleń Komisji w sześciu państwach członkowskich (Belgia, Estonia, Portugalia, Rumunia, Słowenia i Włochy) albo nie wykonywano audytów po odprawie celnej, albo nie przedstawiono informacji na ich temat;

Działania, jakie należy podjąć

99.  oczekuje od Komisji:

a)  podjęcia wszelkich środków niezbędnych do zapewnienia odzyskania zasobów własnych Unii, których władze Zjednoczonego Królestwa nie ściągnęły z tytułu importu wyrobów włókienniczych i obuwniczych z Chin, oraz do wyeliminowania unikania płacenia podatku VAT;

b)  rozważenia wszczęcia w stosownym czasie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z nadużyciami celnymi w Zjednoczonym Królestwie;

c)  przeanalizowania we współpracy z państwami członkowskimi wszelkich ewentualnych konsekwencji działalności przedsiębiorstw wielonarodowych dla procesu szacowania DNB oraz przedstawienia państwom członkowskim wytycznych na temat traktowania takiej działalności przy opracowywaniu rachunków narodowych;

d)  potwierdzenia w cyklu weryfikacji DNB, że aktywa dotyczące badań i rozwoju zostały poprawnie ujęte w rachunkach narodowych państw członkowskich, ze szczególnym uwzględnieniem wyceny tych aktywów oraz kryterium siedziby w razie przeniesienia działalności przedsiębiorstwa wielonarodowego;

e)  przedstawienia wniosków dotyczących nowych zasobów własnych w celu zapewnienia stabilności budżetu Unii;

Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

Ustalenia Trybunału

100.  zauważa, że Trybunał po raz pierwszy wydał opinię z zastrzeżeniami na temat legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń; podkreśla, że błędy nadal występują częściej w systemach zwrotu kosztów niż w systemach uprawnień; zwraca jednak uwagę, że dane z działu „Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” nie zmieniły się istotnie w porównaniu do poprzednich lat;

101.  przypomina, że na badania naukowe i innowacje przypada 59 % wydatków i że pochodzą one z siódmego programu ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego (2007–2013) („siódmy program ramowy w zakresie badań”) oraz z programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” na lata 2014–2020 („Horyzont 2020”);

102.  odnotowuje, że szacowany przez Trybunał poziom błędu wyniósł 4,1 %, niekwalifikowalne bezpośrednie koszty personelu stanowiły 44 %, inne niekwalifikowalne koszty bezpośrednie – 12 %, koszty pośrednie – 16 %, a niekwalifikowalne projekty lub niekwalifikowalni beneficjenci – 16 %; zauważa jednak, że w przypadku 19 błędów kwantyfikowalnych popełnionych przez beneficjentów Komisja lub niezależni audytorzy dysponowali wystarczającymi informacjami, aby zapobiec tym błędom lub je wykryć i skorygować przed zaakceptowaniem wydatków;

103.  zauważa, że gdyby Komisja i niezależni audytorzy odpowiednio wykorzystali wszystkie dostępne informacje, szacowany poziom błędu w tym rozdziale byłby o 1,2 % niższy;

104.  docenia fakt, że Komisja dołożyła znacznych starań, aby uprościć złożone procedury administracyjne przez wprowadzenie nowej definicji dodatkowego wynagrodzenia dla naukowców, usprawnienie programu prac inicjatywy „Horyzont 2020” na lata 2018–2020, ukierunkowane wspieranie przedsiębiorstw typu start-up i innowatorów oraz powszechniejsze wykorzystanie uproszczonych form kosztów; zauważa jednak, że zdaniem Trybunału dalsze upraszczanie ram prawnych daje nowe możliwości, ale również wiąże się z ryzykiem;

105.  odnotowuje fakt, że Trybunał zbadał kwestię wyników projektów w dziedzinie badań naukowych i innowacji; jest jednak zdania, że wyniki te należy uznać za wstępne, jeżeli wziąć rezultaty, koszty i rozpowszechnienie;

Roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji (DG R&I)

106.  zauważa, że w myśl strategii „Europa 2020” i zgodnie z planem strategicznym na lata 2016–2020 DG R&I dąży do czterech celów:

a)  nowy impuls dla zatrudnienia, wzrostu i inwestycji;

b)  połączony jednolity rynek cyfrowy;

c)  stabilna unia energetyczna z perspektywiczną polityką w kwestii zmiany klimatu; oraz

d)  silniejsza pozycja Europy na arenie międzynarodowej;

107.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że aby osiągnąć te cele, komisarz Carlos Moedas określił trzy priorytety: „otwarte innowacje”, „otwarta nauka” i „otwarcie na świat”;

108.  zauważa, że do pomiaru postępów w osiąganiu wyznaczonych celów DG R&I stosuje pięć kluczowych wskaźników efektywności:

a)  udział środków przeznaczonych na pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w programie „Horyzont 2020”, by podjąć wyzwania społeczne oraz wspierać technologie prorozwojowe i przemysłowe, oraz udział wkładu finansowego Unii przydzielanego z instrumentu dla MŚP;

b)  udział nowych podmiotów wśród wybranych wnioskodawców w programie „Horyzont 2020”;

c)  wydatki związane klimatem i ze zrównoważonym rozwojem w programie „Horyzont 2020”;

d)  udział państw trzecich w programie „Horyzont 2020”;

e)  udział dotacji przyznanych w terminie nieprzekraczającym 245 dni;

109.  zauważa, że w odpowiedziach na pytania wymagające odpowiedzi na piśmie DG R&I opublikowała listę krajów, do których skierowała zalecenia (zalecenia dla poszczególnych krajów); wzywa DG R&I, by publikowała swoje propozycje zaleceń dla poszczególnych krajów bezpośrednio w rocznym sprawozdaniu z działalności, o co niejednokrotnie apelował Parlament;

110.  przypomina, że oceną siódmego programu ramowego zajęto się w poprzednim sprawozdaniu w sprawie udzielenia absolutorium(4);

111.  z zadowoleniem przyjmuje postępy w osiąganiu ogólnych kluczowych wskaźników efektywności dyrekcji dotyczących programu „Horyzont 2020”:

a)  23,9 % wkładu finansowego UE przeznaczono na MŚP (cel na 2020 r. to 20 %);

b)  55 % wybranych wnioskodawców to nowe podmioty (cel na 2020 r. to 70%);

c)  26 % wkładów finansowych UE miało związek z klimatem (cel na 2020 r. to 25%);

d)  54,9 % wkładów finansowych UE mało związek ze zrównoważonym rozwojem (cel na 2020 r. to 60%);

e)  państwa trzecie uczestniczą w 3,6 % projektów programu „Horyzont 2020” (cel na 2020 r. to 4,73 %);

f)  w 91 % przypadków DG R&I udzieliła dotacji w czasie nieprzekraczającym 245 dni (cel na 2020 r. to 100 %);

112.  zaznacza, że rozkład terytorialny środków z programu „Horyzont 2020” jest mocno ograniczony, gdyż 72,5 % środków z tego programu (12,121 mld EUR) trafia do Niemiec (3,464 mld EUR), Zjednoczonego Królestwa (3,083 mld EUR), Francji (2,097 mld EUR), Hiszpanii (1,813 mld EUR) i Włoch (1,664 mld EUR);

113.  zauważa, że w 2016 r. z uczestnikami z państw trzecich podpisano 183 umowy o udzielnie dotacji z programu „Horyzont 2020”; zwraca uwagę, że 299,5 mln EUR przyznano uczestnikom ze Szwajcarii na podstawie umów o udzielenie dotacji podpisanych w 2016 r., a wkład Szwajcarii do programu „Horyzont 2020” wyniósł 180,9 mln EUR; nie zgadza się, by jedno z najbogatszych państw na świecie korzystało ze „statusu beneficjenta netto”; zwraca się do Komisji, by przedstawiła wniosek w sprawie rozporządzenia, które zniweluje tę nierównowagę;

114.  odnotowuje sukces wspólnego centrum wsparcia oraz jego wkład w upraszczanie oraz udzielanie porad prawnych i technicznych; zwraca się do DG R&I o wyjaśnienie, jakie środki upraszczające zamierza zaproponować na okres po roku 2020;

115.  przyjmuje do wiadomości środki na płatności DG R&I na rok 2016:

Środki na płatności DG R&I, w tym wkład EFTA

Tryb zarządzania

Wykonanie

w milionach EUR

Punkty procentowe

Współdelegowane lub subdelegowane innym dyrekcjom generalnym

161,20

5,34

DG R&I bezpośrednio

1878,28

62,17

DG R&I na rzecz organów ustanowionych na mocy art. 185

86,40

2,86

DG R&I na rzecz EBI

 

10,35

DG R&I na rzecz wspólnych przedsiębiorstw

582,37

19,28

Razem

3020,97

100%

116.  podkreśla, że 14,39 % budżetu, czyli niemal 444 mln EUR, wykonano za pośrednictwem instrumentów finansowych;

117.  zaznacza również, że 39,36 % budżetu DG R&I (w 2015 r. 28,14 %) powierzono podmiotom spoza Komisji, przede wszystkim w celu zrealizowania części programów ramowych w ramach (pośredniego) zarządzania dotacjami i systemów kontroli instrumentów finansowych;

118.  z zainteresowaniem odnotowuje fakt, że DG R&I wprowadziła strategię nadzoru nad instrumentami finansowymi, i chciałby wiedzieć, jak DG R&I ustala, czy osiągnięto cele finansowe i badawcze;

119.  zauważa, że DG R&I szacuje ogólny poziom wykrytych błędów na 4,42 %, a poziom błędu resztowego na 3,03 %;

120.  odnotowuje fakt, że Komisja szacuje łączną kwotę obarczoną ryzykiem w chwili zamknięcia na 73,5 do 104 mln EUR;

121.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że DG R&I przeprowadziła analizę opłacalności bezpośredniego i pośredniego zarządzania dotacjami;

122.  ubolewa, że DG R&I ponownie wydała zastrzeżenie przekrojowe dotyczące poziomu błędu resztowego w zestawieniach wydatków poniesionych w siódmym programie ramowym w zakresie badań, który ta DG realizuje bezpośrednio;

123.  przypomina, że w ust. 76 rezolucji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium za 2015 r. wezwał Komisję do „opracowania na koniec bardziej miarodajnego podejścia opartego na ryzyku oraz wykorzystania w razie potrzeby szczegółowych zastrzeżeń”;

Działania, jakie należy podjąć

124.  wzywa DG R&I, by w rocznym sprawozdaniu z działalności zamieszczała propozycje zaleceń dla poszczególnych krajów;

125.  apeluje do DG R&I o wypełnienie zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego, która stwierdziła uchybienia w zapewnianiu spójnego podejścia do monitorowania projektów we wszystkich instytucjach wykonawczych programu „Horyzont 2020”;

126.  wzywa DG R&I do złożenia sprawozdania z postępów Wspólnej Służby Audytu w doskonaleniu procedur wewnętrznych;

127.  apeluje do DG R&I o poinformowanie właściwej komisji Parlamentu o strategii nadzoru nad instrumentami finansowymi i o metodach ustalania, czy osiągnięto cele finansowe i badawcze;

128.  wzywa DG R&I do wyjaśnienia właściwej komisji Parlamentu, jakie działania podjęto, by uniknąć zastrzeżeń przekrojowych dotyczących poziomu błędu resztowego w zestawieniach poniesionych wydatków;

129.  uważa, że w projektach w dziedzinie badań i innowacji oraz w działaniach koordynacyjnych i wspierających standardy i normalizacja wspierają oddziaływanie wyników badawczych na różnych poziomach gotowości technologicznej (TRL), ponieważ zwiększają zbywalność i możliwość przenoszenia innowacyjnych produktów i rozwiązań; odnotowuje ponadto, że standardy i powiązane działania wspierają rozpowszechnianie wyników projektów programu „Horyzont 2020” przez upowszechnianie wiedzy również po zakończeniu projektów przez jej publiczne udostępnianie; zwraca się do Komisji o zwiększenie udziału normalizacji w kolejnych zaproszeniach do składania wniosków oraz o opracowanie kluczowych wskaźników efektywności uwzględniających działalność normalizacyjną;

Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

Wprowadzenie

130.  zauważa, że według „Siódmego raportu na temat spójności gospodarczej i społecznej”(5) konwergencja to z jednej strony delikatny proces, który kryzysy gospodarcze mogą łatwo zatrzymać i odwrócić, ale z drugiej strony inwestycje publiczne mogą złagodzić skutki kryzysów;

131.  wyraża zadowolenie, że w 2016 r. zatrudnienie osiągnęło ponownie poziom sprzed kryzysu z 2008 r., czyli 71 %, lecz sytuacja znacznie różni się w całej Unii i wskaźnik ten utrzymuje się wyraźnie poniżej celu strategii „Europa 2020”, który wynosi 75 %; zauważa z zaniepokojeniem, że wskaźniki bezrobocia są nadal zbyt wysokie, zwłaszcza wśród ludzi młodych i długotrwale bezrobotnych;

132.  jest wciąż przekonany, że potrzebne są lepsze i liczniejsze powiązania między mechanizmami zarządzania gospodarczego a polityką spójności; uważa, że można by wprowadzić pozytywne zachęty służące temu celowi;

133.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odpowiedzi na pytania Parlamentu DG REGIO uszczegółowiła zalecenia dla poszczególnych krajów;

134.  jest świadom, że niektóre przepisy zmienionego rozporządzenia finansowego dotyczące polityki spójności mają wejść w życie z mocą wsteczną;

135.  wyraża zaniepokojenie, że takie zmiany mogą być źródłem dodatkowych błędów, ponieważ programy i projekty były wybierane na podstawie przepisów, które weszły w życie w dniu 1 stycznia 2014 r.;

Ustalenia Trybunału

136.  zauważa, że Trybunał po raz pierwszy wydał opinię z zastrzeżeniami na temat legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń; podkreśla, że błędy nadal występują częściej w systemach zwrotu kosztów niż w systemach uprawnień; zwraca jednak uwagę, że dane z rubryki „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” nie zmieniły się istotnie w porównaniu do poprzedniego roku;

137.  przypomina, że w 2016 r. kwota dostępna w dziale „Spójność gospodarcza i społeczna” wyniosła 51,25 mld EUR, co stanowi 33 % budżetu Unii;

138.  zauważa, że Trybunał szacuje poziom błędu w tym obszarze polityki na 4,8 %; ponadto Trybunał zaznaczył, że szacowany poziom błędu w obszarze spójności nie obejmuje kwoty 2,5 mld EUR wypłaconej na rzecz instrumentów finansowych w 2016 r., zdaniem Trybunału – poza okresem kwalifikowalności określonym w art. 56 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25) (pkt 6.20–6.21); zauważa, że wypłaty te odpowiadałyby szacowanemu poziomowi błędu w wysokości 2 % w wydatkach UE ogółem(6);

139.  zwraca uwagę, że błędy w obszarze polityki spójności stanowią 43 % ogólnego szacowanego poziomu błędu, który wynosi 3,1 %; zauważa, że jednym z powodów wysokiego poziomu błędu jest złożony charakter regulacji Unii i państw członkowskich;

140.  zauważa, że Trybunał przeanalizował próbę 180 transakcji z 54 płatności okresowych z lat 2007–2013, dotyczących 92 projektów Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), 36 projektów Funduszu Spójności (FS), 40 projektów Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), 11 instrumentów finansowych EFRR i jednego instrumentu finansowego EFS;

141.  wzywa Komisję do należytego uwzględnienia uwag Trybunału, który stwierdził nieścisłości w analizie wyników co najmniej czterech z dwunastu instrumentów finansowych EFRR i EFS przeanalizowanych w sprawozdaniu Trybunału za 2016 r.; podziela obawy Trybunału, który podkreśla, że błędy te prowadzą do zawyżania wyników i jeśli nie zostaną skorygowane, mogą sztucznie zwiększać deklarowaną kwotę wydatków kwalifikowalnych w momencie zamknięcia, zwłaszcza w przypadku funduszy gwarancyjnych;

142.  zauważa również, że 42 % błędów wynika z ujęcia kosztów niekwalifikowalnych w zestawieniach wydatków, 30 % dotyczy poważnego naruszenia przepisów o zamówieniach publicznych, a 28 % − niekwalifikowalnych projektów, działań lub beneficjentów;

143.  zauważa z ubolewaniem, że jednym z głównych źródeł błędów we wszystkich wydatkach w dziale „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” nadal jest naruszanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych; zaznacza, że poważne naruszenia przepisów o zamówieniach publicznych obejmują bezpośrednie udzielanie dodatkowych zamówień lub zlecanie dodatkowych robót lub usług bez podania uzasadnienia, niezgodne z prawem wykluczanie oferentów, konflikty interesów i dyskryminujące kryteria wyboru; uważa, że dla przeciwdziałania błędom i nadużyciom podstawowe znaczenie ma polityka pełnej przejrzystości informacji o wykonawcach i podwykonawcach;

144.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał podkreślił, że projekty realizowane z wykorzystaniem uproszczonych form kosztów są mniej podatne na wystąpienie błędów niż projekty, w których stosuje się zwrot kosztów faktycznie poniesionych;

145.  jest zaniepokojony faktem, że w próbie znalazły się również trzy „duże projekty” wymagające zatwierdzenia przez Komisję, do których organy państw członkowskich nie przedstawiły niezbędnych wniosków w terminie wyznaczonym na 31 marca 2017 r.; zauważa, że Komisja powinna zatem przystąpić do odzyskania wydatków;

146.  wyraża niezadowolenie z faktu, że podobnie jak w latach poprzednich poziom błędu mógł niższy o 3,7 punktów procentowych, czyli mógł wynieść 1,1 %, gdyby państwa członkowskie wykorzystywały dostępne im informacje do zapobieżenia błędom lub wykrycia i skorygowania ich w kontrolach pierwszego szczebla, przed zgłoszeniem wydatków Komisji;

147.  wyraża zaniepokojenie faktem, że w ciągu trzech lat od rozpoczęcia okresu programowania 2014–2020 państwa członkowskie wyznaczyły zaledwie 77 % organów ds. funduszy polityki spójności, do dnia 1 marca 2017 r. Komisja otrzymała końcowe zestawienia, w których wydatki obejmowały jedynie 0,7 % budżetu przyznanego na cały okres programowania, a do połowy 2017 r. opóźnienia w wykonaniu budżetu były większe niż w tym samym momencie w okresie programowania 2007–2013; zauważa, że w tej sytuacji zobowiązania pozostające do spłaty na koniec bieżącego okresu finansowania mogą być nawet wyższe niż w okresie poprzednim;

148.  docenia fakt, że w rozdziale „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” znalazła się również sekcja dotycząca wyników projektów; ubolewa jednak, że w sekcji tej skupiono się głównie na danych ilościowych, tj. na liczbie wdrożonych systemów pomiaru wyników;

Instrumenty inżynierii finansowej

149.  przypomina, że zestawienie danych o postępach w finansowaniu i wdrażaniu instrumentów inżynierii finansowej w 2016 r. opublikowano dopiero w dniu 20 września 2017 r., zatem Trybunał nie mógł wypowiedzieć się na temat;

150.  odnotowuje najważniejsze liczby dotyczące 2016 r.:

a)  25 państw członkowskich korzysta z instrumentów inżynierii finansowej, w tym wszystkie 25 w obszarze wspierania przedsiębiorstw, 11 w obszarze rozwoju obszarów miejskich, a 9 w obszarze efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych;

b)  w całej Unii istnieje 1 058 instrumentów inżynierii finansowej, w tym 77 funduszy powierniczych i 981 funduszy specjalnych;

c)  89 % z tych instrumentów inżynierii finansowej zapewnia wsparcie dla przedsiębiorstw, 7 % – wsparcie rozwoju obszarów miejskich, a 4 % – wsparcie efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych;

d)  płatności na rzecz instrumentów inżynierii finansowej wynoszą 16,4 mld EUR, w tym 11,3 mld EUR przypada na fundusze strukturalne;

e)  płatności dla ostatecznych odbiorców wyniosły 15,2 mld EUR, w tym na fundusze strukturalne przypada 10,1 mld EUR, czyli 93 % łącznych wpłat na rzecz instrumentów inżynierii finansowej;

f)  z informacji otrzymanych od 81 % instrumentów inżynierii finansowej, które przesłały odpowiednie sprawozdania, wynika, że koszty zarządzania i opłaty wyniosły 0,9 mld EUR, czyli 6,7 % łącznych płatności na rzecz tych instrumentów inżynierii finansowej;

g)  zwrócono 8,5 mld EUR;

h)  wsparto 314 000 ostatecznych odbiorców;

151.  zwraca uwagę, że w kolejnych latach i okresach finansowania wykorzystanie instrumentów inżynierii finansowej gwałtownie wzrastało, przez co zwiększyła się złożoność finansowania z funduszy strukturalnych i powstało zagrożenie dla rozliczalności demokratycznej; zauważa, że według oczekiwań do końca 2020 r. za pośrednictwem instrumentów finansowych wykorzystanych zostanie 20,1 mld EUR z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności (FS);

152.  w tym kontekście wyraża zaniepokojenie, że krajowe instytucje audytowe w niedostatecznym stopniu uwzględniły wdrażanie instrumentów inżynierii finansowej;

153.  stwierdza, że 63 % (675) instrumentów inżynierii finansowej utworzono w Polsce (247), we Francji (152), na Węgrzech (139) i we Włoszech (137);

154.  ubolewa, że 6,7 % łącznych płatności na rzecz instrumentów inżynierii finansowej (900 mln EUR) pochłonęły koszty zarządzania i opłaty; uważa, że kwota ta jest zbyt wysoka;

155.  zauważa, że przekazywane dane wciąż zawierają błędy i rozbieżności; obejmuje to małe, ale istotne kwoty środków programu operacyjnego przyznanych w umowach o finansowaniu, ale nie wpłaconych na rzecz instrumentów inżynierii finansowej w momencie zamknięcia, wzrost płatności przyznanych niektórym instrumentom inżynierii finansowej po dniu 31 grudnia 2015 r., a w niektórych przypadkach wyższe wypłaty dla ostatecznych odbiorców niż dla instrumentów inżynierii finansowej(7);

Roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej (DG REGIO).

156.  zauważa również, że ocena ex post EFRR/Funduszu Spójności wskazuje, że chociaż konwergencja regionalna w okresie programowania 2007–2013 była niewystarczająca, to bez polityki spójności wystąpiłaby dywergencja, ponieważ kryzys finansowy w latach 2007–2008 pogorszył warunki dla inwestycji i konwergencji;

157.  podkreśla, że wszelkie wnioski dotyczące wyników są jeszcze wnioskami wstępnymi, gdyż wymagałyby pełniejszej analizy danych o wynikach programów na lata 2007–2013, która miała zakończyć się w sierpniu 2017 r.; zwraca się do Komisji o poinformowanie Komisji Kontroli Budżetowej o wynikach tej analizy;

158.  zauważa, że w sprawozdaniach z wykonania w okresie finansowania 2014–2020 Komisja podaje, że wybrano ponad 50 000 projektów odpowiadających inwestycjom o łącznej wartości 64,1 mld EUR, w tym 45 000 projektów dotyczących nawiązania współpracy przedsiębiorstw z ośrodkami badawczymi, a ponad 380 000 małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) otrzymało wsparcie ze środków polityki spójności, dzięki czemu powstało ponad 1 000 000 miejsc pracy;

159.  zauważa, że Komisja informuje także, że w tym samym okresie finansowania przeznaczono ponad 75 mld EUR z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i z Funduszu Spójności na wsparcie celów unii energetycznej oraz przystosowania się do zmiany klimatu; ponadto wybrano ponad 5 000 projektów mających wspierać gospodarkę niskoemisyjną;

160.  odnotowuje poniższą tabelę, w której przedstawiono łączne środki na zobowiązania i na płatności zatwierdzone w 2016 r.:

2016 r., w mln EUR

 

Zatwierdzone środki na zobowiązania

Zatwierdzone środki na płatności

Wydatki administracyjne w obszarze „Polityka regionalna i miejska”

16,75

24,52

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) i inne działania regionalne

27 163,16

22 911,83

Fundusz Spójności (FS)

8 775,98

7 456,71

Instrument Pomocy Przedakcesyjnej – Rozwój regionalny oraz współpraca regionalna i terytorialna

54,14

522,95

Fundusz Solidarności

81,48

68,48

Razem

36 091,51

30 984,47

161.  zauważa jednak, że te dane statystyczne niewiele mówią o zrównoważonym charakterze tych projektów i ich wynikach;

162.  przypomina, że przywiązuje dużą wagę do uwarunkowań ex ante, określających warunki sektorowe i horyzontalne tak, aby zapewnić skuteczne wydatkowanie środków z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; uważa, że spełnienie uwarunkowań ex ante oraz zatrzymanie 10 % płatności, co przewiduje zmienione rozporządzenie, powinno uprościć realizację projektów i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia błędów; zauważa jednak, że w sprawozdaniu specjalnym Trybunału nr 15/2017 zakwestionowano rzeczywiste przełożenie takich działań na zmiany w terenie;

163.  ubolewa, że do końca 2016 r. wyznaczono tylko 87 % (181 z 209) jednostek certyfikujących i nie wyznaczono jednostek certyfikujących dla 28 głównych programów (w Austrii wyznaczono taką jednostkę tylko dla 1 programu, w Belgii dla 2, w Niemczech dla 8, w Finlandii dla 1, we Francji dla 2, w Irlandii dla 2, we Włoszech dla 6, w Rumunii dla 4, na Słowacji dla 1, w Zjednoczonym Królestwie dla 1);

164.  zauważa z zaskoczeniem, że główne trudności wskazane w procesie wyznaczania jednostek dotyczą stworzenia systemów informatycznych obejmujących nowe elementy sprawozdawczości i kształtu procedur w okresie 2014–2020, służące zapewnieniu wiarygodnego nadzoru instytucji zarządzających nad instytucjami pośredniczącymi;

165.  ubolewa ponadto, że ogólnie do końca 2016 r. wybrano tylko 26,1 % projektów i wykorzystano tylko 3,7 % dostępnych funduszy strukturalnych, chociaż proces selekcji przyspieszył w 2017 r., uważa, że początkowe opóźnienia mogą spowodować, że na koniec obecnego okresu finansowania do spłaty pozostanie duża liczba zobowiązań; wzywa Komisję do dalszych starań o zwiększenie potencjału administracyjnego organów krajowych, regionalnych i lokalnych;

166.  podkreśla, że wybór projektów przebiegał szczególnie wolno w Hiszpanii, na Cyprze, w Rumunii, Austrii, Czechach, na Chorwacji i Słowacji;

167.  zauważa, że w związku z tym w większości programów operacyjnych (247 spośród 295) w rozliczeniach nie poświadczono żadnych kwot (miało miejsce „rozliczenie zerowe”), ponieważ do dnia 31 lipca 2016 r. nie zadeklarowano żadnych wydatków;

168.  wyraża zadowolenie, że Komisja nie wykryła żadnych istotnej niespójności na podstawie wstępnych opinii pokontrolnych o otrzymanych pakietach dokumentów na potrzeby poświadczenia wiarygodności;

169.  wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że istotne braki wykazało 7 z 9 kontroli Komisji dotyczących programów operacyjnych lub obszarów wysokiego ryzyka (na Węgrzech w dziedzinie transportu, administracji elektronicznej i wdrażania programów operacyjnych, we Włoszech w dziedzinie sieci i mobilności oraz edukacji (priorytet 3) i w programach operacyjnych dotyczących pomocy technicznej, w Rumunii w programach operacyjnych dotyczących konkurencyjności i ochrony środowiska);

170.  zauważa, że opinie dotyczące 278 z 322 systemów zarządzania i kontroli nie zawierają zastrzeżeń lub zawierają zastrzeżenia o umiarkowanych konsekwencjach; mając na uwadze, że w 40 przypadkach Komisja wydała opinię z zastrzeżeniami o istotnych konsekwencjach;

171.  zauważa, że Komisja oblicza łączną kwotę obarczoną ryzykiem w chwili dokonywania płatności na 644,7 do 1 257,3 mln EUR oraz że wykonując swoje zadania nadzorcze, zastosowała w 2016 r. korekty finansowe na kwotę 481 mln EUR;

172.  zauważa, że według szacunków Komisji ogólny średni poziom błędu w płatnościach w 2016 r. w odniesieniu do programów EFRR i FS na lata 2007–2013 wynosi 2,2 % do 4,2 %, a poziom błędu resztowego w momencie zamknięcia – około 0,4 %; podkreśla, że dział „Spójność” kolejny raz miał największy wpływ na ogólnie szacowany poziom błędu za 2016 r., przed działami „Zasoby naturalne”, „Konkurencyjność” i „Globalny wymiar Europy”; wzywa Komisję do utrzymania współpracy z państwami członkowskimi w celu poprawy ich systemów zarządzania i kontroli oraz do dalszego korzystania z dostępnych prawnych narzędzi nadzorczych, aby zapewnić korektę wszystkich istotnych błędów;

173.  zauważa, że Komisja odnotowała 68 zastrzeżeń dotyczących przeszłych okresów i 2 zastrzeżenia w bieżącym okresie finansowania;

Kwestie szczegółowe

Grecja

174.  z zadowoleniem przyjmuje starania DG REGIO o osiągnięcie postępów w kwestii wykazu projektów priorytetowych w Grecji;

175.  w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje:

a)  wydanie czterech koncesji na budowę autostrad (Ateny-Saloniki, Korynt-Tripoli-Kalamata, Korynt-Patras i Patras-Janina, łącznie ponad 1000 km dróg), które już funkcjonują i są bardzo dobrze oceniane przez użytkowników;

b)  program „oszczędności energii w gospodarstwach domowych” (połączenie instrumentów inżynierii finansowej z dotacjami), dzięki któremu poprawiono efektywność energetyczną 46 000 gospodarstw domowych i stworzono 6000 miejsc pracy; zainteresowanie programem było tak duże, że niezwłocznie powstał kolejny, na lata 2014–2020;

c)  instrumenty finansowe, zwłaszcza instrument JEREMIE, pozwalający na stworzenie lub utrzymanie ponad 20 000 miejsc pracy;

d)  system recept elektronicznych, w którym zarządza się miesięcznie ponad 5,5 mln recept elektronicznych i 2,4 mln skierowań na badania diagnostyczne, w którym uczestniczy 50 000 lekarzy i 13 000 aptek i który przyniósł greckiemu budżetowi znaczne oszczędności w dziedzinie zdrowia publicznego;

176.  ubolewa natomiast z powodu:

a)  poważnych opóźnień w rozbudowie metra w Atenach (przedłużenie linii 3 do Pireusu) i budowie głównej linii metra w Salonikach, a w konsekwencji – przedłużenia realizacji tych projektów na okres programowania 2014–2020;

b)  anulowania lub opóźnienia niektórych kluczowych projektów dotyczących kolei, branży cyfrowej i energetyki, które zostały odwołane lub opóźnione, a w konsekwencji – przedłużenia ich realizacji lub przeniesienia ich całości na okres programowania 2014–2020;

c)  niewykonania znacznej części infrastruktury niezbędnej do zagospodarowania ścieków i odpadów stałych;

177.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) zakończył dochodzenie administracyjne dotyczące czeskiego projektu „Bocianie gniazdo”; odnotowuje fakt, że czeskie media podały do wiadomości akta tej sprawy; wyraża ubolewanie z powodu poważnych nieprawidłowości stwierdzonych przez OLAF;

178.  wzywa DG REGIO do odzyskania współfinansowania unijnego, w wysokości 1,67 mln EUR, oraz do nałożenia koniecznych sankcji;

179.  odnotowuje, że z dniem 25 stycznia 2018 r. Czechy wycofały z finansowania UE projekt „Bocianie gniazdo” oraz że zgodnie z zasadą pomocniczości projekt ten jest już w Czechach przedmiotem kontroli sądowej;

180.  jest zaniepokojony uwagą Komisji, że odsetek udzielonych umów, na które otrzymano tylko jedną ofertę, wynosi na Węgrzech 36 %; odnotowuje, że średnia unijna wynosi 17 %; wzywa Komisję do promowania konkurencji w procedurach przetargowych;

181.  z zadowoleniem przyjmuje pozytywną ocenę 10 lat obowiązywania mechanizmu współpracy i weryfikacji dla Bułgarii i Rumunii(8); jest zaniepokojony niedawnym krokiem w tył w walce z korupcją na dużą skalę w Bułgarii i Rumunii; wzywa Komisję do wsparcia i mobilizowania organów ścigania i antykorupcyjnych w obydwu państwach członkowskich; podkreśla imponujące osiągnięcia agencji antykorupcyjnej w Rumunii pod względem rozwiązywania przypadków korupcji na średnią i dużą skalę; podkreśla, że utrzymanie tych wysiłków ma nadrzędne znaczenie dla skonsolidowania walki z korupcją;

182.  potępia niedawną zbrodnię na słowackim dziennikarzu, która może być związana z jego pracą dochodzeniową; wzywa Komisję do informowania Parlamentu o unijnych funduszach rolnych na Słowacji;

183.  zauważa, że OLAF przeprowadził również dochodzenia administracyjne w sprawie pożyczek udzielonych grupie Volkswagen przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI);

184.  przyjmuje do wiadomości oświadczenie prezesa EBI Wernera Hoyera, w którym stwierdził on, co następuje: „Nadal nie można wykluczyć, że jedna z naszych pożyczek, a mianowicie pożyczka dla Volkswagen Antrieb BRI na kwotę 400 mln EUR, miała związek z opracowaniem technologii kontroli emisji w czasie, kiedy tworzono i stosowano oprogramowanie ograniczające skuteczność działania. Przeanalizujemy wnioski OLAF i rozważymy wszelkie dostępne stosowne działania. [...] Głęboko dotknęła nas ocena zawarta w dochodzeniu OLAF, a mianowicie że EBI został wprowadzony w błąd przez VW w kwestii stosowania urządzeń ograniczających skuteczność działania.”;

Roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego (DG EMPL)

185.  zauważa, że DG EMPL podkreśla swój wkład w osiąganie celów strategii „Europa 2020”:

a)  w trzecim kwartale 2016 r. wskaźnik zatrudnienia osób w wieku od 20 do 64 lat na szczeblu Unii wyniósł 71,2 %; po raz pierwszy wskaźnik ten jest wyższy niż w 2008 r. (70,3 %) i jeśli ta tendencja się utrzyma, to możliwe będzie osiągnięcie celu zapisanego w strategii „Europa 2020”;

b)  łączne bezrobocie nadal spada i obecnie kształtuje się na poziomie 10 % zarówno w UE, jak i w strefie euro; niemniej stopa bezrobocia wśród ludzi młodych i bezrobocie długotrwałe nadal stanowią poważne wyzwania dla UE mimo odnotowanego spadku z 19,5 % w grudniu 2015 r. do 18,6 % w grudniu 2016 r. i z 4,3 % w trzecim kwartale 2015 r. do 3,8 % w trzecim kwartale 2016 r.;

c)  ożywieniu gospodarczemu zapoczątkowanemu w 2013 r. towarzyszył stały, choć niewystarczający spadek poziomu ubóstwa mierzonego jako odsetek osób zagrożonych ubóstwem, który zmniejszył się z 24,7 % w 2012 r. do 23,7 % w 2015 r., jednak ożywienie gospodarcze nadal nie obejmuje wszystkich części społeczeństwa, a w 2016 r. 118 mln osób było zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym (o 1,7 mln osób więcej niż w 2008 r.), co wyraźnie odbiega od celu strategii „Europa 2020” dotyczącego ubóstwa i wykluczenia społecznego;

d)  inwestycje w poprawę warunków mobilności geograficznej i zawodowej przy jednoczesnym przeciwdziałaniu ryzyku zakłóceń i nadużyć przyczyniły się do stopniowego wzrostu wskaźnika mobilności wewnątrz UE, który w 2015 r. osiągnął 3,6 % mieszkańców;

186.  ubolewa jednak, że nierówności w dystrybucji dochodów wzrosły w latach 2013–2014 r. i chociaż w ogólnym ujęciu od tego czasu utrzymują się one na stałym poziomie, w niektórych przypadkach stale rosną; jest zaniepokojony faktem, że osoby stanowiące najbogatsze 20 % populacji dysponowało dochodem netto, który był około pięć razy większy niż dochód osób stanowiących najuboższe 20 % populacji w 2016 r., przy czym między różnymi krajami występowały duże dysproporcje (a w niektórych krajach dochodziło do pogłębiania się nierówności);

187.  z zadowoleniem przyjmuje „Ocenę ex post EFS za okres programowania 2007–2013”, którą ukończono w dniu 12 grudnia 2016 r.; zauważa, że w ocenie wykazano, że do końca 2014 r. co najmniej 9,4 mln mieszkańców Europy znalazło pracę dzięki wsparciu z EFS, 8,7 mln osób zdobyło nowe kwalifikacje lub dyplomy, a 13,7 mln uczestników podaje, że osiągnęli inne pozytywne wyniki, np. podnieśli swoje kompetencje; zwraca uwagę, że według symulacji makroekonomicznych EFS pozytywnie wpłynął również na produkt krajowy brutto (PKB) w 28 państwach członkowskich (wzrost o 0,25 %) i wydajność;

188.  zauważa, że takie dane liczbowe istotnie wskazują na występowanie pozytywnej tendencji, ale nie mówią wiele o wynikach i zrównoważonym charakterze podjętych działań;

189.  zdecydowanie krytykuje DG EMPL za nieprzedstawienie propozycji zaleceń dla poszczególnych krajów, mimo że Parlament wielokrotnie o to apelował;

190.  odnotowuje poniższą tabelę, w której przedstawiono łączne środki na zobowiązania i środki na płatności zatwierdzone w 2016 r.:

2016 r., w mln EUR

 

Zatwierdzone środki na zobowiązania

Zatwierdzone środki na płatności

Europejski Fundusz Społeczny (EFS) i tym Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI)

12 438,2

8 132

Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD)

534,7

278

Europejski fundusz dostosowania do globalizacji

27,6

27,6

Instrument Pomocy Przedakcesyjnej – Rozwój zasobów ludzkich (IPA-HRD)

0

82,3

Zarządzanie bezpośrednie (program na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych, program „Prawa, równość i obywatelstwo”, Erasmus +) i agencje

289

275

Razem

13 290

8 795

191.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że DG EMPL opracowała metodologię corocznej oceny wyników programów, ale ma wątpliwości co do wartości informacyjnej takich kryteriów jak „dobre”, „dopuszczalne” lub „słabe”;

192.  jest zaniepokojony faktem, że do marca 2017 r. wyznaczono tylko 87 % instytucji certyfikujących;

193.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że do dnia 15 lutego 2017 r. DG EMPL otrzymała pełen pakiet dokumentów na potrzeby poświadczenia wiarygodności rachunków, w tym sprawozdania finansowe, roczne sprawozdania z kontroli i opinie pokontrolne na temat sprawozdań finansowych, systemu zarządzania i kontroli oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń, poświadczenie wiarygodności i roczne podsumowanie wszystkich programów; zauważa, że ogólnie rzecz biorąc, DG EMPL przedstawiła tylko drobne uwagi i zatwierdziła roczne sprawozdanie finansowe;

194.  z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że do końca 2016 r. DG EMPL wykonała swój wieloletni plan audytu, na podstawie którego skontrolowano 89 z 92 instytucji audytowych i 115 z 118 programów operacyjnych;

195.  zauważa, że w 2016 r. DG EMPL wprowadziła korekty finansowe na kwotę 255,8 mln EUR, łączna kwota zaakceptowanych lub postanowionych korekt finansowych w okresie programowania 2007–2013 na koniec 2016 r. wyniosła 1454 mln EUR, a w tym samym okresie państwa członkowskie zgłosiły korekty finansowe na kwotę 2253,8 mln EUR;

196.  ubolewa, że DG EMPL utrzymała lub wydała uwagi dotyczące:

a)  systemów zarządzania i kontroli w jednym z programów operacyjnych EFS we Włoszech w okresie programowania 2000–2006 (ryzyko wizerunkowe);

b)  systemów zarządzania i kontroli w 23 określonych programach operacyjnych EFS w okresie programowania 2007–2013, oraz

c)  systemów zarządzania i kontroli trzech programów operacyjnych EFS lub Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i jednego programu operacyjnego FEAD w okresie programowania 2014–2020;

197.  zwraca uwagę, że szacunkowa łączna kwota obarczona ryzykiem dla odpowiednich wydatków z 2016 r. wynosi 279 mln EUR;

Kwestie szczegółowe

Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI)

198.  otrzymał informacje o wstępnych wynikach badania dotyczącego realizacji Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI), które przedstawiają się następująco:

a)  do końca 2016 r. liczba młodych ludzi, którzy nie pracują, nie kształcą się ani nie szkolą zawodowo (młodzież NEET), a wzięli udział w projektach wspieranych przez YEI i służących podnoszeniu umiejętności lub zdobyciu doświadczenia zawodowego, wzrosła trzykrotnie w porównaniu z końcem 2015 r. (z 0,5 do 1,3 mln osób);

b)  712 000 spośród nich to bezrobotni i nieaktywni uczestnicy, którzy nie kształcą się ani nie szkolą zawodowo, a wzięli udział w działaniach finansowanych z YEI; ponad połowa z nich (ok. 346 000 bezrobotnych i nieaktywnych zawodowo uczestników, którzy nie uczą się ani nie szkolą zawodowo) po zakończeniu tych działań rozpoczęła kształcenie lub szkolenie, zdobyła kwalifikacje lub zatrudnienie (obejmuje to również działalność na własny rachunek);

c)  we Włoszech ocena porównawcza wykazała, że nowe innowacyjne działania w dużej mierze wspierane przez YEI zwiększyły szanse młodych ludzi na znalezienie zatrudnienia o 7,8 %, choć między poszczególnymi regionami występują znaczne różnice wykazujące większe trudności w obszarach o najwyższej stopie bezrobocia młodzieży;

199.  ponadto zauważa, że:

a)  Włochy i Hiszpania dzięki działaniom YEI zmobilizowały znaczną liczbę młodzieży NEET, chociaż poziom bezrobocia młodzieży w tych krajach jest wciąż wysoki;

b)  Słowacja skupiła się w mniejszym stopniu na programach robót publicznych dla młodych ludzi, a bardziej na skuteczniejszych środkach, takich jak zwiększona dostępność szkoleń zawodowych;

c)  we Włoszech ocena porównawcza wykazała, że nowe innowacyjne działania w dużej mierze wspierane przez YEI zwiększyły szanse młodych ludzi na znalezienie zatrudnienia o 7,8 %, choć między poszczególnymi regionami występują znaczne różnice;

d)  w Portugalii współfinansowane programy przedsiębiorczości ludzi młodych przyniosły lepsze wyniki niż środki dotyczące szkolnictwa wyższego;

e)  Grecja stwierdziła, że istnieje potrzeba zmiany systemu bonów na usługi w obszarze zatrudniania młodzieży i szkoleń;

f)  w Polsce 62 % uczestników działań YEI otrzymało ofertę zatrudnienia, szkolenia lub kształcenia, a poziom zadowolenia uczestników był ogólnie wysoki;

200.  ubolewa jednak, że wykorzystano zaledwie 30 % dostępnych funduszy, co odpowiada początkowym płatnościom zaliczkowym i płatnościom okresowym;

201.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że do października 2017 r. wszystkie państwa członkowskie mające spełnić uwarunkowania ex ante dotyczące Romów (Austria, Belgia, Bułgaria, Francja, Grecja, Hiszpania, Litwa, Niemcy, Polska, Portugalia, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja i Węgry) spełniły je i posiadają krajową strategię integracji Romów;

202.  zauważa, że w okresie programowania 2014–2020 dwa priorytety inwestycyjne EFS dotyczą bezpośrednio niedyskryminacji i integracji Romów (zob. tabela poniżej);

Priorytet inwestycyjny (PI)

Państwa członkowskie, które wybrały dany PI

Środki finansowe (mln EUR)

Zwalczanie wszelkich form dyskryminacji i wspieranie równych szans

11 państw członkowskich (BE, CY, CZ, DE, ES, FR, GR, IE, PL, PT i SK).

447

Integracja społeczno-gospodarcza społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie

12 państw członkowskich (AT, BE, BG, CZ, ES, FR, GR, HU, IT, PL, RO i SK).

1 600

Większość środków (1,2 mln EUR) przekazano: BG, CZ, HU i RO.

203.  zauważa, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji posiadający maksymalny roczny budżet wynoszący 150 mln EUR uruchomił jedynie 28 mln EUR na zobowiązania z rezerwy w 2016 r. na rzecz ośmiu państw członkowskich;

Działania, jakie należy podjąć

204.  w związku z tym wzywa państwa członkowskie i Komisję, by w okresie finansowania po 2020 r. zwróciły większą uwagę na:

a)  tworzenie europejskiej wartości dodanej z wykorzystaniem polityki spójności;

b)  silniejszą koordynację między spójnością, zarządzaniem gospodarczym i europejskim semestrem, z uwzględnieniem m.in. pozytywnych bodźców do wzmocnienia realizacji celów polityki spójności w dążeniu do pokonania dysproporcji i nierówności określonych w Traktatach, w trzech jej wymiarach – gospodarczym, społecznym i terytorialnym;

c)  opracowanie systemu umożliwiającego koncentrowanie środków finansowych z polityki spójności w regionach, które najbardziej tego potrzebują;

d)  zapewnienie strategicznego wsparcia administracyjnego dla regionów mających trudności w absorpcji finansowania;

e)  opracowanie jednolitego zbioru przepisów dotyczących funduszy strukturalnych;

f)  postępy w stosowaniu zasady jednorazowej kontroli;

g)  szybszą realizację programów i projektów, z myślą o przestrzeganiu siedmioletniego okresu finansowego (nie n+3);

h)  umożliwienie krajowym instytucjom audytowym objęcie kontrolą instrumentów finansowych w ramach budżetu UE, ograniczenie liczby instrumentów finansowych i wprowadzenie bardziej rygorystycznych zasad sprawozdawczości ze strony zarządzających funduszami, w tym grupy EBI i innych międzynarodowych instytucji finansowych w odniesieniu do wykonania i osiągniętych rezultatów, by zwiększyć przejrzystość i rozliczalność;

i)  uwzględnianie wniosków wyciągniętych z obecnego okresu oraz potrzeby większego uproszczenia w celu ustanowienia zrównoważonego systemu zapewniającego osiągnięcie rezultatów i należyte zarządzanie finansami bez nadmiernego obciążenia administracyjnego, które zniechęciłoby potencjalnych beneficjentów i prowadziłoby do liczniejszych błędów;

j)  zrównoważenie geograficzne i społeczne, aby inwestycje były realizowane tam, gdzie są najbardziej potrzebne;

205.  nalega, aby DG REGIO i DG EMPL zamieszczały w rocznych sprawozdaniach z działalności propozycje zaleceń dla poszczególnych krajów, do czego wielokrotnie wzywał Parlament;

206.  wzywa DG REGIO:

a)  aby po zakończeniu odpowiednich postępowań sądowych składała właściwej komisji Parlamentu sprawozdania dotyczące poszczególnych dochodzeń prowadzonych przez OLAF;

b)  aby w ramach działań podejmowanych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 przedstawiła właściwej komisji Parlamentu sprawozdanie z postępów we wszystkich wspomnianych wyżej projektach;

207.  wzywa EBI do przeanalizowania ustaleń OLAF w trybie pilnym i wyciągnięcia stosownych wniosków; wzywa EBI do poinformowania Parlamentu o wyciągniętych wnioskach i podjętych działaniach;

208.  wzywa Komisję, by zachęcała do stosowania uproszczonych opcji kosztów wprowadzonych na mocy rozporządzenia zbiorczego;

209.  wzywa DG EMPL do wykonania zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego dotyczących szybkiego wdrożenia strategii kontroli europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz do poinformowania Parlamentu o zakończeniu tego zadania;

210.  zwraca się do Komisji, aby przewidziała dalsze uproszczenie zasad i zmniejszenie obciążeń administracyjnych, co mogłoby pomóc w jeszcze większym obniżeniu poziomu błędu;

Zasoby naturalne

Kluczowe wskaźniki efektywności działania i sprawiedliwa WPR

211.  zwraca uwagę, że według rocznego sprawozdania z działalności DG AGRI (s. 15 – kluczowy wskaźnik efektywności działania nr 1: dochód czynników produkcji rolniczej w przeliczeniu na pełnoetatowego pracownika) wartość dodana i wydajność sektora w 2016 r. ponownie nieznacznie spadła, a DG AGRI „trudno jest określić, co dokładnie powoduje ogólny spadek dochodu czynników produkcji od 2013 r.”;

212.  przypomina, że kluczowy wskaźnik skuteczności działania nr 4, dotyczący poziomu zatrudnienia w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich, nie jest adekwatny, gdyż na poziom ten wpływają nie tylko środki WPR;

213.  ubolewa, że Komisja nie zastosowała się do zaleceń Parlamentu z rezolucji towarzyszącej decyzji o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2015, dotyczących przedefiniowania kluczowego wskaźnika efektywności działań nr 4 „w celu uwypuklenia szczególnego wpływu środków WPR na zatrudnienie na tych obszarach”;

214.  zwraca uwagę, że w 2016 r. 51 % beneficjentów płatności bezpośrednich otrzymało dotacje niższe od 1250 EUR, stanowiące łącznie 4 % płatności bezpośrednich(9);

215.  przypomina swoje uwagi(10) na temat niezrównoważonej struktury wydatków na wspólną politykę rolną; 44,7 % wszystkich gospodarstw rolnych w Unii osiągnęło roczny dochód poniżej 4000 EUR, a w 2016 r. średnio 10 % największych beneficjentów wsparcia bezpośredniego w ramach WPR otrzymało około 60 % płatności(11); zauważa, że rozdział płatności bezpośrednich w dużej mierze odzwierciedla koncentrację gruntów, a 20 % rolników posiada również 80 % gruntów (odpowiedź na 17. pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie, wysłuchanie w komisji CONT z udziałem komisarza Phila Hogana w dniu 28 listopada 2017 r.); wyraża zaniepokojenie dużą koncentracją beneficjentów oraz podkreśla, że należy osiągnąć lepszą równowagę między dużymi i małymi beneficjentami;

216.  zauważa, że około 72 % pomocy otrzymują gospodarstwa o powierzchni od 5 do 250 hektarów, czyli zazwyczaj gospodarstwa rodzinne;

217.  zwraca się do DG AGRI o określenie, wraz ze wskaźnikami, celów dotyczących zmniejszenia nierówności w dochodach gospodarstw w następnych WRF;

218.  ponownie wyraża pogląd, że niewyważony rozdział płatności bezpośrednich może sprawiać, że nie będą one w pełni odgrywać roli mechanizmu zabezpieczenia stabilizującego dochody gospodarstw, zwłaszcza mniejszych;

219.  jest zdania, że w okresie zmienności dochodów większe gospodarstwa niekoniecznie potrzebują wsparcia stabilizującego dochody na równi z małymi gospodarstwami, gdyż mogą one korzystać z oszczędności skali, potencjalnie zwiększających ich odporność;

220.  zwraca się do Komisji, aby przewidziała rzeczywiste uproszczenie procedur dostępu do finansowania i odnośnej dokumentacji, bez uszczerbku dla zasad kontroli i monitorowania; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na wsparcie administracyjne dla drobnych producentów, dla których finansowanie stanowi zasadniczy warunek utrzymania się na rynku;

Poziom błędu

221.  zaznacza, że Trybunał oszacował poziom błędu w dziale zasobów naturalnych jako całości na 2,5 % (2,9 % w 2015 r. i 3,6 % w 2014 r.); z zadowoleniem przyjmuje te zmiany, stwierdzając jednocześnie, że poziom z 2016 r. przekracza próg istotności;

222.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że oceniając Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG), Trybunał uznał, że w obszarze wsparcia rynku i pomocy bezpośredniej w 2016 r. nie wystąpiły istotne błędy, a najbardziej prawdopodobny poziom błędu szacowany przez Trybunał wynosi 1,7 % (2,2 % w 2015 r.);

223.  podkreśla, że Trybunał odnotował mniej błędów wynikających z zawyżenia powierzchni gruntów lub zgłoszenia gruntów niekwalifikowalnych, a zmianę tę umożliwiło wprowadzenie nowej, bardziej elastycznej definicji trwałych użytków zielonych, planów działania na rzecz poprawy jakości danych w systemach identyfikacji działek rolnych oraz nowego, internetowego systemu składania geoprzestrzennych wniosków o wsparcie;

224.  zauważa, że płatności z tytułu zazieleniania to źródło błędów odpowiadających za 17 % szacowanego przez Trybunał poziomu błędu oraz że wskazano, iż błędy te wiążą się głównie z wymaganiami dotyczącymi obszarów proekologicznych, chociaż poziom błędu EFRG był niższy od progu istotności; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie obniżenie poziomu błędu w przypadku EFRG do 1,7 %;

225.  zwraca uwagę, że Trybunał stwierdził również uchybienia w ochronie trwałych użytków zielonych, ponieważ Czechy i Polska nie dysponowały danymi historycznymi pozwalającymi na sprawdzenie przestrzegania obowiązku uprawy trawy na użytkach rolnych przez pięć kolejnych lat, natomiast Niemcy, Francja, Włochy, Portugalia i Zjednoczone Królestwo nie sklasyfikowały trwałych użytków zielonych w sposób w pełni wiarygodny;

226.  podkreśla pozytywną tendencję w zakresie poziomu błędów stwierdzonych przez Trybunał, pomimo ewolucji kwot obciążonych ryzykiem, które DG AGRI podała w swoich rocznych sprawozdaniach z działalności, a mianowicie z 1,38 % w 2015 r. do 1,996 % w 2016 r. (nie uwzględniono środków rynkowych o poziomie błędu wynoszącym 2,85 %) i 4 % w obu latach budżetowych w zakresie rozwoju obszarów wiejskich; uważa, że nie odzwierciedla to statystycznie istotnych odchyleń;

227.  ubolewa, że płatności na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, ochrony środowiska, działań w dziedzinie klimatu i rybołówstwa są obarczone istotnymi błędami w 2016 r., przy czym najbardziej prawdopodobny poziom błędu szacuje się na 4,9 % (5,3 % w 2015 r.); zauważa, że gdyby wszystkie informacje posiadane przez władze krajowe zostały wykorzystane do skorygowania błędów, szacowany poziom błędu byłby niższy o 1,5 punktu procentowego;

228.  zauważa, że w przypadku rozwoju obszarów wiejskich trzy z największych błędów w zakresie kwalifikowalności dotyczyły beneficjentów, którzy nie ujawnili, że są kontrolowani przez przedsiębiorstwa powiązane, składają wnioski wspólnie z nimi lub dokonują od nich zakupów, co stanowi naruszenie przepisów unijnych lub krajowych (sprawozdanie roczne Trybunału za 2016 r., pkt 7.26);

Systemy zarządzania i kontroli

229.  zwraca uwagę, że w rocznym sprawozdaniu z działalności dyrektor generalny DG AGRI zgłosił zastrzeżenie w sprawie płatności bezpośrednich w odniesieniu do 18 agencji płatniczych w 12 państwach członkowskich oraz że kwota zarządzana przez agencje płatnicze objęte zastrzeżeniem i podlegające wzmocnionej kontroli wynosi 13 618,6 mln EUR, przy czym rzeczywista kwota obarczona ryzykiem dla wydatków objętych zastrzeżeniem wynosi 541,2 mln EUR;

230.  podkreśla, że wykryto uchybienia w szczególności w systemie zarządzania i kontroli na Węgrzech (dotyczące spóźnionej deklaracji zarządczej agencji płatniczej i braków w płatnościach z tytułu zazieleniania), w Bułgarii (dotyczące zazieleniania i ekologicznego statusu rolników), w Polsce (dotyczące płatności z tytułu zazieleniania) i we Włoszech (dotyczące braków w prawidłowym ustaleniu kwalifikowalności gruntów i rolników aktywnych zawodowo);

231.  ubolewa nad niedawnymi przypadkami oszustwa dotyczącymi agencji płatniczych we Włoszech; wzywa Komisję do aktywnego monitorowania sytuacji i informowania Parlamentu o działaniach następczych w związku z procedurą udzielania absolutorium;

232.  zwraca się do Komisji o przyspieszenie kontroli zgodności rozliczeń wszczętej w dniu 8 stycznia 2016 r., by uzyskać szczegółowe, dokładne informacje na temat ryzyka konfliktów interesów dotyczącego Państwowego Funduszu Interwencji Rolnej w Czechach; przyjmuje do wiadomości, że niepowodzenie w zaradzeniu konfliktu interesów może ostatecznie skutkować cofnięciem akredytacji agencji płatniczej przez właściwy organ lub nałożeniem przez Komisję korekt finansowych; zwraca się do Komisji o niezwłoczne poinformowanie Parlamentu, jeżeli po zakończeniu kontroli zgodności rozliczeń OLAF przekaże DG AGRI informacje dotyczące możliwych przypadków nadużyć finansowych, korupcji lub wszelkiej nielegalnej działalności przynoszącej szkody interesom finansowym Unii;

Wiarygodność danych przekazywanych przez państwa członkowskie

233.  zauważa, że skoro w systemach zarządzania i kontroli niektórych państw członkowskich występują braki, DG AGRI dostosowuje zgłaszane statystyki kontrolne głównie w oparciu o kontrole przeprowadzone przez Komisję i Trybunał w ciągu ostatnich trzech lat, a także o opinię jednostki certyfikującej w sprawie danego roku budżetowego;

234.  zwraca uwagę, że pomimo faktu, iż od 2015 r. organy certyfikujące państw członkowskich mają obowiązek sprawdzać legalność i prawidłowość transakcji:

a)  w odniesieniu do środków rynkowych DG AGRI dokonała dostosowań w 32 programach (tj. mniej niż 20 % całkowitej liczby programów, na które w 2016 r. zadeklarowano wydatki);

b)  w odniesieniu do płatności bezpośrednich dokonano dostosowań w 52 przypadkach (spośród 69), przy czym większość tych dostosowań wynosiła mniej niż 1 %, 7 wynosiło od 1 % do 2 %, a 9 wynosiło więcej niż 2 %;

c)  w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich płatności uzupełniające zastosowano w odniesieniu do 39 z 72 agencji płatniczych, z 21 dostosowaniami na poziomie ponad 1 % i 16 ponad 2 %;

Zagadnienia dotyczące wyników w zakresie rozwoju obszarów wiejskich

235.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ciągu ostatnich trzech lat Trybunał zbadał zagadnienia dotyczące wyników w odniesieniu do objętych próbą transakcji w zakresie rozwoju obszarów wiejskich; odnotowuje z zadowoleniem, że 95 % projektów zakończonych w czasie kontroli zostało zrealizowanych zgodnie z planem, lecz ubolewa, że nie było wystarczających dowodów na to, iż koszty były rozsądne;

236.   podkreśla, że prawie we wszystkich projektach skontrolowanych przez Trybunał stosowano system zwrotu poniesionych kosztów, i zauważa, że w okresie programowania 2014–2020 państwa członkowskie mogą alternatywnie stosować system opcji kosztów uproszczonych ze standardowymi stawkami jednostkowymi, kwotami ryczałtowymi i finansowaniem ryczałtowym, co skutecznie ogranicza ryzyko nadmiernych cen;

Zazielenianie

237.  zauważa, że Trybunał w swoim sprawozdaniu rocznym za 2016 r. (pkt 7.17) odnotował w związku z płatnościami z tytułu zazieleniania na rzecz 63 wizytowanych gospodarstw rolnych, że:

a)  wszystkie gospodarstwa podlegające wymogowi dywersyfikacji upraw przestrzegały przepisów;

b)  większość błędów związanych z zazielenianiem dotyczyła nieprzestrzegania wymogów dotyczących obszarów proekologicznych;

c)  działki zostały prawidłowo zarejestrowane w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), jeżeli chodzi o zachowanie istniejących trwałych użytków zielonych;

d)  nie wszystkie trwałe użytki zielone zostały odpowiednio zarejestrowane jako takie;

238.  jest jednak szczególnie zaniepokojony pierwszymi wnioskami wyciągniętymi przez Komisję w dokumencie roboczym służb Komisji w sprawie przeglądu zazieleniania po upływie roku (SWD (2016)218, druga część, s. 14), według których „aby spełnić wymóg dywersyfikacji upraw, rolnicy ogółem musieliby zmienić uprawy na mniej niż 1 % całkowitej powierzchni gruntów ornych w Unii, a ponieważ zdecydowana większość gruntów ornych w Unii podlega obowiązkowi dywersyfikacji upraw, ten ograniczony wpływ wydaje się odzwierciedlać obecne praktyki stosowane przez rolników, którzy już spełniają wymogi”;

239.  podkreśla, że Trybunał potwierdza w swoim sprawozdaniu rocznym (pkt 7.43–7.54) analizę przeprowadzoną przez Komisję, wskazującą, że dywersyfikacja upraw i program obszarów ekologicznych nie doprowadziły do żadnych zmian w przypadku większości wizytowanych gospodarstw rolnych (89 % w przypadku dywersyfikacji upraw i 67 % w przypadku obszarów ekologicznych);

240.  jest szczególnie zaniepokojony, że zgodnie ze sprawozdaniem specjalnym Trybunału nr 21/2017 zatytułowanym „Zazielenianie – bardziej złożony system wsparcia dochodów, który nie jest jeszcze skuteczny pod względem środowiskowym”: „jest mało prawdopodobne, aby zazielenianie przyniosło znaczące korzyści dla środowiska i klimatu (...), ponieważ wymogi zazieleniania są na ogół zbyt niskie i w dużym stopniu odzwierciedlają normalne praktyki rolnicze” (s. 47);

241.  ponadto zauważa, że Trybunał stwierdził, iż ze względu na powszechne zwolnienia większość rolników (65 %) może korzystać z płatności z tytułu zazieleniania bez faktycznego podlegania obowiązkom w tym zakresie; w rezultacie zazielenianie prowadzi do pozytywnych zmian w praktykach rolniczych na bardzo małej części użytków rolnych w UE;

242.  ubolewa, że systemy zazieleniania są bardziej instrumentem wspierania dochodów rolników niż poprawy efektywności środowiskowej i klimatycznej WPR; uważa, że programy rolne ukierunkowane na potrzeby środowiskowe i klimatyczne powinny obejmować cele w zakresie efektywności oraz środki finansowe odzwierciedlające ponoszone koszty i utracone dochody w rezultacie działań wykraczających poza środowiskowy scenariusz odniesienia;

243.  ubolewa nad faktem, że systemy zazieleniania, jako część płatności obszarowych, w ramach faktycznego projektu programu mogłyby zwiększyć nierównowagę w dystrybucji wsparcia WPR; w tym kontekście wzywa Komisję, by rozważyła zastosowanie się do zaleceń przedstawionych przez Trybunał w sprawozdaniu specjalnym nr 21/2017;

244.  odnotowuje, że zdaniem Komisji „rzeczywisty wpływ (systemów zazieleniania) na efekty środowiskowe zależy od wyborów dokonywanych przez państwa członkowskie i rolników, a jak dotąd niewiele państw członkowskich skorzystało z możliwości ograniczenia stosowania pestycydów i nawozów na obszarach proekologicznych”;

245.  podkreśla, że w przypadku administracji publicznej ciężar zazieleniania jest zasadniczo związany z opracowaniem nowych narzędzi zarządzania, takich jak warstwa obszarów proekologicznych w systemie identyfikacji działek rolnych, co częściowo wyjaśnia, dlaczego DG AGRI zwiększyła liczbę zastrzeżeń i planów działania nałożonych na państwa członkowskie;

246.  odnotowuje fakt, że zazielenianie przyczynia się do większej złożoności WPR ze względu na dublowanie się z innymi instrumentami WPR w zakresie ochrony środowiska (środki dotyczące wzajemnej zgodności i środki środowiskowe II filaru); w związku z tym odnotowuje sprawozdanie specjalne Trybunału nr 21/2017 w sprawie zazieleniania, które stanowi, że „Komisja i państwa członkowskie ograniczają ryzyko efektu deadweight i podwójnego finansowania”;

System dla młodych rolników

247.  zwraca uwagę, że przy ogromnych dysproporcjach w rozwoju sektora rolnego w całej UE głównym problemem jest wyzwanie demograficzne, które wymaga polityki mającej na celu rozwiązanie problemu niedoboru młodych rolników, aby zapewnić długoterminowy zrównoważony rozwój rolnictwa w Unii;

248.  podkreśla, że młodzi rolnicy zmagają się ze szczególnymi trudnościami w dostępie do finansowania oraz niskimi obrotami w pierwszych latach działalności w połączeniu z powolną wymianą pokoleniową i trudnością w dostępie do gruntów rolnych;

249.  zwraca uwagę, że zmniejszająca się liczba młodych ludzi w tym sektorze utrudnia wymianę pokoleniową i może oznaczać utratę cennych umiejętności i wiedzy, gdy osoby starsze i doświadczone będą przechodzić na emeryturę; w związku z tym zaznacza, że konieczne jest wsparcie zarówno dla odchodzących na emeryturę rolników, jak i młodych następców przejmujących gospodarstwo rolne;

250.  jest szczególnie zaniepokojony faktem, że w sprawozdaniu specjalnym nr 10/2017 dotyczącym wsparcia dla młodych rolników Trybunał odnotował, iż w przypadku płatności bezpośrednich pomoc dla młodych rolników:

a)  nie opiera się na rzetelnej ocenie potrzeb;

b)  nie odzwierciedla ogólnego celu, jakim jest wspieranie wymiany pokoleniowej;

c)  nie zawsze jest nawet dostarczana młodym rolnikom w potrzebie; oraz

d)  jest niekiedy przekazywana gospodarstwom, w których młodzi rolnicy odgrywają jedynie niewielką rolę;

251.  z żalem stwierdza, że jeśli chodzi o wsparcie dla młodych rolników w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich, Trybunał stwierdził, iż środki te zasadniczo opierają się na niejasnej ocenie potrzeb i że nie ma rzeczywistej koordynacji między płatnościami w ramach I filaru a wsparciem w ramach drugiego filaru dla młodych rolników;

Działania, jakie należy podjąć

252.  wzywa:

a)  Komisję do dokładnego przeanalizowania przyczyn ogólnego spadku dochodu czynników produkcji od 2013 r. oraz do zdefiniowania nowego kluczowego celu w zakresie wydajności dla następnych WRF, któremu towarzyszyć będą wskaźniki wyników i skutków, mającego na celu zmniejszenie nierówności w dochodach między rolnikami;

b)  państwa członkowskie do podjęcia dalszych wysiłków w celu włączenia bardziej wiarygodnych i aktualnych informacji do ich bazy danych systemu identyfikacji działek rolnych;

c)  Komisję do przeglądu podejścia agencji płatniczych do klasyfikowania i aktualizacji kategorii gruntów w ich systemach identyfikacji działek rolnych oraz do przeprowadzania wymaganych kontroli krzyżowych, tak aby ograniczyć ryzyko błędu w płatnościach z tytułu zazieleniania;

d)  Komisję do podjęcia odpowiednich działań w celu ustanowienia wymogu, by plany działania państw członkowskich dotyczące rozwoju obszarów wiejskich obejmowały działania naprawcze mające na celu wyeliminowanie często wykrywanych błędów;

e)  Komisję do zapewnienia wytycznych i rozpowszechniania przykładów dobrych praktyk wśród organów krajowych, a także wśród beneficjentów i ich stowarzyszeń, tak aby zagwarantować, że w toku przeprowadzanych przez nie kontroli wykrywane będą powiązania między wnioskodawcami a innymi podmiotami zaangażowanymi w realizację wspieranych projektów w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;

f)  Komisję do zachowania czujności w odniesieniu do przeprowadzonych kontroli i danych przekazanych przez władze państw członkowskich oraz do uwzględnienia wyciągniętych wniosków podczas podziału obciążenia związanego z audytem na podstawie ocen ryzyka;

g)  państwa członkowskie, a także beneficjentów i ich stowarzyszenia, do pełnego wykorzystania możliwości stwarzanych przez system opcji kosztów uproszczonych w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;

h)  Komisję do opracowania i rozwoju na potrzeby kolejnej reformy WPR pełnej logiki interwencji dla działań UE w zakresie środowiska i klimatu dotyczących rolnictwa, łącznie ze szczegółowymi celami, opartej na aktualnej wiedzy naukowej na temat danych zjawisk;

253.  wzywa Komisję do przestrzegania następujących zasad przy opracowywaniu nowego wniosku dotyczącego zazieleniania:

a)  rolnicy powinni korzystać z płatności w ramach WPR tylko pod warunkiem, że przestrzegają jednolitego zestawu podstawowych norm środowiskowych, w tym norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska i wymogów w zakresie zazieleniania, które to normy i wymogi wykraczają poza obowiązki wynikające z przepisów w dziedzinie ochrony środowiska; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie logikę podejścia Komisji do „budżetu zorientowanego na wyniki”; uważa, że przyszły system realizacji powinien być bardziej nastawiony na wyniki;

b)  konkretne, lokalne potrzeby w zakresie ochrony środowiska i klimatu można odpowiednio zaspokoić poprzez skuteczniejsze ukierunkowane działania programowe dotyczące rolnictwa;

c)  w przypadku gdy państwa członkowskie mają możliwość wyboru różnych wariantów podczas wdrażania WPR, należy od nich wymagać, aby przed przystąpieniem do wdrażania wykazały, że wybrane przez nie warianty skutecznie i wydajnie przyczynią się do osiągnięcia celów polityki, w szczególności celów bezpieczeństwa żywnościowego, jakości żywności i jej działania dla zdrowia, zazieleniania, zarządzania terytorialnego i ograniczania wyludniania w UE;

254.  wzywa Komisję:

a)  do przeprowadzenia kompleksowej oceny wszystkich istniejących strategii i narzędzi WPR, które można łączyć, aby pomóc młodym rolnikom, oraz do zidentyfikowania przeszkód w dostępie do już istniejących gospodarstw lub w zakładaniu gospodarstw rolnych przez młodych rolników, którymi to przeszkodami można by się zająć w ramach przyszłego przeglądu WPR;

b)  do zapewnienia, że w toku reformy rolnej nadal ulepszane będą warunki ramowe rozwoju obszarów wiejskich, jak jest to zapisane m.in. w deklaracji z Cork 2.0 z 2016 r., aby zagwarantować sukces programów wsparcia młodych rolników;

c)  do umieszczenia w przepisach dotyczących WPR po 2020 r. jasnej logiki interwencji dla instrumentów dotyczących wymiany pokoleń w rolnictwie (lub do zobowiązania państw członkowskich, aby wskazały tę logikę, zgodnie z przepisami dotyczącymi zarządzania dzielonego); logika interwencji powinna obejmować:

–   rzetelną ocenę potrzeb młodych rolników;

–   ocenę tego, na które potrzeby można odpowiedzieć za pośrednictwem instrumentów polityki unijnej, a które można lepiej zrealizować (lub już się realizuje) poprzez politykę państw członkowskich, a także przeanalizowanie, które formy wsparcia (np. płatności bezpośrednie, kwota ryczałtowa, instrumenty finansowe) są najlepiej dostosowane do spełnienia określonych potrzeb;

–  działania informacyjne dla organów władzy, beneficjentów i ich stowarzyszeń poświęcone możliwym rodzajom pomocy w przypadku wcześniejszego przekazania gospodarstwa następcy i towarzyszącym temu usługom lub działaniom doradczym, takim jak zadowalający system emerytalny oparty na krajowych lub regionalnych zyskach lub dochodach w sektorze rolnym, żywnościowym i leśnym;

–   określenie celów SMART, ze wskazaniem wyraźnych i kwantyfikowalnych oczekiwanych rezultatów instrumentów polityki pod względem oczekiwanego tempa wymiany pokoleniowej i wkładu w rentowność gospodarstw objętych wsparciem; w szczególności powinno być jasne, czy instrumenty polityki mają mieć na celu objęcie wsparciem jak największej liczby rolników, czy też mają być ukierunkowane na szczególny rodzaj młodych rolników;

d)  do zapewnienia, że w proponowanych przepisach dotyczących WPR po 2020 r. Komisja i państwa członkowskie (zgodnie z przepisami dotyczącymi zarządzania dzielonego) ulepszą system monitorowania i oceny;

Globalny wymiar Europy

Poziomy błędu

255.  wskazuje, że zgodnie z ustaleniami Trybunału wydatki w dziale „Globalny wymiar Europy” są obarczone istotnymi błędami o szacowanym poziomie 2,1 % (2,8 % w 2015 r. i 2,7 % w 2014 r.); z zadowoleniem przyjmuje pozytywną tendencję w zakresie poziomu błędu w tym obszarze polityki;

256.  ubolewa, że po wyłączeniu transakcji z udziałem wielu darczyńców i wsparcia budżetowego poziom błędu konkretnych transakcji bezpośrednio zarządzanych przez Komisję skwantyfikowano na 2,8 % (3,8 % w 2015 r.; 3,7 % w 2014 r.);

257.  zauważa, że Komisja i jej partnerzy wdrażający popełnili więcej błędów w transakcjach dotyczących umów o dotacje i umów w sprawie wkładu finansowego zawieranych z organizacjami międzynarodowymi niż w przypadku innych form wsparcia; zauważa w szczególności, że w zbadanych przez Trybunał transakcjach w ramach wsparcia budżetowego nie odnotowano błędów w zakresie legalności i prawidłowości;

258.  zauważa, że gdyby wszystkie informacje posiadane przez Komisję – lub kontrolerów powołanych przez Komisję – zostały użyte do korekty błędów, szacowany poziom błędu w dziale „Globalny wymiar Europy” obniżyłby się o 0,9 punktu procentowego, czyli do 1,4 %, poniżej progu istotności;

259.  zauważa, że:

a)  37 % szacowanego poziomu błędu wynika z wydatków, na poświadczenie których nie przedstawiono podstawowych dokumentów;

b)  na 28 % szacowanego poziomu błędu składają się dwa przypadki zaakceptowania przez Komisję wydatków, które nie zostały faktycznie poniesione; wyraża ubolewanie, że sytuacja ta została już wykryta w zeszłym roku, i zwraca uwagę, że badanie transakcji przeprowadzone przez Trybunał ujawniło pewne niedociągnięcia kontroli w systemach Komisji;

c)  26 % szacowanego poziomu błędu dotyczy wydatków niekwalifikowalnych, tj. wydatków związanych z działaniami nieobjętymi umową lub poniesionych poza okresem kwalifikowalności, niezgodnych z regułą pochodzenia, niekwalifikowalnych podatków oraz kosztów pośrednich błędnie zaliczonych do kosztów bezpośrednich;

Poświadczenie wiarygodności

260.  jest głęboko zaniepokojony faktem, że według Trybunału audytorzy DG NEAR wykryli uchybienia w pośrednim zarządzaniu drugim instrumentem pomocy przedakcesyjnej (IPA II), a konkretniej w funkcjonowaniu instytucji audytowych w trzech krajach będących beneficjentami IPA II – Albanii, Turcji i Serbii, i to pomimo faktu, że albańskie i serbskie instytucje audytowe wprowadziły zmiany w celu rozwiązania wykrytych problemów; w przypadku Turcji w systemach stosowanych przez instytucję audytową występują pewne znaczące obszary, które w dalszym ciągu mogą ograniczać poziom pewności zapewniany przez nią Komisji (sprawozdanie roczne Trybunału za 2016 r., pkt 9.24);

261.  jest zaniepokojony faktem, że Trybunał oszacował, iż zawyżona została zdolność naprawcza DG NEAR, a co za tym idzie – również ogólna kwota płatności obarczona ryzykiem;

Wyniki

262.  odnotowuje, że DG DEVCO określiła w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności kluczowe wskaźniki efektywności odnoszące się do rozwoju społecznego, zmiany klimatu, kwestii płci i poziomu błędu, ale ubolewa, że żaden z tych wskaźników nie jest w stanie zmierzyć wyników polityki współpracy na rzecz rozwoju, ponieważ wskazują one jedynie część pomocy przyznanej na każdy z celów zamiast mierzyć rzeczywisty wpływ, jak i postępy osiągnięte w realizacji celów;

263.   jest zaniepokojony faktem, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji stwierdziła, iż „jeżeli chodzi o sprawozdawczość, rodzaj informacji na temat wyników DG DEVCO przedstawianych w różnych sprawozdaniach dotyczących planowania i programowania strategicznego (roczne sprawozdanie z działalności, sprawozdanie subdelegowanych urzędników zatwierdzających, sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną) jest ograniczony, a informacje te nie umożliwiają faktycznej oceny, czy cele zostały osiągnięte”;

Sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną

264.  ponownie ubolewa, że sprawozdania z zarządzania pomocą zewnętrzną, składane przez szefów delegatur Unii, nie są załączone do rocznych sprawozdań z działalności DG DEVCO i DG NEAR, jak przewidziano w art. 67 ust. 3 rozporządzenia finansowego; ubolewa nad tym, że są one notorycznie uznawane za poufne, podczas gdy na mocy art. 67 ust. 3 rozporządzenia finansowego sprawozdania te „udostępnia się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownych przypadkach z należytym uwzględnieniem ich poufnego charakteru”;

265.  odnotowuje fakt, że odpowiedź komisarza Günthera Oettingera na pismo sprawozdawcy komisji zawiera informację, że pracuje on nad nowym formatem sprawozdania, które można by przesyłać do Parlamentu bez konieczności stosowania procedur poufności, unikając w każdym przypadku ryzyka wyrządzenia szkody polityce dyplomatycznej Unii;

266.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że DG DEVCO podała do wiadomości publicznej listę delegatur zaangażowanych w sprawozdania z zarządzania pomocą zewnętrzną oraz przedstawiła w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności analizę podsumowania kluczowych wskaźników efektywności DG DEVCO; nalega jednak na pełne przestrzeganie rozporządzenia finansowego;

Fundusze powiernicze

267.  przypomina, że możliwość tworzenia unijnych funduszy powierniczych i zarządzania nimi przez Komisję ma na celu:

a)  wzmocnienie międzynarodowej roli Unii, jak również zwiększenie widoczności i skuteczności jej działań zewnętrznych i pomocy rozwojowej;

b)  zapewnienie przyspieszonego procesu decyzyjnego przy wyborze środków, które mają zostać wdrożone, co ma zasadnicze znaczenie dla działań nadzwyczajnych i pokryzysowych;

c)  zapewnienie efektu dźwigni dodatkowych zasobów przeznaczonych na działania zewnętrzne; oraz

d)  zwiększenie koordynacji między różnymi darczyńcami Unii w wybranych obszarach interwencji poprzez łączenie zasobów;

268.  w świetle niedawnych doświadczeń wyraża pewne obawy co do osiągnięcia głównych celów ustanowienia funduszy powierniczych i zauważa w szczególności, że:

a)  efekt dźwigni tego nowego narzędzia niekoniecznie jest gwarantowany, ponieważ wkład innych darczyńców jest w niektórych przypadkach bardzo ograniczony;

b)  widoczność działań zewnętrznych Unii nie poprawiła się pomimo istnienia różnych ustaleń z zainteresowanymi stronami, a lepsza koordynacja działań wszystkich zainteresowanych stron jest niekoniecznie zapewniona;

c)  preferencja a priori względem agencji państw członkowskich w niektórych umowach o utworzeniu funduszy powierniczych prowadzi raczej do konfliktu interesów, a nie stanowi zachęty dla państw członkowskich do przekazywania większych środków finansowych;

269.  przypomina w szczególności, że wartość funduszu powierniczego dla Afryki wynosi ponad 3,2 mld EUR, z czego ponad 2,9 mld EUR pochodzi z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), a 228,667 mln EUR od innych darczyńców; uważa za niedopuszczalny fakt, że udział EFR w funduszach powierniczych w dalszym stopniu ogranicza możliwość kontrolowania przez Parlament wydatków UE;

270.  zwraca uwagę, że łączenie środków z EFR, budżetu Unii i od innych darczyńców nie powinno prowadzić do tego, że pieniądze dla krajów AKP nie docierają do ich zwyczajowych beneficjentów;

271.  podkreśla, że coraz częstsze korzystanie z innych mechanizmów finansowych – obok budżetu UE – w celu realizacji polityki Unii (np. funduszy powierniczych) może zagrozić poziomowi rozliczalności i przejrzystości, ponieważ mechanizmy rozliczalności, kontroli i nadzoru publicznego nie są ze sobą spójne (sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2016, pkt 2.31); w tym kontekście podkreśla znaczenie zobowiązania Komisji do okresowego informowania organu władzy budżetowej o finansowaniu oraz o przewidzianych i prowadzonych operacjach funduszy powierniczych, łącznie z wkładami państw członkowskich;

Fundusze dla Palestyńskiej Władzy Narodowej

272.  apeluje, by materiały dydaktyczne i edukacyjne finansowane z funduszy unijnych, takich jak PEGASE, odzwierciedlały wspólne wartości, takie jak wolność, tolerancja i niedyskryminacja w systemie kształcenia, jak zostało to postanowione przez ministrów edukacji państw Unii w Paryżu dnia 17 marca 2015 r.;

Działania, jakie należy podjąć

273.  wzywa DG NEAR (sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2016, pkt 9.37):

a)  do współpracy z instytucjami audytowymi krajów-beneficjentów IPA II w celu poprawy ich kompetencji;

b)  do opracowania wskaźników ryzyka, aby ulepszyć oceny dokonywane na podstawie wzorów kontroli wewnętrznej, słusznie wprowadzonych przez dyrekcje generalną, aby lepiej mierzyć wpływ błędów;

c)  do należytego przedstawienia w kolejnym rocznym sprawozdaniu z działalności zakresu badania poziomu błędu resztowego oraz szacowanego najniższego i najwyższego poziomu błędu;

d)  do udoskonalenia wyliczeń zdolności naprawczej w 2017 r., przy uwzględnieniu uchybień wskazanych przez Trybunał;

274.  wzywa DG DEVCO i DG NEAR, aby rozważyły możliwość określenia, we współpracy z DG HOME, kluczowego wskaźnika efektywności związanego z eliminacją podstawowych przyczyn nielegalnej migracji u jej źródła;

275.  wzywa Komisję, aby podjęła niezbędne środki w celu usunięcia niedociągnięć wykrytych przez jej własną Służbę Audytu Wewnętrznego w zakresie sprawozdawczości DG DEVCO na temat wyników oraz aby przekształciła sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną w wiarygodny i w pełni publiczny dokument należycie uzasadniający poświadczenie wiarygodności składane przez szefów delegatur i dyrektora generalnego DG DEVCO; zwraca się do DG DEVCO o zdefiniowanie kluczowych wskaźników efektywności w taki sposób, aby możliwy był pomiar skuteczności polityki współpracy na rzecz rozwoju; nie może ona jednak szkodzić polityce dyplomatycznej UE za pośrednictwem jej delegatur;

276.  uważa za szczególnie istotną możliwość zawieszenia wypłat środków przedakcesyjnych nie tylko w przypadku udowodnionego nadużycia, ale również w przypadku, gdy kraj przygotowujący się do członkostwa narusza w jakikolwiek sposób prawa zapisane w Powszechnej deklaracji praw człowieka;

277.  podkreśla, że fundusze powiernicze powinny być ustanawiane wyłącznie wówczas, gdy ich stosowanie jest uzasadnione, a podjęcie wymaganych działań nie jest możliwe za pomocą innych, istniejących kanałów finansowania; wzywa w tym względzie Komisję, aby podczas ustanawiania funduszy powierniczych określiła przewodnie zasady dotyczące prowadzenia zwięzłej i uporządkowanej oceny przewagi komparatywnej funduszy powierniczych w porównaniu z innymi środkami pomocy, a także przeprowadziła analizy szczególnych luk, które mają wypełnić fundusze powiernicze; wzywa ponadto Komisję, aby rozważyła likwidację funduszy powierniczych, które nie są w stanie przyciągnąć znaczącego wkładu ze strony innych darczyńców oraz które nie zapewniają wartości dodanej w porównaniu z „tradycyjnymi” instrumentami zewnętrznymi UE;

278.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu potwierdzonych przypadków przemocy, niegodziwego traktowania w celach seksualnych i całkowicie niestosownego zachowania ze strony pracowników wykonujących zadania pomocy humanitarnej wobec ludności cywilnej w sytuacjach konfliktu i pokonfliktowych; przyjmuje do wiadomości, że Komisja wyraziła zobowiązanie do dokonania przeglądu, a w razie konieczności zawieszenia finansowania partnerów, którzy nie spełniają wymaganych wysokich norm etycznych; wzywa Komisję, by wzmocniła mechanizmy profilaktyczne w procedurach rekrutacji pracowników oraz by prowadziła szkolenia i działania w zakresie pogłębiającego kształcenia ustawicznego, aby wyeliminować takie hańbiące zachowania, uniknąć ich ponownego występowania w przyszłości oraz zapobiegać im; wnosi jednocześnie o wdrożenie polityki ochrony sygnalistów na potrzeby osób zgłaszających takie przypadki;

279.  wzywa Komisję do dokładniejszego opracowania dokumentów strategicznych w celu zapewnienia szerszej i dokładniejszej oceny potrzeb finansowania i najlepszych instrumentów, z jakich należy korzystać;

280.  zwraca się do Komisji o zagwarantowanie, by wsparcie finansowe z Unii było wypłacane zgodnie ze standardami UNESCO dotyczącymi pokoju i tolerancji;

281.  uważa, że Komisja powinna aktywnie wspierać potencjał administracyjny państw otrzymujących finansowanie przez odpowiednią pomoc techniczną;

Migracja a bezpieczeństwo

282.  zauważa, że w rozdziale 8 sprawozdania rocznego dotyczącym „bezpieczeństwa i obywatelstwa”(12) Trybunał nie obliczył poziomu błędu na podstawie 15 zbadanych transakcji, ponieważ próba ta nie miała być reprezentatywna dla wydatków w ramach niniejszego działu wieloletnich ram finansowych;

283.  odnotowuje z niepokojem ustalenie Trybunału, zgodnie z którym „po upływie dwóch lat z siedmioletniego okresu programowania postępy w dokonywaniu płatności z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji(13) i Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego objętych zarządzaniem dzielonym były niewielkie” (sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2016, ramka 8.2);

284.   zwraca uwagę, że Trybunał stwierdził szereg niedociągnięć systemowych związanych z SOLID, AMIF i ISF na poziomie Komisji i państw członkowskich;

285.  w szczególności ubolewa, że:

a)  Trybunał położył nacisk na dużą liczbę projektów programów AMIF lub ISF przygotowanych przez państwa członkowskie i poddanych przeglądowi przez Komisję przed ich zatwierdzeniem, co może opóźnić realizację;

b)   według Trybunału dokonywane przez Komisję oceny systemów państw członkowskich dotyczących funduszy AMIF i ISF opierały się często na niedostatecznie szczegółowych informacjach, zwłaszcza w zakresie strategii audytu;

c)  wystąpiły opóźnienia w sprawozdawczości z kontroli zgodności ex post programów SOLID oraz niedostateczne udokumentowanie procedur kontroli jakości w odniesieniu do zleconych na zewnątrz zadań audytowych;

286.  ubolewa, że Trybunał stwierdził również następujące niedociągnięcia na poziomie państw członkowskich: niewystarczająco udokumentowane kontrole na miejscu, brak dedykowanego narzędzia informatycznego do zarządzania i kontroli funduszy oraz pewne niedociągnięcia w audycie przeprowadzanym przez instytucje audytowe państw członkowskich;

287.  ubolewa nad faktem, że Trybunał odnotował w swoim sprawozdaniu rocznym, iż „w 2016 r. Komisja nie podała łącznej kwoty środków uruchomionych w związku z kryzysem uchodźczym i migracyjnym, a oszacowanie tej kwoty nastręcza trudności” (sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2016, pkt 2.28);

288.  ubolewa, że Trybunał stwierdził w odniesieniu do hotspotów (sprawozdanie specjalne Trybunału nr 6/2017), co następuje:

a)  pomimo znacznego wsparcia ze strony Unii pod koniec 2016 r. ośrodki recepcyjne w Grecji i we Włoszech nadal nie były odpowiednio przygotowane;

b)  brakowało też odpowiedniej infrastruktury do zakwaterowania i rozpatrywania wniosków małoletnich bez opieki zgodnie ze standardami międzynarodowymi;

c)  koncepcja hotspotów wymaga również, aby migranci byli kierowani do odpowiednich procedur następczych, obejmujących złożenie krajowego wniosku o udzielenie azylu albo powrót do kraju pochodzenia, a realizacja tych procedur jest często powolna i występują w niej liczne wąskie gardła, co może odbijać się na funkcjonowaniu hotspotów;

289.  ubolewa nad faktem, że według organizacji Human Rights Watch kobiety zgłaszały częste przypadki molestowania seksualnego w hotspotach w Grecji;

290.  podziela ocenę Trybunału zawartą w jego rocznym sprawozdaniu, że w przypadku pomocy nadzwyczajnej dotyczącej transportu migrantów spoza Unii z wysp greckich do części kontynentalnej kraju brakuje przejrzystości, jeśli chodzi o to, w jakim stopniu na jej finansowanie składały się środki publiczne i środki uzyskiwane od migrantów (sprawozdanie roczne Trybunału za rok 2016, ramka 8.4); przypomina, że przepisy Unii nie zezwalają beneficjentom dotacji unijnych na uzyskiwanie zysków z realizacji projektu; uważa, że sprawa ta rodzi pewne problemy wizerunkowe dla Komisji i stawia pod znakiem zapytania jej etyczne postępowanie;

Działania, jakie należy podjąć

291.  wzywa:

a)  DG HOME, aby rozważyła możliwość określenia, we współpracy z DG DEVCO i DG NEAR, kluczowego wskaźnika efektywności związanego z eliminacją podstawowych przyczyn nielegalnej migracji u źródła;

b)  Komisję do zgrupowania pozycji budżetowych finansujących politykę migracyjną w ramach jednego działu w celu zwiększenia przejrzystości;

c)  Komisję do określenia konkretnych strategii z zespołami wsparcia UE w celu zapewnienia bezpieczeństwa kobiet i małoletnich bez opieki w hotspotach;

d)  Komisję i państwa członkowskie do podjęcia niezbędnych środków w celu zapewnienia odpowiednio przygotowanych ośrodków przyjmowania w Grecji i we Włoszech;

e)  Komisję i państwa członkowskie do usunięcia niedociągnięć systemowych wykrytych przez Trybunał w zakresie zarządzania funduszami AMIF/ISF;

f)   Komisję do przedstawienia szacunkowego kosztu na jednego migranta lub osobę ubiegającą się o azyl z podziałem na kraje;

g)  Komisję do zapewnienia systemu kontroli opartego na poszanowaniu praw człowieka uchodźców i osób ubiegających się o azyl;

h)  Komisję do zintensyfikowania kontroli dotyczących środków na rzecz uchodźców, które państwa członkowskie często przyznają w sytuacjach nadzwyczajnych bez poszanowania obecnie stosowanych norm;

Kodeks postępowania komisarzy i procedury mianowania wysokich urzędników

292.  docenia fakt, że apele do Komisji o dokonanie przeglądu kodeksu postępowania komisarzy do końca 2017 r., włącznie z określeniem, co stanowi konflikt interesów, a także wprowadzeniem kryteriów oceny kompatybilności zatrudnienia po zakończeniu sprawowania urzędu oraz wydłużeniem okresu karencji do trzech lat w przypadku przewodniczącego Komisji, spotkało się z oczekiwaną odpowiedzią; przyjmuje do wiadomości, że nowy kodeks wszedł w życie z dniem 1 lutego br.;

293.  przypomina, że brak konfliktu interesów musi również stanowić wymóg wstępny niezbędny do przeprowadzenia przesłuchań komisarzy, w związku z czym formularze deklaracji interesów muszą zostać wypełnione i udostępnione właściwej komisji Parlamentu przed przesłuchaniem komisarza oraz powinny podlegać przeglądowi co najmniej raz w roku i po każdej zmianie danych;

294.  jest zdania, że Komisja powinna zapewnić, by specjalni doradcy komisarza byli bardziej rozliczalni, a ich powiązania zawodowe i doświadczenie były przejrzyste i poddawane kontroli publicznej w celu zapobiegania ewentualnym konfliktom interesów, gdyż posiadają oni swobodny dostęp do Komisji; uważa, że działania te pomogą ograniczyć możliwość prowadzenia działalności lobbingowej na najwyższym szczeblu tylnymi drzwiami;

295.  zwraca uwagę, że przedłużenie okresu karencji do trzech lat powinno dotyczyć wszystkich członków Komisji, o co kilkakrotnie wnosił Parlament; nalega, by opinie komisji etycznej były podawane do wiadomości publicznej w momencie wydawania;

296.  obawia się, że procedury mianowania członków niezależnej komisji etycznej nie gwarantują jej niezależności, i podkreśla, że niezależni eksperci nie powinni zajmować stanowiska komisarza ani stanowiska wyższego rangą urzędnika Komisji; zwraca się do Komisji o przyjęcie nowych zasad dotyczących niezależnej komisji etycznej zgodnych z tą uwagą;

297.  z zamiarem dążenia do doskonałej europejskiej administracji publicznej zwraca się do Komisji, aby przed końcem 2018 r. przedstawiła propozycję procedury mianowania wysokich urzędników gwarantującą wybór najlepszych kandydatów z zachowaniem maksymalnej przejrzystości i równości szans, oraz wystarczająco szerokiej, by można było ją zastosować w odniesieniu do pozostałych instytucji, takich jak Parlament i Rada;

298.  zwraca się do Komisji o rozważenie wprowadzenia w przyszłości następujących usprawnień:

a)  należy zakazać przyjmowania prezentów od darczyńców z państw członkowskich (art. 6 ust. 4);

b)  udział komisarzy w polityce krajowej w trakcie ich kadencji powinien zostać zawieszony lub ograniczony do biernego członkostwa w partii;

c)   wyjaśnienie odniesienia do „względów uprzejmości lub dyplomacji” (art. 6 ust. 2 i 5), któremu brakuje precyzji i jasności oraz które może być źródłem nadużyć;

d)   udział komisarzy w krajowych kampaniach wyborczych powinien być dostosowany do udziału w europejskich kampaniach wyborczych (art. 9 i 10); w obu przypadkach komisarze powinni być zobowiązani do wzięcia bezpłatnego urlopu wyborczego;

e)   należy doprecyzować kryteria ewentualnego zwrócenia się do Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na mocy art. 245 lub 247 TFUE;

f)  komisarze powinni deklarować wszystkie swoje odpowiednie interesy (jako udziałowcy, członkowie zarządów spółek, doradcy i konsultanci, członkowie powiązanych fundacji itd.), a nie wybierać jedynie te, które ich zdaniem mogą być uznawane za ewentualne źródło konfliktu interesów;

g)  deklaracje interesów należy udoskonalić zgodnie z rezolucją Parlamentu z dnia 1 grudnia 2016 r. w sprawie deklaracji komisarzy o braku konfliktu interesów – wytyczne (2016/2080(INI));

Administracja

Ustalenia Trybunału

299.  zauważa, że instytucje wspólnie zmniejszyły liczbę etatów w planie zatrudnienia o 4,0 % w latach 2013–2017 (z 39 649 do 38 072 etatów) oraz że instytucje zmniejszyły liczbę pracowników (etaty faktycznie zajmowane przez pracownika) o 1,4 % w latach 2013–2017 (z 37 153 do 36 657 etatów);

300.  zwraca również uwagę na dodatkowe wnioski Trybunału:

„30. W tym samym okresie władza budżetowa przyznała jednak nowe stanowiska instytucjom, organom i agencjom w ramach corocznej procedury budżetowej. Stanowiska te zostały udostępnione głównie w celu rozwoju ich działalności (co tłumaczy znaczny wzrost liczby etatów przyznanych agencjom), przystąpienia Chorwacji oraz grupom politycznym w Parlamencie Europejskim.

31. W konsekwencji liczba etatów w planach zatrudnienia zmniejszyła się o 1,1 % w latach 2012–2017, przy czym występują znaczne różnice między instytucjami (-3,5 %), agencjami zdecentralizowanymi (+13,7 %) i agencjami wykonawczymi (+42,9 %). Liczba stanowisk faktycznie obsadzonych w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 1 stycznia 2017 r. wzrosła w tym okresie o 0,4 % (-1,3 % w przypadku instytucji i organów oraz +11,3 % w przypadku agencji, z czego 9,6 % w agencjach zdecentralizowanych oraz 33,7 % w agencjach wykonawczych). Średni poziom wakatów spadł z 6,9 % na dzień 1 stycznia 2013 r. do 4,5 % na dzień 1 stycznia 2017 r. i osiągnął poziom poniżej 2 % w niektórych instytucjach i organach.”(14);

301.  z niepokojem odnotowuje dyskryminację wobec pracowników UE w Luksemburgu, która wciąż ma miejsce pomimo wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z października 2000 r. w sprawie C-411/98 Ferlini i dyrektywy 2011/24/UE, w których praktyka ta została uznana za podlegającą karze; podkreśla, że nadal trwa naliczanie wyższych stawek na podstawie dwóch umów z Federacją Szpitali Wielkiego Księstwa Luksemburga i Stowarzyszeniem Lekarzy Stomatologów, które przewidują stawki wyższe o 15 %, chociaż osiągają one 500 %, kiedy są stosowane w ośrodkach szpitalnych; ubolewa nad faktem, że nie tylko obydwie umowy naruszają wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 2000 r. i dyrektywę 2001/24/UE, lecz robią to również podmioty krajowe oferujące opiekę zdrowotną; wzywa Komisję, aby – po pierwsze – obliczyła dodatkowy roczny koszt nadmiernego obciążenia budżetu UE (wspólny system ubezpieczenia chorobowego) i uzasadniła go; po drugie – aby określiła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego lub podobne postępowanie sądowe przeciwko Wielkiemu Księstwu; po trzecie – aby poinformowała Parlament o wyniku petycji publicznej nr 765 złożonej w Izbie Deputowanych Wielkiego Księstwa Luksemburga i debaty publicznej, która miała tam miejsce w dniu 19 października 2017 r.; po czwarte – aby złożyła protest przeciwko dwóm umowom z Federacją Szpitali Wielkiego Księstwa Luksemburga i Stowarzyszeniem Lekarzy Stomatologów;

302.  przyjmuje z zadowoleniem oświadczenia komisarza Günthera Oettingera dotyczące końca ograniczeń w zakresie polityki kadrowej, aby uniknąć poważnych zakłóceń prawidłowego działania instytucji europejskich, a co za tym idzie – utraty jakości służb publicznych UE działających na rzecz europejskich obywateli; podkreśla znaczenie solidnej europejskiej służby cywilnej pracującej na rzecz obywateli, zdolnej do stawiania czoła wyzwaniom Unii i do wdrażania kierunków jej polityki z największym profesjonalizmem i doskonałością, z jednoczesnym wyposażeniem jej w konieczne środki prawne i budżetowe; podkreśla znaczenie przywrócenia atrakcyjności europejskiej służby cywilnej dla młodych fachowców z UE; zwraca się do Komisji o opracowanie sprawozdania na temat skutków ograniczeń dla atrakcyjności europejskiej służby cywilnej i jej obecnego braku wydajności, w którym zostaną przedstawione rozwiązania w celu zbliżenia tej służby do obywateli europejskich i zwiększenia zainteresowania tych obywateli uczestnictwem w niej;

303.  podkreśla znaczenie znalezienia rozwiązania dla problemu zbyt wysokich stawek (w wielu przypadkach będących nadużyciem) wydatków medycznych pracowników i posłów do Parlamentu w niektórych państwach członkowskich; zwraca się do Komisji, by szukała rozwiązań tego problemu, który w niektórych państwach, takich jak Luksemburg, generuje roczny koszt wynoszący 2 mln EUR (np. negocjacje z publicznymi lub prywatnymi systemami zabezpieczenia społecznego w państwach członkowskich, utworzenie karty podobnej do europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego na potrzeby podróży itp.);

Budynki im. Jeana Monneta (JMO I i JMO II) w Luksemburgu

304.  uznaje, że budowa nowego budynku im. Jeana Monneta (JMO II) uległa znacznemu opóźnieniu, co wiąże się z dodatkowymi kosztami;

305.  ubolewa nad tym, że Komisji i władzom luksemburskim potrzeba było 15 lat (1994–2009) na uzgodnienie przyszłych ustaleń dotyczących zlokalizowania departamentów Komisji w Luksemburgu;

306.  oczekuje na otrzymanie pełnej historii JMO I/JMO II w latach 1975–2011 zgodnie z obietnicą złożoną przez Komisję w jej odpowiedziach pisemnych w ramach przygotowań do przesłuchania komisarza Oettingera w dniu 23 stycznia 2018 r.;

307.  ubolewa nad faktem, że pomimo tego, iż w 1997 r. opracowano pełny wykaz materiałów zawierających azbest w budynku JMO I, Komisja opuściła ten budynek dopiero w styczniu 2014 r., a przedsiębiorstwo AIB-Vinçotte Luxembourg dokonało przeglądu jej wniosków dopiero w 2013 r.; odnotowuje, że płyty azbestowe w JMO I były cieńsze, niż sądzono wcześniej, a tym samym bardziej podatne na działanie mechaniczne (zwykłe potarcie mogło wystarczyć, by włókna z łatwością uwolniły się i mogły być wdychane); uważa, że z uwagi na poważne zagrożenie dla zdrowia związane z wdychaniem azbestu Komisja powinna była przeprowadzić ekspertyzę i zasięgnąć opinii innych ekspertów w przedmiotowej dziedzinie, w szczególności po doświadczeniach z budynkiem Berlaymont w Brukseli; zwraca się do Komisji, by powiadomiła Parlament, czy wszyscy pracownicy zostali odpowiednio poinformowani o tej sytuacji i poważnym zagrożeniu dla zdrowia oraz czy wykryto przypadek zachorowania, które mogło być wynikiem wdychania cząstek azbestu, jakie środki podjęto w stosownych przypadkach i czy przyjęto środki profilaktyczne (badania przesiewowe i testy wczesnego wykrywania itp.); zwraca się również do Komisji o przekazanie informacji, czy wszczęto działania wobec AIB-Vinçotte Luxembourg w związku z tą sytuacją;

308.  przyjmuje do wiadomości, że w grudniu 2015 r. Komisja i władze luksemburskie uzgodniły podział kosztów związanych z wcześniejszym opuszczeniem JMO I; zauważa, że budynek JMO II miał być początkowo dostępny dnia 31 grudnia 2014 r.;

309.  zwraca się do Komisji o przedstawienie szczegółowych informacji na temat kosztów wynajmu sześciu budynków zajmowanych w międzyczasie przez Komisję (ARIA, LACC, HITEC, DRB, BECH i T2), wynikających z opóźnienia w oddaniu budynku JMO II, oraz na temat konsekwencji przedłużenia umów o wynajem; zwraca się do Komisji, by zadbała o poprawę warunków pracy w tych sześciu budynkach, w ścisłej współpracy z CSHT, oraz by szybko podjęła negocjacje z władzami luksemburskimi dotyczące poprawy mobilności i dostępu wokół tych budynków; przypomina jej, że w każdym z budynków zgodnie z krajowymi przepisami luksemburskimi należy utworzyć punkty pomocy medycznej;

310.  niedawno dowiedział się, że pierwsza faza budowy JMO II ma zostać ukończona dopiero w 2020 r., a druga w 2024 r.; zauważa, że Komisja tłumaczy opóźnienia w następujący sposób:

a)  konsorcjum architektów KSP zwróciło się o przegląd niektórych klauzul umowy o zarządzanie;

b)  procedura przetargowa dotycząca robót ziemnych napotkała na problemy administracyjne;

c)  nastąpiły znaczące zmiany w zakresie środków bezpieczeństwa;

311.  pragnie otrzymać dokumenty potwierdzające te wyjaśnienia do dnia 30 czerwca 2018 r.;

Szkoły europejskie

312.  przypomina, że Komisja wypłaciła 61 % (177,8 mln EUR) budżetu szkół w 2016 r.;

313.  ubolewa, że po ponad 15 latach(15) nie istnieje jeszcze solidny system zarządzania finansowego w odniesieniu do szkół europejskich;

314.  w tym kontekście zwraca uwagę na sprawozdanie Trybunału dotyczące rocznego sprawozdania finansowego szkół europejskich za rok budżetowy 2016, w którym ujawniono następujące niedociągnięcia(16):

„27. Trybunał stwierdził istotne uchybienia w stosowaniu rachunkowości memoriałowej w rozliczeniach Biura oraz szkół w Alicante i Karlsruhe, w szczególności w zakresie obliczania i księgowania rezerw na świadczenia pracownicze oraz rejestrowania zobowiązań i należności. W trakcie procedury konsolidacji poprawiono istotne błędy. Chociaż systemy kontroli wewnętrznej szkół w Alicante i Karlsruhe wykazały ograniczone niedociągnięcia, w systemie kontroli wewnętrznej Biura nadal występują istotne niedociągnięcia. Sprawozdania z kontroli niezależnego audytora zewnętrznego również ujawniły istotne uchybienia w procedurach rekrutacji, udzielania zamówień publicznych i płatności. Trybunał nie jest zatem w stanie potwierdzić, że zarządzanie finansami odbywało się zgodnie z ramami ogólnymi.”;

315.  uznaje, że dyrektor generalna działała w związku z tym właściwie, ograniczając swoje poświadczenie wiarygodności: „Dyrektor generalna, występując w charakterze delegowanego urzędnika zatwierdzającego, podpisała poświadczenie wiarygodności, jednakże opatrzone zastrzeżeniem co do reputacji w odniesieniu do skutecznego zarządzania niektórymi środkami finansowymi Komisji przeznaczonymi na szkoły europejskie.”(17);

316.  ubolewa, że sprawozdanie Trybunału dotyczące rocznego sprawozdania finansowego szkół europejskich za rok budżetowy 2016 ujawniło szereg niedociągnięć; uważa, że należy wzmocnić rozliczalność finansową systemu szkół europejskich do odpowiedniego poziomu dzięki specjalnemu procesowi uzyskania absolutorium w odniesieniu do kwoty 177,8 mln EUR udostępnionej na rzecz tego systemu;

317.  ponownie podkreśla swoje stanowisko, że istnieje pilna potrzeba dokonania „kompleksowego przeglądu” systemu szkół europejskich w celu uwzględnienia „reformy w odniesieniu do kwestii kierowniczych, finansowych, organizacyjnych i pedagogicznych”, oraz przypomina o skierowanym do Komisji apelu „o coroczne przedstawianie Parlamentowi sprawozdania obejmującego ocenę postępów”;

318.  zwraca się do Komisji z pytaniem, kiedy spodziewa się wprowadzenia należytego systemu zarządzania finansami w odniesieniu do szkół europejskich; zwraca się do Komisji, by podjęła konieczne środki w celu jak najszybszego zastosowania należytego systemu zarządzania finansami w odniesieniu do szkół europejskich;

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

319.  jest zdumiony, że wewnętrzne opracowanie nowego systemu zarządzania sprawami będzie kosztowało 12,2 mln EUR; zwraca się z pytaniem, czy OLAF przeprowadził jakiekolwiek badania rynku pod kątem tańszych rozwiązań przed zobowiązaniem się do tego wydatku; oczekuje, że Komisja i OLAF przedstawią organowi udzielającemu absolutorium wyczerpujące wyjaśnienia dotyczące szacowanych kosztów i podjętych działań w celu znalezienia bardziej ekonomicznego rozwiązania;

320.  Wyraża poważne obawy dotyczące:

a)  tworzenia stanowisk stanowiących wyłącznie odskocznię do oddelegowania;

b)  braku przestrzegania przez wysokiego urzędnika okresu karencji przed przyjęciem stanowiska ściśle powiązanego z jego wcześniejszym zatrudnieniem;

c)  ryzyka uwikłania wysokiego urzędnika w konflikt interesów między lojalnością wobec poprzedniego i obecnego pracodawcy;

Grupy ekspertów

321.  zwraca się do Komisji o zapewnienie zrównoważonego składu grup ekspertów; zwraca uwagę na sprawozdanie instytutu Corporate Europe Observatory z dnia 14 lutego 2017 r. pt. „Corporate interests continue to dominate key expert groups” (Wspólne interesy nadal dominują w kluczowych grupach ekspertów)(18); wyraża zaniepokojenie wnioskami płynącymi z tego sprawozdania, w szczególności brakiem równowagi w grupach ekspertów GEAR 2030, w grupie ds. automatycznej wymiany informacji dotyczących rachunków bankowych, na Wspólnym Forum ds. Cen Transferowych, na platformie na rzecz dobrego rządzenia w zakresie podatków oraz w podgrupie ds. emisji w rzeczywistym ruchu drogowym generowanych przez lekkie pojazdy użytkowe, działającej w ramach grupy roboczej ds. pojazdów silnikowych; uważa, że Parlament w dalszym ciągu nie otrzymał formalnej odpowiedzi na swoją rezolucję w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji z dnia 14 lutego 2017 r.(19); apeluje do Komisji o niezwłoczne udzielenie dokładnej odpowiedzi;

Grupa Volkswagen

Dziennikarstwo śledcze i walka z korupcją

322.  potępia morderstwo słowackiego dziennikarza śledczego Jana Kuciaka i jego narzeczonej Martiny Kusnirovej w dniu 22 lutego 2018 r.; jest bardzo zaniepokojony informacjami, zgodnie z którymi zabójstwo to może być powiązane ze stanowiącą oszustwo wypłatą unijnych środków finansowych na rzecz mieszkańca Słowacji oraz domniemanymi powiązaniami ze zorganizowaną grupą przestępczą Ndràngheta; zwraca się do Komisji i OLAF o dokładne zbadanie tej sprawy oraz przekazanie informacji na jej temat w ramach działań następczych względem absolutorium Komisji;

Odprawy przejściowe

323.  odnotowuje wnioski i zalecenia zawarte w badaniu Departamentu Tematycznego D Parlamentu pt. „Transitional allowances for former EU office holders - too few conditions?” (Odprawy przejściowe dla osób sprawujących w przeszłości urząd w UE – zbyt mało warunków?); wzywa Komisję do uwzględnienia tych zaleceń oraz zainicjowania przeglądu odpraw przejściowych dla osób sprawujących w przeszłości urząd w UE w celu wzmocnienia przejrzystości odpraw oraz rozliczalności budżetu UE względem obywateli;

Agencje wykonawcze

324.  wzywa zainteresowane agencje wykonawcze:

a)  do działań następczych i realizacji zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego;

b)  do unikania w miarę możliwości przenoszenia środków poprzez wprowadzenie zróżnicowanych środków budżetowych w celu lepszego odzwierciedlenia wieloletniego charakteru operacji;

c)  do prowadzenia szczegółowej i kompleksowej dokumentacji dotyczącej procedur zamówień publicznych i rekrutacji;

Opinie komisji

Sprawy zagraniczne

325.  przyjmuje do wiadomości sprawozdanie końcowe z zewnętrznej oceny Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, opublikowane w czerwcu 2017 r.;z zadowoleniem przyjmuje informacje świadczące o tym, że obserwacja wyborów przyczynia się do realizacji ogólnych i szczegółowych celów instrumentu; podkreśla, jak ważne jest, aby zagwarantować nieustające poparcie społeczności lokalnych dla misji obserwacji wyborów; w związku z tym zwraca uwagę na potrzebę zagwarantowania opłacalności ekonomicznej oraz stosowania zasady proporcjonalności w odniesieniu do zasobów przeznaczanych na misje obserwacji wyborów i działań podejmowanych na podstawie zaleceń opracowywanych podczas trwania misji; apeluje do Komisji o rozważenie propozycji zawartych w sprawozdaniu końcowym z zewnętrznej oceny instrumentu, aby konsekwentniej wdrażać działania następcze będące rezultatem zaleceń wynikających z monitorowania wyborów;

326.  wyraża wprawdzie zadowolenie z osiągniętego postępu, zauważa jednak, że cztery z dziesięciu misji cywilnych w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) nie zostały jeszcze uznane przez Komisję za zgodne z art. 60 rozporządzenia finansowego; wzywa Komisję do zintensyfikowania prac w celu akredytacji wszystkich cywilnych misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, zgodnie z zaleceniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, co pozwoli na powierzenie im zadań związanych z wykonywaniem budżetu w ramach zarządzania pośredniego; Rozwój i współpraca

327.  jest bardzo zaniepokojony zauważalną w niedawnych wnioskach Komisji tendencją do ignorowania prawnie wiążących postanowień rozporządzenia (UE) nr 233/2014(20), jeśli chodzi o wydatki kwalifikujące się jako oficjalna pomoc rozwojowa i kraje kwalifikujące się do otrzymania środków z Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; przypomina, że legalność wydatków unijnych jest kluczową zasadą należytego zarządzania finansami oraz że względy polityczne nie powinny przeważać nad jasnymi przepisami prawnymi; przypomina, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju jest przede wszystkim instrumentem walki z ubóstwem;

328.  popiera wykorzystywanie wsparcia budżetowego, jednak apeluje do Komisji, aby w każdym przypadku lepiej określała i jasno oceniała wyniki w zakresie rozwoju oraz aby przede wszystkim wzmocniła mechanizmy kontrolne dotyczące działań państw będących beneficjentami w zakresie korupcji, poszanowania praw człowieka, praworządności i demokracji; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu potencjalnego wykorzystania wsparcia budżetowego w krajach, w których nie ma nadzoru demokratycznego – albo ze względu na brak dobrze funkcjonującej demokracji parlamentarnej, wolności społeczeństwa obywatelskiego i mediów, albo ze względu na brak zdolności organów nadzoru;

329.  jest zaniepokojony stwierdzeniem Trybunału, że istnieje poważne ryzyko, iż Unia nie osiągnie zakładanego celu uwzględniania w swoim budżecie kwestii związanych ze zmianą klimatu, a także celu przeznaczania 20 % swoich wydatków na działania w dziedzinie klimatu;

330.  wyraża zaniepokojenie ustaleniami Trybunału, że unijny system certyfikacji biopaliw w celu potwierdzania ich zrównoważonego charakteru nie jest w pełni wiarygodny; zwraca uwagę na potencjalne negatywne skutki dla krajów rozwijających się, ponieważ – jak stwierdził Trybunał – „Komisja nie wymagała, aby w ramach systemów dobrowolnych sprawdzano, czy poddana procesowi certyfikacji produkcja biopaliwa nie ma poważnych negatywnych następstw stanowiących zagrożenie społeczno-ekonomiczne, takich jak konflikty co do własności gruntów, przymusowa praca, praca dzieci, złe warunki pracy rolników oraz zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa”; wzywa Komisję do zajęcia się tą kwestią;

331.  oczekuje, że będzie dokładnie informowany i proszony o opinię w odniesieniu do śródokresowego przeglądu Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, który powinien uwzględnić agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju;

332.  wzywa Komisję, by w odniesieniu do rozwoju przyjęła podejście oparte na systemie zachęt i wprowadziła zasadę „więcej za więcej”, biorąc za przykład europejską politykę sąsiedztwa; jest zdania, że im intensywniej i szybciej dane państwo będzie przeprowadzać wewnętrzne reformy w zakresie budowania i umacniania instytucji demokratycznych, zwalczania korupcji, poszanowania praw człowieka i praworządności, tym większe wsparcie ze strony Unii powinno otrzymywać; podkreśla, że to podejście oparte na tzw. pozytywnej warunkowości wraz silnym naciskiem na finansowanie projektów na małą skalę w społecznościach wiejskich może przynieść prawdziwe zmiany i zagwarantować bardziej zrównoważone wydatkowanie pieniędzy podatników unijnych; z drugiej strony zdecydowanie potępia wszelkie próby uzależniania pomocy od kontroli granic;

Zatrudnienie i sprawy społeczne

333.  wyraża zaniepokojenie, że spośród 168 ukończonych projektów w obszarze wydatków „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna”, skontrolowanych przez Trybunał, tylko jedna trzecia była objęta systemem pomiaru wyników, w którym wskaźniki produktu i rezultatu były powiązane z celami programu operacyjnego, oraz że w przypadku 42 % projektów brak było wskaźników i wartości docelowych dotyczących rezultatu, co uniemożliwia ocenę wkładu każdego z tych projektów w osiągnięcie ogólnych celów programu;

334.  przyjmuje do wiadomości zalecenie Trybunału, zgodnie z którym dokonując zasadniczego przemyślenia koncepcji i mechanizmu wdrażania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych po roku 2020, Komisja powinna w większym stopniu ukierunkować program na wyniki i uprościć mechanizm płatności poprzez zachęcanie w stosownych przypadkach do wprowadzania dalszych środków służących powiązaniu poziomu płatności z wynikami, zamiast po prostu dokonywać zwrotu kosztów;

335.  z zadowoleniem przyjmuje rezultaty osiągnięte w 2016 r. w ramach trzech osi programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych; zwraca uwagę na znaczenie wsparcia w ramach tego programu, a zwłaszcza w ramach jego osi Progress i europejskiej sieci służb zatrudnienia (EURES), dla europejskiego filaru praw socjalnych; z niepokojem zauważa, że sekcja tematyczna dotycząca przedsiębiorczości społecznej, wchodząca w zakres osi programu poświęconej mikrofinansowaniu i przedsiębiorczości społecznej, nadal nie osiąga zadowalających wyników; wzywa Komisję do nalegania, by Europejski Fundusz Inwestycyjny zobowiązał się do pełnego wykorzystania środków z sekcji tematycznej dotyczącej przedsiębiorczości społecznej;

Środowisko, zdrowie publiczne i bezpieczeństwo żywności

336.  podkreśla, że w 2016 r., stosując się do uwag poczynionych przez Trybunał, opracowano plan działania w celu poprawy sytuacji w zakresie opóźnień dotyczących płatności w ramach programu LIFE; zwraca uwagę, że w 2016 r. odsetek spóźnionych płatności wyniósł 3,9 %;

337.  ubolewa, że brakuje szczegółowych ram – którymi zarządzałaby Komisja – dotyczących sprawozdawczości w odniesieniu do określania i oceny niepożądanych skutków strategii politycznych Unii wpływających niekorzystnie na zmianę klimatu, a także w odniesieniu do określenia udziału takich wydatków w budżecie ogólnym Unii;

338.  podkreśla, że audyty wewnętrzne wykazały również opóźnienia we wdrażaniu jednego z bardzo ważnych zaleceń związanych z bezpieczeństwem informatycznym (dotyczy zarządzania bezpieczeństwem systemu informatycznego EU ETS), co naraża służby Komisji na ryzyko naruszenia bezpieczeństwa;

339.  zauważa, że ocena ex post drugiego programu działań w dziedzinie zdrowia, zainicjowana w lipcu 2016 r., wykazała, iż choć w ramach tego programu osiągnięto wartościowe rezultaty jasno powiązane z unijnymi i krajowymi priorytetami w dziedzinie polityki zdrowotnej, usprawnienia wymaga upowszechnianie wyników działań i efektów synergii z myślą o innych instrumentach finansowych Unii, takich jak fundusze strukturalne;

Transport i turystyka

340.  ubolewa, że w czasie, gdy przygotowywane są następne wieloletnie ramy finansowe, Trybunał nie przedstawił wyczerpujących informacji o audytach przeprowadzonych w odniesieniu do sektora transportu w ramach obszaru „Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, zwłaszcza w odniesieniu do instrumentu „Łącząc Europę”;

341.  zauważa, że do końca 2016 r. w ramach instrumentu „Łącząc Europę” udzielono wsparcia na rzecz 452 projektów transportowych w postaci inwestycji o wartości 19,4 mld EUR w całej Europie; ponownie podkreśla znaczenie instrumentu „Łącząc Europę” dla ukończenia sieci TEN-T i dla utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu; podkreśla, że w przyszłości należy uniknąć cięć budżetowych, jakich w przeszłości dokonano w przypadku tego instrumentu z powodu konieczności sfinansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS);

342.  zauważa, że w 2016 r. w ramach EFIS udostępniono kwotę 3,64 mld EUR na sfinansowanie 29 operacji, mianowicie 25 projektów transportowych i czterech funduszy wielosektorowych, przy czym oczekuje się, że całkowita kwota inwestycji wyniesie 12,65 mld EUR; ubolewa, że Komisja i Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) nie przedstawiły wyczerpujących informacji w rozbiciu na poszczególne sektory i lata w odniesieniu do projektów wspieranych w ramach EFIS;

343.  odnotowuje uruchomienie w 2016 r. programu gwarancji dla ekologicznej żeglugi w oparciu o nowy instrument dłużny w ramach instrumentu „Łącząc Europę” oraz EFIS, dzięki czemu możliwe będzie zgromadzenie 3 mld EUR na inwestycje w wyposażenie statków w czystą technologię; zwraca się do Komisji o szczegółowe informacje na temat realizacji tego programu, w tym również na temat aspektów finansowych i technologicznych oraz skutków środowiskowych i gospodarczych;

344.  zwraca uwagę, że znacznie wzrosła liczba instrumentów finansowych, dzięki czemu powstały nowe możliwości łączenia w sektorze transportu, lecz jednocześnie doprowadziło to również do powstania złożonej struktury mechanizmów wokół budżetu Unii; wyraża zaniepokojenie, że instrumenty te, istniejące równolegle z budżetem Unii, mogłyby obniżyć poziom rozliczalności i przejrzystości, gdyż sprawozdawczość, audyt i kontrola publiczna nie są zsynchronizowane; ubolewa ponadto, że korzystanie ze środków w ramach EFIS prowadzi do przekazania EBI uprawnień wykonawczych, przez co kontrola publiczna jest bardziej ograniczona niż w przypadku innych instrumentów zasilanych z budżetu Unii;

345.  apeluje do Komisji o to, aby z myślą o sektorze transportu z odpowiednim wyprzedzeniem przedstawiła jasną ocenę wpływu EFIS na inne instrumenty finansowe, zwłaszcza instrument „Łącząc Europę”, oraz na spójność instrumentu dłużnego w ramach instrumentu „Łącząc Europę” z innymi inicjatywami Unii, zanim przedłożony zostanie wniosek w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych i nowej edycji instrumentu „Łącząc Europę”; zwraca uwagę, że ocena ta powinna zawierać jasną analizę równowagi geograficznej w odniesieniu do inwestycji w sektorze transportu; przypomina jednak, że kwot wydawanych w ramach instrumentu finansowego nie należy uważać za jedyne właściwe kryteria oceny jego wyników; w związku z tym zachęca Komisję do pogłębienia oceny wyników osiągniętych w ramach projektów transportowych finansowanych przez Unię oraz do prowadzenia pomiaru ich wartości dodanej;

346.  ponownie domaga się, aby z uwagi na wielość źródeł finansowania Komisja zapewniła łatwy dostęp do projektów, najlepiej w ramach punktu kompleksowej obsługi, aby obywatele mogli śledzić rozwój i otrzymywać informacje o finansowaniu infrastruktury współfinansowanej ze środków Unii oraz przez EFIS;

347.  wzywa Komisję do dokonania oceny efektywności finansowej umowy z Eurocontrol w odniesieniu do organu weryfikującego skuteczność działania oraz do przyspieszenia prac nad wnioskiem dotyczącym ustanowienia organu weryfikującego skuteczność działania jako europejskiego organu ds. regulacji ekonomicznej, działającego pod nadzorem Komisji; ponadto, biorąc pod uwagę konieczność jak najszybszego wdrożenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz w celu poprawy konkurencyjności przemysłu lotniczego, zwraca się do Komisji o przyspieszenie prac nad wnioskiem dotyczącym wyznaczenia zarządców sieci jako niezależnych usługodawców działających na zasadzie partnerstwa branżowego;

348.  wzywa Komisję do przedstawienia oceny skutków projektów finansowanych przez państwa członkowskie w dziedzinie transportu w ramach strategii na rzecz regionu Dunaju oraz do złożenia wniosku dotyczącego zwiększenia wartości dodanej przyszłych projektów w celu przyczynienia się do ukończenia tego ważnego korytarza transportowego;

349.  wyraża głębokie ubolewanie, że z powodu braku specjalnej linii budżetowej poświęconej turystyce nie można mówić o przejrzystości, jeżeli chodzi o fundusze Unii przeznaczane na wsparcie działań podejmowanych z myślą o turystyce; ponownie wskazuje na swój postulat dotyczący uwzględnienia w przyszłości w budżecie Unii linii budżetowej poświęconej turystyce;

Rozwój regionalny

350.  zwraca uwagę na rolę zdolności administracyjnych w regularnym korzystaniu z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (funduszy ESI); uważa, że wymiana dobrych praktyk mogłaby skutecznie przyczynić się do zwiększenia zdolności państw członkowskich w tej dziedzinie;

351.  wyraża głębokie zaniepokojenie, że poważne opóźnienia we wdrażaniu polityki spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej pogłębiły liczne nierówności zarówno w całej Unii, jak i w obrębie państw członkowskich i regionów, zagrażając tym samym integralności Unii;

352.  przyjmuje do wiadomości sprawozdanie strategiczne za 2017 r. w sprawie realizacji EFSI(21), w którym podkreślono, że od początku okresu finansowania wartość projektów w ramach EFSI wyniosła ogółem 278 mld EUR, czyli 44 % wszystkich inwestycji w europejską gospodarkę realną zaplanowanych na lata 2014–2020; uważa, że realizacja programów na lata 2014–2020 nabrała już pełnego tempa, co potwierdza wartość dodaną polityki spójności dla wszystkich regionów w Unii, ale także potrzebę dołożenia dalszych starań na rzecz wzmocnienia zdolności administracyjnych władz krajowych, regionalnych i lokalnych;

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

353.  z zadowoleniem przyjmuje, że system identyfikacji działek rolnych działa coraz lepiej i z większą dokładnością, co sprawia, że jest on doskonałym narzędziem służącym do obniżania poziomu błędu oraz zmniejszania obciążeń administracyjnych dla rolników i agencji płatniczych;

354.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do monitorowania dużej zmienności cen produktów rolnych, która ma niekorzystny wpływ na dochody rolników, oraz do szybkiego i skutecznego reagowania w razie potrzeby;

355.  zwraca uwagę, że pierwszy pełny rok wdrażania koncepcji zazieleniania najwyraźniej nie miał wpływu na poziom błędu, co można uznać za duże osiągnięcie z perspektywy rolników i agencji płatniczych, jeżeli wziąć pod uwagę złożony charakter przepisów dotyczących zazieleniania; podziela zdanie Komisji, że wciąż jest za wcześnie, aby wyciągać wnioski co do dokładnych wyników środowiskowych; odnotowuje również, że oprócz zazieleniania także inne czynniki mają wpływ na efektywność środowiskową w sektorze rolnictwa; podkreśla, że zazielenianie służy za przykład zwiększonej potrzeby kontroli wykonania zadań również w dziedzinie rolnictwa;

356.  z zadowoleniem przyjmuje program zazieleniania i jego cel polegający na tym, by uczynić gospodarstwa rolne w Unii bardziej przyjaznymi dla środowiska dzięki praktykom dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu istniejących trwałych użytków zielonych i ustanawianiu obszarów proekologicznych na gruntach ornych, na co wskazano w sprawozdaniu rocznym Trybunału;

357.  podkreśla, że istnieje znaczące różnice między rodzajami błędów i w obrębie ich skali, tj. między nieumyślnymi przeoczeniami o charakterze administracyjnym a przypadkami nadużyć, oraz że przeoczenia zasadniczo nie powodują szkód finansowych dla podatników, co również należy wziąć pod uwagę podczas oceny rzeczywistego poziomu błędu; przypomina Komisji, że ryzyko niezamierzonych błędów wynikających ze skomplikowanych rozporządzeń ponosi w ostateczności beneficjent; wyraża ubolewanie, że nawet w przypadku skutecznych inwestycji Trybunał uznaje wydatki w stu procentach za niekwalifikowalne, jeżeli popełniono błędy podczas udzielania zamówień publicznych; podkreśla zatem, że potrzebna jest dalsza racjonalizacja metody obliczania poziomu błędu;

358.  zauważa, że dostęp do danych i dobre monitorowanie, zwłaszcza aspektów środowiskowych, mają zasadnicze znaczenie, gdyż niektóre zasoby naturalne, takie jak gleba i różnorodność biologiczna, stanowią podstawę długoterminowej wydajności produkcji rolnej;

359.  wyraża nadzieję, że Trybunał zmieni swoje praktyki kontrolne i będzie przywiązywał taką samą wagę do wykorzystania środków i do ich przydziału;

Rybołówstwo

360.  nalega, by w swoich kolejnych sprawozdaniach Trybunał przedstawił oddzielnie wskaźnik błędu dla rybołówstwa i gospodarki morskiej w celu wyeliminowania zniekształceń wynikających z włączenia innych dziedzin do tego samego działu; stwierdza, że dziedzina gospodarki morskiej i rybołówstwa nie została wystarczająco szczegółowo omówiona w sprawozdaniu rocznym Trybunału, co utrudnia właściwą ocenę zarządzania finansami w tych dziedzinach;

361.  wyraża uznanie dla Komisji za szczególnie wysoki wskaźnik wykonania tytułu 11 w sekcji III budżetu na 2016 r., przeznaczonego na gospodarkę morską i rybołówstwo, zarówno w odniesieniu do środków na zobowiązania (99,2 %), jak i środków na płatności (94,7 %); przypomina, że zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 508/2014(22) środki budżetowe są segregowane ze względu na ich przeznaczenie, a zatem Komisja w swoim sprawozdaniu powinna wyszczególnić wskaźnik wykonania budżetu w poszczególnych liniach budżetowych;

362.  zwraca uwagę na zastrzeżenie zgłoszone w rocznym sprawozdaniu z działalności DG MARE w odniesieniu do ośmiu państw członkowskich, dotyczące wykrytych niekwalifikowalnych wydatków poniesionych w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR);

363.  popiera wysiłki podejmowane przez DG MARE na rzecz kontroli środków w ramach zarządzania dzielonego, zwłaszcza w ramach EFR i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR);

364.  zauważa, że ryzyko utraty środków dotyczy kwoty 5,9 mln EUR i że Komisja przyjęła środki niezbędne do dokonania oceny wydatków w 2017 r. oraz, w stosownych przypadkach, odzyskania przyznanych funduszy;

365.  podkreśla, że po upływie trzech lat, odkąd w dniu 15 maja 2014 r. przyjęto EFMR na lata 2014–2020, poziom jego realizacji jest nadal niezadowalający, skoro do września 2017 r. wykorzystano zaledwie 1,7 % kwoty udostępnionej w ramach zarządzania dzielonego, wynoszącej 5,7 mld EUR; zauważa, że za wykorzystywanie środków z EFMR odpowiedzialne są państwa członkowskie; przypomina, że zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 508/2014 środki budżetowe są segregowane ze względu na ich przeznaczenie, a zatem Komisja w swoim sprawozdaniu powinna wyszczególnić wskaźnik wykonania budżetu w poszczególnych liniach budżetowych;

366.  uważa, że należy udzielić wszelkiego możliwego wsparcia państwom członkowskim w celu zapewnienia właściwego i pełnego wykorzystania zasobów EFMR oraz zagwarantowania wysokich wskaźników wykorzystania, zgodnie z ich odnośnymi priorytetami i potrzebami, w szczególności w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju sektora rybołówstwa;

Kultura i edukacja

367.  z zadowoleniem stwierdza, że program Erasmus+ umożliwił 500 tys. osób naukę, szkolenie lub wolontariat za granicą w 2016 r. i jest na dobrej drodze do osiągnięcia celu 4 mln beneficjentów do 2020 r.; podkreśla, że studenci uczestniczący w programie Erasmus+ zdobywają wiele umiejętności przekrojowych i kompetencji, poszerzają wiedzę oraz mają większe szanse rozwoju zawodowego niż studenci niemobilni oraz że program stanowi strategiczną inwestycję w młodzież europejską; zwraca jednak uwagę na potrzebę zapewnienia szerszego dostępu do programu, zwłaszcza ludziom młodym mającym ograniczone możliwości;

368.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że procedura składania wniosków o finansowanie z programu Erasmus+ obecnie w dużej mierze odbywa się online; uważa jednak, że można jeszcze bardziej uprościć tę procedurę, znosząc wymóg opatrzenia odręcznym podpisem pism akredytacyjnych przez partnerów projektu;

369.  zwraca uwagę, że nadal istnieją problemy z dostępem do finansowania w ramach programu Erasmus + w sektorze Młodzież ze względu na przeniesienie zarządzania programem do agencji krajowych; wzywa Komisję do podjęcia niezbędnych działań, takich jak na przykład centralizacja części finansowania w agencji wykonawczej; domaga się ponadto, aby Komisja zapewniła narzędzia niezbędne do większego zaangażowania wszystkich beneficjentów programu, takie jak np. utworzenie stałych podkomitetów sektorowych, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1288/2013(23);

370.  apeluje, by wymiany uniwersyteckie, które jak do tej pory zapewniają sukces Erasmus+, nie ucierpiały na skutek wykorzystywania funduszy na inny program lub na skutek objęcia tym programem innych beneficjentów, takich jak migranci;

371.  jest zaniepokojony stale niskim wskaźnikiem powodzenia projektów finansowanych z programu „Europa dla Obywateli” i z podprogramu „Kultura” (program „Kreatywna Europa”) – odpowiednio 16 % i 11 % w 2016 r.; podkreśla, że niski wskaźnik powodzenia powoduje frustrację wśród wnioskodawców i jest przejawem nieodpowiedniego poziomu finansowania, co nie odpowiada ambitnym celom programu;

372.  podkreśla, że Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) Komisji stwierdziła, że program „Europa dla Obywateli” osiągnął pełną dojrzałość w 2016 r., czyli w trzecim roku realizacji; wzywa zatem Komisję i Radę do należytego uwzględnienia faktu, że pełne wdrożenie nowych programów w ramach WRF na lata 2014–2020 będzie wymagało długich ram czasowych, aby uniknąć takich opóźnień również w przyszłych ramach finansowych po 2020 r.;

373.  pochwala rolę EACEA w realizacji tych trzech programów kulturalnych i edukacyjnych, o czym świadczy pozytywna ocena pracy agencji w 2016 r.; wyraża zadowolenie, że w związku z finansowanymi projektami EACEA w większym stopniu korzysta z e-sprawozdawczości, co powinno usprawnić gromadzenie danych i monitorowanie projektów, ułatwić uwzględnianie danych w politycznych działaniach Komisji oraz być pomocne dla beneficjentów; z zadowoleniem odnotowuje, że EACEA wykonuje 92 % płatności w terminie przewidzianym rozporządzeniem finansowym; zważywszy, że beneficjentami programów edukacyjnych i kulturalnych są często bardzo małe organizacje, wzywa EACEA, aby dążyła do lepszych wyników, ewentualnie wykorzystując wskaźnik średniego czasu oczekiwania na wypłacenie dotacji;

374.  odnotowuje uruchomienie w 2016 r. systemu poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego dysponującego budżetem 121 mln EUR do 2022 r. oraz wstępne zainteresowanie nim sektora i pośredników finansowych; apeluje o szybkie wykorzystanie planowanych 60 mln EUR z Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) na przedpłatę wydatków z systemu; przypomina, że kredyty stanowią uzupełnienie innych istotnych źródeł finansowania sektora, takich jak dotacje;

375.  wyraża zaniepokojenie z powodu bardzo niskiego poziomu finansowania z EFIS w dziedzinie edukacji i kultury oraz w sektorze kreatywnym w 2016 r.; uważa, że wsparcie dostosowane do specyficznych potrzeb danego sektora ma decydujące znaczenie, jeżeli sektor kultury i sektor kreatywny mają skorzystać z pożyczek udzielanych z EFIS;

376.  ponownie podkreśla poparcie dla niezależnych relacji w mediach na tematy europejskie, które należy umożliwić zwłaszcza poprzez udzielanie pomocy budżetowej przeznaczonej dla sieci telewizyjnych, radiowych i internetowych; z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie dotacji dla Euranet+ do 2018 r. oraz apeluje do Komisji o znalezienie bardziej zrównoważonego modelu finansowania tej sieci;

Wolności obywatelskie, sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne

377.  przypomina, że w 2016 r. intensywnie korzystano z instrumentów szczególnych, by reagować na sytuację humanitarną, w jakiej znalazły się osoby ubiegające się o azyl w Unii, oraz że istnieje zatem ryzyko, iż kwota pozostała do końca bieżących WRF może być niewystarczająca, by reagować na niespodziewane zdarzenia, które mogą wystąpić przed 2020 r.; zwraca się do Komisji, by rozwiązała ten problem o charakterze strukturalnym w następnych WRF oraz by odpowiednio poinformowała Parlament;

378.  nawołuje do opracowania spójnej i systematycznej strategii o wyraźniejszych, silniejszych i długoterminowych priorytetach politycznych i operacyjnych dla ochrony praw i wolności podstawowych, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego jej wdrożenia także dzięki przyznaniu wystarczających środków finansowych na ten cel;

Prawa kobiet i równouprawnienie płci

379.  podkreśla, że równouprawnienie płci powinno być zapewnione we wszystkich obszarach polityki; z tego względu ponownie apeluje o włączenie sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci do wszystkich etapów procedury budżetowej, łącznie z wykonaniem budżetu i oceną jego wykonania;

380.  wyraża ubolewanie, że linie budżetowe w ramach programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 nie określają zasobów przypisanych do poszczególnych celów programu związanych z równouprawnieniem płci; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2016 r. sieć „Kobiety przeciwko przemocy” i Europejskie Lobby Kobiet otrzymały dotacje w dziedzinie zwalczania przemocy wobec kobiet oraz równości płci;

381.  ponawia wezwanie do utrzymania specjalnej linii budżetowej dla celu szczegółowego programu Dafne i zwiększenia środków nań przeznaczonych w celu odwrócenia spadku środków przeznaczonych na program Dafne w latach 2014–2020;

382.  wyraża ubolewanie nad faktem, że Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych nie uwzględnia perspektywy płci, i podkreśla, że warunkiem skutecznego procesu ożywienia gospodarki jest rozwiązanie kwestii wpływu kryzysów na kobiety;

383.  podkreśla, że uwzględnianie aspektu płci to również jedna z podstawowych zasad Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF); ubolewa jednak nad brakiem ukierunkowanych działań na rzecz równości płci wraz z konkretnymi liniami budżetowymi, pomimo ponawianych przez Parlament wezwań do uwzględnienia wymiaru płci również w polityce migracyjnej i azylowej;

384.  ponownie zwraca się o włączenie do zestawu wspólnych wskaźników rezultatu dotyczących wykonania unijnego budżetu wskaźników związanych z płcią, przy poszanowaniu zasady należytego zarządzania finansami, czyli zgodnie z zasadami oszczędności, wydajności i skuteczności;

385.  wzywa do oceny oddziaływania pod kątem płci w ramach ogólnych uwarunkowań ex ante w przypadku funduszy UE, a także do gromadzenia danych – zdezagregowanych w miarę możliwości według płci – dotyczących beneficjentów i uczestników;

386.  z zadowoleniem przyjmuje stosunkowo wyważony udział obu płci (52 % kobiet / 48 % mężczyzn) w interwencjach w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w 2016 r.;

387.  wzywa Parlament, Radę i Komisję, aby za pomocą załączonego do WRF wspólnego oświadczenia po raz kolejny zobowiązały się do zapewnienia równouprawnienia płci w kolejnych wieloletnich ramach finansowych, w tym do wdrażania sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci oraz skutecznego monitorowania wdrożenia tego oświadczenia w rocznych procedurach budżetowych poprzez włączenie przepisu do klauzuli przeglądowej nowego rozporządzenia w sprawie WRF.

31.1.2018

OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Cristian Dan Preda

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem odnotowuje spadek wskaźnika istotnych błędów w dziale 4 w roku budżetowym 2016 w porównaniu z 2015 r. (z 2,8 % do 2,1 %), zgodnie z szacunkami Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO) w jego sprawozdaniu rocznym; w pełni popiera wszystkie zalecenia sformułowane przez ETO i wzywa Komisję do ich szybkiego wdrożenia;

2.  podkreśla, że jeśli nie uwzględni się operacji z zakresu wsparcia budżetowego i projektów finansowanych przez wielu darczyńców, szacowany poziom błędu jest znacznie wyższy; podkreśla, że Komisja mogłaby obniżyć szacowany poziom błędu o dodatkowe 0,7 %, gdyby zostały wykorzystane wszystkie informacje, którymi dysponuje; nalega na to, aby operacje z zakresu wsparcia budżetowego powiązane były z aktywnym zwalczaniem korupcji;

3.  podkreśla, że większość błędów (37 %) wynika z braku istotnych dokumentów potwierdzających; przypomina znaczenie poprawy kontroli dotacji i równoczesnego udzielenia wsparcia technicznego w tym zakresie; wzywa Komisję do podjęcia niezbędnych kroków w tym zakresie;

4.  podkreśla, że ogólnie sprawozdawczość na temat wydatków w kontekście migracji i kryzysu uchodźczego musi być spójniejsza i obszerniejsza; w związku z tym wyraża zaniepokojenie, że korzystanie – równolegle do budżetu UE – z innych mechanizmów finansowych w celu realizacji polityki UE, takich jak fundusze powiernicze i instrument pomocy dla uchodźców w Turcji, grozi osłabieniem zasady rozliczalności i przejrzystości;

5.  odnotowuje z zaniepokojeniem uchybienia w funkcjonowaniu instytucji audytowych zajmujących się bezpośrednim zarządzaniem drugim instrumentem pomocy przedakcesyjnej (IPA II) w niektórych krajach otrzymujących pomoc; zwraca się do DG NEAR o ściślejszą współpracę z zainteresowanymi organami krajowymi, aby wyeliminować owe niedociągnięcia, a konkretnie dokonać poprawy metodyki kontroli, planowania i nadzoru, a także w zakresie szkoleń i rekrutacji ich pracowników; przypomina, że przyznanie funduszy przedakcesyjnych powinno być uzależnione od gotowości do przeprowadzenia reform i poczynienia postępów we wdrażaniu tych reform w krajach otrzymujących te fundusze;

6.  przyjmuje do wiadomości sprawozdanie końcowe z zewnętrznej oceny Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, opublikowane w czerwcu 2017 r.;z zadowoleniem przyjmuje informacje świadczące o tym, że obserwacja wyborów przyczynia się do realizacji ogólnych i szczegółowych celów instrumentu; podkreśla, jak ważne jest, aby zagwarantować nieustające poparcie społeczności lokalnych dla misji obserwacji wyborów; w związku z tym zwraca uwagę na potrzebę zagwarantowania opłacalności ekonomicznej oraz stosowania zasady proporcjonalności w odniesieniu do zasobów przeznaczanych na misje obserwacji wyborów i działań podejmowanych na podstawie zaleceń opracowywanych podczas trwania misji; apeluje do Komisji o rozważenie propozycji zawartych w sprawozdaniu końcowym z zewnętrznej oceny instrumentu, aby konsekwentniej wdrażać działania następcze będące rezultatem zaleceń wynikających z monitorowania wyborów;

7.  wyraża wprawdzie zadowolenie z osiągniętego postępu, zauważa jednak, że cztery z dziesięciu misji cywilnych w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) nie zostały jeszcze uznane przez Komisję za zgodne z art. 60 rozporządzenia finansowego; wzywa Komisję do zintensyfikowania prac w celu akredytacji wszystkich cywilnych misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, zgodnie z zaleceniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, co pozwoli na powierzenie im zadań związanych z wykonywaniem budżetu w ramach zarządzania pośredniego;

8.  z zadowoleniem przyjmuje specjalne sprawozdanie ETO poświęcone pomocy UE dla Tunezji i z satysfakcją odnotowuje, że finansując tę pomoc, UE w odpowiednim momencie znacznie przyczyniła się do demokratycznych przemian i rozwoju gospodarczego tego kraju w nader trudnych warunkach; z zadowoleniem przyjmuje zalecenia wydane przez ETO i wzywa Komisję do ich wdrożenia, w tym również zalecenia dotyczącego podejścia „więcej za więcej” oraz potrzeby ograniczenia liczby priorytetów, aby zwiększyć oddziaływanie pomocy UE; apeluje do Komisji o zbadanie możliwości przyspieszenie procedur zatwierdzania pomocy makrofinansowej, zwłaszcza w przypadku finansowania w sytuacjach nadzwyczajnych;

9.  zwraca uwagę na sprawozdanie specjalne ETO nr 11/2017 dotyczące unijnego funduszu powierniczego Bêkou na rzecz Republiki Środkowoafrykańskiej; z zadowoleniem przyjmuje wszystkie zalecenia wydane przez ETO i apeluje do Komisji o ich wdrożenie; w tym kontekście w sposób szczególny podkreśla, jak ważne jest zajęcie się kwestią koordynacji wśród zainteresowanych stron i zaangażowania dodatkowych darczyńców, a także kwestią przejrzystości i opłacalności ekonomicznej oraz potrzebą opracowania w pełni funkcjonalnych mechanizmów monitorowania i oceny;

10.  również z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne ETO pt. „Wsparcie unijne na rzecz zwalczania handlu ludźmi w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej”; zachęca Komisję, aby we współpracy z ESDZ kontynuowała prace nad strategicznymi ramami w zakresie handlu ludźmi, które dotyczyłyby również Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, w celu optymalizacji oddziaływania projektów realizowanych w tym obszarze i zapewnienia trwałego charakteru osiągniętych wyników;

11.  z uwagi na znaczące wsparcie dwustronne udzielone Libii w wielu sektorach, m.in. dla społeczeństwa obywatelskiego, na rzecz sprawowania rządów, w dziedzinie opieki zdrowotnej, edukacji, migracji i ochrony, a także w związku z procesami politycznymi, w trosce o bezpieczeństwo i na potrzeby mediacji, apeluje do ETO o sporządzenie specjalnego sprawozdania na temat pomocy UE dla Libii.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

23.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

50

3

5

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Nikos Androulakis, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Amjad Bashir, Bas Belder, Goffredo Maria Bettini, Victor Boştinaru, Elmar Brok, Klaus Buchner, James Carver, Fabio Massimo Castaldo, Lorenzo Cesa, Javier Couso Permuy, Arnaud Danjean, Georgios Epitideios, Eugen Freund, Michael Gahler, Iveta Grigule-Pēterse, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Janusz Korwin-Mikke, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Sabine Lösing, Andrejs Mamikins, Alex Mayer, David McAllister, Tamás Meszerics, Francisco José Millán Mon, Clare Moody, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Tonino Picula, Jozo Radoš, Sofia Sakorafa, Alyn Smith, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, László Tőkés, Miguel Urbán Crespo, Ivo Vajgl

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Brando Benifei, Rebecca Harms, Marek Jurek, Jo Leinen, Miroslav Poche, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Tiemo Wölken

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

50

+

ALDE

Petras Auštrevičius, Iveta Grigule-Pēterse, Ilhan Kyuchyuk, Javier Nart, Jozo Radoš, Ivo Vajgl

ECR

Amjad Bashir, Bas Belder, Marek Jurek, Ryszard Antoni Legutko

EFDD

Fabio Massimo Castaldo

PPE

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Elmar Brok, Lorenzo Cesa, Arnaud Danjean, Michael Gahler, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Alojz Peterle, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, László Tőkés, Traian Ungureanu

S&D

Nikos Androulakis, Francisco Assis, Brando Benifei, Goffredo Maria Bettini, Victor Boştinaru, Eugen Freund, Jo Leinen, Andrejs Mamikins, Alex Mayer, Clare Moody, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Miroslav Poche, Tiemo Wölken

VERTS/ALE

Klaus Buchner, Rebecca Harms, Tamás Meszerics, Alyn Smith, Bodil Valero

3

-

EFDD

James Carver

NI

Georgios Epitideios, Janusz Korwin-Mikke

5

0

GUE/NGL

Javier Couso Permuy, Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Miguel Urbán Crespo, Marie-Christine Vergiat

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

2.2.2018

OPINIA Komisji Rozwoju

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Doru-Claudian Frunzulică

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (zwanego dalej „Trybunałem”) nr 33/2016 dotyczące Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności; podkreśla konkluzję Trybunału, że Komisja zasadniczo w sposób skuteczny spełnia swoją rolę koordynatora, co pokazały jej działania podczas powodzi w Bośni i Hercegowinie (w 2014 r.), wybuchu epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej (lata 2014–2016) oraz trzęsienia ziemi w Nepalu (2015 r.); wzywa Komisję, aby zastosowała się do zaleceń Trybunału dotyczących dalszego usprawnienia funkcjonowania Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności;

2.  podkreśla pozytywne wnioski zawarte w sprawozdaniach specjalnych Trybunału: nr 30/2016 w sprawie skuteczności wsparcia UE na rzecz sektorów priorytetowych w Hondurasie i nr 3/2017 w sprawie pomocy UE na rzecz Tunezji; zwraca uwagę na ocenę Trybunału – zgodną z wcześniejszymi sprawozdaniami specjalnymi na temat unijnych wydatków na rozwój – że środki unijne zostały ogólnie rzecz biorąc dobrze wykorzystane, co dowodzi wysokiej jakości unijnych wydatków na rozwój; dostrzega znaczny kontrast w porównaniu z innymi obszarami polityki, takimi jak wydatki na zewnętrzny wymiar polityki migracyjnej, w których wnioski są dużo bardziej negatywne(24);

3.  zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem specjalnym Trybunału nr 9/2017 dotyczącym wsparcia unijnego na rzecz zwalczania handlu ludźmi w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi była częściowo skuteczna we wspieraniu zwalczania tego zjawiska we wspomnianym regionie, mimo że nie jest oczywiste, w jakim stopniu działania Unii przyczyniły się do poprawy sytuacji; zwraca uwagę na brak ukierunkowanego na zwalczanie handlu ludźmi partnerstwa z którymkolwiek z krajów tego regionu; wskazuje, że mimo iż większość realizowanych projektów przynosi pozytywne rezultaty, są one rzadko trwałe; ubolewa nad brakiem zaangażowania i poczucia odpowiedzialności na szczeblu krajowym; wyraża zaniepokojenie z powodu braku pewności co do trwałości osiągniętych rezultatów;

4.  jest zbudowany pozytywnymi wnioskami przedstawionymi w sprawozdaniu specjalnym Trybunału nr 11/2017 dotyczącym funduszu powierniczego „Bêkou” na rzecz Republiki Środkowoafrykańskiej, który jest odpowiedzią na potrzeby w zakresie pomocy humanitarnej i odbudowy i ma przy tym na względzie rozwój; wskazuje na fundamentalną różnicę między tego rodzaju funduszami powierniczymi a funduszem powierniczym UE dla Afryki; popiera zalecenie przygotowania wytycznych dotyczących wyboru danego rodzaju instrumentu finansowego i podkreśla, że wytyczne te muszą odzwierciedlać ewentualne zagrożenia i negatywne skutki związane z funduszami powierniczymi oraz niejednoznaczne doświadczenia nabyte do tej pory podczas korzystania z takich funduszy; wzywa Komisję do zagwarantowania – dzięki szczegółowym i regularnym sprawozdaniom – skutecznych mechanizmów kontroli parlamentarnej nad realizacją działań finansowanych z tego funduszu;

5.  jest bardzo zaniepokojony zauważalną w niedawnych wnioskach Komisji tendencją do ignorowania prawnie wiążących postanowień rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014(25), jeśli chodzi o wydatki kwalifikujące się jako oficjalna pomoc rozwojowa i kraje kwalifikujące się do otrzymania środków z Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; przypomina, że legalność wydatków unijnych jest kluczową zasadą należytego zarządzania finansami oraz że względy polityczne nie powinny przeważać nad wyraźnie określonymi przepisami prawnymi; przypomina, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju jest przede wszystkim instrumentem walki z ubóstwem;

6.  popiera wykorzystywanie wsparcia budżetowego, jednak apeluje do Komisji, aby w każdym przypadku lepiej określała i jasno oceniała wyniki w zakresie rozwoju oraz aby przede wszystkim wzmocniła mechanizmy kontrolne dotyczące działań państw będących beneficjentami w zakresie korupcji, poszanowania praw człowieka, praworządności i demokracji; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu potencjalnego wykorzystania wsparcia budżetowego w krajach, w których nie ma nadzoru demokratycznego – albo ze względu na brak dobrze funkcjonującej demokracji parlamentarnej, wolności społeczeństwa obywatelskiego i mediów, albo ze względu na brak zdolności organów nadzoru; odnotowuje sprawozdanie specjalne Trybunału nr 35/2016 dotyczące wykorzystania wsparcia budżetowego w celu poprawy mobilizacji dochodów krajowych w Afryce Subsaharyjskiej, w którym stwierdzono, że przeprowadzane przez Komisję analizy ex ante mobilizacji dochodów krajowych nie są wystarczająco szczegółowe i nie odpowiadają jej własnym wytycznym, a ponadto Komisja często nie nalicza zwolnień podatkowych i nielegalnego odpływu kapitału ani nie rozpatruje w odpowiedni sposób udziału w zyskach z wydobycia oraz tego, czy opłaty licencyjne za dostęp do zasobów naturalnych zostały uiszczone; jest zaniepokojony faktem, że Komisja rzadko i nie zawsze odpowiednio stosuje warunki dotyczące mobilizacji dochodów krajowych w umowach dotyczących wsparcia budżetowego;

7.  jest zaniepokojony stwierdzeniem Trybunału(26), że istnieje poważne ryzyko, iż Unia nie osiągnie zakładanego celu uwzględniania w swoim budżecie kwestii związanych ze zmianą klimatu, a także celu przeznaczania 20 % swoich wydatków na działania w dziedzinie klimatu;

8.  wyraża zaniepokojenie ustaleniami Trybunału, że unijny system certyfikacji biopaliw w celu potwierdzania ich zrównoważonego charakteru nie jest w pełni wiarygodny(27); zwraca uwagę na potencjalne negatywne skutki dla krajów rozwijających się, ponieważ – jak stwierdził Trybunał – „Komisja nie wymagała, aby w ramach systemów dobrowolnych sprawdzano, czy poddana procesowi certyfikacji produkcja biopaliwa nie ma poważnych negatywnych następstw stanowiących zagrożenie społeczno-ekonomiczne, takich jak konflikty co do własności gruntów, przymusowa praca, praca dzieci, złe warunki pracy rolników oraz zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa”, a także wzywa Komisję do zajęcia się tą kwestią;

9.  zwraca uwagę na wnioski Trybunału zawarte w sprawozdaniu specjalnym nr 8/2017 w sprawie kontroli rybołówstwa w UE i wyraża ubolewanie z powodu wykrytych poważnych uchybień; podkreśla, że istnieje znaczne ryzyko, iż tak naprawdę deklarowane są niższe połowy niż w rzeczywistości, co może mieć poważne konsekwencje dla zasobów rybnych w wodach krajów rozwijających się; wzywa państwa członkowskie, by w pełni wdrożyły rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009(28);

10.  oczekuje, że będzie dokładnie informowany i proszony o opinię w odniesieniu do śródokresowego przeglądu Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, który powinien uwzględnić agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz nowy Europejski konsensus w sprawie rozwoju;

11.  zwraca uwagę na zbiorowe zobowiązanie Unii do zwiększenia przez nią samą i jej państwa członkowskie oficjalnej pomocy rozwojowej do 0,7 % dochodu narodowego brutto;

12.  wzywa Komisję, by w odniesieniu do rozwoju przyjęła podejście oparte na systemie zachęt i wprowadziła zasadę „więcej za więcej”, biorąc za przykład europejską politykę sąsiedztwa; jest zdania, że im intensywniej i szybciej dane państwo będzie przeprowadzać wewnętrzne reformy w zakresie budowania i umacniania instytucji demokratycznych, zwalczania korupcji, poszanowania praw człowieka i praworządności, tym większe wsparcie ze strony Unii powinno otrzymywać; podkreśla, że to podejście oparte na tzw. pozytywnej warunkowości wraz silnym naciskiem na finansowanie projektów na małą skalę w społecznościach wiejskich może przynieść prawdziwe zmiany i zagwarantować bardziej zrównoważone wydatkowanie pieniędzy podatników unijnych; z drugiej strony zdecydowanie potępia wszelkie próby uzależniania pomocy od kontroli granic.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

24.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Ignazio Corrao, Mireille D’Ornano, Doru-Claudian Frunzulică, Charles Goerens, Enrique Guerrero Salom, György Hölvényi, Arne Lietz, Linda McAvan, Norbert Neuser, Vincent Peillon, Lola Sánchez Caldentey, Elly Schlein, Eleftherios Synadinos, Bogdan Brunon Wenta, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Ádám Kósa, Paul Rübig, Judith Sargentini, Adam Szejnfeld

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jean Lambert, Miroslav Mikolášik

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

16

+

ALDE

Charles Goerens

PPE

György Hölvényi, Ádám Kósa, Miroslav Mikolášik, Paul Rübig, Adam Szejnfeld, Bogdan Brunon Wenta

S&D

Doru-Claudian Frunzulică, Enrique Guerrero Salom, Arne Lietz, Linda McAvan, Norbert Neuser, Vincent Peillon, Elly Schlein

Verts/ALE

Jean Lambert, Judith Sargentini

1

-

NI

Eleftherios Synadinos

4

0

EFDD

Ignazio Corrao, Mireille D'Ornano

GUE/NGL

Lola Sánchez Caldentey

PPE

Joachim Zeller

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

24.1.2018

OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Claude Rolin

WSKAZÓWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zwraca uwagę na trwałą poprawę w odniesieniu do ogólnego szacunkowego poziomu błędu w płatnościach dokonywanych z budżetu UE w ciągu kilku ostatnich lat (4,4% w 2014 r., 3,8% w 2015 r. i 3,1% w 2016 r.); zauważa ponadto, że w odniesieniu do płatności, których podstawą są uprawnienia indywidualne i które stanowią znaczącą część skontrolowanych wydatków, mianowicie ok. 49% wydatków Unii, odnotowano wartość 1,3%, a więc poniżej progu istotnego poziomu błędu w wysokości 2%; wyraża zadowolenie, że po raz pierwszy od 1994 r. Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem na temat prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego za 2016 r.;

2.  dostrzega ogólne pozytywne skutki działań naprawczych podejmowanych przez władze państw członkowskich i Komisję, które to działania pozytywnie wpłynęły na szacunkowy poziom błędu, gdyż bez nich szacunkowy poziom błędu byłby o 1,2 pkt proc. wyższy;

3.  z niepokojem odnotowuje wysoki szacunkowy poziom błędu w obszarze polityki „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna”, wynoszący 4,8% i tym samym przekraczający próg istotności oraz poziom błędu dla całego budżetu UE (3,1%); zwraca jednak uwagę na nieznaczną poprawę tej wartości w stosunku do roku poprzedniego (5,2%);

4.  zauważa, że wysoki szacunkowy poziom błędu w obszarze polityki „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” wynika głównie z włączania kosztów niekwalifikowalnych do deklaracji beneficjentów, wyboru niekwalifikowalnych projektów, działań lub beneficjentów oraz z naruszania przepisów dotyczących składania zamówień publicznych; podkreśla potrzebę podjęcia skutecznych działań w celu ograniczenia liczby błędów z tych źródeł przy jednoczesnej dbałości o osiąganie dobrych wyników;

5.  z zaniepokojeniem zauważa, że szacunkowy poziom błędu w obszarze „Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” wynosi 4,1% oraz że większość błędów dotyczyła zwrotu niekwalifikowalnych kosztów personelu oraz kosztów pośrednich, deklarowanych przez beneficjentów projektów badawczych; podkreśla potrzebę podjęcia skutecznych działań w celu ograniczenia liczby błędów z tych źródeł przy jednoczesnej dbałości o osiąganie dobrych wyników;

6.  ubolewa, że podobnie jak w poprzednich latach państwa członkowskie dysponowały wystarczającymi informacjami, aby wykryć i poprawić znaczną liczbę błędów lub im zapobiec; zwraca uwagę, że gdyby informacje te wykorzystano w celu skorygowania błędów, szacunkowy poziom błędu w odniesieniu do ogólnych wydatków w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej wyniósłby 1,1%, a więc poniżej progu istotności (2%), natomiast w odniesieniu do ogólnych wydatków w dziedzinie konkurencyjności na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – 2,9%; zwraca uwagę na zalecenie Trybunału dotyczące zrezygnowania z dodatkowych kontroli wydatkowania środków Unii i zadbania o to, aby należycie stosowano istniejące mechanizmy kontroli;

7.  wyraża zaniepokojenie, że spośród 168 ukończonych projektów w obszarze wydatków „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna”, skontrolowanych przez Trybunał, tylko jedna trzecia była objęta systemem pomiaru wyników, w którym wskaźniki produktu i rezultatu były powiązane z celami programu operacyjnego, oraz że w przypadku 42% projektów brak było wskaźników i wartości docelowych dotyczących rezultatu, co uniemożliwia ocenę wkładu każdego z tych projektów w osiągnięcie ogólnych celów programu;

8.  z niepokojem zauważa, że trzy lata po rozpoczęciu okresu 2014–2020 państwa członkowskie zaledwie w 77% przypadków wyznaczyły organy odpowiedzialne za wdrażanie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz że opóźnienia w wykonaniu budżetu do połowy roku 2017 są większe niż w takim samym momencie w okresie 2007–2013;

9.  przyjmuje do wiadomości zalecenie Trybunału, zgodnie z którym dokonując zasadniczego przemyślenia koncepcji i mechanizmu wdrażania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych po roku 2020, Komisja powinna w większym stopniu ukierunkować program na wyniki i uprościć mechanizm płatności poprzez zachęcanie w stosownych przypadkach do wprowadzania dalszych środków służących powiązaniu poziomu płatności z wynikami, zamiast po prostu dokonywać zwrotu kosztów;

10.  wskazuje na uwagi Trybunału, zawarte w jego sprawozdaniu rocznym z wykonania budżetu i dotyczące roku budżetowego 2016, z których wynika, że w ciągu ostatnich pięciu lat Trybunał nie dokonał kwantyfikacji żadnych błędów dotyczących stosowania form kosztów uproszczonych w odniesieniu do transakcji w obszarze „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna”; uważa wobec tego, że promowanie szerszego zastosowania form kosztów uproszczonych może prowadzić do ograniczenia obciążeń administracyjnych, mniejszej liczby błędów niż w przypadku zwrotu rzeczywistych kosztów oraz do skoncentrowania się w większym stopniu na wynikach i rezultatach; zwraca się zatem do Komisji o kontynuowanie wsparcia dla państw członkowskich i dalsze przekazywanie im wytycznych w zakresie wdrażania form kosztów uproszczonych z uwagi na coraz większe zastosowanie takich wytycznych w upowszechnianiu jak najszerszego korzystania z form kosztów uproszczonych;

11.  wyraża zadowolenie z osiągnięć, jakich w 2016 r. dokonano w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego oraz inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, a także z faktu, iż w porównaniu z okresem 2014–2015 w roku 2016 udzielono z tych źródeł wsparcia prawie trzy razy większej liczbie zainteresowanych (w latach 2014–2015: 2,7 mln osób, natomiast w 2016 r. – 7,8 mln); zauważa, że dzięki wsparciu z Europejskiego Funduszu Społecznego i w ramach inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych 787 tys. osób zdobyło pracę, 820 tys. uzyskało kwalifikacje, a 276 tys. podjęło kształcenie lub szkolenie;

12.  z zadowoleniem przyjmuje rezultaty osiągnięte w 2016 r. w ramach trzech osi programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych; zwraca uwagę na znaczenie wsparcia w ramach tego programu, a zwłaszcza w ramach jego osi Progress i europejskiej sieci służb zatrudnienia (EURES), dla europejskiego filaru praw socjalnych; z zaniepokojeniem zauważa, że w sekcji tematycznej dotyczącej przedsiębiorczości społecznej, która to sekcja wchodzi w zakres osi programu poświęconej mikrofinansowaniu i przedsiębiorczości społecznej, w dalszym ciągu osiąga się wyniki słabsze od oczekiwanych oraz apeluje do Komisji o domaganie się, aby Europejski Fundusz Inwestycyjny zobowiązał się do pełnego wykorzystywania zasobów dostępnych w sekcji tematycznej dotyczącej przedsiębiorczości społecznej.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

23.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

39

8

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Guillaume Balas, Vilija Blinkevičiūtė, Enrique Calvet Chambon, David Casa, Ole Christensen, Michael Detjen, Martina Dlabajová, Lampros Fountoulis, Arne Gericke, Marian Harkin, Czesław Hoc, Agnes Jongerius, Rina Ronja Kari, Jan Keller, Ádám Kósa, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Javi López, Thomas Mann, Dominique Martin, Anthea McIntyre, Joëlle Mélin, Elisabeth Morin-Chartier, João Pimenta Lopes, Georgi Pirinski, Marek Plura, Dennis Radtke, Terry Reintke, Claude Rolin, Siôn Simon, Romana Tomc, Ulrike Trebesius, Marita Ulvskog, Tatjana Ždanoka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Georges Bach, Lynn Boylan, Rosa D’Amato, Tania González Peñas, Krzysztof Hetman, Paloma López Bermejo, António Marinho e Pinto, Edouard Martin, Ivari Padar, Flavio Zanonato

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Geoffroy Didier, Morten Messerschmidt

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

39

+

ALDE

Enrique Calvet Chambon, Martina Dlabajová, Marian Harkin, António Marinho e Pinto

GUE/NGL

Lynn Boylan, Tania González Peñas, Rina Ronja Kari, Paloma López Bermejo

PPE

Georges Bach, David Casa, Geoffroy Didier, Krzysztof Hetman, Ádám Kósa, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Thomas Mann, Elisabeth Morin-Chartier, Marek Plura, Dennis Radtke, Claude Rolin, Romana Tomc

S&D

Guillaume Balas, Vilija Blinkevičiūtė, Ole Christensen, Michael Detjen, Agnes Jongerius, Jan Keller, Javi López, Edouard Martin, Ivari Padar, Georgi Pirinski, Siôn Simon, Marita Ulvskog, Flavio Zanonato

VERTS/ALE

Jean Lambert, Terry Reintke, Tatjana Ždanoka

8

-

ECR

Arne Gericke, Czesław Hoc, Anthea McIntyre, Morten Messerschmidt, Ulrike Trebesius

ENF

Dominique Martin, Joëlle Mélin

NI

Lampros Fountoulis

2

0

EFDD

Rosa D'Amato

GUE/NGL

João Pimenta Lopes

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

25.1.2018

OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Adina-Ioana Vălean

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  uważa, że ogólny poziom wykonania przez Komisję w 2016 r. pozycji budżetowych dotyczących środowiska, działań w dziedzinie klimatu, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności jest zadowalający;

2.  wyraża zadowolenie z działalności pięciu agencji zdecentralizowanych wchodzących w zakres kompetencji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI), które to agencje wykonują zadania techniczne, naukowe lub w dziedzinie zarządzania, dzięki którym instytucje Unii mogą opracowywać i wdrażać strategie polityczne dotyczące środowiska, klimatu, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, a także wyraża zadowolenie ze sposobu, w jaki te agencje wykonują swoje budżety;

3.  jeżeli chodzi o ogólny poziom błędu w sekcji dotyczącej rozwoju obszarów wiejskich, rybołówstwa, środowiska i klimatu, zwraca uwagę na nieznacznie niższy poziom błędu, odnotowany w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego, mianowicie 4,9 proc. w 2016 r. wobec 5,3 proc. w 2015 r. i 6,2 proc. w 2014 r.; z zadowoleniem przyjmuje starania podjęte w celu ograniczenia poziomu błędu, lecz stwierdza, że potrzebne są dalsze wysiłki; ponadto zwraca uwagę, że 50 proc. z dziesięciu transakcji w dziedzinie środowiska naturalnego, klimatu i rybołówstwa w próbie kontrolnej zawierało błędy;

Środowisko i działania w dziedzinie klimatu

4.  podkreśla, że budżet DG ds. Środowiska wykonywany jest głównie w ramach bezpośredniego zarządzania scentralizowanego oraz że w 2016 r. środki na zobowiązania i płatności wyniosły odpowiednio 438,31 i 357,62 mln EUR; z satysfakcją podkreśla, że na koniec roku wskaźniki wykonania wyniosły odpowiednio 98,95 proc. w przypadku środków na zobowiązania i 99,17 proc. w przypadku środków na płatności;

5.  zauważa, że w 2016 r. w ramach programu LIFE przeznaczono 315 mln EUR na współfinansowanie 157 nowych projektów w 23 państwach członkowskich, co zaowocowało dodatkowymi inwestycjami o wartości 236 mln EUR;

6.  podkreśla, że w 2016 r., stosując się do uwag poczynionych przez Trybunał, opracowano plan działania w celu poprawy sytuacji w zakresie opóźnień dotyczących płatności w ramach programu LIFE; zwraca uwagę, że w 2016 r. odsetek spóźnionych płatności wyniósł 3,9 proc.;

7.  ubolewa, że brak jest szczegółowych ram – którymi zarządzałaby Komisja – dotyczących sprawozdawczości w odniesieniu do określania i oceny niepożądanych skutków strategii politycznych Unii wpływających niekorzystnie na zmianę klimatu, a także w odniesieniu do określenia udziału takich wydatków w budżecie ogólnym Unii;

8.  zwraca uwagę, że audyty wewnętrzne przeprowadzone w 2016 r. wskazywały na możliwość usprawnienia zarządzania zasobami ludzkimi w DG ds. Środowiska, gdyż dyrekcja ta nie była w stanie skutecznie monitorować ani porównywać obciążenia pracą w obrębie własnej organizacji;

9.  podkreśla, że audyty wewnętrzne wykazały również opóźnienia we wdrażaniu jednego z bardzo ważnych zaleceń związanych z bezpieczeństwem informatycznym (dotyczy zarządzania bezpieczeństwem systemu informatycznego EU ETS), co naraża dyrekcję na ryzyko naruszenia bezpieczeństwa;

10.  podkreśla, że budżet DG ds. Działań w dziedzinie Klimatu (DG CLIMA) wykonywany jest głównie w ramach bezpośredniego zarządzania scentralizowanego oraz że w 2016 r. środki na zobowiązania i płatności wyniosły odpowiednio 118,1 i 59,25 mln EUR; podkreśla, że wskaźnik wykonania budżetu w odniesieniu do środków na zobowiązania wyniósł 99,72 proc., natomiast w odniesieniu do środków na płatności – jedynie 70,49 proc., a to z powodu późnego, dopiero pod koniec grudnia 2016 r., zatwierdzenia trzech nowych operacji w ramach instrumentu finansowania prywatnego na rzecz efektywności energetycznej (PF4EE);

Zdrowie publiczne

11.  zauważa, że w 2016 r. DG SANTE była odpowiedzialna za wykonanie linii budżetowych przeznaczonych na zdrowie publiczne i opiewających na kwotę 184,4 mln EUR, z czego pomyślnie wykorzystano 89,88 proc.; stwierdza, że wskaźnik wykonania środków na płatności wynosi 89,86 proc.;

12.  zauważa, że ocena ex post drugiego programu działań w dziedzinie zdrowia, zakończona w lipcu 2016 r., wykazała, iż choć w ramach tego programu osiągnięto wartościowe rezultaty jasno powiązane z unijnymi i krajowymi priorytetami w dziedzinie polityki zdrowotnej, usprawnienia wymaga upowszechnianie wyników działań i efektów synergii z myślą o innych instrumentach finansowych Unii, takich jak fundusze strukturalne;

Bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt oraz zdrowie roślin

13.  zauważa, że w 2016 r. DG SANTE była odpowiedzialna za wykonanie linii budżetowych przeznaczonych na bezpieczeństwo żywności i paszy, zdrowie i dobrostan zwierząt oraz zdrowie roślin, opiewających na kwotę 240,5 mln EUR, z czego pomyślnie wykorzystano 98,37 proc.; stwierdza, że wskaźnik wykonania środków na płatności wynosi 98,00 proc.;

14.  zwraca uwagę, że Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne z kontroli wykonania zadań realizowanych w związku z programami eliminacji chorób u zwierząt, obejmujące okres 2009–2014, w którym to sprawozdaniu stwierdził, iż Komisja przyjęła należyte podejście, a także wyraził uznanie dla kilku godnych uwagi osiągnięć, takich jak spadek liczby przypadków gąbczastej encefalopatii bydła (BSE), salmonelli u drobiu i wścieklizny wśród zwierząt dziko żyjących;

15.  zwraca uwagę, że Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne o potrzebie dalszych wysiłków w celu wdrożenia sieci Natura 2000 w pełnym zakresie wraz z zaleceniami dotyczącymi usprawnień w obszarach takich jak dokładniejsze i pełniejsze oszacowanie rzeczywistych wydatków i dalszego finansowania wymaganego na poziomie obszaru;

16.  zauważa, że w 2016 r. DG SANTE przedstawiła pierwszy wynik inicjatywy „Stan zdrowia w UE”, mianowicie wspólne sprawozdanie OECD i Komisji pt. „Zdrowie w skrócie – Europa 2016”, utworzyła 23 europejskie sieci referencyjne zajmujące się rzadkimi chorobami, powołała grupę zadaniową ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz ustanowiła nową unijną platformę ds. strat i marnotrawienia żywności;

17.  na podstawie dostępnych danych i sprawozdania dotyczącego wykonania uważa, że można udzielić Komisji absolutorium za rok budżetowy 2016 w odniesieniu do wydatków w obszarze polityki w dziedzinie środowiska i klimatu, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINII W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

24.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

40

7

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Pilar Ayuso, Ivo Belet, Simona Bonafè, Biljana Borzan, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Seb Dance, Stefan Eck, José Inácio Faria, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Gerben-Jan Gerbrandy, Arne Gericke, Julie Girling, Françoise Grossetête, Andrzej Grzyb, Jytte Guteland, Anneli Jäätteenmäki, Karin Kadenbach, Urszula Krupa, Giovanni La Via, Peter Liese, Susanne Melior, Gilles Pargneaux, Piernicola Pedicini, Bolesław G. Piecha, John Procter, Julia Reid, Frédérique Ries, Daciana Octavia Sârbu, Renate Sommer, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Ivica Tolić, Adina-Ioana Vălean, Jadwiga Wiśniewska, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Martin Häusling, Norbert Lins, Nuno Melo, Ulrike Müller, Christel Schaldemose, Bart Staes, Keith Taylor, Carlos Zorrinho

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jiří Maštálka

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

40

+

ALDE

Gerben-Jan Gerbrandy, Anneli Jäätteenmäki, Ulrike Müller, Frédérique Ries

GUE/NGL

Stefan Eck, Jiří Maštálka

PPE

Pilar Ayuso, Ivo Belet, Birgit Collin-Langen, José Inácio Faria, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Françoise Grossetête, Andrzej Grzyb, Giovanni La Via, Peter Liese, Norbert Lins, Nuno Melo, Renate Sommer, Ivica Tolić, Adina-Ioana Vălean

S&D

Simona Bonafè, Biljana Borzan, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Seb Dance, Jytte Guteland, Karin Kadenbach, Susanne Melior, Gilles Pargneaux, Christel Schaldemose, Daciana Octavia Sârbu, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Damiano Zoffoli, Carlos Zorrinho

VERTS/ALE

Marco Affronte, Martin Häusling, Bart Staes, Keith Taylor

7

-

ECR

Arne Gericke, Julie Girling, Urszula Krupa, Bolesław G. Piecha, John Procter, Jadwiga Wiśniewska

EFDD

Julia Reid

1

0

EFDD

Piernicola Pedicini

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

20.2.2018

OPINIA Komisji Transportu i Turystyki

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Isabella De Monte

WSKAZÓWKI

Komisja Transportu i Turystyki zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  odnotowuje stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii za rok 2016 jest wiarygodne, a transakcje leżące u podstaw rozliczeń Komisji za rok budżetowy 2016 są ogólnie legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach, z wyjątkiem płatności dotyczących zwrotu kosztów, w których to płatnościach dopatrzono się błędów; ubolewa, że ogólny szacunkowy poziom błędu w wysokości 3,1% wykracza poza próg istotności, ustalony przez Trybunał na poziomie 2%; oczekuje, że Trybunał przedstawi Parlamentowi szczegółowe sprawozdanie na temat błędów;

2.   wyraża zadowolenie, że po raz pierwszy od 1994 r. Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniami w sprawie płatności dokonywanych z budżetu Unii, co świadczy o istotnej poprawie sytuacji w odniesieniu do finansów Unii;

3.  ubolewa, że w czasie, gdy przygotowywane są następne wieloletnie ramy finansowe, Trybunał nie przedstawił wyczerpujących informacji o audytach przeprowadzonych w odniesieniu do sektora transportu w ramach obszaru „Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, zwłaszcza w odniesieniu do instrumentu „Łącząc Europę”;

4.  odnotowuje uwagę Trybunału dotyczącą ryzyka powstania zaległości w zakresie nieuregulowanych wniosków o płatność w ostatnich latach obowiązywania obecnych wieloletnich ram finansowych oraz w pierwszych latach obowiązywania następnych wieloletnich ram finansowych; zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi i Radzie oceny skutków wraz z zaleceniami dla poszczególnych sektorów;

5.  zauważa, że w 2016 r.:

–   na politykę transportową, w tym instrument „Łącząc Europę”, bezpieczeństwo transportu, prawa pasażerów, agencje działające w dziedzinie transportu oraz badania naukowe i innowacje związane z transportem („Horyzont 2020”) udostępniono 4 346 mln EUR w środkach na zobowiązania i 2 321 mln EUR w środkach na płatności;

–   dla Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci na potrzeby związane z instrumentem „Łącząc Europę” w sektorze transportu (rozdział 06 02 01) oraz z programem „Horyzont 2020” (transport – art. 06 03 03) udostępniono 3 854,9 mln EUR w środkach na zobowiązania i 1 794,6 mln EUR w środkach na płatności;  

–   na wydatki administracyjne udostępniono 71,3 mln EUR w środkach na zobowiązania i środkach na płatności;

6.  zauważa, że do końca 2016 r. w ramach instrumentu „Łącząc Europę” udzielono wsparcia na rzecz 452 projektów transportowych w postaci inwestycji o wartości 19,4 mld EUR w całej Europie; ponownie podkreśla znaczenie instrumentu „Łącząc Europę” dla ukończenia sieci TEN‑T i dla utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu; podkreśla, że w przyszłości należy uniknąć cięć budżetowych, jakich w przeszłości dokonano w przypadku tego instrumentu z powodu konieczności sfinansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS);

7.   ubolewa z powodu dość ograniczonych postępów, jeżeli chodzi o ukończenie strategicznych sieci TEN‑T, planowanych w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności; zwraca się do Komisji o zbadanie, w jaki sposób można by poprawić wskaźniki wykonania oraz rozwiązać problem braku równowagi między państwami członkowskimi; zwraca się do europejskich koordynatorów TEN‑T o przeprowadzenie wnikliwej oceny zakończonych projektów i usprawnień zrealizowanych wzdłuż korytarzy TEN‑T w bieżącym okresie programowania oraz o przedstawienie tej oceny Komisji i Parlamentowi; ponadto zwraca się do Komisji o zaproponowanie mechanizmu, w tym pomocy technicznej, w celu zwiększenia wartości dodanej funduszy europejskich w odniesieniu do ukończenia korytarzy TEN‑T i osiągnięcia jak największych postępów;

8.  zauważa, że w 2016 r. w ramach EFIS udostępniono kwotę 3,64 mld EUR na sfinansowanie 29 operacji, mianowicie 25 projektów transportowych i czterech funduszy wielosektorowych, przy czym oczekuje się, że całkowita kwota inwestycji wyniesie 12,65 mld EUR; ubolewa, że Komisja i Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) nie przedstawiły wyczerpujących informacji w rozbiciu na poszczególne sektory i lata w odniesieniu do projektów wspieranych w ramach EFIS;

9.  odnotowuje uruchomienie w 2016 r. programu gwarancji dla ekologicznej żeglugi w oparciu o nowy produkt finansowy, mianowicie instrument dłużny w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, oraz EFIS, dzięki czemu możliwe będzie zgromadzenie 3 mld EUR na inwestycje w wyposażenie statków w czystą technologię; zwraca się do Komisji o szczegółowe informacje na temat realizacji tego programu, w tym również na temat aspektów finansowych i technologicznych oraz skutków środowiskowych i gospodarczych;

10.  zwraca uwagę, że znacznie wzrosła liczba instrumentów finansowych, dzięki czemu powstały nowe możliwości łączenia w sektorze transportu, lecz jednocześnie doprowadziło to również do powstania złożonej struktury mechanizmów wokół budżetu Unii; wyraża zaniepokojenie, że instrumenty te, istniejące równolegle z budżetem Unii, mogłyby obniżyć poziom rozliczalności i przejrzystości, gdyż sprawozdawczość, audyt i kontrola publiczna nie są zsynchronizowane; ubolewa ponadto, że korzystanie ze środków w ramach EFIS prowadzi do przekazania EBI uprawnień wykonawczych, przez co kontrola publiczna jest bardziej ograniczona niż w przypadku innych instrumentów zasilanych z budżetu Unii;

11.  w szczególności popiera zalecenia Trybunału dotyczące potrzeby opracowania reformy systemu budżetowego Unii oraz ustalenia, jak doprowadzić do tego, aby ogólne mechanizmy finansowania nie były bardzie złożone niż to niezbędne do realizacji celów politycznych Unii oraz zagwarantowania rozliczalności, przejrzystości i możliwości sprawowania kontroli;

12.  apeluje do Komisji o to, aby z myślą o sektorze transportu z odpowiednim wyprzedzeniem przedstawiła jasną ocenę wpływu EFIS na inne instrumenty finansowe, zwłaszcza instrument „Łącząc Europę”, oraz na spójność instrumentu dłużnego w ramach instrumentu „Łącząc Europę” z innymi inicjatywami Unii, zanim przedłożony zostanie wniosek w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych i nowej edycji instrumentu „Łącząc Europę”; zwraca uwagę, że ocena ta powinna zawierać jasną analizę równowagi geograficznej w odniesieniu do inwestycji w sektorze transportu; przypomina jednak, że kwot wydawanych w ramach instrumentu finansowego nie należy uważać za jedyne właściwe kryteria oceny jego wyników; w związku z tym zachęca Komisję do pogłębienia oceny wyników osiągniętych w ramach projektów transportowych finansowanych przez Unię oraz do prowadzenia pomiaru ich wartości dodanej;

13.  ponownie domaga się, aby z uwagi na wielość źródeł finansowania Komisja zapewniła łatwy dostęp do projektów, najlepiej w ramach punktu kompleksowej obsługi, aby obywatele mogli śledzić rozwój i otrzymywać informacje o finansowaniu infrastruktury współfinansowanej ze środków Unii oraz przez EFIS;

14.  zauważa, że na badania naukowe i innowacje przypada 59% wydatków w poddziale wieloletnich ram finansowych „Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”; wyraża zaniepokojenie z powodu wysokiego poziomu błędu (4,1%); podkreśla, że innowacje są podstawą zrównoważonego transportu; apeluje do Komisji o przedstawienie dalszych środków upraszczających oraz zapewnienie wsparcia technicznego i finansowego, tak aby środki finansowe były odpowiednio wykorzystywane oraz aby więcej podmiotów, zwłaszcza MŚP, mogło korzystać z funduszy Unii; ponownie podkreśla potrzebę zagwarantowania w kolejnych wieloletnich ramach finansowych wystarczających środków Unii w postaci dotacji na rzecz badań naukowych i innowacji;

15.  z zadowoleniem przyjmuje deklarację w sprawie wstępnych usług Galileo w 2016 r.; podkreśla znaczenie europejskiego systemu wspomagania satelitarnego (EGNOS) dla sektora transportu; w związku z tym zauważa, że pod koniec 2016 r. na 219 lotniskach w Unii wdrożono procedury lądowania w oparciu o system EGNOS oraz że w transporcie drogowym 1,1 mln samochodów ciężarowych korzysta z systemu EGNOS w celu uiszczania opłat za przejazd; zwraca się do Komisji, by w kolejnych budżetach rocznych przewidziała środki finansowe niezbędne do objęcia całego terytorium UE systemem EGNOS;

16.  wzywa Komisję do dokonania oceny efektywności finansowej umowy z Eurocontrol w odniesieniu do organu weryfikującego skuteczność działania oraz do przyspieszenia prac nad wnioskiem dotyczącym ustanowienia organu weryfikującego skuteczność działania jako europejskiego organu ds. regulacji ekonomicznej, działającego pod nadzorem Komisji; ponadto, biorąc pod uwagę konieczność jak najszybszego wdrożenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz w celu poprawy konkurencyjności przemysłu lotniczego, zwraca się do Komisji o przyspieszenie prac nad wnioskiem dotyczącym wyznaczenia zarządców sieci jako niezależnych usługodawców działających na zasadzie partnerstwa branżowego;

17.  zwraca uwagę, że w 2016 r. Agencja Wykonawcza ds. Innowacyjności i Sieci przyjęła strategię kontroli na lata 2017–2024 oraz że szacunki dotyczące poziomu błędu nie są jeszcze dostępne, gdyż pierwsze kontrole dotyczące instrumentu „Łącząc Europę” zostaną przeprowadzone w 2017 r.;

18.  z zadowoleniem przyjmuje strategię kontroli ex ante w zakresie transportu, przyjętą przez Agencję Wykonawczą ds. Innowacyjności i Sieci w 2016 r., w której to strategii uwzględniono najlepsze praktyki z programu TEN‑T oraz specyficzny charakter podprogramu „Łącząc Europę” w sektorze transportu i której podstawą jest ukierunkowany dobór próby w celu utrzymania niskiego poziomu błędu; wyraża również zadowolenie, że kontrole ex ante umożliwiają na wczesnym etapie ocenę legalności i prawidłowości deklaracji kosztów składanych przez beneficjentów;

19.  wzywa Komisję do przedstawienia oceny skutków projektów finansowanych przez państwa członkowskie w dziedzinie transportu w ramach strategii na rzecz regionu Dunaju oraz do złożenia wniosku dotyczącego zwiększenia wartości dodanej przyszłych projektów w celu przyczynienia się do ukończenia tego ważnego korytarza transportowego;

20.  wyraża głębokie ubolewanie, że z powodu braku specjalnej linii budżetowej poświęconej turystyce nie można mówić o przejrzystości, jeżeli chodzi o fundusze Unii przeznaczane na wsparcie działań podejmowanych z myślą o turystyce; ponownie wskazuje na swój postulat dotyczący uwzględnienia w przyszłości w budżecie Unii linii budżetowej poświęconej turystyce;

21.  proponuje w związku z tym, aby w stosunku do sektorów, za które odpowiedzialna jest Komisja Transportu i Turystyki, Parlament udzielił Komisji Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii za rok budżetowy 2016.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

20.2.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

4

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lucy Anderson, Marie-Christine Arnautu, Georges Bach, Izaskun Bilbao Barandica, Deirdre Clune, Michael Cramer, Luis de Grandes Pascual, Andor Deli, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Jacqueline Foster, Dieter-Lebrecht Koch, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Marian-Jean Marinescu, Renaud Muselier, Markus Pieper, Tomasz Piotr Poręba, Gabriele Preuß, Christine Revault d’Allonnes Bonnefoy, Dominique Riquet, Massimiliano Salini, Claudia Schmidt, Jill Seymour, Keith Taylor, Pavel Telička, István Ujhelyi, Wim van de Camp, Marie-Pierre Vieu, Janusz Zemke, Roberts Zīle, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Jakop Dalunde, Michael Detjen, Markus Ferber, Maria Grapini, Rolandas Paksas, Jozo Radoš, Evžen Tošenovský, Henna Virkkunen

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Olle Ludvigsson

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

37

+

ALDE

Izaskun Bilbao Barandica, Jozo Radoš, Dominique Riquet, Pavel Telička

ECR

Tomasz Piotr Poręba, Evžen Tošenovský, Roberts Zīle

GUE/NGL

Marie-Pierre Vieu

PPE

Georges Bach, Deirdre Clune, Andor Deli, Markus Ferber, Dieter-Lebrecht Koch, Marian-Jean Marinescu, Renaud Muselier, Markus Pieper, Massimiliano Salini, Claudia Schmidt, Henna Virkkunen, Luis de Grandes Pascual, Wim van de Camp, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

S&D

Lucy Anderson, Isabella De Monte, Michael Detjen, Ismail Ertug, Maria Grapini, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Olle Ludvigsson, Gabriele Preuß, Christine Revault d'Allonnes Bonnefoy, István Ujhelyi, Janusz Zemke

VERTS/ALE

Michael Cramer, Jakop Dalunde, Keith Taylor

4

-

ECR

Jacqueline Foster

EFDD

Rolandas Paksas, Jill Seymour

ENF

Marie-Christine Arnautu

1

0

EFDD

Daniela Aiuto

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

21.2.2018

OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Iskra Mihaylova

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje do wiadomości, że – jak wskazano w sprawozdaniu rocznym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (zwanego dalej „Trybunałem”) – szacowany poziom błędu w wydatkach w ramach działu „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” zmniejszył się z 5,2 % w 2015 r. do 4,8 % w 2016 r.; zwraca uwagę na trwałą poprawę w ostatnich trzech latach; wyraża zadowolenie, że Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem na temat prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego za 2016 r.; przyjmuje do wiadomości, że poziom błędu za okres programowania 2007–2013 jest znacznie niższy niż poziomy błędu zgłoszone za poprzedni okres, co potwierdza ogólne pozytywne skutki podjętych działań naprawczych; wzywa Komisję do utrzymania współpracy z państwami członkowskimi w celu poprawy ich systemów zarządzania i kontroli oraz do dalszego korzystania z dostępnych prawnych narzędzi nadzorczych, aby zapewnić korektę wszystkich istotnych błędów; zauważa dodatkowe wymogi poświadczenia wiarygodności dla programów na lata 2014–2020, które wiążą się z roczną procedurą zatwierdzania poświadczonych sprawozdań finansowych w celu trwałego zmniejszenia liczby błędów resztowych; podkreśla, że dalsze uproszczenie zasad i zmniejszenie obciążeń administracyjnych mogłoby pomóc w jeszcze większym obniżeniu poziomu błędu;

2.  zauważa, że podobnie jak w poprzednich latach państwa członkowskie miały wystarczający dostęp do informacji, aby zapobiec błędom lub wykryć je i poprawić przed ubieganiem się o zwrot kosztów, a szacunkowy poziom błędu mógł zostać zmniejszony poniżej progu istotności; odnotowuje wniosek Trybunału, że nie ma potrzeby przeprowadzania dodatkowych kontroli wydatków UE, lecz należy odpowiednio egzekwować już istniejące kontrole; wzywa w związku z tym państwa członkowskie do należytego stosowania swoich systemów zarządzania i kontroli w celu wykrywania i korygowania nieprawidłowości w oparciu o własne kontrole i audyty; podkreśla, że w odniesieniu do nowego okresu 2014–2020 ogólna zdolność naprawcza została jeszcze bardziej wzmocniona dzięki możliwość nałożenia przez Komisję korekt finansowych netto w przypadku wykrycia poważnych niedociągnięć, co będzie ważną zachętą dla państw członkowskich do wykrywania i korygowania poważnych nieprawidłowości przed poświadczeniem rocznych zestawień wydatków zgłaszanych do Komisji; wzywa Komisję do skutecznego wykorzystania wszystkich dostępnych dla niej narzędzi, w tym pomocy technicznej, aby zapewnić wsparcie władzom państw członkowskich;

3.  wzywa państwa członkowskie, aby we współpracy z władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi kontynuowały walkę z nadużyciami finansowymi oraz podejmowały ambitne działania, by unikać nieprawidłowości, zapobiegać nadużyciom finansowym i wykrywać je, a także by jeszcze bardziej obniżać poziom błędów; uważa, że należy nadal budować zdolności w dążeniu do osiągnięcia tego celu, również we współpracy z właściwymi zainteresowanymi stronami i przy wdrażaniu paktów na rzecz uczciwości; podkreśla potrzebę stałego i wyraźnego informowania opinii publicznej o różnicy między nadużyciem i błędem; przypomina, że nie wszystkie nieprawidłowości są koniecznie nadużyciami finansowymi i że należy dokonać rozróżnienia między nieprawidłowościami związanymi z nadużyciami finansowymi a nieprawidłowościami z nimi niezwiązanymi; częściowo z tego powodu zawieszenie płatności w przypadku wystąpienia nieprawidłowości powinno być stosowane jedynie w ostateczności;

4.  zwraca uwagę na rolę, którą zdolności administracyjne odgrywają w regularnym korzystaniu z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI) , oraz uważa, że wymiana dobrych praktyk mogłaby skutecznie przyczynić się do zwiększenia zdolności państw członkowskich w tym obszarze;

5.  zauważa, że głównymi źródłami błędów były: włączanie kosztów niekwalifikowalnych do zestawień wydatków przez beneficjentów (włączanie kosztów niekwalifikowalnych do zestawień wydatków odpowiada za 42 % szacowanego poziomu błędu obliczonego przez Trybunał) oraz naruszanie przepisów dotyczących zamówień publicznych (30 % szacowanego poziomu błędu); w tym kontekście wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich działań zapobiegawczych i naprawczych; wyraża głębokie zaniepokojenie, że według sprawozdania rocznego Trybunału trzy lata po rozpoczęciu okresu programowania 2014–2020 państwa członkowskie wyznaczyły zaledwie 77 % organów odpowiedzialnych za realizację programów, i wzywa państwa członkowskie i Komisję do ścisłej współpracy w celu zakończenia tego procesu; wzywa Komisję do przeprowadzenia przeglądu przepisów dotyczących pomocy państwa i zaproponowania zmian, które ograniczyłyby obciążenia administracyjne dla organów krajowych i beneficjentów oraz usunęłyby przeszkody, które stawiają unijne przedsiębiorstwa i organizacje w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z ich konkurentami z państw trzecich;

6.  jest zaniepokojony opóźnieniami we wdrażaniu programów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na lata 2014–2020 przez kilka państw członkowskich oraz konsekwencjami dla regionów w zakresie mobilizacji i wykorzystania funduszy UE, a przez to realizacji inwestycji publicznych, które są coraz bardziej potrzebne w następstwie licznych kryzysów występujących w ostatniej dekadzie; podkreśla, że na koniec 2016 r. łączna kwota zobowiązań budżetowych przydzielonych na wybrane projekty wyniosła ok. 186,6 mld EUR, oraz że wypłacono jedynie 41,9 mld EUR, a tym samym nieuregulowane zobowiązania pozostające do spłaty wyniosły łącznie ponad 77 % (144,6 mld EUR), głównie z powodu tych opóźnień we wdrażaniu; podkreśla, że kwota ta ma wzrosnąć do 2020 r.; podkreśla, że wyeliminowanie tych zaległości powinno być priorytetem przy planowaniu następnych wieloletnich ram finansowych (WRF); podkreśla, że w żadnym wypadku opóźnień we wdrażaniu nie należy interpretować jako malejącego zapotrzebowania na fundusze UE;

7.  przypomina, że błędy w „gospodarczej, społecznej i terytorialnej polityce spójności” wynikają głównie z niekwalifikujących się beneficjentów, niekwalifikowalnych działań, projektów lub wydatków (płatności dokonywanych na zasadzie zwrotu kosztów); podkreśla, że 2016 r. jest ostatnim rokiem budżetowym, w którym wszystkie skontrolowane wydatki dotyczyły okresu wieloletnich ram finansowych na lata 2007–2013, oraz że w nadchodzących latach można się spodziewać zwiększenia udziału środków wydatkowanych w WRF na lata 2014–2020;

8.  wyraża głębokie zaniepokojenie, że poważne opóźnienia we wdrażaniu polityki spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej pogłębiły liczne nierówności zarówno w całej Unii, jak i w obrębie państw członkowskich i regionów, zagrażając tym samym integralności Unii;

9.  przyjmuje do wiadomości sprawozdanie strategiczne za 2017 r. w sprawie realizacji EFSI(29), w którym podkreślono, że od początku okresu finansowania wartość projektów w ramach EFSI wyniosła ogółem 278 mld EUR, czyli 44 % wszystkich inwestycji w europejską gospodarkę realną zaplanowanych na lata 2014–2020; uważa, że realizacja programów na lata 2014–2020 nabrała już pełnego tempa, co potwierdza wartość dodaną polityki spójności dla wszystkich regionów w Unii, ale także potrzebę dołożenia dalszych starań na rzecz wzmocnienia zdolności administracyjnych władz krajowych, regionalnych i lokalnych;

10.  podkreśla, że według stanu na połowę 2017 r. opóźnienia w wykonaniu budżetu były większe niż w tym samym momencie okresu programowania 2007–2013;

11.  zauważa, że średni wskaźnik wypłat w odniesieniu do instrumentów finansowych wyniósł na koniec 2015 r. tylko 75 %; zauważa jednak, że wypłaty z instrumentów finansowych na rzecz odbiorców końcowych osiągnęły na dzień 31 marca 2017 r. poziom 93 %, oraz że Komisja poinformowała o znacznym postępie w zakresie średniego wskaźnika wypłat w momencie zamknięcia, co wskazuje na praktyczną przydatność tych instrumentów; uważa jednak, że dotacje stanowią główną formę wsparcia w ramach polityki spójności ze względu na fakt, że nie wszystkie inwestycje mogą uzyskać finansowanie z banków lub przynoszą wymierne rezultaty w perspektywie krótkoterminowej; zwraca uwagę, że rewizja rozporządzenia finansowego, które ma wejść w życie w 2018 r., mogłaby w znacznej mierze przyczynić się do uproszczenia, poprawy i optymalizacji ich stosowania w trakcie bieżącego okresu programowania; podkreśla potrzebę dalszej poprawy wskaźnika absorpcji środków;

12.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybunału nr 5/2017 oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do pełnego wdrożenia zaleceń Trybunału w celu zwiększenia zakresu i skuteczności projektów w ramach gwarancji dla młodzieży;

13.  wzywa Komisję do uwzględnienia zaleceń Trybunału zawartych w sprawozdaniu rocznym za 2016 r. dotyczących ram sprawozdawczości na temat wyników oraz do wykorzystania międzynarodowych dobrych praktyk podczas przeglądu skuteczności wskaźników stosowanych w ramach inicjatywy „Budżet UE zorientowany na wyniki”, a także do udoskonalenia obecnego system pomiaru wyników, jak również podczas ponownego rozpatrywania mechanizmu wdrażania po roku 2020; podkreśla zatem, że Komisja powinna uprościć procedury pomiaru efektywności; apeluje do Komisji, by jeszcze w większym stopniu ukierunkowała programy na wyniki i uprościła wdrażanie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINII W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

20.2.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

36

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Mercedes Bresso, Steeve Briois, Andrea Cozzolino, Raymond Finch, John Flack, Iratxe García Pérez, Michela Giuffrida, Krzysztof Hetman, Ivan Jakovčić, Constanze Krehl, Sławomir Kłosowski, Louis-Joseph Manscour, Martina Michels, Iskra Mihaylova, Andrey Novakov, Paul Nuttall, Mirosław Piotrowski, Stanislav Polčák, Liliana Rodrigues, Fernando Ruas, Monika Smolková, Ruža Tomašić, Ramón Luis Valcárcel Siso, Ángela Vallina, Lambert van Nistelrooij, Kerstin Westphal, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Daniel Buda, Andor Deli, Ivana Maletić, Urmas Paet, Tonino Picula, Georgi Pirinski, Bronis Ropė, Milan Zver

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Eleonora Evi, Anna Hedh, Bogdan Brunon Wenta

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

36

+

ALDE

Ivan Jakovčić, Iskra Mihaylova, Urmas Paet

ECR

John Flack, Sławomir Kłosowski, Mirosław Piotrowski, Ruža Tomašić

EFDD

Eleonora Evi

ENF

Steeve Briois

GUE/NGL

Martina Michels, Ángela Vallina

PPE

Daniel Buda, Andor Deli, Krzysztof Hetman, Ivana Maletić, Lambert van Nistelrooij, Andrey Novakov, Stanislav Polčák, Fernando Ruas, Ramón Luis Valcárcel Siso, Bogdan Brunon Wenta, Joachim Zeller, Milan Zver

S&D

Mercedes Bresso, Andrea Cozzolino, Iratxe García Pérez, Michela Giuffrida, Anna Hedh, Constanze Krehl, Louis-Joseph Manscour, Tonino Picula, Georgi Pirinski, Liliana Rodrigues, Monika Smolková, Kerstin Westphal

VERTS/ALE

Bronis Ropė

2

-

EFDD

Raymond Finch, Paul Nuttall

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

24.1.2018

OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Karin Kadenbach

WSKAZÓWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  odnotowuje, że jeżeli chodzi o rolnictwo, Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) posłużył się próbkami z 217 transakcji Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji w 21 krajach oraz 163 transakcjami dotyczącymi rybołówstwa, środowiska, klimatu i rozwoju obszarów wiejskich (Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich), dokonanymi w 20 krajach, i z zadowoleniem stwierdza, że poziom błędu ustalony przez ETO w odniesieniu do zasobów naturalnych w dalszym ciągu spada, mianowicie z 2,9% w 2015 r. do 2,5% w 2016 r.;

2.  zwraca uwagę, że wzmocniono zdolności naprawcze w ramach korekt finansowych i odzyskiwania środków, dzięki czemu znacznie zmniejszyła się kwota obarczona ryzykiem w odniesieniu do wspólnej polityki rolnej, mianowicie o 2,04% w 2016 r.; zauważa, że poziom błędu pozostaje taki sam (2,5%), ale jego wpływ finansowy jest ograniczony dzięki tym korektom finansowym i odzyskiwaniu środków, ponieważ część niewłaściwie wypłaconych kwot wraca do budżetu; 3.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o to, aby środki przeznaczone na rezerwę na wypadek kryzysów w sektorze rolniczym w budżecie na rok 2016, które później nie zostaną wykorzystane, w całości udostępniano jako płatności bezpośrednie w kolejnym roku budżetowym;

4.  z zadowoleniem przyjmuje, że system identyfikacji działek rolnych działa coraz lepiej i z większą dokładnością, co sprawia, że jest on doskonałym narzędziem służącym do obniżania poziomu błędu oraz zmniejszania obciążeń administracyjnych dla rolników i agencji płatniczych;

5.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do monitorowania dużej zmienności cen produktów rolnych, która ma niekorzystny wpływ na dochody rolników, oraz do szybkiego i skutecznego reagowania w razie potrzeby;

6.  zwraca uwagę, że pierwszy pełny rok wdrażania koncepcji zazieleniania najwyraźniej nie miał wpływu na poziom błędu, co można uznać za duże osiągnięcie z perspektywy rolników i agencji płatniczych, jeżeli wziąć pod uwagę złożony charakter przepisów dotyczących zazieleniania; podziela jednak zdanie Komisji, że wciąż jest za wcześnie, aby wyciągać wnioski co do dokładnych wyników środowiskowych; odnotowuje również, że oprócz zazieleniania także inne czynniki mają wpływ na efektywność środowiskową w sektorze rolnictwa; podkreśla, że zazielenianie służy za przykład zwiększonej potrzeby kontroli wykonania zadań również w dziedzinie rolnictwa;

7.  z zadowoleniem przyjmuje program zazieleniania i jego cel polegający na tym, by uczynić gospodarstwa rolne w Unii bardziej przyjaznymi dla środowiska dzięki praktykom dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu istniejących trwałych użytków zielonych i ustanawianiu obszarów proekologicznych na gruntach ornych, na co wskazano w sprawozdaniu rocznym ETO;

8.  zauważa, że niewielka liczba beneficjentów otrzymuje najwyższe płatności oraz że 4% płatności bezpośrednich trafia do więcej niż połowy obecnych beneficjentów, którzy tym samym otrzymują mniej niż 1250 EUR rocznie; uważa, że dla wiarygodności wspólnej polityki rolnej kluczowe znaczenie ma konwergencja płatności na rzecz beneficjentów zarówno między państwami członkowskimi, jak i w obrębie tych państw;

9.  podkreśla jednak, że roczny obrót tych gospodarstw rolnych jest mniejszy niż 2000 EUR oraz że nie są to gospodarstwa rolne o charakterze handlowym, to znaczy połączone z rynkiem, lecz gospodarstwa mające na celu uprawę roślin spożywczych przez rolników pracujących na dwóch etatach oraz że gospodarstwa te zajmują 4,6% wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych w UE; uważa w związku z tym, że koniecznie należy skorygować szereg rażąco błędnych przekonań związanych ze stwierdzeniem, iż „20% gospodarstw otrzymuje 80% pomocy”, ponieważ liczba ta obejmuje wszystkie gospodarstwa o powierzchni co najmniej 10 ha, które zajmują ponad 88% użytków rolnych w Unii i na które przypada 90% unijnej produkcji rolnej;

10.  odnotowuje zalecenia ETO dotyczące środków zmierzających do obniżenia wieku rolników i potrzeby programów w większym stopniu ukierunkowanych na ten cel;

11.  z zadowoleniem przyjmuje spadek poziomu błędu w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich z 5,3% w roku 2015 i 6% w roku 2014 do 4,9%; dostrzega, że problemy obszarów wiejskich wymagają kompleksowych programów inwestycyjnych oraz że poziom błędu wynika z różnych celów odpowiadających wyzwaniom gospodarczym, dotyczącym infrastruktury na obszarach wiejskich, środowiskowym i w dziedzinie zdrowia zwierząt, co kontrastuje ze wskaźnikiem dla Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, wynoszącym 1,7%; ubolewa zatem, że kładzie się nacisk na uproszczenie filaru I, choć przyznaje się, że bardziej złożony charakter ma filar II; uważa również, że inwestycje na obszarach wiejskich stanowią zasadniczy element polityki, którą należy kontynuować wraz ze sprawdzonymi modelami należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem; wyraża zaniepokojenie z powodu coraz niższego zatrudnienia w rolnictwie i uważa, że inwestycje w ramach drugiego filara mają kluczowe znaczenie dla rozwoju obszarów wiejskich i dla infrastruktury na tych obszarach; podkreśla, że metodę obliczania poziomu błędu w odniesieniu do płatności w ramach wspólnej polityki rolnej (w szczególności programów rozwoju obszarów wiejskich) można udoskonalić m.in. poprzez uproszczenie i ograniczenie biurokracji;

12.  podkreśla, że istnieje znaczące różnice między rodzajami błędów i w obrębie ich skali, tj. między nieumyślnymi przeoczeniami o charakterze administracyjnym a przypadkami nadużyć, oraz że przeoczenia zasadniczo nie powodują szkód finansowych dla podatników, co również należy wziąć pod uwagę podczas oceny rzeczywistego poziomu błędu; przypomina Komisji, że ryzyko niezamierzonych błędów wynikających ze skomplikowanych rozporządzeń ponosi w ostateczności beneficjent; wyraża ubolewanie, że nawet w przypadku skutecznych inwestycji ETO uznaje wydatki w stu procentach za niekwalifikowalne, jeżeli popełniono błędy podczas udzielania zamówień publicznych; podkreśla zatem, że potrzebna jest dalsza racjonalizacja metody obliczania poziomu błędu.

13.  popiera pogląd Komisji, że rozwój obszarów wiejskich pozostaje obszarem wymagającym ścisłej kontroli; z zadowoleniem przyjmuje promowanie przez Komisję opcji kosztów uproszczonych, zwłaszcza że stosowanie takich środków ograniczyłoby ryzyko nadmiernie wysokich cen oraz zmniejszyłoby obciążenia administracyjne nakładane na rolników; wzywa Komisję, aby promowała stosowanie opcji kosztów uproszczonych, ponieważ ich stosowanie jest w Unii ograniczone; przyjmuje z zadowoleniem decyzję ETO, aby przygotować szczegółowe sprawozdanie na temat stosowania opcji kosztów uproszczonych, które ma zostać ukończone w roku 2018;

14.  zachęca Komisję do dalszego dążenia do systemu jednolitej kontroli, który pozwoliłby na zmniejszenie obciążeń administracyjnych na wszystkich szczeblach kontroli przy jednoczesnym utrzymaniu skutecznych kontroli w zakresie legalności i prawidłowości płatności;

15.  zwraca uwagę, że zgodnie z danymi Eurostatu całkowita wartość produkcji rolnej w 2016 r. wyniosła 405 mld EUR, czyli nieco mniej, mianowicie o 2,8%, niż w 2015 r., co jest wynikiem spadku cen towarów rolnych;

16.  zauważa, że dostęp do danych i dobre monitorowanie, zwłaszcza aspektów środowiskowych, mają zasadnicze znaczenie, gdyż niektóre zasoby naturalne, takie jak gleba i różnorodność biologiczna, stanowią podstawę długoterminowej wydajności produkcji rolnej;

17.  wyraża nadzieję, że ETO zmieni swoje praktyki kontrolne i będzie przywiązywał taką samą wagę do wykorzystania środków i do ich przydziału;

18.  z zadowoleniem przyjmuje publikację sprawozdania z działalności DG AGRI za 2016 r., w którym to sprawozdaniu wyraźnie przedstawiono wkład wspólnej polityki rolnej w poprawę wskaźników zatrudnienia na obszarach wiejskich, a w szczególności wkład w przywracanie ich do poziomu sprzed kryzysu, jako że 65% ludności w wieku produkcyjnym miało pracę, podczas gdy w 2008 r. wskaźnik ten wyniósł 64,8%, a w 2011 r., kiedy był najniższy – 62,5%; z zadowoleniem przyjmuje, że płatności bezpośrednie są teraz lepiej ukierunkowane na młodych rolników, drobnych producentów rolnych lub rolników na obszarach o ograniczeniach naturalnych;

19.  wyraża zadowolenie, że ogólne poziomy błędu zgłoszone przez ETO, a także poziomy błędu dotyczące wspólnej polityki rolnej, ujęte w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2016 r., są bardzo zbliżone, co dowodzi skuteczności planów działań zaradczych wdrożonych w poprzednich latach przez zainteresowane państwa członkowskie, w szczególności jeżeli chodzi o udoskonalenia w systemach identyfikacji działek rolnych;

20.  przypomina apel Parlamentu Europejskiego z dnia 8 września 2015 r. (rezolucja A8-0240/2015) o to, by Komisja, państwa członkowskie i ETO dalej rozwijały strategie kontroli oparte na ocenie ryzyka, które uwzględniają wszystkie istotne dane.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

23.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Richard Ashworth, José Bové, Daniel Buda, Nicola Caputo, Paolo De Castro, Jean-Paul Denanot, Albert Deß, Jørn Dohrmann, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Luke Ming Flanagan, Martin Häusling, Esther Herranz García, Peter Jahr, Ivan Jakovčić, Jarosław Kalinowski, Zbigniew Kuźmiuk, Philippe Loiseau, Mairead McGuinness, Ulrike Müller, James Nicholson, Maria Noichl, Marijana Petir, Laurenţiu Rebega, Bronis Ropė, Ricardo Serrão Santos, Czesław Adam Siekierski, Tibor Szanyi, Marc Tarabella, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Franc Bogovič, Stefan Eck, Jens Gieseke, Maria Heubuch, Karin Kadenbach, Momchil Nekov, Sofia Ribeiro, Annie Schreijer-Pierik, Tom Vandenkendelaere, Thomas Waitz

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Stanisław Ożóg

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

37

+

ALDE

Ivan Jakovčić, Ulrike Müller

ECR

Richard Ashworth, Jørn Dohrmann, Zbigniew Kuźmiuk, James Nicholson, Stanisław Ożóg

EFDD

Marco Zullo

ENF

Laurentiu Rebega

GUE/NGL

Stefan Eck, Luke Ming Flanagan

PPE

Franc Bogovič, Daniel Buda, Albert Deß, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Jens Gieseke, Esther Herranz García, Mairead McGuinness, Marijana Petir, Sofia Ribeiro, Annie Schreijer-Pierik, Czesław Adam Siekierski, Tom Vandenkendelaere

S & D

Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Nicola Caputo, Paolo De Castro, Jean-Paul Denanot, Karin Kadenbach, Maria Noichl, Ricardo Serrão Santos, Tibor Szanyi, Marc Tarabella

VERTS/ALE

José Bové, Martin Häusling, Bronis Ropė

2

-

EFDD

John Stuart Agnew

ENF

Philippe Loiseau

0

0

-

-

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

2.3.2018

OPINIA Komisji Rybołówstwa

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Alain Cadec

WSKAZÓWKI

Komisja Rybołówstwa zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  odnotowuje komunikat skierowany przez Komisję do Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016; przyjmuje do wiadomości sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego (zwanego dalej „Trybunałem”), dotyczące roku budżetowego 2016; odnotowuje roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa (DG MARE) za rok 2016;

2.  stwierdza, że w ostatnich latach utrzymała się pozytywna tendencja w zarządzaniu budżetem i że Trybunał nie ma szczególnych uwag do rocznego sprawozdania z działalności DG MARE za 2016 r.;

3.  nalega, by w swoich kolejnych sprawozdaniach Trybunał przedstawił oddzielnie wskaźnik błędu dla rybołówstwa i gospodarki morskiej w celu wyeliminowania zniekształceń wynikających z włączenia innych dziedzin do tego samego działu; stwierdza, że dziedzina gospodarki morskiej i rybołówstwa nie została wystarczająco szczegółowo omówiona w sprawozdaniu rocznym Trybunału, co utrudnia właściwą ocenę zarządzania finansami w tych dziedzinach;

4.  podkreśla, że ogólny poziom błędu odnotowany w sprawozdaniu Trybunału jest niższy niż w poprzednim roku i wzywa Komisję, aby nadal utrzymywała tendencję spadkową;

5.  wyraża uznanie dla Komisji za szczególnie wysoki wskaźnik wykonania tytułu 11 w sekcji III budżetu na 2016 r., przeznaczonego na gospodarkę morską i rybołówstwo, zarówno w odniesieniu do środków na zobowiązania (99,2%), jak i środków na płatności (94,7%); przypomina, że zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 508/2014 środki budżetowe są segregowane ze względu na ich przeznaczenie, a zatem Komisja w swoim sprawozdaniu powinna wyszczególnić wskaźnik wykonania budżetu w poszczególnych liniach budżetowych;

6.  zwraca uwagę na zastrzeżenie zgłoszone w rocznym sprawozdaniu z działalności DG MARE w odniesieniu do ośmiu państw członkowskich, dotyczące wykrytych niekwalifikowalnych wydatków poniesionych w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR);

7.  popiera wysiłki podejmowane przez DG MARE na rzecz kontroli środków w ramach zarządzania dzielonego, zwłaszcza w ramach EFR i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR);

8.  zauważa, że ryzyko utraty środków dotyczy kwoty 5,9 mln EUR i że Komisja przyjęła środki niezbędne do dokonania oceny wydatków w 2017 r. oraz, w stosownych przypadkach, odzyskania przyznanych funduszy;

9.  podkreśla, że po upływie trzech lat, odkąd w dniu 15 maja 2014 r. przyjęto EFMR na lata 2014–2020, poziom jego realizacji jest nadal niezadowalający, skoro do września 2017 r. wykorzystano zaledwie 1,7 % kwoty udostępnionej w ramach zarządzania dzielonego, wynoszącej 5,7 mld EUR; zauważa, że za wykorzystywanie środków z EFMR odpowiedzialne są państwa członkowskie; przypomina, że zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 508/2014 środki budżetowe są segregowane ze względu na ich przeznaczenie, a zatem Komisja w swoim sprawozdaniu powinna wyszczególnić wskaźnik wykonania budżetu w poszczególnych liniach budżetowych;

10  uważa, że należy udzielić wszelkiego możliwego wsparcia państwom członkowskim w celu zapewnienia właściwego i pełnego wykorzystania zasobów EFMR oraz zagwarantowania wysokich wskaźników wykorzystania, zgodnie z ich odnośnymi priorytetami i potrzebami, w szczególności w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju sektora rybołówstwa;

11.  na podstawie dostępnych danych proponuje udzielić Komisji absolutorium w związku z wydatkami w dziedzinie gospodarki morskiej i rybołówstwa za rok budżetowy 2016.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

27.2.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

4

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Clara Eugenia Aguilera García, Alain Cadec, David Coburn, Linnéa Engström, João Ferreira, Sylvie Goddyn, Mike Hookem, Carlos Iturgaiz, Werner Kuhn, António Marinho e Pinto, Gabriel Mato, Norica Nicolai, Liadh Ní Riada, Ulrike Rodust, Annie Schreijer-Pierik, Remo Sernagiotto, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas, Ruža Tomašić, Peter van Dalen, Jarosław Wałęsa

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Norbert Erdős, Maria Lidia Senra Rodríguez

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Liliana Rodrigues

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

16

+

ALDE

António Marinho e Pinto, Norica Nicolai

ECR

Peter van Dalen, Remo Sernagiotto, Ruža Tomašić

PPE

Alain Cadec, Norbert Erdős, Carlos Iturgaiz, Werner Kuhn, Gabriel Mato, Annie Schreijer-Pierik, Jarosław Wałęsa

S&D

Clara Eugenia Aguilera García, Liliana Rodrigues, Ulrike Rodust, Isabelle Thomas

4

-

EFDD

David Coburn, Mike Hookem

ENF

Sylvie Goddyn

VERTS/ALE

Linnéa Engström

2

0

GUE/NGL

João Ferreira, Liadh Ní Riada

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

26.1.2018

OPINIA Komisji Kultury i Edukacji

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Bogdan Andrzej Zdrojewski

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem stwierdza, że program Erasmus+ umożliwił 500 tys. osób naukę, szkolenie lub wolontariat za granicą w 2016 r. i jest na dobrej drodze do osiągnięcia celu 4 mln beneficjentów do 2020 r.; podkreśla, że studenci uczestniczący w programie Erasmus+ zdobywają wiele umiejętności przekrojowych i kompetencji, poszerzają wiedzę oraz mają większe szanse rozwoju zawodowego niż studenci niemobilni, oraz że program stanowi strategiczną inwestycję w młodzież europejską; zwraca jednak uwagę na potrzebę zapewnienia szerszego dostępu do programu, zwłaszcza ludziom młodym mającym ograniczone możliwości;

2.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że procedura składania wniosków o finansowanie z programu Erasmus+ obecnie w dużej mierze odbywa się online; uważa jednak, że można jeszcze bardziej uprościć tę procedurę, znosząc wymóg opatrzenia odręcznym podpisem pism akredytacyjnych przez partnerów projektu;

3.  zwraca uwagę, że nadal istnieją problemy z dostępem do finansowania w ramach programu Erasmus + w sektorze Młodzież ze względu na przeniesienie zarządzania programem do agencji krajowych; wzywa Komisję do podjęcia niezbędnych działań, takich jak na przykład centralizacja części finansowania w agencji wykonawczej; domaga się ponadto, aby Komisja zapewniła narzędzia niezbędne do większego zaangażowania wszystkich beneficjentów programu, takie jak np. utworzenie stałych podkomitetów sektorowych, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1288/2013(30);

4.  apeluje, by wymiany uniwersyteckie, które jak do tej pory zapewniają sukces Erasmus+, nie ucierpiały na skutek wykorzystywania funduszy na inny program lub na skutek objęcia tym programem innych beneficjentów, takich jak migranci;

5.   zauważa nikłe wykorzystanie instrumentu gwarancji kredytów studenckich z programu Erasmus+ i niedostateczny zasięg geograficzny tego instrumentu; wyraża nadzieję, że niedawna umowa bezpośrednia z Uniwersytetem w Luksemburgu dostarczy wskazówek dotyczących bardziej skutecznego modelu pożyczek; wzywa Komisję i Europejski Fundusz Inwestycyjny do podwojenia wysiłków w celu zmaksymalizowania skuteczności instrumentu i wzywa Komisję do dokonania szczegółowej oceny korzyści, jakie płyną z tego instrumentu;

6.  jest zaniepokojony stale niskim wskaźnikiem powodzenia projektów finansowanych z programu „Europa dla Obywateli” i z podprogramu „Kultura” (program „Kreatywna Europa”) – odpowiednio 16 % i 11 % w 2016 r.; podkreśla, że niski wskaźnik powodzenia powoduje frustrację wśród wnioskodawców i jest przejawem nieodpowiedniego poziomu finansowania, co nie odpowiada ambitnym celom programu;

7.  podkreśla, że Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) Komisji stwierdziła, że program „Europa dla Obywateli” osiągnął pełną dojrzałość w 2016 r., czyli w trzecim roku realizacji; wzywa zatem Komisję i Radę do należytego uwzględnienia faktu, że pełne wdrożenie nowych programów w ramach WRF na lata 2014–2020 będzie wymagało długich ram czasowych, aby uniknąć takich opóźnień również w przyszłych ramach finansowych po 2020 r.;

8.  pochwala rolę EACEA w realizacji tych trzech programów kulturalnych i edukacyjnych, o czym świadczy pozytywna ocena pracy agencji w 2016 r.; wyraża zadowolenie, że w związku z finansowanymi projektami EACEA w większym stopniu korzysta z e-sprawozdawczości, co powinno usprawnić gromadzenie danych i monitorowanie projektów, ułatwić uwzględnianie danych w politycznych działaniach Komisji oraz być pomocne dla beneficjentów; z zadowoleniem odnotowuje, że EACEA wykonuje 92 % płatności w terminie przewidzianym rozporządzeniem finansowym; zważywszy, że beneficjentami programów edukacyjnych i kulturalnych są często bardzo małe organizacje, wzywa EACEA, aby dążyła do lepszych wyników, ewentualnie wykorzystując wskaźnik średniego czasu oczekiwania na wypłacenie dotacji;

9.  odnotowuje uruchomienie w 2016 r. systemu poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego dysponującego budżetem 121 mln EUR do 2022 r. oraz wstępne zainteresowanie nim sektora i pośredników finansowych; apeluje o szybkie wykorzystanie planowanych 60 mln EUR z Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) na przedpłatę wydatków z systemu; przypomina, że kredyty stanowią uzupełnienie innych istotnych źródeł finansowania sektora, takich jak dotacje;

10.  wyraża zaniepokojenie z powodu bardzo niskiego poziomu finansowania z EFIS w dziedzinie edukacji i kultury oraz w sektorze kreatywnym w 2016 r.; uważa, że wsparcie dostosowane do specyficznych potrzeb danego sektora ma decydujące znaczenie, jeżeli sektor kultury i sektor kreatywny mają skorzystać z pożyczek udzielanych z EFIS;

11.  ponownie podkreśla poparcie dla niezależnych relacji w mediach na tematy europejskie, które należy umożliwić zwłaszcza poprzez udzielanie pomocy budżetowej przeznaczonej dla sieci telewizyjnych, radiowych i internetowych; z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie dotacji dla Euranet+ do 2018 r. oraz apeluje do Komisji o znalezienie bardziej zrównoważonego modelu finansowania tej sieci;

12.  pozostaje zaniepokojony brakiem reakcji ze strony szkół europejskich na powtarzające się błędy w rachunkowości stwierdzone przez Europejski Trybunał Obrachunkowy i podkreślone przez Parlament Europejski w sprawozdaniach z udzielenia absolutorium; zauważa na przykład, że choć sytuacja w szkołach uległa poprawie, jeśli chodzi o zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków, dwie z czternastu szkół, a także Biuro Sekretarza Generalnego, wciąż nie dostarczyły rozliczeń w terminie; ubolewa, że mimo wysiłków ze strony szkół europejskich podejmowanych w celu nasilenia kontroli wewnętrznych i pożądanego wprowadzenia zewnętrznego audytu, niedociągnięcia wciąż mają miejsce w procedurze zamówień, rekrutacji i płatności;

13.   przyjmuje z zadowoleniem, że Trybunał Obrachunkowy nie stwierdził istotnych błędów, ale ubolewa, że nie był w stanie potwierdzić, że zarządzanie finansowe szkołami w 2016 r. odbywało się zgodnie z rozporządzeniem finansowym i jego przepisami wykonawczymi; uważa, że szkoły europejskie powinny być odpowiednio i odpowiedzialnie zarządzane zgodnie z oczekiwaniami wobec instytucji wykonującej zadania publiczne, w związku z tym powinny spełniać wyższe standardy rozliczalności i odpowiedzialności kierownictwa; przyjmuje w związku z tym z zadowoleniem przyjęcie w 2017 r. zmienionego rozporządzenia finansowego dla szkół europejskich, które powinno rozwiązać niektóre z problemów stwierdzonych przez Trybunał Obrachunkowy, w szczególności w zakresie rozdzielenia zadań księgowości od innych funkcji; przypomina jednak, że właściwe stosowanie nowych zasad ma kluczowe znaczenie w realizacji zaleceń Trybunału Obrachunkowego; nalega w związku z tym, aby sprawozdanie Rady Najwyższej Szkół Europejskich dla Parlamentu Europejskiego na temat postępów we wdrażaniu tych środków wpłynęło przed końcem 2018 r.;

14.   przypomina, że szkoły europejskie dysponują łącznie budżetem rocznym w wysokości około 300 mln EUR, z których około 60 % pokrywa Komisja Europejska; podkreśla, że w budżecie na 2018 r. znajdują się środki na ustanowienie nowych zasad zarządzania i wdrożenie zmienionego rozporządzenia finansowego; podkreśla, że Komisja posiada tylko jeden głos w Radzie Najwyższej i że w związku z tym główną odpowiedzialność za właściwe zarządzanie finansowe szkołami europejskimi ponoszą państwa członkowskie; wzywa państwa członkowskie do wspierania Komisji i szkół europejskich w wysiłkach na rzecz realizacji zaleceń Trybunału Obrachunkowego;

15.   uważa, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej stwarza dla szkół europejskich szczególnie trudną sytuację, zwłaszcza że w roku szkolnym 2016/2017 ok. 21 % wszystkich uczniów tych szkół uczęszczało do angielskiej sekcji językowej (większa jest tylko sekcja francuska), a język angielski jako drugi język wybrało 61 % wszystkich uczniów szkół europejskich; zdaje sobie sprawę, że niepewność co do tego, kto będzie nauczał języka angielskiego po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE, jest przyczyną zaniepokojenia rodziców i uczniów szkół europejskich; apeluje do Komisji Europejskiej i szkół europejskich o poinformowanie Komisji Kultury i Edukacji o planach rozwiązania specyficznych problemów wynikających z wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, a także o tym, jak w przyszłości zamierza zagwarantować najwyższy poziom nauczania języka angielskiego w szkołach europejskich oraz jakie możliwości bierze pod uwagę, jeżeli chodzi o alternatywne formy zatrudnienia nauczycieli;

16.  wskazuje, że – jak stwierdził Trybunał Obrachunkowy – w roku 2016 odnotowano rekordową liczbę płatności przeniesionych do przyszłych budżetów; wzywa Komisję i Radę, aby zmniejszyły do minimum różnice między środkami na zobowiązania i na płatności przez zapewnienie odpowiednich środków, pozwalających na terminowe wywiązywanie się z zobowiązań umownych z beneficjentami programów;

17.  uważa, że potrzebna jest większa niezależność budżetu UE od bezpośrednich składek krajowych; popiera wniosek o reformę systemu zasobów własnych.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINII W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

23.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

24

0

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Isabella Adinolfi, Dominique Bilde, Andrea Bocskor, Nikolaos Chountis, Silvia Costa, Mircea Diaconu, Damian Drăghici, Angel Dzhambazki, Jill Evans, María Teresa Giménez Barbat, Petra Kammerevert, Svetoslav Hristov Malinov, Curzio Maltese, Rupert Matthews, Stefano Maullu, Luigi Morgano, John Procter, Michaela Šojdrová, Yana Toom, Helga Trüpel, Sabine Verheyen, Julie Ward, Bogdan Brunon Wenta, Theodoros Zagorakis, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Krystyna Łybacka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Algirdas Saudargas

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

24

+

ALDE

Mircea Diaconu, María Teresa Giménez Barbat, Yana Toom

ECR

Angel Dzhambazki, Rupert Matthews, John Procter

EFDD

Isabella Adinolfi

PPE

Andrea Bocskor, Svetoslav Hristov Malinov, Stefano Maullu, Algirdas Saudargas, Michaela Šojdrová, Sabine Verheyen, Bogdan Brunon Wenta, Theodoros Zagorakis, Bogdan Andrzej Zdrojewski

S&D

Silvia Costa, Damian Drăghici, Petra Kammerevert, Krystyna Łybacka, Luigi Morgano, Julie Ward

Verts/ALE

Jill Evans, Helga Trüpel

0

-

3

0

ENF

Dominique Bilde

GUE/NGL

Nikolaos Chountis, Curzio Maltese

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

7.2.2018

OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Kostas Chrysogonos

WSKAZÓWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje z zadowoleniem opinię Europejskiego Trybunału Obrachunkowego Unii w sprawie sprawozdania finansowego Unii za 2016 r.; podkreśla zwłaszcza dalsze ograniczenie w 2016 r. błędów w płatnościach do rekordowo niskiego poziomu 3,1 % oraz zauważa, że po raz pierwszy od 1994 r. Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem w sprawie płatności; ubolewa jednak, że Trybunał nie wyliczył wskaźnika błędów w płatnościach dla działu 3 (Bezpieczeństwo i obywatelstwo) z powodu małej próbki skontrolowanych transakcji;

2.  zauważa, że realizacja płatności w ramach zarządzania dzielonego na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji oraz Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego następowała powoli, mając na uwadze, że rok 2016 był już trzecim rokiem wdrażania obecnych wieloletnich ram finansowych (WRF); zwraca uwagę na znaczenie ograniczania ryzyka związanego z opóźnieniami we wdrażaniu planów krajowych i eliminowaniu niedociągnięć w systemach kontrolnych państw członkowskich; podkreśla wagę oceny systemów kontrolnych państw członkowskich na podstawie wystarczająco szczegółowych informacji;

3.  zauważa, że Komisja nie ujęła w sprawozdaniu ogólnej kwoty uruchomionej w obszarze migracji i azylu w 2016 r. oraz że jest ona trudna do oszacowania; dlatego zachęca Komisję do opracowania w tym celu spójnej, kompleksowej i szczegółowej struktury sprawozdawczej; ponawia apel do Komisji, by rozdzieliła pozycje budżetowe w celu zwiększenia przejrzystości i efektywności gospodarczej;

4.  przypomina, że w roku 2016 również intensywnie korzystano z instrumentów szczególnych, by reagować zwłaszcza na sytuację humanitarną, w jakiej znalazły się osoby ubiegające się o azyl w Unii, oraz że istnieje zatem ryzyko, iż kwota pozostała do końca bieżących WRF może być niewystarczająca, by reagować na niespodziewane zdarzenia, które mogą wystąpić przed 2020 r.; zwraca się do Komisji, by rozwiązała ten problem o charakterze strukturalnym w następnych WRF oraz by odpowiednio poinformowała Parlament;

5.  wskazuje, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji stwierdziła niezadowalającą jakość programu prac niektórych agencji pod względem ustalania celów i definiowania kluczowych wskaźników efektywności; podkreśla, że DG HOME powinna wydawać systematyczne opinie w sprawie programu prac swoich agencji;

6.  nawołuje do opracowania spójnej i systematycznej strategii o wyraźniejszych, silniejszych i długoterminowych priorytetach politycznych i operacyjnych dla ochrony praw i wolności podstawowych, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego jej wdrożenia także dzięki przyznaniu wystarczających środków finansowych na ten cel.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

1.2.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

45

6

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ademov, Heinz K. Becker, Malin Björk, Michał Boni, Caterina Chinnici, Frank Engel, Cornelia Ernst, Raymond Finch, Lorenzo Fontana, Kinga Gál, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Dietmar Köster, Barbara Kudrycka, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Roberta Metsola, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Ivari Padar, Soraya Post, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Branislav Škripek, Csaba Sógor, Sergei Stanishev, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Marie-Christine Vergiat, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský, Auke Zijlstra

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Kostas Chrysogonos, Carlos Coelho, Gérard Deprez, Maria Grapini, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Marek Jurek, Andrejs Mamikins, Angelika Mlinar, Jaromír Štětina

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Georges Bach, Jonathan Bullock, Julia Reda, Francis Zammit Dimech

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

45

+

ALDE

Gérard Deprez, Nathalie Griesbeck, Filiz Hyusmenova, Sophia in 't Veld, Angelika Mlinar

ECR

Marek Jurek, Branislav Škripek, Helga Stevens

GUE/NGL

Kostas Chrysogonos, Cornelia Ernst, Marie-Christine Vergiat

PPE

Asim Ademov, Georges Bach, Heinz K. Becker, Michał Boni, Carlos Coelho, Frank Engel, Kinga Gál, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Barbara Kudrycka, Roberta Metsola, Csaba Sógor, Jaromír Štětina, Traian Ungureanu, Francis Zammit Dimech, Tomáš Zdechovský

S&D

Caterina Chinnici, Ana Gomes, Maria Grapini, Sylvie Guillaume, Dietmar Köster, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Ivari Padar, Soraya Post, Birgit Sippel, Sergei Stanishev, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Julia Reda, Judith Sargentini

6

-

EFDD

Jonathan Bullock, Raymond Finch, Kristina Winberg

ENF

Lorenzo Fontana, Auke Zijlstra

NI

Udo Voigt

1

0

GUE/NGL

Malin Björk

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

2.2.2018

OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2017/2136(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Barbara Matera

WSKAZÓWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze, że równość mężczyzn i kobiet jest jedną z wartości, na których opiera się Unia Europejska, i że Unia zobowiązuje się promować uwzględnianie aspektu płci we wszystkich swoich działaniach zgodnie z art. 8 TFUE;

B.  mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie zwracał się do Komisji o wdrażanie koncepcji uwzględniania aspektu płci, sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci i oceny wpływu w aspekcie płci w różnych obszarach prowadzonej przez Unię polityki oraz do Trybunału Obrachunkowego o uwzględnienie aspektu płci w swojej ocenie wykonania unijnego budżetu;

1.  podkreśla, że równouprawnienie płci powinno być zapewnione we wszystkich obszarach polityki; z tego względu ponownie apeluje o włączenie sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci do wszystkich etapów procedury budżetowej, łącznie z wykonaniem budżetu i oceną jego wykonania;

2.  wyraża ubolewanie, że linie budżetowe w ramach programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 nie określają zasobów przypisanych do poszczególnych celów programu związanych z równouprawnieniem płci; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2016 r. sieć „Kobiety przeciwko przemocy” i Europejskie Lobby Kobiet otrzymały dotacje w dziedzinie zwalczania przemocy wobec kobiet oraz równości płci;

3.  wzywa do tego, by równouprawnienie płci było wyraźnie wymienione w dziale 3 „Bezpieczeństwo i obywatelstwo”;

4.  ponawia wezwanie do utrzymania specjalnej linii budżetowej dla celu szczegółowego programu Dafne i zwiększenia środków nań przeznaczonych w celu odwrócenia spadku środków przeznaczonych na program Dafne w latach 2014–2020;

5.  wyraża ubolewanie, że Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych nie uwzględnia perspektywy płci, i podkreśla, że warunkiem skutecznego procesu ożywienia gospodarki jest rozwiązanie kwestii wpływu kryzysów na kobiety;

6.  podkreśla, że uwzględnianie aspektu płci to również jedna z podstawowych zasad Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF); ubolewa jednak nad brakiem ukierunkowanych działań na rzecz równości płci wraz z konkretnymi liniami budżetowymi, pomimo ponawianych przez Parlament wezwań do uwzględnienia wymiaru płci również w polityce migracyjnej i azylowej;

7.  ponownie zwraca się o włączenie do zestawu wspólnych wskaźników rezultatu dotyczących wykonania unijnego budżetu także wskaźników związanych z płcią, przy poszanowaniu zasady należytego zarządzania finansami, czyli zgodnie z zasadami oszczędności, wydajności i skuteczności;

8.  wzywa do oceny oddziaływania pod kątem płci w ramach ogólnych uwarunkowań ex ante w przypadku funduszy UE, a także do gromadzenia danych – zdezagregowanych w miarę możliwości według płci – dotyczących beneficjentów i uczestników;

9.  z zadowoleniem przyjmuje stosunkowo wyważony udział obu płci (52 % kobiet / 48 % mężczyzn) w interwencjach w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w 2016 r.;

10.  wzywa Parlament, Radę i Komisję, aby za pomocą załączonego do WRF wspólnego oświadczenia po raz kolejny zobowiązały się do zapewnienia równouprawnienia płci w kolejnych wieloletnich ramach finansowych, w tym do wdrażania sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci oraz skutecznego monitorowania wdrożenia tego oświadczenia w rocznych procedurach budżetowych poprzez włączenie przepisu do klauzuli przeglądowej nowego rozporządzenia w sprawie WRF.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

24.1.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

26

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Maria Arena, Heinz K. Becker, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Iratxe García Pérez, Arne Gericke, Anna Hedh, Mary Honeyball, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Florent Marcellesi, Angelika Mlinar, Angelika Niebler, Maria Noichl, Marijana Petir, João Pimenta Lopes, Michaela Šojdrová, Ernest Urtasun, Ángela Vallina, Elissavet Vozemberg-Vrionidi

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Catherine Bearder, Izaskun Bilbao Barandica, Lívia Járóka, Urszula Krupa, Edouard Martin, Clare Moody, Monika Vana

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Artis Pabriks, Jarosław Wałęsa

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

26

+

ALDE

Catherine Bearder, Izaskun Bilbao Barandica, Angelika Mlinar

ECR

Arne Gericke

EFDD

Daniela Aiuto

PPE

Heinz K. Becker, Anna Maria Corazza Bildt, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Lívia Járóka, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Angelika Niebler, Artis Pabriks, Michaela Šojdrová, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Jarosław Wałęsa

S&D

Maria Arena, Vilija Blinkevičiūtė, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Mary Honeyball, Edouard Martin, Clare Moody, Maria Noichl

VERTS/ALE

Florent Marcellesi, Ernest Urtasun, Monika Vana

1

-

ECR

Urszula Krupa

4

0

GUE/NGL

Malin Björk, João Pimenta Lopes, Ángela Vallina

PPE

Marijana Petir

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

26.3.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

7

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Inés Ayala Sender, Ryszard Czarnecki, Martina Dlabajová, Raffaele Fitto, Luke Ming Flanagan, Ingeborg Gräßle, Jean-François Jalkh, Arndt Kohn, Gilles Pargneaux, Georgi Pirinski, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Claudia Schmidt, Bart Staes, Derek Vaughan, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Benedek Jávor, Andrey Novakov, Patricija Šulin

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Eleonora Evi, Anneli Jäätteenmäki, Norbert Lins, Rupert Matthews, Lieve Wierinck

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

16

+

ALDE

Martina Dlabajová, Anneli Jäätteenmäki, Lieve Wierinck

ECR

Rupert Matthews

PPE

Ingeborg Gräßle, Norbert Lins, Andrey Novakov, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Claudia Schmidt, Patricija Šulin, Joachim Zeller

S&D

Inés Ayala Sender, Arndt Kohn, Gilles Pargneaux, Georgi Pirinski, Derek Vaughan

7

-

ECR

Ryszard Czarnecki, Raffaele Fitto

EFDD

Eleonora Evi

ENF

Jean-François Jalkh

GUE/NGL

Luke Ming Flanagan

VERTS/ALE

Benedek Jávor, Bart Staes

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

  COM(2017)0351 final, s. 81.

(2)

  Roczne sprawozdanie DG AGRI z zarządzania i wyników za rok 2016, s. 82; załącznik 10 do rocznego sprawozdania z działalności, s. 140.

(3)

  Zob. roczne sprawozdanie Komisji z zarządzania i wyników dotyczące budżetu UE na 2016 r., s. 81.

(4)

  P8_TA(2017)0143, ust. 120 i 121.

(5)

  Raport ten jest dostępny pod adresem: http://ec.europa.eu/regional_policy/en/information/cohesion-report/.

(6)

  Dz.U. C 322/2017 z 28.9.2017, s. 19; ramka 1.2, przypis 1.

(7)

  „Summary of data on the progress made in financing and implementing financial engineering instruments reported by the managing authorities in accordance with Article 67(2)(j) of Council Regulation (EC) No 1083/2006” [Podsumowanie danych na temat postępów w finansowaniu i wdrażaniu instrumentów inżynierii finansowej zgłaszanych przez instytucje zarządzające zgodnie z art. 67 ust. 2 lit. j) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006], s. 11.

(8)

  Badanie pt. „Assessment of the 10 years’ Cooperation and Verification Mechanism for Bulgaria and Romania” (Ocena 10 lat obowiązywania mechanizmu współpracy i weryfikacji dla Bułgarii i Rumunii), DG IPOL, Departament Tematyczny D ds. Budżetu.

(9)

  Zob. roczne sprawozdanie z działalności DG AGRI za 2016 r., s. 17.

(10)

  Zob. ust. 207 rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2017 r. zawierającej uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze (teksty przyjęte, P8_TA(2016)0309).

(11)

  Zob. orientacyjne dane dotyczące podziału pomocy według kategorii wielkości pomocy, otrzymane w kontekście pomocy bezpośredniej wypłaconej producentom zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1307/2013 (rok budżetowy 2016).

(12)

  Dział 3 WRF obejmuje szereg strategii politycznych; najważniejszym obszarem wydatków jest migracja i bezpieczeństwo, ale środki przeznaczane są również na żywność i pasze, działania kulturalne i kreatywne, a także na programy dotyczące sprawiedliwości, praw, równości i obywatelstwa oraz konsumentów i zdrowia.

(13)

  AMIF zastępuje program Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi (SOLID).

(14)

  Europejski Trybunał Obrachunkowy, Szybki przegląd stanu wdrożenia decyzji o redukcji liczby stanowisk o 5 proc., s. 27.

(15)

  P8_TA(2017)0143, ust. 276, 281 i 282.

(16)

  Sprawozdanie dotyczące rocznego sprawozdania finansowego szkół europejskich za rok budżetowy 2016, wraz z odpowiedziami szkół, listopad 2017 r., ust. 11 i 12.

(17)

  https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/file_import/aar-hr-2016_en_0.pdf, s. 10.

(18)

  https://corporateeurope.org/expert-groups/2017/02/corporate-interests-continue-dominate-key-expert-groups.

(19)

  (2015/2319(INI))

(20)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).

(21)

  http://ec.europa.eu/regional_policy/en/policy/how/stages-step-by-step/strategic-report/.

(22)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1).

(23)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).

(24)

Sprawozdanie specjalne nr 9/2016: Wydatki na zewnętrzny wymiar polityki migracyjnej UE w państwach południowego regionu Morza Śródziemnego i państwach objętych Partnerstwem Wschodnim do 2014 r.

(25)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).

(26)

Sprawozdanie specjalne nr 31/2016 pt. „Przeznaczenie co najmniej jednego na pięć euro w budżecie UE na działania w dziedzinie klimatu – mimo ambitnych prac istnieje poważne ryzyko, że cel nie zostanie osiągnięty”.

(27)

Sprawozdanie specjalne nr 18/2016 pt. „Unijny system certyfikacji zrównoważonych ekologicznie biopaliw”.

(28)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(29)

http://ec.europa.eu/regional_policy/en/policy/how/stages-step-by-step/strategic-report/.

(30)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).

Ostatnia aktualizacja: 13 kwietnia 2018Informacja prawna