Procedura : 2018/2009(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0161/2018

Teksty złożone :

A8-0161/2018

Debaty :

PV 28/05/2018 - 31
CRE 28/05/2018 - 31

Głosowanie :

PV 29/05/2018 - 7.13
CRE 29/05/2018 - 7.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0216

SPRAWOZDANIE     
PDF 659kWORD 71k
3.5.2018
PE 616.858v02-00 A8-0161/2018

w sprawie unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.

(2018/2009(INI))

Komisja Prawna

Sprawozdawczyni: Jytte Guteland

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej (*): Sylvie Guillaume

(*)  Zaangażowane komisje – art. 54 Regulaminu

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.

(2018/2009(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2, 6 oraz 7,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 70, 85, 86, 258, 259 i 260,

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając swoje rezolucje w sprawie praworządności i wymiaru sprawiedliwości,

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 10 kwietnia 2017 r. pt. „Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.” (COM(2017)0167),

–  uwzględniając badanie Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej z 2017 r., zatytułowane „The judicial system and economic development across EU Member States”(1)(System sądowy i rozwój gospodarczy w poszczególnych państwach członkowskich UE),

–  uwzględniając badanie Instytutu Reformy Prawa (Institute for Legal Reform) z 2017 r. zatytułowane „The Growth of Collective Redress in the EU” (Wzrost liczby przypadków zbiorowego dochodzenia roszczeń w UE)(2),

–  uwzględniając bazę danych statystycznych Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE)(3),

–  uwzględniając sprawozdania Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo (komisji weneckiej), w szczególności przyjętą przez nią listę kontrolną dotyczącą praworządności(4),

–  uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie oceny wymiaru sprawiedliwości w odniesieniu do spraw karnych i do praworządności(5),

–  uwzględniając sprawozdanie firmy konsultingowej Milieu Ltd z 2011 r. zatytułowane „Comparative study on access to justice in gender equality and anti-discrimination law”(6) (Badanie porównawcze dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących równouprawnienia płci oraz prawa antydyskryminacyjnego),

–  uwzględniając rekomendację Rady Europy dotyczącą sędziów i ich niezawisłości, odpowiedzialności i efektywności (CM/Rec(2010)12)(7),

–  uwzględniając pochodzące z 2017 r. badanie Departamentu Tematycznego ds. Praw Obywatelskich i Spraw Konstytucyjnych Parlamentu Europejskiego, zatytułowane „Mapping the Representation of Women and Men in Legal Professions Across the EU”(8) (Rozkład reprezentacji kobiet i mężczyzn w zawodach prawniczych w poszczególnych krajach UE),

–  uwzględniając roczne sprawozdania oceniające europejskie systemy wymiaru sprawiedliwości, opracowywane przez Europejską Komisję ds. Skuteczności Wymiaru Sprawiedliwości (CEPEJ) Rady Europy(9),

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0161/2018),

A.  mając na uwadze, że niezawisłość, efektywność i wysoka jakość systemów wymiaru sprawiedliwości mają kluczowe znaczenie dla utrzymywania praworządności, sprawiedliwości postępowań sądowych oraz zaufania obywateli i przedsiębiorstw do systemu prawnego i że dzięki tym cechom obywatele i przedsiębiorstwa mogą w pełni korzystać z przysługujących im praw; mając na uwadze, że skuteczny system wymiaru sprawiedliwości jest nierozłącznie związany z niezależnością sądów, przyczynia się do wzrostu gospodarczego i poszanowania praw podstawowych oraz stanowi podstawę właściwego stosowania prawa Unii; mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości stanowi wartość samą w sobie, w szczególności w odniesieniu do dostępu obywateli do wymiaru sprawiedliwości i poszanowania prawa do rzetelnego procesu sądowego;

B.  mając na uwadze opublikowaną przez Komisję unijną tablicę wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r., tj. informacyjne, niewiążące narzędzie porównawcze służące do oceny, co do zasady, skuteczności, niezależności i jakości krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości z myślą o wskazaniu wszelkich niedociągnięć, określeniu dobrych praktyk i osiągniętych postępów oraz lepszym definiowaniu strategii politycznych państw członkowskich w dziedzinie sprawiedliwości, jak również fakt, że w tym celu tablica ta obejmuje parametry wymiarów sprawiedliwości przyczyniające się do poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i inwestowania oraz nastrojów konsumenckich w Unii;

C.  mając na uwadze, że w piątej edycji tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości szczególną uwagę poświęcono kwestiom dotyczącym dostępu obywateli do postępowań sądowych, postrzegania niezależności sądów przez obywateli i przedsiębiorstwa, obecnego wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w systemie wymiaru sprawiedliwości oraz działaniom krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości w określonych obszarach związanych z jednolitym rynkiem i sektorem przedsiębiorstw, jak również przedstawiono wstępny przegląd funkcjonowania krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych pod względem stosowania unijnego ustawodawstwa w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

D.  mając na uwadze, że unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. nie zawiera ogólnej klasyfikacji krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości i nie służy do wskazywania, które systemy są lepsze od innych;

E.  mając na uwadze, że z drugiej strony tablica wyników wymiaru sprawiedliwości powinna być użytecznym podręcznikiem oferującym państwom członkowskim przegląd najlepszych praktyk, które mogą one wykorzystywać w sprawach z zakresu wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, handlowych i administracyjnych;

F.  mając na uwadze, że wiele danych dotyczących niektórych państw członkowskich jest nadal niedostępnych; mając na uwadze, że istnieją różnice w ilości i poziomie szczegółowości danych dostarczanych przez niektóre państwa członkowskie;

G.  mając na uwadze, że unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. dotyczy głównie spraw z zakresu wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, handlowych i administracyjnych, a jednocześnie stanowi wstępny przegląd funkcjonowania systemów krajowych pod względem stosowania w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych unijnego prawodawstwa z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy;

H.  mając na uwadze, że zaletą tego niewiążącego narzędzia jest to, że wskazuje ono na pozytywne i negatywne tendencje oraz zapewnia forum wzajemnego uczenia się i wymiany najlepszych praktyk w całej Unii w celu promowania i zapewnienia poszanowania zasady praworządności;

I.  mając na uwadze, że udzielanie informacji na temat systemu wymiaru sprawiedliwości w sposób przyjazny dla użytkownika jest konieczne, aby zapewnić dostęp do wymiaru sprawiedliwości;

J.  mając na uwadze, że systemy wymiaru sprawiedliwości należy dostosować do nowych wyzwań stojących przed Unią Europejską;

Uwagi ogólne

1.   podkreśla, że wymiar sprawiedliwości umacnia zasadę praworządności w społeczeństwie i gwarantuje każdemu prawo do rzetelnego procesu przed niezależnym i bezstronnym sądem; wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by każda reforma wymiaru sprawiedliwości odbywała się z poszanowaniem zasady praworządności i była zgodna z normami UE w zakresie niezależności sądów; w związku z tym zachęca Komisję do dalszego monitorowania reform krajowych wymiarów sprawiedliwości w ramach europejskiego semestru, w którym również wykorzystuje się informacje pochodzące z tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości; wzywa ponadto Komisję, by opracowała nowe kryteria w celu lepszej oceny zgodności systemów sądownictwa z zasadą praworządności przede wszystkim w oparciu o listę kontrolną dotyczącą praworządności, przyjętą przez komisję wenecką;

2.  zachęca Komisję do gromadzenia dokładniejszych informacji na temat postępowania w przypadku naruszeń zasady praworządności i zagrożeń dla praw podstawowych, w tym korupcji, dyskryminacji i naruszeń prywatności, wolności myśli, sumienia i religii, wolności wypowiedzi, a także wolności zgromadzania się i zrzeszania się;

3.  przypomina swój wniosek zawarty w rezolucji z dnia 25 października 2016 r. w sprawie unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych oraz ponownie zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku dotyczącego zawarcia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych; wzywa Komisję do powiązania obowiązujących sprawozdań, w tym tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości, do momentu ustanowienia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych;

4.  z dużym zainteresowaniem odnotowuje unijną tablicę wyników z 2017 r. oraz wzywa Komisję do dalszego promowania tego narzędzia zgodnie z traktatami i w porozumieniu z państwami członkowskimi;

5.   podkreśla, że ustanowienie oddzielnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych przyczyni się w sposób istotny do jednolitego pojmowania ustawodawstwa UE w dziedzinie prawa karnego wśród sędziów i prokuratorów, a tym samym poprawi wzajemne zaufanie;

6.  wzywa Komisję do uwzględnienia walki z korupcją i uważa, że włączenie tej kwestii do tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości stanowi priorytet;

7.   popiera cel tej wymiany informacji i podkreśla, że niezależny, efektywny i wysokiej jakości system wymiaru sprawiedliwości może stwarzać zachęty dla przedsiębiorstw do rozwoju i inwestowania na poziomie krajowym i transgranicznym, a jednocześnie zapewniać ochronę praw podstawowych obywateli i wzmacniać prawa konsumentów i pracowników, co doprowadzi do zwiększenia ich wkładu w gospodarkę;

8.  podkreśla, jak ważne jest określenie punktów odniesienia w dziedzinie sądownictwa dla wzajemnego zaufania w wymiarze transgranicznym, dla skutecznej współpracy między instytucjami wymiaru sprawiedliwości oraz dla stworzenia wspólnej przestrzeni sądowej i europejskiej kultury sądowej; zachęca zatem Komisję do dalszego opracowywania konkretnych wskaźników służących do oceny przestrzegania w praktyce wartości UE, takich jak państwo prawa oraz poszanowanie praw podstawowych;

9.  uważa, że taki przegląd porównawczy musi opierać się na obiektywnych kryteriach oraz na dokładnie zestawionych, porównanych i przeanalizowanych dowodach, przy uwzględnieniu indywidualnych ram konstytucyjnych i prawnych; podkreśla, że należy zapewnić równe traktowanie wszystkich państw członkowskich podczas bezstronnej oceny ich systemów wymiaru sprawiedliwości;

10.  z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji, aby po raz pierwszy ocenić niektóre aspekty wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, związane z walką z praniem pieniędzy, i zaleca, aby Komisja podjęła niezbędne środki w celu zachęcenia państw członkowskich do przekazywania danych dotyczących czasu trwania postępowań sądowych w tym obszarze z myślą o wejściu w życie czwartej, a następnie piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

11.   z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz przedstawiania mierzalnych danych i sporządzenia konkretnych wniosków na temat tego, w jaki sposób państwa członkowskie poprawiły lub wciąż mogą poprawić jakość i skuteczność swoich systemów wymiaru sprawiedliwości, w szczególności w odniesieniu do statusu i mianowania sędziów, ich niezawisłości i równowagi płci; zauważa, że liczba luk w danych maleje, w szczególności w odniesieniu do wskaźników dotyczących skuteczności systemów wymiaru sprawiedliwości; wyraża jednak ubolewanie, że nadal zdarzają się przypadki, w których państwa członkowskie nie dostarczają danych dla niektórych kategorii, mimo że dane te mają zastosowanie lub są dostępne; wzywa zatem państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia porównywalności danych i do pełnej współpracy z Komisją przez udostępnianie wnioskowanych danych; podkreśla, że państwa członkowskie, aby zrealizować swoje priorytety w zakresie skutecznych systemów wymiaru sprawiedliwości, muszą nadal zmniejszać lukę w danych; wzywa państwa członkowskie do ścisłej współpracy z CEPEJ i z Komisją, zwłaszcza za pośrednictwem nieformalnej grupy ekspertów krajowych z ministerstw i odnośnych systemów wymiaru sprawiedliwości, w celu uzupełnienia utrzymujących się luk w danych w niektórych kategoriach tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości;

12.  wzywa państwa członkowskie do dokładnego przeanalizowania rezultatów tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. i ustalenia, jakie wnioski należy z nich wyciągnąć, oraz do rozważenia, czy konieczne jest przyjęcie środków krajowych w celu skorygowania nieprawidłowości w zakresie jakości, skuteczności i niezależności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości;

13.  zauważa, że wiele państw członkowskich wprowadziło reformy w ramach dalszych działań na rzecz poprawy skuteczności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zapowiedziano istotną liczbę nowych reform w obszarach pomocy prawnej, metod pozasądowego rozstrzygania sporów (ADR), specjalizacji sądów oraz map sądownictwa;

Skuteczność

14.   podkreśla znaczenie skutecznych i terminowych postępowań zgodnie z art. 6 europejskiej konwencji praw człowieka i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; podkreśla ponadto znaczenie szybkich i skutecznych postępowań w sprawach związanych z ochroną konsumentów, własnością intelektualną i prawami do ochrony danych; z zaniepokojeniem zauważa, że postępowania te są nadal zbyt czasochłonne w niektórych państwach członkowskich; podkreśla, że znaczne zaległości w rozstrzyganiu toczących się spraw mogą również podważać zaufanie obywateli i przedsiębiorstw do systemu prawnego oraz zmniejszać pewność prawa, jako że zaufanie stanowi podstawę poszanowania praworządności;

15.   zachęca państwa członkowskie, by inwestowały w wykorzystywanie i stały rozwój narzędzi ICT w swoich systemach sądowych i dążyły do zwiększenia ich dostępności, zrozumiałości i łatwości w użytkowaniu dla wszystkich obywateli Unii, w szczególności dla osób z wszelkimi rodzajami niepełnosprawności, a także dla grup szczególnie wrażliwych, w tym mniejszości narodowych lub migrantów; podkreśla korzyści z wykorzystania systemów ICT w ramach transgranicznej współpracy między organami sądowymi państw członkowskich i na szczeblu krajowym, w postaci ograniczenia kosztów ponoszonych przez wszystkie zaangażowane zainteresowane strony, a także poprawy ogólnej skuteczności i jakości systemów wymiaru sprawiedliwości, np. przez elektroniczne składanie pozwów, możliwość elektronicznego monitorowania i prowadzenia postępowań oraz komunikację elektroniczną między sądami i adwokatami; wyraża ubolewanie, że pełen potencjał systemów ICT nie został jeszcze osiągnięty w całej Unii Europejskiej; z zadowoleniem przyjmuje przejrzystość w większości państw członkowskich w odniesieniu do publikacji orzeczeń sądowych; podkreśla, że udostępnianie informacji online w sposób przyjazny dla użytkownika znacząco przyczynia się do zwiększenia dostępu obywateli i przedsiębiorstw do wymiaru sprawiedliwości; wzywa państwa członkowskie do publikowania w internecie wszystkich orzeczeń sądowych, ponieważ dzięki temu obywatele i przedsiębiorstwa będą mogli lepiej zapoznać się z systemem sądowym i system ten będzie bardziej przejrzysty; ponadto zauważa, że mogłoby to sprzyjać spójności orzecznictwa;

16.   wskazuje na potrzebę zintensyfikowania i zróżnicowania zakresu szkoleń dla sędziów, ponieważ jest to również podstawa efektywnego, niezależnego i bezstronnego systemu sądowego; podkreśla w szczególności potrzebę szkoleń w dziedzinie ról, norm i stereotypów związanych z płcią, etyki zawodowej pracowników wymiaru sprawiedliwości, umiejętności informatycznych, zarządzania sądownictwem, mediacji i porozumiewania się ze stronami postępowań i z prasą; podkreśla również znaczenie odpowiedniego szkolenia w dziedzinie prawa UE i różnych unijnych struktur współpracy, takich jak Eurojust; zauważa, że określone obszary prawa Unii, takie jak przepisy dotyczące praw autorskich i prywatności, mogą wymagać zrozumienia nie tylko prawa, ale również rozwoju technologicznego; zauważa, że specjalizacja sędziów i sądów wydaje się mieć pozytywny wpływ na efektywność i jakość systemów wymiaru sprawiedliwości; zwraca się do Komisji o bardziej szczegółowe zbadanie tej kwestii w przyszłorocznej edycji tablicy wyników; podkreśla, że stałe i systematyczne szkolenia sędziów i innych ekspertów prawnych są niezbędne dla zapewnienia spójnego i właściwego stosowania oraz skutecznego egzekwowania prawa; wzywa państwa członkowskie do większego inwestowania w rozwój szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz kształcenie ustawiczne dla przedstawicieli zawodów prawniczych, takich jak sędziowie, w tym w innych państwach członkowskich, z myślą o wymianie doświadczeń i najlepszych praktyk;

17.  zachęca państwa członkowskie i instytucje UE do wspierania dalszego rozwoju mediacji na szczeblu UE; wzywa Komisję do systematycznej oceny wpływu mediacji w systemach sądowych UE;

Jakość

18.   wzywa Komisję do włączenia procedur zbiorowego dochodzenia roszczeń do przyszłorocznego porównania dotyczącego czynników warunkujących dostępność systemu wymiaru sprawiedliwości, ponieważ uznaje dostęp do wymiaru sprawiedliwości i skuteczne rozstrzyganie sporów za sprawy najwyższej wagi; uznaje te procedury za istotne narzędzie na rzecz zwiększenia ochrony konsumentów, środowiska i zdrowia w całej Unii Europejskiej, na obszarach, gdzie spory bezpośrednio dotyczą znacznej liczby skarżących; uważa, że procedury zbiorowego dochodzenia roszczeń ułatwiają obywatelom dostęp do wymiaru sprawiedliwości i skutecznego mechanizmu rozstrzygania sporów, a w związku z tym prowadzą do wyeliminowania nieuzasadnionych barier, zwłaszcza dla obywateli żyjących poniżej progu ubóstwa lub uczestniczących w sprawach, które mają wymiar transgraniczny;

19.  zauważa, że w większości państw członkowskich strony muszą wnieść opłatę sądową, jeśli wszczynają postępowanie sądowe; zwraca uwagę, że dostępność pomocy prawnej oraz wysokość opłat sądowych mają kluczowy wpływ na dostęp do wymiaru sprawiedliwości – będący prawem podstawowym w UE – w szczególności w przypadku obywateli żyjących w ubóstwie; podkreśla, że pomoc prawna odgrywa ważną rolę w zagwarantowaniu słabszym stronom równego dostępu do wymiaru sprawiedliwości; podkreśla, że pomoc prawna oferowana konsumentom żyjącym poniżej progu ubóstwa pozostaje niezbędnym czynnikiem równoważącym; zwraca uwagę, że trudności w uzyskaniu pomocy prawnej mogą być głównym czynnikiem zniechęcającym, gdy opłata sądowa lub opłaty prawne stanowią znaczną część wartości roszczenia; uważa, że pomoc prawna powinna być powiązana z progiem ubóstwa w poszczególnych państwach członkowskich; podkreśla, że opłaty prawne ogólnie powinny być jeszcze niższe, co można osiągnąć np. przez stosowanie krajowych portali elektronicznych „e-Sprawiedliwość”; zwraca się do państw członkowskich o poprawę przyjazności dla użytkownika udostępnianych w internecie informacji, dzięki którym obywatele mogą ustalić, czy kwalifikują się do pomocy prawnej, w tym informacji online dostępnych dla osób słabowidzących;

20.  wzywa Komisję, aby jeszcze w przyszłorocznej edycji tablicy wyników wprowadziła nowy wskaźnik dotyczący dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla grup, które mogą znajdować się w gorszej sytuacji lub które mogą podlegać dyskryminacji, w celu wskazania wszelkich możliwych barier;

21.  podkreśla potrzebę wyeliminowania utrzymującej się nierównowagi płci oraz znaczącej dysproporcji w reprezentacji płci wśród sędziów, mianowicie w sądach wyższej instancji i sądach najwyższych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym; z ubolewaniem odnotowuje niedawną negatywną zmianę odsetka kobiet będących sędziami zawodowymi, zaobserwowaną w niektórych państwach członkowskich;

22.   wskazuje, że jest jeszcze wiele do zrobienia w kwestii równouprawnienia płci w zawodach sądowych w całej Europie, również pod względem dostępu do stanowisk sędziowskich, stereotypów płci, przejrzystości procedur powoływania, godzenia pracy z obowiązkami niezwiązanymi z pracą lub istnienia monitoringu; podkreśla wyraźną różnicę między odsetkiem kobiet na stanowiskach na niższych szczeblach sądownictwa (w tym na stanowiskach w ramach wymiaru sprawiedliwości innych niż sędzia) a ich odsetkiem w sądach wyższej instancji i na szczeblu prokuratorskim; w tym kontekście zachęca państwa członkowskie, aby skierowały wysiłki, szczególnie w obszarze szkolnictwa wyższego, na kobiety wykonujące zawody prawnicze oraz promowały pozytywne podejście do sędziów płci żeńskiej;

23.  przypomina o wspólnym oświadczeniu Parlamentu Europejskiego i Rady z 2015 r., w którym stwierdza się, że państwa członkowskie powinny – w możliwie największym stopniu i w kontekście celu dotyczącego osiągnięcia równouprawnienia płci, o którym mowa w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej – zapewnić równą reprezentację kobiet i mężczyzn przy wyznaczaniu kandydatów na sędziów Sądu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; wzywa państwa członkowskie, by dały dobry przykład w tym względzie;

24.  podkreśla, że jakkolwiek w 2015 r. ponad połowa państw członkowskich zwiększyła wydatki na system sądowy w przeliczeniu na mieszkańca, nadal kwoty ustalane są przeważnie na podstawie kosztów historycznych. a nie na podstawie rzeczywistego obciążenia pracą lub liczby wnoszonych wniosków;

25.  z zadowoleniem przyjmuje coraz częstsze korzystanie z mechanizmów pozasądowego rozstrzygania sporów w większości państw członkowskich, a w szczególności z europejskiej platformy internetowego rozstrzygania sporów (platformy ODR) dla konsumentów i przedsiębiorców;

26.  odnotowuje brak dostępności danych w dziedzinie spraw małżeńskich i spraw dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej; zachęca Komisję do uwzględnienia tych danych w unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości po ich udostępnieniu przez państwa członkowskie, na przykład w ramach śródokresowego celu ustanowionego po zakończeniu przeglądu rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 w sprawie jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej;

Niezależność

27.   podkreśla, że niezależność, jakość i skuteczność są podstawowymi elementami skutecznego systemu wymiaru sprawiedliwości, który jest z kolei istotny dla utrzymywania praworządności, sprawiedliwości postępowań sądowych i zaufania obywateli i przedsiębiorstw wobec systemu prawnego; podkreśla ponadto, że niezależność sądownictwa stanowi nieodłączną część demokracji; uważa, że warunkiem istnienia niezależnego systemu sądowego jest z jednej strony brak ingerencji lub nacisków ze strony rządów i polityków lub też stron posiadających własne interesy gospodarcze, a z drugiej strony istnienie skutecznych gwarancji wynikających ze statusu, pozycji i sytuacji finansowej sędziów; podkreśla, że należy zapewnić wystarczającą niezależność organom ścigania, aby chronić je przed bezprawnymi naciskami politycznymi; wzywa zatem Komisję do uwzględnienia w tablicy wyników rubryki dotyczącej statusu prokuratorów i ich autonomii; zachęca ponadto Komisję, aby nadal oceniała zabezpieczenia prawne zapewniające niezależność sądów, m.in. we współpracy z Siecią Prezesów Sądów Najwyższych Unii Europejskiej oraz Europejską Siecią Rad Sądownictwa;

28.  zwraca uwagę na znaczenie bezstronnych, tj. pozbawionych znamion dyskrecjonalnego uprawnienia wykonawczego, oraz kompleksowych mechanizmów powoływania, oceny, przenoszenia i odwoływania sędziów;

º

º  º

29.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1)

http://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/bitstream/JRC104594/jrc104594__2017_the_judicial_system_and_economic_development_across_eu_member_states.pdf (dostęp w dniu 14 grudnia 2017 r.).

(2)

http://www.instituteforlegalreform.com/uploads/sites/1/The_Growth_of_Collective_Redress_in_the_EU_A_Survey_of_Developments_in_10_Member_States_April_2017.pdf (dostęp w dniu 14 grudnia 2017 r.).

(3)

http://eige.europa.eu/gender-statistics/dgs

(4)

http://www.venice.coe.int/webforms/documents/default.aspx?pdffile=CDL-AD(2016)007-e

(5)

Dz.U. C 378 z 9.11.2017, s. 136.

(6)

Milieu Ltd (2011), „Comparative study on access to justice in gender equality and anti-discrimination law” (Badanie porównawcze dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących równouprawnienia płci oraz prawa antydyskryminacyjnego), sprawozdanie podsumowujące dla DG ds. Sprawiedliwości i Konsumentów, Bruksela.

(7)

https://wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?p=&Ref=CM/Rec(2010)12&Language=lanEnglish&Ver=original&BackColorInternet=C3C3C3&BackColorIntranet=EDB021&BackColorLogged=F5D383&direct=true

(8)

http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2017/596804/IPOL_STU(2017)596804_EN.pdf (dostęp w dniu 14 grudnia 2017 r.).

(9)

https://www.coe.int/t/dghl/cooperation/cepej/evaluation/default_en.asp


UZASADNIENIE

Niniejsze sprawozdanie z własnej inicjatywy stanowi odpowiedź na sporządzoną przez Komisję unijną tablicę wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.

W Unii egzekwowanie prawa przed sądami jest nadal w dużej mierze oparte na krajowych przepisach proceduralnych i praktyce krajowej. Sądy krajowe są również sądami Unii. W związku z tym podczas toczących się przed nimi postępowań należy zapewnić równość, sprawiedliwość i wydajność, a także skuteczne stosowanie prawa unijnego.

Prawo do skutecznego środka odwoławczego i do rzetelnego procesu sądowego – zapisane w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 6 EKPC – stanowi jedną z podstawowych gwarancji poszanowania praworządności i demokracji.

Mimo że państwa członkowskie są stronami EKPC, z doświadczenia wynika, że nie zawsze zapewnia to wystarczające zaufanie do systemów wymiaru sprawiedliwości innych państw członkowskich. Zakres wzajemnego zaufania w znacznym stopniu zależy od wielu parametrów, w tym między innymi mechanizmów mających na celu zagwarantowanie praw powoda lub pozwanego, przy jednoczesnym zapewnieniu dostępu do sądów oraz wymiaru sprawiedliwości.

Ważnych i aktualnych przykładów znaczenia tych ostatnich parametrów dostarczają sprawy dotyczące dyskryminacji osób LGBTI. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku innych form dyskryminacji (ze względu na płeć, religię itp.), skuteczność europejskich ram prawnych – w tym postanowień art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego niedyskryminacji – zależy od zdolności ofiary do uzyskania dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Zdolność ta wiąże się z różnymi czynnikami, takimi jak skuteczność i terminowość postępowania, racjonalne koszty reprezentacji prawnej i wiedza sędziów na temat sposobów rozpatrywania takich spraw (np. stosowanie w praktyce środków takich jak przeniesienie ciężaru dowodu). Literatura wskazuje, że czynniki te nie znajdują jeszcze pełnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. Z tego punktu widzenia przydatne byłyby dostarczone przez państwa członkowskie konkretne dane na temat środków lub strategii politycznych – opracowywanych lub już wdrożonych – których celem jest skuteczniejsze eliminowanie wymienionych wyżej przeszkód. Na przykład mogłyby one być źródłem informacji na temat tego, czy przepisy krajowe przewidują terminy na wydanie orzeczenia sądowego (a jeśli tak, to jakie), oraz czy terminy te różnią się w zależności od rozpatrywanej sprawy i czy są przestrzegane, biorąc pod uwagę nadmierne obciążenie pracą, niedobór zasobów itp.(1)

W związku z powyższym sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje cel, jakim są wysokiej jakości, skuteczne i niezależne systemy sądowe w państwach członkowskich. Jego osiągnięcie przyczyni się również do wzrostu gospodarczego i zwiększenia ochrony konsumentów. . W celu zapewnienia bardziej kompleksowej oceny sprawozdawczyni postanowiła wykorzystać również źródła informacji inne niż sama tabela, np. informacje opracowane przez Instytut Reformy Prawa (Institute for Legal Reform), Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), Radę Europy i jeden z departamentów tematycznych Parlamentu Europejskiego.

Poprawa skuteczności sądów może w istocie przełożyć się na wyższą stopę wzrostu gospodarczego, a postrzeganie niezależności sądów przez przedsiębiorstwa może doprowadzić do wzrostu produktywności. Jeżeli systemy sądowe gwarantują egzekwowanie praw, wierzyciele są bardziej skłonni do udzielania pożyczek, przedsiębiorstwa są mniej skłonne do zachowań oportunistycznych, ograniczane są koszty transakcji, a innowacyjne przedsiębiorstwa wykazują większą gotowość do inwestowania(2).

Niezależnie od tego należy podkreślić, że konieczna jest dalsza poprawa w zakresie dostarczania informacji w internecie na temat krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości, mianowicie za pośrednictwem stron internetowych, które są dostępne dla osób słabowidzących, lub stron zapewniających interaktywne narzędzia umożliwiające obywatelom ustalenie, czy kwalifikują się oni do pomocy prawnej. Dostępność w internecie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych, handlowych i administracyjnych również mogłaby zostać zwiększona we wszystkich instancjach.

Ponadto należy zauważyć, że obserwowana obecnie w niektórych państwach członkowskich negatywna tendencja dotycząca równowagi płci wśród sędziów w sądach wyższych instancji i sądach najwyższych jest problemem nie tylko na szczeblu krajowym. Najnowsze dane zebrane przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn pokazują, że udział kobiet jako prezesów i członków sądów europejskich, mianowicie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wynosi 19,2%, podczas gdy udział mężczyzn wynosi 80,8%. Nierównowagę płci można również zaobserwować w zawodach sądowych innych niż sędzia. W efekcie pozwala to wysunąć wniosek o spadku ogólnego udziału kobiet specjalistów w sądach. Sytuacja ta – podobnie jak znacząca różnica między odsetkiem kobiet specjalistów na niższych szczeblach sądownictwa (w tym w zawodach innych niż sędzia) a ich odsetkiem w sądach wyższej instancji i na szczeblu prokuratorskim – może być spowodowana m.in. brakiem mentoringu, przejrzystych procedur powoływania, sieci wsparcia lub eksponowania kobiet stanowiących wzorce do naśladowania zajmujących najwyższe stanowiska w zawodach sądowych(3).

Jeśli chodzi o niezależność sądownictwa, sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje piąte badanie przeprowadzone przez Światowe Forum Ekonomiczne, które pokazuje, że postrzeganie niezależności przez przedsiębiorstwa uległo poprawie lub pozostało na stabilnym poziomie w ponad dwóch trzecich państw członkowskich wykazujących niski poziom postrzeganej niezależności. Uważa ona jednak, że samo wprowadzenie większej liczby gwarancji nie zapewni skuteczności systemu wymiaru sprawiedliwości oraz że zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania niezależności sądów ma wdrażanie strategii i praktyk mających na celu promowanie uczciwości i zapobieganie korupcji w sądownictwie. Potrzebę wdrożenia takich strategii i praktyk dobrze ilustrują niedawne niepokojące zmiany, jakie miały miejsce w niektórych państwach członkowskich, dlatego jest to nadal sprawa najwyższej wagi.

W związku z powyższym właściwym kierunkiem wydaje się ustanowienie kompleksowej i bezstronnej procedury rekrutacji sędziów, od egzaminu rekrutacyjnego do mianowania, a tym samym zapobieganie w możliwie jak największym stopniu uznaniowości procesu podejmowania decyzji oraz podejmowanie ostatecznej decyzji w oparciu o określone i obiektywne kryteria. Ponadto konieczne jest zapewnienie mocnych gwarancji w przypadku niepowołania, takich jak obowiązek przedstawienia powodów oraz możliwość kontroli sądowej. Zmierzając w tym kierunku, należy zapewnić niezbędny, oparty na obiektywnych kryteriach system oceny sędziów oraz weryfikacji przez niezależną komisję decyzji o przeniesieniu lub odwołaniu sędziego(4).

Jeśli chodzi o szkolenia dla sędziów, pomimo znaczącego postępu w tym obszarze nadal niezbędne są wysiłki w celu zróżnicowania zakresu oferowanych szkoleń. Nie we wszystkich państwach członkowskich zapewniane jest ustawiczne szkolenie w zakresie umiejętności sędziowskich, umiejętności informatycznych, zarządzania sądem i etyki zawodowej pracowników wymiaru sprawiedliwości. Ponadto w niektórych państwach członkowskich nie oferuje się żadnych szkoleń w dziedzinie komunikacji ze stronami i z prasą. Należy zapewnić dodatkowe szkolenia z zakresu równowagi płci w środowisku zawodowym i rozpatrywania spraw dotyczących przemocy ze względu na płeć.

Na zakończenie należy wspomnieć, że w celu zapewnienia kompleksowej i dokładnej oceny obecnego stanu rzeczy szczególnie ważne jest uzupełnienie luk w danych. Mimo że luka w danych maleje dzięki dobrej współpracy z państwami członkowskimi, sądownictwem i innymi zainteresowanymi stronami oraz dzięki opracowaniu nowych wskaźników, takich jak „perspektywa użytkownika końcowego”, wydaje się, że nadal istnieje wiele nieudostępnionych danych oraz występuje rozbieżność między ilością a szczególnymi właściwościami danych przekazywanych przez państwa członkowskie.

(1)

Zob. „Joint Contribution on the Commission’s Monitoring of the implementation of the Gender Goods and Services Directive and the Gender ‘Recast’ Directive in EU Member States” (Wspólny wkład w wykonywane przez Komisję monitorowanie wdrażania dyrektywy o równouprawnieniu w dostępie do towarów i usług oraz dyrektywy na temat płci w państwach członkowskich UE w wersji przekształconej) (ILGA, 2011) oraz „Comparative study on access to justice in gender equality and anti-discrimination law” (Badanie porównawcze dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących równouprawnienia płci oraz prawa antydyskryminacyjnego) (Milieu Ltd, 2011).

(2)

Zob. „The judicial system and economic development across EU Member States” (System sądowy i rozwój gospodarczy w poszczególnych państwach członkowskich UE) (Komisja Europejska, 2017).

(3)

Zob. baza danych statystycznych Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn oraz „Mapping the Representation of Women and Men in Legal Professions Across the EU” (Rozkład reprezentacji kobiet i mężczyzn w zawodach prawniczych w poszczególnych krajach UE) (Parlament Europejski, 2017).

(4)

Zob. CM/Rec(2010)12.


OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (16.4.2018)

dla Komisji Prawnej

w sprawie unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.

(2018/2009(INI))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej (*): Sylvie Guillaume

(*)  Zaangażowana komisja – art. 54 Regulaminu

WSKAZÓWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Prawnej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2, 6 oraz 7,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 70, 85, 86, 258, 259 i 260,

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając działalność i sprawozdania Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo (Komisja Wenecka), w szczególności jej wykaz kryteriów dotyczących praworządności (CDL-AD(2016)007-e),

–  uwzględniając swoje rezolucje w sprawie praworządności i wymiaru sprawiedliwości,

A.  mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości stanowi wartość samą w sobie, a także zasadniczy element praworządności, w szczególności w odniesieniu do warunków dostępu obywateli do wymiaru sprawiedliwości i poszanowania zasad sprawiedliwego procesu;

B.  mając na uwadze, że zagwarantowanie praworządności, ochrona praw podstawowych oraz skuteczne i niezawisłe systemy wymiaru sprawiedliwości odgrywają kluczową rolę w tworzeniu sprzyjających warunków politycznych, odzyskiwaniu zaufania obywateli do instytucji, które odpowiadają za stosowanie przepisów UE, wspieraniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zapewnianiu większej przewidywalności prawnej i regulacyjnej;

C.  mając na uwadze, że w obecnej sytuacji europejskie systemy sądowe stają przed nowymi wyzwaniami, którym będą musiały sprostać;

1.  zachęca Komisję do dalszego promowania tablicy wyników, aby mogła ona stać się narzędziem, z którego będą korzystać zainteresowane podmioty, zwiększając przy tym skuteczność i jakość europejskich systemów sądowych zgodnie z traktatami i w porozumieniu z państwami członkowskimi;

2.  wzywa Komisję do utworzenia tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, domniemania niewinności i innych aspektów prawa do rzetelnego procesu sądowego, które są ściśle powiązane z poszanowaniem praworządności, aby uzyskać ogólny obraz wymiaru sprawiedliwości w Unii Europejskiej, przyczyniając się tym samym do powszechnego zrozumienia różnych europejskich systemów sądowych oraz umocnienia europejskiej przestrzeni sądowej; wzywa Komisję do uwzględnienia w tablicy wyników jej zaleceń dla poszczególnych krajów dotyczących usprawnienia krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości;

3.  podkreśla, że procedury zbiorowego dochodzenia roszczeń mają coraz większe znaczenie dla ułatwiania dostępu do wymiaru sprawiedliwości i skutecznego rozwiązywania sporów; zwraca się do Komisji o uwzględnienie tych procedur w zbliżających się ćwiczeniach porównawczych dotyczących czynników decydujących o dostępności systemów wymiaru sprawiedliwości;

4.  z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji, aby po raz pierwszy ocenić niektóre aspekty wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych związane z walką z praniem pieniędzy, i zaleca Komisji, aby podjęła niezbędne środki w celu zachęcenia państw członkowskich do przekazywania danych dotyczących długości postępowań sądowych w tym obszarze, z myślą o wejściu w życie czwartej, a następnie piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

5.  zwraca się do Komisji o rozważenie uwzględnienia w kolejnych edycjach tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości informacji na temat dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla grup, które mogą znajdować się w gorszej sytuacji z powodu niepełnosprawności, płci, orientacji seksualnej itd., w celu wskazania wszelkich możliwych barier;

6.  podkreśla, że pomoc prawna oferowana konsumentom żyjącym poniżej progu ubóstwa pozostaje niezbędnym czynnikiem równoważącym; zwraca uwagę na ważną rolę pomocy prawnej w gwarantowaniu dostępu do wymiaru sprawiedliwości również słabszym stronom;

7.  podkreśla korzyści wynikające z systemów ICT dla wszystkich podmiotów działających na rzecz poprawy ogólnej skuteczności i jakości systemów wymiaru sprawiedliwości oraz wzywa państwa członkowskie i instytucje europejskie do wspierania dalszego rozwoju takich narzędzi; zwraca się do Komisji o dostarczenie dokładniejszych informacji na temat stosowania tych nowych technologii w systemach wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich oraz o zwiększenie ich dostępności dla wszystkich obywateli UE, w tym osób niepełnosprawnych i innych słabszych grup społecznych;

8.  zachęca Komisję do gromadzenia dokładniejszych informacji na temat postępowania w przypadku naruszeń zasady praworządności i zagrożeń dla praw podstawowych, w tym korupcji, dyskryminacji i naruszeń prywatności, wolności myśli, sumienia i religii, wolności wypowiedzi, a także wolności zgromadzania się i zrzeszania się;

9.  wzywa Komisję do dalszego rozwijania metodologii, w tym poprzez przeprowadzanie większej liczby analiz jakościowych, a także do korzystania z dodatkowych źródeł informacji, które mogą być przekazywane przez przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, sektora prywatnego, ekspertów akademickich i organizacji międzynarodowych; zachęca państwa członkowskie i Komisję do aktywnej współpracy w celu zmniejszenia luki w danych i zebrania dokładnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji z myślą o ustanowieniu tablicy wyników;

10.  zwraca się do państw członkowskich i europejskich instytucji o podjęcie stosownych działań na rzecz zapewnienia skutecznego i terminowego prowadzenia postępowań w celu wzmocnienia ochrony sądowej każdej osoby, tak aby chronić jej prawa;

11.  zachęca Komisję do opracowania nowych kryteriów w celu lepszej oceny zgodności systemów sądownictwa z zasadą praworządności, opierając się przede wszystkim na wykazie kryteriów dotyczących praworządności ustanowionym przez Komisję Wenecką;

12.  wzywa państwa członkowskie i instytucje europejskie do wzmocnienia niezależności wymiaru sprawiedliwości w UE, w szczególności w odniesieniu do gwarancji na mocy statusu sędziów i prokuratorów, i zachęca Komisję do zamieszczania większej ilości informacji na ten temat w tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości;

13.  wzywa Komisję do uwzględnienia w sekcji tabeli wyników poświęconej niezawisłości wymiaru sprawiedliwości rubryki dotyczącej statusu prokuratorów i ich autonomii;

14.  przypomina swój wniosek zawarty w rezolucji z dnia 25 października 2016 r. w sprawie unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych(1) oraz ponownie zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku dotyczącego zawarcia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych; wzywa Komisję do powiązania obowiązujących sprawozdań, w tym tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości, do momentu ustanowienia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych;

15.  podkreśla potrzebę rozwiązania problemu braku równowagi płci i dysproporcji w reprezentacji płci wśród pracowników wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza sędziów; podkreśla, że przyszłe tablice wyników powinny zawierać informacje na temat takich pracowników, ich szkoleń rekrutacyjnych i podziału według płci;

16.  wzywa Komisję do uwzględnienia walki z korupcją i uważa włączenie tej kwestii do tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości za priorytet.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

12.4.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

7

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ademov, Daniel Dalton, Rachida Dati, Tanja Fajon, Laura Ferrara, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Jussi Halla-aho, Monika Hohlmeier, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Dietmar Köster, Monica Macovei, Roberta Metsola, Péter Niedermüller, Ivari Padar, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský, Auke Zijlstra

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Gérard Deprez, Iratxe García Pérez, Maria Grapini, Anna Hedh, Marek Jurek, Jean Lambert, Gilles Lebreton, Andrejs Mamikins, Angelika Mlinar, Emilian Pavel, Alyn Smith, Barbara Spinelli

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Pervenche Berès, Lynn Boylan, Matt Carthy, Kostadinka Kuneva, Marijana Petir, Julia Pitera, Evelyn Regner, Monika Smolková, Julie Ward

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

37

+

ALDE

Gérard Deprez, Nathalie Griesbeck, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Angelika Mlinar

ECR

Helga Stevens

EFDD

Laura Ferrara

GUE/NGL

Lynn Boylan, Matt Carthy, Kostadinka Kuneva, Barbara Spinelli

PPE

Asim Ademov, Rachida Dati, Monika Hohlmeier, Roberta Metsola, Marijana Petir, Julia Pitera, Traian Ungureanu, Tomáš Zdechovský

S&D

Pervenche Berès, Tanja Fajon, Iratxe García Pérez, Ana Gomes, Maria Grapini, Sylvie Guillaume, Anna Hedh, Dietmar Köster, Andrejs Mamikins, Péter Niedermüller, Ivari Padar, Emilian Pavel, Evelyn Regner, Monika Smolková, Julie Ward

VERTS/ALE

Jean Lambert, Alyn Smith, Bodil Valero

7

-

ECR

Daniel Dalton, Jussi Halla-aho, Marek Jurek, Monica Macovei

EFDD

Kristina Winberg

ENF

Gilles Lebreton, Auke Zijlstra

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0409.


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

24.4.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

19

0

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Mady Delvaux, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Heidi Hautala, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Emil Radev, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, József Szájer, Axel Voss, Francis Zammit Dimech, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Luis de Grandes Pascual, Angel Dzhambazki, Jytte Guteland, Kosma Złotowski


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

19

+

ALDE

Jean-Marie Cavada, António Marinho e Pinto

EFDD

Joëlle Bergeron

GUE/NGL

Kostas Chrysogonos

PPE

Luis de Grandes Pascual, Emil Radev, Pavel Svoboda, József Szájer, Axel Voss, Francis Zammit Dimech, Tadeusz Zwiefka

S&D

Mady Delvaux, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Jytte Guteland, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Evelyn Regner

VERTS/ALE

Max Andersson, Heidi Hautala

0

-

 

 

4

0

ECR

Angel Dzhambazki, Kosma Złotowski

ENF

Marie-Christine Boutonnet, Gilles Lebreton

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 18 maja 2018Informacja prawna