Διαδικασία : 2016/2328(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0168/2018

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0168/2018

Συζήτηση :

PV 29/05/2018 - 19
CRE 29/05/2018 - 19

Ψηφοφορία :

PV 30/05/2018 - 13.13

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2018)0229

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 891kWORD 90k
14.5.2018
PE 618.057v03-00 A8-0168/2018

που αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2012/29/EΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας

(2016/2328(INI))

Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων

Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων

Εισηγήτριες: Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Angelika Mlinar

(Κοινή διαδικασία επιτροπών – άρθρο 55 του Κανονισμού)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΣΥΝΟΨΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΣΥΝΟΨΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ

Η παρούσα έκθεση αποσκοπεί στην αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας 2012/29/EΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας. Συγκεκριμένα, εστιάζει στη συνοχή, στη συνάφεια, στην αποτελεσματικότητα και στην αποδοτικότητά της. Στο πλαίσιο αυτό, καλύπτει διάφορες πτυχές της εφαρμογής της οδηγίας: τα νομικά μέτρα μεταφοράς σε επίπεδο κρατών μελών, την πρακτική εφαρμογή της οδηγίας επί τόπου, τα οφέλη που έχουν αποκομίσει από αυτή τα θύματα, καθώς και τις προκλήσεις που απαντήθηκαν. Η έκθεση παρέχει, εντέλει, σειρά συστάσεων προς την Επιτροπή και τα κράτη μέλη για την περαιτέρω προώθηση της εφαρμογής της οδηγίας στο μέλλον.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προώθηση περαιτέρω προσπαθειών σε ενωσιακό επίπεδο για την ενίσχυση της ορθής εφαρμογής της οδηγίας με την υποστήριξη και την προώθηση των δικαιωμάτων των θυμάτων της εγκληματικότητας εν γένει και πιο συγκεκριμένα με τη στήριξη που παρέχει η ενωσιακή χρηματοδότηση για την επαρκή κατάρτιση των δικαστικών.

Το Κοινοβούλιο θα πρέπει επίσης να στηρίξει και να προωθήσει μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ ενωσιακών νομοθετικών πράξεων που αφορούν τα δικαιώματα των θυμάτων με τον περαιτέρω εξορθολογισμό της προσέγγισης και τη διασφάλιση μιας πιο συνεκτικής διαδικασίας.

Τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να μεταφέρουν την οδηγία το αργότερο στις 16 Νοεμβρίου 2015. Τον Νοέμβριο του 2017, 23 από τα 27 κράτη μέλη είχαν μεταφέρει επισήμως την οδηγία (η Δανία επέλεξε να μην συμμετάσχει στην οδηγία). Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει αξιολογήσει ακόμα τη μεταφορά και την εφαρμογή της οδηγίας, παρόλο που υποχρεούτο να υποβάλει έκθεση έως τον Νοέμβριο του 2017, σύμφωνα με το άρθρο 29 της οδηγίας.

Από τον διορισμό τους και έπειτα, οι δύο εισηγήτριες συνέλεξαν στοιχεία και χρησιμοποίησαν, μεταξύ άλλων, τις εξής πηγές:

  ακρόαση που διεξήχθη στο πλαίσιο της κοινής συνεδρίασης των επιτροπών LIBE και FEMM στις 11 Ιανουαρίου 2018·

  εκ των υστέρων εκτίμηση επιπτώσεων από την Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPRS), που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2017·

  ανταλλαγή πληροφοριών με τους συναφείς θεσμικούς συμφεροντούχους και τις συναφείς οργανώσεις προστασίας των θυμάτων·

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Πολλοί άνθρωποι πέφτουν θύματα της εγκληματικότητας στην ΕΕ ετησίως – μόνο 30 περίπου εκατομμύρια εγκλήματα, με εξαίρεση αδικήματα ήσσονος σημασίας, καταγγέλλονται στην αστυνομία. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ταξιδεύουν, κατοικούν ή σπουδάζουν στο εξωτερικό και, ως εκ τούτου, αποτελούν δυνητικά θύματα εγκλημάτων που διαπράττονται σε χώρα άλλη από τη δική τους. Εναπόκειται στην αρμοδιότητα της ΕΕ να διασφαλίζει την προστασία των πολιτών και των αλλοδαπών που διακινούνται εντός των συνόρων της.

Τα θύματα πρέπει να έχουν:

• το δικαίωμα να κατανοούν και να γίνονται κατανοητά όταν έρχονται σε επαφή με μια αρχή (π.χ. με τη χρήση σαφούς και απλής γλώσσας)·

• το δικαίωμα λήψης πληροφοριών από την πρώτη επαφή με μια αρχή·

• το δικαίωμα υποβολής επίσημης καταγγελίας και λήψης έγγραφου αποδεικτικού·

• το δικαίωμα διερμηνείας και μετάφρασης (τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της εξέτασης/ανάκρισης του θύματος)·

• το δικαίωμα να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη της υπόθεσής τους·

• το δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων.

Εντοπίστηκε σειρά παραγόντων που ενδέχεται να υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της οδηγίας στην πράξη, περιλαμβανομένων των εξής:

• έλλειψη μέτρων ευαισθητοποίησης που να συνοδεύουν την εφαρμογή της οδηγίας·

• έλλειψη διαθέσιμων πληροφοριών σε γλώσσα που να μπορούν να κατανοήσουν τα θύματα, μεταξύ άλλων σε εύκολα κατανοητή γλώσσα ή σε νοηματική γλώσσα, όπου απαιτείται·

• έλλειψη οικονομικής στήριξης για την παροχή υπηρεσιών και έλλειψη συντονισμού μεταξύ των υπηρεσιών υποστήριξης, της αστυνομίας, των εισαγγελέων και άλλων σχετικών παραγόντων·

• έλλειψη αποδοχής από τους συμφεροντούχους και κατάρτισης των επαγγελματιών του κλάδου.

Ένα από τα βασικά ζητήματα όσον αφορά τις διαφορές μεταξύ των εθνικών ποινικών δικαίων οι οποίες επηρεάζουν την προστασία των θυμάτων συνδέεται με τη χρήση διαφορετικών ορισμών για βασικές έννοιες από τα κράτη μέλη· ειδικότερα, διαφορές στον ορισμό της έννοιας του «θύματος» υποδεικνύουν ότι ο βαθμός της κάλυψης που παρέχει η εθνική νομοθεσία, π.χ. στα μέλη της οικογένειας, ποικίλει (βλ. το τμήμα 3.4 με τίτλο «Ορισμός των θυμάτων της εγκληματικότητας»). Ένα ακόμη παράδειγμα είναι η παρενοχλητική παρακολούθηση, την οποία δεν περιλαμβάνουν όλα τα κράτη μέλη στον ποινικό τους κώδικα.

Ένας τομέας όπου τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο, τόσο σε νομοθετικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο, αφορά την ατομική αξιολόγηση (άρθρο 22 της οδηγίας). Η διενέργεια ατομικών αξιολογήσεων όταν τα θύματα καταγγέλλουν ένα έγκλημα είναι καίριας σημασίας για να διασφαλιστεί ότι οι επαγγελματίες του κλάδου αξιολογούν δεόντως τις ανάγκες και τις επιλογές των θυμάτων. Δεν είναι δυνατό να υποστηρίζονται επαρκώς τα θύματα εάν οι υπάλληλοι πρώτης γραμμής (στις περισσότερες περιπτώσεις, η αστυνομία όπου το θύμα πάει για να καταγγείλει ένα έγκλημα) δεν γνωρίζουν τα προσωπικά χαρακτηριστικά του θύματος, το είδος ή τη φύση του εγκλήματος και τις περιστάσεις τέλεσής του.

Ωστόσο, οι τρόποι με τους οποίους διενεργούνται οι ατομικές αξιολογήσεις ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών, και σε ορισμένες περιπτώσεις βασίζονται αποκλειστικά στη «συμπλήρωση τετραγωνιδίων». Επιπλέον, ακόμη και αν οι ατομικές αξιολογήσεις διενεργούντο δεόντως σε όλη την ΕΕ, η διαθεσιμότητα των δομών υποστήριξης των θυμάτων δεν είναι συνεπής σε όλα τα κράτη μέλη, και μερικές φορές ούτε και εντός ενός κράτους μέλους. Επίσης, εξακολουθεί να συνιστά πρόκληση ο δέων συντονισμός σε επίπεδο κρατών μελών. Οι αρμόδιοι φορείς για την παροχή υποστήριξης προς τα θύματα λειτουργούν συνήθως υπό την αιγίδα είτε της κυβέρνησης είτε ΜΚΟ – φορείς που συχνά συνυπάρχουν, γεγονός που εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη συνεκτική και μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση για υπηρεσίες υποστήριξης, καθώς και σχετικά με το ζήτημα των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Οι συνεισηγήτριες συνιστούν ένθερμα να μεταφέρουν και να εφαρμόσουν πλήρως την οδηγία όλα τα κράτη μέλη.

Επισημαίνουν επιπλέον ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφύγουν πιθανά κενά στην εφαρμογή της οδηγίας λόγω διαφορετικής ερμηνείας σε εθνικό επίπεδο και λόγω διαφορών στο εθνικό ποινικό δίκαιο που επηρεάζουν την προστασία των θυμάτων.


ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

που αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2012/29/EΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας (2016/2328(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 2 και 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τα άρθρα 8, 10, 18, 19, 21, 79 και 82 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 3, 6, 20, 21, 23, 24, 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ),

–  έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1948,

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 UN για τα δικαιώματα του παιδιού,

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, του 1979, για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW),

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση σχετικά με τις βασικές αρχές δικαιοσύνης για τα θύματα εγκληματικών πράξεων και τα θύματα κατάχρησης της εξουσίας, η οποία εγκρίθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στις 29 Νοεμβρίου 1985,

–  έχοντας υπόψη τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης), και τις αποφάσεις του Συμβουλίου (ΕΕ) 2017/865(1) και (ΕΕ) 2017/866 της 11ης Μαΐου 2017(2) σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας,

  έχοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης CM/Rec(2006)8 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την παροχή συνδρομής στα θύματα αξιόποινων πράξεων,

  έχοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου Υπουργών CM/Rec(2010)5 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη, της 31ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου,

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, σχετικά με το καθεστώς των θυμάτων στις ποινικές διαδικασίες,

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 6ης Δεκεμβρίου 2013 σχετικά με την καταπολέμηση των εγκλημάτων μίσους στην ΕΕ, και της 5ης Ιουνίου 2014 σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση κάθε μορφής βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένου του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων,

–  έχοντας υπόψη την οδηγία (ΕΕ) 2017/541 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2017, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου και για την τροποποίηση της απόφασης 2005/671/ΔΕΥ του Συμβουλίου(3),

  έχοντας υπόψη την οδηγία (ΕΕ) 2016/800 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις για τα παιδιά που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών(4),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 606/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων προστασίας σε αστικές υποθέσεις(5),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/29/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου(6),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2011/99/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας(7),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2011/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της, καθώς και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ του Συμβουλίου(8),

  έχοντας υπόψη την οδηγία 2011/93/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας, με την οποία καταργείται η απόφαση πλαίσιο 2004/68/ΔΕΥ του Συμβουλίου(9),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 14ης Δεκεμβρίου 2017, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2011/93/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας(10),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2014/42/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, σχετικά με τη δέσμευση και τη δήμευση οργάνων και προϊόντων εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση(11),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων(12),

–  έχοντας υπόψη τη μελέτη με τίτλο «Πώς μπορεί η ΕΕ και τα κράτη μέλη να συνδράμουν καλύτερα τα θύματα τρομοκρατίας;» την οποία δημοσίευσε το Θεματικό Τμήμα Δικαιωμάτων των Πολιτών και Συνταγματικών Υποθέσεων τον Σεπτέμβριο του 2017,

–  έχοντας υπόψη την έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) με τίτλο «Δεύτερη έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις μειονότητες και τις διακρίσεις», η οποία δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2017,

  έχοντας υπόψη την έκθεση του FRA με τίτλο «Φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη - Απόψεις και εμπειρίες παιδιών που συμμετείχαν σε δικαστικές διαδικασίες ως θύματα, μάρτυρες ή αντίδικοι σε εννέα κράτη μέλη της ΕΕ», η οποία δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2017,

  έχοντας υπόψη την έκθεση του FRA σχετικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα το 2017, η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2017,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση του FRA σχετικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα το 2016, η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2016,

–  έχοντας υπόψη τη μελέτη του FRA με τίτλο «Θύματα της εγκληματικότητας στην ΕΕ: έκταση και μορφή της στήριξης για τα θύματα», η οποία δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2015,

  έχοντας υπόψη τη μελέτη του FRA με τίτλο «Σοβαρή εργασιακή εκμετάλλευση: εργαζόμενοι μετακινούμενοι στο εσωτερικό της ΕΕ ή εισερχόμενοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση», η οποία δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2015,

  έχοντας υπόψη την έκθεση του FRA με τίτλο «Βία κατά των γυναικών: πανευρωπαϊκή έρευνα», η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2014,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση σχετικά με το πρόγραμμα IVOR με τίτλο «Εφαρμογή μιας προσανατολισμένης στα θύματα μεταρρύθμισης του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης στην ΕΕ» (Implementing Victim-oriented reform of the criminal justice system in the EU), η οποία δημοσιεύτηκε στις 6 Μαΐου 2016,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) με τίτλο «Ανάλυση της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων από τη σκοπιά του φύλου» (An analysis of the Victims’ Rights Directive from a gender perspective),

–  έχοντας υπόψη τις Αρχές της Yogyakarta συν 10, που εγκρίθηκαν στις 10 Νοεμβρίου 2017, σχετικά με τις αρχές και τις υποχρεώσεις των κρατών όσον αφορά την εφαρμογή του δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου, την έκφραση του φύλου και τα σεξουαλικά χαρακτηριστικά (‘Principles and State Obligations on the Application of International Human Rights Law in Relation to Sexual Orientation, Gender Identity, Gender Expression and Sex Characteristics’),

  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 12ης Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας(13),

–  έχοντας υπόψη την ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της οδηγίας 2012/29/ΕΕ από την Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την οποία εκπόνησε η Μονάδα εκ των Υστέρων Εκτίμησης Αντικτύπου,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του, καθώς και το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο ε) και το Παράρτημα 3 της απόφασης της Διάσκεψης των Προέδρων της 12ης Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με τη διαδικασία για την εξουσιοδότηση εκπόνησης εκθέσεων πρωτοβουλίας,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές διαβουλεύσεις της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, σύμφωνα με το άρθρο 55 του Κανονισμού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A8-0168/2018),

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία 2012/29/ΕΕ της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας («οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων») επιδιώκει να τοποθετήσει το θύμα ενός εγκλήματος στο επίκεντρο του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης και έχει ως στόχο να ενισχύσει τα δικαιώματα των θυμάτων της εγκληματικότητας, ούτως ώστε να μπορεί κάθε θύμα να απολαύει του ίδιου επιπέδου δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από τον τόπο όπου διαπράχθηκε η αξιόποινη πράξη, από την ιθαγένειά τους ή από το καθεστώς διαμονής τους·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι έως τον Σεπτέμβριο του 2017 23 από 27 κράτη μέλη μετέφεραν στην εθνική νομοθεσία τους την οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή έχει κινήσει 16 διαδικασίες επί παραβάσει κατά των κρατών μελών που δεν έχουν ακόμη συμμορφωθεί πλήρως στην πράξη· λαμβάνοντας υπόψη ότι χάρη στην οδηγία κατέστη δυνατό να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά την αντιμετώπιση των θυμάτων της εγκληματικότητας σε άλλο κράτος μέλος· λαμβάνοντας υπόψη ότι εξακολουθούν να σημειώνονται ελλείψεις στις περιπτώσεις διασυνοριακού χαρακτήρα·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχουν ενιαία πρότυπα και μέσα σε ενωσιακό επίπεδο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών της ΕΕ αλλά τα θύματα της εγκληματικότητας εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο από χώρα σε χώρα·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι παρά τις πολυάριθμες αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί στα κράτη μέλη, συχνά τα θύματα εξακολουθούν να μην έχουν επίγνωση των δικαιωμάτων τους, γεγονός που υπονομεύει την επί τόπου αποτελεσματικότητα της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων, και ιδίως την απαίτηση για πρόσβαση σε πληροφορίες·

E.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, εκτός από τη νομική υποστήριξη, οι ομάδες υποστήριξης των θυμάτων κατατάσσουν τις ανάγκες των θυμάτων σε τέσσερις κατηγορίες: δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας, δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, δικαίωμα στην αλήθεια και δικαίωμα στη μνήμη: το τελευταίο αυτό δικαίωμα αντιπροσωπεύει την ανεπιφύλακτη καταδίκη της τρομοκρατίας·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σε ορισμένα κράτη μέλη σημειώνεται έλλειψη υπηρεσιών υποστήριξης των θυμάτων και του μεταξύ τους συντονισμού σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, γεγονός που δυσχεραίνει για τα θύματα την πρόσβαση στις υφιστάμενες υπηρεσίες στήριξης·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ξενώνες φιλοξενίας γυναικών, τα κέντρα και οι τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας για τις γυναίκες αποτελούν βασικές υπηρεσίες υποστήριξης των γυναικών που υπήρξαν θύματα βίας και των παιδιών τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχει επαρκής πρόβλεψη για κατάλληλους ξενώνες φιλοξενίας και κέντρα γυναικών στην Ευρώπη· λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειάζονται επειγόντως περισσότερους ξενώνες φιλοξενίας γυναικών, δεδομένου ότι παρέχουν ασφάλεια, στέγη, συμβουλές και υποστήριξη στις γυναίκες που έχουν επιβιώσει από καταστάσεις ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και στα παιδιά τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έλλειψη ξενώνων φιλοξενίας γυναικών ενδέχεται να θέσει τις ζωές τους σε κίνδυνο·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε περίπτωση τρομοκρατικής επίθεσης σε ένα κράτος μέλος με θύμα που είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους, τα δύο ενεχόμενα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργαστούν στενά προκειμένου να διευκολύνουν την αρωγή στο θύμα·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι όταν οι κυβερνητικοί φορείς και οι εθνικές υπηρεσίες αναλαμβάνουν ικανοποιητική δράση για την αποτελεσματική προστασία των θυμάτων, οι πολίτες στηρίζουν και εμπιστεύονται τους θεσμούς και αυτό με τη σειρά του συντελεί στη δημιουργία καλής φήμης·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι πιθανό πολλοί επαγγελματίες από διάφορους κλάδους στον τομέα της υγείας να έρχονται σε επαφή με θύματα, ιδίως θύματα έμφυλης βίας, και ότι συχνά το θύμα έρχεται πρώτα σε επαφή μαζί τους για την καταγγελία κάποιου εγκλήματος· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με στοιχεία, η κατάρτιση των επαγγελματιών του κλάδου της υγείας, όπως των γιατρών και άλλων κλινικών επαγγελματιών υγείας, είναι πολύ περιορισμένη για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της έμφυλης βίας·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες θύματα έμφυλης βίας χρειάζονται πάντα ειδική στήριξη και προστασία, επειδή είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη δευτερογενή και στην επαναλαμβανόμενη θυματοποίηση·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι παραμένει συστηματικά ελλιπής η καταγγελία περιστατικών ή δραστών βίας στην ΕΕ, ιδίως σε υποθέσεις που αφορούν μειονότητες, μετανάστες, εξαρτώμενα άτομα ή άτομα με επισφαλές καθεστώς διαμονής, άτομα ΛΟΑΔΜ, αντισημιτικά εγκλήματα, σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, ενδοοικογενειακή και έμφυλη βία, καθώς και θύματα εμπορίας ανθρώπων και καταναγκαστικής εργασίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι δύο τρίτα των γυναικών θυμάτων έμφυλης βίας δεν καταγγέλλουν το περιστατικό σε κάποια αρχή, επειδή ντρέπονται ή φοβούνται αντίποινα και τον κοινωνικό στιγματισμό·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα εγκλήματα μίσους κατά ατόμων ΛΟΑΔΜ αποτελούν πραγματικότητα ενωσιακής κλίμακας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η καταγγελία τέτοιας μορφής εγκλημάτων είναι ελλιπής και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των θυμάτων·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στη μελέτη του FRA με τίτλο «Προβολή των εγκλημάτων μίσους στης Ευρωπαϊκή Ένωση: αναγνώριση των δικαιωμάτων των θυμάτων» επισημαίνεται ότι το καθεστώς του μετανάστη αυξάνει τον κίνδυνο θυματοποίησης, ανεξάρτητα από άλλους γνωστούς παράγοντες κινδύνου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν αυξηθεί στα κράτη μέλη τα εγκλήματα μίσους με ρατσιστικά κίνητρα σε βάρος των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο· λαμβάνοντας υπόψη ότι πολύ λίγοι δράστες τέτοιων εγκλημάτων προσάγονται στη δικαιοσύνη·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, ακόμη κι αν όλα τα θύματα εγκληματικότητας έχουν ίσα δικαιώματα χωρίς διακρίσεις σύμφωνα με το άρθρο 1 της οδηγίας, στην πραγματικότητα τα περισσότερα κράτη μέλη δεν έχουν θέσει σε εφαρμογή πολιτικές ή διαδικασίες που να διασφαλίζουν ότι τα θύματα χωρίς επίσημα έγγραφα μπορούν να καταγγέλλουν με ασφάλεια τη σκληρή εργασιακή εκμετάλλευση που υφίστανται, καθώς και την σε βάρος τους ασκούμενη έμφυλη βία και άλλες μορφές κακοποίησης, χωρίς να αντιμετωπίζουν κίνδυνο να υποστούν κυρώσεις σε σχέση με το καθεστώς τους ως μεταναστών· λαμβάνοντας υπόψη ότι το γεγονός αυτό επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες και τα κορίτσια που εκτίθενται επίσης περισσότερο στην εμπορία ανθρώπων και στη σεξουαλική εκμετάλλευση· λαμβάνοντας υπόψη ότι στην έρευνα του FRA «Δεύτερη έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις μειονότητες και τις διακρίσεις» αναφέρεται ότι μόνο ένας από τους οκτώ ερωτηθέντες υπέβαλε αναφορά ή καταγγελία σχετικά με το πλέον πρόσφατο περιστατικό διάκρισης που βίωσε ως αποτέλεσμα της εθνοτικής καταγωγής του ή του μεταναστευτικού του υπόβαθρου·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 1 της οδηγίας, τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτή την οδηγία ισχύουν χωρίς διακρίσεις για όλα τα θύματα περιλαμβανομένου και του σεβασμού στο καθεστώς διαμονής τους·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκστρατεία «#MeToo» αποκάλυψε ότι το δικαστικό σύστημα δεν αποδίδει επαρκώς δικαιοσύνη και δεν προστατεύει επαρκώς τις γυναίκες και τα κορίτσια και ότι, ως εκ τούτου, τα θύματα έμφυλης βίας δεν τυγχάνουν της απαραίτητης στήριξης·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι με την επικύρωση και την πλήρη εφαρμογή της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης παρέχεται ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και τη συνεπαγόμενη προστασία των θυμάτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ορισμός της έμφυλης βίας θα πρέπει να βασίζεται στη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και να αναγνωρίζει τη διαρθρωτική φύση της βίας κατά των γυναικών και άλλων μορφών έμφυλης βίας και τη σχέση ανισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών η οποία εξακολουθεί να επικρατεί στην κοινωνία· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία στο πλαίσιο στενών προσωπικών σχέσεων πρέπει να εξετάζεται λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τη διάσταση του φύλου, δεδομένου ότι αυτή η μορφή βίας πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες εκτίθενται περισσότερο στην παρενοχλητική παρακολούθηση, η οποία αποτελεί μια συνηθισμένη μορφή έμφυλης βίας, και ότι η παρενοχλητική παρακολούθηση ως συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη δεν περιλαμβάνεται στον ποινικό κώδικα επτά κρατών μελών·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια και στην προστασία των παιδιών γυναικών που έχουν πέσει θύματα έμφυλης βίας και ενδοοικογενειακής βίας·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι συχνά τα θύματα δεν είναι επαρκώς ενημερωμένα όσον αφορά τις σχετικές δίκες και την έκβασή τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι πολύ συχνά τα θύματα ενημερώνονται για την αποφυλάκιση ενός δράστη, αναπάντεχα, από τα μέσα ενημέρωσης ή από άλλους εξωτερικούς φορείς αντί να ενημερώνονται από τις αρμόδιες αρχές·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα θύματα και τα μέλη της οικογένειάς τους δεν ενημερώνονται επαρκώς σχετικά με τα δικαιώματά τους όταν μια αξιόποινη πράξη διαπράττεται σε κράτος μέλος διαφορετικό από αυτό στο οποίο διαμένει το θύμα· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη έχουν διαφορετικούς ορισμούς για την έννοια του «θύματος»· λαμβάνοντας υπόψη ότι, κατά συνέπεια, τα πεδία εφαρμογής των εθνικών νομοθεσιών διαφέρουν μεταξύ τους (ενίοτε επεκτείνονται για να καλύψουν, για παράδειγμα, τα μέλη της οικογένειας)·

ΚΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι για πολλές γυναίκες που καθίστανται θύματα βίας στο πλαίσιο στενών προσωπικών σχέσεων οι ευρείας δημοσιότητας εύκολα προσβάσιμες τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας αποτελούν το πρώτο βήμα στην αναζήτηση της απαιτούμενης βοήθειας και υποστήριξης·

ΚΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μόνο το 27 % των Ευρωπαίων γνωρίζει τον ενιαίο ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης 112· λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχουν ακόμα πρόσβαση όλοι οι πολίτες στον αριθμό αυτό·

ΚΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε σημαντικό αριθμό περιπτώσεων, το θύμα είναι ο πιο σημαντικός μάρτυρας στη δίκη και χρήζει προστασίας από την ενδεχομένως εκδικητική ή απειλητική συμπεριφορά του δράστη, περιλαμβανομένης της πρόληψης της επαναλαμβανόμενης ή δευτερογενούς θυματοποίησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι καταθέσεις μαρτύρων είναι ζωτικής σημασίας για την ορθή λειτουργία του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης και την εμπιστοσύνη σε αυτό, και πολύ σημαντικές για την αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη του οργανωμένου εγκλήματος και των τρομοκρατικών ομάδων και θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εξάρθρωσή τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν κατάλληλα μέτρα για την αποτελεσματική προστασία των μαρτύρων και να εντείνουν την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και τη διεθνή συνεργασία στον τομέα αυτόν·

ΚΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν αναφερθεί ελλείψεις σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων, ιδίως όσον αφορά:

–  την παροχή κατάλληλων υπηρεσιών στα θύματα ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες τους·

–  τη δέουσα εφαρμογή των απαιτήσεων για τη εξασφάλιση ατομικών αξιολογήσεων των θυμάτων·

–  τη δέουσα θέσπιση μηχανισμών που επιτρέπουν στον εικαζόμενο δράστη να λάβει αντίγραφο της καταγγελίας·

–  τη διασφάλιση ισότητας στην πρόσβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες και υπηρεσίες στήριξης των θυμάτων, για όλα τα θύματα συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρίες, των ατόμων ΛΟΑΔΜ, των θυμάτων παιδικής ηλικίας, των θυμάτων βίας που συνδέεται με το φύλο, περιλαμβανομένης και της σεξουαλικής βίας, και των θυμάτων εγκλημάτων μίσους και εγκλημάτων τιμής, ανεξαρτήτως του καθεστώτος διαμονής αυτών·

–  την εξασφάλιση διαδικασιών που είναι ταχείες, αποτελεσματικές και δείχνουν ευαισθησία προς το θύμα στο πλαίσιο της εκδίκασης ποινικών υποθέσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές ανάγκες των πλέον ευάλωτων ομάδων·

–  τη συγκέντρωση δεδομένων και την ανάλυση της κουλτούρας της βίας, του μισογυνισμού και των στερεοτύπων φύλου, καθώς και της σχέσης τους με τη συχνότητα των εγκλημάτων μίσους·

–  την ενημέρωση των θυμάτων σχετικά με την ποινική ή δικονομική κατάσταση των θυτών τους·

ΚΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα θύματα της εγκληματικότητας καταγγέλλουν τακτικά ότι η αντιμετώπιση της δικαστικής διαδικασίας είναι από μόνη της ένα είδος θυματοποίησης - δευτερογενούς ή επαναλαμβανόμενης· λαμβάνοντας υπόψη ότι στους παράγοντες που επηρεάζουν την εμπειρία των θυμάτων σε σχέση με το σύστημα συγκαταλέγονται και ο τρόπος μεταχείρισης που τυγχάνουν τα θύματα κατά τη διάρκεια της δίκης και ο βαθμός ελέγχου και συμμετοχής τους σε αυτήν·

ΚΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα θύματα της τρομοκρατίας έχουν υποστεί επιθέσεις που έχουν ως απώτερο στόχο να πλήξουν την κοινωνία ή μια ευρύτερη ομάδα την οποία αυτά εκπροσωπούν· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή, υποστήριξη και κοινωνική αναγνώριση λόγω της ιδιάζουσας φύσης του εγκλήματος που διεπράχθη εις βάρος τους·

Λ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων του 2016 στις Βρυξέλλες δεν αναγνωρίστηκαν ούτε χορηγήθηκαν ορισμένα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα σε οικονομική στήριξη και αποζημίωση, σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στην οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων·

Αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας

1.  επικρίνει την παράλειψη της Επιτροπής να υποβάλει έκθεση στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων έως τον Νοέμβριο του 2017, σύμφωνα με το άρθρο 29 της οδηγίας· καλεί τα κράτη μέλη να συνεργαστούν και να αποστείλουν όλα τα σχετικά δεδομένα και τα στατιστικά στοιχεία στην Επιτροπή, προκειμένου να διευκολυνθεί η εκ μέρους της αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας·

2.  επικρίνει το γεγονός ότι, δύο έτη μετά τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά, μόνο 23 από τα 27 κράτη μέλη είχαν μεταφέρει επισήμως την οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων έως τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ ορισμένα μεταξύ αυτών συμμορφώνονται μόνο εν μέρει και μόνο με ορισμένες διατάξεις·

3.  σημειώνει την επιτυχή εφαρμογή από ορισμένα κράτη μέλη συγκεκριμένων διατάξεων της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων, οι οποίες αφορούν ιδίως:

–  το δικαίωμα διερμηνείας και μετάφρασης,

–  το δικαίωμα ακρόασης,

–  την προστασία των παιδιών-θυμάτων,

–  τα δικαιώματα των θυμάτων όταν υποβάλλουν καταγγελία,

–  το δικαίωμα λήψης πληροφοριών από την πρώτη επαφή με αρμόδια αρχή·

4.  εκφράζει, ωστόσο, τη λύπη του για τις εναπομένουσες σημαντικές ελλείψεις όσον αφορά τη μεταφορά και την εφαρμογή της οδηγίας σε πολλά κράτη μέλη, και ιδίως για:

–  την πολυπλοκότητα των διαδικασιών για την πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης και τις ανεπάρκειες του συστήματος στήριξης των θυμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ανεπαρκούς πρόσβασης σε νομική βοήθεια και αποζημίωση, της έλλειψης χρηματοδοτικής στήριξης και συντονισμού μεταξύ των υπηρεσιών υποστήριξης, και των ασυνεπών μηχανισμών παραπομπής,

–  το γεγονός ότι συχνά δεν παρέχονται σαφείς πληροφορίες σε πάνω από μία γλώσσα, με αποτέλεσμα να καθίσταται εκ των πραγμάτων δύσκολο για τα θύματα να αναζητήσουν προστασία σε άλλο κράτος μέλος·

–  την έλλειψη νομοθετικού ερείσματος στο πλαίσιο διασυνοριακών υποθέσεων και τα δικαιώματα θυμάτων που κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη, καθώς και την απουσία μέτρων που να διασφαλίζουν ότι η απουσία ή η αβεβαιότητα όσον αφορά το καθεστώς διαμονής δεν θέτει εμπόδια στην ικανότητα των θυμάτων να διεκδικούν τα δικαιώματά τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας·

5.  τονίζει τη ζωτική σημασία που έχει η ορθή διενέργεια της πρώτης επαφής με το θύμα, ιδίως όταν πρόκειται για θύμα έμφυλης βίας· επισημαίνει, ωστόσο, ότι ορισμένα από τα πλέον ευάλωτα θύματα – π.χ. ανήλικοι και ανεκπαίδευτοι, θύματα με αναπηρία ή ηλικιωμένοι, καθώς και (για γλωσσικούς λόγους) διακινούμενοι εργαζόμενοι και θύματα εμπορίας ανθρώπων – ενδέχεται να έχουν δυσκολία να κατανοήσουν τις πληροφορίες που τους κοινοποιούνται και, ως εκ τούτου, δεν ασκούν πλήρως το δικαίωμά τους στην πληροφόρηση που προβλέπεται στο άρθρο 4 της οδηγίας, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την παρουσία ενός ειδικευμένου εμπειρογνώμονα για την αρωγή του θύματος· σημειώνει ότι το άρθρο 4 αποτελεί ένα από τα δυνατά σημεία της οδηγίας, δεδομένου ότι βοηθά τα θύματα να ασκήσουν το δικαίωμά τους να τύχουν της στήριξης και προστασίας που διατίθεται όπως ορίζεται στην οδηγία·

6.  καλεί τα κράτη μέλη να διευκολύνουν την πρόσβαση στη δικαιοσύνη και να παράσχουν δωρεάν την κατάλληλη νομική αρωγή, δεδομένου ότι αυτό θα συνέβαλε σημαντικά στο να σπάσει η σιωπή και να ενισχυθεί το αίσθημα εμπιστοσύνης των θυμάτων στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, θα μείωνε την πιθανότητα ατιμωρησίας και θα παρείχε στο θύμα τη δυνατότητα να ξεκινήσει τη διαδικασία της ψυχολογικής του αποκατάστασης·

7.  καλεί όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν με αποτελεσματικό τρόπο για όλα τα θύματα και τα εν δυνάμει θύματα το δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 4 της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων· τονίζει την ανάγκη να βελτιωθούν οι μηχανισμοί πληροφόρησης στα κράτη μέλη προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα θύματα δεν γνωρίζουν μόνο τα δικαιώματά τους αλλά γνωρίζουν και πού να απευθυνθούν για να τα ασκήσουν αποτελεσματικά· επισημαίνει ότι οι επαγγελματίες που είναι επιφορτισμένοι για την παροχή της πρώτης βοήθειας στα θύματα πρέπει να αποτελούν και την πρώτη πηγή ενημέρωσής τους όσον αφορά τα δικαιώματά τους και τα προγράμματα που καταρτίζονται για την αντιμετώπιση καταστάσεων που οδηγούν στη θυματοποίηση· υπογραμμίζει ότι η μη παροχή πληροφοριών στο θύμα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ποινική διαδικασία έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί το θύμα να απολάβει πλήρως τα δικαιώματά του, να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για το σύστημα δικαιοσύνης και να αποθαρρύνεται από την ενεργό συμμετοχή του στην ποινική διαδικασία·

8.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι πολλά κράτη μέλη δεν προβλέπουν στη νομοθεσία τους ατομικές αξιολογήσεις των θυμάτων, με αποτέλεσμα να είναι ανεπαρκής ο εντοπισμός και ο προσδιορισμός των ειδικών αναγκών τους, η αντιμετώπισή τους με σεβασμό και αξιοπρέπεια και, κατά συνέπεια, η παροχή προστασίας σύμφωνα με τις ειδικές ανάγκες τους·

9.  σημειώνει ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν μεταφέρει στο εθνικό τους δίκαιο την οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων με αποτέλεσμα οι πολίτες στα κράτη αυτά να υφίστανται διακρίσεις όσον αφορά τα δικαιώματά τους ως ευρωπαίοι πολίτες·

10.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων περιορίζει την άσκηση του δικαιώματος νομικής συνδρομής του θύματος λόγω διατάξεων που υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να παρέχουν νομική συνδρομή μόνο όταν το θύμα έχει την ιδιότητα διαδίκου στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και που ορίζουν ότι οι όροι ή οι δικονομικοί κανόνες υπό τους οποίους τα θύματα δικαιούνται πρόσβαση σε νομική συνδρομή καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο· τονίζει ότι οι εν λόγω περιορισμοί ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα επαχθείς για τα θύματα έμφυλης βίας που δεν προβαίνουν σε καταγγελία και των οποίων οι υποθέσεις δεν θα αντιμετωπιστούν ποτέ στο πλαίσιο του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης·

11.  επισημαίνει ότι και άλλα μέσα με τα οποία αντιμετωπίζονται παρόμοιες διαδοχικές προσθήκες στα δικαιώματα των θυμάτων περιπλέκουν τη συνοχή με την οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων·

12.  υπενθυμίζει ότι οι πολίτες της ΕΕ και οι υπήκοοι τρίτων χωρών που υπήρξαν θύματα εγκληματικότητας σε άλλο κράτος μέλος μπορούν επίσης να απολαύουν των ίδιων δικαιωμάτων, στήριξης και προστασίας που προσφέρει η παρούσα οδηγία ανεξάρτητα από το καθεστώς διαμονής τους, και ότι τα θύματα αξιόποινων πράξεων οι οποίες διαπράχθηκαν σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου διαμένει το θύμα έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν την καταγγελία τους στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους διαμονής· επισημαίνει, ωστόσο, ότι η ασάφεια των διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την εξωεδαφικότητα υπονομεύει συχνά αυτό το δικαίωμα· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι το καθεστώς διαμονής δεν είναι κριτήριο για την πλήρη απόλαυση των δικαιωμάτων των θυμάτων, και να διευκρινίσουν τις εσωτερικές τους διατάξεις σχετικά με την εξωεδαφικότητα· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την πρόσβαση των θυμάτων εγκληματικότητας που δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι στη χώρα τους στις υπηρεσίες στήριξης και σε πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματά τους, και να θεσπίσουν ειδικά μέτρα που επικεντρώνονται ειδικότερα στα δικαιώματα όλων των θυμάτων σε αποζημίωση και στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας· καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν στο πλαίσιο αυτό τα κατάλληλα μέτρα για τη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών τους ή των φορέων που παρέχουν εξειδικευμένη στήριξη, ώστε να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική πρόσβαση των θυμάτων σε αυτές τις πληροφορίες και τις υπηρεσίες·

13.  υπενθυμίζει στα κράτη μέλη ότι τα θύματα που βρίσκονται σε παράτυπο καθεστώς διαμονής θα πρέπει επίσης να έχουν πρόσβαση σε δικαιώματα και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των ξενώνων υποδοχής και άλλων εξειδικευμένων υπηρεσιών δυνάμει της παρούσας οδηγίας, όπως είναι η νομική προστασία και η ψυχολογικο-κοινωνική και οικονομική στήριξη από τα κράτη μέλη, χωρίς τον φόβο της απέλασης· καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα εν λόγω δικαιώματα και υπηρεσίες διατίθενται χωρίς διακρίσεις· εκφράζει την ικανοποίησή του για τα μέτρα που έλαβαν ορισμένα κράτη μέλη προκειμένου να παρέχεται στα θύματα που δεν διαθέτουν επίσημα έγγραφα άδεια διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους ή για όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να ενθαρρύνονται τα θύματα να καταγγέλλουν εγκλήματα και να αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά το κλίμα ατιμωρησίας· καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν νομοθεσία που παρέχει στα θύματα τα οποία δεν διαθέτουν επίσημα έγγραφα, ή στα θύματα με καθεστώς διαμονής εξαρτώμενου μέλους, διαύλους διαφυγής από καταστάσεις κακοποίησης και τη δυνατότητα να αποκτούν αυτοτελές καθεστώς διαμονής· ζητεί επιτακτικά από την Επιτροπή να ενθαρρύνει και να διευκολύνει την ανταλλαγή και την αξιολόγηση των υφιστάμενων ορθών πρακτικών στα κράτη μέλη κατά τρόπο που να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των θυμάτων και της κοινωνίας των πολιτών·

Συστάσεις

Ατομική αξιολόγηση

14.  υπενθυμίζει ότι ένας από τους σημαντικότερους στόχους της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων είναι να βελτιωθεί η θέση των θυμάτων της εγκληματικότητας σε όλη την ΕΕ και να τοποθετηθεί το θύμα στο επίκεντρο του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης·

15.  καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τα δικαιώματα των θυμάτων εγκλημάτων μίσους, μεταξύ άλλων των εγκλημάτων κατά ατόμων ΛΟΑΔΜ ή εγκλημάτων μίσους με ρατσιστικά κίνητρα·

16.  τονίζει το γεγονός ότι οι ατομικές αξιολογήσεις είναι καίριας σημασίας δεδομένου ότι ενισχύουν την κατάσταση όλων των θυμάτων ενημερώνοντάς τα για τα δικαιώματά τους, μεταξύ άλλων και του δικαιώματος να λαμβάνουν αποφάσεις στη δίκη στην οποία εμπλέκονται και, εάν πρόκειται για ανήλικα παιδιά, να έχουν το δικαίωμα πρόσβασης σε συγκεκριμένες διαδικαστικές εγγυήσεις από τα πρώτα στάδια της νομικής διαδικασίας· καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν προσηκόντως τη νομοθεσία τους ώστε να προβλέπονται εγκαίρως ατομικές αξιολογήσεις των θυμάτων, μεταξύ άλλων κατά την αρχική τους επαφή με αρμόδια αρχή αν κρίνεται αναγκαίο, ως σημαντικό στάδιο της διαδικασίας για την αναγνώριση και τον εντοπισμό των θυμάτων με ειδικές ανάγκες, να χορηγείται ειδική προστασία σύμφωνα με αυτές τις ανάγκες, να προλαμβάνεται η δευτερογενής και επαναλαμβανόμενη θυματοποίηση, και να αποτρέπονται ο εκφοβισμός και τα αντίποινα· τονίζει ότι η ατομική αξιολόγηση πρέπει να επανεξετάζεται σε τακτική βάση ώστε να διαπιστώνονται οι εκάστοτε ανάγκες υποστήριξης και ότι θα πρέπει να παρέχεται στα θύματα, εντός κατάλληλης χρονικής περιόδου μετά τη διάπραξη του εγκλήματος, επαναληπτική επανεξέταση βάσει της υφιστάμενης γνώσης σε σχέση με τις αντιδράσεις του θύματος στην τραυματική του εμπειρία· υπενθυμίζει ότι η ατομική αξιολόγηση είναι ιδιαίτερα απαραίτητη στα θύματα εμπορίας ανθρώπων και στα παιδιά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, λόγω των κοινωνικών, σωματικών και ψυχολογικών προεκτάσεων αυτών των εγκλημάτων· υπενθυμίζει ότι οι ατομικές αξιολογήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου δεδομένου ότι οι γυναίκες και τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ θύματα έμφυλης βίας χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και προστασία λόγω του υψηλού κινδύνου επαναλαμβανόμενης θυματοποίησης και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διασφαλιστεί η λήψη ειδικών μέτρων και η παροχή εξειδικευμένης υποστήριξης·

Υπηρεσίες υποστήριξης των θυμάτων

17.  εκφράζει τη λύπη του για τις δυσκολίες πρόσβασης σε υπηρεσίες υποστήριξης που αντιμετωπίζουν τα θύματα· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, δεν έχουν ακόμη δημιουργηθεί υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων· τονίζει ότι θα πρέπει να προβλέπονται τα δικαιώματα και να παρέχονται υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων σε όλα τα θύματα στην επικράτεια της ΕΕ οι οποίες να είναι προσβάσιμες, ακόμη και όταν το ενδιαφερόμενο άτομο δεν έχει μέχρι τούδε αποδείξει ότι είναι θύμα εγκλήματος ή πριν να τεθεί σε εφαρμογή οποιαδήποτε επίσημη διαδικασία ή πράξη· καλεί τα κράτη μέλη να προβλέψουν, να αυξήσουν και να βελτιώσουν τις δυνατότητες πρόσβασης στους ξενώνες φιλοξενίας και στα κέντρα γυναικών, παρέχοντας τοιουτοτρόπως αρωγή στις γυναίκες θύματα κάθε είδους βίας με βάση το φύλο, και να εξασφαλίσουν ότι ποτέ δεν στερούνται της θέσης τους οι γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βίας και επέζησαν· επιμένει ότι θα πρέπει να διευρυνθούν οι υπηρεσίες για να ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες όλων των γυναικών, ιδίως των γυναικών με αναπηρία και των μεταναστριών, περιλαμβανομένων και των μεταναστριών που δεν διαθέτουν επίσημα έγγραφα· τονίζει ότι στις εν λόγω υπηρεσίες θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνεται μη οικιστική εξειδικευμένη στήριξη, όπως πληροφορίες και συμβουλές, δικαστική αρωγή και υπηρεσίες επικούρησης εκτός δομών· θεωρεί ότι οι ξενώνες φιλοξενίας γυναικών θα βοηθήσουν όλες τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν βία στο πλαίσιο στενών σχέσεων και θα πρέπει να διατίθενται δωρεάν και να είναι ανοικτοί για τις γυναίκες και τα παιδιά τους κάθε μέρα για όλο το εικοσιτετράωρο, έτσι ώστε οι γυναίκες να μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς και να μπορούν να καταγγέλλουν τα περιστατικά έμφυλης βίας·

18.  καλεί τα κράτη μέλη να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην ατομική αξιολόγηση των παιδιών και των παιδιών θυμάτων κάθε μορφής εγκλήματος. ιδίως εμπορίας ανθρώπων, σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης· υπενθυμίζει ότι θα πρέπει πάντα να θεωρείται ότι τα παιδιά θύματα έχουν ειδικές ανάγκες προστασίας λόγω της ευάλωτης φύσης τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 4 της οδηγίας· τονίζει ότι είναι αναγκαίο να αντιμετωπίζονται τα παιδιά και τα νεαρά σε ηλικία θύματα λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τον ευάλωτο χαρακτήρα τους·

Κατάρτιση

19.  τονίζει ότι η εξασφάλιση νέων προγραμμάτων κατάρτισης σε επίπεδο ΕΕ είναι καθοριστικής σημασίας για την εναρμόνιση και την τυποποίηση των διαδικασιών σε όλα τα κράτη μέλη, καθώς και για την ίση μεταχείριση των ευρωπαίων πολιτών·

20.  καλεί τα κράτη μέλη να προβλέψουν την παροχή ειδικής κατάρτισης στα άτομα που είναι υπεύθυνα για την αρωγή των θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών, και να διαθέσουν τους αναγκαίους πόρους για τον σκοπό αυτόν·

21.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προβλέψουν την παροχή προγραμμάτων κατάρτισης και κατευθυντηρίων γραμμών που να λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου σε όλους τους επαγγελματίες οι οποίοι έρχονται σε επαφή με τα θύματα εγκληματικών πράξεων, όπως τους ασκούντες νομικά επαγγέλματα, τους αστυνομικούς, τους εισαγγελείς, τους δικαστές, τους επαγγελματίες του τομέα της υγείας, τους κοινωνικούς λειτουργούς και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τα κονδύλια της ΕΕ για σκοπούς κατάρτισης· καλεί τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ειδικά ότι συμμορφώνονται με όλες τις υποχρεώσεις όσον αφορά την κατάρτιση των αστυνομικών ώστε αυτοί να είναι σε θέση να διενεργούν καλύτερα και εγκαίρως τις ατομικές αξιολογήσεις των θυμάτων όταν διαπράττεται μια αξιόποινη πράξη· καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα ώστε να προλαμβάνεται η περαιτέρω ή επακόλουθη θυματοποίηση που βιώνουν τα θύματα της εγκληματικότητας, να ενημερώνονται τα θύματα σχετικά με τα δικαιώματά τους και τις υπηρεσίες στις οποίες μπορούν να έχουν πρόσβαση, και να ενδυναμώνονται με στόχο τη μείωση του μετατραυματικού στρες· τονίζει ότι η κατάρτιση αυτή πρέπει επίσης να περιλαμβάνεται στα εκπαιδευτικά προγράμματα, σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και τις ΜΚΟ, και ότι θα πρέπει να παρέχεται τακτικά υποχρεωτική και ειδική κατάρτιση για όλους τους επαγγελματίες που ασχολούνται με τα θύματα της εγκληματικότητας, προκειμένου να αναπτυχθεί μια νοοτροπία κατάλληλη για τον χειρισμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και αναγκών κάθε τύπου του θύματος, να βοηθηθούν οι επαγγελματίες για την πρόληψη της βίας και την παροχή επαρκούς στήριξης στις ευάλωτες ομάδες, όπως τα παιδιά, οι γυναίκες θύματα έμφυλης βίας, τα θύματα εμπορίας ανθρώπων, τα άτομα ΛΟΑΔΜ και τα άτομα με αναπηρίες· επισημαίνει ότι η κατάρτιση του προσωπικού είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική εφαρμογή των στόχων της οδηγίας· φρονεί ότι η εν λόγω κατάρτιση θα πρέπει να περιλαμβάνει οδηγίες για τον καλύτερο τρόπο προστασίας των θυμάτων από τον εξαναγκασμό, την κακοποίηση και τη βία και για την εξασφάλιση της σωματικής και ψυχικής τους ακεραιότητας· πιστεύει, επιπλέον, ότι σε όλες οι συνεδρίες κατάρτισης θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της οδηγίας·

22.  υπενθυμίζει ότι τα παιδιά θύματα εγκλημάτων είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην κατάρτιση των επαγγελματιών που ασχολούνται με τα θύματα των εγκλημάτων που σχετίζονται με τα παιδιά της, ιδίως σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες των διαφόρων ηλικιακών ομάδων· τονίζει ότι οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει να επικοινωνούν με τα παιδιά με φιλικούς προς αυτά τρόπους·

23.  ενθαρρύνει την Επιτροπή να προσδώσει πρακτικό χαρακτήρα στη διεθνή ημέρα υπέρ των θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών οργανώνοντας τουλάχιστον ανά διετία μία διεθνή σύνοδο ειδικά αφιερωμένη στην ανταλλαγή εμπειρίας και ορθών πρακτικών μεταξύ των τοπικών, περιφερειακών και κρατικών αρχών των κρατών μελών και την συλλογή μαρτυριών των θυμάτων· θεωρεί ότι αυτό θα πρέπει να συμβάλει στη διασφάλιση της ταχείας, ομοιόμορφης και πλήρους μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών, στον έγκαιρο εντοπισμό κοινών προβλημάτων εφαρμογής, και σε μια διαδικασία διαρκούς αξιολόγησης της ικανότητας της οδηγίας να αυξήσει την ευαισθητοποίηση και να προσθέσει μία λειτουργική διάσταση στην εκδήλωση αλληλεγγύης και θεσμικής και κοινωνικής υποστήριξης στα θύματα·

24.  υπογραμμίζει ότι οι επαγγελματίες του κλάδου της υγείας διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην αναγνώριση των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, καθώς η βία κατά των γυναικών στο πλαίσιο στενών προσωπικών σχέσεων πλήττει μακροπρόθεσμα τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες σχετικά με τις υπηρεσίες υποστήριξης των θυμάτων και των δικαιωμάτων των θυμάτων είναι προσβάσιμες στους επαγγελματίες υγείας, και να παράσχουν στοχοθετημένη εκπαίδευση για το ευρύ φάσμα των επαγγελματιών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των γενικών ιατρών, των ιατρών που ειδικεύονται στην παροχή βοήθειας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, των νοσοκόμων, των βοηθών ιατρών, των τεχνικών κλινικής, των κοινωνικών λειτουργών και του προσωπικού υποδοχής, ώστε να δοθεί αποτελεσματική απάντηση για το θύμα, ιδίως σε περιπτώσεις έμφυλης βίας, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα στους επαγγελματίες του τομέα της υγείας να εντοπίζουν περιπτώσεις ενδεχόμενης κακοποίησης, και να ενθαρρύνουν τις γυναίκες θύματα να έρχονται σε επαφή με κάποια αρμόδια αρχή·

Διασυνοριακή διάσταση

25.  καλεί τα κράτη μέλη να παράσχουν οικονομική και νομική συνδρομή στα μέλη οικογένειας σε περίπτωση που έχει διαπραχθεί σοβαρό έγκλημα – π.χ. όταν το θύμα έχει χάσει τη ζωή του ή έχει τραυματιστεί σοβαρά – σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου διαμένει το θύμα, ιδίως σε περίπτωση που η οικογένεια δεν έχει πόρους που θα επέτρεπαν να ταξιδέψει στο εν λόγω κράτος μέλος για να παραστεί στο δικαστήριο ούτε μπορεί να καταβάλει το κόστος της ψυχολογικής υποστήριξης ή του επαναπατρισμού του θύματος·

26.  καλεί τα κράτη μέλη να επισπεύσουν τις διατυπώσεις και τη διαδικασία διαβίβασης των δικαστικών αποφάσεων που αφορούν έμφυλη βία οι οποίες λαμβάνονται στην εκάστοτε χώρα, ιδίως όταν πρόκειται για ζευγάρια διαφορετικής ιθαγένειας των συζύγων, ώστε οι αρχές των χωρών των δύο συζύγων να προβαίνουν στις δέουσες ενέργειες το συντομότερο δυνατόν και να μην δίνεται η κηδεμονία σε πατέρα που έχει κατηγορηθεί για έμφυλη βία σε άλλη χώρα·

27.  ζητεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προαγάγουν περαιτέρω τα δικαιώματα των θυμάτων, ούτως ώστε η ΕΕ να μπορέσει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην προστασία των δικαιωμάτων των θυμάτων·

Δικονομικά δικαιώματα

28.  τονίζει τη σημασία της παροχής δωρεάν νομικής συνδρομής και ταυτόχρονα της διασφάλισης ότι ο γραφειοκρατικός φόρτος για το θύμα είναι όσο το δυνατόν μικρότερος·

29.  ζητεί, ειδικότερα, από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διαδικασίες για εμπιστευτικές και ανώνυμες καταγγελίες σχετικά με αξιόποινες πράξεις, ιδίως σε περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης ατόμων με ειδικές ανάγκες και ανηλίκων, με στόχο την παρακολούθηση και αξιολόγηση των διαφόρων εκθέσεων και διασφαλίζοντας ότι τα θύματα που δεν διαθέτουν επίσημα έγγραφα μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος να προκύψουν συνέπειες που σχετίζονται με το καθεστώς τους ως μεταναστών·

30.  καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τα νομικά μέτρα με ποινικές διαδικασίες οι οποίες να εγγυώνται την προστασία των θυμάτων παιδικής ηλικίας, περιλαμβανομένων των ιδιαίτερων αναγκών των παιδιών θυμάτων βίας λόγω φύλου, ιδίως στις περιπτώσεις φόνου της μητέρας του παιδιού από τον σύντροφό της, καθ’ όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, και να εξασφαλίζουν τη μετέπειτα παροχή συνδρομής και κοινωνικής και ψυχολογικής υποστήριξης, προκειμένου να αποφεύγεται η έκθεση των παιδιών θυμάτων σε επακόλουθη θυματοποίηση· καλεί τα κράτη μέλη να εντείνουν τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για τη βελτίωση του ρόλου των εθνικών τηλεφωνικών γραμμών βοήθειας στις περιπτώσεις όπου τα θύματα είναι παιδιά, δεδομένου ότι οι δυνατότητες καταγγελίας εκ μέρους των ίδιων των παιδιών είναι περιορισμένες·

31.  καλεί τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη σημαντικά περιστατικά βίας λόγω φύλου, συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, κατά τον καθορισμό των δικαιωμάτων κηδεμονίας και επικοινωνίας, και θεωρεί ότι τα δικαιώματα και οι ανάγκες των παιδιών μαρτύρων θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη κατά την παροχή υπηρεσιών προστασίας και υποστήριξης των θυμάτων·

32.  υπενθυμίζει στα κράτη μέλη την απαίτηση για παροχή δωρεάν υπηρεσιών μετάφρασης και διερμηνείας, και επισημαίνει ότι η έλλειψη πληροφοριών σε άλλες γλώσσες μπορεί να συνιστά εμπόδιο στην αποτελεσματική προστασία των θυμάτων και μορφή διάκρισης εις βάρος τους·

33.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναλαμβάνουν ενεργά και να συνεργάζονται στενά σε ενημερωτικές εκστρατείες με στόχο την ευαισθητοποίηση όσον αφορά τα δικαιώματα των θυμάτων όπως κατοχυρώνονται στο ενωσιακό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των ιδιαίτερων αναγκών των παιδιών θυμάτων· τονίζει ότι τέτοιες εκστρατείες ευαισθητοποίησης θα πρέπει να διοργανώνονται και σε σχολεία, προκειμένου τα παιδιά να μαθαίνουν τα δικαιώματά τους και λαμβάνουν τα εφόδια που θα τους επιτρέπουν να αναγνωρίζουν όλες τις μορφές εγκληματικότητας στις οποίες θα μπορούσαν να είναι θύματα ή μάρτυρες· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να οργανώσουν εκστρατείες για την ενθάρρυνση των γυναικών και των LGBTQI ατόμων να αναφέρουν κάθε είδους βίας λόγω φύλου, ώστε να μπορούν να προστατεύονται και να λαμβάνουν την αναγκαία υποστήριξη·

34.  καλεί τα κράτη μέλη να προβούν σε ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών για την υιοθέτηση, εκ μέρους των αστυνομικών, μιας προσέγγισης προσανατολισμένης στο θύμα στη καθημερινή τους εργασία·

35.  καλεί τα κράτη μέλη να αναλάβουν, τόσο σε περιφερειακό όσο και σε εθνικό επίπεδο, εκστρατείες για την πρόληψη της βίας λόγω φύλου και της εκ νέου θυματοποίησης στο δικαστικό σύστημα και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και να προωθήσουν μια αλλαγή νοοτροπίας στην κοινή γνώμη, προκειμένου να αποφεύγονται στάσεις ή συμπεριφορές που ενδέχεται να επιτείνουν τα τραύματα στα θύματα ορισμένων εγκλημάτων όπως η βία λόγω φύλου ή η σεξουαλική κακοποίηση· καλεί τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τον ιδιωτικό τομέα, τον τομέα της τεχνολογίας των πληροφοριών και τα μέσα ενημέρωσης να αξιοποιήσουν στο έπακρο τις δυνατότητές τους και να συμμετάσχουν στην πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας·

36.  καλεί τα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές για τη θέσπιση μηχανισμών που ενθαρρύνουν και διευκολύνουν τα θύματα να καταγγέλλουν τα εγκλήματα που έχουν υποστεί·

37.  καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ειδικά μέτρα για την περίπτωση επίθεσης με μαζικές απώλειες, προκειμένου να καθίσταται δυνατή η συμμετοχή μεγάλου αριθμού θυμάτων στην ποινική διαδικασία·

38.  υπενθυμίζει στα κράτη μέλη ότι θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στον κίνδυνο εκφοβισμού και αντεκδίκησης και στην ανάγκη για προστασία της αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας των θυμάτων, και κατά την ακρόαση και την κατάθεσή τους, ώστε να κρίνεται εάν και σε ποιον βαθμό θα πρέπει να λαμβάνονται για τα πρόσωπα αυτά μέτρα προστασίας στη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας·

39.  τονίζει τη σημασία της υποχρέωσης να τηρούνται τα θύματα ενήμερα για την πρόοδο των ποινικών διαδικασιών κατά των δραστών των εγκλημάτων εις βάρος τους, ιδίως όταν έχουν επιβληθεί ή εκτίονται ποινές φυλάκισης·

Θεσμική σκοπιά

40.  καλεί την Επιτροπή να τηρήσει τις υποχρεώσεις της σχετικά με την υποβολή εκθέσεων, όπως ορίζονται στην οδηγία·

41.  τονίζει τη σημασία συγκέντρωσης σχετικών χωριστών συγκρίσιμων δεδομένων για όλα τα εγκλήματα, ιδίως όταν πρόκειται για βία εις βάρος γυναικών και εμπορία ανθρώπων, προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη κατανόηση του προβλήματος, να ενισχυθεί η ευαισθητοποίηση και να αξιολογηθεί και να βελτιωθεί η δράση των κρατών μελών για την υποστήριξη των θυμάτων·

42.  καλεί την Επιτροπή να αντισταθμίσει τα δικαστικά και πρακτικά προβλήματα κατά την εφαρμογή της οδηγίας αυτής με τη δέουσα αλληλεπίδραση μεταξύ των διαφόρων ενωσιακών πράξεων για την προστασία των θυμάτων, όπως η οδηγία 2011/99/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, η οδηγία 2011/36/ΕΕ την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της, η οδηγία 2011/92/ΕΕ σχετικά με την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας, και η οδηγία 2014/42/ΕΕ της 3ης Απριλίου 2014· καλεί όλα τα κράτη μέλη και την ΕΕ να υπογράψουν και να κυρώσουν πλήρως τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης –σύμβαση της Κωνσταντινούπολης(14)– για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και την προστασία των θυμάτων, και να υλοποιήσουν τα σημαντικά αυτά μέσα με συνέπεια, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα θύματα στην Ευρώπη απολαύουν πλήρως των δικαιωμάτων τους·

43.  καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει τομεακές εξετάσεις στο πλαίσιο της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων, προκειμένου να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή της οδηγίας για την προστασία όλων των θυμάτων, ανεξάρτητα από τον λόγο θυματοποίησης ή τα ειδικά χαρακτηριστικά, όπως φυλή, χρώμα, θρήσκευμα, ταυτότητα φύλου, έκφραση του φύλου, σεξουαλικός προσανατολισμός, σεξουαλικά χαρακτηριστικά, αναπηρία, καθεστώς τους ως μεταναστών ή οποιοδήποτε άλλο καθεστώς·

44.  υπενθυμίζει ότι τα μέλη της οικογένειας των θυμάτων περιλαμβάνονται στον ορισμό του «θύματος» και καλεί τα κράτη μέλη να ερμηνεύουν τον όρο «μέλη της οικογένειας» –και άλλους βασικούς όρους, όπως «ιδιαίτερα ευάλωτος»– κατά τρόπο ευρύ, ώστε να μην περιορίζεται άσκοπα ο κατάλογος των πιθανών δικαιούχων·

45.  καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι γραπτές και οι προφορικές ανακοινώσεις συμμορφώνονται με τα πρότυπα απλής γλώσσας και είναι προσαρμοσμένες στους ανήλικους και στα άτομα με αναπηρίες, και συντάσσονται σε γλώσσα που μπορεί να κατανοήσει το θύμα, ώστε να μπορούν τα θύματα να τηρούνται ενήμερα όσον αφορά τα δικαιώματά τους με επαρκή και στοχευμένο τρόπο πριν από την ποινική διαδικασία, κατά τη διάρκειά της και μετέπειτα·

46.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι, σε περίπτωση που η άσκηση των δικαιωμάτων δεσμεύεται από περιόδους παραγραφής, λαμβάνονται υπόψη οι καθυστερήσεις λόγω δυσκολιών μετάφρασης ή διερμηνείας·

47.  Δεδομένου ότι πρόκειται για κοινή μορφή έμφυλης βίας η οποία απαιτεί ειδικά προληπτικά μέτρα, καλεί τα επτά κράτη μέλη που δεν το έχουν ακόμη πράξει να κατηγοριοποιήσουν την παρενοχλητική παρακολούθηση ως αξιόποινη πράξη, με βάση τις σχετικές διατάξεις της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων όσον αφορά το δικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής ζωής, το δικαίωμα προστασίας και ιδίως το δικαίωμα να αποφεύγεται η επαφή με τον δράστη ή, ανά περίπτωση, με άλλους δυνητικούς δράστες ή συνενόχους·

48.  καλεί τα κράτη να αποτρέψουν κάθε περαιτέρω θυματοποίηση που μπορεί να προέλθει από εξευτελισμούς και προσβολές της τιμής του θύματος εκ μέρους κοινωνικών τομέων που πρόσκεινται στον δράστη· επισημαίνει ότι τέτοιες εκδηλώσεις αποτελούν ένα δεύτερο επίπεδο θυματοποίησης και δεν εμπίπτουν στην ελευθερία της έκφρασης όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 10.2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου(15)·

49.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν τη διαθεσιμότητα λειτουργικής τηλεφωνικής γραμμής πληροφοριών έκτακτης ανάγκης κατόπιν επιθέσεως –ή, κατά προτίμηση, ότι την ενσωμάτωση της υπηρεσίας αυτής στον ευρωπαϊκό αριθμό κλήσης έκτακτης ανάγκης 112– και να μεριμνήσουν ώστε η βοήθεια να παρέχεται και σε ξένες γλώσσες· καλεί, συνεπώς, όλα τα κράτη μέλη να μεταφέρουν αμέσως στη νομοθεσία τους το άρθρο 22 της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων·

50.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι, στην περίπτωση που θύμα τρομοκρατικής ενέργειας δεν κατοικεί στο κράτος μέλος στο οποίο τελέστηκε η τρομοκρατική ενέργεια, το εν λόγω κράτος μέλος θα συνεργάζεται με το κράτος μέλος διαμονής για τη διευκόλυνση της παροχής συνδρομής στο θύμα·

51.  καλεί τα κράτη μέλη να προβλέψουν δωρεάν εθνική τηλεφωνική γραμμή βοήθειας που να λειτουργεί καθημερινά, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, για γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙ θύματα έμφυλης βίας·

52.  καλεί τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την παροχή συνδρομής σε θύματα από υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων πριν από την ποινική διαδικασία, κατά τη διάρκειά της και μετέπειτα, περιλαμβανομένης και ψυχολογικής υποστήριξης· υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο της κοινωνίας των πολιτών στην υποστήριξη των θυμάτων· θεωρεί, πάντως, ότι οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να βασίζονται αποκλειστικά σε ΜΚΟ για την παροχή βασικών υπηρεσιών υποστήριξης σε θύματα («εθελοντισμός»)· εμμένει στην άποψη ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη χρηματοδότηση και περισσότερους πόρους για τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των θυμάτων, και να αναπτύξουν ικανότητα δημιουργίας μηχανισμών στήριξης των θυμάτων, με τη συμμετοχή των αρχών επιβολής του νόμου, των υπηρεσιών υγείας και των κοινωνικών υπηρεσιών και της κοινωνίας των πολιτών·

53.  καλεί τα κράτη μέλη να παρέχουν εξειδικευμένη υποστήριξη στα θύματα τρομοκρατικών πράξεων στο πλαίσιο του σχεδιασμού αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, προκειμένου να διασφαλίζεται η παροχή κατάλληλων υπηρεσιών υποστήριξης αμέσως μετά την επίθεση καθώς και μακροπρόθεσμα·

54.  καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ειδικά μέτρα, προκειμένου να διασφαλίζεται η παροχή πληροφοριών σε θύματα που δεν κατοικούν στην επικράτεια του κράτους μέλους στο οποίο σημειώθηκε η τρομοκρατική επίθεση· πιστεύει ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι εστιασμένα ιδίως στα δικαιώματα των θυμάτων μη μόνιμων κατοίκων στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας και στο δικαίωμα αποζημίωσης·

55.  καλεί όλα τα κράτη μέλη να καταπολεμούν την ατιμωρησία σε όλες τις περιπτώσεις και να μεριμνούν για την προσαγωγή των δραστών στη δικαιοσύνη, ώστε τα θύματα να μπορούν να αισθάνονται προστατευμένα· καλεί, ακόμα, όλα τα κράτη μέλη να αναλάβουν διατομεακές δράσεις για την ταυτοποίηση και την αντιμετώπιση των συστημικών παραγόντων που συμβάλλουν στην επαναλαμβανόμενη θυματοποίηση ανθρώπων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση ή/και αντιμετωπίζουν υψηλά επίπεδα διακρίσεων, καθώς, αν δεν το πράξουν, θα είναι ενδεχομένως σοβαρός ο αντίκτυπος στη διαδικασία ψυχολογικής αποκατάστασης του θύματος·

56.  καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν νομικούς μηχανισμούς για την ποινικοποίηση της εξύμνησης συγκεκριμένων τρομοκρατικών ενεργειών σε περίπτωση που εξευτελίζει τα θύματα και προκαλεί «δευτερεύουσα θυματοποίηση» πλήττοντας την αξιοπρέπεια των θυμάτων και εμποδίζοντας την ανάκαμψή τους·

57.  φρονεί ότι τα θύματα τρομοκρατικών ενεργειών πρέπει να κατέχουν κεντρική θέση στην ευρωπαϊκή κοινωνία καθώς είναι σύμβολα της προάσπισης του δημοκρατικού πλουραλισμού· ζητεί, εν προκειμένω, τη διοργάνωση συνεδρίων, την ανέγερση μνημείων, και τη δημιουργία οπτικοακουστικού υλικού με στόχο την ανάπτυξη συνείδησης εκ μέρους των πολιτών της Ευρώπης, καθώς και τη δημιουργία ευρωπαϊκού μητρώου θυμάτων για διοικητική χρήση·

58.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ισχυρότερη προστασία για τα θύματα έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας, ως μέσο για τη βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη και της αποτελεσματικότητας της ποινικής διαδικασίας·

59.  υπενθυμίζει την ιδιαιτερότητα των θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών, που αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία και έχουν συγκεκριμένες ανάγκες· καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει οδηγία για την προστασία των θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών·

60.  καλεί τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν υπηρεσίες υποστήριξης, όπως είναι η μετατραυματική υποστήριξη και η συμβουλευτική, η πρόσβαση στην απαραίτητη υγειονομική περίθαλψη, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, στο πλαίσιο της στοχευμένης υποστήριξης για θύματα με ειδικές ανάγκες, όπως τα παιδιά, οι γυναίκες θύματα έμφυλης βίας, τα θύματα εμπορίας ανθρώπων και τα άτομα με αναπηρία·

61.  καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν επαρκείς μηχανισμούς ελέγχου ποιότητας, ούτως ώστε να αξιολογείται κατά πόσο έχουν εκπληρωθεί οι απαιτήσεις για φιλικά προς τα παιδιά και τις γυναίκες πρότυπα που λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου στα μέτρα που λαμβάνουν οι υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων για να ενθαρρύνουν την καταγγελία της εγκληματικότητας και να προστατεύουν αποτελεσματικά το θύμα·

62.  καλεί τα κράτη μέλη να βοηθούν τα θύματα στην αντιμετώπιση νομικών, οικονομικών και πρακτικών ζητημάτων, καθώς και του κινδύνου περαιτέρω θυματοποίησης·

63.  καλεί την Επιτροπή να δώσει έμφαση στη δυνητική χρήση του προγράμματος «Infovictims» που χρηματοδοτεί η ΕΕ, ως εργαλείου για την ενημέρωση και προσέγγιση των θυμάτων όσον αφορά τις ποινικές διαδικασίες μέσω διαφόρων μεθόδων, όπως ενημερωτικά φυλλάδια και αφίσες· φρονεί ότι το εν λόγω σχέδιο ενισχύει την ανταλλαγή ορθών πρακτικών για την ενημέρωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων·

64.  καλεί τα κράτη μέλη να καθιερώσουν συντονισμένους μηχανισμούς για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τα θύματα τρομοκρατικής επίθεσης που λαμβάνουν χώρα στην επικράτειά τους και να παράσχουν στα θύματα, μέσω της δημιουργίας και της ανάπτυξης μιας μονοαπευθυντικής θυρίδας, μία διαδικτυακή πύλη και μία τηλεφωνική γραμμή έκτακτης ανάγκης ή άλλα μέσα επικοινωνίας, όπως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και τα εργαλεία για μηνύματα πολυμέσων, όπου θα παρέχονται συγκεκριμένες πληροφορίες ασφαλείς, εξατομικευμένες, εξειδικευμένες και συναφείς προς τις ανάγκες του χρήστη, με μια εμπιστευτική, δωρεάν και εύκολα προσβάσιμη υπηρεσία στήριξης· τονίζει ότι αυτή η υπηρεσία υποστήριξης θα πρέπει να παρέχει βοήθεια και στήριξη στα θύματα τρομοκρατίας ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες που έχουν, όπως συναισθηματική και ψυχολογική υποστήριξη,·συμβουλές και πληροφορίες για όλα τα νομικά, πρακτικά ή οικονομικά ζητήματα, θα πρέπει να μπορεί να βοηθά τα θύματα όταν απευθύνονται σε διάφορες διοικήσεις και, κατά περίπτωση, να τα εκπροσωπεί ενώπιον των διοικητικών αρχών αμέσως μετά την επίθεση και σε όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, και να τους παρέχει βοήθεια σε ό,τι αφορά τις εθνικές διαδικασίες για την αίτηση αποζημίωσης·

65.  καλεί τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν κατάλληλα μέτρα προκειμένου να αποφευχθεί, στο μέτρο του δυνατού, εισβολή στην ιδιωτική ζωή των θυμάτων και των μελών των οικογενειών τους, ιδίως κατά τη διενέργεια της έρευνας και στη διάρκεια των νομικών διαδικασιών·

66.  καλεί την Επιτροπή να μετατρέψει την υφιστάμενη πύλη e-Justice σε μια περισσότερο φιλική προς τον χρήστη πλατφόρμα που θα παρέχει στα θύματα συνοπτικές και κατανοητές πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματά τους και τις ακολουθητέες διαδικασίες·

67.  καλεί τα κράτη μέλη να συνεργαστούν, με απόλυτο σεβασμό στην ελευθερία της έκφρασης, με τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους για την υιοθέτηση μέτρων αυτορρύθμισης μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις, με στόχο την εγγύηση της προστασίας της ιδιωτικής ζωής των θυμάτων και των μελών των οικογενειών τους, και επίσης να αναγνωρίσουν την αξία της συνεργασίας με εξειδικευμένες υπηρεσίες συνδρομής και υποστήριξης θυμάτων προκειμένου να βοηθήσουν τα θύματα να αντιμετωπίσουν το ενδιαφέρον που επιδεικνύουν για αυτά τα ΜΜΕ·

68.  καλεί τα κράτη μέλη να καθιερώσουν μηχανισμούς συντονισμού, για να διασφαλίσουν την αποτελεσματική μετάβαση της υποστήριξης των θυμάτων από την παροχή άμεσης φροντίδας με βάση το φύλο σε συνέχεια εγκληματικής πράξης στη παροχή συνδρομής μακροπρόθεσμα· υπενθυμίζει ότι, στο πλαίσιο της παραπάνω διαδικασίας και σε όλα τα στάδια σχεδιασμού, αποφάσεων και υλοποίησης, είναι απαραίτητη η συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών οι οποίες συνήθως παρέχουν τις περισσότερες υπηρεσίες υποστήριξης των θυμάτων· τονίζει ότι οι εν λόγω μηχανισμοί θα πρέπει, ιδίως, να διασφαλίζουν την παροχή μακροπρόθεσμων υπηρεσιών στα θύματα, από διάφορες οργανώσεις που παρέχουν υποστήριξη στα διάφορα στάδια· θεωρεί ότι οι μηχανισμοί αυτοί θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν διασυνοριακή λειτουργικότητα, προκειμένου να παρέχουν υπηρεσίες υποστήριξης των θυμάτων και να εξασφαλίζουν το δικαίωμα του θύματος σε πληροφόρηση, βοήθεια και αποζημίωση στον τόπο κατοικίας του, όταν η αξιόποινη πράξη έχει διαπραχθεί σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο όπου κατοικεί το θύμα·

69.  καλεί τα κράτη μέλη, σε περίπτωση τρομοκρατικής επίθεσης να δημιουργούν κέντρο συντονισμού που να εξασφαλίζει στις οργανώσεις αυτές εμπειρογνώμονες ικανούς να παρέχουν πληροφορίες, στήριξη και πρακτικές υπηρεσίες στα θύματα, στις οικογένειές τους και στους συγγενείς τους· τονίζει ότι οι υπηρεσίες αυτές θα πρέπει να είναι εμπιστευτικές, να παρέχονται δωρεάν και να είναι εύκολα προσβάσιμες από όλα τα θύματα τρομοκρατίας, να περιλαμβάνουν δε ιδίως:

α)   εξειδικευμένη συναισθηματική και ψυχολογική υποστήριξη, όπως μετατραυματική υποστήριξη και συμβουλευτική, ειδικά προσαρμοσμένη στις ανάγκες των θυμάτων της τρομοκρατίας·

β)  υπηρεσίες επαγγελματικής αποκατάστασης προκειμένου να βοηθούνται τα θύματα που πάσχουν από τραυματισμούς και βλάβες να βρουν νέα θέση εργασίας ή να αλλάξουν σταδιοδρομία·

γ)   διευκόλυνση των ασφαλών εικονικών συνδέσεων των θυμάτων με άλλα θύματα και με ομάδες στήριξης τις οποίες διαχειρίζονται θύματα·

δ)   υπηρεσίες στήριξης σε επίπεδο κοινότητας·

ε)   υπηρεσίες για την ενημέρωση των μελών των οικογενειών σχετικά με την ταυτοποίηση των θυμάτων και των σορών τους και τον επαναπατρισμό των σορών·

70.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, σε σύγκριση με τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων είναι πιο περιορισμένο όσον αφορά την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας (συμπεριλαμβανομένων των γυναικών που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των εξωτερικών γυναικείων σεξουαλικών οργάνων)· εκφράζει ωστόσο την ικανοποίησή του για τον ισχυρότερο μηχανισμό λογοδοσίας της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων και τονίζει ότι οι δύο πράξεις θα πρέπει να προωθηθούν από κοινού ώστε να μεγιστοποιηθεί η προστασία που παρέχεται στα θύματα έμφυλης βίας·

71.  ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να παράσχουν το κατάλληλο ενημερωτικό υλικό, καθώς και δωρεάν νομική συνδρομή στα θύματα τρομοκρατικών ενεργειών που έχουν την ιδιότητα διαδίκου σε ποινική διαδικασία προκειμένου να διεκδικήσουν αποζημίωση·

72.  καλεί την Επιτροπή να προτείνει τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού ταμείου βοήθειας για τα θύματα τρομοκρατικών ενεργειών·

73.  καλεί τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν:

  α)   ένα μόνιμο ειδικό δικτυακό τόπο στο οποίο να έχουν πρόσβαση όλες οι δημόσιες πληροφορίες σχετικά με τις υπηρεσίες υποστήριξης που συγκροτήθηκαν μετά την τρομοκρατική επίθεση που έλαβε χώρα στο εν λόγω κράτος μέλος και ο οποίος θα πρέπει να περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες που πρέπει να διατίθενται κατεπειγόντως: στοιχεία επικοινωνίας των οργανισμών που είναι αρμόδιοι για την παροχή στήριξης και πληροφοριών στα θύματα, στα μέλη των οικογενειών και στο κοινό κατόπιν τρομοκρατικής επίθεσης, καθώς και πληροφορίες για την επίθεση και τα μέτρα που έχουν ληφθεί ως αποτέλεσμα της επίθεσης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για την εύρεση ή την εκ νέου επαφή με αγνοούμενα θύματα και μέτρων που βοηθούν τα θύματα να επιστρέψουν στις οικίες τους, μεταξύ των οποίων:

i. τρόποι ανάκτησης περιουσιακών στοιχείων που απωλέσθηκαν λόγω επίθεσης·

ii. φυσιολογικές ψυχολογικές αντιδράσεις των θυμάτων επίθεσης και καθοδήγηση των θυμάτων σχετικά με τους τρόπους μετριασμού τυχόν αρνητικών αντιδράσεων, καθώς και πληροφορίες σχετικά με ενδεχόμενους μη ορατούς τραυματισμούς όπως η απώλεια ακοής·

iii. πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους αντικατάστασης εγγράφων ταυτότητας·

iv. πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους λήψης οικονομικής βοήθειας, αποζημίωσης ή κρατικών επιδομάτων·

v. πληροφορίες σχετικά με τα ειδικά δικαιώματα των θυμάτων της τρομοκρατίας και των μελών των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας όπως αυτά ορίζονται στην οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων·

vi. οποιαδήποτε άλλη πληροφορία κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να διασφαλίζεται η ενημέρωση των θυμάτων για τα δικαιώματα, την ασφάλειά τους ή τις διαθέσιμες υπηρεσίες·

β)   έναν ιστότοπο ιδιωτικής πρόσβασης για τα θύματα τρομοκρατικών επιθέσεων και τα μέλη των οικογενειών τους, ο οποίος παρέχει στα θύματα πληροφορίες που δεν είναι διαθέσιμες στο ευρύ κοινό·

γ)   προγραμματισμό όσον αφορά την ενημέρωση των μελών της οικογένειας σχετικά με την κατάσταση των θυμάτων·

δ)   ενιαία συγκέντρωση πληροφοριών για τα θύματα από όλες τις αρχές και τους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την υποδοχή, τη μεταχείριση και τη συνδρομή των θυμάτων· οι πληροφορίες πρέπει να συγκεντρώνονται σύμφωνα με τις ανάγκες όλων των οργανισμών που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση της τρομοκρατικής επίθεσης και στην παροχή στήριξης στα θύματα και στις οικογένειές τους·

74.  καλεί τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν ένα εθνικό δίκτυο υπηρεσιών υποστήριξης θυμάτων για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των οργανώσεων αυτών και να συστήσουν ομάδες εργασίες για την ανταλλαγή ορθών πρακτικών, την ανάπτυξη κατάρτισης και τη βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ των αρχών και των θυμάτων εγκληματικών πράξεων·

75.  καλεί την Επιτροπή να κινήσει διάλογο με τα κράτη μέλη προκειμένου να μειωθούν οι σημαντικές διαφορές(16) που υπάρχουν όσον αφορά τις χρηματικές αποζημιώσεις που χορηγεί το κάθε κράτος μέλος στα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων·

76.  υπογραμμίζει ότι είναι ζωτικής σημασίας τα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν τα θύματα εγκληματικών πράξεων με σεβασμό, ευαισθησία και επαγγελματισμό ώστε να ενθαρρύνονται να τις καταγγέλλουν στο προσωπικό επιβολής του νόμου ή στο ιατρικό προσωπικό·

77.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι η τηλεφωνική γραμμή έκτακτων περιστατικών 112 είναι πλήρως προσβάσιμη από τα άτομα με αναπηρίες και ότι δρομολογούνται ενημερωτικές εκστρατείες για την αύξηση της ευαισθητοποίησης όσον αφορά τη χρήση της από όλους τους πολίτες·

78.  ζητεί εκ νέου από την Επιτροπή να παρουσιάσει το συντομότερο δυνατό μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή στρατηγική για την πρόληψη και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας στην οποία να περιλαμβάνεται και μια δεσμευτική νομική πράξη για τη στήριξη των κρατών μελών στην πρόληψη και την εξάλειψη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, καθώς και της έμφυλης βίας· καλεί το Συμβούλιο να ενεργοποιήσει τη ρήτρα γέφυρας, ήτοι να εκδώσει ομόφωνη απόφαση με την οποία θα αναγνωρίζει τη βία κατά συζύγων και παιδιών (και άλλες μορφές έμφυλης βίας) ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ·

79.   καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν μηχανισμούς για την ανάκτηση κατάλληλης αποζημίωσης από τον δράστη·

80.  καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν, δεόντως και με πλήρη συνεργασία με την Επιτροπή και άλλους σχετικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνίας των πολιτών, όλες τις διατάξεις της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων·

81.   καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει κατά προτεραιότητα στο ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την ασφάλεια τη διασφάλιση της προσωπικής ασφάλειας και την προστασία όλων των ατόμων από την έμφυλη και τη διαπροσωπική βία·

o

o    o

82.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

(1)

ΕΕ L 131 της 20.5.2017, σ. 11.

(2)

ΕΕ L 131 της 20.5.2017, σ. 13.

(3)

ΕΕ L 88 της 31.3.2017, σ. 6.

(4)

ΕΕ L 132 της 21.5.2016, σ. 1.

(5)

ΕΕ L 181 της 29.6.2013, σ. 4.

(6)

ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 57.

(7)

ΕΕ L 338 της 21.12.2011, σ. 2.

(8)

ΕΕ L 101 της 15.4.2011, σ. 1.

(9)

ΕΕ L 335 της 17.12.2011, σ. 1.

(10)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2017)0501.

(11)

ΕΕ L 127 της 29.4.2014, σ. 39.

(12)

ΕΕ L 261 της 6.8.2004, σ. 15.

(13)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2017)0329.

(14)

Βλ. ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 12 Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με τη σύναψη της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης.

(15)

Απόφαση τμήματος του Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2009, Féret v Belgium, C-573.

(16)

Οι εθνικές χρηματικές αποζημιώσεις κυμαίνονται από το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ σε ορισμένα κράτη μέλη έως το ποσό των 250.000 ευρώ και άνω σε άλλα κράτη·


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

26.4.2018

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

42

4

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Asim Ademov, Jan Philipp Albrecht, Beatriz Becerra Basterrechea, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Michał Boni, Caterina Chinnici, Anna Maria Corazza Bildt, Rachida Dati, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Monika Hohlmeier, Sophia in ‘t Veld, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Eva Joly, Dietmar Köster, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Barbara Kudrycka, Florent Marcellesi, Louis Michel, Angelika Mlinar, Claude Moraes, Maria Noichl, Ivari Padar, Marijana Petir, Pina Picierno, Judith Sargentini, Branislav Škripek, Michaela Šojdrová, Helga Stevens, Ernest Urtasun, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Kristina Winberg, Anna Záborská

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Carlos Coelho, Andrejs Mamikins, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Evelyn Regner, Julie Ward, Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παράγραφος 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Francisco Assis, Esther Herranz García, Verónica Lope Fontagné, Patricija Šulin


ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

42

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Nathalie Griesbeck, Sophia in 't Veld, Louis Michel, Angelika Mlinar, Maite Pagazaurtundúa Ruiz

EFDD

Kristina Winberg

GUE/NGL

Malin Björk, Cornelia Ernst

PPE

Asim Ademov, Michał Boni, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Rachida Dati, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Esther Herranz García, Monika Hohlmeier, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Barbara Kudrycka, Verónica Lope Fontagné, Patricija Šulin, Elissavet Vozemberg-Vrionidi

S&D

Francisco Assis, Vilija Blinkevičiūtė, Caterina Chinnici, Tanja Fajon, Sylvie Guillaume, Dietmar Köster, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Maria Noichl, Ivari Padar, Pina Picierno, Evelyn Regner, Julie Ward, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Jan Philipp Albrecht, Eva Joly, Florent Marcellesi, Judith Sargentini, Ernest Urtasun

4

-

ECR

Branislav Škripek

PPE

Marijana Petir, Michaela Šojdrová, Anna Záborská

2

0

ECR

Helga Stevens

NI

Udo Voigt

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+  :  υπέρ

-  :  κατά

0  :  αποχή

Τελευταία ενημέρωση: 23 Μαΐου 2018Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου