Procedura : 2018/2059(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0210/2018

Teksty złożone :

A8-0210/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 03/07/2018 - 11.4

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0272

SPRAWOZDANIE     
PDF 645kWORD 71k
20.6.2018
PE 621.117v02-00 A8-0210/2018

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Francję – EGF/2017/009 FR/Air France)

(COM(2018)0230 – C8-0161/2018 – 2018/2059(BUD))

Komisja Budżetowa

Sprawozdawca: Alain Lamassoure

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
 UZASADNIENIE
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Francję – EGF/2017/009 FR/Air France)

(COM(2018)0230 – C8-0161/2018 – 2018/2059(BUD))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0230 – C8-0161/2018),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006(1) (rozporządzenie w sprawie EFG),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(2), w szczególności jego art. 12,

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13,

–  uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.,

–  uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

–  uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0210/2018),

A.  mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy;

B.  mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwalnianych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najefektywniej;

C.  mając na uwadze, że Francja złożyła wniosek EGF/2017/009 FR/Air France o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniem 1 858 pracowników w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 51 NACE Rev. 2 (transport lotniczy) w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach Île-de-France (FR10) i Provence-Alpes-Côte d’Azur (FR82) we Francji;

D.  mając na uwadze, że wspieranie unijnych przedsiębiorstw lotniczych ma kluczowe znaczenie, biorąc pod uwagę, że udział Unii w sektorze międzynarodowego transportu lotniczego maleje;

E.  mając na uwadze, że wniosek jest oparty na kryteriach interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie działającym w państwie członkowskim, z uwzględnieniem pracowników zwolnionych przez dostawców i producentów niższego szczebla lub osób samozatrudnionych, które zaprzestały prowadzenia działalności;

1.  zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że Francja ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 9 894 483 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60% łącznych kosztów wynoszących 16 490 805 EUR, na które składają się wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 16 410 805 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji oraz działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości w wysokości 80 000 EUR;

2.  zauważa, że władze Francji złożyły wniosek w dniu 23 października 2017 r. oraz że po przekazaniu przez Francję dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę tego wniosku w dniu 23 kwietnia 2018 r. i przekazała ją Parlamentowi tego samego dnia;

3.  zauważa, że w dniu 19 maja 2015 r. Francja rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą, zatem okres kwalifikowalności do uzyskania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od dnia 19 maja 2015 r. do dnia 23 października 2019 r.;

4.  przypomina, że jest to drugi wniosek złożony przez Francję, i trzeci dotyczący transportu lotniczego, w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Air France; poprzednie wnioski EGF/2013/014 FR/Air France z 2013 r. i EGF/2015/004 IT Alitalia z 2015 r. zostały rozpatrzone pozytywnie(4);

5.  przypomina, że wkład finansowy z EFG jest skierowany do zwolnionych pracowników, aby pomóc im w znalezieniu alternatywnego zatrudnienia, i nie stanowi dotacji dla przedsiębiorstw;

6.  zauważa, że Francja argumentuje, iż zwolnienia pracowników są związane z poważnymi zmianami strukturalnymi w strukturze światowego handlu, spowodowanymi globalizacją, a szczególnie poważnymi problemami gospodarczymi w sektorze międzynarodowego transportu lotniczego, w szczególności ze spadkiem udziału UE w rynku w związku ze spektakularnym rozwojem trzech ważnych przewoźników lotniczych z regionu Zatoki Perskiej, którzy otrzymują bardzo wysoką pomoc od państwa i dotacje oraz podlegają mniej restrykcyjnym regulacjom socjalnym i środowiskowym niż przedsiębiorstwa z Unii;

7.  ubolewa nad wysokością dotacji i pomocy państwa, jakich adresatem są Emirates, Qatar Airways i Etihad Airways, które to dotacje i pomoc pozwalają im na radykalne zwiększenie liczby pasażerów i osłabiają pozycję europejskich węzłów lotniczych, w tym paryskiego lotniska im. Charlesa de Gaulle’a;

8.  przypomina, że w dniu 8 czerwca 2017 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia o ochronie konkurencji w transporcie lotniczym(5), a celem tego wniosku jest zapewnienie uczciwej konkurencji między przewoźnikami lotniczymi z Unii a przewoźnikami z krajów trzecich, aby utrzymać warunki sprzyjające istnieniu rozbudowanej sieci połączeń lotniczych; zwraca uwagę, że Parlament i Rada zamierzają rozpocząć negocjacje w sprawie tego wniosku ustawodawczego jesienią 2018 r.;

9.  przypomina, że można się spodziewać, iż zwolnienia, do których doszło w przedsiębiorstwie Air France, będą stanowiły znaczne obciążenie dla lokalnej gospodarki, która boryka się z długoterminowym bezrobociem i problemem zmian w zatrudnieniu pracowników w wieku co najmniej 50 lat;

10.  apeluje do przedsiębiorstwa Air France o zadbanie o wysokiej jakości dialog społeczny;

11.  odnotowuje, że wniosek dotyczy 1 858 pracowników zwolnionych w przedsiębiorstwie Air France, z tego 76,2% w Ile-de-France, z których większość jest w wieku od 55 do 64 lat; uznaje znaczenie aktywnych instrumentów rynku pracy współfinansowanych z EFG w celu zwiększenia szans powrotu na rynek pracy; zauważa ponadto, że żaden ze zwolnionych pracowników nie należy do grupy wiekowej 25–29 lat ani nie ma więcej niż 64 lata;

12.  zauważa, że Francja planuje wdrożyć pięć rodzajów działań na rzecz zwolnionych pracowników objętych przedmiotowym wnioskiem: (i) usługi doradcze i poradnictwo zawodowe dla pracowników; (ii) szkolenia zawodowe; (iii) wkład na rzecz przejęcia przedsiębiorstwa lub rozpoczęcia działalności gospodarczej; (iv) dodatek z tytułu poszukiwania pracy; (v) dodatek z tytułu mobilności;

13.  z zadowoleniem przyjmuje sposób, w jaki sporządzono skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług w porozumieniu z przedstawicielami osób objętych pomocą i z partnerami społecznymi, a także porozumienia między Air France, związkami zawodowymi i centralną radą zakładową, dzięki którym wszystkie odejścia z pracy były dobrowolne;

14.  stwierdza, że współfinansowane przez EFG zindywidualizowane usługi skierowane są do pracowników, którzy w chwili dobrowolnego odejścia nie mają jeszcze sprecyzowanych planów dotyczących zmiany kwalifikacji i pragną skorzystać z możliwości przekwalifikowania, porad, wskazówek lub pomocy w założeniu lub przejęciu działalności gospodarczej;

15.  dostrzega, że francuski kodeks pracy wymaga od przedsiębiorstwa zatrudniającego więcej niż tysiąc osób, aby zaproponowało środki zaradcze, oraz że wniosek EFG nie przewiduje żadnej pomocy w okresie pierwszych czterech miesięcy urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji, co odpowiada minimalnej długości tego okresu, przewidzianej we francuskich przepisach;

16.  zwraca uwagę, że środki wsparcia dochodu stanowią maksymalnie 35% ogólnego pakietu zindywidualizowanych środków, określonego w rozporządzeniu w sprawie EFG, oraz że działania te są uzależnione od czynnego udziału beneficjentów objętych pomocą w poszukiwaniu pracy lub w szkoleniach;

17.  przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę;

18.  podkreśla, że władze francuskie potwierdziły, iż działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii;

19.  ponownie podkreśla, że wsparcie z EFG nie może zastępować działań, za podjęcie których – na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych – odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów;

20.  zwraca się do Komisji, by w przyszłych wnioskach wzywała organy krajowe do podawania dalszych informacji o sektorach mających potencjał wzrostu, a więc mogących zatrudniać pracowników, oraz do gromadzenia potwierdzonych danych dotyczących wpływu finansowania z EFG, w tym w odniesieniu do współczynnika reintegracji i jakości miejsc pracy uzyskanych dzięki EFG; ponadto wzywa Komisję do monitorowania wdrażania EFG oraz do składania sprawozdań Parlamentowi;

21.  ponownie apeluje do Komisji o zapewnienie publicznego dostępu do wszystkich dokumentów związanych z pomocą z EFG;

22.  zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

23.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

24.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

(1)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(2)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(3)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(4)

  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/44 z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/014 FR/Air France z Francji) (Dz.U. L 008 z 14.1.2015, s. 18).

(5)

  COM(2017)0289


ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku od Francji – EGF/2017/009 FR/Air France

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006(1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(2), w szczególności jego pkt 13,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu, spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

(2)  Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013(3).

(3)  W dniu 23 października 2017 r. Francja przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Air France we Francji. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, określone w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

(4)  Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 9 894 483 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Francję.

(5)  W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 9 894 483 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia... [data przyjęcia niniejszej decyzji](4)*.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego       W imieniu Rady

Przewodniczący             Przewodniczący

(1)

  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(2)

  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(3)

  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

(4)

*  Data do wstawienia przez Parlament przed publikacją w Dz.U.


UZASADNIENIE

I.  Kontekst

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) utworzono w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym konsekwencjami istotnych zmian w strukturze światowego handlu.

Zgodnie z przepisami art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(1) oraz art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013(2) środki funduszu nie mogą przekraczać maksymalnej rocznej kwoty w wysokości 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.). Odpowiednie kwoty figurują w budżecie ogólnym Unii jako rezerwa.

Jeżeli chodzi o procedurę, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(3) w celu uruchomienia funduszu w przypadku pozytywnej oceny wniosku Komisja przedkłada władzy budżetowej wniosek o uruchomienie funduszu i jednocześnie odpowiedni wniosek o przesunięcie środków. W razie braku porozumienia wszczyna się procedurę rozmów trójstronnych.

II.  Wniosek Francji i wniosek Komisji

W dniu 23 kwietnia 2018 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie decyzji dotyczącej uruchomienia EFG na rzecz Francji w celu wsparcia powrotu na rynek pracy pracowników zwolnionych w jednym przedsiębiorstwie prowadzącym działalność w sektorze gospodarki sklasyfikowanym w dziale 51 NACE Rev. 2 (transport lotniczy). Zwolnienia dokonane przez Air France dotyczą głównie zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionów Île-de-France (FR10) i Provence-Alpes-Côte d’Azur (FR 82) we Francji. Wniosek ten przekazano Parlamentowi Europejskiemu w dniu 23 kwietnia 2018 r.

Jest to szósty wniosek rozpatrywany w ramach budżetu na 2018 r. i trzeci w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 51 NACE Rev. 2 (transport lotniczy) od czasu utworzenia EFG. Dotyczy on 1 858 zwolnionych pracowników i uruchomienia kwoty w wysokości 9 894 483 EUR z EFG na rzecz Francji.

Wniosek przedstawiono Komisji w dniu 23 października 2017 r. i uzupełniono o dodatkowe informacje do dnia 1 lutego 2018 r. Komisja sfinalizowała swoją ocenę w dniu 23 kwietnia 2018 r. i zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG uznała, że wniosek spełnia warunki przekazania wkładu finansowego z EFG, o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG.

Francja argumentuje, że zwolnienia pracowników są związane z poważnymi zmianami strukturalnymi w strukturze światowego handlu, spowodowanymi globalizacją, a szczególnie poważnymi problemami gospodarczymi w sektorze międzynarodowego transportu lotniczego, w szczególności ze spadkiem udziału UE w rynku. Zdaniem Francji najbardziej szkodliwe skutki globalizacji ruchu lotniczego dla przedsiębiorstw z UE można przypisać bardzo dużemu wzrostowi zdolności przewozowych linii lotniczych Emirates, Qatar Airways i Etihad Airways, który utrzymuje się od 2012 r.

Do największej liczby zwolnień doszło w Ile-de-France (76,2%) oraz w Provence-Alpes-Côte d’Azur (11,7%), a więc na obszarach, gdzie występuje długoterminowe bezrobocie i problemy z pracą dla osób w wieku powyżej 50 lat. Do tej kategorii wiekowej należy 79% wszystkich zwolnionych pracowników. Duża liczba zwolnionych pracowników to również kobiety (47,6%). Aktywne instrumenty rynku pracy współfinansowane z EFG są tym bardziej istotne dla zwiększenia szans powrotu na rynek pracy dla tych grup.

Pięć rodzajów działań, które mają być zapewniane zwolnionym pracownikom i względem których wnioskowane jest współfinansowanie z EFG, to:

– Usługi doradcze i poradnictwo zawodowe dla pracowników: pracownikom zostaną udzielone wskazówki i wsparcie w ich dążeniach do zmiany kwalifikacji zawodowych i zatrudnienia lub rozpoczęcia działalności gospodarczej na własny rachunek. Uczestnicy będą mogli skorzystać z poradnictwa i doradztwa w zakresie przekwalifikowania, wsparcia w poszukiwaniu pracy, coachingu, informacji na temat dostępnych szkoleń, środków służących promocji przedsiębiorczości oraz porad dotyczących zakładania przedsiębiorstwa.

– Szkolenie zawodowe: pracownikom zostaną zaproponowane różne rodzaje szkoleń dostosowanych do ich potrzeb określonych przez doradców świadczących swoje usługi. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na parcours encadrés, które są trwającymi przez dłuższy okres szkoleniami zawodowymi związanymi z kwalifikacjami, na które jest zapotrzebowanie.

– Wkład na rzecz przejęcia przedsiębiorstwa lub rozpoczęcie działalności gospodarczej: pracownicy, którzy rozpoczną własną działalność gospodarczą (przejęcie przedsiębiorstwa lub rozpoczęcie działalności gospodarczej), otrzymają do 15 000 EUR na pokrycie kosztów rozpoczęcia działalności, inwestycje w aktywa oraz wydatki bieżące. Wkład wypłacany będzie w kilku ratach po osiągnięciu określonych założonych celów.

– Dodatek z tytułu poszukiwania pracy: ów miesięczny dodatek, wypłacany do końca urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji, wynosi 70% ostatniego wynagrodzenia brutto pracownika. Kwotę oblicza się przy założeniu, że pracownicy uczestniczą w pełnym wymiarze czasu w środkach aktywnej polityki rynku pracy. Jeżeli wymiar czasu jest niepełny, zasiłek z EFG będzie wypłacany pracownikom w sposób proporcjonalny.

– Dodatek z tytułu mobilności: pracownik objęty pomocą, który podejmie zatrudnienie wymagające przeprowadzki o ponad 100 km od obecnego miejsca zamieszkania, otrzyma jednorazową kwotę w wysokości 3 000 EUR na pokrycie niezbędnych wydatków. Kwota ta zostanie zwiększona o 500 EUR w odniesieniu do niebędącego w separacji małżonka, partnera PACS(4) lub konkubenta oraz o dodatkowe 500 EUR na każde dziecko.

Według Komisji opisane środki stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG i nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

Władze francuskie przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

– w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

– spełniono wymogi przepisów krajowych i unijnych odnoszących się do zwolnień grupowych;

– zwalniające przedsiębiorstwo, które kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, wywiązało się z zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zadbało o swoich pracowników;

– na proponowane działania nie zostanie przyznane wsparcie finansowe z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

– wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

Francja poinformowała Komisję, że źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowych lub współfinansowania jest przedsiębiorstwo Air France. Wkładem finansowym zarządzać będzie Délégation générale à l’emploi et à la formation professionnelle (DGEFP) Ministerstwa Pracy, Zatrudnienia, Szkoleń Zawodowych i Dialogu Społecznego, a w szczególności jednostka Fonds national de l’emploi (DGEFP – MFNE).

III.  Procedura

W celu uruchomienia funduszu Komisja przedłożyła władzy budżetowej wniosek o przesunięcie na łączną kwotę w wysokości 9 894 483 EUR z rezerwy EFG (40 02 43) do linii budżetowej EFG (04 04 01).

Jest to szósty wniosek o przesunięcie środków w celu uruchomienia funduszu, przedłożony władzy budżetowej w 2018 r.

W przypadku braku porozumienia rozpoczyna się procedurę rozmów trójstronnych, przewidzianą w art. 15 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG.

Zgodnie z wewnętrznym porozumieniem w proces powinna zostać włączona Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w celu zapewnienia konstruktywnego wsparcia i pomocy przy ocenie wniosków o wkład z funduszu.

(1)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(2)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(3)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(4)

Partnerzy związani cywilnym paktem solidarności – pact civil de solidarité (PACS).


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH

D(2018)17345

Sz.P. Jean Arthuis

Przewodniczący Komisji Budżetowej

ASP 09G205

Przedmiot: Opinia w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w związku z wnioskiem EGF/2017/009 FR/Air France

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL) oraz jej grupa robocza ds. EFG rozpatrzyły uruchomienie EFG w związku z wnioskiem EGF/2017/009 FR/Air France oraz przyjęły poniższą opinię.

Komisja EMPL i grupa robocza ds. EFG opowiadają się za uruchomieniem EFG w związku z przedmiotowym wnioskiem. W związku z powyższym komisja EMPL zgłasza kilka uwag, nie kwestionując jednak decyzji o przelewie płatności.

Rozważania komisji EMPL opierają się na następujących przesłankach:

A) mając na uwadze, że wniosek ten opiera się na art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (rozporządzenie w sprawie EFG) i odnosi się do 1858 pracowników zwolnionych w jednym przedsiębiorstwie, Air France, prowadzącym działalność w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 51 według NACE Rev. 2 (transport lotniczy);

B) mając na uwadze, że aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w strukturze światowego handlu spowodowanymi globalizacją, Francja wskazuje na fakt, że w sektorze międzynarodowego transportu lotniczego wystąpiły poważne zakłócenia gospodarcze, a w szczególności nastąpił spadek udziału UE w rynku. W spadku tym znaczną rolę odgrywa bardzo silny wzrost aktywności przewoźników lotniczych z Zatoki Perskiej;

C) mając na uwadze, że 52,4% pracowników objętych pomocą to mężczyźni, a 47,6% to kobiety; mając na uwadze, że 64,4% wskazanych beneficjentów ma od 55 do 64 lat, a 35,6% – od 30 do 54 lat;

D) mając na uwadze, że byli pracownicy przedsiębiorstwa otrzymali już wsparcie z EFG w związku z wnioskiem EGF/2013/014, FR Air France.

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się zatem do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w projekcie rezolucji dotyczącej wniosku Francji następujących wskazówek:

1. zgadza się z Komisją, że kryteria interwencji wymienione w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 zostały spełnione i że wobec tego Francja ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 9 894 483 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60% łącznych kosztów wynoszących 16 490 805 EUR;

2. stwierdza, że Komisja dotrzymała terminu 12 tygodni od daty otrzymania kompletnego wniosku od władz francuskich, jaki miała na ukończenie oceny zgodności wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, co nastąpiło w dniu 23 kwietnia 2018 r., i przekazała tę ocenę do wiadomości Parlamentowi tego samego dnia;

3. ubolewa nad poziomem dotacji i pomocy państwa otrzymywanej przez Emirates, Qatar Airways i Etihad, która pozwala im na radykalne zwiększenie liczby pasażerów i osłabia pozycję europejskich węzłów lotniczych, w tym paryskiego lotniska im. Charles’a de Gaulle’a;

4. przypomina, że w dniu 8 czerwca 2017 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia o ochronie konkurencji w transporcie lotniczym(1), przy czym celem tego wniosku jest zapewnienie uczciwej konkurencji między przewoźnikami lotniczymi z Unii a przewoźnikami z krajów trzecich, po to by utrzymać warunki sprzyjające zapewnieniu rozbudowanej sieci połączeń lotniczych; stwierdza, że Parlament i Rada rozpoczną negocjacje w sprawie tego wniosku jesienią;

5. dostrzega, że wysoki odsetek pracowników w wieku powyżej 50 lat sprawia, że trudno będzie znaleźć beneficjentom pomocy inne zatrudnienie;

6. stwierdza, że współfinansowane przez EFG zindywidualizowane usługi skierowane są do pracowników, którzy w chwili dobrowolnego odejścia nie mają jeszcze sprecyzowanych planów dotyczących zmiany kwalifikacji i pragną skorzystać z możliwości przekwalifikowania, porad, wskazówek lub pomocy w założeniu lub przejęciu działalności gospodarczej;

7. dostrzega, że francuski kodeks pracy wymaga od przedsiębiorstwa zatrudniającego więcej niż tysiąc osób, aby zaproponował środki zaradcze, oraz że wniosek EFG nie przewiduje żadnej pomocy w okresie pierwszych czterech miesięcy urlopu przeznaczonego na zmianę kwalifikacji, co odpowiada minimalnej przewidzianej w przepisach długości tego okresu;

8. z zadowoleniem przyjmuje sposób, w jaki przygotowano skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług – z udziałem przedstawicieli docelowych beneficjentów i partnerów społecznych, a także porozumienia między przedsiębiorstwem, związkami zawodowymi i centralną radą zakładową, dzięki którym wszystkie odejścia z pracy były dobrowolne;

9. zauważa, że środki wsparcia dochodu stanowią maksymalnie 35% ogólnego pakietu zindywidualizowanych środków określonego w rozporządzeniu oraz że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się objętych pomocą beneficjentów w poszukiwanie pracy lub szkolenia;

10. stwierdza, że władze francuskie potwierdziły, że proponowane działania nie będą dofinansowywane z funduszy krajowych lub innych unijnych instrumentów finansowych;

11. z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie przez Francję, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi działań, do których podjęcia na mocy prawa krajowego lub zgodnie z umowami zbiorowymi zobowiązane jest dane przedsiębiorstwo;

12. przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy brać pod uwagę przyszły rozwój sytuacji na rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę.

Z wyrazami szacunku

Marita ULVSKOG

1. wiceprzewodnicząca i urzędująca przewodnicząca komisji EMPL

(1)

COM(2017)289


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO

Tłumaczenie

Przedmiot:  Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji

Szanowny Panie!

Komisja Rozwoju Regionalnego otrzymała do zaopiniowania wniosek Komisji Europejskiej dotyczący decyzji w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG). Rozumiem, że Komisja Budżetowa planuje przyjęcie sprawozdania w tej sprawie w dniu 4 czerwca 2018 r.:

  COM(2018)0230 to wniosek o wkład z EFG w wysokości 9 894 483 EUR dla 1 858 pracowników zwolnionych przez Air France. Air France działa w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 51 według NACE Rev. 2 (Transport lotniczy). Zwolnienia dokonane przez to przedsiębiorstwo dotyczą głównie zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionów Île-de-France (FR10) i Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże (FR 82).

Zasady dotyczące wkładów finansowych z EFG określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.

Koordynatorzy komisji ocenili ten wniosek i zwrócili się do mnie z prośbą o wystosowanie do Pana pisma z oświadczeniem, że większość członków Komisji Rozwoju Regionalnego nie ma zastrzeżeń w związku z uruchomieniem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji i przyznaniem wyżej wspomnianej kwoty zgodnie z propozycją Komisji Europejskiej.

(formuła grzecznościowa i podpis)


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

19.6.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

31

3

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Jean Arthuis, Richard Ashworth, Gérard Deprez, Manuel dos Santos, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Iris Hoffmann, Monika Hohlmeier, John Howarth, Bernd Kölmel, Zbigniew Kuźmiuk, Vladimír Maňka, Siegfried Mureşan, Jan Olbrycht, Răzvan Popa, Petri Sarvamaa, Jordi Solé, Patricija Šulin, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Monika Vana, Tiemo Wölken, Marco Zanni

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Anneli Jäätteenmäki, Alain Lamassoure, Janusz Lewandowski, Verónica Lope Fontagné, Andrey Novakov, Pavel Poc, Claudia Țapardel

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Martina Anderson, Auke Zijlstra, Ivan Štefanec


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

31

+

ALDE

Nedzhmi Ali, Jean Arthuis, Gérard Deprez, Anneli Jäätteenmäki

ECR

Zbigniew Kuźmiuk

PPE

Richard Ashworth, José Manuel Fernandes, Monika Hohlmeier, Alain Lamassoure, Janusz Lewandowski, Verónica Lope Fontagné, Siegfried Mureşan, Andrey Novakov, Jan Olbrycht, Petri Sarvamaa, Ivan Štefanec, Patricija Šulin, Inese Vaidere

S&D

Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Iris Hoffmann, John Howarth, Vladimír Maňka, Pavel Poc, Răzvan Popa, Manuel dos Santos, Claudia Țapardel, Isabelle Thomas, Tiemo Wölken

VERTS/ALE

Jordi Solé, Monika Vana

3

-

ECR

Bernd Kölmel

EFDD

John Stuart Agnew

ENF

Auke Zijlstra

2

0

ENF

Marco Zanni

GUE/NGL

Martina Anderson

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 29 czerwca 2018Informacja prawna