Procedura : 2018/2024(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0247/2018

Teksty złożone :

A8-0247/2018

Debaty :

PV 04/07/2018 - 19
CRE 04/07/2018 - 19

Głosowanie :

PV 05/07/2018 - 6.11
CRE 05/07/2018 - 6.11
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0311

SPRAWOZDANIE     
PDF 1350kWORD 139k
29.6.2018
PE 623.666v02-00 A8-0247/2018

w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019

(2018/2024(BUD))

Komisja Budżetowa

Sprawozdawca: Daniele Viotti

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 ZAŁĄCZNIK: WSPÓLNE OŚWIADCZENIE W SPRAWIE TERMINÓW MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE W PROCEDURZE BUDŻETOWEJ I ZASAD FUNKCJONOWANIA KOMITETU POJEDNAWCZEGO W 2018 r.
 OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
 OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
 OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
 OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI HANDLU MIĘDZYNARODOWEGO
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI KONTROLI BUDŻETOWEJ
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI OCHRONY ŚRODOWISKA NATURALNEGO, ZDROWIA PUBLICZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCI
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRZEMYSŁU, BADAŃ NAUKOWYCH I ENERGII
 ZAŁĄCZNIK: OPINIA KOMISJI RYNKU WEWNĘTRZNEGO I OCHRONY KONSUMENTÓW
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI RYBOŁÓWSTWA
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZYCH
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW KONSTYTUCYJNYCH
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019

(2018/2024(BUD))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019, przyjęty przez Komisję dnia 23 maja 2018 г. r.(COM(2018)0600),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(2) oraz zmieniające je rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 2017/1123 z dnia 20 czerwca 2017 r.(3),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2018, sekcja 3 – Komisja(5),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie wytycznych budżetowych na rok 2019 (06315/2018),

–  uwzględniając art. 86a Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0247/2018),

Projekt budżetu na rok 2019 – wzmocnienie solidarności i zapewnienie stabilnej przyszłości

1.  przypomina, że w swojej rezolucji z dnia 15 marca 2018 r. Parlament określił następujące priorytety dla budżetu UE na 2019 r.: trwały wzrost gospodarczy, innowacje, konkurencyjność, bezpieczeństwo, walka ze zmianą klimatu, przejście na odnawialne źródła energii oraz migracja, a także wezwał do zwrócenia szczególnej uwagi na ludzi młodych;

2.  przypomina, że budżet UE na rok 2019 będzie ostatnim budżetem przyjmowanym w bieżącej kadencji parlamentarnej, a negocjacje w sprawie tego budżetu zbiegną się z negocjacjami w sprawie następnych wieloletnich ram finansowych (WRF) oraz z reformą systemu zasobów własnych UE; przypomina również, że Zjednoczone Królestwo zobowiązało się do wniesienia wkładu w roczne budżety UE na lata 2019 i 2020 oraz do udziału w ich realizacji na takich samych zasadach, jak gdyby nadal było członkiem Unii po marcu 2019 r.;

3.  z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji i uważa, że odzwierciedla ona w dużym stopniu jego własne priorytety; zamierza dalej wzmacniać kluczowe programy oraz zapewniać odpowiedni poziom finansowania w ramach tych programów; odnotowuje wzrost środków na zobowiązania o 3,1 %, a także niższą wartość procentową DNB w porównaniu z 2018 r. zarówno w odniesieniu do środków na zobowiązania (1 % w porównaniu z 1,02 %), jak i środków na płatności (0,9 % w porównaniu z 0,92 %);

4.  z zadowoleniem przyjmuje proponowane zwiększenie środków dla programu „Horyzont 2020”, instrumentu „Łącząc Europę”, programu Erasmus + i programów przyczyniających się do wzrostu bezpieczeństwa obywateli UE; zwraca jednak uwagę na potrzebę dalszego wzmocnienia wsparcia dla MŚP, które odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu miejsc pracy, a także przeznaczenia odpowiednich zasobów na cyfryzację przemysłu UE oraz promowanie umiejętności cyfrowych i przedsiębiorczości cyfrowej, jak również dla programów wspomagających ludzi młodych, a w szczególności ErasmusPro; przypomina, że jego zdaniem budżet programu Erasmus + na 2019 r. musi zostać co najmniej podwojony;

5.  ubolewa nad faktem, że zwiększenie środków na program UE na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME), w porównaniu z budżetem na 2018 r., wynosi jedynie 2,3 % (362,2 mln EUR w środkach na zobowiązania) oraz że proponowane środki na płatności są niższe o 0,6 %; przypomina, że jest to skuteczny program, który ma dużo większą liczbę wnioskodawców niż beneficjentów; podkreśla, że MŚP są ważnym motorem zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i konkurencyjności w UE, stanowią trzon gospodarki europejskiej oraz są zdolne do tworzenia wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy; apeluje, aby w trybie priorytetowym zostało to uwzględnione w postaci wystarczających środków na programy skierowane do MŚP oraz w postaci dalszego zwiększenia środków na program COSME, biorąc pod uwagę sukces tego programu;

6.  popiera rolę Europejskiego Funduszu Inwestycji Strategicznych (EFIS) w zmniejszeniu luki inwestycyjnej w UE; domaga się, aby w ramach działań na rzecz zapewnienia optymalnej równowagi regionalnej i sektorowej wzmocnić społeczny wymiar wdrożenia EFIS, w tym innowacje w opiece zdrowotnej i medycynie, infrastrukturę socjalną, ochronę środowiska, zrównoważony transport, energię ze źródeł odnawialnych oraz infrastrukturę służącą do magazynowania energii; ponownie podkreśla swoje długoletnie stanowisko, że wszelkie nowe inicjatywy w ramach WRF należy finansować z nowych środków, a nie kosztem istniejących programów; podkreśla również swoje zobowiązanie do wzmocnienia programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”, aby w jak największym stopniu zrównoważyć w budżecie na 2019 r. cięcia dokonane w tych programach w celu sfinansowania przedłużenia okresu obowiązywania EFIS;

7.  zwraca uwagę na zaangażowanie na rzecz odnowienia programu UE w dziedzinie obrony, którego wyrazem jest porozumienie w sprawie europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego, stanowiące pierwszy etap Europejskiego Funduszu Obronnego; uważa, że takie wspólne działania przyczynią się do osiągnięcia efektu skali i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi i przedsiębiorstwami, co pozwoli UE utrzymać jej strategiczną autonomię i stać się prawdziwym graczem światowym;

8.  odnotowuje, że Komisja zaproponowała zwiększenie środków na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych o 233 mln EUR, zgodnie z programowaniem finansowym; potwierdza raz jeszcze, że Parlament nie wyraził zgody na przedpłatę kwot uzupełniających na lata 2018-2020 wynikających ze śródokresowego przeglądu WRF; uważa, że władza budżetowa zachowuje w pełni swoje uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do poziomów finansowania wszystkich programów, w tym tych, które były przedmiotem śródokresowego przeglądu WRF; podkreśla znaczenie lojalnej współpracy między instytucjami oraz wzywa wszystkie zainteresowane strony do utrzymania atmosfery zaufania w trakcie całej procedury budżetowej dotyczącej 2019 r.;

9.  podtrzymuje swoje zobowiązanie do walki z bezrobociem, zwłaszcza bezrobociem osób młodych; uważa w związku z tym, że należy dalej wzmacniać inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, odzwierciedlając tym samym potrzebę zwiększenia finansowania unijnego w celu stworzenia filaru praw socjalnych, nawet jeśli modyfikacja puli środków finansowych dla tej inicjatywy spowoduje konieczność skomplikowanego przeprogramowania programów w ramach tej inicjatywy oraz w ramach EFS; zwraca uwagę, że nie podjęto w UE wystarczających działań w celu rozwiązania problemu bezrobocia wśród młodzieży, gdyż bezrobocie młodzieży nadal przekracza poziomy z 2007 r.; wzywa Komisję do zadbania o to, by w kontekście walki z bezrobociem wśród młodzieży państwa członkowskie traktowały finansowanie w ramach inicjatywy na rzecz ludzi młodych nie jako sposób na zastąpienie własnych strategii politycznych i programów finansowania, lecz jako ich uzupełnienie; podkreśla, że zarówno szkolenie zawodowe, jak i przygotowanie zawodowe stanowią skuteczne praktyki ukierunkowane na zwalczanie bezrobocia młodzieży; podkreśla, że mobilność w ramach programu ErasmusPro stanowi silny bodziec do prowadzenia analiz porównawczych w celu wdrażania najlepszych praktyk;

10.  podkreśla, że w 2019 r. programy polityki spójności będą działać na pełnych obrotach oraz zwraca uwagę na zobowiązanie Parlamentu do zapewniania odpowiednich środków budżetowych dla tych programów; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wyznaczono już prawie wszystkie organy zarządzające programami na lata 2014-2020; zwraca uwagę, że niedopuszczalne opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych wynikały w znacznej mierze z późnego wyznaczenia tych organów; wzywa państwa członkowskie do zadbania o przyspieszenie realizacji tych programów, aby nadrobić opóźnienia, oraz do zwrócenia się o pomoc Komisji w tym zakresie;

11.  odnotowuje sprawozdania na temat funkcjonowania polityki regionalnej i polityki spójności w Unii oraz wyzwań gospodarczych stojących przed regionami słabiej rozwiniętymi, w których to sprawozdaniach zwraca się regularnie uwagę na niedociągnięcia w zakresie efektywności i wyników;

12.  odnotowuje fakt, że propozycja Komisji pozwoliłaby w roku 2019 osiągnąć cel, jakim jest przeznaczenie 20 % budżetu na wydatki związane z klimatem; ubolewa jednak, że Komisja nie spełniła żądania Parlamentu dotyczącego kompensacji niższych przydziałów dokonanych w pierwszych latach WRF; uważa tę propozycję za niewystarczającą, gdyż w ten sposób jedynie 19,3 % budżetu UE na lata 2014–2020 zostałoby przeznaczone na działania związane z klimatem, co spowoduje, że UE nie osiągnie celu, jakim jest włączenie kwestii klimatu do głównego nurtu polityki na poziomie co najmniej 20 % w latach 2014–2020, zwłaszcza jeżeli w 2020 r. znowu przeznaczy jedynie 20 % budżetu na ochronę klimatu; ubolewa, że Komisja nie była w stanie zaprezentować projektów budżetu, które są dostosowane do zobowiązań i wartości docelowych ustanowionych przez Unię w tym obszarze w konkluzjach Rady z dnia 7-8 lutego 2013 r.; jest zdania, że należy uczynić więcej, wobec czego trzeba opracować plan działania w ramach programów, które przedstawiają ogromny potencjał, np. „Horyzont 2020”, Fundusz Spójności, EFS, EFRG, EFRROW, EFMR czy LIFE+, gdyż programy te umożliwiają w szczególności inwestycje w efektywność energetyczną i energię ze źródeł odnawialnych; przypomina o uzasadnionej krytyce ze strony Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w odniesieniu do metodyki stosowanej przez Komisję i w związku z tym domaga się szybkiej poprawy w tym względzie;

13.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do usprawnienia metodyki monitorowania różnorodności biologicznej; sprzeciwia się jednak proponowanemu zmniejszeniu łącznego wkładu w ochronę różnorodności biologicznej do 8,2 %, co stoi w sprzeczności z celem, jakim jest zatrzymanie i odwrócenie utraty różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych do 2020 r.;

14.  uważa, że zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom Unii i stawienie czoła wyzwaniom związanym z migracją i uchodźcami pozostają dwoma głównymi priorytetami Unii w 2019 r.; uważa, że kluczowe znaczenie ma utrzymanie wydatków w tych obszarach na poziomie wystarczającym do zaspokojenia potrzeb wynikających z kryzysu migracyjnego i uchodźczego na kontynencie afrykańskim, zwłaszcza w regionie Sahelu, a także w krajach Lewantu i państwach leżących nad Morzem Śródziemnym; uważa, że niezbędna solidarność między państwami członkowskimi w celu odpowiedniego zarządzania przepływami migracyjnymi, w szczególności po dokonaniu przeglądu rozporządzenia dublińskiego, musi zostać odzwierciedlona w budżecie UE; zauważa, że projekt budżetu na 2019 r. uwzględnia skutki budżetowe wniosku Komisji;

15.  podkreśla, że kilka ważnych inicjatyw ustawodawczych znajdujących się w fazie negocjacji lub na wczesnym etapie realizacji, takich jak przegląd rozporządzenia dublińskiego, ustanowienie systemu wjazdu/wyjazdu oraz europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż, modernizacja systemu informacyjnego Schengen oraz inicjatywa na rzecz interoperacyjności unijnych systemów informacyjnych dotyczących bezpieczeństwa, zarządzania granicami i zarządzania przepływami migracyjnymi, może mieć poważne implikacje dla budżetu na 2019 r. i podkreśla znaczenie odpowiedniego finansowania, aby zrealizować ambicje Unii w tych dziedzinach; zachęca Komisję, by zaangażowała się w otwarty, proaktywny dialog z władzą budżetową na temat powyższych inicjatyw, tak aby umożliwić jej dostosowanie przydziałów w razie konieczności i bez przesądzania z góry –podczas corocznej procedury budżetowej – wyniku trwających procedur ustawodawczych;

16.  ubolewa nad propozycją Komisji dotyczącą sfinansowania drugiej transzy pomocy w ramach instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji; popiera kontynuację tego instrumentu, twierdzi jednak, że – jak zaproponowała sama Komisja w dniu 14 marca 2018 r. – wkład z budżetu UE w jego finansowanie powinien wynieść 1 mld EUR, zaś udział państw członkowskich w formie wkładów dwustronnych – 2 mld EUR, tak aby pozostawić wystarczające marginesy w ramach instrumentów szczególnych WRF na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń w ostatnich dwóch latach obowiązywania bieżących wieloletnich ram finansowych, a także umożliwić finansowanie innych priorytetów; jest również zdania, że z uwagi na fakt, iż instrument ten stanowi nową inicjatywę w bieżących WRF, powinien on być finansowany z nowych środków; ubolewa, że pomimo jednoznacznego wniosku Parlamentu o pełne włączenie w proces decyzyjny dotyczący dalszego stosowania tego instrumentu, między innymi po to, aby uniknąć powtórzenia się procedury dotyczącej jego tworzenia, nie odbyły się dotychczas żadne negocjacje między Parlamentem i Radą w sprawie finansowania drugiej transzy; informuje państwa członkowskie, że Parlament ma wszelkie prawo do realizacji przysługującej mu funkcji jednego z organów władzy budżetowej Unii oraz że uczyni to, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami; ubolewa, że Rada nie była jak dotąd w stanie wypracować wspólnego stanowiska w sprawie finansowania instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji pomimo krytycznej sytuacji humanitarnej;

17.  zauważa, że projekt budżetu na rok 2019 nie przewiduje żadnych marginesów lub przewiduje bardzo ograniczone marginesy w ramach pułapów WRF w działach 1a, 1b, 3 i 4, co wynika z ograniczonej elastyczności obecnych WRF, jeżeli chodzi o reagowanie na nowe wyzwania i nowe inicjatywy; wyraża zamiar dalszego stosowania przewidzianych w WRF przepisów dotyczących elastyczności w ramach procesu zmian;

18.  wciąż obawia się, że pod koniec bieżącego okresu WRF ponownie może dojść do zaległości w płatnościach rachunków; zauważa umiarkowany wzrost środków na płatności o 2,7 % w budżecie na 2018 r., związany głównie z Funduszem Azylu, Migracji i Integracji, Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego i instrumentem pomocy dla uchodźców w Turcji; zauważa, że w ramach pułapu płatności proponuje się margines w wysokości 19,3 mld EUR; wzywa Komisję do bacznego obserwowania ewolucji płatności, aby umożliwić władzy budżetowej podjęcie w odpowiednim czasie niezbędnych działań w celu uniknięcia nietypowego kumulowania się zaległości; jest przekonany, że wiarygodność UE jest także powiązana z jej zdolnością do zapewnienia odpowiedniego poziomu środków na płatności w budżecie UE, które pozwolą jej wywiązać się z zobowiązań;

Poddział 1a – Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

19.  zauważa, że w porównaniu z 2018 r. wniosek Komisji dotyczący 2019 r. przewiduje wzrost w środkach na zobowiązania w poddziale 1a o 3,9%, czyli do 22 860 mln EUR; zwraca uwagę, że program „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę”, duże projekty infrastrukturalne i program Erasmus + odpowiadają za istotną część tego wzrostu, gdyż ich środki na zobowiązania wzrosły odpowiednio o 8,5%, 36,4%, 7,8% i 10,4%; podkreśla zarazem, że wzrosty te są w większości zgodne z programowaniem finansowym i w związku z tym nie stanowią dodatkowego zwiększenia budżetu;

20.  przypomina, że programy związane z badaniami i innowacjami, takie jak „Horyzont 2020”, mają zasadnicze znaczenie dla tworzenia miejsc pracy i konkurencyjności w Europie; wzywa Komisję do odzwierciedlenia tego faktu w jej priorytetach; domaga się odpowiedniego poziomu finansowania programów związanych z badaniami i innowacjami; podkreśla, że należy wspierać w tym obszarze zwłaszcza państwa członkowskie doświadczające trudności gospodarczych i finansowych;

21.  przypomina, że nowe inicjatywy, które pojawiły się w ostatnich kilku latach, takie jak EFIS (I i II), Wifi4EU oraz europejski program rozwoju przemysłu obronnego, były realizowane kosztem kilku programów objętych poddziałem 1a, które poważnie ucierpiały w wyniku przesunięć, a mianowicie „Horyzont 2020”, „Łącząc Europę”, Galileo, ITER, Copernicus i EGNOS;

22.  podkreśla, że Erasmus+ pozostaje wiodącym programem promującym mobilność młodzieży na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zachęcającym osoby młode do uczestnictwa w europejskiej demokracji; przypomina, że należy podjąć wysiłki administracyjne w celu zwiększenia dostępu do Erasmus+ oraz że środki wymagane do realizacji kwalifikowalnych wniosków znacznie przekraczają obecny budżet; uważa w związku z tym, że pula środków finansowych programu Erasmus + na 2019 r. powinna być w stanie zaspokoić potrzeby związane z kwalifikowalnymi wnioskami, zwłaszcza w dziedzinie uczenia się przez całe życie;

23.  z niepokojem odnotowuje dyskusje na temat finansowania Europejskiego Korpusu Solidarności, które potwierdziły obawy Parlamentu, że nowe inicjatywy będą realizowane kosztem istniejących, dobrze funkcjonujących programów; z równym niepokojem odnotowuje precedensowy wynik rozmów trójstronnych, który nie zapewnia jasności co do źródeł finansowania inicjatywy, przez co dalsze wyjaśnienie musi nastąpić w ramach rocznej procedury budżetowej; oczekuje, że Komisja wdroży porozumienie w sposób, który w pełni odzwierciedla dyskusje w ramach rozmów trójstronnych oraz ducha porozumienia;

24.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że osiągnięte porozumienie w sprawie finansowania europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego przewiduje znacznie niższe cięcia w programach objętych poddziałem 1a niż proponowane pierwotnie przez Komisję; jest jednak zaniepokojony faktem, że Rada wydaje się kłaść większy nacisk na utrzymanie marginesów niż na zapewnienie wystarczających środków na działania, które sama określa mianem priorytetowych;

25.  z zadowoleniem przyjmuje przyznanie kwoty 500 mln EUR na europejski program rozwoju przemysłu obronnego na lata 2019 i 2020; zwraca uwagę, że zgodnie z danymi szacunkowymi Biura Analiz Parlamentu Europejskiego brak współpracy między sektorami krajowymi w tym obszarze kosztuje UE 10 mld EUR rocznie; uważa, że obronność stanowi jasny przykład tego, w jaki sposób można by osiągnąć większą skuteczność dzięki przekazaniu UE pewnych kompetencji i działań obecnie leżących w gestii państw członkowskich oraz powiązanych środków; podkreśla, że skutkowałoby to wykazaniem europejskiej wartości dodanej oraz umożliwiłoby ograniczenie ogólnego obciążenia wydatkami publicznymi w UE;

26.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący utworzenia Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia w dziedzinie Obliczeń Wielkiej Skali, które będzie promować najnowszą infrastrukturę HPC i infrastrukturę danych oraz wspierać rozwój ich technologii i zastosowań w różnorodnych dziedzinach, z korzyścią dla naukowców, przemysłu i sektora publicznego;

Poddział 1b – Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

27.  zauważa, że całkowita kwota środków na zobowiązania dla poddziału 1b wynosi 57 113,4 mln EUR, co stanowi wzrost o 2,8% w stosunku do budżetu na rok 2018; zauważa ponadto, że proponowana kwota środków na płatności w wysokości 47 050,8 mln EUR jest o 1,1% wyższa niż w 2018 r.;

28.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wdrożenie programów na lata 2014-2020 osiąga pełne tempo, i podkreśla, że w przyszłości należy unikać wszelkiego nietypowego kumulowania się niezapłaconych rachunków; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że wyznaczono już ogromną większość krajowych organów zarządzających; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozwiązania wszelkich nierozstrzygniętych kwestii, tak aby wdrożenie mogło przebiegać sprawnie;

29.  przypomina, że w wyniku zaktualizowanych prognoz przedstawionych przez państwa członkowskie w budżecie korygującym nr 6/2017 obniżono kwotę środków na płatności w ramach poddziału 1b o 5,9 mld EUR; wyraża szczerą nadzieję, że zarówno organy krajowe, jak i Komisja doprecyzowały swoje dane szacunkowe na temat zapotrzebowania na płatności w budżecie na 2019 r. oraz że proponowany poziom środków na płatności zostanie w pełni wykorzystany;

30.  podkreśla, że w czasach szybkiego rozwoju technologicznego – np. w takich obszarach jak sztuczna inteligencja – różnice między szybko rozwijającymi się regionami i regionami pozostającymi w tyle mogą zwiększyć się, jeśli wpływ funduszy strukturalnych nie zostanie wzmocniony dzięki warunkowości związanej z wydajnością;

31.  zwraca uwagę na wniosek Komisji w sprawie dalszego finansowania inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz odnotowuje proponowane uruchomienie 233,3 mln EUR z łącznego marginesu na zobowiązania; przypomina, że wszelkim wzrostom środków przydzielonych na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych powinny odpowiadać stosowne kwoty z Europejskiego Funduszu Społecznego; przypomina, że na posiedzeniu pojednawczym w sprawie budżetu na 2018 r. Komisja zobowiązała się do jak najszybszego przedstawienia przeglądu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, tak aby uwzględnić zwiększenie środków na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w 2018 r.; podkreśla, że Komisja nie wywiązała się ze swojego zobowiązania, w związku z czym zwraca się do niej o szczegółowe wyjaśnienie powodów, dla których przedstawienie przeglądu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów opóźnia się;

32.  zobowiązuje się do szybkiego przyjęcia nowych przepisów dotyczących inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i Europejskiego Funduszu Społecznego, aby ułatwić znaczne podwyższenie w 2019 r. środków na zatrudnienie ludzi młodych bez szkody dla programów realizowanych w państwach członkowskich w ramach EFS, ewentualnie poprzez zwolnienie państw członkowskich z obowiązku uzupełnienia środków EFS przeznaczonych na zatrudnienie ludzi młodych, pod warunkiem że proponowane modyfikacje pod żadnym pozorem nie pozwalałyby na zwolnienie państw członkowskich z już podjętych zobowiązań finansowych w tej dziedzinie i że nie pociągałoby to za sobą ogólnego obniżenia środków budżetowych UE przeznaczonych na zwalczanie bezrobocia młodzieży;

Dział 2 – Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne

33.  odnotowuje, że w dziale 2 zaproponowano kwotę środków na zobowiązania w wysokości 59 991,1 mln EUR (+1,2% w porównaniu z rokiem 2018) oraz kwotę środków na płatności w wysokości 57 790,4 mln EUR (3%); zauważa, że wydatki EFRG na 2019 r. szacuje się na 44 162,5 mln EUR, czyli mniej niż w budżecie na 2018 r. (–547,9 mln EUR);

34.  zauważa, że Komisja pozostawiła margines w wysokości 344,9 mln EUR w ramach pułapu w dziale 2; zwraca uwagę, że większa niestabilność rynków rolnych, taka jak np. w przypadku rosyjskiego embarga, może uzasadniać skorzystanie z tego marginesu; wzywa Komisję do zadbania o to, aby margines pozostawiony w ramach pułapów był wystarczający do stawienia czoła wszelkim ewentualnym kryzysom;

35.  zwraca uwagę, że niektóre środki związane z rosyjskim embargiem i ujęte w budżecie na rok 2018 nie zostaną przedłużone (np. w odniesieniu do owoców i warzyw, w przypadku których sytuacja na rynku jest nadal trudna), choć nadal odnotowuje się trudności rynkowe w sektorze mleczarskim; oczekuje na list Komisji w sprawie poprawek, który spodziewany jest w październiku i powinien opierać się na zaktualizowanych informacjach na temat finansowania EFRG w celu zweryfikowania rzeczywistych potrzeb w sektorze rolnym; podkreśla, że liczba przypadków, w których konieczna jest interwencja na rynku w ramach EFRG, jest wciąż ograniczona i że przypadki te stanowią jedynie stosunkowo niewielką część EFRG (ok. 5,9%);

36.  podkreśla, że problem bezrobocia wśród młodych ludzi można częściowo rozwiązać dzięki odpowiedniemu wsparciu dla młodych ludzi na obszarach wiejskich; ubolewa, że Komisja nie zaproponowała zwiększenia środków w linii budżetowej dla młodych rolników;

37.  podkreśla, że wdrażanie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, po powolnym starcie na początku okresu programowania, przyspiesza i powinno osiągnąć pełne tempo realizacji w 2019 r.; z zadowoleniem przyjmuje wzrost środków na zobowiązania dla programu LIFE+ (+6%), zgodnie z programowaniem finansowym; zwraca uwagę, że w latach 2019–2020 Europejska Agencja Środowiska przejmie dodatkowe obowiązki w zakresie monitoringu środowiska i sprawozdawczości w tej dziedzinie, a także w zakresie weryfikacji emisji dwutlenku węgla przez pojazdy ciężkie;

Dział 3 – Bezpieczeństwo i obywatelstwo

38.  zwraca uwagę, że w dziale 3 proponuje się ogółem 3 728,5 mln EUR w środkach na zobowiązania, co stanowi wzrost o 6,7% w stosunku do roku 2018, oraz że całkowita kwota środków na płatności wynosi 3 486,4 mln EUR, czyli 17% więcej w porównaniu z propozycjami z ubiegłego roku; podkreśla jednak, że wzrosty te następują po latach obniżania poziomu finansowania oraz że ogółem środki przeznaczane na różne obszary o kluczowym znaczeniu, takie jak migracja, zarządzanie granicami czy bezpieczeństwo wewnętrzne, wciąż stanowią zaledwie 2,3% całkowitych proponowanych wydatków UE w 2019 r.; kwestionuje proponowaną kwotę 281,2 mln EUR w środkach na zobowiązania przeznaczonych na wspieranie legalnej migracji do Unii i propagowanie skutecznej integracji obywateli państw trzecich oraz rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów, gdyż kwota ta stanowi obniżkę o 14,4% w porównaniu z 2018 r.; zwraca się do Komisji o przekazanie dalszych wyjaśnień dotyczących przyczyn tej obniżki;

39.  zauważa, że czwarty rok z rzędu wyczerpano wszystkie marginesy w ramach pułapu w dziale 3, co świadczy o tym, że w dzisiejszym kształcie budżet UE nie jest w pełni przystosowany do skali i powagi obecnych wyzwań w dziedzinie migracji i bezpieczeństwa, przed jakimi stoi Unia; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje propozycję uruchomienia instrumentu elastyczności na kwotę 927,5 mln EUR w środkach na zobowiązania;

40.  spodziewa się, że w 2019 r. presja na systemy migracyjne i azylowe niektórych państw członkowskich, a także na ich granice utrzyma się na wysokim poziomie, wobec czego wzywa Unię do zachowania czujności, jeżeli chodzi o wszelkie przyszłe niespodziewane potrzeby w tych obszarach; domaga się wobec tego wzmocnienia środków kontroli na granicach zewnętrznych oraz apeluje w tym kontekście o odpowiednie finansowanie i zasoby kadrowe dla agencji UE zajmujących się przedmiotowymi sprawami, a także potwierdza, że wyeliminowanie podstawowych przyczyn migracji i kryzysu uchodźczego – w połączeniu ze stabilizacją sąsiedztwa UE – stanowi długoterminowe trwałe rozwiązanie oraz że inwestycje w krajach pochodzenia migrantów i uchodźców mają kluczowe znaczenie w osiąganiu tego celu;

41.  zauważa, że instrument umożliwiający świadczenie nadzwyczajnej pomocy humanitarnej na terenie Unii wygaśnie w marcu 2019 r.; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich potrzeby humanitarne uchodźców i osób ubiegających się o azyl są nadal duże, zwraca się do Komisji o ocenę, czy ponowne uruchomienie i zasilenie tego instrumentu byłoby celowe; zwraca uwagę na potrzebę większej solidarności względem państw, do których ma miejsce nasilony napływ migrantów i osób ubiegających się o azyl; w międzyczasie podkreśla, jak ważna jest nieprzerwana dostępność środków finansowych za pośrednictwem mechanizmów pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, w szczególności w celu zapewniania nieprzerwanego wsparcia dla Grecji; uważa, że wsparcie finansowe należy przyznać również Włochom; w związku z tym wzywa Komisję do podania przyczyn zaniechania stosownego wniosku; przypomina, że Włochy są jedynym państwem, w którym większość ludności uważa, że nie odniosła korzyści z członkostwa w Unii Europejskiej; wyraża ubolewanie z powodu znacznego obniżenia środków na zobowiązania na rzecz drugiego komponentu Funduszu Azylu, Migracji i Integracji „Wspieranie legalnej migracji do Unii i propagowanie skutecznej integracji obywateli państw trzecich oraz rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów”;

42.  uważa, że w kontekście różnorodnych problemów dotyczących bezpieczeństwa, takich jak m.in. zmieniające się formy radykalizacji, cyberprzestępczość, przemoc i terroryzm, na które poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie samodzielnie reagować, budżet UE powinien zachęcać do współpracy w sprawach dotyczących bezpieczeństwa z pomocą istniejących agencji UE; w tym kontekście kwestionuje możliwość pogodzenia owej sytuacji wysokiego ryzyka w dziedzinie bezpieczeństwa z proponowanym znacznym obniżeniem środków na zobowiązania (–26,6 %) dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego; podkreśla, że wydatkowanie środków w tej dziedzinie przynosi pożądane rezultaty tylko wówczas, jeżeli usunie się przeszkody utrudniające współpracę wewnątrzeuropejską oraz ukierunkowaną wymianę informacji przy jednoczesnej konsekwentnej ochronie wszelkich odnośnych danych, zgodnie z prawem UE; ubolewa, że Komisja wciąż jeszcze nie przedstawiła wniosku, który na szczeblu europejskim byłby wyrazem solidarności finansowej z ofiarami aktów terroryzmu i ich rodzinami, a także apeluje do Komisji o podjęcie niezbędnych działań gwarantujących szybkie udzielenie takiej pomocy;

43.  przyjmuje do wiadomości proponowany przegląd podstawy prawnej unijnego mechanizmu ochrony ludności; oczekuje się, że jej przyjęcie będzie miało poważne skutki budżetowe w dwóch ostatnich latach bieżących wieloletnich ram finansowych, przy czym w samym tylko dziale 3 chodzi o kwotę 256,9 mln EUR; uważa za logiczne, że tak znaczące dowartościowanie jednej z kluczowych strategii politycznych Unii należy finansować przy pomocy nowych i dodatkowych środków; przestrzega przed redystrybucją środków, gdyż z oczywistych względów odbywa się to kosztem innych cennych i dobrze funkcjonujących strategii politycznych i programów;

44.  potwierdza zdecydowane poparcie Parlamentu dla programów Unii w dziedzinie kultury, sprawiedliwości, praw podstawowych i obywatelstwa; z zadowoleniem przyjmuje proponowane zwiększenie środków na program „Kreatywna Europa”; domaga się ponadto wystarczających środków na program „Europa dla obywateli” oraz dla europejskich inicjatyw obywatelskich, zwłaszcza w okresie poprzedzającym wybory europejskie;

45.  przypomina o poparciu Parlamentu dla programów dotyczących praw, równości, obywatelstwa i sprawiedliwości; podkreśla, że UE musi utrzymać swoje zaangażowanie na rzecz egzekwowania praw kobiet i osób LGBTI;

46.  z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie środków na zobowiązania na rzecz programu „Żywność i pasze”, który powinien umożliwić Unii skuteczne zarządzanie ogniskami poważnych chorób zwierząt i organizmów szkodliwych dla roślin, łącznie z niedawną epidemią grypy ptaków, która w ostatnich latach wystąpiła w kilku państwach członkowskich;

47.  wzywa Komisję do zagwarantowania odpowiednich środków budżetowych na poprawę widoczności wyborów europejskich w 2019 r. i skuteczniejszy przekaz medialny w tym zakresie, w szczególności w celu propagowania informacji o kandydatach na najwyższe stanowisko, tj. kandydatów na przewodniczącego Komisji Europejskiej;

Dział 4 – Globalny wymiar Europy

48.  odnotowuje ogólne podwyższenie proponowanych środków finansowych w dziale 4 do kwoty 11 384,2 mln EUR (+13,1% w porównaniu z budżetem na 2018 r.) w postaci środków na zobowiązania; zwraca uwagą, że podwyższenie środków wiąże się w tym przypadku przede wszystkim z finansowaniem drugiej transzy instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji, w związku z czym Komisja proponuje uruchomienie łącznego marginesu na zobowiązania (1 116,2 mln EUR); zauważa, że skutkiem tej propozycji byłby brak marginesu w ramach pułapu w dziale 4;

49.  wzywa państwa członkowskie do wnoszenia większych wkładów na rzecz funduszu powierniczego dla Afryki, funduszu „Madad” oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju w celu wsparcia stabilizacji w regionach objętych kryzysem, udzielenia pomocy uchodźcom oraz promowania rozwoju społecznego i gospodarczego na kontynencie afrykańskim i w państwach objętych europejską polityką sąsiedztwa;

50.  wyraża niezmienne przekonanie, że wyzwania stojące przed UE w kontekście jej działań zewnętrznych wymagają stabilnego finansowania wykraczającego poza obecne możliwości działu 4; utrzymuje, że nowe inicjatywy należy finansować przy pomocy nowych środków oraz że należy w pełni korzystać ze wszystkich opcji umożliwiających elastyczność; sprzeciwia się jednak propozycji sfinansowania rozszerzenia instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji, gdyż w poważnym stopniu ograniczyłoby to możliwości finansowania innych obszarów o znaczeniu priorytetowym w dziale 4, jak i zasadniczą rolę budżetu UE w udzielaniu pomocy potrzebującym oraz w propagowaniu podstawowych wartości;

51.  z zadowoleniem przyjmuje podwyższenie środków na projekty w zakresie migracji, dotyczące szlaku środkowośródziemnomorskiego, a także umiarkowane podniesienie środków na wschodni komponent europejskiego instrumentu sąsiedztwa oraz zmianę priorytetów w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju z korzyścią dla Bliskiego Wschodu; apeluje o przeznaczenie wystarczających zasobów finansowych dla Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie, aby zagwarantować nieprzerwane wsparcie dla uchodźców palestyńskich w tym regionie w kontekście niedawnej decyzji Stanów Zjednoczonych o wycofaniu swojego wkładu na rzecz tej organizacji;

52.  z zadowoleniem przyjmuje większe wsparcie na rzecz działań regionalnych na Bałkanach Zachodnich; jest jednak zdania, że należy jeszcze bardziej zwiększyć wsparcie na rzecz reform politycznych; wyraża ubolewanie z powodu zwiększenia wsparcia na rzecz reform politycznych w Turcji (IPA II) oraz podaje w wątpliwość, czy dostosowano to wsparcie do decyzji władzy budżetowej w sprawie ograniczenia środków w ramach tej linii w bieżącym roku budżetowym; ponownie podkreśla swoje stanowisko, zgodnie z którym domagał się uzależnienia środków finansowych przeznaczonych dla władz tureckich w ramach IPA II od poprawy sytuacji w dziedzinie praw człowieka, demokracji i praworządności; w przypadku braku postępów w tych dziedzinach domaga się przekierowania większości środków w ramach tej linii – zdając sobie sprawę z ograniczonego pola manewru – do podmiotów społeczeństwa obywatelskiego z myślą o wdrażaniu środków sprzyjających realizacji celów w zakresie praworządności, demokracji, praw człowieka i wolności prasy; popiera ogólną tendencję do obniżania środków przyznawanych Turcji na reformy polityczne;

53.  podkreśla wyraźne obniżenie kwoty przewidzianej w budżecie na 2019 r. na Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych, zarządzany przez Europejski Bank Inwestycyjny, oraz istotne zmniejszenie zaplanowanej kwoty dotacji w ramach pomocy makrofinansowej z uwagi na niższą niż wcześniej szacowano sumę niespłaconych kredytów EBI, a także z uwagi na niższą kwotę pożyczek wypłaconych z tytułu pomocy makrofinansowej w porównaniu z najnowszym programowaniem finansowym;

54.  potwierdza swoje pełne poparcie dla zobowiązań wyrażonych przez UE podczas brukselskich konferencji w sprawie Syrii, potwierdzających wcześniej podjęte zobowiązania; zgadza się na zasilenie europejskiego instrumentu sąsiedztwa dodatkową kwotą w wysokości 120 mln EUR i na podwyższenie środków na pomoc humanitarną o taką samą kwotę w celu wywiązania się z tego zobowiązania w 2019 r.;

55.  przypomina o swoim poparciu dla przekazania odpowiednich zasobów finansowych na strategiczną komunikację UE w celu zwalczania kampanii dezinformacyjnych i cyberataków, a także promowania obiektywnego wizerunku Unii poza jej granicami;

Dział 5 – Administracja

56.  zauważa, że wydatki w dziale 5 wzrosły o 3,0% w porównaniu z budżetem na 2018 r. i osiągnęły kwotę 9 956,9 mln EUR (+291,4 mln EUR) w środkach na zobowiązania; zwraca uwagę, że tak jak w ramach poprzedniej procedury budżetowej wzrost wydatków wynika głównie ze zmiany wysokości emerytur (+116,7 mln EUR), na które przypada 20,2% wydatków w dziale 5; pragnie zaobserwować, że odsetek wydatków na administrację pozostaje w projekcie budżetu niezmiennie na poziomie 6,0% środków na zobowiązania;

57.   docenia wysiłki podejmowane przez Komisję w celu wykorzystania w jej własnym budżecie wszelkich możliwości zaoszczędzenia środków i ich racjonalizacji w części wydatków niezwiązanej z wynagrodzeniami; zwraca uwagę, że zmiana poziomu wydatków Komisji (+2,0%) wynika głównie z automatycznego dostosowania wydatków na wynagrodzenia i zobowiązań umownych; odnotowuje ponadto wewnętrzne przesunięcia kadrowe w Komisji z myślą o realizacji nowych priorytetów;

58.  zauważa, że skuteczny margines wynosi 575,2 mln EUR poniżej pułapu po potrąceniu 253,9 mln EUR na wykorzystanie marginesu na nieprzewidziane wydatki, uruchomionego w 2018 r.; uważa, że pod względem nominalnym margines ten jest ważny, a także jest zdania, iż odzwierciedla on wysiłki podejmowane przez Komisję, zwłaszcza w celu zamrożenia wydatków niezwiązanych z wynagrodzeniami; uważa, że dodatkowe wysiłki w celu stabilizacji lub ograniczenia wydatków administracyjnych Komisji mogłyby prowadzić do odroczenia ważnych inwestycji lub zagrażać prawidłowemu funkcjonowaniu administracji;

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

59.  podkreśla znaczenie projektów pilotażowych i działań przygotowawczych jako narzędzi formułowania priorytetów politycznych i wprowadzania nowych inicjatyw, które mogą przekształcić się w stałe działania i programy UE; zamierza opracować wyważony pakiet projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, odzwierciedlający priorytety polityczne Parlamentu i uwzględniający należytą i terminową wstępną ocenę Komisji; zauważa, że w obecnym wniosku marginesy w niektórych działach są ograniczone lub w ogóle nie istnieją oraz zamierza przeanalizować możliwości wygospodarowania środków na ewentualne projekty pilotażowe i działania przygotowawcze bez uszczerbku dla innych priorytetów politycznych;

Agencje

60.  odnotowuje ogólny wzrost w projekcie budżetu na 2019 r. środków dla agencji zdecentralizowanych o 10,8% (bez dochodów przeznaczonych na określony cel) oraz liczby przewidzianych w nich stanowisk o 259; wyraża zadowolenie, że środki w budżetach większości agencji rosną, choć wkład UE maleje; w związku z tym zwraca uwagę, że Parlament bada obecnie możliwości dalszego rozszerzenia finansowania agencji zdecentralizowanych z opłat; z zadowoleniem stwierdza, że agencjom, które otrzymały nowe zadania (ESMA, eu‑LISA i Frontex), przyznano znacznie wyższe środki finansowe i zasoby kadrowe; domaga się dalszego wsparcia finansowego dla agencji zajmujących się wyzwaniami w dziedzinie migracji i bezpieczeństwa; uważa, że jeszcze bardziej należy wzmocnić Europol i Eurojust oraz że Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu powinien otrzymać odpowiednie finansowanie w celu przekształcenia się w Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu;

61.  ponownie potwierdza swoje stanowisko, zgodnie z którym z powodzeniem zrealizowano cel zakładający obniżenie zatrudnienia o 5%, a także podkreśla – w świetle przeglądu punktowego w trybie pilnym, dokonanego przez Trybunał Obrachunkowy i dotyczącego osiągnięcia celu zakładającego redukcję zatrudnienia o 5% – że praktyka ta niekoniecznie prowadziła do oczekiwanych rezultatów; uważa, że oceny agencji zdecentralizowanych należy dokonywać w oparciu o indywidualne podejście; wyraża zadowolenie, że wszystkie instytucje zatwierdziły zalecenia międzyinstytucjonalnej grupy roboczej;

62.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie dwóch nowych organów UE, które uważa się za agencje zdecentralizowane, mianowicie Prokuratury Europejskiej i Europejskiego Urzędu ds. Pracy; zwraca uwagę, że środki przeznaczone na Europejki Urząd ds. Pracy przeniesiono do rezerwy w oczekiwaniu na zakończenie procedury legislacyjnej; zauważa, że Prokuratura Europejska ma swoją siedzibę w Luksemburgu, a także zwraca się do niej o przekazanie obydwu organom władzy budżetowej – zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego – wszelkich informacji na temat jej polityki w zakresie nieruchomości; uważa, że nowe agencje muszą powstawać w oparciu o przydział nowych zasobów i nowych stanowisk oraz że należy unikać wszelkich przesunięć, chyba że nie ulega wątpliwości, iż pewne działania przenosi się w całości z Komisji lub innych istniejących organów, takich jak Eurojust, do nowych agencji; zauważa, że Eurojust nadal posiada kompetencje do rozpatrywania spraw związanych z ochroną interesów finansowych UE, w ścisłej współpracy z Prokuraturą Europejską, a jednocześnie jest w pełni zaangażowany w zapewnianie wsparcia operacyjnego państwom członkowskim w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej, terroryzmu, cyberprzestępczości i przemytu migrantów; przypomina o postanowieniach w ramach wspólnego podejścia do nowo tworzonych agencji zdecentralizowanych;

63.  oczekuje, że negocjacje dotyczące budżetu na 2019 r. będą opierać się na zasadzie, zgodnie z którą obydwa organy władzy budżetowej zobowiązują się do rozpoczęcia negocjacji na jak najwcześniejszym etapie oraz do wykorzystania w pełni całego okresu pojednawczego przy jednoczesnym zadbaniu o poziom reprezentacji gwarantujący rzeczywisty dialog polityczny;

64.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(2)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(3)

Dz.U. L 163 z 24.6.2017, s. 1.

(4)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0089.


ZAŁĄCZNIK: WSPÓLNE OŚWIADCZENIE W SPRAWIE TERMINÓW MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE W PROCEDURZE BUDŻETOWEJ I ZASAD FUNKCJONOWANIA KOMITETU POJEDNAWCZEGO W 2018 r.

A.  Zgodnie z częścią A załącznika do Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgadniają następujące kluczowe terminy w związku z procedurą budżetową na 2019 r.:

1.  Komisja dołoży starań, aby preliminarz dochodów i wydatków na rok 2019 został przedstawiony pod koniec maja.

2.  Posiedzenie trójstronne zostanie zwołane na dzień 12 lipca w godzinach porannych przed przyjęciem stanowiska Rady.

3.  Rada postara się przyjąć swoje stanowisko i przekazać je Parlamentowi Europejskiemu do końca 37. tygodnia (trzeci tydzień września), tak aby ułatwić terminowe porozumienie z Parlamentem Europejskim.

4.  Komisja Budżetowa w Parlamencie Europejskim postara się przeprowadzić głosowanie nad poprawkami do stanowiska Rady nie później niż do końca 41. tygodnia (połowa października).

5.  Posiedzenie trójstronne zostanie zwołane na dzień 18 października w godzinach porannych przed czytaniem w Parlamencie Europejskim.

6.  Parlament Europejski przeprowadzi głosowanie w sprawie swojego czytania w 43. tygodniu (posiedzenie plenarne w dniach 22–25 października).

7.  Okres pojednawczy rozpocznie się w dniu 30 października. Zgodnie z postanowieniami art. 314 ust. 4 lit. c) TFUE procedura pojednawcza może się toczyć do dnia 19 listopada 2018 r.

8.  Posiedzenie komitetu pojednawczego, którego organizatorem będzie Parlament Europejski, odbędzie się w dniu 7 listopada w godzinach porannych, natomiast gospodarzem posiedzenia w dniu 16 listopada będzie Rada. Dalsze posiedzenia mogą zostać zwołane stosownie do potrzeb. Posiedzenia komitetu pojednawczego będą przygotowywane podczas posiedzeń trójstronnych. Rozmowy trójstronne odbędą się w dniu 7 listopada w godzinach porannych. Dodatkowe rozmowy trójstronne mogą być zorganizowane w 21‑dniowym okresie pojednawczym, w tym ewentualnie w dniu 14 listopada (Strasburg).

B.  Zasady funkcjonowania komitetu pojednawczego przedstawiono w części E załącznika do wspomnianego powyżej porozumienia międzyinstytucjonalnego.


OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (19.6.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019

(2018/2024(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Marita Ulvskog

WSKAZÓWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że budżet na rok 2019 powinien przyczynić się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” w sferze socjalnej i w dziedzinie zatrudnienia, które są dalekie od realizacji, a także do pomyślnego wdrożenia europejskiego filara praw socjalnych, zwłaszcza jeżeli chodzi o przeciwdziałanie bezrobociu wśród młodzieży, bezrobociu długoterminowemu, pogłębiającej się skali nierówności, wykluczeniu społecznemu i ubóstwu; w związku z tym podkreśla, że budżetu na rok 2019 nie można postrzegać poza kontekstem wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020;

2.  przypomina, że stabilne ożywienie gospodarcze i zrównoważony wzrost to kluczowe czynniki, jeżeli chodzi o tworzenie godnych miejsc pracy prowadzących do wysokiej jakości zatrudnienia, zwiększenie wspólnego dobrobytu i podwyższenie poziomu konwergencji społecznej oraz że konieczne jest skuteczniejsze ukierunkowanie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na tworzenie miejsc pracy, promowanie wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, wspieranie spójności społecznej i terytorialnej, wspieranie reform strukturalnych, ograniczanie zjawiska nierówności oraz promowanie środków służących podnoszeniu kwalifikacji i uczeniu się przez całe życie; podkreśla znaczenie badań i innowacji dla stymulowania wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy;

3.  podkreśla konieczność przeznaczenia zasobów na zwalczanie ubóstwa, zwłaszcza ubóstwa dzieci, oraz na wspieranie działań mających na celu zaspokojenie podstawowych potrzeb dzieci, jak zaopatrzenie w żywność, mieszkanie, edukacja i opieka zdrowotna;

4.  podkreśla znaczenie odpowiedniego finansowania programów i inicjatyw przewidzianych w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, o ile celem jest rozwiązanie problemu bezrobocia, ubóstwa i wykluczenia społecznego, w szczególności programów i inicjatyw realizowanych z myślą o najbardziej potrzebujących grupach społecznych, do których to programów i inicjatyw należą: Europejski Fundusz Społeczny, inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, różne osie programu na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych, w tym wspieranie MŚP stanowiących źródło nowych miejsc pracy, oraz Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym; domaga się zatem rzeczywistego podwyższenia w budżecie na 2019 r. zasobów przeznaczanych na te programy lub co najmniej pozostawienia ich na poziomie z poprzedniego roku;

5.  podkreśla ponadto, że linie budżetowe, z których wspiera się europejski dialog społeczny i środki na rzecz partnerów społecznych, mają ogromne znaczenie, jeżeli chodzi o zwiększenie zaangażowania partnerów społecznych, np. w ramach europejskiego semestru i podczas wdrażania europejskiego filaru praw socjalnych; wobec tego uważa, że finansowanie na te cele ma zasadnicze znaczenie;

6.  wskazuje, że brak perspektyw dla ludzi młodych jest faktycznym zagrożeniem społecznym w niektórych regionach, co uwydatnia potrzebę innowacyjnych i ukierunkowanych rozwiązań, które można szybko wdrożyć, aby doprowadzić do rzeczywistej poprawy sytuacji w perspektywie krótkoterminowej; w związku z tym oczekuje, że budżet na 2019 r. w dalszym ciągu będzie się charakteryzował wielkimi ambicjami, jeżeli chodzi o przeciwdziałanie bezrobociu młodzieży;

7.  zobowiązuje się do szybkiego przyjęcia nowych przepisów dotyczących inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i Europejskiego Funduszu Społecznego, aby ułatwić znaczne podwyższenie w 2019 r. środków na zatrudnienie ludzi młodych bez szkody dla programów realizowanych w państwach członkowskich w ramach EFS, ewentualnie poprzez zwolnienie państw członkowskich z obowiązku uzupełnienia środków EFS przeznaczonych na zatrudnienie ludzi młodych, pod warunkiem że proponowane modyfikacje pod żadnym pozorem nie pozwalałyby na zwolnienie państw członkowskich z już podjętych zobowiązań finansowych w tej dziedzinie i że nie pociągałoby to za sobą ogólnego obniżenia środków budżetowych UE przeznaczonych na zwalczanie bezrobocia młodzieży;

8.  przyznaje, że gwarancja dla młodzieży stanowi postęp w walce z bezrobociem ludzi młodych; zwraca jednak uwagę, że najnowsze dowody wskazują na to, iż w niektórych dziedzinach gwarancja dla młodzieży nie przynosi oczekiwanych rezultatów w spodziewanym tempie z powodów, które nie są związane z samym programem, lecz z jego realizacją, głównie ze względu na brak gotowości do zawierania kompromisów i niedostateczną wolę polityczną ze strony niektórych rządów krajowych, brak zaangażowania partnerów społecznych oraz władz regionalnych i lokalnych, wątpliwą jakość ofert i niezdolność do skutecznej integracji uczestników na rynku pracy po zakończeniu okresu trwania oferty;

9.  wzywa do dalszych wysiłków na rzecz poprawy skuteczności wdrażania inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, w tym również poprzez dopasowywanie ofert zatrudnienia, kształcenia lub szkolenia do profilu uczestników i zapotrzebowania na rynku pracy, tak aby uczestnicy znajdowali trwałe zatrudnienie;

10.  zwraca się do Komisji o wprowadzenie planu awaryjnego na rzecz zatrudnienia młodzieży, będącego uzupełnieniem inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i dysponującego budżetem w wysokości 500 mln EUR w celu wsparcia wdrażania programów na rzecz zatrudnienia wysokiej jakości, promujących tworzenie miejsc pracy i możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w regionach UE, w których stopa bezrobocia młodzieży przekracza 40%; podkreśla, że w ramach tego programu należy finansować innowacje i dobre praktyki wysokiej jakości oraz nagradzać projekty charakteryzujące się najwyższą jakością i trwałością tworzonych miejsc pracy dla osób w wieku poniżej 30 lat;

11.  zwraca uwagę, że środki na płatności przewidziane w budżecie na 2018 r. wystarczały dotychczas na realizację wniosków państw członkowskich o płatność i według prognozy Komisji mają odpowiadać ich rocznym potrzebom, inaczej niż w poprzednich latach obecnego okresu programowania, ponieważ funduszy strukturalnych nie wykorzystywano wtedy tak szybko, jak się tego spodziewano; podkreśla, że w konsekwencji środki na płatności w odpowiedniej wysokości należy udostępnić w budżecie na 2019 r.; zauważa, że niski wskaźnik absorpcji środków wynika częściowo z barier administracyjnych; domaga się zatem dalszego ograniczenia barier administracyjnych w celu poprawy dostępności funduszy;

12.  domaga się zagwarantowania w budżecie na 2019 r. odpowiednich środków na zobowiązania, a w szczególności środków na płatności dla Europejskiego Funduszu Społecznego, gdyż wchodzi on w fazę intensywnej realizacji, a liczba składanych przez państwa członkowskie wniosków o płatność wzrośnie;

13.  przypomina, że w odniesieniu do zarządzania programami strukturalnymi i ich kontroli musi dominować zasada proporcjonalności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zbadania możliwości wprowadzenia internetowego systemu składania wniosków z myślą o kierownikach projektów, który w większym stopniu sprzyjałby uproszczeniu procedur administracyjnych;

14.  wzywa Komisję do sprawniejszego identyfikowania i monitorowania środków finansowych przeznaczonych na mobilność pracowników w ramach program UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych i w ramach EFS, a także do zadbania o komplementarność i lepsze monitorowanie wyników funduszy, a tym samym ich skuteczne i wydajne wykorzystanie, zgodnie z zaleceniami Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, zawartymi w sprawozdaniu specjalnym nr 06/2018;

15.  ponownie podkreśla, że projekty pilotażowe i działania przygotowawcze to bardzo przydatne narzędzia do inicjowania nowych działań i strategii politycznych; podkreśla, że w ramach projektów pilotażowych lub działań przygotowawczych z powodzeniem wdrożono szereg koncepcji przedstawionych przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych; zwraca się o szczegółowe i systematyczne informowanie Parlamentu o poszczególnych etapach realizowania projektów pilotażowych i działań przygotowawczych przez Komisję, a także apeluje do Komisji o sprawne wdrażanie owych projektów i działań oraz o respektowanie dotyczących ich ustaleń merytorycznych, poczynionych i zatwierdzonych przez Parlament i Radę;

16.  podkreśla istotny wkład wszystkich agencji ds. zatrudnienia i spraw społecznych (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejska Fundacja Kształcenia, Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy oraz Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy) w rozwiązywanie szeregu kwestii dotyczących zatrudnienia i kwestii społecznych; w związku z tym podkreśla, że agencje te mają coraz więcej zadań, a zatem muszą otrzymać niezbędne zasoby finansowe i ludzkie, aby te zadania realizować i osiągać jak najlepsze wyniki z korzyścią dla legislacyjnych i politycznych celów UE; popiera utworzenie Europejskiego Urzędu ds. Pracy, który ma rozpocząć działalność w 2019 r.; podkreśla, że należy przewidzieć dodatkowe środki finansowe w trosce o to, aby dostępne były wystarczające zasoby potrzebne do utworzenia tego urzędu, oraz że nie można tego dokonać poprzez przesunięcie środków finansowych przydzielonych innym agencjom ds. zatrudnienia i spraw społecznych;

17.  ponownie wyraża zaniepokojenie negatywnym wpływem, jaki na budżet wywiera rosnący irlandzki współczynnik krajowy, który coraz bardziej grozi osłabieniem zdolności finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy do wypełniania powierzonego jej mandatu; oczekuje, że instytucje Unii podejmą działania w celu zrównoważenia tego wpływu, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w sprawozdaniu z udzielenia tej fundacji absolutorium za rok 2016; podkreśla konieczność zapewnienia dodatkowych środków finansowych, aby utrzymać poziom badań prowadzonych przez tę agencję, a w szczególności zagwarantować możliwość prowadzenia prac w ramach badań ogólnoeuropejskich.

INFORMACJE O PRZYJĘCIUW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

19.6.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

7

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laura Agea, Guillaume Balas, Enrique Calvet Chambon, Ole Christensen, Michael Detjen, Lampros Fountoulis, Elena Gentile, Czesław Hoc, Rina Ronja Kari, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Kostadinka Kuneva, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Javi López, Thomas Mann, Dominique Martin, Anthea McIntyre, Miroslavs Mitrofanovs, Emilian Pavel, João Pimenta Lopes, Georgi Pirinski, Marek Plura, Dennis Radtke, Sofia Ribeiro, Robert Rochefort, Claude Rolin, Siôn Simon, Romana Tomc, Yana Toom

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Georges Bach, Heinz K. Becker, Rosa D’Amato, António Marinho e Pinto, Edouard Martin, Ivari Padar, Evelyn Regner, Anne Sander, Joachim Schuster, Michaela Šojdrová, Ivo Vajgl, Kosma Złotowski

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Malin Björk, Karoline Graswander-Hainz, Jytte Guteland, Angelika Mlinar, Keith Taylor

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

37

+

ALDE

Enrique Calvet Chambon, António Marinho e Pinto, Angelika Mlinar, Robert Rochefort, Yana Toom, Ivo Vajgl

GUE/NGL

Kostadinka Kuneva

PPE

Georges Bach, Heinz K. Becker, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Thomas Mann, Marek Plura, Dennis Radtke, Sofia Ribeiro, Claude Rolin, Anne Sander, Michaela Šojdrová, Romana Tomc

S&D

Guillaume Balas, Ole Christensen, Michael Detjen, Elena Gentile, Karoline Graswander-Hainz, Jytte Guteland, Javi López, Edouard Martin, Ivari Padar, Emilian Pavel, Georgi Pirinski, Evelyn Regner, Joachim Schuster, Siôn Simon

VERTS/ALE

Miroslavs Mitrofanovs, Keith Taylor

7

-

ECR

Czesław Hoc, Anthea McIntyre, Kosma Złotowski

ENF

Dominique Martin

GUE/NGL

Malin Björk, Rina Ronja Kari, João Pimenta Lopes

3

0

EFDD

Laura Agea, Rosa D’Amato

NI

Lampros Fountoulis

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (21.6.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie projektu budżetu na 2019 r. – mandat do rozmów trójstronnych

(2018/2024(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Ramón Luis Valcárcel Siso

WSKAZÓWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla istotną rolę, jaką zarówno rolnictwo, jak i rozwój obszarów wiejskich odgrywają w osiąganiu szeregu celów unijnych w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego, zrównoważonego wzrostu gospodarczego, dobrostanu zwierząt, tworzenia miejsc pracy, leśnictwa, zmiany klimatu, innowacji oraz równowagi terytorialnej i środowiskowej; podkreśla, że rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich stanowią istotną część ogólnego budżetu UE, oraz podkreśla potrzebę trwałego finansowania tych dziedzin; przypomina, że wydatki na rolnictwo zmniejszyły się, a obniżenie budżetu WPR może mieć negatywne skutki dla procesu monitorowania i kontroli oraz dla realizacji celów WPR;

2.  podkreśla, że środki przeznaczone na badania naukowe w sektorze rolno-spożywczym, zwłaszcza z budżetu programu „Horyzont 2020”, muszą być w pełni dostępne jako takie, aby pobudzać innowacyjność w rolnictwie;

3.  opowiada się za stabilnością budżetu na rolnictwo, w związku z czym zdecydowanie odrzuca wszelkie propozycje cięć w 2019 r., w szczególności mając na uwadze poważny kryzys i zmienność cen jako zjawiska wywierające szkodliwy wpływ na sektor rolny w ostatnich latach;

4.  domaga się, by państwa członkowskie zwiększyły wkład do budżetu Unii, aby zapewnić stabilność i uniknąć w przyszłości ewentualnego kryzysu w sektorze rolnym;

5.  zwraca uwagę na potrzebę bardziej sprawiedliwego podziału pomocy bezpośredniej w ramach WPR między państwami oraz między dużymi, małymi i średnimi gospodarstwami rolnymi;

6.  zauważa, że częstotliwość kryzysów i większe wahania cen wskazują na potrzebę wyższych środków budżetowych na rolnictwo;

7.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do monitorowania, w sposób terminowy, zmienności cen produktów rolnych, która ma niekorzystny wpływ na dochody rolników, oraz do szybkiego i skutecznego reagowania w razie potrzeby, aby dać rolnikom możliwość bezpośredniego przeciwdziałania zmienności cen;

8.  podkreśla potrzebę odwrócenia obserwowanej w ostatnich dziesięcioleciach długoterminowej tendencji spadku dochodów rolników;

9.  po zapoznaniu się z trudnościami, z jakimi mierzyli się producenci poszukujący nowych rynków, wyraża zaniepokojenie i rozczarowanie z powodu decyzji Komisji o zniesieniu z dniem 30 czerwca 2018 r. środków wsparcia dla sektorów dotkniętych rosyjskim embargiem, co ostatecznie jest równoznaczne z ukaraniem tych sektorów za wydarzenia będące poza ich kontrolą;

10.  domaga się, by Komisja nadal intensyfikowała działania służące znalezieniu nowych rynków zbytu;

11.  podkreśla znaczenie zdobycia nowych rynków dla utrzymania konkurencyjności europejskiego rolnictwa i poprawy jego odporności na kryzysy rynkowe, takie jak w przypadku rosyjskiego embarga; wzywa zatem do udzielenia wsparcia finansowego w związku z nowymi możliwościami rynkowymi;

12.  zwraca się do Komisji o przyjęcie decyzji w sprawie przedłużenia wsparcia z tytułu embarga, jakie zostało ogłoszone przez Rosję, przed przyjęciem wniosku ustawodawczego dotyczącego budżetu na 2019 r. lub najpóźniej przed przyjęciem na jesieni listu w sprawie poprawek;

13.  wyraża zaniepokojenie z powodu skutków budżetowych, jakie może mieć dla budżetu na 2019 r. niepowodzenie trwających negocjacji dotyczących wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej;

14.  zwraca uwagę na wielkość przywozu produktów żywnościowych trafiających obecnie na rynek Zjednoczonego Królestwa, które w późniejszym okresie należy włączyć w ramy jednolitego rynku;

15.  wzywa Komisję Europejską, żeby wspierała zrównoważone rolnictwo uwzględniające potrzeby rynków w UE oraz promowała stosowanie bezpiecznych i przyjaznych dla środowiska alternatyw dla pestycydów, a także odpowiednio zwiększyła w 2019 r. środki wsparcia dla tego rodzaju alternatyw;

16.  po raz kolejny stwierdza nieprzydatność obecnej rezerwy kryzysowej powiązanej z mechanizmem dyscypliny finansowej jako środka, który w kontekście budżetu na 2019 r. będzie ponownie stanowił jedynie obciążenie biurokracją; zauważa, że w ostatnich latach rolnictwo europejskie było częściej narażone na kryzysy; wobec tego wzywa Komisję do przeanalizowania możliwości ustanowienia rezerwy o charakterze wieloletnim, uniezależnionej od płatności bezpośrednich i przewidzianej na wypadek przegrzania się rynków i poważnych kryzysów;

17.  zwraca uwagę, że systemy sterowania rynkiem muszą umożliwiać aktywne zarządzanie ilością, aby nie dopuścić do powstawania nadwyżek produkcyjnych;

18.  wzywa państwa członkowskie i Komisję, by w 2019 r. wzmocniły środki wsparcia dla młodych rolników, aby podnieść wskaźnik wymiany pokoleń, który utrzymuje się na niskim poziomie i wywołuje długofalowe skutki dla europejskiego rolnictwa; zwraca uwagę, że niewystarczająca wymiana pokoleń wynika m.in. z braku sprawiedliwego i godziwego zarobku z pracy w rolnictwie; dlatego uważa, że należy uprościć i zmniejszyć przeszkody biurokratyczne, jakie napotykają młodzi ludzie, oraz propagować sprawdzone rozwiązania wdrażane z powodzeniem w wielu państwach członkowskich, które to rozwiązania mogą wyraźnie przysłużyć się wymianie pokoleń;

19.  podkreśla, jak ważne jest inwestowanie w nowe technologie i innowacje, aby uczynić europejskie rolnictwo bardziej konkurencyjnym i zrównoważonym pod względem środowiskowym; w związku z tym apeluje do Komisji o opracowanie budżetu na rolnictwo w szczególny sposób uwzględniającego potrzeby rolników i cele polityki rolnej oraz umożliwiającego szersze korzystanie z inteligentnych i innowacyjnych praktyk, które zagwarantują żywotność rolnictwa w UE w perspektywie długoterminowej.

INFORMACJE O PRZYJĘCIUW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

20.6.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

1

7

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Richard Ashworth, José Bové, Daniel Buda, Nicola Caputo, Matt Carthy, Michel Dantin, Paolo De Castro, Albert Deß, Diane Dodds, Jørn Dohrmann, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Luke Ming Flanagan, Karine Gloanec Maurin, Beata Gosiewska, Martin Häusling, Esther Herranz García, Jan Huitema, Peter Jahr, Ivan Jakovčić, Zbigniew Kuźmiuk, Norbert Lins, Philippe Loiseau, Mairead McGuinness, Giulia Moi, Ulrike Müller, Maria Noichl, Marijana Petir, Bronis Ropė, Maria Lidia Senra Rodríguez, Czesław Adam Siekierski, Marc Tarabella, Maria Gabriela Zoană, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Franc Bogovič, Karin Kadenbach, Elsi Katainen, Anthea McIntyre, Momchil Nekov, Miguel Viegas

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Krzysztof Hetman

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

35

+

ALDE

Ivan Jakovčić, Elsi Katainen, Ulrike Müller

ECR

Jørn Dohrmann, Beata Gosiewska, Zbigniew Kuźmiuk, Anthea McIntyre

ENF

Philippe Loiseau

NI

Diane Dodds

PPE

Richard Ashworth, Franc Bogovič, Daniel Buda, Michel Dantin, Albert Deß, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Krzysztof Hetman, Peter Jahr, Norbert Lins, Mairead McGuinness, Marijana Petir, Czesław Adam Siekierski

S&D

Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Nicola Caputo, Paolo De Castro, Karine Gloanec Maurin, Karin Kadenbach, Momchil Nekov, Maria Noichl, Marc Tarabella, Maria Gabriela Zoană

Verts/ALE

José Bové, Martin Häusling, Bronis Ropė

1

-

EFDD

John Stuart Agnew

7

0

ALDE

Jan Huitema

EFDD

Giulia Moi, Marco Zullo

GUE/NGL

Matt Carthy, Luke Ming Flanagan, Maria Lidia Senra Rodríguez, Miguel Viegas

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Kultury i Edukacji (7.6.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019

(2018/2024(BUD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Morten Løkkegaard

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że programy w dziedzinie kształcenia, młodzieży, kultury i obywatelstwa mają nadal podstawowe znaczenie dla uświadamiania o wspólnej tożsamości europejskiej w całej Europie;

2.  przypomina, między innymi w związku z obchodami 30-lecia programu Erasmus + , że jest to nadal główny program wspierający mobilność młodzieży, o czym świadczy liczba otrzymanych wniosków, która przekracza dostępne środki; głęboko ubolewa nad faktem, że poziom środków finansowych zaproponowany na program Erasmus+ w projekcie budżetu na 2019 r. jest znacznie niższy niż oczekiwał tego Parlament i jedynie odzwierciedla fakt, że wysokość finansowania programu osiągnęła obecnie maksymalny poziom w aktualnych wieloletnich ramach finansowych (WRF), natomiast nie uwzględnia nawet pozostałych środków dodatkowych na program w ramach przeglądu WRF; nalega, żeby podwyższyć poziom finansowania, w szczególności w odniesieniu do szkolenia ustawicznego i sektora młodzieży, w tym kształcenia pozaformalnego, a także aby zapewnić większy udział grup wymagających szczególnego wsparcia, zwłaszcza młodzieży niepełnosprawnej; ponawia wezwanie o to, aby w następnych WRF trzykrotnie podwyższyć środki finansowe dla programu Erasmus+ ze względu na jego popularność, zdolność budowania europejskiego poczucia przynależności, a także oferowanie lepszych szans zatrudnienia młodzieży uczestniczącej w tym programie;

3.  wskazuje ponadto na potrzebę zapewnienia tzw. europejskiemu korpusowi solidarności, który obecnie jest przedmiotem negocjacji, odrębnej linii budżetowej i własnych zasobów, na które miałyby złożyć się środki przeznaczane wcześniej na wolontariat europejski w ramach programu Erasmus+ oraz inne fundusze pochodzące wyłącznie z nieprzydzielonych marginesów;

4.  podkreśla znaczenie programu „Kreatywna Europa” dla wspieraniu sektora kulturalnego i audiowizualnego UE; nalega, by poziom finansowania został dostosowany do ambicji programu, w szczególności w odniesieniu do podprogramu „Kultura”, który jest chronicznie niedofinansowany i który w związku z tym ma trudności w osiągnięciu zadowalających wskaźników powodzenia i nie spełnia oczekiwań kandydatów; podkreśla, że niski wskaźnik powodzenia wynika z nieodpowiedniego poziomu finansowania, które nie jest dostosowane do ambitnych celów programu; uważa, że wzmocnienie komponentu międzysektorowego programu „Kreatywna Europa” umożliwiłoby Komisji zwielokrotnienie wysiłków na rzecz walki z fałszywymi informacjami, zarówno poprzez zintensyfikowanie prac w zakresie poprawy umiejętności korzystania z mediów, jak i poprzez pobudzenie dialogu sektorowego; uważa również, że należy nadal wykorzystywać synergie pomiędzy Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) a systemem poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego, m.in. aby umożliwić tym dwóm sektorom pełne wyrażenie ich podwójnej wartości w dziedzinie ochrony i podkreślania różnorodności kulturowej i językowej Europy, a także aby wspierać tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, a jednocześnie przyczyniać się do zrównoważonego wzrostu oraz stymulowania innowacji i produkcji; nalega, aby z EFIS dokonano znaczącego wkładu finansowego na inwestycje w dziedzinie edukacji, szkolenia i badań naukowych oraz aby udzielono odpowiedniego wsparcia sektorowi kultury i sektorowi kreatywnemu; podkreśla, że jeżeli sektor kultury i sektor kreatywny mają skorzystać z pożyczek udzielanych z EFIS, decydujące znaczenie ma wsparcie dostosowane do specyficznych potrzeb danego sektora;

5.  zwraca uwagę na zainteresowanie, jakie wzbudziła inauguracja Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018; domaga się w związku z tym, aby po 2018 r. kontynuować działania i utrzymać instrumenty w zakresie zarządzania związane z Europejskim Rokiem Dziedzictwa Kulturowego, m.in. za pomocą specjalnych środków finansowych w ramach innych programów wieloletnich, np. programów badawczych, programów działań zewnętrznych, programów w dziedzinie spójności oraz programów realizowanych w ramach programu Erasmus +, a także inicjatyw na rzecz cyfryzacji dziedzictwa kulturowego, a także w drodze włączenia tych działań i instrumentów do planu działania na rzecz edukacji cyfrowej;

6.  apeluje do Komisji o przeprowadzenie pełnego przeglądu wszystkich działań multimedialnych (którego wyniki należy przedstawić Parlamentowi), by zapewnić osiągnięcie głównych celów tych działań oraz zachowanie równowagi w finansowaniu poszczególnych działań w następnych WRF; przypomina, że linię budżetową przeznaczoną na działania medialne utworzono w celu finansowania skierowanych do obywateli ogólnych działań informacyjnych dotyczących Unii Europejskiej, których celem jest zapewnienie większej widoczności działań instytucji unijnych, podejmowanych decyzji i etapów integracji europejskiej; wzywa zatem Komisję, aby działania objęte tą linią budżetową, które służą innym celom, finansowała z odpowiednich innych linii budżetowych; domaga się dodatkowego finansowania w 2019 r. na potrzeby zabezpieczenia pracy sieci Euranet Plus w pozostałym okresie obowiązywania WRF; podkreśla jednak, że obecne funkcjonowanie sieci oparte na minimum środków finansowych uniemożliwia jej utrzymanie i wymaga długoterminowego finansowania w kolejnych WRF;

7.  zwraca uwagę na powodzenie działania przygotowawczego dotyczącego opracowywania napisów do treści prezentowanych przez europejskie telewizje kulturalne w całej Europie, aktualnie realizowanego przez ARTE Europe, które po roku 2018 nie będzie już kwalifikowało się do wsparcia z budżetu UE; podkreśla, że projekt ten umożliwia rozpowszechnianie europejskich treści kulturalnych już w pięciu (a niedługo w sześciu) językach UE i za pośrednictwem różnych platform medialnych dociera do ok. 70% obywateli UE w ich języku ojczystym; jest zdania, że opinia publiczna wyjątkowo dobrze przyjęła inicjatywę ARTE Europe, która w dużym stopniu przyczynia się do poprawy transgranicznego dostępu do europejskich treści kulturalnych oraz wspiera wymianę międzykulturową; wzywa zatem Komisję, aby nadal wspierała dostęp wielu obywateli UE do wysokiej jakości programów w wielu językach, włączając inicjatywę dotyczącą napisów do realizowanego aktualnie programu lub istniejącej już linii budżetowej, np. do programu „Kreatywna Europa”;

8.  w związku z poważnym pogorszeniem się w Europie sytuacji w zakresie wolności prasy i mediów apeluje o zapewnienie środków na działalność Centrum ds. Pluralizmu i Wolności Mediów we Florencji oraz Europejskiego Centrum Wolności Prasy i Mediów w Lipsku do końca obowiązywania obecnych WRF, a także o udostępnienie dodatkowych środków na ten cel w roku 2019; zwraca uwagę, że działalność obydwu ośrodków doskonale się uzupełnia oraz wzywa Komisję, aby w kolejnych wieloletnich ramach finansowych zagwarantowała im długoterminową podstawę finansowania, aby mogły one w sposób jak najbardziej niezależny opracowywać skuteczne instrumenty europejskie z myślą o gwarantowaniu wolności i pluralizmu mediów, a także oferować indywidualną pomoc i wsparcie dziennikarzom w niebezpiecznych sytuacjach;

9.  podkreśla znaczenie programu „Europa dla obywateli” dla poprawy zrozumienia UE przez obywateli oraz propagowania poczucia obywatelstwa, a także wsparcia operacyjnego, jakiego w ramach tego programu udziela się europejskim organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, które odgrywają kluczową rolę w Unii i wymagają ukierunkowanego wsparcia finansowego; potwierdza swoje zobowiązanie do lepszego finansowania programu przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych możliwości, aby podnieść wskaźnik skuteczności tego projektu w roku 2019, który jest rokiem wyborów europejskich, i w latach następnych, a także zagwarantować należyty poziom finansowania; przypomina, że pomimo sprzeciwu Parlamentu Komisja obniżyła w budżecie na rok 2018 poziom środków na program „Europa dla obywateli” o 740 tys. EUR w stosunku do kwoty wynikającej z programowania finansowego, aby wesprzeć europejską inicjatywę obywatelską; wyraża zatem ubolewanie, że – jak wynika z przesłanej przez Komisję aktualizacji programowania budżetowego ze stycznia 2018 r. – program „Europa dla obywateli” straci kolejne 2,5 mln EUR (1,1 mln EUR w 2019 r. i 1,5 mln EUR w 2020 r.), aby można było finansować europejską inicjatywę obywatelską w odnowionym formacie, co zgodnie z aktualizacją przewidziano we wniosku dotyczącym nowego rozporządzenia w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej; zauważa, że ani w samym wniosku ani w dołączonej doń ocenie skutków finansowych regulacji nie wspomina się o skutkach budżetowych dla programu „Europa dla obywateli”; przypomina, że Parlament musi znać wszystkie okoliczności faktyczne, kiedy rozpatruje projekty aktów prawodawczych, a także przypomina Komisji o ciążącym na niej obowiązku ujawnienia odnośnych faktów; podkreśla swoje zaangażowanie na rzecz skutecznego i należycie finansowanego programu „Europa dla obywateli”, zdecydowany sprzeciw wobec proponowanej obniżki środków budżetowych oraz zamiar przywrócenia odebranych środków w ramach procedury budżetowej na lata 2019 i 2020;

10.  wzywa Komisję, aby poprawiła synergie między programami na rzecz kultury i edukacji a finansowaniem dostępnym w ramach innych programów i instrumentów, zwłaszcza europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, EFSI i programu „Horyzont 2020”; przypomina w związku z tym, że na projekty związane z kulturą i edukacją przeznaczono przynajmniej 11 mld EUR w okresach programowania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na lata 2007–2013 i 2014–2020.

11.  podkreśla zasadniczą rolę, jaką odgrywa Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w zwalczaniu bezrobocia ludzi młodych; przypomina o konieczności adekwatnego do stawianych celów finansowania tej inicjatywy oraz poprawy synergii między nią, Europejskim Funduszem Społecznym a budżetami krajowymi państw członkowskich;

12.  wzywa Komisję, aby zapewniła odpowiednie środki budżetowe na poprawę widoczności wyborów europejskich w 2019 r. i skuteczniejszy przekaz medialny w tym zakresie, w szczególności w celu propagowania informacji na temat kandydatów na najwyższe stanowisko, tj. kandydatów na przewodniczącego Komisji Europejskiej;

13.  przypomina o potencjale projektów pilotażowych i działań przygotowawczych jako narzędzi testowania działań w dziedzinach działalności politycznej Unii i wprowadzania nowych innowacyjnych inicjatyw, które mogą przekształcić się w długoterminowe działania Unii;

14.  przypomina, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii stanowi wyjątkowo poważne wyzwanie dla szkół europejskich z uwagi na rozmiary sekcji angielskojęzycznych (ok. 21 % wszystkich uczniów) i dominację języka angielskiego jako pierwszego języka obcego (61 % wszystkich uczniów w roku szkolnym 2016/2017); z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte dotychczas postępy w negocjacjach, a w szczególności wstępne porozumienie w sprawie okresu przejściowego, w którym Zjednoczone Królestwo ma pozostać stroną Konwencji określającej statut szkół europejskich do końca roku szkolnego 2020/2021; zauważa jednak, że nie rozwiązano ważnych kwestii budżetowych i edukacyjnych, jeżeli chodzi o zapewnienie w perspektywie długoterminowej wysokiego poziomu nauczania języka angielskiego i ciągłość uznawania europejskich świadectw maturalnych w Zjednoczonym Królestwie, pomimo postanowień art. 120 projektu umowy o wystąpieniu; apeluje do Komisji i Rady Najwyższej Szkół Europejskich o poinformowanie Komisji Kultury i Edukacji o długofalowych planach rozwiązania problemów pojawiających się w wyniku brexitu;

15.  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane w ostatnich latach przez instytucje UE, które mają na celu rozwiązanie problemu zaległości w płatnościach; wskazuje, że opóźnienia w finalizacji umów między właściwymi organami a beneficjentami oraz opóźnienia w płatnościach zagrażają pełnej realizacji programów przez Komisję; przypomina, że podwyższeniu poziomu środków na zobowiązania musi towarzyszyć adekwatne podwyższenie środków na płatności, aby zapewnić terminowe ich wykonywanie;

16.  podkreśla znaczenie integracji i apeluje o wprowadzenie tłumaczenia na język migowy podczas posiedzeń plenarnych Parlamentu Europejskiego;

17.  podkreśla, jak ważna jest integracja migrantów i uchodźców oraz zauważa, że zapewnienie im równego dostępu do edukacji, szkoleń i przygotowania zawodowego w nowym państwie zamieszkania, a także dostępu do kultury tego państwa pomaga im poczuć się mile widzianymi oraz zintegrować i osiedlić się w nowym miejscu;

18.  dostrzega społeczną wartość dziedzictwa naturalnego i kulturowego oraz korzyści wynikające z wykorzystywania jego potencjału jako czynnika stymulującego gospodarkę;

19.  podkreśla znaczenie rozwiązania problemu marginalizacji społecznej osób ze środowisk defaworyzowanych, aby zagwarantować im pełny i równy dostęp do kultury i edukacji.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

7.6.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

19

0

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Isabella Adinolfi, Dominique Bilde, Andrea Bocskor, Nikolaos Chountis, Silvia Costa, Damian Drăghici, Angel Dzhambazki, Jill Evans, María Teresa Giménez Barbat, Petra Kammerevert, Svetoslav Hristov Malinov, Rupert Matthews, Luigi Morgano, John Procter, Sabine Verheyen, Julie Ward, Bogdan Andrzej Zdrojewski

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Norbert Erdős, Sylvie Guillaume, Morten Løkkegaard, Martina Michels

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

John Flack, Gabriel Mato

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

19

+

ALDE

María Teresa Giménez Barbat, Morten Løkkegaard

EFDD

Isabella Adinolfi

GUE/NGL

Nikolaos Chountis, Martina Michels

PPE

Andrea Bocskor, Norbert Erdős, Svetoslav Hristov Malinov, Gabriel Mato, Sabine Verheyen, Bogdan Andrzej Zdrojewski

S&D

Silvia Costa, Damian Drăghici, Giorgos Grammatikakis, Sylvie Guillaume, Petra Kammerevert, Luigi Morgano, Julie Ward

Verts/ALE

Jill Evans

0

-

4

0

ECR

John Flack, Rupert Matthews, John Procter

ENF

Dominique Bilde

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (20.6.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019

(2018/2024(BUD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Malin Björk

WSKAZÓWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi, że wspieranie równości kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą UE, która sprawia, że uwzględnianie aspektu płci i sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci są istotnymi narzędziami w ramach procedury budżetowej, pozwalającymi na włączenie tej zasady do strategii politycznych, środków i działań UE z myślą o propagowaniu równości, walce z dyskryminacją, aktywniejszym zaangażowaniu kobiet na rynku pracy oraz w działalność gospodarczą i społeczną;

B.  mając na uwadze, że nierówność jest rosnącym problemem w UE oraz że budżet UE musi być planowany w taki sposób, aby w coraz większym stopniu zapewniał on znaczący wkład w zabezpieczanie i rozwój praw socjalnych, dostęp do publicznych usług socjalnych, zwłaszcza usług opieki zdrowotnej, edukacji, mieszkań, a także godziwych warunków pracy, ze szczególnym uwzględnieniem zapewnienia większego równouprawnienia płci oraz sytuacji kobiet i dziewcząt;

C.  mając na uwadze, że stereotypy w dalszym ciągu stanowią przeszkodę dla kobiet, w szczególności na rynku pracy; mając na uwadze, że wspieranie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym przynosi korzyści zarówno pod względem wzmocnienia pozycji kobiet, jak i rozwoju gospodarki UE;

D.  mając na uwadze, że równouprawnienie mężczyzn i kobiet stanowi warunek wstępny rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczących obecnych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020; podkreśla, że w jednym z międzyinstytucjonalnych wspólnych oświadczeń załączonych do wieloletnich ram finansowych stwierdzono, że do rocznej procedury budżetowej zostaną włączone elementy dotyczące płci z uwzględnieniem sposobu, w jaki ogólne ramy finansowe UE przyczyniają się do poprawy sytuacji w zakresie równouprawnienia (i gwarantują uwzględnianie aspektu płci);

E.  mając na uwadze dowody na to, że wzmocnienie pozycji kobiet doprowadzi do wzrostu gospodarczego, a potencjał przedsiębiorczy kobiet stanowi niewykorzystane źródło rozwoju gospodarczego i nowych miejsc pracy; mając na uwadze, że kobiety zamieszkujące obszary wiejskie napotykają szczególne trudności w rozwijaniu własnej działalności gospodarczej, dlatego budżet UE powinien być tak dostosowany, aby w istotny sposób przyczyniać się do wyrównania dostępu do informacji, szkolenia i finansowania;

F.  mając na uwadze, że niezależność ekonomiczna ma kluczowe znaczenie dla emancypacji kobiet; mając na uwadze, że wskaźnik zatrudnienia kobiet w UE jest wciąż niedopuszczalnie niski oraz że należy dążyć do dalszego umacniania potencjału kobiet i dziewcząt, zwłaszcza w dziedzinie gospodarki cyfrowej, nauk przyrodniczych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) oraz ICT, aby osiągnąć rzeczywiste równouprawnienie płci, przełamać stereotypy dotyczące płci i przyczyniać się do wzrostu i innowacyjności gospodarki;

G.  mając na uwadze, że pomimo rosnącego zapotrzebowania na specjalistów-informatyków i specjalistów o profilu cyfrowym, liczba kobiet pracujących w dziedzinie technologii cyfrowych spada(1); mając na uwadze, że według badania zleconego przez Komisję większa liczba kobiet zatrudnionych w dziedzinie technologii cyfrowych mogłaby zaowocować podwyższeniem PKB Unii o 16 mld EUR rocznie; mając na uwadze, że brak umiejętności cyfrowych i wzorów do naśladowania dla kobiet w dziedzinie STEM zniechęca kobiety i dziewczęta do zaangażowania w sektor technologii; mając na uwadze, że sektor ICT może znacząco przyczynić się do osiągnięcia równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, umożliwiając kobietom łączenie obowiązków zawodowych z opieką nad dziećmi dzięki ułatwionej możliwości wykonywania pracy zdalnej;

H.  mając na uwadze, że średnio jedna na trzy kobiety doświadczyła przemocy fizycznej lub seksualnej po ukończeniu 15. roku życia, a wiele przypadków przemocy domowej w UE i informacji o jej sprawcach wciąż nadal nie jest zgłaszanych z powodu strachu lub braku informacji o prawach przysługujących ofierze; mając na uwadze, że według szacunków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) koszty przemocy wobec kobiet ze strony ich partnerów mogą wynosić w UE nawet 109 mld EUR rocznie(2); mając na uwadze, że uwarunkowana płcią przemoc wobec kobiet i dziewcząt, a także wobec osób ze środowisk LGBTQI, stanowi naruszenie praw człowieka mające negatywny wpływ na wszystkie grupy społeczeństwa; mając na uwadze, że istotne jest, aby w ramach wdrażania programu „Prawa, równość i obywatelstwo” jak najbardziej wyeksponować program Daphne; mając na uwadze, że Komisja musi uwzględnić potrzebę utrzymania dostatecznego poziomu finansowania, a także zagwarantować ciągłość działań oraz przewidywalność finansowania we wszystkich dziedzinach objętych celami szczegółowymi;

I.  mając na uwadze, że UE prowadzi obecnie prace nad przystąpieniem do konwencji stambulskiej, co stanowi niezbędny krok na rzecz usprawnienia i zintensyfikowania jej wysiłków na rzecz wyeliminowania przemocy ze względu na płeć w Europie; mając niemniej na uwadze, że wiele państw członkowskich nie ratyfikowało jeszcze tej konwencji;

J.  mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie, świadcząc ponad 50% ogółu światowej pomocy rozwojowej, są wspólnie światowym liderem w tym zakresie; mając na uwadze, że ograniczenie przez pozostałych darczyńców pomocy w dziedzinie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz praw w tym zakresie, a także zdrowia reprodukcyjnego kobiet skutkuje koniecznością podwyższenia poziomu środków finansowych udostępnianych obecnie przez UE i jej państwa członkowskie, zwłaszcza w dziedzinach o szczególnie widocznym aspekcie płci;

1.  podkreśla, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci musi stać się nieodłączną częścią procedury budżetowej na wszystkich etapach i we wszystkich liniach budżetowych, a nie tylko w programach, w których efekty związane z aspektem płci są najbardziej oczywiste, tak aby wydatki budżetowe stały się skutecznym narzędziem promowania równouprawnienia płci; ponawia apel o podwyższenie poziomu środków na rzecz ochrony praw kobiet i dziewcząt, wspierania ich niezależności ekonomicznej oraz niwelowania różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn, m.in. poprzez wykorzystanie instrumentów stosowanych już na szczeblu UE i państw członkowskich, takich jak oceny wpływu w aspekcie płci; wzywa Komisję i Radę do systematycznego sporządzania budżetu wydatków publicznych z uwzględnieniem aspektu płci i do uwzględniania aspektu płci we wszystkich działach budżetowych, w szczególności podczas negocjowania kolejnych wieloletnich ram finansowych;

2.  ubolewa, że uwzględnianie aspektu płci nie jest podejściem konsekwentnie stosowanym w większości bieżących programów UE, instrumentów finansowych i w Europejskim Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych; wzywa w związku z tym Komisję, by doprowadziła do zmiany tej sytuacji w kolejnym okresie programowania, aby zapewnić odpowiedni przydział środków na działania w zakresie równouprawnienia płci;

3.  wzywa państwa członkowskie i organy władzy lokalnej, aby wykorzystywały fundusze dostępne aktualnie w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz programów Leader+ i Horyzont 2020; domaga się ponadto większej synergii pomiędzy dostępnymi instrumentami, aby czynić postępy w dziedzinie równouprawnienia płci, poprawiać równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, a także aby tworzyć lepsze warunki życia i pracy dla wszystkich za pomocą specjalnych, dostosowanych do konkretnych potrzeb strategii politycznych, których celem jest poprawa sytuacji kobiet i dziewcząt za pomocą edukacji i usług zdrowotnych, a zwłaszcza usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego i praw w tym zakresie, doradztwa, leczenia oraz opieki dla ofiar przemocy ze względu na płeć i przemocy seksualnej, oraz aby podwyższyć środki na tego rodzaju wysokiej jakości usługi publiczne w dziedzinie opieki;

4.  apeluje o przyznanie środków finansowych na realizację programów, które wspierają przedsiębiorczość kobiet i ich dostęp do rynku pracy, w tym MŚP zakładane i prowadzone przez kobiety, w ramach programu COSME, a także o zapewnienie kobietom dostępu do pożyczek oraz finansowania kapitałowego i promowanie dostępu kobiet do tego rodzaju finansowania; domaga się udzielania kobietom i mężczyznom prowadzącym działalność gospodarczą wsparcia w zakresie obowiązków opiekuńczych, jako że taka przedsiębiorczość jest nie tylko przykładem pomyślnego godzenia życia zawodowego z rodzinnym, ale również przyczynia się do powstawania nowych możliwości i wzorców do naśladowania, a tym samym zachęca zwłaszcza kobiety do realizowania własnych projektów i wspiera ich niezależność ekonomiczną i emancypację;

5.  zwraca uwagę na potrzebę przyciągnięcia większej liczby kobiet do sektorów STEM i ICT; podkreśla potrzebę finansowana programów skupiających się na rozwiązywaniu trudności napotykanych przez kobiety podczas dostosowania do ery cyfrowej, a także konieczność wyeliminowania przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami przez rozwijanie umiejętności cyfrowych kobiet oraz oferowanie kobietom i dziewczętom wysokiej jakości kształcenia i szkolenia, jak również potrzebę podnoszenia poziomu wiedzy na temat możliwości oferowanych przez sektory STEM i ICT w ramach programu Horyzont 2020, programu Erasmus+, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych;

6.  ponawia apel o utworzenie osobnej linii budżetowej dla każdego konkretnego celu programu „Prawa, równość i obywatelstwo”, również z myślą o opracowywaniu kolejnych wieloletnich ram finansowych, aby zapewnić większą przejrzystość i niezbędne finansowanie każdego z konkretnych celów, zwłaszcza zwalczania przemocy ze względu na płeć i molestowania seksualnego, oraz osiągnięcie równouprawnienia płci, a także aby zapewnić większą widoczność tych celów, z położeniem szczególnego nacisku na podnoszenie poziomu świadomości społecznej, informowanie kobiet będących ofiarami o przysługujących im prawach i dostępnych usługach, a także oferowanie szkoleń odnośnym specjalistom; apeluje o podwyższenie przydziału środków finansowych na schroniska dla kobiet, które świadczą usługi na rzecz kobiet i dzieci będących ofiarami przemocy ze względu na płeć i przemocy domowej, aby wspomóc pracę tych ośrodków na rzecz wspierania ofiar, zapobiegania przemocy i wzmacniania pozycji kobiet;

7.  nalega, by zobowiązania na rzecz wdrożenia konwencji stambulskiej, które obejmują środki ochrony ofiar i wspierania agencji i instytucji, i wyeliminowania przemocy ze względu na płeć wobec kobiet i dziewcząt oraz osób LGBTQI, bez względu na status pobytowy tych osób, przełożyły się na konkretne zobowiązania budżetowe i zalecenia w ramach kolejnego budżetu UE;

8.  przypomina, że duża liczba przybywających do UE uchodźców i osób ubiegających się o azyl to kobiety i dzieci; przypomina również, że uwzględnianie aspektu płci to jedna z podstawowych zasad Funduszu Azylu, Migracji i Integracji; dlatego też wzywa UE i państwa członkowskie do zaplanowania konkretnych środków i przeznaczenia odpowiednich zasobów finansowych na zapewnianie ochrony kobiet uchodźców przed przemocą na wszystkich etapach procedury azylowej dzięki oferowaniu im wysokiej jakości opieki zdrowotnej, wydzielonych i bezpiecznych miejsc sypialnianych, zarezerwowanych dla kobiet pomieszczeń sanitarnych w ośrodkach przejściowych i recepcyjnych, tworzeniu bezpiecznych przestrzeni, zapewnieniu obecności dostatecznej liczby pracowników płci żeńskiej oraz udzielaniu informacji na temat praw i usług pomocy, zapewnianiu pracownikom ośrodków przejściowych i recepcyjnych specjalnych szkoleń w zakresie identyfikacji przypadków przemocy ze względu na płeć i zapobiegania takiej przemocy, wspieraniu programów przesiedleń i relokacji, które umożliwią osobom ubiegającym się o azyl i uchodźcom bezpieczne i legalne sposoby przybywania do Europy, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na grupy szczególnie narażone, takie jak kobiety, dziewczęta i osoby LGBTQI;

9.  wzywa UE do promowania organizacji praw kobiet i organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się kwestiami równouprawnienia płci, praw kobiet oraz wzmacniania pozycji dziewcząt oraz propagowaniem tych kwestii oraz do promowania reprezentacji kobiet w procesach decyzyjnych za pośrednictwem pomocy rozwojowej UE; przypomina o pilnej konieczności podwyższenia unijnych środków finansowych na rzecz zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego i praw w tym zakresie oraz zaangażowania państw członkowskich na rzecz złagodzenia negatywnego wpływu luki finansowej pozostawionej przez Stany Zjednoczone po przywróceniu i rozszerzeniu zakresu tzw. zasady globalnego knebla;

10.  wzywa UE do podwyższenia poziomu środków finansowych przeznaczanych na organizacje społeczeństwa obywatelskiego promujące prawa kobiet, a także do wzmocnienia zdolności stowarzyszeń praw kobiet w Europie i krajach globalnego Południa;

11.  wzywa UE, by zapewniła osiągnięcie celów pomocy rozwojowej w zakresie uwzględniania aspektu płci oraz spójne wykorzystywanie wskaźników równouprawnienia płci i konkretnych kodów w ogóle sprawozdawczości UE, w tym w sprawozdaniach przekazywanych Komitetowi Pomocy Rozwojowej OECD, który monitoruje również cele równouprawnienia płci podczas wdrażania oficjalnej pomocy rozwojowej;

12.  podkreśla ważną rolę EIGE i zapotrzebowanie na skonsolidowany budżet na rzecz gromadzenia danych oraz zdobywania specjalistycznej wiedzy w dziedzinie równouprawnienia płci, w tym zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt; wzywa do utrzymania budżetu, planu zatrudnienia oraz niezależności EIGE na stałym poziomie.

INFORMACJE O PRZYJĘCIUW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

20.6.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

24

5

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Maria Arena, Beatriz Becerra Basterrechea, Heinz K. Becker, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Hedh, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Florent Marcellesi, Angelika Mlinar, Maria Noichl, Margot Parker, Pina Picierno, João Pimenta Lopes, Terry Reintke, Liliana Rodrigues, Michaela Šojdrová, Ernest Urtasun, Jadwiga Wiśniewska, Anna Záborská, Maria Gabriela Zoană

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

José Inácio Faria, Lívia Járóka, Kostadinka Kuneva, Marc Tarabella, Mylène Troszczynski, Julie Ward

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Ivan Štefanec

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

24

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Angelika Mlinar

EFDD

Daniela Aiuto

GUE/NGL

Malin Björk, Kostadinka Kuneva, João Pimenta Lopes

PPE

Heinz K. Becker, José Inácio Faria, Lívia Járóka, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Ivan Štefanec

S&D

Maria Arena, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Hedh, Maria Noichl, Pina Picierno, Liliana Rodrigues, Marc Tarabella, Julie Ward, Maria Gabriela Zoană

VERTS/ALE

Florent Marcellesi, Terry Reintke, Ernest Urtasun

5

-

ECR

Jadwiga Wiśniewska

EFDD

Margot Parker

ENF

Mylène Troszczynski

PPE

Michaela Šojdrová, Anna Záborská

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Badanie przygotowane dla Komisji Europejskiej, „Women in the digital age” [Kobiety w erze cyfrowej], marzec 2018 r.

(2)

Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i mężczyzn „Estimating the costs of gender-based violence in the European Union” [Szacowanie kosztów przemocy ze względu na płeć w Unii Europejskiej], Urząd Publikacji Unii Europejskiej, Luksemburg, 2014 r.


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH

Pismo z dnia 19 czerwca 2018 r. skierowane przez przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych Davida McAllistera i sprawozdawcę Komisji Spraw Zagranicznych Brando Benifei do przewodniczącego Komisji Budżetowej Jeana Arthuisa

Tłumaczenie

Nr ref.: D(2018)22136

Sz.P. Jean Arthuis

Przewodniczący

Komisja Budżetowa

Przedmiot:  Wkład komisji AFET do sprawozdania dotyczącego mandatu do rozmów trójstronnych w sprawie budżetu

Szanowny Panie Przewodniczący!

W nawiązaniu do sprawozdania Państwa komisji pt. „Budżet na 2019 r. – mandat do rozmów trójstronnych” (2018/2024(BUD)) pragniemy poinformować o priorytetach Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) związanych z budżetem UE na 2019 r.

Jesteśmy przekonani, że UE musi dysponować odpowiednimi zasobami, aby móc wykorzystać pełny potencjał jako podmiot globalny. Obecnie na arenie światowej, która charakteryzuje się wysokim stopniem niestabilności oraz rosnącą liczbą zagrożeń i wyzwań, należy udostępnić więcej środków finansowych na działania zewnętrzne UE. Przyjmujemy do wiadomości zwiększenie środków na zobowiązania w dziale 4, chociaż większość tego wzrostu wynika z większego wkładu na rzecz Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji. Ponadto chcielibyśmy podkreślić, że projekt budżetu całkowicie wyczerpuje marginesy dla działu 4. W konsekwencji UE będzie miała bardzo niewielkie pole manewru w przypadku nieprzewidzianych kryzysów zewnętrznych. Parlament musi uzyskać gwarancję, że w przypadku pilnych potrzeb możliwe będzie dalsze uzupełnianie pozycji 4.

W dalszym ciągu przywiązujemy wielką wagę do procesu rozszerzenia oraz do związanego z tym wsparcia finansowego dla (potencjalnych) krajów kandydujących w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II). W szczególności zwracamy uwagę na potrzebę zapewnienia wystarczających środków w celu realizacji planu działania na lata 2018–2020 w ramach strategii dotyczącej Bałkanów Zachodnich, traktując priorytetowo wspieranie praworządności i integracji regionalnej. Pod tym względem rozczarowuje fakt, że Komisja proponuje obcięcie środków na reformy polityczne na Bałkanach Zachodnich o 10 mln EUR. Z drugiej strony, znaczny wzrost środków na zobowiązania w przypadku działań regionalnych na Bałkanach Zachodnich stanowi pozytywny krok w kierunku realizacji celów strategii dotyczącej tego regionu.

W związku z ciągłym regresem w dziedzinie praworządności, demokracji i praw podstawowych, zgodnie z zasadą warunkowości popieramy odpowiednie zmniejszenie kwoty przyznanej Turcji na środki dotycząc rozwoju gospodarczego, społecznego i terytorialnego oraz ponownego ukierunkowania na potrzeby społeczeństwa obywatelskiego i prawa podstawowe.

W odniesieniu do finansowania drugiej transzy środków na Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji, Parlament powinien nalegać na utrzymanie obecnej relacji wkładu (2 mld EUR od państw członkowskich i 1 mld EUR z budżetu Unii), jak przewidziano we wniosku Komisji z dnia 14 marca 2018 r. Dlatego należy zmienić proponowany w projekcie budżetu przydział środków, aby obniżyć całkowity wkład UE do 1 mld EUR (z uwzględnieniem wszystkich środków udostępnionych w budżecie na 2018 r.). Ponadto należy dopilnować, by żaden wkład na rzecz Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji pochodzący z działu 4 nie prowadził do zmniejszenia środków dostępnych na dotychczasowe programy. Poza tym Parlament zwraca uwagę na konieczność dokładnego monitorowania wykorzystania funduszy Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji oraz nalega na dopilnowanie pełnej zgodności wypłat z podstawą prawną instrumentu.

Zapewnienie wsparcia krajom wschodniego i południowego sąsiedztwa, które ma ogromne znaczenie strategiczne dla UE, jest kolejnym priorytetem komisji AFET. Jesteśmy zaniepokojeni faktem, że w 2019 r. utrzyma się znaczna presja na budżet Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (ENI). Presję tę potęguje wykorzystywanie funduszy ENI do finansowania zobowiązań podjętych podczas konferencji Bruksela II na rzecz rozwiązania kryzysu w Syrii i krajów dotkniętych tym konfliktem, a także dodatkowa kwota 100 mln EUR na projekty dotyczące migracji w ramach kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki. Chociaż całkowicie popieramy zobowiązanie dotyczące Syrii i środki mające na celu uporanie się z podstawowymi przyczynami migracji, działania te nie powinny odbywać się kosztem innych priorytetów w sąsiednich krajach. Niestety te nowe zobowiązania są tylko częściowo zrekompensowane poprzez wzmocnienie, co prowadzi do zmniejszenia funduszy na główną działalność ENI. Apelujemy do Komisji Budżetowej o zajęcie się tym problemem w negocjacjach budżetowych.

Komisję AFET cieszy fakt, że Komisja Europejska zamierza w dalszym ciągu udzielać zwiększonego wsparcia Ukrainie i Tunezji. Ponadto fundusze przeznaczane na wspieranie stabilizacji Libii należy rozpatrywać w świetle ostatnich wydarzeń politycznych. Podkreślamy również potrzebę wspierania reform politycznych w Mołdawii i Gruzji. Oczywiście nalegamy na właściwe monitorowanie realizacji reform i ich postępów w krajach partnerskich. Ponadto kluczowe znaczenie ma wzmocnienie wsparcia UE na rzecz procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, Autonomii Palestyńskiej i UNRWA, także w związku z pogarszającą się sytuacją na miejscu i decyzją Stanów Zjednoczonych o radykalnym ograniczeniu swojego zaangażowania w regionie.

W odniesieniu do Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka należy przeznaczyć więcej środków na ochronę narażonych na niebezpieczeństwo obrońców praw człowieka, w tym poprzez mechanizm na rzecz obrońców praw człowieka (ProtectDefenders.eu), którego sposób funkcjonowania powinien być przewidywalny. Co więcej, chcielibyśmy zwiększenia pomocy finansowej dla parlamentów w państwach trzecich z myślą o aktywnym wspieraniu rozwoju ich własnej specjalistycznej wiedzy na temat praw człowieka. Ponadto konieczne jest zapewnienie wystarczających funduszy unijnych na misje obserwacji wyborów.

Budżet wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) nadal znajduje się pod silną presją, a rozszerzenie szeregu misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) może przyczynić się do nasilenia tego problemu w 2019 r. Dodatkowo linia budżetowa na środki nadzwyczajne została ograniczona o ponad jedną trzecią (10,1 mln EUR), co może spowodować mniejszą elastyczność w radzeniu sobie z niespodziewanymi kryzysami. Należy zatem cofnąć to cięcie i odpowiednio zwiększyć budżet WPZiB.

Ponadto podkreślamy znaczenie dalszego tworzenia sieci powiązań między rozwojem i bezpieczeństwem w ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju i w związku z tym apelujemy o dodatkowe fundusze, które powinny zostać wdrożone w ramach istniejących elementów instrumentu.

Na koniec przyjmujemy z zadowoleniem fakt, że projekt budżetu na 2019 r. uwzględnia Europejski program rozwoju przemysłu obronnego. Podkreślamy, że dodatkowe zadania wymagają przekazania przez państwa członkowskie UE do budżetu Unii dodatkowych środków finansowych w odpowiedniej wysokości. Zadania te nie powinny być finansowane ze środków budżetowych przeznaczonych na pozostałe strategie polityczne. Wraz z działaniem przygotowawczym w zakresie badań UE w dziedzinie obronności program ten ma kluczowe znaczenie dla wspierania wspólnego rozwoju zdolności i umocnienia europejskiego przemysłu obronnego. Ponadto ponownie apelujemy o pokrywanie z budżetu unijnego wydatków administracyjnych i operacyjnych Europejskiej Agencji Obrony (EDA) i stałej współpracy strukturalnej.

Bylibyśmy bardzo wdzięczni za uwzględnienie sugestii naszej komisji w negocjacjach budżetowych.

Z wyrazami szacunku

David McAllister  Brando Benifei

Kopia:  Daniele Viotti, sprawozdawca w sprawie budżetu UE na 2019 r.


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI HANDLU MIĘDZYNARODOWEGO

Komisja Handlu Międzynarodowego

Przewodniczący

EXPO-COM-INTA  D (2018) 24544

Daniele Viotti

Sprawozdawca w sprawie budżetu UE na 2019 r.

Komisja Budżetowa

Przedmiot:  Mandat do rozmów trójstronnych w sprawie budżetu na 2019 r.

Szanowny Panie!

Jako przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego (INTA) pragnę poinformować Pana o priorytetach naszej komisji w odniesieniu do budżetu na 2019 r., uzgodnionych przez koordynatorów komisji INTA na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2018 r.

Po pierwsze, komisja INTA jest zdania, że budżet Unii Europejskiej powinien odzwierciedlać fakt, że Komisja uczyniła handel jednym z najważniejszych priorytetów w jej programie prac, o czym powinno świadczyć przeznaczenie nań wystarczających środków finansowych. Handel jest nie tylko potężnym instrumentem służącym tworzeniu wzrostu gospodarczego i miejsc pracy w Europie, lecz również ważnym narzędziem polityki zagranicznej promującym europejskie wartości na arenie międzynarodowej. Handel służy także do stabilizowania sytuacji geopolitycznej w pobliskich krajach, ponieważ zapewnia lepsze perspektywy i nowe rynki dla lokalnych producentów oraz stanowi źródło zagranicznych inwestycji bezpośrednich.

Pomoc związana z handlem – UE udziela krajom partnerskim pomocy związanej z handlem, np. wsparcia dla programu pomocy na rzecz wymiany handlowej. Doświadczenie pokazuje, że żaden kraj nie zdołał osiągnąć długoterminowego wzrostu gospodarczego bez udziału w rynkach regionalnych i światowych. Zwiększony handel przyczynia się do zwiększenia efektywności produkcji poprzez specjalizację i uczestnictwo w regionalnych i globalnych łańcuchach wartości. Właściwie prowadzona pomoc związana z handlem może przyczynić się do wzmocnienia zdolności negocjacyjnych i zdolności do stworzenia ram regulacyjnych ułatwiających handel. Unijna pomoc związana z handlem musi położyć większy nacisk na wspieranie rozwoju handlu wewnątrzregionalnego w naszych regionach partnerskich.

Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) – MŚP stanowią trzon gospodarki europejskiej, zapewniając 85 % wszystkich nowych miejsc pracy, i stanowią kluczowe narzędzie wspierania spójności społecznej w UE. W budżecie należy położyć nacisk na wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) poprzez pełne wykorzystanie dostępnych funduszy UE w celu wspierania umiędzynarodowienia.

Przyjmuje się, że MŚP znajdują się w awangardzie gospodarki, nie w ariergardzie. W dużej mierze to MŚP odpowiadają również za wzrost gospodarczy i innowacje. Należy uwzględnić tę rolę w budżecie UE.

Umowy handlowe – obecny program negocjacji handlowych UE jest bardziej ambitny niż kiedykolwiek. UE zakończyła niedawno negocjacje z Japonią, Singapurem, Wietnamem, Meksykiem, a obecnie prowadzone są negocjacje między innymi z państwami Mercosuru, Indonezją, Chile, Australią, Nową Zelandią i Tunezją. Aby program ten mógł odnieść sukces, należy zapewnić mu odpowiednie zasoby na potrzeby ocen okresowych i ex post dotyczących zgodności państw trzecich z ich zobowiązaniami wobec UE w odniesieniu do innych kwestii politycznych związanych z umowami handlowymi, takich jak prawa człowieka i prawa pracownicze oraz normy środowiskowe. Należy wyjść naprzeciw postulatom społeczeństwa obywatelskiego dotyczącym zwiększenia przejrzystości. Należy także przydzielić odpowiednie zasoby na analizę i dialog z zainteresowanymi stronami.

Polityka handlowa oparta na wartości – chociaż polityka w zakresie handlu międzynarodowego służy przede wszystkim propagowaniu wzajemnie korzystnego wzrostu gospodarczego, jest również narzędziem promowania innych wartości, które Unia Europejska propaguje na arenie wielostronnej, takich jak poszanowanie praw człowieka, w tym równych praw kobiet i mężczyzn, praworządności, wdrażania międzynarodowych norm pracy i ochrony środowiska. Rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju muszą być w pełni wiążące i możliwe do wyegzekwowania, a zobowiązania krajów trzecich w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych wymagają wystarczających środków na monitorowanie, dialog i współpracę w tych kwestiach.

Wypełnienie luki po brexicie – w przypadku wystąpienia Wielkiej Brytanii z UE jej wkład jako państwa członkowskiego do budżetu UE nie będzie obecny w kolejnych wieloletnich ramach finansowych. Nie ustalono jeszcze przyszłych wkładów finansowych Wielkiej Brytanii związanych ze współpracą z UE. W każdym razie brexit będzie oznaczać znaczne uszczuplenie dochodów. Aby zagwarantować płynny okres przejściowy dla bieżących strategii politycznych UE do czasu określenia kolejnych wieloletnich ram finansowych, należy w budżecie na 2019 r. uwzględnić środki zapewniające przygotowanie na ewentualną utratę dochodów. Mamy nadzieję, że UE zawrze z Wielką Brytanią zadowalającą umowę handlową. Z takiego rozwiązania skorzystaliby obaj partnerzy.

Z wyrazami szacunku

Bernd Lange


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI KONTROLI BUDŻETOWEJ

Pismo z dnia 31 maja 2018 r. skierowane przez przewodniczącą Komisji Kontroli Budżetowej Ingeborg Gräßle i członka Komisji Kontroli Budżetowej Joachima Zellera do przewodniczącego Komisji Budżetowej Jeana Arthuisa

Tłumaczenie

Przedmiot:  Wkład Komisji Kontroli Budżetowej w związku z mandatem dotyczącym rozmów trójstronnych w sprawie budżetu na rok 2019

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Kontroli Budżetowej zwraca się do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w mandacie dotyczącym rozmów trójstronnych w sprawie budżetu następujących kwestii:

1.  Nasza komisja, podobnie jak w ubiegłych latach, wyraża głębokie zaniepokojenie rekordowym poziomem zobowiązań pozostających do spłaty. Poziom zobowiązań pozostających do spłaty osiągnął pod koniec 2016 r. najwyższą w historii kwotę, mianowicie 238 mld EUR, co oznacza wzrost o 72 % w porównaniu z 2007 r. i odpowiada płatnościom za 2,9 roku (2,2 roku w 2007 r.). Nasza komisja podkreśla, że ostateczne zobowiązania pozostające do spłaty osiągnęły kwotę 266, 8 mld EUR w dniu 31 grudnia 2017 r., a wzrost w 2017 r. był wyższy niż przewidywano i wyniósł 28, 8 mld EUR.

2.   Nasza komisja zwraca w szczególności uwagę, że opóźnienia we wdrażaniu programów w pierwszych trzech latach obowiązywania obecnych WRF doprowadziły do przesunięcia środków na zobowiązania z 2014 r., głównie na lata 2015 i 2016, oraz do niskiego poziomu płatności w 2016 r. (i wykonania budżetu Unii na poziomie 7 % w obecnych WRF w okresie 2014–2016). Przyznajemy jednak, że w 2017 r. wzrosło tempo realizacji programów objętych europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi. Oczekujemy, że tendencja ta utrzyma się w latach 2018–2019. Nasza komisja uważa, że należy przewidzieć wystarczający poziom funduszy, aby realizacja tych programów przebiegała bez zakłóceń.

3.   Nasza komisja obawia się, że pod koniec okresu obowiązywania obecnych WRF i w ciągu pierwszych kilku lat kolejnych ram zaległości w płatnościach mogą jeszcze wzrosnąć. Uważamy, że finansowanie nowych WRF będzie wymagało realistycznych środków budżetowych, by pokryć prognozowane zobowiązania pozostające do spłaty.

4.   Nasza komisja podkreśla, że fundusze Unii stanowią znaczną część wydatków publicznych niektórych państw członkowskich, a w szczególności, że w dziewięciu państwach członkowskich (Litwa, Bułgaria, Łotwa, Rumunia, Węgry, Polska, Chorwacja, Estonia i Słowacja) zobowiązania pozostające do spłaty w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych odpowiadają wsparciu finansowemu w wysokości ponad 15 % ogólnych wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych.

5.   Nasza komisja ubolewa, że nastąpił wzrost ogólnej ekspozycji finansowej budżetu Unii, co wiąże się ze znacznymi zobowiązaniami długoterminowymi, gwarancjami i zobowiązaniami prawnymi. Zobowiązania te wymagają ostrożnego zarządzania w przyszłości.

6.   Nasza komisja obawia się, że pomimo powszechnego stosowania instrumentów szczególnych (rezerwa na pomoc nadzwyczajną, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i instrument elastyczności) i marginesów, pozostawione w liniach budżetowych kwoty mogą być niewystarczające do sfinansowania nieoczekiwanych zdarzeń, które mogą mieć miejsce do 2020 r.

7.   Nasza komisja zauważyła w szczególności, że Komisja uruchomiła różne fundusze, by stawić czoła kryzysowi uchodźczemu i migracyjnemu, lecz ubolewa, że nie ustanowiła ona struktury sprawozdawczej umożliwiającej uzyskanie kompleksowych informacji o wykorzystaniu funduszy w tym obszarze. Ubolewamy, że obecnie nie można określić kwot, jakie zostały wydane na każdego migranta lub uchodźcę.

8.   Nasza komisja nalega, aby Prokuratura Europejska (EPPO) była odpowiednio finansowana i dysponowała odpowiednią liczbą personelu. Zauważa, że w projekcie budżetu na 2019 r. wkład Unii wynosi ogółem 4 911 000 EUR. Zwraca uwagę, że środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z personelem EPPO, a także wydatków na infrastrukturę, wydatków administracyjnych i operacyjnych tego organu, tak aby rozpocząć prace nad utworzeniem systemu zarządzania sprawami EPPO. Ubolewa, że w planie zatrudnienia przewidziano jedynie 35 stanowisk, co oznacza, że po odjęciu stanowisk (23) zastępców prokuratora pozostaje jedynie 12 stanowisk administracyjnych. Uważa, że jest to nierealistyczne.

9.  Nasza komisja przypomina również, że Unia wykorzystuje coraz więcej instrumentów finansowych i ubolewa, że ponadto w związku z ustanowieniem EFIS powstały nowe mechanizmy zarządzania, w odniesieniu do których istnieje zbyt niski poziom kontroli publicznej, co wymaga uważniejszego nadzoru ze strony Parlamentu Europejskiego.

10.  Nasza komisja wzywa zatem Komisję Europejską:

a)  aby podjęła środki na rzecz ścisłego przestrzegania zasad i harmonogramów w odniesieniu do zaległych zobowiązań;

b)  by czynnie pomagała państwom członkowskim, które doświadczają trudności z terminową i płynną absorpcją dostępnego finansowania unijnego, przez wykorzystanie dostępnych środków pomocy technicznej z inicjatywy Komisji;

c)  by do celów zarządzania i sprawozdawczości opracowała metodę zapisu unijnych wydatków budżetowych, pozwalającą uzyskać informacje o wszystkich środkach przeznaczonych na rozwiązywanie kryzysu uchodźczego i migracyjnego.

11.  Nasza komisja przypomina ponadto, że zgodnie z art. 247 projektu zmienionego rozporządzenia finansowego Komisja będzie zobowiązana do przekazywania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, do dnia 31 lipca kolejnego roku budżetowego, zintegrowanego zestawu sprawozdań finansowych i sprawozdań w zakresie rozliczalności, w tym w szczególności długoterminowej prognozy przyszłych wpływów i wypływów w skali najbliższych 5 lat.

Z wyrazami szacunku

Ingeborg Gräβle     Joachim Zeller

Przewodnicząca komisji CONT    Sprawozdawca ds. udzielenia Komisji Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI OCHRONY ŚRODOWISKA NATURALNEGO, ZDROWIA PUBLICZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCI

D(2018) 22301

Pan Daniele VIOTTI

Sprawozdawca generalnyds. budżetu na 2019 r.

Komisja Budżetowa

ASP 15G217

Szanowny Panie!

Zgodnie z decyzją podjętą przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI) w dniu 20 marca 2018 r., jako przewodnicząca komisji ENVI oraz stała sprawozdawczyni ds. budżetu, pragnę przekazać Panu nasze zalecenia w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019.

Na poziomie ogólnym chciałabym ponownie wyrazić w imieniu komisji ENVI nasze głębokie przekonanie, że włączenie kwestii klimatu i efektywnego zarządzania zasobami do głównego nurtu polityki ma znaczenie horyzontalne dla wszystkich strategii politycznych UE z myślą o osiągnięciu celów określonych w strategii „Europa 2020”. Budżet UE musi przyczyniać się do realizacji zobowiązań międzynarodowych, w tym celów zrównoważonego rozwoju i porozumienia klimatycznego z Paryża. Tylko odpowiedni poziom wsparcia finansowego przyczyni się do przeciwdziałania zmianie klimatu i do przejścia na niskoemisyjną gospodarkę o obiegu zamkniętym. Ponadto projekty finansowane z unijnych środków nie powinny mieć negatywnego wpływu na to przejście. W tym kontekście jesteśmy bardzo zaniepokojeni, że istnieje ryzyko niezrealizowania celu wydatkowania co najmniej 20 % budżetu UE na działania w dziedzinie klimatu w latach 2014–2020. W związku z tym chciałabym podkreślić, że należy dołożyć wszelkich starań, aby określić odpowiednie środki w projekcie budżetu na 2019 r. na poziomie, który zagwarantuje, że ogólny cel budżetu UE zostanie osiągnięty przed końcem 2020 r. Pragnę ponadto podkreślić, że odnotowaliśmy z zainteresowaniem najnowsze zmiany w dziedzinie zielonego i zrównoważonego finansowania jako dodatkowego sposobu promowania inwestycji w zakresie niskoemisyjnej i zasobooszczędnej gospodarki o obiegu zamkniętym. W tym kontekście należy opracować wyważoną definicję zrównoważonych aktywów.

Ponadto pragnę zaapelować o przydzielenie odpowiedniego finansowania w budżecie na 2019 r., aby zapewnić długoterminową ochronę różnorodności biologicznej w UE. Przeciwdziałanie utracie różnorodności biologicznej jest jednym z naszych głównych priorytetów, który jest nieodłącznie związany z łagodzeniem zmiany klimatu. Obawy związane z różnorodnością biologiczną należy zatem uwzględniać w innych obszarach polityki. W kontekście finansowania sieci Natura 2000 należy udostępnić odpowiednie finansowanie dla poszczególnych projektów, wykorzystując jednocześnie efekty synergii między różnymi źródłami finansowania. Ponadto należy usprawnić metodykę monitorowania wydatków na różnorodność biologiczną, a w szczególności powinno się śledzić również wydatki negatywne pozostające w sprzeczności z ochroną przyrody.

Oprócz tego w ramach swoich wysiłków na rzecz wspierania ożywienia gospodarczego państwa członkowskie powinny postrzegać strategie polityczne dotyczące środowiska i sprzyjające klimatowi, jak również środki i projekty w tym zakresie, jako okazję do poprawy zdrowia publicznego, promowania tworzenia miejsc pracy i wzrostu gospodarczego wśród MŚP.

Zdrowie stanowi wartość samą w sobie oraz jest warunkiem wstępnym wspierania wzrostu w całej UE. W związku z tym jest niezwykle istotne, by w kolejnych wieloletnich ramach finansowych przywrócić odrębny program w dziedzinie zdrowia. Zdrowie publiczne jest jednym z priorytetów komisji ENVI, dlatego ważne jest, aby między innymi w odniesieniu do bieżących prac w sprawie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz ocen technologii medycznych zapewnić niezbędne finansowanie pozwalające na prowadzenie ambitnej unijnej polityki zdrowotnej, która będzie wspierać i uzupełniać działania na szczeblu państw członkowskich.

Środowisko, zmiana klimatu, zdrowie publiczne, ochrona ludności, ochrona konsumentów oraz bezpieczeństwo żywności i paszy to kwestie o kluczowym znaczeniu dla obywateli UE. W związku z tym chciałabym podkreślić w imieniu komisji ENVI, że należy w pełni przestrzegać pułapów uzgodnionych w wieloletnich ramach finansowych oraz stanowczo odrzucić wszelkie zmiany, które wiązałyby się z ograniczeniem środków budżetowych w poszczególnych liniach budżetowych. Chciałabym także zwrócić uwagę na znaczenie programów LIFE i „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, a także Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności, które to programy należy zachować w przyszłości. Ponadto eksponowanie programów cieszących się większym zainteresowaniem publicznym i politycznym nie powinno odbywać się kosztem mniejszych programów. Ponadto nowym projektom pilotażowym i działaniom przygotowawczym w dziedzinie środowiska, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, zawartym w budżecie na 2018 r., powinny towarzyszyć środki na zobowiązania w budżecie na 2019 r., aby zapewnić ich pełne wdrożenie.

Pragnę również zauważyć, że jesteśmy szczególnie zaniepokojeni ograniczeniami budżetowymi mającymi wpływ na agencje zdecentralizowane UE, które podlegają kompetencjom naszej komisji. Pomimo że agencje te mają coraz szerszy zakres zadań i obowiązków, w większości z nich w ostatnich latach nastąpiły znaczne cięcia personelu, nieuwzględniające ich obciążenia pracą. Uważam, że agencjom tym należy, w stosownych przypadkach, przydzielić większe zasoby finansowe i ludzkie, aby mogły one wypełniać powierzone im mandaty i zadania oraz promować podejście naukowe w UE. Zatem zdecydowanie popieramy indywidualne podejście do oceny potrzeb poszczególnych agencji zdecentralizowanych.

Ponadto w oczekiwaniu na budżetowe skutki wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE, nie tylko dla agencji podlegających jego kompetencjom (w szczególności dla Europejskiej Agencji Leków), ale również dla funduszy i programów UE w dziedzinie środowiska, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, wzywamy do wzmocnienia i zachowania tych funduszy.

Podobne pismo otrzymał przewodniczący Komisji Budżetowej Jean Arthuis.

Z wyrazami szacunku

Adina-Ioana Vălean


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRZEMYSŁU, BADAŃ NAUKOWYCH I ENERGII

Sz.P. Jean ARTHUIS

Przewodniczący

Komisji Budżetowej

Parlament Europejski

D(2018)21285

AA/ge

Strasburg,

Przedmiot:  Priorytety Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w związku z mandatem do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019

Szanowny Panie Przewodniczący!

W związku ze zbliżającymi się rozmowami trójstronnymi w sprawie budżetu jako sprawozdawca komisji opiniodawczej ds. budżetu na rok 2019 chciałbym poinformować Pana w tym piśmie o priorytetach Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (ITRE) w kontekście budżetu na rok 2019.

Przede wszystkim w imieniu członków komisji ITRE pragniemy podziękować sprawozdawcy ds. budżetu na rok 2019 Daniele Viottiemu za wnikliwą wymianę poglądów z komisją ITRE w dniu 24 kwietnia 2018 r. oraz za użyteczne informacje na temat kwestii proceduralnych, otrzymane od sekretariatu Komisji Budżetowej.

W dniu 15 marca 2018 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2019 (2017/2286 (BUD)). W imieniu komisji ITRE dokonaliśmy analizy tych wytycznych. Pragniemy wyrazić zadowolenie, że wiele z naszych głównych priorytetów dotyczących budżetu na rok 2019, które podkreślaliśmy również podczas wymiany poglądów z D. Viottim w marcu, uwzględniono już w rezolucji Komisji Budżetowej.

Cieszymy się, że najważniejsze kwestie będące przedmiotem zainteresowania komisji ITRE, takie jak wzrost gospodarczy, badania naukowe i innowacje, konkurencyjność, cyfryzacja, walka ze zmianą klimatu oraz przejście na energię ze źródeł odnawialnych zgodnie z zobowiązaniami UE na mocy porozumienia paryskiego, uznano za priorytety w kontekście budżetu na 2019 r., a także zgadzamy się z Komisją Budżetową, że budżet UE jest istotnym narzędziem umożliwiającym podejmowanie stosownych działań w odpowiedzi na wspomniane wyzwania. Komisja ITRE popiera zatem apel Komisji Budżetowej o podwyższenie środków budżetowych w dziale 1a, w szczególności na rzecz odnośnych programów i linii budżetowych, które omawiamy szczegółowo poniżej. Jest to tym ważniejsze, że Rada dokonała drastycznych cięć w tym dziale w ramach budżetu na rok 2018.

Badania naukowe i innowacje to kluczowe narzędzia służące do osiągnięcia zrównoważonego wzrostu, generowania miejsc pracy dobrej jakości i pobudzania konkurencyjności na globalnych rynkach z myślą o przyszłościowej bazie przemysłowej w UE. Dlatego też Unia Europejska powinna dążyć do osiągnięcia dominującej pozycji w dziedzinie innowacji i technologii przełomowych we wszystkich europejskich regionach, w których obecnie występują opóźnienia. W związku z tym niepokojący jest fakt, że jedynie 25 proc. wysokiej jakości wniosków o finansowanie, składanych w ramach programu „Horyzont 2020”, otrzymuje wsparcie, co przekłada się na bardzo niski wskaźnik pozytywnie rozpatrywanych wniosków. Wskazuje to na poważne niedofinansowanie tego jakże udanego programu. Najniższe wskaźniki pozytywnie rozpatrzonych wniosków w ramach tego programu odnotowuje się w takich dziedzinach jak przyszłe i powstające technologie, instrument na rzecz MŚP, Europa w zmieniającym się świecie – integracyjne, innowacyjne i refleksyjne społeczeństwa oraz dostęp do finansowania ryzyka, czyli w liniach programowych mających decydujące znaczenie dla uzyskania wiodącej pozycji w dziedzinie innowacji, przechodzenia z etapu badań do etapu wdrażania innowacji w warunkach rynkowych oraz sprostania wspomnianym wyżej wyzwaniom. Wobec tego komisja ITRE oczekuje podwyższenia środków w odpowiednich liniach budżetowych w budżecie na 2019 r.

Podzielamy opinię Komisji Budżetowej, zgodnie z którą małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią trzon europejskiej gospodarki. To właśnie w nich powstaje najwięcej trwałych miejsc pracy wysokiej jakości. Razem z przedsiębiorstwami typu start‑up, scale‑up i spółkami o średniej kapitalizacji mogą one być źródłem innowacji, takich jak np. ekoinnowacje. W związku z tym popieramy Pana apel o zagwarantowanie warunków sprzyjających innowacjom i badaniom naukowym, skupienie się w sposób szczególny na małych i średnich przedsiębiorstwach oraz o podwyższenie w tym celu środków na program COSME.

Komisja ITRE wyraża również zadowolenie, że koncentruje się Pan na młodszym pokoleniu oraz udzielaniu wsparcia na rzecz przedsiębiorczości kobiet, aby tworzyć trwałe miejsca pracy dla wszystkich grup społecznych. Uważamy, że należy w pełni wykorzystać potencjał Unii Europejskiej i dlatego apelujemy do Komisji Europejskiej o podwyższenie wsparcia dla młodych naukowców i przedsiębiorców, w tym również płci żeńskiej, za pośrednictwem takich programów jak „Horyzont 2020” i COSME.

W dziedzinie polityki energetycznej komisja ITRE podkreśla, jak ważne jest ukończenie wewnętrznego rynku energii, a także wzajemne połączenia między naszymi systemami energetycznymi oraz ich dekarbonizacja. Z tego też powodu dostrzegamy konieczność priorytetowego traktowania środków w budżecie, które służą tym celom, czego wyrazem byłoby w szczególności udostępnienie odpowiednich funduszy na projekty w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, efektywności energetycznej, ograniczania emisji, łączenia sektorów, inteligentnych sieci i rozwiązania problemu ubóstwa energetycznego, np. dzięki pomocy technicznej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) i programu „Horyzont 2020”. Ponadto z myślą o wspieraniu wzajemnych połączeń między naszymi sieciami energetycznymi i gazowymi, a także dywersyfikacji źródeł energii, aby wszyscy Europejczycy mieli dostęp do czystej i bezpiecznej energii po przystępnej cenie, komisja ITRE podkreśla znaczenie wystarczających środków finansowych na projekty w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, a także udostępnienia dodatkowych funduszy na rzecz pomocy technicznej w ramach EFIS, aby inicjować i grupować projekty dotyczące inteligentnych sieci, efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych. Komisja ITER podkreśla także, jak ważne jest finansowanie projektów w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych, leżących w interesie unii energetycznej.

Z uwagi na te same cele, a także z myślą o łączeniu sektorów obejmujących sieci energetyczne, transportowe i cyfrowe komisja ITRE podkreśla znaczenie instrumentu „Łącząc Europę” i wzywa do podniesienia środków przeznaczonych nań w budżecie na 2019 r.

Komisja Budżetowa słusznie podkreśliła, że walka ze zmianą klimatu oraz dekarbonizacja naszej gospodarki to elementy o istotnym znaczeniu, jako że UE dąży do osiągnięcia swoich celów klimatycznych, realizacji celów ONZ dotyczących zrównoważonego rozwoju i wypełnienia zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego. Komisja ITRE popiera zatem apel Komisji Budżetowej o optymalizację mechanizmu uwzględniania kwestii związanych ze zmianą klimatu. Ponownie pragniemy podkreślić, że nie osiągnięto jeszcze celu w zakresie wydatków na zrównoważony rozwój i działania związane ze zmianą klimatu, a zatem popieramy postulat Komisji Budżetowej dotyczący przeznaczania co najmniej 20 proc. środków z budżetu UE na cele klimatyczne i związane z dekarbonizacją. Wystarczające środki należy również przeznaczyć na sprawiedliwe przemiany w regionach uzależnionych od węgla i charakteryzujących się wysoką emisją dwutlenku węgla.

Dostrzegamy znaczenie i przydatność EFIS i jego rozszerzenia, a także zwracamy uwagę na Pańskie stwierdzenie, że w ramach tego funduszu należy dążyć do zwiększenia zasięgu geograficznego, aby pobudzać rozwój we wszystkich regionach. Niemniej jednak z uwagi na to, że „Horyzont 2020” i instrument „Łącząc Europę” odgrywają kluczową rolę, jeżeli chodzi o realizację priorytetów UE, komisja ITRE proponuje przywrócenie środków w liniach budżetowych przeznaczonych na te programy, które to środki obniżono na korzyść Funduszu Gwarancyjnego EFIS. Można tego dokonać dzięki wykorzystaniu wszystkich środków finansowych dostępnych na podstawie obowiązującego rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych. W związku z tym komisja ITRE przypomina o zobowiązaniu Parlamentu, podjętym podczas negocjacji w sprawie EFIS, do ograniczenia do minimum negatywnych skutków dla tych dwóch programów. Podkreślamy ogólne stanowisko Komisji Budżetowej, zgodnie z którym nowe priorytety należy finansować przy pomocy nowych środków finansowych.

Odnotowujemy, że w tę logikę wpisuje się wyzwanie w zakresie bezpieczeństwa, przed jakim stoi Unia Europejska, oraz europejski program rozwoju przemysłu obronnego, przyjęty przez Parlament. W pełni popieramy stanowisko Komisji Budżetowej, aby program ten finansować wyłącznie przy pomocy zasobów finansowych pochodzących z nieprzydzielonych marginesów lub instrumentów szczególnych oraz ponownie podkreślamy, że europejski program rozwoju przemysłu obronnego nie powinien utrudniać realizacji żadnych istniejących już programów.

Również cyfryzacja jest dla komisji ITRE kwestią o kluczowym znaczeniu, gdyż wiąże się z przygotowaniem naszego społeczeństwa i naszej gospodarki na wyzwania przyszłości. W tym kontekście ważne jest ukończenie jednolitego rynku cyfrowego. Dlatego też komisja ITRE apeluje o wystarczające środki finansowe na inicjatywę WIFI4EU oraz domaga się podtrzymania zobowiązania do przeznaczenia na nią 120 mln EUR w latach 2017–2019.

Oprócz tego komisja ITRE podziela Pana troskę o wystarczające środki finansowe dla agencji, aby mogły one należycie realizować priorytety legislacyjne UE. Podkreślamy również, że wraz z przedmiotowym budżetem kończy się polityka redukcji personelu o 5 proc. i przestaje się korzystać z puli realokacji. Komisja ITRE popiera zatem stanowisko, zgodnie z którym nie należy już obniżać zasobów dla agencji. Co więcej, przypominamy o naszym stanowisku, że zasoby ludzkie i finansowe dla agencji mających do czynienia z większą liczbą zadań lub nowymi zadaniami należy odpowiednio zwiększyć. Dlatego też z uwagi na to, że przepisy znajdujące się na etapie opracowywania przewidują więcej zadań dla Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki oraz Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, a prawdopodobnie również dla Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, popieramy podwyższenie środków budżetowych i zasobów kadrowych dla tych agencji. Komisja ITRE wielokrotnie podkreślała potrzebę dopasowania zasobów do rozszerzonego mandatu. Utrzymujący się niedobór zasobów poważnie ogranicza możliwości agencji w zakresie realizacji ich ustawowych mandatów. Z uwagi na to, że Agencja Europejskiego GNSS w coraz większym stopniu zmaga się z problemem zagwarantowania cyberbezpieczeństwa, a outsourcing najprawdopodobniej doprowadziłby do konfliktu interesów w tej dziedzinie wymagającej szczególnej ochrony, komisja ITRE dostrzega również potrzebę zwiększenia zasobów ludzkich i finansowych tej agencji.

Ponadto komisja ITRE pragnie wyrazić zadowolenie, że Zjednoczone Królestwo wniesie wkład do budżetu na rok 2019 i 2020 i będzie uczestniczyć w wykonaniu budżetu w tych latach, jak gdyby w dalszym ciągu było członkiem UE. Uważamy zatem, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE nie będzie miało bezpośredniego wpływu na budżet na rok 2019 ani na programy wchodzące w zakres kompetencji komisji ITRE.

Na koniec komisja ITRE pragnie zaznaczyć, że zgadza się z Komisją Budżetową co do tego, że potrzeby dotyczące odpowiednich zasobów finansowych narastają i mają decydujące znaczenie, gdyż zbliżamy się do końca obecnych wieloletnich ram finansowych, a wobec tego wdrażanie wieloletnich programów znacznie nabierze tempa.

Bylibyśmy bardzo wdzięczni, gdyby Komisja Budżetowa zechciała rozważyć nasze priorytety i uwagi podczas przygotowywania sprawozdania na temat mandatu do rozmów trójstronnych. Niniejszym zapewniamy o gotowości do dalszej współpracy między naszymi komisjami przez cały cykl budżetowy 2019 oraz w dalszej przyszłości.

Z wyrazami szacunku

Jerzy Buzek          Jens Geier  

Przewodniczący komisji ITRE    Sprawozdawca komisji opiniodawczej ITRE ds.

            budżetu na rok 2019

Do wiadomości: Daniele Viotti, sprawozdawca ds. budżetu na 2019 r.


ZAŁĄCZNIK: OPINIA KOMISJI RYNKU WEWNĘTRZNEGO I OCHRONY KONSUMENTÓW

CM/ds

D(2018)19768

Sz.P. Jean Arthuis

Przewodniczący Komisji Budżetowej

WIC M02024

Przedmiot:   Opinia w formie pisma w sprawie mandatu dotyczącego lipcowych rozmów trójstronnych na temat budżetu

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO) zwraca się do Komisji Budżetowej o uwzględnienie w projekcie rezolucji w sprawie mandatu dotyczącego negocjacji w sprawie budżetu na 2019 r. poniższych wskazówek.

Komisja IMCO pragnie przypomnieć, że dobrze funkcjonujący jednolity rynek, umożliwiający swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału, stanowi kluczowy element generujący wzrost gospodarczy w UE, sprzyja konkurencyjności przemysłu, prowadzi do powstawania dobrej jakości miejsc pracy i pomaga w podnoszeniu standardu życia obywateli. Jednak wciąż jeszcze niepotrzebne bariery utrudniające swobodną wymianę towarów i usług, nieodpowiednie egzekwowanie istniejących przepisów, niski poziom transgranicznych zamówień publicznych i niewystarczające poparcie dla reform strukturalnych ograniczają możliwości przedsiębiorstw (zwłaszcza małych i średnich) i obywateli, co skutkuje mniejszą liczbą miejsc pracy i wygórowanymi cenami.

Dlatego też komisja IMCO jest zdania, że przeznaczenie odpowiednio wysokich środków z budżetu Unii na rzecz ukończenia sprawnie funkcjonującego jednolitego rynku, jak i na rzecz skutecznej ochrony konsumentów ma decydujące znaczenie, zwłaszcza w obecnym kontekście transformacji działalności gospodarczej w epoce cyfrowej. Zgodnie ze strategią Komisji Europejskiej w zakresie jednolitego rynku oraz strategią jednolitego rynku cyfrowego komisja IMCO apeluje o odpowiednie finansowanie wymienionych poniżej kluczowych elementów w budżecie na rok 2019.

1. Ochrona konsumentów

Warunki sprzyjające konsumentom to czynnik o kluczowym znaczeniu, jeżeli chodzi o ukończenie jednolitego rynku, jak i w odniesieniu do wzrostu gospodarczego w całej Europie. Za sprawą prawodawstwa UE dotyczącego ochrony konsumentów obywatele i przedsiębiorstwa odnoszą korzyści dzięki przewidywalności i poczuciu zaufania w wielu dziedzinach, takich jak prawa pasażerów, prawa konsumenckie, przeciwdziałanie nieuczciwym praktykom handlowym i nieuczciwym postanowieniom umownym, podrabianie produktów czy podwójna jakość produktów.

Polityka konsumencka wciąż jest jednak pełna wyzwań, zarówno w sferze cyfrowej, jak i fizycznej. Na europejskim rynku w dalszym ciągu można znaleźć produkty niebezpieczne i niezgodne z przepisami, co wskazuje na potrzebę lepszej koordynacji i większej skuteczności nadzoru rynku. Jeżeli chodzi o jednolity rynek cyfrowy, fundamentalne znaczenie ma edukacja i informowanie przeciętnego konsumenta, a także dostosowanie praw konsumentów to zmian technologicznych. Komisja IMCO dąży zatem do tego, aby w budżecie na 2019 r. znalazły się odpowiednie środki finansowe na ochronę konsumentów, zwłaszcza że jeszcze w roku 2018 lub w 2019 mają wejść w życie ważne akty prawne w tej dziedzinie, m.in.:

•  dyrektywa w sprawie umów sprzedaży towarów: COM(2015)0635COM(2017)06372015/0288(COD) – IMCO/8/05564;

•  dyrektywa w sprawie umów o dostarczanie treści cyfrowych: COM(2015)06342015/0287(COD) – CJ24/8/06371;

•  rozporządzenie w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego zapewniającego dostęp do informacji, procedur, usług wsparcia i rozwiązywania problemów oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 1024/2012: COM(2017)256 final – 2017/0086(COD) – IMCO/8/09874;

•  rozporządzenie w sprawie przepisów ramowych dotyczących swobodnego przepływu danych nieosobowych w Unii Europejskiej: COM(2017) 495 final – 2017/0228(COD) – IMCO/8/11036;

•  dyrektywa w sprawie powództw przedstawicielskich w celu ochrony zbiorowych interesów konsumentów: COM(2018)01842018/0089(COD) – IMCO/8/12818;

•  dyrektywa w sprawie lepszego egzekwowania i unowocześnienia przepisów UE dotyczących ochrony konsumenta: COM(2018)01852018/0090(COD) – IMCO/8/12813;

•  rozporządzenie w sprawie nieuzasadnionego blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji klientów ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym: COM(2016)02892016/0152(COD) – IMCO/8/06772;

•  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające przepisy i procedury w zakresie zgodności z prawodawstwem harmonizacyjnym Unii dotyczącym produktów i jego egzekwowania: COM(2017)0795 – 2017(0353)COD.

2. Polityka celna

Polityka celna powinna być typowym przykładem obszaru działalności politycznej, w którym wydatkowanie środków publicznych może być źródłem korzyści dla całej gospodarki, a także dla każdego państwa członkowskiego oraz dla każdego przedsiębiorstwa i każdej osoby fizycznej, pragnących podjąć działalność handlową. Cła stanowią ochronę dla jednolitego rynku, a także ochronę zdrowia i bezpieczeństwa obywateli. Unijny kodeks celny określa ramy regulacyjne dla obszaru celnego. Należy przypomnieć, że korzyści płynące z unijnego kodeksu celnego dadzą się w pełni odczuć dopiero po przeniesieniu wszystkich transakcji do elektronicznego systemu przetwarzania.

Z myślą o tym należy zadbać o spójność ogólnej strategii celnej, która ponadto powinna być ambitna i skutecznie wdrażana. Uproszczenie procedur i ich skuteczne egzekwowanie to czynniki o decydującym znaczeniu, jeżeli chodzi o zwalczanie nadużyć i pobudzanie konkurencji.

Niezbędne jest zachowanie uczciwej równowagi między wysiłkami podejmowanymi przez państwa członkowskie a pomocą przekazywaną z budżetu Unii, co wiąże się z ponowną oceną, czy wydatki w tej dziedzinie należy podnieść, aby współfinansować szybki rozwój interoperacyjnych systemów informatycznych. W pełni elektroniczne systemy celne umożliwiłyby skuteczne zapobieganie przekierowywaniu towarów do innych portów przez podmioty eksportujące do Unii, a także wykrywanie przypadków zaniżania wartości importu, aby zagwarantować należyty pobór zasobów własnych Unii. Ma to szczególne znaczenie w kontekście ewentualnego wejścia w życie w 2019 r. propozycji zmiany art. 278 unijnego kodeksu celnego w celu przedłużenia przejściowego okresu wykorzystywania środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych (COM(2018)85 final – 2018/0040(COD) – IMCO/8/12381) i tym samym efektywnego wydłużenia okresu, podczas którego stosowanie stosunkowo mniej skutecznych procedur opartych na dokumentach papierowych będzie dopuszczalne tak długo, aż systemy elektroniczne mające zastąpić te procedury zaczną w pełni funkcjonować.

Odpowiednio wysokie wydatki w tej dziedzinie w nadchodzących latach zagwarantowałyby należyty zwrot z inwestycji w przyszłości i stałyby się przykładem lepszego wydatkowania środków UE. Niezbędne są w tej dziedzinie również wystarczające zasoby kadrowe dla Komisji, aby zagwarantować sprawne przejście na skuteczne elektroniczne systemy celne.

3. Małe i średnie przedsiębiorstwa oraz mikroprzedsiębiorstwa

Małe i średnie przedsiębiorstwa oraz mikroprzedsiębiorstwa stanowią kluczowy element europejskiej gospodarki. Komisja IMCO uważa za niezmiernie ważne, aby w dalszym ciągu korzystały one z usług informacyjnych i usług wsparcia, takich jak SOLVIT w ramach programu Twoja Europa, oraz ogólnie były informowane o europejskim prawodawstwie mającym związek z ich działalnością, aby udzielić im silniejszego wsparcia w kontekście ekspansji na zagraniczne rynki, które się otwierają, oraz pomóc im w uporaniu się z transformacją cyfrową i we wprowadzaniu modeli biznesowych, których podstawą jest gospodarka o obiegu zamkniętym. Odpowiedni poziom kapitału może poprawić zdolność tych przedsiębiorstw do stawiania czoła wyzwaniom gospodarczym i wyzwaniom związanym z przechodzeniem na handel elektroniczny. W związku z tym podkreśla się znaczenie odpowiednich przydziałów budżetowych na program COSME.

4. Działalność normalizacyjna

Ostatnią kwestią o fundamentalnym znaczeniu jest utrzymanie odpowiedniego poziomu finansowania działalności normalizacyjnej prowadzonej przez europejskie organizacje normalizacyjne. Normy są podstawą jednolitego rynku i konkurencyjności europejskiego przemysłu. Zgodnie z prawem UE konsumenci i zainteresowane strony powinni brać udział w procesie stanowienia norm.

Z wyrazami szacunku

Anneleen Van Bossuyt

Do wiadomości: Daniele Viotti


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI RYBOŁÓWSTWA

Pismo z dnia 11 kwietnia 2018 r. skierowane przez przewodniczącego Komisji Rybołówstwa Alaina Cadeca do generalnego sprawozdawcy ds. budżetu na rok 2019 Daniele Viottiego

Tłumaczenie

Przedmiot:  Priorytety komisji PECH dotyczące budżetu Komisji na rok 2019

Szanowny Panie!

Komisja Rybołówstwa podjęła decyzję o poinformowaniu Komisji Budżetowej o swoich priorytetach dotyczących budżetu Komisji na rok 2019 w drodze procedury pisemnej w formie pisma zatwierdzonego przez koordynatorów komisji w dniu 28 marca 2018 r.

Decyzją Komisji Rybołówstwa następujące priorytety powinny zostać zatem włączone do mandatu do rozmów trójstronnych:

Środki finansowe Wspólnej Polityki Rybołówstwa (WPRyb) skupiono w sekcji III i w tytule 11, Europejskim Funduszu Morskim i Rybackim (EFMR) oraz obowiązkowych składkach na regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem oraz na rzecz innych organizacji międzynarodowych i w ramach innych porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem.

1.  Przyznane oraz dostępne fundusze rybackie są niezbędne w celu wdrożenia WPRyb, zapewnienia zrównoważonego charakteru europejskiej akwakultury i rybołówstwa europejskiego, sprostania obciążeniom finansowym wynikającym z obowiązku wyładunku oraz osiągnięcia celu maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

2.  Unia Europejska jest najważniejszym na świecie importerem produktów rybołówstwa; ponad 60 % dostaw produktów rybołówstwa do UE pochodzi z wód międzynarodowych i wyłącznych stref ekonomicznych państw trzecich. W budżecie rocznym na 2019 r. należy uwzględnić odpowiednie i stałe środki budżetowe, w szczególności z uwagi na odnowienie protokołów z Mauretanią i Senegalem.

3.  Komisja Rybołówstwa podkreśla potrzebę utrzymania wystarczających środków finansowych na działania współfinansowane, aby umożliwić uzyskanie finansowania sektorom rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego; przyznaje, że na podstawie ogólnych ram wspieranych przez EFMR, państwa członkowskie powinny ustalać priorytety w zakresie finansowania w taki sposób, aby reagować na konkretne problemy tego sektora;

4.  zauważa, że państwa członkowskie przyjęły wszystkie programy operacyjne dotyczące rybołówstwa, tak więc w ramach procedury budżetowej na rok 2019, Komisja i władze krajowe powinny przyśpieszyć działania w celu zapewnienia terminowego wdrożenia odnośnych projektów;

5.  podkreśla, że po upływie czterech lat od czasu utworzenia EFMR na lata 2014–2020 w dniu 15 maja 2014 r., poziom jego realizacji pozostaje niezadowalający, jako że do marca 2018 r. wykorzystano zaledwie 3,5 % środków wynoszących 6,4 mld EUR; wyraża nadzieję, że stopień wykorzystania EFMR ostatecznie poprawi się; podkreśla, że niski poziom wykorzystania wynika w głównej mierze z obciążeń biurokratycznych na szczeblu krajowym;

6.  apeluje o większą elastyczność w przyznawaniu środków, a w szczególności o to, by niewykorzystane przez państwa członkowskie fundusze dotyczące danych można było przekazywać do instytutów badawczych, a także do Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa w celu kontroli;

7.  uznaje jakość i przydatność współpracy Agencji z Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego i z agencją Frontex w ramach wspólnego projektu pilotażowego dotyczącego stworzenia straży przybrzeżnej; przypomina jednak Komisji, że Agencji należy zapewnić odpowiednie zasoby na tego rodzaju projekty, a także wszelkie inne projekty realizowane w przyszłości;

8.  podkreśla doskonały, wyższy niż w poprzednim roku wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania (99,6 %) oraz wskaźnik wykorzystania środków na płatności (88,5 %);

9.  podkreśla znaczenie utrzymania środków finansowych na badania w sektorze morskim i gospodarki rybnej na co najmniej takim samym poziomie, w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz wzmocnienia odbudowy przetrzebionych gatunków ryb;

10.  przypomina o konieczności skuteczniejszego gromadzenia danych naukowych i zapewnienia lepszego dostępu do nich, a także wspierania współpracy i wymiany danych naukowych pomiędzy sektorem morskim i gospodarki rybnej a społecznością naukową;

11.  podkreśla znaczenie kontroli rybołówstwa i gromadzenia danych naukowych jako filarów WPRyb; uważa, że UE powinna w dalszym ciągu finansować te działania i że państwa członkowskie muszą zintensyfikować wysiłki na rzecz wykorzystania tych środków.

(Formuła grzecznościowa i podpis)


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZYCH

IPOL-COM-LIBE  D(2018)16301

Sz.P. Jean ARTHUIS

Przewodniczący Komisji Budżetowej

ASP 09G205

Bruksela

Przedmiot:  Priorytety komisji LIBE dotyczące projektu budżetu na rok 2019

Szanowny Panie Przewodniczący!

Zwracam się do Pana, aby poinformować o priorytetach komisji LIBE dotyczących projektu budżetu na rok 2019.

Komisja LIBE oczekuje, że w budżecie zostanie w pełni ujęty poziom środków finansowych przeznaczonych w wieloletnich ramach finansowych (WRF) na 2019 r. na obszar wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, w tym „dopłaty uzupełniające ”, uzgodnione w dziale III (bezpieczeństwo i obywatelstwo) w ramach przeglądu śródokresowego w 2017 r. W odniesieniu do nadzwyczajnej pomocy humanitarnej na terenie Unii oczekuję również od Komisji Europejskiej, że cała pula środków finansowych w wysokości 650 mln EUR, przyznana na okres od 2016 r. do 2018 r., zostanie wykorzystana zgodnie z planem do końca 2018 r.

Ze względu na ciągłe wyzwania związane z wysoką liczbą migrantów przybywających do granic UE bardzo ważne jest, by zapewnić niezbędne środki finansowe służące przekształceniu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) w pełnoprawną Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu, która zapewni monitorowanie i przestrzeganie praw proceduralnych wszystkich wnioskodawców, a także by zapewnić odpowiednie ośrodki recepcyjne i środki na wsparcie integracji migrantów. Komisja LIBE wzywa również Komisję Europejską do podjęcia niezbędnych środków w celu dopilnowania, aby przydzielono wystarczające środki na obszar azylu, na wypadek gdyby zostały w tym roku przyjęte kluczowe akty prawne w tym obszarze. W tym kontekście ważne jest również, aby przyznać odpowiednie finansowanie agencji Frontex, tak aby mogła ona wypełniać skutecznie swoje zadania i stawiać czoła wyzwaniom na granicach zewnętrznych UE.

W odniesieniu do Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego komisja LIBE liczy na to, że w 2018 r. Komisja Europejska będzie ściśle współpracować z państwami członkowskimi, aby upewnić się, że wprowadzają one wymagane środki, które pozwolą na absorpcję środków finansowych dostępnych z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w 2019 r. Należy zapobiec w przyszłości sytuacji, która miała miejsce na koniec 2017 r. i która spowodowała przesunięcie 275 mln EUR w środkach na płatności z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji z uwagi na kwestie związane ze zdolnością absorpcyjną niektórych państw członkowskich. W tym kontekście komisja LIBE pragnie podtrzymać złożone wnioski o ustanowienie jednej linii budżetowej na każdy z jej celów (4 linie budżetowe zamiast 2), aby mogła pełnić swoją funkcję kontrolną i poprawiać przejrzystość finansowania ze środków UE. Obecny podział linii budżetowych Funduszu Azylu, Migracji i Integracji jest bardzo niezadowalający dla komisji LIBE, co odzwierciedlają przyjęte na szczeblu komisji ubiegłoroczne poprawki budżetowe. Należy również utworzyć odrębną linię budżetową przeznaczoną na wsparcie finansowe na rzecz operacji poszukiwawczych i ratowniczych na morzu, podejmowanych przez państwa członkowskie lub niektóre kwalifikujące się podmioty prywatne.

W zakresie ochrony praw podstawowych komisja LIBE pragnie podkreślić znaczenie finansowania odpowiednich mechanizmów nadzoru w obszarze wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Jako że prawa podstawowe w Unii Europejskiej są w oczywisty sposób zagrożone, komisja LIBE zaleca, aby odpowiednio zwiększyć budżet Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD). W tym kontekście należy również udzielić odpowiedniego wsparcia finansowego organom działającym na rzecz praw człowieka i równości. W 2019 r. należałoby również zapewnić wystarczające środki dla eu-LISA, tak aby agencja ta mogła zatrudnić potrzebnych jej pracowników i ekspertów, dzięki którym będzie mogła wypełniać przydzielone jej dodatkowe zadania.

W odniesieniu do Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego komisja LIBE pragnie podkreślić, że priorytet stanowi wzmocnienie współpracy policyjnej i sądowej w celu zwalczania terroryzmu, innych poważnych przestępstw transgranicznych i cyberprzestępczości. W 2019 r. należy również przeznaczyć odpowiednie środki finansowe na walkę z przestępstwami przeciwko środowisku naturalnemu i z handlem ludźmi. Jako że odnotowano znaczący wzrost tych zjawisk w całej Unii Europejskiej, EUROJUST powinien otrzymać wystarczające środki budżetowe, aby mógł on sprawniej koordynować dochodzenia i śledztwa między właściwymi organami w państwach członkowskich, w szczególności przez ułatwianie świadczenia międzynarodowej wzajemnej pomocy prawnej oraz realizacji wniosków o ekstradycję. Ponadto komisja LIBE nalega, aby jak najszybciej zapewnić odpowiednie finansowanie na rzecz ustanowienia Prokuratury Europejskiej. Również Europol, ze względu na jego ważną rolę w walce z różnymi rodzajami przestępczości oraz rozszerzenie jego współpracy z krajami trzecimi, powinien otrzymać odpowiednie środki finansowe.

Należy również zwiększyć finansowanie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA), aby umożliwić mu skuteczną realizację jego podstawowego zadania, jakim jest dostarczanie rzetelnych i porównywalnych informacji na temat narkotyków w Europie, a także rozwijanie infrastruktury i narzędzi niezbędnych do gromadzenia danych dotyczących poszczególnych krajów w zharmonizowany i optymalny sposób. Jest to ważne ze względu na wzrost handlu narkotykami, który odgrywa również istotną rolę w finansowaniu terroryzmu w skali światowej oraz powoduje wzrost liczby zgonów spowodowanych przedawkowaniem opioidów w Unii Europejskiej.

Komisja LIBE uważa, że zmiana mandatu Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) ma zasadnicze znaczenie, aby uskutecznić walkę z cyberprzestępczością, poprawić ochronę infrastruktury krytycznej, jak również chronić prawa podstawowe w internecie poprzez lepsze standardy bezpieczeństwa informatycznego. W tym kontekście w 2019 r. należy przydzielić odpowiednie środki finansowe na realizację zmiany mandatu ENISA.

Z wyrazami szacunku

Claude MORAES


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW KONSTYTUCYJNYCH

Komisja Spraw Konstytucyjnych

Przewodnicząca

Ref.: D(2018)18206

Sz.P. Jean Arthuis

Przewodniczący Komisji Budżetowej

Building Altiero Spinelli

ASP 09G205

B-1047 Brussels

Przedmiot:  Priorytety komisji AFCO dotyczące upoważnienia do podjęcia rozmów trójstronnych w sprawie budżetu na rok 2019

Szanowny Panie Przewodniczący!

Ze względu na bardzo napięty kalendarz przyjęcia Pana sprawozdania dotyczącego upoważnienia do podjęcia rozmów trójstronnych w sprawie budżetu na rok 2019, jako sprawozdawczyni komisji opiniodawczej (AFCO) w sprawie budżetu na rok 2019 zostałam upoważniona do przygotowania wkładu do projektu sprawozdania w formie pisma przedstawiającego priorytety komisji AFCO dotyczące budżetu na przyszły rok.

Komisja Spraw Konstytucyjnych pragnie zatem zwrócić Pana uwagę na następujące obszary priorytetowe, którymi należałoby się zająć podczas tegorocznych negocjacji budżetowych:

– jak zawsze, komisja AFCO zobowiązuje się do zapewnienia odpowiedniego finansowania dla programu „Europa dla obywateli” oraz europejskiej inicjatywy obywatelskiej. Wierzymy, że te dwa programy wzajemnie się uzupełniają, ale jednocześnie powinny być finansowane niezależnie, ponieważ oba te programy mają istotne znaczenie dla zaangażowania obywateli na różne sposoby.

– jak Panu zapewne wiadomo, pracujemy obecnie nad projektem wniosku Komisji w sprawie reformy europejskiej inicjatywy obywatelskiej, gdzie nalegamy na rozdzielenie finansowe inicjatywy od programu „Europa dla obywateli”. Pragniemy doprowadzić do pełnej przejrzystości finansowania tych dwóch programów i w związku z tym uważamy, że ich źródła budżetowe powinny zostać uproszczone i być łatwo identyfikowalne.

– kolejnym priorytetem komisji AFCO jest zapewnienie wystarczających środków finansowych na komunikację z obywatelami w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. i rozpoczęciem nowej kadencji. Zależy nam również na wzmocnieniu debaty na temat przyszłości Europy. W tym kontekście chcielibyśmy zbadać możliwości wykorzystania budżetu UE w celu finansowania tzw. „konsultacji z obywatelami”.

Jestem przekonana, że Komisja Budżetowa weźmie pod uwagę nasze sugestie przy przygotowywaniu upoważnienia do podjęcia rozmów trójstronnych w sprawie budżetu na rok 2019.

Z wyrazami szacunku

prof. Danuta Hübner

Do wiadomości:  Daniele Viotti, sprawozdawca komisji BUDG ds. budżetu na rok 2019 – sekcja III – Komisja

  Paul Rübig, sprawozdawca komisji BUDG ds. budżetu na rok 2018 – inne sekcje


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

28.6.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

4

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Jean Arthuis, Richard Ashworth, Gérard Deprez, Manuel dos Santos, André Elissen, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Esteban González Pons, Ingeborg Gräßle, Monika Hohlmeier, John Howarth, Vladimír Maňka, Siegfried Mureşan, Urmas Paet, Paul Rübig, Eleftherios Synadinos, Indrek Tarand, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Daniele Viotti, Tiemo Wölken

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jonathan Bullock, David Coburn, Thomas Waitz, Bogdan Brunon Wenta


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

20

+

ALDE

Jean Arthuis, Gérard Deprez, Urmas Paet

PPE

Richard Ashworth, José Manuel Fernandes, Esteban González Pons, Ingeborg Gräßle, Monika Hohlmeier, Siegfried Mureşan, Paul Rübig, Inese Vaidere, Bogdan Brunon Wenta

S&D

Eider Gardiazabal Rubial, John Howarth, Vladimír Maňka, Manuel dos Santos, Isabelle Thomas, Daniele Viotti, Tiemo Wölken

VERTS/ALE

Indrek Tarand

4

-

EFDD

Jonathan Bullock, David Coburn

ENF

André Elissen

NI

Eleftherios Synadinos

1

0

VERTS/ALE

Thomas Waitz

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 4 lipca 2018Informacja prawna