Διαδικασία : 2016/0359(COD)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0269/2018

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0269/2018

Συζήτηση :

PV 27/03/2019 - 25
CRE 27/03/2019 - 25

Ψηφοφορία :

PV 28/03/2019 - 8.3

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2019)0321

ΕΚΘΕΣΗ     ***I
PDF 1692kWORD 232k
21.8.2018
PE 610.684v03-00 A8-0269/2018

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης, τη δεύτερη ευκαιρία και μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/30/ΕΕ

(COM(2016)0723 – C8-0475/2016 – 2016/0359(COD))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγήτρια: Angelika Niebler

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων
 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΔΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
 ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης, τη δεύτερη ευκαιρία και μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/30/ΕΕ

(COM(2016)0723 – C8-0475/2016 – 2016/0359(COD))

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2016)0723),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2, και τα άρθρα 53 και 114 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C8-0475/2016),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής και της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (A8-0269/2018),

1.  εγκρίνει τη θέση σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρότασή της στο Κοινοβούλιο αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Τροπολογία    1

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(1)  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να άρει εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η ελευθερία εγκατάστασης, τα οποία απορρέουν από διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών για την προληπτική αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Η παρούσα οδηγία επιδιώκει να άρει τα εν λόγω εμπόδια διασφαλίζοντας ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης τα οποία θα τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη λειτουργία τους· ότι οι έντιμοι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες θα λαμβάνουν μια δεύτερη ευκαιρία έχοντας απαλλαγεί πλήρως από τα χρέη έπειτα από εύλογο χρονικό διάστημα· και ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ιδίως στο επίπεδο του περιορισμού της διάρκειάς τους.

(1)  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να άρει εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η ελευθερία εγκατάστασης, τα οποία απορρέουν από διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών για την προληπτική αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Χωρίς να θίγει τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των εργαζομένων, η παρούσα οδηγία επιδιώκει να άρει τα εν λόγω εμπόδια διασφαλίζοντας ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις και οι επιχειρηματίες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων επιχειρηματιών που είναι οικονομικά βιώσιμοι, θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης τα οποία θα τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη λειτουργία τους· ότι οι έντιμοι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες θα λαμβάνουν μια δεύτερη ευκαιρία έχοντας απαλλαγεί πλήρως από τα χρέη αφού έχουν προηγουμένως υπαχθεί σε διαδικασία αφερεγγυότητας· και ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ιδίως στο επίπεδο του περιορισμού της διάρκειάς τους.

Τροπολογία    2

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(2)  Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να παρέχει στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες τη δυνατότητα να συνεχίσουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους, μέσω τροποποίησης της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού τους ή της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης. Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει πρωτίστως να παρέχουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν σε πρώιμο στάδιο και να αποφύγουν την περιέλευσή τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να μεγιστοποιούν τη συνολική αξία για τους πιστωτές και τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, καθώς και για την οικονομία στο σύνολό της, και να αποτρέπουν τις περιττές απώλειες θέσεων εργασίας και τις απώλειες γνώσεων και δεξιοτήτων. Επιπλέον, τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τη συσσώρευση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Κατά τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων μερών θα πρέπει να προστατεύονται. Ταυτοχρόνως, οι μη βιώσιμες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική επιβίωσης θα πρέπει να εκκαθαρίζονται το ταχύτερο δυνατό.

(2)  Η αναδιάρθρωση και το αποτέλεσμα κατάλληλης και βιώσιμης εμπειρογνωμοσύνης θα πρέπει να παρέχουν στις επιχειρήσεις και στους προσωπικά υπεύθυνους επιχειρηματίες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες τη δυνατότητα να συνεχίσουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους, μέσω τροποποίησης της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού τους ή της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης ή της ίδιας της επιχείρησης. Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει πρωτίστως να παρέχουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν ταχέως σε πρώιμο στάδιο και να αποφύγουν την περιέλευσή τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας καθώς και την εκκαθάριση βιώσιμων επιχειρήσεων. Τα εν λόγω πλαίσια ταχείας προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να αποτρέπουν τις απώλειες θέσεων εργασίας και την απώλεια γνώσεων και δεξιοτήτων, και να μεγιστοποιούν τη συνολική αξία για τους πιστωτές σε σχέση με εκείνη που θα λάμβαναν σε περίπτωση εκκαθάρισης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, για τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, καθώς και για την οικονομία στο σύνολό της. Επιπλέον, τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τη συσσώρευση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Κατά τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων μερών θα πρέπει να προστατεύονται, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ταυτοχρόνως, οι μη βιώσιμες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική επιβίωσης θα πρέπει να εκκαθαρίζονται το ταχύτερο δυνατό. Η ύπαρξη διαδικασιών ταχείας προληπτικής αναδιάρθρωσης θα εξασφάλιζε την ανάληψη δράσης προτού οι εταιρείες περιέλθουν σε κατάσταση υπερημερίας ως προς την εξυπηρέτηση των δανείων τους. Με τον τρόπο αυτόν θα μειωνόταν ο κίνδυνος να καταστούν δάνεια μη εξυπηρετούμενα κατά τις περιόδους καθοδικής φάσης του οικονομικού κύκλου, με αποτέλεσμα τη μείωση των σχετικών αρνητικών επιπτώσεων στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Θα μπορούσε να διασωθεί σημαντικό ποσοστό επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας αν προβλέπονταν προληπτικές διαδικασίες σε όλα τα κράτη μέλη στα οποία οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν έδρα, περιουσιακά στοιχεία ή πιστωτές.

Τροπολογία    3

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(3)  Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το φάσμα των διαδικασιών που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες για την αναδιάρθρωση της επιχείρησής τους. Ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν περιορισμένο φάσμα τέτοιων διαδικασιών, με αποτέλεσμα η δυνατότητα αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων να παρέχεται σε σχετικά όψιμο μόνο στάδιο, στο πλαίσιο διαδικασιών αφερεγγυότητας. Σε άλλα κράτη μέλη, αναδιάρθρωση είναι δυνατή σε πιο πρώιμο στάδιο, αλλά οι προβλεπόμενες διαδικασίες δεν είναι όσο αποτελεσματικές θα μπορούσαν να είναι ή έχουν υπερβολικά τυπικό χαρακτήρα, περιορίζοντας, ιδίως, τις δυνατότητες προσφυγής σε εξωδικαστικές διαδικασίες. Ομοίως, οι εθνικοί κανόνες για την παροχή στους επιχειρηματίες μιας δεύτερης ευκαιρίας, ιδίως μέσω της χορήγησης στους επιχειρηματίες απαλλαγής από τα χρέη με τα οποία επιβαρύνθηκαν στο πλαίσιο της άσκησης της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τη διάρκεια της περιόδου απαλλαγής και τις προϋποθέσεις χορήγησης της εν λόγω απαλλαγής.

(3)  Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το φάσμα των διαδικασιών που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες για την αναδιάρθρωση της επιχείρησής τους. Ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν περιορισμένο φάσμα τέτοιων διαδικασιών, με αποτέλεσμα η δυνατότητα αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων να παρέχεται σε σχετικά όψιμο μόνο στάδιο, στο πλαίσιο διαδικασιών αφερεγγυότητας. Σε άλλα κράτη μέλη, αναδιάρθρωση είναι δυνατή σε πιο πρώιμο στάδιο, αλλά οι προβλεπόμενες διαδικασίες δεν είναι όσο αποτελεσματικές θα μπορούσαν να είναι ή έχουν υπερβολικά τυπικό χαρακτήρα, περιορίζοντας, ιδίως, τις δυνατότητες προσφυγής σε εξωδικαστικές διαδικασίες. Οι προληπτικές λύσεις αποτελούν μια αυξανόμενη τάση του σύγχρονου πτωχευτικού δικαίου. Η τάση αυτή ευνοεί τις προσεγγίσεις που, σε αντίθεση με την παραδοσιακή προσέγγιση η οποία αποσκοπεί στην εκκαθάριση της επιχείρησης σε κατάσταση κρίσης, έχουν ως στόχο την ανάκαμψή της ή τουλάχιστον τη διάσωση των τμημάτων της που εξακολουθούν να είναι οικονομικά βιώσιμα. Η πρακτική αυτή συχνά συμβάλλει στη διατήρηση των θέσεων εργασίας ή στη μείωση των απωλειών θέσεων εργασίας που μπορούν να αποφευχθούν. Ομοίως, οι εθνικοί κανόνες για την παροχή στους επιχειρηματίες μιας δεύτερης ευκαιρίας, ιδίως μέσω της χορήγησης στους επιχειρηματίες απαλλαγής από τα χρέη με τα οποία επιβαρύνθηκαν στο πλαίσιο της άσκησης της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τη διάρκεια της περιόδου απαλλαγής και τις προϋποθέσεις χορήγησης της εν λόγω απαλλαγής. Επιπλέον, η συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών ή επαγγελματιών του κλάδου που διορίζονται από τις δικαστικές ή διοικητικές αρχές κυμαίνεται ανάλογα με το κράτος μέλος, μεταξύ μιας ελάχιστης και της πλήρους συμμετοχής.

Τροπολογία    4

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5)  Οι υπερβολικά χρονοβόρες διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής που ισχύουν σήμερα σε αρκετά κράτη μέλη ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τα χαμηλά ποσοστά ανάκτησης και για την απροθυμία των επενδυτών να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά σε κράτη όπου υπάρχει ο κίνδυνος υπερβολικής διάρκειας των διαδικασιών.

(5)  Οι υπερβολικά χρονοβόρες διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής που ισχύουν σήμερα σε αρκετά κράτη μέλη ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τα χαμηλά ποσοστά ανάκτησης και για την απροθυμία των επενδυτών να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά σε κράτη όπου υπάρχει ο κίνδυνος υπερβολικής διάρκειας και αδικαιολόγητου κόστους των διαδικασιών.

Τροπολογία    5

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6)  Όλες αυτές οι διαφορές συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους επενδυτές για την εκτίμηση του κινδύνου να περιέλθουν σε οικονομική δυσχέρεια οφειλέτες τους σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, καθώς και πρόσθετο κόστος για την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που έχουν εγκαταστάσεις, πιστωτές ή περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει κατά κύριο λόγο στις αναδιαρθρώσεις διεθνών ομίλων εταιρειών. Πολλοί επενδυτές αναφέρουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τους κανόνες περί αφερεγγυότητας ή ο κίνδυνος χρονοβόρων ή πολύπλοκων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε άλλη χώρα αποτελούν βασικό αίτιο για τη μη πραγματοποίηση επενδύσεων ή τη μη σύναψη επιχειρηματικών σχέσεων με αντισυμβαλλόμενο εκτός της δικής τους χώρας.

(6)  Όλες αυτές οι διαφορές συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους επενδυτές για την εκτίμηση του κινδύνου να περιέλθουν σε οικονομική δυσχέρεια οφειλέτες τους σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με την ανάληψη βιώσιμων δραστηριοτήτων τις οποίες ασκούσαν επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες, καθώς και πρόσθετο κόστος για την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που έχουν εγκαταστάσεις, πιστωτές ή περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει κατά κύριο λόγο στις αναδιαρθρώσεις διεθνών ομίλων εταιρειών. Πολλοί επενδυτές αναφέρουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τους κανόνες περί αφερεγγυότητας ή ο κίνδυνος χρονοβόρων ή πολύπλοκων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε άλλη χώρα αποτελούν βασικό αίτιο για τη μη πραγματοποίηση επενδύσεων ή τη μη σύναψη επιχειρηματικών σχέσεων με αντισυμβαλλόμενο εκτός της δικής τους χώρας. Αυτή η αβεβαιότητα έχει, επομένως, αποτρεπτικό αποτέλεσμα που εμποδίζει την ελευθερία εγκατάστασης των επιχειρήσεων και την προαγωγή του επιχειρηματικού πνεύματος, και υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ιδίως δεν διαθέτουν, στην πλειονότητά τους, τους πόρους για να αξιολογούν τους κινδύνους που συνδέονται με διασυνοριακές δραστηριότητες.

Τροπολογία    6

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7)  Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε άνισους όρους όσον αφορά την πρόσβαση σε πιστώσεις και τα ποσοστά ανάκτησης στα κράτη μέλη. Συνεπώς, για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς γενικότερα και, ιδίως, την επίτευξη μιας λειτουργικής Ένωσης Κεφαλαιαγορών, είναι αναγκαίο να υπάρξει υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

(7)  Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε άνισους όρους όσον αφορά την πρόσβαση σε πιστώσεις και τα ποσοστά ανάκτησης στα κράτη μέλη. Συνεπώς, για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς γενικότερα και, ιδίως, την επίτευξη μιας λειτουργικής Ένωσης Κεφαλαιαγορών, είναι αναγκαίο να υπάρξει υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας, καθώς και για τη βιωσιμότητα της οικονομικής δραστηριότητας και, κατά συνέπεια, για τη διατήρηση και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Παράλληλα, ο υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης θα συνέβαλε ακόμα περισσότερο στην επίτευξη ενός κοινού ενωσιακού εμπορικού δικαίου.

Τροπολογία    7

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 8 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(8α)  Αναγνωρίζεται ευρέως ότι κάθε εγχείρημα αναδιάρθρωσης, ιδίως εάν είναι μεγάλων διαστάσεων και προκαλεί σημαντικό αντίκτυπο, θα πρέπει να συνοδεύεται από επεξήγηση και αιτιολόγηση προς τα ενδιαφερόμενα μέρη, η οποία θα αφορά την επιλογή των προβλεπόμενων μέτρων σε σχέση με τους καθορισθέντες στόχους και τις εναλλακτικές επιλογές, και θα εξασφαλίζει ότι υπάρχει πλήρης και κατάλληλη συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα. Η εν λόγω επεξήγηση και αιτιολόγηση θα καταρτίζεται εγκαίρως ώστε να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι φορείς να προετοιμαστούν για τις διαβουλεύσεις, προτού η εταιρεία λάβει απόφαση1a.

 

_________________

 

1a Κείμενα που εγκρίθηκαν P7_TA(2013)0005. Ενημέρωση και διαβούλευση με τους εργαζόμενους, πρόβλεψη και διαχείριση της αναδιάρθρωσης

Τροπολογία    8

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(13)  Οι μικρομεσαίες, ιδίως, επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από μια συνεκτικότερη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, συχνά δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για να απευθυνθούν σε επαγγελματίες συμβούλους, με αποτέλεσμα να απαιτείται να δημιουργηθούν εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης που θα εφιστούν την προσοχή των οφειλετών στην ανάγκη να αναλάβουν επειγόντως δράση. Για να βοηθούνται οι εν λόγω επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση με χαμηλό κόστος, θα πρέπει επίσης να εκπονηθούν σε εθνικό επίπεδο υποδείγματα σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα οποία να είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου. Οι οφειλέτες θα πρέπει να μπορούν να τα χρησιμοποιούν και να τα προσαρμόζουν στις ανάγκες τους και στις ιδιαιτερότητες της επιχείρησής τους.

(13)  Οι επιχειρήσεις, και οι μικρομεσαίες, ιδίως, επιχειρήσεις, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 99% του συνόλου των επιχειρήσεων στην ΕΕ, θα πρέπει να επωφεληθούν από μια συνεκτικότερη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς είναι δυσανάλογα πιθανότερο να υποβληθούν σε εκκαθάριση παρά σε αναδιάρθρωση και πρέπει να επιβαρυνθούν με δαπάνες διπλάσιες σε σχέση με εκείνες που βαρύνουν τις μεγαλύτερες εταιρείες για διασυνοριακές διαδικασίες, σε σύγκριση με τις εγχώριες διαδικασίες. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, καθώς και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, συχνά δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Για να βοηθούνται οι εν λόγω επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση με χαμηλό κόστος, θα πρέπει επίσης να εκπονηθούν σε εθνικό επίπεδο πίνακες ελέγχου σχεδίων αναδιάρθρωσης, οι οποίοι να είναι διαθέσιμοι ηλεκτρονικά. Τα κράτη μέλη όταν καταρτίζουν τους εν λόγω πίνακες ελέγχου, θα πρέπει να λαμβάνουν ιδίως υπόψη τους τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμένους πόρους των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για πρόσληψη επαγγελματιών εμπειρογνωμόνων, θα πρέπει να αναπτυχθούν εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης που θα προειδοποιούν τους οφειλέτες όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη να δράσουν άμεσα.

Τροπολογία    9

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(13α)  Οι πιστωτές και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν εναλλακτικό σχέδιο αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι πιστωτές και οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν ένα τέτοιο σχέδιο.

Τροπολογία    10

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(13β)  Προκειμένου να διασφαλίζεται μια συνεκτικότερη προσέγγιση, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να δημιουργήσει μητρώο αφερεγγυότητας στην Ένωση, που θα παρέχει μεγαλύτερη διαφάνεια στους πιστωτές και θα απλουστεύει την πρόσβαση σε πληροφορίες, ειδικά για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους εργαζομένους.

Τροπολογία    11

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 15

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(15)  Η υπερχρέωση των καταναλωτών είναι ένα πρόβλημα μείζονος οικονομικής και κοινωνικής σημασίας και συνδέεται στενά με τη μείωση της υπερχρέωσης εν γένει. Εξάλλου, πολλές φορές δεν μπορεί να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ των καταναλωτικών και των επιχειρηματικών χρεών ενός επιχειρηματία. Ένα καθεστώς δεύτερης ευκαιρίας για τους επιχειρηματίες δεν θα είναι αποτελεσματικό αν υποχρεώνει τον επιχειρηματία να υπαχθεί σε ξεχωριστές διαδικασίες, με διαφορετικές προϋποθέσεις πρόσβασης και περιόδους απαλλαγής, προκειμένου να απαλλαγεί από τα επιχειρηματικά προσωπικά χρέη του και από τα μη επιχειρηματικού χαρακτήρα προσωπικά χρέη του. Για τους λόγους αυτούς, παρόλο που η παρούσα οδηγία δεν περιλαμβάνει δεσμευτικούς κανόνες για τους υπερχρεωμένους καταναλωτές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν τις διατάξεις για την απαλλαγή και στους καταναλωτές.

(15)  Η υπερχρέωση των καταναλωτών είναι ένα πρόβλημα μείζονος οικονομικής και κοινωνικής σημασίας και συνδέεται στενά με τη μείωση της υπερχρέωσης εν γένει. Εξάλλου, πολλές φορές δεν μπορεί να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ των καταναλωτικών και των επιχειρηματικών χρεών ενός επιχειρηματία. Ένα καθεστώς παροχής δεύτερης ευκαιρίας για τους επιχειρηματίες δεν θα είναι αποτελεσματικό αν υποχρεώνει τον επιχειρηματία να υπαχθεί σε ξεχωριστές διαδικασίες, με διαφορετικές προϋποθέσεις πρόσβασης και περιόδους απαλλαγής, προκειμένου να απαλλαγεί από τα επιχειρηματικά προσωπικά χρέη του και από τα μη επιχειρηματικού χαρακτήρα προσωπικά χρέη του. Για τους λόγους αυτούς, παρόλο που η παρούσα οδηγία δεν περιλαμβάνει δεσμευτικούς κανόνες για τους υπερχρεωμένους καταναλωτές, συνιστάται στα κράτη μέλη να ξεκινήσουν να εφαρμόζουν τις διατάξεις για την απαλλαγή και στους καταναλωτές το συντομότερο δυνατόν.

Τροπολογία    12

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 15 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(15α)  Προκειμένου να επιτευχθεί μεγαλύτερη σαφήνεια, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να εκπονήσουν μελέτη για τον προσδιορισμό των βασικών δεικτών προσωπικής υπερχρέωσης. Με βάση τα αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνουν μέτρα για τη θέσπιση ενός συστήματος εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης για την υπερχρέωση των καταναλωτών.

Τροπολογία    13

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(16)  Όσο πιο νωρίς μπορέσει ο οφειλέτης να εντοπίσει τις οικονομικές δυσχέρειές του και να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη αφερεγγυότητα ή, στην περίπτωση που η βιωσιμότητα της επιχείρησης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τόσο πιο ομαλή και αποδοτική θα είναι η διαδικασία εκκαθάρισης. Θα πρέπει, συνεπώς, να παρέχονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης, ώστε οι οφειλέτες που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να κινητροδοτούνται να αναλάβουν δράση σε πρώιμο στάδιο. Στους πιθανούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης θα πρέπει να συγκαταλέγονται καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη, καθώς και καθήκοντα υποβολής στοιχείων βάσει των δανειακών συμβάσεων. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαν, στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας, να κινητροδοτούνται ή και να υποχρεούνται τα τρίτα μέρη που διαθέτουν συναφείς πληροφορίες, όπως οι λογιστές, οι φορολογικές αρχές και οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης, να προειδοποιούν για τυχόν αρνητικές εξελίξεις.

(16)  Όσο πιο νωρίς μπορέσει ο οφειλέτης, ο επιχειρηματίας ή ο εκπρόσωπος των εργαζομένων να εντοπίσει τις οικονομικές δυσχέρειές του και να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη αφερεγγυότητα ή, στην περίπτωση που η βιωσιμότητα της επιχείρησης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τόσο πιο ομαλή και αποδοτική θα είναι η διαδικασία εκκαθάρισης. Θα πρέπει, συνεπώς, να παρέχονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης, ώστε οι οφειλέτες που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να κινητροδοτούνται να αναλάβουν δράση σε πρώιμο στάδιο. Στους πιθανούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης θα πρέπει να συγκαταλέγονται καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη, καθώς και καθήκοντα υποβολής στοιχείων βάσει των δανειακών συμβάσεων. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαν, στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας, να κινητροδοτούνται ή και να υποχρεούνται τα τρίτα μέρη που διαθέτουν συναφείς πληροφορίες, όπως οι λογιστές, οι φορολογικές αρχές και οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης, να προειδοποιούν για τυχόν αρνητικές εξελίξεις. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στις συναφείς πληροφορίες και να τους δίνεται το δικαίωμα να κοινοποιούν τις ανησυχίες τους σε άλλους εμπλεκόμενους παράγοντες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα χρήσης νέων τεχνολογιών πληροφορικής για τις κοινοποιήσεις και την επιγραμμική επικοινωνία και θα πρέπει να καθιστούν διαθέσιμες τις πληροφορίες σχετικά με το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης σε ειδικό ιστότοπο.

Τροπολογία    14

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(16α)  Το στάδιο της έγκαιρης προειδοποίησης που έχει σχεδιαστεί για να προβλέπει την εκδήλωση μιας κρίσης νοείται ως μέσο στήριξης το οποίο επισημαίνει τη δυσκολία του οφειλέτη και του παρέχει τη δυνατότητα ταχείας ανάλυσης και αντιμετώπισης των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών προβλημάτων της επιχείρησης, με την πρόβλεψη μέσων ποικίλης φύσεως αλλά προαιρετικής πρόσβασης, χωρίς παράλληλα να επιβάλλονται συγκεκριμένες συμπεριφορές ή να δημοσιοποιείται απαραιτήτως η κρίση σε τρίτους. Συνεπώς, είναι σημαντικό να εναπόκειται στα κράτη μέλη η απόφαση σχετικά με τον περιορισμό των διατάξεων υποχρεωτικής παρακολούθησης στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δεδομένου ότι οι τελευταίες συχνά δεν είναι σε θέση να κινήσουν αυτόνομα διαδικασίες αναδιάρθρωσης εξαιτίας διαφόρων παραγόντων που μειώνουν την ανταγωνιστικότητά τους, όπως η ανεπαρκής ανάπτυξη , η έλλειψη ισχυρής εταιρικής διακυβέρνησης, αποτελεσματικών επιχειρησιακών διαδικασιών και πόρων παρακολούθησης και σχεδιασμού, καθώς και η μικρότερη ικανότητά τους να καλύψουν τα σχετικά έξοδα.

Τροπολογία    15

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(17)  Θα πρέπει να προσφέρεται στους οφειλέτες ένα πλαίσιο αναδιάρθρωσης που να τους παρέχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους δυσχέρειες σε πρώιμο στάδιο, όταν φαίνεται πιθανή η αποτροπή της περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας και η εξασφάλιση της συνέχισης της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας. Η δυνατότητα ένταξης σε πλαίσιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να παρέχεται πριν ο οφειλέτης καταστεί αφερέγγυος βάσει της εθνικής νομοθεσίας, δηλαδή πριν από την πλήρωση των όρων για κίνηση σε βάρος του οφειλέτη συλλογικής διαδικασίας αφερεγγυότητας, η οποία κανονικά συνεπάγεται την πλήρη πτωχευτική απαλλοτρίωση της περιουσίας του οφειλέτη και τον διορισμό συνδίκου. Επομένως, δεν θα πρέπει να προβλέπεται έλεγχος της βιωσιμότητας ως προαπαιτούμενο για την έναρξη διαπραγματεύσεων και τη χορήγηση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων. Αντιθέτως, η εκτίμηση της βιωσιμότητας της επιχείρησης θα πρέπει κατά κανόνα να επαφίεται στους θιγόμενους πιστωτές που στην πλειοψηφία τους συμφωνούν σε κάποια αναπροσαρμογή των απαιτήσεών τους. Ωστόσο, για να αποφευχθεί κατάχρηση των διαδικασιών, οι οικονομικές δυσχέρειες του οφειλέτη θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν πιθανότητα αφερεγγυότητας και το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να είναι ικανό να αποτρέψει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

(17)  Θα πρέπει να προσφέρεται στους οφειλέτες ένα πλαίσιο αναδιάρθρωσης που να τους παρέχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους δυσχέρειες σε πρώιμο στάδιο, όταν φαίνεται πιθανή η αποτροπή της περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας και η εξασφάλιση της συνέχισης της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας. Η δυνατότητα ένταξης σε πλαίσιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να παρέχεται πριν ο οφειλέτης καταστεί αφερέγγυος βάσει της εθνικής νομοθεσίας, δηλαδή πριν από την πλήρωση των όρων για κίνηση σε βάρος του οφειλέτη συλλογικής διαδικασίας αφερεγγυότητας, η οποία κανονικά συνεπάγεται την πλήρη πτωχευτική απαλλοτρίωση της περιουσίας του οφειλέτη και τον διορισμό συνδίκου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν την πρόσβαση στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης στην περίπτωση επιχειρήσεων για τις οποίες έχει κριθεί από δικαστήριο κράτους μέλους ότι έχουν παραβεί λογιστικές υποχρεώσεις ή υποχρέωσης τήρησης βιβλίων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να μπορούν να παρέχουν πρόσβαση στα πλαίσια αναδιάρθρωσης κατόπιν αιτήματος των πιστωτών και των εκπροσώπων των εργαζομένων. Επομένως, δεν θα πρέπει να προβλέπεται έλεγχος της βιωσιμότητας ως προαπαιτούμενο για την έναρξη διαπραγματεύσεων και τη χορήγηση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων. Αντιθέτως, η εκτίμηση της βιωσιμότητας της επιχείρησης θα πρέπει κατά κανόνα να επαφίεται στους θιγόμενους πιστωτές που στην πλειοψηφία τους συμφωνούν σε κάποια αναπροσαρμογή των απαιτήσεών τους. Ωστόσο, για να αποφευχθεί κατάχρηση των διαδικασιών, οι οικονομικές δυσχέρειες του οφειλέτη θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν πιθανότητα αφερεγγυότητας και το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να είναι ικανό να αποτρέψει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

Τροπολογία    16

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(17α)  Η τήρηση των λογιστικών υποχρεώσεων και των υποχρεώσεων τήρησης βιβλίων θεωρείται ένα αποτελεσματικό μέσο που κάνει τις επιχειρήσεις και τους επιχειρηματίες να αντιληφθούν ότι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μην μπορούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους στη λήξη τους. Είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να επιτρέπουν την πρόσβαση σε διαδικασία αναδιάρθρωσης μόνο σε επιχειρήσεις και επιχειρηματίες που τηρούν τις εν λόγω λογιστικές υποχρεώσεις και υποχρεώσεις τήρησης βιβλίων.

Τροπολογία    17

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 18

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(18)  Προς τον σκοπό της προαγωγής της αποδοτικότητας και της μείωσης των καθυστερήσεων και τους κόστους, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες διαδικασίες οι οποίες να περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που ενδέχεται να θιγούν. Με στόχο να αποφεύγονται οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτρίζεται ο πρώιμος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει καταρχήν να διατηρούν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ο διορισμός επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, είτε πρόκειται για μεσολαβητή που υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις για σχέδιο αναδιάρθρωσης είτε για διαχειριστή διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος εποπτεύει τις ενέργειες του οφειλέτη, δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά να εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με τις συνθήκες ή τις ειδικές ανάγκες του οφειλέτη. Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να απαιτείται κατ’ ανάγκη δικαστική εντολή για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, η οποία μπορεί να έχει ανεπίσημο χαρακτήρα εφόσον δεν θίγονται τα δικαιώματα τρίτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ένας βαθμός εποπτείας όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσότερων πιστωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Τέτοια περίπτωση μπορεί να συντρέχει, ιδίως, όταν χορηγείται γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων από τη δικαστική ή διοικητική αρχή ή όταν κρίνεται αναγκαία η επιβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης σε διαφωνούσες κατηγορίες πιστωτών.

(18)  Προς τον σκοπό της προαγωγής της αποδοτικότητας και της μείωσης των καθυστερήσεων και τους κόστους, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες διαδικασίες οι οποίες να περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που ενδέχεται να θιγούν. Με στόχο να αποφεύγονται οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτρίζεται ο πρώιμος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει καταρχήν να διατηρούν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ο διορισμός επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, είτε πρόκειται για μεσολαβητή που υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις για σχέδιο αναδιάρθρωσης είτε για διαχειριστή διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος εποπτεύει τις ενέργειες του οφειλέτη, δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά να εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με τις συνθήκες ή τις ειδικές ανάγκες του οφειλέτη. Ο καθορισμός των προϋποθέσεων για τους εν λόγω διορισμούς θα πρέπει να εναπόκειται στα κράτη μέλη. Ωστόσο, θα πρέπει να διορίζεται επαγγελματίας όταν χορηγείται αναστολή, όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή με «διακατηγοριακή παράκαμψη των διαφωνιών» («cross-class cram-down»), ή αν ζητηθεί από τον οφειλέτη ή την πλειοψηφία των πιστωτών. Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να απαιτείται κατ’ ανάγκη δικαστική εντολή για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, η οποία μπορεί να έχει ανεπίσημο χαρακτήρα εφόσον δεν θίγονται τα δικαιώματα τρίτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ένας βαθμός εποπτείας όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσότερων πιστωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Τέτοια περίπτωση μπορεί να συντρέχει, ιδίως, όταν χορηγείται γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων από τη δικαστική ή διοικητική αρχή ή όταν κρίνεται αναγκαία η επιβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης σε διαφωνούσες κατηγορίες πιστωτών. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι παρέχονται σαφείς και διαφανείς πληροφορίες στους εκπροσώπους των εργαζομένων.

Τροπολογία    18

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 19

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(19)  Ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τη δικαστική ή διοικητική αρχή προσωρινή αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, η οποία θα πρέπει να συνεπάγεται επίσης αναστολή της υποχρέωσης υποβολής αίτησης για κίνηση διαδικασιών αφερεγγυότητας, όταν οι καταδιώξεις αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς τις διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσουν τις προοπτικές αναδιάρθρωσης της επιχείρησης του οφειλέτη. Η αναστολή των ατομικών καταδιώξεων μπορεί να είναι γενική, δηλαδή να καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές, ή στοχευμένη σε μεμονωμένους πιστωτές. Προκειμένου να εξασφαλίζεται δίκαιη ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων του οφειλέτη και των δικαιωμάτων πιστωτών, η αναστολή θα πρέπει να χορηγείται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες. Πολύπλοκες αναδιαρθρώσεις μπορεί, ωστόσο, να απαιτούν περισσότερο χρόνο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δυνατόν να δίνονται παρατάσεις της εν λόγω περιόδου από τη δικαστική ή διοικητική αρχή, εφόσον αποδεικνύεται ότι σημειώνεται πρόοδος στις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο αναδιάρθρωσης και ότι οι πιστωτές δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη. Για να δοθούν περαιτέρω παρατάσεις, η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να είναι επαρκώς πεπεισμένη ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αιτήσεις για παράταση της αρχικής διάρκειας της αναστολής υποβάλλονται εντός εύλογης προθεσμίας ώστε να δίνεται στη δικαστική ή διοικητική αρχή η δυνατότητα να αποφασίσει εγκαίρως. Εάν δικαστική ή διοικητική αρχή δεν εκδώσει απόφαση για παράταση της διάρκειας αναστολής των ατομικών καταδιώξεων πριν από τη λήξη της, η αναστολή θα πρέπει να παύει να παράγει αποτελέσματα κατά την ημερομηνία λήξης της περιόδου αναστολής. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, η συνολική διάρκεια της αναστολής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

(19)  Ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τη δικαστική ή διοικητική αρχή προσωρινή αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, όταν οι καταδιώξεις αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς τις διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσουν τις προοπτικές αναδιάρθρωσης της επιχείρησης του οφειλέτη. Η υποβολή του εν λόγω αιτήματος θα πρέπει να είναι δυνατή μόνο εάν δεν έχει γεννηθεί ακόμη η υποχρέωση υποβολής αιτήματος για την υπαγωγή σε καθεστώς αφερεγγυότητας. Η αναστολή των ατομικών καταδιώξεων μπορεί να είναι γενική, δηλαδή να καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές, ή στοχευμένη σε μεμονωμένους πιστωτές, αλλά μόνο τους πιστωτές που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις Προκειμένου να εξασφαλίζεται δίκαιη ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων του οφειλέτη και των δικαιωμάτων των πιστωτών, η αναστολή θα πρέπει να χορηγείται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες. Πολύπλοκες αναδιαρθρώσεις μπορεί, ωστόσο, να απαιτούν περισσότερο χρόνο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δυνατόν να δίνονται παρατάσεις της εν λόγω περιόδου από τη δικαστική ή διοικητική αρχή, εφόσον αποδεικνύεται ότι σημειώνεται πρόοδος στις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο αναδιάρθρωσης και ότι οι πιστωτές δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τις περαιτέρω προϋποθέσεις για την παράταση της περιόδου αναστολής. Για να δοθούν περαιτέρω παρατάσεις, η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να είναι επαρκώς πεπεισμένη ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αιτήσεις για παράταση της αρχικής διάρκειας της αναστολής υποβάλλονται εντός εύλογης προθεσμίας ώστε να δίνεται στη δικαστική ή διοικητική αρχή η δυνατότητα να αποφασίσει εγκαίρως. Εάν δικαστική ή διοικητική αρχή δεν εκδώσει απόφαση για παράταση της διάρκειας αναστολής των ατομικών καταδιώξεων πριν από τη λήξη της, η αναστολή θα πρέπει να παύει να παράγει αποτελέσματα κατά την ημερομηνία λήξης της περιόδου αναστολής. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, η συνολική διάρκεια της αναστολής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους δέκα μήνες. Ωστόσο, όταν μια εταιρεία έχει μεταφέρει την καταστατική έδρα της σε άλλο κράτος μέλος εντός χρονικού διαστήματος τριών μηνών πριν από την υποβολή αιτήματος αναστολής, η συνολική περίοδος αναστολής θα πρέπει να περιορίζεται σε δύο μήνες.

Τροπολογία    19

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 20

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(20)  Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η αναστολή δεν θα αποβαίνει σε βάρος των πιστωτών, η αναστολή δεν θα πρέπει να χορηγείται ή, αν χορηγηθεί, δεν θα πρέπει να παρατείνεται ή θα πρέπει να αίρεται όταν προκαλεί αδικαιολόγητη βλάβη σε πιστωτές. Για να καθορίσουν κατά πόσο οι πιστωτές υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να συνεκτιμούν αν η αναστολή προστατεύει τη συνολική αξία της περιουσίας, αν ο οφειλέτης ενεργεί με κακή πίστη ή με την πρόθεση να προκαλέσει βλάβη ή αν γενικώς ενεργεί με τρόπο που αντιστρατεύεται τις θεμιτές προσδοκίες του συνόλου των πιστωτών. Ένας πιστωτής ή μια κατηγορία πιστωτών υφίσταται αδικαιολόγητη βλάβη λόγω της αναστολής εάν, για παράδειγμα, οι απαιτήσεις τους υποβαθμίζονται ουσιωδώς ως αποτέλεσμα της αναστολής σε σύγκριση με το αν δεν είχε χορηγηθεί η αναστολή, ή αν ο πιστωτής τίθεται σε πιο μειονεκτική θέση σε σύγκριση με άλλους πιστωτές σε ανάλογη κατάσταση.

(20)  Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η αναστολή δεν θα αποβαίνει σε βάρος των πιστωτών, η αναστολή δεν θα πρέπει να χορηγείται ή, αν χορηγηθεί, δεν θα πρέπει να παρατείνεται ή θα πρέπει να αίρεται όταν προκαλεί αδικαιολόγητη βλάβη σε πιστωτές ή όταν έχει ήδη γεννηθεί νομική υποχρέωση υποβολής αιτήματος για την υπαγωγή σε καθεστώς αφερεγγυότητας. Για να καθορίσουν κατά πόσο οι πιστωτές υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να συνεκτιμούν αν η αναστολή προστατεύει τη συνολική αξία της περιουσίας, αν ο οφειλέτης ενεργεί με κακή πίστη ή με την πρόθεση να προκαλέσει βλάβη ή αν γενικώς ενεργεί με τρόπο που αντιστρατεύεται τις θεμιτές προσδοκίες του συνόλου των πιστωτών. Ένας πιστωτής ή μια κατηγορία πιστωτών υφίσταται αδικαιολόγητη βλάβη λόγω της αναστολής εάν, για παράδειγμα, οι απαιτήσεις τους υποβαθμίζονται ουσιωδώς ως αποτέλεσμα της αναστολής σε σύγκριση με το αν δεν είχε χορηγηθεί η αναστολή, ή αν ο πιστωτής τίθεται σε πιο μειονεκτική θέση σε σύγκριση με άλλους πιστωτές σε ανάλογη κατάσταση.

Τροπολογία    20

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(23)  Οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να προσβάλλουν την απόφαση περί αναστολής μετά την έκδοσή της από δικαστική ή διοικητική αρχή. Όταν η αναστολή δεν είναι πλέον αναγκαία για τη διευκόλυνση της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης, για παράδειγμα, επειδή έχει καταστεί σαφές ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας των πιστωτών που απαιτείται από την εθνική νομοθεσία, οι πιστωτές θα πρέπει επίσης να δικαιούνται να ζητήσουν άρση της αναστολής.

(23)  Οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να προσβάλλουν την απόφαση περί αναστολής μετά την έκδοσή της από δικαστική ή διοικητική αρχή. Όταν η αναστολή δεν είναι πλέον αναγκαία για τη διευκόλυνση της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης, για παράδειγμα, επειδή έχει καταστεί σαφές ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας των πιστωτών που απαιτείται από την εθνική νομοθεσία, οι πιστωτές θα πρέπει επίσης να δικαιούνται να ζητήσουν άρση της αναστολής. Επίσης, οι μεμονωμένοι πιστωτές ή μια κατηγορία πιστωτών, θα πρέπει να έχουν το ίδιο δικαίωμα προσφυγής κατά της αναστολής, εφόσον υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη από το σχέδιο, ή εάν είναι ευάλωτοι πιστωτές που αντιμετωπίζουν σημαντικές οικονομικές δυσχέρειες.

Τροπολογία    21

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 24

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(24)  Οι πιστωτές που θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης και, εφόσον προβλέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας, οι μέτοχοι/εταίροι θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου για την έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα μέρη που δεν θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου επί του σχεδίου και η υποστήριξή τους δεν θα πρέπει να είναι αναγκαία για την έγκριση του σχεδίου. Η ψηφοφορία μπορεί να είναι επίσημη διαδικασία ψηφοφορίας ή να λαμβάνει τη μορφή διαβούλευσης και συμφωνίας με την απαιτούμενη πλειοψηφία των θιγόμενων μερών. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που η ψηφοφορία λαμβάνει τη μορφή διαβούλευσης και συμφωνίας, θα πρέπει παρά ταύτα να παρέχεται στα θιγόμενα μέρη των οποίων η συμφωνία δεν ήταν αναγκαία η δυνατότητα να συμμετάσχουν στο σχέδιο αναδιάρθρωσης.

(24)  Οι πιστωτές που θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων, και, εφόσον προβλέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας, οι μέτοχοι/εταίροι θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου για την έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα μέρη που δεν θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου επί του σχεδίου και η υποστήριξή τους δεν θα πρέπει να είναι αναγκαία για την έγκριση του σχεδίου. Η ψηφοφορία μπορεί να είναι επίσημη διαδικασία ψηφοφορίας ή να λαμβάνει τη μορφή διαβούλευσης και συμφωνίας με την απαιτούμενη πλειοψηφία των θιγόμενων μερών. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που η ψηφοφορία λαμβάνει τη μορφή διαβούλευσης και συμφωνίας, θα πρέπει παρά ταύτα να παρέχεται στα θιγόμενα μέρη των οποίων η συμφωνία δεν ήταν αναγκαία η δυνατότητα να συμμετάσχουν στο σχέδιο αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν, στον βαθμό που το επιτρέπουν το εθνικό δίκαιο και οι εθνικές πρακτικές, ότι το σχέδιο επικυρώνεται από τους εργαζομένους εάν οδηγεί σε αλλαγή της οργάνωσης της εργασίας ή των συμβατικών ρυθμίσεων.

Τροπολογία    22

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 25

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(25)  Προκειμένου να διασφαλίζεται η ισότιμη μεταχείριση των κατ’ ουσία όμοιων δικαιωμάτων και ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης εγκρίνονται χωρίς να πλήττονται αδικαιολόγητα τα δικαιώματα θιγόμενων μερών, τα θιγόμενα μέρη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης βάσει της εθνικής νομοθεσίας. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή κατηγορία από τους ανέγγυους πιστωτές. Η εθνική νομοθεσία μπορεί να ορίζει ότι οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες απαιτήσεις είναι δυνατό να χωρίζονται σε διασφαλισμένες και μη διασφαλισμένες απαιτήσεις βάσει αποτίμησης των ασφαλειών. Η εθνική νομοθεσία μπορεί επίσης να προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες κατηγοριοποίησης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πιστωτές που εξαρτώνται σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό από τον συγκεκριμένο οφειλέτη ή που για άλλο λόγο χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ευάλωτοι, όπως οι εργαζόμενοι ή οι μικροί προμηθευτές, θα επωφελούνταν από μια τέτοια κατηγοριοποίηση. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζει κατάλληλη αντιμετώπιση των ζητημάτων με ιδιαίτερη σημασία για την κατηγοριοποίηση, όπως των ζητημάτων σχετικά με τις απαιτήσεις συνδεδεμένων μερών, ενώ θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις υπό αίρεση και τις αμφισβητούμενες απαιτήσεις. Η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να εξετάζει την κατηγοριοποίηση όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης υποβάλλεται προς επικύρωση, αλλά τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι εν λόγω αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν την κατηγοριοποίηση σε πιο πρώιμο στάδιο, εφόσον ο εισηγητής του σχεδίου αιτηθεί την επικύρωση του σχεδίου ή ζητήσει καθοδήγηση νωρίτερα.

(25)  Προκειμένου να διασφαλίζεται η ισότιμη μεταχείριση των κατ’ ουσία όμοιων δικαιωμάτων και ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης εγκρίνονται χωρίς να πλήττονται αδικαιολόγητα τα δικαιώματα θιγόμενων μερών, τα θιγόμενα μέρη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης βάσει της εθνικής νομοθεσίας. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να θεωρούνται ξεχωριστή κατηγορία εφόσον επηρεάζονται από το σχέδιο. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή κατηγορία από τους ανέγγυους πιστωτές. Η εθνική νομοθεσία μπορεί να ορίζει ότι οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες απαιτήσεις είναι δυνατό να χωρίζονται σε διασφαλισμένες και μη διασφαλισμένες απαιτήσεις βάσει αποτίμησης των εξασφαλίσεων. Η εθνική νομοθεσία μπορεί επίσης να προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες κατηγοριοποίησης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πιστωτές που εξαρτώνται σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό από τον συγκεκριμένο οφειλέτη ή που για άλλο λόγο χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ευάλωτοι, όπως οι εργαζόμενοι ή οι μικροί προμηθευτές, θα επωφελούνταν από μια τέτοια κατηγοριοποίηση. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζει κατάλληλη αντιμετώπιση των ζητημάτων με ιδιαίτερη σημασία για την κατηγοριοποίηση, όπως των ζητημάτων σχετικά με τις απαιτήσεις συνδεδεμένων μερών, ενώ θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις υπό αίρεση και τις αμφισβητούμενες απαιτήσεις. Η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να εξετάζει την κατηγοριοποίηση όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης υποβάλλεται προς επικύρωση, αλλά τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι εν λόγω αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν την κατηγοριοποίηση σε πιο πρώιμο στάδιο, εφόσον ο εισηγητής του σχεδίου αιτηθεί την επικύρωση του σχεδίου ή ζητήσει καθοδήγηση νωρίτερα.

Τροπολογία    23

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 26

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(26)  Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει να καθορίζει τις απαιτούμενες πλειοψηφίες ώστε να διασφαλίζεται ότι μια μειοψηφία των θιγόμενων μερών σε κάθε κατηγορία δεν θα μπορεί να εμποδίσει την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης που δεν περιορίζει αδικαιολόγητα τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους. Χωρίς κανόνα που να ορίζει ότι οι διαφωνούντες εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές δεσμεύονται από την απόφαση της πλειοψηφίας, η αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο δεν θα είναι δυνατή σε πολλές περιπτώσεις, για παράδειγμα, όταν απαιτείται μεν χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση αλλά η επιχείρηση είναι κατά τα λοιπά βιώσιμη. Για να διασφαλίζεται ότι τα μέρη έχουν λόγο στην έγκριση των σχεδίων αναδιάρθρωσης ανάλογο προς τα συμφέροντα που εξαρτούν από την επιχείρηση, η απαιτούμενη πλειοψηφία σε κάθε επιμέρους κατηγορία θα πρέπει να βασίζεται στο ποσό των απαιτήσεων των πιστωτών ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων των μετόχων/εταίρων.

(26)  Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει να καθορίζει τις απαιτούμενες πλειοψηφίες ώστε να διασφαλίζεται ότι μια μειοψηφία των θιγόμενων μερών σε κάθε κατηγορία δεν θα μπορεί να εμποδίσει την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης που δεν περιορίζει αδικαιολόγητα τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους. Χωρίς κανόνα που να ορίζει ότι οι διαφωνούντες εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές δεσμεύονται από την απόφαση της πλειοψηφίας, η αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο δεν θα είναι δυνατή σε πολλές περιπτώσεις, για παράδειγμα, όταν απαιτείται μεν χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση αλλά η επιχείρηση είναι κατά τα λοιπά βιώσιμη. Για να διασφαλίζεται ότι όλα τα μέρη τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης κατά την έγκριση των σχεδίων αναδιάρθρωσης, η απαιτούμενη πλειοψηφία σε κάθε επιμέρους κατηγορία θα πρέπει να αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία τόσο όσον αφορά το ποσό των απαιτήσεων των πιστωτών ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων των μετόχων/εταίρων, όσο και την πλειοψηφία των πιστωτών στην κατηγορία αυτή.

Τροπολογία    24

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 28

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(28)  Ενώ ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει πάντοτε να θεωρείται εγκεκριμένο εάν η απαιτούμενη πλειοψηφία σε κάθε θιγόμενη κατηγορία υποστηρίζει το σχέδιο, ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο δεν έχει την υποστήριξη της απαιτούμενης πλειοψηφίας σε κάθε θιγόμενη κατηγορία μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή εφόσον υποστηρίζεται από τουλάχιστον μία θιγόμενη κατηγορία πιστωτών και εφόσον οι διαφωνούσες κατηγορίες δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη βάσει του προτεινόμενου σχεδίου (μηχανισμός διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών — «cross-class cram-down»). Ιδίως, το σχέδιο θα πρέπει να τηρεί τον κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, βάσει του οποίου απαιτείται η πλήρης ικανοποίηση κάθε διαφωνούσας κατηγορίας πιστωτών προτού υπάρξει, στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης, οποιαδήποτε διανομή αξίας ή διατήρηση συμμετοχικού δικαιώματος υπέρ κατηγορίας χαμηλότερης κατάταξης. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας λειτουργεί ως βάση για την αξία προς κατανομή μεταξύ των πιστωτών στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης. Ως απόρροια του κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, καμία κατηγορία πιστωτών δεν μπορεί να λάβει ή να διατηρήσει στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης οικονομικές αξίες ή ωφέλειες που υπερβαίνουν το πλήρες ποσό των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων της εν λόγω κατηγορίας. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας, αντιπαραβαλλόμενος με την κεφαλαιακή διάρθρωση της υπό αναδιάρθρωσης επιχείρησης, επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας που πρέπει να κατανεμηθεί στα μέρη στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης με βάση την αξία της επιχείρησης εν λειτουργία.

(28)  Ενώ ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει πάντοτε να θεωρείται εγκεκριμένο εάν η απαιτούμενη πλειοψηφία σε κάθε θιγόμενη κατηγορία καθώς και η πλειοψηφία των πιστωτών υποστηρίζει το σχέδιο, ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο δεν έχει την υποστήριξη της απαιτούμενης πλειοψηφίας μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή εφόσον υποστηρίζεται από την πλειοψηφία των θιγόμενων πιστωτών και εφόσον οι διαφωνούσες κατηγορίες δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη βάσει του προτεινόμενου σχεδίου (μηχανισμός διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών — «cross-class cram-down»). Η εν λόγω επικύρωση θα πρέπει επίσης να απαιτείται εάν το σχέδιο συνεπάγεται απώλεια πάνω από 25 % του εργατικού δυναμικού. Ιδίως, το σχέδιο θα πρέπει να τηρεί τον κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, βάσει του οποίου απαιτείται η πλήρης ικανοποίηση κάθε διαφωνούσας κατηγορίας πιστωτών προτού υπάρξει, στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης, οποιαδήποτε διανομή αξίας ή διατήρηση συμμετοχικού δικαιώματος υπέρ κατηγορίας χαμηλότερης κατάταξης. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας λειτουργεί ως βάση για την αξία προς κατανομή μεταξύ των πιστωτών στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης. Ως απόρροια του κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, καμία κατηγορία πιστωτών δεν μπορεί να λάβει ή να διατηρήσει στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης οικονομικές αξίες ή ωφέλειες που υπερβαίνουν το πλήρες ποσό των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων της εν λόγω κατηγορίας. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας, αντιπαραβαλλόμενος με την κεφαλαιακή διάρθρωση της υπό αναδιάρθρωσης επιχείρησης, επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας που πρέπει να κατανεμηθεί στα μέρη στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης με βάση την αξία της επιχείρησης εν λειτουργία. Επιπρόσθετα, η δέουσα ενημέρωση των εκπροσώπων των εργαζομένων θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την επικύρωση.

Τροπολογία    25

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 29

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(29)  Παρόλο που τα νόμιμα συμφέροντα των μετόχων ή άλλων εταίρων θα πρέπει να προστατεύονται, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι μέτοχοι/εταίροι δεν θα μπορούν να εμποδίσουν αδικαιολόγητα την έγκριση σχεδίων αναδιάρθρωσης που θα αποκαθιστούσαν τη βιωσιμότητα του οφειλέτη. Για παράδειγμα, η έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης δεν θα πρέπει να εξαρτάται από τη συμφωνία των κατόχων μετοχών/μεριδίων άνευ εσωτερικής αξίας, δηλαδή των κατόχων μετοχών/μεριδίων οι οποίοι, βάσει αποτίμησης της επιχείρησης, δεν θα λάμβαναν οποιαδήποτε πληρωμή ή άλλο αντάλλαγμα σε περίπτωση εφαρμογής της συνήθους ιεραρχικής κατάταξης των απαιτήσεων προς ικανοποίηση από το προϊόν της εκκαθάρισης. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν διάφορα μέσα για την επίτευξη αυτού του στόχου, ορίζοντας, για παράδειγμα, ότι οι μέτοχοι/εταίροι δεν έχουν δικαίωμα ψήφου επί σχεδίων αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που οι μέτοχοι/εταίροι έχουν δικαίωμα ψήφου επί σχεδίου αναδιάρθρωσης, θα πρέπει να είναι δυνατή η επικύρωση του σχεδίου από δικαστική ή διοικητική αρχή παρά τη διαφωνία μίας ή περισσότερων κατηγοριών μετόχων/εταίρων, μέσω μηχανισμού διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών. Είναι δυνατόν να απαιτούνται περισσότερες κατηγορίες μετόχων/εταίρων στις περιπτώσεις που υπάρχουν διάφορες κατηγορίες μετοχών/μερίδων με διαφορετικά δικαιώματα. Οι μέτοχοι/εταίροι μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που δεν είναι απλοί επενδυτές αλλά οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης και συμβάλλουν στην επιχείρηση με άλλους τρόπους, για παράδειγμα, προσφέροντας διαχειριστική εμπειρογνωμοσύνη, μπορεί να μην έχουν κίνητρο να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση υπό αυτούς τους όρους. Για τον λόγο αυτό, ο μηχανισμός διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών θα πρέπει να παραμένει προαιρετικός για τον εισηγητή του σχεδίου.

(29)  Παρόλο που τα νόμιμα συμφέροντα των μετόχων ή άλλων εταίρων θα πρέπει να προστατεύονται, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι μέτοχοι/εταίροι δεν θα μπορούν να εμποδίσουν αδικαιολόγητα την έγκριση σχεδίων αναδιάρθρωσης που θα αποκαθιστούσαν τη βιωσιμότητα του οφειλέτη και τα οποία υποστηρίζονται από την πλειοψηφία των κατηγοριών. Για παράδειγμα, η έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης δεν θα πρέπει να εξαρτάται από τη συμφωνία των κατόχων μετοχών/μεριδίων με μηδενική εσωτερική αξία, δηλαδή των κατόχων μετοχών/μεριδίων οι οποίοι, βάσει αποτίμησης της επιχείρησης, δεν θα λάμβαναν οποιαδήποτε πληρωμή ή άλλο αντάλλαγμα σε περίπτωση εφαρμογής της συνήθους ιεραρχικής κατάταξης των απαιτήσεων προς ικανοποίηση από το προϊόν της εκκαθάρισης. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν διάφορα μέσα για την επίτευξη αυτού του στόχου, ορίζοντας, για παράδειγμα, ότι οι μέτοχοι/εταίροι δεν έχουν δικαίωμα ψήφου επί σχεδίων αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που οι μέτοχοι/εταίροι έχουν δικαίωμα ψήφου επί σχεδίου αναδιάρθρωσης, θα πρέπει να είναι δυνατή η επικύρωση του σχεδίου από δικαστική ή διοικητική αρχή παρά τη διαφωνία μίας ή περισσότερων κατηγοριών μετόχων/εταίρων, μέσω μηχανισμού διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών. Είναι δυνατόν να απαιτούνται περισσότερες κατηγορίες μετόχων/εταίρων στις περιπτώσεις που υπάρχουν διάφορες κατηγορίες συμμετοχών με διαφορετικά δικαιώματα. Οι μέτοχοι/εταίροι μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που δεν είναι απλοί επενδυτές αλλά οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης και συμβάλλουν στην επιχείρηση με άλλους τρόπους, για παράδειγμα, προσφέροντας διαχειριστική εμπειρογνωμοσύνη, μπορεί να μην έχουν κίνητρο να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση υπό αυτούς τους όρους. Για τον λόγο αυτό, ο μηχανισμός διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών θα πρέπει να παραμένει προαιρετικός για τον εισηγητή του σχεδίου.

Τροπολογία    26

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 29 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(29α)  Για τους σκοπούς της εφαρμογής του, το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα των μετόχων/εταίρων μικρομεσαίων επιχειρήσεων να συνεισφέρουν με μη χρηματικό τρόπο στην αναδιάρθρωση, για παράδειγμα με την πείρα, τη φήμη, ή τις επιχειρηματικές επαφές τους.

Τροπολογία    27

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 31

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(31)  Η επιτυχία ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης μπορεί συχνά να εξαρτάται από το κατά πόσον υπάρχουν διαθέσιμοι χρηματοδοτικοί πόροι για την υποστήριξη, αρχικά, της λειτουργίας της επιχείρησης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αναδιάρθρωσης και, στη συνέχεια, της εφαρμογής του σχεδίου αναδιάρθρωσης μετά την επικύρωσή του. Η νέα και η προσωρινή χρηματοδότηση θα πρέπει, συνεπώς, να είναι απρόσβλητες από ανακλητικές αγωγές που θα επιδιώκουν να κηρυχθεί η εν λόγω χρηματοδότηση άκυρη, ακυρώσιμη ή μη εκτελεστή ως δικαιοπραξία επιζήμια για το γενικό σύνολο των πιστωτών στο πλαίσιο επακόλουθων διαδικασιών αφερεγγυότητας. Οι εθνικές νομοθεσίες περί αφερεγγυότητας που προβλέπουν ανακλητικές αγωγές αν και όταν ο οφειλέτης καταστεί τελικώς αφερέγγυος ή ορίζουν ότι οι νέοι δανειστές μπορεί να υποστούν αστικές, διοικητικές ή ποινικές κυρώσεις για την παροχή πίστωσης σε οφειλέτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες υπονομεύουν τη διαθεσιμότητα της χρηματοδότησης η οποία είναι αναγκαία για την επιτυχή διαπραγμάτευση και εφαρμογή ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης. Αντίθετα με τη νέα χρηματοδότηση, η οποία θα πρέπει να επικυρώνεται από δικαστική ή διοικητική αρχή στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, όταν χορηγείται προσωρινή χρηματοδότηση, τα μέρη δεν γνωρίζουν αν το σχέδιο θα επικυρωθεί τελικώς ή όχι. Ο περιορισμός της προστασίας της προσωρινής χρηματοδότησης μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το σχέδιο εγκρίνεται από τους πιστωτές ή επικυρώνεται από δικαστική ή διοικητική αρχή θα αποθάρρυνε την παροχή προσωρινής χρηματοδότησης. Προκειμένου να αποφεύγονται πιθανές καταχρήσεις, θα πρέπει να προστατεύονται μόνον οι χρηματοδοτήσεις που είναι ευλόγως και άμεσα αναγκαίες για τη συνέχιση της λειτουργίας ή την επιβίωση της επιχείρησης του οφειλέτη ή για τη διατήρηση ή αύξηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης εν αναμονή της επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Η προστασία από ανακλητικές αγωγές και η προστασία από την προσωπική ευθύνη αποτελούν ελάχιστες διασφαλίσεις που παρέχονται για την προσωρινή χρηματοδότηση και τη νέα χρηματοδότηση. Ωστόσο, για να ενθαρρυνθούν νέοι δανειστές ώστε να αναλάβουν τον αυξημένο κίνδυνο της επένδυσης σε έναν βιώσιμο οφειλέτη που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσχέρειες μπορεί να χρειάζονται περισσότερα κίνητρα, όπως, για παράδειγμα, η αναγνώριση προτεραιότητας στην εν λόγω χρηματοδότηση τουλάχιστον έναντι των ανέγγυων απαιτήσεων σε επακόλουθες διαδικασίες αφερεγγυότητας.

(31)  Η επιτυχία ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης μπορεί συχνά να εξαρτάται από το κατά πόσον υπάρχουν διαθέσιμοι χρηματοδοτικοί πόροι για την υποστήριξη, αρχικά, της λειτουργίας της επιχείρησης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αναδιάρθρωσης και, στη συνέχεια, της εφαρμογής του σχεδίου αναδιάρθρωσης μετά την επικύρωσή του. Η νέα και η προσωρινή χρηματοδότηση θα πρέπει, συνεπώς, να είναι απρόσβλητες από ανακλητικές αγωγές που θα επιδιώκουν να κηρυχθεί η εν λόγω χρηματοδότηση άκυρη, ακυρώσιμη ή μη εκτελεστή ως δικαιοπραξία επιζήμια για το γενικό σύνολο των πιστωτών στο πλαίσιο επακόλουθων διαδικασιών αφερεγγυότητας. Οι εθνικές νομοθεσίες περί αφερεγγυότητας που προβλέπουν ανακλητικές αγωγές αν και όταν ο οφειλέτης καταστεί τελικώς αφερέγγυος ή ορίζουν ότι οι νέοι δανειστές μπορεί να υποστούν αστικές, διοικητικές ή ποινικές κυρώσεις για την παροχή πίστωσης σε οφειλέτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες υπονομεύουν τη διαθεσιμότητα της χρηματοδότησης η οποία είναι αναγκαία για την επιτυχή διαπραγμάτευση και εφαρμογή ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης. Αντίθετα με τη νέα χρηματοδότηση, η οποία θα πρέπει να επικυρώνεται από δικαστική ή διοικητική αρχή στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, όταν χορηγείται προσωρινή χρηματοδότηση, τα μέρη δεν γνωρίζουν αν το σχέδιο θα επικυρωθεί τελικώς ή όχι. Ο περιορισμός της προστασίας της προσωρινής χρηματοδότησης μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το σχέδιο εγκρίνεται από τους πιστωτές ή επικυρώνεται από δικαστική ή διοικητική αρχή θα αποθάρρυνε την παροχή προσωρινής χρηματοδότησης. Προκειμένου να αποφεύγονται πιθανές καταχρήσεις, θα πρέπει να προστατεύονται μόνον οι χρηματοδοτήσεις που είναι ευλόγως και άμεσα αναγκαίες για τη συνέχιση της λειτουργίας ή την επιβίωση της επιχείρησης του οφειλέτη ή για τη διατήρηση ή αύξηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης εν αναμονή της επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Η προστασία από ανακλητικές αγωγές και η προστασία από την προσωπική ευθύνη αποτελούν ελάχιστες διασφαλίσεις που παρέχονται για την προσωρινή χρηματοδότηση και τη νέα χρηματοδότηση.

Τροπολογία    28

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 32

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(32)  Τα θιγόμενα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα προσφυγής κατά της απόφασης επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, για να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του σχεδίου, να περιορίζεται η αβεβαιότητα και να αποφεύγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, τα σχετικά μέσα προσφυγής δεν θα πρέπει να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα στην εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Εάν αποδεικνύεται ότι μειοψηφούντες πιστωτές υπέστησαν αδικαιολόγητη βλάβη λόγω του σχεδίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν, ως εναλλακτική λύση στην ακύρωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης, την παροχή χρηματικής αποζημίωσης στους σχετικούς διαφωνούντες πιστωτές, η οποία θα είναι καταβλητέα από τον οφειλέτη ή από τους πιστωτές που τάχθηκαν υπέρ του σχεδίου.

(32)  Τα θιγόμενα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα προσφυγής κατά της απόφασης επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, για να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του σχεδίου αναδιάρθρωσης, να περιορίζεται η αβεβαιότητα και να αποφεύγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, τα σχετικά μέσα προσφυγής δεν θα πρέπει να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα στην εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Εάν αποδεικνύεται ότι μειοψηφούντες πιστωτές υπέστησαν αδικαιολόγητη βλάβη λόγω του σχεδίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν, ως εναλλακτική λύση στην ακύρωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης, την παροχή χρηματικής αποζημίωσης στους σχετικούς διαφωνούντες πιστωτές, η οποία θα είναι καταβλητέα από τον οφειλέτη ή από τους πιστωτές που τάχθηκαν υπέρ του σχεδίου, με την εξαίρεση της κατηγορίας των εργαζομένων.

Τροπολογία    29

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 34

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(34)  Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απολαμβάνουν την πλήρη προστασία της εργατικής νομοθεσίας. Ιδίως, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα δικαιώματα των εργαζομένων που κατοχυρώνονται από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου68, την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου69, την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70, την οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου71 και την οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου72. Οι υποχρεώσεις που αφορούν την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση μαζί τους βάσει της εθνικής νομοθεσίας μεταφοράς των ανωτέρω οδηγιών παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις ενημέρωσης των εκπροσώπων των εργαζομένων και διαβούλευσης μαζί τους σχετικά με την απόφαση προσφυγής σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με την οδηγία 2002/14/ΕΚ. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει καταρχήν να εξαιρούν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2008/94/ΕΚ, από κάθε αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ανεξάρτητα από το αν οι απαιτήσεις αυτές έχουν γεννηθεί πριν ή μετά τη χορήγηση της αναστολής. Αναστολή σε σχέση με τέτοιες απαιτήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο για τα ποσά και τα χρονικά διαστήματα για τα οποία η εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων διασφαλίζεται πραγματικά με άλλα μέσα βάσει του εθνικού δικαίου. Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη επεκτείνουν την κάλυψη της εγγύησης καταβολής των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων που προβλέπεται από την οδηγία 2008/94/ΕΚ στις διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, η εξαίρεση των απαιτήσεων των εργαζομένων από την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων δεν δικαιολογείται πλέον στον βαθμό που καλύπτεται από την εν λόγω εγγύηση. Στην περίπτωση που βάσει της εθνικής νομοθεσίας τίθενται περιορισμοί στην ευθύνη των οργανισμών εγγύησης, είτε όσον αφορά τη διάρκεια της εγγύησης είτε όσον αφορά το ποσό που καταβάλλεται στους εργαζομένους, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν ατομικά καταδιωκτικά μέτρα για την ικανοποίηση του υπολειπόμενου μέρους της απαίτησής τους κατά του εργοδότη ακόμη και κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

(34)  Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απολαμβάνουν την πλήρη προστασία της εργατικής νομοθεσίας. Ιδίως, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα δικαιώματα των εργαζομένων που κατοχυρώνονται από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου68, την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου69, την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70, την οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου71 και την οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου72. Οι υποχρεώσεις που αφορούν την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση μαζί τους βάσει της εθνικής νομοθεσίας μεταφοράς των ανωτέρω οδηγιών παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις ενημέρωσης των εκπροσώπων των εργαζομένων και διαβούλευσης μαζί τους σχετικά με την απόφαση προσφυγής σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με την οδηγία 2002/14/ΕΚ. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να απαιτείται να εξαιρούν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων από κάθε αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ανεξάρτητα από το αν οι απαιτήσεις αυτές έχουν γεννηθεί πριν ή μετά τη χορήγηση της αναστολής. Αναστολή σε σχέση με τέτοιες απαιτήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο για τα ποσά και τα χρονικά διαστήματα για τα οποία η εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων διασφαλίζεται πραγματικά με άλλα μέσα βάσει του εθνικού δικαίου. Στην περίπτωση που βάσει της εθνικής νομοθεσίας τίθενται περιορισμοί στην ευθύνη των οργανισμών εγγύησης, είτε όσον αφορά τη διάρκεια της εγγύησης είτε όσον αφορά το ποσό που καταβάλλεται στους εργαζομένους, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν ατομικά καταδιωκτικά μέτρα για την ικανοποίηση του υπολειπόμενου μέρους της απαίτησής τους κατά του εργοδότη ακόμη και κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

__________________

__________________

68 Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16.

68 Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16.

69 Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, ΕΕ L 82 της 22.3.2001, σ. 16.

69 Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, ΕΕ L 82 της 22.3.2001, σ. 16.

70 Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29.

70 Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29.

71 Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.2008, σ. 36.

71 Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.2008, σ. 36.

72 Οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

72 Οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

Τροπολογία    30

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 34 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(34α)  Θα πρέπει να παρέχονται στους εργαζομένους και στους εκπροσώπους τους όλα τα έγγραφα και οι πληροφορίες σχετικά με το προτεινόμενο σχέδιο αναδιάρθρωσης προκειμένου να διασφαλίζεται η δυνατότητά τους να προβαίνουν σε διεξοδική αξιολόγηση των διαφόρων σεναρίων. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να επιτρέπεται στους εργαζομένους και στους εκπροσώπους τους να συμμετέχουν ενεργά σε όλα τα στάδια της διαβούλευσης και της έγκρισης για την κατάρτιση του σχεδίου, και να εξασφαλίζεται η πρόσβασή τους σε συμβουλές από εμπειρογνώμονες όσον αφορά την αναδιάρθρωση.

Τροπολογία    31

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 35

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(35)  Στην περίπτωση που σχέδιο αναδιάρθρωσης περιλαμβάνει τη μεταβίβαση τμήματος εγκατάστασης ή επιχείρησης, τα δικαιώματα των εργαζομένων που απορρέουν από σύμβαση εργασίας ή εργασιακή σχέση, συμπεριλαμβανομένου ιδίως του δικαιώματος καταβολής των αποδοχών, θα πρέπει να διασφαλίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, χωρίς να θίγονται οι ειδικοί κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση διαδικασίας αφερεγγυότητας βάσει του άρθρου 5 της εν λόγω οδηγίας και, ιδίως, οι δυνατότητες που προβλέπονται από το άρθρο 5 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. Περαιτέρω, επιπρόσθετα και χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα των εργαζομένων σε διαβούλευση και ενημέρωση, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης και της διαβούλευσης σε σχέση με αποφάσεις που μπορούν να επιφέρουν ουσιαστικές μεταβολές στην οργάνωση της εργασίας ή στις συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές, δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται από την οδηγία 2002/14/ΕΚ, βάσει της παρούσας οδηγίας, οι εργαζόμενοι που θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου επί του σχεδίου. Για τους σκοπούς της ψηφοφορίας επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εντάσσουν τους εργαζομένους σε κατηγορία ξεχωριστή από τις άλλες κατηγορίες πιστωτών.

(35)  Στην περίπτωση που σχέδιο αναδιάρθρωσης περιλαμβάνει τη μεταβίβαση τμήματος εγκατάστασης ή επιχείρησης, τα δικαιώματα των εργαζομένων που απορρέουν από σύμβαση εργασίας ή εργασιακή σχέση, συμπεριλαμβανομένου ιδίως του δικαιώματος καταβολής των αποδοχών, θα πρέπει να διασφαλίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, ενώ θα πρέπει να είναι δυνατή η εφαρμογή του άρθρου 5 της εν λόγω οδηγίας μόνο σε περίπτωση αφερεγγυότητας και όχι σε περίπτωση σχεδίου αναδιάρθρωσης. Περαιτέρω, επιπρόσθετα και χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα των εργαζομένων σε διαβούλευση και ενημέρωση, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης και της διαβούλευσης σε σχέση με αποφάσεις που μπορούν να επιφέρουν ουσιαστικές μεταβολές στην οργάνωση της εργασίας ή στις συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές, δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται από την οδηγία 2002/14/ΕΚ, βάσει της παρούσας οδηγίας, οι εργαζόμενοι που θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου επί του σχεδίου και η έγκρισή τους θα πρέπει να είναι δεσμευτική για την επικύρωση του σχεδίου. Για τους σκοπούς της ψηφοφορίας επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντάσσουν τους εργαζομένους σε κατηγορία ξεχωριστή από τις άλλες κατηγορίες πιστωτών και θα πρέπει να εξασφαλίζουν την παροχή προνομιακού δικαιώματος στην εν λόγω κατηγορία.

Αιτιολόγηση

Το άρθρο 5 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ εφαρμόζεται «όταν ο εκχωρητής υπόκειται σε διαδικασία πτώχευσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ανάλογη διαδικασία αφερεγγυότητας, κινηθείσα με σκοπό την εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων του εκχωρητή» και δεν μπορεί να εφαρμόζεται σε περίπτωση σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Τροπολογία    32

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 35 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(35α)  Κάθε προτεινόμενο μέτρο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να εξηγείται πλήρως στους εκπροσώπους των εργαζομένων, οι οποίοι θα πρέπει να λαμβάνουν τις πληροφορίες σχετικά με την προτεινόμενη αναδιάρθρωση ώστε να μπορούν να προβαίνουν σε διεξοδική αξιολόγηση και να προετοιμάζονται για τη διενέργεια διαβουλεύσεων, όπου είναι σκόπιμο.1a

 

_________________

 

1a Κείμενο που εγκρίθηκε P7_TA(2013)0005 Ενημέρωση και διαβούλευση με τους εργαζομένους, πρόβλεψη και διαχείριση των αναδιαρθρώσεων

Τροπολογία    33

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 36

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(36)  Για την περαιτέρω προώθηση των προληπτικών αναδιαρθρώσεων, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οι διευθυντές επιχειρήσεων δεν αποθαρρύνονται από την άσκηση εύλογης επιχειρηματικής κρίσης ή την ανάληψη εύλογων επιχειρηματικών κινδύνων, ιδίως όταν αυτό θα ενίσχυε τις πιθανότητες επιτυχίας της αναδιάρθρωσης δυνητικά βιώσιμων επιχειρήσεων. Όταν μια επιχείρηση αντιμετωπίζει οικονομικές δυσχέρειες, οι διευθυντές της θα πρέπει να προβαίνουν σε ενέργειες όπως η αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας, συμπεριλαμβανομένης βοήθειας ειδικών στους τομείς της αναδιάρθρωσης και της αφερεγγυότητας, για παράδειγμα, για την αξιοποίηση, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης· την προστασία των περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης ώστε να μεγιστοποιηθεί η αξία της και να αποφευχθεί η απώλεια βασικών περιουσιακών στοιχείων· την εξέταση της δομής και των λειτουργιών της επιχείρησης με στόχο να εκτιμηθεί η βιωσιμότητα και να μειωθούν οι δαπάνες της· την αποφυγή της πραγματοποίησης συναλλαγών που θα μπορούσαν να υπόκεινται σε ανάκληση, εκτός εάν δικαιολογούνται από βάσιμους επιχειρηματικούς λόγους· τη συνέχιση των συναλλαγών που υπό τις δεδομένες συνθήκες ενδείκνυται να συνεχιστούν για την αύξηση της αξίας της επιχείρησης εν λειτουργία· τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές και την υπαγωγή σε διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης. Σε περίπτωση επικείμενης αφερεγγυότητας του οφειλέτη, είναι επίσης σημαντικό να προστατεύονται τα νόμιμα δικαιώματα των πιστωτών από διοικητικές αποφάσεις που μπορεί να έχουν επιπτώσεις στη σύσταση της περιουσίας του οφειλέτη, ιδίως όταν οι εν λόγω αποφάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της αξίας της περιουσίας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο προσπαθειών αναδιάρθρωσης ή για διανομή στους πιστωτές. Είναι, συνεπώς, αναγκαίο, υπό τέτοιες συνθήκες, να αποφεύγουν οι διευθυντές της επιχείρησης ενέργειες από πρόθεση ή βαριά αμέλεια που οδηγούν σε προσωπικό τους κέρδος σε βάρος των ενδιαφερόμενων μερών, σε συναλλαγές με τίμημα χαμηλότερο από το πραγματικό ή σε αδικαιολόγητη προνομιακή μεταχείριση ενός ή περισσότερων ενδιαφερόμενων μερών έναντι άλλων. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως διευθυντές θα πρέπει να νοούνται τα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη διοίκηση της εταιρείας.

(36)  Για την περαιτέρω προώθηση των προληπτικών αναδιαρθρώσεων, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οι διευθυντές επιχειρήσεων και οι επιχειρηματίες δεν αποθαρρύνονται από την άσκηση εύλογης επιχειρηματικής κρίσης ή την ανάληψη εύλογων εμπορικών κινδύνων, ιδίως όταν αυτό θα ενίσχυε τις πιθανότητες επιτυχίας της αναδιάρθρωσης δυνητικά βιώσιμων επιχειρήσεων. Όταν μια επιχείρηση αντιμετωπίζει οικονομικές δυσχέρειες, οι διευθυντές της θα πρέπει να προβαίνουν σε ενέργειες όπως η αναζήτηση επαγγελματικών συμβουλών, συμπεριλαμβανομένης βοήθειας ειδικών στους τομείς της αναδιάρθρωσης και της αφερεγγυότητας, για παράδειγμα, για την αξιοποίηση, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης· την προστασία των περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης ώστε να μεγιστοποιηθεί η αξία της και να αποφευχθεί η απώλεια βασικών περιουσιακών στοιχείων· την εξέταση της δομής και των λειτουργιών της επιχείρησης με στόχο να εκτιμηθεί η βιωσιμότητα και να μειωθούν οι δαπάνες της· την αποφυγή της πραγματοποίησης συναλλαγών που θα μπορούσαν να υπόκεινται σε ανάκληση, εκτός εάν δικαιολογούνται από βάσιμους επιχειρηματικούς λόγους· τη συνέχιση των συναλλαγών που υπό τις δεδομένες συνθήκες ενδείκνυται να συνεχιστούν για την αύξηση της αξίας της επιχείρησης εν λειτουργία· τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές και την υπαγωγή σε διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης. Οι διευθυντές θα πρέπει επίσης να συμμορφώνονται με όλες τις υποχρεώσεις τους προς τους πιστωτές, τους εκπροσώπους των εργαζομένων και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Σε περίπτωση επικείμενης αφερεγγυότητας του οφειλέτη, είναι επίσης σημαντικό να προστατεύονται τα νόμιμα δικαιώματα των πιστωτών από διαχειριστικές αποφάσεις που μπορεί να έχουν επιπτώσεις στη σύσταση της περιουσίας του οφειλέτη, ιδίως όταν οι εν λόγω αποφάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της αξίας της περιουσίας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο προσπαθειών αναδιάρθρωσης ή για διανομή στους πιστωτές. Είναι, συνεπώς, αναγκαίο, υπό τέτοιες συνθήκες, να αποφεύγουν οι διευθυντές της επιχείρησης ενέργειες από πρόθεση ή βαριά αμέλεια που οδηγούν σε προσωπικό τους κέρδος σε βάρος των ενδιαφερόμενων μερών, σε συναλλαγές με τίμημα χαμηλότερο από το πραγματικό ή σε εσκεμμένη μείωση της αξίας της εταιρείας ή αδικαιολόγητη προνομιακή μεταχείριση ενός ή περισσότερων ενδιαφερόμενων μερών έναντι άλλων. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως διευθυντές θα πρέπει να νοούνται τα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη διοίκηση της εταιρείας. Η μη τήρηση αυτής της απαίτησης θα πρέπει δυνητικά να οδηγεί σε μακρότερη περίοδο απαλλαγής ή αυστηρότερους όρους απαλλαγής.

Τροπολογία    34

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 37

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(37)  Οι διαφορές στις δυνατότητες για μια δεύτερη ευκαιρία που παρέχονται στα επιμέρους κράτη μέλη μπορεί να αποτελέσουν κίνητρο για τη μετεγκατάσταση υπερχρεωμένων επιχειρηματιών προκειμένου να επωφεληθούν από συντομότερες περιόδους απαλλαγής ή από πιο ελκυστικούς όρους απαλλαγής, με αποτέλεσμα πρόσθετη ανασφάλεια δικαίου και πρόσθετο κόστος για τους πιστωτές κατά την είσπραξη των απαιτήσεών τους. Περαιτέρω, οι επιπτώσεις της πτώχευσης, ιδίως ο κοινωνικός στιγματισμός, οι νομικές συνέπειες όπως η έκπτωση από το δικαίωμα ανάληψης και άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας και η παρατεινόμενη αδυναμία αποπληρωμής των χρεών, αποτελούν σημαντικά αντικίνητρα για τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να συστήσουν επιχείρηση ή να αξιοποιήσουν μια δεύτερη ευκαιρία, έστω και αν τα στοιχεία δείχνουν ότι οι επιχειρηματίες που έχουν πτωχεύσει έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στη δεύτερη απόπειρά τους. Θα πρέπει, επομένως, να ληφθούν μέτρα για τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της υπερχρέωσης και της πτώχευσης στους επιχειρηματίες, ιδίως με την πρόβλεψη της δυνατότητας πλήρους απαλλαγής από τα χρέη έπειτα από ορισμένη χρονική περίοδο και τον περιορισμό της χρονικής διάρκειας των ανικανοτήτων και εκπτώσεων που επιβάλλονται ως συνέπεια της υπερχρέωσης του οφειλέτη.

(37)  Οι διαφορές στις δυνατότητες για μια δεύτερη ευκαιρία που παρέχονται στα επιμέρους κράτη μέλη μπορεί να αποτελέσουν κίνητρο για τη μετεγκατάσταση υπερχρεωμένων επιχειρηματιών σε κράτη μέλη προκειμένου να επωφεληθούν από συντομότερες περιόδους απαλλαγής ή από πιο ελκυστικούς όρους απαλλαγής, με αποτέλεσμα πρόσθετη ανασφάλεια δικαίου και πρόσθετο κόστος για τους πιστωτές κατά την είσπραξη των απαιτήσεών τους. Περαιτέρω, οι επιπτώσεις της πτώχευσης, ιδίως ο κοινωνικός στιγματισμός, οι νομικές συνέπειες όπως η έκπτωση από το δικαίωμα ανάληψης και άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας και η παρατεινόμενη αδυναμία αποπληρωμής των χρεών, αποτελούν σημαντικά αντικίνητρα για τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να συστήσουν επιχείρηση ή να αξιοποιήσουν μια δεύτερη ευκαιρία, έστω και αν τα στοιχεία δείχνουν ότι οι επιχειρηματίες που έχουν πτωχεύσει έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στη δεύτερη απόπειρά τους. Θα πρέπει, επομένως, να ληφθούν μέτρα για τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της υπερχρέωσης και της πτώχευσης στους επιχειρηματίες, ιδίως με την πρόβλεψη της δυνατότητας πλήρους απαλλαγής από τα χρέη έπειτα από ορισμένη χρονική περίοδο και τον περιορισμό της χρονικής διάρκειας των ανικανοτήτων και εκπτώσεων που επιβάλλονται ως συνέπεια της υπερχρέωσης του οφειλέτη. Το χρονικό διάστημα απαλλαγής θα πρέπει να είναι πέντε έτη από την ημερομηνία πρώτης αίτησης του οφειλέτη και θα πρέπει να είναι δυνατό για τα κράτη μέλη να καθορίζουν μεγαλύτερη περίοδο στην περίπτωση δεύτερης ή επακόλουθης περιόδου απαλλαγής.

Τροπολογία    35

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 38

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(38)  Η πλήρης απαλλαγή από τα χρέη ή η άρση των ανικανοτήτων και εκπτώσεων έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα δεν ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης επιδεικνύει ανέντιμη συμπεριφορά ή ενεργεί κακόπιστα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν σαφή καθοδήγηση στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές σχετικά με το πώς πρέπει να εκτιμάται η εντιμότητα του επιχειρηματία. Για παράδειγμα, για να διακριβώσουν αν ο οφειλέτης επέδειξε ανέντιμη συμπεριφορά, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως η φύση και το ύψος των χρεών, ο χρόνος δημιουργίας των χρεών, οι προσπάθειες του οφειλέτη να αποπληρώσει τα χρέη και να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεών του λήψης δημόσιων αδειών και ορθής τήρησης λογιστικών στοιχείων, καθώς οι τυχόν ενέργειες του οφειλέτη με σκοπό την παρεμπόδιση των προσπαθειών πιστωτών να πετύχουν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους. Οι επιβαλλόμενες ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα είναι δυνατόν να έχουν μεγαλύτερη ή αόριστη διάρκεια στις περιπτώσεις που ο επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα που θεωρείται ευαίσθητο στα κράτη μέλη ή που έχει καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να επωφελούνται από την απαλλαγή από τα χρέη, αλλά να υπόκεινται σε απαγόρευση άσκησης ορισμένου επαγγέλματος για μεγαλύτερο ή για αόριστο χρονικό διάστημα.

(38)  Η πλήρης απαλλαγή από τα χρέη ή η άρση των ανικανοτήτων και εκπτώσεων έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα, δεν ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμα και μετά την εφαρμογή διαδικασίας αφερεγγυότητας, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης επιδεικνύει ανέντιμη συμπεριφορά ή ενεργεί κακόπιστα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν σαφή καθοδήγηση και κριτήρια στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές σχετικά με τη μέθοδο αξιολόγησης της εντιμότητας του επιχειρηματία. Για παράδειγμα, για να διακριβώσουν αν ο οφειλέτης επέδειξε ανέντιμη συμπεριφορά, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως η φύση και το ύψος των χρεών, ο χρόνος δημιουργίας των χρεών, οι προσπάθειες του οφειλέτη να αποπληρώσει τα χρέη και να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεών του λήψης δημόσιων αδειών και ορθής τήρησης λογιστικών στοιχείων, καθώς οι τυχόν ενέργειες του οφειλέτη με σκοπό την παρεμπόδιση των προσπαθειών πιστωτών να πετύχουν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους. Οι επιβαλλόμενες ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα είναι δυνατόν να έχουν μεγαλύτερη ή αόριστη διάρκεια στις περιπτώσεις που ο επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα που θεωρείται ευαίσθητο στα κράτη μέλη ή που έχει καταδικαστεί για εγκληματικές δραστηριότητες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να επωφελούνται από την απαλλαγή από τα χρέη, αλλά να υπόκεινται σε απαγόρευση άσκησης ορισμένου επαγγέλματος για μεγαλύτερο ή για αόριστο χρονικό διάστημα.

Τροπολογία    36

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 39

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(39)  Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα των διαδικασιών στην επίτευξη εκβάσεων που συμβάλλουν στη διάσωση των επιχειρήσεων και στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες ή που επιτρέπουν την αποδοτική εκκαθάριση των μη βιώσιμων επιχειρήσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας σε πολλά κράτη μέλη, καθώς έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια δικαίου για τους πιστωτές και τους επενδυτές και χαμηλά ποσοστά ανάκτησης. Τέλος, με δεδομένη τη θέσπιση μηχανισμών ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των δικαστηρίων και των επαγγελματιών στις διασυνοριακές περιπτώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, ο επαγγελματισμός όλων των εμπλεκομένων πρέπει να αναβαθμιστεί σε συγκρίσιμα υψηλά επίπεδα σε ολόκληρη την Ένωση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών ή διοικητικών αρχών είναι επαρκώς καταρτισμένα και διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία σε θέματα αφερεγγυότητας. Μια τέτοια εξειδίκευση των μελών του δικαστικού σώματος θα επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με δυνητικά σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς, ωστόσο, να συνεπάγεται ότι τα μέλη του δικαστικού σώματος θα πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και δεύτερης ευκαιρίας. Για παράδειγμα, η δημιουργία ειδικών δικαστηρίων ή τμημάτων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που διέπει την οργάνωση του δικαστικού συστήματος μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτών των στόχων.

(39)  Η ανάθεση των σχετικών υποθέσεων σε εξειδικευμένους διαχειριστές αφερεγγυότητας και δικαστές, καθώς και η διαθεσιμότητα ψηφιακών εργαλείων μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη μείωση της διάρκειας των διαδικασιών, στη μείωση του κόστους και στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης συνδρομής ή εποπτείας. Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα των διαδικασιών στην επίτευξη εκβάσεων που συμβάλλουν στη διάσωση των επιχειρήσεων και στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους έντιμους επιχειρηματίες ή που επιτρέπουν την ταχεία και αποδοτική εκκαθάριση των μη βιώσιμων επιχειρήσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας σε πολλά κράτη μέλη, καθώς έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια δικαίου για τους πιστωτές και τους επενδυτές και χαμηλά ποσοστά ανάκτησης. Προκειμένου να μειωθεί η υπερβολική διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας, είναι επίσης αναγκαίο να ενσωματωθούν εργαλεία ψηφιακής επικοινωνίας στις εν λόγω διαδικασίες. Τέλος, με δεδομένη τη θέσπιση μηχανισμών ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των δικαστηρίων και των επαγγελματιών στις διασυνοριακές περιπτώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, ο επαγγελματισμός και η εξειδίκευση όλων των εμπλεκομένων πρέπει να αναβαθμιστεί σε συγκρίσιμα υψηλά επίπεδα σε ολόκληρη την Ένωση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών ή διοικητικών αρχών είναι επαρκώς καταρτισμένα και διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία σε θέματα αφερεγγυότητας. Μια τέτοια εξειδίκευση των μελών του δικαστικού σώματος θα επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με δυνητικά σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς, ωστόσο, να συνεπάγεται ότι τα μέλη του δικαστικού σώματος θα πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας. Για παράδειγμα, η δημιουργία ειδικών δικαστηρίων ή τμημάτων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που διέπει την οργάνωση του δικαστικού συστήματος μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Τροπολογία    37

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 40

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

40.  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επιπλέον να διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας που διορίζονται από δικαστικές ή διοικητικές αρχές είναι επαρκώς καταρτισμένοι και ότι εποπτεύονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ότι διορίζονται με διαφάνεια και λαμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών, και ότι εκτελούν με ακεραιότητα τα καθήκοντά τους. Οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει επίσης να τηρούν προαιρετικούς κώδικες δεοντολογίας που θα έχουν ως στόχο να διασφαλίζουν κατάλληλο επίπεδο προσόντων και κατάρτισης, διαφάνεια των καθηκόντων των εν λόγω επαγγελματιών και των κανόνων για τον καθορισμό της αμοιβής τους, την ασφαλιστική κάλυψη της επαγγελματικής ευθύνης τους και την ύπαρξη εποπτικών και ρυθμιστικών μηχανισμών, στους οποίους θα πρέπει να περιλαμβάνεται και ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβαίνουν τα καθήκοντά τους. Οι προδιαγραφές αυτές είναι δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς να υπάρχει κατ’ αρχήν ανάγκη δημιουργίας νέων επαγγελμάτων ή επαγγελματικών προσόντων.

40.  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επιπλέον να διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας που διορίζονται από δικαστικές ή διοικητικές αρχές είναι επαρκώς καταρτισμένοι και ότι εποπτεύονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ότι διορίζονται με διαφάνεια και λαμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών, και ότι εκτελούν με ακεραιότητα τα καθήκοντά τους, με βασικό στόχο την αποκατάσταση της βιωσιμότητας της επιχείρησης. Οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει να επιδιώκουν τη διάσωση και όχι την εκκαθάριση και θα πρέπει επίσης να τηρούν κώδικα επαγγελματικής δεοντολογίας με στόχο να εξασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προσόντων και κατάρτισης, και να διασφαλίζεται η διαφάνεια των καθηκόντων των εν λόγω επαγγελματιών και των κανόνων για τον καθορισμό της αμοιβής τους, η ασφαλιστική κάλυψη της επαγγελματικής ευθύνης τους και η δημιουργία εποπτικών και ρυθμιστικών μηχανισμών, στους οποίους θα πρέπει να περιλαμβάνεται και ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβαίνουν τα καθήκοντά τους. Οι προδιαγραφές αυτές είναι δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς να υπάρχει κατ’ αρχήν ανάγκη δημιουργίας νέων επαγγελμάτων ή επαγγελματικών προσόντων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών σχετικά με τις διοικητικές αρχές που ασκούν καθήκοντα εποπτείας ή ελέγχου επί των επαγγελματιών στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

Τροπολογία    38

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 42

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

42.  Είναι σημαντικό να συλλέγονται αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τις επιδόσεις των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, προκειμένου να είναι δυνατή η παρακολούθηση της εκτέλεσης και εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν και να συγκεντρώνουν δεδομένα τα οποία να είναι αρκετά αναλυτικά ώστε να επιτρέπουν την αξιόπιστη αξιολόγηση του τρόπου λειτουργίας της οδηγίας στην πράξη.

42.  Είναι σημαντικό να συλλέγονται αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τις επιδόσεις των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, προκειμένου να είναι δυνατή η παρακολούθηση της εκτέλεσης και εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για να συλλέγουν, να συγκεντρώνουν και να παρέχουν τα εν λόγω δεδομένα στην Επιτροπή. Τα εν λόγω δεδομένα θα πρέπει να είναι αρκετά αναλυτικά ώστε να επιτρέπουν την αξιόπιστη αξιολόγηση του τρόπου λειτουργίας της οδηγίας στην πράξη.

Τροπολογία    39

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 46 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(46α)  Οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να αναλαμβάνουν το βάρος των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ενώ θα πρέπει πάντοτε να ικανοποιούνται πρώτα οι οφειλές προς αυτούς, όπως οι μη καταβληθείσες αμοιβές. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια της παραγωγής και της απασχόλησης, καθώς και η καλύτερη καταπολέμηση μεθοδευμένων ή δόλιων πρακτικών από τη διοίκηση, οι εργαζόμενοι θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται και να ζητείται η γνώμη τους στο αρχικό στάδιο των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής.

Τροπολογία    40

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 47 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(47α)  Θα πρέπει να διενεργηθεί περαιτέρω αξιολόγηση προκειμένου να εκτιμηθεί η αναγκαιότητα υποβολής νομοθετικών προτάσεων για την αντιμετώπιση περιπτώσεων αφερεγγυότητας η οποία θίγει πρόσωπα που δεν ασκούν εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική δραστηριότητα ανάλογη με εκείνη ενός εργοδότη, αλλά τα οποία, ως καταναλωτές ή χρήστες αγαθών ή δημόσιων ή ιδιωτικών υπηρεσιών, αδυνατούν προσωρινά ή μόνιμα, ενεργώντας καλή τη πίστει, να εξοφλήσουν τα ληξιπρόθεσμα χρέη τους. Οι εν λόγω νομοθετικές προτάσεις θα πρέπει να προβλέπουν ότι προστατεύεται η πρόσβαση των ατόμων αυτών σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

Τροπολογία    41

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες όταν υπάρχει πιθανότητα περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας·

α)  διαδικασίες ταχείας προληπτικής αναδιάρθρωσης που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες όταν υπάρχει πιθανότητα περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας και πραγματική δυνατότητα να αποτραπεί η υποβολή της εταιρείας σε διαδικασία αφερεγγυότητας·

Τροπολογία    42

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1 – παράγραφος 1 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  διαδικασίες που οδηγούν σε απαλλαγή υπερχρεωμένων επιχειρηματιών από τα χρέη και στην παροχή σε αυτούς της δυνατότητας να ξεκινήσουν μια νέα επιχειρηματική δραστηριότητα·

β)  διαδικασίες που οδηγούν σε απαλλαγή υπερχρεωμένων επιχειρηματιών από τα χρέη, αφού προηγουμένως έχουν υπαχθεί σε διαδικασία αφερεγγυότητας, οι οποίες τους παρέχουν τη δυνατότητα να ξεκινήσουν μια νέα επιχειρηματική δραστηριότητα·

Τροπολογία    43

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1)  «διαδικασία αφερεγγυότητας»: συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας η οποία συνεπάγεται τη μερική ή ολική πτωχευτική απαλλοτρίωση της περιουσίας του οφειλέτη και τον διορισμό συνδίκου.

1)  «διαδικασία αφερεγγυότητας»: συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας η οποία συνεπάγεται τη μερική ή ολική πτωχευτική απαλλοτρίωση της περιουσίας του οφειλέτη και τον διορισμό διαχειριστή διαδικασίας αφερεγγυότητας·

Τροπολογία    44

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 2 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α)  «πιθανότητα αφερεγγυότητας»: κατάσταση στην οποία ο οφειλέτης δεν είναι αφερέγγυος βάσει του εθνικού δικαίου αλλά υπάρχει πραγματικός και σοβαρός κίνδυνος όσον αφορά τη μελλοντική ικανότητα του οφειλέτη να εξοφλήσει τα χρέη του μόλις αυτά καταστούν ληξιπρόθεσμα∙

Τροπολογία    45

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

5)  «εκκρεμείς συμβάσεις»: συμβάσεις μεταξύ του οφειλέτη και ενός ή περισσότερων πιστωτών στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συμβαλλόμενοι δεν έχουν ακόμη εκπληρώσει πλήρως τις συμβατικές υποχρεώσεις τους κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης περί αναστολής των ατομικών καταδιώξεων·

5)  «βασικές εκκρεμείς συμβάσεις»: συμβάσεις μεταξύ του οφειλέτη και ενός ή περισσότερων πιστωτών στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συμβαλλόμενοι δεν έχουν ακόμη εκπληρώσει πλήρως τις συμβατικές υποχρεώσεις τους κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης περί αναστολής των ατομικών καταδιώξεων και οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών παράδοσης, η αναστολή των οποίων θα είχε ως αποτέλεσμα να πάψει να λειτουργεί η επιχείρηση∙

Τροπολογία    46

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

6)  «κατηγοριοποίηση»: η ομαδοποίηση, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, των θιγόμενων πιστωτών και μετόχων/εταίρων κατά τρόπο που αντικατοπτρίζει τα δικαιώματα και την προτεραιότητα των θιγόμενων απαιτήσεων και συμμετοχικών δικαιωμάτων, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν προϋφιστάμενων δικαιωμάτων, βαρών ή συμφωνιών μεταξύ πιστωτών, καθώς και της μεταχείρισής τους βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης·

6)  «κατηγοριοποίηση»: η ομαδοποίηση, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, των θιγόμενων πιστωτών και μετόχων/εταίρων κατά τρόπο που αντικατοπτρίζει τα δικαιώματα και την προτεραιότητα των θιγόμενων απαιτήσεων και συμμετοχικών δικαιωμάτων, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν προϋφιστάμενων δικαιωμάτων, βαρών ή συμφωνιών μεταξύ πιστωτών, καθώς και της μεταχείρισής τους βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης· για τους σκοπούς της έγκρισης ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης, οι πιστωτές χωρίζονται σε διαφορετικές κατηγορίες πιστωτών, όπως ρυθμίζονται από τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο των οποίων, κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες και οι ανέγγυες απαιτήσεις αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές κατηγορίες·

Τροπολογία    47

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 8

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

8)  «διακατηγοριακή παράκαμψη των διαφωνιών» («cross-class cram-down»): η επικύρωση από δικαστική ή διοικητική αρχή σχεδίου αναδιάρθρωσης παρά τη διαφωνία μίας ή περισσότερων θιγόμενων κατηγοριών πιστωτών·

8)  «διακατηγοριακή παράκαμψη των διαφωνιών» («cross-class cram-down»): η επικύρωση από δικαστική ή διοικητική αρχή σχεδίου αναδιάρθρωσης παρά τη διαφωνία διαφόρων θιγόμενων κατηγοριών πιστωτών·

Τροπολογία    48

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

11)  «νέα χρηματοδότηση»: νέα κεφάλαια, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή σχεδίου αναδιάρθρωσης, για τα οποία υπάρχει συμφωνία στο σχέδιο αναδιάρθρωσης και η χορήγηση των οποίων επικυρώνεται ακολούθως από δικαστική ή διοικητική αρχή·

11)  «νέα χρηματοδότηση»: νέα κεφάλαια, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης πιστώσεων, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή σχεδίου αναδιάρθρωσης, για τα οποία υπάρχει συμφωνία στο σχέδιο αναδιάρθρωσης και η χορήγηση των οποίων επικυρώνεται ακολούθως από δικαστική ή διοικητική αρχή·

Τροπολογία    49

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 12

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

12)  «προσωρινή χρηματοδότηση»: κεφάλαια, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι ευλόγως και άμεσα αναγκαία για τη συνέχιση της λειτουργίας ή την επιβίωση της επιχείρησης του οφειλέτη, ή για τη διατήρηση ή την αύξηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης εν αναμονή της επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης·

12)  «προσωρινή χρηματοδότηση»: κεφάλαια, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης πιστώσεων, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι ευλόγως και άμεσα αναγκαία για τη συνέχιση της λειτουργίας ή την επιβίωση της επιχείρησης του οφειλέτη, ή για τη διατήρηση ή την αύξηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης εν αναμονή της επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης·

Τροπολογία    50

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 13

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

13)  «υπερχρεωμένος επιχειρηματίας»: φυσικό πρόσωπο που ασκεί εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική δραστηριότητα το οποίο αδυνατεί, σε βάση όχι απλώς προσωρινή, να εξοφλήσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη του·

13)  «υπερχρεωμένος επιχειρηματίας»: φυσικό πρόσωπο που ασκεί εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική δραστηριότητα το οποίο αδυνατεί, σε βάση όχι απλώς προσωρινή, να εξοφλήσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη του, και επίσης επιχειρηματίας ο οποίος αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη που δημιούργησε ως φυσικό πρόσωπο αλλά τα οποία συνδέονται με τη χρηματοδότηση της έναρξης της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του, καθώς και πρόσωπο του οποίου η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι αποκλειστικά συμπληρωματική και του οποίου τα επαγγελματικά χρέη και τα προσωπικά χρέη δεν μπορούν εύλογα να διαχωριστούν.

Τροπολογία    51

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 14

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

14)  «πλήρης απαλλαγή από τα χρέη»: διαγραφή των ανεξόφλητων χρεών κατόπιν διαδικασίας η οποία περιλαμβάνει ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων και/ή σχέδιο αποπληρωμής/διακανονισμού·

14)  «πλήρης απαλλαγή από τα χρέη»: διαγραφή των ανεξόφλητων χρεών κατόπιν διαδικασίας αφερεγγυότητας·

Τροπολογία    52

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

15)  «επαγγελματίας στον τομέα της αναδιάρθρωσης»: πρόσωπο ή φορέας που έχει διοριστεί από δικαστική ή διοικητική αρχή για την εκτέλεση ενός ή περισσότερων από τα εξής καθήκοντα:

15)  «επαγγελματίας στον τομέα της αναδιάρθρωσης»: πρόσωπο ή φορέας που, βάσει του εθνικού δικαίου, έχει τα κατάλληλα προσόντα για την εκτέλεση ενός ή περισσότερων από τα εξής καθήκοντα:

Τροπολογία    53

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  να συνδράμει τον οφειλέτη ή τους πιστωτές κατά την εκπόνηση ή τη διαπραγμάτευση σχεδίου αναδιάρθρωσης·

α)  να συνδράμει τον οφειλέτη ή τους πιστωτές κατά την εκπόνηση ή τη διαπραγμάτευση σχεδίου αναδιάρθρωσης ή σχεδίου μεταβίβασης των βιώσιμων τμημάτων της επιχείρησης·

Τροπολογία    54

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

15α)  «σχέδιο αποπληρωμής»: πρόγραμμα καταβολής συγκεκριμένων ποσών σε συγκεκριμένες ημερομηνίες από τον οφειλέτη στους πιστωτές, που καταρτίζεται ως μέρος σχεδίου αναδιάρθρωσης·

Τροπολογία    55

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 β (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

15β)  «βιώσιμος/η/ο»: που έχει την ικανότητα να παράσχει τη δέουσα προβλεπόμενη απόδοση επί του κεφαλαίου μετά την κάλυψη όλων των δαπανών, συμπεριλαμβανομένων της απόσβεσης και των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων.

Τροπολογία    56

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 3

Άρθρο 3

Έγκαιρη προειδοποίηση

Έγκαιρη προειδοποίηση και πρόσβαση σε πληροφορίες

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες έχουν πρόσβαση σε εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης τα οποία μπορούν να εντοπίζουν τυχόν επιδείνωση της κατάστασης της επιχείρησης και να επισημαίνουν στον οφειλέτη ή στον επιχειρηματία την ανάγκη να αναλάβει επειγόντως δράση.

1.  Τα κράτη μέλη αναπτύσσουν και διασφαλίζουν την πρόσβαση σε σαφή και διαφανή εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης τα οποία μπορούν να εντοπίζουν τυχόν επιδείνωση της κατάστασης της επιχείρησης και να επισημαίνουν στον οφειλέτη ή στον επιχειρηματία ή στον εκπρόσωπο των εργαζομένων την ανάγκη να αναλάβει επειγόντως δράση. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν χρήση των νέων τεχνολογιών πληροφορικής για τις κοινοποιήσεις και την επιγραμμική επικοινωνία.

 

1α. Τα εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης μπορεί να περιλαμβάνουν:

 

α) καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη∙

 

β) καθήκοντα αναφοράς στο πλαίσιο δανειακών συμφωνιών∙ και

 

γ) υποχρεώσεις τακτικής αναφοράς ή παροχής πληροφοριών για τρίτους, όπως λογιστές, φορολογικές αρχές και αρχές κοινωνικής ασφάλισης ή ορισμένα είδη πιστωτών όπως τράπεζες∙

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες έχουν πρόσβαση σε σχετικές επικαιροποιημένες, σαφείς, συνοπτικές και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης, καθώς και σχετικά με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για να προβούν σε αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο ή να επιτύχουν την απαλλαγή τους από προσωπικά χρέη.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες, οι επιχειρηματίες και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έχουν πρόσβαση σε σχετικές επικαιροποιημένες, σαφείς, συνοπτικές και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης, καθώς και σχετικά με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για να προβούν σε αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο ή να επιτύχουν την απαλλαγή τους από προσωπικά χρέη.

 

2α. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν σε ειδικό ιστότοπο και με τρόπο φιλικό προς τον χρήστη τον τρόπο με τον οποίο οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης στο κράτος μέλος τους. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ιδιαίτερα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να έχουν πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες.

 

2β. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εκπρόσωποι των εργαζομένων να έχουν πρόσβαση σε συναφείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της επιχείρησης και να μπορούν να γνωστοποιούν τις ανησυχίες τους στους οφειλέτες και τους επιχειρηματίες σχετικά με την κατάσταση της επιχείρησης και σχετικά με την ανάγκη να εξεταστεί το ενδεχόμενο χρήσης μηχανισμών αναδιάρθρωσης.

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν την πρόσβαση που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή στους επιχειρηματίες.

 

Τροπολογία    57

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 4:

Άρθρο 4:

Διαθεσιμότητα πλαισίων προληπτικής αναδιάρθρωσης

Διαθεσιμότητα πλαισίων προληπτικής αναδιάρθρωσης

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας, οι οφειλέτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικό πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης, το οποίο τους παρέχει τη δυνατότητα να αναδιαρθρώσουν τα χρέη ή την επιχείρησή τους, να αποκαταστήσουν τη βιωσιμότητα αυτών τους και να αποφύγουν την αφερεγγυότητα.

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας, οι οφειλέτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικό πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης, το οποίο τους παρέχει τη δυνατότητα να αναδιαρθρώσουν τα χρέη ή την επιχείρησή τους, να αποκαταστήσουν τη βιωσιμότητα αυτών τους και να αποφύγουν την αφερεγγυότητα ή να βρουν άλλες λύσεις για να αποφύγουν την αφερεγγυότητα και, με αυτόν τον τρόπο να προστατεύσουν θέσεις εργασίας, και να διατηρήσουν την επιχειρηματική δραστηριότητά τους.

 

1α. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι η πρόσβαση σε διαδικασία αναδιάρθρωσης επιτρέπεται μόνο σε επιχειρήσεις που δεν έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα για σοβαρές παραβάσεις των λογιστικών υποχρεώσεων και των υποχρεώσεων τήρησης βιβλίων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

2.  Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης μπορεί να συνίστανται από μία ή περισσότερες διαδικασίες ή μέτρα.

2.  Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης δύνανται να αποτελούνται από μία ή περισσότερες διαδικασίες ή μέτρα που είναι είτε εξωδικαστικού χαρακτήρα είτε διατάσσονται από διοικητική ή δικαστική αρχή.

3.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διατάξεις που περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για την προστασία των δικαιωμάτων των θιγόμενων μερών.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν διατάξεις που περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός και παράλληλα διασφαλίζουν την προστασία των δικαιωμάτων των θιγόμενων μερών.

4.  Η πρόσβαση σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης παρέχεται κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή πιστωτή με τη συναίνεση του οφειλέτη.

4. Η πρόσβαση σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης παρέχεται κατόπιν αίτησης του οφειλέτη.

 

4α. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν επίσης ότι η πρόσβαση σε πλαίσιο αναδιάρθρωσης παρέχεται κατόπιν αιτήματος των πιστωτών και των εκπροσώπων των εργαζομένων, με τη συναίνεση του οφειλέτη.

Τροπολογία    58

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 5

Άρθρο 5

Οφειλέτης που έχει τη διαχείριση της περιουσίας του

Οφειλέτης που έχει τη διαχείριση της περιουσίας του

1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες που υπάγονται σε διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης διατηρούν πλήρως ή τουλάχιστον εν μέρει τον έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης.

1  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες που υπάγονται σε διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης διατηρούν πλήρως ή τουλάχιστον εν μέρει τον έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων τους και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης.

2.  Ο διορισμός από δικαστική ή διοικητική αρχή επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης δεν είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις.

2.  Σε κάθε περίπτωση, το κατά πόσο είναι υποχρεωτική η εποπτεία μιας διαδικασίας αναδιάρθρωσης από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης υπόκειται στο εθνικό δίκαιο προκειμένου να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των θιγόμενων μερών.

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να επιβάλλουν τον διορισμό επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης στις ακόλουθες περιπτώσεις:

3.  Τα κράτη μέλη επιβάλλουν τον διορισμό επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης τουλάχιστον στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)  όταν χορηγείται στον οφειλέτη γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων σύμφωνα με το άρθρο 6·

α)  όταν χορηγείται στον οφειλέτη αναστολή των καταδιώξεων σύμφωνα με το άρθρο 6·

β)  όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης χρήζει επικύρωσης από δικαστική ή διοικητική αρχή μέσω διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών («cross-class cram-down») σύμφωνα με το άρθρο 11.

β)  όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης χρήζει επικύρωσης από δικαστική ή διοικητική αρχή μέσω διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών («cross-class cram-down») σύμφωνα με το άρθρο 11.

 

β α)  όταν αυτό ζητείται από τον οφειλέτη ή από την πλειοψηφία των πιστωτών.

 

3α.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εκπρόσωποι των εργαζομένων του οφειλέτη να λαμβάνουν σαφείς και διαφανείς πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία αναδιάρθρωσης και να τηρούνται τακτικά ενήμεροι σχετικά με κάθε εξέλιξη επ' αυτού.

Τροπολογία    59

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 6

Άρθρο 6

Αναστολή των ατομικών καταδιώξεων

Αναστολή των ατομικών καταδιώξεων

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες που διαπραγματεύονται σχέδιο αναδιάρθρωσης με τους πιστωτές τους δύνανται να επωφεληθούν από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, εάν και στον βαθμό που μια τέτοια αναστολή είναι αναγκαία για την προαγωγή των διαπραγματεύσεων επί σχεδίου αναδιάρθρωσης.

1.  Όταν δεν έχει γεννηθεί ακόμη η υποχρέωση του οφειλέτη να υποβάλει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς αφερεγγυότητας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες που διαπραγματεύονται σχέδιο αναδιάρθρωσης με τους πιστωτές τους δύνανται να επωφεληθούν από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, εάν και στον βαθμό που μια τέτοια αναστολή είναι αναγκαία για την προαγωγή των διαπραγματεύσεων επί σχεδίου αναδιάρθρωσης και υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει πιθανότητα να αποφευχθεί η υποβολή της εταιρείας σε διαδικασία αφερεγγυότητας.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δύναται να χορηγηθεί αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι όλων των κατηγοριών πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων των εμπραγμάτως ασφαλισμένων και των γενικώς προνομιούχων. Η αναστολή μπορεί να είναι γενική, καταλαμβάνουσα όλους τους πιστωτές, ή περιορισμένη, καταλαμβάνουσα έναν ή περισσότερους επιμέρους πιστωτές, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δύναται να χορηγηθεί αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι όλων των κατηγοριών πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων των εμπραγμάτως ασφαλισμένων και των γενικώς προνομιούχων, υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης περιλαμβάνει τους εν λόγω πιστωτές στις διαπραγματεύσεις για ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης. Η αναστολή μπορεί να είναι γενική, καταλαμβάνουσα όλους τους πιστωτές, ή περιορισμένη, καταλαμβάνουσα έναν ή περισσότερους επιμέρους πιστωτές, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

3.  Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται ως προς τις ανεξόφλητες απαιτήσεις εργαζομένων, εκτός εάν και στον βαθμό που το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει με άλλα μέσα ότι για την εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων παρέχονται εγγυήσεις επιπέδου προστασίας τουλάχιστον ισοδύναμου με το προβλεπόμενο από την εθνική νομοθετική πράξη για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 2008/94/ΕΚ.

3.  Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται ως προς τις ανεξόφλητες απαιτήσεις εργαζομένων, εκτός εάν και στον βαθμό που το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει με άλλα μέσα ότι για την εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων παρέχονται εγγυήσεις παρόμοιου επιπέδου προστασίας.

4.  Τα κράτη μέλη περιορίζουν τη διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων σε μέγιστη χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.

4.  Η διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων περιορίζεται σε μέγιστη χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.

5.  Τα κράτη μέλη δύνανται, ωστόσο, να παρέχουν στις αρμόδιες δικαστικές ή διοικητικές αρχές τους τη δυνατότητα παράτασης της αρχικής διάρκειας της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων ή χορήγησης νέας αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή πιστωτών. Παράταση της διάρκειας ή νέα περίοδος αναστολής των ατομικών καταδιώξεων χορηγείται μόνον εάν αποδεικνύεται ότι:

5.  Τα κράτη μέλη δύνανται, ωστόσο, να παρέχουν στις αρμόδιες δικαστικές ή διοικητικές αρχές τους τη δυνατότητα παράτασης της αρχικής διάρκειας της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων ή χορήγησης νέας αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή των πιστωτών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις για την παράταση ή τη νέα περίοδο αναστολής. Παράταση της διάρκειας ή νέα περίοδος αναστολής των ατομικών καταδιώξεων χορηγείται μόνον εάν αποδεικνύεται ότι:

 

-α)  οι εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές που θίγονται από το σχέδιο έχουν συναινέσει στην εν λόγω παράταση ή στη νέα περίοδο αναστολής· και

α)  έχει καταγραφεί πρόοδος στις διαπραγματεύσεις επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης· και

α)  έχει καταγραφεί πρόοδος στις διαπραγματεύσεις επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης· και

β)  η συνέχιση της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων δεν πλήττει αδικαιολόγητα τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα οποιωνδήποτε θιγόμενων μερών.

β)  η συνέχιση της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων δεν πλήττει αδικαιολόγητα τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα οποιωνδήποτε θιγόμενων μερών· και

 

β α)  δεν έχει ακόμη γεννηθεί υποχρέωση του οφειλέτη να υποβάλει αίτημα υπαγωγής σε διαδικασία αφερεγγυότητας με βάση το εθνικό δίκαιο.

6.  Περαιτέρω παρατάσεις χορηγούνται μόνον εάν πληρούνται οι όροι της παραγράφου 5 στοιχεία α) και β) και οι περιστάσεις της υπόθεσης καταδεικνύουν ότι υφίσταται ισχυρή πιθανότητα έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης.

6.  Περαιτέρω παρατάσεις χορηγούνται μόνον εάν πληρούνται οι όροι της παραγράφου 5 στοιχεία α) έως β α) και οι περιστάσεις της υπόθεσης καταδεικνύουν ότι υφίσταται ισχυρή πιθανότητα έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης.

7.  Η συνολική διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, συμπεριλαμβανομένων των παρατάσεων και των ανανεώσεών της, δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

7.  Η συνολική διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, συμπεριλαμβανομένων των παρατάσεων και των ανανεώσεών της, δεν υπερβαίνει τους δέκα μήνες. Η συνολική διάρκεια της αναστολής περιορίζεται σε δύο μήνες εάν η καταστατική έδρα της εταιρείας έχει μεταφερθεί σε άλλο κράτος μέλος εντός χρονικού διαστήματος τριών μηνών πριν από την υποβολή αιτήματος για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης.

8.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες δικαστικές ή διοικητικές αρχές δύνανται να άρουν την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, πλήρως ή εν μέρει:

8.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες δικαστικές ή διοικητικές αρχές, δύνανται να αποφασίσουν να μην χορηγήσουν την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων ή δύνανται να άρουν την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, πλήρως ή εν μέρει:

α)  εάν καταστεί προφανές ότι τμήμα των πιστωτών το οποίο, βάσει του εθνικού δικαίου, θα μπορούσε να παρακωλύσει την έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης αντιτίθεται στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων· ή

α)  εάν καταστεί προφανές ότι τμήμα των πιστωτών το οποίο, βάσει του εθνικού δικαίου, θα μπορούσε να παρακωλύσει την έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης αντιτίθεται στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων· ή

β)  κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή του επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης.

β)  κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή του επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης ή της πλειοψηφίας των ενδιαφερόμενων πιστωτών· ή

 

β α)  εάν ένας μεμονωμένος πιστωτής ή μία μόνο κατηγορία πιστωτών υφίσταται ή θα υφίστατο αδικαιολόγητη βλάβη λόγω της αναστολής ατομικών καταδιώξεων·

 

β β) εάν ένας ευάλωτος πιστωτής θα αντιμετώπιζε σημαντικές οικονομικές δυσχέρειες·

9.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στην περίπτωση που ένας μεμονωμένος πιστωτής ή μία κατηγορία πιστωτών υφίσταται ή θα υφίστατο αδικαιολόγητη βλάβη από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, η δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται, κατόπιν αίτησης του οικείου πιστωτή ή πιστωτών, να αποφασίσει να μη χορηγήσει αναστολή των ατομικών καταδιώξεων ή να άρει ήδη χορηγηθείσα αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι του εν λόγω πιστωτή ή κατηγορίας πιστωτών.

 

Τροπολογία    60

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Γενική αναστολή που καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές κωλύει την έναρξη διαδικασιών αφερεγγυότητας κατόπιν αίτησης ενός ή περισσότερων πιστωτών.

διαγράφεται

Τροπολογία    61

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1 στην περίπτωση που ο οφειλέτης, ελλείψει ρευστότητας, αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη του που καθίστανται ληξιπρόθεσμα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες αναδιάρθρωσης δεν διακόπτονται αυτομάτως και ότι δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται, αφού εξετάσει τις προοπτικές επίτευξης συμφωνίας επί ενός αποτελεσματικού σχεδίου αναδιάρθρωσης εντός της διάρκειας της περιόδου αναστολής, να αποφασίσει την αναβολή της έναρξης διαδικασίας αφερεγγυότητας και τη διατήρηση σε ισχύ της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1 στην περίπτωση που ο οφειλέτης, ελλείψει ρευστότητας, αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη του που καθίστανται ληξιπρόθεσμα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες αναδιάρθρωσης δεν διακόπτονται αυτομάτως και ότι δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται, αφού εξετάσει τις προοπτικές επίτευξης συμφωνίας επί ενός αποτελεσματικού σχεδίου αναδιάρθρωσης ή μεταβίβασης της οικονομικά βιώσιμης επιχειρηματικής δραστηριότητας εντός της διάρκειας της περιόδου αναστολής, να αποφασίσει την αναβολή της έναρξης διαδικασίας αφερεγγυότητας και τη διατήρηση σε ισχύ της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

Τροπολογία    62

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, οι πιστωτές τους οποίους καταλαμβάνει η αναστολή δεν δύνανται να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη, για χρέη που γεννήθηκαν πριν από την αναστολή. Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίσουν την εφαρμογή της παρούσας διάταξης στις βασικές συμβάσεις που είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης.

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, οι πιστωτές τους οποίους καταλαμβάνει η αναστολή δεν δύνανται να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο βασικές εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη, όσον αφορά χρέη που γεννήθηκαν πριν από την αναστολή υπό την προϋπόθεση ότι δεν προκαλούνται σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες για τους πιστωτές. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, οι εκκρεμείς συμβάσεις είναι βασικές όταν είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών η αναστολή της παράδοσης των οποίων θα οδηγούσε σε παύση των δραστηριοτήτων της εταιρείας.

Τροπολογία    63

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5)  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πιστωτές δεν δύνανται να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη δυνάμει συμβατικών ρητρών οι οποίες προβλέπουν τέτοιου είδους μέτρα αποκλειστικά και μόνο εκ του γεγονότος ότι ο οφειλέτης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις εν όψει αναδιάρθρωσης ή υπέβαλε αίτηση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, ή ότι χορηγήθηκε τέτοια αναστολή ή έλαβε χώρα οποιοδήποτε παρεμφερές γεγονός που σχετίζεται με την αναστολή.

(5)  Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν να μην επιτρέπεται στους πιστωτές να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη δυνάμει συμβατικών ρητρών οι οποίες προβλέπουν τέτοιου είδους μέτρα αποκλειστικά και μόνο εκ του γεγονότος ότι ο οφειλέτης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις εν όψει αναδιάρθρωσης ή υπέβαλε αίτηση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, ή ότι χορηγήθηκε τέτοια αναστολή ή έλαβε χώρα οποιοδήποτε παρεμφερές γεγονός που σχετίζεται με την αναστολή, εκτός εάν θίγονται από την αναστολή και μπορούν να αποδείξουν ότι θα βρεθούν σε σημαντικά μειονεκτική θέση εξαιτίας ενός τέτοιου γεγονότος.

Τροπολογία    64

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

6.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επιτρέπεται ακώλυτα στους οφειλέτες να εξοφλούν, στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητας της επιχείρησής τους, απαιτήσεις μη θιγόμενων πιστωτών ή απαιτήσεις οφειλόμενες σε μη θιγόμενους πιστωτές, καθώς και τις απαιτήσεις θιγόμενων πιστωτών που γεννώνται μετά τη χορήγηση της αναστολής και που συνεχίζουν να γεννώνται κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής.

διαγράφεται

Τροπολογία    65

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 8

Άρθρο 8

Περιεχόμενο των σχεδίων αναδιάρθρωσης

Περιεχόμενο των σχεδίων αναδιάρθρωσης

1.  Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης που υποβάλλονται προς επικύρωση από δικαστική ή διοικητική αρχή περιέχουν τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:

1.  Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης επικυρώνονται από δικαστική ή διοικητική αρχή και εξασφαλίζουν ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης υποβάλλονται στους εκπροσώπους των εργαζομένων προς ενημέρωση και διαβούλευση. Τα σχέδια αναδιάρθρωσης περιέχουν τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:

α)  την ταυτότητα του οφειλέτη ή της επιχείρησης του οφειλέτη για τον οποίο προτείνεται το σχέδιο αναδιάρθρωσης·

α)  την ταυτότητα του οφειλέτη ή της επιχείρησης του οφειλέτη για τον οποίο προτείνεται το σχέδιο αναδιάρθρωσης·

β)  αποτίμηση της τρέχουσας αξίας του οφειλέτη ή της επιχείρησης του οφειλέτη, καθώς και αιτιολογημένη δήλωση για τα αίτια και την έκταση των οικονομικών δυσχερειών του οφειλέτη·

β)  αποτίμηση της αγοραίας αξίας του οφειλέτη ή της επιχείρησης του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένης μιας εκτίμησης των χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων και των χρηματοοικονομικών ροών κατά τη διάρκεια του σχεδίου αναδιάρθρωσης, κατά την υποβολή του σχεδίου προς επικύρωση καθώς και αναμενόμενη αξία ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη ή της επιχείρησης του οφειλέτη, οι οποίες θα πρέπει να έχουν καταρτιστεί από δικαστικό πραγματογνώμονα, και αιτιολογημένη δήλωση για τα αίτια και την έκταση των οικονομικών δυσχερειών του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένης περιγραφής των περιουσιακών στοιχείων και των οφειλών·

γ)  την ταυτότητα των θιγόμενων μερών, είτε ονομαστικά είτε με παραπομπή σε μία ή περισσότερες κατηγορίες χρεών, καθώς και τις απαιτήσεις ή τα συμμετοχικά δικαιώματα των εν λόγω μερών που καλύπτονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης·

γ)  την ταυτότητα των θιγόμενων μερών, είτε ονομαστικά είτε με παραπομπή σε μία ή περισσότερες κατηγορίες χρεών, καθώς και τις απαιτήσεις ή τα συμμετοχικά δικαιώματα των εν λόγω μερών που καλύπτονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης·

δ)  τις κατηγορίες στις οποίες ομαδοποιούνται τα θιγόμενα μέρη για τους σκοπούς της έγκρισης του σχεδίου, με ανάλυση του σκεπτικού στο οποίο στηρίχθηκε η εν λόγω ομαδοποίηση και πληροφορίες σχετικά με τις αντίστοιχες αξίες των απαιτήσεων των πιστωτών και των δικαιωμάτων των μελών της κάθε κατηγορίας·

δ)  τις κατηγορίες στις οποίες ομαδοποιούνται τα θιγόμενα μέρη, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, για τους σκοπούς της έγκρισης του σχεδίου, με ανάλυση του σκεπτικού στο οποίο στηρίχθηκε η εν λόγω ομαδοποίηση και πληροφορίες σχετικά με τις αντίστοιχες αξίες των απαιτήσεων των πιστωτών και των δικαιωμάτων των μελών της κάθε κατηγορίας·

ε)  την ταυτότητα των μη θιγόμενων μερών, είτε ονομαστικά είτε με παραπομπή σε μία ή περισσότερες κατηγορίες χρεών, με παράθεση των λόγων για τους οποίους προτείνεται να μη θιγούν τα εν λόγω μέρη·

ε)  την ταυτότητα των μη θιγόμενων μερών, είτε ονομαστικά είτε με παραπομπή σε μία ή περισσότερες κατηγορίες χρεών, με παράθεση των λόγων για τους οποίους προτείνεται να μη θιγούν τα εν λόγω μέρη·

 

ε α)  την ταυτότητα του επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, εφόσον συντρέχει περίπτωση∙

στ)  τους όρους του σχεδίου, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά:

στ)  τους όρους του σχεδίου, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά:

(i)  της προτεινόμενης διάρκειάς του·

(i)  της προτεινόμενης διάρκειάς του·

(ii)  των τυχόν προτάσεων που προβλέπουν επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης, άφεση ή μετατροπή χρεών σε άλλα είδη ενοχής·

(ii)  των τυχόν προτάσεων που προβλέπουν επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης, άφεση ή μετατροπή χρεών σε άλλα είδη ενοχής·

 

ii α)  κάθε πρόταση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης∙

 

ii β)  τους τρόπους ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, σύμφωνα με το ενωσιακό και εθνικό δίκαιο∙

 

ii γ)  οργανωτικές πτυχές που συνδέονται με συνέπειες όσον αφορά την απασχόληση, όπως απολύσεις, μερική ανεργία ή παρόμοιες·

ζ)  γνωμοδότηση ή αιτιολογημένη δήλωση από τον υπεύθυνο να εισηγηθεί το σχέδιο αναδιάρθρωσης στην οποία εξηγείται γιατί η επιχείρηση είναι βιώσιμη και πώς η εφαρμογή του προτεινόμενου σχεδίου είναι πιθανόν να οδηγήσει στην αποφυγή της αφερεγγυότητας και στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του οφειλέτη, και αναφέρονται οι τυχόν αναμενόμενες αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του.

ζ)  γνωμοδότηση ή αιτιολογημένη δήλωση από τον υπεύθυνο να εισηγηθεί το σχέδιο αναδιάρθρωσης στην οποία εξηγείται γιατί η επιχείρηση είναι βιώσιμη και πώς η εφαρμογή του προτεινόμενου σχεδίου είναι πιθανόν να οδηγήσει στην αποφυγή της αφερεγγυότητας και/ή στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του οφειλέτη, και αναφέρονται οι τυχόν αναμενόμενες αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν την επικύρωση της γνωμοδότησης ή της αιτιολογημένης δήλωσης από εξωτερικό εμπειρογνώμονα, όπως από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης.

 

1α.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν κατά πόσο οι πιστωτές έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν εναλλακτικό σχέδιο αναδιάρθρωσης. Εφόσον ένα κράτος μέλος το αποφασίσει, καθορίζει τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων οι πιστωτές έχουν τη δυνατότητα υποβολής εναλλακτικού σχεδίου αναδιάρθρωσης.

2.  Τα κράτη μέλη καθιστούν διαθέσιμο μέσω του διαδικτύου υπόδειγμα σχεδίου αναδιάρθρωσης. Το υπόδειγμα περιλαμβάνει τουλάχιστον τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει του εθνικού δικαίου και παρέχει γενικές αλλά πρακτικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο χρήσης του υποδείγματος. Το υπόδειγμα διατίθεται στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν προσπάθειες να καταστήσουν το υπόδειγμα διαθέσιμο και σε άλλες γλώσσες, ιδίως σε γλώσσες που χρησιμοποιούνται σε διεθνείς συναλλαγές. Το υπόδειγμα καταρτίζεται κατά τρόπο ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες και τις συνθήκες της εκάστοτε περίπτωσης.

2.  Τα κράτη μέλη καθιστούν διαθέσιμο μέσω του διαδικτύου πίνακα ελέγχου του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Ο πίνακας ελέγχου περιλαμβάνει τουλάχιστον τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει του εθνικού δικαίου και παρέχει γενικές και πρακτικές πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία αναδιάρθρωσης που διατίθεται στο κράτος μέλος. Ο πίνακας ελέγχου διατίθεται στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν προσπάθειες να καταστήσουν τον πίνακα ελέγχου διαθέσιμο και σε άλλες γλώσσες, ιδίως σε γλώσσες που χρησιμοποιούνται σε διεθνείς συναλλαγές. Ο πίνακας ελέγχου καταρτίζεται κατά τρόπο ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες και τις συνθήκες της εκάστοτε περίπτωσης.

3.  Τα μέρη δύνανται να επιλέξουν αν θα χρησιμοποιήσουν ή όχι το υπόδειγμα σχεδίου αναδιάρθρωσης.

 

 

3α.  Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 3 της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα δικαιώματα και οι απαιτήσεις των εργαζομένων δεν θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν επίσης ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης δεν επηρεάζουν τα ταμεία ή συστήματα επαγγελματικών συντάξεων.

Τροπολογία    66

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 9

Άρθρο 9

Έγκριση των σχεδίων αναδιάρθρωσης

Έγκριση των σχεδίων αναδιάρθρωσης

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι θιγόμενοι πιστωτές έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν επίσης δικαίωμα ψήφου στους θιγόμενους μετόχους/εταίρους, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι θιγόμενοι πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων, έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης, αφού ενημερωθούν δεόντως για τη διαδικασία και τις δυνητικές συνέπειές της. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν δικαίωμα ψήφου επίσης στους θιγόμενους μετόχους/εταίρους, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2. Οι πιστωτές που δεν θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης του εν λόγω σχεδίου.

 

1α.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που το σχέδιο περιλαμβάνει μέτρα που συνεπάγονται αλλαγές της οργάνωσης της εργασίας ή των συμβατικών σχέσεων, τα μέτρα αυτά θα επικυρώνονται από τους εργαζομένους όταν αυτό προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο και τις εθνικές πρακτικές.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θιγόμενα μέρη διαχωρίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης και αντιμετωπίζονται κατά κατηγορίες. Η κατηγοριοποίηση γίνεται κατά τρόπο ώστε κάθε κατηγορία να περιλαμβάνει απαιτήσεις ή συμμετοχικά δικαιώματα που παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες ώστε να δικαιολογείται η θεώρηση των μελών της κατηγορίας ως ομοιογενούς ομάδας με κοινά συμφέροντα. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες και οι ανέγγυες απαιτήσεις αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές κατηγορίες κατά την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να ορίζουν ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή, αυτοτελής κατηγορία.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θιγόμενα μέρη αντιμετωπίζονται κατά ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης βάσει του εθνικού δικαίου. Η κατηγοριοποίηση γίνεται κατά τρόπο ώστε κάθε κατηγορία να περιλαμβάνει απαιτήσεις ή συμμετοχικά δικαιώματα που παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες ώστε να δικαιολογείται η θεώρηση των μελών της κατηγορίας ως ομοιογενούς ομάδας με κοινά συμφέροντα. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες και οι ανέγγυες απαιτήσεις αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές κατηγορίες κατά την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη ορίζουν επίσης ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή, αυτοτελής κατηγορία στις περιπτώσεις που θίγονται από το σχέδιο. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να ορίζουν ότι οι μέτοχοι/εταίροι αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή, αυτοτελής κατηγορία.

3.  Η δικαστική ή διοικητική αρχή εξετάζει την κατηγοριοποίηση όταν υποβάλλεται αίτημα επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

3.  Η δικαστική ή διοικητική αρχή εξετάζει τα δικαιώματα ψήφου και την κατηγοριοποίηση όταν υποβάλλεται αίτημα επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν ότι τα δικαιώματα ψήφου και η κατηγοριοποίηση θα εξετάζονται από δικαστική ή διοικητική αρχή σε προγενέστερο στάδιο.

4.  Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θεωρείται εγκεκριμένο από τα θιγόμενα μέρη εφόσον εγκριθεί από πιστωτές που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών απαιτήσεων ή μετόχους/εταίρους που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών συμμετοχικών δικαιωμάτων, αναλόγως την περίπτωση, σε κάθε επιμέρους κατηγορία. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις απαιτούμενες για την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης πλειοψηφίες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνουν το 75 % της αξίας των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων σε κάθε κατηγορία.

4.  Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θεωρείται εγκεκριμένο από τα θιγόμενα μέρη εφόσον εγκριθεί από πιστωτές που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών απαιτήσεων ή μετόχους/εταίρους που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών συμμετοχικών δικαιωμάτων και από την πλειοψηφία των πιστωτών, σε κάθε επιμέρους κατηγορία. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις απαιτούμενες για την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης πλειοψηφίες.

5.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν ότι η ψηφοφορία επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης λαμβάνει τη μορφή διαβούλευσης και συμφωνίας με την απαιτούμενη πλειοψηφία των θιγόμενων μερών σε κάθε κατηγορία.

5.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν ότι η ψηφοφορία επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης λαμβάνει τη μορφή διαβούλευσης και συμφωνίας με την απαιτούμενη πλειοψηφία των θιγόμενων μερών σε κάθε κατηγορία.

6.  Σε περίπτωση μη επίτευξης της αναγκαίας πλειοψηφίας σε μία ή περισσότερες διαφωνούσες κατηγορίες με δικαίωμα ψήφου, το σχέδιο μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί εάν πληροί τους όρους διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών («cross-class cram-down») που ορίζονται στο άρθρο 11.

6.  Σε περίπτωση μη επίτευξης της αναγκαίας πλειοψηφίας σε μία ή περισσότερες διαφωνούσες κατηγορίες με δικαίωμα ψήφου, το σχέδιο μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή εάν πληροί τους όρους διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών («cross-class cram-down») που ορίζονται στο άρθρο 11.

Τροπολογία    67

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 10

Άρθρο 10

Επικύρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης

Επικύρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες κατηγορίες σχεδίων αναδιάρθρωσης καθίστανται δεσμευτικές για τα μέρη μόνον εφόσον επικυρωθούν από δικαστική ή διοικητική αρχή:

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες κατηγορίες σχεδίων αναδιάρθρωσης καθίστανται δεσμευτικές για τα μέρη μόνον εφόσον επικυρωθούν από δικαστική ή διοικητική αρχή:

α)  σχέδια αναδιάρθρωσης που θίγουν τα συμφέροντα διαφωνούντων θιγόμενων μερών·

α)  σχέδια αναδιάρθρωσης που θίγουν τα συμφέροντα διαφωνούντων θιγόμενων μερών·

β)  σχέδια αναδιάρθρωσης που προβλέπουν νέα χρηματοδότηση.

β)  σχέδια αναδιάρθρωσης που προβλέπουν νέα χρηματοδότηση.

 

β α)  σχέδια αναδιάρθρωσης που συνεπάγονται μείωση του εργατικού δυναμικού κατά περισσότερο από 25 %·

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες σχέδιο αναδιάρθρωσης μπορεί να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή προσδιορίζονται σαφώς και περιλαμβάνουν τουλάχιστον τις εξής:

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες σχέδιο αναδιάρθρωσης μπορεί να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή προσδιορίζονται σαφώς στο δίκαιό τους και περιλαμβάνουν τουλάχιστον τις εξής:

α)  το σχέδιο αναδιάρθρωσης έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 9 και έχει κοινοποιηθεί σε όλους τους γνωστούς πιστωτές που ενδέχεται να θίγονται από αυτό·

α)  το σχέδιο αναδιάρθρωσης έχει εγκριθεί τηρουμένων των απαιτήσεων που τίθενται στο άρθρο 9 και έχει κοινοποιηθεί σε όλους τους γνωστούς πιστωτές που ενδέχεται να θίγονται από αυτό·

β)  το σχέδιο αναδιάρθρωσης πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών·

β)  το σχέδιο αναδιάρθρωσης πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών·

γ)  κάθε προβλεπόμενη νέα χρηματοδότηση είναι απαραίτητη για την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης και δεν βλάπτει αδικαιολόγητα τα συμφέροντα των πιστωτών.

γ)  κάθε προβλεπόμενη νέα χρηματοδότηση είναι απαραίτητη και αναλογική για την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης·

 

γ α)  έχει προηγηθεί ενημέρωση και διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.

3.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές δύνανται να αρνηθούν την επικύρωση σχεδίου αναδιάρθρωσης το οποίο δεν προσφέρει εύλογη προοπτική αποτροπής της αφερεγγυότητας του οφειλέτη και εξασφάλισης της βιωσιμότητας της επιχείρησης.

3.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές αρνούνται την επικύρωση σχεδίου αναδιάρθρωσης το οποίο δεν προσφέρει εύλογη προοπτική αποτροπής της αφερεγγυότητας του οφειλέτη και εξασφάλισης της βιωσιμότητας της επιχείρησης.

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που απαιτείται η επικύρωση σχεδίου αναδιάρθρωσης από δικαστική ή διοικητική αρχή για να καταστεί αυτό δεσμευτικό, η σχετική απόφαση λαμβάνεται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την υποβολή της αίτησης επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης και, σε κάθε περίπτωση, εντός 30 ημερών από την υποβολή της αίτησης.

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που απαιτείται η επικύρωση σχεδίου αναδιάρθρωσης από δικαστική ή διοικητική αρχή για να καταστεί αυτό δεσμευτικό, η σχετική απόφαση λαμβάνεται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την υποβολή της αίτησης επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Τροπολογία    68

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 11

Άρθρο 11

Διακατηγοριακή παράκαμψη των διαφωνιών («cross-class cram-down»)

Διακατηγοριακή παράκαμψη των διαφωνιών («cross-class cram-down»)

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο δεν έχει εγκριθεί από κάθε επιμέρους κατηγορία θιγόμενων μερών δύναται παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή, κατόπιν πρότασης του οφειλέτη ή πρότασης πιστωτή με τη συναίνεση του οφειλέτη, και να καταστεί δεσμευτικό έναντι μίας ή περισσότερων διαφωνουσών κατηγοριών, εφόσον το σχέδιο αναδιάρθρωσης:

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο δεν έχει εγκριθεί από κάθε επιμέρους κατηγορία θιγόμενων μερών δύναται παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή, κατόπιν πρότασης του οφειλέτη ή, όταν αυτό προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο, πρότασης πιστωτή με τη συναίνεση του οφειλέτη, και να καταστεί δεσμευτικό έναντι μίας ή περισσότερων διαφωνουσών κατηγοριών, εφόσον το σχέδιο αναδιάρθρωσης:

α)  πληροί τους όρους του άρθρου 10 παράγραφος 2·

α)  πληροί τους όρους του άρθρου 10 παράγραφος 2, διασφαλίζοντας επιπλέον την τήρηση όλων των απαιτήσεων που ορίζονται στο εθνικό δίκαιο·

β)  έχει εγκριθεί από τουλάχιστον μία κατηγορία θιγόμενων πιστωτών εκτός από κατηγορία μετόχων/εταίρων και εκτός από οποιαδήποτε άλλη κατηγορία η οποία, βάσει αποτίμησης της επιχείρησης, δεν θα λάμβανε οποιαδήποτε πληρωμή ή άλλο αντάλλαγμα σε περίπτωση εφαρμογής της συνήθους ιεραρχικής κατάταξης των απαιτήσεων προς ικανοποίηση από το προϊόν της εκκαθάρισης·

β)  έχει εγκριθεί από την πλειοψηφία των κατηγοριών θιγόμενων πιστωτών, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχει καμία κατηγορία μετόχων/εταίρων ή οποιαδήποτε άλλη κατηγορία η οποία, βάσει αποτίμησης της επιχείρησης, δεν θα λάμβανε οποιαδήποτε πληρωμή ή άλλο αντάλλαγμα σε περίπτωση εφαρμογής της συνήθους ιεραρχικής κατάταξης των απαιτήσεων προς ικανοποίηση από το προϊόν της εκκαθάρισης·

γ)  τηρεί τον κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας.

γ)  τηρεί τον κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας.

2.  Τα κράτη μέλη δύνανται να τροποποιούν τον ελάχιστο αριθμό θιγόμενων κατηγοριών που απαιτείται να εγκρίνουν το σχέδιο κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 στοιχείο β).

2.  Τα κράτη μέλη δύνανται να αυξάνουν τον ελάχιστο αριθμό θιγόμενων κατηγοριών που απαιτείται να εγκρίνουν το σχέδιο κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 στοιχείο β), υπό την προϋπόθεση ότι ο ελάχιστος αυτός αριθμός εξακολουθεί να καλύπτει την πλειοψηφία των κατηγοριών.

Τροπολογία    69

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας, οι μέτοχοι και άλλοι εταίροι με συμμετοχικά δικαιώματα στον οφειλέτη δεν δύνανται να αποτρέψουν αδικαιολόγητα την έγκριση ή την εφαρμογή σχεδίου αναδιάρθρωσης που θα αποκαθιστούσε τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας, οι μέτοχοι και άλλοι εταίροι με συμμετοχικά δικαιώματα στον οφειλέτη δεν δύνανται να αποτρέψουν αδικαιολόγητα ή να δημιουργήσουν εμπόδια για την έγκριση ή την εφαρμογή σχεδίου αναδιάρθρωσης που θα αποκαθιστούσε τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

Τροπολογία    70

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 12α

 

Εργαζόμενοι

 

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα δικαιώματα των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων που ορίζονται στην παρούσα οδηγία, να μην υπονομεύονται από τη διαδικασία αναδιάρθρωσης και να υπάρχει ανεξάρτητη εποπτεία όσον αφορά τη συμμόρφωση με τη σχετική ενωσιακή και εθνική νομοθεσία. Στα δικαιώματα αυτά περιλαμβάνονται ειδικότερα:

 

1)  το δικαίωμα συλλογικής διαπραγμάτευσης και εργασιακής κινητοποίησης· και

 

(2)  το δικαίωμα ενημέρωσης και διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένου ιδίως του δικαιώματος της πρόσβασης σε πληροφορίες σχετικά με οποιαδήποτε διαδικασία η οποία θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στην απασχόληση ή στη δυνατότητα των εργαζομένων να ανακτούν τις αμοιβές τους και τυχόν μελλοντικές πληρωμές, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών συντάξεων.

 

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν επίσης ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται πάντοτε ως γενικώς προνομιούχος και εμπραγμάτως ασφαλισμένη κατηγορία πιστωτών.

Τροπολογία    71

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Σε περίπτωση ένστασης κατά σχεδίου αναδιάρθρωσης με την αιτιολογία ότι δεν πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών, η δικαστική ή διοικητική αρχή καθορίζει την αξία εκκαθάρισης.

1.  Σε περίπτωση ένστασης κατά σχεδίου αναδιάρθρωσης ή σχεδίου πώλησης με την αιτιολογία ότι δεν πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών, η δικαστική ή διοικητική αρχή καθορίζει την αξία εκκαθάρισης.

Τροπολογία    72

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 14 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης που επικυρώνονται από δικαστική ή διοικητική αρχή είναι δεσμευτικά για όλα τα μέρη που προσδιορίζονται σε αυτά.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης που επικυρώνονται από δικαστική ή διοικητική αρχή είναι δεσμευτικά για όλα ανεξαιρέτως τα μέρη που προσδιορίζονται σε αυτά.

Τροπολογία    73

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 15 – παράγραφος 4 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  να επικυρώσει το σχέδιο και να επιδικάσει στους διαφωνούντες πιστωτές χρηματική αποζημίωση, καταβλητέα από τον οφειλέτη ή από τους πιστωτές που ψήφισαν υπέρ του σχεδίου.

β)  να επικυρώσει το σχέδιο και να εξετάσει τη δυνατότητα να επιδικάσει στους διαφωνούντες πιστωτές που υφίστανται αδικαιολόγητη ζημία στο πλαίσιο του σχεδίου, χρηματική αποζημίωση η οποία, όπου είναι σκόπιμο, να είναι καταβλητέα από τον οφειλέτη.

Τροπολογία    74

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν ότι οι συναλλαγές της παραγράφου 2 στοιχείο ε) απολαμβάνουν την προστασία της παραγράφου 1 μόνο εάν έχουν εγκριθεί από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης ή από δικαστική ή διοικητική αρχή.

3.  Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι οι συναλλαγές της παραγράφου 2 στοιχείο ε) απολαμβάνουν την προστασία της παραγράφου 1 μόνο εάν έχουν εγκριθεί από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης ή από δικαστική ή διοικητική αρχή.

Τροπολογία    75

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 18

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 18

Άρθρο 18

Καθήκοντα των διευθυντών επιχείρησης

Καθήκοντα και υποχρεώσεις των διευθυντών επιχείρησης

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για να διασφαλίζουν ότι, όταν υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας, οι διευθυντές της οικείας επιχείρησης υπέχουν τις ακόλουθες υποχρεώσεις:

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για να διασφαλίζουν ότι, όταν υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας, οι διευθυντές της οικείας επιχείρησης και οι επιχειρηματίες υπέχουν τις ακόλουθες υποχρεώσεις:

α)  να λαμβάνουν άμεσα μέτρα για την ελαχιστοποίηση της ζημίας των πιστωτών, των εργαζομένων, των μετόχων/εταίρων και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών·

α)  να λαμβάνουν άμεσα μέτρα για την ελαχιστοποίηση της ζημίας των πιστωτών, των εργαζομένων, των μετόχων/εταίρων και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών·

β)  να μεριμνούν δεόντως για τα συμφέροντα των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών·

β)  να μεριμνούν δεόντως για τα συμφέροντα των πιστωτών, των εργαζομένων και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών·

 

β α)  να συμμορφώνονται με όλες τις υποχρεώσεις τους έναντι των πιστωτών, των εργαζομένων, των άλλων ενδιαφερομένων μερών, του κράτους και των φορέων του·

γ)  να λαμβάνουν εύλογα μέτρα για την αποφυγή της αφερεγγυότητας·

γ)  να λαμβάνουν εύλογα μέτρα για την αποφυγή της αφερεγγυότητας·

δ)  να απέχουν από πράξεις από πρόθεση ή βαριά αμέλεια που απειλούν τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

δ)  να απέχουν από πράξεις από πρόθεση ή βαριά αμέλεια που απειλούν τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

 

δ α)  να μην μειώνουν σκοπίμως την αξία του καθαρού ενεργητικού της εταιρείας·

 

2.  Η μη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό της περιόδου και των όρων απαλλαγής σύμφωνα με το άρθρο 22.

Τροπολογία    76

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 19 – εδάφιο 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχεται στους υπερχρεωμένους επιχειρηματίες η δυνατότητα πλήρους απαλλαγής από τα χρέη τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχεται στους υπερχρεωμένους επιχειρηματίες που ενεργούν καλή τη πίστει η δυνατότητα πλήρους απαλλαγής από τα χρέη τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

Τροπολογία    77

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 19 – παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α.  Η πλήρης απαλλαγή έχει εφαρμογή μόνο όταν ο χρεωμένος επιχειρηματίας έχει συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του άρθρου 18 της παρούσας οδηγίας. Οι επιχειρηματίες που παραβιάζουν το εργατικό δίκαιο ή το δίκαιο του ανταγωνισμού αποκλείονται από τη χορήγηση πλήρους απαλλαγής.

Τροπολογία    78

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 19 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α.  Τα κράτη μέλη προβλέπουν για τους επιχειρηματίες που υπάγονται σε καθεστώς δεύτερης ευκαιρίας μέτρα επιχειρηματικής στήριξης και επανεκκίνησης που δίνουν νέα ώθηση στην επιχειρηματική τους ικανότητα.

Τροπολογία    79

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 20

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Άρθρο 20

Άρθρο 20

Περίοδος απαλλαγής

Περίοδος απαλλαγής

1.  Η χρονική περίοδος μετά την οποία οι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες δύνανται να απαλλαγούν πλήρως από τα χρέη τους δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, με αφετηρία:

1.  Η χρονική περίοδος μετά την οποία οι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες δύνανται για πρώτη φορά να απαλλαγούν πλήρως από τα χρέη τους δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη, με αφετηρία:

α)  στην περίπτωση διαδικασίας που ολοκληρώνεται με τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του υπερχρεωμένου επιχειρηματία, την ημερομηνία κατά την οποία η δικαστική ή διοικητική αρχή αποφάνθηκε επί της αίτησης για έναρξη αυτής της διαδικασίας· ή

α)  στην περίπτωση διαδικασίας που ολοκληρώνεται με τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του υπερχρεωμένου επιχειρηματία, την ημερομηνία κατά την οποία η δικαστική ή διοικητική αρχή αποφάνθηκε επί της αίτησης για έναρξη αυτής της διαδικασίας· ή

β)  στην περίπτωση διαδικασίας που περιλαμβάνει σχέδιο αποπληρωμής, την ημερομηνία κατά την οποία άρχισε να εφαρμόζεται το σχέδιο αποπληρωμής.

β)  στην περίπτωση διαδικασίας που περιλαμβάνει σχέδιο αποπληρωμής, την ημερομηνία κατά την οποία άρχισε να εφαρμόζεται το σχέδιο αποπληρωμής.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι με τη συμπλήρωση της περιόδου απαλλαγής, οι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες απαλλάσσονται από τα χρέη τους, χωρίς να απαιτείται η εκ νέου προσφυγή τους σε δικαστική ή διοικητική αρχή.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι με τη συμπλήρωση της περιόδου απαλλαγής, οι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες απαλλάσσονται από τα χρέη τους.

 

2α.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν μεγαλύτερες περιόδους απαλλαγής σε περίπτωση επιχειρηματιών που υποβάλλουν αίτημα για δεύτερη απαλλαγή ή για κάθε επακόλουθη διαδικασία απαλλαγής.

Τροπολογία    80

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 19, 20 και 21, τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν ή να θεσπίζουν διατάξεις που περιορίζουν την πρόσβαση σε απαλλαγή ή προβλέπουν μακρότερες περιόδους για τη χορήγηση πλήρους απαλλαγής ή μακρότερες περιόδους ανικανότητας ή έκπτωσης, σε συγκεκριμένες, σαφώς καθοριζόμενες περιπτώσεις και εφόσον οι περιορισμοί αυτοί δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος, ιδίως:

1.  Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 19, 20 και 21, τα κράτη μέλη διατηρούν ή θεσπίζουν διατάξεις που περιορίζουν την πρόσβαση σε απαλλαγή ή προβλέπουν μακρότερες περιόδους για τη χορήγηση πλήρους απαλλαγής ή μακρότερες περιόδους ανικανότητας ή έκπτωσης, σε συγκεκριμένες, σαφώς καθοριζόμενες περιπτώσεις και εφόσον οι περιορισμοί αυτοί δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος, ιδίως:

Τροπολογία    81

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας ενήργησε ανέντιμα ή με κακή πίστη έναντι των πιστωτών του κατά την περίοδο συσσώρευσης των χρεών του ή κατά την είσπραξη χρεών·

α)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας ενήργησε ανέντιμα ή με κακή πίστη έναντι των πιστωτών του κατά την περίοδο συσσώρευσης των χρεών του ή κατά την είσπραξη χρεών. Η Επιτροπή παρέχει στα κράτη μέλη κατευθυντήριες γραμμές για τη θέσπιση ενός συνόλου κριτηρίων σχετικά με το τι συνιστά ανέντιμη πράξη ή κακή πίστη·

Τροπολογία    82

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας δεν τηρεί σχέδιο αποπληρωμής ή οποιαδήποτε άλλη νομική υποχρέωσή του που αποσκοπεί στη διασφάλιση των συμφερόντων πιστωτών·

β)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας δεν τηρεί ουσιαστικά σχέδιο αποπληρωμής ή οποιαδήποτε άλλη νομική υποχρέωσή του που αποσκοπεί στη διασφάλιση των συμφερόντων πιστωτών, λαμβανομένων υπόψη των δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις όσον αφορά την τήρηση διαδικασιών αφερεγγυότητας και αναδιάρθρωσης.

Τροπολογία    83

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δ α)  σε περίπτωση που οι επιχειρηματίες ή οι διευθυντές τους παρέβησαν τις υποχρεώσεις τους βάσει του άρθρου 18 της παρούσας οδηγίας ή σε περίπτωση που οι επιχειρηματίες ή οι διευθυντές τους παραβίασαν το εργατικό δίκαιο ή το δίκαιο του ανταγωνισμού.

Τροπολογία    84

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν μακρότερες περιόδους απαλλαγής στις περιπτώσεις που η κύρια κατοικία του υπερχρεωμένου επιχειρηματία εξαιρείται από την υποκείμενη σε ρευστοποίηση περιουσία του, προκειμένου να διασφαλίζεται ο βιοπορισμός του επιχειρηματία και της οικογένειάς του.

2.  Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν μακρότερες περιόδους απαλλαγής προκειμένου να διασφαλίζεται ο βιοπορισμός ενός υπερχρεωμένου επιχειρηματία και της οικογένειάς του, στις περιπτώσεις που η κύρια κατοικία του υπερχρεωμένου επιχειρηματία εξαιρείται από την υποκείμενη σε ρευστοποίηση περιουσία του.

Τροπολογία    85

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από την απαλλαγή συγκεκριμένες κατηγορίες χρεών, όπως τα εμπραγμάτως ασφαλισμένα χρέη ή τα χρέη που απορρέουν από ποινικές κυρώσεις ή αδικοπρακτική ευθύνη, ή να θεσπίζουν μακρότερη περίοδο απαλλαγής, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω εξαιρέσεις ή μακρότερες περίοδοι απαλλαγής δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος.

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από την απαλλαγή ή να θεσπίζουν μακρότερη περίοδο απαλλαγής για συγκεκριμένες κατηγορίες χρεών, όπως τα εμπραγμάτως ασφαλισμένα χρέη ή τα χρέη που απορρέουν από ποινικές κυρώσεις ή αδικοπρακτική ευθύνη, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω εξαιρέσεις ή μακρότερες περίοδοι απαλλαγής δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος.

Τροπολογία    86

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4.  Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 21, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν μακρότερες ή αόριστης διάρκειας περιόδους ανικανότητας ή έκπτωσης σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα στο οποίο ισχύουν ειδικοί κανόνες δεοντολογίας ή σε περίπτωση που οι ανικανότητες ή εκπτώσεις έχουν επιβληθεί με δικαστική απόφαση στο πλαίσιο ποινικής δίκης.

4.  Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 21, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν μακρότερες ή αόριστης διάρκειας περιόδους ανικανότητας ή έκπτωσης σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα στο οποίο ισχύουν ειδικοί κανόνες δεοντολογίας και ο επιχειρηματίας παραβίασε τους εν λόγω κανόνες ή σε περίπτωση που οι ανικανότητες ή εκπτώσεις έχουν επιβληθεί με δικαστική απόφαση στο πλαίσιο ποινικής δίκης.

Τροπολογία    87

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

4α.  Όσον αφορά την παράγραφο 1 στοιχείο α), η Επιτροπή παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για τη θέσπιση συνόλου κριτηρίων εκ μέρους των κρατών μελών προκειμένου να καθοριστεί τι συνιστά, σε αυτό το πλαίσιο, ανέντιμη πράξη ή κακή πίστη.

Τροπολογία    88

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 23 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση που υπερχρεωμένος επιχειρηματίας βαρύνεται τόσο με επαγγελματικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει στο πλαίσιο της εμπορικής, επιχειρηματικής, βιοτεχνικής ή επαγγελματικής δραστηριότητάς του όσο και με προσωπικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει εκτός του εν λόγω πλαισίου, για τους σκοπούς της απαλλαγής του από τα χρέη, όλα τα χρέη αντιμετωπίζονται σε μία ενιαία διαδικασία.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση που υπερχρεωμένος επιχειρηματίας βαρύνεται τόσο με επαγγελματικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει στο πλαίσιο της εμπορικής, επιχειρηματικής, βιοτεχνικής ή επαγγελματικής δραστηριότητάς του όσο και με προσωπικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει εκτός του εν λόγω πλαισίου, για τους σκοπούς της απαλλαγής του από τα χρέη, τα επαγγελματικά χρέη αντιμετωπίζονται χωριστά από τα προσωπικά χρέη. Όταν υπάρχουν χωριστές διαδικασίες όσον αφορά τη χορήγηση απαλλαγής από τα επαγγελματικά και τα προσωπικά χρέη, οι διαδικασίες αυτές μπορούν να συντονίζονται για τους σκοπούς της επίτευξης απαλλαγής σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

Τροπολογία    89

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 23 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1 και να ορίζουν ότι τα επαγγελματικά και τα προσωπικά χρέη αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστές διαδικασίες, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω διαδικασίες δύνανται να συντονίζονται για τους σκοπούς της απαλλαγής από τα χρέη σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

διαγράφεται

Τροπολογία    90

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μεσολαβητές, οι διαχειριστές διαδικασιών αφερεγγυότητας και οι λοιποί επαγγελματίες που διορίζονται σε υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας λαμβάνουν την αναγκαία αρχική και συνεχιζόμενη επιμόρφωση ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα, η αμεροληψία, η ανεξαρτησία και η επάρκεια των υπηρεσιών που παρέχουν στα μέρη.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μεσολαβητές, οι διαχειριστές διαδικασιών αφερεγγυότητας και οι λοιποί επαγγελματίες που διορίζονται σε υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας λαμβάνουν την αρχική και συνεχιζόμενη επιμόρφωση και αποκτούν τα αναγκαία επαγγελματικά προσόντα ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα, η αμεροληψία, η ανεξαρτησία και η επάρκεια των υπηρεσιών που παρέχουν στα μέρη.

Τροπολογία    91

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α.  Η Επιτροπή διευκολύνει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της κατάρτισης σε ολόκληρη την Ένωση, μεταξύ άλλων μέσω της δικτύωσης και της ανταλλαγής εμπειριών και εργαλείων ανάπτυξης ικανοτήτων, και, όπου απαιτείται, οργανώνει προγράμματα κατάρτισης για μέλη των δικαστικών και διοικητικών αρχών που ασχολούνται με ζητήματα αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

Τροπολογία    92

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, με όποια μέσα κρίνουν σκόπιμα, την εκπόνηση και την τήρηση προαιρετικών κωδίκων δεοντολογίας εκ μέρους των επαγγελματιών στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας, καθώς και την καθιέρωση άλλων αποτελεσματικών εποπτικών μηχανισμών σε σχέση με την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας, καθώς και άλλοι αποτελεσματικοί εποπτικοί μηχανισμοί σε σχέση με την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, συμμορφώνονται με τους θεσμοθετημένους κώδικες δεοντολογίας, οι οποίοι περιλαμβάνουν τουλάχιστον διατάξεις για την κατάρτιση, τα επαγγελματικά προσόντα, τη χορήγηση άδειας, την εγγραφή σε μητρώο, την προσωπική ευθύνη, την ασφάλεια και την καλή φήμη.

Τροπολογία    93

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν αποτελεσματικές κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις των επαγγελματιών δυνάμει του παρόντος άρθρου και άλλων σχετικών πράξεων ενωσιακού ή εθνικού δικαίου.

Τροπολογία    94

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 27 – παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1a.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών σχετικά με τις αρχές που ασκούν καθήκοντα εποπτείας ή ελέγχου επί των επαγγελματιών στον τομέα της αναδιάρθρωσης.

Τροπολογία    95

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 27 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 27α

 

Πληροφορίες που διατίθενται σε επιχειρηματίες στους οποίους παρέχεται δεύτερη ευκαιρία

 

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι επιχειρηματίες στους οποίους παρέχεται δεύτερη ευκαιρία έχουν πρόσβαση σε συναφείς, επικαιροποιημένες, σαφείς, περιεκτικές και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα διοικητικής, νομικής, επιχειρηματικής ή οικονομικής στήριξης προσαρμοσμένης στις ανάγκες τους, καθώς και σχετικά με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για τη διευκόλυνση της σύστασης νέας επιχείρησης.

 

2.  Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή σε ετήσια βάση τις πληροφορίες που παρέχονται βάσει της παραγράφου 1.

 

3.  Η Επιτροπή δημοσιεύει, με φιλικό προς τον χρήστη τρόπο, στον ιστότοπό της τις πληροφορίες που παρέχονται βάσει της παραγράφου 1 και λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 2.

Τροπολογία    96

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 28 – παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α.  Κατά τη διαδικασία αναδιάρθρωσης, δεν επιτρέπεται καμία μεταβολή του κέντρου των κυρίων συμφερόντων του οφειλέτη, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2015/848.

Τροπολογία    97

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 28 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ)  κοινοποιήσεις προς πιστωτές·

γ)  κοινοποιήσεις προς πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των εκπροσώπων των εργαζομένων·

Τροπολογία    98

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ α)  τον αριθμό των θέσεων εργασίας που χάθηκαν, τη μεταβίβαση τμήματος ή του συνόλου της επιχείρησης, τη μερική ανεργία, τον αντίκτυπο των συμφωνιών αναδιάρθρωσης στην απασχόληση, τις αθετήσεις των υποχρεώσεων των διευθυντών και το επίπεδο δημόσιας χρηματοδότησης.

Τροπολογία    99

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ β (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ β)  τον αριθμό των οφειλετών που, μετά την υποβολή τους σε διαδικασία που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο iii), ξεκίνησαν νέα επιχείρηση·

Τροπολογία    100

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ γ (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ γ)  όσον αφορά οφειλέτες οι οποίοι ξεκίνησαν νέα επιχείρηση μετά την υποβολή τους σε διαδικασία που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημεία ii) και iii), το μέσο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το τέλος της διαδικασίας έως τη σύσταση της νέας επιχείρησης·

Τροπολογία    101

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ δ (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ δ)  τον αριθμό των θέσεων εργασίας που χάθηκαν, τη μεταβίβαση τμήματος ή του συνόλου της επιχείρησης, τη μερική ανεργία και τον αντίκτυπο των συμφωνιών αναδιάρθρωσης στην απασχόληση, καθώς και το επίπεδο δημόσιας χρηματοδότησης·

Τροπολογία    102

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ ε (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ ε)  τον αριθμό των θέσεων εργασίας που χάθηκαν, τη μεταβίβαση μέρους ή του συνόλου της επιχείρησης και τον αντίκτυπο των συμφωνιών αναδιάρθρωσης στην κατάσταση της απασχόλησης·

Τροπολογία    103

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ στ (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ στ)  τον αριθμό των δόλιων διαδικασιών αναδιάρθρωσης και αφερεγγυότητας και τη λειτουργία των υφιστάμενων μηχανισμών επιβολής.

Τροπολογία    104

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη καταρτίζουν στατιστικά στοιχεία με βάση τα συγκεντρωτικά δεδομένα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 για πλήρη ημερολογιακά έτη που λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους, αρχής γενομένης με τα δεδομένα που θα συλλεγούν για το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος μετά τις [ημερομηνία έναρξης εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς]. Τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία διαβιβάζονται στην Επιτροπή μέσω τυποποιημένου εγγράφου διαβίβασης δεδομένων σε ετήσια βάση, έως τις 31 Μαρτίου του ημερολογιακού έτους που έπεται του έτους συλλογής των δεδομένων.

3.  Τα κράτη μέλη καταρτίζουν στατιστικά στοιχεία με βάση τα συγκεντρωτικά δεδομένα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 για πλήρη ημερολογιακά έτη που λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους, αρχής γενομένης με τα δεδομένα που θα συλλεγούν για το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος μετά τις [ημερομηνία έναρξης εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς]. Τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία διαβιβάζονται στην Επιτροπή μέσω τυποποιημένου εγγράφου διαβίβασης δεδομένων σε ετήσια βάση, έως τις 31 Μαρτίου του ημερολογιακού έτους που έπεται του έτους συλλογής των δεδομένων. Τα κράτη μέλη παρουσιάζουν τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία μέσω φιλικού προς τον χρήστη ιστοτόπου.

Τροπολογία    105

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

4α.  Η Επιτροπή συγκεντρώνει στον ιστότοπό της τις πληροφορίες που ορίζονται στις παραγράφους 1 έως 3 του παρόντος άρθρου, με δημόσια προσβάσιμο, ελεύθερο και φιλικό προς τον χρήστη τρόπο.

Τροπολογία    106

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 30 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 30α

 

Υποχρέωση αναφοράς

 

1.  Κάθε οφειλέτης που συμμετέχει σε διαδικασία αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας ή απαλλαγής σε ένα κράτος μέλος και ο οποίος δραστηριοποιείται επίσης σε άλλο κράτος μέλος, αναφέρει στην αρμόδια αρχή, στην αρμόδια διοικητική υπηρεσία ή στο αρμόδιο δικαστήριο αμφότερων των κρατών μελών την έναρξη κάθε τέτοιου είδους διαδικασίας.

 

2.  Ο οφειλέτης υποχρεούται να αναφέρει στη διοικητική υπηρεσία ή στο δικαστήριο που εμπλέκεται στη διαδικασία αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας ή απαλλαγής, τη δραστηριότητα, τον όγκο και τη διάρθρωση της επιχείρησής του σε άλλο κράτος μέρος ή τρίτες χώρες.

Τροπολογία    107

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 31 – παράγραφος 1 – στοιχείο α α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

α α)  Οδηγία 2008/94/ΕΚ.

Τροπολογία    108

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 33 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Το αργότερο έως [5 έτη μετά την έναρξη εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς] και ακολούθως ανά επταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένης εκτίμησης σχετικά με την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων για τη συμπλήρωση και την ενίσχυση του νομικού πλαισίου σχετικά με την αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας.

Το αργότερο έως [3 έτη μετά την έναρξη εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς] και ακολούθως ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή και τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή υποβάλλει, εάν κρίνεται σκόπιμο, νομοθετική πρόταση μετά την επανεξέταση της παρούσας οδηγίας, στην οποία εξετάζει πρόσθετα μέτρα για την ενοποίηση και την εναρμόνιση του νομικού πλαισίου σχετικά με την αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας, ιδίως σε ζητήματα όπως οι όροι έναρξης διαδικασίας αφερεγγυότητας, η καθιέρωση ενός κοινού ορισμού της αφερεγγυότητας, η κατάταξη των απαιτήσεων σε περίπτωση αφερεγγυότητας και οι ανακλητικές αγωγές.


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (7.12.2017)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης, τη δεύτερη ευκαιρία και μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/30/ΕΕ

(COM(2016)0723 – C8-0475/2016 – 2016/0359(COD))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Enrique Calvet Chambon

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να λάβει υπόψη της τις ακόλουθες τροπολογίες:

Τροπολογία    1

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(1)  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να άρει εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η ελευθερία εγκατάστασης, τα οποία απορρέουν από διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών για την προληπτική αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Η παρούσα οδηγία επιδιώκει να άρει τα εν λόγω εμπόδια διασφαλίζοντας ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης τα οποία θα τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη λειτουργία τους· ότι οι έντιμοι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες θα λαμβάνουν μια δεύτερη ευκαιρία έχοντας απαλλαγεί πλήρως από τα χρέη έπειτα από εύλογο χρονικό διάστημα· και ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ιδίως στο επίπεδο του περιορισμού της διάρκειάς τους.

(1)  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με την άρση των εμποδίων στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η ελευθερία εγκατάστασης, τα οποία απορρέουν από διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών για την προληπτική αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας, συμβάλλοντας έτσι στην εγκαθίδρυση μιας γνήσιας ένωσης κεφαλαιαγορών. Η παρούσα οδηγία επιδιώκει να άρει τα εν λόγω εμπόδια διασφαλίζοντας ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης τα οποία θα τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη λειτουργία τους· ότι οι έντιμοι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες θα λαμβάνουν μια δεύτερη ευκαιρία έχοντας απαλλαγεί πλήρως από τα χρέη έπειτα από εύλογο χρονικό διάστημα· και ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ιδίως στο επίπεδο του περιορισμού της διάρκειάς τους. Οι προληπτικές λύσεις, οι οποίες αποκαλούνται ορισμένες φορές λύσεις «προληπτικής δέσμης» αποτελούν μέρος μιας αυξανόμενης τάσης του σύγχρονου πτωχευτικού δικαίου να ευνοεί προσεγγίσεις που, σε αντίθεση με την κλασική, η οποία αποσκοπεί στην εκκαθάριση της επιχείρησης σε κατάσταση κρίσης, έχουν ως στόχο την οικονομική ανάκαμψή της ή τουλάχιστον τη διάσωση των μερών της που εξακολουθούν να είναι βιώσιμα, συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση θέσεων απασχόλησης.

Τροπολογία    2

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(2)  Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να παρέχει στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες τη δυνατότητα να συνεχίσουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους, μέσω τροποποίησης της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού τους ή της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης. Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει πρωτίστως να παρέχουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν σε πρώιμο στάδιο και να αποφύγουν την περιέλευσή τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να μεγιστοποιούν τη συνολική αξία για τους πιστωτές και τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, καθώς και για την οικονομία στο σύνολό της, και να αποτρέπουν τις περιττές απώλειες θέσεων εργασίας και τις απώλειες γνώσεων και δεξιοτήτων. Επιπλέον, τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τη συσσώρευση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Κατά τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων μερών θα πρέπει να προστατεύονται. Ταυτοχρόνως, οι μη βιώσιμες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική επιβίωσης θα πρέπει να εκκαθαρίζονται το ταχύτερο δυνατό.

(2)  Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να παρέχει στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες τη δυνατότητα να συνεχίσουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους, μέσω τροποποίησης της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού τους ή της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης, ή της ίδιας της επιχείρησης, αν τέτοιες πράξεις, όπως η ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων, συμβάλλουν επίσης στην ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών. Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει πρωτίστως να παρέχουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν σε πρώιμο στάδιο και να αποφύγουν την περιέλευσή τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει επίσης να μεγιστοποιούν τη συνολική αξία για τους πιστωτές, σε σχέση με εκείνη που θα λάμβαναν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων, και τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, καθώς και για την οικονομία στο σύνολό της, και να αποτρέπουν τις περιττές απώλειες θέσεων εργασίας και δραστηριοτήτων και τις απώλειες γνώσεων και δεξιοτήτων. Επιπλέον, τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τη συσσώρευση μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ), που αντιμετωπίζεται καλύτερα με μια ολοκληρωμένη και συντονισμένη προσέγγιση που συνδυάζει ένα μίγμα συμπληρωματικών πολιτικών ενεργειών, σε εθνικό ή σε ενωσιακό επίπεδο, κατά περίπτωση. Κατά τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων μερών θα πρέπει να προστατεύονται. Ταυτοχρόνως, οι μη βιώσιμες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική επιβίωσης θα πρέπει να εκκαθαρίζονται το ταχύτερο δυνατό.

Τροπολογία    3

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5)  Οι υπερβολικά χρονοβόρες διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής που ισχύουν σήμερα σε αρκετά κράτη μέλη ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τα χαμηλά ποσοστά ανάκτησης και για την απροθυμία των επενδυτών να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά σε κράτη όπου υπάρχει ο κίνδυνος υπερβολικής διάρκειας των διαδικασιών.

(5)  Οι υπερβολικά χρονοβόρες διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής που ισχύουν σήμερα σε αρκετά κράτη μέλη ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τα χαμηλά ποσοστά ανάκτησης και για την απροθυμία των επενδυτών να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά σε κράτη όπου υπάρχει ο κίνδυνος υπερβολικής διάρκειας και αδικαιολόγητου κόστους των διαδικασιών.

Τροπολογία    4

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6)  Όλες αυτές οι διαφορές συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους επενδυτές για την εκτίμηση του κινδύνου να περιέλθουν σε οικονομική δυσχέρεια οφειλέτες τους σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, καθώς και πρόσθετο κόστος για την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που έχουν εγκαταστάσεις, πιστωτές ή περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει κατά κύριο λόγο στις αναδιαρθρώσεις διεθνών ομίλων εταιρειών. Πολλοί επενδυτές αναφέρουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τους κανόνες περί αφερεγγυότητας ή ο κίνδυνος χρονοβόρων ή πολύπλοκων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε άλλη χώρα αποτελούν βασικό αίτιο για τη μη πραγματοποίηση επενδύσεων ή τη μη σύναψη επιχειρηματικών σχέσεων με αντισυμβαλλόμενο εκτός της δικής τους χώρας.

(6)  Όλες αυτές οι διαφορές συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους επενδυτές για την εκτίμηση του κινδύνου να περιέλθουν σε οικονομική δυσχέρεια οφειλέτες τους σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με την εκ νέου άσκηση των κερδοφόρων δραστηριοτήτων τις οποίες ασκούσαν επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες, καθώς και πρόσθετο κόστος για την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που έχουν εγκαταστάσεις, πιστωτές ή περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει κατά κύριο λόγο στις αναδιαρθρώσεις διεθνών ομίλων εταιρειών. Πολλοί επενδυτές αναφέρουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τους κανόνες περί αφερεγγυότητας ή ο κίνδυνος χρονοβόρων ή πολύπλοκων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε άλλη χώρα αποτελούν βασικό αίτιο για τη μη πραγματοποίηση επενδύσεων ή τη μη σύναψη επιχειρηματικών σχέσεων με αντισυμβαλλόμενο εκτός της δικής τους χώρας. Αυτή η αβεβαιότητα έχει, επομένως, αποτρεπτικό αποτέλεσμα που εμποδίζει την ελευθερία εγκατάστασης των επιχειρήσεων, αποθαρρύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ιδίως δεν διαθέτουν, στην πλειονότητά τους, τους πόρους για να αξιολογούν κινδύνους που συνδέονται με τις διασυνοριακές δραστηριότητες.

Τροπολογία    5

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7)  Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε άνισους όρους όσον αφορά την πρόσβαση σε πιστώσεις και τα ποσοστά ανάκτησης στα κράτη μέλη. Συνεπώς, για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς γενικότερα και, ιδίως, την επίτευξη μιας λειτουργικής Ένωσης Κεφαλαιαγορών, είναι αναγκαίο να υπάρξει υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

(7)  Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε άνισους όρους όσον αφορά την πρόσβαση σε πιστώσεις και τα ποσοστά ανάκτησης στα κράτη μέλη, και εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων στην εσωτερική αγορά. Από αναλύσεις προκύπτει ότι τα αποδοτικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης βρίσκονται σε θετική συσχέτιση με τα επίπεδα επιχειρηματικότητας σε όλα τα κράτη μέλη, ενώ θα μπορούσαν επίσης να οδηγήσουν σε μείωση των αρνητικών συνεπειών όσον αφορά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την οικονομική δραστηριότητα, σε περίπτωση απομόχλευσης. Συνεπώς, για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς γενικότερα και, ιδίως, την επίτευξη μιας λειτουργικής Ένωσης Κεφαλαιαγορών, καθώς και για τη βιωσιμότητα των οικονομικών δραστηριοτήτων, είναι αναγκαίο να υπάρξει υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

Τροπολογία    6

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(7α)  Η εναρμόνιση της νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας αποτελεί αναγκαίο βήμα στην κατεύθυνση ενός κοινού ευρωπαϊκού δικαίου των επιχειρήσεων. Ωστόσο, το κεκτημένο της Ένωσης στον τομέα του δικαίου των επιχειρήσεων χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια και ελλείψεις. Απαιτείται περαιτέρω σύγκλιση, για την εύρυθμη λειτουργία της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς.

Τροπολογία    7

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 9

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(9)  Τα εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών δεν περιορίζονται στις αμιγώς διασυνοριακές καταστάσεις. Μια ολοένα και πιο διασυνδεδεμένη ενιαία αγορά –στην οποία τα προϊόντα, οι υπηρεσίες, τα κεφάλαια και οι εργαζόμενοι κυκλοφορούν ελεύθερα–, με την ψηφιακή διάσταση ισχυρότερη από ποτέ, συνεπάγεται ότι πολύ λίγες εταιρείες είναι αμιγώς εθνικές αν ληφθούν υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία, όπως η πελατειακή βάση, η αλυσίδα εφοδιασμού, το πεδίο δραστηριοποίησης, η επενδυτική και η κεφαλαιακή βάση. Εξάλλου, ακόμη και αμιγώς εθνικού χαρακτήρα περιπτώσεις αφερεγγυότητας μπορεί να έχουν επιπτώσεις στη λειτουργία της ενιαίας αγοράς μέσω του λεγόμενου φαινομένου του ντόμινο, καθώς η αφερεγγυότητα μιας επιχείρησης μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές περιπτώσεις αφερεγγυότητας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού.

(9)  Τα εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών δεν περιορίζονται στις αμιγώς διασυνοριακές καταστάσεις. Μια ολοένα και πιο διασυνδεδεμένη ενιαία αγορά –στην οποία τα προϊόντα, οι υπηρεσίες, τα κεφάλαια και οι εργαζόμενοι κυκλοφορούν ελεύθερα–, με την ψηφιακή διάσταση ισχυρότερη από ποτέ, συνεπάγεται ότι πολύ λίγες εταιρείες είναι αμιγώς εθνικές αν ληφθούν υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία, όπως η πελατειακή βάση, η αλυσίδα εφοδιασμού, το πεδίο δραστηριοποίησης, η επενδυτική και η κεφαλαιακή βάση. Εξάλλου, ακόμη και αμιγώς εθνικού χαρακτήρα περιπτώσεις αφερεγγυότητας μπορεί να έχουν επιπτώσεις στη λειτουργία της ενιαίας αγοράς μέσω του λεγόμενου φαινομένου του ντόμινο, καθώς η αφερεγγυότητα μιας επιχείρησης μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές περιπτώσεις αφερεγγυότητας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού, στις οποίες οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες.

Τροπολογία    8

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 10

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(10)  Ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου62 ρυθμίζει ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης, εφαρμοστέου δικαίου και συνεργασίας σε διασυνοριακές διαδικασίες αφερεγγυότητας, καθώς και τη διασύνδεση των μητρώων αφερεγγυότητας. Το πεδίο εφαρμογής του καλύπτει τις προληπτικές διαδικασίες με τις οποίες προωθείται η διάσωση οικονομικά βιώσιμων οφειλετών, καθώς και τις διαδικασίες με τις οποίες παρέχεται μια δεύτερη ευκαιρία στους επιχειρηματίες. Ωστόσο, ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 δεν αντιμετωπίζει τις αποκλίσεις μεταξύ των διαδικασιών αυτών στο εθνικό δίκαιο. Επιπλέον, μια πράξη που θα περιοριζόταν αποκλειστικά στις διασυνοριακού χαρακτήρα περιπτώσεις αφερεγγυότητας δεν θα καταργούσε όλα τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία, ούτε θα ήταν εφικτό για τους επενδυτές να προσδιορίσουν εκ των προτέρων τον διασυνοριακό ή εγχώριο χαρακτήρα των πιθανών μελλοντικών χρηματοοικονομικών δυσκολιών του οφειλέτη. Κατά συνέπεια, υφίσταται η ανάγκη υπέρβασης των ζητημάτων δικαστικής συνεργασίας και θέσπισης ουσιαστικών ελάχιστων προτύπων.

(10)  Ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου62 ρυθμίζει ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης, εφαρμοστέου δικαίου και συνεργασίας σε διασυνοριακές διαδικασίες αφερεγγυότητας, καθώς και τη διασύνδεση των μητρώων αφερεγγυότητας. Το πεδίο εφαρμογής του καλύπτει τις προληπτικές διαδικασίες που κινούνται με κρατική απόφαση, με τις οποίες προωθείται η διάσωση οικονομικά βιώσιμων οφειλετών, καθώς και τις διαδικασίες με τις οποίες παρέχεται μια δεύτερη ευκαιρία στους επιχειρηματίες. Ωστόσο, ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 δεν αντιμετωπίζει τις αποκλίσεις μεταξύ των διαδικασιών αυτών στο εθνικό δίκαιο και δεν αφορά τις εμπιστευτικές διαδικασίες. Επιπλέον, μια πράξη που θα περιοριζόταν αποκλειστικά στις διασυνοριακού χαρακτήρα περιπτώσεις αφερεγγυότητας δεν θα καταργούσε όλα τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία, ούτε θα ήταν εφικτό για τους επενδυτές να προσδιορίσουν εκ των προτέρων τον διασυνοριακό ή εγχώριο χαρακτήρα των πιθανών μελλοντικών χρηματοοικονομικών δυσκολιών του οφειλέτη. Κατά συνέπεια, υφίσταται η ανάγκη υπέρβασης των ζητημάτων δικαστικής συνεργασίας και θέσπισης ουσιαστικών ελάχιστων προτύπων.

_________________

_________________

62 Κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2015, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (ΕΕ L 141 της 5.6.2015, σ. 19).

62 Κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2015, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (ΕΕ L 141 της 5.6.2015, σ. 19).

Τροπολογία    9

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(11)  Είναι αναγκαίο να ελαττωθεί το κόστος της αναδιάρθρωσης τόσο για τους οφειλέτες όσο και για τους πιστωτές. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να μειωθούν οι διαφορές που εμποδίζουν την έγκαιρη αναδιάρθρωση βιώσιμων επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας σε έντιμους επιχειρηματίες. Με τον τρόπο αυτόν, θα ενισχυθεί η διαφάνεια, η ασφάλεια δικαίου και η προβλεψιμότητα στην Ένωση. Επιπλέον, θα μεγιστοποιηθούν οι αποδόσεις που λαμβάνουν οι κάθε είδους πιστωτές και επενδυτές και θα ενθαρρυνθούν οι διασυνοριακές επενδύσεις. Η μεγαλύτερη συνοχή θα διευκολύνει επίσης την αναδιάρθρωση ομίλων επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης των μελών του ομίλου εντός της Ένωσης.

(11)  Είναι αναγκαίο να ελαττωθεί το κόστος της αναδιάρθρωσης τόσο για τους οφειλέτες όσο και για τους πιστωτές, οι οποίοι συχνά το επωμίζονται έμμεσα με τη μείωση του ποσού αποπληρωμής τους. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να μειωθούν οι διαφορές που εμποδίζουν την έγκαιρη αναδιάρθρωση βιώσιμων επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας σε έντιμους επιχειρηματίες. Με τον τρόπο αυτόν, θα ενισχυθεί η διαφάνεια και θα αυξηθούν η ασφάλεια δικαίου και η προβλεψιμότητα στην Ένωση, τόσο για τους οφειλέτες όσο και για τους πιστωτές. Επιπλέον, θα μεγιστοποιηθούν οι αποδόσεις που λαμβάνουν οι κάθε είδους πιστωτές και επενδυτές και θα ενθαρρυνθούν οι διασυνοριακές επενδύσεις. Η μεγαλύτερη συνοχή θα διευκολύνει επίσης την αναδιάρθρωση ομίλων επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης των μελών του ομίλου εντός της Ένωσης.

Τροπολογία    10

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(12)  Η εξάλειψη των εμποδίων στην αποτελεσματική αναδιάρθρωση βιώσιμων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση των απωλειών θέσεων εργασίας και των ζημιών για τους πιστωτές στην αλυσίδα εφοδιασμού, διαφυλάσσει τεχνογνωσία και δεξιότητες, και, συνεπώς, ωφελεί την οικονομία ευρύτερα. Η διευκόλυνση της παροχής μιας δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες αποτρέπει τον αποκλεισμό τους από την αγορά εργασίας και τους προσφέρει τη δυνατότητα να κάνουν ένα νέο επιχειρηματικό ξεκίνημα, διδασκόμενοι από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Τέλος, η μείωση της διάρκειας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης θα έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερα ποσοστά ανάκτησης για τους πιστωτές, καθώς η πάροδος του χρόνου συνήθως δεν επιφέρει παρά περαιτέρω μείωση της αξίας της επιχείρησης. Εξάλλου, τα αποτελεσματικά πλαίσια για την αφερεγγυότητα θα επιτρέπουν καλύτερη εκτίμηση των κινδύνων που ενέχουν οι αποφάσεις χορήγησης και λήψης πιστώσεων και θα εξομαλύνουν την προσαρμογή των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, ελαχιστοποιώντας το κοινωνικό και οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η διαδικασία απομόχλευσής τους.

(12)  Η εξάλειψη των εμποδίων στην αποτελεσματική αναδιάρθρωση βιώσιμων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση των απωλειών θέσεων εργασίας και των ζημιών για τους πιστωτές στην αλυσίδα εφοδιασμού, διαφυλάσσει τεχνογνωσία και δεξιότητες, και, συνεπώς, ωφελεί την οικονομία ευρύτερα. Για την επίτευξη αυτού του στόχου και την προστασία της απασχόλησης και της επιχειρηματικής δραστηριότητας, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι η διαδικασία θα είναι δυνατόν να διεξάγεται πλήρως ή εν μέρει σε πλαίσιο εμπιστευτικότητας, κάτι που απαιτεί ιδίως καλύτερο προσδιορισμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η διευκόλυνση της παροχής μιας δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες αποτρέπει τον αποκλεισμό τους από την αγορά εργασίας και τους προσφέρει τη δυνατότητα να κάνουν ένα νέο επιχειρηματικό ξεκίνημα, διδασκόμενοι από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Τέλος, η μείωση της διάρκειας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης θα έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερα ποσοστά ανάκτησης για τους πιστωτές, καθώς η πάροδος του χρόνου συνήθως δεν επιφέρει παρά περαιτέρω μείωση της αξίας της επιχείρησης. Εξάλλου, τα αποτελεσματικά πλαίσια για την αφερεγγυότητα θα επιτρέπουν καλύτερη εκτίμηση των κινδύνων που ενέχουν οι αποφάσεις χορήγησης και λήψης πιστώσεων και θα εξομαλύνουν την προσαρμογή των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, ελαχιστοποιώντας το κοινωνικό και οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η διαδικασία απομόχλευσής τους.

Τροπολογία    11

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(13)  Οι μικρομεσαίες, ιδίως, επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από μια συνεκτικότερη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, συχνά δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για να απευθυνθούν σε επαγγελματίες συμβούλους, με αποτέλεσμα να απαιτείται να δημιουργηθούν εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης που θα εφιστούν την προσοχή των οφειλετών στην ανάγκη να αναλάβουν επειγόντως δράση. Για να βοηθούνται οι εν λόγω επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση με χαμηλό κόστος, θα πρέπει επίσης να εκπονηθούν σε εθνικό επίπεδο υποδείγματα σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα οποία να είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου. Οι οφειλέτες θα πρέπει να μπορούν να τα χρησιμοποιούν και να τα προσαρμόζουν στις ανάγκες τους και στις ιδιαιτερότητες της επιχείρησής τους.

(13)  Οι μικρομεσαίες, ιδίως, επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από μια συνεκτικότερη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, συχνά δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για να απευθυνθούν σε επαγγελματίες συμβούλους, με αποτέλεσμα να απαιτείται να δημιουργηθούν εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης που θα εφιστούν την προσοχή των οφειλετών στην ανάγκη να αναλάβουν επειγόντως δράση. Για να βοηθούνται οι εν λόγω επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση με χαμηλό κόστος, θα πρέπει επίσης να εκπονηθούν σε εθνικό επίπεδο υποδείγματα σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα οποία να είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου. Οι οφειλέτες θα πρέπει να μπορούν να τα χρησιμοποιούν και να τα προσαρμόζουν στις ανάγκες τους και στις ιδιαιτερότητες της επιχείρησής τους. Ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να βρίσκει ειδικές και συγκεκριμένες λύσεις με τρίτους ή με τους πιστωτές, είτε με τη μείωση των χρεών έναντι όλων ή των περισσότερων πιστωτών, είτε με την εκχώρηση των βιώσιμων δραστηριοτήτων, συμβάλλοντας έτσι στην ικανοποίηση των απαιτήσεων πιστωτών καλύτερα από ό,τι με τη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Τέλος, θα πρέπει να διατίθενται υπηρεσίες παροχής επιχειρηματικών συμβουλών από ειδικούς σε ζητήματα αναδιάρθρωσης, με την υποστήριξη επαγγελματικών ενώσεων και άλλων συμφεροντούχων, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων των ΜΜΕ.

Τροπολογία    12

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 15

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(15)  Η υπερχρέωση των καταναλωτών είναι ένα πρόβλημα μείζονος οικονομικής και κοινωνικής σημασίας και συνδέεται στενά με τη μείωση της υπερχρέωσης εν γένει. Εξάλλου, πολλές φορές δεν μπορεί να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ των καταναλωτικών και των επιχειρηματικών χρεών ενός επιχειρηματία. Ένα καθεστώς δεύτερης ευκαιρίας για τους επιχειρηματίες δεν θα είναι αποτελεσματικό αν υποχρεώνει τον επιχειρηματία να υπαχθεί σε ξεχωριστές διαδικασίες, με διαφορετικές προϋποθέσεις πρόσβασης και περιόδους απαλλαγής, προκειμένου να απαλλαγεί από τα επιχειρηματικά προσωπικά χρέη του και από τα μη επιχειρηματικού χαρακτήρα προσωπικά χρέη του. Για τους λόγους αυτούς, παρόλο που η παρούσα οδηγία δεν περιλαμβάνει δεσμευτικούς κανόνες για τους υπερχρεωμένους καταναλωτές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν τις διατάξεις για την απαλλαγή και στους καταναλωτές.

(15)  Η υπερχρέωση των καταναλωτών είναι ένα πρόβλημα μείζονος οικονομικής και κοινωνικής σημασίας και συνδέεται στενά με τη μείωση της υπερχρέωσης εν γένει. Εξάλλου, ενώ σε ορισμένες περιοχές δικαιοδοσίας γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των καταναλωτικών και των επιχειρηματικών χρεών ενός επιχειρηματία, σε άλλες περιοχές δικαιοδοσίας η διάκριση αυτή είναι πιο δύσκολο να γίνει και δεν αποτελεί κοινή πρακτική. Σε αυτές τις περιοχές δικαιοδοσίας, ένα καθεστώς δεύτερης ευκαιρίας για τους επιχειρηματίες ενδέχεται να μην είναι αποτελεσματικό αν υποχρεώνει τον επιχειρηματία να υπαχθεί σε ξεχωριστές διαδικασίες, με διαφορετικές προϋποθέσεις πρόσβασης και περιόδους απαλλαγής, προκειμένου να απαλλαγεί από τα επιχειρηματικά προσωπικά χρέη του και από τα μη επιχειρηματικού χαρακτήρα προσωπικά χρέη του. Για τους λόγους αυτούς, παρόλο που η παρούσα οδηγία δεν περιλαμβάνει δεσμευτικούς κανόνες για τους υπερχρεωμένους καταναλωτές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν τις διατάξεις για την απαλλαγή και στους καταναλωτές.

Τροπολογία    13

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(16)  Όσο πιο νωρίς μπορέσει ο οφειλέτης να εντοπίσει τις οικονομικές δυσχέρειές του και να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη αφερεγγυότητα ή, στην περίπτωση που η βιωσιμότητα της επιχείρησης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τόσο πιο ομαλή και αποδοτική θα είναι η διαδικασία εκκαθάρισης. Θα πρέπει, συνεπώς, να παρέχονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης, ώστε οι οφειλέτες που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να κινητροδοτούνται να αναλάβουν δράση σε πρώιμο στάδιο. Στους πιθανούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης θα πρέπει να συγκαταλέγονται καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη, καθώς και καθήκοντα υποβολής στοιχείων βάσει των δανειακών συμβάσεων. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαν, στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας, να κινητροδοτούνται ή και να υποχρεούνται τα τρίτα μέρη που διαθέτουν συναφείς πληροφορίες, όπως οι λογιστές, οι φορολογικές αρχές και οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης, να προειδοποιούν για τυχόν αρνητικές εξελίξεις.

(16)  Όσο πιο νωρίς μπορέσει ο οφειλέτης να εντοπίσει τις οικονομικές δυσχέρειές του και να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη αφερεγγυότητα ή, στην περίπτωση που η βιωσιμότητα της επιχείρησης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τόσο πιο ομαλή και αποδοτική θα είναι η διαδικασία εκκαθάρισης. Θα πρέπει, συνεπώς, να παρέχονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης, ώστε οι οφειλέτες που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να κινητροδοτούνται να αναλάβουν δράση σε πρώιμο στάδιο. Στους πιθανούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης θα πρέπει να συγκαταλέγονται καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη, στα οποία να λαμβάνεται υπόψη η έλλειψη οικονομικών πόρων στις ΜΜΕ, καθώς και καθήκοντα υποβολής στοιχείων βάσει των δανειακών συμβάσεων. Επιπροσθέτως, οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης, οι φορολογικές αρχές και οι αρχές οικονομικού ελέγχου θα πρέπει να επιδιώκουν να διαθέτουν, δυνάμει του εθνικού δικαίου, επαρκή μέσα προκειμένου να εφιστούν την προσοχή σε κάθε επικίνδυνη εξέλιξη αναφορικά με τα επιχειρηματικά χρέη το συντομότερο δυνατόν. Η πρόσβαση σε δημόσιες, δωρεάν και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τις νομικές διαδικασίες αναδιάρθρωσης και αφερεγγυότητας είναι ένα πρώτο βήμα για την ευαισθητοποίηση των οφειλετών και των επιχειρηματιών και για την αποφυγή υποθέσεων αφερεγγυότητας. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πρέπει να προωθήσει, σύμφωνα με τη στρατηγική της για την ψηφιακή ενιαία αγορά, τη χρήση και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών ΤΠ για κοινοποιήσεις και επιγραμμικές επικοινωνίες, ώστε να διασφαλίζονται αποτελεσματικότερες διαδικασίες έγκαιρης προειδοποίησης.

Τροπολογία    14

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(16α)  Το προληπτικό στάδιο της έγκαιρης προειδοποίησης που αποσκοπεί στην πρόληψη της εκδήλωσης της κρίσης νοείται ως μέσο στήριξης το οποίο επισημαίνει τη δυσκολία του οφειλέτη και του παρέχει τη δυνατότητα ταχείας ανάλυσης και αντιμετώπισης των αιτιών της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής δυσχέρειας της επιχείρησης, με την πρόβλεψη μέσων ποικίλης φύσεως αλλά προαιρετικής πρόσβασης, χωρίς παράλληλα να επιβάλλονται συγκεκριμένες συμπεριφορές ή να δημοσιοποιείται απαραιτήτως η κρίση σε τρίτους. Συνεπώς, είναι σημαντικό να εναπόκειται στα κράτη μέλη η απόφαση σχετικά με τον περιορισμό της υποχρεωτικής έγκαιρης προειδοποίησης στις ΜΜΕ, δεδομένου ότι οι τελευταίες συχνά δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν έγκαιρα και αυτόνομα διαδικασίες αναδιάρθρωσης για διάφορους παράγοντες που μειώνουν την ανταγωνιστικότητά τους, όπως η ανεπαρκής ανάπτυξη, η έλλειψη ισχυρών δομών εταιρικής διακυβέρνησης, αποτελεσματικών επιχειρησιακών διαδικασιών και πόρων εποπτείας και σχεδιασμού, ούτε έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τα σχετικά έξοδα.

Τροπολογία    15

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 18

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(18)  Προς τον σκοπό της προαγωγής της αποδοτικότητας και της μείωσης των καθυστερήσεων και τους κόστους, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες διαδικασίες οι οποίες να περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που ενδέχεται να θιγούν. Με στόχο να αποφεύγονται οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτρίζεται ο πρώιμος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει καταρχήν να διατηρούν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ο διορισμός επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, είτε πρόκειται για μεσολαβητή που υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις για σχέδιο αναδιάρθρωσης είτε για διαχειριστή διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος εποπτεύει τις ενέργειες του οφειλέτη, δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά να εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με τις συνθήκες ή τις ειδικές ανάγκες του οφειλέτη. Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να απαιτείται κατ’ ανάγκη δικαστική εντολή για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, η οποία μπορεί να έχει ανεπίσημο χαρακτήρα εφόσον δεν θίγονται τα δικαιώματα τρίτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ένας βαθμός εποπτείας όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσότερων πιστωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Τέτοια περίπτωση μπορεί να συντρέχει, ιδίως, όταν χορηγείται γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων από τη δικαστική ή διοικητική αρχή ή όταν κρίνεται αναγκαία η επιβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης σε διαφωνούσες κατηγορίες πιστωτών.

(18)  Προς τον σκοπό της προαγωγής της αποδοτικότητας και της μείωσης των καθυστερήσεων και τους κόστους, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες και επίκαιρες διαδικασίες οι οποίες να περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που ενδέχεται να θιγούν. Με στόχο να αποφεύγονται οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτρίζεται ο πρώιμος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει καταρχήν να διατηρούν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ο διορισμός επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, είτε πρόκειται για μεσολαβητή που υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις για σχέδιο αναδιάρθρωσης είτε για διαχειριστή διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος εποπτεύει τις ενέργειες του οφειλέτη, δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις, δεδομένου ότι η απαίτηση αυτή μπορεί να μην είναι πάντοτε συναφής, αναγκαία, χρήσιμη ή προς όφελος του οφειλέτη, ιδίως σε απλές περιπτώσεις στις οποίες εμπλέκονται λίγοι πιστωτές, και μπορεί να επιφέρει δυσανάλογα υψηλή διοικητική επιβάρυνση σε ορισμένες δικαιοδοσίες. Αντιθέτως, θα πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες ή τις ειδικές ανάγκες του οφειλέτη. Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να απαιτείται κατ’ ανάγκη δικαστική εντολή για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, η οποία μπορεί να έχει ανεπίσημο χαρακτήρα εφόσον δεν θίγονται τα δικαιώματα τρίτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ένας βαθμός εποπτείας όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσότερων πιστωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Τέτοια περίπτωση μπορεί να συντρέχει, ιδίως, όταν χορηγείται γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων από τη δικαστική ή διοικητική αρχή όταν κρίνεται αναγκαία η επιβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης σε διαφωνούσες κατηγορίες πιστωτών, ή όταν θα ίσχυε διαφορετικά η υποχρέωση κήρυξης πτώχευσης ή όταν το σύνολο ή μέρος της δραστηριότητας μεταβιβάζεται σε άλλη επιχείρηση.

Τροπολογία    16

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 19

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(19)  Ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τη δικαστική ή διοικητική αρχή προσωρινή αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, η οποία θα πρέπει να συνεπάγεται επίσης αναστολή της υποχρέωσης υποβολής αίτησης για κίνηση διαδικασιών αφερεγγυότητας, όταν οι καταδιώξεις αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς τις διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσουν τις προοπτικές αναδιάρθρωσης της επιχείρησης του οφειλέτη. Η αναστολή των ατομικών καταδιώξεων μπορεί να είναι γενική, δηλαδή να καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές, ή στοχευμένη σε μεμονωμένους πιστωτές. Προκειμένου να εξασφαλίζεται δίκαιη ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων του οφειλέτη και των δικαιωμάτων πιστωτών, η αναστολή θα πρέπει να χορηγείται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες. Πολύπλοκες αναδιαρθρώσεις μπορεί, ωστόσο, να απαιτούν περισσότερο χρόνο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δυνατόν να δίνονται παρατάσεις της εν λόγω περιόδου από τη δικαστική ή διοικητική αρχή, εφόσον αποδεικνύεται ότι σημειώνεται πρόοδος στις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο αναδιάρθρωσης και ότι οι πιστωτές δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη. Για να δοθούν περαιτέρω παρατάσεις, η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να είναι επαρκώς πεπεισμένη ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αιτήσεις για παράταση της αρχικής διάρκειας της αναστολής υποβάλλονται εντός εύλογης προθεσμίας ώστε να δίνεται στη δικαστική ή διοικητική αρχή η δυνατότητα να αποφασίσει εγκαίρως. Εάν δικαστική ή διοικητική αρχή δεν εκδώσει απόφαση για παράταση της διάρκειας αναστολής των ατομικών καταδιώξεων πριν από τη λήξη της, η αναστολή θα πρέπει να παύει να παράγει αποτελέσματα κατά την ημερομηνία λήξης της περιόδου αναστολής. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, η συνολική διάρκεια της αναστολής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

(19)  Ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τη δικαστική ή διοικητική αρχή προσωρινή αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, η οποία θα πρέπει να συνεπάγεται επίσης αναστολή της υποχρέωσης υποβολής αίτησης για κίνηση διαδικασιών αφερεγγυότητας, όταν οι καταδιώξεις αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς τις διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσουν τις προοπτικές αναδιάρθρωσης της επιχείρησης του οφειλέτη. Η αναστολή των ατομικών καταδιώξεων μπορεί να είναι γενική, δηλαδή να καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές, ή στοχευμένη σε μεμονωμένους πιστωτές. Ο περιορισμός αυτός δεν θα πρέπει να θέτει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και την επιτυχία του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτυγχάνουν ισορροπία μεταξύ, αφενός, του κύριου στόχου της συνέχισης της ύπαρξης της εταιρείας και, αφετέρου, του γενικού δημόσιου συμφέροντος σε σχέση με τους δημόσιους πιστωτές. Προκειμένου να εξασφαλίζεται δίκαιη ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων του οφειλέτη και των δικαιωμάτων πιστωτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να περιορίζουν τη μέγιστη διάρκεια της αναστολής ώστε να μην είναι μικρότερη από τρεις μήνες και μην υπερβαίνει τους έξι μήνες. Πολύπλοκες αναδιαρθρώσεις μπορεί, ωστόσο, να απαιτούν περισσότερο χρόνο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δυνατόν να δίνονται παρατάσεις της εν λόγω περιόδου από τη δικαστική ή διοικητική αρχή, εφόσον αποδεικνύεται ότι σημειώνεται πρόοδος στις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο αναδιάρθρωσης και ότι οι πιστωτές δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη. Για να δοθούν περαιτέρω παρατάσεις, η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να είναι επαρκώς πεπεισμένη ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αιτήσεις για παράταση της αρχικής διάρκειας της αναστολής υποβάλλονται εντός εύλογης προθεσμίας ώστε να δίνεται στη δικαστική ή διοικητική αρχή η δυνατότητα να αποφασίσει εγκαίρως. Εάν δικαστική ή διοικητική αρχή δεν εκδώσει απόφαση για παράταση της διάρκειας αναστολής των ατομικών καταδιώξεων πριν από τη λήξη της, η αναστολή θα πρέπει να παύει να παράγει αποτελέσματα κατά την ημερομηνία λήξης της περιόδου αναστολής. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, η συνολική διάρκεια της αναστολής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους εννέα μήνες.

Τροπολογία    17

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 25

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(25)  Προκειμένου να διασφαλίζεται η ισότιμη μεταχείριση των κατ’ ουσία όμοιων δικαιωμάτων και ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης εγκρίνονται χωρίς να πλήττονται αδικαιολόγητα τα δικαιώματα θιγόμενων μερών, τα θιγόμενα μέρη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης βάσει της εθνικής νομοθεσίας. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή κατηγορία από τους ανέγγυους πιστωτές. Η εθνική νομοθεσία μπορεί να ορίζει ότι οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες απαιτήσεις είναι δυνατό να χωρίζονται σε διασφαλισμένες και μη διασφαλισμένες απαιτήσεις βάσει αποτίμησης των ασφαλειών. Η εθνική νομοθεσία μπορεί επίσης να προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες κατηγοριοποίησης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πιστωτές που εξαρτώνται σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό από τον συγκεκριμένο οφειλέτη ή που για άλλο λόγο χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ευάλωτοι, όπως οι εργαζόμενοι ή οι μικροί προμηθευτές, θα επωφελούνταν από μια τέτοια κατηγοριοποίηση. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζει κατάλληλη αντιμετώπιση των ζητημάτων με ιδιαίτερη σημασία για την κατηγοριοποίηση, όπως των ζητημάτων σχετικά με τις απαιτήσεις συνδεδεμένων μερών, ενώ θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις υπό αίρεση και τις αμφισβητούμενες απαιτήσεις. Η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να εξετάζει την κατηγοριοποίηση όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης υποβάλλεται προς επικύρωση, αλλά τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι εν λόγω αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν την κατηγοριοποίηση σε πιο πρώιμο στάδιο, εφόσον ο εισηγητής του σχεδίου αιτηθεί την επικύρωση του σχεδίου ή ζητήσει καθοδήγηση νωρίτερα.

(25)  Προκειμένου να διασφαλίζεται η ισότιμη μεταχείριση των κατ’ ουσία όμοιων δικαιωμάτων και ότι τα σχέδια αναδιάρθρωσης εγκρίνονται χωρίς να πλήττονται αδικαιολόγητα τα δικαιώματα θιγόμενων μερών, τα θιγόμενα μέρη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης βάσει της εθνικής νομοθεσίας. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένοι πιστωτές θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή κατηγορία από τους ανέγγυους πιστωτές. Η εθνική νομοθεσία μπορεί να ορίζει ότι οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες απαιτήσεις είναι δυνατό να χωρίζονται σε διασφαλισμένες και μη διασφαλισμένες απαιτήσεις βάσει αποτίμησης των ασφαλειών. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει επίσης να προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες κατηγοριοποίησης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πιστωτές που εξαρτώνται σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό από τον συγκεκριμένο οφειλέτη ή που για άλλο λόγο χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ευάλωτοι, όπως οι εργαζόμενοι ή οι μικροί προμηθευτές, θα επωφελούνταν από μια τέτοια κατηγοριοποίηση. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζει κατάλληλη αντιμετώπιση των ζητημάτων με ιδιαίτερη σημασία για την κατηγοριοποίηση, όπως των ζητημάτων σχετικά με τις απαιτήσεις συνδεδεμένων μερών, ενώ θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις υπό αίρεση και τις αμφισβητούμενες απαιτήσεις. Η δικαστική ή διοικητική αρχή θα πρέπει να εξετάζει την κατηγοριοποίηση όταν το σχέδιο αναδιάρθρωσης υποβάλλεται προς επικύρωση, αλλά τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι εν λόγω αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν την κατηγοριοποίηση σε πιο πρώιμο στάδιο, εφόσον ο εισηγητής του σχεδίου αιτηθεί την επικύρωση του σχεδίου ή ζητήσει καθοδήγηση νωρίτερα.

Τροπολογία    18

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 28

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(28)  Ενώ ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει πάντοτε να θεωρείται εγκεκριμένο εάν η απαιτούμενη πλειοψηφία σε κάθε θιγόμενη κατηγορία υποστηρίζει το σχέδιο, ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο δεν έχει την υποστήριξη της απαιτούμενης πλειοψηφίας σε κάθε θιγόμενη κατηγορία μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή εφόσον υποστηρίζεται από τουλάχιστον μία θιγόμενη κατηγορία πιστωτών και εφόσον οι διαφωνούσες κατηγορίες δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη βάσει του προτεινόμενου σχεδίου (μηχανισμός διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών — «cross-class cram-down»). Ιδίως, το σχέδιο θα πρέπει να τηρεί τον κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, βάσει του οποίου απαιτείται η πλήρης ικανοποίηση κάθε διαφωνούσας κατηγορίας πιστωτών προτού υπάρξει, στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης, οποιαδήποτε διανομή αξίας ή διατήρηση συμμετοχικού δικαιώματος υπέρ κατηγορίας χαμηλότερης κατάταξης. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας λειτουργεί ως βάση για την αξία προς κατανομή μεταξύ των πιστωτών στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης. Ως απόρροια του κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, καμία κατηγορία πιστωτών δεν μπορεί να λάβει ή να διατηρήσει στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης οικονομικές αξίες ή ωφέλειες που υπερβαίνουν το πλήρες ποσό των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων της εν λόγω κατηγορίας. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας, αντιπαραβαλλόμενος με την κεφαλαιακή διάρθρωση της υπό αναδιάρθρωσης επιχείρησης, επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας που πρέπει να κατανεμηθεί στα μέρη στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης με βάση την αξία της επιχείρησης εν λειτουργία.

(28)  Ενώ ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει πάντοτε να θεωρείται εγκεκριμένο εάν η απαιτούμενη πλειοψηφία σε κάθε θιγόμενη κατηγορία υποστηρίζει το σχέδιο, ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο δεν έχει την υποστήριξη της απαιτούμενης πλειοψηφίας σε κάθε θιγόμενη κατηγορία μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή εφόσον υποστηρίζεται από τουλάχιστον μία θιγόμενη κατηγορία πιστωτών, που να αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος των απαιτήσεων, και εφόσον οι διαφωνούσες κατηγορίες δεν υφίστανται αδικαιολόγητη βλάβη βάσει του προτεινόμενου σχεδίου (μηχανισμός διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών — «cross-class cram-down»). Ιδίως, το σχέδιο θα πρέπει να τηρεί τον κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, βάσει του οποίου απαιτείται η πλήρης ικανοποίηση κάθε διαφωνούσας κατηγορίας πιστωτών προτού υπάρξει, στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης, οποιαδήποτε διανομή αξίας ή διατήρηση συμμετοχικού δικαιώματος υπέρ κατηγορίας χαμηλότερης κατάταξης. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας λειτουργεί ως βάση για την αξία προς κατανομή μεταξύ των πιστωτών στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης. Ως απόρροια του κανόνα της απόλυτης προτεραιότητας, καμία κατηγορία πιστωτών δεν μπορεί να λάβει ή να διατηρήσει στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης οικονομικές αξίες ή ωφέλειες που υπερβαίνουν το πλήρες ποσό των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων της εν λόγω κατηγορίας. Ο κανόνας της απόλυτης προτεραιότητας, αντιπαραβαλλόμενος με την κεφαλαιακή διάρθρωση της υπό αναδιάρθρωσης επιχείρησης, επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας που πρέπει να κατανεμηθεί στα μέρη στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης με βάση την αξία της επιχείρησης εν λειτουργία.

Τροπολογία    19

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 29 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(29α)  Για τους σκοπούς της εφαρμογής του σχεδίου αναδιάρθρωσης, θα πρέπει το τελευταίο να προβλέπει τη δυνατότητα των μετόχων/εταίρων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων να συνεισφέρουν με μη χρηματικό τρόπο στην αναδιάρθρωση, για παράδειγμα με την πείρα, τη φήμη, ή τις εμπορικές επαφές τους.

Τροπολογία    20

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 34

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(34)  Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απολαμβάνουν την πλήρη προστασία της εργατικής νομοθεσίας. Ιδίως, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα δικαιώματα των εργαζομένων που κατοχυρώνονται από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου68, την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου69, την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70, την οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου71 και την οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου72. Οι υποχρεώσεις που αφορούν την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση μαζί τους βάσει της εθνικής νομοθεσίας μεταφοράς των ανωτέρω οδηγιών παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις ενημέρωσης των εκπροσώπων των εργαζομένων και διαβούλευσης μαζί τους σχετικά με την απόφαση προσφυγής σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με την οδηγία 2002/14/ΕΚ. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει καταρχήν να εξαιρούν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2008/94/ΕΚ, από κάθε αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ανεξάρτητα από το αν οι απαιτήσεις αυτές έχουν γεννηθεί πριν ή μετά τη χορήγηση της αναστολής. Αναστολή σε σχέση με τέτοιες απαιτήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο για τα ποσά και τα χρονικά διαστήματα για τα οποία η εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων διασφαλίζεται πραγματικά με άλλα μέσα βάσει του εθνικού δικαίου. Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη επεκτείνουν την κάλυψη της εγγύησης καταβολής των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων που προβλέπεται από την οδηγία 2008/94/ΕΚ στις διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, η εξαίρεση των απαιτήσεων των εργαζομένων από την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων δεν δικαιολογείται πλέον στον βαθμό που καλύπτεται από την εν λόγω εγγύηση. Στην περίπτωση που βάσει της εθνικής νομοθεσίας τίθενται περιορισμοί στην ευθύνη των οργανισμών εγγύησης, είτε όσον αφορά τη διάρκεια της εγγύησης είτε όσον αφορά το ποσό που καταβάλλεται στους εργαζομένους, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν ατομικά καταδιωκτικά μέτρα για την ικανοποίηση του υπολειπόμενου μέρους της απαίτησής τους κατά του εργοδότη ακόμη και κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

(34)  Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απολαμβάνουν την πλήρη προστασία της εργατικής νομοθεσίας. Προκειμένου η παρούσα οδηγία να μην θίγει τα δικαιώματα των εργαζομένων που κατοχυρώνονται από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου68, την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου69, την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70, την οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου71 και την οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου72, θα πρέπει να καθορίζει τους όρους άσκησης αυτών των δικαιωμάτων που καθιστούν δυνατή την προστασία των θέσεων εργασίας και της οικονομικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης της εμπιστευτικότητας που απαιτείται για την εν λόγω προστασία, εξασφαλίζοντας παράλληλα την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων αυτών. Οι υποχρεώσεις που αφορούν την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση μαζί τους βάσει της εθνικής νομοθεσίας μεταφοράς των ανωτέρω οδηγιών παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις ενημέρωσης των εκπροσώπων των εργαζομένων και διαβούλευσης μαζί τους σχετικά με την απόφαση προσφυγής σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με την οδηγία 2002/14/ΕΚ. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει καταρχήν να εξαιρούν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2008/94/ΕΚ, από κάθε αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ανεξάρτητα από το αν οι απαιτήσεις αυτές έχουν γεννηθεί πριν ή μετά τη χορήγηση της αναστολής. Αναστολή σε σχέση με τέτοιες απαιτήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο για τα ποσά και τα χρονικά διαστήματα για τα οποία η εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων διασφαλίζεται πραγματικά με άλλα μέσα βάσει του εθνικού δικαίου. Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη επεκτείνουν την κάλυψη της εγγύησης καταβολής των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων που προβλέπεται από την οδηγία 2008/94/ΕΚ στις διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, η εξαίρεση των απαιτήσεων των εργαζομένων από την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων δεν δικαιολογείται πλέον στον βαθμό που καλύπτεται από την εν λόγω εγγύηση. Στην περίπτωση που βάσει της εθνικής νομοθεσίας τίθενται περιορισμοί στην ευθύνη των οργανισμών εγγύησης, είτε όσον αφορά τη διάρκεια της εγγύησης είτε όσον αφορά το ποσό που καταβάλλεται στους εργαζομένους, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν ατομικά καταδιωκτικά μέτρα για την ικανοποίηση του υπολειπόμενου μέρους της απαίτησής τους κατά του εργοδότη ακόμη και κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

_________________

_________________

68 Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16.

68 Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16.

69 Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, ΕΕ L 82 της 22.3.2001, σ. 16.

69 Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, ΕΕ L 82 της 22.3.2001, σ. 16.

70 Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29.

70 Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29.

71 Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.2008, σ. 36.

71 Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.2008, σ. 36.

72 Οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

72 Οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

Τροπολογία    21

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 37

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(37)  Οι διαφορές στις δυνατότητες για μια δεύτερη ευκαιρία που παρέχονται στα επιμέρους κράτη μέλη μπορεί να αποτελέσουν κίνητρο για τη μετεγκατάσταση υπερχρεωμένων επιχειρηματιών προκειμένου να επωφεληθούν από συντομότερες περιόδους απαλλαγής ή από πιο ελκυστικούς όρους απαλλαγής, με αποτέλεσμα πρόσθετη ανασφάλεια δικαίου και πρόσθετο κόστος για τους πιστωτές κατά την είσπραξη των απαιτήσεών τους. Περαιτέρω, οι επιπτώσεις της πτώχευσης, ιδίως ο κοινωνικός στιγματισμός, οι νομικές συνέπειες όπως η έκπτωση από το δικαίωμα ανάληψης και άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας και η παρατεινόμενη αδυναμία αποπληρωμής των χρεών, αποτελούν σημαντικά αντικίνητρα για τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να συστήσουν επιχείρηση ή να αξιοποιήσουν μια δεύτερη ευκαιρία, έστω και αν τα στοιχεία δείχνουν ότι οι επιχειρηματίες που έχουν πτωχεύσει έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στη δεύτερη απόπειρά τους. Θα πρέπει, επομένως, να ληφθούν μέτρα για τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της υπερχρέωσης και της πτώχευσης στους επιχειρηματίες, ιδίως με την πρόβλεψη της δυνατότητας πλήρους απαλλαγής από τα χρέη έπειτα από ορισμένη χρονική περίοδο και τον περιορισμό της χρονικής διάρκειας των ανικανοτήτων και εκπτώσεων που επιβάλλονται ως συνέπεια της υπερχρέωσης του οφειλέτη.

(37)  Οι διαφορές στις δυνατότητες για μια δεύτερη ευκαιρία που παρέχονται στα επιμέρους κράτη μέλη μπορεί να αποτελέσουν κίνητρο για τη μετεγκατάσταση υπερχρεωμένων επιχειρηματιών προκειμένου να επωφεληθούν από συντομότερες περιόδους απαλλαγής ή από πιο ελκυστικούς όρους απαλλαγής, με αποτέλεσμα πρόσθετη ανασφάλεια δικαίου και πρόσθετο κόστος για τους πιστωτές κατά την είσπραξη των απαιτήσεών τους. Περαιτέρω, οι επιπτώσεις της πτώχευσης, ιδίως ο κοινωνικός στιγματισμός, οι νομικές συνέπειες όπως η έκπτωση από το δικαίωμα ανάληψης και άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας και η παρατεινόμενη αδυναμία αποπληρωμής των χρεών, αποτελούν σημαντικά αντικίνητρα για τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να συστήσουν επιχείρηση ή να αξιοποιήσουν μια δεύτερη ευκαιρία, έστω και αν τα στοιχεία δείχνουν ότι οι επιχειρηματίες που έχουν πτωχεύσει έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στη δεύτερη απόπειρά τους. Θα πρέπει, επομένως, να ληφθούν μέτρα για τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της υπερχρέωσης και της πτώχευσης στους επιχειρηματίες, ιδίως με την πρόβλεψη της δυνατότητας πλήρους απαλλαγής από τα χρέη έπειτα από ορισμένη χρονική περίοδο, με τη δημιουργία ενός καθεστώτος ευθύνης που θα παρέχει κίνητρα για την ανάληψη αυτής της δράσης, και τον περιορισμό της χρονικής διάρκειας των ανικανοτήτων και εκπτώσεων που επιβάλλονται ως συνέπεια της υπερχρέωσης του οφειλέτη. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει, με την επιφύλαξη της τήρησης των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, να παρέχουν στους επιχειρηματίες στους οποίους προσφέρεται δεύτερη ευκαιρία επιχειρηματική υποστήριξη, μέτρα επανεκκίνησης, πρόσβαση σε επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα διοικητικής, νομικής, επιχειρηματικής ή οικονομικής στήριξης προσαρμοσμένης στις ανάγκες τους, καθώς και για κάθε μέσο που τους προσφέρεται για τη διευκόλυνση της σύστασης νέας επιχείρησης και μπορεί να τους βοηθήσει να επιστρέψουν στην επιχειρηματική δραστηριότητα.

Τροπολογία    22

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 38

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(38)  Η πλήρης απαλλαγή από τα χρέη ή η άρση των ανικανοτήτων και εκπτώσεων έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα δεν ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης επιδεικνύει ανέντιμη συμπεριφορά ή ενεργεί κακόπιστα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν σαφή καθοδήγηση στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές σχετικά με το πώς πρέπει να εκτιμάται η εντιμότητα του επιχειρηματία. Για παράδειγμα, για να διακριβώσουν αν ο οφειλέτης επέδειξε ανέντιμη συμπεριφορά, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως η φύση και το ύψος των χρεών, ο χρόνος δημιουργίας των χρεών, οι προσπάθειες του οφειλέτη να αποπληρώσει τα χρέη και να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεών του λήψης δημόσιων αδειών και ορθής τήρησης λογιστικών στοιχείων, καθώς οι τυχόν ενέργειες του οφειλέτη με σκοπό την παρεμπόδιση των προσπαθειών πιστωτών να πετύχουν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους. Οι επιβαλλόμενες ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα είναι δυνατόν να έχουν μεγαλύτερη ή αόριστη διάρκεια στις περιπτώσεις που ο επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα που θεωρείται ευαίσθητο στα κράτη μέλη ή που έχει καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να επωφελούνται από την απαλλαγή από τα χρέη, αλλά να υπόκεινται σε απαγόρευση άσκησης ορισμένου επαγγέλματος για μεγαλύτερο ή για αόριστο χρονικό διάστημα.

(38)  Η πλήρης απαλλαγή από τα χρέη ή η άρση των ανικανοτήτων και εκπτώσεων έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα δεν ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης επιδεικνύει ανέντιμη συμπεριφορά ή ενεργεί κακόπιστα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν σαφή καθοδήγηση στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές σχετικά με το πώς πρέπει να εκτιμάται η εντιμότητα του επιχειρηματία. Για παράδειγμα, για να διακριβώσουν αν ο οφειλέτης επέδειξε ανέντιμη συμπεριφορά, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως η φύση και το ύψος των χρεών, ο χρόνος δημιουργίας των χρεών, οι προσπάθειες του οφειλέτη να αποπληρώσει τα χρέη και να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεών του λήψης δημόσιων αδειών και ορθής τήρησης λογιστικών στοιχείων, καθώς οι τυχόν ενέργειες του οφειλέτη με σκοπό την παρεμπόδιση των προσπαθειών πιστωτών να πετύχουν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εξαιρούν συγκεκριμένες κατηγορίες χρεών. Όταν οι εξαιρέσεις αυτές αφορούν δημόσιους πιστωτές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την αναγκαία ισορροπία μεταξύ του γενικού δημόσιου συμφέροντος και της προώθησης της επιχειρηματικότητας. Οι επιβαλλόμενες ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα είναι δυνατόν να έχουν μεγαλύτερη ή αόριστη διάρκεια στις περιπτώσεις που ο επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα που θεωρείται ευαίσθητο στα κράτη μέλη ή που έχει καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να επωφελούνται από την απαλλαγή από τα χρέη, αλλά να υπόκεινται σε απαγόρευση άσκησης ορισμένου επαγγέλματος για μεγαλύτερο ή για αόριστο χρονικό διάστημα.

Τροπολογία    23

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 39

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(39)  Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα των διαδικασιών στην επίτευξη εκβάσεων που συμβάλλουν στη διάσωση των επιχειρήσεων και στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες ή που επιτρέπουν την αποδοτική εκκαθάριση των μη βιώσιμων επιχειρήσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας σε πολλά κράτη μέλη, καθώς έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια δικαίου για τους πιστωτές και τους επενδυτές και χαμηλά ποσοστά ανάκτησης. Τέλος, με δεδομένη τη θέσπιση μηχανισμών ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των δικαστηρίων και των επαγγελματιών στις διασυνοριακές περιπτώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, ο επαγγελματισμός όλων των εμπλεκομένων πρέπει να αναβαθμιστεί σε συγκρίσιμα υψηλά επίπεδα σε ολόκληρη την Ένωση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών ή διοικητικών αρχών είναι επαρκώς καταρτισμένα και διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία σε θέματα αφερεγγυότητας. Μια τέτοια εξειδίκευση των μελών του δικαστικού σώματος θα επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με δυνητικά σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς, ωστόσο, να συνεπάγεται ότι τα μέλη του δικαστικού σώματος θα πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και δεύτερης ευκαιρίας. Για παράδειγμα, η δημιουργία ειδικών δικαστηρίων ή τμημάτων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που διέπει την οργάνωση του δικαστικού συστήματος μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτών των στόχων.

(39)  Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα των διαδικασιών στην επίτευξη εκβάσεων που συμβάλλουν στη διάσωση των επιχειρήσεων και στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες ή που επιτρέπουν την αποδοτική εκκαθάριση των μη βιώσιμων επιχειρήσεων. Η ενίσχυση της διαφάνειας και της προβλεψιμότητας θα εξασφαλίσει επίσης μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου για τους επενδυτές και τους πιστωτές που συμμετέχουν στις διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής. Είναι επίσης αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας σε πολλά κράτη μέλη, καθώς έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια δικαίου για τους πιστωτές και τους επενδυτές και χαμηλά ποσοστά ανάκτησης. Θα πρέπει να είναι δυνατόν, η μείωση αυτή να επιτευχθεί με την εφαρμογή, σε πρώτη φάση, εμπιστευτικών διαδικασιών που επιτρέπουν, και λόγω του εμπιστευτικού χαρακτήρα τους, την προετοιμασία του σχεδίου ή της πώλησης χωρίς την υποβάθμιση της αξίας που θα προκαλούσε η δημοσιοποίηση της διαδικασίας. Τέλος, με δεδομένη τη θέσπιση μηχανισμών ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των δικαστηρίων και των επαγγελματιών στις διασυνοριακές περιπτώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, και με εφαρμογή στις δημόσιες διαδικασίες, ο επαγγελματισμός όλων των εμπλεκομένων πρέπει να αναβαθμιστεί σε συγκρίσιμα υψηλά επίπεδα σε ολόκληρη την Ένωση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών ή διοικητικών αρχών είναι επαρκώς καταρτισμένα και διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία σε θέματα αφερεγγυότητας. Μια τέτοια εξειδίκευση των μελών του δικαστικού σώματος θα επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με δυνητικά σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς, ωστόσο, να συνεπάγεται ότι τα μέλη του δικαστικού σώματος θα πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και δεύτερης ευκαιρίας. Για παράδειγμα, η δημιουργία δικαστηρίων ή τμημάτων με ειδικευμένους δικαστές σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που διέπει την οργάνωση του δικαστικού συστήματος μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Τροπολογία    24

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 40

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(40)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επιπλέον να διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας που διορίζονται από δικαστικές ή διοικητικές αρχές είναι επαρκώς καταρτισμένοι και ότι εποπτεύονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ότι διορίζονται με διαφάνεια και λαμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών, και ότι εκτελούν με ακεραιότητα τα καθήκοντά τους. Οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει επίσης να τηρούν προαιρετικούς κώδικες δεοντολογίας που θα έχουν ως στόχο να διασφαλίζουν κατάλληλο επίπεδο προσόντων και κατάρτισης, διαφάνεια των καθηκόντων των εν λόγω επαγγελματιών και των κανόνων για τον καθορισμό της αμοιβής τους, την ασφαλιστική κάλυψη της επαγγελματικής ευθύνης τους και την ύπαρξη εποπτικών και ρυθμιστικών μηχανισμών, στους οποίους θα πρέπει να περιλαμβάνεται και ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβαίνουν τα καθήκοντά τους. Οι προδιαγραφές αυτές είναι δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς να υπάρχει κατ’ αρχήν ανάγκη δημιουργίας νέων επαγγελμάτων ή επαγγελματικών προσόντων.

(40)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επιπλέον να διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας που διορίζονται από δικαστικές ή διοικητικές αρχές έχουν επαρκή πείρα και εποπτεύονται κατάλληλα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ότι διορίζονται με διαφάνεια και λαμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών, και ότι εκτελούν με ακεραιότητα τα καθήκοντά τους, λαμβάνοντας υπόψη τον κύριο στόχο της αποκατάστασης της βιωσιμότητας της εταιρείας. Οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει να επιδιώκουν τη διάσωση και όχι την εκκαθάριση, είναι δε ουσιαστικό να τηρούν επίσης επαγγελματικό κώδικα δεοντολογίας που θα έχει ως στόχο να διασφαλίζει κατάλληλο επίπεδο προσόντων και κατάρτισης, διαφάνεια των καθηκόντων των εν λόγω επαγγελματιών και των κανόνων για τον καθορισμό της αμοιβής τους, την ασφαλιστική κάλυψη της επαγγελματικής ευθύνης τους και την ύπαρξη εποπτικών και ρυθμιστικών μηχανισμών, στους οποίους θα πρέπει να περιλαμβάνεται και ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβαίνουν τα καθήκοντά τους. Οι προδιαγραφές αυτές είναι δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς να υπάρχει κατ’ αρχήν ανάγκη δημιουργίας νέων επαγγελμάτων ή επαγγελματικών προσόντων.

Τροπολογία    25

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 42

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(42)  Είναι σημαντικό να συλλέγονται αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τις επιδόσεις των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, προκειμένου να είναι δυνατή η παρακολούθηση της εκτέλεσης και εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν και να συγκεντρώνουν δεδομένα τα οποία να είναι αρκετά αναλυτικά ώστε να επιτρέπουν την αξιόπιστη αξιολόγηση του τρόπου λειτουργίας της οδηγίας στην πράξη.

(42)  Είναι σημαντικό να συλλέγονται αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τις επιδόσεις των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, προκειμένου να είναι δυνατή η παρακολούθηση της εκτέλεσης και εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν και να συγκεντρώνουν δεδομένα τα οποία να είναι αρκετά αναλυτικά ώστε να επιτρέπουν την αξιόπιστη αξιολόγηση του τρόπου λειτουργίας της οδηγίας στην πράξη, με σκοπό τη θέσπιση πρόσθετων μεταρρυθμίσεων, αν είναι αναγκαίο. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβαίνουν σε λεπτομερή συλλογή δεδομένων τα οποία να αναλύουν ανά τύπο διαδικασίας, ώστε να είναι δυνατή η κατάρτιση αξιόπιστων και αξιοποιήσιμων συγκριτικών στατιστικών.

Τροπολογία    26

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 43

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(43)  Η σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ιδίως όταν η ασφάλεια παρέχεται σε σχέση με τη συμμετοχή σε καθορισμένα συστήματα ή σε πράξεις κεντρικών τραπεζών και όταν παρέχονται περιθώρια σε κεντρικούς αντισυμβαλλομένους. Επειδή η αξία των χρηματοπιστωτικών μέσων που παρέχονται ως ασφάλεια μπορεί να είναι πολύ ασταθής, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει δυνατότητα άμεσης ρευστοποίησής τους, πριν η αξία τους σημειώσει πτώση. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει την εφαρμογή της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 199874, της οδηγίας 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου75 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/201276.

(43)  Η σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ιδίως όταν η ασφάλεια παρέχεται σε σχέση με τη συμμετοχή σε καθορισμένα συστήματα ή σε πράξεις κεντρικών τραπεζών και όταν παρέχονται περιθώρια σε κεντρικούς αντισυμβαλλομένους. Επειδή η αξία των χρηματοπιστωτικών μέσων που παρέχονται ως ασφάλεια μπορεί να είναι πολύ ασταθής, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει δυνατότητα άμεσης ρευστοποίησής τους, πριν η αξία τους σημειώσει πτώση. Οι διατάξεις της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου74, της οδηγίας 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου75 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/201276 θα πρέπει να υπερισχύουν της παρούσας οδηγίας.

_________________

_________________

74 Οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων (ΕΕ L 166/45 της 11.6.1998).

74 Οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων (ΕΕ L 166/45 της 11.6.1998).

75 Οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας (ΕΕ L 168/43 της 27.6.2002).

75 Οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας (ΕΕ L 168/43 της 27.6.2002).

76 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (ΕΕ L 201/1 της 27.7.2012, σ. 1).

76 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (ΕΕ L 201/1 της 27.7.2012, σ. 1).

Τροπολογία    27

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες όταν υπάρχει πιθανότητα περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας·

α)  διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες όταν υπάρχει πιθανότητα περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας και δυνατότητα επιβίωσης. Μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή διευκρινίζει περαιτέρω, τι συνιστά «πιθανότητα περιέλευσης σε κατάσταση αφερεγγυότητας»·

Τροπολογία    28

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(1)  «διαδικασία αφερεγγυότητας»: συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας η οποία συνεπάγεται τη μερική ή ολική πτωχευτική απαλλοτρίωση της περιουσίας του οφειλέτη και τον διορισμό συνδίκου·

(1)  «διαδικασία αφερεγγυότητας»: συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας η οποία συνεπάγεται τη μερική ή ολική πτωχευτική απαλλοτρίωση της περιουσίας του οφειλέτη και τον διορισμό εκκαθαριστή·

Τροπολογία    29

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(2)  «αναδιάρθρωση»: η μεταβολή της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου τμήματος της κεφαλαιακής διάρθρωσης του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένου του μετοχικού/εταιρικού κεφαλαίου του, ή συνδυασμός των στοιχείων αυτών, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης, με στόχο να καταστεί δυνατή η συνέχιση, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, της λειτουργίας της επιχείρησης·

(2)  «αναδιάρθρωση»: διαδικασία ή μέτρα, δημόσια ή εμπιστευτικά, που καθιστούν δυνατή τη μεταβολή της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου τμήματος της κεφαλαιακής διάρθρωσης του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένου του μετοχικού/εταιρικού κεφαλαίου του, ή συνδυασμός των στοιχείων αυτών, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή του συνόλου ή τμημάτων της επιχείρησης, με στόχο να καταστεί δυνατή η συνέχιση, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, της λειτουργίας της επιχείρησης·

Τροπολογία    30

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(3)  «θιγόμενα μέρη»: οι πιστωτές ή κατηγορίες πιστωτών και, εφόσον συντρέχει περίπτωση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, οι μέτοχοι/εταίροι των οποίων απαιτήσεις ή συμμετοχικά δικαιώματα θίγονται στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης·

(3)  «θιγόμενα μέρη»: οι πιστωτές ή κατηγορίες πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων πιστωτών και των αντισυμβαλλομένων σε εκποιητικές δικαιοπραξίες, και, εφόσον συντρέχει περίπτωση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, οι μέτοχοι/εταίροι και οι εργαζόμενοι των οποίων απαιτήσεις ή συμμετοχικά δικαιώματα θίγονται στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης·

Τροπολογία    31

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(4)  «αναστολή ατομικών καταδιώξεων»: προσωρινή αναστολή του δικαιώματος λήψης καταδιωκτικών μέτρων για την ικανοποίηση απαίτησης πιστωτή κατά οφειλέτη που διατάσσεται από δικαστική ή διοικητική αρχή·

(4)  «αναστολή ατομικών καταδιώξεων»: προσωρινή αναστολή του δικαιώματος λήψης καταδιωκτικών μέτρων για την ικανοποίηση απαίτησης πιστωτή ή ομάδας πιστωτών κατά οφειλέτη ή ομάδας οφειλετών που διατάσσεται από δικαστική ή διοικητική αρχή·

Τροπολογία    32

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6)  «κατηγοριοποίηση»: η ομαδοποίηση, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, των θιγόμενων πιστωτών και μετόχων/εταίρων κατά τρόπο που αντικατοπτρίζει τα δικαιώματα και την προτεραιότητα των θιγόμενων απαιτήσεων και συμμετοχικών δικαιωμάτων, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν προϋφιστάμενων δικαιωμάτων, βαρών ή συμφωνιών μεταξύ πιστωτών, καθώς και της μεταχείρισής τους βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης·

(6)  «κατηγοριοποίηση»: η ομαδοποίηση, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, των θιγόμενων πιστωτών και μετόχων/εταίρων κατά τρόπο που αντικατοπτρίζει τα δικαιώματα και την προτεραιότητα των θιγόμενων απαιτήσεων και συμμετοχικών δικαιωμάτων, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν προϋφιστάμενων δικαιωμάτων, βαρών ή συμφωνιών μεταξύ πιστωτών, καθώς και της μεταχείρισής τους βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Για τους σκοπούς της έγκρισης ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης, οι πιστωτές χωρίζονται σε διαφορετικές κατηγορίες, στο πλαίσιο των οποίων, κατ’ ελάχιστο, οι εξασφαλισμένες και μη εξασφαλισμένες απαιτήσεις αντιμετωπίζονται ως διακριτές κατηγορίες, ενώ οι εργαζόμενοι αποτελούν χωριστή κατηγορία·

Τροπολογία    33

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(11)  «νέα χρηματοδότηση»: νέα κεφάλαια, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή σχεδίου αναδιάρθρωσης, για τα οποία υπάρχει συμφωνία στο σχέδιο αναδιάρθρωσης και η χορήγηση των οποίων επικυρώνεται ακολούθως από δικαστική ή διοικητική αρχή·

(11)  «νέα χρηματοδότηση»: νέα κεφάλαια ή χορήγηση πίστωσης, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή σχεδίου αναδιάρθρωσης, για τα οποία υπάρχει συμφωνία στο σχέδιο αναδιάρθρωσης και η χορήγηση των οποίων επικυρώνεται ακολούθως από δικαστική ή διοικητική αρχή·

Τροπολογία    34

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 12

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(12)  «προσωρινή χρηματοδότηση»: κεφάλαια, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι ευλόγως και άμεσα αναγκαία για τη συνέχιση της λειτουργίας ή την επιβίωση της επιχείρησης του οφειλέτη, ή για τη διατήρηση ή την αύξηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης εν αναμονή της επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης·

(12)  «προσωρινή χρηματοδότηση»: κεφάλαια ή χορήγηση πίστωσης, χορηγούμενα είτε από ήδη υφιστάμενο είτε από νέο πιστωτή, τα οποία είναι ευλόγως και άμεσα αναγκαία για τη συνέχιση της λειτουργίας ή την επιβίωση της επιχείρησης του οφειλέτη, ή για τη διατήρηση ή την αύξηση της αξίας της εν λόγω επιχείρησης εν αναμονή της επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης·

Τροπολογία    35

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(15)  «επαγγελματίας στον τομέα της αναδιάρθρωσης»: πρόσωπο ή φορέας που έχει διοριστεί από δικαστική ή διοικητική αρχή για την εκτέλεση ενός ή περισσότερων από τα εξής καθήκοντα:

(15)  «επαγγελματίας στον τομέα της αναδιάρθρωσης»: πρόσωπο ή φορέας που εκτελεί ένα ή περισσότερα από τα εξής καθήκοντα:

Τροπολογία    36

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(15α)  «σχέδιο αποπληρωμής»: πρόγραμμα καταβολής συγκεκριμένων ποσών σε συγκεκριμένες ημερομηνίες από τον οφειλέτη στους πιστωτές, ως μέρος σχεδίου αναδιάρθρωσης·

Τροπολογία    37

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 15 β (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(15β)  «βιώσιμος»: όποιος είναι σε θέση να παρέχει τη δέουσα προβλεπόμενη απόδοση επί του κεφαλαίου εφόσον έχει καλύψει όλες τις δαπάνες του, συμπεριλαμβανομένων της απόσβεσης και των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων.

Τροπολογία    38

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες έχουν πρόσβαση σε εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης τα οποία μπορούν να εντοπίζουν τυχόν επιδείνωση της κατάστασης της επιχείρησης και να επισημαίνουν στον οφειλέτη ή στον επιχειρηματία την ανάγκη να αναλάβει επειγόντως δράση.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες έχουν πρόσβαση σε εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης τα οποία μπορούν να εντοπίζουν τυχόν επιδείνωση της κατάστασης της επιχείρησης και να επισημαίνουν στον οφειλέτη ή στον επιχειρηματία την ανάγκη να αναλάβει επειγόντως δράση. Εν προκειμένω, η Επιτροπή προωθεί, στο πλαίσιο της στρατηγικής της για την ψηφιακή ενιαία αγορά, τη χρήση και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών ΤΠ για κοινοποιήσεις και επιγραμμικές επικοινωνίες, ώστε να διασφαλίζονται αποτελεσματικότερες διαδικασίες έγκαιρης προειδοποίησης.

Τροπολογία    39

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες έχουν πρόσβαση σε σχετικές επικαιροποιημένες, σαφείς, συνοπτικές και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης, καθώς και σχετικά με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για να προβούν σε αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο ή να επιτύχουν την απαλλαγή τους από προσωπικά χρέη.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διατίθενται δημόσιες, δωρεάν, σχετικές, επικαιροποιημένες, σαφείς, συνοπτικές και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα εργαλείων έγκαιρης προειδοποίησης, καθώς και σχετικά με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες για να προβούν σε αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο ή να επιτύχουν την απαλλαγή τους από προσωπικά χρέη.

Τροπολογία    40

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α.  Η Επιτροπή:

 

α)  εκδίδει κατάλογο δεικτών προειδοποίησης, οι οποίοι συνδέονται με δέσμη ενεργειών στις οποίες πρέπει να προβούν οι οφειλέτες και οι επιχειρηματίες σε περίπτωση που πληρούνται αυτοί οι δείκτες·

 

β)  συγκεντρώνει στον ιστότοπό της τις πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 2, με φιλικό προς τον χρήστη τρόπο. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή επικαιροποιημένες πληροφορίες σε ετήσια βάση.

Τροπολογία    41

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν την πρόσβαση που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή στους επιχειρηματίες.

3.  Για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ή τους επιχειρηματίες, τα κράτη μέλη παρέχουν σε όλα τα στάδια πρόσβαση σε επαγγελματικές συμβουλές από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, για παράδειγμα μέσω εμπορικών επιμελητηρίων ή επαγγελματικών και συμβολαιογραφικών ενώσεων, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι οικονομικά προσιτά για τις ΜΜΕ.

Τροπολογία    42

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 3 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3 α.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορολογικές αρχές και οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης και οικονομικού ελέγχου να διαθέτουν επαρκή μέσα δυνάμει του εθνικού δικαίου, προκειμένου να αναφέρουν οποιαδήποτε ανησυχητική εξέλιξη το συντομότερο δυνατόν.

Τροπολογία    43

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α.  Τα κράτη μέλη παρέχουν σε οφειλέτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες κίνητρα για την έγκαιρη ανάληψη δράσης, παρέχοντας σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης και τα εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης.

Τροπολογία    44

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης μπορεί να συνίστανται από μία ή περισσότερες διαδικασίες ή μέτρα.

2.  Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης μπορεί να συνίστανται σε μία ή περισσότερες διαδικασίες ή μέτρα είτε εξωδικαστικού χαρακτήρα είτε κατ’ εντολή διοικητικής ή δικαστικής αρχής.

Τροπολογία    45

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α.  Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν άλλα μέσα εξασφάλισης προστασίας για τους οφειλέτες, πέραν αυτών που απαιτούνται βάσει της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένων των συμβατικών μέσων.

Τροπολογία    46

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διατάξεις που περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για την προστασία των δικαιωμάτων των θιγόμενων μερών.

3.  Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν διατάξεις που περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός διασφαλίζοντας παράλληλα την προστασία των δικαιωμάτων των θιγόμενων μερών.

Τροπολογία    47

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Ο διορισμός από δικαστική ή διοικητική αρχή επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης δεν είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις.

2.  Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν τον διορισμό από δικαστική ή διοικητική αρχή επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, αν κρίνεται αναγκαίο και ενδεδειγμένο για την προστασία των δικαιωμάτων των θιγόμενων μερών, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι οικονομικά προσιτά για τις ΜΜΕ.

Τροπολογία    48

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 3 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να επιβάλλουν τον διορισμό επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης στις ακόλουθες περιπτώσεις:

3.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τον διορισμό από δικαστική ή διοικητική αρχή επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, τουλάχιστον στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Τροπολογία    49

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 3 – στοιχείο β α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

β α)  όταν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ανακύπτει υποχρέωση του οφειλέτη να υποβάλει αίτημα υπαγωγής σε διαδικασία αφερεγγυότητας κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων·

Τροπολογία    50

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 3 – στοιχείο β β (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

β β)  όταν το σχέδιο προβλέπει τη μεταβίβαση του συνόλου ή μέρους της επιχείρησης σε άλλη επιχείρηση, χωρίς πλήρη εξόφληση των πιστωτών ή χωρίς διατήρηση του συνόλου των εργαζομένων.

Τροπολογία    51

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες που διαπραγματεύονται σχέδιο αναδιάρθρωσης με τους πιστωτές τους δύνανται να επωφεληθούν από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, εάν και στον βαθμό που μια τέτοια αναστολή είναι αναγκαία για την προαγωγή των διαπραγματεύσεων επί σχεδίου αναδιάρθρωσης.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες που διαπραγματεύονται σχέδιο αναδιάρθρωσης με τους πιστωτές τους δύνανται να επωφεληθούν από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων. Καθορίζονται συγκεκριμένοι όροι προκειμένου να δικαιολογείται η αναγκαιότητα μιας τέτοιας αναστολής για τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης επί σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη απαιτούν κατ’ ελάχιστο, να είναι βιώσιμες οι επιχειρήσεις των οφειλετών που επωφελούνται από αναστολή ατομικών καταδιώξεων.

Τροπολογία    52

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δύναται να χορηγηθεί αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι όλων των κατηγοριών πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων των εμπραγμάτως ασφαλισμένων και των γενικώς προνομιούχων. Η αναστολή μπορεί να είναι γενική, καταλαμβάνουσα όλους τους πιστωτές, ή περιορισμένη, καταλαμβάνουσα έναν ή περισσότερους επιμέρους πιστωτές, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δύναται να χορηγηθεί αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι όλων των κατηγοριών πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων, των εμπορικών, των εμπραγμάτως ασφαλισμένων και των γενικώς προνομιούχων. Η αναστολή μπορεί να είναι γενική, καταλαμβάνουσα όλους τους πιστωτές, ή περιορισμένη, καταλαμβάνουσα έναν ή περισσότερους επιμέρους πιστωτές, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Ο περιορισμός αυτός δεν θέτει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και την επιτυχία του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη επιδιώκουν να επιτυγχάνουν ισορροπία μεταξύ, αφενός, του κύριου στόχου της συνέχισης της ύπαρξης της εταιρείας και, αφετέρου, του γενικού δημόσιου συμφέροντος σε σχέση με τους δημόσιους πιστωτές.

Τροπολογία    53

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται ως προς τις ανεξόφλητες απαιτήσεις εργαζομένων, εκτός εάν και στον βαθμό που το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει με άλλα μέσα ότι για την εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων παρέχονται εγγυήσεις επιπέδου προστασίας τουλάχιστον ισοδύναμου με το προβλεπόμενο από την εθνική νομοθετική πράξη για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 2008/94/ΕΚ.

3.  Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται ως προς τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις και τις ανεξόφλητες απαιτήσεις εργαζομένων, εκτός εάν και στον βαθμό που το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει με άλλα μέσα ότι για την εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων παρέχονται εγγυήσεις επιπέδου προστασίας τουλάχιστον ισοδύναμου με το προβλεπόμενο από την εθνική νομοθετική πράξη για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 2008/94/ΕΚ.

Τροπολογία    54

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4.  Τα κράτη μέλη περιορίζουν τη διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων σε μέγιστη χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.

4.  Τα κράτη μέλη θέτουν ανώτατο χρονικό όριο όσον αφορά τη διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων. Η εν λόγω μέγιστη χρονική περίοδος δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τρεις μήνες ούτε να υπερβαίνει τους έξι μήνες.

Τροπολογία    55

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – παράγραφος 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

7.  Η συνολική διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, συμπεριλαμβανομένων των παρατάσεων και των ανανεώσεών της, δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

7.  Η συνολική διάρκεια της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, συμπεριλαμβανομένων των παρατάσεων και των ανανεώσεών της, δεν υπερβαίνει τους εννέα μήνες.

Τροπολογία    56

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – παράγραφος 9

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

9.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στην περίπτωση που ένας μεμονωμένος πιστωτής ή μία κατηγορία πιστωτών υφίσταται ή θα υφίστατο αδικαιολόγητη βλάβη από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, η δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται, κατόπιν αίτησης του οικείου πιστωτή ή πιστωτών, να αποφασίσει να μη χορηγήσει αναστολή των ατομικών καταδιώξεων ή να άρει ήδη χορηγηθείσα αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι του εν λόγω πιστωτή ή κατηγορίας πιστωτών.

9.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στην περίπτωση που ένας μεμονωμένος πιστωτής ή μία κατηγορία πιστωτών υφίσταται ή θα υφίστατο αδικαιολόγητη βλάβη από αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ή αν ένας αδύναμος πιστωτής θα είχε οικονομικές δυσχέρειες, η δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται, κατόπιν αίτησης του οικείου πιστωτή ή πιστωτών, να αποφασίσει να μη χορηγήσει αναστολή των ατομικών καταδιώξεων ή να άρει ήδη χορηγηθείσα αναστολή των ατομικών καταδιώξεων έναντι του εν λόγω πιστωτή ή κατηγορίας πιστωτών. Αδικαιολόγητη βλάβη θεωρείται ότι υφίσταται τουλάχιστον σε περίπτωση που ένας πιστωτής ή μια κατηγορία πιστωτών αντιμετωπίζει σημαντικές οικονομικές δυσχέρειες.

Τροπολογία    57

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Γενική αναστολή που καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές κωλύει την έναρξη διαδικασιών αφερεγγυότητας κατόπιν αίτησης ενός ή περισσότερων πιστωτών.

2.  Γενική αναστολή που καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές οι οποίοι συμμετέχουν στη διαπραγμάτευση του σχεδίου αναδιάρθρωσης κωλύει την έναρξη διαδικασιών αφερεγγυότητας κατόπιν αίτησης ενός ή περισσότερων πιστωτών, με εξαίρεση τους εργαζόμενους, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3.

Τροπολογία    58

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1 στην περίπτωση που ο οφειλέτης, ελλείψει ρευστότητας, αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη του που καθίστανται ληξιπρόθεσμα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες αναδιάρθρωσης δεν διακόπτονται αυτομάτως και ότι δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται, αφού εξετάσει τις προοπτικές επίτευξης συμφωνίας επί ενός αποτελεσματικού σχεδίου αναδιάρθρωσης εντός της διάρκειας της περιόδου αναστολής, να αποφασίσει την αναβολή της έναρξης διαδικασίας αφερεγγυότητας και τη διατήρηση σε ισχύ της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1 στην περίπτωση που ο οφειλέτης, ελλείψει ρευστότητας, αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη του που καθίστανται ληξιπρόθεσμα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής. Στην περίπτωση αυτή, δικαστική ή διοικητική αρχή μπορεί να αναβάλει την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας και να διατηρήσει σε ισχύ την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, με την προϋπόθεση να μην προκαλούνται σημαντικές οικονομικές δυσχέρειες στους πιστωτές, προκειμένου να εξεταστούν οι προοπτικές επίτευξης συμφωνίας επί ενός αποτελεσματικού σχεδίου αναδιάρθρωσης ή μιας οικονομικά βιώσιμης μεταβίβασης της επιχείρησης, εντός της διάρκειας της περιόδου αναστολής.

Τροπολογία    59

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, οι πιστωτές τους οποίους καταλαμβάνει η αναστολή δεν δύνανται να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη, για χρέη που γεννήθηκαν πριν από την αναστολή. Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίσουν την εφαρμογή της παρούσας διάταξης στις βασικές συμβάσεις που είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης.

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, οι πιστωτές τους οποίους καταλαμβάνει η αναστολή δεν δύνανται να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο απαραίτητες εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη, για χρέη που γεννήθηκαν πριν από την αναστολή, με την προϋπόθεση να μην προκαλούνται σημαντικές οικονομικές δυσχέρειες στους πιστωτές. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, εκτελεστέα σύμβαση είναι απαραίτητη όταν είναι αναγκαία για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών η αναστολή της παράδοσης των οποίων θα οδηγούσε σε παύση της δραστηριότητας της εταιρείας.

Τροπολογία    60

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

5.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πιστωτές δεν δύνανται να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη δυνάμει συμβατικών ρητρών οι οποίες προβλέπουν τέτοιου είδους μέτρα αποκλειστικά και μόνο εκ του γεγονότος ότι ο οφειλέτης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις εν όψει αναδιάρθρωσης ή υπέβαλε αίτηση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, ή ότι χορηγήθηκε τέτοια αναστολή ή έλαβε χώρα οποιοδήποτε παρεμφερές γεγονός που σχετίζεται με την αναστολή.

5.  Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν να μην έχουν τη δυνατότητα οι πιστωτές να αρνηθούν την εκπλήρωση, να καταγγείλουν, να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή να τροποποιήσουν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη δυνάμει συμβατικών ρητρών οι οποίες προβλέπουν τέτοιου είδους μέτρα αποκλειστικά και μόνο εκ του γεγονότος ότι ο οφειλέτης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις εν όψει αναδιάρθρωσης ή υπέβαλε αίτηση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, ή ότι χορηγήθηκε τέτοια αναστολή ή έλαβε χώρα οποιοδήποτε παρεμφερές γεγονός που σχετίζεται με την αναστολή.

Τροπολογία    61

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

6.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επιτρέπεται ακώλυτα στους οφειλέτες να εξοφλούν, στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητας της επιχείρησής τους, απαιτήσεις μη θιγόμενων πιστωτών ή απαιτήσεις οφειλόμενες σε μη θιγόμενους πιστωτές, καθώς και τις απαιτήσεις θιγόμενων πιστωτών που γεννώνται μετά τη χορήγηση της αναστολής και που συνεχίζουν να γεννώνται κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής.

6.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επιτρέπεται ακώλυτα στους οφειλέτες να εξοφλούν, στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητας της επιχείρησής τους, απαιτήσεις μη θιγόμενων πιστωτών ή απαιτήσεις οφειλόμενες σε μη θιγόμενους πιστωτές, καθώς και τις απαιτήσεις θιγόμενων πιστωτών που γεννώνται οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, οι οφειλέτες είναι σε θέση να εκτελούν συναλλαγές προς όφελος της συνέχειας των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Τροπολογία    62

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο ζ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ζ)  γνωμοδότηση ή αιτιολογημένη δήλωση από τον υπεύθυνο να εισηγηθεί το σχέδιο αναδιάρθρωσης στην οποία εξηγείται γιατί η επιχείρηση είναι βιώσιμη και πώς η εφαρμογή του προτεινόμενου σχεδίου είναι πιθανόν να οδηγήσει στην αποφυγή της αφερεγγυότητας και στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του οφειλέτη, και αναφέρονται οι τυχόν αναμενόμενες αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του.

ζ)  γνωμοδότηση ή αιτιολογημένη δήλωση από τον υπεύθυνο να εισηγηθεί το σχέδιο αναδιάρθρωσης στην οποία εξηγείται γιατί η επιχείρηση είναι βιώσιμη και πώς η εφαρμογή του προτεινόμενου σχεδίου είναι πιθανόν να οδηγήσει στην αποφυγή της αφερεγγυότητας, και στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του οφειλέτη, και αναφέρονται οι τυχόν αναμενόμενες αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του.

Τροπολογία    63

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο ζ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ α)  κατά την εξέταση απαιτήσεων ή άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων λαμβάνεται υπόψη ότι κάθε οικονομική απαίτηση των εργαζομένων τίθεται σε απόλυτη προτεραιότητα.

Τροπολογία    64

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 3 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3 α.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το εθνικό τους δίκαιο να εγγυάται αποτελεσματικά το απόρρητο των συζητήσεων, των ανταλλαγών απόψεων, των διαπραγματεύσεων ή των ενημερωτικών συναντήσεων με πρόσωπα που έχουν υπογράψει συμφωνία εμπιστευτικότητας.

Τροπολογία    65

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 3 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3β.  Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέψουν το δικαίωμα ενός ή περισσότερων πιστωτών να υποβάλουν εναλλακτικό σχέδιο αντί του σχεδίου που έχει υποβάλει ο οφειλέτη ή κάποιος πιστωτής με τη σύμφωνη γνώμη του οφειλέτη.

Τροπολογία    66

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 3 γ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3γ.  Οι διαδικασίες που έχουν ως στόχο την εφαρμογή των σχεδίων αναδιάρθρωσης τα οποία αποδίδουν στους πιστωτές μέρισμα τουλάχιστον ίσο με αυτό που θα λάμβαναν σε περίπτωση εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων και σύνταξης πίνακα κατάταξης σε συνέχεια διαδικασίας αφερεγγυότητας είναι οι διαδικασίες πτώχευσης υπό την έννοια των ως άνω οδηγιών.

Τροπολογία    67

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 8α

 

Οι απαιτήσεις ή άλλα δικαιώματα των εργαζομένων δεν θίγονται από σχέδια αναδιάρθρωσης.

Τροπολογία    68

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι θιγόμενοι πιστωτές έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν επίσης δικαίωμα ψήφου στους θιγόμενους μετόχους/εταίρους, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι θιγόμενοι πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων πιστωτών και των εργαζομένων, έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης εν πλήρει επιγνώσει των συνεπειών που συνεπάγεται για καθέναν εξ αυτών. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν επίσης δικαίωμα ψήφου στους θιγόμενους μετόχους/εταίρους, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2.

Τροπολογία    69

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θιγόμενα μέρη διαχωρίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης και αντιμετωπίζονται κατά κατηγορίες. Η κατηγοριοποίηση γίνεται κατά τρόπο ώστε κάθε κατηγορία να περιλαμβάνει απαιτήσεις ή συμμετοχικά δικαιώματα που παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες ώστε να δικαιολογείται η θεώρηση των μελών της κατηγορίας ως ομοιογενούς ομάδας με κοινά συμφέροντα. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες και οι ανέγγυες απαιτήσεις αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές κατηγορίες κατά την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να ορίζουν ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή, αυτοτελής κατηγορία.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θιγόμενα μέρη διαχωρίζονται σε ξεχωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν τα κριτήρια κατηγοριοποίησης και αντιμετωπίζονται κατά κατηγορίες. Η κατηγοριοποίηση γίνεται κατά τρόπο ώστε κάθε κατηγορία να περιλαμβάνει απαιτήσεις ή συμμετοχικά δικαιώματα που παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες ώστε να δικαιολογείται η θεώρηση των μελών της κατηγορίας ως ομοιογενούς ομάδας με κοινά συμφέροντα. Κατ’ ελάχιστο, οι εμπραγμάτως ασφαλισμένες και οι ανέγγυες απαιτήσεις αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές κατηγορίες κατά την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης. Τα κράτη μέλη ορίζουν επίσης ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή, αυτοτελής κατηγορία. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες που υποστηρίζουν την επιμέρους κατηγοριοποίηση για αδύναμους πιστωτές, όπως οι μικροί προμηθευτές και οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις.

Τροπολογία    70

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4.  Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θεωρείται εγκεκριμένο από τα θιγόμενα μέρη εφόσον εγκριθεί από πιστωτές που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών απαιτήσεων ή μετόχους/εταίρους που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών συμμετοχικών δικαιωμάτων, αναλόγως την περίπτωση, σε κάθε επιμέρους κατηγορία. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις απαιτούμενες για την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης πλειοψηφίες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνουν το 75 % της αξίας των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων σε κάθε κατηγορία.

4.  Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θεωρείται εγκεκριμένο από τα θιγόμενα μέρη εφόσον εγκριθεί από πιστωτές που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών απαιτήσεων ή μετόχους/εταίρους που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών συμμετοχικών δικαιωμάτων, αναλόγως την περίπτωση, σε κάθε επιμέρους κατηγορία. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις απαιτούμενες για την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης πλειοψηφίες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνουν το 75 % της αξίας των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων σε κάθε κατηγορία. Τα σχέδια πώλησης εγκρίνονται από το αρμόδιο δικαστήριο στο πλαίσιο της εθνικής διαδικασίας που επιτρέπει την έγκριση και την πραγματοποίηση πωλήσεων.

Τροπολογία    71

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

6.  Σε περίπτωση μη επίτευξης της αναγκαίας πλειοψηφίας σε μία ή περισσότερες διαφωνούσες κατηγορίες με δικαίωμα ψήφου, το σχέδιο μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί εάν πληροί τους όρους διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών («cross-class cram-down») που ορίζονται στο άρθρο 11.

6.  Σε περίπτωση μη επίτευξης της αναγκαίας πλειοψηφίας σε μία ή περισσότερες διαφωνούσες κατηγορίες με δικαίωμα ψήφου, το σχέδιο μπορεί παρά ταύτα να επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή εάν πληροί τους όρους διακατηγοριακής παράκαμψης των διαφωνιών («cross-class cram-down») που ορίζονται στο άρθρο 11.

Τροπολογία    72

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 6 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

6α.  Τα κράτη μέλη εγγυώνται ότι σε περίπτωση έλλειψης συνεργασίας άλλων πιστωτών, το σχέδιο αναδιάρθρωσης των εργαζομένων δύναται να υποβληθεί στην αρμόδια διοίκηση ή στο αρμόδιο δικαστήριο και να λάβει έγκριση χωρίς τη συγκατάθεση των μη συνεργαζόμενων πιστωτών.

Τροπολογία    73

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες κατηγορίες σχεδίων αναδιάρθρωσης καθίστανται δεσμευτικές για τα μέρη μόνον εφόσον επικυρωθούν από δικαστική ή διοικητική αρχή:

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι κατηγορίες σχεδίων αναδιάρθρωσης που θίγουν τα συμφέροντα διαφωνούντων θιγόμενων μερών καθίστανται δεσμευτικές για τα μέρη μόνον εφόσον επικυρωθούν από δικαστική ή διοικητική αρχή.

Τροπολογία    74

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 2 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  το σχέδιο αναδιάρθρωσης πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών·

β)  σε περίπτωση που οι πιστωτές αμφισβητούν κατά πόσο το σχέδιο αναδιάρθρωσης πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών·

Τροπολογία    75

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 2 – στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ)  κάθε προβλεπόμενη νέα χρηματοδότηση είναι απαραίτητη για την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης και δεν βλάπτει αδικαιολόγητα τα συμφέροντα των πιστωτών.

γ)  κάθε προβλεπόμενη νέα χρηματοδότηση είναι απαραίτητη για την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης και δεν βλάπτει αδικαιολόγητα τα συμφέροντα των υφισταμένων πιστωτών.

Τροπολογία    76

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που απαιτείται η επικύρωση σχεδίου αναδιάρθρωσης από δικαστική ή διοικητική αρχή για να καταστεί αυτό δεσμευτικό, η σχετική απόφαση λαμβάνεται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την υποβολή της αίτησης επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης και, σε κάθε περίπτωση, εντός 30 ημερών από την υποβολή της αίτησης.

4.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις που απαιτείται η επικύρωση σχεδίου αναδιάρθρωσης ή η έγκριση σχεδίου πώλησης από δικαστική ή διοικητική αρχή για να καταστεί αυτό δεσμευτικό, η σχετική απόφαση λαμβάνεται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την υποβολή της αίτησης επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης και, σε κάθε περίπτωση, εντός 30 ημερών από την υποβολή της αίτησης.

Τροπολογία    77

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 11 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  πληροί τους όρους του άρθρου 10 παράγραφος 2·

α)  πληροί τους όρους του άρθρου 10 παράγραφος 2 και δεν αντιβαίνει στο άρθρο 10 παράγραφος 3 δεδομένου ότι πληροί τον όρο περιλαμβάνεται σε αυτό·

Τροπολογία    78

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α.  Τα κράτη μέλη δύνανται να διασφαλίζουν ότι στο σχέδιο εξετάζεται η δυνατότητα των μετόχων/εταίρων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων να συνεισφέρουν με μη χρηματικό τρόπο στην αναδιάρθρωση.

Τροπολογία    79

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 12α

 

Εργαζόμενοι

 

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν υπονομεύονται από τη διαδικασία αναδιάρθρωσης και ότι ασκείται ανεξάρτητη εποπτεία της συμμόρφωσης προς τη σχετική εθνική και ενωσιακή νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένης της νομοθεσίας που παρατίθεται στην παρούσα οδηγία. Στα δικαιώματα αυτά περιλαμβάνονται ειδικότερα:

 

i)  το δικαίωμα συλλογικής διαπραγμάτευσης και εργασιακής κινητοποίησης·

 

ii)  το δικαίωμα ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εργαζόμενους και τους εκπροσώπους των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένης ιδίως της πρόσβασης σε πληροφορίες σχετικά με οποιαδήποτε διαδικασία η οποία θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στην απασχόληση και/ή στη δυνατότητα των εργαζομένων να ανακτήσουν τους μισθούς τους και τυχόν μελλοντικές πληρωμές, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών συντάξεων.

 

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν επίσης ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται παντού ως προνομιούχος και εξασφαλισμένη κατηγορία πιστωτών.

Τροπολογία    80

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Σε περίπτωση ένστασης κατά σχεδίου αναδιάρθρωσης με την αιτιολογία ότι δεν πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών, η δικαστική ή διοικητική αρχή καθορίζει την αξία εκκαθάρισης.

1.  Σε περίπτωση ένστασης κατά σχεδίου αναδιάρθρωσης ή σχεδίου πώλησης με την αιτιολογία ότι δεν πληροί το κριτήριο του συμφέροντος των πιστωτών, η δικαστική ή διοικητική αρχή καθορίζει την αξία εκκαθάρισης.

Τροπολογία    81

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 2 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Η δικαστική ή διοικητική αρχή καθορίζει την αξία της επιχείρησης με βάση την αξία της επιχείρησης εν λειτουργία στις ακόλουθες περιπτώσεις:

2.  Η δικαστική ή διοικητική αρχή καθορίζει την αξία της επιχείρησης με βάση την αξία της επιχείρησης εν λειτουργία και τη ρευστοποιήσιμη αξία μετά την πώληση των περιουσιακών στοιχείων από τον εκκαθαριστή στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Τροπολογία    82

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 14 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Πιστωτές που δεν συμμετέχουν στην έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης δεν επηρεάζονται από αυτό.

2.  Πιστωτές που δεν προσδιορίζονται σε σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο έχει επικυρωθεί από δικαστική ή διοικητική αρχή δεν επηρεάζονται από αυτό.

Τροπολογία    83

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 15 – παράγραφος 4 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  να επικυρώσει το σχέδιο και να επιδικάσει στους διαφωνούντες πιστωτές χρηματική αποζημίωση, καταβλητέα από τον οφειλέτη ή από τους πιστωτές που ψήφισαν υπέρ του σχεδίου.

β)  να επικυρώσει το σχέδιο και να εξετάσει τη δυνατότητα να επιδικάσει στους διαφωνούντες πιστωτές που υφίστανται αδικαιολόγητη ζημία στο πλαίσιο του σχεδίου, χρηματική αποζημίωση η οποία, όπου είναι σκόπιμο, να είναι καταβλητέα από τον οφειλέτη.

Τροπολογία    84

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν ότι οι συναλλαγές της παραγράφου 2 στοιχείο ε) απολαμβάνουν την προστασία της παραγράφου 1 μόνο εάν έχουν εγκριθεί από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης ή από δικαστική ή διοικητική αρχή.

3.  Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι οι συναλλαγές της παραγράφου 2 στοιχείο ε) απολαμβάνουν την προστασία της παραγράφου 1 μόνο εάν έχουν εγκριθεί από επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης ή από δικαστική ή διοικητική αρχή.

Τροπολογία    85

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 18 – παράγραφος 1 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  να μεριμνούν δεόντως για τα συμφέροντα των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών·

β)  να μεριμνούν δεόντως για τα συμφέροντα των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις θέσεις εργασίας·

Τροπολογία    86

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 18 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δ α)  να εφαρμόζουν με τον πλέον συμβατό με τους κανόνες εμπιστευτικότητας τρόπο τις υποχρεώσεις που απορρέουν από ενωσιακές πράξεις με τις οποίες χορηγούνται δικαιώματα στους εργαζομένους.

Τροπολογία    87

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 18 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ β (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δ β)  να μην μειώνουν σκοπίμως την αξία του καθαρού ενεργητικού κάτω από το επίπεδο που απαιτείται για την εξόφληση δεδουλευμένων υποχρεώσεων προς τους εργαζόμενους·

Τροπολογία    88

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 19 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α.  Τα κράτη μέλη προβλέπουν για τους επιχειρηματίες που υπάγονται σε καθεστώς δεύτερης ευκαιρίας μέτρα επιχειρηματικής στήριξης και επανεκκίνησης που δίνουν νέα ώθηση στην επιχειρηματική τους ικανότητα.

Τροπολογία    89

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 20 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι με τη συμπλήρωση της περιόδου απαλλαγής, οι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες απαλλάσσονται από τα χρέη τους, χωρίς να απαιτείται η εκ νέου προσφυγή τους σε δικαστική ή διοικητική αρχή.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι με τη συμπλήρωση της περιόδου απαλλαγής, οι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες απαλλάσσονται από τα χρέη τους, κατόπιν επίσημης επικύρωσης.

Τροπολογία    90

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας ενήργησε ανέντιμα ή με κακή πίστη έναντι των πιστωτών του κατά την περίοδο συσσώρευσης των χρεών του ή κατά την είσπραξη χρεών·

α)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας ενήργησε ανέντιμα ή με κακή πίστη έναντι των πιστωτών του κατά την περίοδο συσσώρευσης των χρεών του ή κατά την είσπραξη χρεών. Η Επιτροπή παρέχει στα κράτη μέλη κατευθυντήριες γραμμές για τη θέσπιση ενός συνόλου κριτηρίων σχετικά με το τι συνιστά ανέντιμη ενέργεια ή κακή πίστη·

Τροπολογία    91

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας δεν τηρεί σχέδιο αποπληρωμής ή οποιαδήποτε άλλη νομική υποχρέωσή του που αποσκοπεί στη διασφάλιση των συμφερόντων πιστωτών·

β)  σε περίπτωση που ο υπερχρεωμένος επιχειρηματίας δεν τηρεί ουσιαστικά σχέδιο αποπληρωμής ή οποιαδήποτε άλλη νομική υποχρέωσή του που αποσκοπεί στη διασφάλιση των συμφερόντων πιστωτών, λαμβανομένων υπόψη των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις όσον αφορά την τήρηση διαδικασιών αφερεγγυότητας και αναδιάρθρωσης.

Τροπολογία    92

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ)  σε περίπτωση καταχρηστικής πρόσβασης σε διαδικασίες απαλλαγής·

διαγράφεται

Τροπολογία    93

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ)  σε περίπτωση κατ’ επανάληψη πρόσβασης σε διαδικασίες απαλλαγής εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος.

δ)  σε περίπτωση κατ’ επανάληψη και καταχρηστικής πρόσβασης σε διαδικασίες απαλλαγής εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος.

Τροπολογία    94

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από την απαλλαγή συγκεκριμένες κατηγορίες χρεών, όπως τα εμπραγμάτως ασφαλισμένα χρέη ή τα χρέη που απορρέουν από ποινικές κυρώσεις ή αδικοπρακτική ευθύνη, ή να θεσπίζουν μακρότερη περίοδο απαλλαγής, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω εξαιρέσεις ή μακρότερες περίοδοι απαλλαγής δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος.

3.  Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από την απαλλαγή συγκεκριμένες κατηγορίες χρεών, όπως τα εμπραγμάτως ασφαλισμένα χρέη ή τα χρέη που απορρέουν από δικαίωμα διατροφής, ποινικές κυρώσεις ή αδικοπρακτική ευθύνη, ή να θεσπίζουν μακρότερη περίοδο απαλλαγής, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω εξαιρέσεις ή μακρότερες περίοδοι απαλλαγής δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος. Στις περιπτώσεις που η εξαίρεση αφορά δημόσιους πιστωτές, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την αναγκαία ισορροπία μεταξύ του γενικού δημόσιου συμφέροντος και της προώθησης της επιχειρηματικότητας.

Τροπολογία    95

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 23 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση που υπερχρεωμένος επιχειρηματίας βαρύνεται τόσο με επαγγελματικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει στο πλαίσιο της εμπορικής, επιχειρηματικής, βιοτεχνικής ή επαγγελματικής δραστηριότητάς του όσο και με προσωπικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει εκτός του εν λόγω πλαισίου, για τους σκοπούς της απαλλαγής του από τα χρέη, όλα τα χρέη αντιμετωπίζονται σε μία ενιαία διαδικασία.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση που υπερχρεωμένος επιχειρηματίας βαρύνεται τόσο με επαγγελματικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει στο πλαίσιο της εμπορικής, επιχειρηματικής, βιοτεχνικής ή επαγγελματικής δραστηριότητάς του όσο και με προσωπικά χρέη τα οποία έχει δημιουργήσει εκτός του εν λόγω πλαισίου, για τους σκοπούς της απαλλαγής του από τα χρέη, τα επαγγελματικά χρέη αντιμετωπίζονται χωριστά από τα προσωπικά χρέη. Όταν υπάρχουν χωριστές διαδικασίες όσον αφορά τη χορήγηση απαλλαγής για τα επαγγελματικά και τα προσωπικά χρέη, οι διαδικασίες αυτές μπορούν να συντονίζονται για τους σκοπούς της επίτευξης απαλλαγής από τα χρέη σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

Τροπολογία    96

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 23 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1 και να ορίζουν ότι τα επαγγελματικά και τα προσωπικά χρέη αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστές διαδικασίες, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω διαδικασίες δύνανται να συντονίζονται για τους σκοπούς της απαλλαγής από τα χρέη σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

διαγράφεται

Τροπολογία    97

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 24 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών και διοικητικών αρχών τους που χειρίζονται υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας λαμβάνουν αρχική και συνεχιζόμενη επιμόρφωση σε επίπεδο αντίστοιχο των αρμοδιοτήτων τους.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών και διοικητικών αρχών τους που χειρίζονται υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας διαθέτουν πραγματογνωσία και πείρα σε επίπεδο αντίστοιχο των αρμοδιοτήτων τους.

Τροπολογία    98

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μεσολαβητές, οι διαχειριστές διαδικασιών αφερεγγυότητας και οι λοιποί επαγγελματίες που διορίζονται σε υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας λαμβάνουν την αναγκαία αρχική και συνεχιζόμενη επιμόρφωση ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα, η αμεροληψία, η ανεξαρτησία και η επάρκεια των υπηρεσιών που παρέχουν στα μέρη.

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μεσολαβητές, οι διαχειριστές διαδικασιών αφερεγγυότητας και οι λοιποί επαγγελματίες που διορίζονται σε υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας διαθέτουν εκτενή πραγματογνωσία και πείρα ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα, η αμεροληψία, η ανεξαρτησία και η επάρκεια των υπηρεσιών που παρέχουν στα μέρη. Τα κράτη μέλη μεριμνούν επίσης ώστε να διατίθεται δημόσιος κατάλογος των εγγεγραμμένων επαγγελματιών και μεσολαβητών, προκειμένου να διευκολύνεται η ενθάρρυνση των οφειλετών να εξασφαλίσουν προστασία με συμβατικά μέσα, πέραν των μέσων που απαιτούνται βάσει της παρούσας οδηγίας.

Τροπολογία    99

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α.  Η Επιτροπή διευκολύνει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της κατάρτισης σε ολόκληρη την Ένωση, μεταξύ άλλων μέσω της δικτύωσης και της ανταλλαγής εμπειριών και εργαλείων ανάπτυξης ικανοτήτων, και, όπου απαιτείται, οργανώνει προγράμματα κατάρτισης για μέλη των δικαστικών και διοικητικών αρχών που ασχολούνται με ζητήματα αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

Τροπολογία    100

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 25 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, με όποια μέσα κρίνουν σκόπιμα, την εκπόνηση και την τήρηση προαιρετικών κωδίκων δεοντολογίας εκ μέρους των επαγγελματιών στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας, καθώς και την καθιέρωση άλλων αποτελεσματικών εποπτικών μηχανισμών σε σχέση με την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών.

2.  Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ελάχιστα πρότυπα για τους επαγγελματίες, μεταξύ άλλων όσον αφορά την κατάρτιση και τα επαγγελματικά προσόντα, καθεστώς εγγεγραμμένου επαγγελματία, νομική ευθύνη και κώδικα επαγγελματικής δεοντολογίας, ασφάλιση και καλή φήμη.

Τροπολογία    101

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 26 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Στις περιπτώσεις διορισμού των επαγγελματιών στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας από τη δικαστική ή διοικητική αρχή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα κριτήρια σχετικά με τον τρόπο επιλογής του εν λόγω επαγγελματία από τη δικαστική ή διοικητική αρχή είναι σαφή και διαφανή. Κατά την επιλογή επαγγελματία στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας για συγκεκριμένη υπόθεση, λαμβάνεται δεόντως υπόψη η εμπειρία και η εμπειρογνωμοσύνη του επαγγελματία. Κατά περίπτωση, ζητείται η γνώμη του οφειλέτη και των πιστωτών για την επιλογή του επαγγελματία.

3.  Στις περιπτώσεις διορισμού των επαγγελματιών στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας από τη δικαστική ή διοικητική αρχή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα κριτήρια σχετικά με τον τρόπο επιλογής του εν λόγω επαγγελματία από τη δικαστική ή διοικητική αρχή είναι σαφή και διαφανή. Κατά την επιλογή επαγγελματία στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας για συγκεκριμένη υπόθεση, λαμβάνεται δεόντως υπόψη η εμπειρία και η εμπειρογνωμοσύνη του επαγγελματία, όχι μόνο σε νομικά αλλά και σε οικονομικά ζητήματα. Κατά περίπτωση, ζητείται η γνώμη του οφειλέτη και των πιστωτών για την επιλογή του επαγγελματία.

Τροπολογία    102

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 27 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αμοιβές που χρεώνουν οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας διέπονται από κανόνες οι οποίοι κινητροδοτούν την έγκαιρη και αποδοτική διεκπεραίωση των διαδικασιών, λαμβανομένης δεόντως υπόψη της πολυπλοκότητας της εκάστοτε υπόθεσης. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την ύπαρξη κατάλληλων διαδικασιών με ενσωματωμένες δικλείδες ασφαλείας προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τυχόν διαφορές σε σχέση με τις αμοιβές επιλύονται ταχέως.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αμοιβές που χρεώνουν οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας διέπονται από κανόνες οι οποίοι κινητροδοτούν την έγκαιρη και αποδοτική διεκπεραίωση των διαδικασιών, λαμβανομένης δεόντως υπόψη της πολυπλοκότητας της εκάστοτε υπόθεσης. Η αποδοτικότητα της διαδικασίας δεν μετράται μόνο με κριτήριο τα ποσοστά ανάκτησης των πιστωτών, αλλά και σε σχέση με τη φερεγγυότητα της εταιρείας ή του επιχειρηματία και την αποκατάσταση της βιωσιμότητας, υπό την ευθύνη διοικητικής ή δικαστικής αρχής. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την ύπαρξη κατάλληλων διαδικασιών με ενσωματωμένες δικλείδες ασφαλείας προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τυχόν διαφορές σε σχέση με τις αμοιβές επιλύονται ταχέως.

Τροπολογία    103

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 27 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 27α

 

Πληροφορίες που διατίθενται σε επιχειρηματίες στους οποίους παρέχεται δεύτερη ευκαιρία

 

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι επιχειρηματίες στους οποίους παρέχεται δεύτερη ευκαιρία έχουν πρόσβαση σε συναφείς, επικαιροποιημένες, σαφείς, περιεκτικές και φιλικές προς τον χρήστη πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα διοικητικής, νομικής, επιχειρηματικής ή οικονομικής στήριξης προσαρμοσμένης στις ανάγκες τους, καθώς και σχετικά με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για τη διευκόλυνση της σύστασης νέας επιχείρησης.

 

2.  Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή σε ετήσια βάση τις πληροφορίες που παρέχονται βάσει της παραγράφου 1.

 

3.  Η Επιτροπή δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο τις πληροφορίες που παρέχονται βάσει της παραγράφου 1 και λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 2, με φιλικό προς τον χρήστη τρόπο.

Τροπολογία    104

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 28 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ)  κοινοποιήσεις προς πιστωτές·

γ)  κοινοποιήσεις προς πιστωτές και εκπροσώπους εργαζομένων·

Τροπολογία    105

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ζ)  τον αριθμό των οφειλετών που, μετά την υποβολή τους σε διαδικασία του στοιχείου α) σημείο iii) της παρούσας παραγράφου, υπήχθησαν σε νέα τέτοια διαδικασία ή σε άλλη διαδικασία του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου.

ζ)  τον αριθμό των οφειλετών που, μετά την υποβολή τους σε διαδικασία του στοιχείου α) σημεία ii), και (iii) της παρούσας παραγράφου, υπήχθησαν σε νέα τέτοια διαδικασία ή σε άλλη διαδικασία του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου.

Τροπολογία    106

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ α)  όσον αφορά οφειλέτες οι οποίοι ξεκίνησαν νέα επιχείρηση μετά την υποβολή τους σε διαδικασία του στοιχείου α) σημεία ii) και iii), το μέσο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το τέλος της διαδικασίας έως τη σύσταση της νέας επιχείρησης·

Τροπολογία    107

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ β (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ β)  τον αριθμό των απωλειών θέσεων εργασίας, τη μεταβίβαση τμήματος ή του συνόλου της επιχείρησης, τη μερική ανεργία και τον αντίκτυπο των συμφωνιών αναδιάρθρωσης στην απασχόληση, καθώς και το επίπεδο δημόσιας χρηματοδότησης·

Τροπολογία    108

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ γ (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ γ)  τις εργασίες που εκτελούνται από κάθε επαγγελματία και τα αποτελέσματά τους όσον αφορά τα δεδομένα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) της παρούσας παραγράφου·

Τροπολογία    109

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ δ (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ζ δ)  τον αριθμό των δόλιων διαδικασιών αναδιάρθρωσης και αφερεγγυότητας και τη λειτουργία των υφιστάμενων μηχανισμών επιβολής·

Τροπολογία    110

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3.  Τα κράτη μέλη καταρτίζουν στατιστικά στοιχεία με βάση τα συγκεντρωτικά δεδομένα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 για πλήρη ημερολογιακά έτη που λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους, αρχής γενομένης με τα δεδομένα που θα συλλεγούν για το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος μετά τις [ημερομηνία έναρξης εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς]. Τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία διαβιβάζονται στην Επιτροπή μέσω τυποποιημένου εγγράφου διαβίβασης δεδομένων σε ετήσια βάση, έως τις 31 Μαρτίου του ημερολογιακού έτους που έπεται του έτους συλλογής των δεδομένων.

3.  Τα κράτη μέλη καταρτίζουν στατιστικά στοιχεία με βάση τα συγκεντρωτικά δεδομένα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 για πλήρη ημερολογιακά έτη που λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους, αρχής γενομένης με τα δεδομένα που θα συλλεγούν για το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος μετά τις [ημερομηνία έναρξης εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς]. Τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία διαβιβάζονται στην Επιτροπή μέσω τυποποιημένου εγγράφου διαβίβασης δεδομένων σε ετήσια βάση, έως τις 31 Μαρτίου του ημερολογιακού έτους που έπεται του έτους συλλογής των δεδομένων. Τα κράτη μέλη παρουσιάζουν τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία μέσω εύχρηστου ιστότοπου.

Τροπολογία    111

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 29 – παράγραφος 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

4α.  Η Επιτροπή συγκεντρώνει στον ιστότοπό της τις πληροφορίες που ορίζονται στις παραγράφους 1 και 2, με φιλικό προς τον χρήστη τρόπο.

Τροπολογία    112

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 31 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1.  Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή των ακόλουθων νομοθετικών πράξεων:

1.  Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν στο πλαίσιο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών τους διατάξεων ότι:

Τροπολογία    113

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 31 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων80·

α)  η οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων80, και ιδίως η προστασία των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 3 έως 9·

__________________

__________________

80 Οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, ΕΕ L 166/45 της 11.6.1998.

80 Οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, ΕΕ L 166/45 της 11.6.1998.

Τροπολογία    114

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 31 – παράγραφος 1 – στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β)  της οδηγίας 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας81· και

β)  η οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας81, και ιδίως η προστασία των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 4 έως 8, και

__________________

__________________

81 Οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ΕΕ L 168/43 της 27.6.2002.

81 Οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ΕΕ L 168/43 της 27.6.2002.

Τροπολογία    115

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 31 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ)  του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών82.

γ)  ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών82, και ιδίως η απαίτηση για παροχή ασφαλειών ή περιθωρίων ασφαλείας σύμφωνα με τα άρθρα 11, 41 και 46,

__________________

__________________

82 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών, ΕΕ L 201/1 της 27.7.2012.

82 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών, ΕΕ L 201/1 της 27.7.2012.

Τροπολογία    116

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 31 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

υπερισχύουν των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και ιδίως των δικαιωμάτων των οφειλετών σε οποιαδήποτε περίπτωση αναστολής των ατομικών καταδιώξεων σύμφωνα με το άρθρο 6.

Τροπολογία    117

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 33 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Το αργότερο έως [5 έτη μετά την έναρξη εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς] και ακολούθως ανά επταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένης εκτίμησης σχετικά με την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων για τη συμπλήρωση και την ενίσχυση του νομικού πλαισίου σχετικά με την αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας.

Το αργότερο έως [τρία έτη μετά την έναρξη εφαρμογής των μέτρων μεταφοράς] και ακολούθως ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένης εκτίμησης σχετικά με την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων για τη συμπλήρωση και την ενίσχυση του νομικού πλαισίου σχετικά με την αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας, συμπεριλαμβανομένων της διαθεσιμότητας πόρων και ειδικευμένων δικαστηρίων.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Τίτλος

Πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης, δεύτερη ευκαιρία και μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής

Έγγραφα αναφοράς

COM(2016)0723 – C8-0475/2016 – 2016/0359(COD)

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

       Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

JURI

16.1.2017

 

 

 

Γνωμοδότηση της

       Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

ECON

16.1.2017

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης

       Ημερομηνία ορισμού

Enrique Calvet Chambon

24.11.2016

Εξέταση στην επιτροπή

30.8.2017

 

 

 

Ημερομηνία έγκρισης

4.12.2017

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

33

2

4

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Gerolf Annemans, Hugues Bayet, Pervenche Berès, Jonás Fernández, Sven Giegold, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Petr Ježek, Philippe Lamberts, Werner Langen, Sander Loones, Olle Ludvigsson, Caroline Nagtegaal, Luděk Niedermayer, Anne Sander, Alfred Sant, Martin Schirdewan, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Paul Tang, Ramon Tremosa i Balcells, Tom Vandenkendelaere, Miguel Viegas, Jakob von Weizsäcker

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Enrique Calvet Chambon, Ashley Fox, Marian Harkin, Alain Lamassoure, Verónica Lope Fontagné, Paloma López Bermejo, Tibor Szanyi

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Eleonora Evi, Sylvie Goddyn, Carlos Iturgaiz, Claudia Schmidt, Sven Schulze, Bogdan Brunon Wenta

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

33

+

ALDE

Enrique Calvet Chambon, Marian Harkin, Petr Ježek, Caroline Nagtegaal, Ramon Tremosa i Balcells

ECR

Ashley Fox, Sander Loones

PPE

Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Carlos Iturgaiz, Alain Lamassoure, Werner Langen, Verónica Lope Fontagné, Luděk Niedermayer, Anne Sander, Claudia Schmidt, Sven Schulze, Tom Vandenkendelaere, Bogdan Brunon Wenta

S&D

Hugues Bayet, Pervenche Berès, Jonás Fernández, Roberto Gualtieri, Olle Ludvigsson, Alfred Sant, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Tibor Szanyi, Paul Tang, Jakob von Weizsäcker

VERTS/ALE

Sven Giegold, Philippe Lamberts, Molly Scott Cato

2

-

ENF

Gerolf Annemans, Sylvie Goddyn

4

0

EFDD

Eleonora Evi

GUE/NGL

Paloma López Bermejo, Martin Schirdewan, Miguel Viegas

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+  :  υπέρ

-  :  κατά

0  :  αποχή


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (05.12.2017)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης, τη δεύτερη ευκαιρία και μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/30/ΕΕ

(COM(2016)0723 – C8-0475/2016 – 2016/0359(COD))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Edouard Martin

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

Ένα θέμα που προβληματίζει την Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων σε ό, τι αφορά τη συγκεκριμένη νομοθετική πρόταση είναι το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης αντιμετωπίζονται ως πιστωτές, σαν να επρόκειτο για τράπεζες ή για άλλους κατόχους μετοχικού κεφαλαίου.

Αυτή η θεώρηση της επιχείρησης αφενός περιορίζει την πρόταση στις οικονομικές πτυχές, αφετέρου αντιμετωπίζει και περιγράφει την ανάκαμψη μιας επιχείρησης αποκλειστικά ως οικονομική αναδιάταξη των ενδιαφερόμενων μερών με σκοπό να γίνει ένα «νέο ξεκίνημα», χωρίς να λαμβάνει ουσιαστικά υπόψη τους εργαζομένους.

Επιπλέον, η θεώρηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να ταυτίζεται στην ουσία ο πιστωτής με τον καταναλωτή, όπως επισημαίνεται στο εισαγωγικό μέρος του κειμένου, όπου, αν και δεν αποτολμάται, εν τούτοις εξετάζεται η δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας στον χώρο της κατανάλωσης. Οι προτεινόμενες τροπολογίες έχουν ως άξονα διάφορα στοιχεία:

  να αναγνωριστεί η κοινωνική ευθύνη της επιχείρησης, η οποία δεν μπορεί να συνοψίζεται σε ένα οργανωμένο δίκτυο συμβάσεων μεταξύ επιχειρηματιών, κατόχων κεφαλαίου, πιστωτών, προμηθευτών, πελατών και εργαζομένων, αλλά είναι μια κοινωνική οργάνωση που παράγει αξία με την ατομική και συλλογική εργασία του προσωπικού της· κατά συνέπεια, οι εργαζόμενοι δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τους άλλους·

  να δοθεί η δυνατότητα στους εργαζομένους και στους εκπροσώπους τους, που έχουν το πλεονέκτημα της γνώσης του περιβάλλοντος εργασίας, να ασκούν δικαίωμα προειδοποίησης για μια οικονομική κατάσταση την οποία κρίνουν ανησυχητική· επιπλέον, στην περίπτωση αναδιάρθρωσης σε πρώιμο στάδιο, να έχουν ισοδύναμο ρόλο με τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη ή τους πιστωτές (όπως αποκαλούνται στο κείμενο), μέσω της παροχής, στους εργαζόμενους και στους εκπροσώπους τους, δικαιώματος και πρόσβασης σε μέσα ανάλυσης και παροχής συμβουλών που δεν διαθέτουν·

  να ληφθούν υπόψη οι περιπτώσεις στις οποίες οι συνταξιούχοι μιας επιχείρησης που απειλείται με πτώχευση θα μπορούσαν ενδεχομένως να θιγούν (προγράμματα αποταμίευσης εργαζομένων, συνταξιοδοτικά ταμεία) και, στις περιπτώσεις αυτές, να θεωρούνται ως «κατηγορία» κατά την έννοια της οδηγίας.

Η Επιτροπή, στο εισαγωγικό μέρος, εκφράζει την ικανοποίησή της για τον θετικό αντίκτυπο του δικαιώματος ενημέρωσης και διαβούλευσης· αυτό μπορεί να υφίσταται μόνο όταν τα εν λόγω δικαιώματα είναι ουσιαστικά, πράγμα που δεν συμβαίνει μέχρι σήμερα. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το άρθρο 27 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων κατοχυρώνει το «Δικαίωμα των εργαζομένων σε ενημέρωση και διαβούλευση στο πλαίσιο της επιχείρησης». Είναι σημαντικό οι αναδιαρθρώσεις σε πρώιμο στάδιο όχι μόνο να μην παρεκκλίνουν από τις αρχές αυτές, αλλά να δίνουν στον κοινωνικό διάλογο τη θέση που του αναλογεί. Τα μέτρα που προτείνονται στην παρούσα γνωμοδότηση θα έχουν θετικό αντίκτυπο στο εν λόγω δικαίωμα, δεδομένου ότι δεν θίγουν την υφιστάμενη ενωσιακή νομοθεσία στον συγκεκριμένο τομέα και, επιπροσθέτως, προβλέπουν για τους θιγόμενους εργαζομένους δικαίωμα να ψηφίζουν επί των σχεδίων αναδιάρθρωσης.

Τέλος, οι προτεινόμενες τροπολογίες ενισχύουν τέσσερα από τα οκτώ «πλεονεκτήματα» που αναφέρονται στην εκτίμηση επιπτώσεων (1, 3, 5 και 8): «αποτελεσματικές δυνατότητες αναδιάρθρωσης σε πρώιμο στάδιο», «διευκόλυνση της διατήρησης της επιχείρησης του οφειλέτη σε λειτουργία ενόσω εξελίσσεται η αναδιάρθρωση», «ενίσχυση των πιθανοτήτων επιτυχίας του σχεδίου αναδιάρθρωσης» και «αύξηση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και παροχής δεύτερης ευκαιρίας».

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να λάβει υπόψη της τις ακόλουθες τροπολογίες:

Τροπολογία     1

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη -1 (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(-1) Όλοι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να έχουν δικαίωμα προστασίας των απαιτήσεών τους σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη τους, όπως ορίζει ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης.

Τροπολογία    2

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(1)  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να άρει εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η ελευθερία εγκατάστασης, τα οποία απορρέουν από διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών για την προληπτική αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Η παρούσα οδηγία επιδιώκει να άρει τα εν λόγω εμπόδια διασφαλίζοντας ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης τα οποία θα τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη λειτουργία τους· ότι οι έντιμοι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες θα λαμβάνουν μια δεύτερη ευκαιρία έχοντας απαλλαγεί πλήρως από τα χρέη έπειτα από εύλογο χρονικό διάστημα· και ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ιδίως στο επίπεδο του περιορισμού της διάρκειάς τους.

(1)  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με την άρση των εμποδίων στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η ελευθερία εγκατάστασης, τα οποία απορρέουν από διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών για την προληπτική αναδιάρθρωση, την αφερεγγυότητα και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας. Με την επιφύλαξη των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζομένων, η παρούσα οδηγία επιδιώκει να άρει τα εν λόγω εμπόδια διασφαλίζοντας ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης τα οποία θα τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη λειτουργία τους, ούτως ώστε να περιορίζονται οι αποφευκτές απώλειες θέσεων εργασίας, συμβάλλοντας παράλληλα, στον ίδιο βαθμό με αυτόν που θα ίσχυε σε περίπτωση εκκαθάρισης, στην ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών· ότι οι έντιμοι υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες θα λαμβάνουν μια δεύτερη ευκαιρία έχοντας απαλλαγεί πλήρως από τα χρέη έπειτα από εύλογο χρονικό διάστημα· και ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής, ιδίως στο επίπεδο του περιορισμού της διάρκειάς τους.

Τροπολογία    3

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(2)  Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να παρέχει στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες τη δυνατότητα να συνεχίσουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους, μέσω τροποποίησης της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού τους ή της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης. Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει πρωτίστως να παρέχουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν σε πρώιμο στάδιο και να αποφύγουν την περιέλευσή τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να μεγιστοποιούν τη συνολική αξία για τους πιστωτές και τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, καθώς και για την οικονομία στο σύνολό της, και να αποτρέπουν τις περιττές απώλειες θέσεων εργασίας και τις απώλειες γνώσεων και δεξιοτήτων. Επιπλέον, τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τη συσσώρευση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Κατά τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων μερών θα πρέπει να προστατεύονται. Ταυτοχρόνως, οι μη βιώσιμες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική επιβίωσης θα πρέπει να εκκαθαρίζονται το ταχύτερο δυνατό.

(2)  Η αναδιάρθρωση και το αποτέλεσμα κατάλληλης και βιώσιμης εμπειρογνωμοσύνης θα πρέπει να παρέχουν στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες τη δυνατότητα να συνεχίσουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους, μέσω τροποποίησης της σύνθεσης, των όρων ή της δομής των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού τους ή της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων ή τμημάτων της επιχείρησης. Τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει πρωτίστως να παρέχουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν σε πρώιμο στάδιο και να αποφύγουν την περιέλευσή τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας και την εκκαθάριση βιώσιμων εταιρειών. Τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τις απώλειες θέσεων εργασίας και την απώλεια γνώσεων και δεξιοτήτων και να μεγιστοποιούν τη συνολική αξία για τους πιστωτές σε σχέση με εκείνη που θα λάμβαναν σε περίπτωση εκκαθάρισης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, για τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, καθώς και για την οικονομία στο σύνολό της. Επιπλέον, τα εν λόγω πλαίσια θα πρέπει να αποτρέπουν τη συσσώρευση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Κατά τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων μερών θα πρέπει να προστατεύονται, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ταυτοχρόνως, οι μη βιώσιμες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική επιβίωσης θα πρέπει να εκκαθαρίζονται το ταχύτερο δυνατό.

Τροπολογία    4

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3α)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα διαμόρφωσης μηχανισμών προκειμένου να αποτρέπεται η υπερβολική ή καταχρηστική προσφυγή των εργαζομένων σε εμπειρογνώμονες σε βάρος μιας επιχείρησης, δεδομένου ότι η δυνατότητα αυτή θα είχε εντέλει αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική κατάσταση της επιχείρησης.

Τροπολογία    5

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3β)  Ένα κοινό νομοθετικό πλαίσιο, δεδομένου ότι θα μείωνε την ανασφάλεια δικαίου, θα ήταν επωφελές για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων και των επιχειρηματιών που επιθυμούν να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους σε άλλα κράτη μέλη, καθώς και για τους διασυνοριακούς επενδυτές.

Τροπολογία    6

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 γ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3γ)  Θα πρέπει να εξασφαλίζεται ειδική μεταχείριση στους συνταξιούχους εργαζομένους οι συντάξεις των οποίων εξαρτώνται, εν όλω ή εν μέρει, από εταιρικά συνταξιοδοτικά προγράμματα και οι οποίοι ενδέχεται να θιγούν από μια αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο.

Τροπολογία    7

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(4)  Σε πολλά κράτη μέλη απαιτούνται περισσότερα από τρία χρόνια για να απαλλαγεί ένας πτωχεύσας, αλλά έντιμος, επιχειρηματίας από τα χρέη του και να πραγματοποιήσει ένα νέο επιχειρηματικό ξεκίνημα. Τα αναποτελεσματικά πλαίσια για την παροχή δεύτερης ευκαιρίας έχουν ως αποτέλεσμα να αναγκάζονται επιχειρηματίες να μετεγκατασταθούν σε άλλα κράτη προκειμένου να επωφεληθούν από μια δεύτερη ευκαιρία σε εύλογο χρονικό διάστημα, με σημαντικό πρόσθετο κόστος τόσο για τους πιστωτές τους όσο και για τους ίδιους τους οφειλέτες. Οι αποφάσεις που επιβάλλουν μεγάλης διάρκειας ανικανότητες ή εκπτώσεις από δικαιώματα, που συχνά συνοδεύουν τις διαδικασίες που οδηγούν σε απαλλαγή, θέτουν φραγμούς στην ελευθερία ανάληψης και άσκησης μη μισθωτής, επιχειρηματικής δραστηριότητας.

(4)  Σε πολλά κράτη μέλη απαιτούνται περισσότερα από τρία χρόνια για να απαλλαγεί ένας πτωχεύσας, αλλά έντιμος, επιχειρηματίας από τα χρέη του και να πραγματοποιήσει ένα νέο επιχειρηματικό ξεκίνημα. Τα αναποτελεσματικά πλαίσια για την παροχή δεύτερης ευκαιρίας έχουν ως αποτέλεσμα να αναγκάζονται επιχειρηματίες να μετεγκατασταθούν σε άλλα κράτη προκειμένου να επωφεληθούν από μια δεύτερη ευκαιρία σε εύλογο χρονικό διάστημα, με σημαντικό πρόσθετο κόστος τόσο για τους πιστωτές τους όσο και για τους ίδιους τους οφειλέτες. Οι αποφάσεις που επιβάλλουν μεγάλης διάρκειας ανικανότητες ή εκπτώσεις από δικαιώματα, που συχνά συνοδεύουν τις διαδικασίες που οδηγούν σε απαλλαγή, θέτουν φραγμούς στην ελευθερία άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Τροπολογία    8

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(4α)  Η δεύτερη ευκαιρία πρέπει να θεωρείται ως ένα βήμα προς την επιτυχία και όχι ως συνώνυμο αποτυχίας. Οι μηχανισμοί δεύτερης ευκαιρίας που καθιστούν δυνατή την απαλλαγή οφειλετών που εκτιμάται ότι ενεργούν καλή τη πίστει από ανεξόφλητα χρέη, αποτελούν αντικίνητρο για την παραοικονομία και ευνοούν την επιχειρηματική νοοτροπία, με αποτέλεσμα να έχουν θετικό αντίκτυπο στην απασχόληση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συμπεριλαμβάνουν στους μηχανισμούς δεύτερης ευκαιρίας τα φυσικά πρόσωπα.

Τροπολογία    9

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5)  Οι υπερβολικά χρονοβόρες διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής που ισχύουν σήμερα σε αρκετά κράτη μέλη ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τα χαμηλά ποσοστά ανάκτησης και για την απροθυμία των επενδυτών να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά σε κράτη όπου υπάρχει ο κίνδυνος υπερβολικής διάρκειας των διαδικασιών.

(5)  Οι υπερβολικά χρονοβόρες διαδικασίες αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και απαλλαγής που ισχύουν σήμερα σε αρκετά κράτη μέλη, ή η σχεδόν παντελής απουσία διαδικασιών αυτού του είδους σε ορισμένες περιπτώσεις, ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για μακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες για τους οικείους εργαζομένους, για τα χαμηλά ποσοστά επιχειρηματικής ανάκαμψης και την απροθυμία των επενδυτών να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά στις εν λόγω χώρες, ενώ συμβάλλουν δραματικά στην αύξηση του πληθυσμού που απειλείται από τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού και επαγγελματικού αποκλεισμού, με αποτέλεσμα να υπονομεύουν την κοινωνική και οικονομική ανθεκτικότητα του συνόλου της κοινωνίας.

Τροπολογία    10

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6)  Όλες αυτές οι διαφορές συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους επενδυτές για την εκτίμηση του κινδύνου να περιέλθουν σε οικονομική δυσχέρεια οφειλέτες τους σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, καθώς και πρόσθετο κόστος για την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που έχουν εγκαταστάσεις, πιστωτές ή περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει κατά κύριο λόγο στις αναδιαρθρώσεις διεθνών ομίλων εταιρειών. Πολλοί επενδυτές αναφέρουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τους κανόνες περί αφερεγγυότητας ή ο κίνδυνος χρονοβόρων ή πολύπλοκων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε άλλη χώρα αποτελούν βασικό αίτιο για τη μη πραγματοποίηση επενδύσεων ή τη μη σύναψη επιχειρηματικών σχέσεων με αντισυμβαλλόμενο εκτός της δικής τους χώρας.

(6)  Όλες αυτές οι διαφορές συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους επενδυτές ή τις τράπεζες για την εκτίμηση του κινδύνου να περιέλθουν σε οικονομική δυσχέρεια οφειλέτες τους σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με την ανάληψη κερδοφόρων δραστηριοτήτων τις οποίες ασκούσαν επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες, καθώς και πρόσθετο κόστος για την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που έχουν εγκαταστάσεις, πιστωτές ή περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει κατά κύριο λόγο στις αναδιαρθρώσεις διεθνών ομίλων εταιρειών. Πολλοί επενδυτές αναφέρουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τους κανόνες περί αφερεγγυότητας ή ο κίνδυνος χρονοβόρων ή πολύπλοκων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε άλλη χώρα αποτελούν βασικό αίτιο για τη μη πραγματοποίηση επενδύσεων ή τη μη σύναψη επιχειρηματικών σχέσεων με αντισυμβαλλόμενο εκτός της δικής τους χώρας. Αυτή η αβεβαιότητα έχει, επομένως, αποτρεπτικό αποτέλεσμα στις επενδύσεις, συνιστά φραγμό στην ελευθερία εγκατάστασης των επιχειρήσεων και υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Τροπολογία    11

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7)  Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε άνισους όρους όσον αφορά την πρόσβαση σε πιστώσεις και τα ποσοστά ανάκτησης στα κράτη μέλη. Συνεπώς, για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς γενικότερα και, ιδίως, την επίτευξη μιας λειτουργικής Ένωσης Κεφαλαιαγορών, είναι αναγκαίο να υπάρξει υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας.

(7)  Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε άνισους όρους όσον αφορά την πρόσβαση σε πιστώσεις και τα ποσοστά ανάκτησης στα κράτη μέλη. Συνεπώς, για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς γενικότερα και, ιδίως, την επίτευξη μιας λειτουργικής Ένωσης Κεφαλαιαγορών, είναι αναγκαίο να υπάρξει υψηλότερος βαθμός εναρμόνισης στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας, ιδίως, καθώς και για τη βιωσιμότητα της οικονομικής δραστηριότητας και, κατά συνέπεια, για τη διατήρηση και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Τροπολογία    12

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 8

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(8)  Επιπλέον, θα πρέπει να εξαλειφθούν οι πρόσθετες δαπάνες εκτίμησης των κινδύνων και διασυνοριακής αναγκαστικής εκτέλεσης με τις οποίες επιβαρύνονται οι πιστωτές υπερχρεωμένων επιχειρηματιών που μετεγκαθίστανται σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να λάβουν μια δεύτερη ευκαιρία σε πολύ συντομότερο χρονικό διάστημα. Ομοίως, θα πρέπει να μειωθούν οι πρόσθετες δαπάνες που συνεπάγεται για τους επιχειρηματίες η ανάγκη μετεγκατάστασης σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να επωφεληθούν από μια δεύτερη ευκαιρία. Περαιτέρω, τα εμπόδια που θέτουν οι αποφάσεις που επιβάλλουν μεγάλης διάρκειας ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα για λόγους που συνδέονται με την υπερχρέωση του επιχειρηματία καταστέλλουν την επιχειρηματικότητα.

(8)  Επιπλέον, θα πρέπει να εξαλειφθούν οι πρόσθετες δαπάνες εκτίμησης των κινδύνων και διασυνοριακής αναγκαστικής εκτέλεσης με τις οποίες επιβαρύνονται οι πιστωτές υπερχρεωμένων επιχειρηματιών που μετεγκαθίστανται σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να λάβουν μια δεύτερη ευκαιρία σε πολύ συντομότερο χρονικό διάστημα. Ομοίως, θα πρέπει να μειωθούν οι πρόσθετες δαπάνες που συνεπάγεται για τους επιχειρηματίες η ανάγκη μετεγκατάστασης σε άλλο κράτος μέλος προκειμένου να επωφεληθούν από μια δεύτερη ευκαιρία. Περαιτέρω, τα εμπόδια που θέτουν οι αποφάσεις που επιβάλλουν μεγάλης διάρκειας ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα για λόγους που συνδέονται με την υπερχρέωση του επιχειρηματία στραγγαλίζουν την επιχειρηματικότητα.

Τροπολογία    13

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 8 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(8α)  Αναγνωρίζεται ευρέως ότι κάθε εγχείρημα αναδιάρθρωσης, ιδίως εάν είναι μεγάλων διαστάσεων και προκαλεί σημαντικό αντίκτυπο, θα πρέπει να συνοδεύεται από επεξήγηση και αιτιολόγηση προς τους ενδιαφερόμενους φορείς, η οποία θα αφορά την επιλογή των προβλεπόμενων μέτρων σε σχέση με τους καθορισθέντες στόχους και τις εναλλακτικές λύσεις, θα σέβεται την πλήρη και κατάλληλη συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα, και θα καταρτίζεται εγκαίρως ώστε να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι φορείς να προετοιμαστούν για τις διαβουλεύσεις, προτού η εταιρεία λάβει απόφαση1 a.

 

__________________

 

1a (P7_TA(2013)0005 Ενημέρωση και διαβούλευση με τους εργαζομένους, πρόβλεψη και διαχείριση της αναδιάρθρωσης)

Τροπολογία    14

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(13)  Οι μικρομεσαίες, ιδίως, επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από μια συνεκτικότερη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, συχνά δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για να απευθυνθούν σε επαγγελματίες συμβούλους, με αποτέλεσμα να απαιτείται να δημιουργηθούν εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης που θα εφιστούν την προσοχή των οφειλετών στην ανάγκη να αναλάβουν επειγόντως δράση. Για να βοηθούνται οι εν λόγω επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση με χαμηλό κόστος, θα πρέπει επίσης να εκπονηθούν σε εθνικό επίπεδο υποδείγματα σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα οποία να είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου. Οι οφειλέτες θα πρέπει να μπορούν να τα χρησιμοποιούν και να τα προσαρμόζουν στις ανάγκες τους και στις ιδιαιτερότητες της επιχείρησής τους.

(13)  Οι μικρομεσαίες, ιδίως, επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από μια συνεκτική προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη των οποίων η αποτελεσματικότητα έχει αποδειχθεί. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, καθώς και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, συχνά δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για να απευθυνθούν σε επαγγελματίες συμβούλους, με αποτέλεσμα να απαιτείται να δημιουργηθούν εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης που θα εφιστούν την προσοχή των οφειλετών στην ανάγκη να αναλάβουν επειγόντως δράση. Για να βοηθούνται οι εν λόγω επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση με χαμηλό κόστος, θα πρέπει επίσης να εκπονηθούν σε εθνικό επίπεδο υποδείγματα σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα οποία να είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου. Οι οφειλέτες θα πρέπει να μπορούν να τα χρησιμοποιούν και να τα προσαρμόζουν στις ανάγκες τους και στις ιδιαιτερότητες της επιχείρησής τους.

Τροπολογία    15

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(13α)  Προκειμένου να διασφαλίζεται μια συνεκτικότερη προσέγγιση, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να δημιουργήσει μητρώο αφερεγγυότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα παρέχει μεγαλύτερη διαφάνεια σε όλους τους πιστωτές και θα απλουστεύει την πρόσβαση σε πληροφορίες, ειδικά για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τους εργαζομένους.

Τροπολογία    16

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(16)  Όσο πιο νωρίς μπορέσει ο οφειλέτης να εντοπίσει τις οικονομικές δυσχέρειές του και να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη αφερεγγυότητα ή, στην περίπτωση που η βιωσιμότητα της επιχείρησης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τόσο πιο ομαλή και αποδοτική θα είναι η διαδικασία εκκαθάρισης. Θα πρέπει, συνεπώς, να παρέχονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης, ώστε οι οφειλέτες που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να κινητροδοτούνται να αναλάβουν δράση σε πρώιμο στάδιο. Στους πιθανούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης θα πρέπει να συγκαταλέγονται καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη, καθώς και καθήκοντα υποβολής στοιχείων βάσει των δανειακών συμβάσεων. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαν, στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας, να κινητροδοτούνται ή και να υποχρεούνται τα τρίτα μέρη που διαθέτουν συναφείς πληροφορίες, όπως οι λογιστές, οι φορολογικές αρχές και οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης, να προειδοποιούν για τυχόν αρνητικές εξελίξεις.

(16)  Όσο πιο νωρίς μπορέσουν ο οφειλέτης ή οι εκπρόσωποι των εργαζομένων να εκφράσουν τον προβληματισμό τους για την ανησυχητική κατάσταση ή για τις οικονομικές δυσχέρειες μιας επιχείρησης και να προβούν στις ενδεδειγμένες ενέργειες, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη αφερεγγυότητα ή, στην περίπτωση που η βιωσιμότητα της επιχείρησης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τόσο πιο ομαλή και αποδοτική θα είναι η διαδικασία εκκαθάρισης. Θα πρέπει, συνεπώς, να παρέχονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης, καθώς και εργαλεία έγκαιρης προειδοποίησης, ώστε οι οφειλέτες που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να κινητροδοτούνται να αναλάβουν δράση σε πρώιμο στάδιο και να ενισχύεται η ανάληψη ευθυνών από τους οικείους εργαζομένους προκειμένου να είναι σε θέση να αναλάβουν ενεργό ρόλο στη διαδικασία αναδιάρθρωσης. Στους πιθανούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης θα πρέπει να συγκαταλέγονται καθήκοντα λογιστικού χαρακτήρα και καθήκοντα παρακολούθησης για τον οφειλέτη ή τους διαχειριστές του οφειλέτη, καθώς και καθήκοντα υποβολής στοιχείων βάσει των δανειακών συμβάσεων. Επιπροσθέτως, οι φορολογικές αρχές και οι αρχές κοινωνικής ασφάλισης, ανταγωνισμού και οικονομικού ελέγχου θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή μέσα προκειμένου να επισημαίνουν οιαδήποτε επικίνδυνη εξέλιξη το συντομότερο δυνατό.

Τροπολογία    17

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 18

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(18)  Προς τον σκοπό της προαγωγής της αποδοτικότητας και της μείωσης των καθυστερήσεων και τους κόστους, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες διαδικασίες οι οποίες να περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που ενδέχεται να θιγούν. Με στόχο να αποφεύγονται οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτρίζεται ο πρώιμος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει καταρχήν να διατηρούν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ο διορισμός επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, είτε πρόκειται για μεσολαβητή που υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις για σχέδιο αναδιάρθρωσης είτε για διαχειριστή διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος εποπτεύει τις ενέργειες του οφειλέτη, δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά να εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με τις συνθήκες ή τις ειδικές ανάγκες του οφειλέτη. Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να απαιτείται κατ’ ανάγκη δικαστική εντολή για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, η οποία μπορεί να έχει ανεπίσημο χαρακτήρα εφόσον δεν θίγονται τα δικαιώματα τρίτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ένας βαθμός εποπτείας όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσότερων πιστωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Τέτοια περίπτωση μπορεί να συντρέχει, ιδίως, όταν χορηγείται γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων από τη δικαστική ή διοικητική αρχή ή όταν κρίνεται αναγκαία η επιβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης σε διαφωνούσες κατηγορίες πιστωτών.

(18)  Προς τον σκοπό της προαγωγής της αποδοτικότητας και της μείωσης των καθυστερήσεων και τους κόστους, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες διαδικασίες οι οποίες να περιορίζουν τη συμμετοχή δικαστικών ή διοικητικών αρχών στον βαθμό που είναι αναγκαίος και αναλογικός για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που ενδέχεται να θιγούν. Με στόχο να αποφεύγονται οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτρίζεται ο πρώιμος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει καταρχήν να διατηρούν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ο διορισμός επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης, είτε πρόκειται για μεσολαβητή που υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις για σχέδιο αναδιάρθρωσης είτε για διαχειριστή διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος εποπτεύει τις ενέργειες του οφειλέτη, δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά να εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με τις συνθήκες ή τις ειδικές ανάγκες του οφειλέτη. Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να απαιτείται κατ’ ανάγκη δικαστική εντολή για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, η οποία μπορεί να έχει ανεπίσημο χαρακτήρα εφόσον δεν θίγονται τα δικαιώματα τρίτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ένας βαθμός εποπτείας όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσότερων πιστωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Τέτοια περίπτωση μπορεί να συντρέχει, ιδίως, όταν χορηγείται γενική αναστολή των ατομικών καταδιώξεων από τη δικαστική ή διοικητική αρχή ή όταν κρίνεται αναγκαία η επιβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης σε διαφωνούσες κατηγορίες πιστωτών ή όταν το σύνολο ή μέρος της δραστηριότητας μεταβιβάζεται σε άλλη επιχείρηση.

Τροπολογία    18

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 32

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(32)  Τα θιγόμενα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα προσφυγής κατά της απόφασης επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, για να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του σχεδίου, να περιορίζεται η αβεβαιότητα και να αποφεύγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, τα σχετικά μέσα προσφυγής δεν θα πρέπει να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα στην εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Εάν αποδεικνύεται ότι μειοψηφούντες πιστωτές υπέστησαν αδικαιολόγητη βλάβη λόγω του σχεδίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν, ως εναλλακτική λύση στην ακύρωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης, την παροχή χρηματικής αποζημίωσης στους σχετικούς διαφωνούντες πιστωτές, η οποία θα είναι καταβλητέα από τον οφειλέτη ή από τους πιστωτές που τάχθηκαν υπέρ του σχεδίου.

(32)  Τα θιγόμενα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα προσφυγής κατά της απόφασης επικύρωσης σχεδίου αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, για να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του σχεδίου αναδιάρθρωσης, να περιορίζεται η αβεβαιότητα και να αποφεύγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, τα σχετικά μέσα προσφυγής δεν θα πρέπει να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα στην εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Εάν αποδεικνύεται ότι μειοψηφούντες πιστωτές υπέστησαν αδικαιολόγητη βλάβη λόγω του σχεδίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν, ως εναλλακτική λύση στην ακύρωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης, την παροχή χρηματικής αποζημίωσης στους σχετικούς διαφωνούντες πιστωτές, η οποία θα είναι καταβλητέα από τον οφειλέτη ή από τους πιστωτές που τάχθηκαν υπέρ του σχεδίου.

Τροπολογία    19

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 34

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(34)  Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απολαμβάνουν την πλήρη προστασία της εργατικής νομοθεσίας. Ιδίως, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα δικαιώματα των εργαζομένων που κατοχυρώνονται από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου68, την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου69, την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70, την οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου71 και την οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου72. Οι υποχρεώσεις που αφορούν την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση μαζί τους βάσει της εθνικής νομοθεσίας μεταφοράς των ανωτέρω οδηγιών παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις ενημέρωσης των εκπροσώπων των εργαζομένων και διαβούλευσης μαζί τους σχετικά με την απόφαση προσφυγής σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με την οδηγία 2002/14/ΕΚ. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει καταρχήν να εξαιρούν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2008/94/ΕΚ, από κάθε αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ανεξάρτητα από το αν οι απαιτήσεις αυτές έχουν γεννηθεί πριν ή μετά τη χορήγηση της αναστολής. Αναστολή σε σχέση με τέτοιες απαιτήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο για τα ποσά και τα χρονικά διαστήματα για τα οποία η εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων διασφαλίζεται πραγματικά με άλλα μέσα βάσει του εθνικού δικαίου. Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη επεκτείνουν την κάλυψη της εγγύησης καταβολής των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων που προβλέπεται από την οδηγία 2008/94/ΕΚ στις διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, η εξαίρεση των απαιτήσεων των εργαζομένων από την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων δεν δικαιολογείται πλέον στον βαθμό που καλύπτεται από την εν λόγω εγγύηση. Στην περίπτωση που βάσει της εθνικής νομοθεσίας τίθενται περιορισμοί στην ευθύνη των οργανισμών εγγύησης, είτε όσον αφορά τη διάρκεια της εγγύησης είτε όσον αφορά το ποσό που καταβάλλεται στους εργαζομένους, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν ατομικά καταδιωκτικά μέτρα για την ικανοποίηση του υπολειπόμενου μέρους της απαίτησής τους κατά του εργοδότη ακόμη και κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

(34)  Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απολαμβάνουν την πλήρη προστασία της εργατικής νομοθεσίας. Ιδίως, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα δικαιώματα των εργαζομένων που κατοχυρώνονται από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου68, την οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου69, την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70, την οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου71 και την οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου72. Οι υποχρεώσεις που αφορούν την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση μαζί τους βάσει της εθνικής νομοθεσίας μεταφοράς των ανωτέρω οδηγιών παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις ενημέρωσης των εκπροσώπων των εργαζομένων και διαβούλευσης μαζί τους σχετικά με την απόφαση προσφυγής σε πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με την οδηγία 2002/14/ΕΚ. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξαιρούν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2008/94/ΕΚ, από κάθε αναστολή των ατομικών καταδιώξεων, ανεξάρτητα από το αν οι απαιτήσεις αυτές έχουν γεννηθεί πριν ή μετά τη χορήγηση της αναστολής. Αναστολή σε σχέση με τέτοιες απαιτήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο για τα ποσά και τα χρονικά διαστήματα για τα οποία η εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων διασφαλίζεται πραγματικά με άλλα μέσα βάσει του εθνικού δικαίου. Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη επεκτείνουν την κάλυψη της εγγύησης καταβολής των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων που προβλέπεται από την οδηγία 2008/94/ΕΚ στις διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, η εξαίρεση των απαιτήσεων των εργαζομένων από την αναστολή των ατομικών καταδιώξεων δεν δικαιολογείται πλέον στον βαθμό που καλύπτεται από την εν λόγω εγγύηση. Στην περίπτωση που βάσει της εθνικής νομοθεσίας τίθενται περιορισμοί στην ευθύνη των οργανισμών εγγύησης, είτε όσον αφορά τη διάρκεια της εγγύησης είτε όσον αφορά το ποσό που καταβάλλεται στους εργαζομένους, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν ατομικά καταδιωκτικά μέτρα για την ικανοποίηση του υπολειπόμενου μέρους της απαίτησής τους κατά του εργοδότη ακόμη και κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής των ατομικών καταδιώξεων.

__________________

__________________

68 Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16.

68 Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16.

69 Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, ΕΕ L 82 της 22.3.2001, σ. 16.

69 Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, ΕΕ L 82 της 22.3.2001, σ. 16.

70 Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29).

70 Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29).

71 Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.2008, σ. 36.

71 Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, ΕΕ L 283 της 28.10.2008, σ. 36.

72 Οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

72 Οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

Τροπολογία    20

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 35

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(35)  Στην περίπτωση που σχέδιο αναδιάρθρωσης περιλαμβάνει τη μεταβίβαση τμήματος εγκατάστασης ή επιχείρησης, τα δικαιώματα των εργαζομένων που απορρέουν από σύμβαση εργασίας ή εργασιακή σχέση, συμπεριλαμβανομένου ιδίως του δικαιώματος καταβολής των αποδοχών, θα πρέπει να διασφαλίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, χωρίς να θίγονται οι ειδικοί κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση διαδικασίας αφερεγγυότητας βάσει του άρθρου 5 της εν λόγω οδηγίας και, ιδίως, οι δυνατότητες που προβλέπονται από το άρθρο 5 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. Περαιτέρω, επιπρόσθετα και χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα των εργαζομένων σε διαβούλευση και ενημέρωση, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης και της διαβούλευσης σε σχέση με αποφάσεις που μπορούν να επιφέρουν ουσιαστικές μεταβολές στην οργάνωση της εργασίας ή στις συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές, δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται από την οδηγία 2002/14/ΕΚ, βάσει της παρούσας οδηγίας, οι εργαζόμενοι που θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου επί του σχεδίου. Για τους σκοπούς της ψηφοφορίας επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εντάσσουν τους εργαζομένους σε κατηγορία ξεχωριστή από τις άλλες κατηγορίες πιστωτών.

(35)  Στην περίπτωση που σχέδιο αναδιάρθρωσης περιλαμβάνει τη μεταβίβαση τμήματος εγκατάστασης ή επιχείρησης, τα δικαιώματα των εργαζομένων που απορρέουν από σύμβαση εργασίας ή εργασιακή σχέση, συμπεριλαμβανομένου ιδίως του δικαιώματος καταβολής των αποδοχών, θα πρέπει να διασφαλίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, χωρίς να θίγονται οι ειδικοί κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση διαδικασίας αφερεγγυότητας βάσει του άρθρου 5 της εν λόγω οδηγίας και, ιδίως, οι δυνατότητες που προβλέπονται από το άρθρο 5 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. Περαιτέρω, επιπρόσθετα και χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα των εργαζομένων σε διαβούλευση και ενημέρωση, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης και της διαβούλευσης σε σχέση με αποφάσεις που μπορούν να επιφέρουν ουσιαστικές μεταβολές στην οργάνωση της εργασίας ή στις συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές, δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται από την οδηγία 2002/14/ΕΚ, βάσει της παρούσας οδηγίας, οι εργαζόμενοι που θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου επί του σχεδίου. Για τους σκοπούς της ψηφοφορίας επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εντάσσουν τους εργαζομένους σε κατηγορία ξεχωριστή από τις άλλες κατηγορίες πιστωτών. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αποφάσεις του Δικαστηρίου, όπως επισήμανε πρόσφατα στα συμπεράσματά του ο γενικός εισαγγελέας Mengozzi στην υπόθεση C-126/16.

Τροπολογία    21

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 38

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(38)  Η πλήρης απαλλαγή από τα χρέη ή η άρση των ανικανοτήτων και εκπτώσεων έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα δεν ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης επιδεικνύει ανέντιμη συμπεριφορά ή ενεργεί κακόπιστα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν σαφή καθοδήγηση στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές σχετικά με το πώς πρέπει να εκτιμάται η εντιμότητα του επιχειρηματία. Για παράδειγμα, για να διακριβώσουν αν ο οφειλέτης επέδειξε ανέντιμη συμπεριφορά, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως η φύση και το ύψος των χρεών, ο χρόνος δημιουργίας των χρεών, οι προσπάθειες του οφειλέτη να αποπληρώσει τα χρέη και να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεών του λήψης δημόσιων αδειών και ορθής τήρησης λογιστικών στοιχείων, καθώς οι τυχόν ενέργειες του οφειλέτη με σκοπό την παρεμπόδιση των προσπαθειών πιστωτών να πετύχουν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους. Οι επιβαλλόμενες ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα είναι δυνατόν να έχουν μεγαλύτερη ή αόριστη διάρκεια στις περιπτώσεις που ο επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα που θεωρείται ευαίσθητο στα κράτη μέλη ή που έχει καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να επωφελούνται από την απαλλαγή από τα χρέη, αλλά να υπόκεινται σε απαγόρευση άσκησης ορισμένου επαγγέλματος για μεγαλύτερο ή για αόριστο χρονικό διάστημα.

(38)  Η πλήρης απαλλαγή από τα χρέη ή η άρση των ανικανοτήτων και εκπτώσεων έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα δεν ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης επιδεικνύει ανέντιμη συμπεριφορά ή ενεργεί κακόπιστα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν σαφή καθοδήγηση και κριτήρια στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές σχετικά με τη μέθοδο βάσει της οποίας εκτιμάται η εντιμότητα του επιχειρηματία. Για παράδειγμα, για να διακριβώσουν αν ο οφειλέτης επέδειξε ανέντιμη συμπεριφορά, οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως η φύση και το ύψος των χρεών, ο χρόνος δημιουργίας των χρεών, οι προσπάθειες του οφειλέτη να αποπληρώσει τα χρέη και να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεών του λήψης δημόσιων αδειών και ορθής τήρησης λογιστικών στοιχείων, καθώς οι τυχόν ενέργειες του οφειλέτη με σκοπό την παρεμπόδιση των προσπαθειών πιστωτών να πετύχουν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους. Οι επιβαλλόμενες ανικανότητες και εκπτώσεις από δικαιώματα είναι δυνατόν να έχουν μεγαλύτερη ή αόριστη διάρκεια στις περιπτώσεις που ο επιχειρηματίας ασκεί επάγγελμα που θεωρείται ευαίσθητο στα κράτη μέλη ή που έχει καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να επωφελούνται από την απαλλαγή από τα χρέη, αλλά να υπόκεινται σε απαγόρευση άσκησης ορισμένου επαγγέλματος για μεγαλύτερο ή για αόριστο χρονικό διάστημα.

Τροπολογία    22

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 39

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(39)  Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα των διαδικασιών στην επίτευξη εκβάσεων που συμβάλλουν στη διάσωση των επιχειρήσεων και στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες ή που επιτρέπουν την αποδοτική εκκαθάριση των μη βιώσιμων επιχειρήσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας σε πολλά κράτη μέλη, καθώς έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια δικαίου για τους πιστωτές και τους επενδυτές και χαμηλά ποσοστά ανάκτησης. Τέλος, με δεδομένη τη θέσπιση μηχανισμών ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των δικαστηρίων και των επαγγελματιών στις διασυνοριακές περιπτώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, ο επαγγελματισμός όλων των εμπλεκομένων πρέπει να αναβαθμιστεί σε συγκρίσιμα υψηλά επίπεδα σε ολόκληρη την Ένωση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών ή διοικητικών αρχών είναι επαρκώς καταρτισμένα και διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία σε θέματα αφερεγγυότητας. Μια τέτοια εξειδίκευση των μελών του δικαστικού σώματος θα επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με δυνητικά σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς, ωστόσο, να συνεπάγεται ότι τα μέλη του δικαστικού σώματος θα πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και δεύτερης ευκαιρίας. Για παράδειγμα, η δημιουργία ειδικών δικαστηρίων ή τμημάτων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που διέπει την οργάνωση του δικαστικού συστήματος μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτών των στόχων.

(39)  Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα των διαδικασιών στην επίτευξη εκβάσεων που συμβάλλουν στη διάσωση των επιχειρήσεων και στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες ή που επιτρέπουν την αποδοτική εκκαθάριση των μη βιώσιμων επιχειρήσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών αφερεγγυότητας σε πολλά κράτη μέλη, καθώς έχει ως αποτέλεσμα ανασφάλεια δικαίου για τους πιστωτές και τους επενδυτές και χαμηλά ποσοστά ανάκτησης. Τέλος, με δεδομένη τη θέσπιση μηχανισμών ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των δικαστηρίων και των επαγγελματιών στις διασυνοριακές περιπτώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, ο επαγγελματισμός όλων των εμπλεκομένων πρέπει να αναβαθμιστεί σε συγκρίσιμα υψηλά επίπεδα σε ολόκληρη την Ένωση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη των δικαστικών ή διοικητικών αρχών είναι επαρκώς καταρτισμένα και διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία σε θέματα αφερεγγυότητας. Μια τέτοια εξειδίκευση των μελών του δικαστικού σώματος θα επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με δυνητικά σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς, ωστόσο, να συνεπάγεται ότι τα μέλη του δικαστικού σώματος θα πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά με υποθέσεις αναδιάρθρωσης, αφερεγγυότητας και δεύτερης ευκαιρίας. Για παράδειγμα, η δημιουργία δικαστηρίων ή τμημάτων με ειδικευμένους δικαστές σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που διέπει την οργάνωση του δικαστικού συστήματος μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Τροπολογία    23

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 40

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(40)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επιπλέον να διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας που διορίζονται από δικαστικές ή διοικητικές αρχές είναι επαρκώς καταρτισμένοι και ότι εποπτεύονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ότι διορίζονται με διαφάνεια και λαμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών, και ότι εκτελούν με ακεραιότητα τα καθήκοντά τους. Οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει επίσης να τηρούν προαιρετικούς κώδικες δεοντολογίας που θα έχουν ως στόχο να διασφαλίζουν κατάλληλο επίπεδο προσόντων και κατάρτισης, διαφάνεια των καθηκόντων των εν λόγω επαγγελματιών και των κανόνων για τον καθορισμό της αμοιβής τους, την ασφαλιστική κάλυψη της επαγγελματικής ευθύνης τους και την ύπαρξη εποπτικών και ρυθμιστικών μηχανισμών, στους οποίους θα πρέπει να περιλαμβάνεται και ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβαίνουν τα καθήκοντά τους. Οι προδιαγραφές αυτές είναι δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς να υπάρχει κατ’ αρχήν ανάγκη δημιουργίας νέων επαγγελμάτων ή επαγγελματικών προσόντων.

(40)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επιπλέον να διασφαλίζουν ότι οι επαγγελματίες στους τομείς της αναδιάρθρωσης, της αφερεγγυότητας και της παροχής δεύτερης ευκαιρίας που διορίζονται από δικαστικές ή διοικητικές αρχές είναι επαρκώς καταρτισμένοι και ότι εποπτεύονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ότι διορίζονται με διαφάνεια και λαμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών, και ότι εκτελούν με ακεραιότητα τα καθήκοντά τους και έχουν κατά νου τον στόχο της αποκατάστασης της βιωσιμότητας της εταιρείας. Οι εν λόγω επαγγελματίες θα πρέπει να επιδιώκουν τη διάσωση και όχι την εκκαθάριση και θα πρέπει να τηρούν κώδικα δεοντολογίας που θα έχει ως στόχο να διασφαλίζει κατάλληλο επίπεδο προσόντων και κατάρτισης, διαφάνεια των καθηκόντων των εν λόγω επαγγελματιών και των κανόνων για τον καθορισμό της αμοιβής τους, την ασφαλιστική κάλυψη της επαγγελματικής ευθύνης τους και την ύπαρξη εποπτικών και ρυθμιστικών μηχανισμών, στους οποίους θα πρέπει να περιλαμβάνεται και ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους παραβαίνουν τα καθήκοντά τους. Οι προδιαγραφές αυτές είναι δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς να υπάρχει κατ’ αρχήν ανάγκη δημιουργίας νέων επαγγελμάτων ή επαγγελματικών προσόντων.

Τροπολογία    24

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 47 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(47α)  Θα πρέπει να διενεργηθεί περαιτέρω αξιολόγηση προκειμένου να εκτιμηθεί η αναγκαιότητα, για την εν συνεχεία υποβολή νομοθετικών προτάσεων, ενός ευρωπαϊκού πλαισίου σχετικά με την αφερεγγυότητα η οποία θίγει πρόσωπα που δεν ασκούν εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική δραστηριότητα ανάλογη με εκείνη ενός εργοδότη, αλλά τα οποία, ως καταναλωτές ή χρήστες αγαθών ή δημόσιων ή ιδιωτικών υπηρεσιών, αδυνατούν προσωρινά ή μόνιμα, ενεργώντας καλή τη πίστει, να εξοφλήσουν τα ληξιπρόθεσμα χρέη τους. Οι εν λόγω νομοθετικές προτάσεις θα πρέπει να προβλέπουν ότι προστατεύεται η πρόσβαση των ατόμων αυτών σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, προκειμένου να τους διασφαλίζονται αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

Τροπολογία    25

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α)  διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες όταν υπάρχει πιθανότητα περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας·

α)  διαδικασίες προληπτικής αναδιάρθρωσης που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, όταν υπάρχει πιθανότητα περιέλευσής τους σε κατάσταση αφερεγγυότητας· ή διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για να μειωθούν οι οφειλές έναντι του συνόλου ή μέρους των πιστωτών ή για να μεταβιβαστεί το σύνολο ή μέρος των βιώσιμων δραστηριοτήτων σε άλλη επιχείρηση στο πλαίσιο μακροπρόθεσμης στρατηγικής·

Τροπολογία    26

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6)  «κατηγοριοποίηση»: η ομαδοποίηση, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, των θιγόμενων πιστωτών και μετόχων/εταίρων κατά τρόπο που αντικατοπτρίζει τα δικαιώματα και την προτεραιότητα των θιγόμενων απαιτήσεων και συμμετοχικών δικαιωμάτων, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν προϋφιστάμενων δικαιωμάτων, βαρών ή συμφωνιών μεταξύ πιστωτών, καθώς και της μεταχείρισής τους βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης·

(6)  «κατηγοριοποίηση»: η ομαδοποίηση, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης, των θιγόμενων πιστωτών και μετόχων/εταίρων κατά τρόπο που αντικατοπτρίζει τα δικαιώματα και την προτεραιότητα των θιγόμενων απαιτήσεων και συμμετοχικών δικαιωμάτων, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν προϋφιστάμενων δικαιωμάτων, βαρών ή συμφωνιών μεταξύ πιστωτών, καθώς και της μεταχείρισής τους βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης· τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την οριοθέτηση των εν λόγω ομαδοποιήσεων, λαμβανομένου παράλληλα υπόψη ότι οι εργαζόμενοι αποτελούν κατηγορία προνομιούχων πιστωτών· οιαδήποτε νομική μεταβολή στην οριοθέτηση των κατηγοριών αυτών δεν θίγει ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης σε εξέλιξη προκειμένου να κατοχυρώνεται ασφάλεια δικαίου·

Τροπολογία    27

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 – σημείο 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7)  «παράκαμψη των διαφωνούντων πιστωτών» («cram-down»): η επικύρωση από δικαστική ή διοικητική αρχή σχεδίου αναδιάρθρωσης το οποίο έχει την υποστήριξη πιστωτών που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών κατά του οφειλέτη απαιτήσεων ή πιστ