Procedura : 2017/0226(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0276/2018

Teksty złożone :

A8-0276/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 13/03/2019 - 19.6

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0194

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 891kWORD 112k
6.9.2018
PE 619.250v02-00 A8-0276/2018

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz zastępującej decyzję ramową Rady 2001/413/WSiSW

(COM(2017)0489 – C8-0311/2017 – 2017/0226(COD))

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

Sprawozdawczyni: Sylvia-Yvonne Kaufmann

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz zastępującej decyzję ramową Rady 2001/413/WSiSW

(COM(2017)0489 – C8-0311/2017 – 2017/0226(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0489),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0311/2017),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając uwagi zgłoszone przez czeską Izbę Deputowanych, czeski Senat i Kortezy Generalne Hiszpanii w sprawie projektu aktu ustawodawczego,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0276/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Należy zaktualizować decyzję ramową Rady 2001/413/WSiSW44 i uzupełnić ją dodatkowe przepisy dotyczące przestępstw, kar oraz współpracy transgranicznej.

(3)  Należy zaktualizować decyzję ramową Rady 2001/413/WSiSW44 i uzupełnić ją, tak by ująć dodatkowe przepisy dotyczące przestępstw, w szczególności fałszerstwa komputerowego, kar, zapobiegania przestępstwom, wsparcia dla ofiar i współpracy transgranicznej.

__________________

__________________

44 Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1).

44 Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1).

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Poważne luki i różnice w przepisach państw członkowskich w dziedzinie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi mogą hamować walkę z tego rodzaju przestępstwami, jak również z inną poważną i zorganizowaną przestępczością, która jest z powiązana z fałszowaniem i oszustwami związanymi z bezgotówkowymi środkami płatniczymi i finansowana z dochodów z tych przestępstw, oraz utrudniać skuteczną współpracę policyjną i sądową w tej dziedzinie.

(4)  Poważne luki i różnice w przepisach państw członkowskich w dziedzinie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi mogą utrudniać wykrywanie i karanie, a także zapobieganie tego rodzaju przestępstwom i innej poważnej i zorganizowanej przestępczości, która jest z powiązana z fałszowaniem i oszustwami związanymi z bezgotówkowymi środkami płatniczymi i finansowana z dochodów z tych przestępstw, oraz utrudniać skuteczną współpracę policyjną i sądową w tej dziedzinie, co ma bezpośrednie konsekwencje dla bezpieczeństwa obywateli.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Nowe rodzaje instrumentów płatniczych stwarzają nowe możliwości dla konsumentów i przedsiębiorstw, zwiększając jednocześnie pole do oszustw. Oszustwa służą nie tylko do sfinansowania grup przestępczych, ale również ograniczają rozwój jednolitego rynku cyfrowego i sprawiają, że obywatele mniej chętnie dokonują zakupów przez internet.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Wspólne definicje w tej dziedzinie mają istotne znaczenie dla zapewnienia przyjęcia przez państwa członkowskie spójnego podejścia w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy. Definicje powinny uwzględniać nowe rodzaje instrumentów płatniczych, takie jak pieniądz elektroniczny i waluty wirtualne.

(7)  Wspólne definicje w tej dziedzinie mają istotne znaczenie dla zapewnienia przyjęcia przez państwa członkowskie spójnego podejścia w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy, a także ułatwiają wymianę informacji i współpracę między właściwymi organami. Definicje powinny uwzględniać nowe rodzaje instrumentów płatniczych, takie jak pieniądz elektroniczny i waluty wirtualne.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a)  Fałszywe faktury, z których można pobrać dane uwierzytelniające płatności, należy uznać za usiłowanie bezprawnego przywłaszczenia, o którym mowa w art. 4 niniejszej dyrektywy.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Skuteczne i efektywne środki prawnokarne są niezbędne do ochrony bezgotówkowych środków płatniczych przed oszustwami i fałszowaniem. Konieczne jest zwłaszcza przyjęcie wspólnego podejścia karnoprawnego w odniesieniu do znamion zachowania przestępczego, które stanowi wkład w oszukańcze wykorzystanie środków płatniczych lub je przygotowuje. Zachowania takie jak gromadzenie i posiadanie instrumentów płatniczych z zamiarem popełnienia oszustwa, na przykład poprzez phishing czy skimming, oraz ich dystrybucja, na przykład poprzez sprzedaż w internecie danych karty kredytowej, powinny być zatem uznawane za odrębne przestępstwa, nawet gdy nie wiążą się bezpośrednio z faktycznym oszukańczym wykorzystaniem środków płatniczych. W związku z tym za zachowanie przestępcze należy również uznawać przypadki, w których posiadanie, pozyskiwanie lub dystrybucja instrumentów płatniczych nie prowadzą rzeczywiście do ich oszukańczego wykorzystania, o ile sprawca jest świadomy, że może dojść do takiego oszukańczego wykorzystania (dolus eventualis). Niniejsza dyrektywa nie wprowadza kar za korzystanie z instrumentu płatniczego w sposób zgodny z prawem, w tym w ramach świadczenia innowacyjnych usług płatniczych, takich jak usługi oferowane typowo przez przedsiębiorstwa z branży technologii finansowych (ang. FinTech).

(9)  Skuteczne i efektywne środki prawnokarne są niezbędne do ochrony bezgotówkowych środków płatniczych przed oszustwami i fałszowaniem. Konieczne jest zwłaszcza przyjęcie wspólnego podejścia karnoprawnego w odniesieniu do znamion zachowania przestępczego, które stanowi wkład w oszukańcze wykorzystanie środków płatniczych lub je przygotowuje. Zachowania takie jak gromadzenie instrumentów płatniczych z zamiarem popełnienia oszustwa, na przykład poprzez phishing czy skimming, oraz ich dystrybucja, na przykład poprzez sprzedaż w internecie danych karty kredytowej, powinny być zatem uznawane za odrębne przestępstwa, nawet gdy nie wiążą się bezpośrednio z faktycznym oszukańczym wykorzystaniem środków płatniczych. W związku z tym za zachowanie przestępcze należy również uznawać przypadki, w których pozyskiwanie lub dystrybucja instrumentów płatniczych nie prowadzą rzeczywiście do ich oszukańczego wykorzystania, o ile sprawca jest świadomy, że może dojść do takiego oszukańczego wykorzystania (dolus eventualis). Należy uwzględnić w przepisach posiadanie skradzionego lub przywłaszczonego w inny bezprawny sposób, podrobionego lub sfałszowanego instrumentu płatniczego, jeżeli osoba posiadająca taki instrument wie w chwili objęcia w posiadanie takiego instrumentu, że pochodzi on z działalności o charakterze przestępczym lub z udziału w takiej działalności. Niniejsza dyrektywa nie wprowadza kar za korzystanie z instrumentu płatniczego w sposób zgodny z prawem, w tym w ramach świadczenia innowacyjnych usług płatniczych, takich jak usługi oferowane typowo przez przedsiębiorstwa z branży technologii finansowych (ang. FinTech).

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Sankcje i kary za fałszowanie i oszustwa związane z bezgotówkowymi środkami płatniczymi powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające na terytorium całej Unii.

(10)  Sankcje i kary za fałszowanie i oszustwa związane z bezgotówkowymi środkami płatniczymi powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające na terytorium całej Unii, aby zniechęcić do popełniania takich oszustw i zapobiegać podobnym przestępstwom. Niniejsza dyrektywa nie pozbawia państw członkowskich możliwości stosowania bardziej rygorystycznych przepisów i kar w odniesieniu do fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Należy przewidzieć surowsze kary w przypadkach, gdy przestępstwo zostało popełnione przez organizację przestępczą w rozumieniu decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW45 lub gdy przestępstwo jest dokonywane na dużą skalę, przez co wyrządza ofiarom rozległe lub znaczące szkody, albo gdy przynosi sprawcy łączną korzyść wynoszącą co najmniej 20 000 EUR.

(11)  Należy przewidzieć surowsze kary w przypadkach, gdy przestępstwo zostało popełnione przez organizację przestępczą w rozumieniu decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW45 lub gdy przestępstwo jest dokonywane na dużą skalę, przez co wyrządza ofiarom rozległe lub znaczące szkody. Jako okoliczność obciążającą uznać należy fakt, że przestępstwo wiąże się ze znaczną łączną korzyścią finansową lub dużą liczbą ofiar.

__________________

__________________

45 Decyzja ramowa Rady 2008/841/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (Dz.U. L 300 z 11.11.2008, s. 42).

45 Decyzja ramowa Rady 2008/841/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (Dz.U. L 300 z 11.11.2008, s. 42).

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Przepisy odnoszące się do jurysdykcji powinny zapewniać skuteczne ściganie przestępstw określonych w niniejszej dyrektywie. Z reguły przestępstwo jest w stanie ścigać najskuteczniej system sądownictwa karnego państwa, w którym zostało ono popełnione. Państwa członkowskie powinny zatem określić swoją jurysdykcję w odniesieniu do przestępstw popełnionych na ich terytorium, przestępstw popełnionych przez ich obywateli i przestępstw wyrządzających szkodę na ich terytorium.

(12)  Przepisy odnoszące się do jurysdykcji powinny zapewniać skuteczne ściganie przestępstw określonych w niniejszej dyrektywie w oparciu o jasny zbiór kryteriów. Z reguły przestępstwo jest w stanie ścigać najskuteczniej system sądownictwa karnego państwa, w którym zostało ono popełnione. Państwa członkowskie powinny zatem określić swoją jurysdykcję w odniesieniu do przestępstw popełnionych na ich terytorium, przestępstw popełnionych przez ich obywateli i przestępstw wyrządzających szkodę na ich terytorium. Jeżeli przestępstwo podlega jurysdykcji więcej niż jednego państwa członkowskiego, zainteresowane państwa członkowskie powinny współpracować ze sobą w celu podjęcia decyzji, które z nich przeprowadzi śledztwo w danej sprawie, z poszanowaniem zasady ne bis in idem. W tym celu państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwrócenia się do Eurojustu, by ułatwił współpracę między ich organami wymiaru sprawiedliwości i zapewnił koordynację ich działań.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Ze względu na konieczność posiadania specjalnych środków umożliwiających skuteczne prowadzenie dochodzeń w sprawie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz znaczenie tych środków dla skutecznej współpracy międzynarodowej między organami krajowymi, na potrzeby prowadzenia dochodzeń w sprawie takich przestępstw właściwe organy wszystkich państw członkowskich powinny mieć dostęp do środków dochodzeniowych zwykle stosowanych w przypadku spraw związanych z przestępczością zorganizowaną i innymi poważnymi przestępstwami. Z uwagi na zasadę proporcjonalności wykorzystywanie takich narzędzi zgodnie z prawem krajowym powinno być współmierne do charakteru i wagi przestępstwa będącego przedmiotem dochodzenia. Oprócz tego organy ścigania i inne właściwe organy powinny mieć odpowiednio wcześnie dostęp do ważnych informacji, aby móc prowadzić dochodzenia i ścigać przestępstwa określone w niniejszej dyrektywie.

(15)  Ze względu na konieczność posiadania specjalnych środków umożliwiających skuteczne prowadzenie dochodzeń w sprawie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz znaczenie tych środków dla skutecznej współpracy międzynarodowej między organami krajowymi, na potrzeby prowadzenia dochodzeń w sprawie takich przestępstw właściwe organy wszystkich państw członkowskich powinny mieć dostęp do odpowiednich środków dochodzeniowych. Z uwagi na zasadę proporcjonalności wykorzystywanie takich narzędzi zgodnie z prawem krajowym powinno być współmierne do charakteru i wagi przestępstwa będącego przedmiotem dochodzenia. Oprócz tego organy ścigania i inne właściwe organy powinny mieć odpowiednio wcześnie dostęp do ważnych informacji, aby móc prowadzić dochodzenia i ścigać przestępstwa określone w niniejszej dyrektywie. Właściwe organy powinny uzyskać odpowiednie zasoby ludzkie i finansowe umożliwiające im właściwe dochodzenie i ściganie przestępstw określonych w niniejszej dyrektywie.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Transgraniczny charakter przestępstw określonych w niniejszej dyrektywie wymaga zdecydowanych i skoordynowanych działań oraz współpracy zarówno w państwach członkowskich, jak i między nimi. W tym celu należy efektywnie wykorzystywać dostępne narzędzia i zasoby w zakresie współpracy, takie jak wzajemne uznawanie i pomoc prawna w odniesieniu do przestępstw objętych zakresem niniejszej dyrektywy, niezależnie od wymiaru kary za te przestępstwa przewidzianego w prawie krajowym.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  U źródeł incydentów, które podlegają obowiązkowi zgłoszenia właściwym organom krajowym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/114846, leżą często działania przestępcze. W przypadku takich incydentów można domniemywać, że mają one charakter przestępczy, nawet jeżeli na samym początku nie istnieją wystarczające dowody jednoznacznie wskazujące na przestępstwo. W związku z tym należy zachęcać odpowiednich operatorów usług kluczowych i dostawców usług cyfrowych do przekazywania do wiadomości organów ścigania sprawozdań, które mają oni obowiązek przedstawiać na mocy dyrektywy (UE) 2016/1148. Przekazane sprawozdania umożliwią organom ścigania skuteczne i kompleksowe działania, a także ułatwią podział zadań i pociąganie sprawców do odpowiedzialności za ich czyny. Działania na rzecz bezpiecznego, chronionego i bardziej odpornego na zagrożenia środowiska wymagają w szczególności systematycznego zgłaszania organom ścigania incydentów, co do których domniemywa się, że mają charakter poważnego przestępstwa. W stosownych przypadkach w dochodzeniach prowadzonych przez organy ścigania powinny uczestniczyć także zespoły reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego wyznaczone zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2016/1148; zespoły te powinny przekazywać informacje, stosownie do ustaleń na poziomie krajowym, oraz zapewniać specjalistyczne doradztwo w dziedzinie systemów informatycznych.

(16)  U źródeł incydentów, które podlegają obowiązkowi zgłoszenia właściwym organom krajowym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/114846, leżą często działania przestępcze. W przypadku takich incydentów można domniemywać, że mają one charakter przestępczy, nawet jeżeli na samym początku nie istnieją wystarczające dowody jednoznacznie wskazujące na przestępstwo. W związku z tym odpowiedni operatorzy usług kluczowych i dostawcy usług cyfrowych powinni przekazywać do wiadomości organów ścigania sprawozdania, które mają oni obowiązek przedstawiać na mocy dyrektywy (UE) 2016/1148. Przekazane sprawozdania umożliwią organom ścigania i jednostkom wywiadu finansowego skuteczne i kompleksowe działania, a także ułatwią podział zadań i pociąganie sprawców do odpowiedzialności za ich czyny. Działania na rzecz bezpiecznego, chronionego i bardziej odpornego na zagrożenia środowiska wymagają w szczególności systematycznego zgłaszania organom ścigania incydentów, co do których domniemywa się, że mają charakter poważnego przestępstwa. W stosownych przypadkach w dochodzeniach prowadzonych przez organy ścigania powinny uczestniczyć także zespoły reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego wyznaczone zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2016/1148; zespoły te powinny przekazywać informacje, stosownie do ustaleń na poziomie krajowym, oraz zapewniać specjalistyczne doradztwo w dziedzinie systemów informatycznych.

__________________

__________________

46 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1).

46 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1).

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  Poważne incydenty związane z bezpieczeństwem określone w art. 96 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/236647 mogą być wynikiem działań przestępczych. W stosownych przypadkach dostawcy usług płatniczych powinni być zachęcani do przekazywania do wiadomości organów ścigania sprawozdań, które mają obowiązek przedstawiać właściwym organom w swoim państwie członkowskim pochodzenia na mocy dyrektywy (UE) 2015/2366.

(17)  Poważne incydenty związane z bezpieczeństwem określone w art. 96 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/236647 mogą być wynikiem działań przestępczych. W stosownych przypadkach dostawcy usług płatniczych powinni być zachęcani do przekazywania do wiadomości organów ścigania i jednostek wywiadu finansowego sprawozdań, które ww. organy i jednostki mają obowiązek przedstawiać właściwym organom w swoim państwie członkowskim pochodzenia na mocy dyrektywy (UE) 2015/2366.

__________________

__________________

47 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

47 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Na szczeblu Unii istnieją pewne instrumenty i mechanizmy, które umożliwiają wymianę informacji pomiędzy krajowymi organami ścigania do celów prowadzenia dochodzeń i ścigania przestępstw. W celu ułatwienia i przyspieszenia współpracy między krajowymi organami ścigania oraz upewnienia się, że instrumenty i mechanizmy tej współpracy są wykorzystywane w pełnym zakresie, niniejsza dyrektywa powinna zwiększyć znaczenie operacyjnych punktów kontaktowych, które zostały wprowadzone na mocy decyzji ramowej Rady 2001/413/WSiSW. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystywaniu już istniejących sieci operacyjnych punktów kontaktowych, takich jak sieci ustanowione dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE48. Powinny one udzielać skutecznej pomocy, na przykład przez ułatwianie wymiany istotnych informacji oraz udzielanie porad technicznych lub informacji prawnych. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie sieci, każdy punkt kontaktowy powinien być w stanie szybko nawiązać łączność z podobnym punktem w innym państwie członkowskim. Biorąc pod uwagę fakt, że ten rodzaj przestępczości ma w dużym stopniu transgraniczny charakter, a dowody elektroniczne mogą szybko zniknąć, państwa członkowskie powinny być w stanie szybko rozpatrywać pilne wnioski otrzymywane w ramach sieci punktów kontaktowych i przekazywać informacje zwrotne w ciągu ośmiu godzin.

(18)  Na szczeblu Unii istnieją pewne instrumenty i mechanizmy, które umożliwiają wymianę informacji pomiędzy krajowymi organami ścigania do celów prowadzenia dochodzeń i ścigania przestępstw. W celu ułatwienia i przyspieszenia współpracy między krajowymi organami ścigania oraz upewnienia się, że instrumenty i mechanizmy tej współpracy są wykorzystywane w pełnym zakresie, niniejsza dyrektywa powinna zwiększyć znaczenie operacyjnych punktów kontaktowych, które zostały wprowadzone na mocy decyzji ramowej Rady 2001/413/WSiSW. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystywaniu już istniejących sieci operacyjnych punktów kontaktowych, takich jak sieci ustanowione dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE48. Powinny one udzielać skutecznej pomocy, na przykład przez ułatwianie wymiany istotnych informacji oraz udzielanie porad technicznych lub informacji prawnych. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie sieci, każdy punkt kontaktowy powinien być w stanie szybko nawiązać łączność z podobnym punktem w innym państwie członkowskim. Biorąc pod uwagę fakt, że ten rodzaj przestępczości ma w dużym stopniu transgraniczny charakter, a dowody elektroniczne mogą szybko zniknąć, państwa członkowskie powinny być w stanie szybko rozpatrywać pilne wnioski otrzymywane w ramach sieci punktów kontaktowych i przekazywać, w ciągu dwóch godzin od otrzymania wniosku, informacje zwrotne co najmniej o tym, czy na wniosek zostanie udzielona odpowiedź oraz jaka będzie forma i termin takiej odpowiedzi. W bardzo pilnych i poważnych przypadkach państwa członkowskie powinny powiadomić Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością w strukturze Europolu.

__________________

__________________

48 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. dotycząca ataków na systemy informatyczne i zastępująca decyzję ramową Rady 2005/222/WSiSW (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 8).

48 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. dotycząca ataków na systemy informatyczne i zastępująca decyzję ramową Rady 2005/222/WSiSW (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 8).

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Szybkie zgłaszanie przestępstw organom publicznym ma ogromne znaczenie dla walki z fałszowaniem i oszustwami związanymi z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, ponieważ takie zgłoszenia prowadzą często do wszczęcia dochodzeń. Należy wprowadzić środki zachęcające osoby fizyczne i prawne, a w szczególności instytucje finansowe, do zgłaszania przestępstw organom ścigania i organom sądowym. Środki te mogą opierać się na różnego rodzajach działaniach, w tym ustawodawczych, takich jak obowiązek zgłaszania domniemanych oszustw, lub innych niż ustawodawcze, takich jak powoływanie lub wspieranie organizacji lub mechanizmów poprawiających wymianę informacji lub podnoszących świadomość zagrożeń. Wszelkie środki, które wiążą się z przetwarzaniem danych osobowych osób fizycznych, powinny być wdrażane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/67949. W szczególności przekazywanie informacji dotyczących zapobiegania przestępstwom polegającym na fałszowaniu i oszustwach związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz zwalczania takich przestępstw powinno odbywać się z poszanowaniem wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/679, przede wszystkim wymogu posiadania ważnej podstawy prawnej przetwarzania.

(19)  Szybkie zgłaszanie przestępstw organom publicznym ma ogromne znaczenie dla walki z fałszowaniem i oszustwami związanymi z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, ponieważ takie zgłoszenia prowadzą często do wszczęcia dochodzeń. Należy wprowadzić środki zachęcające osoby fizyczne i prawne, a w szczególności instytucje finansowe, do zgłaszania przestępstw organom ścigania i organom sądowym, przy czym środki te powinny obejmować ustanowienie skutecznego i bezpiecznego krajowego systemu zgłaszania nadużyć finansowych przez internet, żeby ułatwiać natychmiastowe zgłaszanie przestępstw. Korzystanie na szczeblu Unii ze standardowych formularzy zgłoszenia powinien umożliwić lepszą analizę zagrożeń i ułatwić pracę i współpracę właściwych organów krajowych. Środki mogą opierać się na różnego rodzajach działaniach, w tym ustawodawczych, takich jak obowiązek zgłaszania domniemanych oszustw, lub innych niż ustawodawcze, takich jak powoływanie lub wspieranie organizacji lub mechanizmów poprawiających wymianę informacji lub podnoszących świadomość zagrożeń. Wszelkie środki, które wiążą się z przetwarzaniem danych osobowych osób fizycznych, powinny być wdrażane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/67949. W szczególności przekazywanie informacji dotyczących zapobiegania przestępstwom polegającym na fałszowaniu i oszustwach związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz zwalczania takich przestępstw powinno odbywać się z poszanowaniem wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/679, przede wszystkim wymogu posiadania ważnej podstawy prawnej przetwarzania.

__________________

__________________

49 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

49 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  Dochodzenie i ściganie w sprawie wszystkich rodzajów fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, w tym dotyczących niewielkich kwot pieniędzy, są szczególnie ważne dla proaktywnego zwalczania tego zjawiska. Obowiązek zgłaszania, wymiana informacji i sporządzanie sprawozdań statystycznych stanowią skuteczne sposoby wykrywania oszustw, zwłaszcza podobnych działań wiążących się z małymi kwotami pieniędzy, jeżeli są one traktowane oddzielnie. Istotne jest również, aby istotne informacje na temat fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi były terminowo przekazywane krajowym jednostkom analityki finansowej w celu umożliwienia dalszej analizy i wykrywania przepływów środków finansowych pochodzących z przestępstw.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Fałszowanie i oszustwa związane z bezgotówkowymi środkami płatniczymi narażają ofiary tego rodzaju przestępstw na poważne szkody ekonomiczne i nieekonomiczne. W przypadku gdy takie oszustwo wiąże się z kradzieżą tożsamości, jego skutki są często jeszcze groźniejsze, ponieważ pociągają za sobą uszczerbek dla reputacji i poważny uraz emocjonalny. W celu złagodzenia tych skutków państwa członkowskie powinny wprowadzić środki niosące wsparcie i pomoc ofiarom oraz chroniące je.

(20)  Fałszowanie i oszustwa związane z bezgotówkowymi środkami płatniczymi narażają ofiary tego rodzaju przestępstw na poważne szkody ekonomiczne i nieekonomiczne. W przypadku gdy takie oszustwo wiąże się przykładowo z kradzieżą tożsamości, jego skutki są często jeszcze groźniejsze, ponieważ pociągają za sobą uszczerbek dla reputacji i wizerunku zawodowego oraz szkodzą ocenie kredytowej danej osoby i wywołują poważny uraz emocjonalny. W celu złagodzenia tych skutków państwa członkowskie powinny wprowadzić środki niosące wsparcie i pomoc ofiarom oraz chroniące je.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a)  Ofiary często potrzebują dużo czasu, aby odkryć, że poniosły stratę w wyniku przestępstw oszustwa i fałszowania. W tym czasie może rozwinąć się spirala powiązanych ze sobą przestępstw, co nasila negatywne konsekwencje dla ofiar.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  Osobom fizycznym będącym ofiarami oszustwa związanego z bezgotówkowymi środkami płatniczymi przysługują pewne prawa na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE50. Państwa członkowskie powinny wdrożyć działania niosące pomoc i wsparcie tym ofiarom, opierając się na środkach wymaganych na mocy dyrektywy 2012/29/UE, ale działania te powinny odpowiadać bardziej bezpośrednio na szczególne potrzeby osób, które padły ofiarą oszustw wiążących się z kradzieżą tożsamości. Działania te powinny obejmować w szczególności specjalistyczne wsparcie psychologiczne i doradztwo w kwestiach finansowych, praktycznych i prawnych, a także pomoc w uzyskaniu dostępnych odszkodowań. Szczegółowe informacje i porady dotyczące sposobów ochrony przed niekorzystnymi skutkami takich przestępstw powinny być oferowane również osobom prawnym.

(21)  Osobom fizycznym będącym ofiarami oszustwa związanego z bezgotówkowymi środkami płatniczymi przysługują pewne prawa na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE50. Państwa członkowskie powinny wdrożyć działania niosące pomoc i wsparcie tym ofiarom, opierając się na środkach wymaganych na mocy dyrektywy 2012/29/UE, ale działania te powinny odpowiadać bardziej bezpośrednio na szczególne potrzeby osób, które padły ofiarą oszustw wiążących się z kradzieżą tożsamości. Działania te powinny obejmować w szczególności udostępnienie wykazu właściwych instytucji zajmujących się różnymi aspektami przestępstw przeciwko tożsamości i wsparciem dla ofiar, specjalistyczne wsparcie psychologiczne i doradztwo w kwestiach finansowych, praktycznych i prawnych, a także pomoc w uzyskaniu dostępnych odszkodowań. Państwa członkowskie powinny również mieć możliwość stworzenia krajowego jednolitego internetowego narzędzia informacyjnego, żeby ułatwić ofiarom dostęp do pomocy i wsparcia. Szczegółowe informacje i porady dotyczące sposobów ochrony przed niekorzystnymi skutkami takich przestępstw powinny być oferowane również osobom prawnym.

__________________

__________________

50 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57).

50 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57).

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 21 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21a)  Ofiary oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi powinny również mieć prawo do bezpłatnej pomocy prawnej, przynajmniej w przypadku osób, które nie posiadają wystarczających środków na pokrycie kosztów pomocy prawnej. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość określenia braku wystarczających środków w drodze oceny sytuacji majątkowej, która uwzględnia wszystkie właściwe i obiektywne czynniki, takie jak dochody, majątek i sytuacja rodzinna osoby zainteresowanej, koszty pomocy prawnej i stopa życiowa w danym państwie członkowskim.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić lub wzmocnić polityki zapobiegające fałszowaniu i oszustwom związanym z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz środki zmniejszające ryzyko stania się ofiarą tego przestępstwa poprzez organizowanie kampanii informacyjnych i uświadamiającychprowadzenie programów badawczych i edukacyjnych.

(23)  Państwa członkowskie przy wsparciu Komisji powinny ustanowić lub wzmocnić polityki zapobiegające fałszowaniu i oszustwom związanym z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz środki zmniejszające ryzyko stania się ofiarą takich przestępstw, na przykład poprzez organizowanie kampanii informacyjnych i uświadamiających, stosowanie stałych internetowych narzędzi informacji z praktycznymi przykładami nadużyć oraz prowadzenie programów badawczych i edukacyjnych.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 23 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(23a)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej dyrektywy należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do opracowywania standardowego unijnego modelu sprawozdawczości, o którym mowa w art. 14 i zgodnie z art. 16a. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Istnieje potrzeba gromadzenia porównywalnych danych o przestępstwach określonych w niniejszej dyrektywie. Dane należy udostępniać właściwym wyspecjalizowanym agencjom i organom Unii, takim jak Europol, stosownie do ich zadań i potrzeb informacyjnych. Celem powinno być uzyskanie bardziej kompletnego obrazu problemu fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz kwestii związanych z bezpieczeństwem płatności na poziomie Unii, a tym samym przyczynienie się do opracowania skuteczniejszych mechanizmów reagowania. Państwa członkowskie powinny wykorzystywać w pełni mandat i zdolności Europolu w zakresie udzielania pomocy i wsparcia w dochodzeniach, przekazując temu urzędowi informacje o metodach działania stosowanych przez przestępców, by mógł on dokonywać strategicznych analiz i ocen zagrożeń dotyczących fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/79452. Przekazywanie tych informacji może przyczynić się do lepszego zrozumienia obecnych i przyszłych zagrożeń oraz pomóc Radzie i Komisji w określaniu priorytetów strategicznych i operacyjnych Unii w zakresie zwalczania przestępczości, a także we wdrażaniu tych priorytetów.

(24)  Istnieje potrzeba gromadzenia porównywalnych danych o przestępstwach określonych w niniejszej dyrektywie. Dane należy udostępniać właściwym wyspecjalizowanym agencjom i organom Unii, takim jak Europol, a także Komisji, stosownie do ich zadań i potrzeb informacyjnych. Celem powinno być uzyskanie bardziej kompletnego obrazu problemu fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz kwestii związanych z bezpieczeństwem płatności na poziomie Unii, a tym samym przyczynienie się do opracowania skuteczniejszych mechanizmów reagowania. Państwa członkowskie powinny wykorzystywać w pełni mandat i zdolności Europolu w zakresie udzielania pomocy i wsparcia w dochodzeniach, przekazując temu urzędowi informacje o metodach działania stosowanych przez przestępców, by mógł on dokonywać strategicznych analiz i ocen zagrożeń dotyczących fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/79452. Przekazywanie tych informacji może przyczynić się do lepszego zrozumienia obecnych i przyszłych zagrożeń oraz pomóc Radzie i Komisji w określaniu priorytetów strategicznych i operacyjnych Unii w zakresie zwalczania przestępczości, a także we wdrażaniu tych priorytetów.

_________________

_________________

52 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).

52 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 24 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(24a)  Zapobieganie i zwalczanie przestępczości zorganizowanej i innych form przestępczości wymaga ściślejszej współpracy między organami policji i innymi właściwymi organami państw członkowskich, prowadzonej zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem Europolu, ze szczególnym naciskiem na usprawnienie wymiany informacji między organami odpowiedzialnymi za prewencję i śledztwa w sprawach karnych.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W niniejszej dyrektywie określa się normy minimalne odnoszące się do definicji przestępstw i określania kar w dziedzinie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi.

W niniejszej dyrektywie określa się normy minimalne odnoszące się do definicji przestępstw i określania kar w dziedzinie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi. Dyrektywa ułatwia również zapobieganie takim przestępstwom, zapewnia pomoc i wsparcie dla ofiar oraz poprawia współpracę między organami sądowymi i innymi organami właściwymi.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Oszukańcze użycie instrumentów płatniczych

Oszukańcze użycie bezgotówkowych instrumentów płatniczych

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby następujące czyny, gdy są popełniane umyślnie, były karalne jako przestępstwo:

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby następujące czyny były karalne jako przestępstwo:

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  kradzież lub innego rodzaju bezprawne przywłaszczenie instrumentu płatniczego;

a)  kradzież lub innego rodzaju bezprawne przywłaszczenie instrumentu płatniczego, jeżeli czyn popełniono umyślnie;

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  podrabianie lub fałszowanie instrumentu płatniczego w celu użycia go w sposób oszukańczy;

b)  podrabianie lub fałszowanie instrumentu płatniczego w celu użycia go w sposób oszukańczy, jeżeli czyn popełniono umyślnie;

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  posiadanie, pozyskiwanie z zamiarem wykorzystania, przywóz, wywóz, sprzedaż, transportowanie, dystrybucja lub inne udostępnianie skradzionego albo przywłaszczonego w inny nielegalny sposób instrumentu płatniczego lub podrobionego albo sfałszowanego instrumentu płatniczego z zamiarem oszukańczego wykorzystania.

c)  pozyskiwanie na użytek własny lub osoby trzeciej, w tym przywóz, wywóz, sprzedaż, transport i dystrybucja skradzionego lub przywłaszczonego w inny nielegalny sposób instrumentu płatniczego lub instrumentu płatniczego podrobionego lub sfałszowanego w sposób umyślny z zamiarem jego oszukańczego wykorzystania;

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – litera c a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ca)  posiadanie skradzionego lub przywłaszczonego w inny nielegalny sposób, podrobionego lub sfałszowanego instrumentu płatniczego, ze świadomością w momencie objęcia w posiadanie takiego instrumentu, że pochodzi on z działalności o charakterze przestępczym lub z udziału w takiej działalności.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by dokonanie lub spowodowanie dokonania przekazu środków pieniężnych, wartości pieniężnych lub walut wirtualnych z zamiarem uzyskania bezprawnej korzyści dla sprawcy lub osoby trzeciej były karalne jako przestępstwo, jeżeli czyny te są popełniane umyślnie poprzez:

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by dokonanie lub spowodowanie dokonania przez inną osobę przekazu środków pieniężnych, wartości pieniężnych lub walut wirtualnych z zamiarem uzyskania bezprawnej korzyści dla sprawcy lub osoby trzeciej, czy też spowodowanie bezprawnego pozbawienia innej osoby jej własności były karalne jako przestępstwo, jeżeli czyny te są popełniane umyślnie poprzez:

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 – akapit 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  (prze)kierowanie użytkowników usług płatniczych na strony podrobione.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby – w przypadku umyślnego działania z oszukańczym zamiarem – produkcja, pozyskiwanie z zamiarem wykorzystania, przywóz, wywóz, sprzedaż, transportowanie, dystrybucja lub inne udostępnianie urządzenia lub instrumentu, danych komputerowych lub innych środków specjalnie przeznaczonych lub przystosowanych do celów popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 4 lit. a) i b) lub art. 5, były karalne jako przestępstwo.

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby produkcja, pozyskiwanie dla siebie lub dla osoby trzeciej, przywóz, wywóz, sprzedaż, transportowanie, dystrybucja lub inne udostępnianie urządzenia lub instrumentu, danych komputerowych lub innych środków specjalnie przeznaczonych lub przystosowanych do celów popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 4 lit. a) i b) lub art.5, jeżeli zostały one dokonane z zamiarem użycia tych środków do popełnienia jednego z przedmiotowych przestępstw, były karalne jako przestępstwo.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby wspomniane w art. 3–6 czyny polegające na usiłowaniu popełnienia przestępstwa były karalne jako przestępstwo.

2.  Państwa członkowskie wprowadzają wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, aby wspomniane w art. 3–6 czyny polegające na usiłowaniu popełnienia przestępstwa były karalne jako przestępstwo.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by przestępstwa, o których mowa w art. 3, 4 i 5, podlegały karze pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat.

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by przestępstwa, o których mowa w art. 3, 4 i 5, podlegały karze pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej czterech lat.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by przestępstwa, o których mowa w art. 6, podlegały karze pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej dwóch lat.

3.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by przestępstwa, o których mowa w art. 6, podlegały karze pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by przestępstwa, o których mowa w art. 3, 4 i 5, podlegały karze pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej pięciu lat, jeżeli:

4.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by następujące okoliczności uznawano za okoliczności obciążające w odniesieniu do przestępstw, o których mowa w art. 3, 4 i 5, i podlegały karze pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej pięciu lat, jeżeli:

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  zostały popełnione w ramach organizacji przestępczej, w rozumieniu decyzji ramowej 2008/841/WSiSW, niezależnie od tego, jaki wymiar kary przewidziano w tej decyzji;

a)  zostały popełnione w ramach organizacji przestępczej, w rozumieniu decyzji ramowej 2008/841/WSiSW, niezależnie od tego, jaki wymiar kary przewidziano w tej decyzji; lub

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)   wiązały się z rozległymi lub znaczącymi szkodami albo przyniosły sprawcy łączną korzyść wynoszącą co najmniej 20 000 EUR.

b)   wiązały się z rozległymi lub znaczącymi szkodami; lub

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  przyniosły łączną korzyść o dużej wartości.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by osoba prawna pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie art. 9 ust. 1 podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom, obejmującym grzywny karne i grzywny niemające charakteru karnego i mogącym obejmować także inne sankcje, takie jak:

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by osoba prawna pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie art. 9 ust. 1 podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom, obejmującym grzywny karne i grzywny niemające charakteru karnego lub inne sankcje, w tym:

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera a a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

aa)  czasowe lub stałe wykluczenie z dostępu do finansowania ze środków publicznych, w tym do procedur przetargowych, dotacji i koncesji, zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnym;

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  przestępstwo zostało popełnione w całości albo w części na jego terytorium;

a)  przestępstwo zostało popełnione w całości albo w części na jego terytorium; lub

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  sprawca jest jego obywatelem;

b)  sprawca jest jego obywatelem lub osobą mającą w nim miejsce zwykłego pobytu; lub

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  przestępstwo zostało popełnione na korzyść osoby prawnej mającej siedzibę na jego terytorium; lub

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 – litera b b (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bb)  przestępstwo zostało popełnione wobec jego obywatela lub osoby mającej miejsce zamieszkania na jego terytorium; lub

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  przestępstwo wyrządziło szkodę na jego terytorium, w tym szkodę wynikającą z kradzieży tożsamości osoby.

c)  przestępstwo wyrządziło szkodę na jego terytorium.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Państwo członkowskie informuje Komisję i Eurojust, jeżeli podejmie decyzję o ustanowieniu jurysdykcji w odniesieniu do jednego z przestępstw, o których mowa w art. 3–7, popełnionego poza jego terytorium;

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  sprawca popełnił przestępstwo, przebywając fizycznie na jego terytorium, niezależnie od tego, czy przestępstwo zostało popełnione przy użyciu komputerów lub systemów informatycznych znajdujących się na jego terytorium;

a)  sprawca popełnił przestępstwo, przebywając fizycznie na jego terytorium, niezależnie od tego, czy przestępstwo zostało popełnione przy użyciu komputera lub systemu informatycznego znajdującego się na jego terytorium;

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  przestępstwo zostało popełnione przy użyciu komputerów lub systemów informatycznych znajdujących się na jego terytorium, niezależnie od tego, czy sprawca popełnił przestępstwo, przebywając fizycznie na jego terytorium.

b)  przestępstwo zostało popełnione przy użyciu komputera lub systemu informatycznego znajdującego się na jego terytorium, niezależnie od tego, czy sprawca popełnił przestępstwo, przebywając fizycznie na jego terytorium.

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Państwo członkowskie informuje Komisję, jeżeli podejmie decyzję o ustanowieniu jurysdykcji w odniesieniu do jednego z przestępstw, o których mowa w art. 3–7, popełnionego poza jego terytorium, w tym również, jeżeli:

skreśla się

a)  miejsce zwykłego pobytu sprawcy znajduje się na jego terytorium;

 

b)  przestępstwo zostało popełnione na korzyść osoby prawnej mającej siedzibę na jego terytorium;

 

c)  przestępstwo zostało popełnione wobec obywatela tego państwa albo wobec osoby mającej miejsce zwykłego pobytu na jego terytorium.

 

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a.  Jeżeli przestępstwo, o którym mowa w art. 3–7, podlega jurysdykcji więcej niż jednego państwa członkowskiego, dane państwa członkowskie współpracują ze sobą w celu podjęcia decyzji, które z nich będzie ścigać sprawcę, przy czym należy dążyć do centralizacji postępowania w jednym państwie członkowskim i uwzględniać zasadę ne bis in idem. Państwa członkowskie wnoszą sprawę do Eurojustu w razie konfliktu jurysdykcji lub innych trudności, zgodnie z art. 12 decyzji ramowej 2009/948/WSiSW.

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Skuteczne dochodzenia

Skuteczne dochodzenia i współpraca

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie podejmują działania niezbędne do zapewnienia osobom, jednostkom lub służbom odpowiedzialnym za prowadzenie dochodzeń w sprawie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, lub za ich ściganie, dostępu do skutecznych środków dochodzeniowych, takich jak narzędzia wykorzystywane w sprawach związanych z przestępczością zorganizowaną lub innymi poważnymi przestępstwami.

1.  Państwa członkowskie podejmują działania niezbędne do zapewnienia osobom, jednostkom lub służbom odpowiedzialnym za prowadzenie dochodzeń w sprawie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, lub za ich ściganie, dostępu do środków dochodzeniowych takich jak narzędzia wykorzystywane w sprawach związanych ze zwalczaniem przestępczości zorganizowanej lub innych poważnych przestępstw, oraz zapewniają, by środki te były skuteczne i proporcjonalne do popełnionego przestępstwa.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Państwa członkowskie zapewniają przydział odpowiednich zasobów ludzkich i finansowych oraz prowadzenie szkoleń umożliwiających wykrywanie i ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3–7.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby w przypadku, gdy prawo krajowe nakłada na osoby fizyczne i prawne obowiązek przekazywania informacji dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–7, informacje takie docierały bez zbędnej zwłoki do organów prowadzących dochodzenia w sprawie tych przestępstw lub zajmujących się ich ściganiem.

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby w przypadku, gdy prawo krajowe nakłada na osoby fizyczne i prawne obowiązek przekazywania informacji dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–7, informacje takie docierały bez zbędnej zwłoki do organów prowadzących dochodzenia w sprawie tych przestępstw lub zajmujących się ich ściganiem, oraz aby te organy były upoważnione do współpracy z innymi organami krajowymi i swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Do celów wymiany informacji odnoszących się do przestępstw, o których mowa w art. 3–7, państwa członkowskie zapewniają istnienie operacyjnego krajowego punktu kontaktowego dostępnego 24 godziny na dobę oraz przez siedem dni w tygodniu. Państwa członkowskie zapewniają również istnienie procedur zapewniających szybkie rozpatrywanie pilnych wniosków o pomoc i wysyłanie przez właściwy organ, w ciągu ośmiu godzin od otrzymania wniosku, informacji co najmniej o tym, czy na wniosek zostanie udzielona odpowiedź oraz jaka będzie jej forma i termin przekazania. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystywaniu już istniejących sieci operacyjnych punktów kontaktowych.

1.  Do celów wymiany informacji odnoszących się do przestępstw, o których mowa w art. 3–7, państwa członkowskie zapewniają istnienie operacyjnego krajowego punktu kontaktowego dostępnego 24 godziny na dobę oraz przez siedem dni w tygodniu. Państwa członkowskie zapewniają również istnienie procedur zapewniających szybkie rozpatrywanie pilnych wniosków o pomoc i wysyłanie przez właściwy organ, w ciągu dwóch godzin od otrzymania wniosku, informacji co najmniej o tym, czy na wniosek zostanie udzielona odpowiedź oraz jaka będzie jej forma i termin przekazania. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystywaniu już istniejących sieci operacyjnych punktów kontaktowych.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie informują Komisję, Europol i Eurojust o swoich wyznaczonych punktach kontaktowych, o których mowa w ust. 1. Komisja przekazuje te informacje pozostałym państwom członkowskim.

2.  Państwa członkowskie informują Komisję, Europol i Eurojust o swoich wyznaczonych punktach kontaktowych, o których mowa w ust. 1, i w razie potrzeby aktualizują te informacje. Komisja przekazuje te informacje pozostałym państwom członkowskim.

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  W bardzo pilnych i poważnych przypadkach dotyczących dwóch państw członkowskich lub większej ich liczby państwa członkowskie powiadamiają Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością w strukturze Europolu. Europol ułatwia ustanowienie systemu wczesnego ostrzegania w celu wykrywania nowych praktyk oszustwa.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2b.  Przy przetwarzaniu danych, o którym mowa w niniejszym artykule, właściwe organy przestrzegają odpowiednich unijnych przepisów w zakresie ochrony danych.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia dostępności odpowiednich kanałów służących do składania zawiadomień w celu ułatwienia niezwłocznego informowania właściwych organów ścigania i innych właściwych organów krajowych o przestępstwach, o których mowa w art. 3–7.

1.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia dostępności odpowiednich kanałów służących do składania zawiadomień, m.in. bezpiecznego krajowego systemu zgłaszania nadużyć finansowych przez internet, w celu ułatwienia niezwłocznego informowania właściwych organów ścigania, jednostek analityki finansowej i innych właściwych organów krajowych o przestępstwach, o których mowa w art. 3–7.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Aby zharmonizować praktyki w zakresie sprawozdawczości w Unii, Komisja przyjmuje akt wykonawczy w celu ustanowienia standardowego unijnego modelu sprawozdawczości, który będzie służył państwom członkowskim za podstawę sprawozdawczości. Akt wykonawczy przyjmuje się w procedurze doradczej, o której mowa w art. 16a ust. 2.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zachęcenia instytucji finansowych i innych osób prawnych działających na ich terytorium do niezwłocznego zgłaszania domniemanych oszustw organom ścigania i innych właściwym organom, aby umożliwić im wykrywanie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, i zapobieganie im, a także prowadzenie dochodzeń w sprawie tych przestępstw i ich ściganie.

2.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, by instytucje finansowe niezwłocznie zgłaszały podejrzenie oszustwa organom ścigania, jednostkom analityki finansowej i innym właściwym organom, aby umożliwić im wykrywanie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, i zapobieganie im, a także prowadzenie dochodzeń w sprawie tych przestępstw i ich ściganie.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 14 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zachęcenia innych osób prawnych działających na ich terytorium, by niezwłocznie zgłaszały podejrzenie oszustwa organom ścigania, jednostkom analityki finansowej i innym właściwym organom, aby umożliwić im wykrywanie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, i zapobieganie im, a także prowadzenie dochodzeń w sprawie tych przestępstw i ich ściganie.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osobom fizycznym i prawnym, które doznały szkody w wyniku przestępstwa, o którym mowa w art. 3–7, popełnionego przez nadużycie danych osobowych, zaoferowano szczegółowe informacje i porady dotyczące sposobów ochrony przed niekorzystnymi skutkami przestępstwa, takimi jak uszczerbek dla reputacji.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osobom fizycznym i prawnym, które doznały szkody w wyniku przestępstwa, o którym mowa w art. 3–7, popełnionego przez nadużycie danych osobowych, zaoferowano szczegółowe informacje i porady dotyczące sposobów ochrony przed niekorzystnymi skutkami przestępstwa, takimi jak uszczerbek dla reputacji, strata w ocenie kredytowej i koszty finansowe, a także na temat przysługujących im praw, m.in. prawa do odszkodowania za szkodę poniesioną w wyniku przestępstwa.

Poprawka    67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osobom fizycznym i prawnym, które doznały szkody w wyniku przestępstwa, o którym mowa w art. 3–7, popełnionego przez nadużycie danych osobowych, udostępniono wykaz właściwych instytucji zajmujących się różnymi aspektami przestępstw przeciwko tożsamości i wsparciem dla ofiar.

Poprawka    68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1b.  Państwa członkowskie zachęca się do tworzenia krajowych jednolitych internetowych narzędzi informacyjnych, żeby ułatwić dostęp do pomocy i wsparcia osobom fizycznym lub prawnym, które poniosły szkodę w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3–7, popełnionych przez nadużycie danych osobowych.

Poprawka    69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1c.  Państwa członkowskie dopilnowują, by osobom fizycznym, które doznały szkody w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3–7, popełnionych w drodze niewłaściwego wykorzystania danych, zaoferowano bezpłatną pomoc prawną, co najmniej tym osobom, które nie mają wystarczających środków finansowych, by pokryć koszty pomocy prawnej. Państwa członkowskie mogą przeprowadzić ocenę sytuacji majątkowej w celu ustalenia, czy dane osoby fizyczne są uprawnione do bezpłatnej pomocy prawnej.

Poprawka    70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 2 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osobom prawnym będącym ofiarami przestępstw, o których mowa w art. 3–7 niniejszej dyrektywy, oferowano od momentu pierwszego kontaktu z właściwym organem i bez zbędnej zwłoki:

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osobom fizycznym i prawnym będącym ofiarami przestępstw, o których mowa w art. 3–7 niniejszej dyrektywy, oferowano od momentu pierwszego kontaktu z właściwym organem i bez zbędnej zwłoki:

Poprawka    71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 2 – litera a a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

aa)  prawo dostępu do informacji o sprawie;

Poprawka    72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania, w tym realizowane w internecie, takie jak kampanie informacyjne i uświadamiające, programy badawcze i edukacyjne, prowadzone w stosownych przypadkach we współpracy z zainteresowanymi stronami, aby zmniejszyć skalę oszustw, zwiększyć świadomość zagrożeń i ograniczyć ryzyko stania się ofiarą tego przestępstwa.

1.  Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania, w tym realizowane w internecie, takie jak kampanie informacyjne i uświadamiające, programy badawcze i edukacyjne, prowadzone w stosownych przypadkach we współpracy z zainteresowanymi stronami, aby zmniejszyć skalę oszustw, w szczególności oszustw popełnionych przy użyciu komputerów i systemów informatycznych, zwiększyć świadomość zagrożeń i ograniczyć ryzyko stania się ofiarą tego przestępstwa, w szczególności w odniesieniu do osób najbardziej podatnych na takie oszustwa, takich jak osoby starsze i młode. Komisja wspiera państwa członkowskie w regularnym prowadzeniu takich kampanii. Państwa członkowskie dbają o dostępność odpowiednich środków finansowych na potrzeby takich kampanii.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  W ramach kampanii informacyjnych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie opracowują i aktualizują stałe internetowe narzędzie informacji z praktycznymi przykładami nadużyć, o których mowa w art. 3–7, przy czym przedmiotowych informacji udziela się w formie łatwej do zrozumienia. Narzędzie to można powiązać z jednolitym internetowym narzędziem informacyjnym, o którym mowa w art. 15 ust. 1 b, lub ująć w składzie tego jednolitego internetowego narzędzia informacyjnego.

Poprawka    74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 16a

 

Procedura komitetowa

 

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

 

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Poprawka    75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie zapewniają istnienie systemu umożliwiającego rejestrowanie, produkcję i udostępnianie danych statystycznych mierzących zgłaszalność przestępstw, o których mowa w art. 3–7, a także prowadzenie dochodzeń i postępowań sądowych w ich sprawie.

2.  Państwa członkowskie zapewniają istnienie systemu umożliwiającego rejestrowanie, produkcję i udostępnianie zanonimizowanych danych statystycznych mierzących zgłaszalność przestępstw, o których mowa w art. 3–7, a także prowadzenie dochodzeń i postępowań sądowych w ich sprawie.

Poprawka    76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Dane statystyczne, o których mowa w ust. 2, obejmują co najmniej liczbę przestępstw, o których mowa w art. 3–7, zgłoszonych państwom członkowskim, liczbę dochodzeń, liczbę osób oskarżonych o popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, i osób skazanych za ich popełnienie oraz dane dotyczące zgłaszalności tych przestępstw oraz prowadzenia dochodzeń i postępowań sądowych w ich sprawie.

3.  Zanonimizowane dane statystyczne, o których mowa w ust. 2, obejmują co najmniej liczbę przestępstw, o których mowa w art. 3–7, zgłoszonych państwom członkowskim, liczbę dochodzeń, liczbę osób oskarżonych o popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, i osób skazanych za ich popełnienie, liczbę osób, których dotyczy oszustwo, oraz rozmiary spowodowanych szkód, a także dane dotyczące zgłaszalności tych przestępstw oraz prowadzenia dochodzeń i postępowań sądowych w ich sprawie.

Poprawka    77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia [24 miesiące po jej wejściu w życie] r. Niezwłocznie informują o tym Komisję.

1.  Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia ... [12 miesięcy po jej wejściu w życie] r. Niezwłocznie informują o tym Komisję.

Poprawka    78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 20 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Do dnia [96 miesięcy od dnia wejścia w życie] Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi oraz przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

2.  Do dnia ... [48 miesięcy od dnia wejścia w życie] Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi , a także jej wpływu na prawa podstawowe, oraz przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Państwa członkowskie udzielają Komisji informacji niezbędnych do przygotowania tego sprawozdania.


UZASADNIENIE

Cyfryzacja zmienia sposób, w jaki dokonujemy opłat. Coraz częściej korzystamy z płatności bezgotówkowych. W ciągu ostatnich pięciu lat liczba transakcji wzrosła o 24 %. Jednak ten wschodzący rynek stał się również atrakcyjny dla przestępców: w 2013 r. oszustwa przy użyciu kart wydanych w jednolitym obszarze płatności w euro (SEPA) wyrządziły szkody w wysokości 1,44 mld euro. W latach 2011–2013 kwota ta wzrosła o 23 %.

Karty nie są jedynym bezgotówkowym instrumentem płatniczym – polecenia zapłaty i płatności mobilne to inne przykłady instrumentów płatniczych tego rodzaju. Na poziomie UE nie ma wyczerpujących danych statystycznych na temat oszustw związanych z bezgotówkowymi instrumentami płatniczymi. Komisja szacuje, że roczne szkody w tej dziedzinie opiewają na 2 mld EUR. Liczba ta nie obejmuje wszystkich dostępnych instrumentów płatniczych.

Oszustwa internetowe (np. kradzież danych kart kredytowych) mają często wymiar transgraniczny. Sprawca i ofiara nie muszą mieszkać w tym samym kraju, co rodzi trudne wyzwania dla organów ścigania.

Obecna decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW pochodzi z 2001 r. Obecne przepisy w niedostatecznym stopniu uwzględniają nowe osiągnięcia technologiczne, takie jak wirtualne waluty. Dlatego Komisja zaproponowała aktualizację ram prawnych, usunięcie przeszkód operacyjnych i skuteczniejsze zapobieganie oszustwom w obrocie bezgotówkowym. Przedmiotowy wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi stanowi również ważny krok w kierunku „lizbonizacji” tego obszaru prawa karnego w Unii Europejskiej. Parlament Europejski jako współprawodawca odegra w tym procesie ważną rolę.

W swojej ocenie skutków i we wniosku dotyczącym dyrektywy Komisja przedstawiła kilka argumentów przemawiających za przeglądem. Rozszerzenie zakresu przestępstw, w tym transakcji przy użyciu wirtualnych walut, wprowadzenie nowych przestępstw internetowych oraz minimalnego wymiaru najwyższych kar, wyjaśnienie zakresu jurysdykcji i przepisów o zagwarantowaniu praw ofiar cyberprzestępczości, zapobieganie oszustwom oraz poprawa współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych wydają się przekonującym rozwiązaniem.

Gwoli wzmocnienia wniosku sprawozdawczyni proponuje w projekcie sprawozdania pewne zmiany do wniosku Komisji, między innymi:

– wzmocnienie pomocy dla ofiar oszustw bezgotówkowych, ponieważ konsekwencje oszustwa często się nasilają z powodu utraty reputacji, strat w ocenie kredytowej lub poważnego urazu emocjonalnego;

– ułatwianie zgłaszania przestępstw, w tym ustanowienie bezpiecznych krajowych systemów zgłaszania nadużyć finansowych przez internet;

– większe zaangażowanie Eurojustu i Europolu w wymianę informacji;

– bardziej szczegółowe przepisy o zapobieganiu oszustwom internetowym i komputerowym;

– krótszy okres transpozycji i obowiązek przedstawienia przez Komisję oceny dyrektywy po upływie czterech lat.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Zwalczanie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi

Odsyłacze

COM(2017)0489 – C8-0311/2017 – 2017/0226(COD)

Data przedstawienia w PE

13.9.2017

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

LIBE

2.10.2017

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

2.10.2017

ITRE

2.10.2017

JURI

2.10.2017

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

ECON

5.10.2017

ITRE

11.10.2017

JURI

2.10.2017

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Sylvia-Yvonne Kaufmann

20.11.2017

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

27.3.2018

25.4.2018

3.9.2018

 

Data przyjęcia

3.9.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

31

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ademov, Monika Beňová, Caterina Chinnici, Cornelia Ernst, Romeo Franz, Dietmar Köster, Barbara Kudrycka, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Péter Niedermüller, Judith Sargentini, Giancarlo Scottà, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Sergei Stanishev, Helga Stevens, Bodil Valero, Josef Weidenholzer, Kristina Winberg, Auke Zijlstra

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Dennis de Jong, Gérard Deprez, Jean Lambert, Jeroen Lenaers, Nuno Melo, Emil Radev, Barbara Spinelli, Jaromír Štětina

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Françoise Grossetête, Nadja Hirsch, Peter Kouroumbashev, Vladimir Urutchev

Data złożenia

6.9.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

31

+

ALDE

Gérard Deprez, Nadja Hirsch

ECR

Helga Stevens, Kristina Winberg

ENF

Giancarlo Scottà

GUE/NGL

Cornelia Ernst, Dennis de Jong, Barbara Spinelli

PPE

Asim Ademov, Françoise Grossetête, Barbara Kudrycka, Jeroen Lenaers, Nuno Melo, Emil Radev, Csaba Sógor, Jaromír Štětina, Vladimir Urutchev

S&D

Monika Beňová, Caterina Chinnici, Dietmar Köster, Peter Kouroumbashev, Cécile Kashetu Kyenge, Juan Fernando López Aguilar, Péter Niedermüller, Birgit Sippel, Sergei Stanishev, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Romeo Franz, Jean Lambert, Judith Sargentini, Bodil Valero

1

-

ENF

Auke Zijlstra

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 20 września 2018Informacja prawna