Procedura : 2017/0358(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0295/2018

Teksty złożone :

A8-0295/2018

Debaty :

PV 15/04/2019 - 20
CRE 15/04/2019 - 20

Głosowanie :

PV 16/04/2019 - 8.19
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0377

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 1330kWORD 163k
27.9.2018
PE 619.409v02-00 A8-0295/2018

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającej dyrektywy 2013/36/UE i 2014/65/UE

(COM(2017)0791 – C8-0452/2017 – 2017/0358(COD))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Markus Ferber

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 OPINIA Komisji Prawnej
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającej dyrektywy 2013/36/UE i 2014/65/UE

(COM(2017)0791 – C8-0452/2017 – 2017/0358(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0791),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 53 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0452/2017),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z 22 sierpnia 2018 r.(1),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 19 kwietnia 2018 r.(2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię przedstawioną przez Komisję Prawną (A8-0295/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(3)*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

2017/0358 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego(4),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(5),

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Solidny nadzór ostrożnościowy stanowi integralną część warunków regulacyjnych, w których instytucje finansowe mogą świadczyć usługi w całej Unii. Firmy inwestycyjne wraz z instytucjami kredytowymi podlegają przepisom dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE(6) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013(7) w odniesieniu do ich traktowania pod względem ostrożnościowym i nadzoru ostrożnościowego, natomiast wymogi w zakresie udzielania im zezwoleń oraz inne dotyczące ich wymogi organizacyjne i wymogi w zakresie prowadzenia działalności określono w dyrektywie 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(8).

(2)  Istniejące systemy ostrożnościowe ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych norm regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do konkretnych ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością firm inwestycyjnych. Należy zatem dodatkowo odnieść się do konkretnych podatności i ryzyk nieodłącznie związanych z firmami inwestycyjnymi poprzez skuteczne, odpowiednie i proporcjonalne ustalenia ostrożnościowe na szczeblu unijnym, co przyczyni się do zapewnienia równych warunków działania w całej Unii i zagwarantuje skuteczny nadzór ostrożnościowy, a jednocześnie pozwoli utrzymać kontrolę nad kosztami przestrzegania przepisów i zapewni wystarczający kapitał na pokrycie ryzyk, na które narażona jest większość firm inwestycyjnych.

(3)  Rzetelny nadzór ostrożnościowy powinien zapewniać zarządzanie firmami inwestycyjnymi w sposób prawidłowy i zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Należy wziąć pod uwagę potencjał firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz poszczególne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Podobnie taki nadzór ostrożnościowy powinien mieć na celu unikanie nakładania nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne. Jednocześnie taki nadzór ostrożnościowy powinien umożliwiać osiągnięcie równowagi między zapewnieniem bezpieczeństwa i solidności firm inwestycyjnych a unikaniem nadmiernych kosztów, które mogłyby zagrozić rentowności ich działalności gospodarczej.

(4)  Wiele wymogów wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym ryzykom, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek na wszystkich etapach cyklu koniunkturalnego oraz do ochrony deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie opracowano ich w celu uwzględnienia poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych portfeli kredytów detalicznych i kredytów dla przedsiębiorstw oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych, niemniej jednak stwarzają one ryzyko, któremu należy zaradzić, tworząc solidne ramy. Ryzyko, na jakie są narażone i jakie stwarzają firmy inwestycyjne, znacząco różni się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych.

(5)  Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w obrębie Unii, utrudniając inwestorom dostęp do nowych możliwości i lepszych sposobów zarządzania ryzykiem, na które są narażeni. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w oparciu o świadczone przez nie usługi, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają ich stosowanie w prawie krajowym lub praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie odnoszą się do wszystkich rodzajów ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do niektórych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich zastosowano duże narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy odnoszące się do tych rodzajów ryzyka w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii.

(6)  Wymagany jest zatem szczególny system ostrożnościowy dla firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego za względu na ich wielkość i wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi. Firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym powinny jednak nadal podlegać istniejącym ramom ostrożnościowym na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Wspomniane firmy inwestycyjne są podzbiorem firm inwestycyjnych, do których ramy ustanowione dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 mają obecnie zastosowanie, i nie korzystają ze specjalnych wyłączeń z żadnego z podstawowych wymogów określonych w tych ramach. Największe i najbardziej wzajemnie powiązane firmy inwestycyjne mają model biznesowy i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka istotnych instytucji kredytowych – świadczą usługi podobne do usług bankowych i zapewniają zabezpieczenie przed ryzykiem na znaczną skalę. Co więcej, firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym są wystarczająco duże i mają modele biznesowe i profile ryzyka, które stanowią zagrożenie dla stabilności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych stojące na równi z zagrożeniami stwarzanymi przez duże instytucje kredytowe. W związku z tym te firmy inwestycyjne powinny nadal podlegać przepisom określonym w dyrektywie 2013/36/UE i rozporządzeniu (UE) nr 575/2013.

(7)  Mogą istnieć państwa członkowskie, w których organy odpowiedzialne za nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi są odrębne od organów, które zajmują się nadzorem zachowań na rynku. Niezbędne jest zatem utworzenie mechanizmu współpracy i wymiany informacji między tymi organami w celu harmonizacji nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii, który będzie funkcjonował szybko i skutecznie.

(8)  W celu wspierania harmonizacji standardów i praktyk nadzoru w Unii Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) powinien zachować główne kompetencje w zakresie koordynacji i konwergencji praktyk nadzorczych w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF), w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).

(9)  Wymagany poziom kapitału założycielskiego firmy inwestycyjnej powinien opierać się na rodzajach usług i działalności, do świadczenia względnie prowadzenia których firma inwestycyjna jest upoważniona zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE. Z jednej strony przewidziana w dyrektywie 2013/36/UE możliwość obniżenia przez państwa członkowskie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w szczególnych sytuacjach, a z drugiej nierównomierne wdrożenie tej dyrektywy doprowadziły do sytuacji, w której wymagane poziomy kapitału założycielskiego są różne w poszczególnych krajach Unii. Aby wyeliminować to rozdrobnienie, należy odpowiednio zharmonizować wymagany poziom kapitału założycielskiego w odniesieniu do wszystkich firm inwestycyjnych w Unii.

(10)  Firmy inwestycyjne zostają wprawdzie wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jednakże pewne pojęcia stosowane w kontekście dyrektywy 2013/36/UE oraz rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zachowują swoje dobrze ugruntowane znaczenie. Aby umożliwić i ułatwić spójne rozumienie tych pojęć w przypadku, gdy są one stosowane – w unijnych aktach prawnych – w odniesieniu do firm inwestycyjnych, zawarte w tychże aktach odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych, uprawnień nadzorczych właściwych organów właściwych dla firm inwestycyjnych, procesu oceny adekwatności kapitału wewnętrznego firm inwestycyjnych, procesu przeglądu i oceny nadzorczej dokonywanych przez właściwe organy właściwe dla firm inwestycyjnych oraz przepisów dotyczących zarządzania i wynagrodzenia mających zastosowanie do firm inwestycyjnych należy traktować jako odnoszące się do odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy.

(11)  Odpowiednie funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga przejęcia odpowiedzialności za nadzorowanie finansowej solidności firmy inwestycyjnej – w szczególności jej wypłacalności i stabilności finansowej – przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia lub, jeżeli w państwie członkowskim nie istnieje właściwy organ o cechach określonych w dyrektywie, przez właściwy organ utworzony w danym państwie członkowskim do celów dyrektywy. Aby zagwarantować skuteczny nadzór nad firmami inwestycyjnymi również w innych państwach członkowskich, w których świadczą one usługi lub posiadają oddział, należy zapewnić bliską współpracę i wymianę informacji z właściwymi organami tych innych państw członkowskich.

(12)  Do celów informacyjnych i nadzorczych, zwłaszcza w celu zapewnienia stabilności systemu finansowego, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich powinny w poszczególnych przypadkach mieć możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu, kontrolowania działalności oddziałów firm inwestycyjnych na swoim terytorium oraz żądania udzielenia informacji na temat działalności tych oddziałów. Odpowiedzialność za środki nadzorcze wobec tych oddziałów powinna jednak spoczywać na państwie członkowskim pochodzenia.

(13)  W celu ochrony szczególnie chronionych informacji handlowych właściwe organy powinny być związane przepisami dotyczącymi tajemnicy zawodowej podczas wykonywania swoich zadań nadzorczych i wymiany informacji poufnych.

(14)  W celu wzmocnienia nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz ochrony klientów firm inwestycyjnych audytorzy powinni niezwłocznie i w możliwie najbardziej bezstronny sposób powiadamiać właściwe organy o faktach, które mogą mieć poważne konsekwencje dla sytuacji finansowej firmy inwestycyjnej lub dla organizacji takiej firmy pod względem administracyjnym i księgowym.

(15)  Przetwarzanie danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy należy przeprowadzać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679(9) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 45/2001(10). W szczególności, jeżeli niniejsza dyrektywa zezwala na wymianę danych osobowych z państwami trzecimi, należy zastosować odnośne przepisy określone w rozdziale V rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 45/2001.

(16)  W celu zabezpieczenia zgodności z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie oraz w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] państwa członkowskie powinny określić sankcje administracyjne i inne środki administracyjne, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W celu zapewnienia odstraszającego efektu sankcji administracyjnych informacje o ich nałożeniu należy publikować, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. Aby umożliwić klientom i inwestorom podjęcie świadomej decyzji dotyczącej ich wariantów inwestycyjnych, klienci i inwestorzy powinni mieć dostęp do informacji dotyczących sankcji administracyjnych i środków administracyjnych nałożonych na firmy inwestycyjne.

(17)  W celu wykrywania naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz naruszeń przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] państwa członkowskie powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne i szybko działające mechanizmy zgłaszania potencjalnych lub faktycznych naruszeń.

(18)  Firmy inwestycyjne powinny posiadać dostępny kapitał wewnętrzny adekwatny pod względem ilości, jakości i rozkładu, aby pokryć konkretne ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Właściwe organy powinny zapewnić, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie strategie i procesy oceny i utrzymania adekwatności ich kapitału wewnętrznego.

(19)  Uprawnienia do dokonywania przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej powinny w dalszym ciągu stanowić istotne narzędzie regulacyjne umożliwiające właściwym organom ocenę elementów jakościowych, takich jak m.in. zarządzanie i kontrole wewnętrzne oraz procesy i procedury zarządzania ryzykiem, a także – w razie potrzeby – ustalanie dodatkowych wymogów, w szczególności w zakresie wymogów kapitałowych i wymogów dotyczących płynności. Właściwe organy powinny wprowadzić dodatkowe wymogi kapitałowe dotyczące wyłącznie tych rodzajów ryzyka, które nie są objęte lub są niewystarczająco objęte współczynnikami K określonymi w części trzeciej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]]. Zaznacza się, że przepisy dotyczące dodatkowych wymogów kapitałowych, o których mowa w art. 37 ust. 2, mają zastosowanie wyłącznie do firm, które nie spełniają kryteriów określonych w art. 12 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

(20)  Aby dostosować poziom wynagrodzeń do profilu ryzyka firm inwestycyjnych i aby zagwarantować równe warunki działania, firmy inwestycyjne powinny podlegać jasnym zasadom w zakresie ładu korporacyjnego i zasadom dotyczącym wynagrodzenia neutralnym pod względem płci i uwzględniającym różnice między instytucjami kredytowymi a firmami inwestycyjnymi. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być jednak wyłączone z tych zasad, ponieważ ustanowione w dyrektywie 2014/65/UE przepisy odnoszące się do wynagrodzenia i ładu korporacyjnego są dostatecznie kompleksowe dla tego rodzaju firm.

(21)  Podobnie w sprawozdaniu Komisji COM(2016) 510(11) wykazano, że określone w dyrektywie 2013/36/UE wymogi dotyczące odroczenia i wypłaty w instrumentach nie są odpowiednie w przypadku małych i nieskomplikowanych firm inwestycyjnych lub w przypadku pracowników o niskim poziomie wynagrodzenia zmiennego. Jasne, spójne i zharmonizowane kryteria identyfikacji firm inwestycyjnych i osób fizycznych wyłączonych ze wspomnianych wymogów są niezbędne w celu zapewnienia konwergencji w zakresie nadzoru i w celu zagwarantowania równych warunków działania. Jednocześnie stosowne jest jednak przyznanie właściwym organom pewnej elastyczności, aby umożliwić nałożenie bardziej rygorystycznych wymogów w sytuacji, gdy uznają one to za konieczne.

(22)  Firmom inwestycyjnym należy zapewnić pewną elastyczność w zakresie wykorzystywania przez nie instrumentów niepieniężnych na potrzeby wypłacania wynagrodzenia zmiennego, o ile instrumenty te skutecznie służą osiągnięciu celu pogodzenia interesów pracowników i interesów różnych zainteresowanych stron, takich jak akcjonariusze i kredytodawcy, i przyczyniają się do dostosowania wynagrodzenia zmiennego do profilu ryzyka firmy inwestycyjnej.

(23)  Przychody firm inwestycyjnych w formie opłat, prowizji lub innych przychodów w odniesieniu do świadczenia różnych usług inwestycyjnych są wysoce nieprzewidywalne. Ograniczenie zmiennego składnika wynagrodzenia do części stałego składnika wynagrodzenia wpłynęłoby na możliwość zmniejszania przez firmę wynagrodzenia w okresach zmniejszonych przychodów i mogłoby prowadzić do zwiększenia podstawowych kosztów stałych firmy, co stwarzałoby ryzyko dla zdolności firmy do przetrwania okresów pogorszenia koniunktury gospodarczej lub zmniejszonych przychodów. Aby uniknąć tego ryzyka, nie należy nakładać wymogu jednolitej maksymalnej proporcji składników zmiennych i stałych wynagrodzenia na firmy inwestycyjne niemające znaczenia systemowego. Zamiast tego wspomniane firmy inwestycyjne same powinny ustalić odpowiedni stosunek.

(24)  W odpowiedzi na rosnące potrzeby społeczeństwa pod względem przejrzystości podatkowej oraz na propagowanie korporacyjnej odpowiedzialności firm inwestycyjnych należy wymagać od firm inwestycyjnych – o ile nie zakwalifikowano ich jako małe i niepowiązane ze sobą firmy inwestycyjne – ujawniania raz w roku niektórych informacji, w tym informacji dotyczących osiągniętych zysków, zapłaconych podatków i wszelkich otrzymanych dotacji publicznych.

(25)  Aby uwzględnić ryzyka występujące na szczeblu grupy składającej się wyłącznie z firm inwestycyjnych, metodę konsolidacji ostrożnościowej wymaganą rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 należy zastąpić grupowym testem kapitałowym. Wyznaczenie organu sprawującego nadzór nad grupą powinno jednak opierać się na tych samych zasadach, które stosuje się w przypadku nadzoru na zasadzie skonsolidowanej. Aby zapewnić należytą współpracę, kluczowe elementy środków koordynacji, a w szczególności wymogi informacyjne w sytuacjach nadzwyczajnych lub uzgodnienia dotyczące współpracy i koordynacji, powinny być podobne do kluczowych elementów koordynacji mających zastosowanie w kontekście jednolitego zbioru przepisów dla instytucji kredytowych.

(26)  Z jednej strony Komisja powinna być w stanie przedłożyć Radzie zalecenia dotyczące negocjacji umów między Unią a państwami trzecimi w sprawie praktycznego sprawowania nadzoru w zakresie zgodności z grupowym testem kapitałowym nad firmami inwestycyjnymi, których jednostki dominujące mają siedzibę w państwach trzecich, oraz nad firmami inwestycyjnymi prowadzącymi działalność w państwach trzecich, których jednostki dominujące mają siedzibę w Unii. Z drugiej strony państwa członkowskie i EUNB powinny być także w stanie ustanawiać porozumienia administracyjne z państwami trzecimi, aby wykonywać swoje zadania nadzorcze.

(27)  Aby zagwarantować pewność prawa i uniknąć dublowania się ram ostrożnościowych mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych oraz ram ustanowionych niniejszą dyrektywą, wprowadza się zmiany do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w celu wyłączenie firm inwestycyjnych z zakresu ich stosowania. Firmy inwestycyjne ▌powinny jednak nadal podlegać tym przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które są istotne dla grupy bankowej, takim jak przepisy dotyczące unijnej pośredniej jednostki dominującej, o której mowa w [art. 21b] dyrektywy 2013/36/UE, i przepisy dotyczące konsolidacji ostrożnościowej określone w części pierwszej tytuł 2 rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013,

(28)  Konieczne jest określenie kroków, jakie muszą podjąć przedsiębiorstwa w celu potwierdzenia, czy wchodzą one w zakres definicji instytucji kredytowej określonej w art. 4. ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i czy w związku z tym muszą uzyskać zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa. Ponieważ niektóre firmy inwestycyjne prowadzą już działalność, o której mowa w pkt 3 i 6 w sekcji A załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, konieczne jest również zapewnienie jasności co do ciągłości każdego zezwolenia udzielonego na prowadzenie tej działalności. Szczególnie istotne jest, aby właściwe organy zagwarantowały firmom inwestycyjnym dostateczną pewność regulacyjną w związku ze zmianą przepisów i nie pozbawiały ich praw o zasadniczym znaczeniu, z których korzystały przy obecnym stanie przepisów.

(29)  W celu zapewnienia skutecznego nadzoru istotne jest, aby przedsiębiorstwa spełniające warunki określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 złożyły wniosek o zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa. Właściwe organy powinny zatem mieć możliwość nałożenia sankcji na przedsiębiorstwa, które nie złożą wniosku o takie zezwolenie.

(30)  Z chwilą jej wejścia w życie zmiana definicji „instytucji kredytowej” w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadzona rozporządzeniem [rozporządzenie (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] może objąć firmy inwestycyjne, które już prowadzą działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Przedsiębiorstwom tym należy zezwolić na dalsze prowadzenie działalności na podstawie posiadanego zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna do momentu wydania zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa. Takie firmy inwestycyjne powinny złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa najpóźniej wtedy, gdy średnia łączna miesięczna wartość ich aktywów przekracza którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 przez okres dwunastu następujących po sobie miesięcy. Jeżeli firma inwestycyjna przekracza którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy, należy obliczyć średnią łączną miesięczną wartość jej aktywów, biorąc pod uwagę okres dwunastu następujących po sobie miesięcy poprzedzający ten dzień. Takie firmy inwestycyjne powinny złożyć wniosek o zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa w ciągu roku i jednego dnia po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

(31)  Zmiana definicji „instytucji kredytowej” w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadzona rozporządzeniem [rozporządzenie (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] może również dotyczyć przedsiębiorstw, które złożyły już wniosek o zezwolenie na działalność jako firma inwestycyjna zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE i w przypadku których wniosek ten nie został jeszcze rozpatrzony. Takie wnioski należy przekazać właściwym organom na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozpatrzyć je zgodnie z przepisami dotyczącymi udzielenia zezwolenia określonymi w tej dyrektywie, jeżeli przewidziana łączna wartość aktywów przedsiębiorstwa osiąga którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

(32)  Przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny również podlegać wszystkim wymogom w zakresie dostępu do działalności instytucji kredytowych określonym w tytule III dyrektywy 2013/36/UE, w tym przepisom dotyczącym cofnięcia zezwolenia zgodnie z art. 18 tej dyrektywy. Należy jednak zmienić art. 18 tej dyrektywy aby zapewnić, by właściwe organy mogły również cofnąć zezwolenie udzielone instytucji kredytowej w sytuacji, gdy instytucja kredytowa wykorzystuje zezwolenie wyłącznie w celu prowadzenia działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a jej średnia łączna wartość aktywów jest przez okres 5 następujących po sobie lat niższa niż wartości progowe określone w tymże artykule 4 ust. 1 pkt 1 lit. b).

(33)  Zgodnie z art. 39 dyrektywy 2014/65/UE firmy z państw trzecich, które świadczą usługi finansowe w UE, podlegają krajowym systemom prawnym, które mogą wymagać utworzenia oddziału w państwie członkowskim. Aby ułatwić regularne monitorowanie i ocenę działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich za pośrednictwem oddziałów utworzonych w Unii, właściwe organy powinny być informowane o skali i zakresie usług świadczonych i działalności prowadzonej na ich terytorium za pośrednictwem oddziałów.

(34)  EUNB we współpracy z ESMA opublikował sprawozdanie oparte na dogłębnej analizie podstawowej, zgromadzonych danych i konsultacjach w zakresie szczególnego systemu ostrożnościowego dla wszystkich firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego, które służy jako podstawa zmienionych ram ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych.

(35)  Aby zapewnić zharmonizowane stosowanie niniejszej dyrektywy EUNB należy powierzyć obowiązek opracowania projektów standardów technicznych mających na celu sprecyzowanie informacji, które organy państwa pochodzenia i organy państwa przyjmującego powinny wymieniać w kontekście nadzoru, określenie sposobu dokonywania przez firmy inwestycyjne oceny skali ich działalności do celów wymogów w zakresie zarządzania wewnętrznego oraz w szczególności określenie, czy stanowią one małe i niepowiązane wzajemnie firmy. W standardach technicznych należy również zdefiniować pracowników, którzy mają znaczący wpływ na profil ryzyka firm do celów przepisów dotyczących wynagrodzeń, oraz określić dodatkowe instrumenty Tier I i Tier II, które zaliczają się do wynagrodzenia zmiennego. W standardach technicznych należy także określić elementy oceny zakresu stosowania wymogów w zakresie zarządzania wewnętrznego, przejrzystości, traktowania ryzyka i wynagrodzeń, a także kwestie związane z nakładaniem dodatkowych wymogów kapitałowych przez właściwe organy oraz funkcjonowaniem kolegiów organów nadzoru.

(36)  Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy oraz uwzględnić zmiany na rynkach finansowych, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do doprecyzowania definicji zawartych w niniejszej dyrektywie, ocen kapitału wewnętrznego i ocen ryzyka firm inwestycyjnych oraz uprawnień właściwych organów do przeglądu i oceny nadzorczej. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(37)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszej dyrektywy, mając na uwadze w szczególności przyjęcie projektu wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EUNB dotyczących wymogów w zakresie wymiany informacji między właściwymi organami, a także aby uwzględnić zmiany warunków gospodarczych i monetarnych w odniesieniu do poziomów wymogów w zakresie kapitału założycielskiego dla firm inwestycyjnych, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(12).

(38)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, tj. ustanowienie skutecznych i proporcjonalnych ram ostrożnościowych w celu zapewnienia, by firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności w całej Unii działały w oparciu o solidne podstawy finansowe oraz były zarządzane w prawidłowy sposób, w tym w najlepiej pojętym interesie ich klientów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skalę i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na szczeblu unijnym, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(39)  Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną z dnia 28 września 2011 r. państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających(13) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

TYTUŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące:

a)  kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych;

b)  uprawnień i narzędzi nadzorczych na potrzeby nadzoru ostrożnościowego sprawowanego przez właściwe organy nad firmami inwestycyjnymi;

c)  nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad firmami inwestycyjnymi przez właściwe organy w sposób, który jest zgodny z przepisami określonymi w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

d)  wymogów w zakresie publikowania przez właściwe organy informacji w obszarze nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.  Niniejszą dyrektywę stosuje się do firm inwestycyjnych, które posiadają zezwolenie i są objęte nadzorem na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE(14).

Artykuł 3

Definicje

1.  Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1)  „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo usług pomocniczych zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

2)  „zezwolenie” oznacza zezwolenie na działalność jako firma inwestycyjna zgodnie z tytułem II dyrektywy 2014/65/UE;

3)  „oddział” oznacza oddział zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 30 dyrektywy 2014/65/UE;

4)  „bliskie powiązania” oznaczają bliskie powiązania zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 35 dyrektywy 2014/65/UE;

5)  „właściwy organ” oznacza organ lub podmiot publiczny państwa członkowskiego oficjalnie uznany w prawie krajowym, który na mocy prawa krajowego jest uprawniony do nadzorowania firm inwestycyjnych zgodnie z niniejszą dyrektywą w ramach systemu nadzoru funkcjonującego w danym państwie członkowskim;

6)  „podmioty prowadzące handel towarami” oznaczają podmioty prowadzące handel towarami zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

7)  „kontrola” oznacza stosunek zachodzący między jednostką dominującą i jej jednostką zależną, jak opisano w art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE(15) lub w standardach rachunkowości, którym podlega firma inwestycyjna zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002(16), bądź też podobny stosunek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem;

8)  „zgodność z grupowym testem kapitałowym” oznacza zachowanie zgodności z wymogami art. 7 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] przez jednostkę dominującą w grupie firm inwestycyjnych;

9)  „instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

10)  „instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia (UE) nr 600/2014(17);

11)  „instytucja finansowa” oznacza instytucję finansową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 13 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

12)  „grupa” oznacza grupę zdefiniowaną w art. 2 pkt 11 dyrektywy 2013/34/UE;

13)  „organ sprawujący nadzór nad grupą” oznacza właściwy organ, który odpowiada za nadzór nad zachowaniem zgodności z grupowym testem kapitałowym przez unijne dominujące firmy inwestycyjne oraz firmy inwestycyjne kontrolowane przez unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej;

14)  „państwo członkowskie pochodzenia” oznacza macierzyste państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 55 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE;

15)  „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza przyjmujące państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 56 dyrektywy 2014/65/UE;

16)  „kapitał założycielski” oznacza kapitał, który jest wymagany w celu uzyskania zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna;

17)  „firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE;

18)  „grupa firm inwestycyjnych” oznacza grupę firm inwestycyjnych zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 23 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

19)  „inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza inwestycyjną spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 21 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

20)  „usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjna” oznaczają usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjną zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE;

21)  „organ zarządzający” oznacza organ zarządzający zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 dyrektywy 2014/65/UE;

22)  „organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej” oznacza organ zarządzający ▌w ramach swojej funkcji nadzorczej zdefiniowany w art. 3 ust. 8 dyrektywy 2013/36/UE;

23)  „finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(18);

24)  „kadra kierownicza wyższego szczebla” oznacza kadrę kierowniczą wyższego szczebla zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 37 dyrektywy 2014/65/UE;

25)  „jednostka dominująca” oznacza przedsiębiorstwo dominujące zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 32 dyrektywy 2014/65/UE;

26)  „jednostka zależna” oznacza przedsiębiorstwo zależne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 33 dyrektywy 2014/65/UE;

27)  „ryzyko systemowe” oznacza ryzyko systemowe zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 10 dyrektywy 2013/36/UE.

28)  „unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza unijną dominującą firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 49 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

29)  „unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 50 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

30)  „unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 51 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

2.  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 54 w celu doprecyzowania:

a)  definicji ustanowionych w ust. 1 celem zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy;

b)  definicji ustanowionych w ust. 1 celem uwzględnienia przy stosowaniu niniejszej dyrektywy zmian zachodzących na rynkach finansowych.

TYTUŁ II

WŁAŚCIWE ORGANY

Artykuł 4

Wyznaczenie właściwych organów i ich uprawnienia

1.  Państwa członkowskie wyznaczają jeden lub więcej właściwych organów, które wykonują funkcje i obowiązki przewidziane niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie informują Komisję, EUNB i ESMA o wyznaczeniu takich organów, a jeżeli wyznaczono więcej niż jeden właściwy organ, informują również o funkcjach i obowiązkach każdego właściwego organu.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy sprawowały nadzór nad działalnością firm inwestycyjnych, a w stosownych przypadkach nad działalnością inwestycyjnych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, w celu oceny zgodności z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie i w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia, w tym uprawnienie do przeprowadzania kontroli na miejscu zgodnie z art. 12, w celu uzyskania informacji niezbędnych do oceny zgodności firm inwestycyjnych, a w stosownych przypadkach inwestycyjnych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie i w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] oraz w celu prowadzenia dochodzeń w odniesieniu do możliwych naruszeń tych wymogów.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały specjalistyczną wiedzę, zasoby, zdolność operacyjną, uprawnienia oraz niezależność, których wymaga wykonywanie określonych w niniejszej dyrektywie funkcji związanych z nadzorem ostrożnościowym, dochodzeniami i sankcjami.

5.  Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych przedkładania właściwym dla nich właściwym organom wszelkich informacji potrzebnych do oceny przestrzegania przez firmy inwestycyjne przepisów krajowych, które transponują niniejszą dyrektywę, oraz przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]]. Mechanizmy kontroli wewnętrznej oraz procedury administracyjne i księgowe firm inwestycyjnych umożliwiają właściwym organom sprawdzenie w każdej chwili przestrzegania wymienionych przepisów przez te podmioty.

6.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne rejestrowały wszystkie swoje transakcje oraz dokumentowały systemy i procesy, które podlegają przepisom niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w sposób umożliwiający właściwym organom ocenę w każdej chwili przestrzegania przepisów krajowych, które transponują niniejszą dyrektywę, oraz przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

Artykuł 4a (nowy)

Uprawnienie do objęcia niektórych firm inwestycyjnych wymogami rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Właściwe organy, w tym organy sprawujące nadzór skonsolidowany, o których mowa w art. 111 dyrektywy 2013/36/UE, mogą stosować wymogi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do przedsiębiorstwa, które nie jest instytucją kredytową w rozumieniu art. 4 tego rozporządzenia, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)  przedsiębiorstwo nie jest podmiotem prowadzącym handel towarami lub uprawnieniami do emisji ani przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania bądź zakładem ubezpieczeń;

b)  przedsiębiorstwo prowadzi działalność, o której mowa w pkt 3 i 6 sekcji A załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE;

c)  działalność przedsiębiorstwa jest podobna do działalności powszechnie kojarzonej z przedsiębiorstwami, które przyjmują od ludności depozyty lub inne fundusze podlegające zwrotowi i udzielają kredytów na własny rachunek;

d)  działalność, o której mowa w lit. b) i c) niniejszego akapitu, jest wykonywana na taką skalę, że upadek przedsiębiorstwa może stwarzać ryzyko systemowe w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 dyrektywy 2013/36/UE.

EUNB, w porozumieniu z ESMA oraz uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/488, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu zapewnienia spójnego stosowania akapitu pierwszego lit. a)–d).

EUNB przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [dziewięć miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 5Współpraca w obrębie państwa członkowskiego

1.  Właściwe organy prowadzą ścisłą współpracę z organami lub podmiotami publicznymi, które odpowiadają za nadzór nad instytucjami kredytowymi i instytucjami finansowymi w danym państwie członkowskim. Państwa członkowskie wymagają, aby te właściwe organy oraz te organy lub podmioty publiczne niezwłocznie wymieniały się wszelkimi informacjami o podstawowym znaczeniu lub istotnymi dla wykonywania ich funkcji i obowiązków.

2.  Właściwe organy, które są inne niż właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, ustanawiają mechanizm współpracy z tymi organami i mechanizm wymiany wszelkich informacji, które są istotne dla wykonywania ich odpowiednich funkcji i obowiązków.

Artykuł 6

Współpraca w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego

Podczas wykonywania swoich obowiązków właściwe organy uwzględniają zbieżność narzędzi nadzorczych oraz praktyk nadzorczych przy stosowaniu przepisów prawa przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

Państwa członkowskie zapewniają, aby:

a)  właściwe organy, będące stronami Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego, współpracowały w duchu zaufania i pełnego wzajemnego poszanowania, w szczególności przy zapewnianiu przepływu stosownych, wiarygodnych i wyczerpujących informacji między nimi a pozostałymi stronami tego systemu;

b)  właściwe organy uczestniczyły w działaniach EUNB i – w stosownych przypadkach – w kolegiach organów nadzoru, o których mowa w art. 44 i 116 dyrektywy 2013/36/UE;

c)  właściwe organy dokładały wszelkich starań w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi i zaleceniami wydawanymi przez EUNB zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010(19) i reagowały na ostrzeżenia i zalecenia wydawane przez Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010(20);

d)  właściwe organy ściśle współpracowały z ERRS;

e)  zadania i uprawnienia powierzone właściwym organom nie utrudniały wykonywania obowiązków tych właściwych organów jako członków EUNB lub ERRS lub obowiązków wynikających z przepisów niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

Artykuł 7Unijny wymiar działań nadzorczych

Wykonując swoje ogólne obowiązki, właściwe organy z jednego państwa członkowskiego należycie uwzględniają potencjalny wpływ swoich decyzji na stabilność systemów finansowych w ▌pozostałych zainteresowanych państwach członkowskich oraz w całej Unii, w szczególności w sytuacjach nadzwyczajnych, w oparciu o informacje dostępne w danym czasie.

TYTUŁ IIIKAPITAŁ ZAŁOŻYCIELSKI

Artykuł 8Kapitał założycielski

1.  Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej wymagany zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/65/UE w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej wyszczególnionych w sekcji A pkt 3, 6, 8 lub 9 w załączniku I do dyrektywy 2014/65/UE wynosi 750 000 EUR.

2.  Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej wymagany zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/65/UE w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej wyszczególnionych w sekcji A pkt 1, 2, 4, 5 lub 7 w załączniku I do dyrektywy 2014/65/UE przez firmę inwestycyjną, która nie ma uprawnień do przechowywania środków pieniężnych klienta lub papierów wartościowych należących do jej klientów, wynosi 75 000 EUR.

3.  Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej wymagany zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/65/UE od firm inwestycyjnych innych niż te, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 150 000 EUR.

4.  W drodze aktów delegowanych Komisja aktualizuje kwoty kapitału założycielskiego, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, aby uwzględnić zmiany warunków gospodarczych i monetarnych. Te akty delegowane przyjmuje się zgodnie z procedurą▌, o której mowa w art. 54.

Artykuł 8a

Odniesienia do kapitału założycielskiego w dyrektywie 2013/36/UE

Odniesienia do poziomów kapitału założycielskiego określone w art. 8 niniejszej dyrektywy należy, z dniem rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy, traktować jako zastępujące odniesienia do poziomów kapitału założycielskiego określone w dyrektywie 2013/36/UE w następujący sposób:

a)  odniesienie do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych w art. 28 dyrektywy 2013/36/UE należy traktować jako odniesienie do art. 8 ust. 1 niniejszej dyrektywy;

b)  odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych w art. 29 i 31 dyrektywy 2013/36/UE należy traktować jako odniesienia do art. 8 ust. 2 lub 3 niniejszej dyrektywy, w zależności od rodzaju usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmę inwestycyjną;

c)  odniesienie do kapitału założycielskiego w art. 30 dyrektywy 2013/36/UE należy traktować jako odniesienie do art. 8 ust. 1 niniejszej dyrektywy.

Artykuł 8b

Ubezpieczenie od odpowiedzialności zawodowej

Wszystkie firmy inwestycyjne świadczące usługi na mocy niniejszej dyrektywy są zobowiązane posiadać ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej.

Artykuł 9Struktura kapitału założycielskiego

Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej obejmuje co najmniej jedną z pozycji, o których mowa w art. 9 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

TYTUŁ IVNADZÓR OSTROŻNOŚCIOWY

ROZDZIAŁ 1Zasady nadzoru ostrożnościowego

Sekcja 1Uprawnienia i obowiązki państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego

Artykuł 10Kompetencje właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia

Za nadzór ostrożnościowy nad firmą inwestycyjną odpowiedzialne są właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, nie naruszając tych przepisów niniejszej dyrektywy, które nakładają ten obowiązek na właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego.

Artykuł 11Współpraca między właściwymi organami różnych państw członkowskich

1.  Właściwe organy różnych państw członkowskich prowadzą ścisłą współpracę w celu realizacji swoich obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i z [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w szczególności prowadząc terminową wymianę informacji na temat firm inwestycyjnych, w tym:

a)  informacji na temat struktury zarządzania i własności w firmie inwestycyjnej;

b)  informacji na temat spełniania wymogów kapitałowych przez firmę inwestycyjną;

c)  informacji na temat ryzyka koncentracji i płynności firmy inwestycyjnej;

d)  informacji na temat procedur administracyjnych i księgowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej w firmie inwestycyjnej;

e)    wszelkich innych istotnych czynników, które mogą wpływać na ryzyko stwarzane przez firmę inwestycyjną.

2.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia bezzwłocznie przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszelkie informacje i ustalenia, które uzyskały w ramach nadzoru nad działalnością danej firmy inwestycyjnej i które mają związek z potencjalnymi problemami oraz czynnikami ryzyka stwarzanymi przez tę firmę inwestycyjną, zagrażającymi ochronie klientów lub stabilności systemu finansowego w przyjmującym państwie członkowskim.

3.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia działają na podstawie informacji przekazanych przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, stosując wszelkie niezbędne środki, aby uniknąć potencjalnych problemów i czynników ryzyka, o których mowa w ust. 2, lub im zaradzić. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia na wniosek właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego wyjaśniają im sposób uwzględnienia informacji i ustaleń przekazanych przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego.

4.  Jeżeli po przekazaniu informacji i ustaleń, o których mowa w ust. 2, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uznają, że właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie zastosowały żadnych niezbędnych środków, o których mowa w ust. 3, wówczas właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą, po poinformowaniu właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia i EUNB, zastosować stosowne środki, aby chronić klientów, na rzecz których świadczone są usługi, lub by chronić stabilność systemu finansowego.

5.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które nie zgadzają się ze środkami zastosowanymi przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, mogą skierować daną sprawę do EUNB, który może podejmuje działania zgodnie z procedurą określoną w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. W przypadku podjęcia działań przez EUNB zgodnie z tym artykułem, przyjmuje on decyzję w terminie jednego miesiąca.

6.  EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymogów dotyczących rodzaju i charakteru informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

7.  EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych służących ustanowieniu standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów wymiany informacji, które mogą ułatwić nadzór nad firmami inwestycyjnymi.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

8.  EUNB przedstawi Komisji projekty standardów technicznych, o których mowa w ust. 6 i 7, do dnia [dziewięć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Artykuł 12Kontrola na miejscu i inspekcja oddziałów ustanowionych w innym państwie członkowskim

1.  W przypadku gdy firma inwestycyjna działająca na podstawie zezwolenia udzielonego w innym państwie członkowskim prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału, przyjmujące państwa członkowskie zapewniają właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia możliwość, po uprzednim zawiadomieniu właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego, przeprowadzania na miejscu kontroli informacji, o których mowa w art. 11 ust. 1, oraz inspekcji tego oddziału.

2.  Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, do celów nadzoru i jeśli uznają to za istotne z uwagi na stabilność systemu finansowego przyjmującego państwa członkowskiego, są uprawnione do przeprowadzania w indywidualnych przypadkach kontroli na miejscu i inspekcji działalności prowadzonej przez oddziały firm inwestycyjnych na terytorium tego państwa członkowskiego oraz do żądania od oddziału udostępnienia informacji na temat jego działalności.

Przed przeprowadzeniem takich kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego konsultują się niezwłocznie z właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia.

Jak najszybciej po przeprowadzeniu wspomnianych kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego przekazują właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia uzyskane informacje, które są istotne dla oceny ryzyka danej firmy inwestycyjnej.

Sekcja 2

Tajemnica zawodowa i obowiązek powiadamiania

Artykuł 13Tajemnica zawodowa i wymiana informacji poufnych

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy oraz wszystkie osoby powiązane z tymi organami, w tym osoby, o których mowa w art. 76 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE, były objęte zobowiązaniem do zachowania tajemnicy zawodowej do celów niniejszej dyrektywy oraz [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego informacje poufne, które takie organy i osoby uzyskują w trakcie pełnienia swoich obowiązków, mogą być ujawniane jedynie w postaci skróconej lub zbiorczej, pod warunkiem że nie można zidentyfikować poszczególnych firm inwestycyjnych ani osób.

W przypadku gdy firma inwestycyjna ogłosiła upadłość lub podlega przymusowej likwidacji, informacje poufne, które nie dotyczą stron trzecich, mogą zostać ujawnione w ramach postępowania sądowego w sprawach cywilnych lub gospodarczych, jeżeli są one niezbędne do przeprowadzenia tego postępowania.

2.  Właściwe organy wykorzystują informacje poufne zgromadzone, otrzymane w drodze wymiany lub przekazane na podstawie niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] wyłącznie do celu wykonywania swoich obowiązków, w szczególności:

a)  w celu monitorowania przepisów ostrożnościowych określonych w niniejszej dyrektywie i [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

b)  w celu nałożenia sankcji;

c)  w odwoławczych postępowaniach administracyjnych dotyczących decyzji wydanych przez właściwe organy;

d)  w postępowaniach sądowych wszczętych na mocy art. 21.

3.  Osoby fizyczne i prawne lub organy inne niż właściwe organy otrzymujące informacje poufne na podstawie niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] wykorzystują te informacje wyłącznie do celów wyraźnie określonych przez właściwe organy lub zgodnie z prawem krajowym.

4.  Właściwe organy mogą wymieniać informacje poufne do celów opisanych w ust. 2, mogą wyraźnie określić, w jaki sposób informacje te mają być traktowane, a także mogą wyraźnie ograniczyć wszelkie dalsze przekazywanie tych informacji.

5.  Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie uniemożliwia właściwym organom przekazywania informacji poufnych Komisji Europejskiej, jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania uprawnień Komisji.

6.  Właściwe organy mogą przekazywać informacje poufne EUNB, ESMA, ERRS, bankom centralnym państw członkowskich, ESBC oraz EBC, w ramach ich kompetencji jako władz monetarnych oraz, w stosownych przypadkach, organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych i systemów rozrachunku, jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania ich zadań.

Artykuł 14Porozumienia administracyjne dotyczące wymiany informacji z państwami trzecimi

Państwa członkowskie i – zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 – EUNB mogą w celu wykonywania swoich zadań nadzorczych zgodnie z niniejszą dyrektywą lub [rozporządzeniem (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] zawierać porozumienia administracyjne z organami nadzoru państw trzecich, aby wymieniać informacje, w tym informacje dotyczące:

a)  nadzorowania instytucji finansowych i rynków finansowych;

b)  prowadzenia postępowania w sprawie likwidacji i upadłości firm inwestycyjnych i postępowania w innych podobnych sprawach;

c)  nadzorowania organów zaangażowanych w postępowania w sprawie likwidacji i upadłości firm inwestycyjnych i postępowania w innych podobnych sprawach;

d)  prowadzenia ustawowych badań instytucji finansowych lub instytucji, które zarządzają planami rekompensat;

e)  nadzorowania osób zobowiązanych do wykonywania ustawowych badań sprawozdań finansowych instytucji finansowych;

f)  nadzorowania osób działających na rynkach uprawnień do emisji w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu rynków finansowych i kasowych;

g)  nadzorowania osób działających na rynkach instrumentów pochodnych opartych na towarach rolnych w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu rynków finansowych i kasowych.

W porozumieniach tych uwzględnia się przepisy dotyczące tajemnicy służbowej lub zawodowej, które są równoważne z przepisami ustanowionymi w art. 13 niniejszej dyrektywy.

Artykuł 15Obowiązki osób odpowiedzialnych za badanie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych

Państwa członkowskie zapewniają, aby każda osoba upoważniona zgodnie z dyrektywą 2006/43/WE(21) i wykonująca w firmie inwestycyjnej zadania opisane w art. 73 dyrektywy 2009/65/WE(22) lub w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE lub jakiekolwiek inne ustawowe zadania była zobowiązana do jak najszybszego powiadamiania właściwych organów o wszelkich faktach lub decyzjach dotyczących danej firmy inwestycyjnej lub dotyczących przedsiębiorstwa blisko powiązanego z tą firmą inwestycyjną, które:

a)  stanowią istotne naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych określonych na podstawie niniejszej dyrektywy;

b)  mogą naruszać ciągłość funkcjonowania firmy inwestycyjnej; lub

c)  mogą prowadzić do odmowy zatwierdzenia sprawozdań finansowych lub mogą prowadzić do wydania opinii z zastrzeżeniami.

Sekcja 3Sankcje, uprawnienia dochodzeniowe i prawo do odwołania

Artykuł 16Sankcje administracyjne i inne środki administracyjne

1.  Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych odnoszących się do naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w których uwzględniają wystąpienie następujących przypadków:

a)  firma inwestycyjna nie posiada wewnętrznych zasad zarządzania określonych w art. 24;

b)  firma inwestycyjna nie przekazuje właściwym organom informacji dotyczących przestrzegania obowiązku spełnienia wymogów kapitałowych określonych w art. 11 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] lub przekazuje informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając tym samym art. 52 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia;

c)  firma inwestycyjna nie przekazuje właściwym organom informacji dotyczących ryzyka koncentracji lub przekazuje informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając tym samym art. 34 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

d)  firma inwestycyjna doprowadza do powstania ryzyka koncentracji przekraczającego limity określone w art. 36 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], bez uszczerbku dla przepisów art. 37 i 38 tego rozporządzenia;

e)  firma inwestycyjna wielokrotnie lub stale nie posiada płynnych aktywów, naruszając tym samym art. 42 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], bez uszczerbku dla przepisów art. 43 tego rozporządzenia;

f)  firma inwestycyjna nie ujawnia informacji lub przekazuje informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając tym samym przepisy ustanowione w części szóstej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

g)  firma inwestycyjna dokonuje płatności na rzecz posiadaczy instrumentów włączonych do funduszy własnych firmy inwestycyjnej, podczas gdy w art. 28, 52 lub 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakazuje się takich płatności na rzecz posiadaczy instrumentów włączonych do funduszy własnych;

h)  stwierdzono, że firma inwestycyjna dopuściła się poważnego naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849(23);

i)  firma inwestycyjna zezwoliła osobie lub osobom niespełniającym wymogów art. 91 dyrektywy 2013/36/UE na objęcie lub zachowanie funkcji członka organu zarządzającego;

Państwa członkowskie, które nie wprowadzają przepisów dotyczących sankcji administracyjnych w przypadku naruszeń podlegających krajowemu prawu karnemu, informują Komisję o odpowiednich przepisach prawa karnego.

Sankcje administracyjne i inne środki administracyjne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a państwa członkowskie dopilnowują, aby były porównywalne ze środkami obowiązującymi w innych państwach członkowskich.

2.  Sankcje administracyjne i inne środki administracyjne, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, obejmują następujące sankcje i środki:

a)  podanie do publicznej wiadomości informacji wskazującej osobę fizyczną lub prawną, firmę inwestycyjną, inwestycyjną spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej odpowiedzialne za naruszenie oraz wskazującej charakter naruszenia;

b)  nakaz zobowiązujący odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania określonego postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;

c)  tymczasowy zakaz sprawowania funkcji w firmach inwestycyjnych wobec członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej lub wobec każdej innej osoby fizycznej;

d)  w przypadku osoby prawnej, administracyjne sankcje finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitych rocznych obrotów netto przedsiębiorstwa w poprzednim roku obrachunkowym, w tym dochodu brutto, który obejmuje odsetki należne i podobne przychody, dochód z akcji i innych papierów wartościowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu oraz należności z tytułu prowizji lub opłat;

e)  w przypadku osoby prawnej, administracyjne sankcje finansowe w maksymalnej wysokości równej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty tych korzyści lub strat;

f)  w przypadku osoby fizycznej – administracyjne sankcje finansowe wynoszące maksymalnie 5 000 000 EUR lub, w przypadku państw członkowskich, których walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień [dzień wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.;

W przypadku gdy przedsiębiorstwo, o którym mowa w lit. d), jest jednostką zależną, właściwy dochód brutto stanowi dochód brutto za poprzedni rok obrachunkowy wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej na najwyższym poziomie konsolidacji.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku naruszenia przez firmę inwestycyjną przepisów krajowych transponujących przepisy niniejszej dyrektywy lub przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] można było stosować sankcje wobec członków organu zarządzającego oraz innych osób fizycznych odpowiedzialnych za naruszenie w świetle prawa krajowego.

3.  Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju sankcji lub środków administracyjnych, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości administracyjnych sankcji finansowych – wszelkich istotnych okoliczności, w tym w stosownych przypadkach:

a)  wagi naruszenia i czasu jego trwania;

b)  stopnia odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za dane naruszenie;

c)  sytuacji finansowej osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za dane naruszenie, w tym wysokości całkowitych obrotów osób prawnych lub rocznego dochodu osób fizycznych;

d)  skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osoby prawne odpowiedzialne za dane naruszenie;

e)  wszelkich strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia;

f)  poziomu współpracy z odpowiednimi właściwymi organami;

g)  uprzednich naruszeń popełnionych przez osoby fizyczne lub prawne odpowiedzialne za dane naruszenie;

h)  wszelkich potencjalnych skutków systemowych naruszenia.

Artykuł 17Uprawnienia dochodzeniowe

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały wszelkie uprawnienia w zakresie gromadzenia informacji i uprawnienia dochodzeniowe konieczne do wykonywania ich funkcji, w tym:

a)  uprawnienie do zażądania informacji od następujących osób fizycznych lub prawnych:

(i)  firm inwestycyjnych mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

(ii)  inwestycyjnych spółek holdingowych mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

(iii)  finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

(iv)  holdingów mieszanych mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

(v)  osób należących do podmiotów, o których mowa w ppkt (i)–(iv);

(vi)  osób trzecich, którym podmioty wymienione w ppkt (i)–(iv) zleciły funkcje operacyjne lub działalność operacyjną na zasadzie outsourcingu;

b)  uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych dochodzeń dotyczących wszelkich osób, o których mowa w lit. a), mających siedzibę lub znajdujących się w danym państwie członkowskim, w tym prawo:

(i)  żądania przedłożenia dokumentów przez osoby, o których mowa w lit. a);

(ii)  badania ksiąg i dokumentacji osób, o których mowa w lit. a), oraz sporządzania kopii lub wyciągów z tych ksiąg i tej dokumentacji;

(iii)  uzyskiwania wyjaśnień w formie pisemnej lub ustnej od osób, o których mowa w lit. a), lub od ich przedstawicieli lub członków personelu;

(iv)  przesłuchiwania wszelkich innych odpowiednich osób ▌do celów gromadzenia informacji związanych z przedmiotem dochodzenia;

c)  uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych inspekcji w lokalach osób prawnych, o których mowa w lit. a), i wszelkich innych przedsiębiorstw objętych nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, w przypadku gdy właściwy organ jest organem sprawującym nadzór nad grupą, z zastrzeżeniem uprzedniego powiadomienia innych stosownych właściwych organów.

Artykuł 18Publikowanie informacji o nałożonych sankcjach i środkach administracyjnych

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy bez zbędnej zwłoki publikowały na swojej urzędowej stronie internetowej informacje na temat wszelkich sankcji i środków administracyjnych, które nałożono zgodnie z art. 16 i od których nie wniesiono odwołania lub w przypadku których wniesienie odwołania nie jest już możliwe. Taka publikacja obejmuje informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą nałożono sankcję lub środek. Informacje publikuje się dopiero po poinformowaniu danej osoby o nałożeniu przedmiotowych sankcji i środków oraz tylko w zakresie, w jakim publikacja ta jest niezbędna i proporcjonalna.

2.  W przypadku gdy państwa członkowskie zezwalają na publikowanie informacji o sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16, od których wniesiono odwołanie, właściwe organy publikują na swojej urzędowej stronie internetowej również informacje o statusie postępowania odwoławczego i o jego wyniku.

3.  Właściwe organy publikują informacje o sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16 z zachowaniem anonimowości w każdej z poniższych sytuacji:

a)  sankcja została nałożona na osobę fizyczną, a opublikowanie danych osobowych tej osoby jest środkiem nieproporcjonalnym;

b)  opublikowanie tych informacji zagroziłoby prowadzonemu dochodzeniu karnemu lub stabilności rynków finansowych;

c)  opublikowanie tych informacji spowodowałoby nieproporcjonalną szkodę dla firm inwestycyjnych lub osób fizycznych, które są zaangażowane w sprawę.

4.  Właściwe organy zapewniają, by informacje publikowane zgodnie z niniejszym artykułem pozostawały dostępne na ich urzędowej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat. Dane osobowe mogą być publikowane na urzędowej stronie internetowej właściwego organu tylko wtedy, gdy zezwalają na to mające zastosowanie przepisy o ochronie danych.

Artykuł 19Zgłaszanie sankcji do EUNB

Właściwe organy informują EUNB o sankcjach i środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16, wszelkich odwołaniach od tych sankcji i środków oraz o wynikach tych odwołań. EUNB prowadzi centralną bazę danych o zgłoszonych mu sankcjach i środkach administracyjnych wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Do tej bazy danych mogą mieć dostęp wyłącznie właściwe organy i ESMA oraz jest ona co roku aktualizowana.

EUNB prowadzi stronę internetową zawierającą odniesienia do informacji każdego właściwego organu na temat sankcji i środków administracyjnych nałożonych przez niego zgodnie z art. 16 i wskazuje okres, przez który każde państwo członkowskie publikuje informacje o sankcjach i środkach administracyjnych.

Artykuł 20Zgłaszanie naruszeń

1.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie przez właściwe organy skutecznych i niezawodnych mechanizmów niezwłocznego zgłaszania potencjalnych lub faktycznych naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę i przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w tym:

a)  szczegółowych procedur rozpatrywania zgłoszeń dotyczących naruszeń;

b)  stosownej ochrony pracowników firm inwestycyjnych, którzy zgłaszają naruszenia popełnione w firmie inwestycyjnej, przed środkami odwetowymi, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania przez daną firmę inwestycyjną;

c)  ochrony danych osobowych zarówno osoby, która zgłasza naruszenie, jak i osoby fizycznej, której zarzuca się popełnienie tego naruszenia, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679;

d)  przejrzystych zasad zapewniających zachowanie we wszelkich przypadkach poufności tożsamości osoby, która zgłasza naruszenia popełnione w danej firmie inwestycyjnej, chyba że jej ujawnienia wymaga prawo krajowe w związku z dalszym dochodzeniem lub późniejszym postępowaniem sądowym.

2.  Państwa członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie procedury zgłaszania przez swoich pracowników naruszeń wewnątrz firmy za pośrednictwem specjalnego i niezależnego kanału. Te procedury mogą być realizowane przez partnerów społecznych, o ile procedury te oferują taką samą ochronę jak ochrona, o której mowa w ust. 1 lit. b), c) i d).

Artykuł 21Prawo do odwołania

Państwa członkowskie zapewniają prawo do odwołania od decyzji i środków podjętych przez właściwe organy zgodnie z [rozporządzeniem (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] lub z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi przyjętymi zgodnie z niniejszą dyrektywą.

ROZDZIAŁ 2Proces przeglądu

Sekcja 1Proces oceny adekwatności kapitału wewnętrznego

Artykuł 22Kapitał wewnętrzny

1.  Firmy inwestycyjne posiadają należyte, skuteczne i kompleksowe strategie i procedury służące do oceny i stałego utrzymywania poziomów, rodzajów i struktury kapitału wewnętrznego, które uważają za odpowiednie do zabezpieczenia rodzaju i skali ryzyka, na które są lub mogą być narażone.

2.  Strategie i procedury, o których mowa w ust. 1, są poddawane regularnym przeglądom wewnętrznym, których celem jest zapewnienie utrzymania kompleksowości tych strategii i procedur oraz ich proporcjonalności w stosunku do charakteru, skali i złożoności działalności danej firmy inwestycyjnej.

Sekcja 2

Zarządzanie wewnętrzne, przejrzystość, traktowanie ryzyka i wynagrodzenia

Artykuł 23Ocena do celów stosowania przepisów niniejszej sekcji

1.  Do celów niniejszej sekcji państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne corocznie przeprowadzały ocenę spełniania przez nie warunków, które określono w art. 12 ust. 1 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w następujący sposób zgodnie z lit. a) i b):

a)  na podstawie danych liczbowych z ostatnich dwóch lat poprzedzających dany rok obrachunkowy firma inwestycyjna ustala, czy spełnia warunki określone w art. 12 ust. 1 lit. c)–g) [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

b)  na podstawie danych liczbowych z tego samego okresu firma inwestycyjna ustala, czy w średnim ujęciu przekracza limity określone w art. 12 ust. 1 lit. a), b), h) oraz i) [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

2.  Przepisy niniejszej sekcji nie mają zastosowania, jeżeli na podstawie oceny, o której mowa w ust. 1, firma inwestycyjna stwierdzi, że spełnia wszystkie warunki określone w art. 12 ust. 1 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

3.  Firma inwestycyjna, która na podstawie oceny, o której mowa w ust. 1, stwierdzi, że nie spełnia wszystkich warunków określonych w art. 12 ust. 1 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], musi spełniać wymogi niniejszej sekcji od roku obrachunkowego następującego po roku obrachunkowym, w którym przeprowadzono ocenę.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, by przepisy niniejszej sekcji były stosowane w odniesieniu do firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej i na szczeblu grupy.

Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, które podlegają przepisom niniejszej sekcji, wdrażały wymogi przewidziane w niniejszej sekcji w swoich jednostkach zależnych, które są instytucjami finansowymi zgodnie z definicją w art. 4 pkt 13 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w tym w jednostkach zależnych mających siedzibę w państwach trzecich, chyba że jednostka dominująca w Unii może wykazać właściwym organom, że stosowanie przepisów niniejszej sekcji jest niezgodne z prawem państwa trzeciego, w którym dana jednostka zależna ma siedzibę.

5.  Właściwe organy mogą ustanowić okres krótszy niż dwa lata, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli spełnione są oba poniższe warunki:

a)  w działalności firmy inwestycyjnej zaszły istotne zmiany; oraz

b)  w wyniku sytuacji opisanej w lit. a) firma inwestycyjna spełnia warunki określone w art. 12 ust. 1 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

6.  EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metody obliczania średniej wartości, o której mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu. EUNB przedstawia Komisji projekty tych regulacyjnych standardów technicznych do [dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 24Zarządzanie wewnętrzne

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne posiadały solidne zasady zarządzania, obejmujące wszystkie poniższe elementy:

a)  jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi zakresami odpowiedzialności;

b)  skuteczne procedury służące identyfikacji ryzyka, na które firmy inwestycyjne są lub mogą być narażone, zarządzaniu tym ryzykiem, jego monitorowaniu i zgłaszaniu;

c)  odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej obejmujące należyte procedury administracyjne i księgowe;

d)  politykę wynagrodzeń i praktyki w tym względzie, które są zgodne z zasadami należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem i sprzyjają takiemu zarządzaniu ryzykiem.

2.  Ustanawiając zasady, o których mowa w ust. 1, należy uwzględnić kryteria określone w art. 26–31 niniejszej dyrektywy oraz w art. 9 dyrektywy 2014/65/UE.

3.  Zasady, o których mowa w ust. 1, muszą być kompleksowe i proporcjonalne w stosunku do charakteru, skali i złożoności rodzajów ryzyka nieodłącznie związanych z danym modelem biznesowym oraz działalnością danej firmy inwestycyjnej.

4.  EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu uściślenia treści stosowanych zasad zarządzania, o których mowa w ust. 1. EUNB przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [dwanaście miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 25Sprawozdawczość w odniesieniu do poszczególnych państw

1.  Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych, aby corocznie ujawniały, w podziale na państwa członkowskie i państwa trzecie, w których mają oddział lub jednostkę zależną będącą instytucją finansową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, następujące informacje:

a)    nazwę, charakter działalności i lokalizację geograficzną każdej jednostki zależnej i każdego oddziału;

b)    obrót;

c)    liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty;

d)    zysk lub stratę przed opodatkowaniem;

e)    podatek dochodowy;

f)    otrzymane dotacje publiczne.

2.  Informacje, o których mowa w ust. 1, podlegają badaniu zgodnie z dyrektywą 2006/43/WE i są załączane, w miarę możliwości, do rocznych sprawozdań finansowych danej firmy inwestycyjnej lub, w stosownych przypadkach, do jej skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

Artykuł 26Traktowanie ryzyka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby organ zarządzający firmy inwestycyjnej zatwierdzał strategie i polityki dotyczące apetytu na ryzyko firmy inwestycyjnej, zarządzania ryzykiem oraz monitorowania i ograniczania ryzyka, na które jest lub może być narażona firma inwestycyjna, uwzględniając otoczenie makroekonomiczne oraz cykl koniunkturalny firmy inwestycyjnej, a także aby przeprowadzał okresowe przeglądy tych strategii i polityk.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby organ zarządzający poświęcał wystarczająco dużo czasu na zapewnienie właściwego uwzględnienia ryzyka, o którym mowa w ust. 1, oraz przeznaczył odpowiednie zasoby na zarządzanie wszystkimi rodzajami istotnego ryzyka, na które narażona jest firma inwestycyjna.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne ustanowiły zasady podległości służbowej wobec organu zarządzającego w odniesieniu do wszystkich rodzajów istotnego ryzyka oraz wszystkich strategii w zakresie zarządzania ryzykiem i ich zmian.

4.  Państwa członkowskie wymagają, aby wszystkie firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów określonych w art. 30 ust. 4, ustanowiły komitet ds. ryzyka złożony z członków organu zarządzającego, którzy nie pełnią żadnej funkcji wykonawczej w danej firmie inwestycyjnej.

Członkowie komitetu ds. ryzyka, o którym mowa w akapicie pierwszym, dysponują odpowiednią wiedzą, umiejętnościami i umiejętnościami fachowymi, by w pełni zrozumieć i monitorować strategię firmy inwestycyjnej w zakresie ryzyka i gotowość firmy inwestycyjnej do podejmowania ryzyka oraz zarządzać tą strategią w zakresie ryzyka i gotowością do podejmowania ryzyka. Członkowie ci zapewniają, by komitet ds. ryzyka udzielał porad organowi zarządzającemu w odniesieniu do całościowej bieżącej i przyszłej gotowości firmy inwestycyjnej do podejmowania ryzyka oraz jej strategii w zakresie ryzyka, a także pomagał organowi zarządzającemu w nadzorowaniu wdrażania tej strategii przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla. Organ zarządzający pozostaje całościowo odpowiedzialny za strategie i polityki w zakresie ryzyka stosowane przez firmę.

5.  Państwa członkowskie zapewniają, aby organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej, a jeżeli ustanowiony został komitet ds. ryzyka – również i ten komitet, miały dostęp do informacji dotyczących ryzyka, na jakie firma inwestycyjna jest lub może być narażona.

Artykuł 27Ryzyko dla klienta, ryzyko dla rynku i ryzyko dla firmy

1.  Właściwe organy zapewniają, by firmy inwestycyjne posiadały solidne strategie, polityki, procedury i systemy do celów identyfikacji, pomiaru, zarządzania i monitorowania w odniesieniu do:

a)  istotnych źródeł i skutków ryzyka dla klienta;

b)  istotnych źródeł i skutków ryzyka dla rynku;

c)  ryzyka dla firmy inwestycyjnej, które wynika w szczególności z jej działalności handlowej, jeżeli prowadzi ją na własny rachunek, i które ma związek z ryzykiem koncentracji wynikającym z ekspozycji wobec poszczególnych klientów i grup powiązanych klientów;

d)  ryzyka utraty płynności w różnych odpowiednich horyzontach czasowych, w tym w perspektywie śróddziennej, tak aby zapewnić, by dana firma inwestycyjna utrzymywała odpowiednie poziomy płynności.

Strategie, polityki, procedury i systemy są proporcjonalne do stopnia złożoności, profilu ryzyka i zakresu działalności firmy inwestycyjnej oraz do tolerancji ryzyka określonej przez organ zarządzający, a także odzwierciedlają znaczenie firmy inwestycyjnej w każdym państwie członkowskim, w którym ta firma inwestycyjna prowadzi działalność.

2.  Na zasadzie odstępstwa od art. 23 przepisy ust. 1 lit. a), c) w odniesieniu do ryzyka koncentracji oraz d) mają zastosowanie do firm inwestycyjnych, które spełniają warunki określone w art. 12 ust. 1 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

3.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 54 w celu dalszego doprecyzowania szczegółów, tak aby zapewnić solidne strategie, polityki, procedury i systemy firm inwestycyjnych. Komisja uwzględnia przy tym zmiany na rynkach finansowych, w szczególności pojawianie się nowych produktów finansowych, zmiany w standardach rachunkowości oraz zmiany, które ułatwiają konwergencję praktyk nadzorczych.

Artykuł 28Polityka wynagrodzeń

1.  Właściwe organy zapewniają, aby firmy inwestycyjne, ustanawiając i stosując swoje polityki wynagrodzeń dla kadry kierowniczej wyższego szczebla, osób podejmujących ryzyko działalności oraz personelu sprawującego funkcje kontrolne i wszystkich pracowników, którzy otrzymują łączne wynagrodzenie co najmniej równe najniższemu wynagrodzeniu kadry kierowniczej wyższego szczebla i osób podejmujących ryzyko działalności i których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej lub zarządzanych przez nią aktywów, zachowały zgodność z następującymi zasadami:

a)  polityka wynagrodzeń jest jasno udokumentowana i proporcjonalna do wielkości, organizacji wewnętrznej i charakteru, a także zakresu i złożoności działalności firmy inwestycyjnej;

aa)  polityka wynagrodzeń jest niedyskryminacyjna, co oznacza, że osoby na takim samym lub podobnym stanowisku są jednakowo wynagradzane niezależnie od płci;

b)  polityka wynagrodzeń jest zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz sprzyja takiemu zarządzaniu ryzykiem;

ba)  polityka wynagrodzeń nie tylko odzwierciedla rentowność w perspektywie krótkoterminowej, ale także uwzględnia długoterminowe skutki podejmowanych decyzji inwestycyjnych;

c)  polityka wynagrodzeń obejmuje środki służące unikaniu konfliktu interesów, zachęca do odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej i promuje świadomość ryzyka i ostrożnego podejmowania ryzyka;

d)  organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej przyjmuje politykę wynagrodzeń i okresowo dokonuje jej przeglądu, a także ponosi ogólną odpowiedzialność za jej wdrożenie;

e)  stan wdrożenia polityki wynagrodzeń podlega scentralizowanemu i niezależnemu przeglądowi wewnętrznemu przez jednostki sprawujące funkcje kontrolne;

f)  pracownicy sprawujący funkcje kontrolne są niezależni od jednostek organizacyjnych, które nadzorują, posiadają odpowiednie uprawnienia i otrzymują wynagrodzenie zgodnie z osiągnięciem celów związanych z ich funkcjami, niezależnie od wyników obszarów działalności, które kontrolują;

g)  wynagrodzenie pracowników wysokiego szczebla zajmujących się zarządzaniem ryzykiem oraz zgodnością z przepisami jest bezpośrednio nadzorowane przez komitet ds. wynagrodzeń, o którym mowa w art. 31, lub, jeżeli nie powołano takiego komitetu, przez organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej;

h)  polityka wynagrodzeń, uwzględniająca krajowe przepisy dotyczące ustalania płac, obejmuje wyraźnie wyodrębnione kryteria stosowane do określania:

(i)   podstawowego stałego wynagrodzenia, które przede wszystkim odzwierciedla odpowiednie doświadczenie zawodowe i zakres odpowiedzialności organizacyjnej przewidziany w opisie stanowiska jako element warunków zatrudnienia, oraz

(ii)   wynagrodzenia zmiennego, które odzwierciedla stałe i dostosowane do ryzyka wyniki osiągane przez pracownika, a także wyniki wykraczające poza zakres obowiązków wyrażony w opisie stanowiska;

i)  stałe składniki stanowią na tyle dużą część łącznego wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie całkowicie elastycznej polityki dotyczącej zmiennych składników wynagrodzenia, w tym niewypłacanie zmiennego składnika wynagrodzenia.

2.  Do celów ust. 1 lit. i) państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne w swoich politykach wynagrodzenia określiły odpowiedni stosunek składników stałych łącznego wynagrodzenia do składników zmiennych, uwzględniając działalność gospodarczą firmy inwestycyjnej i związane z nią ryzyka, a także wpływ, który różne kategorie osób, o których mowa w ust. 1, mają na profil ryzyka firmy inwestycyjnej.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne stosowały zasady, o których mowa w ust. 1, w sposób odpowiedni do ich wielkości i organizacji wewnętrznej oraz do charakteru, zakresu i stopnia złożoności ich działalności.

4.  EUNB we współpracy z ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia odpowiednich kryteriów ustalania kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej, o których mowa w ust. 1. EUNB i ESMA należycie uwzględniają zalecenie Komisji z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (2009/384/WE) oraz obowiązujące wytyczne w dziedzinie wynagrodzeń na podstawie dyrektyw w sprawie UCITS, ZAFI i MiFID II, a także dążą do zminimalizowania odchyleń od obowiązujących przepisów.

EUNB przedkłada Komisji wspomniane projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [dziewięć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 29

Firmy inwestycyjne, które korzystają z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego

Jeżeli firma inwestycyjna korzysta z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 28 dyrektywy 2014/59/UE, państwa członkowskie dopilnowują, by nie wypłacała ona żadnego wynagrodzenia zmiennego.

Artykuł 30Wynagrodzenie zmienne

1.  Państwa członkowskie dopilnowują, by wszelkie wynagrodzenia zmienne przyznawane i wypłacane przez firmę inwestycyjną kadrze kierowniczej wyższego szczebla, osobom podejmującym ryzyko, personelowi sprawującemu funkcje kontrolne, każdemu pracownikowi, który otrzymuje całkowite wynagrodzenie na tym samym szczeblu siatki płac co wynagrodzenie kadry kierowniczej wyższego szczebla, osobom podejmującym ryzyko, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej lub aktywów, którymi ta firma zarządza, były zgodne z następującymi wymogami:

a)  w przypadku wynagrodzeń zmiennych zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia zmiennego jest ocena wyników danego pracownika i danej jednostki organizacyjnej w połączeniu z oceną całościowych wyników firmy inwestycyjnej;

b)  przy ocenie indywidualnych wyników pracowników bierze się pod uwagę kryteria finansowe i niefinansowe;

c)  podstawą dla oceny wyników, o której mowa w lit. a), jest wieloletni okres, w którym uwzględnia się cykl koniunkturalny firmy inwestycyjnej oraz jej ryzyko prowadzenia działalności;

d)  wynagrodzenie zmienne nie ma wpływu na zdolność firmy inwestycyjnej do zapewnienia należytej bazy kapitałowej;

e)  wynagrodzenie zmienne jest gwarantowane jedynie w przypadku nowych pracowników i wyłącznie w pierwszym roku zatrudnienia nowych pracowników;

f)  płatności z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy o pracę odzwierciedlają wyniki osiągnięte przez pracownika w dłuższym okresie i nie wynagradzają złych wyników ani uchybień;

g)  pakiety wynagrodzenia w związku z odprawami lub płatnościami z tytułu przedterminowego rozwiązania umów poprzedniego zatrudnienia są zgodne z długoterminowymi interesami firmy inwestycyjnej;

h)  pomiary wyników stosowane jako podstawa do obliczania puli wynagrodzenia zmiennego uwzględniają wszystkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka oraz koszty kapitału i płynności wymaganych zgodnie z rozporządzeniem (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych];

i)  przyznając zmienne składniki wynagrodzenia w obrębie firmy inwestycyjnej, uwzględnia się także wszelkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka;

j)  na co najmniej 40 % wynagrodzenia zmiennego składają się następujące instrumenty:

1)  akcje lub, w zależności od struktury prawnej danej firmy inwestycyjnej, równoważne tytuły własności;

2)  instrumenty związane z akcjami lub, w zależności od struktury prawnej danej firmy inwestycyjnej, równoważne instrumenty niepieniężne;

3)  instrumenty dodatkowe w Tier I lub instrumenty w Tier II lub inne instrumenty, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty kapitału podstawowego Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość i które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową firmy inwestycyjnej kontynuującej działalność;

ja)  w drodze odstępstwa od lit. j), w przypadku gdy firma inwestycyjna nie emituje żadnego z tych instrumentów, właściwe organy krajowe mogą wyrazić zgodę na stosowanie alternatywnych mechanizmów służących realizacji tych samych celów;

k)  co najmniej 50 % wynagrodzenia zmiennego jest odroczone na okres ▌pięciu lat, w zależności od cyklu koniunkturalnego firmy inwestycyjnej, charakteru jej działalności, związanych z nią ryzyk i działań danego pracownika, z wyjątkiem przypadku szczególnie wysokiego wynagrodzenia zmiennego, w przypadku którego co najmniej 60 % jego kwoty podlega odroczeniu;

l)  do 100 % wynagrodzenia zmiennego podlega redukcji w sytuacji, gdy firma inwestycyjna uzyskuje słabsze lub ujemne wyniki finansowe, w tym w drodze ustaleń dotyczących zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty, co podlega określonym przez firmy inwestycyjne kryteriom, które w szczególności obejmują sytuacje, w których członek personelu:

(i) uczestniczył w działaniach, których wynikiem były znaczne straty dla firmy inwestycyjnej, lub był odpowiedzialny za takie działania;

(ii) nie jest już uznawany za właściwego i odpowiedniego;

m)  polityka w zakresie uznaniowych świadczeń emerytalnych jest zgodna ze strategią działalności, celami, wartościami i długoterminowymi interesami firmy inwestycyjnej.

2.  Do celów ust. 1 właściwe organy zapewniają, aby:

a)  osoby fizyczne, o których mowa w art. 28 ust. 1, nie korzystały z osobistych strategii hedgingowych ani ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności w celu podważania zasad, o których mowa w ust. 1;

b)  zmienne wynagrodzenie nie było wypłacane za pomocą kanałów lub metod finansowych ułatwiających obchodzenie przepisów niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych].

3.  Do celów ust. 1 lit. j) instrumenty, o których mowa w tym przepisie, podlegają odpowiednim zasadom ograniczającym rozporządzanie nimi, służącym dostosowaniu zachęt wobec osoby fizycznej do długoterminowych interesów danej firmy inwestycyjnej, jej wierzycieli i klientów. Państwa członkowskie lub ich właściwe organy mogą wprowadzać ograniczenia co do rodzajów i form tych instrumentów lub zakazać stosowania niektórych z nich do celów wynagrodzenia zmiennego.

Do celów ust. 1 lit. k) wynagrodzenie zmienne płatne w ramach uzgodnień o odroczeniu wypłaty przysługuje nie wcześniej, niż wynika to z zasady proporcjonalności.

Do celów ust. 1 lit. m), jeżeli pracownik opuszcza firmę inwestycyjną przed osiągnięciem wieku emerytalnego, firma inwestycyjna zatrzymuje uznaniowe świadczenia emerytalne przez okres pięciu lat w postaci instrumentów, o których mowa w lit. j). Pracownikowi, który osiąga wiek emerytalny, uznaniowe świadczenia emerytalne wypłaca się w formie instrumentów, o których mowa w lit. j), przy czym ustanawia się ograniczenie rozporządzania przedmiotowymi instrumentami przez tego pracownika na okres pięciu lat.

4.  Przepisy ust. 1 lit. j) i k) oraz ust. 3 akapit trzeci nie mają zastosowania do:

a)  firmy inwestycyjnej, której wartość aktywów bilansowych i pozabilansowych średnio nie przekracza 100 mln EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym dany rok obrachunkowy;

b)  osoby fizycznej, której roczne wynagrodzenie zmienne nie przekracza 50 000 EUR i nie stanowi więcej niż jednej czwartej całkowitego rocznego wynagrodzenia tej osoby.

W drodze odstępstwa od lit. a) właściwe organy mogą zdecydować, że firmy inwestycyjne, których wartość aktywów jest mniejsza od wartości progowej wskazanej w lit. a), nie zostają objęte odstępstwem ze względu na charakter i zakres ich działalności, ich strukturę organizacyjną lub, w stosownych przypadkach, charakterystykę grupy, do której należą.

W drodze odstępstwa od lit. b) właściwe organy mogą zdecydować, że pracownicy, których roczne zmienne wynagrodzenie jest niższe od wartości progowych, o których mowa w lit. b), nie zostają objęci odstępstwem ze względu na specyfikę rynku krajowego pod względem praktyk w zakresie wynagrodzenia lub ze względu na charakter obowiązków i profil stanowiska tych pracowników.

5.  Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych, aby stosowały przepisy niniejszego artykułu w odniesieniu do wynagrodzenia przyznanego za świadczone usługi lub osiągnięte wyniki po roku obrachunkowym, w którym dokonano oceny określonej w art. 23 ust. 1.

6.  EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia klas instrumentów, które spełniają warunki określone w ust. 1 lit. j) ppkt 3.

EUNB przedkłada Komisji wspomniane projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [dziewięć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 31Komitet ds. wynagrodzeń

1.  Państwa członkowskie dopilnowują, by ▌firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów określonych w art. 30 ust. 4 lit. a), ustanawiały komitet ds. wynagrodzeń. Taki komitet ds. wynagrodzeń musi być zrównoważony pod względem płci. Wydaje on kompetentne i niezależne opinie na temat polityki i praktyki wynagrodzeń oraz zachęt wprowadzanych z myślą o zarządzaniu ryzykiem, kapitałem i płynnością. W ramach grupy komitet ds. wynagrodzeń może być komitetem ds. wynagrodzeń dla całej grupy.

2.  Państwa członkowskie dopilnowują, by ▌komitet ds. wynagrodzeń odpowiadał za przygotowanie decyzji dotyczących wynagrodzeń, również tych, które mają wpływ na ryzyko i zarządzanie ryzykiem w danej instytucji i które mają być podejmowane przez organ zarządzający. Przewodniczący oraz członkowie komitetu ds. wynagrodzeń są członkami organu zarządzającego, którzy nie sprawują żadnych funkcji wykonawczych w danej firmie inwestycyjnej. Jeżeli w prawie krajowym przewiduje się reprezentację pracowników w organie zarządzającym, w komitecie ds. wynagrodzeń jest co najmniej jeden przedstawiciel pracowników.

3.  Przygotowując decyzje, o których mowa w ust. 2, komitet ds. wynagrodzeń bierze pod uwagę interes publiczny oraz długoterminowe interesy akcjonariuszy i inwestorów danej firmy inwestycyjnej oraz innych zainteresowanych stron związanych z daną firmą.

Artykuł 32Nadzór nad polityką wynagrodzeń

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy gromadziły informacje ujawniane zgodnie z art. 51 lit. c), d) i f) [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] i wykorzystywały te informacje w celu przeprowadzania analiz porównawczych tendencji i praktyk w dziedzinie wynagrodzeń. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB.

2.  EUNB wykorzystuje informacje przekazywane przez właściwe organy zgodnie z ust. 1 do przeprowadzania analiz porównawczych tendencji i praktyk w dziedzinie wynagrodzeń w skali Unii.

3.  EUNB w porozumieniu z ESMA publikuje wytyczne dotyczące prawidłowej polityki wynagrodzeń. W tych wytycznych należy uwzględnić przynajmniej wymogi, o których mowa w art. 28–31, i zasady prawidłowej polityki wynagrodzeń określone w zaleceniu Komisji 2009/384/WE(24).

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby na żądanie właściwych organów firmy inwestycyjne przekazywały tym organom informacje na temat liczby osób fizycznych w firmie inwestycyjnej, których wynagrodzenie wynosi co najmniej 1 mln EUR w danym roku obrachunkowym, w przedziałach wynagrodzenia wynoszących 1 mln EUR, w tym informacje dotyczące ich zakresu obowiązków, obszaru działalności oraz głównych składników wynagrodzenia, premii, nagrody długookresowej i składek emerytalnych. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB, który publikuje je na zasadzie zbiorczej dla państw członkowskich pochodzenia we wspólnym formacie sprawozdawczym. EUNB w porozumieniu z ESMA może opracować wytyczne mające na celu ułatwienie wdrożenia przepisów niniejszego ustępu i zapewnienie spójności gromadzonych informacji.

Artykuł 32a

Sprawozdanie EUNB na temat kryteriów dotyczących ryzyk związanych z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym

EUNB przygotowuje sprawozdanie w sprawie uwzględnienia w procesie przeglądu i oceny nadzorczej ryzyka kryteriów technicznych dotyczących ekspozycji z tytułu działań powiązanych w istotnej mierze z celami ochrony środowiska, celami społecznymi i celami w zakresie ładu korporacyjnego, aby dokonać oceny ewentualnych źródeł i skutków takiego ryzyka dla firmy inwestycyjnej z uwzględnieniem klasyfikacji z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego [dodać odniesienie do tekstu prawnego, gdy będzie dostępny].

W sprawozdaniu EUNB, o którym mowa w akapicie pierwszym, uwzględnia się co najmniej następujące elementy:

a)  definicję ryzyk związanych z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym, ryzyk fizycznych oraz ryzyk związanych z transformacją, w tym ryzyk związanych z utratą wartości aktywów wskutek zmian regulacyjnych, kryteria i wskaźniki ilościowe i jakościowe odpowiednie do oceny tych ryzyk, a także metodę oceny, czy takie ryzyka mogą wystąpić w perspektywie krótko-, średnio- lub długoterminowej oraz czy mogłyby mieć poważne skutki finansowe dla firmy inwestycyjnej;

b)  ocenę, czy znaczna koncentracja określonych aktywów może zwiększyć ryzyka związane z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym, ryzyka fizyczne oraz ryzyka związane z transformacją dla tej firmy inwestycyjnej;

c)  opis procesów, które firma inwestycyjna może przeprowadzać w celu identyfikacji i oceny ryzyk związanych z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym, ryzyk fizycznych i ryzyk związanych z transformacją oraz w celu zarządzania nimi;

d)  kryteria, parametry i wskaźniki, które organy sprawujące nadzór i instytucje mogą wykorzystywać do oceny skutków krótko-, średnio- i długoterminowych ryzyk związanych z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym w ramach procesu przeglądu i oceny nadzorczej.

EUNB przedstawia sprawozdanie w sprawie jej ustaleń Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji do dnia ... [dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

Na podstawie tego sprawozdania EUNB może w stosownym przypadku przyjąć wytyczne co do uwzględnienia w procesie przeglądu i oceny nadzorczej kryteriów dotyczących ryzyk związanych z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym, uwzględniające ustalenia zawarte w sprawozdaniu EUNB, o którym mowa w niniejszym artykule.

Sekcja 3

Proces przeglądu i oceny nadzorczej

Artykuł 33 Przegląd i ocena nadzorcza

1.  Właściwe organy dokonują przeglądu rozwiązań, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez firmy inwestycyjne w celu zastosowania się do przepisów niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] oraz oceniają wszystkie wymienione poniżej elementy, aby zapewnić prawidłowe zarządzanie ryzykiem, na które są narażone firmy inwestycyjne, i uwzględnienie tego ryzyka:

a)  ryzyko, o którym mowa w art. 27;

b)  lokalizację geograficzną ekspozycji firmy inwestycyjnej;

c)  model biznesowy firmy inwestycyjnej;

d)  ocenę ryzyka systemowego, z uwzględnieniem identyfikacji i pomiaru ryzyka systemowego zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub zaleceniami ERRS;

da)  ryzyko dla bezpieczeństwa sieci i systemów informacyjnych wykorzystywanych przez firmy inwestycyjne w ramach ich działalności w celu zapewnienia poufności, integralności i dostępności ich procesów i danych;

e)    ekspozycję firm inwestycyjnych na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności w ramach portfela niehandlowego;

f)    zasady zarządzania firm inwestycyjnych i zdolność członków organu zarządzającego do wykonywania swoich obowiązków.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustaliły częstotliwość i intensywność przeglądów i ocen, o których mowa w ust. 1, uwzględniając wielkość, znaczenie systemowe, charakter, skalę i złożoność działalności danej firmy inwestycyjnej oraz zasadę proporcjonalności.

Właściwe organy dokonują przeglądu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do firm inwestycyjnych spełniających warunki określone w art. 12 ust. 1 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] jedynie wtedy, gdy postanowią, że taki przegląd jest konieczny ze względu na wielkość, znaczenie systemowe, charakter, zakres i stopień złożoności działalności tych firm.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku gdy przegląd wykaże, że dana firma inwestycyjna może stwarzać ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, właściwe organy niezwłocznie informowały EUNB o wynikach tego przeglądu.

4.  Właściwe organy podejmują odpowiednie działania, jeżeli przegląd i ocena, o których mowa w ust. 1 lit. e), wykażą, że wartość gospodarcza kapitału własnego firmy inwestycyjnej zmniejszyła się o ponad 15 % jej kapitału Tier I w wyniku nagłej i niespodziewanej zmiany stóp procentowych zgodnie z dowolnym z sześciu scenariuszy wstrząsu stosowanych do celów nadzorczych w odniesieniu do stóp procentowych, określonych w [rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na podstawie art. 98 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE].

5.  Przeprowadzając przegląd i ocenę, o których mowa w ust. 1 lit. f), właściwe organy mają dostęp do porządków obrad, protokołów posiedzeń i dokumentacji uzupełniającej dotyczących posiedzeń organu zarządzającego i jego komitetów, a także do wyników wewnętrznych lub zewnętrznych ocen działalności organu zarządzającego.

6.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 54 w celu dalszego doprecyzowania szczegółów mających zapewnić, by rozwiązania, strategie, procesy i mechanizmy wdrożone przez firmy inwestycyjne zapewniały prawidłowe zarządzanie ryzykiem, na które są narażone firmy inwestycyjne, oraz uwzględnienie tego ryzyka. Komisja uwzględnia przy tym zmiany na rynkach finansowych, w szczególności pojawianie się nowych produktów finansowych, zmiany w standardach rachunkowości oraz zmiany, które ułatwiają konwergencję praktyk nadzorczych.

Artykuł 34Bieżący przegląd pozwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy regularnie, a co najmniej raz na 3 lata, dokonywały przeglądu zgodności firm inwestycyjnych z wymogami dotyczącymi pozwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych, o których mowa w art. 22 [rozporządzenia (UE) ---/----]. Właściwe organy uwzględniają w szczególności zmiany w działalności danej firmy inwestycyjnej i w stosowaniu tych modeli w odniesieniu do nowych produktów oraz dokonują przeglądu i oceny tego, czy dana firma inwestycyjna stosuje dobrze opracowane i aktualne techniki i praktyki w odniesieniu do tych modeli. Właściwe organy zapewniają, aby korygowano istotne niedociągnięcia w zakresie uwzględnienia ryzyka w modelach wewnętrznych firmy inwestycyjnej, lub podejmują kroki w celu złagodzenia ich skutków, w tym poprzez nałożenie narzutów kapitałowych lub narzucenie wyższych mnożników.

2.  Jeżeli w odniesieniu do modeli wewnętrznych dotyczących ryzyka dla rynku liczne przekroczenia, o których mowa w art. 366 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wskazują, że modele te nie są lub przestały być dokładne, właściwe organy cofają pozwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych lub wprowadzają odpowiednie środki zapewniające ich niezwłoczne ulepszenie w wyznaczonych ramach czasowych.

3.  Jeżeli firma inwestycyjna, która otrzymała pozwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych, przestała spełniać wymogi konieczne do stosowania tych modeli, właściwe organy wymagają, aby wykazała ona, że skutek braku zgodności nie ma istotnego znaczenia, lub przedstawiła plan spełnienia tych wymogów i ustaliła termin realizacji tego planu. Właściwe organy wymagają poprawienia przedstawionego planu, jeżeli w wyniku jego realizacji uzyskanie pełnej zgodności jest mało prawdopodobne lub jeżeli ustalony termin jest nieodpowiedni.

Jeżeli mało prawdopodobne jest, że firma inwestycyjna będzie w stanie spełnić wymogi w ustalonym terminie, lub jeżeli nie wykazała ona w zadowalający sposób, że skutek braku zgodności nie ma istotnego znaczenia, państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy cofały pozwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych lub ograniczyły je do obszarów, w których zgodność jest zapewniona lub w których zgodność może zostać osiągnięta w odpowiednim terminie.

4.  EUNB analizuje modele wewnętrzne różnych firm inwestycyjnych oraz sposób, w jaki firmy inwestycyjne wykorzystują modele wewnętrzne w odniesieniu do podobnych rodzajów ryzyka lub ekspozycji.

Aby promować spójne, skuteczne i efektywne praktyki nadzorcze, EUNB opracowuje – w oparciu o tę analizę i zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 – wytyczne zawierające wartości referencyjne dotyczące tego, w jaki sposób firmy inwestycyjne powinny stosować modele wewnętrzne, oraz sposobów, w jaki podobne rodzaje ryzyka lub ekspozycje powinny być traktowane przy pomocy tych modeli wewnętrznych.

Państwa członkowskie zachęcają właściwe organy do uwzględnienia tej analizy i tych wytycznych w przeglądzie, o którym mowa w ust. 1.

Sekcja 4

Środki i uprawnienia nadzorcze

Artykuł 35Środki nadzorcze

Właściwe organy zobowiązują firmy inwestycyjne do stosowania na wczesnym etapie środków koniecznych do zaradzenia następującym problemom:

a)  firma inwestycyjna nie spełnia wymogów niniejszej dyrektywy lub [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

b)  właściwe organy dysponują dowodami, że prawdopodobne jest, że dana firma inwestycyjna naruszy przepisy [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] lub przepisy transponujące niniejszą dyrektywę w ciągu najbliższych 12 miesięcy.

Artykuł 36Uprawnienia nadzorcze

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia nadzorcze do interwencji w proporcjonalny sposób w działania firm inwestycyjnych w zakresie sprawowanych przez te organy funkcje.

2.  Do celów art. 33, art. 34 ust. 3 i art. 35 oraz do celów stosowania [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] właściwe organy dysponują uprawnieniami do:

a)  wymagania od firm inwestycyjnych posiadania dodatkowego kapitału przewyższającego wymogi, które określono w art. 11 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], na warunkach określonych w art. 37 niniejszej dyrektywy, lub dostosowania wymaganego kapitału w razie istotnych zmian w działalności tych firm inwestycyjnych;

b)  wymagania wzmocnienia rozwiązań, procesów, mechanizmów oraz strategii wdrożonych zgodnie z art. 22 i 24;

c)  wymagania od firm inwestycyjnych przedstawienia planu spełnienia wymogów nadzorczych zgodnie z niniejszą dyrektywą i z [rozporządzeniem (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] oraz określenia terminu wdrożenia tego planu, który nie może przekroczyć jednego roku, oraz wymagania wprowadzenia poprawek do tego planu dotyczących jego zakresu i terminu jego wdrożenia;

d)  wymagania od firm inwestycyjnych stosowania szczególnej polityki w zakresie rezerw lub szczególnego traktowania aktywów w kontekście wymogów kapitałowych;

e)  ograniczania działalności, operacji lub sieci firm inwestycyjnych lub żądania zbycia rodzajów działalności, które stwarzają nadmierne ryzyka dla finansowej stabilności firmy inwestycyjnej;

f)  wymagania ograniczenia ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością, produktami i systemami firm inwestycyjnych, w tym działalnością zleconą na zasadzie outsourcingu;

g)  wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy ten zmienny składnik wynagrodzenia utrudnia utrzymanie prawidłowej bazy kapitałowej;

h)  wymagania od firm inwestycyjnych przeznaczenia zysków netto na zwiększenie funduszy własnych;

i)  ograniczenia lub zakazania dokonywania przez firmę inwestycyjną wypłat zysków lub odsetek na rzecz akcjonariuszy, udziałowców lub posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, w przypadku gdy zakaz taki nie stanowi zdarzenia niewykonania zobowiązania przez firmę inwestycyjną;

j)  nakładania dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenia ich częstotliwości w stosunku do obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie i w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w tym w zakresie sprawozdawczości na temat sytuacji kapitałowej i poziomu płynności;

k)  nakładania szczególnych wymogów dotyczących płynności;

l)  wymagania ujawniania dodatkowych informacji▌;

la)  wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia ryzyka, na które narażone jest bezpieczeństwo ich sieci i systemów informatycznych, w celu zapewnienia poufności, integralności i dostępności procesów i danych.

Do celów lit. j) właściwe organy mogą nałożyć na firmy inwestycyjne dodatkowe obowiązki sprawozdawcze lub zwiększyć ich częstotliwość wyłącznie wtedy, gdy przekazanie informacji nie prowadzi do ich powielenia i gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

a)  spełniony jest każdy z warunków, o których mowa w art. 35 lit. a) i b);

b)  właściwy organ uważa, że niezbędne jest zgromadzenie dowodów, o których mowa w art. 35 lit. b);

ba)  dodatkowe informacje są wymagane na czas trwania procesu przeglądu i oceny nadzorczej firmy inwestycyjnej, o którym mowa w art. 33.

Informacje uznaje się za powielone, jeżeli właściwy organ posiada już te same lub praktycznie takie same informacje, jeżeli organ ten może wygenerować te informacje lub może uzyskać je w inny sposób niż wyegzekwowanie wymogu przekazania tych informacji przez firmę inwestycyjną. Właściwy organ nie wymaga przekazania dodatkowych informacji, jeżeli informacje są dostępne właściwemu organowi w innym formacie lub w innym stopniu szczegółowości niż dodatkowe informacje podlegające przekazaniu, a ten inny format lub poziom szczegółowości nie uniemożliwia organowi wygenerowania zasadniczo podobnych informacji.

Artykuł 37Dodatkowy wymóg kapitałowy

1.  Właściwe organy nakładają dodatkowy wymóg kapitałowy, o którym mowa w art. 36 ust. 2 lit. a), wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie przeglądów dokonanych zgodnie z art. 35 i 36 stwierdzą, że dana firma inwestycyjna znajduje się w jednej z następujących sytuacji:

a)  firma inwestycyjna jest narażona na rodzaje ryzyka lub elementy ryzyka, które nie ▌są wystarczająco objęte którymś ze współczynników K określonych w ▌ [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

b)  firma inwestycyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 22 i 24, a zastosowanie innych środków administracyjnych prawdopodobnie nie doprowadzi w wystarczającym stopniu i we właściwym czasie do poprawy rozwiązań, procesów, mechanizmów i strategii;

c)  ostrożna wycena portfela handlowego jest niewystarczająca, aby umożliwić firmie inwestycyjnej, w normalnych warunkach rynkowych, sprzedanie lub zabezpieczenie w krótkim czasie swoich pozycji bez ponoszenia znaczących strat;

d)  ocena przeprowadzona zgodnie z art. 34 wykazuje, że niespełnienie wymogów dotyczących uzyskania pozwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych prawdopodobnie doprowadzi do niewłaściwych poziomów kapitału;

e)  firma inwestycyjna wielokrotnie nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać odpowiedniego poziomu dodatkowego kapitału określonego w art. 38 ust. 1.

4.  Właściwe organy wymagają od firm inwestycyjnych spełnienia dodatkowego wymogu kapitałowego, o którym mowa w art. 36 ust. 2 lit. a), przy czym fundusze własne podlegają następującym warunkom:

a)  co najmniej trzy czwarte dodatkowego wymogu kapitałowego jest spełnione za pomocą kapitału Tier I;

b)  co najmniej trzy czwarte kapitału Tier I składa się z kapitału podstawowego Tier I;

c)  wspomniane fundusze własne nie są wykorzystywane w celu spełnienia któregokolwiek z wymogów kapitałowych określonych w art. 11 lit. a), b) i c) [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

5.  Właściwe organy uzasadniają na piśmie swoją decyzję o nałożeniu dodatkowego wymogu kapitałowego, o którym mowa w art. 36 ust. 2 lit. a), jasno przedstawiając pełną ocenę elementów, o których mowa w ust. 1▌ niniejszego artykułu. W przypadku określonym w ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu obejmuje to podanie konkretnych powodów, dla których poziom kapitału określony zgodnie z art. 38 ust. 1 uznaje się już za niewystarczający.

6.  EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:

a)  rodzaje ryzyka i elementy ryzyka, których nie uznaje się za objęte współczynnikami K, oraz w przypadku tych rodzajów ryzyka i elementów ryzyka – orientacyjne wskaźniki ilościowe oraz jakościowe oceny ryzyka na użytek właściwych organów określonych w [rozporządzeniu (UE) ---/--- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

b)  sformułowanie „niewystarczająco objęte” zawarte w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu;

c)  przypadki, w których właściwe organy mogą nałożyć dodatkowe wymogi kapitałowe, gdy poziomy, rodzaje i struktura kapitału uznane za odpowiednie są wyższe w porównaniu z wymogiem kapitałowym dla firmy inwestycyjnej określonym w części trzeciej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

d)  maksymalne kwoty dodatkowego kapitału, których można wymagać od firm inwestycyjnych.

EUNB zapewnia, by projekty regulacyjnych standardów technicznych były proporcjonalne w świetle:

(i)  obciążeń związanych z ich wdrożeniem, spoczywających na firmach inwestycyjnych i właściwych organach;

(ii)  możliwości, że wyższy poziom wymogów kapitałowych mających zastosowanie w przypadku, gdy firmy inwestycyjne nie stosują modeli wewnętrznych, może uzasadniać nałożenie niższych wymogów kapitałowych w przypadku oceny rodzajów ryzyka i elementów ryzyka zgodnie z ust. 2.

EUNB przedkłada Komisji wspomniane projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [dziewięć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 38Wytyczne dotyczące adekwatności kapitałowej

1.  Właściwe organy zapewniają, by firmy inwestycyjne posiadały poziom kapitału, który zgodnie z art. 22 w sposób wystarczający przewyższa wymogi określone w części trzeciej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] i w niniejszej dyrektywie, w tym dodatkowe wymogi kapitałowe, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. a), w celu zapewnienia, by:

a)  wahania koniunktury gospodarczej nie prowadziły do naruszenia tych wymogów;

b)  kapitał firmy inwestycyjnej mógł pokryć ewentualne straty i ryzyka zidentyfikowane w ramach procesów przeglądu nadzorczego.

2.  Właściwe organy poddają regularnemu przeglądowi poziom kapitału ustalony przez każdą firmę inwestycyjną zgodnie z ust. 1 oraz w stosownych przypadkach przekazują wnioski z tego przeglądu danej firmie inwestycyjnej, w tym wszelkie oczekiwania odnośnie do korekt poziomu kapitału ustanowionego zgodnie z ust. 1. Taka informacja musi zawierać termin dokonania korekty wymaganej przez właściwe organy.

Artykuł 39 Współpraca z organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1.  Właściwe organy konsultują się z organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przed określeniem każdego dodatkowego kapitału wymaganego na mocy art. 36 ust. 2 lit. a) oraz przed poinformowaniem firm inwestycyjnych o jakichkolwiek oczekiwaniach odnośnie do korekt poziomu kapitału, o których mowa w art. 38 ust. 2. W tym celu właściwe organy przekazują organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wszystkie dostępne informacje.

2.  Właściwe organy informują odpowiednie organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o dodatkowym kapitale wymaganym na mocy art. 36 ust. 2 lit. a) oraz o wszelkich oczekiwaniach odnośnie do korekt, o których mowa w art. 38 ust. 2.

Artykuł 40Wymogi dotyczące publikacji

Państwa członkowskie uprawniają właściwe organy do:

a)  nakładania na firmy inwestycyjne wymogu publikowania informacji, o których mowa w art. 45 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], częściej niż raz do roku oraz do ustalania terminów tej publikacji;

b)  nakładania na firmy inwestycyjne wymogu korzystania z określonych środków przekazu i miejsc, w szczególności ich stron internetowych, do celów publikacji innych niż sprawozdania finansowe;

c)  nakładania na jednostki dominujące wymogu corocznego publikowania, w pełnej formie albo poprzez zamieszczenie odniesień do równoważnych informacji, opisu ich struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy firm inwestycyjnych zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszej dyrektywy oraz art. 10 dyrektywy 2014/65/UE.

Artykuł 41Obowiązek informowania EUNB

1.  Właściwe organy przekazują EUNB informacje na temat:

a)  ich procedur przeglądu i oceny, o których mowa w art. 33;

b)  metody zastosowanej w odniesieniu do decyzji, o których mowa w art. 36–38.

2.  EUNB ocenia informacje przekazane przez właściwe organy w celu rozwijania spójności procesu przeglądu i oceny nadzorczej. EUNB może się zwrócić do właściwych organów o dodatkowe informacje, aby zakończyć swoja ocenę, na zasadzie proporcjonalności i zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat stopnia zbieżności w stosowaniu przepisów niniejszego rozdziału między państwami członkowskimi. EUNB w stosownych przypadkach przeprowadza wzajemne oceny zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB wydaje wytyczne skierowane do właściwych organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 w celu bardziej szczegółowego określenia – w sposób, który jest odpowiedni do wielkości, struktury i organizacji wewnętrznej firm inwestycyjnych oraz do charakteru, zakresu i złożoności ich działalności – wspólnych procedur i metod dotyczących procesu przeglądu i oceny nadzorczej, o których mowa w ust. 1, oraz oceny traktowania ryzyk, o których mowa w art. 27.

ROZDZIAŁ 3

Nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym

Sekcja 1Nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym

Artykuł 42Określenie organu sprawującego nadzór nad grupą

1.  Państwa członkowskie zapewniają, by w sytuacji, w której na czele grupy firm inwestycyjnych stoi unijna dominująca firma inwestycyjna, nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym sprawował właściwy organ, który wydał zezwolenie tej unijnej dominującej firmie inwestycyjnej.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, by w sytuacji, w której jednostka dominująca firmy inwestycyjnej jest unijną dominującą inwestycyjną spółką holdingową lub unijną dominującą finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym sprawował właściwy organ, który wydał zezwolenie tej firmie inwestycyjnej.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, by w sytuacji, w której jednostką dominującą co najmniej dwóch firm inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie w co najmniej dwóch państwach członkowskich, jest ta sama unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa lub ta sama unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym był sprawowany przez właściwy organ właściwe dla firmy inwestycyjnej posiadającej zezwolenie przyznane w państwie członkowskim, w którym utworzona została inwestycyjna spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, by w sytuacji, w której jednostki dominujące co najmniej dwóch firm inwestycyjnych, którym udzielono zezwolenia w co najmniej dwóch państwach członkowskich, obejmują więcej niż jedną inwestycyjną spółkę holdingowa lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których siedziby główne znajdują się w różnych państwach członkowskich, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się firma inwestycyjna, nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym był sprawowany przez właściwy organ właściwy dla firmy inwestycyjnej o największej sumie bilansowej.

5.  Państwa członkowskie zapewniają, by w sytuacji, w której jednostką dominującą co najmniej dwóch firm inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie w Unii, jest ta sama unijna inwestycyjna spółka holdingowa lub ta sama unijna finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, przy czym żadna z tych firm inwestycyjnych nie uzyskała zezwolenia w państwie członkowskim, w którym utworzono inwestycyjną spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym był sprawowany przez właściwy organ, który udzielił zezwolenia firmie inwestycyjnej o największej sumie bilansowej.

6.  Właściwe organy mogą – na mocy wspólnego porozumienia – odstąpić od kryteriów, o których mowa w ust. 3–5, jeżeli ich zastosowanie nie byłoby właściwe w celu sprawowania skutecznego nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, biorąc pod uwagę dane firmy inwestycyjne oraz znaczenie działalności prowadzonej przez nie w odpowiednich państwach członkowskich, i wyznaczyć inny właściwy organ w celu sprawowania nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym. W takich przypadkach właściwe organy przed podjęciem jakiejkolwiek tego rodzaju decyzji zapewniają możliwość wyrażenia opinii na temat tej planowanej decyzji, stosownie do przypadku, unijnej dominującej inwestycyjnej spółce holdingowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej lub firmie inwestycyjnej o największej sumie bilansowej. Właściwe organy powiadamiają Komisję i EUNB o każdej decyzji.

Artykuł 43Wymogi dotyczące informowania w sytuacjach nadzwyczajnych

W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym podmioty należące do grupy firm inwestycyjnych otrzymały zezwolenie, organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 42, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 1 sekcja 2 niniejszego tytułu, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB, ERRS i wszelkie odpowiednie właściwe organy oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla realizacji ich zadań.

Artykuł 44Kolegia organów nadzoru

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 42 ustanowił kolegia organów nadzoru w celu ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w niniejszym artykule, oraz w celu koordynacji i współpracy z odpowiednimi organami nadzoru państw trzecich.

2.  Kolegia organów nadzoru stanowią dla organu sprawującego nadzór nad grupą oraz dla EUNB i pozostałych właściwych organów ramy działania na potrzeby realizacji następujących zadań:

a)  zadań, o których mowa w art. 43;

b)  wymiany informacji między wszystkimi właściwymi organami oraz z EUNB zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, a także z ESMA zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;

c)  osiągnięcia porozumienia, w stosownych przypadkach, odnośnie do powierzania zadań i delegowania obowiązków między właściwymi organami na zasadzie dobrowolności;

d)  zwiększenia efektywności nadzoru poprzez dążenie do unikania zbędnego powielania wymogów nadzorczych.

3.  Kolegia organów nadzoru ustanawia się również w przypadku, gdy wszystkie jednostki zależne grupy firm inwestycyjnych, na której czele stoi unijna firma inwestycyjna, unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, znajdują się w państwie trzecim.

4.  Zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 EUNB bierze udział w posiedzeniach kolegiów organów nadzoru.

5.  Następujące organy posiadają status członków w kolegium organów nadzoru:

a)    właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi grupy firm inwestycyjnych, na której czele stoi unijna firma inwestycyjna, unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej;

b)  w stosownych przypadkach, organy nadzoru państw trzecich, z zastrzeżeniem wymogów poufności, które zdaniem wszystkich właściwych organów są równorzędne z wymogami określonymi w rozdziale I sekcja 2 niniejszego tytułu.

6.  Organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 42 przewodniczy posiedzeniom kolegium i przyjmuje decyzje. Ten organ sprawujący nadzór nad grupą z wyprzedzeniem i wyczerpująco powiadamia wszystkich członków kolegium o organizacji tych posiedzeń, głównych zagadnieniach do omówienia oraz o działaniach, które należy przeanalizować. Organ sprawujący nadzór nad grupą w odpowiednim czasie wyczerpująco informuje także wszystkich członków kolegium o decyzjach podjętych w trakcie tych posiedzeń lub zastosowanych środkach.

Przyjmując decyzje, organ sprawujący nadzór nad grupą uwzględnia zasadność działalności nadzorczej, która ma zostać zaplanowana lub podlegać koordynacji przez organy, o których mowa w ust. 5.

Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów formalnie zatwierdza się poprzez ustalenia sporządzone na piśmie.

7.  W przypadku braku zgody na przyjętą przez organ sprawujący nadzór nad grupą decyzję w sprawie funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, każdy z zainteresowanych właściwych organów może skierować sprawę do EUNB i zwrócić się o pomoc EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB może – z własnej inicjatywy zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia – podjąć również działania wspierające właściwe organy w przypadku braku porozumienia w sprawie funkcjonowania kolegiów organów nadzoru na mocy niniejszego artykułu.

8.  EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu dalszego doprecyzowania warunków, na których kolegia organów nadzoru wykonują swoje zadania, o których mowa w ust. 1.

EUNB przedkłada Komisji wspomniane projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [dziewięć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 45Wymogi dotyczące współpracy

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby organ sprawujący nadzór nad grupą i właściwe organy, o których mowa w art. 44 ust. 5, wzajemnie przedstawiały sobie wszystkie wymagane istotne informacje, w tym informacje dotyczące:

a)  określenia struktury prawnej oraz struktury zarządzania grupy firm inwestycyjnych, w tym jej struktury organizacyjnej, obejmującej wszystkie podmioty objęte regulacją i podmioty nieobjęte regulacją, jednostki zależne nieobjęte regulacją i jednostki dominujące, oraz określenia właściwych organów właściwych dla podmiotów objętych regulacją wchodzących w skład danej grupy firm inwestycyjnych;

b)  procedur gromadzenia informacji od firm inwestycyjnych wchodzących w skład danej grupy firm inwestycyjnych oraz procedur weryfikacji tych informacji;

c)  wszystkich niekorzystnych zmian sytuacji w firmach inwestycyjnych lub w innych jednostkach wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych, mogących mieć poważny wpływ na te firmy inwestycyjne;

d)  wszystkich znaczących sankcji i wyjątkowych środków zastosowanych przez właściwe organy zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi niniejszą dyrektywę;

e)  wprowadzenia szczególnego wymogu kapitałowego na podstawie art. 36 niniejszej dyrektywy.

2.  Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 właściwe organy i organ sprawujący nadzór nad grupą mogą powiadomić EUNB, jeżeli istotnych informacji nie przekazano zgodnie z ust. 1 bez zbędnej zwłoki lub jeżeli wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany istotnych informacji, został odrzucony lub nie podjęto w jego sprawie żadnych działań w odpowiednim terminie.

EUNB może, zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 i z własnej inicjatywy, wspierać właściwe organy w opracowywaniu spójnych praktyk w zakresie współpracy.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby przed przyjęciem decyzji, która może być istotna dla zadań nadzorczych innych właściwych organów, właściwe organy konsultowały się ze sobą w sprawach:

a)  zmian w składzie udziałowców, w strukturze organizacyjnej lub w strukturze zarządzania firm inwestycyjnych wchodzących w skład danej grupy które to zmiany wymagają zatwierdzenia lub zezwolenia ze strony właściwych organów;

b)  znaczących sankcji nałożonych na firmy inwestycyjne przez właściwe organy lub wszelkich innych nadzwyczajnych środków zastosowanych przez te organy;

c)  szczególnych wymogów kapitałowych nałożonych zgodnie z art. 36.

4.  W przypadku, gdy właściwe organy mają nałożyć znaczące sankcje lub zastosować inne nadzwyczajne środki, o których mowa w ust. 3 lit. b), organy te konsultują się z organem sprawującym nadzór nad grupą.

5.  W drodze odstępstwa od ust. 3 właściwy organ nie ma obowiązku konsultować się z innymi właściwymi organami w przypadkach pilnych lub jeżeli taka konsultacja mogłaby zagrozić skuteczności ich decyzji, przy czym w takim przypadku właściwy organ niezwłocznie informuje pozostałe zainteresowane właściwe organy o swojej decyzji o niekonsultowaniu się.

Artykuł 46Weryfikacja informacji dotyczących jednostek znajdujących się w innych państwach członkowskich

1.  Jeżeli zaistnieje potrzeba potwierdzenia przez właściwe organy w jednym państwie członkowskim informacji na temat firm inwestycyjnych, inwestycyjnych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, instytucji finansowych, przedsiębiorstw usług pomocniczych, holdingów mieszanych lub jednostek zależnych znajdujących się w innym państwie członkowskim, w tym jednostek zależnych będących zakładami ubezpieczeń, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy tego drugiego państwa członkowskiego przeprowadziły taką weryfikację zgodnie z ust. 2.

2.  Właściwe organy, które otrzymały wniosek na podstawie ust. 1, podejmują dowolne z następujących działań:

a)    samodzielnie przeprowadzają weryfikację w zakresie swoich kompetencji;

b)    zezwalają właściwym organom, które złożyły ten wniosek, przeprowadzić weryfikację;

c)  zwracają się do audytora bądź eksperta o niezwłoczne przeprowadzenie w możliwie najbardziej bezstronny sposób weryfikacji w celu uzyskania oceny dokonanej przez stronę trzecią.

Do celów przepisów lit. a) i c) właściwe organy, które złożyły wniosek, są uprawnione do uczestniczenia w weryfikacji.

Sekcja 2Inwestycyjne spółki holdingowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej i holdingi mieszane

Artykuł 47

Objęcie spółek holdingowych nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym

Państwa członkowskie zapewniają objęcie inwestycyjnych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym.

Artykuł 48Kwalifikacje dyrektorów

Państwa członkowskie wymagają, aby członkowie organu zarządzającego inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej cieszyli się odpowiednio dobrą opinią i posiadali wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie do skutecznego wykonywania swoich obowiązków.

Artykuł 49Holdingi mieszane

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby w sytuacji, w której na czele grupy firm inwestycyjnych stoi holding mieszany, właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad firmą inwestycyjną mogły:

a)    wymagać od holdingu mieszanego przedstawienia wszelkich informacji, które mogą być istotne dla nadzoru nad tą firma inwestycyjną;

b)    nadzorować transakcje między firmą inwestycyjną a holdingiem mieszanym i jego jednostkami zależnymi, a także wymagać od firmy inwestycyjnej posiadania odpowiednich procesów zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontroli wewnętrznej, w tym rzetelnych procedur sprawozdawczych i księgowych, na potrzeby rozpoznawania, wyceniania, monitorowania i kontrolowania tych transakcji.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby ich właściwe organy miały możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu w celu zweryfikowania informacji otrzymanych od holdingów mieszanych i od ich jednostek zależnych lub możliwość zlecania takich kontroli inspektorom zewnętrznym.

Artykuł 50Sankcje

Zgodnie z rozdziałem 2 sekcja 3 niniejszego tytułu państwa członkowskie zapewniają możliwość nakładania sankcji administracyjnych lub podejmowania innych środków administracyjnych mających na celu wyeliminowanie lub złagodzenie stwierdzonych naruszeń lub zlikwidowanie przyczyn takich naruszeń w stosunku do inwestycyjnych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej oraz holdingów mieszanych lub osób faktycznie nimi zarządzających, które naruszają przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne przyjęte w celu transponowania przepisów niniejszego rozdziału.

Artykuł 51Ocena nadzoru sprawowanego przez państwa trzecie i innych technik nadzoru

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku, gdy firma inwestycyjna, której jednostka dominująca ma swoją siedzibę główną w państwie trzecim, nie podlega skutecznemu nadzorowi na szczeblu grupy, właściwe organy dokonały oceny, czy firma inwestycyjna podlega nadzorowi sprawowanemu przez organy nadzoru państwa trzeciego, który jest równoważny nadzorowi określonemu w niniejszej dyrektywie oraz w części pierwszej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].

2.  Jeżeli z oceny, o której mowa w ust. 1, wynika, że tego rodzaju równoważny nadzór nie ma zastosowania, państwa członkowskie stosują wobec firmy inwestycyjnej przepisy określone w niniejszej dyrektywie i [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] lub umożliwiają stosowanie odpowiednich technik nadzoru, które osiągają cele nadzoru w zakresie zgodności z grupowym testem kapitałowym określonym w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]]. Decyzję dotyczącą wspomnianych technik nadzoru podejmuje właściwy organ, który przejąłby rolę organu sprawującego nadzór nad grupą w przypadku, gdyby jednostka dominująca miała swoją siedzibę w Unii, po przeprowadzeniu konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi właściwymi organami. Informacje o wszelkich środkach zastosowanych na podstawie niniejszego ustępu przekazuje się pozostałym zainteresowanym właściwym organom, EUNB oraz Komisji.

3.  Właściwy organ, który przejąłby rolę organu sprawującego nadzór nad grupą w przypadku, gdyby jednostka dominująca miała swoją siedzibę w Unii, może w szczególności wymagać ustanowienia inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w Unii oraz zastosować art. 7 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] wobec tej inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

Artykuł 52Współpraca z organami nadzoru państw trzecich

Komisja może przedstawić Radzie zalecenia odnośnie do negocjacji umów z jednym państwem trzecim lub wieloma państwami trzecimi dotyczących środków sprawowania nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym następujących firm inwestycyjnych:

a)  firm inwestycyjnych, których jednostka dominująca posiada siedzibę główną w państwie trzecim;

b)  firm inwestycyjnych z siedzibą w państwach trzecich, których jednostka dominująca posiada siedzibę główną w Unii.

TYTUŁ VPUBLIKACJA INFORMACJI PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY

Artykuł 53 Wymogi dotyczące publikacji

1.  Właściwe organy podają wszystkie następujące informacje do wiadomości publicznej:

a)  teksty przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych oraz ogólne wytyczne przyjęte w danym państwie członkowskim na podstawie niniejszej dyrektywy;

b)  sposoby korzystania z opcji i swobód uznania dostępnych na podstawie niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

c)  ogólne kryteria i metody stosowane podczas przeglądu i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 33;

d)  zbiorcze dane statystyczne w zakresie kluczowych aspektów wdrażania niniejszej dyrektywy i [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] w ich państwie członkowskim, w tym liczbę i charakter środków nadzorczych zastosowanych zgodnie z art. 36 ust. 2 list. a) oraz sankcji administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16.

2.  Informacje opublikowane zgodnie z ust. 1 są wystarczająco kompleksowe i dokładne, aby umożliwić dokonanie znaczącego porównania zastosowania przepisów ust. 1 lit. b), c) i d) przez właściwe organy poszczególnych państw członkowskich.

3.  Ujawniane informacje są publikowane w jednakowym formacie i są regularnie uaktualniane. Ujawniane informacje są dostępne pod jednym wspólnym adresem elektronicznym.

TYTUŁ VIAKTY DELEGOWANE I WYKONAWCZE

Artykuł 54 Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 4, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 4, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 4, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6 wchodzi w życie tylko wtedy, jeżeli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie [dwóch miesięcy] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeżeli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o [dwa miesiące] z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 55 Akty wykonawcze

Zmianę kwoty kapitału założycielskiego określonej w art. 8 i art. 11 ust. 7, dokonywaną w celu uwzględnienia zmian warunków gospodarczych i monetarnych, przyjmuje się jako akty wykonawcze zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.

Artykuł 56Procedura komitetowa

1.  Komisję wspiera Europejski Komitet Bankowy utworzony decyzją Komisji 2004/10/WE(25). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

TYTUŁ VIIZMIANY W INNYCH DYREKTYWACH

Artykuł 57Zmiany w dyrektywie 2013/36/UE

W dyrektywie 2013/36/UE wprowadza się następujące zmiany:

1)  w tytule skreśla się wyrazy „i firmami inwestycyjnymi”;

2)  art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące:

a)  warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności;

b)  uprawnień i narzędzi nadzorczych w zakresie nadzoru ostrożnościowego sprawowanego przez właściwe organy nad instytucjami kredytowymi;

c)  nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi przez właściwe organy w sposób, który jest zgodny z przepisami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013;

d)  wymogów w zakresie publikowania przez właściwe organy informacji w obszarze regulacji ostrożnościowej instytucji kredytowych oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi.”;

3)   w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.  Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do instytucji kredytowych.”;

b)  skreśla się ust. 2 i 3;

c)  skreśla się ust. 5 pkt 1;

d)  ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.  Na użytek art. 34 i tytułu VII rozdział 3 podmioty, o których mowa w ust. 5 pkt 3–24 oraz w aktach delegowanych przyjętych zgodnie z ust. 5a i 5b niniejszego artykułu, uznaje się za instytucje finansowe.”;

4)  w art. 3 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)  pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)  „instytucja” oznacza instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 [rozporządzenia (UE) ---/----* [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]].”;

b)  skreśla się pkt 4;

5)  art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5Koordynacja wewnątrz państw członkowskich

Państwa członkowskie, w których istnieje więcej niż jeden właściwy organ sprawujący nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi i instytucjami finansowymi, podejmują wymagane środki w celu zapewnienia koordynacji prac tych organów.”;

6)   dodaje się art. 8a w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Szczególne wymogi w zakresie zezwoleń dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.  Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które uzyskały już zezwolenie na podstawie tytułu II dyrektywy 2014/65/UE, przedłożyły wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z art. 8 najpóźniej w dniu:

a)  gdy średnia miesięczna całkowita wartość aktywów obliczona dla okresu dwunastu kolejnych miesięcy przekroczy 30 mld EUR; lub

b)  gdy – w sytuacji gdy średnia miesięczna całkowita wartość aktywów obliczona dla okresu dwunastu kolejnych miesięcy jest niższa niż 30 mld EUR – całkowita łączna wartość aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy, do której należy przedsiębiorstwo, prowadzących jakikolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 w załączniku I do dyrektywy 2014/65/UE, i których całkowita wartość aktywów obliczona jako średnia dla okresu dwunastu kolejnych miesięcy jest niższa niż 30 mld EUR, przekroczy kwotę 30 mld EUR.

2.  Przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1, mogą w dalszym ciągu prowadzić działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, do czasu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w tym ustępie.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które w dniu [data wejścia w życie dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych] -1 dzień] r. prowadzą działalność jako firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na mocy dyrektywy 2014/65/UE, składają wniosek o zezwolenie zgodnie z art. 8 do dnia [1 rok +1 dzień od wejścia w życie dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]] r.

4.   Jeżeli po otrzymaniu informacji zgodnie z art. [95a] dyrektywy 2014/65/UE właściwy organ stwierdzi, że dane przedsiębiorstwo powinno otrzymać zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa zgodnie z art. 8 niniejszej dyrektywy, właściwy organ powiadamia przedsiębiorstwo i właściwy organ określony w art. 4 ust. 1 pkt 26 dyrektywy 2014/65/UE oraz przejmuje odpowiedzialność za procedurę udzielania zezwolenia od dnia tego powiadomienia.

4a.  W przypadku ponownego udzielenia zezwolenia EUNB dopilnowuje, by proces przebiegał tak płynnie, jak to możliwe, oraz by zostały uwzględnione informacje dotyczące istniejących zezwoleń.

5.  EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:

a)  informacji, które przedsiębiorstwo ma przekazać właściwym organom we wniosku o udzielenie zezwolenia, w tym programu działalności, o którym mowa w art. 10;

b)  metody obliczania wartości progowych, o których mowa w ust. 1.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w lit. a) i b), zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB przedstawia Komisji powyższe projekty standardów technicznych do dnia [1 stycznia 2019] r.”;

7)  w art. 18 dodaje się lit. aa) w brzmieniu:

„aa) wykorzystuje zezwolenie wyłącznie w celu prowadzenia działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a jej średnia łączna wartość aktywów jest niższa niż wartości progowe określone w tym artykule przez okres 5 następujących po sobie lat;”;

7a)  w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:

    a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

    „2. Wykaz zawierający nazwę wszystkich instytucji kredytowych, którym udzielono zezwolenia, jest publikowany przez EUNB na jego stronie internetowej oraz co najmniej raz w roku aktualizowany.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

    „3a. W wykazie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, umieszcza się nazwy przedsiębiorstw, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i wskazuje się, że są one instytucjami kredytowymi. W wykazie zaznacza się także wszelkie zmiany w stosunku do poprzedniej wersji wykazu.”;

8)  skreśla się tytuł IV;

9)  art. 51 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą zwrócić się do organu sprawującego nadzór skonsolidowany – w przypadkach, gdy zastosowanie ma art. 112 ust. 1 – lub do właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia z wnioskiem o uznanie oddziału instytucji kredytowej za istotny.”;

10)  art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.  Ust. 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami ani dla przekazywania informacji ERRS, EUNB lub Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) („EUNGiPW”) ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010* przez właściwe organy zgodnie z niniejszą dyrektywą, rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, [dyrektywą (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych], innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych oraz z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, z art. 31, 35 i 36 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 oraz art. 31 i 36 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Do informacji tych zastosowanie ma ust. 1.”;

______________________________________________________________

*   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

11) w art. 66 ust. 1 dodaje się lit. aa) w brzmieniu:

„aa)  prowadzenia przynajmniej jednego rodzaju działalności, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i przekroczenia wartości progowej wskazanej w tym artykule bez zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa;”;

12) w art. 76 ust. 5 skreśla się ostatnie zdanie;

13) art. 86 ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11.  Właściwe organy zapewniają posiadanie przez instytucje planów restrukturyzacji płynności określających właściwe strategie i odpowiednie środki wykonawcze w celu pokrycia ewentualnego braku płynności, w tym w stosunku do oddziałów mających siedzibę w innych państwach członkowskich. Właściwe organy zapewniają, by plany te były testowane przez instytucje co najmniej raz do roku, uaktualniane na podstawie rezultatów alternatywnych scenariuszy określonych w ust. 8, zgłaszane kadrze kierowniczej wyższego szczebla i przez nią zatwierdzane, tak aby można było odpowiednio dostosować wewnętrzne polityki i procedury. Instytucje podejmują z wyprzedzeniem konieczne działania operacyjne w celu zapewnienia możliwości natychmiastowego wdrożenia planów restrukturyzacji płynności. Takie działania operacyjne obejmują posiadanie zabezpieczenia dostępnego w trybie natychmiastowym na potrzeby pozyskania finansowania z banku centralnego. Obejmuje to posiadanie zabezpieczenia w walucie innego państwa członkowskiego, w razie potrzeby, lub w walucie państwa trzeciego, w stosunku do którego instytucja kredytowa posiada ekspozycje, oraz, jeżeli jest to konieczne z punktu widzenia operacyjnego, na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, którego waluty dotyczy jej ekspozycja.”;

14)  w art. 110 skreśla się ust. 2;

15)  art. 114 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.  W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności na rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, gdzie podmioty grupy otrzymały zezwolenie na działalność lub gdzie mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 51, organ sprawujący nadzór skonsolidowany, z zastrzeżeniem rozdziału 1 sekcja 2 oraz, w stosownych przypadkach, tytułu IV rozdział I sekcja 2 [dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]]*, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB i organy, o których mowa w art. 58 ust. 4 i art. 59, oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla realizacji ich zadań. Obowiązki te dotyczą wszystkich właściwych organów.

__________________________________________________________________

*  [Dyrektywa (UE) ---/---- Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia … r. w sprawie …..].”;

16)  w art. 116 wprowadza się następujące zmiany:

a)  ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2.  Właściwe organy wchodzące w skład kolegiów organów nadzoru oraz EUNB ściśle ze sobą współpracują. Wymogi poufności wynikające z tytułu VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy i, w stosownych przypadkach, tytułu IV rozdział I sekcja 2 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]] nie uniemożliwiają właściwym organom wymiany informacji poufnych w ramach kolegiów organów nadzoru. Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru nie wpływa na prawa i obowiązki właściwych organów wynikające z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”;

b)  ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.  W kolegiach organów nadzoru mogą uczestniczyć właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi unijnej dominującej instytucji lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, a także właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 51, w stosownych przypadkach banki centralne wchodzące w skład ESBC, a także organy nadzoru państw trzecich, w stosownych przypadkach i z zastrzeżeniem wymogów poufności równoważnych – zdaniem wszystkich właściwych organów – wymogom określonym w tytule VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, w tytule IV rozdział I sekcja 2 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]].”;

c)  ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9.  Z zastrzeżeniem wymogów poufności wynikających z tytułu VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z tytułu IV rozdział I sekcja 2 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]], organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje EUNB o działaniach kolegium organów nadzoru, w tym w sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekazuje EUNB wszystkie informacje, które są szczególnie istotne dla zbieżności praktyk nadzorczych.”;

17)  art. 125 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.  Informacje uzyskane w ramach nadzoru skonsolidowanego, w szczególności wszelka wymiana informacji między właściwymi organami przewidziana w niniejszej dyrektywie, podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej lub służbowej, co najmniej równoważnym wymogom, o których mowa w art. 53 ust. 1 niniejszej dyrektywy w odniesieniu do instytucji kredytowych lub na mocy art. 13 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]].”;

18)  w art. 128 skreśla się akapit drugi;

19)  w art. 129 skreśla się ust. 2, 3 i 4;

20)  w art. 130 skreśla się ust. 2, 3 i 4;

21)  art. 143 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)  nie naruszając przepisów ustanowionych w tytule VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, przepisów ustanowionych w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]] – zbiorcze dane statystyczne w zakresie kluczowych aspektów wdrażania zasad ostrożnościowych w każdym państwie członkowskim, w tym liczbę i charakter środków nadzorczych podjętych zgodnie z art. 102 ust. 1 lit. a) oraz kar administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 65.”.

Artykuł 57a

Zmiana w dyrektywie 2014/59/UE

Art. 2 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)  »firma inwestycyjna« oznacza firmę inwestycyjną zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego określonym w art. 8 ust. 1 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]];”.

Artykuł 58Zmiany w dyrektywie 2014/65/UE

W dyrektywie 2014/65/UE wprowadza się następujące zmiany:

1)  art. 8 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)  nie spełnia już warunków, na których podstawie zezwolenie zostało udzielone, takich jak zgodność z warunkami określonymi w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];”;

2)   art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15Finansowanie kapitału założycielskiego

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy nie wydawały zezwolenia, o ile zgodnie z wymogami określonymi w art. 8 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]] firma inwestycyjna nie posiada wystarczającego kapitału założycielskiego uwzględniającego charakter danej usługi inwestycyjnej lub działalności inwestycyjnej.”;

3)  art. 41 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 41

Udzielenie zezwolenia

„1.  Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym firma z państwa trzeciego utworzyła lub zamierza utworzyć swój oddział, udziela zezwolenia tylko w przypadku, gdy właściwy organ upewnił się, że:

a)  warunki określone w art. 39 zostały spełnione; oraz

b)  oddział firmy z państwa trzeciego będzie w stanie przestrzegać przepisów, o których mowa w ust. 2 i 3.

Właściwy organ informuje firmę z państwa trzeciego w terminie sześciu miesięcy od złożenia kompletnego wniosku o tym, czy zezwolenie zostało udzielone.

2.  Oddział firmy z państwa trzeciego, której udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1, wypełnia obowiązki określone w art. 16–20, 23, 24, 25 i 27, art. 28 ust. 1, a także art. 30, 31 i 32 niniejszej dyrektywy oraz w art. 3–26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz w środkach przyjętych na ich podstawie, a także podlega nadzorowi ze strony właściwego organu w państwie członkowskim, w którym udzielono zezwolenia.

W odniesieniu do kwestii objętych niniejszą dyrektywą państwa członkowskie nie nakładają jakichkolwiek dodatkowych wymagań w zakresie organizacji i funkcjonowania oddziału i nie traktują jakiegokolwiek oddziału firm z państw trzecich w sposób bardziej korzystny niż firmy z Unii.

Państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy powiadamiały corocznie ESMA o liczbie oddziałów firm z państw trzecich, które działają na ich terytorium.

3. Oddział firmy z państwa trzeciego, której udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1, przekazuje corocznie właściwemu organowi, o którym mowa w ust. 2, następujące informacje:

a)  informacje dotyczące skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez ten oddział w danym państwie członkowskim;

b)  informacje dotyczące obrotu i łącznej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. a);

c)  szczegółowy opis mechanizmów ochrony inwestorów dostępnych dla klientów oddziału, w tym praw tych klientów wynikających z systemu rekompensat dla inwestorów, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. f);

d)  informacje dotyczące polityki i mechanizmów zarządzania ryzykiem stosowanych przez oddział przy świadczeniu usług i prowadzeniu działalności, o których mowa w lit. a).

  4. Właściwe organy, o których mowa w ust. 2, właściwe organy właściwe dla jednostek stanowiących część tej samy grupy, do której należą oddziały firm z państw trzecich, którym udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1, oraz ESMA i EUNB ściśle współpracują w celu zapewnienia, by cała działalność tej grupy w Unii podlegała kompleksowemu, spójnemu i skutecznemu nadzorowi zgodnie z niniejszą dyrektywą, rozporządzeniem (UE) nr 600/2014, dyrektywą 2013/36/UE, rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, dyrektywą [dyrektywa (UE) ---/----* [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych] i rozporządzeniem [rozporządzenie (UE) ---/----* [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych].

5. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu sprecyzowania informacji, o których mowa w ust. 3.

ESMA przedkłada Komisji wspomniane projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [wstawić datę] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

6. ESMA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających format, w jakim informacje, o których mowa w ust. 3, mają być przekazywane właściwym organom krajowym.

ESMA przedkłada Komisji wspomniane projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [wstawić datę] r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

4)  w art. 81 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)  sprawdzenia, czy spełnione zostały warunki regulujące podejmowanie działalności przez firmy inwestycyjne, oraz dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, procedur administracyjnych i rachunkowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej;”;

5)    dodaje się art. 95 a w brzmieniu:

„Artykuł 95a

Przepisy przejściowe w zakresie zezwoleń dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Właściwe organy informują właściwy organ, o którym mowa w art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, jeżeli przewidywana łączna wartość aktywów przedsiębiorstwa, które złożyło wniosek o zezwolenie na podstawie tytułu II niniejszej dyrektywy przed dniem [data wejścia w życie dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]] r. w celu prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w pkt 3 i 6 sekcji A załącznika I, przekracza 30 mld EUR oraz informuje o tym fakcie wnioskodawcę.”.

TYTUŁ VIIIPRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 59Przepisy przejściowe

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne – inne niż te, o których mowa w ust. 2 – które istniały w dniu lub przed dniem 1 stycznia 20xx r. [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i których kapitał założycielski nie osiąga poziomów, o których mowa w art. 8, spełniały wymogi ustanowione w tym artykule najpóźniej do dnia [pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r. poprzez roczny wzrost kapitału o 5 000 EUR.

Jeżeli roczny wzrost kapitału określony w akapicie pierwszym nie jest wystarczający, aby firma inwestycyjna osiągnęła wymagany poziom kapitału założycielskiego na koniec pięcioletniego okresu, państwa członkowskie zezwalają na dodatkowy okres przejściowy trwający maksymalnie pięć lat. Właściwe organy ustalają roczne kwoty, które mają zastosowanie podczas trwania tego dodatkowego okresu przejściowego.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby podmioty prowadzące handel towarami spełniały wymogi ustanowione przepisami art. 8 najpóźniej do dnia [pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Artykuł 60Przegląd

Do dnia [trzy lata po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] r. Komisja, w ścisłej współpracy z EUNB i ESMA, przedstawia sprawozdanie – w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem ustawodawczym – Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, które dotyczy:

a)  przepisów dotyczących wynagrodzenia ustanowionych w niniejszej dyrektywie oraz w rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych], a także w dyrektywie w sprawie UCITS oraz w dyrektywie w sprawie ZAFI w celu uzyskania równych warunków działania dla wszystkich firm inwestycyjnych prowadzących działalność w Unii;

aa)  oceny – uwzględniającej sprawozdanie EUNB, o którym mowa w art. 32a, oraz systematykę zrównoważonego finansowania [dodać odniesienie do tekstu prawnego, gdy będzie dostępny] – tego, czy:

(i)  ryzyka związane z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym należy rozważyć w kontekście wewnętrznych zasad zarządzania firmą inwestycyjną;

(ii)  ryzyka związane z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym należy rozważyć w kontekście polityki wynagrodzeń w firmie inwestycyjnej;

(iii)  ryzyka związane z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym należy rozważyć w kontekście traktowania ryzyka; oraz czy

(iv)  ryzyka związane z ochroną środowiska, polityką społeczną i ładem korporacyjnym należy uwzględnić w procesie przeglądu i oceny nadzorczej.

b)  skuteczności rozwiązań w zakresie przekazywania informacji na podstawie niniejszej dyrektywy;

c)  współpracy Unii i państw członkowskich z państwami trzecimi w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych];

d)  zastosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych] wobec firm inwestycyjnych na podstawie ich struktury prawnej i modelu własnościowego.

Artykuł 61Transpozycja

1.  Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy.

2.  Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia [data rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] r.

3.  Państwa członkowskie przekazują Komisji i EUNB tekst przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

W przypadku gdy dokumenty towarzyszące powiadomieniu o środkach transpozycji przekazane przez państwa członkowskie nie są wystarczające do pełnej oceny zgodności przepisów transponujących z określonymi przepisami niniejszej dyrektywy, Komisja może na wniosek EUNB w ramach wykonywania jego zadań zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010 lub z własnej inicjatywy wymagać od państw członkowskich przekazania bardziej szczegółowych informacji dotyczących transpozycji i wykonania tych przepisów i niniejszej dyrektywy.

4.  Przepisy, o których mowa w ust. 1, zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji.

Artykuł 62Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Do celów nadzoru nad firmami inwestycyjnymi oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji firm inwestycyjnych odesłania do dyrektywy 2013/36/UE w innych aktach Unii traktuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 63Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

(1)

  [Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0. / Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym].

(2)

  [Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0. / Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym].

(3)

* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony wytłuszczonym drukiem i kursywą; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

(4)

  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

(5)

  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

(6)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(7)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(8)

  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

(9)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(10)

  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(11)

  Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady, „Ocena przepisów dotyczących wynagrodzeń na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013” (COM(2016) 510 final).

(12)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(13)

  Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

(14)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

(15)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

(16)

  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

(17)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).

(18)

  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).

(19)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

(20)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

(21)

  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).

(22)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

(23)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

(24)

  Zalecenie Komisji 2009/384/WE z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 120 z 15.5.2009, s. 22).

(25)

  Decyzja Komisji 2004/10/WE z dnia 5 listopada 2003 r. ustanawiająca Europejski Komitet Bankowy (Dz.U. L 3 z 7.1.2004, s. 36).


OPINIA Komisji Prawnej (12.7.2018)

dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającej dyrektywy 2013/36/UE i 2014/65/UE

(COM(2017)0791 – C8-0452/2017 – 2017/0358(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej Kostas Chrysogonos

POPRAWKI

Komisja Prawna zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Istniejące systemy ostrożnościowe ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych norm regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do konkretnych ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością firm inwestycyjnych. Należy zatem dodatkowo odnieść się do konkretnych podatności i ryzyk nieodłącznie związanych z firmami inwestycyjnymi poprzez odpowiednie i proporcjonalne ustalenia ostrożnościowe na szczeblu unijnym.

(2)  Istniejące systemy ostrożnościowe ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych norm regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do konkretnych ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością firm inwestycyjnych. Należy zatem dodatkowo odnieść się do konkretnych podatności i ryzyk nieodłącznie związanych z firmami inwestycyjnymi poprzez skuteczne, odpowiednie i proporcjonalne ustalenia ostrożnościowe na szczeblu unijnym, co przyczyni się do zapewnienia równych warunków działania w całej UE i zagwarantuje skuteczny nadzór ostrożnościowy, a jednocześnie pozwoli utrzymać kontrolę nad kosztami przestrzegania przepisów i zapewni wystarczający kapitał na pokrycie ryzyka, na które narażona jest większość firm inwestycyjnych.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Rzetelny nadzór ostrożnościowy powinien zapewniać zarządzanie firmami inwestycyjnymi w sposób prawidłowy i zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Należy wziąć pod uwagę potencjał firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz poszczególne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Podobnie taki nadzór ostrożnościowy powinien mieć na celu unikanie nakładania nadmiernego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne.

(3)  Rzetelny nadzór ostrożnościowy powinien zapewniać zarządzanie firmami inwestycyjnymi w sposób prawidłowy i zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Należy wziąć pod uwagę potencjał firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz poszczególne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Podobnie taki nadzór ostrożnościowy powinien mieć na celu unikanie nakładania nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne. Jednocześnie wymogi te powinny umożliwić osiągnięcie równowagi między zapewnieniem bezpieczeństwa i solidności różnych przedsiębiorstw inwestycyjnych a unikaniem nadmiernych kosztów, które mogłyby zagrozić rentowności ich działalności gospodarczej.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Wiele wymogów wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym ryzykom, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek na wszystkich etapach cyklu koniunkturalnego oraz do ochrony deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie opracowano ich w celu uwzględnienia poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych portfeli kredytów detalicznych i kredytów dla przedsiębiorstw oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych. Ryzyko, na jakie są narażone i jakie stwarzają firmy inwestycyjne, znacząco różni się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych.

(4)  Wiele wymogów wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym ryzykom, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek na wszystkich etapach cyklu koniunkturalnego oraz do ochrony deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie opracowano ich w celu uwzględnienia poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych portfeli kredytów detalicznych i kredytów dla przedsiębiorstw oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych, ale nadal stwarzają ryzyko, któremu należy zaradzić za pomocą solidnych ram. Ryzyko, na jakie są narażone i jakie stwarzają firmy inwestycyjne, znacząco różni się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w obrębie Unii. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w oparciu o świadczone przez nie usługi, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają ich stosowanie w prawie krajowym lub praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie odnoszą się do wszystkich rodzajów ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do niektórych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich zastosowano duże narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy odnoszące się do tych rodzajów ryzyka w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii.

(5)  Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w obrębie Unii, utrudniając inwestorom dostęp do nowych możliwości i lepszych sposobów zarządzania ryzykiem, na które są narażeni. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w oparciu o świadczone przez nie usługi, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają ich stosowanie w prawie krajowym lub praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie odnoszą się do wszystkich rodzajów ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do niektórych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich zastosowano duże narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy odnoszące się do tych rodzajów ryzyka w celu zapewnienia jasnego zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Mogą istnieć państwa członkowskie, w których organy odpowiedzialne za nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi są odrębne od organów, które zajmują się nadzorem zachowań na rynku. Niezbędne jest zatem utworzenie mechanizmu współpracy i wymiany informacji między tymi organami.

(7)  Mogą istnieć państwa członkowskie, w których organy odpowiedzialne za nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi są odrębne od organów, które zajmują się nadzorem zachowań na rynku. Niezbędne jest zatem utworzenie mechanizmu współpracy i wymiany informacji między tymi organami w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii Europejskiej, który będzie funkcjonował szybko i skutecznie.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Wymagany poziom kapitału założycielskiego firmy inwestycyjnej powinien opierać się na rodzajach usług i działalności, do świadczenia względnie prowadzenia których firma inwestycyjna jest upoważniona zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE. Z jednej strony przewidziana w dyrektywie 2013/36/UE możliwość obniżenia przez państwa członkowskie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w szczególnych sytuacjach, a z drugiej nierównomierne wdrożenie tej dyrektywy doprowadziły do sytuacji, w której wymagane poziomy kapitału założycielskiego są różne w poszczególnych krajach Unii. Aby wyeliminować to rozdrobnienie, należy zharmonizować wymagany poziom kapitału założycielskiego.

(9)  Wymagany poziom kapitału założycielskiego firmy inwestycyjnej powinien opierać się na rodzajach usług i działalności, do świadczenia względnie prowadzenia których firma inwestycyjna jest upoważniona zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE. Z jednej strony przewidziana w dyrektywie 2013/36/UE możliwość obniżenia przez państwa członkowskie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w szczególnych sytuacjach, a z drugiej nierównomierne wdrożenie tej dyrektywy doprowadziły do sytuacji, w której wymagane poziomy kapitału założycielskiego są różne w poszczególnych krajach Unii. Aby wyeliminować to rozdrobnienie, należy odpowiednio zharmonizować wymagany poziom kapitału założycielskiego w odniesieniu do wszystkich firm inwestycyjnych w Unii.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Odpowiednie funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga przejęcia odpowiedzialności za nadzorowanie finansowej solidności firmy inwestycyjnej – w szczególności jej wypłacalności – przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia. Aby zagwarantować skuteczny nadzór nad firmami inwestycyjnymi również w innych państwach członkowskich, w których świadczą one usługi lub posiadają oddział, należy zapewnić bliską współpracę z właściwymi organami tych innych państw członkowskich.

(11)  Odpowiednie funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga przejęcia odpowiedzialności za nadzorowanie finansowej solidności firmy inwestycyjnej – w szczególności jej wypłacalności – przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia. Aby zagwarantować skuteczny nadzór nad firmami inwestycyjnymi również w innych państwach członkowskich, w których świadczą one usługi lub posiadają oddział, należy zapewnić bliską współpracę i wymianę informacji z właściwymi organami tych innych państw członkowskich.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Do celów informacyjnych i nadzorczych, zwłaszcza w celu zapewnienia stabilności systemu finansowego, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich powinny w poszczególnych przypadkach mieć możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu, kontrolowania działalności oddziałów firm inwestycyjnych na swoim terytorium oraz żądania udzielenia informacji na temat działalności tych oddziałów. Odpowiedzialność za środki nadzorcze wobec tych oddziałów powinna jednak spoczywać na państwie członkowskim pochodzenia.

(12)  Do celów informacyjnych i nadzorczych, zwłaszcza w celu zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa systemu finansowego, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich powinny w poszczególnych przypadkach mieć możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu, kontrolowania działalności oddziałów firm inwestycyjnych na swoim terytorium oraz żądania udzielenia informacji na temat działalności tych oddziałów. Odpowiedzialność za środki nadzorcze wobec tych oddziałów powinna jednak spoczywać na państwie członkowskim pochodzenia.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W celu zabezpieczenia zgodności z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie oraz w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] państwa członkowskie powinny określić sankcje administracyjne i inne środki administracyjne, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W celu zapewnienia odstraszającego efektu sankcji administracyjnych informacje o ich nałożeniu należy publikować, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. Aby umożliwić klientom i inwestorom podjęcie świadomej decyzji dotyczącej ich wariantów inwestycyjnych, klienci i inwestorzy powinni mieć dostęp do informacji dotyczących sankcji administracyjnych i środków administracyjnych nałożonych na firmy inwestycyjne.

(16)  W celu zabezpieczenia zgodności z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie oraz w [rozporządzeniu (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] państwa członkowskie powinny określić sankcje administracyjne i inne środki administracyjne, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W celu zapewnienia odstraszającego efektu sankcji administracyjnych informacje o ich nałożeniu należy publikować. Aby umożliwić klientom i inwestorom podjęcie świadomej decyzji dotyczącej ich wariantów inwestycyjnych, klienci i inwestorzy powinni mieć dostęp do informacji dotyczących sankcji administracyjnych i środków administracyjnych nałożonych na firmy inwestycyjne.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  W celu wykrywania naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz naruszeń przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] państwa członkowskie powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne mechanizmy zgłaszania potencjalnych lub faktycznych naruszeń.

(17)  W celu wykrywania naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz naruszeń przepisów [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] państwa członkowskie powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne i szybkie mechanizmy zgłaszania potencjalnych lub faktycznych naruszeń.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Firmy inwestycyjne powinny posiadać kapitał wewnętrzny adekwatny pod względem ilości, jakości i rozkładu, aby pokryć konkretne ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Właściwe organy powinny zapewnić, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie strategie i procesy oceny i utrzymania adekwatności ich kapitału wewnętrznego.

(18)  Firmy inwestycyjne powinny posiadać dostępny kapitał wewnętrzny adekwatny pod względem ilości, jakości i rozkładu, aby pokryć konkretne ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Właściwe organy powinny zapewnić, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie strategie i procesy oceny i utrzymania adekwatności ich kapitału wewnętrznego.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Aby dostosować poziom wynagrodzeń do profilu ryzyka firm inwestycyjnych i aby zagwarantować równe warunki działania, firmy inwestycyjne powinny podlegać jasnym zasadom w zakresie ładu korporacyjnego i zasadom dotyczącym wynagrodzenia uwzględniającym różnice między instytucjami kredytowymi a firmami inwestycyjnymi. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być jednak wyłączone z tych zasad, ponieważ ustanowione w dyrektywie 2014/65/UE przepisy odnoszące się do wynagrodzenia i ładu korporacyjnego są dostatecznie kompleksowe dla tego rodzaju firm.

(20)  Aby dostosować poziom wynagrodzeń do profilu ryzyka firm inwestycyjnych i aby zagwarantować równe warunki działania, firmy inwestycyjne powinny podlegać jasnym zasadom w zakresie ładu korporacyjnego i zasadom dotyczącym wynagrodzenia neutralnym pod względem płci i uwzględniającym różnice między instytucjami kredytowymi a firmami inwestycyjnymi. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być jednak wyłączone z tych zasad, ponieważ ustanowione w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE1a przepisy odnoszące się do wynagrodzenia i ładu korporacyjnego są dostatecznie kompleksowe dla tego rodzaju firm.

 

______________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  W odpowiedzi na rosnące potrzeby społeczeństwa pod względem przejrzystości podatkowej oraz na propagowanie korporacyjnej odpowiedzialności firm inwestycyjnych należy wymagać od firm inwestycyjnych ujawniania niektórych informacji, w tym informacji dotyczących osiągniętych zysków, zapłaconych podatków i wszelkich otrzymanych dotacji publicznych.

(24)  W odpowiedzi na rosnące potrzeby społeczeństwa pod względem przejrzystości podatkowej oraz na propagowanie korporacyjnej odpowiedzialności firm inwestycyjnych należy wymagać od firm inwestycyjnych ujawniania corocznie niektórych informacji, w tym informacji dotyczących osiągniętych zysków, zapłaconych podatków i wszelkich otrzymanych dotacji publicznych.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie wyznaczają jeden lub więcej właściwych organów, które wykonują funkcje i obowiązki przewidziane niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie informują Komisję i EUNB o wyznaczeniu takich organów, a jeżeli wyznaczono więcej niż jeden właściwy organ, informują również o funkcjach i obowiązkach każdego właściwego organu.

1.  Państwa członkowskie wyznaczają jeden lub więcej właściwych organów, które wykonują funkcje i obowiązki przewidziane niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie informują Komisję, EUNB i ESMA o wyznaczeniu takich organów, a jeżeli wyznaczono więcej niż jeden właściwy organ, informują również o funkcjach i obowiązkach każdego właściwego organu.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  właściwe organy, będące stronami Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego, współpracowały w duchu zaufania i pełnego wzajemnego poszanowania, w szczególności przy zapewnianiu przepływu stosownych i wiarygodnych informacji między nimi a pozostałymi stronami tego systemu;

a)  właściwe organy, będące stronami Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego, współpracowały w duchu zaufania i pełnego wzajemnego poszanowania, w szczególności przy zapewnianiu przepływu stosownych, wiarygodnych i obszernych informacji między nimi a pozostałymi stronami tego systemu;

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  właściwe organy dokładały wszelkich starań w celu zastosowania się do wytycznych i zaleceń wydawanych przez EUNB zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/201038 i reagowały na ostrzeżenia i zalecenia wydawane przez Europejska Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/201039;

c)  właściwe organy dokładały wszelkich starań w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi i zaleceniami wydawanymi przez EUNB zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/201038 i reagowały na ostrzeżenia i zalecenia wydawane przez Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/201039;

__________________

__________________

38 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

38 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

39 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

39 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  W drodze aktów wykonawczych Komisja aktualizuje kwoty kapitału założycielskiego, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, aby uwzględnić zmiany warunków gospodarczych i monetarnych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 56 ust. 2.

4.  Komisja ma uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 54 w celu aktualizowania kwoty kapitału założycielskiego, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, aby uwzględnić zmiany warunków gospodarczych i monetarnych.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia bezzwłocznie przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszelkie informacje i ustalenia, które uzyskały w ramach nadzoru nad działalnością danej firmy inwestycyjnej i które mają związek z potencjalnymi problemami oraz czynnikami ryzyka stwarzanymi przez tę firmę inwestycyjną, zagrażającymi ochronie klientów lub stabilności systemu finansowego w przyjmującym państwie członkowskim.

2.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia bezzwłocznie przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszelkie informacje i ustalenia, które uzyskały w ramach nadzoru nad działalnością danej firmy inwestycyjnej i które mają związek z potencjalnymi problemami oraz czynnikami ryzyka stwarzanymi przez tę firmę inwestycyjną, zagrażającymi ochronie klientów, stabilności lub bezpieczeństwu systemu finansowego w przyjmującym państwie członkowskim.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Jeżeli po przekazaniu informacji i ustaleń, o których mowa w ust. 2, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uznają, że właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie zastosowały żadnych niezbędnych środków, o których mowa w ust. 3, wówczas właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą, po poinformowaniu właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia i EUNB, zastosować stosowne środki, aby chronić klientów, na rzecz których świadczone są usługi, lub by chronić stabilność systemu finansowego.

4.  Jeżeli po przekazaniu informacji i ustaleń, o których mowa w ust. 2, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uznają, że właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie zastosowały żadnych niezbędnych środków, o których mowa w ust. 3, wówczas właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą, po niezwłocznym poinformowaniu właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia i EUNB, zastosować stosowne środki, aby chronić klientów, na rzecz których świadczone są usługi, lub by chronić stabilność i bezpieczeństwo systemu finansowego.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które nie zgadzają się ze środkami zastosowanymi przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, mogą skierować daną sprawę do EUNB, który może podejmuje działania zgodnie z procedurą określoną w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. W przypadku podjęcia działań przez EUNB zgodnie z tym artykułem, przyjmuje on decyzję w terminie jednego miesiąca.

5.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które nie zgadzają się ze środkami zastosowanymi przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, mogą skierować daną sprawę do EUNB, który może podejmuje działania zgodnie z procedurą określoną w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. W przypadku podjęcia działań przez EUNB zgodnie z tym artykułem, przyjmuje on decyzję jak najszybciej, nie później niż w terminie jednego miesiąca.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

8.  EUNB przedstawi Komisji projekty standardów technicznych, o których mowa w ust. 6 i 7, do dnia [dziewięć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

8.  EUNB przedstawi Komisji projekty standardów technicznych, o których mowa w ust. 6 i 7, do dnia [sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, do celów nadzoru i jeśli uznają to za istotne z uwagi na stabilność systemu finansowego przyjmującego państwa członkowskiego, są uprawnione do przeprowadzania w indywidualnych przypadkach kontroli na miejscu i inspekcji działalności prowadzonej przez oddziały firm inwestycyjnych na terytorium tego państwa członkowskiego oraz do żądania od oddziału udostępnienia informacji na temat jego działalności.

Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, do celów nadzoru i jeśli uznają to za istotne z uwagi na stabilność lub bezpieczeństwo systemu finansowego przyjmującego państwa członkowskiego, są uprawnione do przeprowadzania w indywidualnych przypadkach kontroli na miejscu i inspekcji działalności prowadzonej przez oddziały firm inwestycyjnych na terytorium tego państwa członkowskiego oraz do żądania od oddziału udostępnienia informacji na temat jego działalności.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Przed przeprowadzeniem takich kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego konsultują się z właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia.

Przed przeprowadzeniem takich kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego konsultują się niezwłocznie z właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Po przeprowadzeniu wspomnianych kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego przekazują właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia uzyskane informacje, które są istotne dla oceny ryzyka danej firmy inwestycyjnej.

Jak najszybciej po przeprowadzeniu wspomnianych kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego przekazują właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia uzyskane informacje, które są istotne dla oceny ryzyka danej firmy inwestycyjnej.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego informacje poufne, które takie organy i osoby uzyskują w trakcie pełnienia swoich obowiązków, mogą być ujawniane jedynie w postaci skróconej lub zbiorczej, pod warunkiem że nie można zidentyfikować poszczególnych firm inwestycyjnych ani osób.

Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego informacje poufne, które takie organy i osoby uzyskują w trakcie pełnienia swoich obowiązków, mogą być ujawniane w postaci skróconej lub zbiorczej, pod warunkiem że nie można zidentyfikować poszczególnych firm inwestycyjnych ani osób.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Właściwe organy mogą wymieniać informacje poufne do celów opisanych w ust. 2, mogą wyraźnie określić, w jaki sposób informacje te mają być traktowane, a także mogą wyraźnie ograniczyć wszelkie dalsze przekazywanie tych informacji.

4.  Właściwe organy mogą wymieniać informacje poufne do celów opisanych w ust. 2 i mogą wyraźnie określić, w jaki sposób informacje te mają być traktowane.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają, aby każda osoba upoważniona zgodnie z dyrektywą 2006/43/WE40 i wykonująca w firmie inwestycyjnej zadania opisane w art. 73 dyrektywy 2009/65/WE41 lub w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE lub jakiekolwiek inne ustawowe zadania była zobowiązana do bezzwłocznego powiadamiania właściwych organów o wszelkich faktach lub decyzjach dotyczących danej firmy inwestycyjnej lub dotyczących przedsiębiorstwa blisko powiązanego z tą firmą inwestycyjną, które:

Państwa członkowskie zapewniają, aby każda osoba upoważniona zgodnie z dyrektywą 2006/43/WE40 i wykonująca w firmie inwestycyjnej zadania opisane w art. 73 dyrektywy 2009/65/WE41 lub w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE lub jakiekolwiek inne ustawowe zadania była zobowiązana do jak najszybszego powiadamiania właściwych organów o wszelkich faktach lub decyzjach dotyczących danej firmy inwestycyjnej lub dotyczących przedsiębiorstwa blisko powiązanego z tą firmą inwestycyjną, które:

__________________

__________________

40 Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).

40 Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).

41 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

41 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  w przypadku osoby prawnej, administracyjne sankcje finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitych rocznych obrotów netto przedsiębiorstwa w poprzednim roku obrachunkowym, w tym dochodu brutto, który obejmuje odsetki należne i podobne przychody, dochód z akcji i innych papierów wartościowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu oraz należności z tytułu prowizji lub opłat;

d)  w przypadku osoby prawnej, administracyjne sankcje finansowe w maksymalnej wysokości 15 % całkowitych rocznych obrotów netto przedsiębiorstwa w poprzednim roku obrachunkowym, w tym dochodu brutto, który obejmuje odsetki należne i podobne przychody, dochód z akcji i innych papierów wartościowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu oraz należności z tytułu prowizji lub opłat;

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 1 – litera b – podpunkt iv

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iv)  przesłuchiwania wszelkich innych osób, które zgadzają się na przesłuchanie, do celów gromadzenia informacji związanych z przedmiotem dochodzenia;

(iv)  przesłuchiwania wszelkich innych odpowiednich osób do celów gromadzenia informacji związanych z przedmiotem dochodzenia;

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 18

Artykuł 18

Publikowanie informacji o nałożonych sankcjach i środkach administracyjnych

Publikowanie informacji o nałożonych sankcjach i środkach administracyjnych

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy bez zbędnej zwłoki publikowały na swojej urzędowej stronie internetowej informacje na temat wszelkich sankcji i środków administracyjnych, które nałożono zgodnie z art. 16 i od których nie wniesiono odwołania lub w przypadku których wniesienie odwołania nie jest już możliwe. Taka publikacja obejmuje informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą nałożono sankcję lub środek. Informacje publikuje się dopiero po poinformowaniu danej osoby o nałożeniu przedmiotowych sankcji i środków oraz tylko w zakresie, w jakim publikacja ta jest niezbędna i proporcjonalna.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy bez zbędnej zwłoki publikowały na swojej urzędowej stronie internetowej informacje na temat wszelkich sankcji i środków administracyjnych, które nałożono zgodnie z art. 16 i od których nie wniesiono odwołania lub w przypadku których wniesienie odwołania nie jest już możliwe. Taka publikacja obejmuje informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą nałożono sankcję lub środek. Informacje publikuje się dopiero po poinformowaniu danej osoby o nałożeniu przedmiotowych sankcji i środków oraz tylko w zakresie, w jakim publikacja ta jest niezbędna i proporcjonalna. Właściwe organy dopilnowują, aby te same informacje zostały opublikowane na oficjalnej stronie internetowej danej firmy inwestycyjnej.

2.  W przypadku gdy państwa członkowskie zezwalają na publikowanie informacji o sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16, od których wniesiono odwołanie, właściwe organy publikują na swojej urzędowej stronie internetowej również informacje o statusie postępowania odwoławczego i o jego wyniku.

2.  W przypadku gdy państwa członkowskie zezwalają na publikowanie informacji o sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16, od których wniesiono odwołanie, właściwe organy publikują na swojej urzędowej stronie internetowej również informacje o statusie postępowania odwoławczego i o jego wyniku. Właściwe organy dopilnowują, aby te same informacje zostały opublikowane na oficjalnej stronie internetowej danej firmy inwestycyjnej.

3.  Właściwe organy publikują informacje o sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16 z zachowaniem anonimowości w każdej z poniższych sytuacji:

3.  Właściwe organy publikują informacje o sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16 z zachowaniem anonimowości w każdej z poniższych sytuacji:

a) sankcja została nałożona na osobę fizyczną, a opublikowanie danych osobowych tej osoby jest środkiem nieproporcjonalnym;

a) sankcja została nałożona na osobę fizyczną, a opublikowanie danych osobowych tej osoby jest środkiem nieproporcjonalnym;

b) opublikowanie tych informacji zagroziłoby prowadzonemu dochodzeniu karnemu lub stabilności rynków finansowych;

b) opublikowanie tych informacji zagroziłoby prowadzonemu dochodzeniu karnemu lub stabilności rynków finansowych;

c) opublikowanie tych informacji spowodowałoby nieproporcjonalną szkodę dla firm inwestycyjnych lub osób fizycznych, które są zaangażowane w sprawę.

c) opublikowanie tych informacji spowodowałoby nieproporcjonalną szkodę dla firm inwestycyjnych lub osób fizycznych, które są zaangażowane w sprawę.

4.   Właściwe organy zapewniają, by informacje publikowane zgodnie z niniejszym artykułem pozostawały dostępne na ich urzędowej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat. Dane osobowe mogą być publikowane na urzędowej stronie internetowej właściwego organu tylko wtedy, gdy zezwalają na to mające zastosowanie przepisy o ochronie danych.

4.   Właściwe organy zapewniają, by informacje publikowane zgodnie z niniejszym artykułem pozostawały dostępne na ich urzędowej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat. Dane osobowe mogą być publikowane na urzędowej stronie internetowej właściwego organu tylko wtedy, gdy zezwalają na to mające zastosowanie przepisy o ochronie danych.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Właściwe organy informują EUNB o sankcjach i środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16, wszelkich odwołaniach od tych sankcji i środków oraz o wynikach tych odwołań. EUNB prowadzi centralną bazę danych o zgłoszonych mu sankcjach i środkach administracyjnych wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Do tej bazy danych mogą mieć dostęp wyłącznie właściwe organy i jest ona regularnie aktualizowana.

Właściwe organy informują EUNB o sankcjach i środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 16, wszelkich odwołaniach od tych sankcji i środków oraz o wynikach tych odwołań. EUNB prowadzi centralną bazę danych o zgłoszonych mu sankcjach i środkach administracyjnych wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Do tej bazy danych mogą mieć dostęp właściwe organy i ESMA i jest ona regularnie aktualizowana, co najmniej raz na kwartał.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 – ustęp 4 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, które podlegają przepisom niniejszej sekcji, wdrażały wymogi przewidziane w niniejszej sekcji w swoich jednostkach zależnych, które są instytucjami finansowymi zgodnie z definicją w art. 4 pkt 13 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w tym w jednostkach zależnych mających siedzibę w państwach trzecich, chyba że jednostka dominująca w Unii może wykazać właściwym organom, że stosowanie przepisów niniejszej sekcji jest niezgodne z prawem państwa trzeciego, w którym dana jednostka zależna ma siedzibę.

Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, które podlegają przepisom niniejszej sekcji, wdrażały wymogi przewidziane w niniejszej sekcji w swoich jednostkach zależnych, które są instytucjami finansowymi zgodnie z definicją w art. 4 pkt 13 [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], w tym w jednostkach zależnych mających siedzibę w państwach trzecich, chyba że jednostka dominująca w Unii wykaże właściwym organom, że stosowanie przepisów niniejszej sekcji jest niezgodne z prawem państwa trzeciego, w którym dana jednostka zależna ma siedzibę.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 28 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne stosowały zasady, o których mowa w ust. 1, w sposób odpowiedni do ich wielkości organizacji wewnętrznej oraz do charakteru, zakresu i stopnia złożoności ich działalności.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne stosowały zasady, o których mowa w ust. 1, w sposób proporcjonalny i odpowiedni do ich wielkości, organizacji wewnętrznej oraz do charakteru, zakresu i stopnia złożoności ich działalności.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 29 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają stosowanie następujących wymogów, jeżeli firma inwestycyjna czerpie korzyści z tytułu nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 28 dyrektywy 2014/59/UE:

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy firma inwestycyjna czerpie korzyści z tytułu nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 28 dyrektywy 2014/59/UE, nie wypłacała ona żadnego wynagrodzenia zmiennego.

a)  jeżeli wynagrodzenie zmienne stałoby w sprzeczności z możliwością utrzymania należytej bazy kapitałowej firmy inwestycyjnej oraz terminowym zaprzestaniem korzystania przez nią z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, wynagrodzenie zmienne wszystkich pracowników ogranicza się do odsetka przychodów netto;

 

b)  firmy inwestycyjne wprowadzają ograniczenia wynagrodzeń członków organu zarządzającego danej firmy inwestycyjnej;

 

c)  firma inwestycyjna wypłaca wynagrodzenie zmienne członkom organu zarządzającego firmy inwestycyjnej wyłącznie jeżeli właściwy organ zatwierdził takie wynagrodzenie.

 

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 30 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  w przypadku wynagrodzeń zmiennych zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia zmiennego jest ocena wyników danego pracownika i danej jednostki organizacyjnej w połączeniu z oceną całościowych wyników firmy inwestycyjnej;

a)  w przypadku wynagrodzeń zmiennych zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia zmiennego jest ocena wyników danego pracownika, niezależnie od płci, i danej jednostki organizacyjnej w połączeniu z oceną całościowych wyników firmy inwestycyjnej;

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 30 – ustęp 1 – litera j – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

j)  na co najmniej 50 % wynagrodzenia zmiennego składają się następujące instrumenty:

j)  na co najmniej 60% wynagrodzenia zmiennego składają się następujące instrumenty:

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 30 – ustęp 1 – litera j a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ja)  w drodze odstępstwa od lit. j), w przypadku gdy firma inwestycyjna nie emituje żadnych z tych instrumentów, właściwe organy krajowe mogą wyrazić zgodę na stosowanie alternatywnych mechanizmów realizacji tych samych celów;

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 30 – ustęp 1 – litera k

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

k)  co najmniej 40 % wynagrodzenia zmiennego jest odroczone na okres trwający od trzech do pięciu lat, w zależności od cyklu koniunkturalnego firmy inwestycyjnej, charakteru jej działalności, związanych z nią ryzyk i działań danego pracownika, z wyjątkiem przypadku szczególnie wysokiego wynagrodzenia zmiennego, w przypadku którego co najmniej 60 % jego kwoty podlega odroczeniu;

k)  co najmniej 50 % wynagrodzenia zmiennego jest odroczone na okres trwający od trzech do pięciu lat, w zależności od cyklu koniunkturalnego firmy inwestycyjnej, charakteru jej działalności, związanych z nią ryzyk i działań danego pracownika, z wyjątkiem przypadku szczególnie wysokiego wynagrodzenia zmiennego, w przypadku którego co najmniej 70 % jego kwoty podlega odroczeniu;

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 30 – ustęp 1 – litera l – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

l)  do 100 % wynagrodzenia zmiennego podlega redukcji w sytuacji, gdy firma inwestycyjna uzyskuje słabsze lub ujemne wyniki finansowe, w tym w drodze ustaleń dotyczących zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty, co podlega określonym przez firmy inwestycyjne kryteriom, które w szczególności obejmują sytuacje, w których członek personelu:

l)  100 % wynagrodzenia zmiennego podlega redukcji w sytuacji, gdy firma inwestycyjna uzyskuje słabsze lub ujemne wyniki finansowe, w tym w drodze ustaleń dotyczących zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty, co podlega określonym przez firmy inwestycyjne kryteriom, które w szczególności obejmują sytuacje, w których członek personelu:

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 30 – ustęp 4 – akapit 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  firmy inwestycyjnej, której wartość aktywów średnio nie przekracza 100 mln EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym dany rok obrachunkowy;

a)  firmy inwestycyjnej, której wartość aktywów średnio nie przekracza 50 mln EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym dany rok obrachunkowy;

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 31 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia, aby zagwarantować, że firmy inwestycyjne uznane za istotne zgodnie z art. 26 ust. 4 ustanawiają komitet ds. wynagrodzeń. Taki komitet ds. wynagrodzeń wydaje kompetentne i niezależne opinie na temat polityki i praktyki wynagrodzeń oraz zachęt wprowadzanych z myślą o zarządzaniu ryzykiem, kapitałem i płynnością.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia, aby zagwarantować, że firmy inwestycyjne, które nie przestrzegają kryteriów określonych w art. 30 ust. 4 lit. a) akapit pierwszy, ustanowią komitet ds. wynagrodzeń. Taki komitet ds. wynagrodzeń wydaje kompetentne i niezależne opinie na temat polityki i praktyki wynagrodzeń oraz zachęt wprowadzanych z myślą o zarządzaniu ryzykiem, kapitałem i płynnością. W ramach grupy komitet ds. wynagrodzeń może być również komitetem ds. wynagrodzeń dla całej grupy.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka ma na celu uproszczenie ram: jeżeli zostanie przyjęta, możliwy będzie tylko 1 dalszy podział klasy 2 (próg – bilans w wysokości 100 mln EUR). Ponadto poprawka powinna ograniczyć uznaniowość władz krajowych, a tym samym zagwarantować równe szanse i pewność prawa.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 31 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia, aby zagwarantować, że komitet ds. wynagrodzeń jest odpowiedzialny za przygotowanie decyzji dotyczących wynagrodzeń, w tym decyzji, które mają wpływ na ryzyko i zarządzanie ryzykiem w danej firmie inwestycyjnej i które mają być podejmowane przez organ zarządzający. Przewodniczący oraz członkowie komitetu ds. wynagrodzeń są członkami organu zarządzającego, którzy nie sprawują żadnych funkcji wykonawczych w danej firmie inwestycyjnej. Jeżeli w prawie krajowym przewiduje się reprezentację pracowników w organie zarządzającym, w komitecie ds. wynagrodzeń jest co najmniej jeden przedstawiciel pracowników.

2.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia, aby zagwarantować, że komitet ds. wynagrodzeń jest odpowiedzialny za przygotowanie decyzji dotyczących wynagrodzeń, w tym decyzji, które mają wpływ na ryzyko i zarządzanie ryzykiem w danej firmie inwestycyjnej i które mają być podejmowane przez organ zarządzający. Przewodniczący oraz członkowie komitetu ds. wynagrodzeń są członkami organu zarządzającego, którzy nie sprawują żadnych funkcji wykonawczych w danej firmie inwestycyjnej. Jeżeli w prawie krajowym przewiduje się reprezentację pracowników w organie zarządzającym, w komitecie ds. wynagrodzeń jest co najmniej jeden przedstawiciel pracowników. Firmy inwestycyjne starają się osiągnąć równowagę płci w komitecie ds. wynagrodzeń.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 32 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy gromadziły informacje ujawniane zgodnie z art. 51 lit. c), d) i f) [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] i wykorzystywały te informacje w celu przeprowadzania analiz porównawczych tendencji i praktyk w dziedzinie wynagrodzeń. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy gromadziły informacje ujawniane zgodnie z art. 51 lit. a), b), ba), c), d) i f) [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]] i wykorzystywały te informacje w celu przeprowadzania analiz porównawczych tendencji i praktyk w dziedzinie wynagrodzeń. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB i ESMA; EUNB publikuje coroczne sprawozdanie na temat tych tendencji i praktyk.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 32 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  EUNB w porozumieniu z ESMA publikuje wytyczne dotyczące prawidłowej polityki wynagrodzeń. W tych wytycznych należy uwzględnić przynajmniej wymogi, o których mowa w art. 28–31, i zasady prawidłowej polityki wynagrodzeń określone w zaleceniu Komisji 2009/384/WE43.

3.  EUNB w porozumieniu z ESMA publikuje wytyczne dotyczące prawidłowej i neutralnej pod względem płci polityki wynagrodzeń. W tych wytycznych należy uwzględnić przynajmniej wymogi, o których mowa w art. 28–31, i zasady prawidłowej polityki wynagrodzeń określone w zaleceniu Komisji 2009/384/WE43.

_________________

_________________

43 Zalecenie Komisji 2009/384/WE z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 120 z 15.5.2009, s. 22).

43 Zalecenie Komisji 2009/384/WE z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 120 z 15.5.2009, s. 22).

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 32 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby na żądanie właściwych organów firmy inwestycyjne przekazywały tym organom informacje na temat liczby osób fizycznych w firmie inwestycyjnej, których wynagrodzenie wynosi co najmniej 1 mln EUR w danym roku obrachunkowym, w przedziałach wynagrodzenia wynoszących 1 mln EUR, w tym informacje dotyczące ich zakresu obowiązków, obszaru działalności oraz głównych składników wynagrodzenia, premii, nagrody długookresowej i składek emerytalnych. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB, który publikuje je na zasadzie zbiorczej dla państw członkowskich pochodzenia we wspólnym formacie sprawozdawczym. EUNB w porozumieniu z ESMA może opracować wytyczne mające na celu ułatwienie wdrożenia przepisów niniejszego ustępu i zapewnienie spójności gromadzonych informacji.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby na żądanie właściwych organów firmy inwestycyjne przekazywały tym organom informacje na temat liczby osób fizycznych w firmie inwestycyjnej, których wynagrodzenie wynosi co najmniej 500 000 EUR w danym roku obrachunkowym, w przedziałach wynagrodzenia wynoszących 500 000 EUR, w tym informacje dotyczące ich zakresu obowiązków, obszaru działalności oraz głównych składników wynagrodzenia, premii, nagrody długookresowej i składek emerytalnych. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB, który publikuje je na zasadzie danych zdezagregowanych dla państw członkowskich pochodzenia/przyjmujących we wspólnym formacie sprawozdawczym. EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje wytyczne mające na celu ułatwienie wdrożenia przepisów niniejszego ustępu i zapewnienie spójności gromadzonych informacji.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 33 – ustęp 1 – litera f a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa)  wszechstronne rozważenie rodzajów ryzyka związanych z czynnikami z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego w ustaleniach firm inwestycyjnych dotyczących ograniczania ryzyka.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 36 – ustęp 2 – akapit 1 – litera g

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

g)  wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy ten zmienny składnik wynagrodzenia utrudnia utrzymanie prawidłowej bazy kapitałowej;

g)  wymagania od firm inwestycyjnych zawieszenia zmiennego składnika wynagrodzenia, w przypadku gdy ten zmienny składnik wynagrodzenia utrudnia utrzymanie prawidłowej bazy kapitałowej;

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 36 – ustęp 2 – akapit 1 – litera l a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

la)  wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia ryzyka, na które narażone jest bezpieczeństwo ich sieci i systemów informatycznych, w celu zapewnienia poufności, integralności i dostępności procesów i danych.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 37 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  firma inwestycyjna jest narażona na rodzaje ryzyka lub elementy ryzyka, które nie są objęte lub są niewystarczająco objęte wymogiem kapitałowym określonym w części trzeciej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]];

a)  firma inwestycyjna jest narażona na rodzaje ryzyka lub elementy ryzyka, które nie są objęte lub są niewystarczająco objęte wymogiem kapitałowym określonym w części trzeciej [rozporządzenia (UE) ---/---- [rozporządzenie dotyczące firm inwestycyjnych]], zwłaszcza biorąc pod uwagę rodzaje ryzyka związane z czynnikami z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego;

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 43 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym podmioty należące do grupy firm inwestycyjnych otrzymały zezwolenie, organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 42, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 1 sekcja 2 niniejszego tytułu, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB, ERRS i wszelkie odpowiednie właściwe organy oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla realizacji ich zadań.

W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności rynku i stabilności lub bezpieczeństwu systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym podmioty należące do grupy firm inwestycyjnych otrzymały zezwolenie, organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 42, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 1 sekcja 2 niniejszego tytułu, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB, ERRS i wszelkie odpowiednie właściwe organy oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla realizacji ich zadań.

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 54

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 54

Artykuł 54

Wykonywanie przekazanych uprawnień

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 4, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6, powierza się Komisji na okres 5 lat od [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 4, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6 wchodzi w życie tylko wtedy, jeżeli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie [dwóch miesięcy] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeżeli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o [dwa miesiące] z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 4, art. 27 ust. 3 i art. 33 ust. 6 wchodzi w życie tylko wtedy, jeżeli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie [dwóch miesięcy] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeżeli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o [dwa miesiące] z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 58 a (nowy)

Dyrektywa 2014/59/UE

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 58a

 

Zmiana w dyrektywie 2014/59/UE

 

W dyrektywie 2014/59/UE wprowadza się następujące zmiany:

 

art. 2 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: 

 

„3) »firma inwestycyjna« oznacza firmę inwestycyjną zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego określonym w art. 8 ust. 1 [dyrektywy (UE) ---/---- [dyrektywa dotycząca firm inwestycyjnych]];”. 

Uzasadnienie

Poprawka ta jest konieczna do zmiany odniesienia stosowanego w dyrektywie w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków w celu określenia zakresu firm inwestycyjnych podlegających przepisom dyrektywy, ponieważ odniesienie do dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych stosowane obecnie zostanie usunięte na mocy dyrektywy dotyczącej firm inwestycyjnych.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 60 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Do dnia [5 lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy], a następnie co 3 lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy i jej skutku.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi

Odsyłacze

COM(2017)0791 – C8-0452/2017 – 2017/0358(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

18.1.2018

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

18.1.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Kostas Chrysogonos

24.1.2018

Rozpatrzenie w komisji

15.5.2018

 

 

 

Data przyjęcia

10.7.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

18

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Rosa Estaràs Ferragut, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Emil Radev, Pavel Svoboda, Axel Voss, Francis Zammit Dimech, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Pascal Durand, Angel Dzhambazki, Evelyne Gebhardt, Răzvan Popa

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

18

+

ALDE

EFDD

ENF

GUE/NGL

PPE

S&D

VERTS/ALE

Jean-Marie Cavada, António Marinho e Pinto

Joëlle Bergeron

Marie-Christine Boutonnet, Gilles Lebreton

Kostas Chrysogonos

Rosa Estaràs Ferragut, Emil Radev, Pavel Svoboda, Axel Voss, Francis Zammit Dimech, Tadeusz Zwiefka

Evelyne Gebhardt, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Razvan Popa

Max Andersson, Pascal Durand

1

-

ECR

Angel Dzhambazki

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi

Odsyłacze

COM(2017)0791 – C8-0452/2017 – 2017/0358(COD)

Data przedstawienia Parlamentowi

20.12.2017

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

18.1.2018

 

 

 

Komisje opiniodawcze

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

DEVE

18.1.2018

ITRE

18.1.2018

JURI

18.1.2018

 

Rezygnacja z wydania opinii

       Data decyzji

DEVE

31.1.2018

ITRE

23.1.2018

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Markus Ferber

23.1.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

16.5.2018

19.6.2018

 

 

Data przyjęcia

24.9.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

9

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pervenche Berès, Markus Ferber, Jonás Fernández, Giuseppe Ferrandino, Sven Giegold, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Barbara Kappel, Philippe Lamberts, Werner Langen, Sander Loones, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Marisa Matias, Gabriel Mato, Bernard Monot, Luděk Niedermayer, Stanisław Ożóg, Anne Sander, Martin Schirdewan, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Ernest Urtasun, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Miguel Viegas, Steven Woolfe, Marco Zanni, Esther de Lange

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Doru-Claudian Frunzulică, Ramón Jáuregui Atondo, Rina Ronja Kari, Jeppe Kofod, Marcus Pretzell, Romana Tomc, Lieve Wierinck, Roberts Zīle, Sophia in ‘t Veld

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jo Leinen, Julia Pitera, Virginie Rozière, Sabine Verheyen

Data złożenia

27.9.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

35

+

ALDE

Lieve Wierinck, Sophia in 't Veld

ECR

Sander Loones, Bernd Lucke, Stanisław Ożóg, Roberts Zīle

ENF

Barbara Kappel

PPE

Markus Ferber, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Werner Langen, Ivana Maletić, Gabriel Mato, Luděk Niedermayer, Julia Pitera, Anne Sander, Romana Tomc, Tom Vandenkendelaere, Sabine Verheyen, Esther de Lange

S&D

Pervenche Berès, Jonás Fernández, Giuseppe Ferrandino, Doru-Claudian Frunzulică, Roberto Gualtieri, Ramón Jáuregui Atondo, Jeppe Kofod, Jo Leinen, Olle Ludvigsson, Virginie Rozière, Pedro Silva Pereira

Verts/ALE

Sven Giegold, Philippe Lamberts, Molly Scott Cato, Ernest Urtasun

9

-

EFDD

Bernard Monot, Marco Valli

ENF

Marcus Pretzell, Marco Zanni

GUE/NGL

Rina Ronja Kari, Marisa Matias, Martin Schirdewan, Miguel Viegas

NI

Steven Woolfe

0

0

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 12 października 2018Informacja prawna