Procedura : 2018/0172(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0317/2018

Teksty złożone :

A8-0317/2018

Debaty :

PV 22/10/2018 - 17
CRE 22/10/2018 - 17
PV 27/03/2019 - 15
CRE 27/03/2019 - 15

Głosowanie :

PV 24/10/2018 - 11.12
CRE 24/10/2018 - 11.12
Wyjaśnienia do głosowania
PV 27/03/2019 - 18.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0411
P8_TA(2019)0305

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 1929kWORD 301k
11.10.2018
PE 623.714v02-00 A8-0317/2018

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

(COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD))

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

Sprawozdawczyni: Frédérique Ries

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 ZAŁĄCZNIK: WYKAZ PODMIOTÓW LUB OSÓB, OD KTÓRYCH SPRAWOZDAWCA OTRZYMAŁ INFORMACJE
 OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej
 OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
 OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
 OPINIA Komisji Rybołówstwa
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE Z FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

(COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0340),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0218/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

–  uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jak również opinie przedstawione przez Komisję Gospodarczą i Monetarną, Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisję Rybołówstwa (A8-0317/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Coraz większa skala ich wykorzystania do krótkotrwałych zastosowań, które nie są projektowane w sposób przewidujący ich ponowne użycie lub opłacalny recykling, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego.

(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Światowa produkcja tworzyw sztucznych gwałtownie rośnie – w 2017 r. jej wielkość wyniosła 348 mln ton. Udział Europy w tej produkcji to 18,5 % (64,4 mln ton, wzrost o 3,4 % w porównaniu z produkcją z roku poprzedniego). Coraz większa skala wykorzystania tworzyw sztucznych do krótkotrwałych zastosowań, w których nie przewiduje się ich ponownego użycia lub opłacalnego recyklingu, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych i zmniejszyć ogólną ilość tworzyw sztucznych w środowisku, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego. Europejska strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych to pierwszy drobny krok na drodze do powstania gospodarki o obiegu zamkniętym, której podstawą będzie mniejsze wykorzystanie, ponowne użycie i recykling wszystkich produktów z tworzyw sztucznych.

__________________

__________________

32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015) 0614 final).

32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015)0614 final).

33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018)0028 final).

Uzasadnienie

Mimo że problem tworzyw sztucznych na wymiar ogólnoświatowy, Unia Europejska musi działać odpowiedzialnie i stanąć w pierwszym szeregu w walce z odpadami morskimi.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1a)  Tworzywa sztuczne odgrywają użyteczną rolę w gospodarce i są wykorzystywane w wielu sektorach, w zastosowaniach o fundamentalnym znaczeniu. Tworzywa sztuczne wykorzystuje się zwłaszcza w opakowaniach (40 %) oraz w sektorze budowlanym (20 %). Duże ilości tworzyw sztucznych wykorzystuje się również w przemyśle motoryzacyjnym, w urządzeniach elektrycznych i elektronicznych, a także w sektorze spożywczym i w rolnictwie. Jednak znaczny negatywny wpływ niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, zdrowie i gospodarkę wymaga wprowadzenia przepisów, które pozwolą skutecznie zmniejszyć ten istotny negatywny wpływ, w tym przez ograniczenie wprowadzania do obrotu określonych produktów jednorazowego użytku, mających łatwo dostępne zamienniki lepiej nadające się do obiegu zamkniętego.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Podejścia uwzględniające gospodarkę o obiegu zamkniętym, które nadają priorytetowe znaczenie produktom podlegającym ponownemu użyciu i systemom ponownego użycia, doprowadzą do ograniczenia ilości generowanych odpadów, a takie zapobieganie znajduje się na szczycie hierarchii postępowania z odpadami zapisanej w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE34.Podejścia takie są również zgodne z celem zrównoważonego rozwoju nr 1235 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącym zapewnienia zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji.

(2)  Środki określone w niniejszej dyrektywie powinny w pełni odpowiadać podejściom zgodnym z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, które nad produkty jednorazowego użytku przedkładają bezpieczne, nietoksyczne produkty nadające się do ponownego użycia i niezawierające żadnej niebezpiecznej substancji, a także systemy ponownego użycia. Wszystkie środki powinny mieć na celu przede wszystkim ograniczenie ilości generowanych odpadów i wspierać zapobieganie powstawaniu odpadów, ponieważ te dwa elementy znajdują się szczycie hierarchii postępowania z odpadami zapisanej w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE34. Jako że każdy produkt jednorazowego użytku może mieć negatywny wpływ na klimat lub środowisko ze względu na krótki cykl życia, należy priorytetowo traktować zapobieganie powstawaniu odpadów i ponowne użycie produktów, co może przynieść znaczne zmniejszenie emisji CO2 i pozwolić zaoszczędzić cenne surowce. Niniejsza dyrektywa przyczyni się do osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 1235 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego zapewnienia zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji.

__________________

__________________

34 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

34 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

35 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

35 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36.Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ na rzecz propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Coraz większe ilości odpadów trafiają do oceanów na całym świecie, szkodzą ekosystemom i zabijają zwierzęta. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 14 dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać odpowiednią rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i zapobieganiu temu zjawisku oraz w skuteczniejszym zagospodarowywaniu odpadów morskich, i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ, by propagować wspólne działania. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.

_________________

_________________

36 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

36 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej i ewentualnie dla zdrowia człowieka oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich.Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych, powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po jednorazowym użyciu zgodnie z przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych i narzędzi akwakultury, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz narzędzia połowowe i narzędzia akwakultury zawierające tworzywa sztuczne, takie jak więcierze, pułapki, pływaki i boje, sieci, liny, sznury, żyłki i wędy, stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej oraz dla zdrowia człowieka i zwierząt oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a)  Na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2018 r. Rada przyjęła konkluzje pt. „Realizacja planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym”, w których jednoznacznie poparła działania podejmowane na szczeblu europejskim i światowym, by ograniczyć stosowanie w Unii mikrodrobin plastiku celowo dodawanych do produktów oraz stosowanie tworzyw sztucznych ulegających degradacji utleniającej, a także zapisane w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych działania dotyczące ograniczenia uwalniania mikrodrobin plastiku z tkanin i opon samochodowych oraz wycieków granulatu wykorzystywanego w produkcji. Unia już podjęła działania: w trwającej procedurze na mocy rozporządzenia REACH Komisja zwróciła się do Europejskiej Agencji Chemikaliów o przygotowanie zgodnie z załącznikiem XV dokumentacji w sprawie ograniczeń w odniesieniu do celowego dodawania mikrodrobin plastiku do wszelkiego rodzaju produktów przeznaczonych dla konsumentów lub do zastosowań profesjonalnych.

Uzasadnienie

Wiele państw członkowskich przyjęło już przepisy w tej dziedzinie, dlatego UE powinna podjąć działania na podstawie oceny ECHA i najpóźniej w 2020 r. zaproponować ograniczenie celowego dodawania mikrodrobin plastiku do produktów przeznaczonych dla konsumentów lub do zastosowań profesjonalnych.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5b)  Unia powinna przyjąć całościowe podejście do problemu mikrodrobin plastiku i zachęcać wszystkich producentów do ścisłego ograniczenia mikrodrobin plastiku w składzie ich wyrobów, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na producentów tkanin i opon, ponieważ z syntetycznej odzieży i opon pochodzi 63 % mikrodrobin plastiku, które ostatecznie trafiają do środowiska wodnego.

Uzasadnienie

Chociaż mikrodrobiny plastiku (czyli drobiny tworzyw sztucznych mniejsze niż 5 mm) nie są objęte zakresem dyrektywy, a dotyczą ich konkretne działania zapisane w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, należy uściślić, że Unia Europejska powinna przyjąć całościowe podejście do tego problemu ze względu na wpływ plastikowych odpadów morskich na środowisko, faunę morską i zdrowie ludzkie.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Istniejące unijne przepisy40 i instrumenty polityczne umożliwiają pewne reakcje regulacyjne mające na celu rozwiązanie kwestii odpadów morskich. W szczególności odpady z tworzyw sztucznych są przedmiotem ogólnych unijnych środków i celów w zakresie gospodarowania odpadami, takich jak cel w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych41 i cel przyjęty niedawno w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych42 dotyczący zapewnienia, aby do 2030 r. wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych nadawały się do recyklingu. Wpływ tych przepisów na kwestię odpadów morskich nie jest jednak wystarczający oraz istnieją różnice w zakresie i poziomie ambicji poszczególnych środków krajowych mających na celu zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania odpadów morskich. Ponadto niektóre z tych środków, w szczególności ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, mogą stworzyć bariery handlowe i zakłócić konkurencję w Unii.

(6)  Właściwe gospodarowanie odpadami ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania powstawaniu odpadów (morskich). Istniejące unijne przepisy40 i instrumenty polityczne umożliwiają pewne reakcje regulacyjne mające na celu rozwiązanie kwestii odpadów morskich. W szczególności odpady z tworzyw sztucznych są przedmiotem ogólnych unijnych środków i celów w zakresie gospodarowania odpadami, takich jak cel w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych41 i cel przyjęty niedawno w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych42 dotyczący zapewnienia, aby do 2030 r. wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych nadawały się do recyklingu. Wpływ tych przepisów na kwestię odpadów morskich nie jest jednak wystarczający oraz istnieją różnice w zakresie i poziomie ambicji poszczególnych środków krajowych mających na celu zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania odpadów morskich. Ponadto niektóre z tych środków, w szczególności ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, mogą stworzyć bariery handlowe i zakłócić konkurencję w Unii.

__________________

__________________

40 Dyrektywa 2008/98/WE, dyrektywa 2000/59/WE, dyrektywa 2000/60/WE, dyrektywa 2008/56/WE i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

40 Dyrektywa 2008/98/WE, dyrektywa 2000/59/WE, dyrektywa 2000/60/WE, dyrektywa 2008/56/WE i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

41 Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).

41 Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).

42 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

42 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018)0028 final).

Uzasadnienie

Należy podkreślić, że zapobieganie powstawaniu odpadów zaczyna się od właściwej gospodarki odpadami.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Pobudzanie badań i innowacji w sektorze opakowań jest kluczowe dla wspierania bardziej zrównoważonego łańcucha wartości. Wymaga to udoskonalenia odpowiednich mechanizmów finansowania europejskich narzędzi programowania działalności badawczo-rozwojowej, takich jak unijne programy ramowe w zakresie badań naukowych i innowacji („Horyzont 2020”), w perspektywie przyszłego strategicznego programu badań i innowacji w dziedzinie tworzyw sztucznych.

Uzasadnienie

Zapewnienie odpowiedniego wsparcia i zasobów na badania i innowacje w sektorze opakowań jest niezbędne do osiągnięcia celów strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować nie tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii.

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe. Według szacunków produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte środkami niniejszej dyrektywy stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych występujących na plażach w Unii.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a)  Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów dyrektywy 94/62/WE dotyczących produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, będących opakowaniami zgodnie z art. 3 pkt 1 dyrektywy 94/62/WE.

Uzasadnienie

Potrzebne jest wyjaśnienie dotyczące opakowań z tworzyw sztucznych jednorazowego użytku objętych dyrektywą 94/62/WE.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7b)  W przygotowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu należy wskazać, czy zakres dyrektywy można rozszerzyć na wszystkie produkty jednorazowego użytku.

Uzasadnienie

W ramach przeglądu należy zbadać możliwość wprowadzenia jasnego i spójnego podejścia do produktów jednorazowego użytku z uwzględnieniem całego cyklu życia.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7c)   Na skalę lokalną lub regionalną mogą występować znaczne zanieczyszczenia lądowe i zanieczyszczenie gleby większymi przedmiotami z tworzyw sztucznych oraz pochodzącymi z nich fragmentami lub mikrodrobinami plastiku. Zanieczyszczenia te mogą być poważne w skali lokalnej ze względu na intensywne wykorzystywanie tworzyw sztucznych w rolnictwie. Aby ograniczyć wpływ odpadów tworzyw sztucznych na środowisko oraz zdrowie ludzi i zwierząt, należy dokładnie zbadać zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi pochodzące z gruntów rolnych.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(8a)  Produkty z tworzyw sztucznych powinny być wytwarzane z uwzględnieniem całego cyklu życia. W przypadku produktów z tworzyw sztucznych ekoprojekt powinien zawsze uwzględniać etap produkcji oraz możliwość recyklingu produktu i ewentualnie również jego ponownego użycia. W stosownych przypadkach należy zachęcać producentów, by wytwarzając dane produkty, stosowali jeden polimer lub polimery kompatybilne, co uprości sortowanie i zwiększy możliwości recyklingu, zwłaszcza w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9) Aby jasno określić zakres niniejszej dyrektywy, należy zdefiniować pojęcie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Z zakresu definicji należy wyłączyć produkty z tworzyw sztucznych przeznaczone, zaprojektowane lub wprowadzone do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokrotną rotację przez ich powtórne napełnienie lub ponowne użycie do tego samego celu, do którego były pierwotnie przeznaczone.

(9)  Aby jasno określić zakres niniejszej dyrektywy, należy zdefiniować pojęcie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Do definicji należy włączyć produkty niezwrotne wykonane w całości lub w części z tworzywa sztucznego oraz przeznaczone, zaprojektowane lub wprowadzone do obrotu z myślą o jednorazowym użyciu przez krótki czas, po którym są wyrzucane, a wyłączyć z niej produkty z tworzyw sztucznych przeznaczone, zaprojektowane i wprowadzone do obrotu tak, aby osiągnąć w jednym cyklu życia wielokrotną rotację przez ich powtórne napełnienie lub ponowne użycie do tego samego celu, do którego były pierwotnie przeznaczone.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(9a)  Utrzymując wartość produktów i materiałów przez jak najdłuższy czas i wytwarzając mniej odpadów, gospodarka Unii może stać się bardziej konkurencyjna i bardziej odporna, a jednocześnie w mniejszym stopniu eksploatować cenne zasoby i środowisko naturalne.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Rozwiązanie kwestii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych alternatyw, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi.

(10)  Rozwiązanie problemu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych zamienników z uwzględnieniem całego cyklu życia, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi.

Uzasadnienie

Środki te muszą poprawiać ogólny stan środowiska w całym cyklu życia produktu.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44.

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bezpiecznych i zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć ambitne i trwałe ograniczenie stosowania tych produktów – podobnie jak ograniczono stosowanie toreb plastikowych na mocy dyrektywy 94/62/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/72043a bez uszczerbku dla art. 18 dyrektywy 94/62/WE oraz dla higieny żywności lub bezpieczeństwa żywności, dobrych praktyk higienicznych, dobrych praktyk produkcyjnych, informacji dla konsumentów i wymogów dotyczących identyfikowalności określonych w unijnych przepisach dotyczących żywności44. Środki te powinny mieć zastosowanie do pojemników na żywność spełniających wszystkie z następujących kryteriów: dana żywność jest przeznaczona do spożycia od razu, bez dalszej obróbki, bezpośrednio z pojemnika. Państwa członkowskie powinny dążyć do jak najwyższego poziomu ambicji tych środków, które powinny być współmierne do stopnia, w jakim różne produkty i zastosowania stwarzają ryzyko zaśmiecania. Państwa członkowskie powinny przyjąć cele krajowe, by ilościowo określić efekty środków przyjętych z myślą o ambitnym i trwałym zmniejszeniu ilości odpadów. Państwa członkowskie powinny zachęcać do stosowania produktów, które nadają się do wielokrotnego użytku, a gdy staną się odpadami – do przygotowania do ponownego użycia i recyklingu, bez uszczerbku dla swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym. Środki te powinny uwzględniać wpływ produktów w całym cyklu życia, w tym w środowisku morskim, a także powinny być zgodne z hierarchią postępowania z odpadami.

___________________

___________________

 

43a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/720 z dnia 29 kwietnia 2015 r. zmieniająca dyrektywę 94/62/WE w odniesieniu do zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy (Dz.U. L 115 z 6.5.2015, s. 11).

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(11a)  Drugie w kolejności źródło śmieci pochodzących z produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych to filtry wyrobów tytoniowych. Chociaż wydaje się, że coraz większy udział w rynku filtrów wyrobów tytoniowych mają filtry z celulozy roślinnej, to jednak nie jest jasne, na ile dostępne zamienniki będą akceptowane. Nie można ponadto lekceważyć olbrzymiego wpływu wyrobów tytoniowych z filtrem na środowisko, gdyż filtry mogą rozpadać się na mniejsze fragmenty zawierające tworzywa sztuczne. Zużyte filtry wyrobów tytoniowych zawierają również liczne substancje chemiczne szkodliwe dla środowiska, w tym co najmniej 50 substancji, o których wiadomo, że są rakotwórcze dla ludzi, a także metale ciężkie, które mogą być wypłukiwane z filtrów i powodować szkody w środowisku, czy to na lądzie, w powietrzu, czy w morzu. By zaradzić wpływowi odpadów powstających po zużyciu na środowisko, należy wprowadzić cały wachlarz środków dotyczących wyrobów tytoniowych z filtrem, począwszy od zmniejszenia ilości filtrów jednorazowego użytku zawierających tworzywa sztuczne, a kończąc na rozszerzonej odpowiedzialności producenta, która zapewni odpowiedzialne usuwanie odpadów i pokryje koszty uprzątania. Aby zmniejszyć wysokie koszty zbierania i sortowania ponoszone obecnie przez podatników, systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinny pokrywać koszty uprzątania oraz koszty odpowiedniej infrastruktury zbierania odpadów. Środki wprowadzane przez państwa członkowskie mogą obejmować zachęty do stworzenia łańcucha odzyskiwania z niedopałków czystego octanu celulozy, tworzywa sztucznego stanowiącego do 60 % składu filtrów papierosowych, a następnie przetwarzania go w nowe przedmioty z tworzyw sztucznych.

Uzasadnienie

Thrown on the roadways, a cigarette butt takes up to ten or twelve years to deteriorate. Very volatile, it also regularly ends up in the rivers it contributes to polluting. In this regard, it is very appropriate to extend the polluter-pays principle to cigarette manufacturers that put on the market products whose waste is very difficult to recycle. According to figures provided by the European Commission, tobacco product filters are the second most polluting single use plastic items, after plastic bottles that contribute to marine litter. As the only provisions in the Commission proposal dealing with tobacco manufacturers are extended responsibility and awareness raising measures, the rapporteur wants to go further and suggests a wide range of measures such as consumption reduction targets for tobacco product filters.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów.

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone zamienniki, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych zamienników zgodnych z obowiązującymi normami i z prawem Unii oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE. Wprowadzone na mocy niniejszej dyrektywy ograniczenia we wprowadzaniu do obrotu powinny obejmować również produkty z tworzyw sztucznych ulegających degradacji utleniającej, ponieważ nie ulegają one prawdziwej biodegradacji, a przez to przyczyniają się do zanieczyszczenia środowiska mikrodrobinami plastiku, nie nadają się do kompostowania, mają negatywny wpływ na recykling tradycyjnych tworzyw sztucznych i nie przynoszą potwierdzonych korzyści środowiskowych. Ze względu na dużą ilość odpadów z polistyrenu w środowisku morskim oraz dostępność zamienników należy ograniczyć również użycie jednorazowych pojemników na żywność i napoje wykonanych ze spienionego polistyrenu.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12a)  Chociaż w przypadku talerzy i sztućców z tworzyw sztucznych również łatwo dostępne są odpowiednie i bardziej zrównoważone zamienniki, w należycie uzasadnionych przypadkach i by uniknąć zagrożenia dla ciągłości świadczenia niektórych usług socjalnych, np. usług gastronomicznych w placówkach oświatowych i służbie zdrowia, należy w ograniczonym stopniu przedłużyć termin wdrożenia zakazu wprowadzania do obrotu w Unii.

Uzasadnienie

Dążąc do osiągnięcia kompromisu, sprawozdawczyni utrzymuje oczywiście proponowany zakres dyrektywy, zwłaszcza jeśli chodzi o wykaz produktów zakazanych, ale wprowadza dwuletni okres stopniowego wycofywania plastikowych talerzy i sztućców (do 2023 r.). Jest to zgodne z przepisami dyrektywy 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych i ma zapewnić ciągłość świadczenia niektórych usług socjalnych, np. usług gastronomicznych w placówkach oświatowych i służbie zdrowia.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12b)  W dyrektywie 94/62/WE zmienionej dyrektywą (UE) 2015/720 nałożono na Komisję wymóg przeprowadzenia do 27 maja 2017 r. przeglądu ustawodawczego środków służących zmniejszaniu zużycia bardzo lekkich toreb na zakupy, z wykorzystaniem oceny wpływu w całym cyklu życia. Komisja jak dotąd nie przeprowadziła tego przeglądu. Ponieważ takie torby plastikowe bardzo łatwo stają się śmieciami i jako śmieci trafiają do mórz, należy wprowadzić środki ograniczające ich wprowadzanie do obrotu z wyjątkiem zastosowań, w których takie torby są absolutnie niezbędne. Bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy nie powinny być wprowadzane do obrotu do pakowania żywności luzem, chyba że wymagają tego względy higieniczne albo że torby takie służą do pakowania sprzedawanej luzem żywności wilgotnej, np. surowego mięsa, ryb lub przetworów mlecznych. Do bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy, do których nie ma zastosowania to ograniczenie wprowadzania do obrotu, nadal powinny mieć zastosowanie przepisy wprowadzone dyrektywą (UE) 2015/720.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12c)  Wprowadzone w niniejszej dyrektywie środki wspierające stosowanie zamienników tworzyw sztucznych nie powinny w żadnych okolicznościach zwiększać szkodliwych skutków dla środowiska i klimatu, np. powodować dodatkowych emisji CO2 lub eksploatacji cennych zasobów. Chociaż wiele zamienników tworzyw sztucznych wytwarza się z zasobów naturalnych i zakłada się, że pochodzą one z biogospodarki, szczególnie ważne jest, by zapewnić zrównoważony charakter tych materiałów. Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami w środkach określonych w niniejszej dyrektywie i przy ich wdrażaniu należy zawsze dawać pierwszeństwo zapobieganiu powstawania odpadów lub przechodzeniu na produkty wielokrotnego użytku, a nie zamiennikom jednorazowego użytku, nawet jeśli nie są one wykonane z tworzyw sztucznych.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Pokrywki i wieczka od opakowań na napoje, których znaczna część wykonana jest z tworzyw sztucznych, należą do artykułów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych najczęściej wyrzucanych na plażach w Unii. Z tego powodu wprowadzanie do obrotu opakowań na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, powinno być dozwolone tylko wtedy, gdy spełniają one określone wymogi w zakresie koncepcji produktu umożliwiające znaczne ograniczenie uwalniania pokrywek i wieczek od opakowań na napoje do środowiska. W przypadku opakowań na napoje, które stanowią produkty i opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wymóg ten stanowi uzupełnienie zasadniczych wymogów w zakresie składu oraz możliwości ponownego użycia i odzyskania, w tym możliwości recyklingu, opakowań określonych w załączniku II do dyrektywy 94/62/EWG. Aby ułatwić zapewnienie zgodności z wymogiem w zakresie koncepcji produktu, i zagwarantować sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, konieczne jest opracowanie normy zharmonizowanej przyjętej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/201245, przy czym zgodność z normą powinna pozwalać domniemywać zgodność z tymi wymogami. Należy przewidzieć wystarczająco dużo czasu na opracowanie normy zharmonizowanej oraz umożliwienie producentom dostosowania ich łańcuchów produkcyjnych w odniesieniu do wdrażania wymogu w zakresie koncepcji produktu.

(13)  Pokrywki i wieczka od wykonanych z tworzyw sztucznych opakowań na napoje należą do artykułów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych najczęściej wyrzucanych na plażach w Unii. Z tego powodu wprowadzanie do obrotu opakowań na napoje będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno być dozwolone tylko wtedy, gdy spełniają one określone wymogi dotyczące koncepcji produktu, umożliwiające znaczne ograniczenie uwalniania do środowiska pokrywek i wieczek od opakowań na napoje oraz zwiększenie poziomu ich recyklingu. W przypadku opakowań na napoje, które stanowią produkty i opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wymóg ten stanowi uzupełnienie zasadniczych wymogów w zakresie składu oraz możliwości ponownego użycia i odzyskania, w tym możliwości recyklingu, opakowań określonych w załączniku II do dyrektywy 94/62/EWG. Aby ułatwić zapewnienie zgodności z wymogiem w zakresie koncepcji produktu i zagwarantować sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy opracować normę zharmonizowaną przyjętą zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/201245, przy czym zgodność z normą powinna pozwalać domniemywać zgodność z tymi wymogami. Należy przewidzieć wystarczająco dużo czasu na opracowanie normy zharmonizowanej oraz umożliwienie producentom dostosowania ich łańcuchów produkcyjnych w odniesieniu do wdrażania wymogu w zakresie koncepcji produktu. Aby zapewnić zamknięty obieg użytkowania tworzyw sztucznych, należy zapewnić wchodzenie na rynek materiałów pochodzących z recyklingu. Należy zatem wprowadzić wymóg w postaci obowiązkowej minimalnej zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w niektórych produktach.

___________________

___________________

45 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).

45 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13a)  W przeglądzie, który należy przeprowadzić zgodnie z art. 9 ust. 5 dyrektywy 94/62/WE, Komisja powinna uwzględnić porównanie właściwości różnych materiałów opakowaniowych, w tym materiałów kompozytowych, na podstawie ocen cyklu życia i ze szczególnym uwzględnieniem zapobiegania powstawaniu odpadów i projektowania z myślą o obiegu zamkniętym.

Uzasadnienie

Solutions for attaching caps and lids to the bottles of carbonated drinks are not yet available on the market, given the specific requirements, including consumer safety, for the closures of such drinks. Additional time should therefore be given for the technical development of such solutions. The transition time should be long enough to allow for the development of the European standard as set out in this Article, and for a lead-in time to adopt production lines. Work on the European standard should start without any delay. In order to support the uptake of secondary raw materials and the functioning of the circular economy, a minimum level of recycled content should be established. Many players in the food and drinks sector have already committed to produce plastic bottles containing at least 25% of recycled plastics. It is important to support this commitment taken by the industry, which is directly involved in the overall solution to the major problem of marine litter. The changes to Article 6(1) and 6(2) are technical and aim at clarifying the scope of the Article.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13b)  By chronić zdrowie kobiet, należy unikać stosowania niebezpiecznych substancji chemicznych w podpaskach, tamponach i aplikatorach tamponów. Również dostępność artykułów wielokrotnego użytku i rozwiązań bardziej zrównoważonych gospodarczo ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia kobietom pełnego dostępu do życia społecznego.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Usuwane przez ścieki mogą ponadto powodować znaczne szkody ekonomiczne w sieciach kanalizacyjnych, zatykając pompy i rury. W przypadku tych produktów często brakuje informacji o właściwościach materiałów, z których je wytworzono, i o odpowiednim usuwaniu odpadów. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny być objęte wymogami dotyczącymi oznaczania i środkami służącymi podnoszeniu świadomości. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach oraz niewskazanych metodach usuwania i negatywnych środowiskowych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego usuwania, a także o obecności tworzyw sztucznych w produkcie i możliwościach jego recyklingu. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne, zrozumiałe i niemylące, a także powinna przeanalizować dotychczasowe dobrowolne porozumienia. Do narzędzi połowowych zastosowanie powinny mieć wymogi dotyczące oznakowania przyjęte na mocy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Państwa członkowskie powinny wdrożyć dobrowolne wytyczne FAO w sprawie oznakowania narzędzi połowowych.

Uzasadnienie

Celem poprawki jest informowanie konsumentów o szkodach, jakie w sieciach kanalizacyjnych powoduje niewłaściwe uwalnianie danych produktów do środowiska, zgodnie z wymogami art. 10.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów.

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone zamienniki, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć niezbędne koszty gospodarowania odpadami i sprzątania oraz koszty środków upowszechniania wiedzy służących zapobieganiu powstawaniu takich odpadów, ograniczeniu ich występowania i zmianie niewłaściwych zachowań konsumentów. Pokrywane koszty nie powinny przekraczać poziomu niezbędnego do opłacalnego świadczenia tych usług i powinny być ustalane z zachowaniem przejrzystości między zainteresowanymi podmiotami. Koszty uprzątania powinny być współmierne i wynikać z jednoznacznych celów określonych zgodnie z art. 8a ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE. Cele te powinny określać zakres i skalę uprzątania objętego systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta zgodnie z odpowiednimi, zapisanymi w prawie Unii obowiązkami dotyczącymi zapobiegania powstawaniu odpadów i odpadów morskich. Działania te powinny obejmować na przykład zapobieganie śmieceniu i zbieranie śmieci na ulicach, rynkach i w innych miejscach publicznych oraz podczas imprez publicznych, ale nie powinny obejmować działań, które nie należą do zakresu odpowiedzialności organów publicznych, w tym operacji usuwania odpadów z mórz i oceanów.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Zachęty ekonomiczne mogą wpływać na decyzje konsumentów, sprzyjać określonym zwyczajom konsumentów lub ich do nich zniechęcać, można je zatem stosować jako skuteczne narzędzie ograniczania u źródła wpływu określonych tworzyw sztucznych na środowisko.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne46 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje zachętę dla statków do dokonywania zrzutów odpadów do morza oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych niosą ze sobą duży potencjał w zakresie recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu.

(16)  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne46 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009 kapitan statku ma obowiązek poinformować właściwy organ państwa członkowskiego bandery, jeżeli nie może odzyskać utraconych narzędzi połowowych. Aby zapewnić zharmonizowane monitorowanie, państwa członkowskie gromadzą i rejestrują dane o utraconych narzędziach połowowych oraz corocznie przekazują te informacje Komisji. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje powody, dla których statki zrzucały odpady do morza, oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych mają duży potencjał recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu. Państwa członkowskie powinny przyjąć środki niezbędne do zapewnienia zróżnicowanych wkładów finansowych, które producenci narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wnoszą w celu wywiązania się z obowiązków wynikających z odpowiedzialności producenta, zwłaszcza w zależności od trwałości oraz możliwości naprawy, ponownego użycia i recyklingu narzędzi połowowych.

___________________

___________________

46 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.

46 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16a)  W systemach rozszerzonej odpowiedzialności producentów narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne państwa członkowskie powinny monitorować, oceniać, zbierać i poddawać recyklingowi narzędzia połowowe, by osiągnąć wyznaczone w niniejszej dyrektywie cele ilościowe dotyczące zbierania i recyklingu narzędzi połowowych zawierających takie tworzywa sztuczne.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17a)  W planach strategicznych dotyczących wspólnej polityki rolnej (WPR) należy zająć się problemem odpadów rolniczych z tworzyw sztucznych, a Komisja powinna w stosownym przypadku wprowadzić w perspektywie śródokresowej do 2023 r. normę utrzymania gruntów według zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z wymogami ochrony środowiska w odniesieniu do odpadów z tworzyw sztucznych, jako nowy element usprawnionego systemu warunkowości. Ten nowy wymóg wzajemnej zgodności zobowiązywałby rolników do korzystania z usług uprawnionych przedsiębiorstw gospodarowania odpadami, by zorganizować zbieranie i recykling tworzyw sztucznych, oraz do przechowywania dokumentów potwierdzających prawidłowe postępowanie z odpadami z tworzyw sztucznych.

Uzasadnienie

Podobne wymogi istnieją w przepisach o gospodarce odpadami wprowadzonych w 2006 r. w Anglii i Walii, w 2005 r. w Szkocji. Rozszerzono w nich kontrolę gospodarki odpadami na rolnictwo. Do wielkich zmian należało zaprzestanie spalania lub zakopywania tworzyw sztucznych używanych w gospodarstwach, w tym szpagatu rolniczego, folii do przechowywania kiszonki, puszek po aerozolach oraz worków po nawozach i nasionach. Rolnicy są również zobowiązani do korzystania z usług uprawnionych i renomowanych firm zajmujących się gospodarką odpadami w celu zorganizowania zbiórki i recyklingu tworzyw sztucznych i innych odpadów.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom unieszkodliwiania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach w zakresie unieszkodliwiania odpadów lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, najlepszych praktykach w zakresie unieszkodliwiania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie unieszkodliwiania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych z tworzyw sztucznych. W związku z tym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze w oparciu o charakter produktu lub jego wykorzystanie. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach swojego obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom usuwania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach usuwania odpadów lub niewskazanych metodach usuwania, najlepszych praktykach w zakresie usuwania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie usuwania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych, by zachęcić konsumentów do odpowiedzialnych zachowań w postaci prawidłowego usuwania odpadów. W związku z tym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te powinny uwzględniać wpływ niewłaściwego usuwania odpadów na sieć kanalizacyjną. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze, stosownie do charakteru produktu lub jego użytkowania. Walka z zaśmiecaniem to wspólne zadanie właściwych organów, producentów i konsumentów. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach wypełniania obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Należy zachęcać producentów, by wykorzystywali swoją siłę marketingową do wspierania i pobudzania zrównoważonej konsumpcji w obiegu zamkniętym i takiegoż użytkowania produktów.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18a)  Zgodnie z przepisami Unii Komisja ma obowiązek wspierać państwa członkowskie w opracowywaniu strategii i planów mających ograniczać wyrzucanie narzędzi połowowych do morza, w tym dzięki dotacjom z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR). Działania te mogą obejmować kampanie i programy podnoszenia świadomości na temat wpływu takich odpadów na ekosystemy morskie, badania wykonalności biodegradowalnych lub kompostowalnych narzędzi połowowych, przedsięwzięcia edukacyjne skierowane do rybaków i specjalne publiczne programy usuwania tworzyw sztucznych i innych przedmiotów ze środowiska morskiego.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Butelki do napojów, które stanowią produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, są jednymi z odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania, w związku z czym należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub z wykorzystaniem wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, oferując szereg możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów.

(20)  Butelki do napojów (oraz zakrętki i wieczka do nich) będące produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych należą do odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i z niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania i zwiększenie produkcji z wykorzystaniem materiałów pochodzących z recyklingu, dlatego należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Temu minimalnemu celowi dotyczącemu zbierania powinien towarzyszyć wymóg określonej zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w butelkach plastikowych, by zapewnić ponowne użycie lub poddanie recyklingowi większej ilości zebranych tworzyw sztucznych, a tym samym ponowne wprowadzenie ich do gospodarki o obiegu zamkniętym. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania i recyklingu, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, i da szereg nowych możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów. Wdrażając środki służące osiągnięciu minimalnego celu dotyczącego selektywnego zbierania, państwa członkowskie powinny zapewnić utrzymanie właściwego funkcjonowania dotychczasowych systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Dla państw członkowskich, które zdecydują się wprowadzić systemy zwrotu kaucji, Komisja powinna opracować wytyczne dotyczące ich funkcjonowania.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a)  W dyrektywie 2008/98/WE zdefiniowano „selektywną zbiórkę” jako zbiórkę, w której dany strumień odpadów obejmuje jedynie odpady jednego rodzaju i o tym samym charakterze, by ułatwić ich szczególne przetworzenie. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/8511a zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE zaznaczono, że selektywna zbiórka może polegać na zbieraniu odpadów z poszczególnych gospodarstw domowych, odbieraniu odpadów dostarczanych do punktów odbioru lub wprowadzeniu innych form zbierania. Art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2008/98/WE umożliwia odstępstwo, zgodnie z którym powinno być możliwe łączne zbieranie niektórych rodzajów odpadów, pod warunkiem że nie utrudnia to wysokiej jakości recyklingu lub innego rodzaju odzysku odpadów zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, a wyniki tych operacji są porównywalne jakościowo do uzyskiwanych w selektywnej zbiórce. Stosowanie takiego odstępstwa należy umożliwić również przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.

 

_____________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Dz.U. L 150 z 14.6.2018, s. 109).

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę oceny możliwych dalszych środków, w tym wyznaczenia unijnych celów dotyczących zmniejszania ilości odpadów do roku 2030 r. i na kolejne okresy, oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu.

___________________

___________________

48 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

48 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zachęty i sankcje powinny odpowiednio dotyczyć również postępowania konsumentów.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko i ograniczenie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym wspieranie innowacyjnych modeli biznesowych, produktów i materiałów, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(25)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych oraz narzędzi połowowych i rolniczych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko i zdrowie człowieka oraz ograniczenie tego wpływu, a także zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym wspieranie innowacyjnych modeli biznesowych, produktów i materiałów, co przyczyni się do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

Uzasadnienie

W motywie tym należy ująć odniesienie do wpływu na zdrowie ludzi, ponieważ wymieniono je w art. 1 określającym szczegółowo cele niniejszej dyrektywy i zapisano już w motywie 5.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25a)  Ponieważ odpady morskie z tworzyw sztucznych występują nie tylko w środowisku mórz opływających Unię, a ogromna ilość odpadów morskich z tworzyw sztucznych znajduje się w innych częściach świata poza Unią, państwa członkowskie powinny zapewnić, że wywóz materiałów odpadowych do państw trzecich nie przyczynia się do powstawania odpadów morskich z tworzyw sztucznych w innym miejscu na świecie.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25b)  Państwa członkowskie mogą również odgrywać ważną rolę w zmniejszaniu ilości odpadów morskich, dzieląc się z państwami trzecimi specjalistyczną wiedzą i doświadczeniem w zrównoważonym zarządzaniu materiałami.

Uzasadnienie

Odpady morskie to problem środowiskowy na skalę świata. Udostępnienie wiedzy i doświadczenia Unii może pomóc w rozwiązaniu tego złożonego problemu.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25c)  Organy publiczne, w tym instytucje Unii, powinny świecić przykładem.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka i ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktom i materiałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne i żyjące w nim organizmy, oraz na zdrowie człowieka, ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym i zrównoważonym modelom biznesowym, produktom i materiałom, co przyczyni się do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku i do narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne.

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku oraz do narzędzi połowowych i narzędzi akwakultury zawierających tworzywa sztuczne.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane;

1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który funkcjonuje lub może funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane;

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2)  „produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych” oznacza produkt, który jest w całości lub częściowo wykonany z tworzyw sztucznych i który nie jest przeznaczony, zaprojektowany lub wprowadzany do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokrotną rotację przez zwrócenie go do producenta z zamiarem powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony;

2)  „produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych” oznacza produkt, który jest w całości lub częściowo wykonany z tworzyw sztucznych, przeznaczony, zaprojektowany lub wprowadzany do obrotu w celu jednorazowego użycia przez krótki czas, zanim zostanie wyrzucony;

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a)  „bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy” oznaczają lekkie plastikowe torby na zakupy zdefiniowane w art. 3 pkt 1 lit. c) dyrektywy 94/62/WE o grubości poniżej 15 mikrometrów;

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3)  „narzędzia połowowe” oznaczają dowolny sprzęt wykorzystywany w ramach rybołówstwaakwakultury w celu zlokalizowania lub chwytania żywych zasobów morza lub pływający na powierzchni morza i stosowany do wabienia i chwytania takich żywych zasobów morza;

3)  „narzędzia połowowe” oznaczają dowolny sprzęt wykorzystywany w rybołówstwie i akwakulturze w celu zlokalizowania, chwytania lub przetrzymywania w celach hodowlanych żywych zasobów morza lub pływający na powierzchni morza i stosowany do wabienia, chwytania lub przetrzymywania takich żywych zasobów morza;

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4)  „narzędzia połowowe stanowiące odpady” oznaczają dowolne narzędzia połowowe objęte definicją odpadów zawartą w dyrektywie 2008/98/WE, w tym wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które w momencie wyrzucenia takich narzędzi połowowych stanowiły ich część lub były do nich zamocowane;

4)  „narzędzia połowowe stanowiące odpady” oznaczają dowolne narzędzia połowowe objęte definicją odpadów zawartą w dyrektywie 2008/98/WE, w tym wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które w momencie wyrzucenia lub zagubienia takich narzędzi połowowych stanowiły ich część lub były do nich zamocowane;

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

10)  „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która, bez względu na wykorzystywaną technikę sprzedaży, w tym umowy zawierane na odległość w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r., wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, z wyjątkiem osób prowadzących działalność połowową zdefiniowaną w art. 4 ust. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/201351;

10)  „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która, bez względu na wykorzystywaną technikę sprzedaży, w tym umowy zawierane na odległość w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.50, zawodowo opracowuje, wytwarza, poddaje obróbce, przetwarza, sprzedaje lub importuje, a w konsekwencji wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, z wyjątkiem osób prowadzących działalność połowową lub w zakresie akwakultury zdefiniowaną w art. 4 ust. 25 i art. 4 ust. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/201351;

___________________

___________________

51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

11a)  „selektywna zbiórka” oznacza selektywną zbiórkę zdefiniowaną w art. 3 pkt 11 dyrektywy 2008/98/WE;

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 13 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

13a)  „tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji” oznaczają tworzywa sztuczne zdolne do fizycznego i biologicznego rozkładu prowadzącego ostatecznie do ich rozkładu na dwutlenek węgla (CO2), biomasę i wodę, zgodnie z europejskimi normami dotyczącymi opakowań możliwych do odzysku dzięki kompostowaniu i fermentacji beztlenowej;

Uzasadnienie

In the context of the amendments on biodegradable plastics suggested in the following definitions should be integrated into article 3 of the directive in order to ensure coherence with other legislation and conformity with CEN standards. The definition of biodegradation is based on OECD (statistical term glossary) and ISO definitions (15270:2008; 17088). The definition of biodegradable plastics is derived from the definition of biodegradation. If a biodegradable plastic is certified according to European standards for industrial composting (EN 13432) is should be called compostable and a clear disposal message should be shared with the consumer.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 14 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

14a)  „wyroby tytoniowe” oznaczają wyroby tytoniowe zdefiniowane w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2014/40/UE;

Uzasadnienie

Definicja istotna ze względu na poprawki włączające tę kategorię produktów do zakresu art. 4 dyrektywy, dotyczącego ograniczenia stosowania. Dostępne są opłacalne zamienniki, które mogą zastąpić celulozowe filtry wyrobów tytoniowych zawierające tworzywa sztuczne. Zamienniki te są przyjazne dla środowiska i ulegają biodegradacji, ale nie przyjęły się jeszcze w przemyśle tytoniowym.

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 4

Artykuł 4

Ograniczenie stosowania

Ograniczenie stosowania

1.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive] r.

1.  Do dnia ... [cztery lata po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy] państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do ambitnego i trwałego ograniczenia stosowania na ich terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika.

Środki te mogą obejmować krajowe cele w zakresie ograniczenia stosowania, środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu alternatywnych produktów wielokrotnego użytku w punkcie sprzedaży, instrumenty ekonomiczne zapewniające na przykład, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie były bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki na środowisko mają produkty, o których mowa w akapicie pierwszym.

Środki te mogą obejmować środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży zamienników wielokrotnego użytku oraz instrumenty ekonomiczne, na przykład zapewnienie, że produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie będą bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki produkty, o których mowa w akapicie pierwszym, wywierają na środowisko w całym cyklu życia, w tym gdy zostaną wyrzucone jako śmieci.

 

Państwa członkowskie opracowują plany krajowe określające środki przyjęte zgodnie z niniejszym ustępem. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych planach i aktualizują je w razie potrzeby. Komisja może wydawać zalecenia dotyczące tych planów.

 

Państwa członkowskie ustalają krajowe cele dotyczące ograniczenia, by osiągnąć cel wyznaczony w akapicie pierwszym. Cele te przyjmuje się do dnia... [termin transpozycji niniejszej dyrektywy].

 

Środki przyjęte zgodnie z niniejszym ustępem są proporcjonalne i nie stanowią dyskryminacji. W odniesieniu do produktów objętych dyrektywą 94/62/WE środki te nie naruszają art. 18 tej dyrektywy. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych środkach zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/15351a, gdy ta dyrektywa tego wymaga.

2.  Komisja może przyjąć akt wykonawczy ustanawiający metodykę obliczania i weryfikacji znacznego ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, o których mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

2.  Do dnia ... [12 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy] Komisja przyjmuje akt wykonawczy ustanawiający metodykę obliczania i weryfikacji ambitnego i trwałego ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, o których mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

 

2a.  Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do osiągnięcia trwałego zmniejszenia wpływu odpadów produktów tytoniowych na środowisko naturalne, zwłaszcza filtrów produktów tytoniowych zawierających tworzywa sztuczne, przez następujące zmniejszenie ilości powstających po zużyciu odpadów filtrów produktów tytoniowych zawierających tworzywa sztuczne: 50 % do 2025 r. i 80 % do 2030 r. w porównaniu ze średnią ważoną wyrobów tytoniowych z filtrem wprowadzonych do obrotu w latach 2014–2016.

 

_________________

 

1a Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1).

Uzasadnienie

The ambitious and sustained reductions shall be met within 4 years of transposition, i.e. in 2025 (assuming adoption of Directive in 2019). Member States shall adopt the necessary measures as part of the transposition of the Directive, as laid down in the Commission proposal. In order to ensure consistency and transparency of these measures, Member States should draw up plans where all relevant measures are summarised. In addition, in order to ensure that substantial efforts are made and to establish a benchmark for their reduction measures, Member States should establish their own quantitative targets reflecting the ambition level and the expected results of these measures. The timeline is set out as follows: The methodology for calculation and verification should be adopted by the Commission by 2020 (assuming adoption of Directive in 2019). The first reporting by Member States of data on the placing on the market of products covered by this Article will take place in the same year (see Article 13). Using the methodology, MS shall at the latest in 2021 define their national target that fulfils the objective of ambitious and sustained reductions, to be met by 2025. The review of the directive will take place in 2026 (5 years after transposition - see Article 15). In that review the Commission will assess the national targets and efforts until 2025 and if appropriate make a proposal for EU-wide targets.

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części C załącznika, których pokrywki i wieczka są w znacznym stopniu wykonane z tworzyw sztucznych, mogły być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy te pokrywki i wieczka pozostają trwale zamocowane do opakowania podczas etapu zamierzonego zastosowania produktu.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części C załącznika, których pokrywki i wieczka są wykonane z tworzyw sztucznych, mogły być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy te pokrywki i wieczka pozostają trwale zamocowane do opakowania na etapie zamierzonego użytkowania produktu.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Państwa członkowskie zapewniają, że najpóźniej w 2025 r. butelki na napoje wymienione w części C załącznika będzie można wprowadzać do obrotu tylko pod warunkiem, że będą one wykonane w co najmniej 35 % z materiałów pochodzących z recyklingu i będą się nadawać do recyklingu.

 

Do dnia 1 stycznia 2022 r. Komisja przyjmie akty wykonawcze określające metodykę obliczania zawartości materiałów pochodzących z recyklingu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Do celów niniejszego artykułu metalowych pokrywek i wieczek z uszczelką z tworzyw sztucznych nie uznaje się za posiadające znaczną część wykonaną z tworzyw sztucznych.

2.  Do celów niniejszego artykułu metalowych pokrywek i wieczek z uszczelką z tworzyw sztucznych nie uznaje się za wykonane z tworzyw sztucznych. Szklane i metalowe pojemniki na napoje, których pokrywki i wieczka wykonano z tworzyw sztucznych, nie są objęte niniejszym artykułem.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie norm zharmonizowanych dotyczących wymogu, o którym mowa w ust. 1.

3.  Do dnia... [trzy miesiące po wejściu w życie niniejszej dyrektywy] Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie norm zharmonizowanych dotyczących wymogu, o którym mowa w ust. 1. Normy te uwzględniają w szczególności konieczność zapewnienia niezbędnego poziomu wytrzymałości, niezawodności i bezpieczeństwa zamknięć pojemników na napoje, w tym gazowane.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 7

Artykuł 7

Wymogi dotyczące oznakowania

Wymogi dotyczące oznakowania

1  Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy wprowadzany do obrotu produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymieniony w części D załącznika był opatrzony widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące co najmniej jednej z następujących kwestii:

1  Państwa członkowskie zapewniają, aby każde opakowanie handlowe (zarówno zbiorcze, zawierające więcej niż jedną sztukę, jak i jednostkowe, jeżeli każda sztuka jest zapakowana oddzielnie) wprowadzanego do obrotu produktu jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionego w części D załącznika, było opatrzone widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące następujących kwestii:

a)  odpowiednie warianty w zakresie unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady lub niewskazane metody unieszkodliwiania takich produktów,

a)  odpowiednie warianty usuwania produktów stanowiących odpady i/lub niewskazane metody usuwania takich produktów,

b)  negatywne skutki zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady dla środowiska, lub

b)  negatywne skutki wynikające dla środowiska z zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod usuwania produktów stanowiących odpady, oraz

c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie.

c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie.

 

Ponadto państwa członkowskie zapewniają, aby każde opakowanie handlowe (zarówno zbiorcze, zawierające więcej niż jedną sztukę, jak i jednostkowe, jeżeli każda sztuka jest zapakowana oddzielnie) wprowadzanego do obrotu produktu jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionego w części D załącznika, z wyjątkiem wyrobów tytoniowych z filtrem i filtrów sprzedawanych do użytku w połączeniu z wyrobami tytoniowymi, było opatrzone widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem informującym konsumentów o możliwości recyklingu danego produktu.

2.  Komisja przyjmuje, do dnia … [12 months before the end-date for transposition of this Directive], akt wykonawczy określający specyfikację oznaczania, o którym mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

2.  Komisja przyjmuje, do dnia … [12 miesięcy przed terminem transpozycji niniejszej dyrektywy], akt wykonawczy określający specyfikację oznaczania, o którym mowa w ust. 1, przy czym uwzględnia dotychczasowe dobrowolne porozumienia sektorowe oraz zwraca szczególną uwagę na fakt, że należy unikać informacji wprowadzających konsumentów w błąd. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Uzasadnienie

Lepiej, by oznakowanie znalazło się na opakowaniu handlowym, a nie na produkcie (np. opakowanie chusteczek nawilżanych, a nie same chusteczki). Konsument powinien być poinformowany o dostępnych zamiennikach, by ograniczyć zużycie produktów jednorazowego użytku. Powinien być również informowany o możliwości recyklingu produktów, by odpowiedzialnie podchodził do zakupów. Ponadto Komisja powinna uwzględniać porozumienia sektorowe, gdyż będzie to sprzyjać lepszemu informowaniu konsumentów oraz jednoznacznemu i czytelnemu oznakowaniu.

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci wymienionych w części E załącznika produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10, w odniesieniu do tych produktów. Składka finansowa wnoszona przez tych producentów, by wywiązać się z nałożonych na nich obowiązków, nie przekracza kosztów niezbędnych do opłacalnego świadczenia tych usług i jest ustalana z zachowaniem przejrzystości między zainteresowanymi podmiotami.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

W odniesieniu do kosztów sprzątania śmieci, o których mowa w akapicie pierwszym, państwa członkowskie zapewniają proporcjonalne ustalanie składek finansowych wnoszonych przez producentów, zróżnicowanie tych składek zgodnie z art. 8a ust. 4 dyrektywy 2008/98/WE oraz uwzględnienie w nich kosztów uprzątania śmieci z poszczególnych produktów lub grup produktów. Koszty te ograniczają się do działań podejmowanych regularnie przez organy publiczne lub w ich imieniu, obejmujących uprzątanie śmieci służące wypełnieniu odpowiednich obowiązków dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów i ochrony środowiska zgodnie z aktami ustawodawczymi Unii.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja opracuje wytyczne dotyczące podziału kosztów uprzątania śmieci objętych systemami rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie zapewniają, że systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta wprowadzone zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do filtrów produktów tytoniowych zawierających tworzywa sztuczne przyczyniają się do osiągnięcia celu środowiskowego wyznaczonego w art. 4 ust. 2a, w tym przez zapewnienie, że producenci filtrów produktów tytoniowych zawierających tworzywa sztuczne pokrywają koszty zbierania odpadów tych produktów, ich transportu i przetwarzania, w tym koszty sprzątania śmieci, a także koszty środków służących podnoszeniu świadomości, o których mowa w art. 10, w odniesieniu do tych produktów. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi wymagać od systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta wprowadzenia systemów zbierania zużytych filtrów lub finansowania infrastruktury zbierania tych filtrów, lub wspierania dekontaminacji i recyklingu zużytych filtrów przez stworzenie łańcucha odzysku odpadów.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wprowadzanych do obrotu w Unii narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.

3.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wprowadzanych do obrotu w Unii narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE. Na tej podstawie państwa członkowskie zapewniają coroczne osiąganie minimalnego poziomu zbierania narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. Od 2025 r. minimalny poziom zbierania wynosi 50 %, jest obliczany na podstawie łącznej masy narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne zebranych w danym roku w danym państwie członkowskim i wyrażony jako procent średniej masy narzędzi połowowych wprowadzonych do obrotu w tym państwie członkowskim w poprzednich trzech latach.

 

Państwa członkowskie zapewniają również dzięki tym systemom rozszerzonej odpowiedzialności producenta osiągnięcie do 2025 r. celu, jakim jest poddanie recyklingowi co najmniej 15 % narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą dodatkowo wymagać w tych systemach m.in.:

 

a)  zróżnicowania składek finansowych zgodnie z art. 8a ust. 4 dyrektywy 2008/98/WE, by wspierać wprowadzanie do obrotu narzędzi połowowych zaprojektowanych z myślą o ponownym użyciu i recyklingu;

 

b)  utworzenia systemów zwrotu kaucji, by zachęcić do oddawania starych, porzuconych lub nienadających się do użytku narzędzi połowowych;

 

c)  programów monitorowania, identyfikowalności i sprawozdawczości.

Uzasadnienie

This amendment backs the proposal of the Commission asking Member States to introduce extended producer responsibility (EPR) schemes for fishing gear containing plastic In order to ensure the most effective reduction of marine litter from this multiple use product. It is important to specify how the EPR scheme will be implemented, hence the following provisions are included: a separate collection target for fishing gear of 50% by 2025; the establishment of deposit-refund schemes except in small unmanned ports or in remotely located ports, and an acceptable recycling target of 15% for fishing gear by 2025. For example, Iceland's best practises has already achieved a recycling target for nets of 45% in 2006, estimated today at 85% of recovery for both nets and wires.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 – akapit 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Bez uszczerbku dla środków technicznych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 850/981a Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie zharmonizowanych norm dotyczących projektu narzędzi połowowych zgodnego z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, by zachęcać do przygotowania tych narzędzi do ponownego użycia i ułatwić możliwość recyklingu po zakończeniu eksploatacji.

 

__________________

 

1a Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1).

Uzasadnienie

Narzędzia połowowe z definicji projektuje się tak, by były trwałe. Dlatego z inicjatywy Komisji powinny powstać zharmonizowane normy sprzyjające recyklingowi po zakończeniu eksploatacji narzędzi połowowych wprowadzanych do obrotu w UE.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki zapewniające, aby do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów takich jak produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części F załącznika obejmowało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:

Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne, by do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części F załącznika odpowiadało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku, oraz zapewniają recykling tych odpadów. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:

Poprawka    67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – akapit 1a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Akapit pierwszy stosuje się bez uszczerbku dla art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2008/98/WE.

Poprawka    68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja opracuje wytyczne dotyczące funkcjonowania systemów zwrotu kaucji.

Poprawka    69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 10

Artykuł 10

Środki służące upowszechnianiu wiedzy

Środki służące upowszechnianiu wiedzy

1.  Państwa członkowskie podejmują środki w celu informowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na temat następujących kwestii:

1.  Państwa członkowskie podejmują środki mające zachęcać do odpowiedzialnego zachowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, a także informować ich o następujących kwestiach:

a)  dostępne systemy ponownego użycia i sposoby gospodarowania odpadami z tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz najlepsze praktyki w zakresie należytego gospodarowania odpadami prowadzonego zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/98/WE;

a)  dostępność zamienników wielokrotnego użytku, systemów ponownego użycia i metod gospodarowania odpadami z tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz najlepszych praktyk w zakresie należytego gospodarowania odpadami prowadzonego zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/98/WE;

b)  wpływ zaśmiecania i innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko, w szczególności środowisko morskie.

b)  wpływ zaśmiecania i innych nieodpowiednich metod usuwania tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko, w szczególności środowisko morskie;

 

ba)  wpływ nieodpowiedniego usuwania odpadów tych produktów na sieci kanalizacyjne.

Poprawka    70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Środki podejmowane przez państwa członkowskie w celu transpozycji i wdrożenia przepisów art. 4 i 9 są zgodne z unijnym prawem żywnościowym, co ma na celu zapewnienie, by higiena żywności i bezpieczeństwo żywności nie były zagrożone.

Środki podejmowane przez państwa członkowskie w celu transpozycji i wdrożenia przepisów art. 4 i 9 są zgodne z unijnym prawem żywnościowym, co ma na celu zapewnienie, by higiena żywności i bezpieczeństwo żywności nie były zagrożone, oraz z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady1a. Państwa członkowskie zachęcają do stosowania w miarę możliwości zrównoważonych, bezpieczniejszych zamienników tworzyw sztucznych jako materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

 

________________

 

1a Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4).

Uzasadnienie

28 listopada 2017 r. Komisja opublikowała plan działania w perspektywie przeglądu obowiązującego rozporządzenia w sprawie materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Jeżeli rozporządzenie to zostanie zmienione w drugim kwartale 2019 r., zgodnie z planem działania, to odniesienie do rozporządzenia będzie uwzględniać wprowadzone w nim potencjalnie zmiany.

Poprawka    71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – akapit 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie zapewniają, że wywóz odpadów do państw trzecich nie powoduje zwiększania ilości tworzyw sztucznych będących odpadami morskimi w innych miejscach na świecie.

Poprawka    72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby fizyczne lub prawne lub ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy, zgodnie z prawodawstwem krajowym lub praktyką krajową, miały dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w ramach której mogą zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań związanych z wykonaniem art. 5, 6, 7 8, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby fizyczne lub prawne lub ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy, zgodnie z prawodawstwem krajowym lub praktyką krajową, miały dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w której mogą zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań związanych z wykonaniem art. 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

Uzasadnienie

Pominięcie art. 4, 9 i 10 nie jest uzasadnione.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 13

Artykuł 13

Informacje o monitorowaniu procesu wdrażania

Informacje o monitorowaniu procesu wdrażania

1.  Nie naruszając przepisów dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady52 i dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady53, państwa członkowskie, z pomocą Europejskiej Agencji Środowiska, tworzą zbiór danych zawierający:

1.  Nie naruszając przepisów dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady52 i dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady53, państwa członkowskie, z pomocą Europejskiej Agencji Środowiska, tworzą zbiór danych zawierający:

a)  dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, aby wykazać ograniczenie stosowania zgodnie z art. 4 ust. 1;

a)  dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, aby wykazać ograniczenie stosowania zgodnie z art. 4 ust. 1;

 

aa)  dane dotyczące wprowadzania do obrotu i selektywnego zbierania produktów wymienionych w części F załącznika, aby wykazać postępy w osiąganiu celu określonego w art. 9;

 

ab)  dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, by monitorować ich zużycie w Unii;

 

ac)  dane dotyczące wprowadzonych do obrotu narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz zebranych i przetworzonych narzędzi połowowych stanowiących odpady;

b)  informacje dotyczące środków podjętych przez państwa członkowskie na potrzeby art. 4 ust. 1.

b)  informacje dotyczące planów opracowanych i środków podjętych przez państwa członkowskie na potrzeby art. 4 ust. 1;

 

ba)  dane dotyczące ilości odpadów morskich, zwłaszcza pochodzących z produktów objętych niniejszą dyrektywą, by monitorować efekty podjętych środków.

Dane, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), są aktualizowane corocznie w terminie 12 miesięcy od końca roku odniesienia, dla którego zostały one zgromadzone. W miarę możliwości w celu przedstawienia tych zbiorów danych wykorzystuje się usługi danych przestrzennych określone w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2007/2/WE.

Dane, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), są przekazywane po raz pierwszy do dnia... [12 miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy]. Dane, o których mowa w lit. a)–ac), są aktualizowane corocznie w terminie 12 miesięcy od końca roku odniesienia, dla którego zostały one zgromadzone. W miarę możliwości w celu przedstawienia tych zbiorów danych wykorzystuje się usługi danych przestrzennych określone w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2007/2/WE.

2.  Państwa członkowskie zapewniają Komisji i Europejskiej Agencji Środowiska dostęp do zbiorów danych utworzonych zgodnie z ust. 1.

2.   Państwa członkowskie zapewniają Komisji i Europejskiej Agencji Środowiska dostęp do zbiorów danych utworzonych zgodnie z ust. 1.

3.  Europejska Agencja Środowiska publikuje i aktualizuje ogólnounijny przegląd oparty na danych zbieranych regularnie przez państwa członkowskie. Ogólnounijny przegląd zawiera, w stosownych przypadkach, wskaźniki dotyczące produktów, rezultatów i oddziaływania niniejszej dyrektywy, ogólnounijne mapy przeglądowe i ogólne sprawozdania państw członkowskich.

3.   Europejska Agencja Środowiska publikuje i aktualizuje ogólnounijny przegląd na podstawie danych zbieranych regularnie przez państwa członkowskie. Ogólnounijny przegląd zawiera, w stosownych przypadkach, wskaźniki dotyczące produktów, rezultatów i oddziaływania niniejszej dyrektywy, ogólnounijne mapy przeglądowe i ogólne sprawozdania państw członkowskich.

4.  Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające formę zbioru danych, informacji i danych, o których mowa w ust. 1. Powyższe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

4.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające formę zbioru danych, informacji i danych, o których mowa w ust. 1. Powyższe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

___________________

___________________

52 Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).

52 Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).

53 Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).

53 Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).

Uzasadnienie

Przekazywane dane powinny być jak najpełniejsze, by umożliwić ocenę środków i ich skuteczności.

Poprawka    74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 15

Artykuł 15

Ocena i przegląd

Ocena i przegląd

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

1.  Komisja ocenia niniejszą dyrektywę do dnia … [pięć lat po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do przeprowadzenia oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

2.  Komisja przedstawia sprawozdanie dotyczące najważniejszych wyników oceny dokonanej zgodnie z ust. 1 Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.

2.  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie dotyczące najważniejszych wyników oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 1. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszy wniosek ustawodawczy. W stosownych przypadkach we wniosku określa się wiążące cele ilościowe dotyczące zmniejszenia na poziomie Unii zużycia produktów wymienionych w części A załącznika.

3.  W sprawozdaniu wskazuje się również, czy:

3.   Sprawozdanie obejmuje:

a)  załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu;

a)  ocenę potrzeby przeprowadzenia przeglądu załącznika zawierającego wykaz produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych;

b)  możliwe jest ustanowienie wiążących unijnych celów ilościowych, w szczególności w zakresie ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika;

b)  badanie wykonalności wyznaczenia wiążących unijnych celów ilościowych, zwłaszcza dotyczących ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika; w sprawozdaniu ocenia się wyznaczenie celów wyrażonych w wielkościach bezwzględnych przy uwzględnieniu poziomów konsumpcji i już osiągniętego ograniczenia w państwach członkowskich;

 

ba)  ocenę zmian w stosowaniu materiałów w produktach objętych niniejszą dyrektywą oraz innowacji dotyczących nowych systemów dostaw ich zamienników wielokrotnego użytku; obejmuje to całościową środowiskową analizę cyklu życia tych materiałów i powstałych zamienników.

c)  osiągnięto odpowiedni poziom postępu naukowo-technicznego oraz opracowano kryteria lub normy dotyczące biodegradowalności w środowisku morskim mające zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych zakresem niniejszej dyrektywy i ich zamienników jednorazowego użytku, aby w stosownych przypadkach określić, jakie produkty nie muszą już podlegać ograniczeniom dotyczącym wprowadzania do obrotu.

 

Poprawka    75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wypełnienia obowiązków sprawozdawczych określonych w art. 13 ust. 1 lit. a) do dnia... [12 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

Poprawka    76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 5 i art. 7 ust. 1 od dnia [2 years after entry into force of this Directive] i art. 6 ust. 1 od dnia [3 years after entry into force of this Directive].

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 5 i art. 7 ust. 1 od dnia... [2 lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i art. 6 ust. 1 od dnia... [3 lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy], z wyjątkiem środków niezbędnych do spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, dotyczącego pojemników na napoje gazowane, który państwa członkowskie stosują od dnia …[5 lat po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

Poprawka    77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

2.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja sprawdza, czy przepisy te nie stwarzają nieuzasadnionych przeszkód w funkcjonowaniu jednolitego rynku.

Poprawka    78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte art. 4 dotyczącym ograniczenia stosowania

Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte art. 4 dotyczącym ograniczenia stosowania

 

  pojemniki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka

–  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność

–  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność

 

Sprzedaż żywności w pojemniku na porcję dla jednej osoby lub w pojemniku ze sztućcami to wskazówka, że dana żywność jest przeznaczona do spożycia od razu, z pojemnika na żywność.

 

Pojęcie dalszej obróbki obejmuje takie czynności jak ogrzewanie, dolewanie gorącej wody, mycie, krojenie na plasterki lub na kawałki.

 

Przykłady pojemników na żywność wykonanych z tworzyw sztucznych i przeznaczonych do jednorazowego użytku, podlegających częściom A, E i G niniejszego załącznika:

 

  pojemniki na żywność typu fast food, np. pudełka na posiłki i pudełka na sałatki, zawierające żywność do spożycia na zimno

 

  pojemniki na żywność typu fast food, np. pudełka na posiłki i pudełka na sałatki, zawierające żywność do spożycia na gorąco, chyba że żywność ta wymaga podgrzania przez konsumenta po zakupie produktu

 

  pudełka na burgery, kanapki i wrapy

 

  pojemniki o wymiarach odpowiadających porcji świeżej lub przetworzonej, niewymagającej dalszej obróbki żywności dla jednej osoby, np. owoców, warzyw, deseru lub lodów, sprzedawanej na sztuki

 

Przykłady pojemników niebędących pojemnikami na żywność wykonanymi z tworzyw sztucznych i przeznaczonymi do jednorazowego użytku podlegającymi częściom A, E i G niniejszego załącznika:

 

  pojemniki na żywność suchą lub sprzedawaną na zimno, wymagającą dalszej obróbki

 

  pojemniki zawierające żywność w ilości większej niż porcja dla jednej osoby

 

  pojemniki na żywność o wymiarach odpowiadających porcji dla jednej osoby, sprzedawanej w ilości większej niż jedna sztuka

–  Kubki na napoje

 

Poprawka    79

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki),

—  sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki), z wyjątkiem – do 2023 r. – sztućców dostarczanych do placówek oświatowych lub służby zdrowia na mocy zamówień publicznych na dostawy1a zdefiniowanych w art. 2 pkt 8 dyrektywy 2014/24/UE i udzielonych przed 31 grudnia 2018 r.

 

___________________

 

1a „Zamówienia publiczne na dostawy” oznaczają zamówienia publiczne, których przedmiotem jest zakup, dzierżawa, najem lub leasing, z opcją lub bez opcji zakupu, produktów. Zamówienie publiczne na dostawy może obejmować dodatkowo rozmieszczenie i instalację.

Poprawka    80

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  talerze

—  talerze, z wyjątkiem – do 2023 r. – talerzy dostarczanych do placówek oświatowych lub służby zdrowia na mocy zamówień publicznych na dostawy1a zdefiniowanych w art. 2 pkt 8 dyrektywy 2014/24/UE i udzielonych przed 31 grudnia 2018 r.

 

___________________

 

1a „Zamówienia publiczne na dostawy” oznaczają zamówienia publiczne, których przedmiotem jest zakup, dzierżawa, najem lub leasing, z opcją lub bez opcji zakupu, produktów. Zamówienie publiczne na dostawy może obejmować dodatkowo rozmieszczenie i instalację.

Poprawka    81

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  patyczki dołączane do balonów, aby mogły się one na nich opierać, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrubuowane konsumentom

—  patyczki dołączane do balonów, aby mogły się one na nich opierać, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrybuowane konsumentom, z wyjątkiem mechanizmów tych patyczków

Poprawka    82

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

– bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy, chyba że są one wymagane ze względów higienicznych lub do pakowania żywności wilgotnej sprzedawanej luzem

Poprawka    83

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

– produkty wykonane z tworzyw sztucznych ulegających degradacji utleniającej

Poprawka    84

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 c (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  pojemniki na żywność i napoje wykonane ze spienionego polistyrenu, zawierające żywność przeznaczoną do spożycia bezpośrednio z pojemnika, na miejscu lub na wynos, i niewymagającą dalszej obróbki

Uzasadnienie

All these additional market restriction for products are coherent with the current EU legislation in force or political statement from the European Parliament. For e.g. the European Parliament has just called, on Thursday 13 of September 2018, for a complete EU ban on oxo-degradable plastic by 2020, as this type of plastic negatively affects the recycling of conventional plastic and fails to deliver a proven environmental benefit. Furthermore, the proposal to add a ban of some applications of expanded polystyrene (EPS) in the SUP proposal is justified by the fact that polystyrene, in its various sizes, appears in rank 1, 3, 13, 28 and 53 of the plastic waste most commonly found on European beaches, according to the Commission's classification in its impact assessment (Part II, pages 31 and 32). That is more than 31% of all plastics found on European beaches. Clearly, European legislators must find a way to address and to limit this source of marine litter, which the Commission has not done in its proposal.

Poprawka    85

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część C – tiret 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich pokrywki i wieczka

—  pojemniki na napoje, tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka, z wyjątkiem pojemników przeznaczonych i używanych do płynnej żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w art. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 609/2013

Poprawka    86

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  wyroby tytoniowe z filtrem i filtry sprzedawane do użytku łącznie z wyrobami tytoniowymi

Uzasadnienie

Cigarette butts have a severe negative impact on the environment. For example, one cigarette butt can pollute between 500 and 1000 litres of water. By including tobacco products in this Annex, the consumers would be better informed on the environmental impact of cigarettes. Regarding the inclusion of packets and wrappers, these items are ranked fourth in terms of beach counts and therefore stronger measures are needed. There is currently not enough consumer awareness about the presence of plastic in beverage cups and the correct waste disposal of them. Therefore, the consumer should be informed about appropriate waste disposal of these products and their negative impact on the environment.

Poprawka    87

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  paczki i owijki z materiałów elastycznych zawierające żywność przeznaczoną do bezpośredniego spożycia z paczki lub owijki bez dalszej obróbki

Uzasadnienie

Cigarette butts have a severe negative impact on the environment. For example, one cigarette butt can pollute between 500 and 1000 litres of water. By including tobacco products in this Annex, the consumers would be better informed on the environmental impact of cigarettes. Regarding the inclusion of packets and wrappers, these items are ranked fourth in terms of beach counts and therefore stronger measures are needed. There is currently not enough consumer awareness about the presence of plastic in beverage cups and the correct waste disposal of them. Therefore, the consumer should be informed about appropriate waste disposal of these products and their negative impact on the environment.

Poprawka    88

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3 c (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  kubki na napoje

Uzasadnienie

Cigarette butts have a severe negative impact on the environment. For example, one cigarette butt can pollute between 500 and 1000 litres of water. By including tobacco products in this Annex, the consumers would be better informed on the environmental impact of cigarettes. Regarding the inclusion of packets and wrappers, these items are ranked fourth in terms of beach counts and therefore stronger measures are needed. There is currently not enough consumer awareness about the presence of plastic in beverage cups and the correct waste disposal of them. Therefore, the consumer should be informed about appropriate waste disposal of these products and their negative impact on the environment.

Poprawka    89

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  Kubki na napoje

–  kubki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka

Poprawka    90

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część F – tiret 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  butelki na napoje

—  butelki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka


UZASADNIENIE

Kontekst

„Wiek plastiku” – tak sprawozdawczyni mogłaby nazwać naszą epokę, choć nie ma powołania historyka ani nie pretenduje do takiego statusu.

Plastik wynaleziono w połowie XIX w., zaczęto produkować masowo w latach 50. wieku XX, a w ciągu ostatnich 15 lat wielkość tej produkcji rosła wykładniczo; w ciągu zaledwie 65 lat(1) powstało ponad 8 mld ton plastiku, a ponad 6 mld ton zamieniło się w odpady – te liczby są przerażające. Żyjemy w społeczeństwie, w którym wszystko jest jednorazowego użytku;

zamieniliśmy oceany w kosz na śmieci, a 85 % zanieczyszczeń w morzach to plastik (w połowie przedmioty jednorazowego użytku, w jednej czwartej narzędzia połowowe). Co roku do europejskich akwenów trafia 15 600 ton plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku, a jeśli doliczyć do nich narzędzia połowowe, to ilość odpadów wyniesie 26 600 ton(2).

W Europie co roku do morza wrzuca się 150 000 ton plastiku(3). Na skalę świata sytuacja jest jeszcze bardziej alarmująca – co roku do oceanów wyrzuca się 8 mln ton plastiku.

Jeżeli nie zaczniemy działać, to w 2050 r. w oceanach będzie więcej tworzyw sztucznych niż ryb. Problem ten dotyka wszystkich zwierząt morskich: żółwi, ptaków, waleni, ryb, skorupiaków; wszystkie one pochłaniają tworzywa sztuczne, co ma katastrofalne skutki dla ich przetrwania i nieznany jeszcze wpływ na zdrowie ludzi.

Komisja wychodzi z inicjatywą

Powyższych danych nikt nie kwestionuje (w przeciwieństwie do informacji o zmianie klimatu), a Komisja Europejska opublikowała w dniu 28 maja 2018 r. wniosek ustawodawczy dotyczący przedmiotów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych.

Wprowadzono szereg środków, wychodząc z inicjatyw niektórych państw członkowskich lub regionów, oraz uzupełniono je, wzbogacono i ujednolicono, łącząc je w całościowe podejście wspólnotowe; środki te to dyrektywa (UE) 2015/720 dotycząca zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy, strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych, plan działania dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym oraz zmienione przepisy dotyczące odpadów.

Komisja skupiła się na dziesięciu głównych źródłach makroplastików znajdowanych w morzach i na plażach europejskich, a stanowiących 70 % odpadów morskich.

Światowe wyzwanie, wymagające ambitnych, stopniowanych środków 

– Unijny zakaz stosowania plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku, jeżeli istnieją rozwiązania alternatywne. Dotyczy to następujących dziewięciu rodzajów produktów: sztućce (widelce, noże, łyżeczki, pałeczki) i talerze, patyczki higieniczne, słomki, mieszadełka do napojów, patyczki do balonów (art. 5).

– Pozostawienie państwom członkowskim decyzji o wyborze instrumentów mających znacznie zmniejszyć zużycie plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku, których zamienniki są już opracowywane: pojemników na żywność i kubków na napoje (art. 4). Taki system sprawdził się w przypadku zaplanowanego zakazu stosowania lekkich plastikowych toreb na zakupy o grubości do 50 mikronów(4).

– Zapewnienie do 2025 r. zbiórki co najmniej 90 % butelek na napoje (art. 9).

– Rozszerzenie systemu odpowiedzialności producenta (art. 8) na wszystkie kategorie produktów objętych zakresem zastosowania dyrektywy, z wyjątkiem podpasek oraz tamponów i aplikatorów do tamponów. Ta rozszerzona odpowiedzialność obejmuje ponoszenie kosztów zbierania i sprzątania odpadów oraz środków służących podnoszeniu świadomości społeczeństwa (art. 10).

– Wprowadzenie wymogów znakowania i etykietowania trzech kategorii produktów: podpasek i tamponów, chusteczek nawilżanych i balonów plastikowych (art. 7).

Według szacunków Komisji dyrektywa przyniesie korzyści zarówno środowisku, jak i gospodarce. Pozwoli uniknąć szkód środowiskowych, których koszty wyniosłyby do 2030 r. 22 mld EUR(5), a konsumentom umożliwi zaoszczędzenie nawet 6,5 mld EUR(6), przy szacowanych na 3,2 mld EUR kosztach dostosowania, które poniosą producenci(7). Tylko scenariusz minimalistyczny (wariant 2a), ograniczający się do dobrowolnych działań przemysłu i kampanii informacyjnych, oznaczałby utratę miejsc pracy(8). Natomiast realizacja pozostałych rozważanych scenariuszy, bardziej sprzyjających innowacyjności, może oznaczać powstanie 30 000 do 50 000 nowych miejsc pracy(9).

Priorytety sprawozdawczyni

Sprawozdawczyni z dużym zadowoleniem przyjmuje ten ambitny wniosek Komisji, w pełni zgodny z opinią publiczną; 95 % Europejczyków uważa, że należy koniecznie, a nawet pilnie zacząć działać w sprawie plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku(10).

Sprawozdawczyni oczekiwałaby jednak, że Komisja wyciągnie dalej idące wnioski z własnej oceny skutków. Chciałaby skądinąd, by opublikowano badanie przygotowane przez firmę doradczą Eunomia i stanowiące podstawę tejże oceny skutków.

1.  Docelowe wyznaczenie określonych ilościowo celów dotyczących ograniczenia stosowania pojemników na żywność i kubków do napojów. W przypadku tych dwóch produktów na rynku istnieją już alternatywy. Jednak wobec braku odpowiednich danych pochodzących od państw członkowskich sprawozdawczyni opowiada się za odpowiednio dostosowanymi terminami wdrażania. Punktem odniesienia jest dyrektywa z 2015 r. dotycząca „lekkich plastikowych toreb na zakupy”, w której przewidziano ujednolicone środki zmniejszania zużycia w okresie 2 do 3 lat od transpozycji do prawa krajowego.

Sprawozdawczyni uważa, że w tym przypadku okres czterech lat wystarczy państwom członkowskim do wyznaczenia konkretnych celów krajowych dotyczących produktów, o których mowa w art. 4.

2.  Selektywna zbiórka butelek plastikowych

Sprawozdawczyni nie satysfakcjonują w pełni zapisy art. 9 dotyczącego selektywnej zbiórki butelek plastikowych. Obok zakrętek są to produkty jednorazowego użytku wyrzucane do morza w największych ilościach (1/5 plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku).

W niektórych państwach członkowskich trwają gorące debaty na temat wprowadzenia powszechnego systemu kaucji od butelek plastikowych; sprawozdawczyni woli jednak pozostawić większą swobodę wyboru stosowanych rozwiązań. Państwa członkowskie powinny móc wybrać system najskuteczniejszy w ich przypadku, by przedmiot, jakim jest butelka plastikowa, zyskał wartość rynkową, i by zachęcić konsumentów do oddawania butelek w punktach sprzedaży lub do sortowania ich w domu.

Produkt ten doskonale nadaje się też do recyklingu; Komisja wyznaczyła w tym przypadku cel dotyczący selektywnej zbiórki butelek plastikowych: najpóźniej do 2025 r. ma być zbierane 90 % tych butelek. Sprawozdawczyni proponuje, by wymóg dotyczący zakrętek i wieczek trwale zamocowanych do pojemnika, zapisany w art. 6, uzupełnić o wymóg minimalnej (25 %) zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w produkcji butelek plastikowych najpóźniej od 2025 r., do czego sektor już się zobowiązał.

3.  Przestrzeganie zaleceń WHO w sprawie papierosów z filtrem z tworzyw sztucznych

Przedmiotem zaniepokojenia sprawozdawczyni są również filtry papierosowe z tworzyw sztucznych. To druga co do wielkości kategoria przedmiotów plastikowych regularnie wyrzucanych na europejskie plaże. Sprawozdawczyni proponuje dodać art. 4a: „Zmniejszenie ilości odpadów powstających po zużyciu wyrobów tytoniowych”.

Artykuł ten przewiduje, że oprócz zastosowania systemu rozszerzonej odpowiedzialności producentów wyrobów tytoniowych państwa członkowskie muszą wyznaczyć cele dotyczące zmniejszenia zużycia filtrów papierosowych z tworzyw sztucznych o 50 % do 2025 r. i o 80 % do 2030 r(11).

Państwa członkowskie powinny również zobowiązać się do wprowadzenia systemu zbierania niedopałków, a przyjmując optykę prewencji, pójść za przykładem Włoch i wprowadzić odstraszające kary pieniężne dla palaczy rzucających niedopałki na ziemię lub wyrzucających je do kanalizacji.

4.  Sprawozdawczyni uważa, że Komisja poszła z kolei za daleko, jeśli chodzi o „rozszerzoną odpowiedzialność producenta”, o której mowa w art. 8.

Przyznaje, że jest to ważny instrument polityki ochrony środowiska, i zgadza się z Komisją, że należy uzupełnić środki zapisane już w przepisach dotyczących odpadów. Odnosząc się do art. 8 ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE (dyrektywa ramowa w sprawie odpadów), zauważa jednak, że odpowiedzialność ta w żadnym przypadku nie obejmuje pokrywania kosztów uprzątnięcia odpadów z mórz i plaż. Dyrektywa (UE) 2018/852 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych stanowi, że w przypadku opakowań systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta należy wprowadzić do dnia 31 grudnia 2024 r., czyli trzy lata później niż data określona w omawianym wniosku. Wszystkie te elementy budzą wątpliwości sprawozdawczyni w odniesieniu do systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta, który musi być proporcjonalny.

5.  Uwzględnienie ultralekkich toreb plastikowych

Sprawozdawczyni proponuje dodanie do wykazu produktów podlegających ograniczeniom wg art. 5 toreb plastikowych o grubości poniżej 15 mikronów, nieobjętych dyrektywą (UE) 2015/720 w sprawie ograniczenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy.

Sprawozdawczyni uważa, że skoro w większości państw członkowskich, gdzie w punktach sprzedaży wprowadzono opłaty za torby plastikowe, nastąpiła szybka zmiana przyzwyczajeń konsumentów, to należy dać wyraźny sygnał w postaci zakazu stosowania toreb plastikowych z kategorii ultralekkich, z wyjątkiem toreb pełniących funkcje higieniczne.

6.  Kolejny punkt, do którego sprawozdawczyni chciałaby wprowadzić poprawki, dotyczy narzędzi połowowych. Sprawozdawczyni stwierdza, że niektóre przepisy wspólnotowe(12) przewidują już co prawda przeciwdziałanie zanieczyszczeniu przez sieci i inne narzędzia połowowe porzucone lub utracone na morzu, jednak brak skutecznej kontroli utraty narzędzi połowowych na poziomie UE powoduje, że problem pozostaje nierozwiązany. Ponad 30 % odpadów ze statków rybackich i łodzi rekreacyjnych, które należy odtransportować do portu, nie jest tam dostarczane i prawdopodobnie trafia do morza(13). Sprawozdawczyni uważa, że logiczne byłoby zastosowanie systemu rozszerzonej odpowiedzialności do producentów narzędzi połowowych.

Sprawozdawczyni dodała w art. 8 ust. 3 wynoszący 15 % cel dotyczący recyklingu, gdyż narzędzia połowowe, jak każdy wytrzymały sprzęt, charakteryzuje znaczny potencjał ponownego użycia, należy je zatem odtransportować do portu. Jest to cel realistyczny, jeśli wziąć pod uwagę najlepsze praktyki, zwłaszcza islandzkie: już na 2006 r. wyznaczono wynoszący 45 % cel dotyczący odzysku lin i sieci, podniesiony obecnie do 85 %(14).

Ogólne założenia sprawozdawczyni są zgodne ze stanowiskiem naukowców i ministrów, z którymi spotkała się w celu przygotowania niniejszego sprawozdania: plastik to fantastyczny produkt, który jednak stał się zbyt poważnym źródłem zanieczyszczeń; ma on przyszłość, tyle że z dala od mórz i oceanów.

(1)

R. Geyer, J. Jambeck, K. Lavender, Studium uniwersyteckie, „Production, use, and fate of all plastics ever made” [„Jak powstały, jak zostały wykorzystane i gdzie ostatecznie trafiły wszystkie kiedykolwiek wyprodukowane tworzywa sztuczne”], Science Advances, Vol. 3, n° 7, 2017.

(2)

Komisja Europejska, Impact Assessment - Reducing Marine Litter: action on single use plastics and fishing gear [Ocena skutków – ograniczyć ilość odpadów morskich: działania dotyczące plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku i narzędzi połowowych], SWD(2018)0254 final, 28 maja 2018 r., część 1, s. 10.

(3)

Ibidem, część 1, s. 10.

(4)

Art. 4 ust. 1a lit. b) dyrektywy (UE) 2015/720 z dnia 29 kwietnia 2015 r. zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w odniesieniu do zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy: „[począwszy od] dnia 31 grudnia 2018 r. lekkie plastikowe torby na zakupy nie [są] oferowane za darmo w punktach sprzedaży towarów lub produktów, chyba że wdrożone zostaną równie skuteczne instrumenty”.

(5)

Komisja Europejska, Single-use plastics: New EU rules to reduce marine litter [Przedmioty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych; nowe unijne przepisy służące zmniejszeniu ilości odpadów morskich], komunikat prasowy, 28 maja 2018 r.

(6)

Ocena skutków, op. cit., część 1, s. 60.

(7)

Ibidem, część 1, s. 60.

(8)

Ibidem, część 1, s. 60.

(9)

Ibidem, część 1, s. 60.

(10)

Ibidem, część 1, s. 6.

(11)

Sprawozdanie WHO pt. „Tobacco and its environmental impact: an overview” [Wpływ wyrobów tytoniowych na środowisko: przegląd zagadnienia], 2017.

(12)

Art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli rybołówstwa stanowi, że kapitan statku rybackiego powiadamia w ciągu 24 godzin właściwy organ państwa bandery o utracie narzędzi połowowych.

(13)

Ocena skutków, op. cit., s. 12.

(14)

http://iswa2015.org/assets/files/downloads/marine_litter3.pdf


ZAŁĄCZNIK: WYKAZ PODMIOTÓW LUB OSÓB, OD KTÓRYCH SPRAWOZDAWCA OTRZYMAŁ INFORMACJE

Poniższy wykaz opracowano na zasadzie pełnej dobrowolności, na wyłączną odpowiedzialność sprawozdawczyni. Przygotowując [projekt sprawozdania / sprawozdanie, przed przyjęciem go w komisji], sprawozdawczyni otrzymała informacje od następujących podmiotów lub osób:

Podmiot lub osoba

Europejskie Biuro Ochrony Środowiska

ClientEarth

Edana

Essenscia

EurEau

Europejskie Stowarzyszenie Przetwórców Tworzyw Sztucznych (EuPC)

Sojusz na rzecz Rozszerzonej Odpowiedzialności Producentów (Extended Producer Responsibility Alliance, EXPRA)

FoodDrinkEurope

Fostplus

Frans Timmermans, pierwszy wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej ds. lepszego stanowienia prawa, stosunków międzyinstytucjonalnych, praworządności i Karty praw podstawowych.

Friends of the Earth Europe

Go4Circle

Belgijski Instytut ds. Opakowań (Institut belge de l’Emballage)

Jyrki Katainen, wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej

zatrudnienia, wzrostu, inwestycji i konkurencyjności

Karmenu Vella, komisarz ds. środowiska, gospodarki morskiej i rybołówstwa

Nestlé S.A.

Pack2Go Europe

Petcore Europe

Philippe De Backer, belgijski sekretarz stanu ds. walki z oszustwami zasiłkowymi, ochrony prywatności i Morza Północnego, przy ministrze spraw społecznych i zdrowia publicznego

Plastics Europe

Plastics Recyclers Europe

Stałe Przedstawicielstwo Austrii przy Unii Europejskiej

Rethink Plastic Alliance

Organizacja Seas at risk (Morza w Niebezpieczeństwie)

Sky

Suez S.A.

Surfrider Foundation Europe

Tetra Pack International S.A.

Zero Waste Europe


OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej (26.9.2018)

dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

(COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Barbara Kappel

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Inicjatywa dotycząca produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych stanowi część szerszego programu UE na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym. Podejmuje ona kwestię zachęt gospodarczych do ograniczenia ilości odpadów morskich. Dotyczy to w szczególności negatywnych efektów zewnętrznych przynoszonych przez produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Efektami zewnętrznymi są nierekompensowane skutki decyzji gospodarczych dla osób trzecich. Nie są one uwzględniane w procesie podejmowania decyzji przez podmiot, który jest ich źródłem. Pod względem gospodarczym są rodzajem niedoskonałości rynku i mogą powodować konieczność ingerencji państwa.

Zapobieganie powstawaniu odpadów morskich z produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz z narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, a także ograniczanie takich odpadów to działania uzupełniające szczegółowe środki dotyczące mikrodrobin plastiku, przewidziane w unijnej strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych. Po tym, jak w 2015 r. zajęto się kwestią plastikowych toreb, zidentyfikowano 10 produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne (tzw. makroplastiki), które odpowiadają za 70 % odpadów morskich w Europie. Uznano, że ważna jest właściwa reakcja UE i państw członkowskich mająca na celu rozwiązanie problemu zaśmiecania środowiska morskiego przez zmniejszenie ilości tworzyw sztucznych w oceanach i na plażach, z jednoczesnym położeniem większego nacisku na ogólną strategię przechodzenia na gospodarkę o obiegu zamkniętym w stosowaniu tworzyw sztucznych.

Zaśmiecanie środowiska morskiego jest problemem globalnym, który sięga daleko poza granice UE, i tylko globalne porozumienie umożliwi sprostanie w pełni temu wyzwaniu, przed którym stoi nasza planeta. Jak wynika z badań, 80 % odpadów morskich pochodzi z zaledwie 20 państw, przy czym żadne z nich nie jest państwem członkowskim UE. Sprawozdawczyni apeluje zatem o globalne podejście do walki z zanieczyszczeniem tworzywami sztucznymi i wzywa do podjęcia niezbędnych środków na szczeblu państw G-7 i G-20, a także do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju wyznaczonych przez ONZ.

Sektor finansowy powinien pomóc przedsiębiorstwom w inwestowaniu większych środków w bardziej zrównoważone rozwiązania, zanim rządy podejmą środki polityczne. Zdaniem sprawozdawczyni bardziej pożądane byłoby podejście oparte na coraz surowszych normach, co w konsekwencji powinno doprowadzić do wypchnięcia niektórych zanieczyszczających produktów z rynku, lecz jednocześnie takie podejście, które polegałoby na wspieraniu badań i rozwoju oraz innowacji prowadzących do powstania produktów w bardziej opłacalny sposób nadających się do recyklingu, biodegradowalnych lub nieszkodliwych dla środowiska. Te nowe normy powinny zostać wdrożone w rozsądnych ramach czasowych, aby umożliwić MŚP dostosowanie ich modelu biznesowego, jako że większość z 50 tys. przedsiębiorstw reprezentujących sektor przetwórstwa tworzyw sztucznych w UE to MŚP.

W analizie Komisji oszacowano, że zaproponowane przez nią warianty obejmujące zakaz stosowania określonych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz osiągnięcie celów w zakresie ich redukcji, rozszerzoną odpowiedzialność producenta, środki z zakresu projektowania produktów oraz system skierowanych do rybaków zachęt do zwracania narzędzi połowowych pozwoliłyby zaoszczędzić 2,6 mln ton ekwiwalentu dwutlenku węgla oraz uniknąć szkód w środowisku odpowiadających kwocie 11 mld EUR. Koszty przestrzegania przepisów po stronie przedsiębiorstw wynoszą 2 mld EUR, a gospodarka odpadami kosztuje 510 mln EUR. Konsumenci zaoszczędziliby około 6,5 mld EUR, podczas gdy zwrot kaucji lub równoważny system wiązałyby się z dodatkowym kosztem dla konsumentów w wysokości 1,4 mld EUR. Komisja szacuje, że w najkorzystniejszym wariancie dodatkowe koszty, jakie poniesie sektor rybołówstwa, wyniosą 0,16 % dochodów. Komisja nie dostarcza jednak danych na temat kosztów wdrożenia rozszerzonej odpowiedzialności producenta w pełni przeniesionych na konsumenta końcowego.

Rozwiązanie kwestii odpadów morskich może stworzyć nowe możliwości gospodarcze. Przedsiębiorstwa będą mogły zwiększyć konkurencyjność dzięki innowacjom oraz badaniom i rozwojowi, przyczyniając się do powstania zasobooszczędnej i niskoemisyjnej gospodarki. Inwestycje w zapobieganie powstawaniu odpadów morskich, zrównoważone alternatywne materiały, produkty i modele działalności mogą przyczynić się do powstania miejsc pracy i podniesienia umiejętności techniczno-naukowych. Jednakże o ile inicjatywa mająca na celu ograniczenie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych jest godna pochwały, konieczne jest zrównoważone podejście gwarantujące proporcjonalność środków.

POPRAWKI

Komisja Gospodarcza i Monetarna zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw -1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(-1)  Dobrobyt gospodarczy Unii jest nierozerwalnie związany z długoterminowym zrównoważeniem środowiskowym. Bardziej zrównoważony charakter modeli ekonomicznych państw członkowskich może oznaczać nowe możliwości w zakresie innowacji, konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw -1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(-1a)   Wyzwania związane z przetwarzaniem odpadów z tworzyw sztucznych mogą okazać się dla europejskiego przemysłu szansą na zajęcie pozycji światowego lidera w dostarczaniu rozwiązań służących przejściu na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ na rzecz propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Skuteczne zapobieganie powstawaniu odpadów z tworzyw sztucznych i gospodarowanie nimi jest najbardziej efektywne w ramach współpracy międzynarodowej oraz przy zastosowaniu naukowego, opartego na materiale dowodowym podejścia. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia powinna rozwijać współpracę zwłaszcza z państwami generującymi najwięcej zanieczyszczeń oraz, wraz z partnerami na szczeblu międzynarodowym, takimi jak G20, G7 i ONZ, propagować wspólne działania. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii służących ograniczeniu ilości odpadów w dążeniu do zrównoważonej gospodarki i gospodarki o obiegu zamkniętym.

__________________

__________________

36 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

36 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować nie tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii.

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii, a także narzędzia połowowe. Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym będzie wymagało ograniczenia stosowania ogółu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a)  Niniejsza dyrektywa nie narusza określonych w dyrektywie 94/62/WE przepisów dotyczących produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są uważane za opakowania zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 dyrektywy 94/62/WE.

Uzasadnienie

Potrzebne jest wyjaśnienie dotyczące opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są objęte dyrektywą 94/62/WE.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, podkłady lub warstwy, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

_________________

_________________

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44.

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów – podobnie jak ograniczono stosowanie plastikowych toreb na mocy dyrektywy 94/62/WE, bez uszczerbku dla art. 18 dyrektywy 94/62/WE – nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44. Państwa członkowskie powinny zachęcać do stosowania produktów wielokrotnego użytku, zgodnych z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, nie naruszając zasady swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym ani nie zakłócając konkurencji między producentami unijnymi a producentami spoza UE. Wszystkie środki ukierunkowane na znaczne ograniczenie zużycia produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinny być zgodne z celami niniejszej dyrektywy. Środki te powinny uwzględniać wpływ produktów w całym cyklu ich życia.

__________________

__________________

 

43a Dyrektywa 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10–23).

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(11a)  Państwa członkowskie powinny być zobowiązane, zgodnie z dyrektywą 94/62/WE, do informowania Komisji o każdym projekcie środka dotyczącego opakowań przed jego przyjęciem w celu weryfikacji, czy dany środek może utrudnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Uzasadnienie

Należy zapewnić spójność dyrektywy 94/62/WE, a zwłaszcza art. 16 (notyfikacja) i art. 18 (swoboda wprowadzania do obrotu) z niniejszą dyrektywą w przypadku środków dotyczących opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, jak również należy zapewnić ochronę wewnętrznego rynku opakowań.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania, np. logo, oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe. W ramach tego procesu Komisja powinna uwzględnić już istniejące dobrowolne porozumienia sektorowe, które zostały przyjęte w tym celu. Ponadto państwa członkowskie mogą ustanowić zasady nakładania odstraszających kar pieniężnych i sankcji mających zastosowanie do podmiotów odpowiadających za uwalnianie odpadów do środowiska.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów.

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć niezbędne koszty gospodarowania odpadami zgodnie z art. 8 8a dyrektywy 2008/98/WE oraz art. 7 dyrektywy 94/62/WE, a także koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów.

Uzasadnienie

W zwalczaniu zaśmiecania powinni uczestniczyć producenci, konsumenci i właściwe organy. Problemu zaśmiecania nie rozwiąże pokrywanie kosztów sprzątania przez producentów, lecz zmiana zachowań konsumentów, którą można osiągnąć poprzez edukowanie konsumentów i egzekwowanie istniejących przepisów. Zapobieganie powstawaniu odpadów jest dużo skuteczniejsze.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Należy zapewnić jednolite wdrożenie środków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby uniknąć zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15b)  Zachęty ekonomiczne mogą wpływać na wybory konsumentów, sprzyjać określonym zwyczajom konsumentów lub ich do nich zniechęcać; można je zatem stosować jako skuteczne narzędzie do ograniczania u źródła wpływu określonych tworzyw sztucznych na środowisko.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne46 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje zachętę dla statków do dokonywania zrzutów odpadów do morza oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych niosą ze sobą duży potencjał w zakresie recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu.

(16)  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne46 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje zachętę dla statków do dokonywania zrzutów odpadów do morza oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten jest jednak niewystarczająco skuteczny, by zapewnić dostarczanie przez rybaków narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych niosą ze sobą duży potencjał w zakresie recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby sfinansować należyte gospodarowanie takimi odpadami, a w szczególności ich recykling. Ponadto Komisja i państwa członkowskie powinny połączyć wysiłki w dążeniu do stworzenia mechanizmów ograniczania odpadów powstających z narzędzi połowowych oraz do ułatwienia selektywnego zbierania narzędzi połowowych stanowiących odpady.

__________________

__________________

46 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.

46 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom unieszkodliwiania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach w zakresie unieszkodliwiania odpadów lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, najlepszych praktykach w zakresie unieszkodliwiania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie unieszkodliwiania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych z tworzyw sztucznych. W związku z powyższym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze w oparciu o charakter produktu lub jego wykorzystanie. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach swojego obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom unieszkodliwiania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach w zakresie unieszkodliwiania odpadów lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, najlepszych praktykach w zakresie unieszkodliwiania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie unieszkodliwiania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych z tworzyw sztucznych. W związku z powyższym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, w tym do organizowania kampanii edukacyjnych w szkołach, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji oraz zachęcić ich do zmiany zachowania i do aktywniejszego udziału w zapobieganiu powstawaniu odpadów. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze w oparciu o uwarunkowania regionalne, charakter produktu lub jego wykorzystanie. Należy zadbać o to, aby nie doszło do zakłócenia konkurencji między unijnymi producentami produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne a konkurentami spoza UE, którzy są uprawnieni do sprzedaży swoich produktów na jednolitym rynku. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni uczestniczyć w działaniach służących upowszechnianiu wiedzy w ramach swoich obowiązków. Producenci nie powinni być zobligowani do pokrywania kosztów tych kampanii uświadamiających. W wysiłkach na rzecz zwalczania zaśmiecania powinni współuczestniczyć producenci, konsumenci i właściwe organy.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach. W ramach oceny należy dokonać również analizy skutków ekonomicznych dla sektorów, na które niniejsza dyrektywa ma największy wpływ, w tym oceny kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów.

__________________

__________________

48 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

48 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka i ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktom i materiałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka oraz znaczne ograniczenie tego wpływu, a także wzmocnienie wiodącej roli UE w zachęcaniu do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym i zrównoważonym modelom biznesowym, produktom i nietoksycznym materiałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive] r.

Państwa członkowskie , bez uszczerbku dla art. 18 dyrektywy 94/62/WE, podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [cztery lata po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] r.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wszystkich wprowadzanych do obrotu w Unii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.

1.  Państwa członkowskie ustanawiają systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wszystkich wprowadzanych do obrotu w Unii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika, pod warunkiem że nie dojdzie do zakłócenia konkurencji, a produkty pochodzące z importu i produkty wytworzone na rynku wewnętrznym będą traktowane w sposób wywierający jednakowy wpływ na ceny rynkowe. Należy zapewnić zgodność z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali niezbędne koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, o czym mowa w art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

Uzasadnienie

W zwalczaniu zaśmiecania powinni uczestniczyć producenci, konsumenci i właściwe organy. Problemu zaśmiecania nie rozwiąże pokrywanie kosztów sprzątania przez producentów, lecz zmiana zachowań konsumentów, którą można osiągnąć poprzez edukowanie konsumentów i egzekwowanie istniejących przepisów. Zapobieganie powstawaniu odpadów jest dużo skuteczniejsze.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a.  Komisja publikuje wytyczne dotyczące wdrożenia wszelkich środków dotyczących rozszerzonej odpowiedzialności producenta, w tym podziału kosztów, zgodnie z niniejszym artykułem.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4b.  Właściwy organ dopilnowuje, by koszty nakładane na producentów w związku z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta były proporcjonalne oraz by zainteresowane podmioty były o nich regularnie informowane w przystępny i przejrzysty sposób.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  ustanowić cele w zakresie selektywnego zbierania w odniesieniu do odpowiednich systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

b)  ustanowić cele w zakresie selektywnego zbierania w odniesieniu do odpowiednich systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba) wprowadzić system zbierania odpadów, który już okazał się skuteczny i który uznają za właściwy do osiągnięcia wyznaczonych celów.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie mogą między innymi wprowadzić w stosownych przypadkach działania służące upowszechnianiu wiedzy. Działania te mogą być realizowane na przykład w szkołach lub w przedsiębiorstwach.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Koordynacja środków

Koordynacja środków między państwami członkowskimi

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 11a

 

Koordynacja środków na poziomie międzynarodowym

 

Komisja we współpracy z państwami członkowskimi dąży do koordynacji środków ograniczających wpływ niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko i wspierających przejście na zrównoważone modele ekonomiczne na poziomie międzynarodowym.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [pięć lat po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – litera c a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ca)  skutki ekonomiczne dla sektorów, na które niniejsza dyrektywa ma największy wpływ , oraz to, czy skutki ekonomiczne i koszty związane z przestrzeganiem przepisów odpowiadają przewidywaniom Komisji zawartym w ocenie skutków.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – litera c b (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

cb)  wdrożenie niniejszej dyrektywy w żaden sposób nie wpłynęło negatywnie na konkurencyjność sektorów, na które przedmiotowy wniosek ma największy wpływ, w porównaniu z ich konkurentami spoza UE.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-  chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego

-  chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego, oraz uprzednio nawilżony papier toaletowy wyprodukowany z odpadów.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3 a (nowe):

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  wyroby tytoniowe z filtrami i filtry sprzedawane do użytku w połączeniu z wyrobami tytoniowymi.

Uzasadnienie

Niedopałki papierosów są na drugim miejscu pod względem występowania jako odpady na plażach, a jeden niedopałek zanieczyszcza co najmniej 500 litrów wody. Dlatego bardzo ważne jest, aby konsumenci byli świadomi, jakie konsekwencje ma wyrzucanie papierosów na ulicę.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ograniczenie wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

Odsyłacze

COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

11.6.2018

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

5.7.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Barbara Kappel

20.6.2018

Rozpatrzenie w komisji

3.9.2018

24.9.2018

 

 

Data przyjęcia

24.9.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

25

19

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pervenche Berès, Markus Ferber, Jonás Fernández, Giuseppe Ferrandino, Sven Giegold, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Barbara Kappel, Philippe Lamberts, Werner Langen, Sander Loones, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Marisa Matias, Gabriel Mato, Bernard Monot, Luděk Niedermayer, Stanisław Ożóg, Pirkko Ruohonen-Lerner, Anne Sander, Martin Schirdewan, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Ernest Urtasun, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Miguel Viegas, Steven Woolfe, Marco Zanni, Esther de Lange

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Doru-Claudian Frunzulică, Ramón Jáuregui Atondo, Rina Ronja Kari, Jeppe Kofod, Marcus Pretzell, Romana Tomc, Lieve Wierinck, Roberts Zīle, Sophia in ‘t Veld

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jo Leinen, Julia Pitera, Virginie Rozière, Sabine Verheyen

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

25

+

ALDE

Sophia in 't Veld, Lieve Wierinck

ECR

Sander Loones, Bernd Lucke, Stanisław Ożóg, Roberts Zīle

EFDD

Bernard Monot, Marco Valli

ENF

Barbara Kappel, Marcus Pretzell, Marco Zanni

NI

Steven Woolfe

PPE

Markus Ferber, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Esther de Lange, Werner Langen, Ivana Maletić, Gabriel Mato, Luděk Niedermayer, Julia Pitera, Anne Sander, Romana Tomc, Tom Vandenkendelaere, Sabine Verheyen

19

-

ECR

Pirkko Ruohonen-Lerner

GUE/NGL

Rina Ronja Kari, Marisa Matias, Martin Schirdewan, Miguel Viegas

S&D

Pervenche Berès, Jonás Fernández, Giuseppe Ferrandino, Doru-Claudian Frunzulică, Roberto Gualtieri, Ramón Jáuregui Atondo, Jeppe Kofod, Jo Leinen, Olle Ludvigsson, Virginie Rozière, Pedro Silva Pereira

VERTS/ALE

Sven Giegold, Philippe Lamberts, Molly Scott Cato

1

0

VERTS/ALE

Ernest Urtasun

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (27.9.2018)

dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

(COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Barbara Kappel

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Zapobieganie powstawaniu odpadów morskich z produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz z narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, a także ograniczanie takich odpadów to działania uzupełniające szczegółowe środki dotyczące mikrodrobin plastiku, przewidziane w unijnej strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych. Po tym, jak w 2015 r. zajęto się kwestią plastikowych toreb, zidentyfikowano 10 produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne (tzw. makroplastiki), które odpowiadają za 70 % odpadów morskich w Europie. Uznano, że ważne jest, by UE podjęła odpowiednie środki w celu rozwiązania problemu zaśmiecania środowiska morskiego poprzez zmniejszenie ilości tworzyw sztucznych w oceanach i na plażach, kładąc jednocześnie większy nacisk na ogólną strategię przechodzenia na gospodarkę o obiegu zamkniętym w stosowaniu tworzyw sztucznych.

Zaśmiecanie środowiska morskiego jest problemem globalnym, który sięga daleko poza granice UE, i tylko globalne porozumienie umożliwi sprostanie w pełni temu wyzwaniu, przed którym stoi nasza planeta. Jak wynika z badań, 80 % odpadów morskich pochodzi z zaledwie 20 państw, przy czym żadne z nich nie jest państwem członkowskim UE. Sprawozdawczyni apeluje zatem o globalne podejście do walki z zanieczyszczeniem tworzywami sztucznymi i wzywa do podjęcia niezbędnych środków na poziomie państw G7 i G20, a także do realizacji celów zrównoważonego rozwoju ONZ. Ponadto, wielonarodowi kredytodawcy i międzynarodowi finansiści powinni skupić się w swoich działaniach na środkach mających na celu ograniczenie odpadów morskich za pośrednictwem programów ukierunkowanych na gospodarowanie odpadami w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym.

Jednym z kluczowych elementów skutecznego ograniczenia produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych jest uświadamianie konsumentów. Sprawozdawczyni jest przekonana, że kampanie informacyjne i edukowanie konsumentów odgrywają zasadniczą rolę w dążeniu do trwałych rezultatów w kontekście działań, jakich wymaga się od państw członkowskich i przemysłu.

W analizie Komisji oszacowano, że zaproponowane przez nią warianty obejmujące zakaz stosowania określonych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz osiągnięcie celów w zakresie ich redukcji, rozszerzoną odpowiedzialność producenta, środki z zakresu projektowania produktów oraz system skierowanych do rybaków zachęt do zwracania narzędzi połowowych pozwoliłyby zaoszczędzić 2,6 mln ton ekwiwalentu dwutlenku węgla oraz uniknąć szkód w środowisku odpowiadających kwocie 11 mld EUR. Koszty przestrzegania przepisów po stronie przedsiębiorstw wynoszą 2 mld EUR, a gospodarka odpadami kosztuje 510 mln EUR. Konsumenci zaoszczędziliby około 6,5 mld EUR, podczas gdy zwrot kaucji lub równoważny system wiązałyby się z dodatkowym kosztem dla konsumentów w wysokości 1,4 mld EUR. Komisja szacuje, że w najkorzystniejszym wariancie dodatkowe koszty, jakie poniesie sektor rybołówstwa, wyniosą 0,16 % dochodów. Komisja nie dostarcza jednak danych na temat kosztów wdrożenia rozszerzonej odpowiedzialności producenta w pełni przeniesionych na konsumenta końcowego.

Sprawozdawczyni pragnie podkreślić, że polityczne rozwiązanie polegające na zakazaniu niektórych rodzajów produktów jako ogólna zasada powinno zostać zastosowane jedynie w ostateczności. Bardziej pożądane byłoby podejście oparte na coraz surowszych normach, co w konsekwencji powinno doprowadzić do wypchnięcia niektórych zanieczyszczających produktów z rynku, lecz jednocześnie takie podejście, które polegałoby na wspieraniu badań i rozwoju oraz innowacji prowadzących do powstania produktów w bardziej opłacalny sposób nadających się do recyklingu, biodegradowalnych lub nieszkodliwych dla środowiska. Te nowe normy powinny zostać wdrożone w rozsądnych ramach czasowych, aby umożliwić MŚP dostosowanie ich modelu biznesowego, jako że większość z 50 000 przedsiębiorstw reprezentujących sektor przetwórstwa tworzyw sztucznych w UE to MŚP.

Rozwiązanie kwestii odpadów morskich może stworzyć nowe możliwości gospodarcze. Przedsiębiorstwa będą mogły zwiększyć konkurencyjność dzięki innowacjom oraz badaniom i rozwojowi, przyczyniając się do powstania zasobooszczędnej i niskoemisyjnej gospodarki. Inwestycje w zapobieganie powstawaniu odpadów morskich, zrównoważone alternatywne materiały, produkty i modele działalności mogą przyczynić się do powstania miejsc pracy i podniesienia umiejętności techniczno-naukowych. Jednakże o ile inicjatywa mająca na celu ograniczenie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych jest godna pochwały, konieczne jest zrównoważone podejście gwarantujące proporcjonalność środków.

POPRAWKI

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Umocowanie 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 oraz art. 114 w zakresie, w jakim dotyczy on opakowań zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 dyrektywy 94/62/WE,

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Coraz większa skala ich wykorzystania do krótkotrwałych zastosowań, które nie są projektowane w sposób przewidujący ich ponowne użycie lub opłacalny recykling, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego.

(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Coraz większa skala ich wykorzystania do krótkotrwałych zastosowań, które nie są projektowane w sposób przewidujący ich ponowne użycie lub opłacalny recykling, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego. Wszelkie dalsze wysiłki w branży tworzyw sztucznych muszą opierać się na przyjętym niedawno unijnym prawodawstwie w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym i być z nim zgodne oraz w pełni pasować do ustanowionego przez nie systemu.

__________________

__________________

32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015) 0614 final).

32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015) 0614 final).

33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1 a)  Na mocy przyjętego niedawno unijnego prawodawstwa dotyczącego odpadów, w szczególności dyrektywy 2008/98/UE, dyrektywy 94/62/UE i dyrektywy 1999/31/UE, ustanowiono złożony system statystyk zbierania i recyklingu odpadów, jasne cele dotyczące recyklingu określonych strumieni odpadów, w tym tworzyw sztucznych, oraz hierarchię postępowania z odpadami. Określono w nim także zachęty służące stopniowemu przechodzeniu na gospodarkę o obiegu zamkniętym i szerszemu wykorzystywaniu materiałów pochodzących z recyklingu oraz obowiązki producentów wynikające z minimalnych wymogów w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Celem niniejszej dyrektywy nie jest zastąpienie tego systemu, lecz uzupełnienie go środkami mającymi na celu rozwiązanie konkretnego problemu odpadów morskich.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1b)  Dobrobyt gospodarczy Unii jest nierozerwalnie związany z długoterminowym zrównoważeniem środowiskowym. Bardziej zrównoważony charakter modeli ekonomicznych państw członkowskich może oznaczać nowe możliwości w zakresie innowacji, konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1c)  Wyzwania związane z przetwarzaniem odpadów z tworzyw sztucznych mogą okazać się dla europejskiego przemysłu szansą na zajęcie pozycji światowego lidera w dostarczaniu rozwiązań służących przejściu na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Podejścia uwzględniające gospodarkę o obiegu zamkniętym, które nadają priorytetowe znaczenie produktom podlegającym ponownemu użyciu i systemom ponownego użycia, doprowadzą do ograniczenia ilości generowanych odpadów, a takie zapobieganie znajduje się na szczycie hierarchii postępowania z odpadami zapisanej w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE34.Podejścia takie są również zgodne z celem zrównoważonego rozwoju nr 1235 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącym zapewnienia zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji.

(2)  Podejścia uwzględniające gospodarkę o obiegu zamkniętym, które nadają priorytetowe znaczenie produktom podlegającym ponownemu użyciu i systemom ponownego użycia oraz możliwości recyklingu produktów, doprowadzą do ograniczenia ilości generowanych odpadów, a takie zapobieganie znajduje się na szczycie hierarchii postępowania z odpadami zapisanej w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE34. Podejścia takie są również zgodne z celem zrównoważonego rozwoju nr 12 Organizacji Narodów Zjednoczonych35 dotyczącym zapewnienia zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji.

_________________

_________________

34 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3). Przekształcamy nasz świat:

34 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3). Przekształcamy nasz świat:

35 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

35 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ na rzecz propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.

(3)  W światowych oceanach i morzach nagromadziło się 150 mln ton tworzyw sztucznych i mikrodrobin plastiku, poważnie szkodząc morskiej florze i faunie, klimatowi i globalnej różnorodności biologicznej. Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata, przy jednoczesnej ochronie sprawiedliwego otoczenia konkurencyjnego dla swojego przemysłu. W tym kontekście Unia powinna dążyć do uzyskania zobowiązania ze strony partnerów na forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ, do propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element tego rodzaju działań Unii w trosce o ograniczenie ilości odpadów w dążeniu do zrównoważonej gospodarki.

__________________

__________________

36 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

36 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Pomimo wysiłków UE w dziedzinie dyplomacji klimatycznej i współpracy międzynarodowej sytuacja w niektórych państwach trzecich jest nadal alarmująca. UE musi wzmóc wysiłki na rzecz współpracy w dziedzinie ochrony środowiska. Musi wywiązywać się ze swojej roli moderatora i pioniera polityki ochrony środowiska i gospodarowania odpadami. UE powinna dołożyć wszelkich starań, aby przekazywać doświadczenia oraz upowszechniać wiedzę ekspercką i technologie, by rozwiązać problem zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi, a także wymieniać się najlepszymi praktykami w dziedzinie ochrony środowiska wodnego, jego oczyszczania i zapobiegania zanieczyszczaniu go tworzywami sztucznymi.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej i ewentualnie dla zdrowia człowieka oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej i potencjalnie dla zdrowia ludzi i zwierząt. Szkodzą one również takiej działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga, w szczególności w regionach przybrzeżnych i na wyspach.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Istniejące unijne przepisy40 i instrumenty polityczne umożliwiają pewne reakcje regulacyjne mające na celu rozwiązanie kwestii odpadów morskich. W szczególności odpady z tworzyw sztucznych są przedmiotem ogólnych unijnych środków i celów w zakresie gospodarowania odpadami, takich jak cel w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych41 z tworzyw sztucznych i cel przyjęty niedawno w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych42 dotyczący zapewnienia, aby do 2030 r. wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych nadawały się do recyklingu. Wpływ tych przepisów na kwestię odpadów morskich nie jest jednak wystarczający oraz istnieją różnice w zakresie i poziomie ambicji poszczególnych środków krajowych mających na celu zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania odpadów morskich. Ponadto niektóre z tych środków, w szczególności ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, mogą stworzyć bariery handlowe i zakłócić konkurencję w Unii.

(6)  Istniejące unijne przepisy40 i instrumenty polityczne umożliwiają pewne reakcje regulacyjne mające na celu rozwiązanie kwestii odpadów morskich. W szczególności odpady z tworzyw sztucznych są przedmiotem ogólnych unijnych środków i celów w zakresie gospodarowania odpadami, takich jak cel w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych41 z tworzyw sztucznych i cel przyjęty niedawno w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych42 dotyczący zapewnienia, aby do 2030 r. wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych nadawały się do recyklingu.

_________________

_________________

40 Dyrektywa 2008/98/WE, dyrektywa 2000/59/WE, dyrektywa 2000/60/WE, dyrektywa 2008/56/WE i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

40 Dyrektywa 2008/98/WE, dyrektywa 2000/59/WE, dyrektywa 2000/60/WE, dyrektywa 2008/56/WE i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

41 Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).

41 Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).

42 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

42 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować nie tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii.

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii, oraz narzędzia połowowe, które wyrządzają znaczne szkody jako zanieczyszczenia morskie. Dodatkowo, w kontekście przechodzenia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, państwa członkowskie powinny dążyć do osiągnięcia redukcji ogółu zużycia wszystkich produktów i opakowań jednorazowego użytku. Należy przy tym unikać wszelkiej dyskryminacji.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. Dlatego też definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

__________________

__________________

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(8a)  Niezbędne jest ustanowienie wspólnej definicji biodegradowalnych i kompostowalnych tworzyw sztucznych.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(8b)  Produkty z tworzyw sztucznych powinny być wytwarzane z uwzględnieniem ich całego cyklu życia. Ekoprojekt w zakresie tworzyw sztucznych powinien zawsze uwzględniać zarówno etap produkcji, jak i możliwości recyklingu, a nawet ponownego użycia produktu. W stosownych przypadkach należy zachęcać producentów do stosowania przy wytwarzaniu produktów jednego polimeru lub polimerów kompatybilnych, aby uprościć sortowanie i zwiększyć możliwości recyklingu, szczególnie w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Rozwiązanie kwestii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych alternatyw, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi.

(10)  Rozwiązanie kwestii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich, bardziej zrównoważonych i opłacalnych alternatyw, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi. Proponowane środki powinny zawsze uwzględniać ocenę cyklu życia (LCA), aby uniknąć połowicznych rozwiązań prowadzących do jeszcze gorszych negatywnych skutków dla części środowiska lub gospodarki, takich jak np. zastąpienie tworzyw sztucznych podobnym materiałem wytwarzanym z biomateriału bez dokonania jasnej oceny jego biodegradowalności, w tym biodegradowalności w środowisku morskim. Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 94/62/WE dotyczących produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych uznawanych za opakowania zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 tejże dyrektywy.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a)  Aby dokonać transformacji polegającej na odejściu od gospodarki opartej na paliwach kopalnych, a także z perspektywy przeciwdziałania zmianie klimatu, produkty z tworzyw sztucznych opartych na materiałach pochodzenia biologicznego stanowią bardziej zrównoważoną alternatywę w stosunku do tworzyw sztucznych opartych na paliwach kopalnych. Należy zatem sprzyjać środkom zachęty do zastępowania produktów opartych na surowcach kopalnych materiałami pochodzenia biologicznego. Jest to zgodne z celami gospodarki o obiegu zamkniętym, strategii dotyczącej biogospodarki i strategii na rzecz tworzyw sztucznych. Komisja powinna rozważyć przedstawienie w przyszłości propozycji wprowadzenia zachęt do takiego zastępowania oraz przykładowo wprowadzenie w ramach przeglądu dyrektywy w sprawie zamówień publicznych (dyrektywa 2014/24/UE) kryteriów dotyczących tworzyw sztucznych na podstawie ich składu, możliwości recyklingu i szkodliwości.

Uzasadnienie

Regulacja w obecnej formie pozostaje niejasna, jeśli chodzi o sytuację tworzyw sztucznych pochodzenia biologicznego. Należy odnotować korzyści płynące ze stosowania materiałów pochodzenia biologicznego w produkcji tworzyw sztucznych i zachęcać do ich stosowania, a zwłaszcza zwracać uwagę na pozytywne skutki ich wykorzystywania jako alternatywny dla tworzyw sztucznych opartych na polimerach oraz na ich wkład w ograniczenie uzależnienia od surowców kopalnych.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44.

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i przerzucić się na bardziej zrównoważone rozwiązania, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44. Ograniczenie stosowania ogółu produktów jednorazowego użytku ma kluczowe znaczenie dla przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

_________________

_________________

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów.

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania lub ograniczenia ich wprowadzania do obrotu w Unii w przypadku produktów zawierających substancje i materiały, dla których istnieją zrównoważone i dostępne zamienniki, chyba że spełniają one normy biodegradowalności w środowisku morskim określone na szczeblu UE w następstwie sprawozdania oceniającego Komisji, o czym mowa w art. 15 ust. 3 lit. c) niniejszej dyrektywy. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów. Należy ustanowić szczegółowe kryteria oceny cyklu życia tych zamienników oraz kryteria służące ustaleniu, czy te zamienniki spełniają wymogi, które obecnie spełniają produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, czy są one zgodne z unijnymi przepisami dotyczącymi odpadów oraz czy mają bardziej zrównoważony charakter.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12a)  Dyrektywa 94/62/WE zmieniona dyrektywą (UE) 2015/720 nakłada na Komisję wymóg przeprowadzenia do maja 2017 r. przeglądu ustawodawczego środków służących zmniejszeniu zużycia bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy na podstawie oceny wpływu w całym cyklu życia. Komisja jak dotąd nie dokonała tego przeglądu. Ponieważ takie plastikowe torby przeważnie stają się śmieciami, należy wprowadzić środki ograniczające ich wprowadzanie do obrotu z wyjątkiem zastosowań, w których są one absolutnie niezbędne. Bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy nie powinny być wprowadzane do obrotu do pakowania żywności luzem, chyba że wymagają tego względy higieniczne, a w takim przypadku należałoby stosować wyłącznie torby biodegradowalne i kompostowalne, np. do pakowania żywności wilgotnej (takiej jak surowe mięso, ryby lub przetwory mleczne). Do bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy, do których nie ma zastosowania to ograniczenie wprowadzania do obrotu, nadal stosuje się obowiązujące przepisy wprowadzone dyrektywą (UE) 2015/720.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12b)  Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami państwa członkowskie powinny podjąć działania promujące stosowanie zamienników wielokrotnego użytku dla produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, w tym poprzez wyznaczanie celów, wprowadzanie zachęt gospodarczych, upowszechnianie wiedzy i zapewnianie powszechnej dostępności zamienników wielokrotnego użytku.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13a)  W nawiązaniu do sprawozdania UNEP z 2016 r. Komisja powinna zwrócić się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie normy dotyczącej biodegradowalności w środowisku morskim. 

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi powinna uwzględnić dobrowolne umowy sektorowe przyjęte w celu określenia jasnych zasad etykietowania, aby informować konsumentów, na przykład za pomocą logo, czy dany produkt nadaje się do recyklingu. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznakowania oraz w związku z tym w stosownych przypadkach, z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych państw członkowskich, powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznakowania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe. Oznakowanie to powinno być widoczne na opakowaniu produktów sprzedawanych użytkownikowi końcowemu.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów.

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów. W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją odpowiednie, łatwo dostępne i bardziej zrównoważone zamienniki, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami zgodnie z art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE oraz art. 7 dyrektywy 94/62/WE, koszty sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów. Należy przy tym brać pod uwagę cały łańcuch konsumpcji, a producenci nie mogą odpowiadać za niewłaściwe postępowanie konsumentów. Powinna obowiązywać współodpowiedzialność.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Na poziomie Unii brak obecnie przyjętej normy naukowej dotyczącej biodegradowalności w środowisku morskim, co świadczy o pilnej potrzebie, by Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego o opracowanie odrębnej normy dotyczącej biodegradowalności w środowisku morskim.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18a)  Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami państwa członkowskie powinny kłaść nacisk na informowanie o zamiennikach wielokrotnego użytku dla produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  W dyrektywie 2008/98/WE określono ogólne minimalne wymogi w zakresie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Wymogi te powinny mieć zastosowanie do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych na mocy niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa przewiduje jednak dodatkowe wymogi w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, na przykład wymóg, aby producenci niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych pokrywali koszty sprzątania odpadów.

(19)  W dyrektywie 2008/98/WE określono ogólne minimalne wymogi w zakresie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Wymogi te powinny mieć zastosowanie do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych na mocy niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa przewiduje jednak dodatkowe wymogi w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, na przykład wymóg, aby producenci niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych pokrywali koszty upowszechniania wiedzy i informowania konsumentów o odpowiednim sposobie unieszkodliwiania odpadów oraz o wpływie zaśmiecania na środowisko. Powinny też obowiązywać zasada podziału odpowiedzialności i lepsza współpraca między wszystkimi odnośnymi sektorami, w tym producentami, konsumentami i sferą publiczną.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Butelki do napojów, które stanowią produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, są jednymi z odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania, w związku z czym należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub z wykorzystaniem wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, oferując szereg możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów.

(20)  Butelki do napojów, które stanowią produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, są jednymi z odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania i to do państw członkowskich należy ustanowienie najskuteczniejszych i najodpowiedniejszych systemów zbierania z zamiarem osiągnięcia celów określonych w dyrektywie 2008/98/WE i w dyrektywie 94/62/UE. Usprawnieniu zbierania i wyższym wskaźnikom recyklingu można sprzyjać za pomocą środków w zakresie ekoprojektu, np. zachęcając producentów do stosowania tylko jednego polimeru lub polimerów kompatybilnych bądź wprowadzając inne środki zachęcające producentów do wykorzystywania zrównoważonych materiałów. Będzie to miało pozytywny wpływ na poziom zbierania, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, oferując szereg możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a)  Państwa członkowskie powinny wprowadzić wymogi dotyczące minimalnej zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w określonych produktach z tworzyw sztucznych, aby zwiększyć wskaźniki recyklingu i wspierać rynek materiałów pochodzących z recyklingu. W związku z tym należy wspierać synergie międzysektorowe w przemyśle, ponieważ produkty uznawane za odpady w jednym z sektorów mogą być cennym zasobem w innym. Państwa członkowskie powinny odegrać swoją rolę we wspieraniu takich synergii oraz zachęcać do dobrowolnych działań producentów w dziedzinie zapobiegania odpadom i lepszego gospodarowania nimi oraz walki z zanieczyszczeniem.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.

_________________

_________________

48 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

48 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

Uzasadnienie

Aby podjąć wszelkie konieczne działania w celu zapobiegania odpadom morskim nadal potrzebujemy kompleksowej oceny postępów technicznych i naukowych w zakresie wszystkich produktów, które mogą przedostawać się do środowiska morskiego.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Postępowanie konsumentów także powinno być objęte zachętami lub sankcjami.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25a)  Konieczne jest pobudzenie, za pomocą środków wsparcia dla badań i innowacji, w tym w ramach programu „Horyzont 2020”, inwestycji w rozwiązania sprzyjające oszczędności zasobów i opierające się na obiegu zamkniętym, takie jak możliwości zapobiegania i opcje projektowe, dywersyfikacja surowców i innowacyjne technologie recyklingu, np. recykling molekularny i chemiczny, oraz doskonalenie recyklingu mechanicznego. Należy podkreślić innowacyjny potencjał przedsiębiorstw typu start-up pod tym względem. Należy poprzeć wdrożenie strategicznego programu na rzecz badań i innowacji w zakresie gospodarki opartej na zamkniętym obiegu materiałów, ze szczególnym uwzględnieniem tworzyw sztucznych, materiałów zawierających tworzywa sztuczne oraz opakowań. W celu pobudzenia inwestycji ze strony sektora prywatnego konieczne będzie odpowiednie finansowanie. Partnerstwa publiczno-prywatne mogą przyczynić się do przyspieszenia przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25b)  Wspieranie badań naukowych i innowacji stanowi niezbędne narzędzie i warunek wstępny osiągnięcia bardziej zrównoważonego łańcucha wartości w sektorze opakowań. W tym celu pożądane wydaje się wzmocnienie mechanizmów finansowania w ramach europejskich narzędzi programowania w dziedzinie badań i rozwoju, takich jak unijne programy ramowe w zakresie badań naukowych i innowacji (np. „Horyzont 2020”), w perspektywie będącego w przygotowaniu strategicznego planu badań i innowacji w dziedzinie tworzyw sztucznych.

 

(Ta poprawka powinna zostać ujęta w tekście jako nowy motyw; jej konkretne umiejscowienie nie jest istotne).

Uzasadnienie

Badania naukowe i innowacje to podstawa zrównoważonego rozwoju. W związku z tym konieczne jest przyznanie odpowiedniego wsparcia i zasobów na rzecz badań naukowym i innowacji w sektorze opakowań, aby wspierać zainteresowane branże w realizacji ich zadania polegającego na osiągnięciu celów określonych w strategii na rzecz tworzyw sztucznych.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka i ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktommateriałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Celem niniejszej dyrektywy jest umocnienie wiodącej roli Unii w zapobieganiu wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka, a także w znacznym ograniczaniu tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym poprzez ograniczenie zużycia produktów jednorazowego użytku i promowanie zrównoważonych, innowacyjnych modeli biznesowych, produktówmateriałów, a tym samym przyczynienie się do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane;

1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który funkcjonuje jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane, oraz powłok polimerowych, farb, atramentów i klejów, które nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny wyrobów i produktów końcowych;

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a)  „biodegradowalne i kompostowalne tworzywa sztuczne” oznaczają tworzywa o wysokiej zawartości surowców odnawialnych – zgodnie z normą europejską UNI EN 13432 oraz dyrektywą 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych – które umożliwiają zoptymalizowanie gospodarowania odpadami organicznymi, ograniczenie oddziaływania na środowisko oraz przyczyniają się do tworzenia wartościowych systemów przynoszących znaczne, długotrwałe korzyści na etapach produkcji, stosowania i unieszkodliwiania;

Uzasadnienie

Takie materiały uzyskiwane dzięki zastosowaniu szeregu technologii przetwarzania skrobi, celulozy, olejów roślinnych i ich połączeń są wytwarzane w zintegrowanym łańcuchu dostaw opartym na modelu biogospodarki troszczącym się o rewitalizację terytorialnej oraz o wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań w instalacjach przemysłowych.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1b)  „powłoki” oznaczają jedną lub więcej niż jedną niesamodzielną warstwę wyprodukowaną z wykorzystaniem tworzywa sztucznego zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 niniejszego aktu, stosowaną na materiale lub wyrobie w celu nadania mu specjalnych właściwości lub poprawy jego parametrów technicznych;

Uzasadnienie

Na potrzeby niniejszej dyrektywy oraz aby zapewnić jedną wspólną interpretację przez państwa członkowskie i prawidłowe funkcjonowanie jednolitego rynku UE, definicja „powłoki” w niniejszej dyrektywie musi być jasno sformułowana na podstawie już istniejącej definicji zawartej w rozporządzeniu Komisji (UE) 2018/213 zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 10/2011.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a)  „bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy” oznaczają lekkie plastikowe torby na zakupy o grubości materiału poniżej 15 mikronów;

Uzasadnienie

Bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy należy definiować wyłącznie na podstawie ich grubości. Już teraz istnieją łatwo dostępne zamienniki w przypadku żywności sprzedawanej luzem. Nie jest zatem prawdą, że bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy są niezbędne w celach zachowania higieny lub pakowania żywności sprzedawanej luzem. Zatem odnoszenie się do definicji zawartej w art. 3 dyrektywy 94/62/WE nie jest właściwe.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive] r.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [sześć lat po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] r. Państwa członkowskie dokonują oceny skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych przed przyjęciem krajowych planów osiągania tego ograniczenia, obejmujących konkretne ilościowe cele ograniczenia, szczegółowe zachęty w określonych sektorach oraz podjęte środki. Te plany krajowe są przedkładane Komisji i w razie potrzeby aktualizowane. Komisja może wydawać zalecenia dotyczące przyjętych planów.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Środki te mogą obejmować krajowe cele w zakresie ograniczenia stosowania, środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu alternatywnych produktów wielokrotnego użytku w punkcie sprzedaży, instrumenty ekonomiczne zapewniające na przykład, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie były bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki na środowisko mają produkty, o których mowa w akapicie pierwszym.

Środki te mogą obejmować krajowe cele w zakresie ograniczenia stosowania, środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu alternatywnych produktów wielokrotnego użytku w punkcie sprzedaży, w tym finansowanie badań naukowych nad rozwiązaniami opartymi na gospodarce o obiegu zamkniętym i synergię z unijnymi funduszami na rzecz badań i inwestycji, instrumenty ekonomiczne zapewniające na przykład, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie były bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od specyfiki krajowej i wpływu, jaki na środowisko mają produkty, o których mowa w akapicie pierwszym. Pożądane są środki podejmowane dobrowolnie przez przedsiębiorstwa i to one powinny być traktowane priorytetowo i promowane.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – akapit 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie.

skreśla się

Uzasadnienie

Obecność tworzyw sztucznych jako takich w produkcie nie dostarcza istotnych informacji. Tworzywa sztuczne jako takie nie są materiałem, którego należałoby zakazać lub przed którym należałoby ostrzegać.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Pojemniki na napoje gazowane są wyłączone z zakresu niniejszego artykułu.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, jak określono w art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE, oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W odniesieniu do będących opakowaniami produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymogi określone w niniejszym ustępie stanowią uzupełnienie wymogów w zakresie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych w dyrektywy 94/62/EWG i dyrektywie 2008/98/WE.

W odniesieniu do będących opakowaniami produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymogi określone w niniejszym ustępie pozostają bez uszczerbku dla wymogów w zakresie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych w dyrektywie 94/62/EWG i dyrektywie 2008/98/WE.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  W ciągu 18 miesięcy od przyjęcia niniejszej dyrektywy Komisja przyjmie akty delegowane zgodnie z art. [XXX], w których określi kluczowe elementy systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, dla każdego produktu oddzielnie. Te kluczowe elementy obejmują metody podziału odpowiedzialności, obliczania kosztów i określania innych szczegółowych elementów zgodnie z wymogami minimalnymi ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE. W stosownych przypadkach należy także uwzględnić wymogi zawarte w dyrektywie 94/62/EWG.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2b.  W ciągu [18 miesięcy] od przyjęcia przez Komisję aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 2a niniejszego artykułu, państwa członkowskie przyjmą systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta podlegające przepisom ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 4 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 3 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne pokrywali koszty zbierania zawierających tworzywa sztuczne narzędzi połowowych stanowiących odpady, które zostały dostarczone do odpowiednich portowych urządzeń odbiorczych zgodnie z prawem Unii dotyczącym portowych urządzeń odbiorczych lub do innych równoważnych systemów zbierania, które nie są objęte zakresem prawa Unii dotyczącym portowych urządzeń odbiorczych, a następnie koszty ich transportu i przetwarzania. Producenci pokrywają również koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10, w odniesieniu do narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne.

W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 3 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne pokrywali dodatkowe koszty zbierania zawierających tworzywa sztuczne narzędzi połowowych stanowiących odpady, które zostały dostarczone do odpowiednich portowych urządzeń odbiorczych zgodnie z prawem Unii dotyczącym portowych urządzeń odbiorczych lub do innych równoważnych systemów zbierania, które nie są objęte zakresem prawa Unii dotyczącym portowych urządzeń odbiorczych, a następnie koszty ich transportu i przetwarzania. Producenci pokrywają również koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10, w odniesieniu do narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 8a

 

Wykonywanie przekazanych uprawnień

 

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

 

2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. [XXX], powierza się Komisji na okres [pięciu lat] od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

 

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. [XXX], może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

 

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

 

5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. [XXX] wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki zapewniające, aby do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów takich jak produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części F załącznika obejmowało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby osiągnąć cele w zakresie zbierania tworzyw sztucznych i opakowań z tworzyw sztucznych określone w dyrektywie 2008/98/UE i dyrektywie 94/62/UE. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  ustanowić systemy zwrotu kaucji lub

a)  ustanowić systemy zwrotu kaucji lub systemy zautomatyzowanego zbierania uwzględniające warunki lokalne i regionalne; lub

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  ustanowić cele w zakresie selektywnego zbierania w odniesieniu do odpowiednich systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

b)  ustanowić cele w zakresie selektywnego zbierania w odniesieniu do odpowiednich systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta; lub

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ca) nowa: za pomocą wszelkich innych środków – na przykład tych wymienionych w załączniku do dyrektywy 2008/98/UE – które państwa członkowskie uznają za stosowne.

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 9a

 

Komisja Europejska opracowuje wytyczne zawierające minimalne wymogi dotyczące ustanowienia systemów zwrotu kaucji.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie podejmują środki w celu poinformowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części B załącznika o przyczynach ograniczeń dotyczących wprowadzania tych produktów do obrotu, zanim te ograniczenia wejdą w życie.

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Doradza się, by państwa członkowskie ustanowiły system zachęt i sankcji dla konsumentów w przypadku niewłaściwego postępowania.

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Koordynacja środków

Koordynacja środków między państwami członkowskimi

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 11a

 

Koordynacja środków na poziomie międzynarodowym

 

Komisja we współpracy z państwami członkowskimi dąży do koordynacji środków ograniczających wpływ niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko i wspierających przejście na zrównoważone modele ekonomiczne na poziomie międzynarodowym.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [cztery lata po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  osiągnięto odpowiedni poziom postępu naukowo-technicznego oraz opracowano kryteria lub normy dotyczące biodegradowalności w środowisku morskim mające zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych zakresem niniejszej dyrektywy i ich zamienników jednorazowego użytku, aby w stosownych przypadkach określić, jakie produkty nie muszą już podlegać ograniczeniom dotyczącym wprowadzania do obrotu.

c)  osiągnięto odpowiedni poziom postępu naukowo-technicznego oraz opracowano kryteria lub europejskie normy dotyczące biodegradowalności w środowisku morskim mające zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych zakresem niniejszej dyrektywy i ich zamienników jednorazowego użytku, aby w stosownych przypadkach określić, jakie produkty nie muszą już podlegać ograniczeniu stosowania.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Jednak w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw określonych na podstawie opracowanej przez Komisję definicji MŚP obowiązującej w momencie wejścia w życie państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 5 i art. 7 ust. 1 od dnia ... [3 lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy], a przepisy niezbędne do wykonania art. 6 ust. 1 od dnia ... [4 lata po wejściu w życie zharmonizowanej normy, o której mowa w art. 6 ust. 3 niniejszej dyrektywy].

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 1 – akapit 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie przyjmują systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby być w zgodności z przepisami art. 8 ust. 1 i 2, w sposób określony w tym artykule.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A – nagłówek 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A – tiret 2 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  Butelki na napoje

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

B  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte art. 5 dotyczącym ograniczeń w zakresie wprowadzania do obrotu

skreśla się

– patyczki higieniczne, z wyjątkiem wymazówek używanych do celów medycznych

 

– sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki),

 

– talerze

 

– słomki, z wyjątkiem słomek używanych do celów medycznych

 

– mieszadełka do napojów

 

– patyczki dołączane do balonów, aby mogły się one na nich opierać, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrubuowane konsumentom

 

Uzasadnienie

Zgodnie z zasadą proporcjonalności ograniczenia należy stosować wyłącznie w ostateczności. Komisja powinna potraktować priorytetowo zbieranie odpadów i należyte gospodarowanie nimi jako najwłaściwsze środki zapobiegającym zaśmiecaniu. Ponadto w IIA nie przewidziano, zaś na etapie konsultacji publicznych nie uwzględniono ograniczeń wprowadzanych niniejszą dyrektywą.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

– balony, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrubuowane konsumentom

skreśla się

Uzasadnienie

Zob. art. 7.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  Pieluchy jednorazowe

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część F – tiret 1 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  Pieluchy jednorazowe

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ograniczenie wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

Odsyłacze

COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

11.6.2018

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

11.6.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Barbara Kappel

25.6.2018

Rozpatrzenie w komisji

3.9.2018

 

 

 

Data przyjęcia

24.9.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

27

12

6

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Bendt Bendtsen, Jonathan Bullock, Jerzy Buzek, Cristian-Silviu Buşoi, Angelo Ciocca, Jakop Dalunde, Christian Ehler, Igor Gräzin, Rebecca Harms, Barbara Kappel, Jeppe Kofod, Zdzisław Krasnodębski, Christelle Lechevalier, Janusz Lewandowski, Paloma López Bermejo, Tilly Metz, Nadine Morano, Morten Helveg Petersen, Carolina Punset, Julia Reda, Paul Rübig, Massimiliano Salini, Sven Schulze, Neoklis Sylikiotis, Dario Tamburrano, Evžen Tošenovský, Vladimir Urutchev, Henna Virkkunen, Lieve Wierinck, Hermann Winkler, Flavio Zanonato, Carlos Zorrinho, Anna Záborská, Pilar del Castillo Vera

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Amjad Bashir, Michał Boni, Françoise Grossetête, Gunnar Hökmark, Benedek Jávor, Werner Langen, Olle Ludvigsson, Marisa Matias, Markus Pieper, Pavel Telička

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Bernd Kölmel

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

27

+

ALDE

Igor Gräzin, Morten Helveg Petersen, Carolina Punset, Pavel Telička, Lieve Wierinck

ECR

Amjad Bashir, Zdzisław Krasnodębski, Evžen Tošenovský

ENF

Angelo Ciocca, Barbara Kappel

PPE

Bendt Bendtsen, Michał Boni, Cristian-Silviu Buşoi, Jerzy Buzek, Pilar del Castillo Vera, Christian Ehler, Gunnar Hökmark, Werner Langen, Janusz Lewandowski, Nadine Morano, Markus Pieper, Paul Rübig, Sven Schulze, Vladimir Urutchev, Henna Virkkunen, Hermann Winkler, Anna Záborská

12

-

ECR

Bernd Kölmel

EFDD

Dario Tamburrano

ENF

Christelle Lechevalier

GUE/NGL

Paloma López Bermejo, Marisa Matias, Neoklis Sylikiotis

PPE

Françoise Grossetête

VERTS/ALE

Jakop Dalunde, Rebecca Harms, Benedek Jávor, Tilly Metz, Julia Reda

6

0

EFDD

Jonathan Bullock

PPE

Massimiliano Salini

S&D

Jeppe Kofod, Olle Ludvigsson, Flavio Zanonato, Carlos Zorrinho

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (3.10.2018)

dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

(COM(2018)0340 – C8‑0218/2018 – 2018/0172(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Bronis Ropė

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Celem dyrektywy, określonym w art. 1, jest „zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka”.

W związku z tym uznaliśmy, że w opinii Komisji Rolnictwa należy zwrócić uwagę na rodzaje zanieczyszczeń tworzywami sztucznymi powiązane z rolnictwem, nawet jeśli występują one na skalę bardziej regionalną lub lokalną. Wniosek Komisji dotyczący ograniczenia zanieczyszczenia produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych opiera się na ocenie skutków uwzględniającej główne kategorie poważnych zanieczyszczeń odpadami z tworzyw sztucznych, które stają się odpadami morskimi na poziomie średnim w UE, na co przy sporządzaniu wniosku położono szczególny nacisk.

Po pierwsze należy doprecyzować, że tworzywa sztuczne trafiające na pola lub do ekosystemu rolniczego mogą zostać połknięte przez zwierzęta lub przeniesione do ekosystemów wodnych, a ostatecznie do mórz. Podobnie materiały trafiające do gleby ulegną ostatecznie fragmentacji lub rozkładowi przez organizmy żyjące w glebie na mniejsze części, w tym mikrodrobiny plastiku, i trafią do wody w glebie oraz mogą przedostać się do ekosystemów wody słodkiej, a następnie do systemów morskich. Ta druga droga nie została uwzględniona w przyjętym w ocenie skutków podejściu opartym na odpadach morskich, które skupia się na większych przedmiotach.

Po drugie istnieją pewne rodzaje zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi, które występują regionalnie lub lokalnie w związku ze szczególnym użytkowaniem gruntów, obejmującym stosowanie rolniczych tworzyw sztucznych. Mogą one wchodzić w kombinację z lokalnymi praktykami lub infrastrukturą, na przykład z doświadczanymi przez wielu rolników lub producentów trudnościami z recyklingiem zużytej włókniny ogrodniczej lub odmową przyjęcia zabrudzonych włóknin polipropylenowych.

Ponadto należy nadmienić, że podejście przyjęte we wniosku Komisji przewiduje środki służące upowszechnianiu wiedzy wśród konsumentów, w tym przypadku użytkowników takich jak rolnicy, które mogą mieć formę informacji o unieszkodliwianiu i recyklingu rolniczych tworzyw sztucznych, wymogi dotyczące oznakowania, rozszerzona odpowiedzialność producenta tworzyw sztucznych itd. Takie środki niekoniecznie oznaczają dodatkowe nieuzasadnione lub kosztowne obciążenia dla rolników.

POPRAWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Umocowanie 4 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 stycznia 2018 r. pt. „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28),

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Coraz większa skala ich wykorzystania do krótkotrwałych zastosowań, które nie są projektowane w sposób przewidujący ich ponowne użycie lub opłacalny recykling, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego.

(1)  Dowiedziona łatwa dostępność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych sprawiają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Coraz większa skala ich wykorzystania do krótkotrwałych zastosowań, które nie są projektowane w sposób przewidujący ich ponowne użycie lub opłacalny recykling, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności w odniesieniu do tych odpadów, które nawet jeśli pochodzą skądinąd niż z morza, mają negatywne skutki dla środowiska morskiego.

__________________

__________________

32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015) 0614 final).

32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015) 0614 final).

33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018) 28 final).

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36.Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ na rzecz propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.

(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Coraz większe ilości odpadów trafiają do oceanów na całym świecie i szkodzą kondycji ekosystemów, powodując śmierć zwierząt. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 14 dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu i zapobieganiu powstawaniu odpadów morskich oraz w skuteczniejszym gospodarowaniu nimi, a także dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ na rzecz propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.

_________________

_________________

36 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

36 Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Zgodnie z umowami wielostronnymi37 i unijnymi przepisami dotyczących odpadów38 państwa członkowskie są zobowiązane do zapewnienia należytego gospodarowania odpadami, aby zapobiegać powstawaniu i ograniczyć występowanie odpadów morskich pochodzących zarówno z morza, jak i lądu. Zgodnie z unijnymi przepisami dotyczącymi odpadów39 państwa członkowskie są również zobowiązane do rozwiązania kwestii odpadów morskich w przypadku gdy utrudnia im to osiągnięcie dobrego stanu środowiska w swoich wodach morskich, także jako wkład w realizację celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(4)  Zgodnie z umowami wielostronnymi37 i unijnymi przepisami dotyczących odpadów38 państwa członkowskie są zobowiązane do zapewnienia należytego gospodarowania odpadami, aby zapobiegać powstawaniu i ograniczyć występowanie odpadów morskich pochodzących zarówno z morza, jak i lądu. Zgodnie z unijnymi przepisami dotyczącymi odpadów39 państwa członkowskie są również zobowiązane do rozwiązania kwestii odpadów morskich w celu zadbania o to, by ich właściwości i ilość nie wyrządzały szkód w wodach morskich, także jako wkład w realizację celu zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 14.

__________________

__________________

37 Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu mórz przez zatapianie odpadów i innych substancji z 1972 r. (konwencja londyńska) i protokół do niej z 1996 r. (protokół londyński), załącznik V do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL), Konwencja bazylejska o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych.

37 Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu mórz przez zatapianie odpadów i innych substancji z 1972 r. (konwencja londyńska) i protokół do niej z 1996 r. (protokół londyński), załącznik V do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL), Konwencja bazylejska o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych.

38 Dyrektywa 2008/98/WE i dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 81).

38 Dyrektywa 2008/98/WE i dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 81).

39 Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1) i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

39 Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1) i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej i ewentualnie dla zdrowia człowieka oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko unieszkodliwiane w odpowiedni sposób ze względu na brak funkcjonalnych systemów umożliwiających ponowne użycie lub systemów recyklingu, co prowadzi do zaśmiecania. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem, gdyż przyczyniają się do powstawania odpadów morskich, stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt, a więc i dla ekosystemów morskich na skalę światową oraz dla ich różnorodności biologicznej, przy czym mogą mieć toksyczny wpływ na organizmy oraz mogą stanowić podłoże dla patogenów i roznosić choroby. Mogą one także szkodzić zdrowiu ludzi, jak również mają negatywny wpływ na takie rodzaje działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga pomimo obowiązującego prawa UE w zakresie stosowania tworzyw sztucznych w opakowaniach na żywność.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a)  UE powinna zastosować kompleksowe podejście do problemu mikrodrobin plastiku oraz zachęcać wszystkich producentów do ograniczenia pierwotnych mikrodrobin plastiku w swoich recepturach, a także powinna zdecydowanie ograniczyć przenikanie produktów rozkładających się na wtórne mikrodrobiny plastiku do gleby i wód słodkich, a w rezultacie do morskich ekosystemów wodnych.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować nie tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii.

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować tylko najczęściej występujące kategorie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach / w wodach przybrzeżnych, narzędzia połowowe wyrządzające znaczne szkody jako odpady zanieczyszczające środowisko morskie oraz najczęściej stosowane produkty rolnicze z tworzyw sztucznych w Unii.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a)  Istnieje znaczna różnorodność źródeł zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi w poszczególnych regionach. W niektórych regionach do powstawania odpadów morskich znacznie przyczyniają się inne produkty z tworzyw sztucznych, co wykazały działania monitorujące przeprowadzone na podstawie dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej i przez społeczeństwo obywatelskie. Na takich obszarach od państw członkowskich należy wymagać przyjęcia konkretnych środków uwzględniających inne występujące na szczeblu krajowym lub lokalnym źródła zanieczyszczeń tworzywami sztucznymi. Na przykład tworzywa sztuczne stosowane w rolnictwie, rybołówstwie i innych rodzajach działalności gospodarczej prowadzonej na otwartym powietrzu również wiążą się także z takimi zjawiskami jak zanieczyszczenie gruntów, niskie współczynniki recyklingu i nieodpowiednie unieszkodliwianie. Mogą w szczególności występować czynniki lokalne – natury ekonomicznej lub związane z istniejącą infrastrukturą – które uniemożliwiają zbieranie i recykling takich tworzyw sztucznych. Takie tworzywa sztuczne, w szczególności pochodzące z rolnictwa, powinny być bez zbędnych przeszkód przyjmowane przez obiekty zajmujące się recyklingiem lub unieszkodliwianiem odpadów i powinny być lepiej zaprojektowane, tak aby mogły być łatwiej poddawane recyklingowi lub unieszkodliwiane. Państwa członkowskie powinny wymieniać się dobrymi praktykami w celu zwiększenia skuteczności systemu recyklingu tworzyw sztucznych, a przede wszystkim w celu ograniczenia ilości odpadów, które obecnie generują dodatkowe koszty dla rolników.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7b)   Ponadto zanieczyszczenie gruntów i gleby większymi przedmiotami z tworzyw sztucznych oraz ich fragmentami lub mikrodrobinami plastiku może być znaczne w skali lokalnej lub regionalnej. W skali lokalnej może ono być znaczne ze względu na intensywne stosowanie tworzyw sztucznych w rolnictwie. Aby ograniczyć wpływ odpadów z tworzyw sztucznych na środowisko oraz zdrowie ludzi i zwierząt, należy dokładnie zbadać zanieczyszczenie tworzywami sztucznymi z gruntów rolnych.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7c)  Choć produkty rolnicze z tworzyw sztucznych stanowią niski odsetek całkowitej ilości stosowanych tworzyw sztucznych i powstających z nich odpadów, ich stosowanie jest skoncentrowane geograficznie. Ponadto kategorie produktów rolniczych z tworzyw sztucznych posiadają bardzo jednorodny skład, dzięki czemu ten strumień odpadów jest bardzo wartościowy dla podmiotów zajmujących się ich recyklingiem. Obecnie duża część rolniczych tworzyw sztucznych jest zakopywana w ziemi, palona lub porzucana na polach bądź kończy na składowisku odpadów. Ten stan rzeczy stanowi zagrożenie mogące w najbliższej przyszłości doprowadzić do nieodwracalnego skażenia gleby, pogorszenia się właściwości jakościowych gleby, a nawet mogące zagrozić bezpieczeństwu produkowanej żywności. Podczas palenia uwalniają się szkodliwe substancje, w tym substancje o własnościach zaburzających gospodarkę hormonalną lub rakotwórczych. W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna objąć swoim zakresem większość produktów rolniczych jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, okładziny lub warstwy, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

_________________

_________________

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

Uzasadnienie

Polimerowe powłoki, okładziny i warstwy pełnią funkcję higieniczną i zapewniają bezpieczeństwo żywności w wielomateriałowych wyrobach wielowarstwowych i nie mogą samodzielnie funkcjonować jako główne składniki strukturalne skończonych materiałów lub wyrobów ani nie mogą być stosowane w przypadku braku innych materiałów jako główny składnik strukturalny. Wykładnia definicji „tworzyw sztucznych” w niniejszej dyrektywie powinna zostać dostosowana do definicji zawartej w rozporządzeniu 10/2011/WE.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(8a)  Aby dokonać transformacji polegającej na odejściu od gospodarki opartej na substancjach kopalnych, a także z perspektywy klimatu produkty z tworzyw sztucznych opartych na substancjach pochodzenia biologicznego stanowią bardziej zrównoważony zamiennik w stosunku do tworzyw sztucznych opartych na substancjach kopalnych. Jest to również zgodne z celami gospodarki o obiegu zamkniętym, strategii dotyczącej biogospodarki i strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych. W związku z tym należy zachęcać do stosowania zachęt, których celem jest zastąpienie substancji kopalnych materiałami pochodzenia biologicznego. Komisja powinna rozważyć możliwość uwzględnienia w przyszłych wnioskach politycznych zachęt do takiego zastępowania, a także na przykład w ramach przeglądu dyrektywy w sprawie zamówień publicznych (dyrektywa 2014/24/UE) powinna uwzględnić w niej kryteria dotyczące tworzyw sztucznych na podstawie ich składu, poziomu możliwości recyklingu i szkodliwości.

Uzasadnienie

Rozporządzenie w swoim obecnym brzmieniu pozostaje mało precyzyjne w odniesieniu do kwestii tworzyw sztucznych opartych na substancjach pochodzenia biologicznego. Korzyść płynąca z wykorzystania materiałów opartych na substancjach pochodzenia biologicznego w produkcji tworzyw sztucznych powinna zostać uznana i promowana, zwłaszcza jeśli chodzi o pozytywne skutki, które wywierają one jako bardziej zrównoważona alternatywa dla tworzyw sztucznych opartych na polimerach, oraz o ich wkład na rzecz ograniczania zależności od surowców kopalnych.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Aby jasno określić zakres niniejszej dyrektywy, należy zdefiniować pojęcie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Z zakresu definicji należy wyłączyć produkty z tworzyw sztucznych przeznaczone, zaprojektowane lub wprowadzone do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokrotną rotację przez ich powtórne napełnienie lub ponowne użycie do tego samego celu, do którego były pierwotnie przeznaczone.

(9)  Aby jasno określić zakres niniejszej dyrektywy, należy zdefiniować pojęcie produktu jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych jako produktu zaprojektowanego i wprowadzonego do obrotu w celu jednokrotnego użycia go przez krótki czas. Z zakresu definicji należy wyłączyć produkty z tworzyw sztucznych przeznaczone, zaprojektowane lub wprowadzone do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokrotną rotację przez ich powtórne napełnienie lub ponowne użycie do tego samego celu, do którego były pierwotnie przeznaczone.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(9a)  Dzięki utrzymywaniu wartości produktów i materiałów przez jak najdłuższy czas i wytwarzaniu mniejszej ilości odpadów gospodarka UE może zyskać na konkurencyjności i stać się bardziej odporna przy jednoczesnym zmniejszeniu presji wywieranej na cenne zasoby i środowisko naturalne.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Rozwiązanie kwestii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych alternatyw, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi.

(10)  Rozwiązanie kwestii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych musi obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych alternatyw, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi, przy uwzględnieniu m.in. środowiskowych i gospodarczych skutków wyboru alternatywnych materiałów, zwłaszcza w rolnictwie.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu podkreślenie możliwych skutków stosowania biodegradowalnych produktów rolnych jako alternatywnych surowców.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów.

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. Zakaz ten powinien obejmować, oprócz innych szczególnych rodzajów tworzyw sztucznych, wszystkie oksy-degradowalne tworzywa sztuczne, które nie ulegają biodegradacji w bezpieczny sposób i w związku z tym nie są korzystne dla środowiska. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia, kompostowalnych zamienników oraz zastępowania materiałów.

Uzasadnienie

Z punktu widzenia użytku rolnego, np. folie ściółkowe mogą być oksy-degradowalne, powodując skażenie środowiska glebowego przy jednoczesnych zapewnieniach producentów, że ulegają one bezpiecznemu rozkładowi.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12a)  Art. 20a ust. 3 dyrektywy 94/62/WE zmienionej dyrektywą (UE) 2015/720/WE stanowi, że do maja 2017 r. na podstawie oceny wpływu w całym cyklu życia Komisja dokona przeglądu przepisów dotyczących środków służących zmniejszeniu stosowania bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy. Komisja nadal nie przeprowadziła tego przeglądu. W związku z tym, że bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy zwykle wyrzucane są do śmieci, muszą zostać wprowadzone środki mające na celu ograniczenie możliwości wprowadzania ich do obrotu [rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy].

Uzasadnienie

Art. 20a ust. 3 dyrektywy (UE) 2015/720 nakłada na Komisję obowiązek przedstawienia do dnia 27 maja 2017 r. sprawozdania w sprawie wpływu rożnych możliwości mających ograniczyć zużycie bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy w całym cyklu życia oraz przedłożenia w stosownych przypadkach wniosku ustawodawczego. Komisja nie dotrzymała jednak tego terminu. Mając powyższe na uwadze oraz aby nie marnować dłużej cennego czasu, kolejna dyrektywa powinna również uwzględnić kwestię bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy oraz zakazać ich wprowadzania do obrotu.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12b)  Zastąpienie lub ograniczenie produktów z tworzyw sztucznych objętych niniejszą dyrektywą powinno być poprzedzone odpowiednim okresem przejściowym i to takim, by nie zaszkodzić zrównoważonemu pod względem gospodarczym, społecznym i środowiskowym charakterowi produkcji i wprowadzania do obrotu nowego produktu określonego jako zamiennik, w szczególności jeżeli może to mieć negatywny wpływ na zidentyfikowanie i uprawę surowca niezbędnego do jego produkcji.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu podkreślenie możliwych skutków stosowania biodegradowalnych produktów rolnych jako podstawowych materiałów alternatywnych.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12c)  Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja opracuje katalog określający szczególne kryteria, które pomogą ustalić, czy wspomniane zamienniki spełniają wymogi obecnie spełniane przez poszczególne rodzaje produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, czy są one zgodne z obowiązującym prawodawstwem dotyczącym odpadów oraz czy rzeczywiście gwarantują większy poziom zrównoważoności.

Uzasadnienie

Wspomniane zamienniki muszą zostać poddane kontroli w celu sprawdzenia, czy są one w stanie rzeczywiście spełnić wszystkie wymogi obowiązujące obecnie w stosunku do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych – zwłaszcza produktów wchodzących w kontakt z żywnością/napojami – oraz czy będą one w dalszym ciągu bardziej zrównoważone. Należy poddać takie zamienniki ocenie, nie tylko odnosząc się do szczegółowych kryteriów, ale także biorąc pod uwagę stosowne przepisy, takie jak dopuszczenie do kontaktu z żywnością, REACH, możliwość recyklingu (dyrektywa ramowa w sprawie odpadów / dyrektywa w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych).

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Treść etykiety powinna jednocześnie uświadamiać konsumentów co do zagrożeń, jakie dla środowiska naturalnego stwarzają odpady z tworzyw sztucznych. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17a)  W związku z tym, że regiony najbardziej oddalone w większym stopniu dotyka problem odpadów morskich, zwłaszcza odpadów z tworzyw sztucznych, oraz ze względu na brak możliwości recyklingu wynikający z faktu, że borykają się one z ogromnymi ilościami tworzyw sztucznych przynoszonych przez morze, a także powstałych na skutek konsumpcji własnej, należy utworzyć europejski fundusz mający na celu pomaganie im w oczyszczaniu ich strefy morskiej oraz sprzyjanie zapobieganiu stosowania tworzyw sztucznych.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17b)  Państwa członkowskie powinny dopilnować ściślejszego przestrzegania obowiązku selektywnego zbierania odpadów, w tym odpadów rolniczych z tworzyw sztucznych. Powinny one także wziąć pod uwagę możliwość zawarcia warunku związanego z przetwarzaniem odpadów z tworzyw sztucznych w załączniku III do rozporządzenia [rozporządzenie w sprawie planów strategicznych WPR].

Uzasadnienie

Podobne wymogi znajdują się z rozporządzeniach dotyczących gospodarowania odpadami z 2006 r. (Anglia i Walia, z 2005 r. w Szkocji). Rozszerzono w nich zakres kontroli gospodarowania odpadami na rolnictwo. Jedną z dużych zmian było ukrócenie w ten sposób praktyki spalania lub zakopywania rolniczych tworzyw sztucznych, w tym szpagatu rolniczego, folii do przechowywania kiszonki, puszek po aerozolu, nawozów czy worków po nasionach. Rolnicy mają także obowiązek korzystania z usług renomowanych i posiadających zezwolenie firm zajmujących się gospodarowaniem odpadami w celu zapewnienia zbierania i recyklingu tworzyw sztucznych i innych rodzajów odpadów.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17c)  W planach strategicznych dotyczących WPR należy zająć się problemem odpadów rolniczych z tworzyw sztucznych, a Komisja Europejska powinna w razie potrzeby wprowadzić normę dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w odniesieniu do odpadów z tworzyw sztucznych jako nowy element usprawnionego systemu warunkowości w perspektywie śródokresowej do 2023 r.W ramach tego nowego wymogu wzajemnej zgodności rolnicy byliby zobowiązani do korzystania z usług posiadających zezwolenie firm zajmujących się gospodarowaniem odpadami w celu rozwiązania kwestii zbierania i recyklingu tworzyw sztucznych oraz do przechowywania dokumentacji potwierdzającej, że prawidłowo postąpili z odpadami z tworzyw sztucznych.

Uzasadnienie

Podobne wymogi znajdują się z rozporządzeniach dotyczących gospodarowania odpadami z 2006 r. (Anglia i Walia, z 2005 r. w Szkocji). Rozszerzono w nich zakres kontroli gospodarowania odpadami na rolnictwo. Jedną z dużych zmian było ukrócenie w ten sposób praktyki spalania lub zakopywania rolniczych tworzyw sztucznych, w tym szpagatu rolniczego, folii do przechowywania kiszonki, puszek po aerozolu, nawozów czy worków po nasionach. Rolnicy mają także obowiązek korzystania z usług renomowanych i posiadających zezwolenie firm zajmujących się gospodarowaniem odpadami w celu zapewnienia zbierania i recyklingu tworzyw sztucznych i innych rodzajów odpadów.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Butelki do napojów, które stanowią produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, są jednymi z odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania, w związku z czym należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub z wykorzystaniem wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, oferując szereg możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów.

(20)  Butelki do napojów, które stanowią produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, są jednymi z odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania, niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach, ale także z fizycznych i chemicznych właściwości tworzyw sztucznych, które sprawiają, że są one odporne na rozkład, a zatem pozostają w środowisku przez dziesięciolecia lub stulecia po spełnieniu przez produkty z tworzyw sztucznych ich roli. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania, w związku z czym należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub z wykorzystaniem wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, oferując szereg możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów.

Uzasadnienie

Przedmioty niewykonane z tworzyw sztucznych, które nie są objęte systemami zbierania, są mniej trwałe i z większym prawdopodobieństwem ulegną rozkładowi, a zatem jest mniej prawdopodobne, że będą gromadzić się jako odpady znajdowane na plażach lub odpady morskie.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a)  W tym kontekście istotna jest współpraca i dalsza harmonizacja systemów recyklingu odpadów w poszczególnych państwach członkowskich, aby w ten sposób przeciwdziałać zjawisku handlu transgranicznego przynoszącemu szkody środowisku naturalnemu.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 22 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(22a)  Istotne jest jednak podkreślenie, że biodegradacja nie może być dobrowolną opcją na zakończenie cyklu życia produktu. Niemniej rzeczywistość pokazuje, że niektóre produkty z tworzyw sztucznych w sposób nieunikniony przedostają się do środowiska oraz że w przypadku niektórych zastosowań lepszym rozwiązaniem jest używanie produktów ulegających w krótkim czasie biodegradacji pod wpływem działania mikroorganizmów niż stosowanie produktów, które pozostaną w środowisku przez wiele stuleci, nie ulegając rozkładowi. Nie wyklucza to wszelkich niezbędnych wysiłków na rzecz systemów umożliwiających ponowne użycie i systemów recyklingu. 

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zadbać o faktyczne poinformowanie producentów o tych przepisach oraz o ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 24 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(24a)  Ponadto Komisja powinna dołączyć, wraz z informacjami dostarczonymi przez Europejską Agencję Środowiska, wyniki badania dotyczącego naukowo uznanej na poziomie Unii normy biodegradowalności morskiej, wykonanego przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) w odniesieniu zarówno do produktów określonych w załączniku do dyrektywy, jak i do zamienników, zgodnie z art. 15.

Uzasadnienie

Brakuje obecnie wspólnej normy dotyczącej poziomu biodegradowalności morskiej produktów objętych dyrektywą i zamienników, do których się nawiązuje, ale które nie zostały wyraźnie określone w przepisach. Należy rozpocząć od analizy uznanej normy dotyczącej biodegradowalności produktów oraz określenia wspólnych zamienników, tak aby Europejska Agencja Środowiska mogła wykorzystywać te dane w swoich podsumowaniach.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko i ograniczenie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym wspieranie innowacyjnych modeli biznesowych, produktów i materiałów, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(25)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko i zdrowie człowieka oraz ograniczenie tego wpływu, a także zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym wspieranie innowacyjnych modeli biznesowych, produktów i materiałów, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

Uzasadnienie

Poprawka ta jest zgodna z art. 1, w który już uznaje się, że wpływ na zdrowie stanowi problem.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka i ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktom i materiałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

1. Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi tworzyw sztucznych, włącznie z mikrodrobinami plastiku, na środowisko, w szczególności na ekosystemy wodne i lądowe, oraz na zdrowie ludzi i zwierząt, jak również obecności tych tworzyw sztucznych w środowisku, oraz ograniczanie tego wpływu i tej obecności, a także zachęcanie do przejścia na nietoksyczną gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, nietoksycznym produktom i materiałom poprzez propagowanie dobrych praktyk służących ograniczeniu odpadów z tworzyw sztucznych i przyczynienie się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku i do narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne.

Niniejsza dyrektywa ma w szczególności zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku i do narzędzi połowowych wykonanych w znacznej mierze z tworzyw sztucznych.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane;

1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który funkcjonuje jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane, oraz powłok polimerowych, farb, atramentów i klejów, które nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny wyrobów i produktów końcowych;

Uzasadnienie

Do celów niniejszej dyrektywy oraz w celu zapewnienia stosowania wspólnej wykładni przez państwa członkowskie i należytego funkcjonowania jednolitego rynku UE zakres terminu „tworzywa sztuczne” w niniejszej dyrektywie powinien być wyraźnie określony w celu uniemożliwienia przyjmowania odmiennych wykładni.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a)  „powłoki” oznaczają jedną lub większą liczbę niesamodzielnych warstw wytworzonych z użyciem tworzyw sztucznych zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 niniejszej dyrektywy, zastosowanych na materiale lub wyrobie w celu nadania mu specjalnych właściwości lub polepszenia jego parametrów technicznych;

Uzasadnienie

Do celów niniejszej dyrektywy oraz w celu zapewnienia stosowania wspólnej wykładni przez państwa członkowskie i należytego funkcjonowania jednolitego rynku UE definicja powłoki w niniejszej dyrektywie powinna być wyraźnie określona w oparciu o definicję już obowiązującą w rozporządzeniu Komisji (UE) 2018/213 zmieniającym rozporządzenie w sprawie tworzyw sztucznych 10/2011.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2)  „produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych” oznacza produkt, który jest w całości lub częściowo wykonany z tworzyw sztucznych i który nie jest przeznaczony, zaprojektowany lub wprowadzany do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokrotną rotację przez zwrócenie go do producenta z zamiarem powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony;

2)  „jednorazowy użytek” oznacza sytuację, w której dany produkt jest przeznaczony, zaprojektowany lub wprowadzany do obrotu po to, by został użyty jeden raz przez krótki czas, i produkt ten został na podstawie zharmonizowanej metody zidentyfikowany jako stanowiący znaczący odsetek odpadów morskich występujących w UE;

Uzasadnienie

Ważne jest, aby wyraźnie zdefiniować pojęcie „jednorazowego użytku” w celu unikania wszelkich nieporozumień we wdrażaniu niniejszej dyrektywy. Istotne jest również, aby powiązać definicję „jednorazowego użytku” z odpadami morskimi, tak aby objąć jej zakresem przedmioty, które w największym stopniu przyczyniają się do powstawania odpadów. Zharmonizowana metodyka identyfikacji przedmiotów zalegających w środowisku jest w związku z tym również istotna w celu zapewnienia równych warunków działania w całej UE.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a)  „produkt z tworzyw sztucznych” oznacza produkt, który jest wykonany głównie z tworzyw sztucznych;

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a)  „produkt rolniczy z tworzyw sztucznych” oznacza każdy element materiału lub sprzętu wykonanego z tworzyw sztucznych bądź opakowanie produktu wykonane z tworzyw sztucznych, które wykorzystuje się z zamiarem zwiększenia wydajności użytku rolnego1a;

 

_________________

 

1a Użytek rolny w rozumieniu rozporządzenia (UE) 1307/2013 (lub rozporządzenia [w sprawie planów strategicznych dotyczących WPR]).

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive] r.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz: skutecznego ograniczenia podaży i stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [trzy lata po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy] r.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Środki te mogą obejmować krajowe cele w zakresie ograniczenia stosowania, środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu alternatywnych produktów wielokrotnego użytku w punkcie sprzedaży, instrumenty ekonomiczne zapewniające na przykład, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie były bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki na środowisko mają produkty, o których mowa w akapicie pierwszym.

Środki te obejmują krajowe cele w zakresie ograniczenia stosowania, środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu alternatywnych produktów wielokrotnego użytku, takich jak zwrotne i nadające się do ponownego użytku produkty ze szkła lub drewna, w punkcie sprzedaży, instrumenty ekonomiczne zapewniające na przykład, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie były bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży, lub ograniczenia dotyczące wprowadzania na rynek, oraz środki służące zwiększaniu świadomości konsumentów i umożliwianiu im działania w odniesieniu do recyklingu tworzyw sztucznych. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki na środowisko mają produkty, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz od tego, czy można zagwarantować ich zbieranie i recykling.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Komisja może przyjąć akt wykonawczy ustanawiający metodykę obliczania i weryfikacji znacznego ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, o których mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

2. Komisja przyjmuje akt wykonawczy ustanawiający metodykę obliczania i weryfikacji znacznego ograniczenia podaży i stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, o których mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2, w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zakazują wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części B załącznika.

Państwa członkowskie zakazują wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wymienionych w części B załącznika, ze szczególnym naciskiem na zbiorowe żywienie w placówkach publicznych, propagując dostępne zamienniki i wspierając opracowywanie innych zamienników w ramach projektów badawczych.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części C załącznika, których pokrywki i wieczka są w znacznym stopniu wykonane z tworzyw sztucznych, mogły być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy te pokrywki i wieczka pozostają trwale zamocowane do opakowania podczas etapu zamierzonego zastosowania produktu.

1. Państwa członkowskie dbają o to, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części C załącznika, których zakrętki i wieczka są w znacznym stopniu wykonane z tworzyw sztucznych, mogły być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy te zakrętki i wieczka pozostają trwale przytwierdzone do opakowania podczas etapu zamierzonego zastosowania produktu, chyba że zostanie należycie uzasadnione, iż ma to negatywny wpływ na bezpieczeństwo i higienę znajdującego się w nich produktu żywnościowego.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Do celów niniejszego artykułu metalowych pokrywek i wieczek z uszczelką z tworzyw sztucznych nie uznaje się za posiadające znaczną część wykonaną z tworzyw sztucznych.

skreśla się

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp -1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1.   Z uwagi na charakter i sposób stosowania produkty wymienione w części D załącznika muszą być opatrzone specjalnym oznaczeniem, aby odwieść konsumentów od niewłaściwego unieszkodliwiania tych produktów i wyrzucania ich do przelewów wód burzowych.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy wprowadzany do obrotu produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymieniony w części D załącznika był opatrzony widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące co najmniej jednej z następujących kwestii:

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy wprowadzany do obrotu produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymieniony w części D załącznika był opatrzony widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące następujących kwestii:

 

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) negatywne skutki zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady dla środowiska, lub

b) negatywne skutki zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania produktów jednorazowego użytku stanowiących odpady dla środowiska, oraz

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) obecność tworzyw sztucznych w produkcie.

c) fakt, że produkt zawiera tworzywa sztuczne.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wszystkich wprowadzanych do obrotu w Unii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.

1.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów lub środków rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wszystkich wprowadzanych do obrotu w Unii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Systemy te ustanawia się w sposób przejrzysty, a koszty są ponoszone przez zainteresowane strony wspólnie, przy czym producenci wnoszą wkład w działania służące zwiększaniu świadomości, wspieraniu badań nad zamiennikami i wydłużeniu okresu stosowania produktów. Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja opublikuje wytyczne dotyczące rozwiązania kwestii kosztów sprzątania odpadów objętych przepisami niniejszego artykułu, zgodnie z zasadą proporcjonalności.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

2.  2. W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali całkowite koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki zapewniające, aby do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów takich jak produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części F załącznika obejmowało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki zapewniające, aby do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów takich jak produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części F załącznika obejmowało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie muszą między innymi:

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  ustanowić systemy zwrotu kaucji lub

a)  ustanowić systemy zwrotu kaucji oraz

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) ustanowić cele w zakresie selektywnego zbierania w odniesieniu do odpowiednich systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

b) ustanowić cele w zakresie selektywnego zbierania w odniesieniu do odpowiednich systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Powinny one obejmować punkty selektywnego zbierania dla najpowszechniej stosowanych kategorii i materiałów odpadów z produktów z tworzyw sztucznych skoncentrowanych na danym obszarze lub w danych okresach roku, a w szczególności odpadów z produktów rolniczych z tworzyw sztucznych. Wartości określone dla poszczególnych celów powinny być proporcjonalne do czasu użytkowania tych produktów.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują środki w celu informowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na temat następujących kwestii:

Państwa członkowskie podejmują środki w celu informowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych niniejszą dyrektywą i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na temat następujących kwestii:

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  wpływ zaśmiecania i innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko, w szczególności środowisko morskie.

b)  wpływ tworzyw sztucznych w tym mikrodrobin plastiku – na środowisko, na zdrowie ludzi i zwierząt, a w szczególności na środowisko morskie i glebę, z powodu zaśmiecania i innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  priorytetowego traktowania środków propagujących wiedzę na temat ograniczania stosowania tworzyw sztucznych i produktów zawierających mikrodrobiny plastiku;

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera b b (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bb)  Państwa członkowskie podejmują także środki zapobiegające promowaniu krótkiego cyklu życia produktów i ich przedwczesnego unieszkodliwiania, wprowadzają zachęty do opracowywania lepiej nadających się do recyklingu materiałów z tworzyw sztucznych, do zwiększania skuteczności procesów recyklingu oraz do umożliwiania śledzenia i usuwania niebezpiecznych substancji i zanieczyszczeń z tworzyw sztucznych poddawanych recyklingowi.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera b c (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bc)  Komisja i państwa członkowskie wspomagają władze lokalne, przedsiębiorstwa i stowarzyszenia w prowadzeniu kampanii uświadamiających konsumentów dotyczących zwiększania długości życia produktów i w doradzaniu im w kwestii odpowiedzialnego unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie dłuższego cyklu życia produktów.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby fizyczne lub prawne lub ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy, zgodnie z prawodawstwem krajowym lub praktyką krajową, miały dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w ramach której mogą zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań związanych z wykonaniem art. 5, 6, 7 i 8, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby fizyczne lub prawne lub ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy, zgodnie z prawodawstwem krajowym lub praktyką krajową, miały dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w ramach której mogą zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań związanych z wykonaniem art. 4, 5, 6, 7, 8 i 9, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, aby wykazać ograniczenie stosowania zgodnie z art. 4 ust. 1;

a) dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A i B załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, aby wykazać ograniczenie stosowania zgodnie z art. 4 ust. 1;

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) informacje dotyczące środków podjętych przez państwa członkowskie na potrzeby art. 4 ust. 1.

b) informacje dotyczące środków podjętych przez państwa członkowskie na potrzeby art. 4 ust. 1 i 5.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Dane, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), są aktualizowane corocznie w terminie 12 miesięcy od końca roku odniesienia, dla którego zostały one zgromadzone. W miarę możliwości w celu przedstawienia tych zbiorów danych wykorzystuje się usługi danych przestrzennych określone w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2007/2/WE.

Dane, o których mowa w lit. a) akapit pierwszy, są aktualizowane corocznie w terminie 12 miesięcy od końca roku odniesienia, dla którego zostały one zgromadzone. W miarę możliwości w celu przedstawienia tych zbiorów danych wykorzystuje się usługi danych przestrzennych określone w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2007/2/WE.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 13 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Europejska Agencja Środowiska publikuje i aktualizuje ogólnounijny przegląd oparty na danych zbieranych regularnie przez państwa członkowskie. Ogólnounijny przegląd zawiera, w stosownych przypadkach, wskaźniki dotyczące produktów, rezultatów i oddziaływania niniejszej dyrektywy, ogólnounijne mapy przeglądowe i ogólne sprawozdania państw członkowskich.

3.  Europejska Agencja Środowiska publikuje i aktualizuje ogólnounijny przegląd oparty na danych zbieranych regularnie przez państwa członkowskie. Ogólnounijny przegląd zawiera, w stosownych przypadkach, wskaźniki dotyczące produktów dla każdego państwa członkowskiego, rezultatów i oddziaływania niniejszej dyrektywy, ogólnounijne mapy przeglądowe i ogólne sprawozdania państw członkowskich.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [trzy lata po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  osiągnięto odpowiedni poziom postępu naukowo-technicznego oraz opracowano kryteria lub normy dotyczące biodegradowalności w środowisku morskim mające zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych zakresem niniejszej dyrektywy i ich zamienników jednorazowego użytku, aby w stosownych przypadkach określić, jakie produkty nie muszą już podlegać ograniczeniom dotyczącym wprowadzania do obrotu.

c)  osiągnięto odpowiedni poziom postępu naukowo-technicznego oraz opracowano kryteria lub europejską normę dotyczącą biodegradowalności w środowisku morskim mające zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych zakresem niniejszej dyrektywy i ich zamienników jednorazowego użytku, aby w stosownych przypadkach określić, jakie produkty nie muszą już podlegać ograniczeniom dotyczącym ich wprowadzania do obrotu lub stosowania.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A – tiret 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność

—  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających świeże produkty żywnościowe zawierające mięso do użytku domowego, jeżeli nie istnieje żaden bezpieczny zamiennik.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  kubki na napoje

—  kubki na napoje, w tym wieczka

Poprawka    67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A – tiret 2 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  pudełka jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przeznaczone do pakowania i transportu produktów rolnych i rybnych

Poprawka    68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część A – tiret 2 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  butelki na napoje

Poprawka    69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki),

—  sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki), z wyjątkiem systemów zamkniętych, w których w pełni zapewnione jest selektywne zbieranie, ponowne użycie lub recykling

Poprawka    70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  talerze

—  talerze, z wyjątkiem systemów zamkniętych, w których w pełni zapewnione jest selektywne zbieranie, ponowne użycie lub recykling

Poprawka    71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  słomki, z wyjątkiem słomek używanych do celów medycznych

—  słomki, z wyjątkiem słomek używanych do celów medycznych oraz słomek stanowiących część opakowania na napoje i przytwierdzonych do niego

Poprawka    72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  polistyren we wszystkich zastosowaniach, z wyjątkiem przypadków, w których można wykazać dla konkretnego zastosowania, że materiał przynosi największe korzyści środowiskowe i społeczne w tym zastosowaniu oraz jest zbierany w celu przetworzenia odpadów.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  oksy-degradowalne tworzywa sztuczne we wszystkich zastosowaniach

Poprawka    74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – punkt 6 c (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  opakowania żywności lub materiały do kontaktu z żywnością zawierające tworzywa sztuczne, które przyczyniają się do zanieczyszczenia gleby mikrodrobinami plastiku podczas kompostowania lub fermentacji biogazu, takie jak torebki na herbatę z tworzyw sztucznych lub impregnowane tworzywami sztucznymi

Poprawka    75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 d (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy zdefiniowane w dyrektywie 2015/720 z wyjątkiem toreb używanych ze względów higienicznych w przypadku mięsa, ryb i produktów mlecznych

Poprawka    76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 e (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  podstawowe opakowanie w przypadku indywidualnie pakowanych słodyczy i ciast

Poprawka    77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  patyczki do lizaków i innych słodyczy

Poprawka    78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część B – tiret 6 g (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  podstawowe opakowanie warzyw i owoców, które nie jest konieczne do zachowania świeżości produktu

Poprawka    79

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część C – tiret 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich pokrywki i wieczka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich etykiety, zakrętki i wieczka oraz wykonane z tworzyw sztucznych pojemniki jednorazowego użytku z wieczkiem przeznaczone do umieszczania w nich sałatek, jogurtów i owoców

Poprawka    80

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego

—  chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego zawierające tworzywa sztuczne

Poprawka    81

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część D – tiret 3 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  rolnicze tworzywa sztuczne, jeżeli zostały zidentyfikowane jako istotne źródło zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi w środowisku na poziomie lokalnym lub krajowym oraz jeżeli wskaźniki zbierania wynoszą poniżej 90 %

Poprawka    82

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność

opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez, zaprojektowane i przeznaczone do napełniania w punkcie sprzedaży lub używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność.

Poprawka    83

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich pokrywki i wieczka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich etykiety, zakrętki i wieczka

Poprawka    84

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 4 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  zakrętki i wieczka zawierające tworzywa sztuczne

Poprawka    85

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego

—  chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej, użytku domowego lub przemysłowego zawierające tworzywa sztuczne

Poprawka    86

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 8 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  rolnicze tworzywa sztuczne – np. folie do upraw pod osłonami, folie ściółkowe i folie kiszonkarskie, rury irygacyjne i drenażowe, worki i pojemniki na czynniki produkcji – jeżeli zostały zidentyfikowane jako istotne źródło zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi w środowisku na poziomie lokalnym lub krajowym

Poprawka    87

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część E – tiret 8 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  pudełka jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przeznaczone do pakowania i transportu produktów rolnych i rybnych

Poprawka    88

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część F – tiret 1 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  rolnicze tworzywa sztuczne, jeżeli zostały zidentyfikowane jako istotne źródło zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi w środowisku na poziomie lokalnym lub krajowym, w tym materiały odpadowe takie jak folie do upraw pod osłonami, folie ściółkowe i kiszonkarskie, siatki przeciwgradowe lub siatki przeciw szkodnikom, rury irygacyjne lub drenażowe, worki i pojemniki na czynniki produkcji, szpagat rolniczy, opakowania nawozów i substancji agrochemicznych.

Poprawka    89

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część G – tiret 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich pokrywki i wieczka

—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich etykiety, zakrętki i wieczka

Poprawka    90

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik I – część G – tiret 9 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

  rolnicze tworzywa sztuczne, jeżeli zostały zidentyfikowane jako istotne źródło zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi w środowisku na poziomie lokalnym lub krajowym

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ograniczenie wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

Odsyłacze

COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

11.6.2018

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AGRI

5.7.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Bronis Ropė

10.7.2018

Data przyjęcia

1.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

3

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Richard Ashworth, Daniel Buda, Nicola Caputo, Matt Carthy, Jacques Colombier, Michel Dantin, Paolo De Castro, Albert Deß, Diane Dodds, Jørn Dohrmann, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Luke Ming Flanagan, Karine Gloanec Maurin, Esther Herranz García, Jan Huitema, Martin Häusling, Peter Jahr, Ivan Jakovčić, Jarosław Kalinowski, Philippe Loiseau, Mairead McGuinness, Nuno Melo, Giulia Moi, Ulrike Müller, James Nicholson, Maria Noichl, Marijana Petir, Bronis Ropė, Maria Lidia Senra Rodríguez, Czesław Adam Siekierski, Tibor Szanyi, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Franc Bogovič, Michela Giuffrida, Elsi Katainen, Anthea McIntyre, Momchil Nekov, Molly Scott Cato, Vladimir Urutchev, Thomas Waitz

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Renata Briano

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

37

+

ALDE

Jan Huitema, Ivan Jakovčić, Elsi Katainen, Ulrike Müller

ECR

Zbigniew Kuźmiuk, Anthea McIntyre, James Nicholson

GUE/NGL

Matt Carthy, Luke Ming Flanagan, Maria Lidia Senra Rodríguez

NI

Diane Dodds

PPE

Richard Ashworth, Franc Bogovič, Daniel Buda, Michel Dantin, Albert Deß, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Esther Herranz García, Peter Jahr, Jarosław Kalinowski, Nuno Melo, Marijana Petir, Czesław Adam Siekierski, Vladimir Urutchev

S&D

Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Nicola Caputo, Paolo De Castro, Michela Giuffrida, Karine Gloanec Maurin, Momchil Nekov, Maria Noichl, Tibor Szanyi

Verts/ALE

Bronis Ropė, Molly Scott Cato, Thomas Waitz

3

-

EFDD

John Stuart Agnew

ENF

Jacques Colombier, Philippe Loiseau

3

0

ECR

Jørn Dohrmann

EFDD

Giulia Moi, Marco Zullo

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Rybołówstwa (25.9.2018)

dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko

(COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Renata Briano

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Wniosek Komisji ma na celu zapobieganie szkodliwemu wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności na środowisko morskie, i ograniczanie tego wpływu, zgodnie z unijną strategią dotyczącą tworzyw sztucznych i w ogólniejszym ujęciu ze strategią przechodzenia na gospodarkę o obiegu zamkniętym. Problem wyrzucania tworzyw sztucznych do morza to problem globalny, należy go zatem rozwiązywać przez działania na różnych szczeblach i lepszą koordynację międzynarodowych wysiłków.

Omawiana inicjatywa dotyczy 10 rodzajów przedmiotów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, a także narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. Produkty te wybrano po wyliczeniu ilości odpadów znajdowanych na plażach, a także z wykorzystaniem danych zebranych zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej. Przeprowadzono 679 kontroli na 276 europejskich plażach, na których sklasyfikowano 355 671 przedmiotów. Wyliczenia pokazały, że około połowy wszystkich odpadów znalezionych na plażach pochodzi z przedmiotów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, a 27 % z narzędzi połowowych.

Wyrzucanie tworzyw sztucznych do morza ma szkodliwy wpływ na żywe zasoby morza, zwłaszcza te najbardziej wrażliwe, oraz na środowisko, w którym żyją. W konsekwencji ma ono szkodliwy wpływ również na działalność połowową – flocie europejskiej przynosi straty netto szacowane na 70–350 mln EUR rocznie. Ponadto wiąże się z zagrożeniem dla zdrowia ludzi, ponieważ tworzywa sztuczne, rozpadając się na drobne fragmenty, trafiają do łańcucha pokarmowego, a więc również na nasze stoły.

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej uważa przede wszystkim, że kluczową rolę w rozwiązywaniu problemu wyrzucania tworzyw sztucznych do morza odgrywają rybacy. Inicjatywy wyławiania odpadów, finansowane między innymi z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), to przykład nowego paradygmatu, w którym rybak jest elementem rozwiązania, a nie problemu. Należy więc wspierać odpowiednie działania służące uznaniu i podkreśleniu roli rybaków jako „strażników morza”.

W odniesieniu do narzędzi połowowych we wniosku wprowadzono systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta oraz środki służące upowszechnianiu wiedzy. Systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta zapewnią lepsze gospodarowanie narzędziami połowowymi stanowiącymi odpady, gdyż pokryją koszty ich przetwarzania i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy. Sprawozdawczyni uważa, że w systemach tych należy zróżnicować opłaty, by zachęcać do wprowadzania na rynek trwałych narzędzi połowowych, zaprojektowanych z myślą o ponownym użyciu i o recyklingu, zgodnie z unijnymi przepisami dotyczącymi odpadów. Plastikowe elementy narzędzi połowowych mają duży, niewykorzystywany obecnie potencjał recyklingu.

Systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta w przypadku narzędzi połowowych obejmują środki przewidziane we wniosku dotyczącym portowych urządzeń do odbioru odpadów (COM(2018)0033), co zmniejsza koszty ponoszone przez porty, a w konsekwencji przez podmioty prowadzące działalność w sektorze rybołówstwa. Kluczowe znaczenie ma zatem zapewnienie spójności między tymi dwiema dyrektywami. W tym celu należy przede wszystkim zharmonizować terminologię, ponieważ w omawianym tutaj wniosku wprowadzono definicję narzędzi połowowych stanowiących odpady, a we wniosku dotyczącym portowych urządzeń odbiorczych mówi się o porzuconych narzędziach połowowych, które jednak nie zostały zdefiniowane. Należy ponadto zapewnić wyposażenie wszystkich portów, w których mogą cumować statki rybackie, w odpowiednie urządzenia do odbioru i przetwarzania odpadów biernie poławianych podczas działalności połowowej oraz – zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” – nie nakładać dodatkowych kosztów z tego tytułu na podmioty prowadzące działalność w sektorze rybołówstwa. Dla rybaków będzie to dodatkowa zachęta, aby dostarczać na ląd narzędzia połowowe stanowiące odpady, a także biernie poławiane odpady. Systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta pokryją też koszty gospodarowania odpadami przedmiotów z tworzyw sztucznych wykorzystywanych w akwakulturze, które przynajmniej częściowo są wyłączone z zakresu środków przewidzianych dla urządzeń portowych. Również w tym przypadku sprawozdawczyni uważa, że należy zapewnić spójność między oboma wnioskami.

Wniosek Komisji dotyczy także rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli rybołówstwa i wprowadzającego środki zapobiegawcze i zaradcze służące ograniczeniu wpływu narzędzi połowowych utraconych na morzu. Prowadzony obecnie przegląd rozporządzenia dotyczącego kontroli powinien zatem uwzględniać cele omawianej inicjatywy.

Ponadto w odniesieniu do innowacji i badań nad materiałami alternatywnymi sprawozdawczyni komisji opiniodawczej uważa, że Unia Europejska powinna przyjąć jasne definicje biodegradowalnych tworzyw sztucznych i biotworzyw, jak również zharmonizowane normy dotyczące biodegradowalności, zwłaszcza w środowisku morskim, w celu zapewnienia jasnych i jednolitych ram prawnych.

POPRAWKI

Komisja Rybołówstwa zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1a)  Odpowiednie przeciwdziałanie obecności odpadów tworzyw sztucznych w środowisku morskim wymaga zajęcia się również problemem odpadów tworzyw sztucznych na dnie morskim i w środowisku wodnym ogólnie, a także problemem mikrodrobin plastiku.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Państwa członkowskie UE są sygnatariuszami międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL) i powinny dążyć do pełnego wdrożenia jej postanowień.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3b)  Szacuje się, że 80 % odpadów morskich to tworzywa sztuczne i mikrodrobiny plastiku, przy czym 20 % do 40 % odpadów morskich z tworzyw sztucznych pochodzi po części z działalności człowieka na morzu, w tym ze statków komercyjnych i wycieczkowych, a reszta powstaje na lądzie. Według niedawnego badania FAO około 10 % tych odpadów pochodzi z utraconych i porzuconych narzędzi połowowych. Utracone i porzucone narzędzia połowowe należą do odpadów morskich z tworzyw sztucznych, a ponieważ według szacunków 94 % tworzyw sztucznych trafiających do morza osiada na jego dnie, można by wykorzystać Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR), by zachęcić rybaków do udziału w programach „poławiania odpadów morskich” w zamian za korzyści finansowe i rzeczowe. Wyrzucanie do morza ogromnych ilości tworzyw sztucznych wpływa szkodliwie nie tylko na zrównoważone zasoby ryb, żywe zasoby morza, zwłaszcza najbardziej wrażliwe, oraz na środowisko, w którym żyją, ale także na działalność połowową, gdyż powoduje m.in. większe koszty czyszczenia sieci i unieszkodliwiania zebranych odpadów; tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne odczuwa ten wpływ w większym stopniu i ponosi większe obciążenia finansowe. Ponieważ wpływ odpadów morskich jest transgraniczny, Komisja powinna zacieśnić współpracę z państwami trzecimi, by przeciwdziałać powstawaniu odpadów morskich i zachęcać do odpowiedniego gospodarowania odpadami.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a)  W 11. rezolucji Zgromadzenia ONZ ds. Ochrony Środowiska Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, przyjętej na posiedzeniu w dniach 23–27 maja 2016 r., przyznano, że obecność odpadów z tworzyw sztucznych i mikrodrobin plastiku w środowisku morskim to poważny i szybko pogłębiający się problem na skalę światową, wymagający pilnej reakcji na całym świecie, z uwzględnieniem całego cyklu życia produktu. Należy przeanalizować związki między mikrodrobinami plastiku a produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędziami połowowymi, gdyż te tworzywa sztuczne mogą rozpadać się na mikrodrobiny i powodować szkody. Badania wykazały potencjalnie wysoką obecność mikrodrobin plastiku w środowisku morskim; istnieją też dowody, że zwierzęta morskie mogą połykać te mikrodrobiny, przez co trafiają one do łańcucha pokarmowego1. Środki ustanowione niniejszą dyrektywą, by ograniczyć wpływ niektórych tworzyw sztucznych, przyniosą zatem istotne korzyści dla środowiska i zdrowia. Unia powinna przyjąć całościowe podejście do problemu mikrodrobin plastiku i zachęcać wszystkich producentów do ścisłego ograniczenia obecności mikrodrobin plastiku w składzie ich wyrobów, ze szczególnym uwzględnieniem producentów tkanin i opon, ponieważ z syntetycznej odzieży i opon pochodzi 63 % mikrodrobin plastiku, które ostatecznie trafiają do środowiska wodnego.

 

_________________

 

1 Panel EFSA CONTAM (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, panel ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym), 2016 r. Obecność mikrodrobin plastiku i nanotworzyw w żywności, ze szczególnym uwzględnieniem żywności pochodzenia morskiego.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej i ewentualnie dla zdrowia człowieka oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.

(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i stają się śmieciami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne i mikrodrobiny plastiku stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, zrównoważonych zasobów ryb, różnorodności biologicznej i potencjalnie dla zdrowia człowieka oraz mają negatywny wpływ na takie rodzaje działalności jak turystyka, rybołówstwo zawodowe i rekreacyjne oraz żegluga, zwłaszcza w regionach najbardziej oddalonych i nadmorskich.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Gdy organizmy morskie chwytają się lub zaplątują w utracone bądź porzucone, nieulegające biodegradacji sieci rybackie, pułapki sieciowe i sznury haczykowe, które ranią je, pozbawiają dostępu do pokarmu i zabijają, dochodzi do połowów niezamierzonych. Źródłem zjawiska połowów niezamierzonych jest utrata i porzucanie narzędzi połowowych. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009 narzędzia te muszą być oznakowane, ich utratę należy zgłaszać, a utracone narzędzia odzyskiwać. Niektórzy rybacy z własnej inicjatywy dostarczają do portu odzyskane z morza utracone sieci.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować nie tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii.

(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii, a także narzędzia połowowe. Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym będzie wymagało ogólnie zmniejszenia ilości produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

(8)  Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych mogą być produkowane z szerokiej gamy tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne definiuje się zazwyczaj jako materiał składający się z polimeru, do którego mogły zostać dodane dodatki. Definicja ta obejmowałaby jednak niektóre polimery naturalne. Niezmodyfikowane polimery naturalne nie powinny być objęte tą definicją, ponieważ naturalnie występują w środowisku. W związku z powyższym definicję polimerów zawartą w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady43 należy dostosować i wprowadzić oddzielną definicję do celów niniejszej dyrektywy. Tworzywa sztuczne produkowane przy użyciu zmodyfikowanych polimerów naturalnych lub tworzywa sztuczne produkowane z kopalnych lub syntetycznych substancji wyjściowych pochodzenia biologicznego nie występują naturalnie, powinny zostać zatem objęte niniejszą dyrektywą. W związku z tym dostosowana definicja tworzyw sztucznych powinna obejmować oparte na polimerach artykuły gumowe i ulegające biodegradacji tworzywa sztuczne, zarówno pochodzące z biomasy, jak i mające ulec biodegradacji z upływem czasu. Niektóre materiały polimerowe nie mogą funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych materiałów i produktów, takich jak polimerowe powłoki, okładziny, warstwy, farby, atramenty i kleje. Materiały te nie powinny być objęte niniejszą dyrektywą i nie powinny być zatem objęte tą definicją.

_________________

_________________

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

43 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44.

(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44. Państwa członkowskie powinny dążyć do jak najwyższego poziomu ambicji tych środków, które powinny być współmierne do wagi zagrożenia, jakim jest zaśmiecanie morza różnymi produktami i przedmiotami przeznaczonymi do różnych zastosowań, objętymi ogólnym celem ograniczania.

_________________

_________________

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1–54), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4–17) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.

Uzasadnienie

Należy podkreślić, że państwa członkowskie mogą de facto dowolnie ukierunkować stosowane środki oraz że środki te muszą być współmierne do wagi zagrożenia, jakim jest zaśmiecanie morza, a w najpoważniejszych przypadkach powinny być traktowane priorytetowo.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów.

(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, zwłaszcza środowisko morskie, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów. Należy ustanowić szczegółowe kryteria ustalania, czy te alternatywy spełniają wymagania spełniane obecnie przez produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, czy są one zgodne z przepisami UE dotyczącymi odpadów oraz czy mają bardziej zrównoważony charakter.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12a)  Należy wprowadzić jasne definicje biodegradowalnych tworzyw sztucznych i biotworzyw oraz zharmonizowane normy dotyczące zawartości materiałów pochodzenia biologicznego, biodegradowalności (zwłaszcza biodegradowalności w środowisku morskim) i kompostowalności, by wyjaśnić istniejące w tej kwestii nieporozumienia.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.

(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe. Do narzędzi połowowych zastosowanie mają wymogi dotyczące oznakowania przyjęte na mocy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Państwa członkowskie wdrażają dobrowolne wytyczne FAO w sprawie oznakowania narzędzi połowowych.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów.

(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją obecnie łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów. Należy wykorzystywać systemy zwrotu kaucji oraz środki z EFMR, by wspierać inicjatywy poławiania odpadów oraz odzyskiwanie utraconych, wyrzuconych i porzuconych narzędzi połowowych.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(15a)  Codziennie do morza trafia z lądu lub ze statków wiele różnych odpadów, w tym znaczny odsetek odpadów z tworzyw sztucznych (butelki, torby itp.).

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

16.  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne1 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje zachętę dla statków do dokonywania zrzutów odpadów do morza oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych niosą ze sobą duży potencjał w zakresie recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu.

16.  W przypadku odpadów morskich i odpadów biernie poławianych w czasie zwykłej działalności połowowej duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne1 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych i biernie poławianych odpadów na ląd w celu zbierania i przetwarzania. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009 kapitan statku informuje właściwy organ państwa członkowskiego bandery, jeżeli nie może odzyskać utraconych narzędzi połowowych. Rozporządzenie (WE) nr 1224/2009 nie przewiduje jednak spójnego monitorowania utraty narzędzi połowowych i jak dotąd nie wdrożono należycie wymogów dotyczących zgłaszania ich utraty. Dlatego też podczas przeglądu rozporządzenia w sprawie kontroli należy wprowadzić dalsze środki zwiększające zdolność odzyskiwania utraconych narzędzi połowowych oraz sprawozdawczości; w szczególności dane o zagubionych narzędziach połowowych powinny być gromadzone i rejestrowane przez państwa członkowskie i co roku przekazywane Komisji. Ponadto system opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje zachętę dla statków do dokonywania zrzutów odpadów do morza oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania na ląd narzędzi połowowych stanowiących odpady, biernie poławianych odpadów oraz utraconych lub wyrzuconych narzędzi połowowych, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Odprowadzanie biernie poławianych odpadów nie powinno pociągać za sobą dodatkowych kosztów dla rybaków. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych niosą ze sobą duży potencjał w zakresie recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu, a także odzyskiwania utraconych, porzuconych i wyrzuconych narzędzi połowowych. Systemy takie powinny przewidywać zróżnicowane składki pieniężne w przypadku narzędzi zaprojektowanych z myślą o ponownym użyciu i recyklingu, zgodnie z wymogami dyrektywy 2008/98/WE, i powinien im towarzyszyć cel dotyczący zbierania narzędzi połowowych stanowiących odpady. Oprócz takich inicjatyw państwa członkowskie powinny podejmować działania mające wspierać opracowywanie narzędzi połowowych z użyciem bardziej zrównoważonych i przyjaznych środowisku materiałów.

_________________

_________________

1 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.

1 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17a)  Choć sami rybacy i rzemieślnicy wytwarzający narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne nie powinni być objęci rozszerzoną odpowiedzialnością producenta, należy rozważyć wspieranie wprowadzania alternatyw w postaci narzędzi połowowych powstających ze zrównoważonych zasobów i niezawierających tworzyw sztucznych.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom unieszkodliwiania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach w zakresie unieszkodliwiania odpadów lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, najlepszych praktykach w zakresie unieszkodliwiania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie unieszkodliwiania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych z tworzyw sztucznych. W związku z powyższym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze w oparciu o charakter produktu lub jego wykorzystanie. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach swojego obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom usuwania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach usuwania odpadów lub niewskazanych metodach usuwania, najlepszych praktykach w zakresie usuwania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie usuwania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych z tworzyw sztucznych, a także o rozwiązaniach alternatywnych dostępnych już na rynku. W związku z powyższym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze w oparciu o charakter produktu lub jego wykorzystanie. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach swojego obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18a)  Zgodnie z przepisami UE Komisja powinna wspierać państwa członkowskie w opracowywaniu strategii i planów mających ograniczać wyrzucanie narzędzi połowowych do morza, w tym dzięki dotacjom z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR). Działania te mogą obejmować kampanie i programy podnoszenia świadomości na temat wpływu takich odpadów na ekosystemy morskie, badania wykonalności biodegradowalnych lub kompostowalnych narzędzi połowowych, projekty edukacyjne dla rybaków i specjalne publiczne programy usuwania tworzyw sztucznych i innych przedmiotów ze środowiska morskiego.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  W dyrektywie 2008/98/WE określono ogólne minimalne wymogi w zakresie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Wymogi te powinny mieć zastosowanie do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych na mocy niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa przewiduje jednak dodatkowe wymogi w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, na przykład wymóg, aby producenci niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych pokrywali koszty sprzątania odpadów.

(19)  W dyrektywie 2008/98/WE określono ogólne minimalne wymogi w zakresie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Wymogi te powinny mieć zastosowanie do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych na mocy niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa przewiduje jednak dodatkowe wymogi w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, na przykład wymóg, aby producenci niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych pokrywali koszty sprzątania odpadów. W odniesieniu do narzędzi połowowych państwa członkowskie powinny przyjąć środki niezbędne, by zapewnić zróżnicowanie wkładów finansowych, które producenci narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wnoszą w celu wypełnienia obowiązków wynikających z odpowiedzialności producenta, zwłaszcza w zależności od trwałości oraz możliwości naprawy, ponownego użycia i recyklingu wprowadzanych do obrotu narzędzi połowowych.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(20a)  Podnoszenie wiedzy o odpadach produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i o odpadach narzędzi połowowych oraz o ich wpływie na środowisko należy uznać za istotny element strategii UE w dziedzinie tworzyw sztucznych, gdyż da to obywatelom możliwość udziału w zmniejszaniu ilości odpadów z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny podjąć działania podnoszące wiedzę o tym problemie oraz wspierać finansowo przeciwdziałanie mu, a także ułatwiać wymianę najlepszych praktyk między społecznościami i sieciami współpracy.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.1 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.

(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.1 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji w środowisku morskim niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych lub narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w warunkach panujących w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczająco krótkim czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.

_________________

_________________

1 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

1 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25a)  Zgodnie z przepisami UE dotyczącymi odpadów Komisja i państwa członkowskie są zobowiązane do wspierania planów zbierania odpadów na morzu, w miarę możliwości przy udziale statków rybackich, jak również do zapewnienia zdolności urządzeń portowych do odbioru i przetwarzania tych odpadów, a zwłaszcza ich recyklingu; takie same zachęty, jakie przewidziano dla zwracania narzędzi połowowych, powinny mieć zastosowanie także do zwracania odpadów biernie poławianych oraz odpadów zebranych dzięki inicjatywom poławiania odpadów; wymogi nakładane na urządzenia portowe powinny być proporcjonalne i nie powinny oznaczać nadmiernych obciążeń administracyjnych dla małych portów bez obsługi i portów położonych w miejscach odległych, zwłaszcza na oddalonych wyspach,

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka i ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktom i materiałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Celem niniejszej dyrektywy jest, by Unia uczestniczyła odpowiednio w rozwiązywaniu światowego problemu zaśmiecania mórz tworzywami sztucznymi, zapobiegając wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka, i ograniczając ten wpływ oraz wspierając przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktom i materiałom, a tym samym przyczyniając się do bardziej efektywnego i bardziej zrównoważonego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Uzasadnienie

Należy lepiej podkreślić cel wniosku: Unia Europejska ma stosunkowo niewielki udział w generowaniu odpadów morskich na świecie, gdyż odpowiada za około 16 % światowego zużycia produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Może jednak odegrać ważną rolę w poszukiwaniu rozwiązań i pobudzaniu pozytywnego sprzężenia zwrotnego przez to, że będzie świecić przykładem.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  „narzędzia połowowe” oznaczają dowolny sprzęt wykorzystywany w ramach rybołówstwa i akwakultury w celu zlokalizowania lub chwytania żywych zasobów morza lub pływający na powierzchni morza i stosowany do wabienia chwytania takich żywych zasobów morza;

(3)  „narzędzia połowowe” oznaczają dowolny sprzęt wykorzystywany w ramach rybołówstwa i akwakultury w celu zlokalizowania, chwytania lub przetrzymywania w celach hodowlanych żywych zasobów morza lub pływający na powierzchni morza i stosowany do wabieniachwytania lub przetrzymywania takich żywych zasobów morza;

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  „narzędzia połowowe stanowiące odpady” oznaczają dowolne narzędzia połowowe objęte definicją odpadów zawartą w dyrektywie 2008/98/WE, w tym wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które w momencie wyrzucenia takich narzędzi połowowych stanowiły ich część lub były do nich zamocowane;

(4)  „narzędzia połowowe stanowiące odpady” oznaczają dowolne narzędzia połowowe objęte definicją odpadów zawartą w dyrektywie 2008/98/WE, w tym wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które w momencie wyrzucenia lub utraty takich narzędzi połowowych stanowiły ich część lub były do nich zamocowane;

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a)  „biernie poławiane odpady” oznaczają odpady zebrane w sieci podczas operacji połowowych;

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która, bez względu na wykorzystywaną technikę sprzedaży, w tym umowy zawierane na odległość w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.50, wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, z wyjątkiem osób prowadzących działalność połowową zdefiniowaną w art. 4 ust. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/201351;

(10)  „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która, bez względu na wykorzystywaną technikę sprzedaży, w tym umowy zawierane na odległość w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.50, wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, z wyjątkiem osób prowadzących działalność połowową lub zajmujących się akwakulturą, zdefiniowanymi w art. 4 ust. 25 i 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/201351;

_________________

_________________

50 Dyrektywa 2011/83/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64–88).

50 Dyrektywa 2011/83/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64–88).

51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy wprowadzany do obrotu produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymieniony w części D załącznika był opatrzony widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące co najmniej jednej z następujących kwestii:

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy wprowadzany do obrotu produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymieniony w części D załącznika i każde wprowadzane do obrotu narzędzie połowowe zawierające tworzywa sztuczne były opatrzone widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące następujących kwestii:

a)  odpowiednie warianty w zakresie unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady lub niewskazane metody unieszkodliwiania takich produktów,

a)  odpowiednie warianty w zakresie unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady lub niewskazane metody unieszkodliwiania takich produktów,

b)  negatywne skutki zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady dla środowiska, lub

b)  negatywne skutki zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady dla środowiska, oraz

c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie.

c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie i, w stosownych przypadkach, dostępność produktów alternatywnych o podobnych właściwościach eksploatacyjnych.

2.  Komisja przyjmuje, do dnia … [12 months before the end-date for transposition of this Directive], akt wykonawczy określający specyfikację oznaczania, o którym mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

2.  Komisja przyjmuje, do dnia … [12 months before the end-date for transposition of this Directive], akt wykonawczy określający specyfikację oznaczania, o którym mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

 

3.  Bez uszczerbku dla ust. 1 do narzędzi połowowych zastosowanie mają wymogi dotyczące oznakowania przyjęte na mocy rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wprowadzanych do obrotu w Unii narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.

3.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wprowadzanych do obrotu w Unii narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE. Państwa członkowskie zapewniają dzięki tym systemom rozszerzonej odpowiedzialności producenta osiągnięcie wyższego poziomu zbierania i recyklingu narzędzi połowowych. W tym celu państwa członkowskie wymagają m.in, by te systemy:

 

a)  obejmowały programy monitorowania, śledzenia i sprawozdawczości;

 

b)  pokrywały koszty operacji odzyskiwania.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a.  Państwa członkowskie mogą również wprowadzić systemy zwrotu kaucji, by zachęcać do oddawania starych, porzuconych lub niestabilnych narzędzi połowowych, i dostosować te systemy w celu uwzględnienia ryzyka przypadkowej utraty narzędzi połowowych lub ich części.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3b.  Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zapewnienia zróżnicowanych wkładów finansowych, które wnoszą producenci narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, by wypełnić obowiązki wynikające z odpowiedzialności producenta, zwłaszcza w zależności od trwałości oraz możliwości naprawy, ponownego użycia i recyklingu narzędzi połowowych wprowadzanych do obrotu przez producentów.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3c.  Państwa członkowskie wdrażają również dodatkowe zachęty finansowe dla rybaków do dostarczania na ląd narzędzi połowowych stanowiących odpady, a także innych odpadów tworzyw sztucznych zebranych przez rybaków na morzu. Państwa członkowskie eliminują jak najszybciej wszelkie niepotrzebne prawne i finansowe biurokratyczne obciążenia i utrudnienia w zbieraniu narzędzi połowowych stanowiących odpady i innych odpadów z tworzyw sztucznych oraz w dostarczaniu ich na ląd przez rybaków.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  wspierać powstanie specjalnego publicznego programu usuwania tworzyw sztucznych i innych przedmiotów z dna morskiego;

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – akapit 1 – litera b b (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bb)  wprowadzić ogólnounijny obowiązkowy cyfrowy system sprawozdawczości, by poszczególne statki zgłaszały utratę narzędzi na morzu, w celu wspierania odzyskiwania tych narzędzi.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 9a

 

Systemy zachęt

 

1.  Państwa członkowskie włączają do programów operacyjnych finansowanych z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR) finansowe wsparcie opracowania planu działania we współpracy z organizacjami producentów, stowarzyszeniami armatorów, podmiotami publicznymi, organizacjami działającymi na rzecz ochrony środowiska i całym sektorem. Obejmuje to środki służące odzyskiwaniu odpadów i narzędzi połowowych, a także poprawie infrastruktury i procesów gospodarowania odpadami na statkach i w portach.

 

2.  Państwa członkowskie wprowadzają w portach system zwrotu kaucji obejmujący składowanie, odzyskiwanie i zwrot sieci rybackich, ujęty w planie działania opracowanym zgodnie z ust. 1.

 

3.  Państwa członkowskie wprowadzają system kontroli i rejestracji sieci, ujęty w planie działania opracowanym zgodnie z ust. 1.

 

4.  Państwa członkowskie opracowują mechanizmy wspierania działalności badawczo-rozwojowej, w postaci zachęt dla producentów narzędzi połowowych, by opracować sieci lepiej identyfikowalne i mniej zanieczyszczające. Obejmuje to inwestycje w opracowywanie nowych materiałów o mniejszym oddziaływaniu na środowisko.

Uzasadnienie

Zgodnie z motywem 16 potrzebne są zachęty dla podmiotów gospodarczych, by wspierać kulturę ochrony środowiska morskiego, stopniowo zmniejszać ilość odpadów morskich i eliminować utratę sieci na morzu.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 9b

 

Biernie poławiane odpady

 

1.  Państwa członkowskie przyjmują proporcjonalne krajowe plany zapewnienia portom, w których mogą cumować statki rybackie, z wyłączeniem małych portów bez obsługi lub portów położonych w miejscach oddalonych, zwłaszcza na oddalonych wyspach, zdolności do zbierania, a następnie przetwarzania odpadów biernie poławianych podczas normalnej działalności połowowej, by sprzyjać selektywnej zbiórce, ponownemu użyciu i recyklingowi tych odpadów.

 

2.  Plany te opracowuje się zgodnie z wytycznymi podanymi w zaleceniu Komisji OSPAR 2016/01 w sprawie ograniczenia odpadów morskich przez wdrażanie inicjatyw poławiania odpadów.

 

3.  Oprócz środków udostępnionych z EFMR państwa członkowskie mogą utworzyć i prowadzić krajowe fundusze wspierające zbieranie odpadów biernie poławianych przez statki rybackie. Środki z tych funduszy można przeznaczać na inicjatywy poławiania odpadów, w tym na udostępnienie infrastruktury do przechowywania odpadów na pokładzie, monitorowanie biernie poławianych odpadów, edukowanie i wspieranie dobrowolnego udziału w inicjatywach, na pokrycie kosztów przetwarzania odpadów oraz kosztów personelu niezbędnego do funkcjonowania takich systemów.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie podejmują środki w celu informowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na temat następujących kwestii:

Państwa członkowskie podejmują środki w celu informowania wszystkich odpowiednich podmiotów, zwłaszcza konsumentów, sektora rybołówstwa i społeczności rybackich, o następujących sprawach dotyczących produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne:

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  dostępne systemy ponownego użycia i sposoby gospodarowania odpadami z tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz najlepsze praktyki w zakresie należytego gospodarowania odpadami prowadzonego zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/98/WE;

a)  dostępność alternatywnych rozwiązań wielokrotnego użytku, systemów ponownego użycia i sposobów gospodarowania odpadami z tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz najlepszych praktyk w zakresie należytego gospodarowania odpadami prowadzonego zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/98/WE;

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – akapit 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka