Procedura : 2018/0166R(APP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0358/2018

Teksty złożone :

A8-0358/2018

Debaty :

PV 13/11/2018 - 2
CRE 13/11/2018 - 2

Głosowanie :

PV 14/11/2018 - 14.1
CRE 14/11/2018 - 14.1
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0449

WSTĘPNE SPRAWOZDANIE     
PDF 1996kWORD 300k
7.11.2018
PE 626.946v02-00 A8-0358/2018

w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)0322 – C8-0000/2018 – 2018/0166R(APP))

Komisja Budżetowa

Współsprawozdawcy: Jan Olbrycht, Isabelle Thomas, Janusz Lewandowski, Gérard Deprez

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
 OPINIA Komisji Rozwoju
 OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego
 OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej
 OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
 OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
 OPINIA Komisji Transportu i Turystyki
 OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
 OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
 OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych
 PISMO KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)0322 – C8-0000/2018 – 2018/0166R(APP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 311, 312 i 323 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 maja 2018 r. pt. „Nowoczesny budżet Unii, która chroni, wspiera i broni – wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027” (COM(2018)0321),

–  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 maja 2018 r. dotyczący rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (COM(2018)0322), a także wnioski Komisji z dnia 2 maja 2018 r. dotyczące systemu zasobów własnych Unii Europejskiej (COM(2018)0325, COM(2018)0326, COM(2018)0327 i COM(2018)0328),

–  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 maja 2018 r. w sprawie porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (COM(2018)0323),

–  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 maja 2018 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich (COM(2018)0324),

–  uwzględniając swoje rezolucje z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie następnych wieloletnich ram finansowych – przygotowanie stanowiska Parlamentu dotyczącego wieloletnich ram finansowych na okres po 2020 r. oraz w sprawie reformy systemu zasobów własnych Unii Europejskiej(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 i zasobów własnych(2),

–  uwzględniając ratyfikację porozumienia paryskiego przez Parlament Europejski w dniu 4 października 2016 r.(3) oraz przez Radę w dniu 5 października 2016 r.(4),

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 70/1 z dnia 25 września 2015 r. pt. „Przekształcamy nasz świat – program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych(5),

–  uwzględniając art. 99 ust. 5 Regulaminu,

–  uwzględniając wstępne sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie przedstawione przez Komisję Spraw Zagranicznych, Komisję Rozwoju, Komisję Handlu Międzynarodowego, Komisję Kontroli Budżetowej, stanowisko w formie poprawek przedstawione przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, opinie przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisję Transportu i Turystyki, Komisję Rozwoju Regionalnego, Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisję Kultury i Edukacji, Komisję Spraw Konstytucyjnych, a także stanowisko w formie poprawek przedstawione przez Komisje Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0358/2018),

A.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 311 TFUE Unia musi pozyskać środki niezbędne do osiągnięcia swoich celów i prowadzenia swojej polityki;

B.  mając na uwadze, że obecne wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 ustanowiono po raz pierwszy na niższym poziomie niż poprzednie, zarówno pod względem środków na zobowiązania, jak i środków na płatności; mając na uwadze, że opóźnione przyjęcie wieloletnich ram finansowych oraz sektorowych aktów ustawodawczych miało wysoce negatywny wpływ na wdrażanie nowych programów;

C.  mając na uwadze, że wieloletnie ramy finansowe szybko okazały się nieadekwatne z punktu widzenia reagowania na kryzysy, nowe międzynarodowe zobowiązania i nowe wyzwania polityczne, których nie uwzględniono ani nie przewidziano w momencie przyjmowania tych ram; mając na uwadze, że aby zagwarantować niezbędne środki finansowe, wieloletnie ramy finansowe wykorzystano do granic możliwości, w tym poprzez bezprecedensowe stosowanie przepisów dotyczących elastyczności i instrumentów szczególnych po wyczerpaniu dostępnych marginesów; mając na uwadze, że środki na unijne programy o charakterze wysoce priorytetowym w dziedzinie badań naukowych i infrastruktury ograniczono po upływie zaledwie dwóch lat od ich przyjęcia;

D.  mając na uwadze, że śródokresowy przegląd wieloletnich ram finansowych, rozpoczęty pod koniec 2016 r., okazał się niezbędny z punktu widzenia rozszerzenia możliwości istniejących przepisów dotyczących elastyczności, ale nie doprowadził do zrewidowania pułapów wieloletnich ram finansowych; mając na uwadze, że Parlament i Rada oceniły ten przegląd pozytywnie;

E.  mając na uwadze, że ustanowienie nowych wieloletnich ram finansowych będzie stanowiło krytyczny moment dla Unii obejmującej 27 państw członkowskich, ponieważ umożliwi przyjęcie wspólnej długoterminowej wizji i podjęcie decyzji o przyszłych priorytetach politycznych, a także o zdolności ich realizacji przez Unię; mając na uwadze, że w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 powinny znaleźć się niezbędne zasoby umożliwiające Unii stymulowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego, badań naukowych i innowacji, umacnianie pozycji ludzi młodych, skuteczne rozwiązanie problemu migracji, przeciwdziałanie bezrobociu, trwałemu ubóstwu i wykluczeniu społecznemu, dalszą poprawę spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, zajęcie się kwestię zrównoważoności, problemem utraty różnorodności biologicznej i kwestią zmiany klimatu, poprawę bezpieczeństwa i obrony UE, ochronę granic zewnętrznych i wspieranie krajów sąsiadujących;

F.  mając na uwadze, że w kontekście globalnych wyzwań, którym państwa członkowskie nie mogą stawić czoła w odosobnieniu, powinna istnieć możliwość wyodrębnienia wspólnych dóbr europejskich i określenia dziedzin, w których działania finansowane ze środków europejskich byłyby skuteczniejsze niż działania finansowane na szczeblu krajowym, aby przekazać odpowiednie zasoby finansowe Unii i tym samym podnieść jej strategiczne znaczenie bez konieczności ogólnego podwyższania wydatków publicznych;

G.  mając na uwadze, że w dniu 2 maja 2018 r. Komisja przedstawiła pakiet wniosków ustawodawczych w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 oraz zasobów własnych UE, a po nich wnioski ustawodawcze dotyczące ustanowienia nowych programów i instrumentów unijnych;

1.  podkreśla, że wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 muszą gwarantować zdolność Unii do przejmowania odpowiedzialności za zaspokajanie pojawiających się potrzeb, sprostanie dodatkowym wyzwaniom, podejmowanie nowych zobowiązań międzynarodowych oraz realizację własnych priorytetów i celów politycznych; wskazuje na poważne problemy związane z niedofinansowaniem wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 i ponownie podkreśla potrzebę uniknięcia powtórki wcześniejszych błędów, a to dzięki ustanowieniu – od samego początku – solidnego i rzetelnego budżetu UE na kolejne siedem lat z korzyścią dla obywateli;

2.  uważa, że wnioski Komisji dotyczące wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 i systemu zasobów własnych Unii stanowią punkt wyjścia do zbliżających się negocjacji; w oczekiwaniu na mandat negocjacyjny Rady, który jeszcze nie jest dostępny, przedstawia swoje stanowisko dotyczące tych wniosków;

3.  podkreśla, że propozycja Komisji dotycząca ogólnego poziomu następnych wieloletnich ram finansowych – 1,08% DNB UE-27 (1,11% po włączeniu Europejskiego Funduszu Rozwoju) – oznacza (w kategoriach procentowych DNB) faktyczną obniżkę w porównaniu z obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi; uważa, że proponowany poziom wieloletnich ram finansowych nie umożliwi Unii realizacji jej zobowiązań politycznych ani reagowania na stojące przed nią istotne wyzwania; zamierza zatem podjąć negocjacje z myślą o niezbędnym podwyższeniu środków;

4.  ponadto wyraża sprzeciw wobec wszelkich obniżek środków przeznaczonych na długofalowe strategie polityczne UE zapisane w traktatach, takie jak polityka spójności oraz wspólna polityka rolna i polityka rybołówstwa; sprzeciwia się w szczególności radykalnym cięciom, które będą miały negatywny wpływ na istotę tych strategii politycznych i na ich cele, np. cięciom zaproponowanym w odniesieniu do Funduszu Spójności lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; kwestionuje w tym kontekście zasadność propozycji dotyczącej obniżenia środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, choć rozszerzono jego zakres i włączono doń cztery istniejące programy społeczne, zwłaszcza inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych;

5.  ponadto podkreśla znaczenie zasad horyzontalnych, które powinny leżeć u podstaw wieloletnich ram finansowych oraz wszystkich powiązanych strategii politycznych UE; potwierdza w tym kontekście swoje stanowisko, zgodnie z którym UE musi wywiązać się ze swojego zobowiązania do pełnienia roli prekursora we wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju ONZ, i wyraża ubolewanie, że we wnioskach dotyczących wieloletnich ram finansowych nie dostrzega się wyraźnego i widocznego zaangażowania w tym zakresie; w związku z tym zwraca się o uwzględnianie celów zrównoważonego rozwoju ONZ we wszystkich unijnych strategiach politycznych i inicjatywach w kolejnych wieloletnich ramach finansowych; ponadto podkreśla, że wszystkie programy ujęte w kolejnych wieloletnich ramach finansowych powinny być zgodne z kartą praw podstawowych; podkreśla, jak ważna jest realizacja europejskiego filaru praw socjalnych, likwidacja dyskryminacji, w tym również w stosunku do osób LGBTI, a także utworzenie stanowiska komisarza ds. mniejszości, w tym Romów, jeżeli UE ma rzeczywiście wypełnić swoje zobowiązania na rzecz Europy sprzyjającej integracji społecznej; podkreśla, że aby wypełnić zobowiązania wynikające z porozumienia paryskiego, wkład UE w realizację celów klimatycznych powinien osiągnąć poziom co najmniej 25% wydatków na te cele w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 oraz jak najszybciej, najpóźniej do 2027 r., poziom 30%;

6.  w związku z powyższym wyraża ubolewanie, że pomimo wspólnego oświadczenia w sprawie uwzględniania problematyki płci, załączonego do rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, nie odnotowano istotnych postępów w tej dziedzinie, a Komisja nie uwzględniła realizacji tego zamierzenia podczas śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych; wyraża głębokie ubolewanie, że kwestię uwzględniania problematyki płci całkowicie zignorowano we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych, a także ubolewa z powodu braku jasnych celów, wymogów i wskaźników w zakresie równości płci we wnioskach dotyczących odpowiednich strategii politycznych UE; apeluje o to, aby w ramach rocznej procedury budżetowej dokonywano pełnej oceny wpływu strategii politycznych UE na równość płci (sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci) oraz ten wpływ uwzględniano; oczekuje odnowy zobowiązania Parlamentu, Rady i Komisji do szerokiego uwzględnienia kwestii równouprawnienia płci w kolejnych wieloletnich ramach finansowych oraz do skutecznego monitorowania wypełnienia tego zobowiązania, w tym również podczas śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych;

7.  podkreśla, że podstawą kolejnych wieloletnich ram finansowych muszą być takie elementy jak większa rozliczalność, prostota, widoczność, przejrzystość i budżetowanie wynikowe; przypomina w tym kontekście o potrzebie skoncentrowania przyszłych wydatków w większym stopniu na wynikach, a to w oparciu o ambitne i uzasadnione parametry skuteczności działania oraz kompleksową i wspólną definicję europejskiej wartości dodanej; biorąc pod uwagę wspomniane wyżej zasady horyzontalne, zwraca się do Komisji o usprawnienie sprawozdawczości na temat wyników, rozbudowanie jej do rangi podejścia opartego na jakości, które uwzględniałoby również wskaźniki środowiskowe i społeczne, oraz o jasne prezentowanie informacji na temat najważniejszych wyzwań, którym UE wciąż musi stawić czoła;

8.  ma świadomość poważnych wyzwań, przed którymi stoi Unia, i przyjmuje pełną odpowiedzialność za terminowe ustanowienie budżetu, który będzie odpowiadał potrzebom, oczekiwaniom i problemom obywateli UE; wyraża gotowość do przystąpienia do negocjacji z Radą w celu dopracowania wniosków Komisji i ustanowienia realistycznych wieloletnich ram finansowych;

9.  przypomina, że stanowisko Parlamentu zostało już wyraźnie przedstawione w jego rezolucjach z 14 marca i 30 maja 2018 r., które określają polityczny horyzont Parlamentu w zakresie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 oraz zasobów własnych; przypomina, że rezolucje te przyjęto zdecydowaną większością głosów, co jest wyrazem jedności Parlamentu i jego gotowość do podjęcia zbliżających się negocjacji;

10.  dlatego oczekuje, że wieloletnie ramy finansowe będą stanowić ważny punkt w programie politycznym Rady i ubolewa, że jak dotąd nie widać istotnych postępów; uważa, że regularne posiedzenia kolejnych prezydencji Rady i zespołu negocjacyjnego Parlamentu należy odbywać częściej, aby przygotować się do oficjalnych negocjacji; oczekuje, że przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. zostanie osiągnięte rozsądne porozumienie, aby uniknąć poważnych komplikacji przy uruchamianiu nowych programów z powodu opóźnionego przyjęcia ram finansowych, jak to zdarzało się wcześniej; podkreśla, że taki harmonogram umożliwi nowo wybranemu Parlamentowi Europejskiemu skorygowanie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 w trakcie obowiązkowej rewizji śródokresowej;

11.  przypomina, że w nadchodzących negocjacjach dochody i wydatki należy traktować jako jeden pakiet; podkreśla zatem, że nie może dojść do porozumienia w sprawie przyszłych wieloletnich ram finansowych bez poczynienia odpowiednich postępów w kwestii zasobów własnych Unii;

12.  podkreśla, że wszystkie elementy pakietu dotyczącego wieloletnich ram finansowych i zasobów własnych, a w szczególności dane liczbowe w wieloletnich ramach finansowych, powinny pozostać przedmiotem negocjacji aż do osiągnięcia ostatecznego porozumienia; przypomina w związku z tym krytyczne stanowisko Parlamentu wobec procedury prowadzącej do przyjęcia obecnego rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych oraz wobec dominującej roli Rady Europejskiej w tym procesie, która podjęła nieodwołalne decyzje dotyczące szeregu elementów, w tym pułapów wieloletnich ram finansowych oraz niektórych przepisów dotyczących polityki sektorowej, i postąpiła przy tym niezgodnie z duchem i literą traktatów; jest szczególnie zaniepokojony, że pierwsze elementy schematów negocjacyjnych dotyczących wieloletnich ram finansowych, przygotowane przez prezydencję Rady, kierują się tą samą logiką i obejmują kwestie, co do których Rada i Parlament mają podjąć wspólne decyzje podczas przyjmowania przepisów ustanawiających nowe programy UE; zamierza zatem dostosować odpowiednio swoją własną strategię;

13.  uważa, że wymóg jednomyślności przy przyjmowaniu rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych i dokonywaniu jego przeglądu stanowi prawdziwe utrudnienie procedury; wzywa Radę Europejską do zastosowania klauzuli pomostowej przewidzianej w art. 312 ust. 2 TFUE w celu umożliwienia przyjęcia przez Radę rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych większością kwalifikowaną;

14.  przyjmuje niniejszą rezolucję w celu zarysowania swojego mandatu negocjacyjnego w odniesieniu do wszystkich aspektów wniosków Komisji, w tym konkretnych poprawek zarówno do proponowanego rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych, jak i porozumienia międzyinstytucjonalnego; ponadto przedstawia tabelę z danymi liczbowymi dotyczącymi poszczególnych strategii politycznych i programów UE w oparciu o stanowiska Parlamentu przyjęte już w poprzednich rezolucjach w sprawie wieloletnich ram finansowych; podkreśla, że dane te będą również częścią mandatu Parlamentu w zbliżających się negocjacjach ustawodawczych zmierzających do przyjęcia programów UE na okres 2021–2027;

A. POSTULATY ZWIĄZANE Z WIELOLETNIMI RAMAMI FINANSOWYMI

15.  zwraca się zatem do Rady o należyte uwzględnienie poniższych stanowisk Parlamentu z myślą o osiągnięciu pozytywnego wyniku negocjacji w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 oraz uzyskaniu zgody Parlamentu na podstawie art. 312 TFUE;

Dane liczbowe

16.  ponownie potwierdza swoje oficjalne stanowisko dotyczące tego, że poziom wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 należy ustalić na 1 324,1 mld EUR w cenach z 2018 r., co stanowi 1,3% DNB UE-27, w celu zapewnienia niezbędnego poziomu finansowania kluczowych strategii politycznych UE, umożliwiającego im realizację misji i osiągnięcie założonych celów;

17.  w związku z tym apeluje o zagwarantowanie – zgodnie z poniższymi danymi – poziomu finansowania programów UE i jej strategii politycznych przedstawionych w porządku odzwierciedlającym strukturę wieloletnich ram finansowych, zgodnie z propozycją Komisji, i powtórzonych w szczegółowych tabelach znajdujących się w załączniku III i IV do niniejszej rezolucji; apeluje o odpowiednie skorygowanie odpowiednich pułapów zobowiązań i płatności, zgodnie z załącznikiem I i II do niniejszej rezolucji:

(i)  zwiększenie budżetu na program „Horyzont Europa” do 120 mld EUR w cenach z 2018 r.;

(ii)  zwiększenie środków na Fundusz InvestEU, aby w większym stopniu odpowiadały one poziomowi instrumentów finansowych włączonych do nowego programu z lat 2014–2020;

(iii)  zwiększenie poziomu finansowania infrastruktury transportowej za pośrednictwem instrumentu „Łącząc Europę” („CEF-Transport”);

(iv)  podwojenie (w porównaniu z programem COSME) środków specjalnych dla małych i średnich przedsiębiorstw w ramach programu na rzecz jednolitego rynku w celu ułatwienia tym przedsiębiorstwom dostępu do rynków, poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i konkurencyjności przedsiębiorstw oraz w celu promowania przedsiębiorczości;

(v)  przeznaczenie dodatkowych środków na program na rzecz jednolitego rynku, aby sfinansować realizację nowego celu, jakim jest nadzór nad rynkiem;

(vi)  podwojenie proponowanych środków finansowych na program UE w zakresie zwalczania nadużyć finansowych i podniesienie poziomu finansowania programu FISCALIS;

(vii)  wprowadzenie specjalnego przydziału środków na rzecz zrównoważonej turystyki;

(viii)  podwyższenie środków na europejski program kosmiczny, zwłaszcza na orientację sytuacyjną w przestrzeni kosmicznej, rządową łączność satelitarną i program Copernicus;

(ix)  utrzymanie finansowania polityki spójności w UE-27 na poziomie budżetu na lata 2014–2020 w ujęciu realnym;

(x)  podwojenie zasobów Europejskiego Funduszu Społecznego Plus na zwalczanie bezrobocia wśród młodzieży (w porównaniu z obecną inicjatywą na rzecz zatrudnienia ludzi młodych) przy jednoczesnym zadbaniu o skuteczność i wartość dodaną tego programu;

(xi)  wprowadzenie specjalnego przydziału środków (w wysokości 5,9 mld EUR) z myślą o gwarancji dla dzieci, aby rozwiązać problem ubóstwa wśród dzieci w UE oraz zająć się tym problemem w ramach działań zewnętrznych;

(xii)  potrojenie obecnego budżetu na program Erasmus+;

(xiii)   zagwarantowanie wystarczającego poziomu finansowania programu DiscoverEU (Interrail);

(xiv)  podniesienie obecnego poziomu finansowania programu „Kreatywna Europa”;

(xv)  podwyższenie obecnych środków na program „Prawa i wartości” oraz wprowadzenie specjalnego przydziału środków z myślą o nowym komponencie „Wartości Unii” (co najmniej 500 mln EUR), aby wspierać organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które promują podstawowe wartości i demokracją w UE na szczeblu lokalnym i krajowym;

(xvi)  utrzymanie finansowania wspólnej polityki rolnej w UE-27 na poziomie budżetu na lata 2014–2020 w ujęciu realnym przy jednoczesnym ujęciu w budżecie początkowej kwoty rezerwy rolnej;

(xvii)  podniesienie o 10% środków na Europejski Fundusz Morski i Rybacki w związku z jego nową misją związaną z niebieską gospodarką;

(xviii)  podwojenie obecnych środków na program Life+, w tym ustanowienie specjalnych puli środków na rzecz różnorodności biologicznej i zarządzania siecią Natura 2000;

(xix)  wprowadzenie specjalnego przydziału środków (4,8 mld EUR) na rzecz nowego funduszu sprawiedliwej transformacji sektora energetycznego, aby zneutralizować społeczne, społeczno‑gospodarcze i środowiskowe skutki wychodzenia z zależności od węgla, odczuwane negatywnie przez pracowników i społeczności;

(xx)  wzmocnienie instrumentu lub instrumentów wsparcia polityki sąsiedztwa i polityki rozwoju (3,5 mld EUR), by dalej uczestniczyć w finansowaniu planu inwestycyjnego dla Afryki;

(xxi)  przywrócenie co najmniej poziomu z 2020 r. dla wszystkich agencji, przy jednoczesnej obronie wyższego poziomu zaproponowanego przez Komisję, w tym dla agencji, którym przyznano nowe kompetencje i obowiązki, oraz wezwanie do przyjęcia kompleksowego podejścia do finansowania z opłat;

(xxii)  utrzymanie poziomu finansowania z lat 2014–2020 dla szeregu programów UE (np. likwidacja obiektów jądrowych, współpraca z krajami i terytoriami zamorskimi), w tym programów, w przypadku których proponuje się połączenie ich w większe programy (np. pomoc dla osób najbardziej potrzebujących, zdrowie, prawa konsumentów), i dla których wniosek Komisji oznacza obniżkę w ujęciu rzeczywistym;

(xxiii)  ustalenie, z zastrzeżeniem wyżej wymienionych zmian, puli środków finansowych dla wszystkich pozostałych programów na poziomie proponowanym przez Komisję, w tym dla instrumentu „Łącząc Europę” – Energia, „Łącząc Europę” – Technologie Cyfrowe, programu „Cyfrowa Europa”, Europejskiego Funduszu Obronnego i pomocy humanitarnej;

18.  zamierza zabezpieczyć wystarczający poziom finansowania na podstawie wniosku Komisji dotyczącego działu 4 „Migracja i zarządzanie granicami” oraz działu 5 „Bezpieczeństwo i obrona”, w tym w zakresie reagowania kryzysowego; ponownie potwierdza swoje ugruntowane stanowisko, że dodatkowe priorytety polityczne należy powiązać z dodatkowymi środkami finansowymi, aby nie podważać istniejących strategii politycznych i realizowanych programów oraz ich finansowania w nowych wieloletnich ramach finansowych;

19.  zamierza bronić propozycji Komisji dotyczącej zabezpieczenia wystarczającego poziomu finansowania na rzecz silnej, skutecznej i odznaczającej się wysoką jakością europejskiej administracji publicznej w służbie wszystkich Europejczyków; przypomina, że w trakcie obowiązywania obecnych wieloletnich ram finansowych instytucje UE, organy i agencje zdecentralizowane zredukowały liczbę pracowników o 5%, i uważa, że należy zaniechać dalszej redukcji, gdyż zagrażałoby to bezpośrednio realizacji unijnych strategii politycznych; podkreśla raz jeszcze swój zdecydowany sprzeciw wobec ponownego wprowadzenia tak zwanej puli realokacji na potrzeby agencji;

20.  jest zdeterminowany uczynić wszystko, by w pierwszych latach wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 nie doszło do powtórki kryzysu związanego z płatnościami, jaki miał miejsce na początku obowiązywania obecnych wieloletnich ram finansowych; uważa, że ogólny pułap płatności musi uwzględniać bezprecedensową ilość zobowiązań pozostających do spłaty na koniec 2020 r., które będą musiały zostać rozliczone w kolejnych wieloletnich ramach finansowych, a których szacowana wartość stale rośnie ze względu na znaczne opóźnienia w realizacji; domaga się w związku z tym, aby globalny poziom płatności, a także roczne pułapy płatności, szczególnie na początku okresu, zostały ustalone na odpowiednim poziomie, który należycie uwzględni również tę sytuację; zamierza zaakceptować tylko ograniczone i należycie uzasadnione luki między zobowiązaniami i płatnościami w następnych wieloletnich ramach finansowych;

21.  na tej podstawie przedstawia w załączniku III i IV do niniejszej rezolucji tabelę określającą dokładne dane liczbowe proponowane w odniesieniu do poszczególnych strategii politycznych i programów UE; oświadcza, że do celów porównawczych zamierza zachować strukturę poszczególnych programów UE w postaci proponowanej przez Komisję, z zastrzeżeniem możliwych zmian, które mogą być wnioskowane w trakcie procedury ustawodawczej zmierzającej do przyjęcia tych programów;

Rewizja śródokresowa

22.  podkreśla potrzebę utrzymania rewizji śródokresowej wieloletnich ram finansowych, wykorzystując pozytywny precedens stworzony w bieżących ramach, oraz apeluje, aby:

(i)  ustanowić obowiązkową, prawnie wiążącą rewizję śródokresową, następującą po przeglądzie funkcjonowania wieloletnich ram finansowych, uwzględnić ocenę postępu w osiąganiu celu dotyczącego klimatu, włączenia w główny nurt celów zrównoważonego rozwoju i równouprawnienia płci, a także wpływu środków upraszczających na beneficjentów;

(ii)  Komisja przedstawiła odpowiedni wniosek w terminie, który umożliwi Parlamentowi i Komisji wprowadzić istotne korekty do ram na lata 2021–2027, ale nie później niż dnia 1 lipca 2023 r.;

(iii)  nie zmniejszać w trakcie tej rewizji wstępnie przydzielonych puli środków krajowych;

Elastyczność

23.  z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji dotyczące elastyczności, które stanowią dobrą podstawę do negocjacji; zgadza się z ogólną strukturą mechanizmów elastyczności w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027; podkreśla, że instrumenty szczególne mają różne zadania i odpowiadają na różne potrzeby, i sprzeciwia się wszelkim próbom ich połączenia; zdecydowanie popiera wyraźny zapis, by środki na zobowiązania i płatności wywodzące się z zastosowania instrumentów szczególnych zapisać w budżecie poza odpowiednimi pułapami wieloletnich ram finansowych, a także by usunąć wszelkie ograniczenia korekt wynikających z łącznego marginesu na płatności; apeluje o wprowadzenie szeregu dodatkowych usprawnień, w tym między innymi:

(i)  uzupełnienie rezerwy Unii o kwotę równoważną dochodom pochodzącym z grzywien i kar;

(ii)  natychmiastowe wykorzystanie anulowanych zobowiązań w ciągu roku n-2, w tym wynikających z zobowiązań podjętych w trakcie bieżących wieloletnich ram finansowych;

(iii)  udostępnienie wygasłych środków z instrumentów szczególnych dla wszystkich instrumentów, a nie tylko dla instrumentu elastyczności;

(iv)  zwiększenie przydziału środków na instrument elastyczności, rezerwę na pomoc nadzwyczajną, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej oraz margines na nieprzewidziane wydatki, przy czym w przypadku marginesu bez obowiązkowego kompensowania;

Czas obowiązywania

24.  podkreśla, że okres obowiązywania wieloletnich ram finansowych powinien stopniowo przybierać formę 5 + 5 z obowiązkową rewizją śródokresową; zgadza się, że następne wieloletnie ramy finansowe powinny zostać ustalone na okres siedmiu lat w drodze rozwiązania przejściowego stosowanego po raz ostatni; oczekuje, że w czasie rewizji śródokresowej wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 zostaną potwierdzone szczegółowe uregulowania związane z wdrożeniem ram 5 + 5;

Struktura

25.  akceptuje ogólną strukturę siedmiu działów wieloletnich ram finansowych, w formie proponowanej przez Komisję, która w dużej mierze odpowiada propozycji Parlamentu; uznaje, że ta struktura umożliwia większą przejrzystość, poprawia widoczność unijnych wydatków, przy jednoczesnym zachowaniu niezbędnego stopnia elastyczności; zgadza się ponadto z utworzeniem „grup programów”, które mają prowadzić do znacznego uproszczenia i usprawnienia struktury unijnego budżetu oraz jej czytelnego dopasowania do działów wieloletnich ram finansowych;

26.  zauważa, że Komisja proponuje zmniejszenie liczby unijnych programów o ponad jedną trzecią; podkreśla, że stanowisko Parlamentu w odniesieniu do struktury i składu 37 nowych programów zostanie określone w trakcie przyjmowania odpowiednich sektorowych aktów ustawodawczych; oczekuje w każdym razie, że proponowana nomenklatura budżetowa będzie odzwierciedlać wszystkie różnorodne składniki każdego programu w sposób, który gwarantuje przejrzystość i zapewnia poziom informacji niezbędny do ustanowienia rocznego budżetu przez władzę budżetową oraz nadzorowania jego wykonania;

Jedność budżetu

27.  przychylnie przyjmuje proponowane włączenie Europejskiego Funduszu Rozwoju do unijnego budżetu, co stanowi odpowiedź na wyrażany od dawna przez Parlament postulat dotyczący wszystkich instrumentów pozabudżetowych; przypomina, że zasada jedności, zgodnie z którą wszystkie dochody i wydatki Unii mają być wykazywane w budżecie, jest zarówno wymogiem zawartym w traktacie, jak i podstawowym warunkiem demokracji;

28.  dlatego kwestionuje logikę i zasadność tworzenia instrumentów poza budżetem, co uniemożliwia nadzór parlamentarny nad finansami publicznymi i podważa przejrzystość podejmowania decyzji; uważa, że decyzje związane z tworzeniem takich instrumentów prowadzą do pomijania potrójnej odpowiedzialności Parlamentu jako władzy ustawodawczej, budżetowej i kontrolnej; uważa, że w przypadku gdy wyjątki uznaje się za niezbędne do osiągnięcia konkretnych celów, na przykład poprzez instrumenty finansowe lub fundusze powiernicze, powinny one być w pełni przejrzyste, należycie uzasadnione potwierdzoną dodatkowością i wartością dodaną, a także poparte jednoznacznymi przepisami dotyczącymi podejmowania decyzji i rozliczalności;

29.  zaznacza jednak, że włączenie tych instrumentów do budżetu UE nie powinno prowadzić do ograniczenia finansowania innych polityk i programów UE; podkreśla w związku z tym konieczność podjęcia decyzji w sprawie globalnego poziomu następnych wieloletnich ram finansowych bez obliczania przydziału 0,03% DNB UE odpowiadającego Europejskiemu Funduszowi Rozwoju, który należy dodać do uzgodnionych pułapów;

30.  podkreśla, że pułapy określone w wieloletnich ramach finansowych nie powinny utrudniać finansowania celów politycznych Unii z budżetu unijnego; oczekuje zatem, że w przypadku potrzeby finansowania nowych celów politycznych zostanie zapewniona korekta w górę pułapów wieloletnich ram finansowych bez potrzeby uciekania się do międzyrządowych metod finansowania;

B. KWESTIE USTAWODAWCZE

Praworządność

31.  podkreśla znaczenie nowego mechanizmu zapewniającego przestrzeganie wartości określonych w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), zgodnie z którym państwa członkowskie, które ich nie przestrzegają, ponoszą konsekwencje finansowe; ostrzega jednak, że ostatecznych beneficjentów budżetu unijnego nie może w żaden sposób dotknąć lekceważenie przez ich rząd praw podstawowych i praworządności; dlatego podkreśla, że takie środki nie mogą wpływać na obowiązek instytucji rządowych lub państw członkowskich dotyczący dokonania płatności na rzecz ostatecznych beneficjentów lub odbiorców;

Zwykła procedura ustawodawcza i akty delegowane

32.  podkreśla, że cele programu i priorytety dotyczące wydatków, przydział środków finansowych, kwalifikowalność, kryteria wyboru i udzielania zamówienia, definicje oraz metody obliczeń należy określić w odpowiednich przepisach, przy pełnym poszanowaniu prerogatyw Parlamentu jako współprawodawcy; podkreśla, że jeżeli takie środki, które mogą pociągać za sobą ważne decyzje polityczne, nie są ujęte w akcie podstawowym, powinny być przyjmowane w drodze aktów delegowanych; w tym kontekście uważa, że wieloletnie lub roczne programy prac zasadniczo powinno się przyjmować w drodze aktów delegowanych;

33.  wyraża zamiar Parlamentu, aby w razie konieczności wzmocnić przepisy dotyczące zarządzania, odpowiedzialności, przejrzystości i nadzoru parlamentarnego, wzmocnienia pozycji władz lokalnych i regionalnych oraz ich partnerów, a także zaangażowania organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego w następną generację programów; zamierza również, w razie potrzeby, poprawić i wyjaśnić spójność i synergie między różnymi funduszami i strategiami politycznymi oraz w ramach tych funduszy i strategii politycznych; uznaje potrzebę większej elastyczności w przydziale środków w ramach niektórych programów, ale podkreśla, że nie powinno się to odbywać kosztem ich pierwotnych i długoterminowych celów politycznych, przewidywalności i uprawnień Parlamentu;

Klauzule przeglądowe

34.  wskazuje, że w poszczególnych programach i instrumentach wieloletnich ram finansowych należy ująć szczegółowe i skuteczne klauzule przeglądowe w celu zapewnienia, by przeprowadzano ich ocenę we właściwy sposób oraz by Parlament był w pełni zaangażowany we wszelkie decyzje dotyczące koniecznych dostosowań;

Wnioski ustawodawcze

35.  wzywa Komisję do przedstawienia odpowiednich wniosków legislacyjnych oprócz tych, które już przedłożyła, a w szczególności wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego fundusz sprawiedliwej transformacji energetyki, jak również szczegółowego programu w sprawie zrównoważonej turystyki; ponadto popiera wprowadzenie w EFS+ europejskiej gwarancji dla dzieci, włączenie specjalnego komponentu dotyczącego wartości Unii do programu „Prawa i wartości”, a także rewizję rozporządzenia ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej; ubolewa, że odpowiednie wnioski Komisji nie zawierają środków odpowiadających wymogom art. 174 TFUE w odniesieniu do najbardziej na północ wysuniętych regionów o bardzo niskiej gęstości zaludnienia oraz regionów wyspiarskich, transgranicznych i górskich; uznaje, że należy także zaproponować przegląd rozporządzenia finansowego, gdy tylko pojawi się taka potrzeba w wyniku negocjacji w sprawie wieloletnich ram finansowych;

C. ZASOBY WŁASNE

36.  podkreśla, że obecny system zasobów własnych jest nader złożony, niesprawiedliwy, nieprzejrzysty i zupełnie niezrozumiały dla obywateli UE; wzywa ponownie do uproszczenia systemu, by stał się on bardziej zrozumiały dla obywateli UE;

37.  pochwala w tym kontekście, jako ważny krok w kierunku ambitniejszej reformy, pakiet wniosków Komisji przyjętych w dniu 2 maja 2018 r. w sprawie nowego systemu zasobów własnych; zwraca się do Komisji o uwzględnienie opinii Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 5/2018 dotyczącej wniosku Komisji w sprawie nowego systemu zasobów własnych Unii Europejskiej, w której podkreślono, że konieczne jest lepsze obliczanie i dalsze uproszczenie systemu;

38.  przypomina, że wprowadzenie nowych zasobów własnych powinno mieć podwójny cel: po pierwsze, doprowadzenie do znacznego zmniejszenia udziału wkładów opartych na DNB, a po drugie, zagwarantowanie odpowiedniego finansowania wydatków UE w ramach wieloletnich ram finansowych na okres po roku 2020;

39.  popiera sugerowane odnowienie istniejących zasobów własnych, co oznacza:

–  utrzymanie ceł jako tradycyjnych zasobów własnych UE, przy jednoczesnym zmniejszeniu odsetka zatrzymywanego przez państwa członkowskie na poczet „kosztów poboru” i przywrócenie pierwotnej stawki w wysokości 10%,

–  uproszczenie zasobu własnego opartego na podatku od wartości dodanej, tj. wprowadzenie jednolitej stawki poboru bez wyjątków,

–  utrzymanie zasobu własnego opartego na DNB w celu stopniowego zwiększenia jego udziału w finansowaniu budżetu UE do poziomu 40% przy jednoczesnym zachowaniu jego funkcji równoważącej;

40.  domaga się, zgodnie z wnioskiem Komisji, programowego wprowadzenia koszyka nowych zasobów własnych, który, bez zwiększania obciążeń podatkowych dla obywateli, odnosiłby się do zasadniczych strategicznych celów UE, stanowiących europejską wartość dodaną, która jest oczywista i niezastąpiona:

–  właściwe funkcjonowanie, konsolidacja i wzmocnienie jednolitego rynku, w szczególności przez wdrożenie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB) jako podstawy nowego zasobu własnego poprzez ustanowienie jednolitej stawki podatku od dochodów z CCCTB oraz opodatkowanie dużych przedsiębiorstw sektora cyfrowego korzystających z jednolitego rynku;

–  walka ze zmianą klimatu oraz przyspieszenie transformacji energetyki przez zastosowanie środków takich jak udział w dochodach z systemu handlu emisjami;

–  walka o ochronę środowiska poprzez wkład oparty na ilości opakowań z tworzyw sztucznych niepoddanych recyklingowi;

41.  domaga się rozszerzenia listy potencjalnych nowych zasobów własnych, która powinna obejmować:

–  zasoby własne oparte na podatku od transakcji finansowych, wzywając jednocześnie wszystkie państwa członkowskie do osiągnięcia porozumienia w sprawie skutecznego systemu;

–  wprowadzenie podatku korygującego od emisji dwutlenku węgla, pobieranego na granicach, będącego nowym zasobem własnym w budżecie UE, który powinien gwarantować równe warunki działania w handlu międzynarodowym oraz ograniczać przenoszenie produkcji przy jednoczesnym wliczeniu kosztów związanych ze zmianą klimatu w ceny importowanych towarów;

42.  wyraża zdecydowane poparcie dla zniesienia wszelkich rabatów oraz innych mechanizmów korekcyjnych, czemu powinno towarzyszyć ustalenie w razie potrzeby ograniczonego okresu ich stopniowego wycofywania;

43.  nalega na wprowadzenie innych dochodów, które powinny stanowić dodatkowe dochody dla budżetu UE, ale nie powinny pociągać za sobą odpowiedniego zmniejszenia wkładów opartych na DNB:

–  grzywny płacone przez firmy za łamanie przepisów UE lub grzywny za opóźnione wniesienie wkładu;

–  wpływy z grzywien nakładanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym kwoty ryczałtowe i kary pieniężne nakładane na państwa członkowskie w wyniku postępowań o naruszenie;

44.  podkreśla ponadto wprowadzenie innych form dochodów, zgodnie z wnioskami Komisji, w przypadku:

–  opłat dotyczących wdrażania mechanizmów bezpośrednio powiązanych z UE, takich jak europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS);

–  dochodów z tytułu emisji pieniądza – w formie dochodów przeznaczonych na określony cel – do celów finansowania nowego mechanizmu stabilizacji inwestycji;

45.  wskazuje na potrzebę utrzymania wiarygodności budżetu unijnego wobec rynków finansowych, co wiąże się z podwyższeniem pułapów zasobów własnych;

46.  wzywa Komisję, by zaproponowała rozwiązanie paradoksalnej sytuacji, w której wkłady Zjednoczonego Królestwa na poczet niezaspokojonych zobowiązań (RAL) do 2021 r. zostaną zapisane w budżecie jako dochody ogólne, a więc zostaną zaliczone na poczet pułapu zasobów własnych, podczas gdy pułap ten będzie obliczany na podstawie DNB UE-27, innymi słowy, bez Zjednoczonego Królestwa, po wystąpieniu tego kraju z UE; jest przeciwnego zdania, tzn. uważa, że wkłady Zjednoczonego Królestwa powinny być obliczane poza pułapem zasobów własnych;

47.  zwraca uwagę na fakt, że unia celna jest jednym ważnym źródłem zdolności finansowej Unii; podkreśla w tym kontekście potrzebę zharmonizowania kontroli celnych i zarządzania cłami w całej Unii w celu zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom szkodzącym interesom finansowym UE oraz ich zwalczania;

48.  zdecydowanie popiera przedstawienie przez Komisję wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady określającego środki wykonawcze dotyczące systemu zasobów własnych Unii Europejskiej; przypomina, że Parlament musi wyrazić zgodę na to rozporządzenie; przypomina, że rozporządzenie to stanowi integralną część pakietu dotyczącego zasobów własnych, przedstawionego przez Komisję, i oczekuje, że Rada zajmie się kwestią czterech powiązanych tekstów dotyczących zasobów własnych w ramach jednego pakietu wraz z wieloletnimi ramami finansowymi;

D. ZMIANY WE WNIOSKU DOTYCZĄCYM ROZPORZĄDZENIA OKREŚLAJĄCEGO WIELOLETNIE RAMY FINANSOWE NA LATA 2021–2027

49.  uważa, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 należy wprowadzić następujące zmiany:

Zmiana    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(1)  Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu przewidywalności przy przygotowywaniu i realizacji inwestycji średnioterminowych, okres obowiązywania wieloletnich ram finansowych (WRF) należy określić na siedem lat począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r.

(1)  Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu przewidywalności przy przygotowywaniu i realizacji inwestycji średnioterminowych, jak również konieczność zapewnienia legitymacji demokratycznej i rozliczalności, okres obowiązywania tych wieloletnich ram finansowych (WRF) należy określić na siedem lat począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r. z myślą o późniejszym przejściu na okres „pięć plus pięć lat”, który byłby dostosowany do cyklu politycznego Parlamentu Europejskiego i Komisji.

Zmiana    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(2)  Roczne pułapy środków na zobowiązania według kategorii wydatków oraz roczne pułapy środków na płatności określone przepisami WRF muszą być zgodne z mającymi zastosowanie pułapami zobowiązań i zasobów własnych, określonymi zgodnie z decyzją Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej przyjętą zgodnie z art. 311 TFUE akapit trzeci.

(2)  W wieloletnich ramach finansowych należy ustalić roczne pułapy środków na zobowiązania według kategorii wydatków oraz roczne pułapy środków na płatności, aby zapewnić rozwój wydatków unijnych w uporządkowany sposób i w granicach zasobów własnych, a jednocześnie zadbać o to, by Unia mogła pozyskiwać środki niezbędne do realizacji swoich celów i prowadzenia polityki zgodnie z art. 311 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a także by mogła wypełniać zobowiązania wobec stron trzecich zgodnie z art. 323 TFUE.

Zmiana    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

(2a)  Poziom pułapów powinien zostać ustalony na podstawie kwot niezbędnych do finansowania i funkcjonowania unijnych programów i polityk, a także na podstawie wymaganych marginesów, które należy udostępnić na potrzeby dostosowań do przyszłych potrzeb. Ponadto pułapy płatności powinny uwzględniać dużą kwotę zobowiązań pozostających do spłaty przewidzianych na koniec 2020 r. Kwoty określone w niniejszym rozporządzeniu oraz w aktach podstawowych dotyczących programów na lata 2021–2027 powinny zostać uzgodnione w cenach z 2018 r. oraz, dla uproszczenia i w celu zapewnienia przewidywalności, dostosowane na podstawie stałego deflatora w wysokości 2 % rocznie.

Zmiana    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(3)  Jeżeli konieczne jest uruchomienie gwarancji udzielonych w ramach budżetu ogólnego Unii w odniesieniu do pomocy finansowej na rzecz państw członkowskich zatwierdzonej zgodnie z art. 208 ust. 1] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr [xxx/201x] r. („rozporządzenie finansowe”), niezbędną kwotę należy uruchomić poza pułapami środków na zobowiązania i środków na płatności określonymi w WRF, przestrzegając jednocześnie pułapu zasobów własnych.

(3)  Jeżeli konieczne jest uruchomienie gwarancji udzielonych w ramach budżetu ogólnego Unii w odniesieniu do pomocy finansowej na rzecz państw członkowskich zatwierdzonej zgodnie z art. [208 ust. 1] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr [xxx/201x] r. („rozporządzenie finansowe”), niezbędną kwotę należy uruchomić poza pułapami środków na zobowiązania i środków na płatności określonymi w WRF i dlatego należy ją uwzględnić podczas ustalania pułapu zasobów własnych.

Zmiana    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(4)  W WRF nie należy uwzględniać pozycji budżetu finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel w rozumieniu rozporządzenia finansowego.

(4)  Dochodów przeznaczonych na określony cel w rozumieniu rozporządzenia finansowego, finansujących pozycje budżetu, nie należy uwzględniać w odniesieniu do pułapów WRF, natomiast należy przedstawiać wszelkie dostępne informacje, zachowując pełną przejrzystość w trakcie procedury przyjmowania budżetu rocznego i jego wykonywania.

Zmiana    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(6)  Należy wprowadzić określoną i jak największą możliwą elastyczność, aby umożliwić Unii wypełnianie jej zobowiązań zgodnie z art. 323 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

(6)  Należy w ramach WRF zapewnić maksymalną elastyczność, aby w szczególności zagwarantować, że Unia będzie mogła wypełniać zobowiązania zgodnie z art. 311 i art. 323 TFUE.

Zmiana    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(7)  Następujące instrumenty szczególne są niezbędne, by umożliwić Unii podejmowanie działań w określonych nieprzewidzianych okolicznościach lub aby umożliwić finansowanie jasno określonych wydatków, których nie można sfinansować w ramach pułapów dostępnych dla jednego działu lub kilku działów określonych w WRF, tak by zapewnić sprawny przebieg procedury budżetowej: Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, rezerwa na pomoc nadzwyczajną, łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii”), instrument elastyczności i margines na nieprzewidziane wydatki. Rezerwa na pomoc nadzwyczajną nie ma na celu łagodzenia konsekwencji kryzysów związanych z rynkiem, które mają wpływ na produkcję lub dystrybucję rolną. Należy zatem wprowadzić szczegółowy przepis, w którym przewidziana będzie możliwość zapisania w budżecie poza pułapami określonymi w WRF środków na zobowiązania i odpowiadających im środków na płatności, gdy konieczne będzie skorzystanie z instrumentów szczególnych.

(7)  Następujące instrumenty szczególne są niezbędne, by umożliwić Unii reakcję na określone nieprzewidziane okoliczności lub aby umożliwić finansowanie wyraźnie określonych wydatków, których nie można byłoby sfinansować w ramach pułapów dostępnych dla jednego lub kilku działów określonych w ramach finansowych, usprawniając tym samym przebieg corocznej procedury budżetowej: Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, rezerwa na pomoc nadzwyczajną, łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii na zobowiązania”), instrument elastyczności i margines na nieprzewidziane wydatki. Należy zatem wprowadzić szczegółowy przepis, w którym przewidziana będzie możliwość zapisania w budżecie poza pułapami określonymi w WRF środków na zobowiązania i odpowiadających im środków na płatności, gdy konieczne będzie skorzystanie z instrumentów szczególnych.

Zmiana    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

(7a)  W szczególności, o ile Unia i jej państwa członkowskie powinny dokładać wszelkich starań, by zapewnić skuteczne wykonywanie zobowiązań zatwierdzonych przez władzę budżetową zgodnie z ich pierwotnym celem, możliwe powinno być uruchomienie środków na zobowiązania, które nie zostały zrealizowane lub zostały anulowane, za pośrednictwem rezerwy Unii na zobowiązania, pod warunkiem że dla beneficjentów nie będzie to sposobem na obchodzenie odpowiednich zasad dotyczących anulowania zobowiązań.

Zmiana    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(9)  Należy określić zasady na wypadek innych sytuacji, które mogą wymagać dostosowania WRF. Dostosowania te mogą być związane z przyjęciem z opóźnieniem nowych zasad lub programów objętych zarządzaniem dzielonym lub ze środkami związanymi z należytym zarządzaniem gospodarczym lub ochroną budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, przyjętymi zgodnie z odpowiednimi aktami podstawowymi.

(9)  Należy określić zasady na wypadek innych sytuacji, które mogą wymagać dostosowania WRF. Dostosowania te mogą być związane z przyjęciem z opóźnieniem nowych zasad lub programów objętych zarządzaniem dzielonym lub ze środkami zawieszającymi zobowiązania budżetowe zgodnie z odpowiednimi aktami podstawowymi.

Zmiana    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(10)  Konieczne jest przeprowadzenie przeglądu funkcjonowania WRF w połowie okresu ich wdrażania. Wyniki tego przeglądu należy uwzględnić w ewentualnej rewizji niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do pozostałych lat obowiązywania WRF.

(10)  W celu uwzględnienia nowych strategii politycznych i nowych priorytetów należy zrewidować WRF w połowie okresu na podstawie przeglądu funkcjonowania i wdrażania WRF, który powinien zawierać także sprawozdanie określające metody praktycznego wdrożenia ram finansowych obejmujących okres „pięć plus pięć lat”.

Zmiana    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

(10a)  Aby Unia wywiązała się z zobowiązania w zakresie prekursorstwa we wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju ONZ, w tym również celu dotyczącego równouprawnienia płci, rewizję WRF należy przygotować z uwzględnieniem postępów poczynionych we wdrażaniu wszystkich strategii politycznych oraz inicjatyw UE objętych WRF na lata 2021–2027, mierzonych przy wykorzystaniu wskaźników skuteczności działania opracowanych przez Komisję, a także postępów w zakresie uwzględniania problematyki płci we wszystkich działaniach UE. Przegląd WRF przygotowuje się również z uwzględnieniem postępów w osiąganiu ogólnego celu, jakim jest przeznaczanie 25% środków UE na cele klimatyczne w ramach wydatków UE w okresie obowiązywania WRF na lata 2021–2027, oraz celu w zakresie wydatków związanych ze zmianą klimatu na poziomie 30%, który ma zostać osiągnięty jak najszybciej, jednak nie później niż do 2027 r., przy czym podstawą pomiaru mają być zmienione wskaźniki skuteczności działania umożliwiające rozróżnienie między łagodzeniem skutków zmiany klimatu a dostosowywaniem się do niej. W ramach przeglądu, we współpracy z zainteresowanymi podmiotami na szczeblu krajowym i lokalnym, należy również ocenić, czy przyjęte środki upraszczające rzeczywiście doprowadziły do ograniczenia obciążeń biurokratycznych dla beneficjentów podczas realizacji programów.

Zmiana    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

(12a)  Wszystkie wydatki na szczeblu Unii przeznaczone na wdrażanie unijnych strategii politycznych na podstawie traktatów stanowią wydatki Unii do celów art. 310 ust. 1 TFUE i dlatego należy je zapisać w budżecie Unii zgodnie z procedurą budżetową ustanowioną w art. 314 TFUE, zapewniając w ten sposób poszanowanie podstawowych zasad demokratycznej reprezentacji obywateli w podejmowaniu decyzji, nadzór parlamentarny nad finansami publicznymi i przejrzystość podejmowania decyzji. Pułapy określone w WRF nie mogą utrudniać finansowania celów politycznych Unii z budżetu unijnego. Dlatego niezbędne jest wprowadzenie możliwości skorygowania WRF w górę za każdym razem, kiedy będzie to potrzebne, aby ułatwić finansowanie unijnych strategii politycznych, w szczególności nowych celów politycznych, bez uciekania się do międzyrządowych lub quasi‑międzyrządowych metod finansowania.

Zmiana    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(13)  Konieczne jest również wprowadzenie przepisów dotyczących szczegółowych zasad postępowania w przypadku dużych projektów infrastrukturalnych, których czas realizacji znacznie przekracza wyznaczony okres obowiązywania WRF. Konieczne jest wyznaczenie maksymalnych kwot wkładu z budżetu ogólnego Unii w te projekty, co pozwoli zapewnić, by nie miały one żadnego wpływu na inne projekty finansowane z tego budżetu.

(13)  Konieczne jest również wprowadzenie przepisów dotyczących szczegółowych zasad postępowania w przypadku dużych projektów infrastrukturalnych, których czas realizacji znacznie przekracza wyznaczony okres obowiązywania WRF. Finansowanie owych dużych projektów, które mają strategiczne znaczenie dla Unii, musi być zagwarantowane z budżetu ogólnego Unii, ale konieczne jest wyznaczenie maksymalnych kwot wkładu z budżetu ogólnego Unii w te projekty, dzięki czemu ewentualne przekroczenie kosztów nie będzie miało wpływu na inne projekty finansowane z tego budżetu.

Zmiana    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(14)  Konieczne jest wprowadzenie przepisów określających ogólne zasady współpracy międzyinstytucjonalnej w procedurze budżetowej.

(14)  Konieczne jest wprowadzenie przepisów określających ogólne zasady w zakresie przejrzystości i współpracy międzyinstytucjonalnej w procedurze budżetowej przy poszanowaniu uprawnień budżetowych instytucji, wynikających z traktatów, w trosce o to, aby decyzje budżetowe podejmowano w jak najbardziej otwarty sposób i jak najbliżej obywateli, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 10 ust. 3 TUE, oraz by procedura budżetowa przebiegała sprawnie, jak przewiduje art. 312 ust. 3 akapit drugi TFUE.

Zmiana    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

(15)  Komisja powinna przedstawić wniosek w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych przed dniem 1 lipca 2025 r., by umożliwić instytucjom przyjęcie go z wystarczającym wyprzedzeniem przed wejściem w życie kolejnych wieloletnich ram finansowych. Zgodnie z art. 312 ust. 4 TFUE pułapy dotyczące ostatniego roku określone w niniejszym rozporządzeniu mają w dalszym ciągu zastosowanie, gdyby nowe ramy finansowe nie zostały przyjęte przed końcem okresu obowiązywania WRF określonych w niniejszym rozporządzeniu,

(15)  Komisja powinna przedstawić wniosek w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych przed dniem 1 lipca 2025 r. Takie ramy czasowe dadzą nowo powołanej Komisji czas niezbędny do przygotowania wniosków i umożliwią Parlamentowi Europejskiemu powołanemu w wyniku wyborów w 2024 r. przedstawienie własnego stanowiska w sprawie wieloletnich ram finansowych na okres po 2027 r. Umożliwią one również instytucjom przyjęcie go z wystarczającym wyprzedzeniem przed wejściem w życie kolejnych wieloletnich ram finansowych. Zgodnie z art. 312 ust. 4 TFUE pułapy dotyczące ostatniego roku określone w niniejszym rozporządzeniu mają w dalszym ciągu zastosowanie, gdyby nowe ramy finansowe nie zostały przyjęte przed końcem okresu obowiązywania WRF określonych w niniejszym rozporządzeniu,

Zmiana    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 1 – artykuł 3 – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Przestrzeganie pułapu zasobów własnych

Powiązanie z zasobami własnymi

Zmiana    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 1 – artykuł 3 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

4.  W każdym roku w okresie objętym WRF obowiązuje zasada, że wymagana łączna kwota środków na płatności, po rocznym dostosowaniu i z uwzględnieniem wszelkich innych dostosowań i rewizji, jak również zastosowania art. 2 ust. 2 i 3, nie może skutkować taką stawką poboru zasobów własnych, która przekraczałaby pułap zasobów własnych określony zgodnie z obowiązującą decyzją Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej przyjętą zgodnie z art. 311 akapit trzeci TFUE (decyzja w sprawie zasobów własnych).

4.  W każdym roku w okresie objętym WRF obowiązuje zasada, że wymagana łączna kwota środków na płatności, po rocznym dostosowaniu i z uwzględnieniem wszelkich innych dostosowań i rewizji, jak również zastosowania art. 2 ust. 2 i 3, nie może skutkować taką stawką poboru zasobów własnych, która przekraczałaby limity zasobów własnych Unii, bez uszczerbku dla obowiązku Unii dotyczącego pozyskania środków koniecznych do osiągania celów i prowadzenia polityki zgodnie z art. 311 akapit pierwszy TFUE, a także obowiązku zadbania przez instytucje o to, by dostępne były środki finansowe umożliwiające Unii wypełnianie obowiązków prawnych wobec stron trzecich zgodnie z art. 323 TFUE.

Zmiana    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 1 – artykuł 3 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

5.  W razie potrzeby pułapy określone w WRF obniża się, aby zapewnić przestrzeganie pułapu zasobów własnych określonego zgodnie z obowiązującą decyzją w sprawie zasobów własnych.

skreśla się

Zmiana    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 2 – artykuł 5 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

4.  Z zastrzeżeniem przepisów art. 6, 7 i 8, w stosunku do danego roku, nie można dokonywać żadnych dalszych dostosowań technicznych ani w ciągu tego roku, ani na zasadzie ex post w latach kolejnych.

skreśla się

Zmiana    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 2 – artykuł 7 – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Dostosowania dotyczące środków związanych z należytym zarządzaniem gospodarczym lub z ochroną budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich

Dostosowania dotyczące środków zawieszających zobowiązania budżetowe

Zmiana    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 2 – artykuł 7

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

W razie zniesienia, zgodnie z odpowiednimi aktami podstawowymi, środków zawieszających zobowiązania budżetowe dotyczące funduszy Unii w kontekście środków związanych z należytym zarządzaniem gospodarczym lub z ochroną budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, kwoty odpowiadające zawieszonym zobowiązaniom zostają przeniesione na kolejne lata, a odpowiednie pułapy WRF zostają odpowiednio dostosowane. Zawieszone zobowiązania z roku n nie mogą zostać ponownie zapisanie w budżecie później niż w roku n+2.

W razie zniesienia, zgodnie z odpowiednimi aktami podstawowymi, środków zawieszających zobowiązania budżetowe, odpowiednie kwoty zostają przeniesione na kolejne lata, a odpowiednie pułapy WRF odpowiednio dostosowane. Zawieszone zobowiązania z roku n nie mogą zostać ponownie zapisanie w budżecie później niż w roku n+2. Od roku n+3 kwotę równoważną zawieszonym zobowiązaniom zapisuje się w rezerwie Unii na zobowiązania, przewidzianej w art. 12.

Zmiana    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 10 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

1.  Środki Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, którego cele i zakres zostały określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2012/2002, nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 600 mln EUR (w cenach z 2018 r.). W dniu 1 października każdego roku co najmniej jedna czwarta tej rocznej kwoty powinna pozostać dostępna na zaspokojenie potrzeb, które mogą powstać do końca roku. Część rocznej kwoty, która nie została wykorzystana w roku n, może zostać wykorzystana do roku n+1. W pierwszej kolejności wykorzystuje się część rocznej kwoty wynikającą z roku poprzedniego. Ta część rocznej kwoty z roku n, która nie zostanie wykorzystana w roku n+1, wygasa.

1.  Środki Funduszu Solidarności Unii Europejskiej mają zapewnić pomoc finansową w razie wystąpienia poważnych klęsk żywiołowych na terenie państwa członkowskiego lub państwa kandydującego, zgodnie z definicją w odpowiednim akcie podstawowym, i nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 1000 mln EUR (w cenach z 2018 r.). W dniu 1 października każdego roku co najmniej jedna czwarta tej rocznej kwoty powinna pozostać dostępna na zaspokojenie potrzeb, które mogą powstać do końca roku. Część rocznej kwoty, która nie została wykorzystana w roku n, może zostać wykorzystana do roku n+1. W pierwszej kolejności wykorzystuje się część rocznej kwoty wynikającą z roku poprzedniego. Ta część rocznej kwoty z roku n, która nie zostanie wykorzystana w roku n+1, wygasa.

Zmiana    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 10 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

1a.  Środki Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zapisuje się w budżecie ogólnym Unii jako rezerwę.

Zmiana    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 11 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

2.  Roczną kwotę rezerwy ustala się na 600 mln EUR (w cenach z 2018 r.) i zgodnie z rozporządzeniem finansowym można ją wykorzystywać do roku n+1. Rezerwa ta zostaje zapisana w budżecie ogólnym Unii jako rezerwa. W pierwszej kolejności wykorzystuje się część rocznej kwoty wynikającą z roku poprzedniego. Ta część rocznej kwoty z roku n, która nie zostanie wykorzystana w roku n+1, wygasa. W dniu 1 października każdego roku co najmniej jedna czwarta rocznej kwoty na rok n powinna pozostać dostępna na zaspokojenie potrzeb, które mogą powstać do końca roku. Odpowiednio na operacje wewnętrzne i zewnętrzne można uruchomić nie więcej niż połowę kwoty dostępnej do dnia 30 września każdego roku. Od dnia 1 października pozostała część dostępnej kwoty może zostać uruchomiona na operacje wewnętrzne lub zewnętrzne, aby zaspokoić potrzeby, które mogą powstać do końca roku.

2.  Roczną kwotę rezerwy na pomoc nadzwyczajną ustala się na 1000 mln EUR (w cenach z 2018 r.) i zgodnie z rozporządzeniem finansowym można ją wykorzystywać do roku n+1. Rezerwa ta zostaje zapisana w budżecie ogólnym Unii jako rezerwa. W pierwszej kolejności wykorzystuje się część rocznej kwoty wynikającą z roku poprzedniego. Ta część rocznej kwoty z roku n, która nie zostanie wykorzystana w roku n+1, wygasa. W dniu 1 października każdego roku co najmniej 150 mln EUR (w cenach z 2018 r.) z rocznej kwoty na rok n pozostaje dostępne na zaspokojenie potrzeb, które mogą powstać do końca roku. Odpowiednio na operacje wewnętrzne i zewnętrzne można uruchomić nie więcej niż połowę kwoty dostępnej do dnia 30 września każdego roku. Od dnia 1 października pozostała część dostępnej kwoty może zostać uruchomiona na operacje wewnętrzne lub zewnętrzne, aby zaspokoić potrzeby, które mogą powstać do końca roku.

Zmiana    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 12 – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii”)

Łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii na zobowiązania”)

Zmiana    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 12 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

1.  Łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii”), który ma zostać udostępniony poza pułapami określonymi w WRF na lata 2022-2027, obejmuje, co następuje:

a) marginesy pozostawione poniżej pułapów zobowiązań określonych w WRF na rok n-1;

b) od 2023 r., oprócz marginesów, o których mowa w lit. a), kwotę równoważną umorzeniom środków dokonanym w trakcie roku n-2, z zastrzeżeniem art. 15] rozporządzenia finansowego.

1.  Łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii na zobowiązania”), który ma zostać udostępniony poza pułapami określonymi w WRF na lata 2021-2027, obejmuje, co następuje:

a) marginesy pozostawione poniżej pułapów zobowiązań określonych w WRF na poprzednie lata;

aa) niezrealizowane środki na zobowiązania z roku n-1;

b) kwotę równoważną umorzeniom środków dokonanym w trakcie roku n-2, z zastrzeżeniem art. [15] rozporządzenia finansowego;

ba) kwotę równoważną kwocie zawieszonych zobowiązań z roku n-3, których nie można już zapisać w budżecie zgodnie z art. 7;

baa) kwotę równoważną kwocie dochodów pochodzących z grzywien i kar.

Zmiana    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 12 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

2.  Łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii”) lub jego część mogą zostać uruchomione przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej przewidzianej w art. 314 TFUE.

2.  Łączny margines na zobowiązania („rezerwa Unii na zobowiązania”) lub jego część mogą zostać uruchomione przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej przewidzianej w art. 314 TFUE. Marginesy z roku n mogą zostać uruchomione w roku n oraz n+1 za pośrednictwem rezerwy Unii na zobowiązania, pod warunkiem że nie stoi to w sprzeczności z oczekiwanymi lub planowanymi budżetami korygującymi.

Zmiana    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 12 – ustęp 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

3.  Na koniec 2027 r. kwoty, które nadal są dostępne w ramach rezerwy Unii na zobowiązania, przenosi się na następne WRF do 2030 r.

Zmiana    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 13 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Instrument elastyczności może być wykorzystywany na finansowanie w danym roku budżetowym i do wskazanej wysokości precyzyjnie określonych wydatków, których nie można było pokryć w ramach pułapów dostępnych w ramach co najmniej jednego innego działu. Z zastrzeżeniem akapitu drugiego pułap rocznej kwoty dostępnej na instrument elastyczności wyznacza się na 1 000 000 000 EUR (w cenach z 2018 r.).

Instrument elastyczności może zostać wykorzystany na sfinansowanie w danym roku budżetowym i do wskazanej wysokości precyzyjnie określonych wydatków, których nie można było pokryć w ramach pułapów dostępnych w co najmniej jednym innym dziale bądź w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, Funduszu Solidarności Unii Europejskiej i rezerwy na pomoc nadzwyczajną. Z zastrzeżeniem akapitu drugiego pułap rocznej kwoty dostępnej na instrument elastyczności wyznacza się na 2000 mln EUR (w cenach z 2018 r.).

Zmiana    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 14 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

1.  Margines na nieprzewidziane wydatki, odpowiadający maksymalnie 0,03 % dochodu narodowego brutto Unii, ustanawia się poza pułapami WRF; ma to być ostateczny instrument umożliwiający działanie w nieprzewidzianych okolicznościach. Może on zostać uruchomiony wyłącznie w odniesieniu do budżetu korygującego lub budżetu rocznego.

1.  Margines na nieprzewidziane wydatki, odpowiadający maksymalnie 0,05% dochodu narodowego brutto Unii, ustanawia się poza pułapami WRF; ma to być ostateczny instrument umożliwiający działanie w nieprzewidzianych okolicznościach. Może on zostać uruchomiony wyłącznie w odniesieniu do budżetu korygującego lub budżetu rocznego. Może zostać uruchomiony w przypadku środków na zobowiązania i płatności lub tylko środków na płatności.

Zmiana    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 14 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

2.  Kwota wykorzystywana z marginesu na nieprzewidziane wydatki w każdym roku nie może przekraczać maksymalnej kwoty przewidzianej w rocznym dostosowaniu technicznym WRF i jest zgodna z pułapem zasobów własnych.

2.  Kwota wykorzystywana z marginesu na nieprzewidziane wydatki w każdym roku nie może przekraczać maksymalnej kwoty przewidzianej w rocznym dostosowaniu technicznym WRF.

Zmiana    32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 14 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

3.  Kwoty udostępniane dzięki uruchomieniu marginesu na nieprzewidziane wydatki są w pełni kompensowane w marginesach co najmniej jednego działu WRF na bieżący rok budżetowy lub kolejne lata budżetowe.

skreśla się

Zmiana    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 3 – artykuł 14 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

4.  Kwot kompensowanych zgodnie z ust. 3 nie uruchamia się w kontekście WRF. Skorzystanie z marginesu na nieprzewidziane wydatki nie może powodować przekroczenia łącznych kwot pułapów środków na zobowiązania i środków na płatności określonych w WRF na bieżący rok budżetowy i kolejne lata budżetowe.

skreśla się

Zmiana    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 4 – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Przegląd i rewizja WRF

Rewizje

Zmiana    35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 4 – artykuł 15 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

1.  Z zastrzeżeniem przepisów art. 3 ust. 2, art. 16–20 oraz art. 24, w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności WRF mogą zostać poddane rewizji przy zachowaniu zgodności z pułapem zasobów własnych określonym zgodnie z obowiązującą decyzją w sprawie zasobów własnych.

 

1.  Z zastrzeżeniem przepisów art. 3 ust. 2, art. 16–20 oraz art. 24 odpowiednie pułapy WRF należy skorygować w górę w przypadku, gdy będzie to niezbędne, by ułatwić finansowanie unijnych strategii politycznych, w szczególności nowych celów politycznych, jeśli w przeciwnej sytuacji konieczne byłoby ustanowienie dodatkowych międzyrządowych lub quasi-międzyrządowych metod finansowania, które prowadziłyby do obejścia procedury budżetowej określonej w art. 314 TFUE.

Zmiana    36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 4 – artykuł 15 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

3.  W przypadku każdego wniosku dotyczącego rewizji WRF zgodnie z ust. 1 analizuje się możliwości realokacji wydatków pomiędzy programami wchodzącymi w zakres działu, którego dotyczy rewizja, ze szczególnym uwzględnieniem przewidywanego niepełnego wykorzystania środków.

skreśla się

Zmiana    37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 4 – artykuł 16 – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Śródokresowy przegląd WRF

Śródokresowa rewizja WRF

Zmiana    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 4 – artykuł 16

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Przed dniem 1 stycznia 2024 r. Komisja przedstawia przegląd funkcjonowania WRF. Przeglądowi towarzyszą w stosownych przypadkach odpowiednie wnioski.

Przed dniem 1 lipca 2023 r. Komisja przedstawia wniosek ustawodawczy dotyczący przeglądu niniejszego rozporządzenia zgodnie z procedurami określonymi w TFUE na podstawie przeglądu funkcjonowania WRF. Bez uszczerbku dla art. 6 niniejszego rozporządzenia pule środków finansowych wcześniej przydzielone poszczególnym krajom nie zostaną zmniejszone w drodze takiego przeglądu.

 

Wniosek sporządzany jest z uwzględnieniem oceny:

 

-  postępów w realizacji ogólnego celu, jakim jest przeznaczenie 25 % wydatków UE na cele związane ze zmianą klimatu w okresie WRF 2021–2027 oraz jak najszybszego osiągnięcia celu 30 % rocznych wydatków;

-  włączenia w główny nurt celów zrównoważonego rozwoju wyznaczonych przez ONZ;

-  uwzględnienia aspektu płci w budżecie Unii (sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci )

-  wpływu środków upraszczających na zmniejszenie biurokracji dla beneficjentów przy realizacji programów finansowych, które mają być realizowane w porozumieniu z zainteresowanymi stronami;

Zmiana    39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 4 – artykuł 17

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Powiadamiając Parlament Europejski i Radę o wynikach dostosowań technicznych WRF, Komisja przedstawia w stosownych przypadkach wszelkie wnioski w sprawie rewizji łącznej kwoty środków na płatności, jakie uzna za konieczne, w świetle wykonania, celem zapewnienia należytego zarządzania rocznymi pułapami płatności oraz, w szczególności, ich należytego rozłożenia w czasie w odniesieniu do środków na zobowiązania.

Powiadamiając Parlament Europejski i Radę o wynikach dostosowań technicznych WRF, lub w przypadku gdy pułapy płatności mogą uniemożliwiać dotrzymywanie przez Unię zobowiązań prawnych, Komisja przedstawia wszelkie wnioski w sprawie rewizji łącznej kwoty środków na płatności, jakie uzna za konieczne, w świetle wykonania, celem zapewnienia należytego zarządzania rocznymi pułapami płatności oraz, w szczególności, ich należytego rozłożenia w czasie w odniesieniu do środków na zobowiązania.

Zmiana    40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 5 – artykuł 21 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

1.  W ramach budżetu ogólnego Unii na lata 2021–2027 udostępnia się maksymalną kwotę w wysokości 14 196 mln EUR (w cenach z 2018 r.) na potrzeby dużych projektów realizowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady XXXX/XX – Program kosmiczny].

1.  W ramach budżetu ogólnego Unii na lata 2021–2027 udostępnia się maksymalną kwotę wspólnie na europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) oraz program Copernicus (europejski program obserwacji Ziemi). Tę maksymalną kwotę ustala się na poziomie 15 % powyżej kwot szacunkowych ustalonych na potrzeby obu dużych projektów realizowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady XXXX/XX – Program kosmiczny]. Każde zwiększenie w ramach tej maksymalnej kwoty finansowane jest z marginesów lub specjalnych instrumentów i nie skutkuje redukcjami w innych programach i projektach.

Zmiana    41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 5 – artykuł 21 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

2a.  Jeśli pojawią się dodatkowe potrzeby finansowania z budżetu unijnego dużych projektów, o których mowa powyżej, Komisja proponuje odpowiednią rewizję pułapów WRF.

Zmiana    42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 6 – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Współpraca międzyinstytucjonalna w procedurze budżetowej

Przejrzystość i współpraca międzyinstytucjonalna w procedurze budżetowej

Zmiana    43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 6 – artykuł 22

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Współpraca międzyinstytucjonalna w procedurze budżetowej

Przejrzystość i współpraca międzyinstytucjonalna w procedurze budżetowej

Zmiana    44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 6 – artykuł 22 – ustęp 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada są reprezentowane przez członków danej instytucji podczas posiedzeń na szczeblu politycznym.

Zmiana    45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 6 – artykuł 22 – ustęp 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

6a.  Parlament Europejski i Rada, przyjmując stanowiska w sprawie projektu budżetu, odbywają posiedzenia jawne.

Zmiana    46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 6 – artykuł 23

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Wszystkie wydatki i dochody Unii i Euratomu ujmuje się w budżecie ogólnym Unii zgodnie z art. 7] rozporządzenia finansowego, w tym wydatki wynikające z wszelkich stosownych decyzji podjętych jednomyślnie przez Radę po konsultacji z Parlamentem Europejskim, w ramach art. 332 TFUE.

Wszystkie wydatki i dochody Unii i Euratomu ujmuje się w budżecie ogólnym Unii zgodnie z art. 310 ust. 1 TFUE, w tym wydatki wynikające z wszelkich stosownych decyzji podjętych jednomyślnie przez Radę po konsultacji z Parlamentem Europejskim, w ramach art. 332 TFUE.

 

Zmiana    47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział 7 – artykuł 24

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Komisja przedstawi wniosek w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych przed dniem 1 lipca 2025 r.

Przed dniem 1 lipca 2023 r. wraz wnioskami dotyczącymi przeglądu śródokresowego Komisja przedstawia sprawozdanie określające metody praktycznego wdrożenia ram finansowych obejmujących okres „pięć plus pięć lat”.

 

Komisja przedstawi wniosek w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych przed dniem 1 lipca 2025 r.

 

Jeżeli przed dniem 31 grudnia 2027 r. nie zostanie przyjęte rozporządzenie Rady określające nowe wieloletnie ramy finansowe, przedłuża się okres obowiązywania pułapów i innych przepisów dotyczących ostatniego roku objętego WRF do czasu przyjęcia rozporządzenia określającego nowe ramy finansowe. W przypadku przystąpienia nowego państwa członkowskiego do Unii Europejskiej po 2020 r. w razie potrzeby dokonuje się rewizji ram finansowych o przedłużonym okresie obowiązywania w celu uwzględnienia tego przystąpienia.

E. ZMIANY WE WNIOSKU DOTYCZĄCYM POROZUMIENIA MIĘDZYINSTYTUCJONALNEGO

50.  podkreśla, że w wyniku negocjacji i przyjęcia nowego rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych we wniosku dotyczącym Porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w zakresie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami należy wprowadzić następujące zmiany:

Zmiana    48

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część 1

Część A – punkt 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

6a.  Informacje dotyczące operacji nieujętych w budżecie ogólnym Unii oraz przewidywalnego rozwoju różnych kategorii zasobów własnych Unii są ujęte orientacyjnie w osobnych tabelach. Informacje te są corocznie aktualizowane i uwzględniane w dokumentach dołączanych do projektu budżetu.

Zmiana    49

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja A – punkt 7

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

7.  Instytucje zapewniają, na potrzeby należytego zarządzania finansami, na ile to możliwe, w czasie trwania procedury budżetowej oraz w czasie przyjmowania budżetu, pozostawienie dostatecznych marginesów poniżej pułapów dla poszczególnych działów wieloletnich ram finansowych.

7.  Instytucje zapewniają, na potrzeby należytego zarządzania finansami, na ile to możliwe, w czasie trwania procedury budżetowej oraz w czasie przyjmowania budżetu, pozostawienie dostatecznych kwot w ramach marginesów poniżej pułapów dla poszczególnych działów wieloletnich ram finansowych lub w ramach dostępnych instrumentów szczególnych.

Zmiana    50

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja A – punkt 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Aktualizacja prognoz dotyczących środków na płatności po 2027 r.

8.  W 2024 r. Komisja dokona aktualizacji prognoz dotyczących środków na płatności po 2027 r.

W aktualizacji tej uwzględnione zostaną wszystkie stosowne informacje, w tym rzeczywiste wykonanie przewidzianych w budżecie środków na zobowiązania oraz środków na płatności, jak również prognozy dotyczące wykonania. Obejmie ona także zasady opracowane w celu zapewnienia uporządkowanego kształtowania się środków na płatności względem środków na zobowiązania oraz prognoz wzrostu dochodu narodowego brutto Unii.

Aktualizacja prognoz dotyczących środków na płatności

8.  Co roku Komisja dokona aktualizacji prognoz dotyczących środków na płatności do 2027 roku i po 2027 roku.

W aktualizacji tej uwzględnione zostaną wszystkie stosowne informacje, w tym rzeczywiste wykonanie przewidzianych w budżecie środków na zobowiązania oraz środków na płatności, jak również prognozy dotyczące wykonania. Obejmie ona także zasady opracowane w celu zapewnienia uporządkowanego kształtowania się środków na płatności względem środków na zobowiązania oraz prognoz wzrostu dochodu narodowego brutto Unii.

Zmiana    51

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja B – punkt 9

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

9.  Jeżeli spełnione są warunki uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji określone w odpowiednim akcie podstawowym, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia środków do odpowiednich linii budżetowych.

Przesunięcia związane z Funduszem Dostosowania do Globalizacji dokonywane są zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

9.  Jeżeli spełnione są warunki uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji określone w odpowiednim akcie podstawowym, Komisja przedkłada wniosek o uruchomienie funduszu. Decyzja o uruchomieniu środków z Funduszu Dostosowania do Globalizacji jest podejmowana wspólnie przez Parlament Europejski i Radę.

Wraz z wnioskiem dotyczącym decyzji w sprawie uruchomienia Funduszu Dostosowania do Globalizacji Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia środków do odpowiednich linii budżetowych.

W razie braku porozumienia tę kwestię porusza się podczas kolejnych rozmów trójstronnych na temat budżetu.

Przesunięcia związane z Funduszem Dostosowania do Globalizacji dokonywane są zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

Zmiana    52

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja B – punkt 10

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

10.  Jeżeli spełnione są warunki uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej określone w odpowiednim akcie podstawowym, Komisja przedkłada wniosek dotyczący odpowiedniego instrumentu budżetowego zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

10.  Jeżeli spełnione są warunki uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej określone w odpowiednim akcie podstawowym, Komisja przedkłada wniosek o uruchomienie funduszu. Decyzja o uruchomieniu środków z Funduszu Solidarności jest podejmowana wspólnie przez Parlament Europejski i Radę.

Wraz z wnioskiem dotyczącym decyzji w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przesunięcia środków do odpowiednich linii budżetowych.

W razie braku porozumienia tę kwestię porusza się podczas kolejnych rozmów trójstronnych na temat budżetu.

Przesunięcia związane z Funduszem Solidarności dokonywane są zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

Zmiana    53

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja B – punkt 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

11.  Gdy Komisja uzna, że konieczne jest uruchomienie rezerwy na pomoc nadzwyczajną, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek o przesunięcie środków z rezerwy do odpowiednich linii budżetowych zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

11.  Gdy Komisja uzna, że konieczne jest uruchomienie rezerwy na pomoc nadzwyczajną, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek o przesunięcie środków z rezerwy do odpowiednich linii budżetowych zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

W razie braku porozumienia tę kwestię porusza się podczas kolejnych rozmów trójstronnych na temat budżetu.

Zmiana    54

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja B – punkt 12

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Instrument elastyczności

 

12.  Komisja przedstawia wniosek dotyczący uruchomienia Instrumentu Elastyczności po zbadaniu wszelkich możliwości realokacji środków w ramach działu wymagającego dodatkowych wydatków.

We wniosku określone zostają potrzeby wymagające sfinansowania oraz kwota. Taki wniosek można przedłożyć w odniesieniu do projektu budżetu lub projektu budżetu korygującego.

Instrument Elastyczności może zostać uruchomiony przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej określonej w art. 314 TFUE.

Instrument elastyczności

 

12.  Komisja przedstawia wniosek dotyczący uruchomienia Instrumentu Elastyczności po wyczerpaniu marginesów w ramach odpowiednich działów.

We wniosku określone zostają potrzeby wymagające sfinansowania oraz kwota.

Instrument Elastyczności może zostać uruchomiony przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej określonej w art. 314 TFUE.

Zmiana    55

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Sekcja B – punkt 13

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

13.  Komisja, po przeprowadzeniu dogłębnej analizy wszystkich innych możliwości finansowania, przedkłada wniosek o uruchomienie całości lub części środków w ramach marginesu na nieprzewidziane wydatki. Taki wniosek można przedłożyć w odniesieniu do projektu budżetu lub projektu budżetu korygującego.

Margines na nieprzewidziane wydatki może zostać uruchomiony przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej określonej w art. 314 TFUE.

13.  Komisja, po przeprowadzeniu dogłębnej analizy wszystkich innych możliwości finansowania, przedkłada wniosek o uruchomienie całości lub części środków w ramach marginesu na nieprzewidziane wydatki.

Margines na nieprzewidziane wydatki może zostać uruchomiony przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej określonej w art. 314 TFUE.

Zmiana    56

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część II

Sekcja A – punkt 14 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

14a.  Aby ułatwić przyjęcie nowych WRF lub ich rewizję oraz nadać skuteczność art. 312 ust. 5 TFUE, instytucje zwołują systematycznie posiedzenia, a mianowicie:

 

-  spotkania przewodniczących określone w art. 324 traktatu,

 

-  odprawy i składanie sprawozdań delegacji Parlamentu Europejskiego przez prezydencję Rady przed odnośnymi posiedzeniami Rady i po nich,

 

-  nieformalne posiedzenia trójstronne w toku prac Rady mające na celu uwzględnienie opinii Parlamentu ujętych w dowolnym dokumencie przedstawionym przez prezydencję Rady,

 

-  trójstronne rozmowy po przyjęciu przez Parlament i Radę ich odnośnych mandatów negocjacyjnych,

 

-  obecność prezydencji Rady w odpowiedniej komisji parlamentarnej i zespołu negocjacyjnego Parlamentu w odpowiednim zespole Rady.

 

 

Parament i Rada przekazują sobie nawzajem wszelkie dostępne już dokumenty formalnie przyjęte w ich odpowiednich organach przygotowawczych lub formalnie przedłożone w ich imieniu.

Zmiana    57

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Część B – punkt 15 – tiret 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

-  dochodów, wydatków, aktywów i zobowiązań Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej (EFSF), Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS) i innych ewentualnych mechanizmów tworzonych w przyszłości,

-  dochodów, wydatków, aktywów i zobowiązań Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej (EFSF), Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS) i innych ewentualnych mechanizmów tworzonych w przyszłości, które nie są finansowane za pośrednictwem budżetu unijnego, ale mają za zadanie wspieranie celów polityki Unii wynikających z traktatów,

Zmiana    58

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część I

Część B – punkt 15 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

15a.  Dokonując przesunięć w sposób niezależny na podstawie art. 30 ust. 1 rozporządzenia finansowego, Komisja bezzwłocznie informuje władzę budżetową o szczegółowych powodach takich przesunięć. Jeśli Parlament lub Rada zgłoszą zastrzeżenie dotyczące przesunięcia w sposób niezależny, Komisja odnosi się do niego, w tym w razie konieczności wycofując przesunięcie.

Zmiana    59

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Część III

Część A – punkt 24 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

24a.  Gdy w ramach procedury budżetowej władza budżetowa podejmuje decyzję o zwiększeniu konkretnych środków, Komisja nie kompensuje ich w kolejnych latach programowania finansowego, o ile nie zostanie do tego upoważniona przez tę władzę.

Zmiana    60

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część A – punkt 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

1a.  Każda z instytucji zobowiązuje się nie przekazywać do pozostałych instytucji żadnych niepilnych pozycji budżetowych, nie dokonywać przesunięć ani nie wysyłać żadnych powiadomień związanych z uaktywnieniem terminów podczas okresów przerw, by umożliwić tym instytucjom należyte wykonanie prerogatyw proceduralnych.

Służby instytucji informują się wzajemnie w odpowiednim czasie o terminach przerw w ich instytucjach.

Zmiana    61

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część B – punkt 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

2.  Z odpowiednim wyprzedzeniem przed przyjęciem projektu budżetu przez Komisję zwoływane są rozmowy trójstronne w celu omówienia ewentualnych priorytetów budżetu na kolejny rok budżetowy.

2.  Z odpowiednim wyprzedzeniem przed przyjęciem projektu budżetu przez Komisję zwoływane są rozmowy trójstronne w celu omówienia ewentualnych priorytetów budżetu na kolejny rok budżetowy i wszelkich kwestii wynikających z wykonania budżetu w bieżącym roku finansowym.

Zmiana    62

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część C – punkt 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

8.  W interesie lojalnej i należytej współpracy instytucjonalnej Parlament Europejski i Rada zobowiązują się do utrzymywania regularnych i aktywnych kontaktów na wszystkich szczeblach, za pośrednictwem swoich negocjatorów, podczas całej procedury budżetowej, a w szczególności podczas okresu pojednawczego. Parlament Europejski i Rada zobowiązują się do zapewniania terminowej i stałej wzajemnej wymiany właściwych informacji i dokumentów zarówno na szczeblu formalnym, jak i nieformalnym oraz do odbywania w razie potrzeby i we współpracy z Komisją posiedzeń technicznych lub informacyjnych podczas okresu pojednawczego. Komisja zapewnia terminowy i równy dostęp do informacji i dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

8.  W interesie lojalnej i należytej współpracy instytucjonalnej Parlament Europejski i Rada zobowiązują się do utrzymywania regularnych i aktywnych kontaktów na wszystkich szczeblach, za pośrednictwem swoich negocjatorów, podczas całej procedury budżetowej, a w szczególności podczas okresu pojednawczego. Parlament Europejski i Rada zobowiązują się do zapewniania terminowej i stałej wzajemnej wymiany właściwych informacji i dokumentów zarówno na szczeblu formalnym, jak i nieformalnym, w szczególności poprzez przekazywanie sobie najszybciej jak to możliwe wszystkich dokumentów proceduralnych przyjmowanych przez ich odpowiednie organy przygotowawcze. Zobowiązują się ponadto do odbywania w razie potrzeby i we współpracy z Komisją posiedzeń technicznych lub informacyjnych podczas okresu pojednawczego. Komisja zapewnia terminowy i równy dostęp do informacji i dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Zmiana    63

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część D – punkt 12 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

12a.  Parlament Europejski i Rada, przyjmując stanowiska w sprawie projektu budżetu, odbywają posiedzenia jawne.

Zmiana    64

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część E – punkt 15

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

15.  Parlament Europejski i Rada są reprezentowane w komitecie pojednawczym na właściwym szczeblu, co pozwala każdej delegacji na polityczne zobowiązanie jej instytucji i umożliwia czynienie rzeczywistych postępów w wypracowywaniu ostatecznego porozumienia.

15.  Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada są reprezentowane w komitecie pojednawczym przez członków odpowiedniej instytucji, co pozwala każdej delegacji na polityczne zobowiązanie jej instytucji i umożliwia czynienie rzeczywistych postępów w wypracowywaniu ostatecznego porozumienia.

Zmiana    65

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część E – punkt 19

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

19.  Daty posiedzeń komitetu pojednawczego oraz rozmów trójstronnych ustala się z wyprzedzeniem w drodze porozumienia między trzema instytucjami.

19.  Daty posiedzeń komitetu pojednawczego oraz rozmów trójstronnych ustala się z wyprzedzeniem w drodze porozumienia między trzema instytucjami. W okresie postępowania pojednawczego w miarę potrzeb można organizować dodatkowe posiedzenia, w tym na szczeblu technicznym.

Zmiana    66

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część E – punkt 21 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

 

21a.  Aby w pełni wykorzystać 21-dniowy okres pojednawczy przewidziany w traktacie oraz umożliwić instytucjom dostosowanie ich stanowisk negocjacyjnych, Parlament Europejski i Rada zobowiązują się do monitorowania stanu zaawansowania procedury pojednawczej na każdym posiedzeniu ich odpowiednich organów przygotowawczych przez cały czas trwania wyżej wymienionego okresu oraz nie pozostawiają otwartych kwestii do jego ostatnich dni.

Zmiana    67

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część G – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

Część G.  Zobowiązania pozostające do realizacji

Część G.  Wykonanie budżetu, płatności i zobowiązania pozostające do spłaty (z fr. RAL)

Zmiana    68

Wniosek dotyczący Porozumienia międzyinstytucjonalnego

Załącznik

Część G – punkt 36

 

Tekst proponowany przez Komisję

Zmiana

36.  Z uwagi na potrzebę zapewnienia systematycznej progresji całkowitych środków na płatności względem środków na zobowiązania, tak aby uniknąć wszelkich nieprawidłowych przeniesień zobowiązań pozostających do realizacji na kolejny rok, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgadniają, że będą ściśle monitorować poziom zobowiązań pozostających do realizacji, aby ograniczyć ryzyko utrudniania realizacji programów Unii z powodu braku środków na płatności pod koniec obowiązywania wieloletnich ram finansowych.

 

Aby zapewnić kontrolowalny poziom i profil płatności we wszystkich działach, zasady dotyczące umorzeń stosuje się ściśle w odniesieniu do wszystkich działów, w szczególności zasady dotyczące umorzeń automatycznych.

 

Podczas procedury budżetowej instytucje regularnie spotykają się, by wspólnie ocenić aktualną sytuację i prognozy wykonania budżetu w danym roku i w kolejnych latach. Spotkania takie przybierają formę specjalnych międzyinstytucjonalnych posiedzeń na właściwym szczeblu, przed którymi Komisja przedstawia szczegółowo aktualną sytuację, w podziale na poszczególne fundusze i państwa członkowskie, dotyczącą realizacji płatności, otrzymanych wniosków o zwrot kosztów i zmienionych prognoz. W szczególności, by zapewnić możliwość wypełniania przez Unię jej obowiązków finansowych wynikających z istniejących i przyszłych zobowiązań w latach 2021–2027 zgodnie z art. 323 TFUE, Parlament Europejski i Rada analizują i omawiają szacunki Komisji dotyczące wymaganego poziomu środków na płatności.

36.  Z uwagi na potrzebę zapewnienia systematycznej progresji całkowitych środków na płatności względem środków na zobowiązania, tak aby uniknąć wszelkich nieprawidłowych przesunięć zobowiązań pozostających do realizacji na kolejny rok, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgadniają, że będą ściśle monitorować prognozy dotyczące płatności i poziom zobowiązań pozostających do realizacji, aby ograniczyć ryzyko utrudniania realizacji programów Unii z powodu braku środków na płatności pod koniec obowiązywania wieloletnich ram finansowych.

 

Podczas procedury budżetowej instytucje regularnie spotykają się, by wspólnie ocenić aktualną sytuację i prognozy wykonania budżetu w danym roku i w kolejnych latach. Spotkania takie przybierają formę specjalnych międzyinstytucjonalnych posiedzeń na właściwym szczeblu, przed którymi Komisja przedstawia szczegółowo aktualną sytuację, w podziale na poszczególne fundusze i państwa członkowskie, dotyczącą realizacji płatności, otrzymanych wniosków o zwrot kosztów i zmienionych prognoz krótko- i długoterminowych. W szczególności, by zapewnić możliwość wypełniania przez Unię jej obowiązków finansowych wynikających z istniejących i przyszłych zobowiązań w latach 2021–2027 zgodnie z art. 323 TFUE, Parlament Europejski i Rada analizują i omawiają szacunki Komisji dotyczące wymaganego poziomu środków na płatności.

°

° °

51.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

Załącznik I – WRF na lata 2021–2027: pułapy i instrumenty poza pułapami (w cenach z 2018 r.)

(w mln EUR – ceny z 2018 r.)

 

Tekst zaproponowany przez Komisję

Stanowisko Parlamentu

Środki na zobowiązania

Ogółem

2021-2027

2021

2022

2023

2024

2025

2026

2027

Ogółem

2021-2027

I. Jednolity rynek, innowacje i gospodarka cyfrowa

166 303

31 035

31 006

31 297

30 725

30 615

30 757

30 574

216 010

II. Spójność i wartości

391 974

60 026

62 887

64 979

65 785

66 686

69 204

67 974

457 540

W tym: Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

330 642

52 143

52 707

53 346

53 988

54 632

55 286

55 994

378 097

III. Zasoby naturalne i środowisko

336 623

57 780

57 781

57 789

57 806

57 826

57 854

57 881

404 718

IV. Migracja i zarządzanie granicami

30 829

3 227

4 389

4 605

4 844

4 926

5 066

5 138

32 194

V. Bezpieczeństwo i obrona

24 323

3 202

3 275

3 223

3 324

3 561

3 789

4 265

24 639

VI. Sąsiedztwo i świat

108 929

15 368

15 436

15 616

15 915

16 356

16 966

17 729

113 386

VII. Europejska administracja publiczna

75 602

10 388

10 518

10 705

10 864

10 910

11 052

11 165

75 602

W tym: Wydatki administracyjne instytucji

58 547

8 128

8 201

8 330

8 432

8 412

8 493

8 551

58 547

ŚRODKI NA ZOBOWIĄZANIA OGÓŁEM

1 134 583

181 025

185 293

188 215

189 262

190 880

194 688

194 727

1 324 089

jako procent DNB

1,11 %

1,29 %

1,31 %

1,31 %

1,30 %

1,30 %

1,31 %

1,29 %

1,30 %

ŚRODKI NA PŁATNOŚCI OGÓŁEM

1 104 805

174 088

176 309

186 391

187 490

188 675

189 961

191 398

1 294 311

jako procent DNB

1,08 %

1,24 %

1,24 %

1,30 %

1,29 %

1,28 %

1,28 %

1,27 %

1,27 %

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

POZA PUŁAPAMI WRF

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rezerwa na pomoc nadzwyczajną

4 200

1 000

1 000

1 000

1 000

1 000

1 000

1 000

7 000

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG)

1 400

200

200

200

200

200

200

200

1 400

Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (FSUE)

4 200

1 000

1 000

1 000

1 000

1 000

1 000

1 000

7 000

Instrument elastyczności

7 000

2 000

2 000

2 000

2 000

2 000

2 000

2 000

14 000

Europejski Instrument Stabilizacji Inwestycji

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

Europejski Instrument na rzecz Pokoju

9 223

753

970

1 177

1 376

1 567

1 707

1 673

9 223

POZA PUŁAPAMI WRF ŁĄCZNIE

26 023

4 953

5 170

5 377

5 576

5 767

5 907

5 873

38 623

WRF + POZA PUŁAPAMI WRF ŁĄCZNIE

1 160 606

185 978

190 463

193 592

194 838

196 647

200 595

200 600

1 362 712

jako procent DNB

1,14 %

1,32 %

1,34 %

1,35 %

1,34 %

1,34 %

1,35 %

1,33 %

1,34 %

Załącznik II – WRF na lata 2021–2027: pułapy i instrumenty poza pułapami (w cenach bieżących)

(mln EUR – ceny bieżące)

 

Tekst zaproponowany przez Komisję

Stanowisko Parlamentu

Środki na zobowiązania

Ogółem

2021-2027

2021

2022

2023

2024

2025

2026

2027

Ogółem

2021-2027

I. Jednolity rynek, innowacje i gospodarka cyfrowa

187 370

32 935

33 562

34 555

34 601

35 167

36 037

36 539

243 395

II. Spójność i wartości

442 412

63 700

68 071

71 742

74 084

76 601

81 084

81 235

516 517

W tym: Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

373 000

55 335

57 052

58 899

60 799

62 756

64 776

66 918

426 534

III. Zasoby naturalne i środowisko

378 920

61 316

62 544

63 804

65 099

66 424

67 785

69 174

456 146

IV. Migracja i zarządzanie granicami

34 902

3 425

4 751

5 084

5 455

5 658

5 936

6 140

36 448

V. Bezpieczeństwo i obrona

27 515

3 397

3 545

3 559

3 743

4 091

4 439

5 098

27 872

VI. Sąsiedztwo i świat

123 002

16 308

16 709

17 242

17 923

18 788

19 878

21 188

128 036

VII. Europejska administracja publiczna

85 287

11 024

11 385

11 819

12 235

12 532

12 949

13 343

85 287

W tym: Wydatki administracyjne instytucji

66 028

8 625

8 877

9 197

9 496

9 663

9 951

10 219

66 028

ŚRODKI NA ZOBOWIĄZANIA OGÓŁEM

1 279 408

192 105

200 567

207 804

213 140

219 261

228 107

232 717

1 493 701

jako procent DNB

1,11 %

1,29 %

1,31 %

1,31 %

1,30 %

1,30 %

1,31 %

1,29 %

1,30 %

ŚRODKI NA PŁATNOŚCI OGÓŁEM

1 246 263

184 743

190 843

205 790

211 144

216 728

222 569

228 739

1 460 556

jako procent DNB

1,08 %

1,24 %

1,24 %

1,30 %

1,29 %

1,28 %

1,28 %

1,27 %

1,27 %

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

POZA PUŁAPAMI WRF

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rezerwa na pomoc nadzwyczajną

4 734

1 061

1 082

1 104

1 126

1 149

1 172

1 195

7 889

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG)

1 578

212

216

221

225

230

234

239

1 578

Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (FSUE)

4 734

1 061

1 082

1 104

1 126

1 149

1 172

1 195

7 889

Instrument elastyczności

7 889

2 122

2 165

2 208

2 252

2 297

2 343

2 390

15 779

Europejski Instrument Stabilizacji Inwestycji

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

p.m.

Europejski Instrument na rzecz Pokoju

10 500

800

1 050

1 300

1 550

1 800

2 000

2 000

10 500

POZA PUŁAPAMI WRF ŁĄCZNIE

29 434

5 256

5 596

5 937

6 279

6 624

6 921

7 019

43 633

WRF + POZA PUŁAPAMI WRF ŁĄCZNIE

1 308 843

197 361

206 163

213 741

219 419

225 885

235 028

239 736

1 537 334

jako procent DNB

1,14 %

1,32 %

1,34 %

1,35 %

1,34 %

1,34 %

1,35 %

1,33 %

1,34 %

Załącznik III – WRF na lata 2021–2027: podział według programów (ceny z 2018 r.)

UWAGA: Do celów porównawczych tabela zachowuje strukturę poszczególnych programów UE w postaci proponowanej przez Komisję, z zastrzeżeniem możliwych zmian, które mogą być wnioskowane w trakcie procedury ustawodawczej zmierzającej do przyjęcia tych programów.

(w mln EUR – ceny z 2018 r.)

 

WRF na lata 2014–2020 (UE-27 + EFR)

Tekst zaproponowany przez Komisję (2021–2027)

Stanowisko Parlamentu

2021-2027

I. Jednolity rynek, innowacje i gospodarka cyfrowa

116 361

166 303

216 010

1. Badania i innowacje

69 787

91 028

127 537

„Horyzont Europa”

64 674

83 491

120 000

Program badawczo-szkoleniowy Euratom

2 119

2 129

2 129

Międzynarodowy eksperymentalny reaktor termojądrowy (ITER)

2 992

5 406

5 406

Inne

2

2

2

2. Europejskie inwestycje strategiczne

31 886

44 375

51 798

Fundusz InvestEU

3 968

13 065

14 065

Instrument „Łącząc Europę” (łącznie wkład H1)

w tym:

17 579

21 721

28 083

Instrument „Łącząc Europę” – transport

12 393

11 384

17 746

Instrument „Łącząc Europę” – energia

4 185

7 675

7 675

Instrument „Łącząc Europę” – gospodarka cyfrowa

1 001

2 662

2 662

Program „Cyfrowa Europa”

172

8 192

8 192

Inne

9 097

177

177

Agencje zdecentralizowane

1 069

1 220

1 281

3. Jednolity rynek

5 100

5 672

8 423

Program na rzecz jednolitego rynku (w tym COSME)

3 547

3 630

5 823

Unijny program zwalczania nadużyć finansowych

156

161

322

Współpraca w dziedzinie opodatkowania (FISCALIS)

226

239

300

Współpraca w dziedzinie ceł (CUSTOMS)

536

843

843

Zrównoważona turystyka

 

 

300

Inne

61

87

87

Agencje zdecentralizowane

575

714

748

4. Przestrzeń kosmiczna

11 502

14 404

15 225

Europejski program kosmiczny

11 308

14 196

15 017

Agencje zdecentralizowane

194

208

208

Margines

-1 913

10 824

13 026

II. Spójność i wartości

387 250

391 974

457 540

5. Rozwój regionalny i spójność

272 647

242 209

272 647

EFRR + Fundusz Spójności

w tym:

272 411

241 996

272 411

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

196 564

200 622

 

Fundusz Spójności

75 848

41 374

 

Z czego wkład na rzecz instrumentu „Łącząc Europę” – transport

11 487

10 000

 

Wsparcie dla społeczności Turków cypryjskich

236

213

236

6. Unia gospodarcza i walutowa

273

22 281

22 281

Program wspierania reform

185

22 181

22 181

Ochrona euro przed fałszowaniem

7

7

7

Inne

81

93

93

7. Inwestowanie w ludzi, spójność społeczna i wartości

115 729

123 466

157 612

Europejski Fundusz Społeczny+ (w tym 5,9 mld EUR na gwarancję dla dzieci)

96 216

89 688

106 781

Z czego na rzecz zdrowia, zatrudnienia i innowacji społecznych

1 075

1 042

1 095

Program „Erasmus+”

13 699

26 368

41 097

Europejski Korpus Solidarności

373

1 113

1 113

Kreatywna Europa

1 403

1 642

2 806

Sprawiedliwość

316

271

316

„Prawa i wartości”, w tym co najmniej 500 mln EUR na komponent „Wartości Unii”

594

570

1 627

Inne

1 158

1 185

1 185

Agencje zdecentralizowane

1 971

2 629

2 687

Margines

-1 399

4 018

4 999

III. Zasoby naturalne i środowisko

399 608

336 623

404 718

8. Rolnictwo i polityka morska

390 155

330 724

391 198

EFRG + EFRROW

w tym:

382 855

324 284

383 255

Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG)

286 143

254 247

 

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

96 712

70 037

 

Europejski Fundusz Morski i Rybacki

6 243

5 448

6 867

Inne

962

878

962

Agencje zdecentralizowane

95

113

113

9. Środowisko i działania w dziedzinie klimatu

3 492

5 085

11 520

Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)

3 221

4 828

6 442

Fundusz sprawiedliwej transformacji energetyki

 

 

4 800

Agencje zdecentralizowane

272

257

278

Margines

5 960

814

1 999

IV. Migracja i zarządzanie granicami

10 051

30 829

32 194

10. Migracja

7 180

9 972

10 314

Fundusz Azylu i Migracji

6 745

9 205

9 205

Agencje zdecentralizowane*

435

768

1 109

11. Zarządzanie granicami

5 492

18 824

19 848

Fundusz Zintegrowanego Zarządzania Granicami

2 773

8 237

8 237

Agencje zdecentralizowane*

2 720

10 587

11 611

Margines

-2 621

2 033

2 033

V. Bezpieczeństwo i obrona

1 964

24 323

24 639

12. Bezpieczeństwo

3 455

4 255

4 571

Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego

1 200

2 210

2 210

Likwidacja elektrowni jądrowych

w tym:

1 359

1 045

1 359

Likwidacja elektrowni jądrowych (Litwa)

459

490

692

Bezpieczeństwo jądrowe i likwidacja elektrowni jądrowych (w tym w odniesieniu do Bułgarii i Słowacji)

900

555

667

Agencje zdecentralizowane

896

1 001

1 002

13. Obronność

575

17 220

17 220

Europejski Fundusz Obronny

575

11 453

11 453

Mobilność wojskowa

0

5 767

5 767

14. Reagowanie w sytuacjach kryzysowych

1 222

1 242

1 242

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności (rescEU)

560

1 242

1 242

Inne

662

p.m.

p.m.

Margines

-3 289

1 606

1 606

VI. Sąsiedztwo i świat

96 295

108 929

113 386

15. Działania zewnętrzne

85 313

93 150

96 809

Instrumenty wsparcia polityki sąsiedztwa i polityki rozwoju, w tym następca EFR i plan inwestycyjny dla Afryki

71 767

79 216

82 716

Pomoc humanitarna

8 729

9 760

9 760

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB)

2 101

2 649

2 649

Kraje i terytoria zamorskie (w tym Grenlandia)

594

444

594

Inne

801

949

949

Agencje zdecentralizowane

144

132

141

16. Pomoc przedakcesyjna

13 010

12 865

13 010

Pomoc przedakcesyjna

13 010

12 865

13 010

Margines

-2 027

2 913

3 567

VII. Europejska administracja publiczna

70 791

75 602

75 602

Szkoły europejskie i emerytury

14 047

17 055

17 055

Wydatki administracyjne instytucji

56 744

58 547

58 547

 

 

 

 

ŁĄCZNIE

1 082 320

1 134 583

1 324 089

W % DNB (UE-27)

1,16 %

1,11 %

1,30 %

* Kwota PE przeznaczona dla zdecentralizowanych agencji w klastrach 10 i 11 obejmuje wpływ finansowy wniosków Komisji z dnia 12 września 2018 r. dotyczących EASO oraz Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

Załącznik IV – WRF na lata 2021–2027: podział według programów (ceny bieżące)

(mln EUR – ceny bieżące)

 

WRF na lata 2014–2020 (UE-27 + EFR)

Tekst zaproponowany przez Komisję (2021–2027)

Stanowisko Parlamentu

2021-2027

I. Jednolity rynek, innowacje i gospodarka cyfrowa

114 538

187 370

243 395

1. Badania i innowacje

68 675

102 573

143 721

„Horyzont Europa”

63 679

94 100

135 248

Program badawczo-szkoleniowy Euratom

2 085

2 400

2 400

Międzynarodowy eksperymentalny reaktor termojądrowy (ITER)

2 910

6 070

6 070

Inne

1

3

3

2. Europejskie inwestycje strategiczne

31 439

49 973

58 340

Fundusz InvestEU

3 909

14 725

15 852

Instrument „Łącząc Europę” (łącznie wkład H1)

w tym:

17 435

24 480

31 651

Instrument „Łącząc Europę” – transport

12 281

12 830

20 001

Instrument „Łącząc Europę” – energia

4 163

8 650

8 650

Instrument „Łącząc Europę” – gospodarka cyfrowa

991

3 000

3 000

Program „Cyfrowa Europa”

169

9 194

9 194

Inne

8 872

200

200

Agencje zdecentralizowane

1 053

1 374

1 444

3. Jednolity rynek

5 017

6 391

9 494

Program na rzecz jednolitego rynku (w tym COSME)

3 485

4 089

6 563

Unijny program zwalczania nadużyć finansowych

153

181

363

Współpraca w dziedzinie opodatkowania (FISCALIS)

222

270

339

Współpraca w dziedzinie ceł (CUSTOMS)

526

950

950

Zrównoważona turystyka

 

 

338

Inne

59

98

98

Agencje zdecentralizowane

572

804

843

4. Przestrzeń kosmiczna

11 274

16 235

17 160

Europejski program kosmiczny

11 084

16 000

16 925

Agencje zdecentralizowane

190

235

235

Margines

-1 866

12 198

14 680

II. Spójność i wartości

380 738

442 412

516 517

5. Rozwój regionalny i spójność

268 218

273 240

307 578

EFRR + Fundusz Spójności

w tym:

267 987

273 000

307 312

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

193 398

226 308

 

Fundusz Spójności

74 589

46 692

 

Z czego wkład na rzecz instrumentu „Łącząc Europę” – transport

11 306

11 285

 

Wsparcie dla społeczności Turków cypryjskich

231

240

266

6. Unia gospodarcza i walutowa

275

25 113

25 113

Program wspierania reform

188

25 000

25 000

Ochrona euro przed fałszowaniem

7

8

8

Inne

79

105

105

7. Inwestowanie w ludzi, spójność społeczna i wartości

113 636

139 530

178 192

Europejski Fundusz Społeczny+ (w tym 5,9 mld EUR w cenach z 2018 r. na gwarancję dla dzieci)

94 382

101 174

120 457

Z czego na rzecz zdrowia, zatrudnienia i innowacji społecznych

1 055

1 174

1 234

Program „Erasmus+”

13 536

30 000

46 758

Europejski Korpus Solidarności

378

1 260

1 260

Kreatywna Europa

1 381

1 850

3 162

Sprawiedliwość

 

305

356

Prawa i Wartości, w tym o najmniej 500 mln EUR w cenach z 2018 r. na komponent „Wartości Unii”

 

642

1 834

Inne

1 131

1 334

1 334

Agencje zdecentralizowane

1 936

2 965

3 030

Margines

-1 391

4 528

5 634

III. Zasoby naturalne i środowisko

391 849

378 920

456 146

8. Rolnictwo i polityka morska

382 608

372 264

440 898

EFRG + EFRROW

w tym:

375 429

365 006

431 946

Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG)

280 351

286 195

 

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

95 078

78 811

 

Europejski Fundusz Morski i Rybacki

6 139

6 140

7 739

Inne

946

990

1 085

Agencje zdecentralizowane

94

128

128

9. Środowisko i działania w dziedzinie klimatu

3 437

5 739

12 995

Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)

3 170

5 450

7 272

Fundusz sprawiedliwej transformacji energetyki

 

 

5 410

Agencje zdecentralizowane

267

289

313

Margines

5 804

918

2 254

IV. Migracja i zarządzanie granicami

9 929

34 902

36 448

10. Migracja

7 085

11 280

11 665

Fundusz Azylu i Migracji

6 650

10 415

10 415

Agencje zdecentralizowane*

435

865

1 250

11. Zarządzanie granicami

5 439

21 331

22 493

Fundusz Zintegrowanego Zarządzania Granicami

2 734

9 318

9 318

Agencje zdecentralizowane*

2 704

12 013

13 175

Margines

-2 595

2 291

2 291

V. Bezpieczeństwo i obrona

1 941

27 515

27 872

12. Bezpieczeństwo

3 394

4 806

5 162

Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego

1 179

2 500

2 500

Likwidacja elektrowni jądrowych

w tym:

1 334

1 178

1 533

Likwidacja elektrowni jądrowych (Litwa)

451

552

780

Bezpieczeństwo jądrowe i likwidacja elektrowni jądrowych (w tym w odniesieniu do Bułgarii i Słowacji)

883

626

753

Agencje zdecentralizowane

882

1 128

1 129

13. Obronność

590

19 500

19 500

Europejski Fundusz Obronny

590

13 000

13 000

Mobilność wojskowa

0

6 500

6 500

14. Reagowanie w sytuacjach kryzysowych

1 209

1 400

1 400

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności (rescEU)

561

1 400

1 400

Inne

648

p.m.

p.m

Margines

-3 253

1 809

1 809

VI. Sąsiedztwo i świat

93 381

123 002

128 036

15. Działania zewnętrzne

82 569

105 219

109 352

Instrumenty wsparcia polityki sąsiedztwa i polityki rozwoju, w tym następca EFR i plan inwestycyjny dla Afryki

70 428

89 500

93 454

Pomoc humanitarna

8 561

11 000

11 000

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB)

2 066

3 000

3 000

Kraje i terytoria zamorskie (w tym Grenlandia)

582

500

669

Inne

790

1 070

1 070

Agencje zdecentralizowane

141

149

159

16. Pomoc przedakcesyjna

12 799

14 500

14 663

Pomoc przedakcesyjna

12 799

14 500

14 663

Margines

-1 987

3 283

4 020

VII. Europejska administracja publiczna

69 584

85 287

85 287

Szkoły europejskie i emerytury

13 823

19 259

19 259

Wydatki administracyjne instytucji

55 761

66 028

66 028

 

 

 

 

ŁĄCZNIE

1 061 960

1 279 408

1 493 701

W % DNB (UE-27)

1,16 %

1,11 %

1,30 %

* Kwota PE przeznaczona dla zdecentralizowanych agencji w klastrach 10 i 11 obejmuje wpływ finansowy wniosków Komisji z dnia 12 września 2018 r. dotyczących EASO oraz Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0075 oraz P8_TA(2018)0076.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0226.

(3)

Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 249.

(4)

Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 1.

(5)

Dz.U. C 242 z 10.7.2018, s. 24.


OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych (11.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)03222018/0166R(APP))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Marietje Schaake

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących wskazówek:

1.  podkreśla – w świetle rosnących wyzwań mających wpływ na stabilność światową i regionalną – potrzebę znacznego zwiększenia środków na działania zewnętrzne UE w nowych wieloletnich ramach finansowych, przy jednoczesnym zachowaniu unijnej polityki zagranicznej opartej na demokracji, praworządności, poszanowaniu praw człowieka i praw podstawowych; odnotowuje skromny realny wzrost finansowania zaproponowany przez Komisję i apeluje o dalszy relatywny wzrost zobowiązań w zakresie działań zewnętrznych, który należy utrzymać podczas negocjacji międzyinstytucjonalnych;

2.  przypomina o swoim stanowisku, zgodnie z którym Europejski Instrument Sąsiedztwa, Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA III) oraz Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, w tym ich cele i założenia, powinny zostać zachowane jako niezależne instrumenty z uwagi na ich specyfikę, oraz podkreśla potrzebę uniknięcia konkurencji między różnymi strategiami politycznymi; wzywa do wzmocnienia powiązania między programami tematycznymi i geograficznymi ze względu na przekrojowy charakter wielu kwestii, takich jak: prawa człowieka, równość płci, niedyskryminacja osób niepełnosprawnych oraz zmiana klimatu; przypomina również swój apel o utrzymanie istniejącej równowagi finansowej w podziale środków finansowych między kraje południowego i wschodniego sąsiedztwa UE;

3.  przypomina, że Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (IcSP) jest jedynym instrumentem UE służącym zapobieganiu konfliktom cywilnym, w tym za pośrednictwem mediacji, dialogu i pojednania; ubolewa nad tym, że w obecnym wniosku Komisji ustanawiającym Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej (ISWMR) nie uwzględniono ważnych aspektów IcSP, takich jak wsparcie dla komisji ds. pojednania, działania na rzecz dzieci-żołnierzy, zwalczanie nielegalnego wykorzystywania broni czy rehabilitacja ofiar przemocy zbrojnej;

4.  z zadowoleniem przyjmuje propozycję włączenia Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) do budżetu UE i wzywa do wzmocnienia uprawnień kontrolnych Parlamentu;

5.  wzywa do uwzględnienia celów szczegółowych dotyczących wymiaru płci poprzez zwiększenie dostępnego budżetu dla tego obszaru;

6.  przypomina, że reforma obecnej struktury instrumentów finansowania zewnętrznego powinna doprowadzić do większej odpowiedzialności, przejrzystości, kontroli demokratycznej i parlamentarnej, wydajności i spójności przy jednoczesnym uwzględnieniu strategicznych priorytetów Unii; podkreśla, że celów tych nie można osiągnąć bez solidnej struktury zarządzania umożliwiającej kontrolę polityczną, opartej na strategii, integracyjnej i odpowiedzialnej, a także obejmującej jasne cele, punkty odniesienia oraz mechanizmy monitorowania i oceny, w tym udoskonalone podejście oparte na budżetowaniu zadaniowym; ponadto podkreśla potrzebę zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w kształtowanie i wdrażanie działań zewnętrznych UE; ubolewa nad tym, że wnioski Komisji dotyczące ISWMR i IPA III nie zawierają praktycznie żadnych takich postanowień dotyczących aspektów zarządzania oraz że nie przewidziano żadnego szczególnego mechanizmu w odniesieniu do udziału Parlamentu Europejskiego w strategicznych decyzjach dotyczących priorytetów i finansowania; dlatego zauważa, że wnioski te są w obecnej formie nie do zaakceptowania;

7.  uznaje potrzebę zwiększenia elastyczności; podkreśla jednak, że środki wykorzystywane w ramach proponowanej rezerwy na „nowe wyzwania i priorytety” nie mogą służyć do realizacji innych celów, takich jak zarządzanie migracją i bezpieczeństwo, oraz że zwiększenie elastyczności nie może odbywać się kosztem długoterminowych celów polityki ani ograniczonych możliwości Parlamentu Europejskiego w zakresie kształtowania polityki i prowadzenia kontroli; uważa, że konieczne jest określenie jasnych kryteriów przydzielania funduszy rezerwowych i wprowadzenie odpowiedniego mechanizmu monitorowania;

8.  zdecydowanie krytykuje fakt, że przydziały środków na podstawie wyników zgodnie z art. 17 obejmują „współpracę w zakresie migracji” jako kryterium określania dodatkowych przydziałów środków finansowych; podkreśla, że pierwotnym celem zasady „więcej za więcej” było wzmacnianie partnerstwa z tymi państwami sąsiadującymi, które robią większe postępy na drodze do reform demokratycznych, oraz że „współpraca w zakresie migracji” poważnie zagraża takiemu podejściu i przestrzeganiu przez UE zasad zawartych w art. 21 TUE;

9.  podkreśla potrzebę bardziej demokratycznej debaty na temat pomocy zewnętrznej UE, w tym również poprzez silniejsze zaangażowanie Parlamentu Europejskiego w strategiczną kontrolę polityczną instrumentów działań zewnętrznych UE;

10.  uważa, że wydatki z klastra obronnego powinny być przeznaczane wyłącznie na cele związane z obronnością, takie jak działania w zakresie obronności w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, Europejskiego Funduszu Obronnego i programu „Horyzont Europa”, w tym na infrastrukturę i zasoby podwójnego zastosowania umożliwiające skuteczniejszą obronę i większą synergię cywilno-wojskową;

11.  wzywa Komisję do sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci zgodnie z art. 8 TFUE.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Sprawozdanie okresowe w sprawie Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2021–2027 – Stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

Odsyłacze

2018/0166R(APP)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

BUDG

 

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

13.9.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Data powołania

Marietje Schaake

10.7.2018

Data przyjęcia

9.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

4

11

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Michèle Alliot-Marie, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Goffredo Maria Bettini, Victor Boştinaru, Klaus Buchner, Fabio Massimo Castaldo, Lorenzo Cesa, Javier Couso Permuy, Andi Cristea, Georgios Epitideios, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Wajid Khan, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Arne Lietz, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, Ramona Nicole Mănescu, David McAllister, Clare Moody, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Michel Reimon, Sofia Sakorafa, Jean-Luc Schaffhauser, Jordi Solé, Dobromir Sośnierz, Dubravka Šuica, Charles Tannock, László Tőkés, Ivo Vajgl, Anders Primdahl Vistisen

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Ana Gomes, Andrzej Grzyb, Norica Nicolai, Gilles Pargneaux, Helmut Scholz, Igor Šoltes, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Željana Zovko

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Ivan Štefanec

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

35

+

ALDE

Petras Auštrevičius, Javier Nart, Norica Nicolai, Jozo Radoš, Ivo Vajgl

ECR

Charles Tannock

EFDD

Fabio Massimo Castaldo

PPE

Michèle Alliot-Marie, Lorenzo Cesa, Andrzej Grzyb, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, David McAllister, Ramona Nicole Mănescu, Cristian Dan Preda, Ivan Štefanec, Dubravka Šuica, László Tőkés, Željana Zovko

S&D

Francisco Assis, Goffredo Maria Bettini, Victor Boştinaru, Andi Cristea, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Ana Gomes, Wajid Khan, Arne Lietz, Clare Moody, Pier Antonio Panzeri, Gilles Pargneaux, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula

4

-

ECR

Anders Primdahl Vistisen

ENF

Jean-Luc Schaffhauser

NI

Georgios Epitideios, Dobromir Sośnierz

11

0

GUE/NGL

Javier Couso Permuy, Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Helmut Scholz, Marie-Christine Vergiat

VERTS/ALE

Klaus Buchner, Barbara Lochbihler, Michel Reimon, Jordi Solé, Igor Šoltes, Bodil Valero

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Rozwoju (17.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(2018/0166R(APP))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Željana Zovko

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście sprawozdania następujących wskazówek:

1.  przypomina o art. 208 TFUE, zgodnie z którym polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju musi być prowadzona zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych Unii, których głównym celem jest ograniczenie, a docelowo – eliminacja ubóstwa; podkreśla, że polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają i wzmacniają się wzajemnie; przypomina, że art. 21 ust. 2 TUE stanowi, iż polityka współpracy na rzecz rozwoju przyczynia się do realizacji celów działań zewnętrznych UE; wzywa do pełnego wykonania zobowiązań prawnych wynikających z TFUE i TUE oraz do przyjęcia w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 zorientowanego na rozwój instrumentu zewnętrznego;

2.  przypomina o potrzebie podwyższenia obecnej oficjalnej pomocy rozwojowej UE w dziale przyszłych wieloletnich ramach finansowych poświęconym działaniom zewnętrznym w i z zadowoleniem przyjmuje niewielki wzrost (w cenach z 2018 r.) zaproponowany przez Komisję;

3.  zauważa, że wniosek dotyczący instrumentu sąsiedztwa oraz współpracy międzynarodowej i rozwojowej (ISWMR) odzwierciedla nowe podejście w polityce zagranicznej i w polityce rozwojowej, które jest niezgodne z art. 208 TFUE; podkreśla, że eliminacja ubóstwa musi stanowić ostateczny cel polityki rozwojowej UE oraz że eliminacja ubóstwa, trwały rozwój społeczny, środowiskowy i gospodarczy, walka z nierównością, niesprawiedliwością i wykluczeniem, dobre zarządzanie oraz pokój i bezpieczeństwo muszą być najważniejszymi celami instrumentów finansowania zewnętrznego UE w następnych wieloletnich ramach finansowych, podobnie jak realizacja zobowiązań UE w zakresie celów zrównoważonego rozwoju, zgodnie z art. 208 ust. 2 TFUE;

4.  przypomina, że zobowiązanie UE do realizacji celów zrównoważonego rozwoju, programu działań z Addis Abeby w zakresie finansowania na rzecz rozwoju i porozumienia klimatycznego z Paryża musi wyznaczać kierunek unijnej polityki rozwojowej; uważa, że w swoich działaniach wspierających realizację tych celów w krajach rozwijających się UE musi utrzymywać podejście do współpracy na rzecz rozwoju oparte na prawach człowieka i skupiać się na celach długoterminowych, takich jak eliminacja ubóstwa, walka z nierównością, niesprawiedliwością i wykluczeniem oraz promowanie demokratycznych rządów, praw człowieka i równouprawnienia płci, w tym również promowanie przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego, a także wspieranie zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, w szczególności w krajach najsłabiej rozwiniętych;

5.  podkreśla, że w następnych wieloletnich ramach finansowych należy zadbać o to, by instrumenty działań zewnętrznych opierały się na zamierzeniach politycznych i stanowiły najskuteczniejszy sposób osiągania celów wyznaczanych w ramach poszczególnych strategii politycznych, zgodnie z postanowieniami traktatów; przypomina, że wewnętrzne interesy UE nie powinny determinować kształtu jej programu działań w zakresie sąsiedztwa, rozwoju, pomocy humanitarnej i współpracy międzynarodowej; podkreśla swój sprzeciw wobec instrumentalizacji pomocy;

6.  zauważa, że w związku z nowymi potrzebami finansowymi wynikającymi z pogorszenia się warunków bezpieczeństwa w sąsiedztwie Unii Europejskiej oraz z nasilenia przepływów migracyjnych do Unii niezbędne jest podwyższenie środków w kolejnych wieloletnich ramach finansowych; zwraca uwagę, że nowymi wyzwaniami należy się zająć równocześnie z realizacją celów zrównoważonego rozwoju; uważa, że ustanowienie ISWMR może doprowadzić do nasilenia problemów uwypuklonych w śródokresowym przeglądzie instrumentów finansowania zewnętrznego, w którym stwierdzono, że rosnące potrzeby w innych dziedzinach polityki spowodowały, iż przeciwdziałanie ubóstwu zeszło na dalszy plan w polityce rozwojowej UE; podkreśla, że choć włączenie Europejskiego Funduszu Rozwoju do budżetu jest wysoce pożądane, nie można go rozumieć jako zwiększenia środków przeznaczonych na rozwój;

7.  przypomina, że środki pomocowe przydzielane państwom w ramach programów współpracy międzynarodowej UE powinny stanowić uzupełnienie polityki zagranicznej, przy czym jednocześnie należy zadbać o to, aby środki przeznaczone na rozwój wykorzystywano wyłącznie w celach związanych z rozwojem, a nie w celu pokrywania kosztów związanych z realizacją różnych innych celów, takich jak kontrola granic czy polityka wymierzona przeciwko migrantom;

8.  zauważa, że kształt instrumentu współpracy powinien gwarantować wystarczającą elastyczność umożliwiającą dostosowywanie programów do szczególnych potrzeb państw trzecich; ponownie podkreśla, że znaczną część pomocy UE należy przekazywać krajom najsłabiej rozwiniętym, gdyż są one głównym celem oficjalnej pomocy rozwojowej; podkreśla, że troska o skuteczność, wydajność, widoczność i spójność polityki na rzecz rozwoju na etapie realizacji, dbanie o uczestnictwo organizacji społeczeństwa obywatelskiego, wdrożenie podejścia do współpracy na rzecz rozwoju opartego na prawach człowieka, a także wyodrębnienie 20% środków na podstawowe usługi społeczne to kluczowe elementy działań rozwojowych, które należy utrzymać i poprawić w kolejnym cyklu wieloletnich ram finansowych;

9.  podkreśla, że równouprawnienie płci oraz prawa i wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt muszą być ważnym celem we wszystkich programach, zarówno geograficznych, jak i tematycznych; uważa, że budżet UE powinien uwzględniać problematykę płci i sytuacje konfliktu;

10.  zauważa, że proponowany instrument ISWMR obejmuje kilka mechanizmów elastyczności, takich jak rezerwy, bufory i ramy szybkiego reagowania; podkreśla, że należytego uwzględnienia wymagają skutki większej elastyczności w odniesieniu do przewidywalności oficjalnej pomocy rozwojowej; apeluje o większą kontrolę parlamentarną nad tym instrumentem oraz o jaśniejsze zarysowanie jego struktury i elementów zarządzania nim; z niepokojem zauważa brak wyraźnego odniesienia w celach instrumentu do takich kwestii jak eliminacja ubóstwa, zrównoważony rozwój, cele zrównoważonego rozwoju i przeciwdziałanie nierówności; podkreśla, że priorytety te należy wyraźnie odzwierciedlić w celach proponowanego instrumentu, aby był on zgodny z konsensusem w sprawie rozwoju;

11.  zwraca uwagę na niewypełnione międzynarodowe zobowiązania UE do zwiększenia do 2030 r. oficjalnej pomocy rozwojowej do 0,7% DNB, w tym przeznaczania 20% tej kwoty na rozwój społeczny i włączenie społeczne oraz 0,2% DNB dla krajów najsłabiej rozwiniętych, a także do zapewnienia nowego, dodatkowego finansowania z myślą o działaniach dotyczących klimatu w krajach rozwijających się; zaznacza, że zobowiązania te należy odpowiednio uwzględnić w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027;

12.  przyjmuje z zadowoleniem zaproponowany w odniesieniu do ISWMR wymóg, aby co najmniej 92% działań spełniało kryteria oficjalnej pomocy rozwojowej, oraz wzywa do jego przyjęcia; wzywa do przeznaczania w każdym roku obowiązywania ISWMR co najmniej 20% oficjalnej pomocy rozwojowej w ramach wszystkich programów, zarówno geograficznych, jak i tematycznych, na włączenie społeczne i rozwój społeczny w celu wsparcia i poprawy świadczenia podstawowych usług społecznych, takich jak opieka zdrowotna (w tym odżywianie), kształcenie i ochrona socjalna, przede wszystkim na rzecz osób najbardziej zmarginalizowanych, w tym kobiet i dzieci; wzywa do przeznaczania co najmniej 85% oficjalnej pomocy rozwojowej na działania, których głównym lub ważnym celem jest równouprawnienie płci oraz prawa i wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt w ramach wszystkich programów, zarówno geograficznych, jak i tematycznych, w każdym roku realizacji tych działań; potwierdza, że oprócz tego głównym celem 20% tych działań powinno być równouprawnienie płci oraz prawa i wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt; apeluje o przeznaczanie 50% wszystkich środków w ramach tego instrumentu na cele i działania związane z klimatem i środowiskiem;

13.  uważa, że budżet UE powinien uwzględniać problematykę płci i sytuacje konfliktu oraz wzywa Komisję do sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci;

14.  przypomina, że przydzielanie państwom środków pomocowych nie powinno zależeć od porozumień migracyjnych z UE oraz że nie należy przekierowywać finansowania z ubogich krajów i regionów do krajów pochodzenia migrantów lub krajów, przez które przemieszczają się oni do Europy, wyłącznie dlatego, że kraje te znajdują się na szlaku migracyjnym;

15.  ponownie podkreśla, że popiera włączenie Europejskiego Funduszu Rozwoju do budżetu UE, w tym również całkowitą dodatkowość przeniesionych w ten sposób środków;

16.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie instrumentu na rzecz współpracy z krajami i terytoriami zamorskimi, którego celem jest ich zrównoważony rozwój oraz promowanie wartości i standardów Unii na całym świecie; podkreśla jednak potrzebę przeznaczenia na wspomniany instrument odpowiednich zasobów finansowych, których podział byłby lepiej dostosowany do potrzeb różnych krajów i terytoriów zamorskich oraz bardziej zrównoważony;

17.  uznaje znaczące starania Komisji o zwiększenie w następnych wieloletnich ramach finansowych środków w linii budżetowej przeznaczonej na pomoc humanitarną; zauważa jednak, że owo podwyższenie środków nie odpowiada jeszcze potrzebom, które od 2011 r. wzrosły ponad dwukrotnie;

18.  podkreśla, jak ważne jest, aby kolejne wieloletnie ramy finansowe były ogólnie zgodne z zasadą spójności polityki na rzecz rozwoju, o której mowa w art. 208 TFUE, i przyczyniały się do realizacji celów zrównoważonego rozwoju;

19.  przypomina, że równouprawnienie płci jest zapisane w traktatach UE i należy je uwzględniać we wszystkich działaniach UE, aby zapewnić równouprawnienie w praktyce; podkreśla, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci musi stanowić nieodłączny element wieloletnich ram finansowych, a to poprzez zapisanie jasnego zobowiązania w rozporządzeniu w sprawie wieloletnich ram finansowych;

20.  z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie zakresu i zwiększenie środków przydzielonych na rezerwę na pomoc nadzwyczajną w celu umożliwienia reagowania również na kryzysy wewnętrzne; przypomina o potrzebie zagwarantowania, że priorytetem będzie pomoc w przypadku nagłych kryzysów humanitarnych poza UE;

21.  podkreśla potrzebę wykorzystania okazji, jaką dają kolejne wieloletnie ramy finansowe, do finansowego wsparcia operacji prowadzonych w ramach koncepcji łączenia pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju; podkreśla, że wdrożenie zasady powiązania pomocy humanitarnej z rozwojową wymaga zapewnienia komplementarności działań na rzecz rozwoju i działań humanitarnych oraz odejścia od postrzegania UE jako darczyńcy na rzecz większej elastyczności operacyjnej i podejmowania ryzyka w celu wspierania koncepcji łączenia pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju, a także przyczyniania się do odporności ludności i społeczności oraz wczesnej odbudowy i odnowy; wzywa do przyjmowania w większym stopniu perspektywy wieloletniej w planowaniu i finansowaniu działań humanitarnych UE oraz do systematycznego wprowadzania modyfikatorów kryzysu w działaniach UE na rzecz rozwoju, aby umożliwić partnerom UE skuteczny wkład we wdrażanie koncepcji tego powiązania;

22.  podkreśla, że w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 należy utrzymać i poprawić nadzór Parlamentu nad wykorzystaniem funduszy i kontrolę parlamentarną nad ich wykorzystaniem przy zapewnieniu jasnego mechanizmu i procesu decyzyjnego w zakresie wydatkowania nieprzydzielonych funduszy, tak aby Parlament miał wpływ na programowanie i wdrażanie instrumentów finansowania zewnętrznego; ponownie podkreśla, że wszelkie propozycje dotyczące większej elastyczności należy równoważyć poprawą przejrzystości i odpowiedzialności.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Sprawozdanie okresowe w sprawie Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2021–2027 – Stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

Odsyłacze

2018/0166R(APP)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

BUDG

 

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

DEVE

13.9.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Data powołania

Željana Zovko

11.7.2018

Poprzedni(a) sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Frank Engel

Rozpatrzenie w komisji

30.8.2018

 

 

 

Data przyjęcia

9.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

21

1

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Beatriz Becerra Basterrechea, Ignazio Corrao, Nirj Deva, Mireille D’Ornano, Enrique Guerrero Salom, Maria Heubuch, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Stelios Kouloglou, Linda McAvan, Norbert Neuser, Vincent Peillon, Lola Sánchez Caldentey, Eleni Theocharous, Mirja Vehkaperä, Bogdan Brunon Wenta, Anna Záborská, Joachim Zeller, Željana Zovko

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Thierry Cornillet, Ádám Kósa, Cécile Kashetu Kyenge, Florent Marcellesi, Paul Rübig, Kathleen Van Brempt

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Kati Piri

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

21

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Thierry Cornillet, Mirja Vehkaperä

ECR

Nirj Deva, Eleni Theocharous

EFDD

Ignazio Corrao

GUE/NGL

Stelios Kouloglou, Lola Sánchez Caldentey

PPE

Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Ádám Kósa, Bogdan Brunon Wenta, Anna Záborská, Joachim Zeller, Željana Zovko

S&D

Enrique Guerrero Salom, Cécile Kashetu Kyenge, Linda McAvan, Norbert Neuser, Vincent Peillon, Kati Piri, Kathleen Van Brempt

1

-

EFDD

Mireille D’Ornano

3

0

PPE

Paul Rübig

VERTS/ALE

Maria Heubuch, Florent Marcellesi

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego (15.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego w sprawie WRF na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)03222018/0166R(APP))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Helmut Scholz

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących wskazówek:

Zalecenia

1.  o ile nowy i kompleksowy instrument działań zewnętrznych zostanie uzgodniony przez współprawodawców, jego tytuł powinien wyraźnie odnosić się do handlu i brzmieć np. „Instrument na rzecz Sąsiedztwa, Rozwoju, Handlu i Współpracy Międzynarodowej”;

2.  z zadowoleniem odnotowuje, że we wniosku Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027 zwiększono środki na działania należące do działu 6 („Sąsiedztwo i świat”), i wzywa do proporcjonalnego zwiększenia (o 30 %) środków przeznaczonych na handel międzynarodowy w tej sekcji oraz ich konkretne zastrzeżenie na potrzeby handlu;

3.  podkreśla, że celem WRF jest realizacja polityki; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ambitnej strategii „Handel z korzyścią dla wszystkich” nakreślono unijne podejście do polityki handlowej oparte na wartościach, obejmujące zasady uczciwego i etycznego handlu, oraz wzywa, by w WRF na lata 2021–2027 zapewniono wystarczające finansowanie oraz wsparcie polityczne i administracyjne na rzecz dalszego rozwoju unijnej polityki handlowej, sprzyjającego realizacji celów zrównoważonego rozwoju (CZR) przyjętych przez ONZ, za pomocą spójnych strategii; wyraża zaniepokojenie brakiem wyraźnego i widocznego zobowiązania w tym zakresie we wnioskach dotyczących WRF; zaznacza, że należy odpowiednio uwzględnić założenia CZR, aby zapewnić zrównoważony wzrost gospodarczy i stabilność, zatrudnienie oraz zrównoważony rozwój w Unii Europejskiej i państwach trzecich, szczególnie w świecie rozwijającym się; przypomina, że realizacja CZR dotyczy polityki wewnętrznej i zewnętrznej UE; w związku z tym zwraca się o uwzględnianie CZR we wszystkich obszarach polityki UE, w tym w polityce handlowej, i inicjatywach objętych kolejnymi WRF; podkreśla, że wkład w realizację Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 musi być wykorzystywany jako miernik powodzenia tych strategii politycznych; zwraca uwagę, że należy szczególnie skupić się na zagwarantowaniu wystarczającej ilości wysokojakościowej żywności i czystej wody oraz budowę dodatkowych oczyszczalni ścieków, aby zrealizować CZR nr 2 i 6; zwraca ponadto uwagę na skalę i skutki ubóstwa energetycznego w krajach rozwijających się oraz domaga się dodatkowych działań na rzecz ograniczenia ubóstwa energetycznego zgodnie z CZR nr 7, w szczególności na odległych obszarach wiejskich znajdujących się w regionach niepodłączonych do sieci energetycznej; podkreśla, że należy zwiększyć finansowanie inicjatyw dotyczących pomocy na rzecz wymiany handlowej;

4.  zwraca uwagę, że w przyszłej strukturze zewnętrznych instrumentów finansowych należy utrzymać elastyczność stosowaną w dotychczasowych instrumentach, takich jak Instrument Partnerstwa, w odniesieniu do finansowania zadań związanych z handlem, jak wewnętrzne grupy doradcze, oraz wzywa do zwiększenia kwot dostępnych na takie środki wspomagające; zauważa, że jednym z celów instrumentów zewnętrznych Unii jest dyplomacja publiczna służąca budowaniu zaufania i zrozumienia w krajach spoza UE w odniesieniu do unijnych strategii politycznych; podkreśla, że zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego jest kwestią najwyższej wagi, i uznaje znaczenie wewnętrznych grup doradczych jako skutecznego narzędzia prawidłowego wdrażania umów o partnerstwie gospodarczym; zauważa jednak z niepokojem, że nie przeznacza się na nie dostatecznych środków budżetowych i że dysponują one zbyt małym potencjałem, w szczególności w państwach trzecich, w związku z czym wzywa do zwiększenia środków na wsparcie udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego z krajów partnerskich w odpowiednich wewnętrznych grupach doradczych;

5.  ponawia apel o udostępnienie wystarczających środków na przeprowadzenie ocen ex ante, ocen okresowych i ocen ex post umów handlowych oraz przegląd stosowanej metodyki, w tym w odniesieniu do skutków łącznych, a także wpływu na realizację CZR i wdrożenie porozumienia paryskiego; uważa, że przy ocenie aktualnych i przyszłych scenariuszy Unia Europejska powinna w większym stopniu uwzględniać skutki społeczne, zdrowotne i środowiskowe swoich stosunków i umów handlowych, a także zwraca uwagę na potrzebę przedstawiania danych w rozbiciu na płeć; wzywa Komisję do ścisłej współpracy z wydziałami naukowymi UNCTAD i OECD;

6.  zauważa, że zawarcie każdej nowej umowy handlowej może oznaczać znaczne zmniejszenie dochodów zasilających własne zasoby budżetowe Unii; wzywa Komisję do dokładnego obliczenia tych strat oraz do przedstawienia Parlamentowi danych liczbowych odnoszących się do każdej zawartej umowy; zauważa, że państwa członkowskie zatrzymują 20 % ceł od towarów przywożonych spoza UE jako koszty poboru; popiera propozycję obniżenia tego udziału do 10 % na okres obowiązywania WRF 2021–2027, z korzyścią dla zasobów własnych budżetu Unii; wzywa Komisję i państwa członkowskie do intensywniejszego przeciwdziałania oszustwom celnym;

7.  zwraca uwagę na fakt, że unia celna jest jednym z najważniejszych źródeł zdolności finansowej Unii Europejskiej; w związku z tym wzywa do bardziej rygorystycznego i jednolitego wdrażania unijnego kodeksu celnego; ponownie wyraża zaniepokojenie w związku ze sprawozdaniem OLAF z 2017 r.(1), w którym stwierdzono, że importerzy w Zjednoczonym Królestwie uchylili się od uiszczenia znacznych należności celnych przez stosowanie fikcyjnych i fałszywych faktur oraz nieprawidłowe określanie wartości celnej przy przywozie; przyjmuje do wiadomości, że w wyniku dalszych kontroli Komisji stwierdzono, że skala tego systemu oszustw polegających na zaniżaniu wartości, działającego za pośrednictwem centrum w Zjednoczonym Królestwie, jest dużo większa; przypomina, że chociaż Zjednoczone Królestwo w 2007 r. zostało poinformowane o ryzyku oszustwa związanego z przywozem wyrobów włókienniczych i obuwia z Chińskiej Republiki Ludowej i wezwane do podjęcia odpowiednich środków kontroli ryzyka, nie podjęło działań w celu zapobieżenia oszustwom; z zaniepokojeniem odnotowuje wnioski OLAF, według którego „ciągłe zaniedbania” ze strony organów celnych Zjednoczonego Królestwa pozbawiają Unię Europejską 1,987 mld EUR dochodów w wyniku utraty ceł, i wzywa Zjednoczone Królestwo do zapłaty grzywny w wysokości 2,7 mld EUR, o co zwróciła się Komisja;

8.  przypomina, że polityka handlowa i polityka rozwoju są wzajemnie uzupełniającymi się elementami unijnej polityki zewnętrznej i stanowią integralną część Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju oraz że zasady skuteczności pomocy należy stosować również w odniesieniu do pomocy na rzecz wymiany handlowej; przypomina, że Unia i większość państw członkowskich nie wywiązały się z powziętego zobowiązania do zwiększenia oficjalnej pomocy rozwojowej do 0,7 % produktu krajowego brutto (PKB) do 2030 r., w tym do przeznaczenia 20 % oficjalnej pomocy rozwojowej UE na działania na rzecz integracji społecznej i rozwoju społecznego, a 0,2 % unijnego DNB na oficjalną pomoc rozwojową dla krajów najsłabiej rozwiniętych;

9.  zaznacza, że w następnych WRF należy zapewnić pomoc makrofinansową ściśle uwarunkowaną postępem gospodarczym i społecznym;

10.  podkreśla, że ważna rola odgrywana przez MŚP w gospodarce Unii powinna znaleźć odzwierciedlenie w kompleksowej i spójnej strategii zapewniającej europejskim MŚP środowisko sprzyjające działalności gospodarczej oraz stwarzające dla tych przedsiębiorstw możliwości w zakresie handlu zagranicznego i inwestycji zagranicznych; ponownie wzywa Komisję do oceny i ulepszenia efektywności i skuteczności różnych inicjatyw na rzecz umiędzynarodowienia MŚP, w tym Instrumentu Partnerstwa, w odniesieniu do inicjatyw prywatnych i inicjatyw państw członkowskich, a także innych unijnych instrumentów finansowania wspierających MŚP, takich jak COSME, z myślą o zapewnieniu komplementarności oraz europejskiej wartości dodanej; apeluje do Komisji o dalsze finansowanie programów na rzecz umiędzynarodowienia MŚP oraz o podejmowanie wysiłków, aby udostępnić narzędzie służące identyfikacji reguł pochodzenia, dostosowane do potrzeb MŚP i umożliwiające im korzystanie z preferencji dostępnych na podstawie istniejących umów z myślą o podniesieniu poziomu wykorzystania tych preferencji; zauważa, że należy poprawić dostęp MŚP do instrumentów finansowania zewnętrznego dzięki mniej złożonym i bardziej sprzyjającym uregulowaniom, co może usprawnić wykorzystywanie funduszy, a jednocześnie pomóc MŚP w zdobywaniu międzynarodowego doświadczenia; zwraca uwagę na potrzebę poprawy informacji i wiedzy wśród MŚP na temat dostępnych instrumentów, w szczególności na szczeblu krajowym;

11.  zaleca stworzenie stałych i spójnych mechanizmów monitorowania i oceny, w tym mechanizmów potrzebnych do wypełnienia zobowiązań wynikających z rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju, w ramach przyszłej struktury instrumentów finansowych, aby zapewnić większą rozliczalność, przejrzystość, nadzór demokratyczny ze strony Parlamentu oraz lepsze ukierunkowanie wydatków; apeluje, aby zagwarantowano większe i wystarczające środki budżetowe w przyszłej strukturze instrumentów finansowych oraz aby Dyrekcji Generalnej ds. Handlu w Komisji zapewniono personel potrzebny do realizacji jej coraz liczniejszych zadań, aby monitorowano wdrażanie umów handlowych i stosowanie instrumentów ochrony handlu, w szczególności w celu obrony i wspierania wielostronności przy opracowywaniu zasad i regulacji dotyczących handlu światowego, aby przeprowadzono reformę WTO, a także aby lepiej włączono politykę handlową i tworzenie przepisów w ramy systemu Narodów Zjednoczonych; domaga się, aby Unia dodatkowo wsparła wymiar parlamentarny WTO, w tym przez zwiększenie wsparcia finansowego i kadrowego dla sekretariatu odpowiedzialnego za tę kwestię; podkreśla, że zapewnienie odpowiednich środków finansowych ma istotne znaczenie, jako że umożliwia regularne i skuteczne monitorowanie zobowiązań wynikających z rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju przez organizacje międzynarodowe, takie jak misje Międzynarodowej Organizacji Pracy, a także umożliwia prowadzenie działań w zakresie nadzoru i zdobywania informacji przez inne organizacje ONZ;

12.  wzywa Komisję, aby przeznaczyła wystarczające zasoby finansowe za pośrednictwem instrumentów finansowania zewnętrznego na rzecz współpracy z państwami trzecimi i pomocy technicznej dla tych państw, zwłaszcza krajów rozwijających się, na niezbędne środki towarzyszące przepisom dotyczącym handlu, takim jak rozporządzenie ustanawiające obowiązki należytej staranności w łańcuchu dostaw unijnych importerów cyny, tantalu i wolframu, ich rud oraz złota pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, proces Kimberley, jak również inicjatywa przewodnia Komisji dotycząca przemysłu konfekcyjnego i podobne inicjatywy oraz inicjatywa ONZ Global Compact;

13.  wyraża przekonanie, że europejski Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych jest wydajnym i skutecznym mechanizmem zabezpieczającym przed ryzykiem związanym z operacjami udzielania pożyczek prowadzonymi przez Unię w państwach trzecich; apeluje o zwiększenie dostępności pożyczek przeznaczonych na wspieranie MŚP i rozwoju infrastruktury społeczno-gospodarczej w regionach najbardziej dotkniętych kryzysem migracyjnym i uchodźczym;

14.  podkreśla, że wspieranie ułatwień w handlu w krajach partnerskich musi nadal stanowić istotne zadanie w WRF, a jednocześnie zaleca, aby położyć większy nacisk na skrócenie czasu wprowadzenia produktów na rynki lokalne i regionalne, zwiększenie finansowania infrastruktury przeznaczonej do składowania ryb i produktów rolnych, a także zwiększenie zachęt do uczciwego i etycznego handlu z Unią;

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Sprawozdanie okresowe w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

Odsyłacze

2018/0166R(APP)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

BUDG

 

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA

13.9.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Data powołania

Helmut Scholz

23.8.2018

Rozpatrzenie w komisji

30.8.2018

 

 

 

Data przyjęcia

11.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

28

8

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Maria Arena, Tiziana Beghin, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Eleonora Forenza, Karoline Graswander-Hainz, Christophe Hansen, Heidi Hautala, Yannick Jadot, France Jamet, Elsi Katainen, Jude Kirton-Darling, Danilo Oscar Lancini, Bernd Lange, David Martin, Anne-Marie Mineur, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Tokia Saïfi, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Adam Szejnfeld, William (The Earl of) Dartmouth, Jan Zahradil

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Goffredo Maria Bettini, Sander Loones, Fernando Ruas, Paul Rübig, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Beatriz Becerra Basterrechea, Czesław Hoc, Stanisław Ożóg, Jozo Radoš, Anders Sellström

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

28

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Elsi Katainen, Jozo Radoš

GUE/NGL

Eleonora Forenza, Helmut Scholz

PPE

Laima Liucija Andrikienė, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Christophe Hansen, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Fernando Ruas, Paul Rübig, Tokia Saïfi, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Anders Sellström, Adam Szejnfeld

S&D

Maria Arena, Goffredo Maria Bettini, Karoline Graswander-Hainz, Jude Kirton-Darling, Bernd Lange, David Martin, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Joachim Schuster

VERTS/ALE

Heidi Hautala, Yannick Jadot

8

-

ECR

Czesław Hoc, Sander Loones, Stanisław Ożóg, Jan Zahradil

EFDD

Tiziana Beghin, William (The Earl of) Dartmouth

ENF

France Jamet, Danilo Oscar Lancini

1

0

GUE/NGL

Anne-Marie Mineur

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, Sprawozdanie OLAF za 2016 r. – 17. sprawozdanie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r., 2017 r.


OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej (11.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)03222018/0166R(APP))

Współsprawozdawcy komisji opiniodawczej: Inés Ayala Sender, Gerben-Jan Gerbrandy

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Kontroli Budżetowej zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście sprawozdania okresowego w sprawie rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 oraz decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej następujących wskazówek:

Wniosek dotyczący WRF

1.  przypomina o europejskich budżetowych zasadach jedności, rzetelności, jednoroczności, równowagi, uniwersalności, efektywności, specyfikacji, należytego zarządzania finansami oraz przejrzystości, których należy przestrzegać przy określaniu wieloletnich ram finansowych (WRF);

2.  podkreśla, że WRF na lata 2021–2027 powinny umożliwiać stworzenie budżetu faktycznie opartego na europejskiej wartości dodanej, który zapewni finansowanie wystarczające do osiągnięcia określonych celów, jak również powinny być w większym stopniu ukierunkowane na stabilność i uproszczenie, wykonanie oraz wyniki, prowadząc do lepszego i bardziej efektywnego wydatkowania, niskich kosztów operacyjnych, skutecznego przydziału zasobów, równości oraz większej rozliczalności i przejrzystości środków Unii, dzięki czemu obywatele Europy będą mogli je lepiej zrozumieć;

Liczby(1)

3.  odnotowuje, że według Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, wniosek Komisji dotyczący WRF na lata 2021–2027 zakłada wzrost cen bieżących o 18 % względem WRF na lata 2014–2020: z 1 087 mld EUR do 1 279 mld EUR; podkreśla jednocześnie, że po uwzględnieniu inflacji, kwot przysługujących beneficjentom brytyjskim na podstawie WRF na lata 2014–2020 oraz faktu włączenia Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) do budżetu, rzeczywisty wzrost wynosi 5 %; wskazuje, że – przyjmując udział w dochodzie narodowym brutto (DNB) jako wskaźnik – Komisja szacuje, iż po zastosowaniu tej samej porównywalnej podstawy w rzeczywistości będzie miał miejsce spadek z 1,16 % do 1,08 % oraz o 11 %, jeśli uwzględnić integrację EFR;

4.  odnotowuje, że Komisja proponuje zmniejszenie o 16 % finansowania działu WRF „Zasoby naturalne i środowisko”, co oznacza w szczególności:

–  cięcia w odniesieniu do WPR jako całości w wysokości 15 % (11 % w dopłatach bezpośrednich oraz 27 % w programach rozwoju obszarów wiejskich),

–  zgodnie z danymi Parlamentu, wzrost o 38 % w zakresie Programu działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE), który pozostanie niewielką częścią działu „Zasoby naturalne i środowisko” – 2 %;

5.  odnotowuje, że wydatki proponowane w ramach działu „Spójność i wartości” mają wzrosnąć o 1 %, przy czym planowane są istotne zmiany na poziomie programu, jako że – licząc łącznie – trzy fundusze składające się obecnie na obszar spójności, tj. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Fundusz Spójności (FS) i Europejski Fundusz Społeczny (EFS), zostaną okrojone o 10 %, co oznacza:

–  wzrost o 2 % w odniesieniu do EFRR,

–  cięcie w wysokości 45 % w odniesieniu do Funduszu Spójności,

–  cięcie w wysokości 7 % w odniesieniu do EFS, pomimo zwiększenia jego zakresu i uwzględnienia w nim Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych;

6.  z zaniepokojeniem odnotowuje fakt, że w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów Komisja przedstawiła krajowe alokacje środków na politykę spójności bez szczegółowego podziału między EFRR, FS i Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+);

7.  odnotowuje, że w dziale „Spójność i wartości” uwzględnione zostaną inne programy – przykładem jest Erasmus+, w odniesieniu do którego Komisja planuje zwiększenie finansowania o 77 % (co jest równe 7 % środków w ramach nowego działu „Spójność i wartości”);

8.  odnotowuje, że Komisja proponuje zwiększenie finansowania innych działów WRF o 115 mld EUR, tj. o 11 % w stosunku do bieżących WRF;

9.  odnotowuje, że proponowana przez Komisję zmiana priorytetów dotyczy głównie działów „Migracja i zarządzanie granicami” oraz „Bezpieczeństwo i obronność”, których wartość wzrośnie do niemal 5 % budżetu jako całości, z obecnego poziomu 1 %, podczas gdy wydatki w dziale „Jednolity rynek, innowacje i cyfryzacja” wzrosną do poziomu 15 % z obecnych 11 %;

Planowanie strategiczne

10.  odnotowuje, że Komisja planuje w pełni dostosować strukturę i programy budżetu UE do pozytywnego programu działań Unii na okres po 2020 r., który został uzgodniony w Bratysławie i Rzymie(2); odnotowuje, że deklaracje i plan działania przyjęte w Bratysławie i w Rzymie mogą nie zostać uznane za strategiczną wizję długoterminową uwzględniającą cele i wskaźniki obejmujące wszystkie obszary polityki Unii;

11.  ponawia swój apel do Komisji o wprowadzenie długoterminowej wizji pozycji Unii Europejskiej w zglobalizowanym świecie, opartej na prawidłowo stosowanych strategiach politycznych bazujących na długoterminowych celach politycznych, co umożliwi UE sprostanie obecnym i przyszłym wyzwaniom; zauważa, że w przeciwnym razie wartość dodana wniosku dotyczącego wieloletnich ram finansowych może ulec osłabieniu;

12.  wskazuje, że strategia „Europa 2020” zakończy się przed rozpoczęciem okresu obowiązywania nowych WRF oraz że nie podjęto jeszcze decyzji co do nowych celów strategicznych UE; podkreśla potrzebę dalszego strategicznego planowania polityki po stronie Komisji i przypomina, że budżety publiczne należy określać po ustaleniu długoterminowych celów politycznych i opracowaniu polityki zgodnej z ogólną wizją UE, i w związku z tym ubolewa, że nowy wniosek w sprawie wieloletnich ram finansowych nie odzwierciedla w pełni tej potrzeby;

13.  podkreśla, że państwa członkowskie i Komisja powinny przede wszystkim przedstawić dobrze uzasadnione potrzeby w zakresie finansowania unijnego oraz określić strategiczne cele i zamierzone wyniki, które powinny zostać osiągnięte, przed zaplanowaniem jakichkolwiek wydatków, przy jednoczesnym zmierzeniu powiązanych wskaźników;

Priorytety polityczne i przedstawienie budżetu UE

14.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowe programy zostaną pogrupowane w klastry według polityk, czego odzwierciedleniem będą tytuły budżetu rocznego; wyraża nadzieję, że zwiększy to przejrzystość sposobu, w jaki klastry te przyczynią się do osiągania celów politycznych;

15.  z zadowoleniem przyjmuje ogólną modernizację i uproszczenie budżetu oraz ambicję osiągnięcia większej racjonalizacji, elastyczności i przejrzystości;

16.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza od 2021 r. dostosowywać koncepcję obszarów polityki do klastrów programów, co pozwoli na łatwiejsze uzgodnienie budżetu rocznego z działami WRF;

17.  przypomina, że Komisja Kontroli Budżetowej (CONT) wielokrotnie zwracała się do Komisji o przedstawienie budżetu Unii w sposób zgodny z celami politycznymi WRF przyjętymi przez Parlament; wyraża opinię, że ułatwi to władzy budżetowej przeprowadzenie analizy i podjęcie działań następczych w odniesieniu do przygotowania i realizacji budżetu;

18.  przypomina, że finansowanie polityk i projektów powinno być zgodne z celami w zakresie klimatu i energii oraz zobowiązaniami określonymi w porozumieniu paryskim; przypomina w związku z tym, że co najmniej 30 % wydatków UE powinno przyczyniać się do osiągania celów klimatycznych oraz zgadza się, że najłatwiej jest to osiągnąć uwzględniając problematykę klimatu we wszystkich programach unijnych; ponawia swój apel do Komisji o zapewnienie spójnego i kompleksowego stosowania tej zasady zgodnie z planowaniem strategicznym;

19.  wskazuje, że brak jest inwestycji jednoznacznie dotyczących celów Europejskiego filaru praw socjalnych przyjętych przez trzy instytucje;

20.  wyraża ubolewanie w związku z brakiem dostosowania proponowanych WRF do 17 celów zrównoważonego rozwoju ONZ na 2030 r., które wspierają stopniowe przechodzenie w kierunku zrównoważonego społeczeństwa europejskiego;

21.  zachęca Komisję do ciągłego wykazywania wystarczającego przywództwa i zaangażowania w obszarach strategicznych oraz wzywa ją do zagwarantowania zwiększenia ogólnego wyeksponowania finansowania wobec ogółu społeczeństwa;

Upraszczanie i wyniki

22.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ograniczenia liczby programów wydatków o jedną trzecią oraz zwiększenia spójności obowiązujących zasad; podkreśla, że w celu wprowadzenia faktycznych uproszczeń dla beneficjentów należy wyeliminować wszelkie niepotrzebne zasady, wymogi i procedury;

23.  zastanawia się, dlaczego Komisja korzysta z dwóch zestawów celów i wskaźników, by mierzyć wyniki zarządzania finansowego: z jednej strony dyrektorzy generalni Komisji w swoich rocznych sprawozdaniach z działalności dokonują oceny osiągnięcia celów określonych w ich planach zarządzania, z drugiej zaś strony Komisja mierzy rezultaty programów wydatków za pomocą oświadczeń programowych dotyczących wydatków operacyjnych, które załączane są do projektu budżetu;

24.  przypomina, że obecne ramy wykonania programów, w odniesieniu do których publikowane są oświadczenia programowe, obejmują 716 wskaźników różnego rodzaju, które pozwalają określić wyniki w odniesieniu do 61 ogólnych i 228 szczegółowych celów;

25.  zwraca się do Komisji, by:

a)  usprawniła sprawozdawczość na temat wyników przez:

–  dalsze zmniejszanie liczby celów i wskaźników wykorzystywanych przez nią do celów różnych sprawozdań na temat wyników, w interesie uproszczeń, przejrzystości i lepszej kontroli skupiając się na tych, które pozwalają w najlepszy sposób zmierzyć wykonanie budżetu Unii;

–  rozbudowanie podejścia jakościowego oraz dodanie wskaźników środowiskowych i społecznych w celu umożliwienia zmierzenia wpływu polityki UE na polityki w zakresie ochrony środowiska i polityki społeczne;

–  prezentowanie informacji finansowych w sposób zapewniający ich porównywalność z informacjami na temat wyników, tak by powiązanie między wydatkami a wynikami było jasne;

b)  zapewniła lepsze wyważenie sprawozdawczości na temat wyników dzięki jasnemu prezentowaniu informacji dotyczących głównych wyzwań, z którymi UE nadal musi się uporać;

c)  złożyła deklarację w zakresie jakości przekazanych w sprawozdaniach danych na temat wyników;

Przegląd wydatków towarzyszący wnioskowi dotyczącemu WRF

26.  ubolewa nad faktem, że Komisja przeprowadziła przegląd wydatków, zamiast przeanalizować wszystkie główne programy objęte obecnymi WRF przy zastosowaniu podejścia opartego na budżetowaniu od zera; zauważa jednak, że ograniczony przegląd przeprowadzony przez Komisję miał na celu połączenie:

–  przeglądu strategicznego (skupionego na nadaniu priorytetu programom zgodnie z ich wartością dodaną oraz spójnością z celami UE) z

–  przeglądem wydajności (którego celem było określenie sposobów lepszej realizacji istniejących programów);

27.  ubolewa, że wspomniany wyżej przegląd wydatków nie zapewnił kompleksowej oceny mającej na celu wykazanie rzeczywistej wartości dodanej programów;

28.  przypomina, że w celu umożliwienia Parlamentowi określenia ram politycznych dla każdego z kolejnych okresów pięcioletnich, programowanie budżetu powinno być dostosowane do cykli legislacyjnych; uznaje WRF na lata 2021–2027 za okres przejściowy prowadzący do zmiany budżetu z siedmioletniego na pięcioletni, który dostosowany jest do pięcioletnich okresów legislacyjnych i nie zagraża strategiom politycznym wymagającym długoterminowego programowania;

29.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja dostrzega konieczność dostosowania WRF do cykli politycznych i instytucjonalnych oraz uważa, że przeprowadzenie przeglądu śródokresowego najpóźniej pod koniec 2023 r. stanowi krok w kierunku stopniowej synchronizacji czasu trwania WRF z pięcioletnim cyklem politycznym instytucji UE;

Europejska wartość dodana

30.  przypomina, że w dokumencie otwierającym debatę na temat przyszłości finansów UE(3) Komisja zaproponowała siedem kryteriów oceny europejskiej wartości dodanej oraz stwierdziła, że unijne wsparcie finansowe dla programów powinno zależeć od wyników tej oceny(4); wyraża zaniepokojenie, że brakuje przejrzystej definicji wartości dodanej UE i nie należy jej się spodziewać w najbliższym czasie;

31.  odnotowuje, że zgodnie z dokumentem otwierającym debatę wyłącznie programy o wysokiej europejskiej wartości dodanej powinny otrzymywać finansowanie unijne w pełnej wysokości, podczas gdy te o europejskiej wartości dodanej mieszczącej się w zakresie od średniej do wysokiej powinny otrzymywać ograniczone finansowanie a programy o niskiej europejskiej wartości dodanej nie powinny otrzymywać finansowania;

32.  wyraża ubolewanie, że opublikowany przegląd wydatków nie zawiera ani systematycznej oceny programów opartej na kryteriach określonych przez Komisję dla europejskiej wartości dodanej, ani jednoznacznych wniosków w odniesieniu do europejskiej wartości dodanej tworzonej w ramach poszczególnych programów; zwraca się do Komisji o opracowanie i zastosowanie solidnej i jasnej koncepcji europejskiej wartości dodanej na podstawie siedmiu kryteriów określonych w dokumencie otwierającym debatę;

33.  odnotowuje, że – biorąc pod uwagę, że strategiczne cele na okres po 2020 r. muszą dopiero zostać określone – Komisja nie miała możliwości dokonania odpowiedniej oceny spójności z celami UE na lata 2021–2027, co utrudnia określenie i monitorowanie europejskiej wartości dodanej, przy czym niezależnie od sytuacji konieczne jest wykazywanie usprawnień, w szczególności w zakresie spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej UE;

34.  przypomina, że budżet europejski objęty jest zobowiązaniem do odpowiedniego reagowania na wymogi i ambicje określone w europejskich strategiach politycznych oraz że musi on tworzyć wartość dodaną dla Unii;

Elastyczność i rozliczalność

35.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący zwiększenia możliwości budżetu UE w zakresie reagowania na zmieniające się okoliczności przez zwiększenie ogólnej elastyczności oraz zapewnienie wystarczających środków budżetowych na pokrycie nieprzewidzianych wydatków bez negatywnego wpływu na monitorowanie i kontrolę; z zadowoleniem przyjmuje w szczególności propozycje zwiększenia pułapu zasobów własnych, zmniejszenia różnicy pomiędzy łącznymi środkami na płatności a łącznymi środkami na zobowiązania, zniesienia limitów ustanowionych dla łącznego marginesu na płatności, zwiększenia wielkości i zakresu instrumentów szczególnych poza WRF (instrument elastyczności, rezerwa na pomoc nadzwyczajną, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej oraz Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji), w celu rozszerzenia zakresu rezerwy na pomoc nadzwyczajną, tak by obejmowała ona operacje na terenie UE, oraz poszerzenia łącznego marginesu na zobowiązania i zmianę jego nazwy na rezerwę Unii;

36.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący włączenia EFR do budżetu UE oraz poddanie go tym samym zasadom i regułom, które dotyczą innych programów finansowanych z budżetu UE, podkreślając jednak, że konieczne jest zapewnienie jednolitego poziomu rozliczalności i przejrzystości w odniesieniu do środków wydatkowanych w celu osiągnięcia celów unijnych za pomocą budżetu UE oraz środków, które nadal wydatkowane będą poza budżetem UE;

37.  nalega, by ustanowić upoważnienia do audytu publicznego w odniesieniu do wszystkich rodzajów finansowania polityk unijnych na szczeblu unijnym i krajowym oraz by Europejski Trybunał Obrachunkowy pełnił rolę audytora względem organów utworzonych w celu wdrożenia polityk UE, w tym organów takich, jak Europejska Agencja Obrony oraz proponowany Europejski Fundusz Walutowy, jak również organów utworzonych na podstawie umów zawartych poza porządkiem prawnym UE, takich jak Europejski Mechanizm Stabilności oraz Europejski Bank Inwestycyjny, w odniesieniu do pozaunijnych operacji budżetowych;

Cięcia dotyczące WPR i spójności

38.  odnotowuje cięcia zaproponowane przez Komisję w zakresie WPR i spójności i uważa je za niezbędny krok w kierunku bardziej skutecznych i ukierunkowanych na cele wydatków;

39.  wyraża obawę, że cięcia w zakresie WPR wpłyną na zdolność wielu rolników do kontynuowania ich działalności zawodowej; uważa, że zwiększanie skuteczności wsparcia dla WPR jest absolutnie konieczne, by ograniczyć te negatywne skutki;

40.  przypomina zalecenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego dotyczące komunikatu Komisji na temat przyszłości WPR, a mianowicie, że nowy model realizacji powinien zapewniać zarówno osiąganie ambitnych i istotnych celów w zakresie skuteczności, które oparte są na danych statystycznych i naukowych, dostosowane do celów UE, charakteryzują się wysoką rozliczalnością i łańcuchem kontroli oraz są oparte na rozszerzonym monitorowaniu wyników i ocenie realizacji polityki, jaki i solidne ramy oceny;

41.  podkreśla, że programy finansowania WPR powinny przynosić szczególne korzyści dla małych gospodarstw, obszarów charakteryzujących się wyzwaniami ekologicznymi i geograficznymi oraz słabo zaludnionych regionów;

42.  zauważa, że wniosek Komisji dotyczący zaprojektowania nowej WPR na podstawie planów strategicznych sporządzonych przez państwa członkowskie może zobowiązać je do przyjęcia większej odpowiedzialności za politykę rolną i budżet; zauważa ponadto, że może to zwiększyć ryzyko wzrostu zróżnicowania i skomplikowania zarządzania finansowego WPR oraz utrudnić uzasadnione kontrole;

43.  odnotowuje cięcia w programach rozwoju obszarów wiejskich, tj. 27 % w ujęciu całościowym, z czego 45 % w ramach Funduszu Spójności i 10 % w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego; wzywa jednak Komisję, by zrobiła wszystko, co w jej mocy, by skutecznie zwalczać nierówności i silne podziały pomiędzy obszarami miejskimi a wiejskimi, co umożliwiłoby odwrócenie procesu pogłębiania się różnic oraz przezwyciężenie rozdrobnienia;

Zasoby własne

44.  z zadowoleniem przyjmuje trzy nowe kategorie zasobów własnych, które obejmują część wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB), 20-procentowy udział w przychodach wygenerowanych dzięki systemowi handlu emisjami oraz wkład krajowy obliczany na podstawie ilości nieprzetworzonych plastikowych odpadów opakowaniowych w każdym z państw członkowskich; przypomina w tym kontekście, że proponowany system zasobów własnych nie powinien zwiększać ogólnego obciążenia podatkowego spoczywającego na podatnikach w UE i że powinien on prowadzić do proporcjonalnego zmniejszenia wkładu państw członkowskich do budżetu UE;

45.  zachęca Komisję do złożenia dodatkowych wniosków dotyczących nowych zasobów własnych w celu zbudowania samowystarczalnego budżetu UE w perspektywie średniookresowej; jest zdania, że udział nowych rzeczywistych zasobów własnych musi odgrywać znaczącą rolę po stronie dochodów w budżecie UE;

46.  przypomina, że obecny system korekt i rabatów powinien zostać zlikwidowany oraz popiera wniosek Komisji o wycofanie wszystkich rabatów do 2025 r., co doprowadzi do prostszej i bardziej przejrzystej struktury;

47.  popiera wniosek Komisji o zmniejszenie części ceł zatrzymywanych przez państwa członkowskie jako „koszty poboru” do 10 %;

48.  wzywa do dalszego klasyfikowania podatku od towarów i usług jako zasobu własnego UE przy jednoczesnym rzeczywistym jego uproszczeniu;

49.  uważa, że finansowanie UE powinno być bardziej stabilne, trwałe, przewidywalne, przejrzyste i zrozumiałe dla obywateli UE;

50.  odnotowuje, że nadrzędnym celem warunkowości w UE jest rozwijanie integracji i spójności pomiędzy państwami członkowskimi; uważa, że rozsądna i logiczna warunkowość musi obejmować ustanowienie zachęt w sposób, który prowadzi do dalszego zaangażowania się państw członkowskich w projekt europejski, przyczynia się do osiągania zamierzonych celów i zapobiega wykorzystywaniu środków unijnych niezgodnie z przeznaczeniem;

51.  zwraca się do Komisji o wyjaśnienie metody obliczania wkładów krajowych w oparciu o ilość nieprzetworzonych plastikowych odpadów opakowaniowych w państwach członkowskich oraz sposobu ich pobierania; wzywa Komisję do wdrożenia narzędzi monitorowania, które pozwolą państwom członkowskim wdrożyć wspólną metodologię w zakresie obliczania i pobierania wkładów;

52.  z zaniepokojeniem odnotowuje, że wniosek ustawodawczy w sprawie CCCTB wciąż nie został przyjęty i brak jest szacunkowego terminu jego uzgodnienia w Radzie; wyraża opinię, że z tego powodu nie można uznać CCCTB za faktyczny zasób własny w odniesieniu do kolejnego okresu programowania; wzywa Radę do osiągnięcia porozumienia w tym kontekście, biorąc pod uwagę znaczenie CCCTB dla rozwiązania problemu unikania zobowiązań podatkowych przez przedsiębiorstwa międzynarodowe;

53.  z zadowoleniem przyjmuje zasadę, że przyszłe przychody z polityk UE powinny wpływać do budżetu UE, jako że stanowią one rzeczywiste źródło dochodu UE;

54.  ponawia swój apel do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie wzmocnienia istniejących systemów kontroli i zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom szkodzącym interesom finansowym UE;

55.  podkreśla w tym kontekście potrzebę usunięcia rozbieżności w zakresie kontroli celnych w UE, które stanowią ogromne zagrożenie dla interesów finansowych UE, i wzywa Komisję do zharmonizowania zarządzania cłami w całej UE w celu skutecznego zwalczania przemytu towarów i oszustw podatkowych.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Sprawozdanie okresowe w sprawie Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2021–2027 – Stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

Odsyłacze

2018/0166R(APP)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

BUDG

 

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

CONT

13.9.2018

Data przyjęcia

10.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

2

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Inés Ayala Sender, Jonathan Bullock, Tamás Deutsch, Luke Ming Flanagan, Ingeborg Gräßle, Jean-François Jalkh, Arndt Kohn, Gilles Pargneaux, Georgi Pirinski, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Petri Sarvamaa, Derek Vaughan, Tomáš Zdechovský, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Iris Hoffmann, Andrey Novakov, Julia Pitera, Miroslav Poche

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

16

+

ALDE

Nedzhmi Ali

PPE

Tamás Deutsch, Ingeborg Gräßle, Andrey Novakov, Julia Pitera, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Petri Sarvamaa, Tomáš Zdechovský, Joachim Zeller

S&D

Inés Ayala Sender, Iris Hoffmann, Arndt Kohn, Gilles Pargneaux, Georgi Pirinski, Miroslav Poche, Derek Vaughan

2

-

EFDD

Jonathan Bullock

ENF

Jean-François Jalkh

1

0

GUE/NGL

Luke Ming Flanagan

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

15.10.2018

STANOWISKO W FORMIE POPRAWEK

Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(2018/0166R(APP))

W imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych: Marita Ulvskog (przewodnicząca)

Position

POPRAWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych przedstawia Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, następujące poprawki:

Poprawka    1

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Motyw E a (nowy)

Projekt rezolucji

Poprawka

 

Ea.  mając na uwadze, że wprowadzono powiązanie między programowaniem funduszy unijnych a europejskim semestrem i odpowiednimi zaleceniami dla poszczególnych krajów; mając na uwadze, że środki unijne służą realizacji celów określonych w art. 174 TFUE z myślą o wzmocnieniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii oraz zmniejszeniu dysproporcji w poziomach rozwoju poszczególnych regionów;

Poprawka    2

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Ustęp 5

Projekt rezolucji

Poprawka

5.  ponadto podkreśla znaczenie zasad horyzontalnych, które powinny leżeć u podstaw WRF oraz wszystkich powiązanych strategii politycznych UE; potwierdza w tym kontekście, że UE musi wywiązać się ze swojego zobowiązania, by pełnić rolę prekursora we wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju ONZ, i wyraża ubolewanie z powodu faktu, że we wnioskach dotyczących WRF brak jest wyraźnego i widocznego zaangażowania w tym zakresie; w związku z tym zwraca się o uwzględnianie celów zrównoważonego rozwoju we wszystkich unijnych strategiach politycznych i inicjatywach w kolejnych WRF; podkreśla ponadto, że likwidacja dyskryminacji ma zasadnicze znaczenie dla wypełnienia zobowiązań UE na rzecz Europy sprzyjającej integracji społecznej, i ubolewa nad tym, że z zaprezentowanych wniosków dotyczących WRF wynika brak zobowiązania do uwzględniania aspektu płci i zapewniania równości płci w strategiach politycznych UE; podkreśla również swoje stanowisko, zgodnie z którym, w związku z porozumieniem paryskim, należy znacznie zwiększyć wydatki związane z klimatem w porównaniu z obecnymi WRF i osiągnąć poziom 30 % tak szybko, jak to możliwe, a najpóźniej do 2027 r.;

5.  ponadto podkreśla znaczenie zasad horyzontalnych, które powinny leżeć u podstaw WRF oraz wszystkich powiązanych strategii politycznych UE; potwierdza w tym kontekście, że UE musi wywiązać się ze swojego zobowiązania, by pełnić rolę prekursora we wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju ONZ, i wyraża ubolewanie z powodu faktu, że we wnioskach dotyczących WRF brak jest wyraźnego i widocznego zaangażowania w tym zakresie; w związku z tym zwraca się o uwzględnianie celów zrównoważonego rozwoju we wszystkich unijnych strategiach politycznych i inicjatywach w kolejnych WRF; podkreśla ponadto, że realizacja Europejskiego filaru praw socjalnych w celu stworzenia odpornej Europy socjalnej oraz likwidacja dyskryminacji mają zasadnicze znaczenie dla wypełnienia zobowiązań UE na rzecz Europy sprzyjającej integracji społecznej, i ubolewa nad tym, że z zaprezentowanych wniosków dotyczących WRF wynika brak zobowiązania do uwzględniania aspektu płci i zapewniania równości płci w strategiach politycznych UE; podkreśla również swoje stanowisko, zgodnie z którym, w związku z porozumieniem paryskim, należy znacznie zwiększyć wydatki związane z klimatem w porównaniu z obecnymi WRF i osiągnąć poziom 30 % tak szybko, jak to możliwe, a najpóźniej do 2027 r.;

Poprawka    3

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Ustęp 4

Projekt rezolucji

Poprawka

4.  ponadto wyraża sprzeciw wobec wszelkiego obniżenia poziomu kluczowych strategii politycznych UE, takich jak polityka spójności UE oraz wspólna polityka rolna (WPR); sprzeciwia się w szczególności radykalnym cięciom, które będą miały negatywny wpływ na istotę tych strategii politycznych i na ich cele, np. cięciom zaproponowanym w odniesieniu do Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; kwestionuje w tym kontekście zasadność propozycji zmniejszenia środków Europejskiego Funduszu Społecznego, podczas gdy rozszerzono zakres tego funduszu i włączono do niego Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych;

4.  ponadto wyraża sprzeciw wobec wszelkiego obniżenia poziomu kluczowych strategii politycznych UE, takich jak polityka spójności UE oraz wspólna polityka rolna (WPR); sprzeciwia się w szczególności radykalnym cięciom, które będą miały negatywny wpływ na istotę tych strategii politycznych i na ich cele, np. cięciom zaproponowanym w odniesieniu do Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; kwestionuje w tym kontekście zasadność propozycji zmniejszenia środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, podczas gdy rozszerzono zakres tego funduszu i włączono do niego Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, program na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych oraz program działań w dziedzinie zdrowia;

Poprawka    4

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Ustęp 5 a (nowy)

Projekt rezolucji

Poprawka

 

5a.  podkreśla, że proponowane powiązanie między programowaniem funduszy strukturalnych, ich celami politycznymi i europejskim semestrem, a w szczególności zaleceniami dla poszczególnych krajów, powinno zostać doprecyzowane oraz uwzględniać wymiar lokalny i regionalny; apeluje, aby ustanowiono skuteczne mechanizmy programowania funduszy UE, w szczególności EFS+, służące praktycznej realizacji zasad i praw Europejskiego filaru praw socjalnych, w tym przez zapewnienie ambitnych zasobów finansowych, a także niezbędnej synergii między funduszami unijnymi;

Poprawka    5

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Ustęp 14 – podpunkt vi

Projekt rezolucji

Poprawka

14 vi.  podwojenie zasobów na zwalczanie bezrobocia wśród młodzieży (w ramach obecnej Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych);

14 vi.  podwojenie zasobów na zwalczanie bezrobocia wśród młodzieży w ramach EFS+ (w ramach obecnej Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych), przy jednoczesnym zapewnieniu skuteczności i wartości dodanej tego programu;

Poprawka    6

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Ustęp 15 a (nowy)

Projekt rezolucji

Poprawka

 

15a.  domaga się przyspieszenia walki z bezrobociem ludzi młodych; z zaniepokojeniem zauważa jednak, że włączenie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych do EFS+ mogłoby zmniejszyć poziom zaangażowania państw członkowskich, a także poziom zasobów ukierunkowanych bezpośrednio na ludzi młodych;

Poprawka    7

w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw SocjalnychProjekt rezolucji

Ustęp 16 a (nowy)

Projekt rezolucji

Poprawka

 

16a.  podkreśla potrzebę udoskonalenia instrumentów unijnych służących włączeniu społecznemu i integracji obywateli państw trzecich na rynku pracy; w związku z tym apeluje o lepszą synergię między funduszami unijnymi i odpowiednie zasoby; podkreśla znaczenie reagowania na konkretne wyzwania związane z migracją występujące w miastach i na poziomie lokalnym, również przez ułatwienie dostępu do finansowania miastom, organom lokalnym i regionalnym, partnerom społecznym, podmiotom społeczno-gospodarczym i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego opracowującym i realizującym projekty w tej dziedzinie;

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

9.10.2018

 

 

 

(1)

Wniosek Komisji dotyczący wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027, notatka informacyjna Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, lipiec 2018 r.

(2)

Deklaracja z Bratysławy z dnia 16 września 2016 r.; Deklaracja rzymska z dnia 25 marca 2017 r.

(3)

Dokument otwierający debatę na temat przyszłości finansów UE, 28 czerwca 2017 r., COM(2017)0358.

(4)

Kryteria te obejmowały: cele i zobowiązania określone w traktatach, dobra publiczne mające wymiar europejski, korzyści skali, efekt rozlania, subsydiarność, korzyści z integracji w ramach UE oraz wartości europejskie: pokój, demokrację i praworządność.


OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (18.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego w sprawie WRF na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)03222018/0166R(APP))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Ivo Belet

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Budżetowej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących wskazówek:

1.  podkreśla rolę Unii i jej znaczenie w zakresie zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego oraz przeciwdziałania zmianom klimatu, degradacji ekosystemów i utracie różnorodności biologicznej; zwraca uwagę, że Unia musi wypełnić zobowiązanie dotyczące odgrywania roli lidera we wdrażaniu oenzetowskich celów zrównoważonego rozwoju, które stanowią ogólnoświatowy plan działania na rzecz bardziej zrównoważonych, sprawiedliwych i zamożnych społeczeństw na planecie; przypomina o zobowiązaniach Unii w ramach porozumienia paryskiego oraz o pilnej potrzebie przejścia do niskoemisyjnej, zrównoważonej gospodarki o obiegu zamkniętym;

2.  uważa, że negocjacje w sprawie zasobów własnych i wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027, także w kontekście brexitu, zapewniają możliwość zwiększenia stabilności i przejrzystości wydatków w budżecie Unii, aby zapewnić większą autonomię Unii, a ostatecznie lepiej wykorzystywać potencjał budżetu Unii w zakresie transformacji; domaga się fundamentalnej reformy systemu zasobów własnych, wycofania wszystkich rabatów oraz wprowadzenia nowych źródeł finansowania, które są w pełni zgodne z polityką Unii między innymi w obszarze środowiska, zdrowia i klimatu;

3.  podkreśla, że program LIFE jest głównym programem wspierającym wdrażanie unijnych przepisów dotyczących działań w dziedzinie środowiska i klimatu; zauważa, że znaczna część proponowanego zwiększenia budżetu programu LIFE na lata 2021–2027 jest ukierunkowana na realizację nowego podprogramu „Przejście na czystą energię”; popiera ustanowienie kompleksowego programu przejścia na czystą energię, ale uważa, że nie powinno to mieć negatywnego wpływu na finansowanie ochrony przyrody i różnorodności biologicznej, na środki na gospodarkę o obiegu zamkniętym, przystosowanie do zmiany klimatu i łagodzenie jego skutków; ponawia swój apel o co najmniej dwukrotne zwiększenie środków finansowych na program LIFE do 6,442 mld euro w cenach stałych (2018 r.), a także wzywa do utworzenia specjalnych puli środków przeznaczonych na różnorodność biologiczną i zarządzanie siecią Natura 2000;

4.  z zadowoleniem przyjmuje proponowane zwiększenie budżetu na program „Horyzont Europa”, w szczególności specjalne pule środków na badania i innowacje w dziedzinie zdrowia (6,83 mld EUR), zmiany klimatu, energii i mobilności (13,31 mld EUR) oraz żywności i zasobów naturalnych (8,87 mld EUR); przypomina jednak o swoim apelu dotyczącym zwiększonego finansowania 9. programu ramowego z budżetem wynoszącym co najmniej 116,895 mld EUR, przy zachowaniu udziału klastra „Zmiana klimatu, energia i mobilność” (15,94 %) i klastra „Żywność i zasoby naturalne” (10,63 %), oraz zwiększając udział klastra „Zdrowie” do co najmniej 9,7 %, tak jak w 8. programie ramowym; domaga się przydzielenia istotnego finansowania na podstawowe badania naukowe w tych dziedzinach;

5.  z zadowoleniem przyjmuje znaczne zwiększenie budżetu instrumentu „Łącząc Europę” – Energia do 7,675 mld EUR w cenach stałych (2018 r.) na lata 2021–2027; 

6.  wyraża poważne zaniepokojenie proponowanym zmniejszeniem środków na program w dziedzinie zdrowia; ponawia swój apel, by w kolejnych wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 przywrócić program w dziedzinie zdrowia jako solidny, odrębny program o zwiększonym finansowaniu, aby wdrożyć cele zrównoważonego rozwoju dotyczące zdrowia publicznego, systemów opieki zdrowotnej oraz problemów zdrowotnych związanych ze środowiskiem, a także zapewnić ambitną politykę zdrowotną z naciskiem na wyzwania transgraniczne, m.in. w szczególności dzięki zwiększeniu wspólnych wysiłków Unii w walce z rakiem, zwalczaniu oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz zapewnieniu łatwiejszego dostępu do transgranicznej opieki zdrowotnej;

7.  ubolewa, że istnieje ryzyko nieosiągnięcia obecnego celu w zakresie wydatków związanych z klimatem i odnotowuje w tym kontekście proponowane zwiększenie tego celu do co najmniej 25 % budżetu Unii na lata 2021–2027; wzywa jednak do wyznaczenia ambitniejszego celu w zakresie wydatków związanych z klimatem w wysokości 30 % budżetu Unii na lata 2021–2027, aby osiągnąć i wdrożyć cele porozumienia paryskiego, a także odzwierciedlić zwiększone znaczenie i pilność działań w dziedzinie klimatu oraz potrzebę dalszych działań na rzecz dyplomacji klimatycznej, i domaga się opracowania rzetelnej i przejrzystej metody monitorowania; wzywa ponadto do przyjęcia środków gwarantujących, że struktura i wykonanie budżetu Unii nie będzie sprzeczne z osiąganiem celów Unii w zakresie klimatu i energii;

8.  nalega, by WRF na lata 2021–2027 wykluczały wszelkie wsparcie bezpośrednie lub pośrednie na rzecz paliw kopalnych;

9.  wyraża zaniepokojenie proponowanym zmniejszeniem o 5 % środków finansowych dla agencji zdecentralizowanych wchodzących w zakres kompetencji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC), Europejska Agencja Środowiska (EEA), Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) oraz Europejska Agencja Leków (EMA)); wzywa do przydzielenia w stosownych przypadkach zdecentralizowanym agencjom większych zasobów finansowych i ludzkich, przynajmniej na poziomie z lat 2014–2020 w ujęciu realnym i w oparciu o ich indywidualne potrzeby, zwłaszcza w przypadku przydzielenia im nowych zadań, jak w przypadku ECHA i EEA; podkreśla znaczenie zapewnienia wystarczającego finansowania tym agencjom w celu wzmocnienia przepisów opartych na podstawach naukowych i poprawy zaufania publicznego do kształtowania polityki przez Unię;

10.  przypomina, że misją EEA jest pomoc na rzecz Unii i państw członkowskich w podejmowaniu świadomych decyzji na temat ochrony i poprawy stanu środowiska, włączania kwestii środowiskowych do polityki gospodarczej oraz przechodzenia w kierunku zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że Komisja przydzieliła EEA dodatkowe zadania, między innymi monitorowania nowego ustawodawstwa i rozwoju polityki w obszarze gospodarki niskoemisyjnej, programu gospodarki o obiegu zamkniętym i wdrażania celów zrównoważonego rozwoju oraz podkreśla, że powinno to być odpowiednio odzwierciedlone w puli środków finansowych agencji, która powinna co najmniej zostać skategoryzowana jako stabilna w ujęciu realnym w budżecie na lata 2021–2027;

11.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek w sprawie zasobów własnych opartych na nierecyklingowanych plastikowych odpadach opakowaniowych; podkreśla, że jego zamierzony efekt musi nadawać priorytet zapobieganiu wytwarzaniu odpadów zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, i wzywa Komisję do priorytetowego zbadania możliwości ukierunkowania dochodów na realizację celów w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych; wzywa do wprowadzenia skutecznych mechanizmów rejestracji i kontroli oraz wyjaśnienia metody obliczania;

12.  wzywa do uznania znacznej części rosnących dochodów z aukcji w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji (ETS), począwszy od fazy 4 (2021 r.), za zasoby własne Unii i stopniowego ukierunkowania ich na unijne projekty dotyczące transgranicznej infrastruktury energetycznej, które są zgodne z unijnymi celami w dziedzinie klimatu i energii, odnawialne źródła energii i magazynowanie energii, a także inwestycje w przełomowe innowacje niskoemisyjne w przemyśle; uważa, że powinno to być działanie stopniowe, aby uniknąć presji na budżety krajowe przeznaczone na politykę klimatyczną i energetyczną (ponieważ 50% dochodów przeznacza się na ten cel w dyrektywie w sprawie ETS (dyrektywa 2003/87/WE));

13.  jednocześnie apeluje o zbadanie ewentualnego mechanizmu podatku korygującego od emisji dwutlenku węgla, pobieranego na granicach, jako nowego rodzaju zasobów własnych w budżecie UE, co doprowadziłoby również do zagwarantowania równych warunków działania w handlu międzynarodowym i zmniejszenia delokalizacji produkcji przy jednoczesnym wliczeniu kosztów związanych ze zmianą klimatu w ceny importowanych towarów;

14.  uważa, że z uwagi na brak zharmonizowanych międzynarodowych środków opodatkowania paliwa lotniczego należy zbadać na szczeblu Unii opłatę, której podstawą byłoby natężenie emisji związanych z lotami, aby zapewnić dalsze zachęty do badań, rozwoju i inwestycji w zakresie wydajniejszych, niskoemisyjnych samolotów i paliw oraz aby ograniczyć rosnące emisje lotnicze, przy jednoczesnym zapewnieniu równych warunków prowadzenia działalności w sektorze transportu;

15.  zachęca do podejmowania na bieżąco wysiłków zmierzających do ustanowienia podatku od transakcji finansowych i uważa, że część wspólnego podatku od transakcji finansowych należy wykorzystać jako przyszłe zasoby własne;

16.  domaga się przekazania 25 % budżetu programu wspierania reform strukturalnych do funduszy strukturalnych na potrzeby dodatkowego wsparcia w regionach zależnych od węgla, dotkniętych transformacją ze względu na konieczne przejście strukturalne do gospodarki niskoemisyjnej; uważa, że regiony te powinny mieć dostęp do tego dodatkowego wsparcia, aby pomóc im w osiągnięciu celów Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności w zakresie CO2, w celu ułatwienia sprawiedliwej transformacji; zauważa, że celem jest wsparcie takich regionów, w szczególności tych, które nie kwalifikują się już do wsparcia w ramach funduszu modernizacyjnego na podstawie dyrektywy 2003/87/WE, poprzez promowanie przenoszenia, zmiany i podnoszenia kwalifikacji pracowników, kształcenia, inicjatyw w zakresie poszukiwania pracy, aktywnej polityki rynku pracy, a także tworzenie nowych miejsc pracy, na przykład w ramach przedsiębiorstw typu start-up, w ścisłym dialogu i koordynacji z partnerami społecznymi;

17.  podkreśla, że wydatki i dochody w następnych WRF powinny być traktowane jako jeden pakiet i że nie uda się dojść do porozumienia z Parlamentem w sprawie WRF bez porozumienia w sprawie zasobów własnych.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Sprawozdanie okresowe w sprawie Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2021–2027 – Stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

Odsyłacze

2018/0166R(APP)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

BUDG

 

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

5.7.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Data powołania

Ivo Belet

10.7.2018

Rozpatrzenie w komisji

10.9.2018

 

 

 

Data przyjęcia

18.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

44

6

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Pilar Ayuso, Zoltán Balczó, Ivo Belet, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Miriam Dalli, Angélique Delahaye, Mark Demesmaeker, Stefan Eck, Bas Eickhout, José Inácio Faria, Karl-Heinz Florenz, Francesc Gambús, Arne Gericke, Jens Gieseke, Andrzej Grzyb, Jytte Guteland, Urszula Krupa, Giovanni La Via, Jo Leinen, Peter Liese, Susanne Melior, Rory Palmer, Gilles Pargneaux, Piernicola Pedicini, Bolesław G. Piecha, Pavel Poc, John Procter, Julia Reid, Frédérique Ries, Annie Schreijer-Pierik, Davor Škrlec, Renate Sommer, Nils Torvalds, Adina-Ioana Vălean, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Giorgos Grammatikakis, Rebecca Harms, Martin Häusling, Anja Hazekamp, Jan Huitema, Merja Kyllönen, Carolina Punset, Christel Schaldemose, Keith Taylor, Tiemo Wölken, Carlos Zorrinho

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Sophia in ‘t Veld, Kati Piri, Mirja Vehkaperä

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

44

+

ALDE

Carolina Punset, Frédérique Ries, Nils Torvalds, Mirja Vehkaperä, Sophia in ’t Veld

EFDD

Piernicola Pedicini

GUE/NGL

Stefan Eck, Anja Hazekamp, Merja Kyllönen

PPE

Pilar Ayuso, Ivo Belet, Angélique Delahaye, José Inácio Faria, Karl-Heinz Florenz, Francesc Gambús, Jens Gieseke, Andrzej Grzyb, Giovanni La Via, Peter Liese, Annie Schreijer-Pierik, Renate Sommer, Adina-Ioana Vălean

S&D

Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Miriam Dalli, Giorgos Grammatikakis, Jytte Guteland, Jo Leinen, Susanne Melior, Rory Palmer, Gilles Pargneaux, Kati Piri, Pavel Poc, Christel Schaldemose, Tiemo Wölken, Damiano Zoffoli, Carlos Zorrinho

VERTS/ALE

Marco Affronte, Bas Eickhout, Rebecca Harms, Martin Häusling, Keith Taylor, Davor Škrlec

6

-

ECR

Mark Demesmaeker, Arne Gericke, Urszula Krupa, Bolesław G. Piecha, John Procter,

EFDD

Julia Reid

2

0

ALDE

Jan Huitema

NI

Zoltán Balczó

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (10.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)03222018/0166R(APP))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Jerzy Buzek

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Budżetowej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że wielkość środków w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 nie może się zmniejszyć względem poziomów obowiązujących w roku 2020, nawet w przypadku brexitu, oraz że na nowe inicjatywy UE należy przeznaczyć nowe i odpowiednie zasoby finansowe i zająć się tymi inicjatywami w ramach procedury współdecyzji; zwraca uwagę, że w szczególności długoterminowe priorytety polityczne Unii Europejskiej, takie jak zwiększanie zatrudnienia, pobudzanie wzrostu gospodarczego, budowa przyszłościowego i konkurencyjnego przemysłu europejskiego czy przeciwdziałanie zmianie klimatu dzięki przejściu na gospodarkę niskoemisyjną, wymagają wystarczających zasobów i nadal powinny stanowić najważniejsze elementy nowego programu wieloletnich ram finansowych;

2.  podkreśla, że pełne poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem należytego zarządzania finansami i skutecznego finansowania ze środków UE; w związku z tym popiera nowy mechanizm, który udostępni Komisji skuteczne i odpowiednie środki na wypadek ryzyka strat finansowych spowodowanych ogólnym deficytem praworządności w danym państwie członkowskim, ze szczególnym uwzględnieniem walki z korupcją na dużą skalę;

3.  apeluje o jasną metodologię prezentowania danych liczbowych w oparciu o ceny stałe;

4.  przypomina, że polityka finansowania i projekty dotyczące finansowania powinny być zgodne z celami w zakresie energii i klimatu oraz zobowiązaniami podjętymi w porozumieniu paryskim; wzywa do zwiększenia środków na cele związane z klimatem, by 30% środków w kolejnych wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027 przeznaczono na wydatki związane z klimatem w celu ułatwienia i zagwarantowania przejścia na gospodarkę bezemisyjną do roku 2050;

5.  ponawia apel Parlamentu o wyższy ogólny budżet dla programu „Horyzont Europa” w wysokości co najmniej 120 mld EUR w cenach stałych, aby móc odpowiednio reagować na wyzwania społeczne, zapewnić globalną konkurencyjność Europy, dobrostan ludzi, pierwszoplanową pozycję w nauce i przemyśle oraz przyczynić się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju i celów porozumienia paryskiego; podkreśla, że inwestycje w ramach programu „Horyzont Europa” powinny koncentrować się na badaniu, rozwijaniu i udostępnianiu społeczeństwu rozwiązań technologicznych i nietechnologicznych stanowiących odpowiedź na naglące wyzwania społeczne, takie jak przeciwdziałanie zmianie klimatu, przejście na zrównoważoną energię ze źródeł odnawialnych oraz na efektywną pod względem zużycia energii i zasobów, nietoksyczną gospodarkę o obiegu zamkniętym, zrównoważone praktyki rolno‑spożywcze oraz przystępne cenowo lekarstwa i opieka zdrowotna; z zadowoleniem przyjmuje możliwość przenoszenia między funduszami przydziałów finansowych na programy, którą wprowadzono w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów, i zachęca wszystkie terytoria do rozwoju potencjału badawczego; uważa, że w dalszym ciągu należy pracować nad odpowiednimi warunkami i mechanizmami takich transferów, aby zagwarantować kompatybilność z funduszami strukturalnymi oraz uniknąć podwójnej kontroli; podkreśla, że wsparcie finansowe z programu „Horyzont Europa” powinno być udostępniane beneficjentom w ramach szybkiej, oddolnej i niezbiurokratyzowanej procedury oraz że należy zapewnić usługi w zakresie pomocy technicznej umożliwiające beneficjentom wybór najodpowiedniejszych funduszy; uważa ponadto, że należy dążyć do uzyskania efektów synergii w połączeniu z innymi programami i instrumentami finansowymi, a jednocześnie starać się o maksymalne uproszczenie procedur administracyjnych;

6.  uważa, że zwłaszcza z uwagi na poziom ambicji w zakresie uelastyczniania programu „Horyzont Europa” priorytety dotyczące wydatkowania środków w obrębie każdego programu należy określić w przepisach programu ramowego, a nie w porozumieniu w sprawie wieloletnich ram finansowych;

7.  popiera przeznaczenie kwoty 3,5 mld EUR na fundusz InvestEU; zdecydowanie jednak podkreśla, że środki te nie powinny pochodzić z programu Horyzont, lecz z innych, dodatkowych źródeł; jest zdania, że w obszarze badań naukowych, innowacji i cyfryzacji, wchodzącym w zakres funduszu InvestEU, powinny obowiązywać te same zasady co w przypadku stosowanego z powodzeniem instrumentu InnovFin, należy w nim stosować wszystkie podstawowe kryteria oraz powinien on uwzględniać transzę o najwyższym ryzyku;

8.  z zadowoleniem przyjmuje kwotę przyznaną na komponenty instrumentu „Łącząc Europę” dotyczące energii i cyfryzacji; celem tego instrumentu jest uzupełnienie braków w europejskim systemie energetycznym i cyfrowym poprzez wspieranie rozwoju wysoce efektywnych, zrównoważonych i efektywnie wzajemnie połączonych sieci transeuropejskich w energetyce i w dziedzinie usług cyfrowych, w całkowitej zgodności z długoterminowymi celami UE w zakresie energii i klimatu; uważa, że instrument „Łącząc Europę” powinien być ambitniejszy w kwestii efektów synergii, na co zwrócono uwagę w przeglądzie śródokresowym, zwłaszcza z myślą o lepszym wykorzystaniu efektów synergii między infrastrukturą transportową, cyfrową i energetyczną; przypomina, że przejście na system niskoemisyjny stanowi centralny punkt instrumentu „Łącząc Europę”;

9.  podkreśla skuteczność scentralizowanej struktury zarządzania wprowadzonej w rozporządzeniu ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”; zauważa, że przeniesienie części środków z Funduszu Spójności do instrumentu „Łącząc Europę” było znakomitym rozwiązaniem oraz że poziom satysfakcji zainteresowanych państw członkowskich stwarza możliwość wprowadzenia tego mechanizmu do kolejnych wieloletnich ram finansowych; proponuje w związku z tym przekazanie 20 mld EUR z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na instrument „Łącząc Europę” oraz ustalenie takich samych zasad zarządzania jak w przypadku przeniesienia odpowiedzialności za zarządzanie środkami Funduszu Spójności do instrumentu „Łącząc Europę”; uważa, że ze względu na dużą rozbieżność między dostępnymi środkami finansowymi a potrzebami pozwoliłoby to na znaczne postępy w realizacji przedsięwzięć TEN‑E w Europie;

10.  zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie przeznaczenia 16 mld EUR na nowy europejski program kosmiczny; wzywa jednak do umiarkowanego zwiększania całkowitego budżetu programu; w odniesieniu do elementów programu podkreśla potrzebę wyższych środków finansowych na orientację sytuacyjną w przestrzeni kosmicznej i rządową łączność satelitarną, przy jednoczesnym zachowaniu lub umiarkowanym zwiększeniu budżetu na komponenty Copernicus i Galileo; podkreśla, że niezwykle ważne jest zagwarantowanie ciągłości dwóch komponentów przewodnich, mianowicie Galileo i Copernicus, oraz zadbanie o funkcjonowanie dwóch nowych inicjatyw, tj. rządowej łączności satelitarnej i orientacji sytuacyjnej w przestrzeni kosmicznej, gdyż służą one rozwiązaniu narastającego problemu bezpieczeństwa infrastruktury kosmicznej i bezpieczeństwa komunikacji satelitarnej;

11.  z zadowoleniem przyjmuje przeznaczenie co najmniej 9,194 mld EUR na program „Cyfrowa Europa”, który przyczyni się do budowania zdolności cyfrowych UE, w szczególności w zakresie sztucznej inteligencji, cyberbezpieczeństwa i obliczeń wielkiej skali, a jednocześnie wzmocni transformację cyfrową gospodarki i społeczeństwa poprzez wspieranie umiejętności cyfrowych; podkreśla znaczenie ścisłej koordynacji z programem „Horyzont Europa”, instrumentem „Łącząc Europę” oraz EFIS;

12.  podkreśla potrzebę odpowiedniego finansowania programu działań UE na rzecz poprawy konkurencyjności przedsiębiorstw, ze szczególnym naciskiem na małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP); zauważa, że program skoncentrowany na MŚP powinien stanowić uzupełnienie innych programów UE i opierać się również na wartościowych doświadczeniach zdobytych podczas realizacji poprzedniego programu (COSME) w celu ułatwiania dostępu do rynków w Unii i poza nią, poprawy warunków ramowych dla przedsiębiorstw, podnoszenia konkurencyjności przedsiębiorstw oraz promowania przedsiębiorczości i kultury przedsiębiorczości;

13.  uważa, że w sektorze energii szczególną uwagę należy zwrócić na bezpieczeństwo energetyczne, efektywność energetyczną, większe wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych, integrację sektorów, inteligentną i nowoczesną infrastrukturę, wzmocnienie pozycji konsumentów i funkcjonujący rynek energii umożliwiający szerszy handel transgraniczny i ściślejszą współpracę transgraniczną; jest zdania, że zasadnicze znaczenie ma osiągnięcie do 2030 r. celu zakładającego połączenia międzysystemowe na poziomie co najmniej 15%; podkreśla, że następne wieloletnie ramy finansowe powinny koncentrować się na osiągnięciu celów unii energetycznej; podkreśla, że w owych kolejnych wieloletnich ramach finansowych należy położyć nacisk na obniżenie emisyjności gospodarki europejskiej z myślą o osiągnięciu celów unii energetycznej, unijnych celów w zakresie klimatu i celów zrównoważonego rozwoju, z korzyścią dla UE i wszystkich jej obywateli, a zwłaszcza na wspieranie gospodarstw domowych o niskich dochodach, znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji i zagrożonych ubóstwem energetycznym w uzyskiwaniu efektywności energetycznej;

14.  podkreśla znaczenie bezpieczeństwa jądrowego oraz potrzebę podniesienia kwoty przeznaczonej na program pomocy na rzecz likwidacji obiektów jądrowych z myślą o elektrowni jądrowej Ignalina na Litwie z 552 do 780 mln EUR, aby w odpowiedni sposób pomóc Litwie w sprostaniu wyzwaniu technologicznemu, jakim jest demontaż rdzenia reaktora grafitowego typu czarnobylskiego, oraz zapobiec zagrożeniom radiologicznym i jeszcze bardziej obniżyć ryzyko, na jakie są narażeni obywatele UE;

15.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu nieuwzględnienia w nowym wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych apelu o utworzenie, w oparciu o nowe wieloletnie ramy finansowe, funduszu na rzecz sprawiedliwej transformacji w regionach w dużym stopniu uzależnionych od węgla i charakteryzujących się dużą emisją dwutlenku węgla; ponawia apel o ustanowienie na szczeblu Unii funduszu sprawiedliwej transformacji sektora energetycznego i przeznaczenie nań środków w wysokości 5 mld EUR, aby wspierać regiony, w których duży odsetek pracowników pracuje w sektorach uzależnionych od węgla i charakteryzujących się dużą emisyjnością, a także społeczności odczuwające negatywne skutki tej transformacji; ponadto podkreśla, że w ramach tego funduszu należy zapewnić wystarczające zasoby na opracowanie inkluzywnych, lokalnych i sprawiedliwych strategii transformacji, łagodzenie skutków społecznych, społeczno‑gospodarczych i środowiskowych, przekształcenie zakładów, tworzenie godnych i zrównoważonych miejsc pracy oraz przekwalifikowanie i podnoszenie kwalifikacji w zakresie czystych procesów i technologii w oparciu o energię ze źródeł odnawialnych lub rozwiązania w zakresie efektywności energetycznej;

16.  podkreśla potrzebę utrzymania odpowiedniego i przejrzystego budżetu w wysokości 13 mld EUR z przeznaczeniem na Europejski Fundusz Obronny w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego i poprawy konkurencyjności europejskiego przemysłu obronnego;

17.  apeluje o przeznaczenie odpowiednich środków na agencje objęte zakresem kompetencji Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, aby umożliwić im właściwe wykonywanie coraz liczniej powierzanych im zadań;

18.  apeluje o terminowe przyjęcie wieloletnich ram finansowych i odnośnych podstaw prawnych, aby zagwarantować sprawne przechodzenie z jednego programu do drugiego i uniknąć opóźnień we wdrażaniu;

19.  podkreśla potrzebę prawnie wiążącego i obowiązkowego śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych; uważa, że Parlament powinien być zaangażowany w każdy przegląd wieloletnich ram finansowych;

20.  zauważa, że śródokresowy przegląd bądź śródokresowa rewizja wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 to kluczowa kwestia w zarządzaniu wydatkami UE, niezbędna do oceny, czy programy inwestycyjne osiągają określone cele i realizują określone założenia, czy przedstawiają odpowiednią zdolność absorpcyjną oraz czy generują unijną wartość dodaną; podkreśla, że śródokresowy przegląd lub śródokresowa rewizja to okazja do dalszego uproszczenia całego ogólnego cyklu wdrażania;

21.  zauważa, że w następnych wieloletnich ramach finansowych trzeba będzie uwzględnić wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE oraz wynikające stąd skutki dla budżetu UE; postuluje, by można było bez przeszkód kontynuować programy UE objęte zakresem kompetencji Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji dotyczące modernizacji istniejących i wdrożenia nowych zasobów własnych, a także wyeliminowania rabatów i podwyższenia pułapu zasobów własnych.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Sprawozdanie okresowe w sprawie Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2021–2027 – Stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

Odsyłacze

2018/0166R(APP)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

BUDG

 

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

13.9.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Data powołania

Jerzy Buzek

16.7.2018

Rozpatrzenie w komisji

10.9.2018

 

 

 

Data przyjęcia

9.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

40

4

10

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Zigmantas Balčytis, Bendt Bendtsen, Jonathan Bullock, Jerzy Buzek, Reinhard Bütikofer, Angelo Ciocca, Edward Czesak, Jakop Dalunde, Christian Ehler, Fredrick Federley, Ashley Fox, Theresa Griffin, Igor Gräzin, András Gyürk, Hans-Olaf Henkel, Eva Kaili, Barbara Kappel, Krišjānis Kariņš, Seán Kelly, Jeppe Kofod, Jaromír Kohlíček, Peter Kouroumbashev, Zdzisław Krasnodębski, Miapetra Kumpula-Natri, Christelle Lechevalier, Tilly Metz, Csaba Molnár, Nadine Morano, Dan Nica, Morten Helveg Petersen, Miroslav Poche, Carolina Punset, Julia Reda, Paul Rübig, Sven Schulze, Dario Tamburrano, Patrizia Toia, Vladimir Urutchev, Kathleen Van Brempt, Martina Werner, Lieve Wierinck, Hermann Winkler, Flavio Zanonato, Carlos Zorrinho, Anna Záborská, Pilar del Castillo Vera

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Pilar Ayuso, Pervenche Berès, Tamás Deutsch, Jens Geier, Françoise Grossetête, Benedek Jávor, Werner Langen, Sofia Sakorafa

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

40

+

ALDE

Fredrick Federley, Igor Gräzin, Morten Helveg Petersen, Carolina Punset, Lieve Wierinck

ECR

Edward Czesak, Hans-Olaf Henkel, Zdzisław Krasnodębski

PPE

Pilar Ayuso, Bendt Bendtsen, Jerzy Buzek, Pilar del Castillo Vera, Tamás Deutsch, Françoise Grossetête, András Gyürk, Krišjānis Kariņš, Seán Kelly, Werner Langen, Nadine Morano, Paul Rübig, Sven Schulze, Vladimir Urutchev, Hermann Winkler, Anna Záborská

S&D

Zigmantas Balčytis, Pervenche Berès, Jens Geier, Theresa Griffin, Eva Kaili, Jeppe Kofod, Peter Kouroumbashev, Miapetra Kumpula-Natri, Csaba Molnár, Dan Nica, Miroslav Poche, Patrizia Toia, Kathleen Van Brempt, Martina Werner, Flavio Zanonato, Carlos Zorrinho

4

-

EFDD

Jonathan Bullock

ENF

Angelo Ciocca, Christelle Lechevalier

PPE

Christian Ehler

10

0

ECR

Ashley Fox

EFDD

Dario Tamburrano

ENF

Barbara Kappel

GUE/NGL

Jaromír Kohlíček, Sofia Sakorafa

VERTS/ALE

Reinhard Bütikofer, Jakop Dalunde, Benedek Jávor, Tilly Metz, Julia Reda

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Transportu i Turystyki (10.10.2018)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie sprawozdania okresowego w sprawie WRF na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia

(COM(2018)03222018/0166R(APP))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Dominique Riquet

PA_Consent_Interim

WSKAZÓWKI

Komisja Transportu i Turystyki zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących wskazówek:

Wprowadzenie

1.  podkreśla strategiczne znaczenie wieloletnich ram finansowych (WRF) dla sektorów zależnych od inwestycji długoterminowych, takich jak sektor transportu; zwraca uwagę, że infrastruktura transportowa jest osią jednolitego rynku, podstawą wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy oraz ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowania czterech podstawowych swobód odnoszących się do osób, kapitału, towarów i usług; przypomina o ogólnych wyzwaniach i ograniczeniach dla kolejnych WRF w związku z rosnącym wolumenem transportu i coraz większą liczbą problemów, dotyczących zwłaszcza ochrony środowiska, a wynikających ze wzrostu emisji CO2, cząstek stałych i zanieczyszczeń gazowych, mimo wyznaczenia ambitnych celów dotyczących ochrony klimatu i środowiska zgodnie z porozumieniem paryskim, a także w związku z potrzebą badań naukowych i innowacji w dziedzinie rozwoju pojazdów podłączonych do sieci i autonomicznych; przypomina również o opóźnieniach w inwestycjach w nową infrastrukturę w celu poprawy łączności oraz w szczególności w utrzymanie infrastruktury istniejącej;

WRF

2.  przypomina, że realizacja instrumentu „Łącząc Europę” (CEF) w obecnych WRF była sukcesem i odnotowała trzykrotną nadwyżkę zaproszeń do składania wniosków; z zadowoleniem przyjmuje odnowienie tego instrumentu w kolejnych WRF; ubolewa jednak z powodu obniżenia kwoty przydzielonej na komponent „transport” o 12 % w cenach stałych i zmniejszenia wkładu z Funduszu Spójności o 13 %; uważa, że środków z budżetu instrumentu „Łącząc Europę” nie można przyznawać na inne programy nieobjęte jego celami szczegółowymi; wzywa do przywrócenia środków z instrumentu „Łącząc Europę” na komponent „transport” w wysokości 17,746 mld EUR w cenach stałych oraz wkładu z Funduszu Spójności w wysokości 10 mld EUR w cenach stałych, biorąc pod uwagę ich pozytywny wpływ na rozwój gospodarczy;

3.  podkreśla skuteczność scentralizowanej struktury zarządzania wprowadzonej w rozporządzeniu ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”; zauważa, że część środków Funduszu Spójności przeniesionych do instrumentu „Łącząc Europę” wykorzystano z powodzeniem, a poziom satysfakcji zainteresowanych państw członkowskich świadczy o tym, że mechanizm ten będzie kontynuowany i będzie wystarczający do ukończenia realizowanych obecnie programów finansowanych poprzez wkład z Funduszu Spójności; proponuje w związku z tym, by umożliwić przyznanie na instrument „Łącząc Europę” 20 mld EUR z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przy podobnych zasadach zarządzania jak w przypadku przeniesienia zarządzania z Funduszu Spójności do instrumentu „Łącząc Europę”, ale dostępnych dla wszystkich państw członkowskich; uważa, że ze względu na dużą rozbieżność dostępnych zasobów i potrzeb należy zwrócić większą uwagę na rozwiązania o dużej wartości dodanej dla UE, takie jak przywrócenie brakujących połączeń transgranicznych, np. połączeń kolejowych, i że to przesunięcie pozwoliłoby na znaczne postępy w realizacji przedsięwzięć TEN-T w Europie;

4.  podkreśla, że zaktualizowany i skuteczniejszy program „Łącząc Europę” powinien obejmować wszystkie rodzaje transportu, sprzyjać przechodzeniu na bardziej zrównoważone środki transportu, zachęcać państwa członkowskie do inwestowania w inteligentny, zrównoważony i zintegrowany transport publiczny, nadać priorytetowe znaczenie lepszym połączeniom między sieciami, wzmocnić interoperacyjność poprzez europejski system zarządzania ruchem kolejowym oraz pełne wykorzystanie inicjatywy jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, a także przyczyniać się do realizacji unijnych celów dotyczących bezpieczeństwa na drogach;

5.  przypomina, że instrument „Łącząc Europę” jest mechanizmem dotacji, i z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji, by wyjaśnić ten aspekt przez włączenie instrumentu finansowego „Łącząc Europę” do nowego programu InvestEU; uważa, że udział puli środków finansowych przeznaczonych na transport w ramach instrumentu „Łącząc Europę” w formie instrumentu finansowego nie powinien przekraczać 5 % całości tej puli; ubolewa nad faktem, że mimo godnego ubolewania przesunięcia środków do Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) kosztem instrumentu „Łącząc Europę”, udział inwestycji transportowych generowanych przez EFIS jest, w ujęciu ilościowym, daleki od osiągnięcia celu ilościowego wyznaczonego na 30 %, a pod względem jakości często daleki od spełnienia kryteriów wartości dodanej dla UE; zdecydowanie podkreśla w tym kontekście, że nie należy zezwolić na przesunięcie środków z programu „Horyzont Europa” na rzecz programu InvestEU; podkreśla, że w kolejnych WRF z programu InvestEU powinny korzystać przedsięwzięcia przynoszące faktyczną wartość dodaną dla UE, i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wśród czterech obszarów inwestycji we wniosku Komisji znalazła się zrównoważona infrastruktura;

6.  zwraca uwagę na istotną potrzebę ustanowienia odrębnej linii budżetowej dla zrównoważonej turystyki ze względu na znaczenie tego sektora dla gospodarki UE (5 % PKB w 2016 r.) oraz na zadania Unii wynikające z art. 195 TFUE, w celu przejścia do prawdziwej unijnej polityki turystycznej, która może rozwiązać obecne problemy związane z rozdrobnieniem i dostępem do funduszy, promować Europę jako cel podróży turystycznych i pobudzać przemysł turystyczny, przyczyniając się w ten sposób do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy;

7.  zauważa, że minimalizacja kosztów zewnętrznych musi zostać włączona w charakterze zasady przewodniej do wieloletnich ram finansowych jako opłacalny środek służący zmniejszeniu obciążenia przyszłych budżetów publicznych;

Agencje

8.  z zadowoleniem przyjmuje liczne nowe uprawnienia powierzone europejskim agencjom ds. transportu, w szczególności EASA, Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego i ERA, gdyż przynosi to faktyczną europejską wartość dodaną; podkreśla znaczenie zapewnienia, by wszystkie agencje transportowe dysponowały wystarczającymi, prawdziwie stabilnymi zasobami, tak by mogły wypełniać swoje obowiązki i nowe zadania;

9.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ustanowienia Europejskiego Urzędu ds. Pracy; podkreśla znaczenie zapewnienia, by ten nowy organ dysponował wystarczającymi środkami do wykonywania swoich obowiązków w sektorze transportu;

Badania naukowe