Procedura : 2018/0076(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0360/2018

Teksty złożone :

A8-0360/2018

Debaty :

PV 13/02/2019 - 24
CRE 13/02/2019 - 24

Głosowanie :

PV 14/02/2019 - 10.10
CRE 14/02/2019 - 10.10

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0124

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 721kWORD 66k
8.11.2018
PE 626.669v02-00 A8-0360/2018

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty

(COM(2018)0163 – C8-0129/2018 – 2018/0076(COD))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawczyni: Eva Maydell

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty

(COM(2018)0163 – C8-0129/2018 – 2018/0076(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0163),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0129/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (CON/2018/38) z dnia 31 sierpnia 2018 r.,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2018 r.(1),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0360/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(2)*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Od czasu przyjęcia najpierw rozporządzenia (WE) nr 2560/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady(4), a następnie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009(5) opłaty za płatności transgraniczne w euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro znacznie zmalały do poziomu, który w zdecydowanej większości przypadków można uznać za marginalny.

(2)  Jednak płatności transgraniczne w euro inicjowane w państwach członkowskich spoza strefy euro stanowią około 80 % wszystkich płatności transgranicznych inicjowanych w państwach członkowskich spoza strefy euro. Opłaty za takie szczególne płatności transgraniczne utrzymują się w większości państw członkowskich spoza strefy euro na zbyt wysokim poziomie, mimo że dostawcy usług płatniczych mają dostęp do tych samych wydajnych infrastruktur, a mianowicie TARGET2 i STEP, wykorzystywanych do przetwarzania tych transakcji po bardzo niskich kosztach co dostawcy usług płatniczych ze strefy euro.

(2a)  Niezbędne jest zapewnienie równych warunków działania wszystkim dostawcom usług płatniczych w Unii. Dlatego też organy zarządzające systemami TARGET2 i STEP, tj. EBC i EUNB, powinny ułatwić dostęp do tych platform dostawcom usług płatniczych w całej Unii, niezależnie od tego, czy ci dostawcy usług płatniczych mają siedzibę w strefie euro, czy nie.

(3)  Zbyt wysokie opłaty za płatności transgraniczne nadal stanowią barierę uniemożliwiającą pełne zintegrowanie przedsiębiorstw i obywateli z państw członkowskich spoza strefy euro z jednolitym rynkiem, co stawia je w niekorzystnej sytuacji na rynku wewnętrznym w porównaniu z przedsiębiorstwami z państw członkowskich strefy euro i obywatelami tych państw. Te wysokie opłaty utrwalają istniejący obecnie w Unii podział użytkowników usług płatniczych na dwie kategorie: pierwszą kategorię stanowią użytkownicy usług płatniczych, z których zdecydowana większość korzysta z jednolitego obszaru płatności w euro („SEPA”), natomiast drugą – użytkownicy usług płatniczych ponoszący wysokie opłaty za realizowane przez siebie płatności transgraniczne w euro.

(4)  Aby usprawnić funkcjonowanie jednolitego rynku i wyeliminować bariery między użytkownikami usług płatniczych w strefie euro a użytkownikami usług płatniczych z państw członkowskich spoza strefy euro ▌, należy zapewnić dostosowanie wysokości opłat za płatności transgraniczne ▌na terytorium Unii do wysokości opłat za płatności krajowe w walucie urzędowej danego państwa członkowskiego, w której dostawca usług płatniczych oferuje usługi użytkownikowi usług płatniczych. Aby trwale osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia zmieniającego, należy wziąć pod uwagę taki rozwój sytuacji na rynkach, który mógłby wesprzeć cele niniejszego rozporządzenia zmieniającego, jak również zmiany wprowadzane w powiązanych przepisach. Pojawianie się nowych podmiotów na rynku usług płatniczych przyczynia się do obniżenia kosztów transakcji. Należy zatem wspierać i monitorować konkurencję na tym rynku.

(5)  Opłaty za przeliczenie waluty stanowią istotną część kosztów związanych z płatnościami transgranicznymi w przypadkach, w których w państwach płatnika i odbiorcy płatności obowiązują różne waluty. W art. 45 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366(6) ustanowiono wymóg zapewnienia przejrzystości w kwestii stosowanych opłat i kursu walutowego przed rozpoczęciem transakcji płatniczej. Jeżeli oferowana jest możliwość skorzystania z alternatywnych wariantów przeliczenia waluty, w szczególności w punktach sprzedaży, bankomatach lub w przypadku poleceń przelewów, tego rodzaju przejrzystość może nie dawać możliwości szybkiego i czytelnego porównania różnych dostępnych wariantów przeliczenia waluty. Art. 59 dyrektywy (UE) 2015/2366 przewiduje już ogólne wymogi dotyczące informacji, które mają być udostępniane przez dostawcę usług przeliczania walut w punkcie sprzedaży lub w bankomacie, lecz do pełnego osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia dotyczących przejrzystości i porównywalności potrzebne są bardziej szczegółowe wymogi. Ponadto należy wprowadzić jasne wymogi dotyczące przejrzystości i porównywalności w odniesieniu do usług przeliczania walut oferowanych w kontekście poleceń przelewów w celu zadbania o to, by użytkownicy usług płatniczych byli zawsze informowani o koszcie przeliczenia waluty związanym z poleceniem przelewu, a nie tylko w razie oferowania alternatywnych usług przeliczania walut. Brak przejrzystości i porównywalności uniemożliwia konkurencję, która mogłaby doprowadzić do obniżenia kosztów przeliczenia waluty, i zwiększa ryzyko, że użytkownik usług płatniczych mimowolnie wybierze droższe warianty przeliczenia waluty. Dlatego też należy opracować środki ukierunkowane na podmioty świadczące usługi przeliczania walut, które przyczynią się do poprawy przejrzystości i ochrony konsumentów przed zawyżonymi opłatami za usługi przeliczania walut, w szczególności w sytuacji, w której konsumenci nie otrzymują informacji niezbędnych do wybrania najkorzystniejszego wariantu przeliczenia waluty.

(5a)  W tym celu użytkownicy usług płatniczych powinni być informowani o wszystkich wariantach przeliczenia waluty jednocześnie w sposób jasny, bezstronny i zrozumiały, tak aby uniknąć sytuacji, w których warianty przeliczenia waluty będą wstępnie wybrane lub przedstawione użytkownikowi usług płatniczych w sposób wprowadzający w błąd. Ponadto dostawcy usług płatniczych wydający instrumenty płatnicze oparte na karcie powinni zapewniać możliwość łatwej zmiany preferencji przez posiadaczy tych instrumentów na alternatywne usługi przeliczania walut.

(6)  Zapewnienie przejrzystości w kwestii opłat za przeliczenie waluty wymaga dostosowania obecnie stosowanych infrastruktur i procedur realizacji płatności, w szczególności jeżeli chodzi o płatności internetowe, płatności realizowane w punkcie sprzedaży lub wypłaty gotówki z bankomatów. W tym celu uczestnikom rynku należy zapewnić dostateczną ilość czasu na dostosowanie ich infrastruktur i procedur do przepisów w zakresie opłat za przeliczenie waluty, aby zapewnić ich zgodność z wymogami dotyczącymi przejrzystości w kwestii opłat za przeliczenie waluty, zawartymi w niniejszym rozporządzeniu.

(7a)  Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Bankowi Centralnemu i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie dotyczące stosowania i skutków niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie powinno zawierać ocenę skuteczności przepisów niniejszego rozporządzenia pod względem zapewnienia porównywalności cen różnych usług przeliczania walut, a także zalecenie co do ewentualnej potrzeby wprowadzenia dalszych zmian w niniejszym rozporządzeniu, aby osiągnąć pełną przejrzystość i porównywalność zarówno z myślą o przedsiębiorstwach, jak i o konsumentach.

(9)  Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na transgraniczny charakter płatności cele te można zrealizować skuteczniej na szczeblu Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wspomnianych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 924/2009

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 924/2009 wprowadza się następujące zmiany:

1)  w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.  W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące płatności transgranicznych i przejrzystości opłat za przeliczenie waluty na terytorium Unii.”;

b)  w ust. 2 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Przepisy art. 3a i 3ba mają jednak zastosowanie do wszystkich płatności transgranicznych, w przypadku których następuje przeliczenie waluty, niezależnie od tego, czy te płatności są nominowane w euro, czy też w walucie krajowej państwa członkowskiego innej niż euro.”;

1a)  w art. 2 dodaje się definicję w brzmieniu:

„15a. »alternatywne usługi przeliczania walut« oznaczają usługi przeliczania walut przedstawione przez dostawcę usług płatniczych jako dostępne w ramach nierozpoczętej transgranicznej transakcji płatniczej, w tym usługi świadczone przez podmioty inne niż dostawca usług płatniczych, jego jednostki powiązane lub dostawcę nieobjętego regulacją.”;

2)  w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.  Opłaty nakładane przez dostawcę usług płatniczych na użytkownika usług płatniczych z tytułu płatności transgranicznych w walucie danego państwa członkowskiego są takie same jak opłaty nakładane przez tego dostawcę usług płatniczych na użytkowników usług płatniczych z tytułu odpowiadających im płatności krajowych o tej samej wartości i w walucie ▌państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych świadczy usługi na rzecz użytkownika usług płatniczych.”;

c)  uchyla się ust. 3;

d)  ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.  Opłaty, o których mowa w ust. 1 ▌, nie obejmują opłat za przeliczenie waluty.”;

3)  dodaje się art. 3a w brzmieniu:

„Artykuł 3aOpłaty za przeliczenie waluty

związane z transakcjami płatniczymi realizowanymi w oparciu o kartę

1.  Począwszy od dnia [UP – proszę wstawić datę przypadającą 12 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] r., w odniesieniu do obowiązków informacyjnych określonych w art. 59 ust. 2 i art. 45 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2015/2366, całkowitą kwotę opłat za przeliczenie waluty odnoszących się do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę wyraża się jako różnicę referencyjnego kursu walutowego zastosowanego w celu przeliczenia transakcji płatniczej i najnowszego dostępnego kursu walutowego EBC mającego zastosowanie do kwoty transakcji.

Strony świadczące usługi przeliczania walut w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę podają użytkownikom usług płatniczych w walucie rachunku płatnika różnicę, o której mowa w akapicie pierwszym, oraz całkowitą kwotę transakcji, w tym wszelkie opłaty transakcyjne i pobierane opłaty. Informacje te przedstawia się jednocześnie dla wszystkich wariantów przeliczenia waluty w sposób jasny, bezstronny i zrozumiały. Informacje udostępniane są bezpłatnie.

2a.  Bez uszczerbku dla obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 59 ust. 2 drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych, strony świadczące usługi przeliczania walut w punktach sprzedaży lub w bankomatach zawsze muszą oferować możliwość dokonania płatności w walucie lokalnej.

2b.  Dostawcy usług płatniczych wydający instrumenty płatnicze oparte na karcie oferują posiadaczom tych instrumentów w odniesieniu do ich instrumentu płatniczego możliwość zablokowania korzystania z usług przeliczania walut innych niż usługi oferowane przez dostawcę usług płatniczych płatnika. Opcja ta jest przedstawiana w sposób bezstronny.

2c.  Dostawcy usług płatniczych dopilnowują, by posiadacze instrumentów płatniczych opartych na karcie mogli łatwo zmienić swoje preferencje w odniesieniu do alternatywnych usług przeliczania walut za pomocą narzędzi technicznych oddanych do ich dyspozycji przez tych dostawców usług płatniczych.

2d.  Jeżeli strony świadczące usługi przeliczania walut stosują do celów rozliczenia i rozrachunku kursy walutowe określone w czasie innym niż moment, w którym użytkownik usług płatniczych zainicjował przeliczenie waluty, do celów rozliczenia i rozrachunku transakcji stosują one faktyczny kurs walutowy zastosowany przez stronę świadczącą usługę przeliczenia waluty na rzecz użytkownika usług płatniczych w momencie rozpoczęcia transakcji.”;

4a)  dodaje się art. 3ba w brzmieniu:

„Artykuł 3ba

Opłaty za przeliczenie waluty związane z poleceniami przelewów

Od dnia [6 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego], w każdym przypadku gdy dostawca usług płatniczych płatnika oferuje usługę przeliczenia waluty na potrzeby polecenia przelewu zdefiniowanego w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 260/2012, przed rozpoczęciem transakcji dostawca usług płatniczych informuje użytkownika usług płatniczych w sposób jasny, bezstronny i zrozumiały o szacunkowych całkowitych kosztach usługi przeliczenia waluty mających zastosowanie do polecenia przelewu.

Do celów akapitu pierwszego dostawcy usług płatniczych podają całkowite koszty przeliczenia transakcji płatniczej w walucie rachunku płatnika. Takie całkowite koszty obejmują wszelkie opłaty transakcyjne i wyraża się je jako różnicę kursu walutowego zastosowanego do przeliczenia transakcji płatniczej i najnowszego dostępnego referencyjnego kursu walutowego EBC mającego zastosowanie do kwoty transakcji. Dostawcy usług płatniczych podają również kwotę do przelewu w walucie rachunku odbiorcy.”;

4b)  uchyla się art. 14;

5)  art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15Przegląd

Do dnia 31 grudnia 2021 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Bankowi Centralnemu i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie dotyczące stosowania i skutków niniejszego rozporządzenia, które ma zawierać w szczególności ocenę skuteczności przepisów niniejszego rozporządzenia pod względem zapewnienia porównywalności cen alternatywnych usług przeliczania walut, a także zalecenie co do ewentualnej potrzeby dalszych zmian w niniejszym rozporządzeniu, aby zapewnić przedsiębiorstwom i konsumentom pełną przejrzystość i porównywalność cen. Na podstawie tego sprawozdania Komisja może przedstawić wniosek w celu zmiany niniejszego rozporządzenia.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego niniejszego ustępu art. 1 ust. 2 lit. a) stosuje się od dnia [3 miesiące po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] w odniesieniu do płatności w euro i od dnia [12 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] w odniesieniu do płatności w innych walutach Unii.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

(1)

  ...

(2)

* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony wytłuszczonym drukiem i kursywą; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

(3)

  Dz.U. C […] z […], s. […].

(4)

  Rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie płatności transgranicznych w euro (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 13).

(5)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 (Dz.U. L 266 z 9.10.2009, s. 11).

(6)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Opłaty od płatności transgranicznych w Unii i opłaty za przeliczenie waluty

Odsyłacze

COM(2018)0163 – C8-0129/2018 – 2018/0076(COD)

Data przedstawienia Parlamentowi

28.3.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

19.4.2018

 

 

 

Komisje opiniodawcze

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

19.4.2018

JURI

19.4.2018

 

 

Rezygnacja z wydania opinii

       Data decyzji

IMCO

23.4.2018

JURI

23.4.2018

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Eva Maydell

31.5.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

29.8.2018

9.10.2018

 

 

Data przyjęcia

5.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

3

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pervenche Berès, David Coburn, Esther de Lange, Markus Ferber, Jonás Fernández, Stefan Gehrold, Roberto Gualtieri, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Petr Ježek, Philippe Lamberts, Bernd Lucke, Ivana Maletić, Marisa Matias, Gabriel Mato, Caroline Nagtegaal, Luděk Niedermayer, Sirpa Pietikäinen, Anne Sander, Martin Schirdewan, Kay Swinburne, Paul Tang, Ramon Tremosa i Balcells, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Jakob von Weizsäcker, Steven Woolfe

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Richard Corbett, Mady Delvaux, Bas Eickhout, Ashley Fox, Eva Joly, Syed Kamall, Thomas Mann, Eva Maydell, Luigi Morgano, Lieve Wierinck, Roberts Zīle

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

John Flack, Aleksander Gabelic, Anna Hedh, Agnes Jongerius, Ricardo Serrão Santos

Data złożenia

8.11.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

37

+

ALDE

Petr Ježek, Caroline Nagtegaal, Ramon Tremosa i Balcells, Lieve Wierinck

ECR

John Flack, Ashley Fox, Syed Kamall, Kay Swinburne, Roberts Zīle

EFDD

Marco Valli

PPE

Markus Ferber, Stefan Gehrold, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Esther de Lange, Ivana Maletić, Thomas Mann, Gabriel Mato, Eva Maydell, Sirpa Pietikäinen, Anne Sander, Tom Vandenkendelaere

S&D

Pervenche Berès, Richard Corbett, Mady Delvaux, Jonás Fernández, Aleksander Gabelic, Roberto Gualtieri, Anna Hedh, Agnes Jongerius, Luigi Morgano, Ricardo Serrão Santos, Paul Tang, Jakob von Weizsäcker

VERTS/ALE

Bas Eickhout, Eva Joly, Philippe Lamberts

3

-

ECR

Bernd Lucke

EFDD

David Coburn

NI

Steven Woolfe

3

0

GUE/NGL

Marisa Matias, Martin Schirdewan

PPE

Luděk Niedermayer

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 22 listopada 2018Informacja prawna