Procedura : 2018/0091M(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0367/2018

Teksty złożone :

A8-0367/2018

Debaty :

PV 11/12/2018 - 14
CRE 11/12/2018 - 14

Głosowanie :

PV 12/12/2018 - 12.7
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0505

SPRAWOZDANIE     
PDF 549kWORD 60k
9.11.2018
PE 627.606v02-00 A8-0367/2018

zawierające projekt rezolucji nieustawodawczej w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią

(07964/2018 – C8-0382/2018 – 2018/0091M(NLE))

Komisja Handlu Międzynarodowego

Sprawozdawca: Pedro Silva Pereira

ERRATY/ADDENDA
PROJEKT REZOLUCJI NIEUSTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI NIEUSTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią

(07964/2018 – C8-0382/2018 – 2018/0091M(NLE))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (07964/2018),

–  uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią (07965/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (C8-0382/2018),

–  uwzględniając wspólne oświadczenie z 25. szczytu UE–Japonia, który odbył się w dniu 17 lipca 2018 r.,

–  uwzględniając umowę o partnerstwie strategicznym UE–Japonia podpisaną w dniu 17 lipca 2018 r.,

–  uwzględniając wytyczne negocjacyjne dotyczące umowy o wolnym handlu z Japonią przyjęte przez Radę w dniu 29 listopada 2012 r. i opublikowane w dniu 14 września 2017 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2012 r. w sprawie negocjacji handlowych między UE a Japonią(1),

–  uwzględniając swoją rezolucją z dnia 3 lutego 2016 r. zawierającą zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Komisji Europejskiej w sprawie negocjacji porozumienia w sprawie handlu usługami (TiSA)(2) oraz rezolucję z dnia 12 grudnia 2017 r. zatytułowaną „W kierunku strategii w zakresie handlu elektronicznego”(3),

–  uwzględniając sprawozdanie końcowe dotyczące oceny wpływu umowy o wolnym handlu między UE a Japonią na zrównoważony rozwój z kwietnia 2016 r. oraz analizę skutków gospodarczych umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią opublikowane przez Dyrekcję Generalną ds. Handlu Komisji Europejskiej w czerwcu 2018 r.,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie wydane na 38. posiedzeniu międzyparlamentarnym UE–Japonia w dniu 10 maja 2018 r.,

–  uwzględniając program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, przyjęty na Szczycie ONZ w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Nowym Jorku we wrześniu 2015 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji z października 2015 r. zatytułowany „Handel z korzyścią dla wszystkich – W kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej”,

–  uwzględniając nieoficjalny dokument służb Komisji z dnia 26 lutego 2018 r. zatytułowany „Feedback and way forward on improving the implementation and enforcement of Trade and Sustainable Development chapters in EU Free Trade Agreements” [„Informacje zwrotne i przyszłe działania dotyczące poprawy wdrażania i egzekwowania rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w zawieranych przez UE umowach o wolnym handlu UE”],

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 października 2014 r. w sprawie roli społeczeństwa obywatelskiego w umowie o wolnym handlu UE–Japonia oraz opinię z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w zawieranych przez UE umowach o wolnym handlu,

–  uwzględniając 15-punktowy plan Komisji dotyczący zwiększenia skuteczności rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w UE z dnia 26 lutego 2018 r.,

–  uwzględniając opinię nr 2/15 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 maja 2017 r., wydaną zgodnie z art. 218 ust. 11 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) na wniosek Komisji z dnia 10 lipca 2015 r.,

–  uwzględniając protokół nr 26 TFUE w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym,

–  uwzględniając art. 2 i 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

–  uwzględniając art. 168–191 TFUE, w szczególności art. 191 ust. 2 TFUE,

–  uwzględniając art. 91, 100 ust. 2 i art. 207 TFUE oraz art. 218 TFUE, w szczególności jego ust. 10,

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia …(4) w sprawie projektu decyzji Rady,

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0367/2018),

A.  mając na uwadze, że UE i Japonia podzielają podstawowe wartości, takie jak poszanowanie praw człowieka, demokracji i praworządności, a także silne zaangażowanie na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz opartego na zasadach systemu Światowej Organizacji Handlu (WTO);

B.  mając na uwadze, że umowa o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią ma wymiar strategiczny i jest najważniejszą dwustronną umową handlową zawartą do tej pory przez Unię, ponieważ obejmuje prawie jedną trzecią światowego PKB, niemal 40 % światowego handlu oraz ponad 600 milionów ludzi;

C.  mając na uwadze, że Japonia jest trzecim co do wielkości rynkiem konsumenckim na świecie, ale dopiero szóstym rynkiem eksportowym dla Unii, posiadającym niewykorzystany potencjał handlu dwustronnego;

D.  mając na uwadze z szeregu badań i analiz ex ante dotyczących wpływu umowy o partnerstwie gospodarczym UE-Japonia wynika, że umowa ta może przynieść pozytywne skutki w zakresie PKB, dochodu, handlu, wydajności i zatrudnienia zarówno dla Unii, jak i Japonii, przyczyniając się jednocześnie do osiągnięcia celu „inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu”; mając na uwadze, że umowa może również przynieść korzyści konsumentom dzięki obniżce cen i zwiększeniu wyboru konsumenta w odniesieniu do towarów i usług; mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie powinny udoskonalić istniejące narzędzia, aby pomóc pracownikom i przedsiębiorstwom w dostosowaniu się do nowych możliwości oraz do potencjalnie negatywnych skutkach globalizacji i umów handlowych; mając na uwadze, że sukces umowy handlowej powinien być również oceniany na podstawie jej wkładu w osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju ONZ do 2030 r.;

E.  mając na uwadze, że Parlament od początku monitorował te negocjacje i wezwał negocjatorów między innymi do uwzględnienia interesów obywateli, społeczeństwa obywatelskiego i przedsiębiorstw oraz do zapewnienia przejrzystości, dzięki czemu poprawił się dostęp do dokumentów, regularnych sprawozdań z negocjacji i komunikacja; mając na uwadze, że w przyszłości można by wprowadzić dalsze ulepszenia w procedurze zawierania umów handlowych, w szczególności poprzez dzielenie się wnioskami UE i zapewnienie systematycznego publikowania przez Radę wytycznych negocjacyjnych przed rozpoczęciem negocjacji;

F.  mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma dostępność i pełne wykorzystywanie preferencji handlowych i możliwości stwarzanych przez umowę;

1.  uważa, że umowa ta ma istotne znaczenie strategiczne w wymiarze dwustronnym i globalnym, a także jest wydanym na czas sygnałem poparcia otwartego, sprawiedliwego handlu opartego na wartościach i zasadach, a jednocześnie promuje wysokie standardy, między innymi w dziedzinie środowiska, bezpieczeństwa żywności, ochrony konsumenta i praw pracowniczych, w dobie poważnych wyzwań protekcjonistycznych związanych z porządkiem międzynarodowym; ostrzega, że taki protekcjonizm nie jest możliwym rozwiązaniem i że nie można już dłużej utrzymywać status quo w polityce handlowej;

2.  z zadowoleniem przyjmuje ambitny i kompleksowy charakter umowy o partnerstwie gospodarczym, która jest zgodna z priorytetami określonymi w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2012 r. w sprawie negocjacji handlowych UE z Japonią;

3.  zauważa w szczególności wysoki poziom liberalizacji taryf celnych uzgodniony w umowie o partnerstwie gospodarczym, który po pełnym wdrożeniu będzie obejmował 99 % unijnych pozycji taryfowych i 97 % japońskich linii taryfowych objętych liberalizacją, w tym w odniesieniu do produktów przemysłowych w sektorach, w których UE jest bardzo konkurencyjna, w połączeniu ze środkami zabezpieczenia produktów najbardziej wrażliwych w ramach kontyngentów bezcłowych, obniżonych ceł lub okresów przejściowych; podkreśla, że umowa o partnerstwie gospodarczym zawiera klauzulę dotyczącą zwalczania nadużyć finansowych, która umożliwia UE wycofanie preferencji handlowych w przypadkach nadużyć finansowych i odmowy współpracy w sprawach celnych, przy jednoczesnym zagwarantowaniu, że nie będzie to wywierało niekorzystnego wpływu na przedsiębiorstwa handlowe przestrzegające przepisów;

4.  zwraca uwagę, że unijne cła samochodowe będą stopniowo wycofywane w ciągu okresu siedmiu lat; zwraca się do Komisji o zachowanie czujności wobec zmian przepływów handlowych w dziedzinie samochodów w tym okresie, aby zapobiec i przeciwdziałać wszelkiej destabilizacji europejskiego rynku; podkreśla jednak, że wiele japońskich marek pojazdów sprzedawanych w UE jest produkowanych w UE;

5.  podkreśla, że Japonia podjęła działania mające na celu wyeliminowanie zbędnych środków pozataryfowych w różnych sektorach, takich jak pojazdy, dodatki do żywności, środki sanitarne, ograniczając w ten sposób koszty przestrzegania przepisów i tworząc bardziej przewidywalne ramy regulacyjne; przypomina o prawie każdego kraju do ustanawiania norm krajowych na poziomie wyższym niż poziom międzynarodowy, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na odpowiednie środki ochrony zdrowia, bezpieczeństwa lub ochrony konsumentów; zauważa również podjęte przez Japonię zobowiązanie do dostosowania japońskich norm obowiązujących w przemyśle motoryzacyjnym do standardów międzynarodowych Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ), stosowanych również przez unijnych producentów samochodów;

6.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Japonia między innymi udzieli dostawcom z UE niedyskryminacyjnego dostępu do rynków zamówień publicznych w 54 głównych miastach i może jeszcze zwiększyć liczbę tych miast, usunie tzw. klauzulę bezpieczeństwa operacyjnego, która w praktyce uniemożliwiała wejście na rynek japoński dostawcom z unijnej branży zaopatrzenia kolei, oraz zwiększy przejrzystość w zakresie ubiegania się o zamówienia publiczne; zwraca się do Komisji, aby ściśle monitorowała realizację tego punktu w celu wypełnienia zobowiązań w dziedzinie otwarcia i równego dostępu do zamówień publicznych; podkreśla, że przy udzielaniu zamówień publicznych należy również brać pod uwagę kryteria społeczne i środowiskowe; podkreśla, że zarówno w UE, jak i w Japonii zamówienia publiczne powinny nadal służyć najlepszym interesom obywateli;

7.  uważa, że Japonia jest bardzo cennym rynkiem eksportowym dla unijnych rolników i producentów żywności, i zauważa, że około 85 % produktów rolno-spożywczych będzie można wywieźć do Japonii bezcłowo; zwraca uwagę, że w przypadku przetworzonych produktów rolnych również zapewniony zostanie bezcłowy dostęp do rynku japońskiego w okresie przejściowym; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa zapewnia znaczne możliwości wywozu unijnych produktów rolno-spożywczych, takich jak wino, wołowina, mięso wieprzowe i sery, oraz że chroni ona 205 europejskich oznaczeń geograficznych, z możliwością dodania kolejnych oznaczeń geograficznych, co stanowi dalszą poprawę w porównaniu z poprzednimi umowami handlowymi i jest szczególnie ważne dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w sektorze spożywczym; wzywa do kontynuowania rozmów po upływie trzech lat, aby ocenić możliwości rozszerzenia listy chronionych oznaczeń geograficznych, i oczekuje, że obie strony zwrócą szczególną uwagę na zrównoważone rolnictwo, w tym produkcję żywności na małą skalę i rozwój obszarów wiejskich;

8.  podkreśla fakt, że umowa promuje najlepsze praktyki w zakresie zapewniania konsumentom bezpiecznej i wysokiej jakości żywności i produktów żywnościowych; podkreśla, że żadne z postanowień umowy nie uniemożliwia stosowania w UE zasady ostrożności określonej w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; z zadowoleniem przyjmuje zamieszczenie wyraźnego odniesienia do podejścia ostrożnościowego w umowie; podkreśla, że umowa w żadnym wypadku nie może zagrozić precyzyjnemu, zrozumiałemu i zgodnemu z przepisami UE etykietowaniu żywności; wzywa obu partnerów do zwiększenia ochrony konsumentów, dobra konsumentów i bezpieczeństwa żywności podczas wdrażania umowy, a do Komisji zwraca się o włączenie do wszystkich przyszłych umów handlowych zawieranych przez UE szczegółowych i solidnych przepisów dotyczących ochrony konsumentów;

9.  podkreśla, że obie strony są zobowiązane do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska i ochrony pracy oraz że te wysokie standardy nie powinny być postrzegane jako bariery handlowe; jednocześnie zauważa, że w porozumieniu wyraźnie stwierdzono, że norm pracy i ochrony środowiska nie można złagodzić ani obniżyć w celu przyciągnięcia handlu i inwestycji; przypomina o celu zrównoważonego rozwoju nr 5 programu działania ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zarówno Japonia, jak i UE przystąpiły do postanowień deklaracji w sprawie kobiet i handlu z Buenos Aires oraz wzywa obie strony do zdecydowanego umocnienia zobowiązań w zakresie płci i handlu w kontekście tego porozumienia, w tym prawa do równego wynagrodzenia; oczekuje, że UE i Japonia podejmą wszelkie niezbędne kroki na rzecz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju w kontekście wszystkich działań, w tym w ramach tej umowy; zwraca się do Komisji o przeprowadzenie oceny ex post wpływu wdrożenia umowy na zrównoważony rozwój;

10.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie na rzecz skutecznego wdrożenia porozumienia paryskiego w sprawie walki ze zmianą klimatu oraz innych wielostronnych umów w dziedzinie środowiska, a także na rzecz zrównoważonego gospodarowania lasami (łącznie ze zwalczaniem nielegalnego pozyskania drewna) i zasobami rybnymi (łącznie ze zwalczaniem nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów); podkreśla, że przepisy i normy UE nadal mają zastosowanie do produktów przywożonych na rynek UE oraz że w szczególności rozporządzenie UE w sprawie drewna (rozporządzenie (UE) nr 995/2010) zakazuje wprowadzania do obrotu w UE nielegalnie pozyskanego drewna oraz ustanawia obowiązkowy system zasad należytej staranności; wzywa obie strony do ścisłej współpracy w ramach rozdziału dotyczącego zrównoważonego rozwoju w celu wymiany najlepszych praktyk i poprawy egzekwowania prawodawstwa w tych kwestiach, w tym w odniesieniu do najskuteczniejszych środków zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna oraz w sprawie zwrócenia szczególnej uwagi na zapobieganie eksportowi nielegalnie pozyskanego drewna z UE do Japonii;

11.  zwraca uwagę na fakt, że umowa zawiera wyraźne zobowiązanie do dalszej ratyfikacji podstawowych konwencji MOP; podkreśla, że Japonia nie ratyfikowała jeszcze dwóch podstawowych konwencji MOP (dotyczących dyskryminacji i zniesienia pracy przymusowej) i oczekuje od Japonii konkretnych postępów w rozsądnym czasie na drodze do ratyfikacji i skutecznego wdrożenia tych konwencji zgodnie z postanowieniami umowy o partnerstwie gospodarczym;

12.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Japonia ustanowiła międzyresortowe ramy służące realizacji zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju, w tym ratyfikacji podstawowych konwencji MOP, oraz że komitet ds. handlu i zrównoważonego rozwoju przewidziany w umowie ma za zadanie współpracować ze społeczeństwem obywatelskim przy wdrażaniu rozdziału dotyczącego zrównoważonego rozwoju;

13.  przypomina, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oświadczył w swojej opinii 2/15 (ust. 161) w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Singapurem, że rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju mają bezpośredni i natychmiastowy wpływ na wymianę handlową oraz że naruszenie przepisów dotyczących zrównoważonego rozwoju upoważnia drugą stronę do zniesienia lub zawieszenia liberalizacji przewidzianej w innych postanowieniach umowy o wolnym handlu; z zadowoleniem przyjmuje włączenie klauzuli przeglądowej do rozdziału dotyczącego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz wzywa obie strony do odpowiedniego i terminowego stosowania tej klauzuli w celu wywiązania się z podjętych zobowiązań oraz poprawy egzekwowania i skuteczności przepisów dotyczących pracy i ochrony środowiska, w tym uwzględnienia, między różnymi metodami egzekwowania, mechanizmu opartego na sankcjach jako ostateczności ; wzywa obie strony, by nie zwlekały do momentu zastosowania klauzuli przeglądowej z podjęciem działań na rzecz skutecznego wdrożenia tej umowy, aby zagwarantować, że umowa o partnerstwie gospodarczym jest porozumieniem stałym zapewniającym najwyższy możliwy poziom ochrony; wzywa Komisję do monitorowania zobowiązań podjętych w rozdziale dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju oraz do współpracy z Japonią w zakresie ich realizacji, w oparciu o 15-punktowy dokument roboczy Komisji w sprawie wdrażania handlu i zrównoważonego rozwoju;

14.  podkreśla, że w umowie o partnerstwie gospodarczym potwierdza się prawo organów państw członkowskich do pełnego określania, świadczenia i regulowania usług publicznych na szczeblach lokalnym, regionalnym lub krajowym, oraz wykaz negatywny przewidziany w umowie nie uniemożliwia rządom przywracania sprywatyzowanych usług do sektora publicznego lub swobodnego tworzenia nowych usług użyteczności publicznej; jest zdania, że – co do zasady – preferowane jest stosowanie podejścia opartego na wykazie pozytywnym, jak ma to miejsce w Układzie ogólnym w sprawie handlu usługami WTO (GATS); zauważa, że obie strony umowy o partnerstwie gospodarczym zobowiązały się do ochrony gospodarki wodnej w ramach ogólnego zwolnienia dotyczącego usług użyteczności publicznej;

15.  uważa, że zobowiązania związane z dostępem do rynku usług transgranicznych, w tym w dziedzinie handlu elektronicznego, transportu morskiego, usług pocztowych, energii i telekomunikacji, mogłyby przyczynić się do znacznego pobudzenia handlu usługami; uważa, że umowa ta ułatwi przedsiębiorstwom z UE świadczenie usług na rynku japońskim dzięki zapewnieniu bardziej sprawiedliwego traktowania; przypomina, że należy chronić cele polityki publicznej, w tym w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, oraz że należy zachować przestrzeń polityczną, aby sprostać przyszłym wyzwaniom regulacyjnym;

16.  zwraca uwagę na fakt, że umowa o partnerstwie gospodarczym przewiduje tymczasowy przepływ wysoko wykwalifikowanych pracowników przez granice (tzw. sposób 4), zobowiązując obie strony do umożliwienia przenoszenia pracowników wewnątrz przedsiębiorstw w około 40 sektorach, oraz niezależnych wysoko wykwalifikowanych pracowników w około 20 sektorach, co przyczyni się do ułatwiania tworzenia powiązań w ramach zagranicznych inwestycji bezpośrednich między UE a Japonią;

17.  podkreśla, że w umowie zachowuje się suwerenne prawo do regulowania sektorów finansowego i bankowego ze względów ostrożności i nadzorczych; wzywa obu partnerów do skorzystania z finansowego forum regulacyjnego w celu poprawy globalnego systemu finansowego;

18.  z zadowoleniem przyjmuje najważniejsze elementy innowacyjne, takie jak specjalne rozdziały lub przepisy dotyczące porozumienia paryskiego, MŚP i ładu korporacyjnego, mające na celu promowanie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w oparciu o zasady grupy G20 i Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD); ponagla obie strony do aktywnego działania na rzecz zapewnienia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zawarcia wiążącego traktatu ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka;

19.  podkreśla, że współpraca regulacyjna jest dobrowolna i nie ogranicza prawa do wprowadzania regulacji; przypomina, że odpowiednie przepisy muszą być wdrażane przy pełnym poszanowaniu prerogatyw współprawodawców; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w rozdziale dotyczącym współpracy regulacyjnej wyraźnie przewidziano, że należy w pełni przestrzegać zasad ustanowionych w TFUE, jak zasada ostrożności;

20.  apeluje o przejrzystość funkcjonowania komitetu ds. współpracy regulacyjnej oraz o zrównoważone zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności związków zawodowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, co należy uznać za warunek wstępny dalszego budowania publicznego zaufania do umowy i jej skutków; podkreśla, że Parlament powinien być regularnie informowany o decyzjach podejmowanych przez komitet ds. współpracy regulacyjnej;

21.  zauważa, że nadal prowadzone są negocjacje w sprawie odrębnej umowy inwestycyjnej, którą Parlament będzie ściśle monitorował; zauważa, że Komisja wprowadziła system sądów ds. inwestycji w umowach z innymi partnerami, w oczekiwaniu na ustanowienie wielostronnego trybunału inwestycyjnego; przypomina, że stary prywatny mechanizm rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem jest niedopuszczalny i że nie ma mandatu do jego przywrócenia;

22.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w dniu 17 lipca 2018 r. UE i Japonia z powodzeniem zakończyły rozmowy w sprawie wzajemnej adekwatności i zgodziły się uznawać wzajemnie systemy ochrony danych za „równoważne”, co umożliwi bezpieczniejszy przepływ danych między UE a Japonią; podkreśla ważną rolę właściwych organów ochrony danych w zapewnieniu odpowiedniego poziomu ochrony danych; zauważa, że umowa zawiera klauzulę rendez-vous przewidującą przeprowadzenie oceny transgranicznego przepływu danych w ciągu trzech lat oraz uznaje rosnące znaczenie gospodarki cyfrowej dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; przypomina, że wszystkie umowy handlowe muszą w pełni przestrzegać dorobku prawnego UE w zakresie ochrony danych i ochrony prywatności, w tym ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (rozporządzenie (UE) 2016/679), oraz podkreśla, że wszelkie przyszłe osiągnięcia wymagają zgody Parlamentu i muszą zabezpieczać prawa podstawowe obywateli UE;

23.  wzywa Komisję do zacieśnienia współpracy i koordynacji z Japonią w kwestiach wielostronnych, w ścisłej współpracy z innymi partnerami strategicznymi, w celu obrony i dalszego rozwoju światowego systemu handlowego oraz otwartego, sprawiedliwego i silnego wielostronnego systemu handlu opartego na poszanowaniu przepisów WTO i innych norm międzynarodowych;

24.  podkreśla, że 78 % unijnych przedsiębiorstw eksportujących do Japonii to mniejsze przedsiębiorstwa, i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa o partnerstwie gospodarczym zawiera osobny rozdział dotyczący MŚP, aby umożliwić im uzyskanie maksymalnych korzyści z umowy, w szczególności dzięki klauzulom zobowiązującym obydwie strony do przejrzystości w odniesieniu do dostępu do rynku i do wymiany istotnych informacji; wzywa do szybkiego ustanowienia punktów kontaktowych i witryny internetowej dla MŚP, aby mieć pewność, że przedsiębiorstwa te mają dostęp do odpowiednich informacji na temat dostępu do rynku;

25.  wzywa Komisję do ścisłego monitorowania prawidłowego wdrożenia uzgodnionego usuwania środków pozataryfowych i zarządzania kontyngentami taryfowymi na produkty rolne, a także do przedstawienia Parlamentowi sprawozdania;

26.  wzywa obu partnerów do zapewnienia aktywnego udziału partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza poprzez wspólny dialog ze społeczeństwem obywatelskim i krajową grupą doradczą; wzywa Komisję do aktywnego ustanawiania i wymiany najlepszych praktyk z Japonią w zakresie funkcjonowania krajowych grup doradczych i wspólnego dialogu; wzywa obie strony do zapewnienia sprawnego utworzenia dobrze funkcjonujących, skutecznych i zrównoważonych krajowych grup doradczych z właściwym kodeksem postępowania oraz do zapewnienia, by ich opinie były uwzględniane w przejrzysty sposób w konsultacjach międzyrządowych przewidzianych w umowie;

27.  wzywa Komisję do zapewnienia udziału delegatury UE w Japonii w procesie wdrażania umowy od początku do końca; podkreśla, że delegatury UE umożliwiają sprawne bezpośrednie działanie na rzecz prawidłowego wdrażania przepisów handlowych, a także zagwarantowanie szybkiego wykrywania problemów i przeszkód oraz ich skutecznego eliminowanie;

28.  oczekuje zapewnienia pełnej przejrzystości funkcjonowania komitetów sektorowych ustanawianych na podstawie umowy, zarówno w odniesieniu do Parlamentu, jak i ogółu społeczeństwa;

29.  zobowiązuje się do ścisłego monitorowania realizacji umowy w ścisłej współpracy z Komisją, zainteresowanymi stronami i partnerami z Japonii;

30.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Japonii.

(1)

Dz.U. C 72 E z 11.3.2014, s. 16.

(2)

Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 21.

(3)

Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 22.

(4)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(0000)0000.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Decyzja Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią

Odsyłacze

2018/0091M(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

6.6.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA

13.9.2018

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

13.9.2018

TRAN

13.9.2018

 

 

Opinia niewydana

Data decyzji

TRAN

14.5.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

Data powołania

Pedro Silva Pereira

16.5.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

29.8.2018

27.9.2018

 

 

Data przyjęcia

5.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

26

9

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, Tiziana Beghin, David Borrelli, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Eleonora Forenza, Karoline Graswander-Hainz, Christophe Hansen, Heidi Hautala, Nadja Hirsch, Yannick Jadot, France Jamet, Jude Kirton-Darling, Patricia Lalonde, Bernd Lange, David Martin, Emmanuel Maurel, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Tokia Saïfi, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Adam Szejnfeld, William (The Earl of) Dartmouth, Iuliu Winkler

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Syed Kamall, Sajjad Karim, Sander Loones, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Ramon Tremosa i Balcells, Jarosław Wałęsa

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Georges Bach, John Flack, Norbert Lins

Data złożenia

9.11.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

26

+

ALDE

Nadja Hirsch, Patricia Lalonde, Ramon Tremosa i Balcells

ECR

John Flack, Syed Kamall, Sajjad Karim, Sander Loones

EFDD

Tiziana Beghin

NI

David Borrelli

PPE

Georges Bach, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Christophe Hansen, Norbert Lins, Sorin Moisă, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Tokia Saïfi, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Adam Szejnfeld, Jarosław Wałęsa, Iuliu Winkler

S&D

Bernd Lange, David Martin, Alessia Maria Mosca, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández

9

-

ENF

France Jamet

GUE/NGL

Eleonora Forenza, Anne-Marie Mineur, Helmut Scholz

NI

Emmanuel Maurel

S&D

Maria Arena, Karoline Graswander-Hainz

VERTS/ALE

Heidi Hautala, Yannick Jadot

2

0

S&D

Jude Kirton-Darling, Joachim Schuster

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 29 listopada 2018Informacja prawna