Procedura : 2018/0291(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0376/2018

Teksty złożone :

A8-0376/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 29/11/2018 - 8.4

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0469

ZALECENIE     ***
PDF 637kWORD 62k
22.11.2018
PE 627.788v02-00 A8-0376/2018

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie przystąpienia Samoa do Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

(12281/2018 – C8‑0434/2018 – 2018/0291(NLE))

Komisja Handlu Międzynarodowego

Sprawozdawca: David Martin

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Rozwoju
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie przystąpienia Samoa do Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

(12281/2018 – C8‑0434/2018 – 2018/0291(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (12281/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8‑0434/2018),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 października 2016 r. w sprawie przyszłości stosunków AKP-UE po roku 2020(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2011 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej(2),

–  uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0376/2018),

1.  wyraża zgodę na przystąpienie Samoa do umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Samoa.

(1)

Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 2.

(2)

Dz.U. C 136E z 11.5.2012, s. 19.


UZASADNIENIE

Kontekst

Preferencje handlowe przyznane w ramach umowy z Kotonu obowiązywały do dnia 31 grudnia 2007 r., dlatego UE rozpoczęła w 2002 r. negocjacje umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP. Umowy takie ustanawiają ramy dla długoterminowych stosunków gospodarczych i handlowych z UE, zawierają istotny element ukierunkowany na rozwój, cechują się asymetryczną liberalizacją handlu na korzyść państw AKP i obejmują odpowiednie zabezpieczenia dla krajowego przemysłu. W 2002 r. UE rozpoczęła negocjacje w sprawie regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym z 14 wyspiarskimi państwami AKP na Pacyfiku (Wyspy Cooka, Fidżi, Kiribati, Wyspy Marshalla, Sfederowane Stany Mikronezji, Nauru, Niue, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Samoa, Wyspy Salomona, Tonga, Tuvalu i Vanuatu).

Biorąc pod uwagę trudności związane z negocjowaniem takiej kompleksowej umowy, pod koniec terminu przewidzianego na 2007 r. Papua-Nowa Gwinea i Fidżi zdecydowały się na zawarcie z UE umowy przejściowej o partnerstwie gospodarczym obejmującej tylko towary. Negocjacje te zakończyły się pod koniec 2007 r. W dniu 30 lipca 2009 r. UE podpisała umowę z Papuą-Nową Gwineą, natomiast w dniu 11 grudnia 2009 r. umowę z Fidżi. Tymczasowe stosowanie umów z Papuą-Nową Gwineą i Fidżi rozpoczęło się odpowiednio w dniu 20 grudnia 2009 r. i w dniu 28 lipca 2014 r. Parlament Europejski zatwierdził te umowy w dniu 19 stycznia 2011 r.

W międzyczasie negocjacje między UE a wszystkimi 14 państwami AKP na Pacyfiku w sprawie kompleksowej regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym postępowały w wolnym tempie, a w 2016 r. zostały zawieszone po tym, jak Papua-Nowa Gwinea oficjalnie powiadomiła w 2015 r. o wycofaniu się z negocjacji.

Umowa przejściowa o partnerstwie gospodarczym między UE z jednej strony a Papuą-Nową Gwineą i Fidżi z drugiej strony przewiduje możliwość przystąpienia wszystkich wyspiarskich państw na Pacyfiku będących stronami umowy z Kotonu oraz wysp Pacyfiku, które pod względem strukturalnym, gospodarczym i społecznym są porównywalne z państwami będącymi stronami umowy z Kotonu, na podstawie oferty dostępu do rynku złożonej zgodnie z art. XXIV GATT 1994. W związku z tym do umowy może przystąpić więcej państw niż 12 pozostałych wyspiarskich państw AKP na Pacyfiku wymienionych powyżej.

W tym kontekście w dniu 5 lutego 2018 r. Samoa złożyła do UE wniosek o przystąpienie wraz z ofertą dostępu do rynku. Komisja zakończyła negocjacje z Samoa w imieniu Unii w dniu 23 kwietnia 2018 r.

Również Wyspy Salomona i Tonga są w trakcie procesu przystępowania do umowy przejściowej o partnerstwie gospodarczym.

Korzyści dla Samoa z przystąpienia do umowy przejściowej o partnerstwie gospodarczym

Samoa korzysta z preferencji handlowych wynikających z inicjatywy UE „wszystko oprócz broni” (EBA). Jednak w 2014 r. Samoa wyszła z grupy krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC), dlatego od 1 stycznia 2019 r. nie będzie już objęta tymi preferencjami, zgodnie z rozporządzeniem UE w sprawie ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP). Od tego dnia obowiązywałoby w odniesieniu do Samoa mniej korzystne rozwiązanie ogólne w ramach GSP.

Jeżeli umowa będzie przejściowo stosowana w odniesieniu do Samoa od dnia 1 stycznia 2019 r., państwo to utrzyma obecny bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku UE dla wszystkich produktów z wyjątkiem broni i amunicji. W 2016 r. na wywóz z Samoa do UE składały się głównie artykuły i sprzęt do ogólnych ćwiczeń fizycznych, ćwiczeń gimnastycznych lub lekkoatletycznych (53,2 %), soki owocowe i warzywne (12,8 %), artykuły drewniane (8,5 %), meble metalowe (6,1 %) i surowy olej kokosowy (2,6 %). Chociaż może się wydawać, że wartość eksportu o takiej strukturze towarowej jest dość ograniczona (5,5 mln EUR w 2017 r.), to jednak ma on bardzo duże znaczenie dla gospodarki Samoa. Ważne jest zatem, aby umowa była przejściowo stosowana od dnia 1 stycznia 2019 r., aby uniknąć zakłóceń w przepływach handlowych między Samoa a UE. Ponadto oczekuje się, że samoański sektor rybołówstwa odniesie znaczne korzyści po spełnieniu unijnych norm sanitarnych i fitosanitarnych.

Główne elementy umowy przejściowej o partnerstwie gospodarczym są następujące:

•  zakres ograniczony do handlu towarami;

•  bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku UE;

•  asymetryczna i stopniowa liberalizacja taryf celnych uwzględniająca poziom rozwoju państw Pacyfiku. W ciągu 20 lat Samoa zliberalizuje 82,6 % (w pozycjach taryfowych) swojego wywozu towarów. Liberalizacja nie obejmie produktów wrażliwych dla gospodarki Samoa (takich jak mięso, ryby, owoce i warzywa, alkohol, woda mineralna itp.), których udział wynosi 17,4 %;

•  postanowienia dotyczące ochrony handlu, w tym dwustronny środek ochronny, który ma być stosowany w przypadku przywozu powodującego lub mogącego spowodować szkody dla sektora lub gałęzi przemysłu danej strony bądź zakłócenia gospodarcze lub społeczne wpływające na sektor lub gałąź przemysłu danej strony;

•  postanowienia dotyczące współpracy w zakresie barier technicznych w handlu oraz środków sanitarnych i fitosanitarnych;

•  postanowienia dotyczące przepisów celnych i ułatwień w handlu;

•   środek ochrony bezpieczeństwa żywnościowego i odstępstwo w przypadku trudności w zakresie bilansu płatniczego;

•  globalne źródła zaopatrzenia dla rybołówstwa. Umowa przewiduje odstępstwo od ogólnych reguł pochodzenia, przyznając państwom Pacyfiku możliwość skorzystania z preferencji handlowych, również w przypadku przetworzonych ryb. Odstępstwo to zostało przyznane z uwagi na niewystarczającą ilość ryb całkowicie uzyskanych do zaspokojenia popytu na lądzie, bardzo ograniczoną zdolność połowową floty rybackiej, ograniczoną zdolność przetwórczą spowodowaną czynnikami fizycznymi i ekonomicznymi oraz izolację geograficzną wysp Pacyfiku, a także odległość od rynku UE. Takie odstępstwo jest uwarunkowane prowadzeniem sprawozdawczości w zakresie realizacji, rozwoju i zrównoważonego zarządzania zasobami ryb;

•  zrównoważony rozwój jako nadrzędny cel. W szczególności w art. 3 strony zobowiązały się stosować umowę z uwzględnieniem najlepszego interesu ludzkiego, kulturowego, gospodarczego, społecznego, zdrowotnego i środowiskowego ich społeczeństw oraz przyszłych pokoleń. Kwestie handlu i zrównoważonego rozwoju, takie jak prawa pracownicze i środowisko, są również stałym elementem dialogu w Komitecie ds. Handlu ustanowionym na mocy umowy o partnerstwie gospodarczym. Ponadto umowa zawiera klauzulę dotyczącą przywiązania do poszanowania przepisów odnoszących się do praw człowieka, demokracji i rządów prawa (stanowiących tzw. zasadnicze elementy) umowy z Kotonu, z możliwością przyjęcia odpowiednich środków w przypadku ich naruszenia. Ponieważ jednak umowa ta była negocjowana ponad dziesięć lat temu – w latach 2002–2007 – sprawozdawca stwierdza brak ambicji w tej dziedzinie i oczekuje, że strony przystąpią do negocjacji tak szybko, jak to możliwe, w celu uzgodnienia zaktualizowanego rozdziału dotyczącego handlu i zrównoważonego rozwoju;

•  monitorowanie. Monitorowanie wdrażania umowy o partnerstwie gospodarczym, w tym wpływu na zrównoważony rozwój, odbywa się za pośrednictwem odpowiednich organów instytucjonalnych przewidzianych w umowie o partnerstwie gospodarczym. Sprawozdawca wyraża ubolewanie z powodu braku mechanizmu monitorowania uwzględniającego społeczeństwo obywatelskie i oczekuje, że strony przystąpią do negocjacji tak szybko, jak to możliwe, w celu dodania mechanizmu doraźnego monitorowania zapewniającego wyważoną reprezentację grup społeczeństwa obywatelskiego (np. krajowych grup doradczych);

•  stabilne ramy dla stosunków gospodarczych i handlowych z UE. Oczekuje się, że umowa przejściowa o partnerstwie gospodarczym przyciągnie długoterminowe inwestycje, będzie wspierać dywersyfikację eksportu, konkurencyjność i krajowe reformy w celu poprawy otoczenia biznesowego;

•  integracja regionalna. Ten komponent będzie zyskiwał na znaczeniu w miarę przystępowania kolejnych państw Pacyfiku.

Wyjaśniono powyżej główne korzyści, jakie przystąpienie do umowy przejściowej o partnerstwie gospodarczym zapewni krajowi o średnim niższym dochodzie, takim jak Samoa. Mając na celu wspieranie rozwoju Samoa oraz z myślą o interesie obywateli Samoa, sprawozdawca zaleca wyrażenie zgody na przystąpienie Samoa do umowy. Niemniej jednak sprawozdawca oczekuje, że strony umowy, na podstawie decyzji Komitetu ds. Handlu, ustanowionego na mocy umowy o partnerstwie gospodarczym, przystąpią do negocjacji tak szybko, jak to możliwe, w celu włączenia kompletnego rozdziału dotyczącego handlu i zrównoważonego rozwoju, który będzie przewidywał właściwy mechanizm monitorowania przez społeczeństwo obywatelskie.


OPINIA Komisji Rozwoju (13.11.2018)

dla Komisji Handlu Międzynarodowego

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie przystąpienia Samoa do Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

(12281/2018 – C8-0434/2018 – 2018/0291(NLE))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Linda McAvan

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwej, o zalecenie przyjęcia wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie przystąpienia Samoa do Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Przystąpienie Samoa do Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

Odsyłacze

12281/2018 – C8-0434/2018 – COM(2018)05462018/0291(NLE)

Komisja przedmiotowo właściwa

 

INTA

 

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

DEVE

22.10.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Linda McAvan

17.9.2018

Poprzedni(a) sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Florent Marcellesi

Rozpatrzenie w komisji

8.10.2018

 

 

 

Data przyjęcia

12.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

4

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Beatriz Becerra Basterrechea, Ignazio Corrao, Mireille D’Ornano, Doru-Claudian Frunzulică, Heidi Hautala, Maria Heubuch, György Hölvényi, Linda McAvan, Norbert Neuser, Cristian Dan Preda, Lola Sánchez Caldentey, Jean-Luc Schaffhauser, Elly Schlein, Eleni Theocharous, Mirja Vehkaperä, Anna Záborská, Joachim Zeller, Željana Zovko

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Frank Engel, Stefan Gehrold, Paul Rübig

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Georgi Pirinski, Helmut Scholz

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

16

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Mirja Vehkaperä

ECR

Eleni Theocharous

EFDD

Mireille D'Ornano

PPE

Frank Engel, Stefan Gehrold, György Hölvényi, Cristian Dan Preda, Paul Rübig, Joachim Zeller, Željana Zovko, Anna Záborská

S&D

Doru-Claudian Frunzulică, Linda McAvan, Norbert Neuser, Georgi Pirinski

4

-

GUE/NGL

Helmut Scholz, Lola Sánchez Caldentey

VERTS/ALE

Heidi Hautala, Maria Heubuch

3

0

EFDD

Ignazio Corrao

ENF

Jean-Luc Schaffhauser

S&D

Elly Schlein

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Przystąpienie Samoa do Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

Odsyłacze

12281/2018 – C8-0434/2018 – COM(2018)05462018/0291(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

10.10.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA

22.10.2018

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

DEVE

22.10.2018

PECH

22.10.2018

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

PECH

29.8.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

David Martin

29.8.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

5.11.2018

 

 

 

Data przyjęcia

20.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

29

7

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Maria Arena, Tiziana Beghin, David Borrelli, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Santiago Fisas Ayxelà, Christofer Fjellner, Eleonora Forenza, Christophe Hansen, Heidi Hautala, Nadja Hirsch, Yannick Jadot, France Jamet, Elsi Katainen, Jude Kirton-Darling, Danilo Oscar Lancini, Bernd Lange, David Martin, Emma McClarkin, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, William (The Earl of) Dartmouth, Iuliu Winkler

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Nicola Danti, Paul Rübig, Jarosław Wałęsa

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Karin Kadenbach, Rupert Matthews

Data złożenia

22.11.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

29

+

ALDE

Nadja Hirsch, Elsi Katainen, Marietje Schaake

ECR

David Campbell Bannerman, Emma McClarkin, Rupert Matthews, Joachim Starbatty

EFDD

Tiziana Beghin, William (The Earl of) Dartmouth

ENF

Danilo Oscar Lancini

PPE

Laima Liucija Andrikienė, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Christophe Hansen, Sorin Moisă, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Paul Rübig, Adam Szejnfeld, Jarosław Wałęsa, Iuliu Winkler

S&D

Nicola Danti, Karin Kadenbach, Jude Kirton-Darling, Bernd Lange, David Martin, Alessia Maria Mosca, Joachim Schuster

7

-

ENF

France Jamet

GUE/NGL

Eleonora Forenza, Anne-Marie Mineur, Helmut Scholz

S&D

Maria Arena

VERTS/ALE

Heidi Hautala, Yannick Jadot

2

0

NI

David Borrelli

PPE

Santiago Fisas Ayxelà

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 27 listopada 2018Informacja prawna