Procedura : 2018/0122M(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0385/2018

Teksty złożone :

A8-0385/2018

Debaty :

PV 11/12/2018 - 14
CRE 11/12/2018 - 14

Głosowanie :

PV 12/12/2018 - 12.9

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0507

SPRAWOZDANIE     
PDF 610kWORD 59k
23.11.2018
PE 629.442v02-00 A8-0385/2018

zawierające projekt rezolucji nieustawodawczej w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony

(08462/2018 – C8-0417/2018 – 2018/0122M(NLE))

Komisja Spraw Zagranicznych

Sprawozdawca: Alojz Peterle

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI NIEUSTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI NIEUSTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony

(08462/2018 – C8-0417/2018 – 2018/0122M(NLE))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (08462/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony(1) (08463/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej, a także z art. 212 ust. 1, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0417/2018),

–    uwzględniając umowę o partnerstwie strategicznym UE–Japonia podpisaną w Tokio w dniu 17 lipca 2018 r.,

–    uwzględniając umowę o partnerstwie gospodarczym UE–Japonia podpisaną w Tokio w dniu 17 lipca 2018 r.,

–    uwzględniając 25. szczyt dwustronny, który odbył się w Tokio w dniu 17 lipca 2018 r. oraz wspólne oświadczenie,

–    uwzględniając pierwszy szczyt dwustronny, który odbył się w Hadze w 1991 r., oraz przyjęcie wspólnej deklaracji w sprawie stosunków między Wspólnotą Europejską a Japonią,

–  uwzględniając 20. szczyt UE-Japonia w 2010 r.,

–    uwzględniając wspólny komunikat wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 19 września 2018 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego zatytułowany „Łącząc Europę i Azję – elementy składowe strategii UE”,

–    uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej opublikowaną przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel w czerwcu 2016 r.;

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa we Wschodniej Azji zatwierdzone przez Radę dnia 15 czerwca 2012 r.,

–  uwzględniając umowę o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a Japonią podpisaną w 2009 r.(2),

–  uwzględniając plan działania UE-Japonia z 2001 r.,

–  uwzględniając wyniki wizyty delegacji ad hoc Komisji Spraw Zagranicznych w Tokio, Japonii i Korei Południowej w dniach 3–6 kwietnia 2018 r.,

–  uwzględniając 38. międzyparlamentarne posiedzenie UE–Japonia, które odbyło się w Tokio w dniach 9–10 maja 2018 r.,

–  uwzględniając wyniki wizyty delegacji ad hoc Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony w Tokio w dniach 22–25 maja 2017 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2014 r. zawierającą zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady, Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w sprawie negocjacji na temat umowy o partnerstwie strategicznym UE–Japonia(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia … w sprawie projektu decyzji(4),

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0385/2018),

A.  mając na uwadze, że UE i Japonia są partnerami strategicznymi od 2003 r. i prowadzą stałą i bliską współpracę na licznych forach wielostronnych;

B.  mając na uwadze, że UE i Japonia, jako podobnie myślący globalni partnerzy, wspólnie ponoszą szczególną odpowiedzialność za wspieranie pokoju, stabilności, multilateralizmu, poszanowania praw człowieka, dobrobytu oraz obronę porządku opartego na zasadach w szybko zmieniającym się świecie;

C.  mając na uwadze, że około jedna trzecia światowej produkcji gospodarczej będzie objęta umową o partnerstwie strategicznej/umową o wolnym handlu między UE a Japonią;

D.  mając na uwadze, że rząd Japonii rozpoczął reformy polityki bezpieczeństwa, które obejmują wzmocnienie zdolności obronnych, reorganizację sojuszu z USA i współpracę z innymi demokracjami w regionie i poza nim;

E.  mając na uwadze, że Japonia zwiększyła swój wkład w bezpieczeństwo i stabilność międzynarodową; mając na uwadze, że japońska krajowa strategia bezpieczeństwa z 2013 r. odnosi się do polityki „proaktywnego wkładu na rzecz pokoju” opartej na zasadzie współpracy międzynarodowej;

F.  mając na uwadze, że Japonia jest najstarszym partnerem NATO i podpisała umowy o współpracy w zakresie informacji niejawnych, cyberbezpieczeństwa, walki z piractwem, pomocy w przypadku katastrof i pomocy humanitarnej;

G.  mając na uwadze, że w ostatnich dziesięcioleciach Japonia zdobyła międzynarodowe uznanie za swoją politykę ograniczenia potencjału wojskowego, co w żadnej mierze nie przeszkodziło jej stać się jednym z najważniejszych podmiotów gospodarczych i politycznych na świecie;

H.  mając na uwadze, że Japonia przewodziła staraniom na rzecz przeglądu transpacyficznego porozumienia handlowego (TPP) w następstwie wycofania się USA i ratyfikowała w lipcu 2018 r. wszechstronne i progresywne porozumienie o partnerstwie transpacyficznym (CPTPP lub TPP-11); mając na uwadze, że Japonia wykazała również zainteresowanie regionalnym kompleksowym partnerstwem gospodarczym (RCEP), które obejmuje Chiny;

I.  mając na uwadze, że Japonia jest aktywnym członkiem Azjatyckiego Banku Rozwoju (ADB), Afrykańskiego Banku Rozwoju (AFDB), Międzyamerykańskiego Banku Rozwoju (IADB), Komisji Gospodarczo-Społecznej ONZ ds. Azji i Pacyfiku (UNESCAP) i innych wyspecjalizowanych agencji ONZ, szczytu Europa–Azja (ASEM) oraz Azjatyckiego Dialogu Współpracy (ACD); mając na uwadze, że Japonia jest członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO), Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBRD), Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju (IBRD), Międzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF), grupy G7 i grupy G20;

J.  mając na uwadze, że w lutym 2015 r. rząd Japonii zatwierdził nową Kartę współpracy na rzecz rozwoju;

Umowa i stosunki UE–Japonia

1.  z zadowoleniem przyjmuje zawarcie projektu umowy o partnerstwie strategicznym, która zapewnia prawnie wiążące ramy, wzmacnia stosunki dwustronne między UE a Japonią i zacieśnia współpracę w ponad 40 obszarach, takich jak polityka zagraniczna i kwestie bezpieczeństwa, w tym wspieranie pokoju i stabilności, operacje pomocy w sytuacjach kryzysowych, rozwój globalny i pomoc humanitarna, sprawy gospodarcze, badania naukowe, innowacje, edukacja, bezpieczeństwo żywności, polityka rolna, polityka w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych, technologia kosmiczna, kultura i sport, a także w odniesieniu do globalnych wyzwań wymagających koordynacji na szczeblu globalnym, takich jak zmiana klimatu, migracja, zagrożenia w cyberprzestrzeni, zdrowie publiczne, przestępczość transgraniczna, operacje budowania pokoju, zarządzanie kryzysowe i w sytuacjach klęsk żywiołowych, oraz walka z terroryzmem;

2.  podkreśla związek między umową o partnerstwie strategicznym a umową o partnerstwie gospodarczym, największą na świecie dwustronną umowę o wolnym handlu; uważa, że zawarcie tych dwóch umów stanowi poprawę partnerstwa, mającą na celu zapewnienie konkretnych korzyści ludności UE i Japonii, i popiera dalszą współpracę na forach wielostronnych; z zadowoleniem przyjmuje wzajemny szacunek i zaufanie, które zostały wzmocnione w trakcie procesu negocjacyjnego;

3.  z zadowoleniem przyjmuje odniesienie w art. 1 ust. 3 umowy o partnerstwie strategicznym do wymiaru parlamentarnego mającego na celu wzmocnienie partnerstwa poprzez dialog i współpracę w dziedzinach zagadnień politycznych, polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz innej współpracy sektorowej; proponuje w związku z tym, by Zgromadzenie Narodowe Japonii i Parlament Europejski nadal rozwijały nadzór i dialog parlamentarny w celu zapewnienia, że uzgodniona umownie współpraca jest wdrażana; wzywa Parlament Europejski do nadzorowania posiedzeń Wspólnego Komitetu i odnośnej dokumentacji; wzywa do dalszego zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w realizację umowy o partnerstwie strategicznym oraz do wspierania odpowiedzialności społeczeństwa obywatelskiego w tym zakresie; ponownie wyraża przekonanie, że konkretna forma współpracy ogólnej i sektorowej powinna zasadniczo opierać się na celach i zadaniach w zakresie zrównoważonego rozwoju, które mają zostać zrealizowane do 2030 r., przyjętych wspólnie przez Organizację Narodów Zjednoczonych i zatwierdzonych również przez umawiające się strony;

4.  podkreśla potrzebę współpracy na szczeblu wielostronnym w celu wspierania przystąpienia do Traktatu o handlu bronią i wdrożenia Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, zapobiegania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, zwalczania terroryzmu oraz przeciwdziałania bezkarności w przypadku najpoważniejszych przestępstw przeciwko prawu międzynarodowemu i łamania praw człowieka;

5.   przypomina, że w krajach rozwijających się, gdzie bezpieczeństwo i rozwój idą ze sobą w parze, potrzebne jest kompleksowe i spójne podejście dyplomatyczne, gospodarcze, kulturowe i w zakresie bezpieczeństwa, a wizja ta jest wspólna dla UE i Japonii;

Prawa człowieka i podstawowe wolności

6.  potwierdza wspólne zobowiązanie w zakresie poszanowania praw człowieka, demokracji, podstawowych wolności, dobrych rządów i państwa prawa, jak również wspólnych wartości zapisanych w Powszechnej deklaracji praw człowieka, i wspólnych działań na rzecz promowania i ochrony tych wartości na całym świecie oraz opartego na zasadach ładu międzynarodowego;

7.  zauważa, że Japonia nie ratyfikowała dwóch podstawowych konwencji MOP (w sprawie dyskryminacji i zniesienia pracy przymusowej) i z zadowoleniem przyjmuje decyzję Japonii o ustanowieniu międzyresortowych ram realizacji zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju w ramach umowy o partnerstwie gospodarczym, w tym ratyfikację tych konwencji;

8.  podkreśla potrzebę dalszej współpracy w zakresie praw kobiet, aby zagwarantować, że osiągnięcie równouprawnienia płci jest jednym z kluczowych celów partnerstwa; zachęca Zgromadzenie Narodowe Japonii do dalszych prac nad ustawodawstwem dotyczącym dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową;

9.  popiera wysiłki ONZ na rzecz stopniowego zniesienia kary śmierci; wzywa UE do przystąpienia do dialogu z rządem Japonii w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci z myślą o ewentualnym zniesieniu tej kary;

Stosunki regionalne i międzynarodowe

10.  przypomina, że w globalnej strategii UE z 2016 r. określono bezpośredni związek między dobrobytem w Europie a bezpieczeństwem w Azji i wezwano UE do wniesienia większego praktycznego wkładu i współpracy z takimi partnerami jak Japonia w celu promowania pokoju na Półwyspie Koreańskim oraz mającego kluczowe znaczenie pokojowego rozstrzygania sporów morskich i terytorialnych na Morzu Wschodniochińskim i Południowochińskim, w oparciu o prawo i konwencje międzynarodowe; podkreśla, jak istotne jest budowanie zaufania i dyplomacja prewencyjna; podkreśla, że należy szanować wolność żeglugi międzynarodowej; z zadowoleniem przyjmuje spotkanie premiera Abe i prezydenta Xi w Pekinie w dniu 26 października 2018 r. oraz zapowiedź zobowiązania do otwarcia nowego rozdziału w stosunkach jako krok w kierunku poprawy stosunków dwustronnych i zmniejszenia napięć regionalnych;

11.  uznaje, że wpływ Chin i Rosji w regionie Azji i Pacyfiku stanowi poważne wyzwanie dla Japonii, jak również dla interesów UE, a w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie zawarte w umowie o partnerstwie strategicznym dotyczące pogłębienia współpracy między UE a Japonią w dziedzinie bezpieczeństwa jako zabezpieczenie przed takimi zagrożeniami;

12.  z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie misji Japonii przy NATO dnia 1 lipca 2018 r.;

13.  z zadowoleniem przyjmuje nową strategię UE na rzecz poprawy połączeń z Azją poprzez promowanie dialogu, stabilności, współpracy regionalnej i międzynarodowej, interoperacyjnych sieci transportowych, energetycznych i cyfrowych oraz więzi międzyludzkich; podkreśla możliwości, które oferują te połączenia dla zwiększenia wymiany w zakresie edukacji, nauki, badań i kultury;

14.  wzywa do rozszerzenia dwustronnej współpracy UE–Japonia i wielostronnej współpracy z Koreą Południową, Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, Stanami Zjednoczonymi i Chinami w celu wsparcia wysiłków na rzecz zapewnienia pokoju i utrzymania stabilności w regionie, pokojowego współistnienia na Półwyspie Koreańskim oraz pełnej, nieodwracalnej i dającej się zweryfikować denuklearyzacji Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej; podkreśla znaczenie dalszej współpracy oraz dobrosąsiedzkich stosunków między Japonią a Koreą Południową, co mogłoby się przyczynić do zapewnienia stabilności w regionie i przeciwdziałania zagrożeniom dla bezpieczeństwa, takim jak Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna; zobowiązuje się do wspierania ciągłej międzynarodowej presji wywieranej na Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w celu zapewnienia podjęcia konkretnych kroków w kierunku denuklearyzacji; popiera współpracę międzynarodową na rzecz rozwiązania problemu zaginionych obywateli japońskich, którzy według obaw mogli zostać uprowadzeni przez reżim północnokoreański; podkreśla, że stabilność w północno-wschodniej Azji leży w podstawowym interesie Europy;

15.  proponuje, aby UE i Japonia współpracowały na rzecz zwiększenia zdolności ASEAN w zakresie programu integracji i współpracy regionalnej oraz zdolności do wspólnego rozwiązywania konfliktów w regionie i wzmocnienia obecnej centralnej pozycji ASEAN w wielostronnym porządku południowo-wschodniej Azji; popiera decyzję podjętą na 33. forum ASEAN–Japonia w Tokio o dalszym zacieśnianiu więzi i zajmowaniu się kwestiami regionalnymi i międzynarodowymi będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz o współpracy na rzecz promowania pokoju i stabilności; uważa, że propagowanie i ochrona praw człowieka skutecznie przyczynia się do realizacji tych dwóch celów; wzywa do synergii między japońską „wolną i otwartą strategią indopacyficzną” a inicjatywami UE, w tym planem inwestycyjnym UE i rozszerzonymi transeuropejskimi sieciami transportowymi UE, w celu promowania globalnej współpracy w dziedzinie łączności;

16.  odnotowuje ambicje Japonii, aby stać się niestałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ w latach 2023–2024, i z zadowoleniem przyjmuje jej wkład w prace ONZ w takich dziedzinach, jak rozbrojenie i nierozprzestrzenianie broni jądrowej, utrzymywanie i budowanie pokoju oraz bezpieczeństwo;

Współpraca sektorowa

17.  podkreśla możliwości i dynamikę rozwoju relacji kulturowych oraz współpracy w zakresie młodzieży, edukacji i sportu, jakie daje umowa o partnerstwie strategicznym; odnotowuje obecny niski poziom wymiany międzyludzkiej oraz istniejące bariery językowe; proponuje dalsze inwestycje na rzecz poprawy interakcji między obywatelami, dialogu edukacyjnego i kulturowego, programów mobilności akademickiej w ramach Erasmus+ oraz dyplomacji publicznej w celu promowania wzajemnego zrozumienia i różnorodności kulturowej;

18.  zwraca uwagę, że umowa o partnerstwie strategicznym będzie stymulować rozwój współpracy sektorowej w dziedzinie ochrony konsumentów oraz wymiany informacji zakresie systemów regulacyjnych i nadzorczych w sektorze finansowym;

19.  uważa, że UE i Japonia, jako wiodący światowi darczyńcy o długiej historii oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) dla mniej rozwiniętych krajów Azji Wschodniej, a ostatnio Afryki, Bliskiego Wschodu i Ameryki Łacińskiej, są naturalnymi partnerami, wraz z rządami krajów otrzymujących pomoc, w koordynacji pomocy i zapewnieniu spójności; podkreśla, że głównym celem pomocy rozwojowej jest zmniejszenie ubóstwa oraz osiągnie celów zrównoważonego rozwoju, a także oczekuje wzajemnej współpracy na rzecz osiągnięcia tych celów;

20.  z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację przez Japonię paryskiego porozumienia klimatycznego w 2016 r. i wzywa do jego skutecznego wdrożenia, przy czym Japonia powinna odgrywać wiodącą rolę w aktywnym zwalczaniu zmian klimatycznych i intensyfikacji działań łagodzących; wzywa UE i Japonię do zacieśnienia współpracy w dziedzinie zrównoważonej energii, np. w zakresie rozwoju niskoemisyjnych form transportu; podkreśla, że panel doradczy ministra spraw zagranicznych ds. zmiany klimatu opublikował swoje sprawozdanie w lutym 2018 r., w którym potrzeba przejścia na wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii znalazła się w centrum strategii dyplomacji energetycznej Japonii;

21.  z zadowoleniem przyjmuje włączenie do umowy zrównoważonej gospodarki leśnej i oczekuje dalszej wymiany dobrych praktyk w zakresie nielegalnego pozyskiwania drewna w oparciu o doświadczenia wynikające z rozporządzenia UE w sprawie drewna, z myślą o wprowadzeniu do japońskich przepisów obowiązkowej należytej staranności;

22.  ubolewa z powodu podjętej przez Japonię próby zakończenia moratorium na połowy wielorybów w celach zarobkowych podczas posiedzeń Międzynarodowej Komisji Wielorybnictwa (IWC) we wrześniu 2018 r. i wzywa do zawieszenia połowów wielorybów do celów naukowych;

23.  podkreśla, że Japonia to drugi co do wielkości rynek kosmetyczny na świecie; przypomina, że testowanie kosmetyków na zwierzętach oraz sprzedaż przywożonych produktów kosmetycznych testowanych na zwierzętach są zakazane w UE; w tym kontekście zachęca strony do wymiany informacji i współpracy w celu zakończenia testowania kosmetyków na zwierzętach w Japonii;

24.  podkreśla znaczenie zachowania różnorodności biologicznej i zachęca Japonię do wycofania zastrzeżeń do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES);

25.  wzywa parlamenty państw członkowskich UE do szybkiej ratyfikacji oraz do gruntownego wdrożenia wstępnego porozumienia we wszystkich sektorach;

26.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Japonii.

(1)

Dz.U. L 216 z 24.8.2018, s. 1.

(2)

Dz.U. L 90 z 6.4.2011, s. 2.

(3)

Dz.U. C 443 z 22.12.2017, s. 49.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(0000)0000.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Umowa o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony

Odsyłacze

2018/0122M(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

8.11.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

15.11.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Alojz Peterle

9.10.2018

 

 

 

Data przyjęcia

21.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

43

2

9

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Michèle Alliot-Marie, Nikos Androulakis, Petras Auštrevičius, Bas Belder, Victor Boştinaru, Elmar Brok, Klaus Buchner, James Carver, Lorenzo Cesa, Georgios Epitideios, Eugen Freund, Michael Gahler, Iveta Grigule-Pēterse, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Arne Lietz, Sabine Lösing, Andrejs Mamikins, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Tonino Picula, Kati Piri, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Michel Reimon, Sofia Sakorafa, Jean-Luc Schaffhauser, Anders Sellström, Alyn Smith, Jordi Solé, Dobromir Sośnierz, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, László Tőkés, Miguel Urbán Crespo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Doru-Claudian Frunzulică, Takis Hadjigeorgiou, Marek Jurek, Antonio López-Istúriz White, David Martin, Gilles Pargneaux, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Eleni Theocharous, Mirja Vehkaperä, Željana Zovko

Data złożenia

23.11.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

43

+

ALDE

Petras Auštrevičius, Iveta Grigule-Pēterse, Javier Nart, Marietje Schaake, Mirja Vehkaperä

ECR

Bas Belder, Marek Jurek, Eleni Theocharous

PPE

Michèle Alliot-Marie, Elmar Brok, Lorenzo Cesa, Michael Gahler, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Antonio López-Istúriz White, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Alojz Peterle, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Anders Sellström, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, László Tőkés, Željana Zovko

S&D

Nikos Androulakis, Victor Boştinaru, Eugen Freund, Doru-Claudian Frunzulică, Arne Lietz, Andrejs Mamikins, David Martin, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Gilles Pargneaux, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Kati Piri

VERTS/ALE

Michel Reimon, Alyn Smith

2

-

ENF

Jean-Luc Schaffhauser

NI

Georgios Epitideios

9

0

GUE/NGL

Takis Hadjigeorgiou, Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Helmut Scholz, Miguel Urbán Crespo

NI

James Carver, Dobromir Sośnierz

VERTS/ALE

Klaus Buchner, Jordi Solé

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 3 grudnia 2018Informacja prawna