Procedura : 2018/0228(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0409/2018

Teksty złożone :

A8-0409/2018

Debaty :

PV 11/12/2018 - 21
CRE 11/12/2018 - 21

Głosowanie :

PV 12/12/2018 - 19.2
CRE 12/12/2018 - 19.2
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania
PV 17/04/2019 - 16.13

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0517
P8_TA(2019)0420

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 1843kWORD 247k
28.11.2018
PE 625.415v02-00 A8-0409/2018

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” i uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014.

(COM(2018)0438 – C8-0255/2018– 2018/0228(COD))

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawcy: Henna Virkkunen, Marian-Jean Marinescu i Pavel Telička

(procedura wspólnych posiedzeń komisji – art. 55 Regulaminu)

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
 OPINIA Komisji Budżetowej
 OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” i uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014.

(COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD))

(zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0438),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 172 i 194 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0255/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia ... ,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając wspólne obrady Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki zgodnie z art. 55 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki, a także opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A8-0409/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(1)*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

Wniosek

(i) ROZPORZĄDZENIE (UE) ... /... PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

(ii) z dnia ...

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(iii) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 i 194,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów(3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(iv) (1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, w celu ożywienia tworzenia miejsc pracy oraz z myślą o dotrzymaniu długoterminowych zobowiązań w zakresie dekarbonizacji Unia potrzebuje nowoczesnej, multimodalnej i wysoce efektywnej infrastruktury, która przyczyni się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów, w tym regionów odległych, najbardziej oddalonych, wyspiarskich, peryferyjnych i górskich, w sektorze transportu, w sektorze cyfrowym i w sektorze energii. Połączenia te powinny pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, w tym osób o ograniczonej możliwości poruszania się, oraz towarów, kapitału i usług. Sieci transeuropejskie powinny ułatwiać połączenia transgraniczne, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności i do zapewnienia bardziej zrównoważonego charakteru społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

(v) (2)  Celem instrumentu „Łącząc Europę” („program”) jest przyspieszenie inwestycji w dziedzinie sieci transeuropejskich i pozyskanie funduszy zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego, przy jednoczesnym zwiększeniu pewności prawa i poszanowaniu zasady neutralności technologicznej. Program ten powinien umożliwić pełne wykorzystanie efektów synergii między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych, co zwiększy skuteczność działań unijnych i pozwoli na optymalizację kosztów ich realizacji.

(2a)  Program powinien wspierać dostępność terytorialną i jakość sieci połączeń we wszystkich regionach Unii, w tym w regionach oddalonych, najbardziej oddalonych, wyspiarskich, peryferyjnych i górskich oraz transgranicznych, a także na obszarach wyludnionych i słabo zaludnionych.

(vi) (3)  Program powinien przyczyniać się również do realizacji działań UE łagodzących zmianę klimatu, a także wspierać projekty zrównoważone pod względem środowiskowym i społecznym oraz, w stosownych przypadkach, działania na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej. W szczególności należy wzmocnić wkład programu w realizację celów i zadań porozumienia paryskiego oraz proponowanych wartości docelowych w zakresie klimatu i energii na 2030 r., a także długoterminowego celu w zakresie dekarbonizacji.

(vii) (4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz 17 celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość 25% w skali budżetu UE(4). Oczekuje się, że 60% całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, m.in. na podstawie ▌ wskaźników z Rio. ▌ Wydatki dotyczące infrastruktury kolejowej i infrastruktury dróg wodnych, infrastruktury do ładowania, alternatywnych i zrównoważonych paliw dla wszystkich rodzajów transportu, efektywności energetycznej, czystego transportu miejskiego, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2, energii odnawialnej, ▌infrastruktury ▌ śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego oraz infrastruktury gazowej powinny być zgodne z celami w dziedzinie klimatu. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób spójny z wytycznymi opracowanymi dla innych programów unijnych. Zgodnie z celami i zobowiązaniami Unii dotyczącymi ograniczenia wpływu zmian klimatu program sprzyja przechodzeniu na bardziej zrównoważone środki transportu, takie jak kolej, czysty transport miejski, transport morski i żegluga śródlądowa.

(viii) (5)  W celu wypełnienia obowiązków sprawozdawczych określonych w art. 11 lit. c) dyrektywy 2016/2284/UE w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE, odnośnie do pobierania i wykorzystywania funduszy unijnych przeznaczonych na wsparcie środków służących realizacji celów niniejszej dyrektywy, należy śledzić wydatki dotyczące obniżenia emisji zanieczyszczeń powietrza na podstawie wspomnianej dyrektywy.

(ix) (6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii i komplementarności między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych. W tym celu programy prac mogłyby wyraźnie odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do mobilności opartej na sieci i zautomatyzowanej oraz zrównoważonych paliw alternatywnych, w tym również w odniesieniu do odpowiedniej infrastruktury dla wszystkich środków transportu lub wspólnej infrastruktury transgranicznej, a także powinny zakładać zwiększoną elastyczność w celu łączenia wsparcia finansowego w tych sektorach. Umożliwienie komunikacji cyfrowej mogłoby stanowić integralną część projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie energii i transportu. Program powinien umożliwiać, w ramach każdego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych synergicznych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań, jak i pod względem wyższego współfinansowania.

(x) (7)  Wytyczne dotyczące transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (zwane dalej „wytycznymi TEN-T”), przedstawione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013(5), określają infrastrukturę TEN-T, ustalają wymogi, jakie ma ona spełniać, oraz ustanawiają środki ich realizacji. Wytyczne te przewidują w szczególności zakończenie budowy sieci bazowej do 2030 r. poprzez stworzenie nowej infrastruktury oraz istotną modernizację i odtworzenie istniejącej infrastruktury.

(xi) (7a)   Aby zapewnić sieć połączeń w całej Unii, działania przyczyniające się do opracowywania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w sektorze transportu, finansowane w ramach programu, powinny bazować na uzupełnianiu się wszystkich rodzajów transportu w celu zapewnienia wydajnych, wzajemnie połączonych i multimodalnych sieci.

(xii) (8)  Aby osiągnąć cele określone w wytycznych TEN-T, konieczne jest wsparcie w pierwszej kolejności realizowanych obecnie projektów TEN-T, a także połączeń transgranicznych, wąskich gardeł, priorytetów horyzontalnych, brakujących połączeń i węzłów miejskich, a także zapewnienie, w stosownych przypadkach, zgodności wspieranych działań z planami prac dotyczącymi korytarzy, ustanowionymi zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, oraz z ogólnym procesem rozwoju sieci pod względem wydajności i interoperacyjności.

(8a)  W niektórych przypadkach projekty realizowane na terytorium jednego państwa członkowskiego mają istotne skutki transgraniczne i tworzą wartość, która wykracza poza granice państwowe, gdyż poprawiają transgraniczne połączenia na wybrzeżu lub połączenia z szerzej rozumianą gospodarką w głębi lądu poza granicami państw. Projekty wykazujące taki wpływ należy zatem uznać za projekty transgraniczne.

(8b)  W celu uwzględnienia wyjątkowych okoliczności związanych z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej konieczne jest zapewnienie łączności Irlandii z Europą kontynentalną poprzez zmianę trasy i układu korytarzy TEN-T z myślą o uwzględnieniu w nich morskich połączeń między portami irlandzkimi a kontynentalnymi w sieci bazowej i sieci kompleksowej.

(xiii) (9)  Aby odzwierciedlić rosnące przepływy transportowe i rozwój sieci, należy dostosować korytarze sieci bazowej, ich wstępnie zidentyfikowane odcinki i ich przepustowość. W celu zachowania spójności i skuteczności rozwoju i koordynacji korytarzy owe dostosowania do sieci bazowej nie powinny wpłynąć na jej ukończenie do 2030 r., powinny poprawić zasięg korytarzy na terytorium UE oraz powinny być proporcjonalne. Z tego względu długość korytarzy sieci bazowej nie powinna wzrosnąć o więcej niż 15%. Zmiany w sieci kompleksowej muszą być monitorowane i poddawane ocenie, aby zagwarantować, że odcinki są w dalszym ciągu odpowiednie.

(xiv) (10)  Należy wspierać publiczne i prywatne inwestycje na rzecz inteligentnej, interoperacyjnej, zrównoważonej, multimodalnej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, dostępnej dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się, bezpiecznej i chronionej mobilności w całej Unii w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu. W 2017 r. Komisja przedstawiła(6) strategię „Europa w ruchu”, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Inicjatywom tym powinno w stosownych przypadkach towarzyszyć unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu, służące np. przyspieszeniu wdrażania inteligentnych tachografów i modernizacji dotychczasowych.

(xv) (11)  W wytycznych TEN-T w odniesieniu do nowych technologii i innowacji wymaga się, by TEN-T umożliwiała dekarbonizację wszystkich rodzajów transportu poprzez stymulowanie efektywności energetycznej oraz wykorzystanie paliw alternatywnych przy jednoczesnym poszanowaniu zasady neutralności technologicznej. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE(7) określono wspólne ramy środków na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych dla wszystkich rodzajów transportu w Unii w celu jak największego ograniczenia zależności od paliw kopalnych oraz w celu ograniczenia wpływu transportu na środowisko i klimat, a także zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia do dnia 31 grudnia 2025 r. publicznej dostępności punktów ładowania lub tankowania paliw. Jak wskazano we wnioskach Komisji(8) z listopada 2017 r., niezbędny jest kompleksowy zestaw środków służących propagowaniu mobilności niskoemisyjnej, w tym wsparcie finansowe, w przypadku gdy warunki rynkowe nie stanowią wystarczającej zachęty.

(xvi) (12)  W komunikacie „Zrównoważona mobilność dla Europy – bezpieczna, oparta na sieci i czysta”(9) Komisja podkreśliła, że pojazdy zautomatyzowane i zaawansowane systemy łączności sprawią, że pojazdy będą bezpieczniejsze, łatwiejsze do współużytkowania i bardziej przystępne dla wszystkich obywateli, w tym dla osób, które mogą być dzisiaj odcięte od usług w zakresie mobilności, takich jak osoby starsze i osoby o ograniczonej możliwości poruszania się. W tym kontekście Komisja zaproponowała także „Strategiczny plan działania UE na rzecz bezpieczeństwa na drogach” oraz przegląd dyrektywy 2008/096 w sprawie zarządzania infrastrukturą bezpieczeństwa ruchu drogowego. W tym samym duchu należy dostosować inne przepisy, np. dyrektywę 2004/54 w sprawie minimalnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej, do nowych norm bezpieczeństwa i cyfryzacji w sektorze transportu. Poprawa bezpieczeństwa powinna być priorytetem również w sektorze kolejowym. Należy zwłaszcza inwestować w bezpieczeństwo na skrzyżowaniach (sygnalizacja, poprawa infrastruktury). W 2012 r. na 114 000 przejazdach kolejowych w UE doszło do 573 poważnych wypadków, w których zginęło 369 osób, a 339 osób odniosło poważne obrażenia (sprawozdanie ERA z 2014 r.). Dlatego też należy wskazać na szczeblu UE szczególnie niebezpieczne przejazdy, by zainwestować w poprawę tej infrastruktury, którą w perspektywie długoterminowej powinny zastąpić wiadukty i tunele.

(xvii) (13)  Aby przyspieszyć ukończenie projektów transportowych w słabiej rozwiniętych częściach sieci, należy przenieść do programu alokację środków z Funduszu Spójności na potrzeby finansowania projektów transportowych w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności. W początkowej fazie ▌wybór projektów kwalifikujących się do finansowania powinien odbywać się z zachowaniem krajowych alokacji w ramach Funduszu Spójności. Pod koniec początkowego etapu zasoby przeniesione na rzecz programu, nieprzewidziane na projekty w zakresie infrastruktury transportowej, powinny być przydzielane na zasadach konkurencyjnych na projekty zlokalizowane w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Komisja powinna wspierać państwa członkowskie kwalifikujące się do finansowania z Funduszu Spójności w ich wysiłkach na rzecz opracowania odpowiedniej rezerwy projektów, zwłaszcza poprzez wzmacnianie potencjału instytucjonalnego zainteresowanych administracji publicznych.

(xviii) (14)  W następstwie wspólnego komunikatu w sprawie poprawy podwójnej mobilności w Unii Europejskiej z listopada 2017 r.(10) w planie działania na rzecz mobilności wojskowej, przyjętym w dniu 28 marca 2018 r. przez Komisję i wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa(11), podkreślono, że polityka w zakresie infrastruktury transportowej stanowi okazję do zwiększenia efektów synergii między potrzebami w zakresie obronności a transeuropejską siecią transportową (TEN-T), a jej ogólnym celem jest poprawa mobilności w całej Unii. W planie działania wskazano, że do połowy 2018 r. Rada proszona jest o przeanalizowanie i zatwierdzenie wymogów wojskowych w odniesieniu do infrastruktury transportowej oraz że do 2019 r. służby Komisji określą części transeuropejskiej sieci transportowej nadające się również do podwójnego (cywilnego i obronnego) wykorzystania infrastruktury, w tym gdy możliwa jest modernizacja istniejącej infrastruktury. Infrastruktura będzie mieć zawsze podwójne zastosowanie. Finansowanie przez Unię realizacji projektów podwójnego zastosowania powinno odbywać się za pośrednictwem programu w oparciu o programy prac poprzez wymierne działania spełniające stosowne wymogi ustalone w kontekście planu działania.

(xix) (14a)  Wprowadzenie planu działania dotyczącego podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej) w Unii jest elementem ogólnego celu, jakim jest poprawa mobilności w UE, a jednocześnie odpowiedzią na wyzwania logistyczne i związane z mobilnością, określone w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. W tym celu niezbędna jest harmonizacja norm i przepisów transgranicznych oraz celnych, jak również procedur administracyjnych i ustawodawczych. Rola, jaką odgrywają wspólne przedsięwzięcia UE, ma m.in. kluczowe znaczenie dla harmonizacji procedur administracyjnych i ustawodawczych, zarówno w przypadku instrumentu „Łącząc Europę”, jak i planu działania dotyczącego podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej). Dwojaka mobilność przyczyni się do rozwoju instrumentu „Łącząc Europę”, w szczególności w zakresie budżetu i środków służących zaspokajaniu nowych i przyszłych potrzeb.

(xx) (15)  W komunikacie „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”(12) Komisja podkreśliła szczególne potrzeby transportowe, energetyczne i cyfrowe regionów najbardziej oddalonych oraz konieczność zapewnienia odpowiedniego finansowania unijnego w celu zaspokojenia tych potrzeb, w tym za pośrednictwem programu dzięki stosowaniu stóp współfinansowania do maksymalnie 85%.

(xxi) (16)  Biorąc pod uwagę znaczne potrzeby inwestycyjne w kontekście ukończenia sieci bazowej TEN-T do 2030 r. (szacowane na 350 mld EUR w latach 2021–2027) i sieci kompleksowej TEN-T do 2050 r. oraz inwestycje w zakresie dekarbonizacji, cyfryzacji i transportu miejskiego (szacowane na 700 mld EUR w latach 2021–2027), należy utrzymać na odpowiednim poziomie środki budżetowe dla sektora transportu, zgodnie z poziomem środków, który przewidziano na początku okresu programowania 2014–2020, a także w jak najbardziej efektywny sposób wykorzystać różne unijne programy i instrumenty finansowania, maksymalizując tym samym wartość dodaną inwestycji wspieranych przez Unię. Zostałoby to osiągnięte dzięki usprawnieniu procesu inwestycyjnego oraz eksponowaniu puli projektów transportowych, a także dzięki dbaniu o spójność między odpowiednimi programami unijnymi, a mianowicie instrumentem „Łącząc Europę”, Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego (EFRR), Funduszem Spójności i InvestEU. W szczególności należy uwzględnić, w stosownych przypadkach, warunki podstawowe wyszczególnione w załączniku IV rozporządzenia (UE) XXX [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz („CPR”)].

(xxii) (17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013(13) określa priorytety w zakresie transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, które powinny zostać zrealizowane, aby osiągnąć unijne cele polityki w zakresie energii i klimatu, identyfikuje projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, które są niezbędne do realizacji tych priorytetów, ustanawia środki w zakresie wydawania zezwoleń, udziału sektora publicznego oraz regulacje przyspieszające lub ułatwiające realizację tych projektów, w tym kryteria kwalifikowalności takich projektów do otrzymania unijnej pomocy finansowej.Należy dokonać przeglądu wykazu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i wytycznych TEN‑E, aby uwzględnić cele i założenia porozumienia paryskiego oraz unijne cele w dziedzinie klimatu i energii na rok 2030 i kolejne lata.

(xxiii) (18)  W dyrektywie [przekształcenie dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii] podkreśla się potrzebę ustanowienia ram umożliwiających zwiększone wykorzystanie funduszy unijnych, czyniąc wyraźne odniesienie do kwestii umożliwienia podejmowania działań wspierających współpracę transgraniczną w dziedzinie energii odnawialnej.

(xxiv) (19)  Ukończenie infrastruktury sieciowej pozostaje priorytetem w kontekście zapewnienia rozwoju energii odnawialnej, natomiast uwzględnienie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej oraz rozwój inteligentnego i efektywnego systemu energetycznego obejmującego rozwiązania w zakresie magazynowania i reagowania na zapotrzebowanie, które ułatwiają zrównoważenie sieci, stanowi odzwierciedlenie podejścia przyjętego w ramach inicjatywy „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, ze zbiorową odpowiedzialnością za osiągnięcie ambitnej wartości docelowej dla energii odnawialnej w 2030 r., przy zagwarantowaniu sprawiedliwej i odpowiedniej transformacji społecznej oraz z uwzględnieniem ambitnych długoterminowych celów w zakresie dekarbonizacji.

(xxv) (20)  Innowacyjne technologie infrastrukturalne, które umożliwiają przejście na ▌niskoemisyjne systemy energetyczne i transportowe oraz zwiększają bezpieczeństwo dostaw w dążeniu do większej niezależności energetycznej Unii, są niezbędne w świetle unijnej agendy dekarbonizacji. W szczególności w swoim komunikacie z dnia 23 listopada 2017 r. pt. „Komunikat w sprawie rozwoju sieci energetycznych w Europie”(14) Komisja podkreśliła, że rola energii elektrycznej, w przypadku gdy energia ze źródeł odnawialnych będzie stanowić połowę produkcji energii elektrycznej do 2030 r., będzie w coraz większym stopniu powodować obniżenie emisyjności sektorów dotychczas zdominowanych przez paliwa kopalne, na przykład transportu, przemysłu oraz sektora ogrzewania i chłodzenia, oraz że w związku z tym priorytetem w ramach polityki transeuropejskiej infrastruktury energetycznej muszą być ▌elektroenergetyczne połączenia międzysystemowe, magazynowanie energii elektrycznej ▌, projekty inteligentnych sieci i inwestowanie w infrastrukturę gazową. W celu wspierania realizacji unijnych celów w zakresie dekarbonizacji i integracji rynku wewnętrznego oraz z myślą o bezpieczeństwie dostaw należy odpowiednio uwzględnić i priorytetowo traktować technologie i projekty przyczyniające się do przejścia na ▌ gospodarkę niskoemisyjną. Komisja będzie dążyć do zwiększenia liczby projektów w zakresie transgranicznych inteligentnych sieci, innowacyjnych technologii magazynowania oraz przesyłu dwutlenku węgla, przeznaczonych do objęcia wsparciem w ramach programu.

(20a)  Potrzebne jest wsparcie na rzecz projektów inteligentnych sieci energetycznych, jeżeli projekty te łączą produkcję, dystrybucję lub zużycie energii elektrycznej przy użyciu systemu zarządzania w czasie rzeczywistym i wpływają na transgraniczne przepływy energii. Projekty energetyczne powinny ponadto odzwierciedlać centralną rolę inteligentnych sieci w transformacji energetyki, a wsparcie w ramach programu powinno pomagać w przezwyciężaniu niedoborów finansowania utrudniających obecnie inwestycje służące powszechnemu wprowadzaniu technologii inteligentnych sieci.

(xxvi) (20b)  W odniesieniu do elektroenergetycznych połączeń międzysystemowych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady [w sprawie zasad zarządzania unią energetyczną] (UE) 2018/... określono cel dotyczący elektroenergetycznych połączeń między państwami członkowskimi – 15% – który należy osiągnąć do 2030 r. Program powinien przyczynić się do realizacji tego celu.

(xxvii) (21)  Osiągnięcie jednolitego rynku cyfrowego opiera się na podstawowej infrastrukturze łączności cyfrowej. Cyfryzacja przemysłu europejskiego i modernizacja sektorów, takich jak transport, energia, opieka zdrowotna i administracja publiczna, zależą od powszechnego dostępu do niezawodnych, przystępnych cenowo sieci o dużej i bardzo dużej przepustowości. Łączność cyfrowa stała się jednym z decydujących czynników eliminowania różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, służąc wspieraniu modernizacji lokalnych gospodarek i dywersyfikacji działalności gospodarczej. Należy dostosować zakres interwencji podejmowanej w ramach programu w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, aby odzwierciedlić jej rosnące znaczenie dla całej gospodarki i społeczeństwa. W związku z tym konieczne jest określenie projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, niezbędnych do realizacji celów jednolitego rynku cyfrowego w Unii, a także uchylenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/2014(15).

(xxviii) (22)  W komunikacie pt. „Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – W kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego”(16) („strategia na rzecz społeczeństwa gigabitowego”) określono strategiczne cele na rok 2025 r. z myślą o optymalizacji inwestycji w infrastrukturę łączności cyfrowej. Dyrektywa (UE) 2018/XXX [o Europejskim kodeksie łączności elektronicznej] ma na celu, między innymi, stworzenie otoczenia regulacyjnego, które sprzyjać będzie prywatnym inwestycjom w sieci łączności cyfrowej. Niemniej jednak jest oczywiste, że wdrożenia sieci, które jest wysoce konieczne będą pilnie wymagały większej uwagi w związku ich ograniczoną rentownością na wielu obszarach w Unii ze względu na różne czynniki, takie jak oddalenie tych regionów i ich specyfika terytorialna bądź geograficzna, niska gęstość zaludnienia czy różne kwestie społeczno-gospodarcze. Program powinien zatem mieć również na celu zapewnienie równowagi między obszarami wiejskimi i miejskimi, aby wnieść wkład w osiągnięcie wspomnianych celów strategicznych określonych w strategii na rzecz społeczeństwa gigabitowego, uzupełniając wsparcie na rzecz wdrożenia sieci o bardzo dużej przepustowości udzielane za pośrednictwem innych programów, w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności oraz Funduszu InvestEU.

(xxix) (23)  Choć wszystkie sieci łączności cyfrowej, które są połączone z internetem, są ze swej istoty sieciami transeuropejskimi, głównie ze względu na funkcjonowanie umożliwianych aplikacji i usług, pierwszeństwo we wspieraniu za pośrednictwem programu należy przyznać działaniom o najwyższym oczekiwanym wpływie wywieranym na jednolity rynek cyfrowy, m.in. dzięki ich dostosowaniu do celów strategii na rzecz społeczeństwa gigabitowego, jak również na cyfrową transformację gospodarki i społeczeństwa, z uwzględnieniem zaobserwowanych niedoskonałości rynku i przeszkód w realizacji.

(xxx) (24)  Szkoły, uniwersytety, biblioteki, organy administracji lokalnej, okręgowej, regionalnej czy krajowej, główni dostawcy usług publicznych, szpitale i ośrodki zdrowia, węzły transportowe i przedsiębiorstwa zaawansowane cyfrowo są podmiotami i miejscami, które mogą wpływać na istotne zmiany społeczno-gospodarcze na obszarach, na których są one zlokalizowane, w tym na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych. Tego rodzaju podmioty stymulujące rozwój społeczno-gospodarczy muszą być w czołówce, jeśli chodzi o gigabitowe połączenia z internetem, aby zapewnić dostęp do najlepszych usług i aplikacji dla europejskich obywateli, przedsiębiorstw i społeczności lokalnych. Program powinien wspierać dostęp do gigabitowych połączeń z internetem oraz połączeń o wysokiej przepustowości, w tym najnowocześniejszych połączeń mobilnych, dla wspomnianych podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy w celu maksymalizacji ich pozytywnych skutków ubocznych dla gospodarki i społeczeństwa, w tym poprzez zwiększenie popytu na połączenia i usługi.

(xxxi) (25)  Ponadto, wykorzystując sukces realizacji inicjatywy WiFi4EU, w ramach programu należy nadal wspierać zapewnianie bezpłatnej, bezpiecznej, wysokiej jakości lokalnej łączności bezprzewodowej w ośrodkach lokalnego życia publicznego, z uwzględnieniem podmiotów pełniących misję publiczną, takich jak organy publiczne i dostawcy usług publicznych, jak również w przestrzeniach zewnętrznych dostępnych publicznie, w celu promowania unijnej wizji cyfrowej w społecznościach lokalnych.

(xxxii) (25a)  Infrastruktura cyfrowa jest ważną podstawą innowacji. Aby program mógł maksymalnie zwiększyć swoje oddziaływanie, powinien on koncentrować się na finansowaniu infrastruktury. Poszczególne usługi i aplikacje cyfrowe, takie jak te, które obejmują różne technologie rozporoszonego rejestru lub stosowanie sztucznej inteligencji, powinny zatem zostać wyłączone z zakresu programu, a zamiast tego, w stosownych przypadkach, powinny być objęte innymi instrumentami, takimi jak program „Cyfrowa Europa”. Ważne jest również, aby zmaksymalizować synergię między różnymi programami.

(xxxiii) (26)  Rentowność przewidywanych kolejnych generacji usług cyfrowych, takich jak usługi i aplikacje internetu rzeczy, które mają przynieść znaczne korzyści w różnych sektorach i dla całego społeczeństwa, będzie wymagać nieprzerwanego transgranicznego zasięgu sieci 5G, w szczególności w celu umożliwienia użytkownikom i przedmiotom zachowania połączenia w trakcie podróży. Jednocześnie niejasne pozostają scenariusze dotyczące podziału kosztów wdrożenia systemów 5G we wszystkich tych sektorach, a postrzegane ryzyko związane z ich komercyjnym wdrożeniem w niektórych kluczowych obszarach jest bardzo wysokie. Oczekuje się, iż korytarze drogowe i połączenia kolejowe będą kluczowymi obszarami dla pierwszej fazy nowych zastosowań w dziedzinie mobilności opartej na sieci, a zatem stanowią one kluczowe projekty transgraniczne w kontekście finansowania w ramach tego programu.

(xxxiv) (27)  Niepołączone terytoria na wszystkich obszarach Unii, w tym na obszarach centralnych, stanowią wąskie gardła i niewykorzystany potencjał jednolitego rynku cyfrowego. Na większości obszarów wiejskich i oddalonych dostęp do wysokiej jakości internetu może odgrywać istotną rolę jako czynnik zapobiegający przepaści cyfrowej, izolacji i wyludnianiu poprzez zmniejszenie kosztów dostawy towarów i usług oraz częściowe zrekompensowanie życia w oddaleniu. Wysokiej jakości łączność internetowa jest niezbędna z punktu widzenia nowych możliwości gospodarczych, takich jak rolnictwo precyzyjne czy rozwój gospodarki ekologicznej na obszarach wiejskich. Program powinien przyczynić się do zapewnienia wszystkim gospodarstwom domowym w Europie – na obszarach wiejskich bądź miejskich – łączności stacjonarnej lub bezprzewodowej o bardzo dużej przepustowości, koncentrując się na tych projektach wdrożeniowych, które dotyczą stwierdzonych niedoskonałości rynku i mogą być realizowane za pomocą dotacji o niskiej intensywności. Tym samym program powinien mieć na celu osiągnięcie kompleksowego pokrycia zasięgiem gospodarstw domowych i terytoriów, ponieważ eliminowanie luk w obszarach pokrytych już zasięgiem na późniejszych etapach nie jest oszczędnym rozwiązaniem.

(xxxv) (28)  Wdrożenie szkieletowych sieci łączności elektronicznej, w tym wykorzystujących podmorskie kable łączące terytoria europejskie z państwami trzecimi na innych kontynentach bądź łączące wyspy europejskie lub terytoria zamorskie z obszarem kontynentalnym, jest konieczne w celu zapewnienia niezbędnej redundancji w przypadku tego rodzaju kluczowej infrastruktury oraz w celu zwiększenia zdolności i odporności sieci cyfrowych Unii. Projekty takie są jednak często nieopłacalne ekonomicznie bez wsparcia publicznego.

(xxxvi) (29)  Działania przyczyniające się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej powinny wykorzystywać najlepszą dostępną i odpowiednią technologię ▌, proponując najlepiej wyważone proporcje między najnowszymi technologiami pod względem wydajności przepływu danych, bezpieczeństwa transmisji, odporności sieci, cyberbezpieczeństwa oraz opłacalności, i powinny być traktowane priorytetowo za pomocą programów prac, z uwzględnieniem kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wdrożenia sieci o bardzo dużej przepustowości mogą obejmować infrastrukturę pasywną w celu maksymalizacji korzyści społeczno-gospodarczych oraz korzyści dla środowiska. Ponadto przy ustalaniu priorytetów działań należy uwzględniać potencjalne pozytywne skutki uboczne w zakresie łączności, na przykład gdy wdrażany projekt może wzmocnić uzasadnienie biznesowe dla przyszłych wdrożeń, prowadząc do rozszerzenia pokrycia zasięgiem terytoriów i ludności na obszarach, które do tej pory pozostawały poza zasięgiem.

(xxxvii) (30)  Unia opracowała własną satelitarną technologię pozycjonowania, nawigacji i pomiaru czasu (EGNOS/Galileo) oraz własny system obserwacji Ziemi (Copernicus). Zarówno EGNOS/Galileo, jak i program Copernicus oferują zaawansowane usługi, które przynoszą istotne korzyści ekonomiczne użytkownikom publicznym i prywatnym. W związku z tym wszelka finansowana w ramach programu infrastruktura transportowa, energetyczna lub cyfrowa, wykorzystująca usługi pozycjonowania, nawigacji i pomiaru czasu lub obserwacji Ziemi, powinna być kompatybilna pod względem technicznym z EGNOS/Galileo i programem Copernicus.

(xxxviii) (31)  Pozytywne wyniki pierwszego zaproszenia do składania wniosków dotyczących łączenia instrumentów, uruchomionego w ramach obecnego programu w 2017 r., potwierdziły adekwatność i wartość dodaną wynikającą z wykorzystania dotacji UE do łączenia finansowania ze środkami pochodzącymi z Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub krajowych banków prorozwojowych lub innych instytucji finansowania rozwoju i publicznych instytucji finansowych, a także od instytucji finansowych sektora prywatnego i inwestorów z sektora prywatnego, w tym poprzez partnerstwa publiczno-prywatne. Podejście łączone powinno przyczynić się do przyciągnięcia prywatnych inwestycji i zapewnić zwiększenie ogólnego wkładu sektora publicznego zgodnie z celami programu InvestEU. Program powinien zatem nadal wspierać działania ▌ umożliwiające połączenie dotacji unijnych oraz innych źródeł finansowania. W dziedzinie transportu działania łączone nie powinny przekraczać 10 % odnośnej puli środków.

(xxxix) (31a)  W sektorze transportu działania łączone powinny być przede wszystkim przewidziane na projekty mające na celu cyfryzację sektora, w szczególności SESAR i ERTMS, od których oczekuje się zwrotu finansowego.

(xl) (32)  Ponadto cele polityki wynikające z niniejszego programu będą również realizowane dzięki instrumentom finansowym i gwarancjom budżetowym w ramach segmentów [...] Funduszu InvestEU. Działania objęte programem powinny być wykorzystywane do pobudzania inwestycji w drodze korygowania niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, w proporcjonalny i odpowiedni sposób, bez powielania bądź wypierania finansowania prywatnego, i powinny zapewniać wyraźną europejską wartość dodaną.

(xli) (33)  Aby sprzyjać zintegrowanemu rozwojowi cyklu innowacji, konieczne jest zapewnienie komplementarności między innowacyjnymi rozwiązaniami opracowanymi w kontekście unijnych programów ramowych w zakresie badań naukowych i innowacji a innowacyjnymi rozwiązaniami wdrażanymi przy wsparciu ze strony instrumentu „Łącząc Europę”. W tym celu synergie z programem „Horyzont Europa” zapewnią, aby: a) potrzeby badawcze i inwestycyjne w obszarach transportu, energii i technologii cyfrowych w UE zostały zidentyfikowane i ustalone w trakcie procesu planowania strategicznego programu „Horyzont Europa”;instrument „Łącząc Europę” ściśle współdziałał z programem „Horyzont Europa” na rzecz wsparcia szeroko zakrojonego rozwoju i wdrożenia innowacyjnych technologii i rozwiązań w zakresie infrastruktury transportowej, energetycznej i cyfrowej, a także w zakresie synergii pomiędzy tymi dziedzinami, w szczególności tych, które są rezultatem programu „Horyzont Europa”; c) ułatwiona została wymiana informacji i danych między programem „Horyzont Europa” a instrumentem „Łącząc Europę”, na przykład poprzez wyróżnienie technologii z programu „Horyzont Europa” o wysokiej gotowości rynkowej, które mogłyby być dalej wdrażane za pomocą instrumentu „Łącząc Europę”.

(xlii) (34)  Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na cały okres 2021–2027, które stanowią główną kwotę odniesienia w rozumieniu [zaktualizować odesłanie stosownie do nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego: pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami31, dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas rocznej procedury budżetowej]. Tę pulę środków finansowych należy utrzymać przez cały okres trwania programu i nie powinna ona podlegać żadnym cięciom ani przesunięciu środków do innych programów, tak by zachować równowagę pierwotną, ale również kompromisy i przydziały tematyczne i terytorialne w całym okresie objętym programem.

(xliii) (35)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i skoordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego, otrzymywanego w szczególności za pośrednictwem, w stosownych przypadkach, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji, Funduszu InvestEU oraz instrumentu „Łącząc Europę”. Wsparcie finansowe powinno również być wykorzystywane, w stosownych przypadkach, w sposób zgodny z unijnymi i krajowymi planami w zakresie energii i klimatu.

(xliv) (36)  Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te, ustanowione rozporządzeniem finansowym, określają w szczególności procedurę ustanawiania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 TFUE dotyczą również:

(xlv) a)  ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego unijnego finansowania, co przewiduje rozporządzenie XXXXX w sprawie ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, oraz

(xlvi) b)  środków wiążących skuteczność funduszy z należytym zarządzaniem gospodarką, jak przewiduje rozporządzenie XXXXX ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz.

(xlvii) (37)  Wyboru rodzajów finansowania oraz metod realizacji na podstawie niniejszego rozporządzenia należy dokonywać na podstawie ich potencjału w zakresie osiągnięcia szczegółowych celów działań i możliwości uzyskania rezultatów, z uwzględnieniem w szczególności kosztów kontroli, obciążeń administracyjnych oraz spodziewanego ryzyka niezgodności z wymogami. Należy rozważyć zastosowanie płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych, a także formę finansowania niepowiązanego z kosztami, o którym mowa w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego.

(xlviii) (38)  Państwa trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programach unijnych w ramach współpracy ustanowionej na mocy porozumienia EOG, które przewiduje realizację programów w drodze decyzji przyjętej na mocy tej umowy. Państwa trzecie mogą brać udział także w oparciu o inne instrumenty prawne. Należy wprowadzić w niniejszym rozporządzeniu specjalny przepis dotyczący przyznawania niezbędnych praw i dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, aby umożliwić im pełne wykonywanie ich odpowiednich kompetencji.

(xlix) (39)  Rozporządzenie finansowe ustanawia zasady udzielania dotacji. Aby uwzględnić specyfikę działań wspieranych w ramach programu oraz zapewnić ich spójną realizację w sektorach objętych programem, należy przewidzieć dodatkowe wskazówki dotyczące kryteriów kwalifikowalności i kryteriów wyboru. Ponadto Komisja i/lub agencje wykonawcze odpowiedzialne za realizację programu nie są upoważnione do wprowadzania dodatkowych obowiązków, nieprzewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w odniesieniu do wyboru operacji i ich finansowania. Nie odstępując od rozporządzenia finansowego, w programach prac można w niektórych przypadkach przewidywać procedury uproszczone, kiedy cele zaproszeń do składania wniosków nie mają skutków strategicznych.

(l) (39a)  Zgodnie z rozporządzeniem finansowym kryteria wyboru i udzielenia zamówienia są określone w programach prac. W sektorze transportu jakość i adekwatność projektu należy oceniać również z uwzględnieniem jego spodziewanego wpływu na łączność UE, jego zgodności z wymogami dostępności i jego strategii pod względem przyszłych potrzeb w zakresie obsługi technicznej.

(li) (40)  Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013(17), rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95(18), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96(19) i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/193(20) interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371(21). Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, Prokuraturze Europejskiej (EPPO) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa.

(lii) (40a)  Udana realizacja programu zależy w dużym stopniu od poziomu współpracy między stronami uczestniczącymi we wspólnym projekcie. Dlatego należy zachęcać do tworzenia struktury joint venture, między innymi przez wyższy poziom współfinansowania.

(liii) (41)  Zgodnie z [zaktualizować odesłanie stosownie do nowej decyzji w sprawie KTZ: art. 94 decyzji Rady 2013/755/UE(22)] osoby i podmioty mające siedzibę w krajach i terytoriach zamorskich (KTZ) kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów programu oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dany kraj lub terytorium zamorskie są powiązane.

(liv) (42)  Unia powinna dążyć do zapewnienia spójności i synergii z unijnymi programami w zakresie polityki zewnętrznej, z uwzględnieniem pomocy przedakcesyjnej wynikającej z zobowiązań podjętych w kontekście komunikatu „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie”(23).

(lv) (43)  W przypadku gdy państwa trzecie lub podmioty z siedzibą w państwach trzecich uczestniczą w działaniach przyczyniających się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, pomoc finansowa powinna być dostępna tylko wtedy, gdy jest ona niezbędna do osiągnięcia celów tych projektów.

(43a)  Zgodnie z art. 85 dyrektywy 2014/25/UE, w przypadku państw trzecich, z którymi Unia nie zawarła wielostronnej lub dwustronnej umowy zapewniającej porównywalny i skuteczny dostęp przedsiębiorstw unijnych do rynków zamówień publicznych tych państw trzecich, wszelkie oferty złożone w związku z udzieleniem zamówienia publicznego na dostawy w ramach projektu współfinansowanego z instrumentu „Łącząc Europę” mogą zostać odrzucone, jeżeli udział produktów pochodzących z państw trzecich przekracza 50 % całkowitej wartości produktów zawartych w tej ofercie.

(lvi) (44)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.(24) zachodzi potrzeba oceny funduszy w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, takich jak kontrola uodparniania na klimat, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Komisja powinna przeprowadzać oceny, a ich wyniki przekazywać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów, aby ocenić skuteczność i efektywność finansowania oraz jego wpływu na ogólne cele programu, a także by wprowadzić niezbędne zmiany.

(lvii) (45)  Należy wdrożyć przejrzyste, podlegające rozliczeniu i odpowiednie środki monitorowania i sprawozdawczości, w tym wymierne wskaźniki, aby oceniać i przedstawiać postępy w realizacji programu pod kątem osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz aby promować jego osiągnięcia. Wspomniany system sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów powinien zapewniać, by dane na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego rezultatów były przydatne do dogłębnej analizy poczynionych postępów i trudności napotkanych wzdłuż korytarzy sieci bazowej oraz by dane te i wyniki były gromadzone w sposób wydajny, skuteczny i terminowy. Konieczne jest nałożenie proporcjonalnych wymogów sprawozdawczych na odbiorców środków unijnych w celu zebrania odpowiednich danych na potrzeby programu.

(lviii)(45a)  Program jest realizowany za pomocą programów prac. Do końca marca 2021 r. Komisja powinna opracować program ramowy, który będzie obejmował przewidziany harmonogram programów prac, zaproszeń do składania ofert, ich tematy i przyznane dofinansowanie oraz inne niezbędne szczegółowe informacje, aby zapewnić przejrzystość i przewidywalność w całym okresie trwania programu oraz poprawić jakość projektów.

(lix)(45a)  Należy przeprowadzić kompleksową ocenę programu, aby zagwarantować spójność priorytetów inwestycyjnych programu ze zobowiązaniami Unii w zakresie zmiany klimatu.

(lx) (46)  W celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przyjmowania programów prac oraz programu ramowego. ▌

(lxi) (47)  W celu dostosowania, w razie potrzeby, wskaźników stosowanych do monitorowania realizacji programu, ▌a także definicji transportowych korytarzy sieci bazowej, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian w częściach I, II i III załącznika do niniejszego rozporządzenia oraz wymogów wojskowych, do stworzenia lub zmiany wykazu odcinków transeuropejskiej sieci transportowej nadających się do transportu wojskowego, stworzenia lub zmiany wykazu projektów priorytetowych w zakresie infrastruktury podwójnego zastosowania i procedury oceny kwalifikowalności działań związanych z mobilnością wojskową. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(lxii) (48)  W celu zapewnienia jasności należy uchylić rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014. Należy jednak zachować skutki art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013, który zmienia załącznik do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010(25) w odniesieniu do wykazu korytarzy towarowych.

(lxiii) (49)  Aby umożliwić terminowe przyjęcie aktów wykonawczych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

1.ROZDZIAŁ I

2.PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia instrument „Łącząc Europę” (zwany dalej „programem”).

Określa ono cele programu, budżet na lata 2021–2027, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.

Artykuł 2Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)  „działanie” oznacza każdą działalność, która została uznana za finansowo i technicznie niezależną, ma określone ramy czasowe i jest niezbędna do realizacji danego projektu;

b)  „paliwa alternatywne” oznaczają paliwa alternatywne dla wszystkich środków transportu w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 2014/94/UE;

c)  „państwo stowarzyszone” oznacza państwo trzecie, które jest stroną zawartej z Unią umowy umożliwiającej jego uczestnictwo w programie zgodnie z art. 5;

ca)  „beneficjent” oznacza podmiot, któremu w drodze wyboru przyznano pomoc finansową UE na podstawie kryteriów kwalifikowalności określonych w art. 11 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. [197] rozporządzenia finansowego;

d)  „działanie łączone” oznacza działania wspierane z budżetu UE, w tym działanie w ramach instrumentów łączonych zgodnie z [art. 2 pkt 6] rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/XXX (rozporządzenia finansowego), łączące bezzwrotne formy wsparcia, instrumenty finansowe lub gwarancje budżetowe z budżetu UE oraz zwrotne formy wsparcia z instytucji finansowania rozwoju lub innych publicznych instytucji finansowych, a także z komercyjnych instytucji finansowych i od inwestorów;

da)  „wąskie gardło” oznacza barierę fizyczną lub funkcjonalną skutkującą przerwaniem systemu, co wpływa na ciągłość przepływów dalekobieżnych lub transgranicznych, która może zostać przezwyciężona poprzez stworzenie nowej infrastruktury lub gruntowne unowocześnienie istniejącej infrastruktury, co mogłoby skutkować znaczącymi udoskonaleniami pozwalającymi na wyeliminowanie ograniczeń powodowanych przez wąskie gardło;

e)  „sieć kompleksowa” oznacza infrastrukturę transportową określoną zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

f)  „sieć bazowa” oznacza infrastrukturę transportową określoną zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) 1315/2013;

g)  „korytarze sieci bazowej” oznaczają instrument ułatwiający skoordynowane wdrażanie sieci bazowej, zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, oraz wymieniony w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia;

ga)  „połączenie transgraniczne” w dziedzinie infrastruktury transportowej oznacza projekty obejmujące odcinek kolejowy, drogowy, wodny śródlądowy lub morski między państwami członkowskimi lub państwem członkowskim a państwem trzecim, albo projekt, obejmujący jakikolwiek środek transportu, realizowany w jednym państwie członkowskim i wykazujący istotne oddziaływanie transgraniczne poprzez usprawnienie ruchu transgranicznego między dwoma państwami członkowskimi;

h)  „projekt transgraniczny w dziedzinie energii odnawialnej” oznacza projekt zakwalifikowany lub spełniający kryteria kwalifikowalności zgodnie z umową o współpracy lub innego rodzaju uzgodnieniami pomiędzy państwami członkowskimi bądź uzgodnieniami między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jak określono w [art. ▌9 lub 11] dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... 1](26)+, w zakresie planowania lub upowszechniania produkcji energii odnawialnej, zgodnie z kryteriami określonymi w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia;

ha)   „efektywność energetyczna przede wszystkim” oznacza szczególne uwzględnianie, w decyzjach dotyczących planowania, polityki i inwestycji, alternatywnych racjonalnych pod względem kosztów środków służących zwiększeniu efektywności energetycznej zapotrzebowania na energię i dostaw energii, w szczególności dzięki racjonalnym pod względem kosztów oszczędnościom końcowego zużycia energii, inicjatywom dotyczącym odpowiedzi odbioru, a także wydajniejszej konwersji i dystrybucji oraz wydajniejszemu przesyłowi energii, przy jednoczesnym osiąganiu celów odpowiednich decyzji;

i)  „infrastruktura łączności cyfrowej” oznacza sieci o bardzo dużej przepustowości, systemy 5G, lokalną łączność bezprzewodową bardzo wysokiej jakości, sieci szkieletowe, jak również operacyjne platformy cyfrowe bezpośrednio związane z infrastrukturą transportową i energetyczną;

j)  „systemy 5G” oznaczają zestaw elementów infrastruktury cyfrowej opartych na normach uzgodnionych na poziomie światowym w zakresie technologii łączności ruchomej i bezprzewodowej, wykorzystywanej na potrzeby łączności i usług o wartości dodanej, o zaawansowanych parametrach eksploatacyjnych, takich jak wysokie wskaźniki i możliwości przesyłu danych, niski poziom opóźnień, wysoka niezawodność bądź obsługiwanie dużej liczby połączonych urządzeń;

k)  „korytarz 5G” oznacza szlak transportowy, drogę, linię kolejową lub śródlądową drogę wodną, w pełni objęte infrastrukturą łączności cyfrowej, w szczególności systemami 5G, umożliwiającą nieprzerwane świadczenie synergicznych usług cyfrowych, takich jak mobilność oparta na sieci i zautomatyzowana lub podobne usługi w zakresie inteligentnej mobilności dla kolei lub cyfrowej łączności na śródlądowych drogach wodnych;

ka)  „brakujące połączenie” we wszystkich środkach transportu oznacza odcinek korytarza TEN-T lub odcinek transportowy zapewniający połączenie głównych lub kompleksowych sieci z korytarzami TEN-T, którego brakuje lub który zawiera jedno lub więcej wąskich gardeł mających wpływ na ciągłość korytarza TEN-T;

l)  „operacyjne platformy cyfrowe bezpośrednio związane z infrastrukturą transportową i energetyczną” oznaczają fizyczne i wirtualne zasoby technologii informacyjno-komunikacyjnych („ICT”), uzupełniające infrastrukturę łączności, wspierające przepływ, przechowywanie, przetwarzanie i analizę danych dotyczących transportu lub infrastruktury energetycznej;

m)  „projekt będący przedmiotem wspólnego zainteresowania” oznacza projekt określony w rozporządzeniu (UE) nr 1315/2013 lub w rozporządzeniu (UE) nr 347/2013 lub w art. 8 niniejszego rozporządzenia;

n)  „prace studyjne” oznaczają działania niezbędne do przygotowania realizacji projektu, takie jak analizy przygotowawcze, tworzenie map infrastruktury, studia wykonalności, analizy oceniające, testy i analizy zatwierdzające, w tym w formie oprogramowania, oraz wszelkie inne środki wsparcia technicznego, w tym wstępne działania zmierzające do zdefiniowania i opracowania projektu oraz podjęcia decyzji o jego finansowaniu, takie jak rozpoznanie danego terenu i przygotowanie pakietu finansowego;

o)  „podmioty stymulujące rozwój społeczno-gospodarczy” oznaczają podmioty, które ze względu na swoją misję, charakter lub lokalizację mogą bezpośrednio lub pośrednio generować istotne korzyści społeczno-gospodarcze dla obywateli, przedsiębiorstw i społeczności lokalnych znajdujących się w ich otoczeniu lub w ich strefie wpływów;

p)  „państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest członkiem Unii Europejskiej;

q)  „sieci o bardzo dużej przepustowości” oznaczają sieci o bardzo dużej przepustowości w rozumieniu art. [2 ust. 2] dyrektywy (UE) 2018/XXX [o Europejskim kodeksie łączności elektronicznej];

r)  „roboty” oznaczają zakup, dostawę i rozmieszczenie części składowych, systemów i usług, w tym oprogramowania, realizację związanych z projektem prac rozwojowych, budowlanych i instalacyjnych, odbiór instalacji oraz uruchomienie projektu.

ra)  „infrastruktura podwójnego zastosowania do celów obrony cywilnej” oznacza infrastrukturę wykorzystywaną głównie do celów cywilnych, która również ma strategiczne znaczenie do celów obrony i zarządzania kryzysowego i która może być dostosowana do potrzeb podwójnego zastosowania cywilno-wojskowego.

Artykuł 3Cele

1.  Głównym celem programu jest budowa, rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej w celu przyczynienia się do zwiększenia konkurencyjności Europy, poprawy dostępu do rynku wewnętrznego oraz do inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz skonsolidowania spójności terytorialnej, społecznej i gospodarczej, co przyczyni się do długoterminowych zobowiązań do obniżenia emisyjności oraz z naciskiem na maksymalną synergię między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych.

2.  Program ma następujące cele szczegółowe:

a)  w sektorze transportu:

i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących wydajnych, wzajemnie połączonych, interoperacyjnych i multimodalnych sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, dostępnej i chronionej mobilności i takiego samego europejskiego obszaru transportu;

(ii)  dostosowanie części transeuropejskiej sieci transportowej przeznaczonej do transportu wojskowego do podwójnych (cywilnych i obronnych) potrzeb w zakresie mobilności;

b)  w sektorze energii: przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących dalszej integracji wydajnego i konkurencyjnego wewnętrznego rynku energii, interoperacyjności sieci w wymiarze ponadgranicznym i ponadsektorowym, ułatwiających dekarbonizację gospodarki i zapewniających efektywność i niezależność energetyczną UE, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii, w tym odnawialnej, a także pobudzanie wydajności energetycznej;

c)  w sektorze technologii cyfrowych: przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, które przyczyniają się do upowszechnienia bezpiecznych i chronionych sieci cyfrowych o bardzo dużej przepustowości oraz systemów 5G, do zwiększenia odporności i przepustowości cyfrowych sieci szkieletowych na terytoriach UE poprzez połączenie ich z sąsiadującymi terytoriami, jak również do cyfryzacji sieci transportowych i energetycznych

Artykuł 4Budżet

1.  Pulę środków finansowych na realizację programu na okres 2021–2027 ustala się na 43 850 768 000 EUR według stałych cen (XXX EUR według cen bieżących). .

2.  Podział tej kwoty jest następujący:

a)  ▌kwota 33 513 524 000 EUR w cenach stałych (XXX EUR w cenach bieżących) na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), w tym:

1.i)  kwota 17 746 000 000 EUR według cen z 2018 r. (XXX EUR według cen bieżących) z klastra europejskich inwestycji strategicznych;

2. (ii)  kwota 10 000 000 000 EUR w cenach stałych (11 285 493 000 EUR według cen bieżących) przeniesiona z Funduszu Spójności na wydatki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania środków z Funduszu Spójności;

3. (iii)   kwota 5 767 524 000 EUR w cenach stałych (6 500 000 000 EUR według cen bieżących) z  działu bezpieczeństwo i obrona, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii);

b)  ▌kwota 7 675 244 000 EUR w cenach stałych (8 650 000 000 EUR według cen bieżących) na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b), z czego maksymalnie 15% na projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej;

c)  ▌kwota 2 662 000 000 EUR w cenach stałych (3 000 000 000 EUR według cen bieżących) na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c).

3.  Komisja nie zmienia kwoty, o której mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (ii).

4.  Maksymalnie 3 % kwoty, o której mowa w ust. 1, może zostać wykorzystane także na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu oraz wytycznych sektorowych, między innymi na działania przygotowawcze oraz w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Kwota ta może być również wykorzystywana do finansowania środków towarzyszących w celu wsparcia przygotowania projektów.

5.  Zobowiązania budżetowe z tytułu działań trwających dłużej niż jeden rok budżetowy można rozłożyć na kilka lat na roczne raty.

6.  Bez uszczerbku dla rozporządzenia finansowego wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie prac mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2021 r.

7.  Kwota przeniesiona z Funduszu Spójności jest wykonywana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z zastrzeżeniem ust. 8 i bez uszczerbku dla art. 14 ust. 2 lit. b).

8.  Jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, do 31 grudnia 2022 wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji z Funduszu Spójności. Począwszy od 1 stycznia 2023 r., przeniesione na rzecz programu środki, których nie przewidziano na realizację projektu w dziedzinie infrastruktury transportowej, zostaną przekazane, na warunkach konkurencyjnych, wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

9.  Na wniosek państwa członkowskiego i w porozumieniu z odpowiednią instytucją zarządzającą środki przydzielone mu w ramach zarządzania dzielonego mogą zostać przeniesione do programu w celu wykorzystania jako część działania łączonego lub działania na rzecz synergii z innymi programami unijnymi przedstawionego we wniosku złożonym przez to państwo członkowskie i uznanym przez Komisję za spełniający wymogi w ramach procedury programu prac. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a)] rozporządzenia finansowego lub pośrednio zgodnie z lit. c) tego artykułu. ▌

Artykuł 5Państwa trzecie stowarzyszone z programem

1.  Program jest otwarty dla następujących państw trzecich:

a)  członków Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), którzy są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG;

b)  państw przystępujących, kandydatów i potencjalnych kandydatów, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami ich udziału w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach, oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami określonymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami;

c)  państw objętych europejską polityką sąsiedztwa, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych państw w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach, oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami określonymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami;

d)  innych państw trzecich, zgodnie z warunkami określonymi w umowie szczegółowej regulującej udział państwa trzeciego w dowolnym unijnym programie, pod warunkiem że umowa ta:

–  zapewnia sprawiedliwe równoważenie wkładów i korzyści państwa trzeciego uczestniczącego w programach unijnych;

–  określa warunki udziału w programach, w tym obliczanie wkładów finansowych do poszczególnych programów oraz ich kosztów administracyjnych. Wkłady te stanowią dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. [21 ust. 5] rozporządzenia finansowego;

–  nie przyznaje państwu trzeciemu uprawnień decyzyjnych w odniesieniu do programu;

–  gwarantuje prawa Unii w celu zapewnienia należytego zarządzania finansami i w celu ochrony jej interesów finansowych.

  zapewnia wzajemność w dostępie do podobnych programów w państwie trzecim, zwłaszcza do zamówień publicznych.

2.  Państwa trzecie, o których mowa w ust. 1, oraz podmioty z siedzibą w tych państwach, nie mogą otrzymywać pomocy finansowej na podstawie niniejszego rozporządzenia, chyba że jest ona niezbędna do osiągnięcia celów danego projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz na warunkach określonych w programach prac, o których mowa w art. 19, i zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013.

Artykuł 6Realizacja i formy finansowania unijnego

1.  Program jest wykonywany według metody zarządzania bezpośredniego zgodnie z rozporządzeniem finansowym lub według metody zarządzania pośredniego z podmiotami, o których mowa w art. [61 ust. 1 lit. c)] rozporządzenia finansowego.

2.  Program może zapewniać finansowanie w postaci dotacji i zamówień zgodnie z rozporządzeniem finansowym ▌. Dotyczy to również środków przewidzianych w art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie programu InvestEU. W sektorze transportu działania łączone nie mogą przekraczać 10 % przeznaczonych środków i powinny dotyczyć przede wszystkim priorytetów horyzontalnych wymienionych w załączniku, część III, pkt -1 (nowy). Działania łączone w ramach niniejszego programu realizowane są zgodnie z rozporządzeniem w sprawie InvestEU oraz tytułem X rozporządzenia finansowego.

3.  Komisja może przekazać uprawnienia do realizacji części programu agencjom wykonawczym zgodnie z art. [69] rozporządzenia finansowego, mając na uwadze wymogi dotyczące optymalizacji zarządzania i efektywności programu w sektorach transportu, energii i technologii cyfrowych.

4.  Z wkładów na mechanizm wzajemnego ubezpieczenia można pokryć ryzyko związane z odzyskaniem środków należnych od beneficjentów i wkłady te uznaje się za wystarczającą gwarancję zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Zastosowanie mają przepisy przewidziane w [art. X] rozporządzenia XXX [rozporządzenie zastępujące rozporządzenie dotyczące funduszu gwarancyjnego].

Artykuł 6a

Dostosowanie sieci TEN-T do podwójnego, cywilno-obronnego, zastosowania

1.  Projekty stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania przyczyniają się do dostosowania sieci TEN-T zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu 1315/2013 w celu umożliwienia podwójnego, cywilno-obronnego, wykorzystywania infrastruktury zgodnie z wymogami w zakresie podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej), zwanymi dalej „wymogami podwójnej mobilności”, i projektami priorytetowymi dotyczącymi infrastruktury podwójnego użytkowania, określonymi w ust. 2 niniejszego artykułu.

2.  Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia w celu doprecyzowania wymogów podwójnej mobilności, wykazu części transeuropejskiej sieci transportowej dostosowanej do transportu wojskowego, wykazu projektów priorytetowych dotyczących infrastruktury podwójnego zastosowania i procedury oceny pod względem kwalifikowalności działań związanych z infrastrukturą podwójnego, cywilno-obronnego, zastosowania. W specyfikacji projektów priorytetowych uwzględnia się sytuację państw członkowskich na wschodzie i na południu Unii.

3.  Badania mające na celu opracowanie i wskazanie projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania i dotyczących części transeuropejskiej sieci transportowej dostosowanej do transportu wojskowego, które będą zawsze oparte na istniejących studiach wykonalności i projektach dotyczących sieci TEN-T oraz na ich wdrażaniu, obejmują również działania niezbędne do spełnienia wymogów podwójnej mobilności zatwierdzonych przez Radę oraz priorytetowe projekty w dziedzinie infrastruktury podwójnego, cywilno-obronnego, zastosowania.

Wszystkie proponowane projekty obejmują wymierne działania w celu uwzględnienia wymogów podwójnej mobilności zatwierdzonych przez Radę.

Propozycje obejmujące tylko działania związane z mobilnością wojskową otrzymują wsparcie jedynie wtedy gdy stanowią dodatek do istniejącej infrastruktury cywilnej.

Wszelkie działania związane z przestrzeganiem wymogów podwójnej mobilności są finansowane ze środków przewidzianych w art. 4 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) i umożliwiają podwójne, cywilno-obronne, zastosowanie infrastruktury.

4.   Do 31 grudnia 2025 r. Komisja przeprowadzi ocenę dokonanych wydatków oraz wydatków prognozowanych w ramach kwoty, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) ppkt (iii). W zależności od wyników oceny Komisja podejmuje decyzję o przesunięciu niewykorzystanych środków z art. 4 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) do art 4 ust. 2 lit. a) ppkt (i).

Artykuł 6bProjekty transgraniczne w dziedzinie transportu

1.  Państwa członkowskie, organy regionalne lub inne podmioty biorące udział w projekcie transgranicznym w dziedzinie transportu mogą utworzyć wspólną instytucję (punkt kompleksowej obsługi) w celu zarządzania projektami. Te wspólne organy mają szerokie uprawnienia w zakresie koordynacji, oparte głównie na normach unijnych, które ułatwiają zarządzanie wszystkimi ocenami oddziaływania na środowisko oraz planami i pozwoleniami na budowę.

2.  Aby zaradzić trudnościom w koordynowaniu procedur udzielania koncesji na transgraniczne projekty infrastrukturalne TEN-T, koordynatorzy unijni monitorują koordynację projektów i proponują procedury ułatwiające ich synchronizację i wypełnianie.

3.  Ze względu na konieczność zapewnienia koordynacji i współpracy między państwami członkowskimi za pośrednictwem wyznaczonego jednego właściwego organu, jak również potrzebę określenia wspólnych terminów udzielania zezwoleń transgranicznych i rozpoczęcia udzielania zamówień publicznych na wspólne projekty transgraniczne, wymagane środki są zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usprawnienia środków na rzecz realizacji transeuropejskiej sieci transportowej (COM(2018) 277).

Artykuł 7Projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej

1   Projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej przyczyniają się do dekarbonizacji, zakończenia tworzenia wewnętrznego rynku energii i zwiększenia bezpieczeństwa dostaw, obejmują co najmniej dwa państwa członkowskie i są objęte umową o współpracy lub innego rodzaju uzgodnieniem między państwami członkowskimi, w tym, w stosownych przypadkach, na szczeblu regionalnym, albo uzgodnieniami między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jak określono w art. ▌9 lub 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/...1](27)+. Projekty te identyfikuje się zgodnie z ogólnymi kryteriami i ▌ procesem określonymi w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia.

2.  Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje, zgodnie z art. 23 lit. d) niniejszego rozporządzenia, akt delegowany w celu doprecyzowania – niezależnie od kryteriów wyboru określonych w art. 13 – szczególnych kryteriów kwalifikacji i określenia szczegółów procesu wyboru projektów oraz publikuje metody oceny wkładu projektów w realizację ogólnych kryteriów oraz oceny ▌analizy kosztów i korzyści określonych w części IV załącznika.

3.   Prace studyjne mające na celu opracowanie i identyfikację projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

4.  Projekty transgraniczne w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych kwalifikują się do finansowania unijnego robót, jeżeli spełniają następujące dodatkowe kryteria:

a)  szczegółowa analiza kosztów i korzyści projektu zgodnie z pkt 3 w części IV załącznika jest obowiązkowa w odniesieniu do wszystkich projektów objętych wsparciem, jest przeprowadzana w sposób przejrzysty, kompleksowy i kompletny oraz zawiera dowody na istnienie znacznych oszczędności kosztów lub korzyści pod względem zrównoważonego rozwoju, integracji systemów, bezpieczeństwa dostaw lub innowacji; oraz

b)  wnioskodawca wykaże, że projekt nie zostałby zrealizowany w przypadku braku dotacji lub że projekt nie może być opłacalny z ekonomicznego punktu widzenia w przypadku braku dotacji. Analiza ta uwzględnia wszelkie dochody wynikające z systemów wsparcia.

5.  Kwota dotacji na roboty jest proporcjonalna do oszczędności lub korzyści, o których mowa w pkt 2 lit. b) w części IV załącznika ▌, i nie może przekraczać kwoty wymaganej do zapewnienia realizacji projektu lub osiągnięcia jego opłacalności, a także jest zgodna z przepisami art. 14 ust. 3.

Artykuł 8Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej

(lxiv)1.  Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej ▌to projekty, które przyczyniają się w znacznym stopniu do:

a)  zakończenia tworzenia europejskiego jednolitego rynku cyfrowego;

b)  realizacji strategicznych celów Unii w zakresie tworzenia połączeń;

c)  zapewnienia podstawowej infrastruktury sieciowej wspierającej transformację cyfrową gospodarki i społeczeństwa.

1a.  Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej muszą spełniać następujące kryteria:

a)  przyczyniać się do realizacji celu szczegółowego przewidzianego w art. 3 ust. 2 lit. c);

(lxv) b)  wykorzystywać najlepszą dostępną technologię, proponując najlepiej wyważone proporcje pod względem przepustowości przepływu danych, bezpieczeństwa transmisji, odporności sieci, cyberbezpieczeństwa i efektywności kosztowej.

2.  Prace studyjne mające na celu opracowanie i identyfikację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

3.  Bez uszczerbku dla kryteriów wyboru określonych w art. 13, priorytetowe znaczenie dla finansowania ustala się, biorąc pod uwagę następujące kryteria:

a)  działania przyczyniające się do dostępu do sieci o bardzo dużej przepustowości, zdolnych do obsługi połączeń gigabitowych, w tym sieci 5G lub innych najnowocześniejszych połączeń mobilnych, dla podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy, należy traktować priorytetowo. W ogólnounijnej konkurencyjności i zdolności do absorpcji inwestycji w infrastrukturę oprócz ▌podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy, uwzględnia się znaczenie usług cyfrowych i aplikacji cyfrowych możliwych dzięki zapewnieniu łączności bazowej oraz potencjalne korzyści społeczno-gospodarcze dla obywateli, przedsiębiorstw i społeczności lokalnych, w tym potencjalne pozytywne skutki uboczne w zakresie łączności, zgodnie z częścią V załącznika;

b)  działania przyczyniające się do zapewnienia lokalnej łączności bezprzewodowej wysokiej jakości w społecznościach lokalnych, zgodnie z częścią V załącznika;

c)  jeśli chodzi o działania przyczyniające się do wdrożenia systemów 5G, pierwszeństwo przyznaje się budowie korytarzy 5G wzdłuż głównych lądowych szlaków transportowych, w tym transeuropejskich sieci transportowych oraz węzłów społeczno-gospodarczych. Uwzględnia się również stopień, w jakim działanie przyczynia się do zapewnienia zasięgu wzdłuż głównych tras transportowych, umożliwiając nieprzerwane świadczenie synergicznych usług cyfrowych, przy jednoczesnej maksymalizacji potencjalnych pozytywnych skutków ubocznych dla terytoriów i ludności znajdujących się w pobliżu obszaru wdrażania projektu. Orientacyjny wykaz projektów, które mogłyby skorzystać ze wsparcia, znajduje się w części V załącznika;

d)  projekty mające na celu rozwój transgranicznych sieci szkieletowych o bardzo dużej przepustowości łączących Unię z państwami trzecimi i wzmacniających połączenia na terytorium Unii, w tym wykorzystujących podmorskie kable, są traktowane priorytetowo w zależności od tego, w jakim stopniu przyczyniają się istotnie do zwiększenia odporności i przepustowości sieci łączności elektronicznej na terytorium Unii;

e)  jeśli chodzi o pokrycie zasięgiem w ramach sieci o bardzo dużej przepustowości, pierwszeństwo przyznaje się działaniom przyczyniającym się do pokrycia zasięgiem terytoriów i ludności, w odwrotnej proporcji do intensywności wsparcia w formie dotacji, które byłoby wymagane dla umożliwienia realizacji projektu, w odniesieniu do stosownych maksymalnych stóp współfinansowania określonych w art. 14. Uwzględnia się również stopień, w jakim działanie przyczynia się do zapewnienia kompleksowego pokrycia zasięgiem terytorium i ludności w obrębie określonego obszaru wdrażania projektu, przy jednoczesnej maksymalizacji potencjalnych pozytywnych skutków ubocznych dla terytoriów i ludności znajdujących się w pobliżu obszaru wdrażania projektu;

f)  jeśli chodzi o projekty wdrażające operacyjne platformy cyfrowe, pierwszeństwo przyznaje się działaniom opartym na najnowszych technologiach, z uwzględnieniem takich aspektów jak interoperacyjność, cyberbezpieczeństwo, ochrona danych i ponowne wykorzystanie;

g)   ▌Artykuł 8a

Udzielanie zamówienia publicznego

1.  Przy udzielaniu zamówień wspieranych z programu beneficjenci nie mogą kierować się wyłącznie faktem, że dana oferta jest najkorzystniejsza ekonomicznie, ale muszą brać również pod uwagę stosunek kosztów do wydajności, skupiając się na danych jakościowych oraz danych dotyczących społeczeństwa i środowiska.

2.  Zgodnie z art. 85 dyrektywy 2014/25/UE w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, beneficjenci mogą odrzucić oferty złożone w celu udzielenia zamówienia na dostawy, jeśli wartość produktów pochodzących z państw trzecich przekracza 50 % wartości oferty i jeśli Unia nie zawarła umowy gwarantującej przedsiębiorstwom Unii porównywalnego i efektywnego dostępu do rynku tych państw.

3.ROZDZIAŁ II

4.KWALIFIKOWALNOŚĆ

Artykuł 9 Działania kwalifikowalne

1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania przyczyniające się do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 3, i które polegały mechanizmowi uodparniania na klimat. Działania te obejmują w szczególności prace studyjne, roboty i inne towarzyszące środki niezbędne do zarządzania programem i jego realizacji oraz wytyczne sektorowe. Prace studyjne kwalifikują się tylko wtedy, gdy dotyczą projektów kwalifikujących się w ramach programu i uwzględnionych w zaproszeniu do składania wniosków w ramach programów prac. Wybór działań i ich finansowanie na podstawie niniejszego rozporządzenia nie mogą podlegać żadnym dodatkowym zobowiązaniom, nieustanowionym na mocy niniejszego rozporządzenia.

2.  W sektorze transportu do otrzymania pomocy finansowej Unii na podstawie niniejszego rozporządzenia kwalifikują się następujące działania:

a)  działania dotyczące wydajnych ▌, wzajemnie połączonych, interoperacyjnych i multimodalnych sieci:

4. (i)  działania wdrażające sieć bazową zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące węzłów miejskich, interoperacyjności kolei, multimodalnych platform logistycznych, portów lotniczych, portów morskich i portów śródlądowych, możliwości żeglugi śródlądowej, portów wewnętrznych i terminali kolejowo-drogowych sieci bazowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, głównie działania wymienione w części III pkt 1 załącznika do niniejszego rozporządzenia. Działania wdrażające sieć bazową mogą obejmować powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, w przypadku gdy jest to niezbędne do optymalizacji inwestycji i zgodnie z trybami określonymi w programach prac, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia;

5.(ii)  działania wdrażające i pobudzające połączenia transgraniczne sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w szczególności odcinki wymienione w części III ust. 2 załącznika do niniejszego rozporządzenia;

(iia)   działania wspierające ujednolicenie regulacji transgranicznych i celnych, a także procedur administracyjnych i ustawodawczych w celu ustanowienia ram prawnych na szczeblu unijnym dotyczących podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej);

6. (iia)  działania mające na celu przywrócenie brakujących regionalnych transgranicznych połączeń kolejowych, które zostały zlikwidowane lub zdemontowane,

7. (iii)  działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej znajdujące się w regionach najbardziej oddalonych, zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące odpowiednich węzłów miejskich, portów lotniczych, multimodalnych platform logistycznych, portów morskich, portów śródlądowych i terminali kolejowo-drogowych sieci kompleksowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

8. (iv)  działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mające na celu połączenie sieci transeuropejskiej z sieciami infrastruktury państw sąsiadujących, jak określono w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

b)  działania związane z inteligentną, interoperacyjną, zrównoważoną, multimodalną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, dostępną, bezpieczną i chronioną mobilnością:

9. i)  działania wspierające autostrady morskie zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 2013 ze szczególnym uwzględnieniem transgranicznej żeglugi bliskiego zasięgu;

10. (ii)  działania wspierające systemy aplikacji telematycznych, między innymi projekty ERTMS i SESAR, w tym do celów bezpieczeństwa, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

11. (iii)  działania wspierające usługi w zakresie transportu towarowego zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

12. (iv)  działania wspierające nowe technologie i innowacje, w tym automatyzację, zaawansowane usługi transportowe, integrację modalną i infrastrukturę paliw alternatywnych dla wszystkich rodzajów transportu oraz dekarbonizację sektora transportu, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

(v)  działania mające na celu usunięcie przeszkód w zakresie interoperacyjności, zwłaszcza w węzłach miejskich zgodnie z definicją w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, a zwłaszcza przynoszące efekty korytarzowe/sieciowe;

13. (vi)  działania służące wdrożeniu bezpiecznej i chronionej infrastruktury oraz mobilności, w tym w zakresie bezpieczeństwa drogowego, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

14. (vii)  działania poprawiające odporność infrastruktury transportowej na zmiany klimatu i klęski żywiołowe;

15. (viii)  działania poprawiające przystępność infrastruktury transportowej dla wszystkich środków transportu i wszystkich użytkowników, zwłaszcza dla użytkowników o ograniczonej możliwości poruszania się, zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

16. (ix)  działania poprawiające przystępność i dostępność infrastruktury transportowej do celów bezpieczeństwa i ochrony ludności;

17.(ixa)  działania służące ograniczeniu hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy.

c)  w ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i zgodnie z art. 6a:

(i)  ▌konkretne zadania w ramach działania, wspierające nowe lub istniejące odcinki Transeuropejskiej Sieci▌Transportowej nadające się do transportu wojskowego, w celu dostosowania ich do wymogów podwójnej mobilności ▌, w celu umożliwienia podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury;

(ia)  działania poprawiające przystępność i dostępność infrastruktury transportowej do celów bezpieczeństwa i ochrony ludności;

(ib)  działania zwiększające odporność na zagrożenia dla bezpieczeństwa cyberprzestrzeni.

3.  W sektorze energii do otrzymania pomocy finansowej Unii na podstawie niniejszego rozporządzenia kwalifikują się następujące działania:

a)  działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, jak określono w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 347/2013;

b)  działania wspierające projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej, w tym ich opracowanie, zdefiniowane w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia.

4.  W sektorze technologii cyfrowych do otrzymania pomocy finansowej Unii na podstawie niniejszego rozporządzenia kwalifikują się następujące działania:

a)  działania wspierające połączenia gigabitowe i 5G dla podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy;

b)  działania wspierające zapewnianie w społecznościach lokalnych bardzo wysokiej jakości lokalnej łączności bezprzewodowej, która jest świadczona bezpłatnie i na niedyskryminujących warunkach;

c)  działania wdrażające nieprzerwany zasięg systemów 5G w odniesieniu do wszystkich głównych lądowych szlaków transportowych, w tym transeuropejskich sieci transportowych;

d)  działania wspierające wdrażanie ▌i integrację nowych lub istniejących sieci szkieletowych, w tym wykorzystujących podmorskie kable, w państwach członkowskimi oraz między Unią a państwami trzecimi;

e)  działania wspierające dostęp europejskich gospodarstw domowych do sieci o bardzo dużej przepustowości oraz wdrażające cele strategiczne UE w zakresie łączności;

f)  działania wdrażające wymogi w zakresie infrastruktury łączności cyfrowej związane z projektami transgranicznymi w dziedzinach transportu lub energii lub wspierające operacyjne platformy cyfrowe bezpośrednio związane z infrastrukturą transportową lub energetyczną.

Orientacyjny wykaz kwalifikowalnych projektów w sektorze technologii cyfrowych znajduje się w części V załącznika.

Artykuł 10Synergie

między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych

1.  Działania przyczyniające się jednocześnie do osiągnięcia jednego lub większej liczby celów przynajmniej dla dwóch sektorów, jak przewidziano w art. 3 ust. 2 lit. a), b) i c), kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz do skorzystania z wyższej stopy współfinansowania zgodnie z art. 14. Tego rodzaju działania wdraża się poprzez ▌programy prac obejmujące co najmniej dwa sektory, zawierające szczególne kryteria wyboru i finansowane z wkładów budżetowych z odnośnych sektorów.

2.  W ramach każdego z sektorów – transportu, energii lub technologii cyfrowych – działania kwalifikowalne zgodnie z art. 9 mogą obejmować elementy synergicznedotyczące dowolnych innych sektorów, które nie są związane ▌z działaniami kwalifikowalnymi, określonymi odpowiednio w art. 9 ust. 2, 3 lub 4, pod warunkiem że spełniają wszystkie poniższe wymogi:

a)  koszt tych elementów synergicznych ▌nie przekracza 20 % łącznych kosztów kwalifikowalnych działania; oraz

b)  te elementy synergiczne ▌dotyczą sektorów transportu, energii lub technologii cyfrowych; oraz

c)  te elementy synergiczne ▌pozwalają na istotne zwiększenie społeczno-gospodarczych, klimatycznych lub środowiskowych korzyści płynących z działania.

Artykuł 11Kwalifikujące się podmioty

1.  Oprócz kryteriów określonych w art. [197] rozporządzenia finansowego zastosowanie mają kryteria kwalifikowalności określone w niniejszym artykule.

2.  Następujące podmioty spełniają kryteria kwalifikowalności:

a)  podmioty prawne z siedzibą w państwie członkowskim, w tym spółki joint venture;

b)  podmioty prawne z siedzibą w państwie trzecim stowarzyszonym z programem;

c)  podmioty prawne utworzone na mocy prawa Unii oraz organizacje międzynarodowe, jeżeli są one przewidziane w programach prac.

3.  Osoby fizyczne nie spełniają kryteriów kwalifikowalności.

4.  Podmioty prawne z siedzibą w państwie trzecim, które nie jest stowarzyszone z programem, mogą w drodze wyjątku kwalifikować się do otrzymania wsparcia w ramach programu, w przypadku gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów danego projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie transportu, energii i technologii cyfrowych lub projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej.

5.  Programy prac, o których mowa w art. 19, mogą stanowić, iż kwalifikowalne są jedynie wnioski złożone przez co najmniej jedno państwo członkowskie lub przez wspólne przedsiębiorstwa lub – w porozumieniu z ▌ zainteresowanymi państwami członkowskimi – przez organy regionalne lub lokalne lub organizacje międzynarodowe ▌lub przedsiębiorstwa publiczne lub prywatne bądź podmioty publiczne lub prywatne.

5.ROZDZIAŁ III

6.DOTACJE

Artykuł 12Dotacje

Dotacje w ramach programu są przyznawane i zarządzane zgodnie z tytułem [VIII] rozporządzenia finansowego.

Artykuł 13Kryteria wyboru

1.  Kryteria wyboru określa się w programach prac, o których mowa w art. 19, i w zaproszeniach do składania wniosków, oraz uwzględnia się w nich ▌, w odpowiednim zakresie, następujące elementy:

a)  skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe (korzyści i koszty), w tym rzetelność, kompleksowość i przejrzystość analizy ;

aa)   zgodność z przepisami art. 82 i 85 dyrektywy 2014/25/UE;

b)  aspekty innowacyjności, bezpieczeństwa, cyfryzacji, interoperacyjności i przystępności;

c)  wymiar transgraniczny i wymiar połączeń wzajemnych;

ca)  łączność i dostępność terytorialną, w tym dla regionów najbardziej oddalonych i wysp;

cb)  europejską wartość dodaną;

d)  synergie między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych;

e)  zaawansowanie danego działania w rozwoju projektu;

ea)  cykl życia projektów i racjonalność strategii utrzymania proponowanej dla zrealizowanego projektu;

f)  racjonalność proponowanego planu realizacji;

g)  efekt katalizatora unijnej pomocy finansowej dla inwestycji;

h)  potrzebę przezwyciężenia przeszkód finansowych, takich jak rentowność ekonomiczna, wysokie koszty początkowe lub brak finansowania rynkowego;

ha)  wkład w uwzględnienie wymogów podwójnej (cywilnej i obronnej) mobilności;

hb)  dostęp dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się;

(i)  ▌ wkład do unijnych i krajowych planów w zakresie energii i klimatu;

(ia)  dekarbonizację osiągniętą w ramach projektów;

(ib)   wkład w zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim”;

2.  Przy ocenie wniosków pod kątem kryteriów wyboru uwzględnia się, w odpowiednich przypadkach, odporność na niekorzystne skutki zmian klimatu poprzez ocenę wrażliwości na zmiany klimatu i ryzyka, z uwzględnieniem odpowiednich środków dostosowawczych.

3.  Ocena wniosków pod kątem kryteriów wyboru musi zapewniać, aby w stosownych przypadkach, jak określono w programie prac, działania wspierane przez program, które obejmują technologię pozycjonowania, nawigacji i pomiaru czasu były kompatybilne technicznie z systemami EGNOS/Galileo i Copernicus.

4.  Ocena wniosków w sektorze transportu pod kątem kryteriów wyboru, o których mowa w ust. 1, musi – w stosownych przypadkach – zapewniać, aby proponowane działania były spójne z planami prac dotyczącymi korytarzy i aktami wykonawczymi zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 oraz uwzględniały opinię odpowiedzialnego koordynatora europejskiego zgodnie z art. 45 ust. 8 tego rozporządzenia. W ocenie ocenia się również, czy realizacja działań finansowanych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” może spowodować zakłócenia w przepływie towarów i pasażerów na odcinku linii, którego dotyczy projekt, i ewentualnie proponuje się rozwiązania.

5.  Jeśli chodzi o projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej, kryteria wyboru określone w programach prac oraz zaproszeniach do składania wniosków muszą uwzględniać warunki określone w art. 7 ust. 4.

6.  Jeśli chodzi o działania dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie łączności cyfrowej, kryteria wyboru określone w programach prac oraz zaproszeniach do składania wniosków muszą uwzględniać warunki określone w art. 8 ust. 3.

Artykuł 14Stopy współfinansowania

1.   W przypadku prac studyjnych kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 50 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. W przypadku prac studyjnych finansowanych za pomocą kwot przeniesionych z Funduszu Spójności maksymalnymi stopami współfinansowania są stopy mające zastosowanie do Funduszu Spójności, jak określono w ust. 2 lit. b).

2.   W przypadku robót w sektorze transportu stosuje się następujące maksymalne stopy współfinansowania:

a)  w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 30 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. Stopy współfinansowania mogą zostać podwyższone do maksymalnie 50 % dla działań związanych z połączeniami transgranicznymi obejmującymi każdy środek transportu na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu, dla działań wspierających systemy aplikacji telematycznych, dla działań wspierających śródlądowe drogi wodne, kolej lub autostrady morskie, dla działań wspierających nowe technologie i innowacje, dla działań wspierających poprawę bezpieczeństwa infrastruktury zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi, dla działań zlokalizowanych w regionach najbardziej oddalonych oraz działań wspierających poprawę przystępności terytorialnej i łączności; W przypadku robót w regionach najbardziej oddalonych stopy współfinansowania ustala się maksymalnie na 85 %.

b)  jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, maksymalnymi stopami współfinansowania są stopy mające zastosowanie do Funduszu Spójności określone w rozporządzeniu (UE) XXX [CPR]. Przedmiotowe stopy współfinansowania mogą zostać podniesione do maksymalnie 85 % w przypadku działań dotyczących połączeń transgranicznych oraz brakujących połączeń, na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu i działań dotyczących poprawy sieci połączeń i dostępności terytorialnej;

c)  jeśli chodzi o działania dotyczące połączeń transgranicznych, maksymalne stopy współfinansowania przewidziane w lit. a) i b) mogą być stosowane jedynie w odniesieniu do działań, które wykazują szczególnie wysoki stopień integracji procesów planowania i wdrażania działania, do celów kryterium wyboru, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. c) lub art. 13 ust. 1 lit. ca), zwłaszcza poprzez ustanowienie jednej spółki projektowej, wspólnej struktury zarządzania i dwustronnych ram prawnych lub akt wykonawczy na podstawie art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 lub w drodze pisemnego porozumieniu między zainteresowanymi państwami członkowskimi lub władzami regionalnymi; ponadto stopa współfinansowania stosowana do projektów realizowanych przez spółkę joint venture zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a) może zostać zwiększona o 10%; stopa współfinansowania nie może przekraczać 90% łącznych kosztów kwalifikowalnych;

ca)  w odniesieniu do działań odnoszących się do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii), przedmiotowe stopy współfinansowania mogą zostać podniesione do maksymalnie 85 % w przypadku działań dotyczących połączeń transgranicznych, na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu.

3.  W przypadku robót w sektorze energii stosuje się następujące maksymalne stopy współfinansowania:

a)  w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 50 % łącznych kosztów kwalifikowalnych; w przypadku robót w regionach najbardziej oddalonych stopy współfinansowania ustala się maksymalnie na 85 %;

b)  Stopy współfinansowania mogą zostać podniesione do maksymalnie 75 % dla działań przyczyniających się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, które mają istotny wpływ na obniżenie emisji CO2 lub, w oparciu o dowody, o których mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 347/2013, zapewniają wysoki poziom regionalnego lub ogólnounijnego bezpieczeństwa dostaw, zwiększają poziom solidarności w Unii lub obejmują wysoce innowacyjne rozwiązania.

4.  W przypadku robót w sektorze technologii cyfrowych stosuje się następujące maksymalne stopy współfinansowania: w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 30 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. W przypadku robót w regionach najbardziej oddalonych stopy współfinansowania ustala się maksymalnie na 85 %. Stopy współfinansowania mogą zostać podniesione do 50 % dla działań, które mają wyraźny wymiar transgraniczny, takich jak zapewnienie nieprzerwanego zasięgu systemów 5G wzdłuż głównych szlaków transportowych lub wdrożenie sieci szkieletowych między państwami członkowskimi oraz między Unią a państwami trzecimi, oraz do wysokości 75 % dla działań wdrażających połączenia gigabitowe dla podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy. Działania w zakresie zapewniania lokalnej łączności bezprzewodowej w społecznościach lokalnych są finansowane poprzez unijną pomoc finansową pokrywającą do 100 % kosztów kwalifikowalnych, bez uszczerbku dla zasady współfinansowania.

5.  Maksymalną stopą współfinansowania mającą zastosowanie do działań ▌, o których mowa w art. 10, jest najwyższa dopuszczalna stopa współfinansowania mająca zastosowanie do danych sektorów. Ponadto stopa współfinansowania stosowana do tych działań może zostać zwiększona o 10%; stopa współfinansowania nie może przekraczać 90% łącznych kosztów kwalifikowalnych.

5a.   Po podjęciu decyzji w sprawie stopy współfinansowania i w momencie przyznania dotacji Komisja dostarcza promotorom projektów wykaz wszystkich możliwości i środków umożliwiających otrzymanie w odpowiednim czasie pozostałego wsparcia finansowego.

Artykuł 15Koszty kwalifikowalne

Oprócz kryteriów określonych w art. [186] rozporządzenia finansowego zastosowanie mają następujące kryteria kwalifikowalności kosztów:

a)  kwalifikowalne mogą być jedynie wydatki poniesione w państwach członkowskich, z wyjątkiem projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej dotyczących terytorium jednego lub większej liczby państw trzecich, o których mowa w art. 5 lub art. 11 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, bądź wód międzynarodowych, jeżeli działanie jest niezbędne do realizacji celów danego projektu.

b)  Koszty urządzeń, wyposażenia i infrastruktury traktowane jako wydatki kapitałowe beneficjenta mogą być kwalifikowalne w całości;

c)  wydatki związane z zakupem gruntu nie są kosztami kwalifikowalnymi;

d)  koszty kwalifikowalne nie obejmują podatku od wartości dodanej (VAT);

da)   wydatki związane z wymogami wojskowymi kwalifikują się od rozpoczęcia okresu kwalifikowalności działania niezależnie od daty wejścia w życie aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 lit. a) pkt. 3.

Artykuł 16Połączenie dotacji z innymi źródłami finansowania

1.  Dotacje mogą być wykorzystywane w połączeniu ze środkami finansowymi pochodzącymi z Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub krajowych banków prorozwojowych lub innych instytucji finansowania rozwoju i publicznych instytucji finansowych, a także od instytucji finansowych sektora prywatnego i inwestorów z sektora prywatnego, w tym poprzez partnerstwa publiczno-prywatne.

2.  Korzystanie z dotacji, o których mowa w ust. 1, będzie realizowane w drodze specjalnych zaproszeń do składania wniosków.

Artykuł 17Obniżenie lub zakończenie dotacji

1.  Oprócz powodów wymienionych w [art. 131 ust. 4] rozporządzenia finansowego kwota dotacji, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, może zostać obniżona z następujących powodów:

a)  działanie nie rozpoczęło się w terminie jednego roku od daty początkowej wskazanej w umowie o udzielenie dotacji w przypadku prac studyjnych lub w terminie dwóch lat w odniesieniu do wszystkich innych działań kwalifikujących się do pomocy finansowej w ramach niniejszego rozporządzenia;

b)  w następstwie przeglądu postępów w realizacji działania stwierdzono, że realizacja działania jest opóźniona w stosunku do terminów kolejnych etapów określonych w art. 6 [rozporządzenia nr XXX – Inteligentne sieci TEN-T], lub opóźniona w takim stopniu, że cele działania prawdopodobnie nie zostaną osiągnięte.

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1.

2a.  Kwota wynikająca ze stosowania ust. 1 lub 2 zostaje rozdzielona na inne programy prac proponowane w ramach odpowiedniej puli środków finansowych zgodnie z art. 4 ust. 2.

Artykuł 18

Synergie z innymi programami unijnymi

1.  Działanie, które otrzymało wkład w ramach programu, może również otrzymać wkład z dowolnego programu unijnego, w tym z funduszy objętych zarządzaniem dzielonym, pod warunkiem że wkład z obu programów nie pokrywa tych samych kosztów. ▌ Jego realizacja odbywa się z poszanowaniem zasad przewidzianych w art. [xxx] rozporządzenia finansowego. Finansowanie skumulowane nie może przekraczać łącznych kosztów kwalifikowalnych działania, a wsparcie z różnych programów unijnych można obliczyć proporcjonalnie, zgodnie z dokumentami określającymi warunki wsparcia.

2.  Działania spełniające wszystkie następujące łączne warunki:

a)  zostały ocenione w zaproszeniu do składania wniosków w ramach programu;

b)  spełniają minimalne wymogi jakości dotyczące tego zaproszenia do składania wniosków;

c)  nie mogą zostać sfinansowane w ramach tego zaproszenia do składania wniosków ze względu na ograniczenia budżetowe;

mogą otrzymać wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego lub Funduszu Spójności zgodnie z [art. 67 ust. 5] rozporządzenia (UE) XXX [CPR] bez przeprowadzania dalszej oceny, pod warunkiem że tego rodzaju działania są zgodne z celami danego programu. Zastosowanie mają zasady funduszu zapewniającego wsparcie.

7.ROZDZIAŁ IV

8.PROGRAMOWANIE, MONITOROWANIE, OCENA I KONTROLA

Artykuł 19Programy prac

1.  Program jest realizowany w ramach programów prac, o których mowa w art. 110 rozporządzenia finansowego. ▌.

1a.  Do końca marca 2021 r. Komisja opracowuje program ramowy, który będzie obejmował harmonogram programów prac i zaproszeń do składania ofert, ich tematy i przyznane dofinansowanie oraz inne niezbędne szczegółowe informacje, aby zapewnić przejrzystość i przewidywalność w całym okresie trwania programu oraz poprawić jakość projektów. Program ramowy zostanie przyjęty w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 24.

1b.  Po opublikowaniu programu prac Komisja ogłasza zaproszenia do składania wniosków przewidziane w programie prac; takie ogłoszenie zawiera, zgodnie z art. 194 rozporządzenia finansowego, co najmniej następujące informacje w odniesieniu do każdego wymienionego zaproszenia:

a)  priorytety;

b)  orientacyjny termin rozpoczęcia;

c)  orientacyjny termin zakończenia;

d)  szacunkowy budżet.

2.  Programy prac są przyjmowane przez Komisję w drodze aktu delegowanego zgodnie z ▌art. 24 niniejszego rozporządzenia.

2a.  Zgodnie z art. 200 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 wszystkie zaproszenia zawierają dwuetapową procedurę wyboru i są realizowane w następujący sposób:

a)  wnioskodawcy składają uproszczoną dokumentację zawierającą względnie zwięzłe informacje w celu umożliwienia wstępnej kwalifikacji projektów;

b)  wnioskodawcy zakwalifikowani w pierwszym etapie składają pełną dokumentację po zakończeniu pierwszego etapu;

c)  Komisja publikuje zaproszenia do składania wniosków co najmniej na trzy miesiące przed rozpoczęciem procedury.

Artykuł  20Monitorowanie i sprawozdawczość

-1.  Komisja określa metodykę, aby zapewnić wskaźniki jakościowe służące do miarodajnej oceny postępów w sieci TEN-T i w realizacji celów określonych w art. 3, w ramach całego programu. Na podstawie tej metodyki Komisja uzupełnia część I załącznika najpóźniej do dnia 1 stycznia 2021 r. i w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 24.

1.  Wskaźniki, które należy przedstawić w sprawozdaniu z postępów w realizacji programu pod kątem osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych określonych w art. 3, określono w części I załącznika.

2.  Aby zapewnić skuteczną ocenę postępów w realizacji programu pod kątem osiągnięcia jego celów, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 24, dotyczących zmiany części I załącznika w celu dokonania przeglądu lub uzupełnienia wskaźników, jeśli uzna to za konieczne, oraz w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przepisami w zakresie ustanowienia ram monitorowania i oceny.

3.  System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia, by dane na potrzeby monitorowania realizacji i wyników programu były przydatne do dogłębnej analizy poczynionych postępów i trudności napotkanych wzdłuż korytarzy sieci bazowej oraz by były gromadzone w sposób wydajny, skuteczny i terminowy. W tym celu na odbiorców środków unijnych oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.

3a.   Komisja tworzy specjalną stronę internetową zawierającą publikowaną w czasie rzeczywistym mapę realizowanych projektów, zawierającą stosowne dane (oceny skutków, wartość, beneficjent, podmiot realizujący, stan aktualny).

Artykuł 21Ocena

i przegląd

1.  Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym, jednak przynajmniej co dwa lata.

1a.  Oceny dotyczą wykonania programu zgodnie z celami ogólnymi i sektorowymi, jak określono w art. 3, wraz z wyjaśnieniem, czy poszczególne sektory są należycie uwzględniane, czy łączne zobowiązanie budżetowe odpowiada całkowitej przyznanej kwocie, czy bieżące projekty osiągnęły wystarczający stopień kompletności oraz czy nadal są wykonalne i dogodne w realizacji.

2.  Ocena śródokresowa programu przeprowadzana jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu w oparciu o monitorowanie prowadzone zgodnie z art. 20, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia realizacji programu. Obejmuje ona również kompleksową ocenę przydatności procedur, celów i kryteriów kwalifikowalności do osiągnięcia celów ogólnych i sektorowych określonych w art. 3. W oparciu o wyniki tej oceny śródokresowej proponuje się zalecenia dotyczące przeglądu programu.

3.  Po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż dwa lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu.

(lxvi) 4.  Komisja przekazuje wnioski z tych ocen, opatrzone własnymi komentarzami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Artykuł 22Procedura komitetowa

1.  Komisję wspiera Komitet Koordynujący instrumentu „Łącząc Europę”. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 23Akty delegowane

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia w celu:

a)  zmiany części I załącznika dotyczącej wskaźników oraz ustanowienia ram monitorowania i oceny;

▌c)  zmiany części III załącznika dotyczącej definicji transportowych korytarzy sieci bazowej i wstępnie zidentyfikowanych odcinków; oraz wstępnie zidentyfikowanych odcinków w ramach sieci kompleksowej;

d)  zmiany części IV załącznika dotyczącej identyfikacji projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej;

e)  zmiany części V załącznika dotyczącej identyfikacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie łączności cyfrowej;

ea)  przyjęcia programu prac;

eb)  przyjęcia programu ramowego;

ec)  doprecyzowania lub zmiany wymogów wojskowych, stworzenia lub zmiany wykazu odcinków transeuropejskiej sieci transportowej nadających się do transportu wojskowego, stworzenia lub zmiany wykazu projektów priorytetowych w zakresie infrastruktury podwójnego zastosowania i procedury oceny kwalifikowalności działań związanych z mobilnością wojskową, określonych w art. 6a;

ed)  określenia metodyki zapewnienia wskaźników jakościowych służących do miarodajnej oceny postępów w sieci TEN-T, projekt po projekcie, w ramach całego programu.

Artykuł 24Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 23, powierza się Komisji do dnia 31 grudnia 2028 r.

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 23, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 23 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 25Informacja, komunikacja i promocja

1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.

2.  Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z programem, jego działaniami i rezultatami. Zasoby finansowe przydzielone na program przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 3.

Artykuł 26Ochrona interesów finansowych Unii

W przypadku gdy państwo trzecie uczestniczy w programie w drodze decyzji na podstawie umowy międzynarodowej lub na mocy jakiegokolwiek innego instrumentu prawnego, dane państwo trzecie przyznaje konieczne prawa i dostęp, jakie są niezbędne właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu do pełnego wykonywania ich odpowiednich kompetencji. W przypadku OLAF takie prawa obejmują prawa do prowadzenia dochodzeń, w tym kontroli na miejscu i inspekcji, przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

(lxvii)Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371.

9.ROZDZIAŁ VI

10.PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 27Uchylenie i przepisy przejściowe

1.  Rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 tracą moc.

2.  Nie naruszając postanowień ust. 1, niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację lub modyfikację danych działań, aż do ich zamknięcia, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1316/2013, które nadal stosuje się do danych działań aż do ich zamknięcia.

3.  Pula środków finansowych przeznaczonych na program może również obejmować wydatki na wsparcie techniczne i administracyjne na potrzeby przejścia między programem a środkami przyjętymi w ramach poprzedniego programu, instrumentu „Łącząc Europę”, na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.

4.  W razie potrzeby w budżecie obejmującym okres po 2027 r. mogą zostać zapisane środki na pokrycie wydatków przewidzianych w art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić zarządzanie działaniami, które nie zostaną zakończone do dnia 31 grudnia 2027 r.

Artykuł 28Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

·Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

 (lxviii)

 (lxix)

 (lxx)

 (lxxi)

 (lxxii)

 (lxxiii)

ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I – WSKAŹNIKI

Program będzie ściśle monitorowany w oparciu o zestaw wskaźników mających na celu pomiar zakresu, w jakim osiągnięto cele ogólne i szczegółowe programu, oraz minimalizację obciążeń i kosztów administracyjnych. W tym celu gromadzone będą dane dotyczące następującego zestawu wskaźników:

 (lxxiv)

 

Sektory

Cele szczegółowe

Wskaźniki

Transport:

Wydajne i wzajemnie połączone sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, interoperacyjnej, zrównoważonej, multimodalnej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności

Liczba brakujących połączeń transgranicznych objętych działaniem przy wsparciu z CEF (w tym działania związane z węzłami miejskimi, regionalnymi transgranicznymi połączeniami kolejowymi, portami morskimi, portami śródlądowymi, lotniskami i terminalami kolejowo-drogowymi sieci bazowej i kompleksowej TEN-T)

 

 

Liczba wspieranych w ramach CEF działań przyczyniających się do cyfryzacji transportu (ERTMS, SESAR)

 

 

Liczba punktów zaopatrzenia w paliwa alternatywne wybudowanych lub zmodernizowanych przy wsparciu z CEF

 

 

Liczba wspieranych w ramach CEF działań przyczyniających się do bezpieczeństwa transportu

 

 

Liczba działań w ramach CEF przyczyniających się do dostępności transportu dla osób z niepełnosprawnościami

 

 

Liczba działań wspieranych w ramach CEF przyczyniających się do ograniczenia hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy

 

Dostosowanie do wymogów podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej)

Liczba elementów infrastruktury transportowej dostosowanych w celu spełnienia wymogów podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej)

Energia

Przyczynianie się do zapewnienia wzajemnych połączeń i integracji rynków

Liczba działań w ramach CEF przyczyniających się do realizacji projektów łączących sieci państw członkowskich i eliminujących wewnętrzne ograniczenia

 

Bezpieczeństwo dostaw energii

Liczba działań w ramach CEF przyczyniających się do realizacji projektów zapewniających odporność sieci gazowej

 

 

Liczba działań w ramach CEF przyczyniających się do zwiększenia inteligencji i cyfryzacji sieci oraz zwiększenia zdolności magazynowania

 

Zrównoważony rozwój dzięki umożliwieniu dekarbonizacji

Liczba działań w ramach CEF przyczyniających się do realizacji projektów umożliwiających zwiększenie wykorzystania energii odnawialnej w systemach energetycznych

 

 

Liczba działań w ramach CEF przyczyniających się do współpracy transgranicznej w dziedzinie odnawialnych źródeł energii

Technologie cyfrowe:

wkładu na rzecz rozwoju infrastruktury łączności cyfrowej w Unii Europejskiej.

Nowe połączenia z sieciami o bardzo dużej przepustowości dla podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy i bardzo wysokiej jakości połączenia bezprzewodowe dla społeczności lokalnych

 

 

Liczba działań w ramach CEF umożliwiających łączność 5G wzdłuż szlaków transportowych

 

 

Liczba działań w ramach CEF umożliwiających nowe połączenia z sieciami o bardzo dużej przepustowości dla gospodarstw domowych

 

 

Liczba wspieranych w ramach CEF działań przyczyniających się do cyfryzacji sektorów energii i transportu

 (lxxv)

CZĘŚĆ II: ORIENTACYJNE WARTOŚCI PROCENTOWE DOTYCZĄCE SEKTORA TRANSPORTU

Zasoby budżetowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) ppkt (i) oraz (ii), zostają rozdzielone w ▌sposób zapewniający równowagę między działaniami wymienionymi w art. 9 ust. 2 lit. a) i b).

Zasoby budżetowe wykorzystywane do finansowania działań wymienionych w art. 9 ust. 2 lit. a) zostają rozdzielone w następujący sposób: 75 % należy przeznaczyć na działania w korytarzach sieci bazowej, 10 % na działania w sieci bazowej poza korytarzami sieci bazowej, a 15 % na działania w sieci kompleksowej.

CZĘŚĆ III: PRIORYTETY HORYZONTALNE, TRANSPORTOWE KORYTARZE SIECI BAZOWEJ ORAZ WSTĘPNIE ZIDENTYFIKOWANE ODCINKI; WSTĘPNIE ZIDENTYFIKOWANE ODCINKI W RAMACH SIECI KOMPLEKSOWEJ

-1.  Priorytety horyzontalne

SESAR, ERTMS, ITS, RIS, VTMIS – inteligentne urządzenia techniczne

1.  Korytarze sieci bazowej oraz ich wstępnie zidentyfikowane odcinki

Korytarz sieci bazowej „Atlantyk”

Przebieg

Gijón – León – Valladolid

 

A Coruña – Vigo – Orense – León–

 

Zaragoza – Pamplona/Logroño – Bilbao

 

Bordeaux – Tuluza

 

Tenerife/Gran Canaria – Huelva/Sanlúcar de Barrameda – Sevilla – Córdoba

 

Algeciras – Bobadilla – Madrid

 

(wyspa) Madera/Sines – Ermidas/Lisboa – Madrid – Valladolid

 

Lisboa – Aveiro – Leixões/Porto – rzeka Douro/Vigo

 

Aveiro – Valladolid – Vitoria-Gasteiz – Bergara – Bilbao/Bordeaux – La Rochelle – Tours – Paris – Le Havre/Metz – Mannheim/Strasbourg

 

Shannon Foynes – Dublin – Rosslare – Waterford – Cork – Brest – Roscoff –Cherbourg – Caen – Le Havre – Rouen – Paris

 

Dublin/Cork – Brest – Roscoff – Saint Nazaire – Nantes – Tours – Dijon

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Evora – Merida

kolejowy

 

 

Vitoria-Gasteiz – San Sebastián – Bayonne – Bordeaux

 

 

 

Aveiro – Salamanca

 

 

 

(rzeka) Douro (Via Navegável do Douro)

śródlądowy wodny

 

Brakujące połączenia

Paris (połączenie Orly-Versailles i Orly-lotnisko Ch. De Gaulle’a)

Multimodalne

 (lxxvi)

Korytarz sieci bazowej „Morze Bałtyckie – Morze Adriatyckie”

Przebieg

Gdynia – Gdańsk – Katowice/Sławków

 

Gdańsk – Warszawa – Katowice

 

Katowice – Ostrava – Brno – Wien

 

Szczecin/Świnoujście – Poznań – Wrocław – Ostrava

 

Katowice – Žilina – Bratislava – Wien

 

Wien – Graz– Villach – Udine – Trieste

 

Udine – Venezia – Padova – Bologna – Ravenna – Ancona – Foggia

 

Graz – Maribor –Ljubljana – Koper/Trieste

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Katowice – Ostrava

kolejowy

 

Katowice – Žilina

 

 

Opole – Ostrava

 

 

Bratislava – Wien

 

 

Graz – Maribor

 

 

Trieste – Divaca

 

 

Katowice – Žilina

drogowy

 

Brno – Wien

 

 

Brakujące połączenia

Gloggnitz – Mürzzuschlag:

kolejowy

 

tunel bazowy Semmering

 

 

Graz – Klagenfurt: linia kolejowa i tunel Koralm

 

 

Koper – Divača

 

 (lxxvii)

Korytarz sieci bazowej „Morze Śródziemne”

Przebieg

Algeciras – Bobadilla –Madrid – Zaragoza – Tarragona

 

ZaragozaTeruelValencia/Sagunto

 

Sagunto Valencia Madrid

 

Sevilla – Bobadilla – Murcia

 

Cartagena – Murcia – Valencia – Tarragona/Palma de Mallorca – Barcelona

 

Tarragona – Barcelona – Perpignan – Marseille – Genova/Lyon – La Spezia – Torino – Novara – Milano – Bologna/Verona – Padova – Venezia – Ravenna/Trieste/Koper – Ljubljana – Budapest

 

Toulouse Narbonne

 

Ljubljana/Rijeka – Zagreb – Budapest – granica UA

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Lyon – Torino: tunel bazowy i trasy dojazdowe

kolejowy

 

 

Barcelona Perpignan

 

 

 

Nice – Ventimiglia

 

 

 

Trieste – Divača

 

 

 

Ljubljana – Zagreb

 

 

 

Zagreb – Budapest

 

 

 

Budapest – Miskolc – granica UA

 

 

 

Lendava – Letenye

drogowy

 

 

Vásárosnamény – granica UA

 

 

Brakujące połączenia

Perpignan – Montpellier

kolejowy

 

 

Madrid Zaragoza Barcelona

 

 

 

Koper – Divača

 

 

 

Rijeka – Zagreb

 

 

 

Milano – Cremona – Mantova Ferrara – Porto Levante/Venezia – Trieste/ Ravenna – Porto Garibaldi

śródlądowy wodny

 (lxxviii)

Korytarz sieci bazowej „Morze Północne – Morze Bałtyckie”

Przebieg

Luleå – Helsinki – Tallinn – Riga

 

Ventspils – Riga

 

Riga – Kaunas

 

Klaipeda – Kaunas – Vilnius

 

Kaunas – Warszawa

 

granica BY – Warszawa – Łódź/Poznań – Frankfurt/Oder – Berlin – Hamburg – Kiel

 

Łódź – Katowice/Wrocław

 

granica UA/PL – Rzeszów – Katowice – Wrocław – Falkenberg – Magdeburg

 

Szczecin/Świnoujście – Berlin – Magdeburg – Braunschweig – Hannover

 

Hannover – Bremen – Bremerhaven/Wilhelmshaven

 

Hannover – Osnabrück – / Kleve – Nijmegen / – Hengelo – Almelo – Deventer – Utrecht

 

Utrecht – Amsterdam

 

Utrecht – Rotterdam – Antwerpen

 

Hannover – Köln – Antwerpen

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Tallinn – Rīga – Kaunas/Vilnius – Warszawa: Rail Baltica, nowa w pełni interoperacyjna linia o szerokości toru UIC

kolejowy

 

 

Antwerpen – Duisburg

kolejowy

 

 

Świnoujście/Szczecin / most w Karninie – Berlin

kolejowy/śródlądowy wodny

 

 

Korytarz Via Baltica EE-LV-LT-PL

drogowy

 

Brakujące połączenia

kolejowy

 

 

Warszawa/Idzikowice – Poznań/Wrocław, w tym połączenia z planowanym centralnym węzłem transportowym

 

 

 

Kanał Kiloński

śródlądowy wodny

 

 

Berlin – Magdeburg – Hannover; Mittellandkanal; kanały zachodnich Niemiec

 

 

 

Ren, Waal

 

 

 

Noordzeekanaal, IJssel, Twentekanaal

 

 

modernizacja (tor podwójny)

Ruhrgebiet – Münster – Osnabrück – Hamburg

kolejowy

 (lxxix)

Korytarz sieci bazowej „Morze Północne – Morze Śródziemne”

Przebieg

 

DerrySligoGalway Shannon Foynes/Cork

 

 

 

Baile Átha Cliath/Dublin/Corcaigh/Cork – Zeebrugge/Antwerpen/Rotterdam

 

Dublin – Cork – Calais – Dunkerque – Zeebrugge – Anvers – Rotterdam

 

granica UK – Lille – Brussel/Bruxelles

 

London – Lille – transgraniczne połączenie kolejowe Bruxelles-Quiévrain-Valenciennes – Brussel/Bruxelles

 

Amsterdam – Rotterdam – Antwerp – Brussel/Bruxelles – Luxembourg

 

Luxembourg – Metz – Dijon – Macon – Lyon – Marseille

 

Luxembourg – Metz – Strasbourg – Basel

 

Antwerpen/Zeebrugge – Gent – Dunkerque/Lille – Paris

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Brussel/Bruxelles – Luxembourg – Strasbourg

kolejowy

 

 

 

Terneuzen – Gent

śródlądowy wodny

 

 

sieć Sekwana – Skalda i powiązane dorzecza Sekwany, Skaldy i Mozy

 

 

 

korytarz Ren–Skalda

 

 

Brakujące połączenia

Kanał Alberta / Kanał Bocholt-Herentals

śródlądowy wodny

 

Dunkerque – Lille

 (lxxx)

Korytarz sieci bazowej „Wschód/wschodnia część regionu Morza Śródziemnego”

Przebieg

Hamburg – Berlin

 

Rostock – Berlin – Dresden

 

Bremerhaven/Wilhelmshaven – Magdeburg – Dresden

 

Dresden – Ústí nad Labem – Melnik/Praha – Lysá nad Labem/Poříčany – Kolin

 

Kolin – Pardubice – Brno – Wien/Bratislava – Budapest – Arad – Timișoara – Craiova – Calafat – Vidin – Sofia

 

Sofia – Plovdiv – Burgas

 

Plovdiv – granica TR – Alexandropouli – Kavala – Thessaloniki – Ioannina – Kakavia/Igoumenitsa

 

granica FYROM – Thessaloniki

 

Sofia – Thessaloniki – Athina – Piraeus/Ikonio – Heraklion – Lemesos (Vasiliko) – Lefkosia

 

Athina – Patras/Igoumenitsa

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Dresden – Praha

kolejowy

 

 

Wien/Bratislava – Budapest

 

 

 

Békéscsaba – Arad

 

 

 

Calafat – Vidin – Sofia – Thessaloniki

 

 

 

granica TR – Alexandropouli

 

 

 

granica FYROM – Thessaloniki

 

 

 

Ioannina – Kakavia (granica AL)

drogowy

 

 

Craiova – Vidin

 

 

 

Hamburg – Dresden – Praha – Pardubice

śródlądowy wodny

 

Brakujące połączenia

Thessaloniki – Kavala

kolejowy

 

 

Budapest KelenföldFerencváros

 

 

 

stacja kolejowa Szolnok

 

 (lxxxi)

Korytarz sieci bazowej „Ren – Alpy”

Przebieg

Genova – Milano – Lugano – Basel

 

Genova – Novara – Brig – Bern – Basel – przywrócenie transgranicznego mostu kolejowego Freiburg (Breisgau)-Colmar – połączenie transgraniczne Rastatt-Haguenau – Karlsruhe – Mannheim – Mainz – Koblenz – Köln

 

Milano – Verona – Trento – Bozen – Innsbruck – München, w tym korytarz Brenner

 

Köln – Düsseldorf – Duisburg – Nijmegen/Arnhem – Utrecht – Amsterdam

 

Nijmegen – Rotterdam – Vlissingen

 

Köln – Liège – Bruxelles/Brussel – Gent

 

Liège – Antwerpen – Gent – Zeebrugge

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

Zevenaar – Emmerich – Oberhausen

kolejowy

 

 

Karlsruhe – Basel

 

 

 

Milano/Novara – granica CH

 

 

 

Antwerpen – Duisburg

 

 

 

Basel – Antwerpen/Rotterdam – Amsterdam

śródlądowy wodny

 

Brakujące połączenia

Genova – Tortona/Novi Ligure

kolejowy

 (lxxxii)

Korytarz sieci bazowej „Ren – Dunaj”

Przebieg

Paris Strasbourg – Stuttgart – Augsburg – München – Salzburg – Wels/Linz

 

Strasbourg – Mannheim – Frankfurt – Würzburg – Nürnberg – Regensburg – Passau – Wels/Linz

 

München/Nürnberg – Praha – Ostrava/Přerov – Žilina – Košice – granica UA

 

Wels/Linz – Wien – Bratislava – Budapest – Vukovar

 

Wien/Bratislava – Budapest – Arad – Brašov/Craiova – București – FocșaniAlbita (granica MD) / Constanta – Sulina

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

München – Praha

kolejowy

 

 

Nürnberg – Plzeň

 

 

 

München – Mühldorf – Freilassing – Salzburg

 

 

 

Strasbourg – Kehl Appenweier

 

 

 

Hranice – Žilina

 

 

 

Wien – Bratislava/Budapest

 

 

 

Bratislava – Budapest

 

 

 

Békéscsaba – Arad

 

 

 

Dunaj (Kehlheim – Constanța/Midia/Sulina) oraz powiązane dorzecza Sawy i Cisy

śródlądowy wodny

 

 

Zlín – Žilina

drogowy

 

Brakujące połączenia

Stuttgart – Ulm

kolejowy

 

 

Salzburg – Linz

 

 

 

Arad – Craiova

 

 

 

București – Constanța

 

 

 

Arad – Brasov

kolejowy

 

 

Brasov – Predeal

kolejowy

 

 

București – Craiova

kolejowy

 (lxxxiii)

Korytarz sieci bazowej „Skandynawia – Morze Śródziemne”

Przebieg

granica RU – Hamina/Kotka – Helsinki – Turku/Naantali – Stockholm – Örebro – Malmö

 

Narvik/Oulu – Luleå – Umeå – Stockholm

 

Oslo – Goteburg – Malmö – Trelleborg

 

Malmö – København – Fredericia – Aarhus – Aalborg – Hirtshals/Frederikshavn

 

København – Kolding/Lübeck – Hamburg – Hannover

 

Bremerhaven – Bremen – Hannover – Nürnberg

 

Rostock – Berlin – Halle/Leipzig – Erfurt/Weimar – München

 

Nürnberg – München – Innsbruck – Verona – Bologna – Ancona/Firenze

 

Livorno/La Spezia – Firenze – Roma – Napoli – Bari – Taranto – Valletta

 

Napoli – Cagliari /Gioia Tauro – Palermo/Augusta – Valletta – Marsaxlokk

Wstępnie zidentyfikowane odcinki

Transgraniczne

granica RU – Helsinki

kolejowy

 

 

København – Hamburg: trasy dojazdowe do stałego połączenia pod cieśniną Bełt Fehmarn

 

 

 

München – Wörgl – Innsbruck – Fortezza – Bolzano – Trento – Verona: tunel bazowy Brenner i trasy dojazdowe

 

 

 

Trelleborg – Malmö – Göteborg – granica NO (transgraniczny, kolejowy)

 

 

 

Göteborg-Oslo

 

 

 

Helsingborg-Helsingør

 

 

 

København-Malmö

 

 

 

København – Hamburg: stałe połączenie pod cieśniną Bełt Fehmarn

drogowy/kolejowy

2.  Wstępnie zidentyfikowane odcinki w ramach sieci kompleksowej

Powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. a) ppkt i) oraz połączenia transgraniczne sieci kompleksowej, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) niniejszego rozporządzenia, obejmują w szczególności następujące odcinki:

Dublin – Strabane – Letterkenny

drogowy

DerrySligoGalway

kolejowy

Pau – Huesca

kolejowy

Lyon – granica CH

kolejowy

Athus – Mont-Saint-Martin

kolejowy

kolejowy

Mons – Valenciennes

kolejowy

Gent – Terneuzen

kolejowy

Heerlen – Aachen

kolejowy

Groningen – Bremen

kolejowy

Stuttgart – granica CH

kolejowy

Berlin – Rzepin/Horka – Wrocław

kolejowy

Prague – Linz

kolejowy

Villach – Ljubljana

kolejowy

Ancona – Foggia

drogowy/kolejowy

Pivka – Rijeka

kolejowy

Plzeň – České Budějovice – Wien

kolejowy

Wien – Gyor

kolejowy

Graz – Celldömölk – Gyor

kolejowy

Neumarkt-Kalham – Mühldorf

kolejowy

Korytarz Bursztynowy PL-SK-HU

kolejowy

korytarz Via Carpatia, granica BY/UA-PL-SK-HU-RO

drogowy

Budapest – Osijek – Svilaj (granica BiH)

drogowy

TimișoaraMoravița

drogowy

Faro – Huelva

kolejowy

Porto – Vigo

kolejowy

București – Giurgiu – Varna/Bourgas

kolejowy

Svilengrad – Pithio

kolejowy

SiretSuceava

drogowy

FocșaniAlbița

drogowy

München – Salzburg – Laibach

kolejowy

Gallarate/Sesto C. – Laveno/Luino

kolejowy

ZAŁĄCZNIK – CZĘŚĆ IV: Identyfikacja projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej

1. Cel projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej

Projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej służą propagowaniu współpracy transgranicznej między państwami członkowskimi w zakresie planowania, rozwoju i racjonalnego pod względem kosztów wykorzystania odnawialnych źródeł energii w celu przyczynienia się do realizacji długoterminowych celów Unii dotyczących dekarbonizacji.

Kryteria ogólne

Aby dany projekt mógł zostać zakwalifikowany jako projekt transgraniczny w dziedzinie energii odnawialnej, musi spełniać wszystkie następujące kryteria ogólne:

a)  jest objęty umową o współpracy lub innego rodzaju uzgodnieniem pomiędzy państwami członkowskimi lub między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jak określono w art. 6, 7, 9 lub 11 dyrektywy 2009/28/WE;

b)  zapewnia oszczędności kosztów w zakresie wprowadzania odnawialnych źródeł energii lub korzyści w zakresie integracji systemów, bezpieczeństwa dostaw lub innowacji w porównaniu z alternatywnym projektem transgranicznym dotyczącym energii lub projektem dotyczącym energii ze źródeł odnawialnych realizowanym samodzielnie przez jedno z uczestniczących państw członkowskich;

c)  potencjalne łączne korzyści wynikające ze współpracy przeważają nad jego kosztami, w tym w dłuższej perspektywie, zgodnie z szacunkami dokonanymi na podstawie analizy kosztów i korzyści, o której mowa w pkt 3, oraz przy zastosowaniu metody, o której mowa w art. [7].

Analiza kosztów i korzyści

W analizie kosztów i korzyści, o której mowa w pkt 2 lit. c) powyżej, uwzględnia się – w odniesieniu do poszczególnych uczestniczących państw członkowskich lub państw trzecich – oddziaływanie, między innymi, w następujących aspektach:

a)  koszty wytwarzania energii elektrycznej;

b)  koszty integracji systemów;

c)  koszty wsparcia;

d)  emisje gazów cieplarnianych;

e)  bezpieczeństwo dostaw;

f)  zanieczyszczenie powietrza i inne zanieczyszczenia lokalne lub wpływ na miejscową przyrodę i środowisko;

g)   innowacje.

4.  Procedura

Promotorzy, w tym państwa członkowskie, projektów potencjalnie kwalifikowalnych jako projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej w ramach umowy o współpracy lub innego rodzaju uzgodnienia w dziedzinie energii odnawialnej między państwami członkowskimi lub między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jak określono w art. 9 lub 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/...[1](28)+, przedkładają Komisji wniosek o zakwalifikowanie projektu w celu uzyskania statusu projektu transgranicznego w dziedzinie energii odnawialnej. Wniosek musi zawierać istotne informacje, które umożliwią Komisji ocenę danego projektu pod kątem kryteriów określonych w pkt 2 i 3, zgodnie z metodami, o których mowa w art. 7.

Komisja zapewnia, aby promotorzy mieli możliwość ubiegania się o status projektu transgranicznego w dziedzinie energii odnawialnej co najmniej raz w roku.

Komisja przeprowadza odpowiednie konsultacje w sprawie wykazu projektów przedłożonych w celu uzyskania statusu projektu transgranicznego w dziedzinie energii odnawialnej.

Komisja dokonuje oceny wniosków pod kątem kryteriów określonych w pkt 2 i 3.

Przy wyborze projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, Komisja dąży do ustanowienia takiej łącznej liczby projektów, aby możliwe było zarządzanie nimi. Komisja dokłada wszelkich starań, aby przy identyfikacji projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej zapewnić odpowiednią równowagę geograficzną. Do celów identyfikacji projektów można wykorzystywać grupy regionalne.

Jeżeli ocena danego projektu była oparta na nieprawidłowych informacjach, które stanowiły czynnik decydujący w ocenie, lub jeżeli projekt nie jest zgodny z prawem unijnym, wówczas projekt nie zostaje zakwalifikowany jako projekt transgraniczny w dziedzinie energii odnawialnej lub jego status zostaje cofnięty.

Komisja publikuje na swojej stronie internetowej wykaz zakwalifikowanych projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej.

CZĘŚĆ V – PROJEKTY BĘDĄCE PRZEDMIOTEM WSPÓLNEGO ZAINTERESOWANIA W DZIEDZINIE INFRASTRUKTURY ŁĄCZNOŚCI CYFROWEJ

1. Połączenia gigabitowe i 5G lub inne najnowocześniejsze połączenia mobilne dla podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy

Działaniom nadaje się priorytet z uwzględnieniem funkcji podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy, znaczenia usług cyfrowych i aplikacji cyfrowych możliwych dzięki zapewnieniu łączności bazowej oraz potencjalnych korzyści społeczno-gospodarczych dla obywateli, przedsiębiorstw i społeczności lokalnych, w tym potencjalnych pozytywnych skutków w zakresie łączności. Dostępne środki budżetowe przydziela się w sposób zapewniający równowagę geograficzną między państwami członkowskimi.

Pierwszeństwo przyznaje się działaniom przyczyniającym się do:

•  zapewnienia połączeń gigabitowych dla szpitali i ośrodków medycznych, zgodnie z wysiłkami na rzecz cyfryzacji systemu opieki zdrowotnej w celu zwiększenia dobrostanu obywateli UE oraz zmiany sposobu świadczenia pacjentom usług zdrowotnych i opiekuńczych(29);

•  zapewnienia połączeń gigabitowych dla ośrodków edukacyjnych i badawczych, w kontekście wysiłków na rzecz ułatwienia wykorzystywania m.in. obliczeń wielkiej skali, aplikacji w chmurze i dużych zbiorów danych, zniwelowania przepaści cyfrowej i wprowadzenia innowacji w systemach kształcenia, poprawy wyników nauczania, zrównania szans i poprawy efektywności(30);

•  bezprzewodowej łączności szerokopasmowej 5G lub o bardzo dużej przepustowości dla ośrodków edukacyjnych i badawczych, szpitali i ośrodków zdrowia w kontekście wysiłków na rzecz wprowadzenia nieprzerwanego zasięgu bezprzewodowej łączności szerokopasmowej 5G we wszystkich ośrodkach miejskich do 2025 r.

2. Łączność bezprzewodowa w społecznościach lokalnych

Aby kwalifikować się do otrzymania pomocy finansowej, działania mające na celu zapewnienie lokalnej łączności bezprzewodowej, świadczonej bezpłatnie i na niedyskryminujących warunkach, w ośrodkach lokalnego życia publicznego, w tym w dostępnych publicznie przestrzeniach zewnętrznych, które odgrywają istotną rolę w życiu publicznym społeczności lokalnych, muszą spełniać następujące warunki:

•  są wdrażane przez organ sektora publicznego, o którym mowa w akapicie poniżej, posiadający zdolność do planowania i nadzorowania instalacji, a także zapewnienia finansowania przez co najmniej trzy lata kosztów operacyjnych wewnętrznych i zewnętrznych lokalnych punktów dostępu bezprzewodowego w przestrzeni publicznej;

•  wykorzystują sieci cyfrowe o bardzo dużej przepustowości, umożliwiające użytkownikom korzystanie z internetu bardzo wysokiej jakości, który:

•  jest świadczony bezpłatnie i na niedyskryminujących warunkach, jest łatwo dostępny, zabezpieczony i wykorzystuje najnowsze i najlepsze dostępne urządzenia, zdolne do zapewnienia użytkownikom łączności o dużej prędkości; oraz

•  wspiera równy dostęp do innowacyjnych usług cyfrowych;

•  wykorzystują wspólną identyfikację wizualną dostępną w wielu językach, którą dostarczy Komisja, oraz są połączone z powiązanymi narzędziami internetowymi;

•  podlegają obowiązkowi zamawiania niezbędnych urządzeń lub powiązanych usług instalacyjnych zgodnie z obowiązującym prawem, w celu zapewnienia, by projekty nie zakłócały nadmiernie konkurencji.

Pomoc finansową udostępnia się organom sektora publicznego w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102(31) zobowiązującym się do zapewnienia, zgodnie z przepisami prawa krajowego, lokalnej łączności bezprzewodowej, która jest świadczona bezpłatnie i na niedyskryminujących warunkach, przez stworzenie lokalnych punktów dostępu bezprzewodowego.

Finansowane działania nie mogą powielać istniejących bezpłatnych, prywatnych lub publicznych ofert o podobnych cechach, w tym jakości, w tej samej przestrzeni publicznej.

Dostępne środki budżetowe przydziela się w sposób zapewniający równowagę geograficzną między państwami członkowskimi.

3. Orientacyjny wykaz korytarzy 5G i połączeń transgranicznych kwalifikujących się do otrzymania finansowania

Zgodnie z celami społeczeństwa gigabitowego, określonymi przez Komisję, aby zapewnić nieprzerwany zasięg systemów 5G na głównych lądowych szlakach transportowych do 2025 r.(32), działania wdrażające nieprzerwany zasięg systemów 5G zgodnie z art. 9 ust. 4 lit. c) obejmują, w pierwszej kolejności, działania na odcinkach transgranicznych na potrzeby eksperymentalnego wprowadzenia CAM(33) oraz, w drugiej kolejności, działania na dłuższych odcinkach mające na celu wdrożenie CAM wzdłuż korytarzy, jak wskazano w tabeli poniżej (wykaz orientacyjny). Korytarze TEN-T są wykorzystywane w tym celu jako podstawa, ale wdrożenie systemów 5G nie jest koniecznie ograniczone do tych korytarzy(34).

Korytarz sieci bazowej „Atlantyk”

 

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Porto – Vigo oraz Merida – Evora

 

Wyspy Azory/Madera – Lizbona – Paryż – Amsterdam – Frankfurt

 

Aveiro – Salamanka

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Metz – Paryż – Bordeaux – Bilbao – Vigo – Porto – Lizbona

 

Bilbao – Madryt – Lizbona

Korytarz sieci bazowej „Morze Bałtyckie – Morze Adriatyckie”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Gdańsk – Warszawa – Brno – Wiedeń – Graz – Lublana – Triest

 

Korytarz sieci bazowej „Morze Śródziemne”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Podmorskie sieci kablowe Lizbona – Marsylia – Mediolan

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Budapeszt – Zagrzeb – Lublana / Rijeka / Split

 

Korytarz sieci bazowej „Morze Północne – Morze Bałtyckie”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Korytarz Bałtycki (do ustalenia)

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Tallinn – Kowno

 

Korytarz sieci bazowej „Morze Północne – Morze Śródziemne”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Metz – Merzig – Luksemburg

 

Rotterdam – Antwerpia – Eindhoven

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Amsterdam – Rotterdam – Breda – Lille – Paryż

 

Bruksela – Metz – Bazylea

 

Miluza – Lyon – Marsylia

 

Korytarz sieci bazowej „Wschód/wschodnia część regionu Morza Śródziemnego”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Sofia – Saloniki – Belgrad

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Berlin – Praga – Brno – Bratysława

 

Timișoara – Sofia – granica TR

 

Sofia – Saloniki – Ateny

 

Korytarz sieci bazowej „Ren – Alpy”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Bolonia – Innsbruck – Monachium (korytarz Brenner)

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Rotterdam – Oberhausen – Frankfurt (M)

 

Bazylea – Mediolan – Genua

 

Korytarz sieci bazowej „Ren – Dunaj”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Monachium – Salzburg

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Frankfurt (M) – Passau – Wiedeń – Budapeszt – Bukareszt – Iasi/Konstanca

 

Karlsruhe – Monachium – Salzburg – Wels

 

Frankfurt (M) – Strasburg

 

Korytarz sieci bazowej „Skandynawia – Morze Śródziemne”

Odcinki transgraniczne do eksperymentalnego wprowadzenia CAM

Oulu – Tromsø

 

Oslo – Sztokholm – Helsinki

Dłuższe odcinki do wdrożenia CAM na większą skalę

Turku – Helsinki – granica rosyjska

 

Sztokholm / Oslo – Malmö

 

Malmö – Kopenhaga – Hamburg – Würzburg

 

Norymberga – Monachium – Werona

 

Rosenheim – Bolonia – Neapol – Katania – Palermo

 

Neapol – Bari – Taranto

(1)

*   Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

(2)

  Dz.U. C z, s. ....

(3)

  Dz.U. C z, s. ....

(4)

  COM(2018)0321, s. 13.

(5)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1).

(6)

  Komunikat Komisji „Europa w ruchu – program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017)0283.

(7)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

(8)

  Komunikat Komisji pt. „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej – Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”, COM(2017)0675.

(9)

  COM(2018)0293.

(10)

  JOIN(2017)0041.

(11)

  JOIN(2018)0005.

(12)

  COM(2017)0623.

(13)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 39).

(14)

  COM(2017)0718.

(15)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 14).

(16)

  COM(2016) 0587.

(17)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

(18)

  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

(19)

  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

(20)

  Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).

(21)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).

(22)

  Dz.U. L 344, 19.12.2013, s. 1.

(23)

  COM(2018)0065.

(24)

  Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej a Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. (Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1).

(25)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 22).

(26)

+   OJ: proszę wstawić w tekście numer rozporządzenia zawartego w dokumencie PE-CONS 55/18 (2016/0375(COD)) oraz – w przypisie – numer, datę, tytuł i odniesienie do publikacji tej dyrektywy w Dz.U.

[1]   Dz.U. …

+   Dz.U.: proszę wstawić tytuł, numer i odniesienie do Dz.U. odpowiadające procedurze (COD)2016/0382 (energia ze źródeł odnawialnych).

(27)

+   U.: proszę wstawić tytuł, numer i odniesienie do Dz.U. odpowiadające procedurze (COD)2016/0382 (energia ze źródeł odnawialnych).

(28)

+   Dz.U.: proszę wstawić w tekście numer rozporządzenia zawartego w dokumencie PE-CONS 55/18 (2016/0375(COD)) oraz – w przypisie – numer, datę, tytuł i odniesienie do publikacji tej dyrektywy w Dz.U.

[1]   Dz.U. ...

+   Dz.U.: proszę wstawić tytuł, numer i odniesienie do Dz.U. odpowiadające procedurze (COD)2016/0382 (energia ze źródeł odnawialnych).

(29)

  Zob. również COM(2018)0233 final – komunikat Komisji w sprawie umożliwienia transformacji cyfrowej opieki zdrowotnej i społecznej na jednolitym rynku cyfrowym; wzmacniania pozycji obywateli i budowania zdrowszego społeczeństwa.

(30)

  Zob. również COM(2018)0022 final – komunikat Komisji w sprawie Planu w dziedzinie edukacji cyfrowej

(31)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego (Dz.U. L 327 z 2.12.2016, s. 1).

(32)

  Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego: w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego, COM(2016)0587.

(33)

  Oparta na sieci i zautomatyzowana mobilność (ang. Connected and Automated Mobility, CAM).

(34)

  Odcinki oznaczone kursywą znajdują się poza korytarzami sieci bazowej TEN-T, ale są objęte korytarzami 5G.


OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych (1.10.2018)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz dla Komisji Transportu i Turystyki

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” i uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014

(COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Fabio Massimo Castaldo

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Wymiar mobilności wojskowej w ramach instrumentu „Łącząc Europę” (CEF) mógłby być ważną innowacją dla bezpieczeństwa Unii Europejskiej w najbliższych latach. Głównym celem instrumentu „Łącząc Europę” jest stworzenie bardziej powiązanej, zrównoważonej, bezpieczniejszej, niskoemisyjnej i inteligentnej Unii Europejskiej, opartej na połączeniach transgranicznych, co będzie również kluczowym elementem podejścia UE do mobilności wojskowej. W związku z tym konieczne jest podejście do tej kwestii w sposób kompleksowy i ukierunkowany na przyszłość, odpowiadający aktualnym potrzebom, nie zapominając o przyszłych wyzwaniach wokół nas.

Nie można nie doceniać wymiaru bezpieczeństwa w rozwoju przyszłych połączeń europejskich. Obejmuje on kilka aspektów:

–  podejście podwójnego zastosowania: kompleksowa mobilność wojskowa może być rozwijana jedynie przy zachowaniu ścisłej synergii z obszarem cywilnym. Innymi słowy, konieczne jest kompleksowe i zintegrowane podejście „podwójnego zastosowania” (cywilno-wojskowego) w celu dostosowania lub modernizacji niektórych infrastruktur cywilnych (takich jak koleje, autostrady, porty, porty lotnicze, obiekty intermodalne), by zaspokoić bieżące potrzeby i wymagania wojskowe. Infrastruktura ta będzie służyła głównie celom cywilnym, ale będzie miała również wystarczającą przepustowość, aby wspierać transport towarów i zasobów wojskowych: w ostatecznym rozrachunku będzie to korzystne zarówno dla bezpieczeństwa infrastruktury, jak i jej użytkowników końcowych;

–  scenariusz: obecne wyzwania Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa są wielowymiarowe i pochodzą z różnych kierunków: Arktyka, czyli „Daleka Północ”, wschodnia flanka, Bałkany i Morze Śródziemne. Każda z osi stanowi inne wyzwania, ale wszystkie są obszarami wrażliwymi, w których w przyszłości konieczne może być rozmieszczenie w krótkim czasie niektórych zasobów. Obecna koncentracja na niektórych z tych obszarów nie powinna odwracać naszej uwagi od przyszłych wyzwań: rozwój skutecznej mobilności wojskowej powinien opierać się na zrównoważonym geograficznie, holistycznym podejściu, które umożliwia szybkie rozmieszczenie towarów i zasobów na osi północ-południe, jak również na osi zachodnio-wschodniej. Skuteczne podejście do mobilności wojskowej powinno również stawić czoła tym przyszłym wyzwaniom, działając w porozumieniu z NATO oraz w ramach PESCO i przyszłego Europejskiego Funduszu Obrony;

–  mobilność wojskowa jako czynnik ułatwiający: inwestycje w infrastrukturę umożliwiającą transport towarów i zasobów wojskowych nie powinny być traktowane jedynie jako narzędzie projekcji siły. Płynniejszy i szybszy transport zasobów wojskowych w przestrzeni europejskiej może również przyczynić się do ułatwienia wspólnych ćwiczeń sił zbrojnych, szkoleń, konserwacji i szybkiego reagowania w przypadku cywilnych sytuacji kryzysowych. W debacie należy również uwzględnić inne czynniki sprzyjające mobilności wojskowej, takie jak kwestie podatku VAT, cła, zezwolenia na przekraczanie granicy, bezpieczeństwo i odprawy dyplomatyczne, nawet jeśli nie wchodzą one w zakres CEF;

–  wpływ mobilności wojskowej i jej zrównoważonego charakteru: aby w pełni wykorzystać potencjał mobilności wojskowej i przyczynić się do realizacji głównych celów CEF, konieczne będzie, aby rozwój projektów mobilności wojskowej był zrównoważony i w pełni zgodny z najbardziej zaawansowanymi standardami środowiskowymi. Ze względu na wpływ projektów infrastrukturalnych na społeczności lokalne, ważne będzie promowanie procesów partycypacyjnych w celu zaangażowania miejscowej ludności i społeczeństwa obywatelskiego, jak również dostarczanie im wyczerpujących i przejrzystych informacji na temat rozwoju infrastruktury podwójnego zastosowania.

POPRAWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki, jako komisji przedmiotowo właściwych, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz w celu ożywienia tworzenia miejsc pracy Unia potrzebuje nowoczesnejwysoce efektywnej infrastruktury, która przyczyni się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów, w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Połączenia te powinny pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, towarów, kapitału i usług. Sieci transeuropejskie powinny ułatwiać połączenia transgraniczne, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

(1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, w celu ożywienia tworzenia miejsc pracy oraz realizowania wspólnych interesów i priorytetów Unii w zakresie promowania pokoju, jak i bezpieczeństwa i obrony jej obywateli i terytorium, Unia potrzebuje nowoczesnej, multimodalnej, wysoce efektywnej, odpornej, zrównoważonej i bezpieczniejszej infrastruktury, która przyczyni się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów, w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Połączenia te powinny pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, towarów, kapitału i usług. Ponadto ze względu na obecną niestabilną sytuację geopolityczną i wielorakie źródła zagrożeń dla bezpieczeństwa Unii, połączenia te powinny poprawić mobilność sił i zasobów wojskowych w Unii i poza nią, aby umożliwić państwom członkowskim i sojusznikom NATO kompleksowe, skuteczne i terminowe reagowanie na wewnętrzne i zewnętrzne sytuacje kryzysowe. Sieci transeuropejskie powinny ułatwiać połączenia transgraniczne do celów cywilnych i obronnych, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Celem instrumentu „Łącząc Europę” („program”) jest przyspieszenie inwestycji w dziedzinie sieci transeuropejskich i pozyskanie funduszy zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego, przy jednoczesnym zwiększeniu pewności prawa i poszanowaniu zasady neutralności technologicznej. Program ten powinien umożliwić pełne wykorzystanie synergii między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych, co zwiększy skuteczność działań unijnych i pozwoli na optymalizację kosztów ich realizacji.

(2)  Celem instrumentu „Łącząc Europę” („program”) jest przyspieszenie inwestycji w dziedzinie sieci transeuropejskich i pozyskanie funduszy zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego, przy jednoczesnym zwiększeniu pewności prawa i poszanowaniu zasady neutralności technologicznej. Program ten powinien umożliwić pełne wykorzystanie synergii między sektorem transportu (wraz z infrastrukturą podwójnego zastosowania), sektorem energii i sektorem technologii cyfrowych, co zwiększy skuteczność działań unijnych i pozwoli na optymalizację kosztów ich realizacji.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych. W tym celu program powinien przewidywać przyjęcie międzysektorowych programów prac, które mogłyby odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do mobilności opartej na sieci i zautomatyzowanej lub paliw alternatywnych. Ponadto program powinien umożliwiać, w ramach każdego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych dodatkowych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań.

(6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii między sektorami transportu (cywilnego i obronnego), energii i technologii cyfrowych. W tym celu program powinien przewidywać przyjęcie międzysektorowych programów prac, które mogłyby odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do mobilności opartej na sieci i zautomatyzowanej lub paliw alternatywnych. Dywersyfikacja źródeł energii, dróg dostaw oraz rozwój powiązanej infrastruktury strategicznej, jak również połączeń międzysystemowych przyczyni się do zmniejszenia zależności energetycznej Unii od dostaw zewnętrznych. Ponadto program powinien umożliwiać, w ramach każdego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych dodatkowych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Wytyczne dotyczące transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (zwane dalej „wytycznymi TEN-T”), przedstawione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/20134, określają infrastrukturę TEN-T, ustalają wymogi, jakie ma ona spełniać, oraz ustanawiają środki ich realizacji. Wytyczne te przewidują w szczególności zakończenie budowy sieci bazowej do 2030 r. poprzez stworzenie nowej infrastruktury oraz istotną modernizację i odtworzenie istniejącej infrastruktury.

(7)  Wytyczne dotyczące transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (zwane dalej „wytycznymi TEN-T”), przedstawione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/20134, określają infrastrukturę TEN-T, ustalają wymogi, jakie ma ona spełniać, oraz ustanawiają środki ich realizacji. Wytyczne te przewidują w szczególności zakończenie budowy sieci bazowej do 2030 r. poprzez stworzenie nowej infrastruktury oraz istotną modernizację i odtworzenie istniejącej infrastruktury. W tym procesie należy również uwzględnić wymogi w zakresie mobilności wojskowej, w należytym porozumieniu z NATO.

__________________

__________________

4 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1).

4 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1).

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Aby osiągnąć cele określone w wytycznych TEN-T, konieczne jest wsparcie w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych oraz brakujących połączeń, a także zapewnienie, w stosownych przypadkach, zgodności wspieranych działań z planami prac dotyczącymi korytarzy ustanowionymi zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 oraz z ogólnym procesem rozwoju sieci pod względem wydajności i interoperacyjności.

(8)  Aby osiągnąć cele określone w wytycznych TEN-T, konieczne jest wsparcie w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych oraz brakujących połączeń, a także zapewnienie, w stosownych przypadkach, zgodności wspieranych działań z planami prac dotyczącymi korytarzy ustanowionymi zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, z ogólnym procesem rozwoju sieci pod względem wydajności i interoperacyjności, oraz umożliwienie podwójnego wykorzystywania infrastruktury dzięki uwzględnieniu potrzeb mobilności wojskowej w sieci TEN-T.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Aby odzwierciedlić rosnące przepływy transportowe rozwój sieci, należy dokonać dostosowania korytarzy sieci bazowej i ich wstępnie zidentyfikowanych odcinków. W celu zachowania spójności i skuteczności rozwoju i koordynacji korytarzy dostosowania te powinny być proporcjonalne. Z tego względu długość korytarzy sieci bazowej nie powinna wzrosnąć o więcej niż 15 %.

(9)  Aby odzwierciedlić rosnące przepływy transportowe, rozwój sieci i zmieniające się środowisko bezpieczeństwa, należy dokonać dostosowania i osiągnąć równowagę geograficzną korytarzy sieci bazowej i ich wstępnie zidentyfikowanych odcinków. W celu zachowania spójności i skuteczności rozwoju i koordynacji korytarzy dostosowania te powinny być proporcjonalne. Z tego względu długość korytarzy sieci bazowej nie powinna wzrosnąć o więcej niż 15 %.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Należy wspierać inwestycje na rzecz inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności w całej Unii. W 2017 r. Komisja przedstawiła strategię „Europa w ruchu”5, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Inicjatywom tym powinno towarzyszyć, w stosownych przypadkach, unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu.

(10)  Należy wspierać inwestycje na rzecz inteligentnej, interoperacyjnej, zrównoważonej, multimodalnej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności w całej Unii. W 2017 r. Komisja przedstawiła strategię „Europa w ruchu”5, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Należy również uwzględniać czynniki mobilności wojskowej. Inicjatywom tym powinno towarzyszyć, w stosownych przypadkach, unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu.

__________________

__________________

5 Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017) 283.

5 Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017) 283.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(11a)  W celu zwiększenia interoperacyjności w jednolitym europejskim obszarze kolejowym oraz poprawy jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, gwarantującej wdrożenie standardów podwójnego zastosowania, należy wdrożyć priorytety horyzontalne dotyczące realizacji ERTMS i SESAR, określone w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia, aby zakończyć budowę korytarzy sieci bazowej TEN-T. Należy zapewnić wystarczające środki finansowe na te projekty dzięki wkładowi pochodzącemu z programu, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu. Finansowanie powinno być przeznaczone na infrastrukturę i wyposażenie pokładowe.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  W następstwie wspólnego komunikatu w sprawie poprawy mobilności wojskowej w Unii Europejskiej z listopada 2017 r.9, w planie działania na rzecz mobilności wojskowej – przyjętym w dniu 28 marca 2018 r. przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa10 – podkreślono, iż polityka w zakresie infrastruktury transportowej stanowi okazję do zwiększenia efektów synergii między potrzebami w zakresie obronności a transeuropejską siecią transportową (TEN-T). W planie działania wskazano, że do połowy 2018 r. Rada proszona jest o przeanalizowanie i zatwierdzenie wymogów wojskowych w odniesieniu do infrastruktury transportowej oraz że do 2019 r. służby Komisji określą części transeuropejskiej sieci transportowej odpowiednie dla transportu wojskowego, z uwzględnieniem koniecznej modernizacji istniejącej infrastruktury. Finansowanie przez Unię realizacji projektów podwójnego zastosowania powinno odbywać się za pośrednictwem programu w oparciu o szczegółowe programy prac określające stosowne wymogi ustalone w kontekście planu działania.

(14)  W następstwie wspólnego komunikatu w sprawie poprawy mobilności wojskowej w Unii Europejskiej z listopada 2017 r.9, w planie działania na rzecz mobilności wojskowej – przyjętym w dniu 28 marca 2018 r. przez Komisję i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa10 – podkreślono, iż polityka w zakresie infrastruktury transportowej stanowi okazję do zwiększenia efektów synergii między potrzebami w zakresie obronności a transeuropejską siecią transportową (TEN-T). Przede wszystkim, projekty mobilności wojskowej finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny mieć na celu umożliwienie państwom członkowskim wykonywania zadań, o których mowa w art. 43 TUE w odniesieniu do wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unii (WPBiO), ułatwienie obecnych i przyszłych operacji i misji Unii, wspieranie misji opisanych w przykładowych scenariuszach, a także wdrażanie klauzul wzajemnej pomocy i solidarności. Projekty w zakresie mobilności wojskowej powinny mieć na celu zwiększenie mocy obronności i odstraszania Unii, a tym samym zwiększenie bezpieczeństwa i ochrony obywateli Unii, jak również zapewnienie szybkiej reakcji na sytuacje kryzysowe. Unia powinna zmierzać do ułatwienia i usprawnienia mobilności wojskowej poprzez konkretne środki w wielu dziedzinach, przy pełnej komplementarności z odpowiednimi podmiotami, takimi jak NATO, oraz w koordynacji z wysiłkami w ramach stałej współpracy strukturalnej i Europejskiego Funduszu Obronnego. W planie działania wskazano, że do połowy 2018 r. Rada proszona jest o przeanalizowanie i zatwierdzenie wymogów wojskowych odzwierciedlających potrzeby Unii i jej państw członkowskich w odniesieniu do infrastruktury transportowej obejmując również zarządzanie mobilnością wojskową na lądzie, w powietrzu i morzu. Do 2019 r. służby Komisji określą, w ścisłej współpracy z NATO, części transeuropejskiej sieci transportowej odpowiednie dla podwójnego zastosowania transportu (cywilnego i obronnego), z uwzględnieniem koniecznej modernizacji istniejącej infrastruktury, wypełniając lukę pod istniejące, lecz jeszcze nie zrealizowane projekty infrastrukturalne. Finansowanie przez Unię realizacji projektów podwójnego zastosowania powinno odbywać się za pośrednictwem programu w oparciu o szczegółowe programy prac określające stosowne wymogi ustalone w kontekście planu działania. W celu ułatwienia rozwoju projektów w zakresie mobilności wojskowej, należy zharmonizować normy i przepisy celne, jak również procedury administracyjne i legislacyjne.

__________________

__________________

9 JOIN(2017) 41.

9 JOIN(2017) 41.

10 JOIN(2018) 5.

10 JOIN(2018) 5.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  Osiągnięcie jednolitego rynku cyfrowego opiera się na podstawowej infrastrukturze łączności cyfrowej. Cyfryzacja przemysłu europejskiego i modernizacja sektorów, takich jak transport, energia, opieka zdrowotna i administracja publiczna, zależą od powszechnego dostępu do niezawodnych, przystępnych cenowo sieci o dużej i bardzo dużej przepustowości. Łączność cyfrowa stała się jednym z decydujących czynników eliminowania różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, służąc wspieraniu modernizacji lokalnych gospodarek i dywersyfikacji działalności gospodarczej. Należy dostosować zakres interwencji podejmowanej w ramach programu w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, aby odzwierciedlić jej rosnące znaczenie dla całej gospodarki i społeczeństwa. W związku z tym konieczne jest określenie projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, niezbędnych do realizacji celów jednolitego rynku cyfrowego w Unii, a także uchylenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/201414.

(21)  Osiągnięcie jednolitego rynku cyfrowego opiera się na podstawowej infrastrukturze łączności cyfrowej. Cyfryzacja przemysłu europejskiego i modernizacja sektorów, takich jak transport, energia, opieka zdrowotna, bezpieczeństwo i obrona oraz administracja publiczna, zależą od powszechnego dostępu do niezawodnych, przystępnych cenowo i odpornych sieci o dużej i bardzo dużej przepustowości. Łączność cyfrowa stała się jednym z decydujących czynników eliminowania różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, służąc wspieraniu modernizacji lokalnych gospodarek i dywersyfikacji działalności gospodarczej. Należy dostosować zakres interwencji podejmowanej w ramach programu w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, aby odzwierciedlić jej rosnące znaczenie dla całej gospodarki i społeczeństwa. Można to osiągnąć jedynie przy uwzględnieniu kluczowych aspektów dziedziny cyfrowej, takich jak prywatność i bezpieczeństwo cybernetyczne, które odgrywają rolę wspierającą w tej dziedzinie. W związku z tym konieczne jest określenie projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, niezbędnych do realizacji celów jednolitego rynku cyfrowego w Unii, a także uchylenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/201414.

__________________

__________________

14 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 14).

14 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 14).

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 33

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(33)  Aby sprzyjać zintegrowanemu rozwojowi cyklu innowacji, konieczne jest zapewnienie komplementarności między innowacyjnymi rozwiązaniami opracowanymi w kontekście unijnych programów ramowych w zakresie badań naukowych i innowacji a innowacyjnymi rozwiązaniami wdrażanymi przy wsparciu ze strony instrumentu „Łącząc Europę”. W tym celu synergie z programem „Horyzont Europa” zapewnią, aby: a) potrzeby badawcze i inwestycyjne w obszarach transportu, energii i technologii cyfrowych w UE zostały zidentyfikowane i ustalone w trakcie procesu planowania strategicznego programu „Horyzont Europa”; b) instrument „Łącząc Europę” służył wsparciu szeroko zakrojonego rozwoju i wdrożenia innowacyjnych technologii i rozwiązań w zakresie infrastruktury transportowej, energetycznej i cyfrowej, w szczególności tych, które są rezultatem programu „Horyzont Europa”; c) ułatwiona została wymiana informacji i danych między programem „Horyzont Europa” a instrumentem „Łącząc Europę”, na przykład poprzez wyróżnienie technologii z programu „Horyzont Europa” o wysokiej gotowości rynkowej, które mogłyby być dalej wdrażane za pomocą instrumentu „Łącząc Europę”.

(33)  Aby sprzyjać zintegrowanemu rozwojowi cyklu innowacji, konieczne jest zapewnienie komplementarności między innowacyjnymi rozwiązaniami opracowanymi w kontekście unijnych programów ramowych w zakresie badań naukowych i innowacji a innowacyjnymi rozwiązaniami wdrażanymi przy wsparciu ze strony instrumentu „Łącząc Europę”. W tym celu synergie z programem „Horyzont Europa” zapewnią, aby: a) potrzeby badawcze i inwestycyjne w obszarach transportu, energii i technologii cyfrowych w Unii zostały zidentyfikowane i ustalone w trakcie procesu planowania strategicznego programu „Horyzont Europa”; b) instrument „Łącząc Europę” służył wsparciu szeroko zakrojonego rozwoju i wdrożenia innowacyjnych technologii i rozwiązań w zakresie infrastruktury transportowej, energetycznej i cyfrowej, w szczególności tych, które są rezultatem programu „Horyzont Europa”; c) ułatwiona została wymiana informacji i danych między programem „Horyzont Europa” a instrumentem „Łącząc Europę”, na przykład poprzez wyróżnienie technologii z programu „Horyzont Europa” o wysokiej gotowości rynkowej, które mogłyby być dalej wdrażane za pomocą instrumentu „Łącząc Europę”; i d) rozwój infrastruktury podwójnego zastosowania będzie uwzględniał przyszłe potrzeby mobilności wojskowej.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 42

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(42)  Unia powinna dążyć do zapewnienia spójności i synergii z unijnymi programami w zakresie polityki zewnętrznej, z uwzględnieniem pomocy przedakcesyjnej wynikającej z zobowiązań podjętych w kontekście komunikatu „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie”23.

(42)  Unia powinna dążyć do zapewnienia spójności i synergii z unijnymi programami w zakresie polityki zewnętrznej, z uwzględnieniem pomocy przedakcesyjnej wynikającej z zobowiązań podjętych w kontekście komunikatu „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie”23 oraz ze wszystkimi innymi instrumentami polityki zagranicznej i Europejskim Funduszem Obronnym.

__________________

__________________

23 COM(2018) 65.

23 COM(2018) 65.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Głównym celem programu jest rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej, z uwzględnieniem długoterminowych zobowiązań do obniżenia emisyjności oraz z naciskiem na synergię między sektorami.

1.  Głównym celem programu jest rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, wraz z rozwojem infrastruktury podwójnego zastosowania, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej, z uwzględnieniem długoterminowych zobowiązań do obniżenia emisyjności oraz z naciskiem na synergię między sektorami.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących wydajnych i wzajemnie połączonych sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności;

(i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących wydajnych i wzajemnie połączonych sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, interoperacyjnej, multimodalnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności;

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  dostosowanie sieci TEN-T do potrzeb w zakresie mobilności wojskowej;

(ii)  dostosowanie sieci TEN-T do potrzeb podwójnego zastosowania (cywilnych i obronnych) w zakresie mobilności wojskowej, w szczególności w celu umożliwienia państwom członkowskim wykonywania wszystkich zadań, o których mowa w art. 43 TUE w odniesieniu do wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), ułatwienia obecnych i przyszłych operacji i misji Unii, wspierania misji opisanych w przykładowych scenariuszach, jak również wdrażania klauzul wzajemnej pomocy i solidarności. Ponadto pomoże to państwom członkowskim w spełnianiu ich krajowych i wielonarodowych wymogów dotyczących operacji, misji, ćwiczeń i rutynowych działań w całej Unii, jak również w jej sąsiedztwie, we współpracy z NATO, w celu umożliwienia szybkiej i kompleksowej reakcji. Rozwój projektów mobilności wojskowej powinien być zgodny z normami środowiskowymi i celami zrównoważonego rozwoju;

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

8.  Jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, 30 % tych kwot udostępnia się niezwłocznie wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji z Funduszu Spójności w odniesieniu do 70 % przeniesionych zasobów. Począwszy od dnia 1 stycznia 2024 r., przeniesione na rzecz programu środki, których nie przewidziano na realizację projektu w dziedzinie infrastruktury transportowej, zostaną przekazane wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

8.  Jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, 50 % tych kwot udostępnia się niezwłocznie wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji z Funduszu Spójności w odniesieniu do 50 % przeniesionych zasobów. Począwszy od dnia 1 stycznia 2024 r., przeniesione na rzecz programu środki, których nie przewidziano na realizację projektu w dziedzinie infrastruktury transportowej, zostaną przekazane wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera d – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  innych państw trzecich, zgodnie z warunkami określonymi w umowie szczegółowej regulującej udział państwa trzeciego w dowolnym unijnym programie, pod warunkiem że umowa ta:

d)  innych państw trzecich, w tym strategicznych partnerów wojskowych, zgodnie z warunkami określonymi w umowie szczegółowej regulującej udział państwa trzeciego w dowolnym unijnym programie, pod warunkiem że umowa ta:

Poprawka    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 6a

 

Uwzględnienie wymogów mobilności wojskowej w sieciach TEN-T

 

Wnioski dotyczące wyłącznie działań związanych z mobilnością wojskową kwalifikują się do uzyskania wsparcia w przypadku gdy stanowią wartość dodaną do istniejącej infrastruktury cywilnej i wypełniają lukę pod istniejące, lecz jeszcze niezrealizowane projekty infrastrukturalne.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Prace studyjne mające na celu opracowanie i identyfikację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2.  Prace studyjne mające na celu opracowanie i identyfikację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym zainteresowania wojskowego, w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  działania wdrażające sieć bazową zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych i terminali kolejowo-drogowych sieci bazowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013. Działania wdrażające sieć bazową mogą obejmować powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, w przypadku gdy jest to niezbędne do optymalizacji inwestycji i zgodnie z trybami określonymi w programach prac, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia;

(i)  działania wdrażające sieć bazową zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych, portów lotniczych, multimodalnych platform logistycznych i terminali kolejowo-drogowych sieci bazowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013. Działania wdrażające sieć bazową mogą obejmować powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, w przypadku gdy jest to niezbędne do optymalizacji inwestycji i zgodnie z trybami określonymi w programach prac, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia;

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  działania wdrażające połączenia transgraniczne sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w szczególności odcinki wymienione w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia; (iii)

(ii)  działania wdrażające połączenia transgraniczne sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w szczególności odcinki wymienione w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia, w tym między innymi projekty dotyczące ERTMS i SESAR;

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(iia)  działania wspierające harmonizację przepisów transgranicznych i celnych oraz procedur administracyjnych i ustawodawczych w celu opracowania unijnych ram regulacyjnych dotyczących podwójnej mobilności;

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iii)  działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej znajdujące się w regionach najbardziej oddalonych, zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące odpowiednich węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych i terminali kolejowo-drogowych sieci kompleksowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

(iii)  działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej znajdujące się w regionach najbardziej oddalonych, zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące odpowiednich węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych, portów lotniczych, multimodalnych platform logistycznych i terminali kolejowo-drogowych sieci kompleksowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iii a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(iiia)  działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej, o ile są one niezbędne dla uzupełnienia działań, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. c), z myślą o osiągnięciu celów określonych w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii);

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  działania związane z inteligentną, zrównoważoną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością:

b)  działania związane z inteligentną, interoperacyjną, multimodalną, zrównoważoną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością:

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt vi a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(via)  działania wspierające „cykl życia” projektów, a tym samym monitorowanie aktualnej sytuacji i utrzymanie infrastruktury transportowej;

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  W ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii): działania lub konkretne zadania w ramach działania, wspierające infrastrukturę transportową w sieci TEN-T w celu dostosowania jej do wymogów dotyczących mobilności wojskowej, służące umożliwieniu podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury.

c)  W ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii): działania lub konkretne zadania w ramach działania, wspierające nową i istniejącą infrastrukturę transportową w sieci TEN-T w celu dostosowania jej do wymogów podwójnej mobilności (cywilnej i obronnej), służące umożliwieniu podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury. Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia w celu doprecyzowania wymogów wojskowych, wykazu projektów priorytetowych i procedury oceny pod względem kwalifikowalności działań związanych z mobilnością wojskową, z zapewnieniem zrównoważonego podziału geograficznego w całej Unii, szczególnie z uwzględnieniem osi Północ-Południe i Wschód-Zachód.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  podmioty prawne utworzone na mocy prawa Unii oraz organizacje międzynarodowe, jeżeli są one przewidziane w programach prac.

c)  wspólne podmioty prawne utworzone na mocy prawa Unii (tj. wspólne przedsięwzięcia na szczeblu Unii oraz organizacje międzynarodowe, jeżeli są one przewidziane w programach prac.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe (korzyści i koszty);

a)  skutki gospodarcze, społeczne, w zakresie bezpieczeństwa i obrony oraz skutki środowiskowe (korzyści i koszty);

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera a a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

aa)  „cykl życia” projektów, a tym samym monitorowanie aktualnej sytuacji i utrzymanie infrastruktury transportowej;

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  aspekty innowacyjności, bezpieczeństwa, interoperacyjności i przystępności;

c)  aspekty innowacyjności, bezpieczeństwa, interoperacyjności, podwójnego zastosowania i przystępności;

Poprawka    32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 30 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. Stopy współfinansowania mogą zostać podwyższone do maksymalnie 50 % dla działań związanych z połączeniami transgranicznymi na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu, dla działań wspierających systemy aplikacji telematycznych, dla działań wspierających nowe technologie i innowacje, dla działań wspierających poprawę bezpieczeństwa infrastruktury zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi oraz dla działań zlokalizowanych w regionach najbardziej oddalonych;

a)  w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 30 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. Stopy współfinansowania mogą zostać podwyższone do maksymalnie 65 % dla działań związanych z połączeniami transgranicznymi na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu, dla działań wspierających systemy aplikacji telematycznych, dla działań wspierających nowe technologie i innowacje, dla działań wspierających poprawę bezpieczeństwa infrastruktury zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi oraz dla działań zlokalizowanych w regionach najbardziej oddalonych. Dla państw członkowskich korzystających z przeniesienia z Funduszu Spójności stopy współfinansowania można zwiększyć maksymalnie do 65 % dla celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii);

Poprawka    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1.

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1. W takim przypadku Komisja bezzwłocznie udostępnia niewykorzystane środki na realizację innych projektów.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik – część I – Dostosowanie do wymogów mobilności wojskowe

 

Tekst proponowany przez Komisję

Transport

Dostosowanie do wymogów mobilności wojskowej

Liczba elementów infrastruktury transportowej dostosowanych w celu spełnienia wymogów mobilności wojskowej

 

Poprawka

Transport

Dostosowanie do wymogów mobilności wojskowej

Liczba i rodzaj elementów infrastruktury transportowej dostosowanych w celu spełnienia wymogów mobilności wojskowej

 

 

Liczba wspieranych w ramach CEF działań dotyczących podwójnego zastosowania

 

 

Liczba wspieranych w ramach CEF działań transgranicznych dotyczących podwójnego zastosowania

Poprawka    35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część II – akapit 1 – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  40 % dla działań wymienionych w art. 9 ust. 2 lit. b): „działania związane z inteligentną, zrównoważoną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością”.

–  40 % dla działań wymienionych w art. 9 ust. 2 lit. b): „działania związane z inteligentną, interoperacyjną, zrównoważoną, multimodalną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością”.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część VI (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

CZĘŚĆ VI – PRIORYTETY HORYZONTALNE

 

-  Jednolita europejska przestrzeń powietrzna – system SESAR

 

-  Systemy aplikacji telematycznych dla kolei – ERTMS

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ustanowienie instrumentu „Łącząc Europę”

Odsyłacze

COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD)

Komisje przedmiotowo właściwe

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

14.6.2018

TRAN

14.6.2018

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

14.6.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Fabio Massimo Castaldo

11.7.2018

Artykuł 55 – Procedura wspólnych posiedzeń komisji

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

       

5.7.2018

Rozpatrzenie w komisji

6.9.2018

 

 

 

Data przyjęcia

27.9.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

41

6

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Michèle Alliot-Marie, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Goffredo Maria Bettini, Victor Boştinaru, Elmar Brok, Fabio Massimo Castaldo, Lorenzo Cesa, Aymeric Chauprade, Andi Cristea, Arnaud Danjean, Georgios Epitideios, Eugen Freund, Michael Gahler, Iveta Grigule-Pēterse, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Barbara Lochbihler, Andrejs Mamikins, David McAllister, Tamás Meszerics, Francisco José Millán Mon, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Tonino Picula, Kati Piri, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Alyn Smith, Jordi Solé, Dobromir Sośnierz, László Tőkés, Ivo Vajgl, Geoffrey Van Orden, Boris Zala, Dubravka Šuica

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ademov, Miroslav Poche, Janusz Zemke, Željana Zovko

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Lucy Anderson, Inés Ayala Sender, Damiano Zoffoli

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

41

+

ALDE

Petras Auštrevičius, Iveta Grigule-Pēterse, Ilhan Kyuchyuk, Javier Nart, Jozo Radoš, Ivo Vajgl

EFDD

Fabio Massimo Castaldo, Aymeric Chauprade

PPE

Asim Ademov, Michèle Alliot-Marie, Elmar Brok, Lorenzo Cesa, Arnaud Danjean, Michael Gahler, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Dubravka Šuica, László Tőkés, Željana Zovko

S&D

Lucy Anderson, Francisco Assis, Inés Ayala Sender, Goffredo Maria Bettini, Victor Boştinaru, Andi Cristea, Eugen Freund, Andrejs Mamikins, Pier Antonio Panzeri, Tonino Picula, Kati Piri, Miroslav Poche, Boris Zala, Janusz Zemke, Damiano Zoffoli

6

-

NI

Georgios Epitideios, Dobromir Sośnierz

VERTS/ALE

Barbara Lochbihler, Tamás Meszerics, Alyn Smith, Jordi Solé

2

0

ECR

Ryszard Antoni Legutko, Geoffrey Van Orden

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Budżetowej (11.10.2018)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz dla Komisji Transportu i Turystyki

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014

(COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Inese Vaidere

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Europejska wartość dodana projektów w zakresie infrastruktury transportowej zależy wyłącznie od zdolności UE do uwzględnienia w następnych wieloletnich ramach finansowych ram regulacyjnych i środków finansowych na miarę jej ambicji; krytyczna infrastruktura transportowa leży w strategicznym interesie Unii Europejskiej. Obiekty infrastruktury transportowej są osią jednolitego rynku, podstawą wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy oraz mają kluczowe znaczenie dla zagwarantowania czterech podstawowych swobód odnoszących się do osób, kapitału, towarów i usług; Instrument „Łącząc Europę” ukierunkowuje inwestycje w projekty o oddziaływaniu transgranicznym oraz ogólnoeuropejskie systemy i usługi. W przypadku takich projektów niezbędna jest ciągłość finansowania po 2020 r., w tym planowane zakończenie budowy sieci bazowej TEN-T do 2030 r.

POPRAWKI

Komisja Budżetowa zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki, jako komisji przedmiotowo właściwych, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość 25 % w skali budżetu UE18. Oczekuje się, że 60 % całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, na podstawie –między innymi – następujących „wskaźników z Rio”: i) 100 % dla wydatków dotyczących infrastruktury kolejowej, paliw alternatywnych, czystego transportu miejskiego, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2 oraz energii odnawialnej; ii) 40 % dla wydatków dotyczących śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego, jak również infrastruktury gazowej – jeżeli umożliwia się zwiększone wykorzystanie wodoru lub biometanu jako odnawialnego źródła energii. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób spójny z wytycznymi opracowanymi dla innych programów unijnych.

(4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i szybko doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość 30 % w skali budżetu UE18. Oczekuje się, że 60 % całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, na podstawie –między innymi – następujących „wskaźników z Rio”: i) 100 % dla wydatków dotyczących infrastruktury kolejowej, paliw alternatywnych, czystego transportu miejskiego, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2 oraz energii odnawialnej; ii) 40 % dla wydatków dotyczących śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego, jak również infrastruktury gazowej – jeżeli umożliwia się zwiększone wykorzystanie wodoru lub biometanu jako odnawialnego źródła energii. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób spójny z wytycznymi opracowanymi dla innych programów unijnych.

_________________

_________________

18 COM(2018) 321, s. 13.

18 COM(2018) 321, s. 13.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  dostosowanie sieci TEN-T do potrzeb w zakresie mobilności wojskowej;

(ii)  dostosowanie sieci TEN-T do potrzeb w zakresie mobilności wojskowej przez wyeliminowanie luk w infrastrukturze, w tym modernizację obecnej infrastruktury lub budowę nowej infrastruktury transportowej podwójnego, cywilno-wojskowego zastosowania;

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  W ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii): działania lub konkretne zadania w ramach działania, wspierające infrastrukturę transportową w sieci TEN-T w celu dostosowania jej do wymogów dotyczących mobilności wojskowej, służące umożliwieniu podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury.

c)  W ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii): działania lub konkretne zadania w ramach działania, wspierające nową i istniejącą infrastrukturę transportową w sieci TEN-T w celu dostosowania jej do wymogów dotyczących mobilności wojskowej, służące umożliwieniu podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1.

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1. W takim przypadku Komisja niezwłocznie udostępnia niewykorzystane środki na potrzeby innych projektów.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Pulę środków finansowych na realizację programu na okres 2021–2027 ustala się na 42 265 493 000 EUR według cen bieżących.

1.  Pulę środków finansowych na realizację programu na okres 2021–2027 ustala się na 37 487 281 000 EUR według cen z 2018 r. (42 265 493 000 EUR według cen bieżących).

Uzasadnienie

Proponuje się zmianę puli środków finansowych zgodnie z rezolucjami PE z dnia 14 marca i 30 maja w sprawie następnych wieloletnich ram finansowych, w oparciu o wstępny podział techniczny na programy, który mógłby podlegać dalszym dostosowaniom, przy jednoczesnym poszanowaniu ogólnego stanowiska PE określonego w tych rezolucjach oraz ogólnego poziomu 1,3 % DNB UE-27. Na późniejszym etapie kwota ta może zostać zmieniona zgodnie z apelem PE o znaczne zwiększenie inwestycji poprzez instrument „Łącząc Europę”.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  do 30 615 493 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), w tym:

a)  27 150 760 000 EUR według cen z 2018 r. (30 615 493 000 EUR według cen bieżących) na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), w tym:

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  kwota 12 830 000 000 EUR z klastra europejskich inwestycji strategicznych;

(i)  kwota 11 383 618 000 EUR według cen z 2018 r. (12 830 000 000 EUR według cen bieżących) z klastra europejskich inwestycji strategicznych;

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  kwota 11 285 493 000 EUR przeniesiona z Funduszu Spójności na wydatki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania środków z Funduszu Spójności;

(ii)  kwota 10 000 000 000 EUR według cen z 2018 r. (11 285 493 000 EUR według cen bieżących) przeniesiona z Funduszu Spójności na wydatki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania środków z Funduszu Spójności;

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iii)  kwota 6 500 000 000 EUR z klastra obronnego na cel szczegółowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii);

(iii)  kwota 5 767 142 000 EUR według cen z 2018 r. (6 500 000 000 EUR według cen bieżących) z klastra obronnego na cel szczegółowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii);

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  do 8 650 000 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b), z czego maksymalnie 10 % na projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej;

b)  7 674 808 000 EUR według cen z 2018 r. (8 650 000 000 EUR według cen bieżących) na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b), z czego maksymalnie 10 % na projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej;

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  do 3 000 000 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c).

c)  2 661 713 000 EUR według cen z 2018 r. (3 000 000 000 EUR według cen bieżących) na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c).

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ustanowienie instrumentu „Łącząc Europę”

Odsyłacze

COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD)

Komisje przedmiotowo właściwe

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

14.6.2018

TRAN

14.6.2018

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

BUDG

14.6.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Inese Vaidere

28.6.2018

Artykuł 55 – Procedura wspólnych posiedzeń komisji

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

       

5.7.2018

Rozpatrzenie w komisji

13.9.2018

 

 

 

Data przyjęcia

9.10.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

3

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Jean Arthuis, Richard Ashworth, Reimer Böge, Lefteris Christoforou, Gérard Deprez, Manuel dos Santos, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Iris Hoffmann, Monika Hohlmeier, John Howarth, Bernd Kölmel, Zbigniew Kuźmiuk, Vladimír Maňka, Siegfried Mureşan, Jan Olbrycht, Younous Omarjee, Răzvan Popa, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Jordi Solé, Eleftherios Synadinos, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Monika Vana, Daniele Viotti, Tiemo Wölken

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Andrey Novakov

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Eleonora Evi, Auke Zijlstra

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

30

+

ALDE

Nedzhmi Ali, Jean Arthuis, Gérard Deprez

ECR

Bernd Kölmel, Zbigniew Kuźmiuk

PPE

Richard Ashworth, Reimer Böge, Lefteris Christoforou, José Manuel Fernandes, Ingeborg Gräßle, Monika Hohlmeier, Siegfried Mureşan, Andrey Novakov, Jan Olbrycht, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Patricija Šulin, Inese Vaidere

S&D

Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Iris Hoffmann, John Howarth, Vladimír Maňka, Răzvan Popa, Manuel dos Santos, Isabelle Thomas, Daniele Viotti, Tiemo Wölken

VERTS/ALE

Jordi Solé, Monika Vana

3

-

ENF

Auke Zijlstra

GUE/NGL

Younous Omarjee

NI

Eleftherios Synadinos

1

0

EFDD

Eleonora Evi

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

17.9.2018

OPINIA

Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” i uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014.

(COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Adina‑Ioana Vălean

POPRAWKA

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki, jako komisji przedmiotowo właściwych, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz w celu ożywienia tworzenia miejsc pracy Unia potrzebuje nowoczesnej i wysoce efektywnej infrastruktury, która przyczyni się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów, w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Połączenia te powinny pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, towarów, kapitału i usług. Sieci transeuropejskie powinny ułatwiać połączenia transgraniczne, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

(1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, w celu zrealizowania celów Unii w dziedzinie klimatu i energii na 2030 r. i kolejne lata oraz w celu ożywienia tworzenia miejsc pracy Unia potrzebuje nowoczesnej i wysoce efektywnej infrastruktury, która przyczyni się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów, w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Połączenia te powinny pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, towarów, kapitału i usług. Sieci transeuropejskie powinny ułatwiać połączenia transgraniczne, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Celem programu powinno być wspieranie projektów łagodzących zmianę klimatu, zrównoważonych pod względem środowiskowym i społecznym oraz, w stosownych przypadkach, działań na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej. W szczególności należy wzmocnić wkład programu w realizację celów i zadań porozumienia paryskiego oraz proponowanych wartości docelowych w zakresie klimatu i energii na 2030 r., a także długoterminowego celu w zakresie dekarbonizacji.

(3)  Celem programu powinno być wspieranie projektów łagodzących zmianę klimatu, zrównoważonych pod względem środowiskowym i społecznym oraz, w stosownych przypadkach, działań na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej. W szczególności należy wzmocnić wkład programu w realizację celów i zadań porozumienia paryskiego oraz wartości docelowych w zakresie klimatu i energii na 2030 r., a także długoterminowego celu w zakresie dekarbonizacji.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość 25 % w skali budżetu UE18 . Oczekuje się, że 60 % całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, na podstawie –między innymi – następujących „wskaźników z Rio”: (i)100 % dla wydatków dotyczących infrastruktury kolejowej, paliw alternatywnych, czystego transportu miejskiego, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2 oraz energii odnawialnej; (ii)40 % dla wydatków dotyczących śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego, jak również infrastruktury gazowej – jeżeli umożliwia się zwiększone wykorzystanie wodoru lub biometanu jako odnawialnego źródła energii. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób spójny z wytycznymi opracowanymi dla innych programów unijnych.

(4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość na poziomie co najmniej 30 % w skali budżetu UE18. Oczekuje się, że 100 % całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, na podstawie –między innymi – następujących „wskaźników z Rio”: (i)100 % dla wydatków dotyczących infrastruktury kolejowej, mobilności bezemisyjnej, transportu miejskiego o obniżonej emisyjności, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2, efektywności energetycznej oraz energii odnawialnej; (ii)40 % dla wydatków dotyczących zrównoważonych żeglownych śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego. Aby uwzględnić zalecenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, w ramach mechanizmów związanych z uwzględnianiem kwestii klimatu i uodparnianiem na klimat należy wprowadzić rozróżnienie między łagodzeniem zmiany klimatu a przystosowaniem się do niej, a także ukonkretnić je ex ante za pośrednictwem wszystkich procesów programowania i planowania, zamiast zwykłego zgłaszania ex post. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób spójny z wytycznymi opracowanymi dla innych programów unijnych.

_________________

_________________

18 COM(2018) 321, s. 13.

18 COM(2018) 321, s. 13.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych. W tym celu program powinien przewidywać przyjęcie międzysektorowych programów prac, które mogłyby odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do mobilności opartej na sieci i zautomatyzowanej lub paliw alternatywnych. Ponadto program powinien umożliwiać, w ramach każdego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych dodatkowych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań.

(6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych. W tym celu program powinien przewidywać przyjęcie międzysektorowych programów prac, które mogłyby odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do zautomatyzowanej mobilności opartej na sieci lub bezemisyjnych technologii transportowych i bezemisyjnej infrastruktury transportowej. Ponadto program powinien umożliwiać, w ramach każdego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych dodatkowych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Należy wspierać inwestycje na rzecz inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności w całej Unii. W 2017 r. Komisja przedstawiła strategię „Europa w ruchu”20, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Inicjatywom tym powinno towarzyszyć, w stosownych przypadkach, unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu.

(10)  Należy wspierać inwestycje na rzecz inteligentnej, bezemisyjnej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności w całej Unii. W 2017 r. Komisja przedstawiła strategię „Europa w ruchu”20, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Inicjatywom tym powinno towarzyszyć, w stosownych przypadkach, unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu.

_________________

_________________

20 Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017) 283.

20 Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017) 283.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  W wytycznych TEN-T w odniesieniu do nowych technologii i innowacji wymaga się, by TEN-T umożliwiała dekarbonizację wszystkich rodzajów transportu poprzez stymulowanie efektywności energetycznej oraz wykorzystanie paliw alternatywnych. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE21 określono wspólne ramy środków na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w Unii w celu zminimalizowania zależności od ropy naftowej oraz w celu ograniczenia wpływu transportu na środowisko, a także zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia do dnia 31 grudnia 2025 r. publicznej dostępności punktów ładowania lub tankowania paliw. Jak wskazano we wnioskach Komisji z listopada 2017 r.22, niezbędny jest kompleksowy zestaw środków służących propagowaniu mobilności niskoemisyjnej, w tym wsparcie finansowe, w przypadku gdy warunki rynkowe nie stanowią wystarczającej zachęty.

(11)  W wytycznych TEN-T w odniesieniu do nowych technologii i innowacji wymaga się, by TEN-T umożliwiała dekarbonizację wszystkich rodzajów transportu poprzez stymulowanie efektywności energetycznej oraz wykorzystanie alternatyw w stosunku do wszystkich paliw kopalnych. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE21 określono wspólne ramy środków na rzecz rozwoju odpowiedniej infrastruktury na potrzeby rozwoju mobilności bezemisyjnej w Unii w celu zminimalizowania zależności od ropy naftowej i innych paliw kopalnych oraz w celu ograniczenia wpływu transportu na środowisko, a także zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia do dnia 31 grudnia 2025 r. publicznej dostępności punktów ładowania lub tankowania paliw. Jak wskazano we wnioskach Komisji z listopada 2017 r.22, niezbędny jest kompleksowy zestaw środków służących propagowaniu mobilności bezemisyjnej, w tym wsparcie finansowe, w przypadku gdy warunki rynkowe nie stanowią wystarczającej zachęty.

_________________

_________________

21 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

21 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

22 Komunikat Komisji pt. „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”, COM(2017) 675.

22 Komunikat Komisji pt. „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”, COM(2017) 675.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Aby przyspieszyć ukończenie projektów transportowych w słabiej rozwiniętych częściach sieci, należy przenieść do programu alokację środków z Funduszu Spójności na potrzeby finansowania projektów transportowych w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności. W początkowej fazie oraz z uwzględnieniem limitu 70 % puli przeniesionych środków, wybór projektów kwalifikujących się do finansowania powinien odbywać się z zachowaniem krajowych alokacji w ramach Funduszu Spójności. Pozostałe 30 % puli przeniesionych środków powinno być przydzielane na zasadach konkurencyjnych na projekty zlokalizowane w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Komisja powinna wspierać państwa członkowskie kwalifikujące się do finansowania z Funduszu Spójności w ich wysiłkach na rzecz opracowania odpowiedniej rezerwy projektów, zwłaszcza poprzez wzmacnianie potencjału instytucjonalnego zainteresowanych administracji publicznych.

(13)  Aby przyspieszyć ukończenie projektów transportowych w słabiej rozwiniętych częściach sieci, należy przenieść do programu alokację środków z Funduszu Spójności na potrzeby finansowania projektów wspierających mobilność bezemisyjną w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności. W początkowej fazie oraz z uwzględnieniem limitu 70 % puli przeniesionych środków, wybór projektów kwalifikujących się do finansowania powinien odbywać się z zachowaniem krajowych alokacji w ramach Funduszu Spójności. Pozostałe 30 % puli przeniesionych środków powinno być przydzielane na zasadach konkurencyjnych na projekty zlokalizowane w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Komisja powinna wspierać państwa członkowskie kwalifikujące się do finansowania z Funduszu Spójności w ich wysiłkach na rzecz opracowania odpowiedniej rezerwy projektów, zwłaszcza poprzez wzmacnianie potencjału instytucjonalnego zainteresowanych administracji publicznych.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/201327 określa priorytety w zakresie transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, które powinny zostać zrealizowane, aby osiągnąć unijne cele polityki w zakresie energii i klimatu, identyfikuje projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, które są niezbędne do realizacji tych priorytetów, ustanawia środki w zakresie wydawania zezwoleń, udziału sektora publicznego oraz regulacje przyspieszające lub ułatwiające realizację tych projektów, w tym kryteria kwalifikowalności takich projektów do otrzymania unijnej pomocy finansowej.

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/201327 określa priorytety w zakresie transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, które powinny zostać zrealizowane, aby osiągnąć unijne cele polityki w zakresie energii i klimatu, identyfikuje projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, które są niezbędne do realizacji tych priorytetów, ustanawia środki w zakresie wydawania zezwoleń, udziału sektora publicznego oraz regulacje przyspieszające lub ułatwiające realizację tych projektów, w tym kryteria kwalifikowalności takich projektów do otrzymania unijnej pomocy finansowej. Należy dokonać przeglądu wykazu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i kryteriów kwalifikowalności, aby w pełni uwzględnić cele i założenia porozumienia paryskiego oraz unijne cele w dziedzinie klimatu i energii na rok 2030 i kolejne lata.

_________________

_________________

27 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 39).

27 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 39).

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Ukończenie infrastruktury sieciowej pozostaje priorytetem w kontekście zapewnienia rozwoju energii odnawialnej, natomiast uwzględnienie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej stanowi odzwierciedlenie podejścia przyjętego w ramach inicjatywy „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, ze zbiorową odpowiedzialnością za osiągnięcie wartości docelowej dla energii odnawialnej w 2030 r. i zmienionym kontekstem działania z uwzględnieniem ambitnych długoterminowych celów w zakresie dekarbonizacji.

(19)  Ukończenie infrastruktury sieciowej pozostaje priorytetem w kontekście zapewnienia rozwoju energii odnawialnej, natomiast uwzględnienie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej stanowi odzwierciedlenie podejścia przyjętego w ramach inicjatywy „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, ze zbiorową odpowiedzialnością za osiągnięcie udziału co najmniej 32 % energii odnawialnej w 2030 r. i zmienionym kontekstem działania z uwzględnieniem ambitnych długoterminowych celów w zakresie dekarbonizacji.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Innowacyjne technologie infrastrukturalne, które umożliwiają przejście na niskoemisyjne systemy energetyczne i transportowe oraz zwiększają bezpieczeństwo dostaw, są niezbędne w świetle unijnej agendy dekarbonizacji. W szczególności w swoim komunikacie z dnia 23 listopada 2017 r. pt. „Komunikat w sprawie rozwoju sieci energetycznych w Europie”28 Komisja podkreśliła, że rola energii elektrycznej, w przypadku gdy energia ze źródeł odnawialnych będzie stanowić połowę produkcji energii elektrycznej do 2030 r., będzie w coraz większym stopniu powodować obniżenie emisyjności sektorów dotychczas zdominowanych przez paliwa kopalne – na przykład transportu, przemysłu oraz sektora ogrzewania i chłodzenia – oraz że w związku z tym priorytetem w ramach polityki transeuropejskiej infrastruktury energetycznej należy w coraz większym stopniu kłaść nacisk na elektroenergetyczne połączenia międzysystemowe, magazynowanie energii elektrycznej i projekty inteligentnych sieci. W celu wspierania realizacji unijnych celów w zakresie dekarbonizacji należy odpowiednio uwzględnić i priorytetowo traktować technologie i projekty przyczyniające się do przejścia na gospodarkę niskoemisyjną. Komisja będzie dążyć do zwiększenia liczby projektów w zakresie transgranicznych inteligentnych sieci, innowacyjnych technologii magazynowania oraz przesyłu dwutlenku węgla, przeznaczonych do objęcia wsparciem w ramach programu.

(20)  Innowacyjne technologie infrastrukturalne, które umożliwiają przejście na bezemisyjne systemy energetyczne i transportowe oraz zwiększają bezpieczeństwo dostaw, są niezbędne w świetle unijnej agendy dekarbonizacji. W szczególności w swoim komunikacie z dnia 23 listopada 2017 r. pt. „Komunikat w sprawie rozwoju sieci energetycznych w Europie”28 Komisja podkreśliła, że rola energii elektrycznej, w przypadku gdy energia ze źródeł odnawialnych będzie stanowić połowę produkcji energii elektrycznej do 2030 r., będzie w coraz większym stopniu powodować obniżenie emisyjności sektorów dotychczas zdominowanych przez paliwa kopalne – na przykład transportu, przemysłu oraz sektora ogrzewania i chłodzenia – oraz że w związku z tym priorytetem w ramach polityki transeuropejskiej infrastruktury energetycznej należy w coraz większym stopniu kłaść nacisk na elektroenergetyczne połączenia międzysystemowe, magazynowanie energii elektrycznej i projekty inteligentnych sieci. W celu wspierania realizacji unijnych celów w zakresie dekarbonizacji należy odpowiednio uwzględnić i priorytetowo traktować technologie i projekty przyczyniające się do przejścia na gospodarkę bezemisyjną. Komisja będzie dążyć do zwiększenia liczby projektów w zakresie transgranicznych inteligentnych sieci, innowacyjnych technologii magazynowania oraz przesyłu dwutlenku węgla, przeznaczonych do objęcia wsparciem w ramach programu.

_________________

_________________

28 COM(2017) 718

28 COM(2017) 718

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 32 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(32a)  Należy zapewnić jak największą przejrzystość, rozliczalność i kontrolę demokratyczną innowacyjnych instrumentów i mechanizmów finansowych korzystających z unijnego budżetu, zwłaszcza w odniesieniu do ich oczekiwanego lub zrealizowanego wkładu w osiągnięcie celów Unii.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 35

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i skoordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego, otrzymywanego w szczególności za pośrednictwem, w stosownych przypadkach, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji, Funduszu InvestEU oraz instrumentu „Łącząc Europę”. Wsparcie finansowe powinno również być wykorzystywane, w stosownych przypadkach, w sposób zgodny z unijnymi i krajowymi planami w zakresie energii i klimatu.

(35)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i skoordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych, oraz na unikanie wszelkich sprzeczności z priorytetami Unii, w tym zobowiązaniami do wdrożenia porozumienia paryskiego. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego, otrzymywanego w szczególności za pośrednictwem, w stosownych przypadkach, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji, Funduszu InvestEU oraz instrumentu „Łącząc Europę”. Wsparcie finansowe powinno również być wykorzystywane w sposób zgodny z unijnymi i krajowymi planami w zakresie energii i klimatu.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  „paliwa alternatywne” oznaczają paliwa alternatywne w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 2014/94/UE;

skreśla się

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera n

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

n)  „prace studyjne” oznaczają działania niezbędne do przygotowania realizacji projektu, takie jak analizy przygotowawcze, tworzenie map infrastruktury, studia wykonalności, analizy oceniające, testy i analizy zatwierdzające, w tym w formie oprogramowania, oraz wszelkie inne środki wsparcia technicznego, w tym wstępne działania zmierzające do zdefiniowania i opracowania projektu oraz podjęcia decyzji o jego finansowaniu, takie jak rozpoznanie danego terenu przygotowanie pakietu finansowego;

n)  „prace studyjne” oznaczają działania niezbędne do przygotowania realizacji projektu, takie jak analizy przygotowawcze, tworzenie map infrastruktury, studia wykonalności, analizy oceniające, testy i analizy zatwierdzające, w tym w formie oprogramowania, oraz wszelkie inne środki wsparcia technicznego, w tym wstępne działania zmierzające do zdefiniowania i opracowania projektu oraz podjęcia decyzji o jego finansowaniu, takie jak rozpoznanie danego terenu, przygotowanie pakietu finansowego, jak również oceny oddziaływania na środowisko i strategiczne oceny oddziaływania na środowisko;

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Głównym celem programu jest rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej, z uwzględnieniem długoterminowych zobowiązań do obniżenia emisyjności oraz z naciskiem na synergię między sektorami.

1.  Głównym celem programu jest rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej, z uwzględnieniem długoterminowych zobowiązań do obniżenia emisyjności oraz z naciskiem na synergię między sektorami. Wspiera on w szczególności projekty infrastrukturalne, które przyczyniają się do minimalizacji kosztów zewnętrznych w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony środowiska i klimatu.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących wydajnych i wzajemnie połączonych sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności;

(i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących zrównoważonych, wydajnych i wzajemnie połączonych sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, bezemisyjnej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności;

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  w sektorze energii: przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących dalszej integracji wewnętrznego rynku energii, interoperacyjności sieci w wymiarze ponadgranicznym i ponadsektorowym, ułatwiających dekarbonizację i zapewniających bezpieczeństwo dostaw, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej;

b)  w sektorze energii: przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących dalszej integracji wewnętrznego rynku energii, inwestycji w efektywność energetyczną, odnawialne źródła energii i interoperacyjność sieci w wymiarze ponadgranicznym i ponadsektorowym, ułatwiających dekarbonizację i zapewniających niezależność energetyczną, bezpieczeństwo dostaw, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej;

Poprawka    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Kwota, o której mowa w ust. 1, może zostać wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu oraz wytycznych sektorowych, między innymi na działania przygotowawcze oraz w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Kwota ta może być również wykorzystywana do finansowania środków towarzyszących w celu wsparcia przygotowania projektów.

4.  Kwota, o której mowa w ust. 1, może zostać wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu oraz wytycznych sektorowych, między innymi na działania przygotowawcze oraz w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Kwota ta może być również wykorzystywana do finansowania środków towarzyszących w celu wsparcia przygotowania projektów, w tym ocen oddziaływania na środowisko i strategicznych ocen oddziaływania na środowisko.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

8.  Jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, 30 % tych kwot udostępnia się niezwłocznie wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji z Funduszu Spójności w odniesieniu do 70 % przeniesionych zasobów. Począwszy od dnia 1 stycznia 2024 r., przeniesione na rzecz programu środki, których nie przewidziano na realizację projektu w dziedzinie infrastruktury transportowej, zostaną przekazane wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

8.  Jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, 30 % tych kwot udostępnia się niezwłocznie wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie zrównoważonych projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji z Funduszu Spójności w odniesieniu do 70 % przeniesionych zasobów. Począwszy od dnia 1 stycznia 2024 r., przeniesione na rzecz programu środki, których nie przewidziano na realizację zrównoważonego projektu w dziedzinie infrastruktury transportowej, zostaną przekazane wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie zrównoważonych projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a.  Należy zwracać jak największą uwagę na przejrzystość, rozliczalność i kontrolę demokratyczną innowacyjnych instrumentów i mechanizmów finansowych korzystających z unijnego budżetu, zwłaszcza w odniesieniu do ich oczekiwanego lub zrealizowanego wkładu w osiągnięcie celów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania przyczyniające się do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 3. Działania te obejmują w szczególności prace studyjne, roboty i inne towarzyszące środki niezbędne do zarządzania programem i jego realizacji oraz wytyczne sektorowe.

1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania przyczyniające się do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 3. Działania te obejmują w szczególności prace studyjne, roboty i inne towarzyszące środki niezbędne do zarządzania programem i jego realizacji oraz wytyczne sektorowe, w tym oceny oddziaływania na środowisko i strategiczne oceny oddziaływania na środowisko.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  działania dotyczące wydajnych i wzajemnie połączonych sieci:

a)  działania dotyczące zrównoważonych, wydajnych i wzajemnie połączonych sieci:

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera b – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  działania związane z inteligentną, zrównoważoną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością:

b)  działania związane z inteligentną, bezemisyjną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością:

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera b – podpunkt iv

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iv)  działania wspierające nowe technologie i innowacje, w tym automatyzację, zaawansowane usługi transportowe, integrację modalną i infrastrukturę paliw alternatywnych, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

(iv)  działania wspierające nowe technologie i innowacje, w tym automatyzację, zaawansowane usługi transportowe, integrację modalną i odpowiednią infrastrukturę umożliwiającą wprowadzenie mobilności bezemisyjnej, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  spójność z unijnymi i krajowymi planami w zakresie energii i klimatu.

(i)  spójność z unijnymi i krajowymi długoterminowymi strategiami, o których mowa w rozporządzeniu (UE) .../... [rozporządzeniu w sprawie zarządzania], zgodnie z porozumieniem paryskim.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Przy ocenie wniosków pod kątem kryteriów wyboru uwzględnia się, w odpowiednich przypadkach, odporność na niekorzystne skutki zmian klimatu poprzez ocenę wrażliwości na zmiany klimatu i ryzyka, z uwzględnieniem odpowiednich środków dostosowawczych.

2.  Przy ocenie wniosków pod kątem kryteriów wyboru uwzględnia się odporność na niekorzystne skutki zmian klimatu poprzez ocenę wrażliwości na zmiany klimatu i ryzyka, z uwzględnieniem odpowiednich środków dostosowawczych.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 19 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Programy prac są przyjmowane przez Komisję w drodze aktu wykonawczego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia.

2.  Programy prac są przyjmowane przez Komisję w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 23 – ustęp 1 – litera -a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-a)  uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez przyjęcie programów prac, o których mowa w art. 19;

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część IV – punkt 3 – ustęp 1 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  zanieczyszczenie powietrza i inne zanieczyszczenia lokalne;

f)  jakość powietrza, gleby i wody oraz inne zanieczyszczenia lokalne;

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część IV – punkt 3 – ustęp 1 – litera g a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ga)  zdrowie;

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część IV – punkt 4 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Przy wyborze projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, Komisja dąży do ustanowienia takiej łącznej liczby projektów, aby możliwe było zarządzanie nimi. Komisja dokłada wszelkich starań, aby przy identyfikacji projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej zapewnić odpowiednią równowagę geograficzną. Do celów identyfikacji projektów można wykorzystywać grupy regionalne.

Przy wyborze projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, Komisja dąży do ustanowienia takiej łącznej liczby projektów, aby możliwe było zarządzanie nimi. Komisja dokłada wszelkich starań, aby przy identyfikacji projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej zapewnić odpowiednią równowagę geograficzną. Do celów identyfikacji projektów można wykorzystywać grupy regionalne, jak również mechanizmy współpracy regionalnej określone w art. 11 rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenia w sprawie zarządzania].

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ustanowienie instrumentu „Łącząc Europę”

Odsyłacze

COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD)

Komisje przedmiotowo właściwe

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

14.6.2018

TRAN

14.6.2018

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

14.6.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Adina-Ioana Vălean

21.6.2018

Procedura wspólnych posiedzeń komisji (art. 55 Regulaminu)

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

       

5.7.2018

Data przyjęcia

13.9.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Margrete Auken, Catherine Bearder, Simona Bonafè, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Miriam Dalli, Seb Dance, José Inácio Faria, Elisabetta Gardini, Jens Gieseke, Sylvie Goddyn, Françoise Grossetête, Jytte Guteland, Urszula Krupa, Giovanni La Via, Jo Leinen, Lukas Mandl, Jiří Maštálka, Rory Palmer, Massimo Paolucci, Gilles Pargneaux, Bolesław G. Piecha, John Procter, Annie Schreijer-Pierik, Davor Škrlec, Nils Torvalds, Adina-Ioana Vălean, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Linnéa Engström, Elena Gentile, Rebecca Harms, Carolina Punset, Bart Staes, Tiemo Wölken

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Santiago Fisas Ayxelà, Tonino Picula, Lieve Wierinck

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

35

+

ALDE

Catherine Bearder, Carolina Punset, Nils Torvalds, Lieve Wierinck

PPE

Birgit Collin Langen, José Inácio Faria, Santiago Fisas Ayxelà, Elisabetta Gardini, Jens Gieseke, Françoise Grossetête, Giovanni La Via, Lukas Mandl, Annie Schreijer Pierik, Adina Ioana Vălean

S&D

Simona Bonafè, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Miriam Dalli, Seb Dance, Elena Gentile, Jytte Guteland, Jo Leinen, Rory Palmer, Massimo Paolucci, Gilles Pargneaux, Tonino Picula, Tiemo Wölken, Damiano Zoffoli

Verts/ALE

Marco Affronte, Margrete Auken, Linnéa Engström, Rebecca Harms, Davor Škrlec, Bart Staes

1

-

GUE/NGL

Jiří Maštálka

4

0

ECR

Urszula Krupa, Bolesław G. Piecha, John Procter

ENF

Sylvie Goddyn

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego (19.11.2018)

dla Komisji Transportu i Turystyki

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” i uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014

(COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Mirosław Piotrowski

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę” na lata 2021–2027 oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 służy wprowadzeniu podstawy prawnej instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2021–2027. Głównym celem instrumentu „Łącząc Europę” jest wspieranie osiągania celów polityki UE w sektorach transportu, energetyki i infrastruktury cyfrowej dzięki rozwojowi sieci transeuropejskich. Proponuje się również, by instrument „Łącząc Europę” wspierał współpracę transgraniczną w dziedzinie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych.

Zakłada się także, że Europa zmierzać będzie w kierunku mobilności bez wypadków śmiertelnych, bez emisji i bez zużycia papieru, i zostanie światowym liderem w dziedzinie gospodarki cyfrowej. Nowoczesna, czysta, inteligentna, zrównoważona, sprzyjająca włączeniu społecznemu, bezpieczna i chroniona infrastruktura zapewni wymierne korzyści europejskim obywatelom i przedsiębiorstwom, umożliwiając im efektywne podróżowanie, przesyłanie towarów, korzystanie z energii i wysokiej jakości usług cyfrowych.

Instrument „Łącząc Europę” ma również przyczyniać się do trwałego wzrostu gospodarczego, co z kolei wesprze integrację społeczną dzięki stworzeniu nowoczesnych, wysoce efektywnych sieci transeuropejskich. Inicjatywa ta przyniesie korzyści całej Unii Europejskiej. Oznacza to zarówno większą konkurencyjność oraz spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną, jak i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę jakości powietrza, propagowanie paliw alternatywnych i wspieranie dalszego rozwoju odnawialnych źródeł energii.

Celów tych nie można jednak osiągnąć, nie uwzględniając problematyki bezpieczeństwa energetycznego, dlatego należy podjąć działania, które pozwolą przezwyciężyć uzależnienie od paliw kopalnych spoza UE. W polityce zerowych emisji trzeba wspierać technologie czystego węgla, czyli zgazowywania węgla w celu uzyskania wodoru jako paliwa do XXI wieku. Przyczyni się to również do realizacji polityki UE w dziedzinie klimatu i pozwoli zmniejszyć emisje CO2.

Należy wspierać rozwój śródlądowych dróg wodnych, ze szczególnym naciskiem na połączenia wschód-zachód i północ-południe. Korytarze sieci bazowej TEN-T należy przedłużyć dzięki nowym śródlądowym drogom wodnym, dlatego trzeba zwiększyć finansowanie dróg wodnych jako przyjaznych dla środowiska szlaków transportowych.

Należy podkreślić prawo państw członkowskich do kontrolowania środków finansowych. Rozporządzenie powinno stanowić, że wnioski o finansowanie ze środków UE wymagają uprzedniej zgody państw członkowskich. Komisja Europejska powinna zarządzać programem w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, na jasno określonych zasadach. Osiągnięcie celu instrumentu „Łącząc Europę” wymaga uwzględnienia krajowych strategii inwestycyjnych państw członkowskich. Proces składania wniosków wymaga koordynacji ze strony państw członkowskich, by zapewnić optymalne wykorzystanie dostępnych funduszy, zwłaszcza że część budżetu pochodzi z Funduszu Spójności, a projekty mają być finansowane z różnych pozycji budżetowych i na podstawie różnych zaproszeń do składania wniosków. W rozporządzeniu należy określić rolę i obowiązki państwa członkowskiego, by zapewnić jasny, precyzyjny i jednolity system zarządzania w całym okresie programowania, a tym samym jednoznaczną podstawę prawną dla wszystkich zainteresowanych stron.

Priorytetowo należy potraktować finansowanie transgranicznych odcinków sieci transportowych oraz regiony przygraniczne UE.

Odcinki transgraniczne powinny jasno zdefiniowane. Element ten usunięto z wniosku w sprawie rozporządzenia, a jest on istotny, ponieważ projekty transgraniczne należą do priorytetowych obszarów finansowania.

Zgodnie ze zdefiniowanym we wniosku w sprawie rozporządzenia celem szczegółowym w sektorze transportu, polegającym na dostosowaniu sieci TEN-T do potrzeb mobilności wojskowej, w szczególnych przypadkach powinno być możliwe finansowanie infrastruktury transportowej nienależącej do sieci TEN-T, ale równoległej do trasy mającej kluczowe znaczenie dla mobilności wojskowej.

POPRAWKI

Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Transportu i Turystyki, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz w celu ożywienia tworzenia miejsc pracy Unia potrzebuje nowoczesnej i wysoce efektywnej infrastruktury, która przyczyni się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów, w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Połączenia te powinny pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, towarów, kapitału i usług. Sieci transeuropejskie powinny ułatwiać połączenia transgraniczne, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

(1)  W celu osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz w celu pobudzenia tworzenia nowych miejsc pracy Unia potrzebuje nowoczesnej i wysoce efektywnej infrastruktury, która musi przyczynić się do połączenia i integracji Unii i wszystkich jej regionów w sektorach transportu, telekomunikacji i energii. Połączenia te muszą pomóc w usprawnieniu swobodnego przepływu osób, towarów, kapitału i usług. Sieci transeuropejskie muszą ułatwiać połączenia transgraniczne, z uwzględnieniem przemian zachodzących w gospodarce i sektorze usług, sprzyjać większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz przyczyniać się do podniesienia konkurencyjności społecznej gospodarki rynkowej oraz do przeciwdziałania zmianie klimatu.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Celem programu powinno być wspieranie projektów łagodzących zmianę klimatu, zrównoważonych pod względem środowiskowym i społecznym oraz, w stosownych przypadkach, działań na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej. W szczególności należy wzmocnić wkład programu w realizację celów i zadań porozumienia paryskiego oraz proponowanych wartości docelowych w zakresie klimatu i energii na 2030 r., a także długoterminowego celu w zakresie dekarbonizacji.

(3)  Celem programu musi być wspieranie projektów łagodzących zmianę klimatu, zrównoważonych pod względem środowiskowym, społecznym i gospodarczym, przy czym należy poświęcić szczególną uwagę programom mającym zapobiegać średnio- i długofalowym skutkom tej zmiany oraz zwalczać je, by złagodzić zmianę klimatu i wdrożyć odpowiednie działania przystosowawcze. W szczególności należy wzmocnić wkład programu w realizację celów i zadań porozumienia paryskiego oraz proponowanych wartości docelowych w zakresie klimatu i energii na 2030 r., a także długoterminowego celu w zakresie dekarbonizacji.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość 25 % w skali budżetu UE18. Oczekuje się, że 60 % całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, na podstawie –między innymi – następujących „wskaźników z Rio”: i) 100 % dla wydatków dotyczących infrastruktury kolejowej, paliw alternatywnych, czystego transportu miejskiego, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2 oraz energii odnawialnej; ii) 40 % dla wydatków dotyczących śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego, jak również infrastruktury gazowej – jeżeli umożliwia się zwiększone wykorzystanie wodoru lub biometanu jako odnawialnego źródła energii. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób spójny z wytycznymi opracowanymi dla innych programów unijnych.

(4)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, zgodnie z zobowiązaniami UE na rzecz realizacji porozumienia paryskiego, oraz dając wyraz zaangażowaniu na rzecz celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić działania w dziedzinie klimatu i doprowadzić do tego, aby wydatki na wsparcie realizacji celów klimatycznych osiągnęły docelową wartość 25 % w skali budżetu UE18. Oczekuje się, że 60 % całkowitej puli środków finansowych programu zostanie przeznaczone na działania objęte programem przyczyniające się do realizacji celów klimatycznych, na podstawie – między innymi – następujących „wskaźników z Rio”: i) 100 % dla wydatków dotyczących infrastruktury kolejowej, paliw alternatywnych, czystego transportu miejskiego, przesyłu energii, magazynowania energii elektrycznej, inteligentnych sieci, transportu CO2 oraz energii odnawialnej; ii) 40 % dla wydatków dotyczących śródlądowych dróg wodnych i transportu multimodalnego, jak również infrastruktury gazowej – jeżeli umożliwia się zwiększone wykorzystanie wodoru lub biometanu jako odnawialnego źródła energii. Odpowiednie działania zostaną określone w trakcie przygotowywania i realizacji programu, a także poddane ponownej ocenie w kontekście odpowiednich ocen i przeglądów. Aby zapobiec sytuacji, w której infrastruktura jest narażona na potencjalne długoterminowe skutki zmiany klimatu oraz aby zapewnić uwzględnienie kosztów emisji gazów cieplarnianych powstałych w wyniku realizacji projektu w ramach oceny ekonomicznej projektu, projekty wspierane za pomocą programu powinny, w stosownych przypadkach, podlegać mechanizmowi długoterminowego uodparniania na klimat zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w sposób odpowiadający wytycznym opracowanym dla innych programów unijnych.

_________________

_________________

18 COM(2018) 321, s. 13.

18 COM(2018)0321, s. 13.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych. W tym celu program powinien przewidywać przyjęcie międzysektorowych programów prac, które mogłyby odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do mobilności opartej na sieci i zautomatyzowanej lub paliw alternatywnych. Ponadto program powinien umożliwiać, w ramach każdego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych dodatkowych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań.

(6)  Jednym z istotnych celów tego programu jest osiągnięcie większej synergii i komplementarności między sektorami transportu, energii i technologii cyfrowych, z uwzględnieniem szybkiego rozwoju nowych technologii w tych dziedzinach. W tym celu program powinien przewidywać przyjęcie międzysektorowych programów prac, które mogłyby odnosić się do konkretnych obszarów interwencji, na przykład w odniesieniu do mobilności opartej na sieci i zautomatyzowanej, łącznie z niezbędną infrastrukturą cyfrową, lub w odniesieniu do paliw alternatywnych. Ponadto program powinien umożliwiać, w ramach każdego wymienionego sektora, uznawanie za kwalifikowalne niektórych dodatkowych komponentów odnoszących się do innego sektora, jeżeli takie podejście poprawi korzyści społeczno-gospodarcze danej inwestycji. Należy zachęcać do synergii między wymienionymi sektorami w oparciu o kryteria wyboru na potrzeby kwalifikacji działań, a także należy zmierzać do komplementarności z innymi instrumentami Unii.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Wytyczne dotyczące transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (zwane dalej „wytycznymi TEN-T”), przedstawione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/201319, określają infrastrukturę TEN-T, ustalają wymogi, jakie ma ona spełniać, oraz ustanawiają środki ich realizacji. Wytyczne te przewidują w szczególności zakończenie budowy sieci bazowej do 2030 r. poprzez stworzenie nowej infrastruktury oraz istotną modernizację i odtworzenie istniejącej infrastruktury.

(7)  Wytyczne dotyczące transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) (zwane dalej „wytycznymi TEN-T”), przedstawione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/201319, określają infrastrukturę TEN-T, ustalają wymogi, jakie ma ona spełniać, oraz ustanawiają środki ich realizacji. Wytyczne te przewidują w szczególności zakończenie budowy sieci bazowej do 2030 r. poprzez stworzenie nowej infrastruktury i nowych połączeń transgranicznych oraz istotną modernizację i odtworzenie istniejącej infrastruktury. Równocześnie z kończeniem budowy sieci bazowej priorytetowo należy traktować propagowanie przyjaznych dla środowiska połączeń transportu publicznego z węzłami TEN-T.

_________________

_________________

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1).

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1).

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Aby osiągnąć cele określone w wytycznych TEN-T, konieczne jest wsparcie w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych oraz brakujących połączeń, a także zapewnienie, w stosownych przypadkach, zgodności wspieranych działań z planami prac dotyczącymi korytarzy ustanowionymi zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 oraz z ogólnym procesem rozwoju sieci pod względem wydajności i interoperacyjności.

(8)  Aby osiągnąć cele określone w wytycznych TEN-T, konieczne jest wsparcie w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych, brakujących połączeń, „wąskich gardeł” transportowych i węzłów miejskich, a także zapewnienie, w stosownych przypadkach, zgodności wspieranych działań z planami prac dotyczącymi korytarzy ustanowionymi zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013 oraz z ogólnym procesem rozwoju sieci pod względem wydajności i interoperacyjności.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Aby odzwierciedlić rosnące przepływy transportowe i rozwój sieci, należy dokonać dostosowania korytarzy sieci bazowej i ich wstępnie zidentyfikowanych odcinków. W celu zachowania spójności i skuteczności rozwoju i koordynacji korytarzy dostosowania te powinny być proporcjonalne. Z tego względu długość korytarzy sieci bazowej nie powinna wzrosnąć o więcej niż 15 %.

(9)  Aby odzwierciedlić rosnące przepływy transportowe i rozwój sieci, należy dostosować korytarze sieci bazowej, węzły miejskie i wstępnie zidentyfikowane odcinki. W celu zachowania równowagi, spójności i skuteczności rozwoju i koordynacji korytarzy dostosowania te powinny być proporcjonalne. Z tego względu długość korytarzy sieci bazowej nie powinna wzrosnąć o więcej niż 15 %.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Należy wspierać inwestycje na rzecz inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności w całej Unii. W 2017 r. Komisja przedstawiła strategię „Europa w ruchu”20, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Inicjatywom tym powinno towarzyszyć, w stosownych przypadkach, unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu.

(10)  Należy wspierać inwestycje na rzecz inteligentnej, wyważonej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności, dostosowanej do regionalnych i lokalnych potrzeb rozwojowych w całej Unii. W 2017 r. Komisja przedstawiła strategię „Europa w ruchu”20, szeroko zakrojony zestaw inicjatyw mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, wdrożenie inteligentnych systemów pobierania opłat drogowych, zmniejszenie poziomu emisji CO2, zanieczyszczeń powietrza i zagęszczenia ruchu, promowanie mobilności opartej na sieci i autonomicznej oraz zapewnienie odpowiednich warunków i czasu odpoczynku pracownikom. Inicjatywom tym powinno towarzyszyć, w stosownych przypadkach, unijne wsparcie finansowe za pośrednictwem niniejszego programu.

_________________

_________________

20 Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017) 283.

20 Komunikat Komisji „Europa w ruchu: Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich”, COM(2017)0283.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  W wytycznych TEN-T w odniesieniu do nowych technologii i innowacji wymaga się, by TEN-T umożliwiała dekarbonizację wszystkich rodzajów transportu poprzez stymulowanie efektywności energetycznej oraz wykorzystanie paliw alternatywnych. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE21 określono wspólne ramy środków na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w Unii w celu zminimalizowania zależności od ropy naftowej oraz w celu ograniczenia wpływu transportu na środowisko, a także zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia do dnia 31 grudnia 2025 r. publicznej dostępności punktów ładowania lub tankowania paliw. Jak wskazano we wnioskach Komisji z listopada 2017 r.22, niezbędny jest kompleksowy zestaw środków służących propagowaniu mobilności niskoemisyjnej, w tym wsparcie finansowe, w przypadku gdy warunki rynkowe nie stanowią wystarczającej zachęty.

(11)  W wytycznych TEN-T w odniesieniu do nowych technologii i innowacji wymaga się, by TEN-T umożliwiała dekarbonizację wszystkich rodzajów transportu poprzez stymulowanie efektywności energetycznej oraz wykorzystanie paliw alternatywnych. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE21 określono wspólne ramy środków na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w Unii w celu zminimalizowania zależności od ropy naftowej oraz w celu ograniczenia wpływu transportu na środowisko i klimat, a także zobowiązano państwa członkowskie i samorządy terytorialne do inwestowania w odpowiednią infrastrukturę i do zapewnienia do dnia 31 grudnia 2025 r. publicznej dostępności punktów ładowania lub tankowania paliw. Jak wskazano we wnioskach Komisji z listopada 2017 r.22, niezbędny jest kompleksowy zestaw środków służących propagowaniu mobilności niskoemisyjnej, w tym wsparcie finansowe, w przypadku gdy warunki rynkowe nie stanowią wystarczającej zachęty.

_________________

_________________

21 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

21 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

22 Komunikat Komisji pt. „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”, COM(2017) 675.

22 Komunikat Komisji pt. „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej. Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”, COM(2017)0675.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Aby przyspieszyć ukończenie projektów transportowych w słabiej rozwiniętych częściach sieci, należy przenieść do programu alokację środków z Funduszu Spójności na potrzeby finansowania projektów transportowych w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności. W początkowej fazie oraz z uwzględnieniem limitu 70 % puli przeniesionych środków, wybór projektów kwalifikujących się do finansowania powinien odbywać się z zachowaniem krajowych alokacji w ramach Funduszu Spójności. Pozostałe 30 % puli przeniesionych środków powinno być przydzielane na zasadach konkurencyjnych na projekty zlokalizowane w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Komisja powinna wspierać państwa członkowskie kwalifikujące się do finansowania z Funduszu Spójności w ich wysiłkach na rzecz opracowania odpowiedniej rezerwy projektów, zwłaszcza poprzez wzmacnianie potencjału instytucjonalnego zainteresowanych administracji publicznych.

(13)  Aby usprawnić ukończenie brakujących połączeń lub umożliwić reaktywację istniejących niefunkcjonujących połączeń w transgranicznych projektach transportowych w słabiej rozwiniętych częściach sieci, można rozważyć w rozporządzeniu (UE) XXX [rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów] przeniesienie do programu alokacji środków z Funduszu Spójności na potrzeby finansowania projektów transportowych w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności. Warunki tego przeniesienia zostaną określone w wymienionym rozporządzeniu, zgodnie z metodyką przyjętą na lata 2014–2020 w odniesieniu do odpowiednich alokacji krajowych.Komisja powinna zaoferować maksymalne wsparcie państwom członkowskim kwalifikującym się do finansowania z Funduszu Spójności, przy czym priorytetowo traktować należy poprawę istniejących połączeń transgranicznych, inwestycje w regionach o dużym natężeniu ruchu i tworzenie brakujących połączeń, by usuwać „wąskie gardła” transportowe. Komisja powinna wspierać państwa członkowskie w wysiłkach na rzecz opracowania odpowiedniej rezerwy projektów, zwłaszcza poprzez wzmacnianie potencjału instytucjonalnego zainteresowanych administracji publicznych.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  W swoim komunikacie „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”26 Komisja podkreśliła szczególne potrzeby transportowe regionów najbardziej oddalonych oraz konieczność zapewnienia finansowania unijnego w celu zaspokojenia tych potrzeb, w tym za pośrednictwem programu.

(15)  W komunikacie „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”26 Komisja podkreśliła szczególne potrzeby transportowe regionów najbardziej oddalonych oraz konieczność zapewnienia finansowania unijnego w celu zaspokojenia tych potrzeb, w tym za pośrednictwem programu.W memorandum z czerwca 2017 r. w sprawie regionów najbardziej oddalonych Komisja podkreśliła znaczenie utworzenia sieci transportowej uwzględniającej realia regionów najbardziej oddalonych i obejmującej środki dostosowane do potrzeb tych regionów, zgodnie z art. 349, dotyczące transportu śródlądowego, morskiego i lotniczego, w tym zachęty do rozwoju transportu intermodalnego.

_________________

_________________

26 COM(2017) 623.

26 COM(2017)0623.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  W dyrektywie [przekształcenie dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii] podkreśla się potrzebę ustanowienia ram umożliwiających zwiększone wykorzystanie funduszy unijnych, czyniąc wyraźne odniesienie do kwestii umożliwienia podejmowania działań wspierających współpracę transgraniczną w dziedzinie energii odnawialnej.

(18)  W dyrektywie [przekształcenie dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii] podkreśla się potrzebę ustanowienia ram umożliwiających zwiększone wykorzystanie funduszy unijnych, czyniąc wyraźne odniesienie do kwestii umożliwienia podejmowania działań wspierających realizację projektów współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej i gospodarki o obiegu zamkniętym.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Ukończenie infrastruktury sieciowej pozostaje priorytetem w kontekście zapewnienia rozwoju energii odnawialnej, natomiast uwzględnienie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej stanowi odzwierciedlenie podejścia przyjętego w ramach inicjatywy „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, ze zbiorową odpowiedzialnością za osiągnięcie wartości docelowej dla energii odnawialnej w 2030 r. i zmienionym kontekstem działania z uwzględnieniem ambitnych długoterminowych celów w zakresie dekarbonizacji.

(19)  Ukończenie infrastruktury sieciowej pozostaje priorytetem w kontekście zapewnienia rozwoju energii odnawialnej i gospodarki o obiegu zamkniętym, natomiast uwzględnienie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej stanowi odzwierciedlenie podejścia przyjętego w ramach inicjatywy „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, ze zbiorową odpowiedzialnością za osiągnięcie wartości docelowej dla energii odnawialnej w 2030 r. i zmienionym kontekstem działania z uwzględnieniem ambitnych długoterminowych celów w zakresie dekarbonizacji.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  Osiągnięcie jednolitego rynku cyfrowego opiera się na podstawowej infrastrukturze łączności cyfrowej. Cyfryzacja przemysłu europejskiego i modernizacja sektorów, takich jak transport, energia, opieka zdrowotna i administracja publiczna, zależą od powszechnego dostępu do niezawodnych, przystępnych cenowo sieci o dużej i bardzo dużej przepustowości. Łączność cyfrowa stała się jednym z decydujących czynników eliminowania różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, służąc wspieraniu modernizacji lokalnych gospodarek i dywersyfikacji działalności gospodarczej. Należy dostosować zakres interwencji podejmowanej w ramach programu w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, aby odzwierciedlić jej rosnące znaczenie dla całej gospodarki i społeczeństwa. W związku z tym konieczne jest określenie projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, niezbędnych do realizacji celów jednolitego rynku cyfrowego w Unii, a także uchylenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/201429.

(21)  Osiągnięcie jednolitego rynku cyfrowego opiera się na podstawowej infrastrukturze łączności cyfrowej. Cyfryzacja przemysłu europejskiego i modernizacja sektorów, takich jak transport, energia, opieka zdrowotna i administracja publiczna, zależą od powszechnego dostępu do niezawodnych, przystępnych cenowo sieci o dużej i bardzo dużej przepustowości. Łączność cyfrowa stała się jednym z decydujących czynników eliminowania różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych, służąc wspieraniu modernizacji lokalnych i regionalnych gospodarek i dywersyfikacji działalności gospodarczej. W połączeniu z zautomatyzowanym prowadzeniem pojazdów cyfryzacja należy do najskuteczniejszych środków przezwyciężania niekorzystnych warunków strukturalnych na obszarach wiejskich, dlatego należy ją wspierać w większym zakresie. Należy dostosować zakres interwencji podejmowanej w ramach programu w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, aby odzwierciedlić jej rosnące znaczenie dla całej gospodarki i społeczeństwa, co obejmuje poprawę dostępu obywateli do technologii cyfrowych. W związku z tym konieczne jest określenie projektów – w tym transgranicznych – będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury łączności cyfrowej, niezbędnych do realizacji celów jednolitego rynku cyfrowego w Unii, a także uchylenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/201429.

_________________

_________________

29 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 14).

29 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 283/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 14).

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Szkoły, uniwersytety, biblioteki, organy administracji lokalnej, regionalnej czy krajowej, główni dostawcy usług publicznych, szpitale i ośrodki zdrowia, węzły transportowe i przedsiębiorstwa zaawansowane cyfrowo są podmiotami i miejscami, które mogą wpływać na istotne zmiany społeczno-gospodarcze na obszarach, na których są one zlokalizowane. Tego rodzaju podmioty stymulujące rozwój społeczno-gospodarczy muszą być w czołówce, jeśli chodzi o gigabitowe połączenia z internetem, aby zapewnić dostęp do najlepszych usług i aplikacji dla europejskich obywateli, przedsiębiorstw i społeczności lokalnych. Program powinien wspierać dostęp do gigabitowych połączeń z internetem dla wspomnianych podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy w celu maksymalizacji ich pozytywnych skutków ubocznych dla gospodarki i społeczeństwa, w tym poprzez zwiększenie popytu na połączenia i usługi.

(24)  Szkoły, uniwersytety, biblioteki, organy administracji lokalnej, regionalnej czy krajowej, główni dostawcy usług publicznych, szpitale i ośrodki zdrowia, węzły transportowe i przedsiębiorstwa zaawansowane cyfrowo są podmiotami i miejscami, które mogą wpływać na istotne zmiany społeczno-gospodarcze na obszarach, na których są one zlokalizowane. Tego rodzaju podmioty stymulujące rozwój społeczno-gospodarczy muszą być w czołówce, jeśli chodzi o gigabitowe połączenia z internetem, aby zapewnić dostęp do najlepszych usług i aplikacji dla europejskich obywateli, przedsiębiorstw i społeczności lokalnych oraz aby umożliwić rozwój nowych usług i aplikacji, przy uwzględnieniu szybkiego i nieustannego powstawania nowych technologii. Program powinien wspierać łatwy dostęp do gigabitowych połączeń z internetem dla wspomnianych podmiotów stymulujących rozwój społeczno-gospodarczy w celu maksymalizacji ich pozytywnych skutków ubocznych dla gospodarki i społeczeństwa, w tym poprzez zwiększenie popytu na połączenia i usługi. W przypadku regionów najbardziej oddalonych – z uwagi na odległość dzielącą je od kontynentu europejskiego – łączność internetowa odgrywa zasadniczą rolę w spójności terytorialnej oraz we wspieraniu równych szans, tworzeniu miejsc pracy i poprawianiu warunków życia mieszkańców.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 26

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26)  Rentowność przewidywanych kolejnych generacji usług cyfrowych, takich jak usługi i aplikacje internetu rzeczy, które mają przynieść znaczne korzyści w różnych sektorach i dla całego społeczeństwa, będzie wymagać nieprzerwanego transgranicznego zasięgu sieci 5G, w szczególności w celu umożliwienia użytkownikom i przedmiotom zachowania połączenia w trakcie podróży. Jednocześnie niejasne pozostają scenariusze dotyczące podziału kosztów wdrożenia systemów 5G we wszystkich tych sektorach, a postrzegane ryzyko związane z ich komercyjnym wdrożeniem w niektórych kluczowych obszarach jest bardzo wysokie. Oczekuje się, iż korytarze drogowe i połączenia kolejowe będą kluczowymi obszarami dla pierwszej fazy nowych zastosowań w dziedzinie mobilności opartej na sieci, a zatem stanowią one kluczowe projekty transgraniczne w kontekście finansowania w ramach tego programu.

(26)  Rentowność przewidywanych kolejnych generacji usług cyfrowych, takich jak usługi i aplikacje internetu rzeczy, które mają przynieść znaczne korzyści w różnych sektorach i dla całego społeczeństwa, będzie wymagać nieprzerwanego transgranicznego zasięgu sieci 5G, w szczególności w celu umożliwienia użytkownikom i przedmiotom zachowania połączenia w trakcie podróży. Jednocześnie niejasne pozostają scenariusze dotyczące podziału kosztów wdrożenia systemów 5G we wszystkich tych sektorach, a postrzegane ryzyko związane z ich komercyjnym wdrożeniem w niektórych kluczowych obszarach jest bardzo wysokie i dotyczy na przykład bezpieczeństwa i ochrony danych użytkowników. Oczekuje się, iż korytarze drogowe i połączenia kolejowe będą kluczowymi obszarami dla pierwszej fazy nowych zastosowań w dziedzinie mobilności opartej na sieci, a zatem stanowią one kluczowe projekty transgraniczne w kontekście finansowania w ramach tego programu.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 27

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27)  Niepołączone terytoria na wszystkich obszarach Unii, w tym na obszarach centralnych, stanowią wąskie gardła i niewykorzystany potencjał jednolitego rynku cyfrowego. Na większości obszarów wiejskich i oddalonych dostęp do wysokiej jakości internetu może odgrywać istotną rolę jako czynnik zapobiegający przepaści cyfrowej, izolacji i wyludnianiu poprzez zmniejszenie kosztów dostawy towarów i usług oraz częściowe zrekompensowanie życia w oddaleniu. Wysokiej jakości łączność internetowa jest niezbędna z punktu widzenia nowych możliwości gospodarczych, takich jak rolnictwo precyzyjne czy rozwój gospodarki ekologicznej na obszarach wiejskich. Program powinien przyczynić się do zapewnienia wszystkim gospodarstwom domowym w Europie – na obszarach wiejskich bądź miejskich – łączności stacjonarnej lub bezprzewodowej o bardzo dużej przepustowości, koncentrując się na tych projektach wdrożeniowych, które dotyczą stwierdzonych niedoskonałości rynku i mogą być realizowane za pomocą dotacji o niskiej intensywności. Tym samym program powinien mieć na celu osiągnięcie kompleksowego pokrycia zasięgiem gospodarstw domowych i terytoriów, ponieważ eliminowanie luk w obszarach pokrytych już zasięgiem na późniejszych etapach nie jest oszczędnym rozwiązaniem.

(27)  Niepołączone terytoria na wszystkich obszarach Unii, w tym na obszarach centralnych, stanowią wąskie gardła i niewykorzystany potencjał jednolitego rynku cyfrowego. Na większości obszarów wiejskich i oddalonych oraz w regionach najbardziej oddalonych dostęp do wysokiej jakości internetu może odgrywać istotną rolę jako czynnik zapobiegający przepaści cyfrowej i izolacji, sprzyjający rozwojowi nowych usług i ograniczający ryzyko wyludnienia, a także pobudzający gospodarkę przez zmniejszenie kosztów dostawy towarów i usług oraz częściowe zrekompensowanie życia w oddaleniu. Wysokiej jakości łączność internetowa jest niezbędna z punktu widzenia nowych możliwości gospodarczych, takich jak rolnictwo precyzyjne czy rozwój gospodarki ekologicznej na obszarach wiejskich, a także jako środek przyciągający młodych ludzi na obszary wiejskie. Zgodność z art. 349 TFUE można osiągnąć również, przekształcając regiony najbardziej oddalone w uprzywilejowane miejsce wprowadzania sieci 5G dzięki realizacji projektów pilotażowych. Program powinien przyczynić się do zapewnienia wszystkim gospodarstwom domowym w Europie – na obszarach wiejskich bądź miejskich – łączności stacjonarnej lub bezprzewodowej o bardzo dużej przepustowości, koncentrując się na tych projektach wdrożeniowych, które dotyczą stwierdzonych niedoskonałości rynku i mogą być realizowane za pomocą dotacji o niskiej intensywności. Tym samym program powinien mieć na celu osiągnięcie kompleksowego pokrycia zasięgiem gospodarstw domowych i terytoriów, ponieważ eliminowanie luk w obszarach pokrytych już zasięgiem na późniejszych etapach nie jest oszczędnym rozwiązaniem.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 28

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(28)  Wdrożenie szkieletowych sieci łączności elektronicznej, w tym wykorzystujących podmorskie kable łączące terytoria europejskie z państwami trzecimi na innych kontynentach bądź łączące wyspy europejskie lub terytoria zamorskie z obszarem kontynentalnym, jest konieczne w celu zapewnienia niezbędnej redundancji w przypadku tego rodzaju kluczowej infrastruktury oraz w celu zwiększenia zdolności i odporności sieci cyfrowych Unii. Projekty takie są jednak często nieopłacalne ekonomicznie bez wsparcia publicznego.

(28)  Wdrożenie szkieletowych sieci łączności elektronicznej, w tym wykorzystujących podmorskie kable łączące terytoria europejskie z państwami trzecimi na innych kontynentach bądź łączące europejskie wyspy i regiony najbardziej oddalone lub terytoria zamorskie z obszarem kontynentalnym, jest konieczne w celu zapewnienia niezbędnej redundancji w przypadku tego rodzaju kluczowej infrastruktury oraz w celu zwiększenia zdolności i odporności sieci cyfrowych Unii. Projekty takie są jednak często niedochodowe i nieopłacalne ekonomicznie bez wsparcia publicznego. W ich przypadku można również rozważyć rozwój partnerstw publiczno-prywatnych.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 35

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i skoordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego, otrzymywanego w szczególności za pośrednictwem, w stosownych przypadkach, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Funduszu Spójności, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji, Funduszu InvestEU oraz instrumentu „Łącząc Europę”. Wsparcie finansowe powinno również być wykorzystywane, w stosownych przypadkach, w sposób zgodny z unijnymi i krajowymi planami w zakresie energii i klimatu.

skreśla się

Poprawka    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 43

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(43)  W przypadku gdy państwa trzecie lub podmioty z siedzibą w państwach trzecich uczestniczą w działaniach przyczyniających się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, pomoc finansowa powinna być dostępna tylko wtedy, gdy jest ona niezbędna do osiągnięcia celów tych projektów.

(43)  W przypadku gdy państwa trzecie lub podmioty z siedzibą w państwach trzecich uczestniczą w działaniach przyczyniających się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, pomoc finansowa powinna być dostępna tylko wtedy, gdy jest ona niezbędna do osiągnięcia celów tych projektów. Należy opracować jasne kryteria dotyczące tego rodzaju projektów.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 45

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(45)  Należy wdrożyć odpowiednie środki monitorowania i sprawozdawczości, w tym wskaźniki, aby przedstawiać postępy w realizacji programu pod kątem osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wspomniany system sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia gromadzenie danych na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego rezultatów w sposób wydajny, skuteczny i terminowy. Konieczne jest nałożenie proporcjonalnych wymogów sprawozdawczych na odbiorców środków unijnych w celu zebrania odpowiednich danych na potrzeby programu.

(45)  Należy wdrożyć odpowiednie wspólne środki monitorowania i sprawozdawczości na podstawie wspólnych wskaźników, aby przedstawiać postępy w realizacji programu pod kątem osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wspomniany system sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów powinien zapewniać gromadzenie takiego samego zestawu danych na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego rezultatów w sposób wydajny, skuteczny i terminowy we wszystkich państwach uczestniczących w programie, w tym w państwach trzecich. Konieczne jest nałożenie proporcjonalnych wymogów sprawozdawczych na odbiorców środków unijnych w celu zebrania odpowiednich danych na potrzeby programu.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 1 – litera p a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

pa)  ponieważ charakter przyszłych stosunków między Wielką Brytanią a UE nie został jeszcze uzgodniony, w programie przygotowuje się środki łagodzące, aby zapewnić łączność w państwach UE-27.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Głównym celem programu jest rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej, z uwzględnieniem długoterminowych zobowiązań do obniżenia emisyjności oraz z naciskiem na synergię między sektorami.

1.  Głównym celem programu jest rozwój i modernizacja transeuropejskich sieci w dziedzinach transportu, energii i technologii cyfrowych, a także ułatwianie współpracy transgranicznej i połączeń transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej, przy czym należy poważnie uwzględnić długoterminowe zobowiązania do zmniejszenia niskich emisji i do obniżenia emisyjności oraz położyć nacisk na synergię i komplementarność między sektorami, by przyczynić się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących wydajnych i wzajemnie połączonych sieci i infrastruktury na potrzeby inteligentnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, bezpiecznej i chronionej mobilności;

(i)  przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania pod względem społeczno-gospodarczym i transgranicznym, dotyczących wydajnych, wzajemnie połączonych i multimodalnych sieci i infrastruktury, a w stosowanych przypadkach połączenia obszarów wiejskich z siecią bazową TEN-T na potrzeby bezpiecznej i chronionej mobilności oraz jednolitego, inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu europejskiego obszaru transportu, w tym dla osób z niepełnosprawnościami;

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  w sektorze energii: przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących dalszej integracji wewnętrznego rynku energii, interoperacyjności sieci w wymiarze ponadgranicznym i ponadsektorowym, ułatwiających dekarbonizację i zapewniających bezpieczeństwo dostaw, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej;

b)  w sektorze energii: przyczynianie się do opracowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania pod względem społecznym i gospodarczym, dotyczących dalszej integracji wewnętrznego rynku energii, interoperacyjności sieci w wymiarze ponadgranicznym i ponadsektorowym, ułatwiających dekarbonizację m.in. przy pomocy czystych i innowacyjnych technologii, i zapewniających bezpieczeństwo dostaw, a także ułatwianie współpracy transgranicznej w dziedzinie energii odnawialnej;

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  w sektorze technologii cyfrowych: przyczynianie się do upowszechnienia sieci cyfrowych o bardzo dużej przepustowości oraz systemów 5G, do zwiększenia odporności i przepustowości cyfrowych sieci szkieletowych na terytoriach UE poprzez połączenie ich z sąsiadującymi terytoriami, jak również do cyfryzacji sieci transportowych i energetycznych.

c)  w sektorze technologii cyfrowych: przyczynianie się do opracowywania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania pod względem społecznym i gospodarczym, ułatwiających upowszechnienie sieci cyfrowych o bardzo dużej przepustowości oraz systemów 5G, do zwiększenia odporności i przepustowości cyfrowych sieci szkieletowych na terytoriach UE przez połączenie ich z sąsiadującymi terytoriami, jak również do cyfryzacji sieci transportowych i energetycznych, w tym z myślą o szybszym wprowadzeniu autonomicznych i przyjaznych dla środowiska systemów transportowych.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  do 30 615 493 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), w tym:

a)  co najmniej 30 615 493 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), w tym:

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  kwota 11 285 493 000 EUR przeniesiona z Funduszu Spójności na wydatki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania środków z Funduszu Spójności;

(ii)  kwota XXX EUR przeniesiona z Funduszu Spójności na wydatki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania środków z Funduszu Spójności, zgodnie z art. 104 ust. 4 rozporządzenia (UE) XXX [rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów];

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  do 8 650 000 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b), z czego maksymalnie 10 % na projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej;

b)  do 8 650 000 000 EUR na cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b), z czego co najmniej 10 % na projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej;

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Kwota, o której mowa w ust. 1, może zostać wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu oraz wytycznych sektorowych, między innymi na działania przygotowawcze oraz w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Kwota ta może być również wykorzystywana do finansowania środków towarzyszących w celu wsparcia przygotowania projektów.

4.  Kwota, o której mowa w ust. 1, może również zostać wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu oraz wytycznych sektorowych, między innymi na działania przygotowawcze oraz w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Kwota ta może być również wykorzystywana do finansowania środków towarzyszących w celu wsparcia przygotowania projektów.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

8.  Jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, 30 % tych kwot udostępnia się niezwłocznie wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych i brakujących połączeń. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji z Funduszu Spójności w odniesieniu do 70 % przeniesionych zasobów. Począwszy od dnia 1 stycznia 2024 r., przeniesione na rzecz programu środki, których nie przewidziano na realizację projektu w dziedzinie infrastruktury transportowej, zostaną przekazane wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do otrzymania środków z Funduszu Spójności na sfinansowanie projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

8.  Warunki alokacji kwot przeniesionych z Funduszu Spójności określa się w rozporządzeniu (UE) XXX [rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów], zgodnie z metodyką przyjętą na lata 2014–2020 w odniesieniu do odpowiednich alokacji krajowych, a środki te wykorzystuje się zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i bez uszczerbku dla art. 14 ust. 2 lit. b). Środki te przeznacza się na sfinansowanie zrównoważonych projektów w dziedzinie infrastruktury transportowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem w pierwszej kolejności połączeń transgranicznych, obszarów o dużym natężeniu ruchu, „wąskich gardeł” transportowych i brakujących połączeń, a także regionów najbardziej oddalonych.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 8 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

8a.  W państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania środków z Funduszu Spójności i mogących napotykać trudności w opracowywaniu projektów o odpowiednim stopniu zaawansowania i odpowiedniej jakości, a charakteryzujących się wystarczającą wartością dodaną dla Unii, należy maksymalnie wesprzeć działania wspomagające program i mające zwiększać zdolności instytucjonalne oraz efektywność administracji publicznej w opracowywaniu i realizacji projektów.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

9.  Środki przydzielone państwom członkowskim w ramach zarządzania dzielonego mogą, na ich wniosek, zostać przeniesione do programu. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a)] rozporządzenia finansowego lub pośrednio zgodnie z lit. c) tego artykułu. W miarę możliwości środki te wykorzystuje się na rzecz danego państwa członkowskiego.

9.  Środki przydzielone państwom członkowskim w ramach zarządzania dzielonego mogą, na ich wniosek i w należycie uzasadnionych przypadkach, zostać przeniesione do programu. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a)] rozporządzenia finansowego lub pośrednio zgodnie z lit. c) tego artykułu. Tak przeniesione środki wykorzystuje się wyłącznie w danym państwie członkowskim.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera d – tiret 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  gwarantuje prawa Unii w celu zapewnienia należytego zarządzania finansami i w celu ochrony jej interesów finansowych.

–  gwarantuje prawa Unii w celu zapewnienia należytego zarządzania finansami, monitorowania programu i w celu ochrony interesów finansowych Unii.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej obejmują co najmniej dwa państwa członkowskie i są objęte umową o współpracy lub innego rodzaju uzgodnieniem między państwami członkowskimi bądź uzgodnieniami między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jak określono w art. 6, 7, 9 lub 11 dyrektywy 2009/28/WE. Projekty te identyfikuje się zgodnie z kryteriami i procedurą określonymi w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia.

1.  Projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej, w tym dotyczące regionów najbardziej oddalonych, obejmują co najmniej dwa państwa członkowskie i są objęte umową o współpracy lub innego rodzaju uzgodnieniem między państwami członkowskimi bądź uzgodnieniami między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, jak określono w art. 6, 7, 9 lub 11 dyrektywy 2009/28/WE. Projekty te identyfikuje się zgodnie z kryteriami i procedurą określonymi w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Prace studyjne mające na celu opracowanie i identyfikację projektów transgranicznych w dziedzinie energii odnawialnej kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

3.  Prace studyjne mające na celu opracowanie i identyfikację projektów transgranicznych i projektów w regionach najbardziej oddalonych w dziedzinie energii odnawialnej kwalifikują się do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 4 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Projekty transgraniczne w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych kwalifikują się do finansowania unijnego robót, jeżeli spełniają następujące dodatkowe kryteria:

4.  Projekty transgraniczne i projekty w regionach najbardziej oddalonych w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych kwalifikują się do finansowania unijnego robót, jeżeli spełniają następujące dodatkowe kryteria:

Poprawka    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 4 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  wnioskodawca wykaże, że projekt nie zostałby zrealizowany w przypadku braku dotacji lub że projekt nie może być opłacalny z ekonomicznego punktu widzenia w przypadku braku dotacji. Analiza ta uwzględnia wszelkie dochody wynikające z systemów wsparcia.

skreśla się

Poprawka    39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 3 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  jeśli chodzi w działania przyczyniające się do wdrożenia systemów 5G, pierwszeństwo przyznaje się budowie korytarzy 5G wzdłuż głównych lądowych szlaków transportowych, w tym transeuropejskich sieci transportowych. Uwzględnia się również stopień, w jakim działanie przyczynia się do zapewnienia zasięgu wzdłuż głównych tras transportowych, umożliwiając nieprzerwane świadczenie synergicznych usług cyfrowych, przy jednoczesnej maksymalizacji potencjalnych pozytywnych skutków ubocznych dla terytoriów i ludności znajdujących się w pobliżu obszaru wdrażania projektu. Orientacyjny wykaz projektów, które mogłyby skorzystać ze wsparcia, znajduje się w części V załącznika;

c)  jeśli chodzi o działania przyczyniające się do wdrożenia systemów 5G, pierwszeństwo przyznaje się budowie korytarzy 5G wzdłuż głównych lądowych szlaków transportowych, w tym transeuropejskich sieci transportowych. Uwzględnia się również stopień, w jakim działanie przyczynia się do zapewnienia odpowiedniego zasięgu wzdłuż głównych tras transportowych, umożliwiając nieprzerwane świadczenie synergicznych usług cyfrowych, przy jednoczesnej maksymalizacji potencjalnych pozytywnych skutków ubocznych dla terytoriów i ludności znajdujących się w pobliżu obszaru wdrażania projektu. Orientacyjny wykaz projektów, które mogłyby skorzystać ze wsparcia, znajduje się w części V załącznika;

Poprawka    40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i)  działania wdrażające sieć bazową zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych i terminali kolejowo-drogowych sieci bazowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013. Działania wdrażające sieć bazową mogą obejmować powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, w przypadku gdy jest to niezbędne do optymalizacji inwestycji i zgodnie z trybami określonymi w programach prac, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia;

(i)  działania wdrażające sieć bazową zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych, portów lotniczych i terminali kolejowo-drogowych sieci bazowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013. Działania wdrażające sieć bazową mogą obejmować powiązane elementy znajdujące się w sieci kompleksowej, w przypadku gdy jest to niezbędne do optymalizacji inwestycji i zgodnie z trybami określonymi w programach prac, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia;

Poprawka    41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt ii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  działania wdrażające połączenia transgraniczne sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w szczególności odcinki wymienione w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia;

(ii)  działania zachęcające do tworzenia i wdrażające połączenia transgraniczne sieci kompleksowej zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w szczególności odcinki wymienione w części III załącznika do niniejszego rozporządzenia, oraz odcinki odciążające transgraniczne „wąskie gardła” transportowe;

Poprawka    42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iii)  działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej znajdujące się w regionach najbardziej oddalonych, zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w tym działania dotyczące odpowiednich węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych i terminali kolejowo-drogowych sieci kompleksowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

(iii)  działania wdrażające odcinki sieci kompleksowej na granicach UE i w regionach najbardziej oddalonych, w tym działania dotyczące odpowiednich węzłów miejskich, portów morskich, portów śródlądowych, portów lotniczych i terminali kolejowo-drogowych sieci kompleksowej, określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

Uzasadnienie

Ze względu na oddalenie i warunki określone w art. 349 TFUE porty lotnicze stanowią niezbędny element rozwoju regionów najbardziej oddalonych oraz sposób na zintegrowanie ich z unijnymi sieciami transportowymi.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iv a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(iva)  analizy dotyczące sieci kompleksowej.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera b – podpunkt iv

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iv)  działania wspierające nowe technologie i innowacje, w tym automatyzację, zaawansowane usługi transportowe, integrację modalną i infrastrukturę paliw alternatywnych, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

(iv)  działania wspierające nowe technologie i innowacje, w tym automatyzację, zaawansowane usługi transportowe, integrację modalną i infrastrukturę paliw alternatywnych, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, w celu zmniejszenia emisji dwutlenku węgla pochodzących z transportu;

Poprawka    45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera b – podpunkt viii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(viii)  działania poprawiające przystępność infrastruktury transportowej dla wszystkich użytkowników zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013;

(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)  

Poprawka    46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  W ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii): działania lub konkretne zadania w ramach działania, wspierające infrastrukturę transportową w sieci TEN-T w celu dostosowania jej do wymogów dotyczących mobilności wojskowej, służące umożliwieniu podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury.

c)  W ramach celu szczegółowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (ii): działania lub konkretne zadania w ramach działania, wspierające nową i istniejącą infrastrukturę transportową w sieci TEN-T w celu dostosowania jej do wymogów dotyczących mobilności wojskowej, służące umożliwieniu podwójnego, cywilno-wojskowego, zastosowania infrastruktury.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 3 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  działania wspierające projekty transgraniczne w dziedzinie energii odnawialnej, w tym ich opracowanie, zdefiniowane w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia.

b)  działania wspierające projekty transgraniczne i projekty w regionach najbardziej oddalonych w dziedzinie energii odnawialnej, w tym ich opracowanie, zdefiniowane w części IV załącznika do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 3 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  działania wspierające projekty dotyczące efektywności energetycznej.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 4 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  działania wdrażające wymogi w zakresie infrastruktury łączności cyfrowej związane z projektami transgranicznymi w dziedzinach transportu lub energii lub wspierające operacyjne platformy cyfrowe bezpośrednio związane z infrastrukturą transportową lub energetyczną.

f)  działania wdrażające wymogi w zakresie infrastruktury łączności cyfrowej związane z projektami transgranicznymi i projektami w regionach górskich, wyspowych i najbardziej oddalonych, w dziedzinach transportu lub energii, lub wspierające operacyjne platformy cyfrowe bezpośrednio związane z infrastrukturą transportową lub energetyczną.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  podmioty prawne z siedzibą w państwie trzecim stowarzyszonym z programem;

b)  podmioty prawne z siedzibą w państwie trzecim stowarzyszonym z programem w przypadku działań odnoszących się do projektu dotyczącego tego państwa trzeciego;

Uzasadnienie

Gdy działania są prowadzone na terytorium Unii, z instrumentu „Łącząc Europę” nie powinny korzystać przedsiębiorstwa nieeuropejskie.

Poprawka    51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  skutki gospodarcze, społeczne i środowiskowe (korzyści i koszty);

a)  skutki gospodarcze, społeczne, klimatyczne i środowiskowe (korzyści i koszty);

Poprawka    52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  aspekty innowacyjności, bezpieczeństwa, interoperacyjności i przystępności;

b)  aspekty innowacyjności, bezpieczeństwa, interoperacyjności i przystępności, zwłaszcza dla osób z niepełnosprawnością;

Poprawka    53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  wymiar transgraniczny;

c)  wymiar transgraniczny oraz wkład w osiągnięcie równowagi w rozwoju regionalnym;

Poprawka    54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera g

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

g)   efekt katalizatora unijnej pomocy finansowej dla inwestycji;

g)  katalizujący wpływ unijnej pomocy finansowej na inwestycje i europejska wartość dodana;

Poprawka    55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera g a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ga)  wkład w lepszą integrację Unii;

Poprawka    56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera i

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

i)  spójność z unijnymi i krajowymi planami w zakresie energii i klimatu.

i)  spójność z unijnymi oraz z krajowymi i – w stosownym przypadku – regionalnymi planami w zakresie energii i klimatu oraz wkład w te plany.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1 – litera i a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ia)  w stosownych przypadkach połączenie obszarów wiejskich z siecią TEN-T.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a.  W ocenie wniosków pod kątem kryteriów przyznania finansowania należy zapewnić, że nie będą akceptowane wnioski zakładające powstanie lub utrzymanie infrastruktury, która nie jest dostępna dla wszystkich, w tym osób z niepełnosprawnością.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W przypadku prac studyjnych kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 50 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. W przypadku prac studyjnych finansowanych za pomocą kwot przeniesionych z Funduszu Spójności maksymalnymi stopami współfinansowania są stopy mające zastosowanie do Funduszu Spójności, jak określono w ust. 2 lit. b).

1.  W przypadku prac studyjnych kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 40 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. W przypadku prac studyjnych finansowanych za pomocą kwot przeniesionych z Funduszu Spójności maksymalnymi stopami współfinansowania są stopy mające zastosowanie do Funduszu Spójności, jak określono w ust. 2 lit. b).

Poprawka    60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 30 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. Stopy współfinansowania mogą zostać podwyższone do maksymalnie 50 % dla działań związanych z połączeniami transgranicznymi na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu, dla działań wspierających systemy aplikacji telematycznych, dla działań wspierających nowe technologie i innowacje, dla działań wspierających poprawę bezpieczeństwa infrastruktury zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi oraz dla działań zlokalizowanych w regionach najbardziej oddalonych;

a)  w przypadku robót związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), kwota unijnej pomocy finansowej nie może przekraczać 30 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. Stopy współfinansowania mogą zostać podwyższone do maksymalnie 65 % dla działań związanych z połączeniami transgranicznymi na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu, dla działań wspierających systemy aplikacji telematycznych, dla działań wspierających nowe technologie i innowacje, dla działań wspierających poprawę bezpieczeństwa infrastruktury zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi oraz dla działań zlokalizowanych na obszarach wiejskich i w regionach najbardziej oddalonych;

Poprawka    61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, maksymalnymi stopami współfinansowania są stopy mające zastosowanie do Funduszu Spójności określone w rozporządzeniu (UE) XXX [CPR]. Przedmiotowe stopy współfinansowania mogą zostać podniesione do maksymalnie 85 % w przypadku działań dotyczących połączeń transgranicznych, na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu;

b)  jeśli chodzi o kwoty przeniesione z Funduszu Spójności, maksymalnymi stopami współfinansowania są stopy mające zastosowanie do Funduszu Spójności określone w rozporządzeniu (UE) XXX [CPR]. Przedmiotowe stopy współfinansowania mogą zostać podniesione o maksymalnie 15 punktów procentowych w przypadku działań dotyczących połączeń transgranicznych, na warunkach określonych w lit. c) niniejszego ustępu;

Poprawka    62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – akapit 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  wydatki związane z zakupem gruntu nie są kosztami kwalifikowalnymi;

c)  wydatki związane z zakupem gruntu są kosztami kwalifikowalnymi;

Poprawka    63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – akapit 1 – litera d

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  koszty kwalifikowalne nie obejmują podatku od wartości dodanej (VAT).

d)  koszty kwalifikowalne obejmują podatek od wartości dodanej (VAT) zgodnie z art. 126 ust. 3 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – akapit 1 – litera d a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  w przypadku kwoty przeniesionej z Funduszu Spójności wydatki na projekty rozpoczęte i nie zakończone w okresie 2014–2020, na które nie wypłacono środków w tym okresie, uznaje się za wydatki kwalifikowalne;

Poprawka    65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – akapit 1 – litera d b (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

db)  w przypadku kwot przeniesionych z Funduszu Spójności wydatki kwalifikują się do wsparcia z funduszy, jeżeli zostały poniesione przez beneficjenta lub partnera prywatnego i zapłacone w związku z realizacją działań w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2029 r.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1.

2.  Umowa o udzielenie dotacji może zostać rozwiązana na podstawie powodów określonych w ust. 1, z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. W razie rozwiązania umowy Komisja bezzwłocznie udostępnia niewykorzystane środki na realizację innych projektów.

Poprawka    67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 18 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Działania spełniające poniższe łączne warunki porównawcze:

2.   Działania spełniające poniższe łączne warunki porównawcze:

a)   zostały ocenione w zaproszeniu do składania wniosków w ramach programu;

a)   zostały ocenione w zaproszeniu do składania wniosków w ramach programu;

b)   spełniają minimalne wymogi jakości dotyczące tego zaproszenia do składania wniosków;

b)   spełniają minimalne wymogi jakości dotyczące tego zaproszenia do składania wniosków;

c)   nie mogą zostać sfinansowane w ramach tego zaproszenia do składania wniosków ze względu na ograniczenia budżetowe;

c)   nie mogą zostać sfinansowane w ramach tego zaproszenia do składania wniosków ze względu na ograniczenia budżetowe;

mogą otrzymać wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego lub Funduszu Spójności zgodnie z [art. 67 ust. 5] rozporządzenia (UE) XXX [CPR], pod warunkiem że tego rodzaju działania są zgodne z celami danego programu. Zastosowanie mają zasady funduszu zapewniającego wsparcie.

 

Poprawka    68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 25 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.

1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego zgodnie z przepisami UE (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.

Poprawka    69

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część II – akapit 1 – tiret 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

  60 % dla działań wymienionych w art. 9 ust. 2 lit. a): „działania dotyczące wydajnych i wzajemnie połączonych sieci”;

skreśla się

Poprawka    70

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część II – akapit 1 – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

  40 % dla działań wymienionych w art. 9 ust. 2 lit. b): „działania związane z inteligentną, zrównoważoną, sprzyjającą włączeniu społecznemu, bezpieczną i chronioną mobilnością”.

skreśla się

Poprawka    71

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – część III – punkt 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Uzupełnienie do korytarza sieci bazowej „Wschód/wschodnia część regionu Morza Śródziemnego”

 

teren przygraniczny

 

– Craiova–Vidin (transport drogowy)

 

– Belgrade-Resita-Deva-Petrosani (transport drogowy i kolejowy)

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Ustanowienie instrumentu „Łącząc Europę”

Odsyłacze

COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD)

Komisje przedmiotowo właściwe

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

14.6.2018

TRAN

14.6.2018

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

REGI

14.6.2018

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Mirosław Piotrowski

20.6.2018

Artykuł 55 – Procedura wspólnych posiedzeń komisji

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

       

5.7.2018

Rozpatrzenie w komisji

3.9.2018

 

 

 

Data przyjęcia

15.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

25

12

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pascal Arimont, Victor Boştinaru, Mercedes Bresso, Steeve Briois, Andrea Cozzolino, Rosa D’Amato, Tamás Deutsch, Raymond Finch, Iratxe García Pérez, Michela Giuffrida, Krzysztof Hetman, Ivan Jakovčić, Sławomir Kłosowski, Constanze Krehl, Martina Michels, Iskra Mihaylova, Andrey Novakov, Younous Omarjee, Konstantinos Papadakis, Mirosław Piotrowski, Stanislav Polčák, Liliana Rodrigues, Fernando Ruas, Monika Smolková, Ruža Tomašić, Ramón Luis Valcárcel Siso, Monika Vana, Matthijs van Miltenburg, Lambert van Nistelrooij, Derek Vaughan, Kerstin Westphal, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Daniel Buda, Ivana Maletić, Tonino Picula, Bronis Ropė, Milan Zver

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Mircea Diaconu, David Martin

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

25

+

ALDE

Mircea Diaconu

PPE

Pascal Arimont, Daniel Buda, Tamás Deutsch, Krzysztof Hetman, Ivana Maletić, Lambert van Nistelrooij, Andrey Novakov, Stanislav Polčák, Fernando Ruas, Ramón Luis Valcárcel Siso, Joachim Zeller, Milan Zver

S&D

Victor Boştinaru, Mercedes Bresso, Andrea Cozzolino, Iratxe García Pérez, Michela Giuffrida, Constanze Krehl, David Martin, Tonino Picula, Liliana Rodrigues, Monika Smolková, Derek Vaughan, Kerstin Westphal

12

-

ALDE

Ivan Jakovčić, Iskra Mihaylova, Matthijs van Miltenburg

EFDD

Rosa D'Amato, Raymond Finch

ENF

Steeve Briois

GUE/NGL

Martina Anderson, Martina Michels, Younous Omarjee

NI

Konstantinos Papadakis

VERTS/ALE

Bronis Ropė, Monika Vana

3

0

ECR

Sławomir Kłosowski, Mirosław Piotrowski, Ruža Tomašić

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Ustanowienie instrumentu „Łącząc Europę”

Odsyłacze

COM(2018)0438 – C8-0255/2018 – 2018/0228(COD)

Data przedstawienia w PE

7.6.2018

 

 

 

Komisje przedmiotowo właściwe

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

14.6.2018

TRAN

14.6.2018

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

14.6.2018

BUDG

14.6.2018

ENVI

14.6.2018

REGI

14.6.2018

Sprawozdawcy

       Data powołania

Henna Virkkunen

18.6.2018

Marian-Jean Marinescu

18.6.2018

Pavel Telička

18.6.2018

 

Artykuł 55 – Procedura wspólnych posiedzeń komisji

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

       

5.7.2018

Rozpatrzenie w komisji

29.8.2018

9.10.2018

 

 

Data przyjęcia

22.11.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

71

19

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lucy Anderson, Marie-Christine Arnautu, Inés Ayala Sender, Georges Bach, Zigmantas Balčytis, Izaskun Bilbao Barandica, José Blanco López, Jonathan Bullock, Jerzy Buzek, Deirdre Clune, Michael Cramer, Edward Czesak, Jakop Dalunde, Luis de Grandes Pascual, Andor Deli, Karima Delli, Isabella De Monte, Christian Ehler, Ismail Ertug, Fredrick Federley, Jacqueline Foster, Igor Gräzin, Theresa Griffin, Hans-Olaf Henkel, Eva Kaili, Krišjānis Kariņš, Seán Kelly, Jaromír Kohlíček, Peter Kouroumbashev, Zdzisław Krasnodębski, Miapetra Kumpula-Natri, Christelle Lechevalier, Innocenzo Leontini, Janusz Lewandowski, Paloma López Bermejo, Peter Lundgren, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Marian-Jean Marinescu, Edouard Martin, Gesine Meissner, Tilly Metz, Angelika Mlinar, Nadine Morano, Angelika Niebler, Morten Helveg Petersen, Markus Pieper, Gabriele Preuß, Carolina Punset, Christine Revault d’Allonnes Bonnefoy, Paul Rübig, Massimiliano Salini, David-Maria Sassoli, Algirdas Saudargas, Neoklis Sylikiotis, Dario Tamburrano, Claudia Țapardel, Keith Taylor, Pavel Telička, Evžen Tošenovský, István Ujhelyi, Marita Ulvskog, Vladimir Urutchev, Kathleen Van Brempt, Peter van Dalen, Wim van de Camp, Henna Virkkunen, Martina Werner, Lieve Wierinck, Anna Záborská, Flavio Zanonato, Janusz Zemke, Roberts Zīle, Carlos Zorrinho

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Pilar Ayuso, Mark Demesmaeker, Michael Gahler, Francesc Gambús, Benedek Jávor, Werner Langen, Olle Ludvigsson, Clare Moody, Bolesław G. Piecha, Franck Proust, Anders Sellström, Davor Škrlec, Theodor Dumitru Stolojan, Pavel Svoboda

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Ignazio Corrao, Siegfried Mureşan, Martin Sonneborn, Indrek Tarand

Data złożenia

28.11.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

71

+

ALDE

ECR

EPP

 

 

S&D

 

Nedzhmi Ali, Izaskun Bilbao Barandica, Fredrick Federley, Gesine Meissner, Angelika Mlinar, Morten Helveg Petersen, Carolina Punset, Pavel Telička, Lieve Wierinck

Edward Czesak, Mark Demesmaek