Procedura : 2017/0231(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0012/2019

Teksty złożone :

A8-0012/2019

Debaty :

PV 15/04/2019 - 19
CRE 15/04/2019 - 19

Głosowanie :

PV 16/04/2019 - 8.18
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0376

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 228kWORD 67k
14.1.2019
PE 625.359v02-00 A8-0012/2019

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz dyrektywę 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II)

(COM(2017)0537 – C8-0318/2017 – 2017/0231(COD))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawcy: Othmar Karas, Pervenche Berès

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz dyrektywę 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II)

(COM(2017)0537 – C8-0318/2017 – 2017/0231(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0537),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 53 ust. 1 oraz art. 62 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0318/2017),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 11 maja 2018 r.(1),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 lutego 2018 r.(2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0012/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(3)*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz dyrektywę 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1 i art. 62,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego(4),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(5),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  W dyrektywie 2014/65/UE ustanowiono ramy prawne dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji oraz zawarto wymóg posiadania przez dostawców usług w zakresie udostępniania informacji posttransakcyjnych zezwolenia jako zatwierdzone podmioty publikujące („APA”). Ponadto dostawcy informacji skonsolidowanych („CTP”) zostali zobowiązani do oferowania skonsolidowanych danych transakcyjnych dotyczących wszystkich transakcji zarówno na instrumentach kapitałowych, jak i na instrumentach innych niż kapitałowe w całej Unii, zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Ponadto dyrektywą 2014/65/UE sformalizowano kanały zgłaszania transakcji właściwym organom poprzez zobowiązanie osób trzecich, które zgłaszają transakcje w imieniu przedsiębiorstw, do posiadania zezwolenia jako zatwierdzone mechanizmy sprawozdawcze (ARM).

(2)  Jakość danych transakcyjnych oraz przetwarzania i dostarczania takich danych, w tym transgranicznego przetwarzania i dostarczania danych, ma ogromne znaczenie dla osiągnięcia głównego celu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014, jakim jest zwiększenie przejrzystości rynków finansowych. Dzięki dokładnym danym użytkownicy uzyskują ogólny obraz działalności handlowej na wszystkich unijnych rynkach finansowych a właściwe organy – dokładne i wszechstronne informacje dotyczące interesujących je transakcji. Z uwagi na transgraniczny wymiar przetwarzania danych, korzyści płynące ze skupienia w jednym ręku uprawnień dotyczących danych, w tym potencjalne korzyści skali, a także negatywny wpływ ewentualnych rozbieżności w praktykach nadzorczych zarówno na jakość danych transakcyjnych, jak i na zadania dostawców usług w zakresie udostępniania informacji, uprawnienia do udzielania zezwoleń dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji oraz do nadzoru nad nimi należy przenieść z organów krajowych na ESMA.

(3)  Aby dokonać spójnego przeniesienia takich uprawnień, należy uchylić odpowiednie przepisy dotyczące wymogów operacyjnych dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji oraz kompetencji właściwych organów w odniesieniu do dostawców usług w zakresie udostępniania informacji określonych w dyrektywie 2014/65/UE, oraz wprowadzić odpowiednie przepisy do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014(6).

(4)  Przeniesienie na ESMA uprawnień do udzielania zezwoleń dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji oraz do nadzoru nad nimi jest spójne z zadaniami ESMA. Dokładniej rzecz ujmując, przeniesienie uprawnień związanych z gromadzeniem danych, udzielaniem zezwoleń i nadzorem z właściwych organów na ESMA ma zasadnicze znaczenie dla innych zadań wykonywanych przez ESMA na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014, takich jak monitorowanie rynku, uprawnienia ESMA do tymczasowej interwencji i do zarządzania pozycjami, a także zapewnienie spójnego przestrzegania wymogów w zakresie przejrzystości przed- i posttransakcyjnej. Dyrektywa 2014/65/UE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

(5)  W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE(7) (Wypłacalność II) przewidziano, że zgodnie z opartą na ocenie ryzyka koncepcją kapitałowego wymogu wypłacalności, w szczególnych okolicznościach możliwe jest, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy takich zakładów do obliczania tego wymogu stosowały modele wewnętrzne, a nie standardową formułę.

(7)  Aby zapewnić wysoki stopień konwergencji w dziedzinie nadzoru i zatwierdzania modeli wewnętrznych, EIOPA powinna mieć możliwość udzielania porad w kwestiach związanych z takimi modelami wewnętrznymi.

(8)  W celu wspierania konwergencji praktyk nadzorczych EIOPA powinna mieć możliwość – na wniosek organów nadzoru – udzielenia wsparcia tym organom w osiągnięciu porozumienia. W szczególnych okolicznościach, w przypadku gdy organy nadzoru nie dojdą do porozumienia w sprawie zatwierdzenia modelu wewnętrznego grupy – i zanim organ sprawujący nadzór nad grupą przyjmie ostateczną decyzję – przedsiębiorstwo powinno mieć możliwość zwrócenia się do EIOPA o mediację i pomoc w osiągnięciu porozumienia przez organy nadzoru.

(9)  W celu uwzględnienia nowej struktury zespołów na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 należy zmienić odpowiednie przepisy dyrektywy Wypłacalność II dotyczące zespołów w celu dostosowania ich do nowej procedury wiążącej mediacji przewidzianej w tym rozporządzeniu.

(10)  Aby uwzględnić zastąpienie Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (CEIOPS) przez EIOPA, w dyrektywie Wypłacalność II należy skreślić odniesienia do CEIOPS.

(11)  Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2009/138/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany dyrektywy 2014/65/UE

W dyrektywie 2014/65/UE wprowadza się następujące zmiany:

1)  w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.  Niniejszą dyrektywę stosuje się do firm inwestycyjnych, operatorów rynków oraz firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną poprzez utworzenie oddziału w Unii.”;

b)  w ust. 2 uchyla się lit. d);

2)  w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)  pkt 36 i 37 otrzymują brzmienie:

„36)  „organ zarządzający” oznacza organ bądź organy firmy inwestycyjnej lub operatora rynku, wyznaczone zgodnie z prawem krajowym, które są uprawnione do formułowania strategii firmy, jej celów i ogólnego kierunku jej działalności oraz które nadzorują i monitorują proces podejmowania decyzji w zakresie zarządzania i obejmują osoby, które faktycznie kierują działalnością firmy.

W przypadku gdy w niniejszej dyrektywie zawarte są odniesienia do organu zarządzającego a zgodnie z prawem krajowym funkcja zarządcza i funkcja nadzorcza organu zarządzającego są przypisane różnym organom lub różnym członkom jednego organu, państwa członkowskie wskazują organy lub odpowiedzialnych członków organu zarządzającego odpowiedzialnych zgodnie z przepisami krajowymi, chyba że w niniejszej dyrektywie określono inaczej;

37)  „kadra kierownicza wyższego szczebla” oznacza osoby fizyczne, które sprawują funkcje wykonawcze w firmie inwestycyjnej lub w operatorze rynku i które są odpowiedzialne za bieżące zarządzanie danym podmiotem i składają z niego sprawozdania organowi zarządzającemu, w tym za realizację polityki w zakresie dystrybucji usług i produktów na rzecz klientów przez firmę i jej pracowników;”;

c)  uchyla się pkt 52, 53, 54 i 55 lit. c).

3)  uchyla się tytuł V;

4)  w art. 70 wprowadza się następujące zmiany:

a)  w ust. 3 lit. a) uchyla się podpunkty (xxxvii)–(xxxx);

b)  ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) art. 5, art. 6 ust. 2, art. 34, 35, 39 lub 44 niniejszej dyrektywy; lub”;

c)  ust. 6 lit. c) otrzymuje brzmienie:

w przypadku firmy inwestycyjnej, operatora rynku uprawnionego do prowadzenia MTF lub OTF, bądź też rynku regulowanego, cofnięcie lub zawieszenie udzielonego instytucji zezwolenia zgodnie z art. 8 i 43;”;

5)  art. 71 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.  W przypadku gdy opublikowana kara administracyjna lub sankcja karna dotyczy firmy inwestycyjnej, operatora rynku, instytucji kredytowej w związku z usługami inwestycyjnymi i działalnością inwestycyjną lub usługami dodatkowymi bądź oddziałów firm z państw trzecich uprawnionych zgodnie z niniejszą dyrektywą, ESMA dodaje wzmiankę do opublikowanej kary w odpowiednim rejestrze.”;

6)  art. 77 ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają przynajmniej, aby każda osoba upoważniona w rozumieniu dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*, wykonująca w firmie inwestycyjnej lub na rynku regulowanym zadanie opisane w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE lub art. 73 dyrektywy 2009/65/WE bądź jakiekolwiek inne zadanie przewidziane prawem, miała obowiązek niezwłocznego zgłaszania właściwym organom wszelkich faktów lub decyzji dotyczących tego przedsiębiorstwa, o których dowiedziała się w trakcie wykonywania swoich zadań i które mogą:

* Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).”;

7)  w art. 89 wprowadza się następujące zmiany:

a)  ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3, art. 4 ust. 1 pkt 2 akapit drugi, art. 4 ust. 2, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 12, art. 23 ust. 4, art. 24 ust. 13, art. 25 ust. 8, art. 27 ust. 9, art. 28 ust. 3, art. 30 ust. 5, art. 31 ust. 4, art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 8, art. 52 ust. 4, art. 54 ust. 4, art. 58 ust. 6 i art. 79 ust. 8, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 2 lipca 2014 r.”;

b)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2 ust. 3, art. 4 ust. 1 pkt 2 akapit drugi, art. 4 ust. 2, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 12, art. 23 ust. 4, art. 24 ust. 13, art. 25 ust. 8, art. 27 ust. 9, art. 28 ust. 3, art. 30 ust. 5, art. 31 ust. 4, art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 8, art. 52 ust. 4, art. 54 ust. 4, art. 58 ust. 6 i art. 79 ust. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.”;

c)  ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 ust. 3, art. 4 ust. 1 pkt 2 akapit drugi, art. 4 ust. 2, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 12, art. 23 ust. 4, art. 24 ust. 13, art. 25 ust. 8, art. 27 ust. 9, art. 28 ust. 3, art. 30 ust. 5, art. 31 ust. 4, art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 8, art. 52 ust. 4, art. 54 ust. 4, art. 58 ust. 6 i art. 79 ust. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

8)  w art. 90 uchyla się ust. 2 i 3;

9)  art. 93 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie stosują te środki od dnia [x].”;

10)  w załączniku I uchyla się sekcję D.

Artykuł 2

Zmiany w dyrektywie 2009/138/WE

W dyrektywie 2009/138/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)  w art. 112 ust. 4 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Kiedy organy nadzoru uznają wniosek za kompletny, informują o nim EIOPA.

Na żądanie EIOPA organy nadzoru dostarczają EIOPA całą dokumentację złożoną przez zakład w ramach swojego wniosku.

EIOPA może udzielić porady skierowanej do zainteresowanych organów nadzoru zgodnie z art. 21a ust. 1 lit. a) i art. 29 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 w ciągu 4 miesięcy od otrzymania przez zainteresowane organy kompletnego wniosku.

W przypadku gdy zostanie udzielona taka porada, organ nadzoru podejmuje decyzję, o której mowa w akapicie pierwszym, stosując się do tej porady, lub – jeżeli decyzja nie zostanie podjęta w zgodności z tą poradą – przekazuje EIOPA i wnioskodawcy pisemne uzasadnienie.”;

1a)  art. 36 ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4.  Organy nadzoru dokonują oceny adekwatności metod i praktyk stosowanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji w celu określenia możliwych zdarzeń lub przyszłych zmian warunków gospodarczych, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na ich ogólną kondycję finansową, z uwzględnieniem zrównoważonych modeli biznesowych oraz czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem.”;

1b)  dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 152aPowiadamianie i platformy współpracy

1.  Organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby powiadamia zarówno Urząd, jak i organy nadzoru przyjmujących państw członkowskich, że zamierza wydać w odniesieniu do ich terytorium pozwolenie na prowadzenie działalności zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji – będącym pod jego nadzorem zgodnie z aktami wymienionymi w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 – których biznesplan przewiduje, że część działalności będzie prowadzona w oparciu o swobodę świadczenia usług lub swobodę przedsiębiorczości.

Organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby niezwłocznie powiadamia również Urząd i organy nadzoru przyjmujących państw członkowskich, że stwierdził pogarszające się warunki finansowania lub inne dostrzegalne zagrożenia wynikające z bieżącej działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, w szczególności w przypadku prowadzenia przez te przedsiębiorstwa działalności lub znacznej części działalności w oparciu o swobodę świadczenia usług lub swobodę przedsiębiorczości, co może mieć poważne skutki transgraniczne.

Takie powiadomienia kierowane do Urzędu i organów nadzoru przyjmujących państw członkowskich muszą być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić właściwą ocenę.

2.  W przypadkach, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy i drugi niniejszego artykułu, Urząd może, na wniosek co najmniej jednego z odpowiednich właściwych organów lub z własnej inicjatywy, stworzyć i koordynować platformę współpracy, o której mowa w art. 31 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, w celu wsparcia wymiany informacji i bliższej współpracy między odpowiednimi właściwymi organami oraz, w stosownych przypadkach, w celu wypracowania wspólnego stanowiska w sprawach, o których mowa w ust. 1 akapit drugi.

W przypadku gdy Urząd na podstawie informacji, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, stwierdzi, że instytucja finansowa prowadzi działalność lub znaczną jej część w innym państwie członkowskim, informuje o tym zainteresowane organy i może, z własnej inicjatywy, stworzyć w koordynacji z odpowiednimi właściwymi organami platformę współpracy w celu ułatwienia wymiany informacji między tymi organami.

Z zastrzeżeniem art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 odpowiednie właściwe organy udzielają, na wniosek Urzędu, wszystkich niezbędnych informacji, aby umożliwić właściwe funkcjonowanie platformy współpracy.

3.  Jeżeli zainteresowane właściwe organy nie osiągną wspólnego stanowiska za pośrednictwem platformy współpracy, Urząd może wydać skierowane do zainteresowanego właściwego organu zalecenie z określonym terminem, do którego właściwy organ powinien wprowadzić zalecone zmiany. W przypadku gdy właściwy organ nie zastosuje się do zalecenia Urzędu, uzasadnia przyczyny takiego obrotu rzeczy. Jeżeli Urząd uzna, że przyczyny te nie są zasadne, podaje zalecenie wraz z wyżej wymienionymi przyczynami do wiadomości publicznej.”;

2)  w art. 231 wprowadza się następujące zmiany:

a)  w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)  akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku złożenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz jego zakłady powiązane bądź wspólnie przez zakłady powiązane z ubezpieczeniową spółką holdingową wniosku o zezwolenie na obliczanie skonsolidowanego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz kapitałowego wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w grupie przy zastosowaniu modelu wewnętrznego zainteresowane organy nadzoru podejmują współpracę między sobą oraz z EIOPA w celu przyjęcia decyzji o udzieleniu lub odmowie udzielenia takiego zezwolenia oraz w celu określenia ewentualnych warunków, którym ono podlega.”;

(ii)  akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Organ sprawujący nadzór nad grupą bezzwłocznie informuje o otrzymaniu wniosku pozostałych członków kolegium organów nadzoru i niezwłocznie przekazuje kompletny wniosek wraz z dokumentacją złożoną przez zakład członkom kolegium, w tym EIOPA.”;

b)  dodaje się nowy ust. 2b w brzmieniu:

„2b. W przypadku gdy EIOPA uzna, że wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, reprezentuje szczególne kwestie, jeśli chodzi o spójność zatwierdzeń wniosków dotyczących modeli wewnętrznych w całej Unii, EIOPA może wydać opinię skierowaną do organów nadzoru zgodnie z art. 21a ust. 1 lit. a) i art. 29 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 w ciągu 4 miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku przez organ sprawujący nadzór nad grupą.

W przypadku gdy zostanie wydana taka opinia organy nadzoru przyjmują wspólną decyzję, o której mowa w akapicie drugim, zgodnie z tą opinią lub – jeżeli wspólna decyzja nie zostanie przyjęta zgodnie z tą opinią – przekazują EIOPA i wnioskodawcy pisemne uzasadnienie.”;

c)  w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)  akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli w ciągu sześciomiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 2, którykolwiek z zainteresowanych organów nadzoru skierował sprawę do EIOPA zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 bądź EIOPA udziela pomocy organom nadzoru z własnej inicjatywy zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, organ sprawujący nadzór nad grupą odracza decyzję do momentu przyjęcia decyzji przez EIOPA zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia, i podejmuje decyzję zgodną z decyzją EIOPA. Decyzję podjętą przez organ sprawujący nadzór nad grupą uznaje się za rozstrzygającą i jest ona stosowana przez zainteresowane organy nadzoru.”;

(ii)  akapit trzeci zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy EIOPA nie wyda decyzji, o której mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, ostateczna decyzja należy do organu sprawującego nadzór nad grupą.”;

d)  ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Organ sprawujący nadzór nad grupą należycie uwzględnia wszelkie opinie i zastrzeżenia wyrażone w tym sześciomiesięcznym terminie przez inne zainteresowane organy nadzoru i przez EIOPA.”;

e)  ust. 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje wnioskodawcy, pozostałym zainteresowanym organom nadzoru oraz EIOPA dokument zawierający jego w pełni uzasadnioną decyzję.”;

f)  dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„6a. Po upływie sześciomiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 2, i zanim organ sprawujący nadzór nad grupą podejmie decyzję, o której mowa w ust. 6, zakład, który złożył wniosek zgodnie z ust. 1, może zwrócić się do EIOPA o udzielenia wsparcia organom nadzoru w osiągnięciu porozumienia, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

Organ sprawujący nadzór nad grupą odracza decyzję do momentu przyjęcia decyzji przez EIOPA zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i podejmuje decyzję zgodną z decyzją EIOPA. Decyzję podjętą przez organ sprawujący nadzór nad grupą uznaje się za rozstrzygającą i jest ona stosowana przez zainteresowane organy nadzoru.

EIOPA przyjmuje decyzję w ciągu jednego miesiąca od zakończenia okresu postępowania pojednawczego, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

W przypadku gdy EIOPA nie wyda decyzji, o której mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, ostateczna decyzja należy do organu sprawującego nadzór nad grupą. Decyzję podjętą przez organ sprawujący nadzór nad grupą uznaje się za rozstrzygającą i jest ona stosowana przez zainteresowane organy nadzoru.”;

3)  dodaje się art. 231a i 231b w brzmieniu:

„Artykuł 231aZatwierdzanie modeli wewnętrznych przez organy nadzoru

1. Z zastrzeżeniem art. 112 niniejszej dyrektywy oraz na wniosek co najmniej jednego organu nadzoru bądź zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji EIOPA udziela porady skierowanej do zainteresowanych organów nadzoru zgodnie z art. 21a ust. 1 lit. a) ▌rozporządzenia (UE) nr 1094/2010. ▌

W przypadku gdy EIOPA udzieli porady, o której mowa w akapicie pierwszym, organy nadzoru przyjmują ▌decyzję lub wspólną decyzję lub – jeżeli decyzja lub wspólna decyzja nie zostaną przyjęte w zgodności z tą poradą – przekazują EIOPA i wnioskodawcy pisemne uzasadnienie.

2. W przypadku gdy organy nadzoru przeprowadzają wspólne kontrole na miejscu, w których bierze udział personel EIOPA zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, badając zakłady lub grupy zakładów stosujące pełen lub częściowy model wewnętrzny zgodnie z art. 112–127, 230, 231 lub 233, personel EIOPA sporządza odrębne sprawozdanie na temat tego modelu wewnętrznego. Sprawozdanie to przedkłada się zarządowi EIOPA.

Artykuł 231bPrzegląd

1. EIOPA corocznie przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie na temat ogólnych kwestii, jakimi zajmowały się organy nadzoru w procesie zatwierdzania modeli wewnętrznych lub ich zmian zgodnie z art. 112–127, 230, 231 i 233.

Organy nadzoru przekazują EIOPA informacje, które EIOPA uzna za istotne do sporządzenia takiego sprawozdania.

2. EIOPA przedstawia Komisji – do dnia 1 stycznia 2020 r. i po przeprowadzeniu konsultacji publicznych – opinię w sprawie stosowania art. 112–127, 230, 231 i 233 przez organy nadzoru, a także aktów delegowanych i wykonawczych standardów technicznych przyjętych na podstawie tych artykułów. Opinia ta obejmuje również ocenę wszelkich rozbieżności w modelach wewnętrznych w obrębie Unii.

3. W oparciu o opinię przedłożoną przez EIOPA zgodnie z ust. 2 Komisja przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w sprawie stosowania art. 112–127, 230, 231 i 233 przez organy nadzoru, a także aktów delegowanych i wykonawczych standardów technicznych przyjętych na podstawie tych artykułów, do dnia 1 stycznia 2021 r.”;

4)  art. 237 ust. 3 akapit trzeci zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli EIOPA nie wyda decyzji, o której mowa w akapicie drugim, na podstawie art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, ostateczna decyzja należy do organu sprawującego nadzór nad grupą.”; oraz

5)  w art. 248 ust. 4 skreśla się akapit trzeci.

Artykuł 3

Transpozycja

1.  Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do dnia [12/18 miesięcy od daty wejścia w życie] r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Przekazują one niezwłocznie Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

2.  Państwa członkowskie stosują środki w odniesieniu do art. 1 od dnia [36 miesięcy od dnia wejścia w życie], a w odniesieniu do art. 2 od dnia [data rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia w sprawie EIOPA].

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

(1)

  Dz.U. C 251 z 18.7.2018, s. 2.

(2)

  Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0. / Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(3)

* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony wytłuszczonym drukiem i kursywą; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

(4)

  Dz.U. C z , s. .

(5)

  Dz.U. C z , s. .

(6)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).

(7)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Rynki instrumentów finansowych oraz podejmowanie i prowadzenie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II)

Odsyłacze

COM(2017)0537 – C8-0318/2017 – 2017/0231(COD)

Data przedstawienia Parlamentowi

20.9.2017

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

16.11.2017

 

 

 

Komisje opiniodawcze

  Data ogłoszenia na posiedzeniu

DEVE

16.11.2017

ITRE

16.11.2017

JURI

16.11.2017

 

Rezygnacja z wydania opinii

  Data decyzji

DEVE

21.11.2017

ITRE

11.10.2017

JURI

2.10.2017

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Pervenche Berès

5.10.2017

Othmar Karas

5.10.2017

 

 

Poprzedni sprawozdawcy

Burkhard Balz

Pervenche Berès

 

 

Rozpatrzenie w komisji

24.1.2018

11.7.2018

1.10.2018

 

Data przyjęcia

10.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

39

1

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Hugues Bayet, Pervenche Berès, Esther de Lange, Markus Ferber, Stefan Gehrold, Sven Giegold, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Othmar Karas, Wolf Klinz, Philippe Lamberts, Werner Langen, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Alex Mayer, Bernard Monot, Caroline Nagtegaal, Stanisław Ożóg, Ralph Packet, Dariusz Rosati, Anne Sander, Alfred Sant, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Theodor Dumitru Stolojan, Kay Swinburne, Paul Tang, Ramon Tremosa i Balcells, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Nessa Childers, Ramón Jáuregui Atondo, Verónica Lope Fontagné, Thomas Mann, Ana Miranda, Luigi Morgano, Andreas Schwab, Lieve Wierinck

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Elena Gentile, Julie Ward

Data złożenia

14.1.2019


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

39

+

ALDE

Wolf Klinz, Caroline Nagtegaal, Ramon Tremosa i Balcells, Lieve Wierinck

ECR

Bernd Lucke, Stanisław Ożóg, Ralph Packet

PPE

Markus Ferber, Stefan Gehrold, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Othmar Karas, Esther de Lange, Werner Langen, Verónica Lope Fontagné, Thomas Mann, Dariusz Rosati, Anne Sander, Andreas Schwab, Theodor Dumitru Stolojan, Tom Vandenkendelaere

S&D

Hugues Bayet, Pervenche Berès, Nessa Childers, Elena Gentile, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Ramón Jáuregui Atondo, Olle Ludvigsson, Alex Mayer, Luigi Morgano, Alfred Sant, Pedro Silva Pereira, Paul Tang, Julie Ward

VERTS/ALE

Sven Giegold, Philippe Lamberts, Ana Miranda, Molly Scott Cato

1

-

EFDD

Bernard Monot

2

0

ECR

Kay Swinburne

EFDD

Marco Valli

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 28 stycznia 2019Informacja prawna