Procedura : 2018/0090(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0029/2019

Teksty złożone :

A8-0029/2019

Debaty :

PV 16/04/2019 - 23
CRE 16/04/2019 - 23

Głosowanie :

PV 17/04/2019 - 8.7
CRE 17/04/2019 - 8.7

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0399

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 371kWORD 140k
25.1.2019
PE 625.551v02-00 A8-0029/2019

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r., dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/29/WE oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia przepisów UE dotyczących ochrony konsumenta

(COM(2018)0185 – C8-0143/2018 – 2018/0090(COD))

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

Sprawozdawca: Daniel Dalton

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r., dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/29/WE oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia przepisów UE dotyczących ochrony konsumenta

(COM(2018)0185 – C8-0143/2018 – 2018/0090(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0185),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0143/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Radę Związkową Austrii i Riksdag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 20 września 2018 r.(1),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0029/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Przepisy prawne chroniące interesy konsumentów powinny być skutecznie stosowane w całej Unii. Kompleksowa kontrola sprawności przepisów dyrektyw dotyczących prawa konsumenckiego i marketingowego przeprowadzona przez Komisję w 2016 i 2017 r. w ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT) wykazała, że skuteczność przepisów Unii w dziedzinie ochrony konsumentów jest zagrożona wskutek braku stosownej wiedzy zarówno wśród przedsiębiorców, jak i konsumentów i przez niewystarczające egzekwowanie prawa i ograniczone możliwości dochodzenia roszczeń przez konsumentów.

(2)  Przepisy prawne chroniące interesy konsumentów powinny być skutecznie stosowane w całej Unii. Kompleksowa kontrola sprawności przepisów dyrektyw dotyczących prawa konsumenckiego i marketingowego przeprowadzona przez Komisję w 2016 i 2017 r. w ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT) wykazała, że skuteczność przepisów Unii w dziedzinie ochrony konsumentów jest zagrożona wskutek braku stosownej wiedzy zarówno wśród przedsiębiorców, jak i konsumentów i przez niewystarczające wykorzystanie istniejących środków prawnych.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  W celu ułatwienia bardziej jednolitego stosowania sankcji, w szczególności odnośnie do naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnych naruszeń i powszechnych naruszeń o wymiarze unijnym, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2017/2394, należy wprowadzić wspólne niewyczerpujące kryteria w zakresie stosowania grzywien. Wspomniane kryteria powinny obejmować transgraniczny charakter naruszeń, a mianowicie fakt, czy w wyniku naruszenia uszczerbku doznali również konsumenci w innych państwach członkowskich. Należy także wziąć pod uwagę jakiekolwiek odszkodowanie przyznane przez przedsiębiorcę na rzecz konsumentów za spowodowaną szkodę. Powtarzanie naruszeń przez tego samego sprawcę wykazuje tendencję do dokonywania takich naruszeń i dlatego jest istotnym wskaźnikiem powagi czynu i w związku z tym potrzeby podwyższenia poziomu sankcji w celu osiągnięcia skutecznego efektu odstraszającego. Kryterium zysków osiągniętych lub strat unikniętych w związku z naruszeniem jest szczególnie istotne w przypadku, gdy prawodawstwo krajowe przewiduje grzywny jako kary i ustala maksymalną wysokość grzywny jako odsetek obrotu przedsiębiorcy i gdy naruszenie dotyczy jedynie jednego lub kilku rynków, na których działa przedsiębiorca.

(6)  W celu ułatwienia bardziej jednolitego stosowania sankcji, w szczególności odnośnie do naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnych naruszeń i powszechnych naruszeń o wymiarze unijnym zdefiniowanych w rozporządzeniu (UE) 2017/2394, należy wprowadzić wspólne niewyczerpujące kryteria w zakresie stosowania grzywien. Wspomniane kryteria powinny obejmować transgraniczny charakter naruszeń, a mianowicie fakt, czy w wyniku naruszenia uszczerbku doznali również konsumenci w innych państwach członkowskich w przypadku, gdy informacje te są dostępne w ramach przepisów rozporządzenia (UE) 2017/2394 dotyczących wymiany informacji. Należy także wziąć pod uwagę jakiekolwiek odszkodowanie przyznane przez przedsiębiorcę na rzecz konsumentów za spowodowaną szkodę, a także stopień, w jakim przedsiębiorca podjął działania w celu usunięcia konsekwencji danego naruszenia i złagodzenia jego potencjalnych niekorzystnych skutków. Powtarzanie naruszeń przez tego samego sprawcę wykazuje tendencję do dokonywania takich naruszeń i dlatego jest istotnym wskaźnikiem powagi czynu i w związku z tym potrzeby podwyższenia poziomu sankcji w celu osiągnięcia skutecznego efektu odstraszającego. Kryterium zysków osiągniętych lub strat unikniętych w związku z naruszeniem jest szczególnie istotne w przypadku, gdy prawodawstwo krajowe przewiduje grzywny jako kary i ustala maksymalną wysokość grzywny jako odsetek obrotu przedsiębiorcy i gdy naruszenie dotyczy jedynie jednego lub kilku rynków, na których działa przedsiębiorca.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Ponadto jakiekolwiek grzywny nałożone jako kary powinny uwzględniać roczny obrót i korzyści przedsiębiorcy dokonującego naruszenia oraz jakiekolwiek grzywny, jakie były nakładane na przedsiębiorcę w innych państwach członkowskich za takie samo naruszenie, w szczególności w kontekście powszechnych naruszeń prawa konsumentów i powszechnych naruszeń o wymiarze unijnym, które są przedmiotem skoordynowanych postępowań i egzekucji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2394.

(7)  Ponadto kary powinny uwzględniać jakiekolwiek grzywny, jakie były nakładane na przedsiębiorcę w innych państwach członkowskich za takie samo naruszenie, w szczególności w kontekście powszechnych naruszeń i powszechnych naruszeń o wymiarze unijnym, które są przedmiotem skoordynowanych postępowań i egzekucji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2394.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Wspomniane wspólne niewyczerpujące kryteria w zakresie stosowania kar mogą być nieistotne przy podejmowaniu decyzji dotyczących kar w odniesieniu do każdego naruszenia, w szczególności innego niż ciężkie. Państwa członkowskie powinny także uwzględnić inne ogólne zasady prawa mające zastosowanie do nakładania sankcji, takich jak zasada ne bis in idem.

(8)  Wspomniane wspólne niewyczerpujące kryteria w zakresie stosowania kar mogą być nieistotne przy podejmowaniu decyzji dotyczących kar w odniesieniu do każdego naruszenia, w szczególności innego niż ciężkie. Państwa członkowskie powinny także uwzględnić inne ogólne zasady prawa mające zastosowanie do nakładania sankcji, takie jak zasada ne bis in idem, oraz mające zastosowanie gwarancje proceduralne i gwarancje ochrony danych zawarte w prawie unijnym i krajowym oraz w Karcie praw podstawowych.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  W celu zapewnienia, aby organy państw członkowskich mogły nakładać skuteczne, proporcjonalne i zniechęcające sankcje w odniesieniu do powszechnych naruszeń prawa konsumentów i powszechnych naruszeń o wymiarze unijnym, które są przedmiotem skoordynowanych postępowań i egzekucji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2394, grzywny powinny być wprowadzone jako obowiązkowy element sankcji za takie naruszenia. W celu zapewnienia efektu odstraszającego grzywien, państwa członkowskie powinny ustalić w ustawodawstwach krajowych maksymalną wysokość grzywny za takie naruszenia na poziomie co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w państwie członkowskim objętym naruszeniem.

(9)  W celu zapewnienia, aby organy państw członkowskich mogły nakładać skuteczne, proporcjonalne i zniechęcające sankcje w odniesieniu do powszechnych naruszeń i powszechnych naruszeń o wymiarze unijnym, które są przedmiotem skoordynowanych postępowań i egzekucji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2394, grzywny powinny być wprowadzone jako obowiązkowy element sankcji za takie naruszenia. W celu zapewnienia efektu odstraszającego grzywien, państwa członkowskie powinny ustalić w ustawodawstwach krajowych maksymalną wysokość grzywny za takie naruszenia na poziomie 10 000 000 EUR lub co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w poprzednim roku obrotowym w państwie członkowskim objętym naruszeniem, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Tam gdzie, jako wynik skoordynowanego mechanizmu na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/2394, jeden właściwy organ krajowy w rozumieniu tego rozporządzenia nakłada grzywnę na przedsiębiorcę odpowiedzialnego za powszechne naruszenie lub powszechne naruszenie o wymiarze unijnym, powinien on mieć możliwość nałożenia grzywny w wysokości co najmniej 4% rocznego obrotu przedsiębiorcy we wszystkich państwach członkowskich objętych skoordynowanym postępowaniem egzekucyjnym.

(10)  Tam gdzie, jako wynik skoordynowanego mechanizmu na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/2394, jeden właściwy organ krajowy w rozumieniu tego rozporządzenia nakłada grzywnę na przedsiębiorcę odpowiedzialnego za powszechne naruszenie lub powszechne naruszenie o wymiarze unijnym, powinien on mieć możliwość nałożenia grzywny w wysokości do 10 000 000 EUR lub co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w poprzednim roku obrotowym we wszystkich państwach członkowskich, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Nie należy uniemożliwiać państwom członkowskim utrzymywania lub wprowadzania do ich prawodawstw krajowych wyższych maksymalnych, opartych na obrocie grzywien za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym prawa konsumentów, jak określono w rozporządzeniu (UE) 2017/2394. Wymóg ustalenia grzywny na poziomie nie niższym niż 4 % obrotu przedsiębiorcy nie powinien mieć zastosowania do żadnych dodatkowych przepisów państw członkowskich dotyczących okresowych kar pieniężnych, takich jak grzywny dzienne, za nieprzestrzeganie jakiejkolwiek decyzji, nakazu, środka tymczasowego, zobowiązania przedsiębiorcy lub innego środka mającego na celu udaremnienie naruszenia.

skreśla się

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Podejmując decyzję o tym, na jaki cel przeznaczyć dochód pochodzący z grzywien, państwa członkowskie powinny uwzględnić ostateczny cel przepisów dotyczących konsumentów i ich egzekucji, to jest ochronę ogólnego interesu konsumentów. Państwa członkowskie powinny zatem rozważyć przeznaczenie co najmniej części dochodów z grzywien na wzmocnienie ochrony konsumentów w ramach swoich jurysdykcji, np. wspierając ruchy konsumenckie lub działania mające na celu wzmocnienie konsumentów.

(12)  Podejmując decyzję o tym, na jaki cel przeznaczyć dochód pochodzący z grzywien, państwa członkowskie powinny uwzględnić ostateczny cel przepisów dotyczących konsumentów i ich egzekucji, to jest ochronę ogólnego interesu konsumentów. Państwa członkowskie powinny zatem przeznaczyć dochody z grzywien na fundusz służący wypłacaniu odszkodowań za szkody poniesione przez konsumentów lub na wzmocnienie ochrony konsumentów lub ochrony innych interesów publicznych w ramach jurysdykcji krajowych, w tym przeznaczyć je na działania mające na celu wzmocnienie pozycji konsumentów, realizowane bezpośrednio przez państwa członkowskie lub za pośrednictwem krajowych bądź europejskich organizacji konsumenckich.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby konsumenci, którzy doznali uszczerbku w wyniku nieuczciwych praktyk handlowych, mieli dostęp do środków prawnych w celu wyeliminowania wszystkich skutków tych nieuczciwych praktyk. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie powinny udostępnić w szczególności umowne i pozaumowne środki prawne. Umowne środki prawne powinny obejmować co najmniej prawo do rozwiązania umowy. Pozaumowne środki prawne przewidziane przez prawodawstwo krajowe powinny obejmować co najmniej prawo do odszkodowania. Nie należy uniemożliwiać państwom członkowskim utrzymywania lub wprowadzania prawa do dodatkowych środków prawnych dla konsumentów, którzy doznali uszczerbku w wyniku nieuczciwych praktyk handlowych w celu zapewnienia pełnego usunięcia skutków takich praktyk.

(15)  Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby konsumenci, którzy doznali uszczerbku w wyniku nieuczciwych praktyk handlowych, mieli dostęp do środków prawnych. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie powinny udostępnić w szczególności umowne i pozaumowne środki prawne istniejące w prawie krajowym. Umowne środki prawne powinny obejmować prawo do rozwiązania umowy i inne środki prawne, które odzwierciedlają zróżnicowaną wagę potencjalnych szkód, w tym prawo do obniżenia ceny lub odszkodowania. Pozaumowne środki prawne przewidziane przez prawodawstwo krajowe powinny obejmować prawo do odszkodowania. Nie należy uniemożliwiać państwom członkowskim utrzymywania lub wprowadzania prawa do dodatkowych środków prawnych dla konsumentów, którzy doznali uszczerbku w wyniku nieuczciwych praktyk handlowych w celu zapewnienia pełnego usunięcia skutków takich praktyk.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Dyrektywa 2011/83/UE powinna zatem zawierać szczegółowe wymogi dotyczące przejrzystości internetowych platform handlowych w celu poinformowania konsumentów używających internetowych platform handlowych o głównych parametrach decydujących o rankingu różnych ofert, o tym czy zawierają umowę z przedsiębiorcą czy z osobą niebędącą przedsiębiorcą (taką jak inny konsument), czy prawo ochrony konsumentów ma zastosowanie i który przedsiębiorca jest odpowiedzialny za wykonanie umowy i zapewnienie przestrzegania praw konsumenta, gdy prawa te mają zastosowanie. Informacja ta powinna być przekazana w jasny i zrozumiały sposób, a nie tylko przez odniesienie w standardowych warunkach lub innym podobnym dokumencie umownym. Wymagania w zakresie informacji w odniesieniu do internetowych platform handlowych powinny być proporcjonalne i muszą zachowywać równowagę między wysokim poziomem ochrony konsumentów a konkurencyjnością na internetowych platformach handlowych. Internetowe platformy handlowe, informując konsumenta o zastosowaniu lub braku zastosowania konkretnych praw konsumenta, nie powinny być zobowiązane do ich wyszczególniania. Informacja o odpowiedzialności za zapewnienie przestrzegania praw konsumenta zależy od umownych ustaleń pomiędzy internetową platformą handlową i odpowiednimi przedsiębiorcami będącymi osobami trzecimi. Internetowa platforma handlowa może odnosić się do przedsiębiorcy będącego osobą trzecią jako ponoszącego wyłączną odpowiedzialność za przestrzeganie praw konsumenta lub określać zakres jego szczegółowych obowiązków, gdy przejmuje odpowiedzialność za niektóre aspekty umowy, jak np. dostawa lub wykonanie prawa do odstąpienia. Obowiązek przekazania informacji o głównych parametrach decydujących o rankingu wyników wyszukiwania pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich tajemnic handlowych dotyczących leżących u ich podstaw algorytmów. Informacje te powinny wyjaśniać główne domyślne parametry stosowane przez platformę, ale nie muszą być przedstawiane indywidualnie dla każdego wyszukiwania.

(19)  Dyrektywa 2005/29/UE i dyrektywa 2011/83/UE powinny zatem zawierać szczegółowe wymogi dotyczące przejrzystości internetowych platform handlowych w celu poinformowania konsumentów używających internetowych platform handlowych o głównych parametrach przedstawionych według względnego znaczenia decydującego o rankingu ofert, o tym czy zawierają umowę z przedsiębiorcą czy z osobą niebędącą przedsiębiorcą (taką jak inny konsument), czy prawo ochrony konsumentów ma zastosowanie i który przedsiębiorca jest odpowiedzialny za wykonanie umowy i zapewnienie przestrzegania praw konsumenta, gdy prawa te mają zastosowanie. Informacja ta powinna być przekazana w jasny i zrozumiały sposób, a nie tylko przez odniesienie w standardowych warunkach lub innym podobnym dokumencie umownym. Wymagania w zakresie informacji w odniesieniu do internetowych platform handlowych powinny być proporcjonalne i muszą zachowywać równowagę między wysokim poziomem ochrony konsumentów a konkurencyjnością na internetowych platformach handlowych. Internetowe platformy handlowe, informując konsumenta o zastosowaniu lub braku zastosowania konkretnych praw konsumenta, nie powinny być zobowiązane do ich wyszczególniania. Informacja o odpowiedzialności za zapewnienie przestrzegania praw konsumenta zależy od umownych ustaleń pomiędzy internetową platformą handlową i odpowiednimi przedsiębiorcami będącymi osobami trzecimi. Internetowa platforma handlowa może odnosić się do przedsiębiorcy będącego osobą trzecią jako ponoszącego wyłączną odpowiedzialność za przestrzeganie praw konsumenta lub określać zakres jego szczegółowych obowiązków, gdy przejmuje odpowiedzialność za niektóre aspekty umowy, jak np. dostawa lub wykonanie prawa do odstąpienia. Obowiązek przekazania informacji o głównych parametrach decydujących o rankingu wyników wyszukiwania pozostaje zgodnie z dyrektywą 2016/943 bez uszczerbku dla wszelkich tajemnic handlowych dotyczących leżących u ich podstaw algorytmów. Informacje te powinny wyjaśniać główne domyślne parametry stosowane przez platformę, ale nie muszą być przedstawiane indywidualnie dla każdego wyszukiwania.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  Wymogi dotyczące przejrzystości internetowych platform handlowych powinny być solidne, aby chronić konsumenta, nawet kiedy jest już związany umową zawieraną na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa lub jakąkolwiek ofertą w tym zakresie w przypadku udostępnienia po sprzedaży dodatkowych istotnych informacji. Konsumenci powinni być chronieni przed zakupem lub wykorzystaniem nielegalnych treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa, powinni mieć również prawo do skorzystania z wszelkich dostępnych środków prawnych, w tym mechanizmów alternatywnych metod rozstrzygania sporów określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE1a. Powinni zatem zostać poinformowani, jeśli dokonali zakupu nielegalnego produktu lub nielegalnej usługi albo jeśli przedstawiona im oferta mogła wprowadzić ich w błąd. Internetowe platformy handlowe nie zawsze wiedzą, że oferta lub produkt są nielegalne. Kiedy jednak otrzymają takie informacje po sprzedaży, powinny udostępnić je nie tylko przedsiębiorcom, ale również konsumentom. Wymóg ten jest zgodny z dyrektywą 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady1b, ponieważ miałby zastosowanie wyłącznie po otrzymaniu przez internetową platformę handlową powiadomienia, potwierdzeniu jego zasadności i przystąpieniu do wycofania nielegalnej oferty, nielegalnego produktu lub nielegalnej usługi ze sprzedaży.

 

_____________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (dyrektywa w sprawie ADR w sporach konsumenckich) (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

 

1b Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1).

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19b)  Należy zauważyć, że strony internetowe umożliwiające porównywanie niekoniecznie klasyfikują i wyświetlają produkty w sposób obiektywny pod względem ceny i jakości, a konsumenci mogą nie wiedzieć, że internetowe platformy handlowe mogą otrzymywać zapłatę za nadmierne wyeksponowanie określonych produktów lub usług. W rezultacie krajowe organy regulacyjne powinny monitorować sektory, w których konsumenci używają stron umożliwiających porównywanie i przeprowadzać badania w zakresie prawidłowego zrozumienia przez konsumentów działania rankingów platform handlowych. W przypadku wystąpienia rozbieżności organy powinny podejmować działania właściwe dla danego sektora.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Zgodnie z art. 15 ust. 1 dyrektywy 2000/31/WE45 internetowe platformy handlowe nie powinny być zobowiązane do weryfikowania statusu prawnego dostawców będących osobami trzecimi. Internetowe platformy handlowe powinny natomiast wymagać od dostawców będących osobami trzecimi, dostarczających produkty do internetowych platform handlowych, określenia swego statusu jako przedsiębiorców lub osób niebędących przedsiębiorcami dla celów prawa konsumentów i przekazania tych informacji internetowej platformie handlowej.

(20)  Internetowe platformy handlowe powinny być zobowiązane do podejmowania uzasadnionych kroków w celu zapewnienia, że świadczone przez nie usługi nie stanowią nadużycia będącego zagrożeniem dla konsumentów. Należy zapewnić odpowiedni poziom ochrony zgodny z rodzajem sprzedawanych towarów lub usług i wszelkimi faktycznymi dowodami poniesienia przez konsumentów szkody w wyniku sprzedaży. W szczególności platformy powinny monitorować działania, z których wynika, że przedsiębiorca określa siebie jako osobę niebędącą przedsiębiorcą w celu wywierania wpływu na decyzje i oczekiwania konsumentów odnośnie do jakości produktów lub usług, które nabywają.

__________________

 

45 Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1).

 

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  Treści cyfrowe i usługi cyfrowe są często dostarczane na podstawie umów, w których konsument nie ponosi opłaty pieniężnej, ale dostarcza przedsiębiorcy dane osobowe. Usługi cyfrowe charakteryzują się ciągłym zaangażowaniem przedsiębiorcy przez cały czas trwania umowy w umożliwienie konsumentowi używania usługi, np. dostępu, tworzenia, przetwarzania lub dzielenia się danymi w formie cyfrowej. Przykładem usług cyfrowych są umowy abonamentowe dotyczące platform skupiających treści, usług przechowywania danych w chmurze, poczty elektronicznej, mediów społecznościowych i aplikacji działających w oparciu o chmury obliczeniowe. Ciągłe zaangażowanie dostawcy usług uzasadnia zastosowanie przepisów dotyczących prawa do odstąpienia od umowy zawartych w dyrektywie 2011/83/UE, które skutecznie umożliwiają konsumentowi przetestowanie usługi i podjęcie decyzji, czy chce nadal z niej korzystać, w ciągu 14-dniowego okresu, licząc od zawarcia umowy. Z kolei umowy na dostawę treści cyfrowych, które nie są dostarczane na trwałym nośniku, charakteryzują się jednorazowym działaniem przedsiębiorcy polegającym na dostarczeniu konsumentowi określonego fragmentu treści cyfrowych, takich jak określone pliki muzyczne lub pliki wideo. Ten jednorazowy charakter dostarczenia treści cyfrowych leży u podstawy wyjątku od prawa do odstąpienia od umowy zgodnie z art. 16 lit. m) dyrektywy 2011/83/UE, zgodnie z którym konsument traci prawo do odstąpienia od umowy, gdy wykonanie umowy się zaczęło, np. pobranie lub strumieniowe odtwarzanie określonych treści.

(21)  Treści cyfrowe i usługi cyfrowe są często dostarczane na podstawie umów, w których konsument nie ponosi opłaty pieniężnej, ale dostarcza przedsiębiorcy dane osobowe. Usługi cyfrowe charakteryzują się ciągłym zaangażowaniem przedsiębiorcy przez cały czas trwania umowy w umożliwienie konsumentowi skorzystania z usługi pozwalającej na tworzenie lub przetwarzanie danych w formie cyfrowej, dostęp do nich lub ich przechowywanie. Przykładem usług cyfrowych są usługi wymiany treści wideo i audio oraz inne usługi przechowywania plików online, edycja tekstów lub gry oferowane w chmurze obliczeniowej i mediach społecznościowych. Ciągłe zaangażowanie dostawcy usług uzasadnia zastosowanie przepisów dotyczących prawa do odstąpienia od umowy zawartych w dyrektywie 2011/83/UE, które skutecznie umożliwiają konsumentowi przetestowanie usługi i podjęcie decyzji, czy chce nadal z niej korzystać, w ciągu 14-dniowego okresu, licząc od zawarcia umowy. Z kolei umowy na dostawę treści cyfrowych charakteryzują się jednorazowym działaniem przedsiębiorcy polegającym na dostarczeniu konsumentowi określonego fragmentu treści cyfrowych, takich jak określone pliki muzyczne lub pliki wideo. Ten jednorazowy charakter dostarczenia treści cyfrowych leży u podstawy wyjątku od prawa do odstąpienia od umowy zgodnie z art. 16 lit. m) dyrektywy 2011/83/UE, zgodnie z którym konsument traci prawo do odstąpienia od umowy, gdy wykonanie umowy się zaczęło, np. pobranie lub strumieniowe odtwarzanie określonych treści.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Dyrektywa 2011/83/UE ma już zastosowanie do umów o dostarczenie usług cyfrowych, które nie są dostarczane za pomocą trwałego nośnika (np. dostarczenie treści cyfrowych w trybie online), bez względu na to, czy konsument ponosi opłatę pieniężną czy dostarcza dane osobowe. Z kolei dyrektywa 2011/83/UE ma jedynie zastosowanie do umów o świadczenie usług, łącznie z usługami cyfrowymi, zgodnie z którymi konsument płaci lub zobowiązuje się zapłacić cenę. W rezultacie wspomniana dyrektywa nie ma zastosowania do umów o usługi cyfrowe, na podstawie których konsument dostarcza przedsiębiorcy dane osobowe bez ponoszenia opłaty. Uwzględniając ich podobieństwa i wymienność płatnych usług cyfrowych i usług cyfrowych dostarczanych w zamian za dane osobowe, powinny być one przedmiotem tych samych przepisów na podstawie dyrektywy 2011/83/UE.

(22)  Dyrektywa 2011/83/UE ma już zastosowanie do umów o dostarczenie usług cyfrowych bez względu na to, czy konsument ponosi opłatę pieniężną, czy dostarcza dane osobowe. Z kolei dyrektywa 2011/83/UE ma jedynie zastosowanie do umów o świadczenie usług, łącznie z usługami cyfrowymi, zgodnie z którymi konsument płaci lub zobowiązuje się zapłacić cenę. W rezultacie wspomniana dyrektywa nie ma zastosowania do umów o usługi cyfrowe, na podstawie których konsument dostarcza przedsiębiorcy dane osobowe bez ponoszenia opłaty. Uwzględniając ich podobieństwa i wymienność płatnych usług cyfrowych i usług cyfrowych dostarczanych w zamian za dane osobowe, powinny być one przedmiotem tych samych przepisów na podstawie dyrektywy 2011/83/UE.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  Należy zapewnić spójność pomiędzy zakresem zastosowania dyrektywy 2011/83/UE i [dyrektywy w sprawie treści cyfrowych], która ma zastosowanie w odniesieniu do umów o dostarczenie treści cyfrowych, na podstawie których konsument dostarcza przedsiębiorcy dane osobowe.

(23)  Należy zapewnić spójność pomiędzy zakresem zastosowania dyrektywy 2011/83/UE i [dyrektywy w sprawie treści cyfrowych], która ma zastosowanie w odniesieniu do umów o dostarczenie treści lub usług cyfrowych, na podstawie których konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Dlatego też zakres zastosowania dyrektywy 2011/83/UE powinien zostać rozszerzony o umowy, na podstawie których przedsiębiorca dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć usługę cyfrową konsumentowi, a konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć dane osobowe. Podobnie dyrektywa powinna mieć zastosowanie do umów o dostarczenie treści cyfrowych, które nie są dostarczane na trwałym nośniku, ilekroć konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe, z wyjątkiem sytuacji, gdy dane osobowe dostarczone przez konsumenta są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu dostarczenia treści cyfrowych lub usługi i przedsiębiorca nie przetwarza tych danych w żadnym innym celu. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych powinno być zgodne z rozporządzeniem (UE) 2016/679.

(24)  Dlatego też zakres zastosowania dyrektywy 2011/83/UE powinien zostać rozszerzony o umowy, na podstawie których przedsiębiorca dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć usługę cyfrową konsumentowi, a konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć dane osobowe. Podobnie dyrektywa powinna mieć zastosowanie do umów o dostarczenie treści cyfrowych, ilekroć konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe, z wyjątkiem sytuacji, gdy dane osobowe dostarczone przez konsumenta są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu dostarczenia treści lub usługi cyfrowej zgodnie z [dyrektywą w sprawie treści cyfrowych] i przedsiębiorca nie przetwarza tych danych w żadnym innym celu. Prawo Unii dotyczące ochrony danych osobowych ma zastosowanie do wszelkich danych osobowych przetwarzanych w związku z umowami o dostarczenie treści lub usług cyfrowych.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 25

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25)  Jeżeli treści cyfrowe lub usługi cyfrowe nie są dostarczane w zamian za opłatę, dyrektywa 2011/83/UE nie ma również zastosowania do sytuacji, gdy przedsiębiorca gromadzi dane osobowe jedynie w celu zachowania zgodności treści cyfrowych lub usług cyfrowych lub jedynie w celu dostosowania się do wymogów prawa. Takie sytuacje powinny obejmować przypadki, w których rejestracja konsumenta jest wymagana przez obowiązujące przepisy dla celów bezpieczeństwa i identyfikacji lub przypadki, w których twórca otwartego oprogramowania gromadzi dane od użytkowników jedynie w celu zapewnienia zgodności i interoperacyjności otwartego oprogramowania.

(25)  W celu zapewnienia pełnej zgodności z dyrektywą w sprawie treści cyfrowych, jeżeli treści cyfrowe lub usługi cyfrowe nie są dostarczane w zamian za opłatę, dyrektywa 2011/83/UE nie ma również zastosowania do sytuacji, gdy przedsiębiorca gromadzi dane osobowe jedynie w celu dostosowania się do wymogów prawa, które go obowiązują. Takie sytuacje powinny obejmować przypadki, w których rejestracja konsumenta jest wymagana przez obowiązujące przepisy dla celów bezpieczeństwa i identyfikacji.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 26

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26)  Dyrektywa 2011/83/UE nie ma również zastosowania do przypadków, w których przedsiębiorca gromadzi jedynie metadane, takie jak adres IP, historię przeglądania lub inne informacje gromadzone lub przekazywane np. przez pliki cookie, z wyjątkiem przypadków uznanych za umowę zgodnie z prawem krajowym. Nie ma ona również zastosowania do sytuacji, w których konsument w przypadku niezawarcia umowy z przedsiębiorcą jest narażony na reklamy wyłącznie w celu uzyskania dostępu do treści cyfrowych lub usługi cyfrowej. Państwa członkowskie powinny jednak dysponować swobodą w zakresie rozszerzenia zakresu stosowania przepisów dyrektywy 2011/83/UE do takich przypadków lub odmiennego uregulowania takich sytuacji, które są wyłączone z zakresu stosowania wspomnianej dyrektywy.

(26)  Dyrektywa 2011/83/UE nie powinna mieć także zastosowania do sytuacji, w których przedsiębiorca gromadzi wyłącznie metadane, informacje dotyczące urządzenia należącego do konsumenta lub historii przeglądania, z wyjątkiem przypadku, gdy sytuacja ta jest uznawana za umowę na mocy prawa krajowego. Nie ma ona również zastosowania do sytuacji, w których konsument w przypadku niezawarcia umowy z przedsiębiorcą jest narażony na reklamy wyłącznie w celu uzyskania dostępu do treści cyfrowych lub usługi cyfrowej. Państwa członkowskie powinny jednak dysponować swobodą w zakresie rozszerzenia zakresu stosowania przepisów dyrektywy 2011/83/UE do takich przypadków lub odmiennego uregulowania takich sytuacji, które są wyłączone z zakresu stosowania wspomnianej dyrektywy.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 32 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(32a)  Umowy o indywidualne dostawy energii niesieciowej nie powinny być objęte prawem do odstąpienia. Z uwagi na wahania cen rynkowych przedsiębiorca ponosi zazwyczaj niedające się skalkulować ryzyko związane z odsprzedażą.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 33

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(33)  Dyrektywa 2011/83/UE przewiduje w pełni zharmonizowane przepisy dotyczące prawa do odstąpienia od umów zawieranych na odległość i umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa. W tym kontekście wykazano, że dwa konkretne obowiązki stanowią nieproporcjonalne obciążenia dla przedsiębiorców i powinny zostać skreślone.

skreśla się

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 34

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34)  Pierwszy odnosi się do prawa konsumenta do odstąpienia od umów sprzedaży zawartych na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, nawet po użyciu towarów w stopniu większym niż jest to konieczne do oceny ich właściwości, cech i sposobu działania. Zgodnie z art. 14 ust. 2 dyrektywy 2011/83/UE konsument jest nadal uprawniony do odstąpienia od umowy zakupu online lub zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, nawet jeżeli używał towaru w zakresie większym niż dozwolony; jednakże w takim przypadku konsument może ponosić odpowiedzialność za zmniejszenie wartości towaru.

skreśla się

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 35

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35)  Obowiązek przyjęcia zwrotu takich towarów stwarza trudności po stronie przedsiębiorców, którzy są zobowiązani do wyceny „zmniejszenia wartości” zwróconych towarów i do odsprzedania ich jako używane bądź do ich utylizacji. Narusza to równowagę pomiędzy wysokim poziomem ochrony konsumenta a konkurencyjnością przedsiębiorstw, która jest celem dyrektywy 2011/83/UE. Dlatego też prawo konsumentów do zwrotu towarów w takich okolicznościach powinno zostać uchylone. Załącznik I do dyrektywy 2011/83/UE „Informacje dotyczące korzystania z prawa do odstąpienia od umowy” również powinien zostać dostosowany do tej zmiany.

skreśla się

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 36

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(36)  Drugi obowiązek dotyczy art. 13 dyrektywy 2011/83/UE, zgodnie z którym przedsiębiorcy mogą wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu otrzymania towarów z powrotem lub dostarczenia przez konsumenta dowodu ich odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej. Ostatni wariant może, w pewnych okolicznościach, skutecznie zobowiązać przedsiębiorców do zwrotu płatności przed otrzymaniem towarów z powrotem i możliwością ich skontrolowania. Narusza to równowagę pomiędzy wysokim poziomem ochrony konsumenta a konkurencyjnością przedsiębiorstw, która jest celem dyrektywy 2011/83/UE. Dlatego też ciążący na przedsiębiorcach obowiązek zwrotu płatności jedynie na tej podstawie, że towary zostały wysłane z powrotem do przedsiębiorcy, powinien zostać uchylony. Załącznik I do dyrektywy 2011/83/UE „Informacje dotyczące korzystania z prawa do odstąpienia od umowy” również powinien zostać dostosowany do tej zmiany.

skreśla się

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 38

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(38)  Uwzględniając rozwój technologii, należy skreślić odniesienie do numeru faksu z listy środków komunikacji w art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2011/83/UE, ponieważ faks jest rzadko stosowany i w znacznej mierze przestarzały. Ponadto przedsiębiorcy powinni móc określić, jako alternatywę dla adresu poczty elektronicznej, inne środki komunikacji z konsumentami w trybie online, np. fora internetoweczaty, pod warunkiem, że takie alternatywne środki umożliwią przechowanie treści wiadomości na trwałym nośniku w podobny sposób jak e-mail. Załącznik I do dyrektywy „Informacje dotyczące korzystania z prawa do odstąpienia od umowy” również powinien zostać dostosowany do tej zmiany.

(38)  Uwzględniając rozwój technologii, należy skreślić odniesienie do numeru faksu z listy środków komunikacji w art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2011/83/UE, ponieważ faks jest rzadko stosowany i w znacznej mierze przestarzały. Biorąc pod uwagę różnorodność rodzajów przedsiębiorstw zajmujących się handlem, zobowiązanie wszystkich przedsiębiorców do korzystania we wszystkich przypadkach z komunikacji internetowej nie jest uznawane za konieczne. Jeżeli jednak przedsiębiorca korzysta z komunikacji internetowej, należy o tym poinformować konsumentów. Ponadto przedsiębiorcy powinni mieć możliwość wyboru innych środków komunikacji z konsumentami w trybie online, np. forów internetowychczatów, pod warunkiem że takie alternatywne środki umożliwią przechowanie treści wiadomości na trwałym nośniku w podobny sposób jak e-mail. Należy również odpowiednio dostosować załącznik I do dyrektywy „Informacje dotyczące korzystania z prawa do odstąpienia od umowy”.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 40

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(40)  Punkt 11 załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE, który zabrania ukrytej reklamy w treści publicystycznej w środkach masowego przekazu, powinien zostać dostosowany w celu wyjaśnienia, że te same zakazy mają zastosowanie do sytuacji, gdy przedsiębiorca dostarcza informacje konsumentowi w formie wyników wyszukiwania w odpowiedzi na zapytanie konsumenta.

(40)  Punkt 11 załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE, który zabrania ukrytej reklamy w treści publicystycznej w środkach masowego przekazu, powinien zostać dostosowany w celu wyjaśnienia, że te same zakazy mają zastosowanie do sytuacji, gdy przedsiębiorca dostarcza informacje konsumentowi w formie wyników wyświetlanych w widoczny sposób, których konsument by nie uzyskał, gdyby zostały wyświetlone jako część głównych wyników wyszukiwania w odpowiedzi na zapytanie konsumenta. Takie wyróżnione lokowanie powinno być wyraźnie oznaczone.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 40 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(40a)  Przy podejmowaniu decyzji o zakupie konsumenci w coraz większym stopniu polegają na opiniach i rekomendacjach innych konsumentów. Należy zatem uznać za nieuczciwą praktykę handlową wprowadzanie w błąd konsumentów za pomocą stwierdzenia, że opinia jest prawdziwa, jeżeli nie podjęto uzasadnionych i proporcjonalnych kroków w celu zapewnienia, że opinia ta odzwierciedla prawdziwe doświadczenia konsumenckie. Kroki takie mogłyby obejmować na przykład środki techniczne służące weryfikacji wiarygodności osoby zamieszczającej opinię, wymaganie informacji umożliwiających sprawdzenie, czy konsument faktycznie korzystał z produktu, oraz przekazywanie konsumentom jasnych informacji na temat sposobu przetwarzania opinii, na przykład, czy zamieszcza się wszystkie opinie, zarówno pozytywne, jak i negatywne, czy opinie te są sponsorowane lub czy miał na nie wpływ stosunek umowny z przedsiębiorcą.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 40 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(40b)  Z tego samego powodu należy zaktualizować załącznik I do dyrektywy 2005/29/WE, aby obejmował reklamy lub rekomendacje dające fałszywe wrażenie, że przyjaciele lub znajomi konsumentów zakupili, wykorzystali lub polecili produkt, usługę lub treści cyfrowe.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 41

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(41)  Art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej gwarantuje wolność prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi. Wprowadzenie na rynki państw członkowskich produktów określonych jako identyczne, w sytuacji, gdy produkty te w sposób istotny różnią się składem lub właściwościami, może jednak wprowadzić konsumentów w błąd i spowodować u nich podjęcie decyzji, której by w przeciwnym wypadku nie podjęli.

(41)  Wprowadzenie na rynek produktu o identycznej lub pozornie identycznej postaci z innym produktem, który wprowadzono na rynek pod tą samą marką, ale z różnicami w składzie lub właściwościach, gdy taka różnica nie jest oznaczona w jasny, zrozumiały i łatwo dostrzegalny dla konsumenta sposób, jest praktyką wprowadzającą w błąd. Taką praktykę należy uznać za nieuczciwą i w związku z tym dodać ją do wykazu praktyk handlowych wprowadzających w błąd, które we wszystkich okolicznościach są uznawane za nieuczciwe zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2005/29/WE. Przedsiębiorca może jednak dostosowywać produkty tej samej marki do różnych rynków geograficznych ze względu na uzasadnione czynniki, a mianowicie pozyskiwanie lokalnych składników, wymogi prawa krajowego, cele w zakresie zmiany składu lub możliwe do udowodnienia preferencje konsumentów, które muszą być potwierdzone zadowalającymi dowodami. Źródłem możliwych dowodów mogą być badania konsumenckie prowadzone z wykorzystaniem ślepych degustacji lub testowania produktów, a także innych metod ustalania wyraźnej preferencji w wyborach dokonywanych przez konsumentów. W przypadkach, w których towary wykazują istotne różnice w składzie lub właściwościach, a jednocześnie z uwagi na swój wygląd, opis lub graficzne przedstawienie sprawiają wrażenie, że są identyczne z innymi towarami wprowadzonymi na rynek w innym państwie członkowskim, różnica ta powinna zostać oznaczona w jasny, zrozumiały i łatwo dostrzegalny dla konsumenta sposób. Jednak szczególnie w przypadku wprowadzanych na rynek produktów przeznaczonych dla niemowląt lub małych dzieci, takich jak żywność dla dzieci, zakłada się, że mało prawdopodobne jest, by różnice regionalne lub preferencje smakowe wystąpiły w ich przypadku w tak wyraźny sposób, w związku z czym przedsiębiorca nie może się na nie powoływać, gdy wprowadza na rynek produkty różniące się w istotny sposób składem lub właściwościami.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 42

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(42)  Dlatego też taką praktykę należy kwalifikować jako sprzeczną z dyrektywą 2005/29/WE opartą na podstawie oceny przewidywanych warunków zwrotu dla konkretnego przypadku. W celu ułatwienia stosowania istniejącego prawa przez organy państw członkowskich ds. konsumentów i żywności w zawiadomieniu Komisji z 26.9.2017 „dotyczącym zastosowania prawa UE w zakresie żywności i ochrony konsumenta w odniesieniu do kwestii związanych z podwójną jakością produktów - szczególny przypadek żywności” przedstawiono wytyczne dotyczące zastosowania aktualnych przepisów UE do przypadków produktów podwójnej jakości46. W tym kontekście Wspólne Centrum Badawcze Komisji opracowuje obecnie wspólne podejście do porównawczego testowania produktów spożywczych.

skreśla się

__________________

 

46 C(2017)6532.

 

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 43

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(43)  Doświadczenie w zakresie egzekwowania prawa pokazuje jednak, że w braku wyraźnego przepisu może nie być jasne dla konsumentów, przedsiębiorców i właściwych organów krajowych, które praktyki handlowe mogą być sprzeczne z dyrektywą 2005/29/WE. Dlatego też dyrektywa 2005/29/WE powinna zostać zmieniona w celu zapewnienia pewności prawnej zarówno przedsiębiorcom, jak i organom egzekwującym prawo poprzez wyraźne odniesienie do wprowadzania produktu na rynek jako identycznego z takim samym produktem wprowadzonym na rynki w kilku innych państwach członkowskich, gdzie produkty te w sposób istotny różnią się składem lub właściwościami. Właściwe organy ocenią takie praktyki i rozważą każdy przypadek z osobna w odniesieniu do przepisów niniejszej dyrektywy. Podejmując taką ocenę, właściwe organy powinny uwzględnić, czy takie rozróżnienie jest łatwe do zauważenia dla konsumentów, prawo przedsiębiorcy do dostosowania produktów tej samej marki do różnych rynków geograficznych z uwagi na uzasadnione czynniki, takie jak dostępność lub sezonowość surowych produktów, określone preferencje konsumenta lub dobrowolne strategie mające na celu poprawę dostępu do zdrowej i pożywnej żywności, jak również prawo przedsiębiorcy do oferowania produktów tej samej marki w opakowaniach o różnej wadze lub rozmiarze na różnych rynkach geograficznych.

skreśla się

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 44

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(44)  Chociaż sprzedaż poza lokalem przedsiębiorstwa stanowi uzasadniony i powszechnie uznawany kanał, jak sprzedaż w lokalu przedsiębiorcy i sprzedaż na odległość, pewne szczególnie agresywne lub wprowadzające w błąd praktyki marketingowe w kontekście nieumówionych wizyt w domu konsumenta bez uzyskania jego uprzedniej zgody lub podczas wycieczek komercyjnych, może wywierać nacisk na konsumentów do dokonania zakupu towarów, których w przeciwnym wypadku by nie kupili i/lub zakupów za wygórowane ceny często wiążące się z natychmiastowym obowiązkiem zapłaty. Takie praktyki często obierają sobie za cel starszych lub innych podatnych na zagrożenie konsumentów. Niektóre państwa członkowskie uznają takie praktyki za niepożądane i uważają za konieczne ograniczenie pewnych form i aspektów sprzedaży poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy 2011/83/UE, takich jak agresywne lub wprowadzające w błąd praktyki marketingowe lub sprzedawanie w kontekście nieumówionych wizyt w domu konsumenta lub wycieczek komercyjnych ze względu na porządek publiczny lub poszanowanie życia prywatnego konsumentów chronionych przez art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą pomocniczości oraz aby ułatwić wykonanie, należy zatem wyjaśnić, że dyrektywa 2005/29/WE pozostaje bez uszczerbku dla swobody dokonywania ustaleń przez państwa członkowskie bez konieczności indywidualnej oceny poszczególnych praktyk w celu ochrony uzasadnionych interesów konsumentów z uwzględnieniem nieumówionych wizyt przedsiębiorcy w ich prywatnych domach mających na celu oferowanie lub sprzedaż produktów w związku z wycieczkami komercyjnymi organizowanymi przez przedsiębiorcę w celu promowania lub sprzedaży produktów konsumentom, wtedy gdy takie ustalenia znajdują uzasadnienie ze względu na porządek publiczny lub poszanowanie życia prywatnego. Przepisy takie powinny być proporcjonalne i niedyskryminujące. Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zawiadamiania Komisji o jakichkolwiek krajowych przepisach przyjętych w tym względzie, tak by Komisja mogła udostępnić te informacje wszystkim zainteresowanym stronom i monitorować proporcjonalny charakter i zgodność z prawem wspomnianych środków.

(44)  Chociaż sprzedaż poza lokalem przedsiębiorstwa stanowi uzasadniony i powszechnie uznawany kanał, pewne szczególnie agresywne lub wprowadzające w błąd praktyki marketingowe w kontekście uporczywego i niechcianego namawiania do zakupu produktów w domu konsumenta bez uzyskania jego uprzedniej zgody lub podczas wycieczek komercyjnych, może wywierać nacisk na konsumentów do dokonania zakupu produktów, których w przeciwnym wypadku by nie kupili i/lub zakupów za wygórowane ceny często wiążące się z natychmiastowym obowiązkiem zapłaty. Takie praktyki często obierają sobie za cel starszych lub innych podatnych na zagrożenie konsumentów. Zgodnie z zasadą pomocniczości oraz aby ułatwić wykonanie, należy zatem wyjaśnić, że dyrektywa 2005/29/WE pozostaje bez uszczerbku dla swobody przyjmowania przez państwa członkowskie przepisów w celu ochrony uzasadnionych interesów konsumentów z uwzględnieniem szczególnych praktyk związanych z uporczywym i niechcianym namawianiem przez przedsiębiorcę do zakupu produktów w ich prywatnych domach lub w związku z wycieczkami komercyjnymi organizowanymi przez przedsiębiorcę w celu promowania lub sprzedaży produktów konsumentom, jeżeli takie przepisy są proporcjonalne, niedyskryminujące i uzasadnione nadrzędnym interesem publicznym. Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zawiadamiania Komisji o jakichkolwiek krajowych przepisach przyjętych w tym względzie, tak by Komisja mogła udostępnić te informacje wszystkim zainteresowanym stronom i monitorować praktyki podlegające tym przepisom krajowym oraz ich proporcjonalność i zgodność z prawem.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt -1 (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 2 – akapit 1 – litery l a, l b oraz l c (nowe)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1)  w art. 2 ust. 1 dodaje się litery w brzmieniu:

 

la)  «internetowa platforma handlowa» oznacza dostawcę usług, który umożliwia konsumentom zawieranie umów w trybie online z przedsiębiorcami i konsumentami na interfejsie internetowym internetowej platformy handlowej;

 

lb)  «usługa porównywania» oznacza usługę, która umożliwia porównywanie różnych ofert towarów lub usług proponowanych konsumentom przez przedsiębiorców na podstawie takich kryteriów jak cena, cechy lub opinie lub która wskazuje konsumentom odpowiednich przedsiębiorców dostarczających towary, usługi lub treści cyfrowe w celu ułatwienia inicjowania bezpośrednich transakcji między tymi przedsiębiorcami a konsumentami, niezależnie od tego, gdzie te transakcje są ostatecznie zawierane;

 

lc)  «interfejs internetowy» oznacza interfejs internetowy zdefiniowany w art. 2 pkt 16 rozporządzenia (UE) 2018/302.”;

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1 – litera a

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 3 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

„Niniejsza dyrektywa nie uniemożliwia państwom członkowskim przyjęcia przepisów mających na celu ochronę uzasadnionych interesów konsumentów w odniesieniu do agresywnych lub wprowadzających w błąd praktyk marketingowych lub sprzedażowych w kontekście nieumówionych wizyt przedsiębiorcy w domu konsumenta lub w odniesieniu do wycieczek komercyjnych organizowanych przez przedsiębiorcę w celu promowania lub sprzedaży produktów konsumentom, pod warunkiem, że takie przepisy znajdują uzasadnienie ze względu na porządek publiczny lub poszanowanie życia prywatnego.”;

„Niniejsza dyrektywa nie uniemożliwia państwom członkowskim przyjęcia przepisów mających na celu ochronę uzasadnionych interesów konsumentów w odniesieniu do konkretnych praktyk marketingowych lub sprzedażowych, które są uznawane za agresywne lub wprowadzające w błąd, w kontekście uporczywego i niechcianego namawiania przez przedsiębiorcę do zakupu produktów w domu konsumenta lub w odniesieniu do wycieczek komercyjnych organizowanych przez przedsiębiorcę w celu promowania lub sprzedaży produktów konsumentom, pod warunkiem, że takie przepisy są proporcjonalne, niedyskryminujące i uzasadnione nadrzędnym interesem publicznym.”;

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 6 – ustęp 2 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2)  do art. 6 ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:

skreśla się

„c)  każdy rodzaj wprowadzenia produktu na rynek jako identycznego z takim samym produktem wprowadzonym na rynki w kilku innych państwach członkowskich, w sytuacji gdy produkty te w sposób istotny różnią się składem lub właściwościami.”;

 

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3 a (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 7 – ustęp 4 – litera e a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a)  w art. 7 ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu:

 

„ea)  w przypadku produktów lub usług oferowanych na internetowych platformach handlowych informacje, czy osoba trzecia oferująca towary lub usługi jest przedsiębiorcą czy nie.”;

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3 b (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 7 – ustępy 5 a i 5 b (nowe)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3b)  w art. 7 dodaje się ustępy w brzmieniu:

 

„5a.  Jeżeli internetowa platforma handlowa lub usługa porównywania zapewnia dostęp do opinii konsumentów o produktach, za istotne uznaje się następujące informacje:

 

a)  opis procesów wykorzystywanych do pozyskiwania i przedstawiania opinii konsumentów oraz informacja, czy skontrolowano ich autentyczność; oraz

 

b)  jeżeli takie kontrole mają miejsce, opis ich głównych cech.

 

5b.  Zapewniając konsumentom możliwość wyszukiwania produktów na podstawie zapytania przez podanie słowa kluczowego, wyrażenia lub innej wartości wejściowej, internetowe platformy handlowe i usługi porównywania dostarczają informacje dotyczące głównych parametrów, przedstawiane według względnego znaczenia decydującego o rankingu ofert proponowanych konsumentowi w wyniku wyszukiwania.”;

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 11a – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Poza określonym w art. 11 wymogiem zapewnienia odpowiednich i skutecznych środków w celu zapewnienia zgodności, państwa członkowskie zapewniają, aby konsumenci, którzy doznali uszczerbku w wyniku nieuczciwych praktyk handlowych, mieli również dostęp do umownych i pozaumownych środków prawnych w celu usunięcia wszelkich skutków takich nieuczciwych praktyk handlowych zgodnie z przepisami krajowymi.

1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby konsumenci, którzy doznali uszczerbku w wyniku nieuczciwych praktyk handlowych, mieli dostęp do umownych i pozaumownych środków prawnych zgodnie z przepisami krajowymi.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 11 a – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Umowne środki prawne obejmują co najmniej prawo do jednostronnego rozwiązania umowy przez konsumenta.

2.  Umowne środki prawne obejmują prawo do jednostronnego rozwiązania umowy przez konsumenta. Należy również zapewnić dodatkowe umowne środki prawne, które odzwierciedlają charakter i wagę niezgodności, w tym prawo do obniżenia ceny lub prawo do odszkodowania. Te środki prawne pozostają bez uszczerbku dla przepisów unijnych lub krajowych regulujących stosowanie środków prawnych.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 11a – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Pozaumowne środki prawne obejmują co najmniej prawo do odszkodowania za szkodę poniesioną przez konsumenta.

3.  Pozaumowne środki prawne obejmują prawo do odszkodowania za szkodę poniesioną przez konsumenta.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 2 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  liczbę poszkodowanych konsumentów, łącznie z konsumentami w innych państwach członkowskich;

b)  liczbę konsumentów, którzy ponieśli szkody w danym państwie członkowskim i w innych państwach członkowskich, jeżeli takie informacje są udostępniane zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394;

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 2 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkody poniesionej przez konsumentów;

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkód poniesionych przez konsumentów, w tym działania podjęte przez przedsiębiorcę w celu zgłoszenia naruszenia lub podjęcia współpracy z właściwymi sądami lub organami administracyjnymi;

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 2 – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  w stosownych przypadkach, umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

d)  umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 2 – litera f a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa)  czy przedsiębiorca twierdzi, że zastosował się do odpowiednich kodeksów postępowania lub warunków;

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie wykonują uprawnienia określone w niniejszym artykule w sposób proporcjonalny, wydajny i skuteczny, zgodnie z prawem Unii, w tym zgodnie z zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, mającymi zastosowanie gwarancjami proceduralnymi i unijnymi przepisami o ochronie danych, w szczególności rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/6791a, oraz zgodnie z prawem krajowym.

 

_____________________

 

1aRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Gdy nakładana sankcja jest grzywną, przy określaniu jej wysokości uwzględnia się roczny obrót i zysk netto przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, jak również grzywny nałożone za takie same lub inne naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

3.  Przy określaniu wysokości sankcji uwzględnia się również wszelkie grzywny nałożone za takie same naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 2017/2934 przewidywały możliwość nakładania grzywien, których maksymalna wysokość wynosi co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym, które mają zostać nałożone po zakończeniu skoordynowanego działania rozpoczętego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (UE) 2017/2394, przewidywały możliwość nakładania grzywien i by ich maksymalna wysokość wynosiła 10 000 000 EUR lub co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w poprzednim roku obrotowym w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Przy podejmowaniu decyzji o podziale dochodów uzyskiwanych z tytułu grzywien państwa członkowskie uwzględniają ogólny interes konsumentów.

5.  Państwa członkowskie wykorzystują dochody uzyskiwane z tytułu grzywien do wzmacniania ochrony ogólnego interesu konsumentów, w tym w drodze ustanowienia funduszu przeznaczanego na wypłacanie odszkodowań za szkody poniesione przez konsumentów oraz, w stosownych przypadkach, za inne szkody, np. wynikłe z naruszenia szkody względem interesów środowiskowych lub względem innych chronionych interesów publicznych.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5

Dyrektywa 2005/29/WE

Artykuł 13 – ustęp 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a.  Państwa członkowskie nie są zobowiązane do ustanowienia kompleksowego systemu publicznego egzekwowania prawa w celu egzekwowania sankcji na mocy niniejszej dyrektywy.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt -6 (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Załącznik I – punkt 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-6)  w załączniku I dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„6a.  Ogłaszanie obniżki ceny bez wskazania ceny referencyjnej, z której dokonano obniżki, a także bez możliwości udowodnienia prawidłowości wysokości tej ceny referencyjnej w okresie 30 dni poprzedzających ogłoszenie.”;

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6

Dyrektywa 2005/29/WE

Załącznik I – punkt 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

11.  Wykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu lub dostarczanie informacji w odpowiedzi na wyszukiwanie internetowe konsumenta w celu promocji produktu w sytuacji, gdy przedsiębiorca zapłacił za tę promocję, nie wynika to wyraźnie z treści lub wyników wyszukiwania, z obrazów lub dźwięków łatwo rozpoznawalnych przez konsumenta (kryptoreklama; wyniki płatne «paid placement» lub płatne dodanie stron do indeksów wyszukiwarki «paid inclusion»). Pozostaje to bez uszczerbku dla dyrektywy 2010/13/UE48.”.

11.  Wykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu lub dostarczanie informacji w odpowiedzi na wyszukiwanie internetowe konsumenta w celu promocji produktu w sytuacji, gdy przedsiębiorca bezpośrednio lub pośrednio zapłacił za tę promocję lub w przypadku wyróżnionego lokowania omijającego główne wyniki wyszukiwania, gdy przedsiębiorca nie wskazał tego wyraźnie w zwięzłej, łatwo dostępnej i zrozumiałej formie w treści lub wynikach wyszukiwania, za pomocą obrazów lub dźwięków łatwo rozpoznawalnych przez konsumenta (kryptoreklama; wyniki płatne «paid placement» lub płatne dodanie stron do indeksów wyszukiwarki «paid inclusion»). Pozostaje to bez uszczerbku dla dyrektywy 2010/13/UE48.”.

__________________

__________________

48 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1).

48 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1).

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6 a (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Załącznik I – punkt 13 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a)  w załączniku I dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„13a. Twierdzenie lub stwarzanie w inny sposób wrażenia z uwagi na wygląd, opis lub graficzne przedstawienie towaru, że jest on identyczny lub pozornie identyczny z innym towarem wprowadzonym na rynek w innym państwie członkowskim, gdy jest to niezgodne z rzeczywistością, o ile towary te nie różnią się od siebie ze względu na wyraźne i możliwe do udowodnienia regionalne preferencje konsumentów, pozyskiwanie składników lokalnych lub wymogi prawa krajowego, przy czym taka różnica jest oznaczona w jasny, zrozumiały i łatwo dostrzegalny dla konsumenta sposób.”.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6 b (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Załącznik I – punkt 23 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6b)  w załączniku I dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„23a.  Wykorzystanie różnych technik pozwalających na zakup biletów na wydarzenia na dużą skalę, w tym przez zautomatyzowane oprogramowanie, w celu odsprzedaży tych biletów za kwotę wyższą niż ich wartość nominalna.”.

Poprawka    54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6 c (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Załącznik I – punkt 23 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6c)  w załączniku I dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„23b) Twierdzenie lub stwarzanie w inny sposób wrażenia, że opinia o produkcie została dodana przez konsumenta, który rzeczywiście korzystał z produktu, choć nie podjęto uzasadnionych i proporcjonalnych kroków w celu zapewnienia, że opinia ta odzwierciedla prawdziwe doświadczenia konsumenckie.”.

Poprawka    55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6 d (nowy)

Dyrektywa 2005/29/WE

Załącznik I – punkt 23 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6d)  w załączniku I dodaje się punkt w brzmieniu:

 

„23c)  Stworzenie mylnego wrażenia, że inni konsumenci nabyli dany produkt, usługę lub treści cyfrowe, korzystali z nich lub je polecali w oparciu o niepowiązane parametry, w tym preferencje co do marki i położenie geograficzne.”.

Uzasadnienie

Przy podejmowaniu decyzji o zakupie konsumenci w coraz większym stopniu polegają na opiniach i rekomendacjach innych konsumentów. Należy zatem zmienić załącznik I, aby obejmował on taką wprowadzającą w błąd praktykę.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1 – litera d

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 16

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

16)  «umowa o dostarczanie treści cyfrowych, które nie są dostarczane na trwałym nośniku» oznacza umowę, na mocy której przedsiębiorca dostarcza lub zobowiązuje się do dostarczania konsumentowi określonych treści cyfrowych, a konsument płaci lub zobowiązuje się do zapłaty ich ceny. Obejmuje to również umowy, w których konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe, z wyjątkiem przypadku, w którym dane osobowe dostarczone przez konsumenta są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu dostarczenia treści cyfrowych lub w celu spełnienia przez przedsiębiorcę wymogów prawnych, które go obowiązują, i przedsiębiorca nie przetwarza tych danych w żadnym innym celu;

16)  «umowa o dostarczanie treści cyfrowych» oznacza umowę, na mocy której przedsiębiorca dostarcza lub zobowiązuje się do dostarczania konsumentowi treści cyfrowych, a konsument płaci lub zobowiązuje się do zapłaty ceny. Obejmuje to również umowy, w których konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe, z wyjątkiem przypadku, w którym dane osobowe dostarczone przez konsumenta są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu dostarczenia treści cyfrowych zgodnie z [dyrektywą w sprawie treści cyfrowych] lub w celu spełnienia przez przedsiębiorcę wymogów prawnych, które go obowiązują, i przedsiębiorca nie przetwarza tych danych w żadnym innym celu;

Poprawka    57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1 – litera d

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 17

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

17)  «usługa cyfrowa» oznacza a) usługę pozwalającą konsumentowi na stworzenie, przetwarzanie, gromadzenie lub dostęp do danych w formie cyfrowej; lub b) usługę umożliwiającą udostępnianie danych lub jakąkolwiek inną manipulację danymi w formie cyfrowej, które zostały przesłane lub utworzone przez konsumenta i innych użytkowników tej usługi, łącznie z udostępnianiem treści wideo i audio, oraz innymi usługami przechowywania plików online, edycji tekstów lub gier oferowanych w chmurze obliczeniowej i mediach społecznościowych;

17)  «usługa cyfrowa» oznacza a) usługę, która pozwala konsumentowi na tworzenie, gromadzenie danych w formie cyfrowej lub dostęp do tych danych; lub b) usługę, która umożliwia udostępnianie danych lub jakąkolwiek inną manipulację danymi w formie cyfrowej, które zostały przesłane lub utworzone przez konsumenta lub innych użytkowników tej usługi;

Poprawka    58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1 – litera d

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 18

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

18)  «umowa o świadczenie usług cyfrowych» oznacza każdą umowę, na mocy której przedsiębiorca dostarcza lub zobowiązuje się do dostarczenia konsumentowi usługi cyfrowej, a konsument płaci lub zobowiązuje się do zapłaty jej ceny. Obejmuje to również umowy, w których konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe, z wyjątkiem przypadku, w którym dane osobowe dostarczone przez konsumenta są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu dostarczenia usługi cyfrowej lub w celu spełnienia przez przedsiębiorcę wymogów prawnych, które go obowiązują, i przedsiębiorca nie przetwarza tych danych w żadnym innym celu;

18)  «umowa o świadczenie usług cyfrowych» oznacza każdą umowę, na mocy której przedsiębiorca dostarcza lub zobowiązuje się do dostarczenia konsumentowi usługi cyfrowej, a konsument płaci lub zobowiązuje się do zapłaty ceny. Obejmuje to również umowy, w których konsument dostarcza lub zobowiązuje się dostarczyć przedsiębiorcy dane osobowe, z wyjątkiem przypadku, w którym dane osobowe dostarczone przez konsumenta są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu dostarczenia usługi cyfrowej zgodnie z [dyrektywą w sprawie treści cyfrowych] lub w celu spełnienia przez przedsiębiorcę wymogów prawnych, które go obowiązują, i przedsiębiorca nie przetwarza tych danych w żadnym innym celu;

Poprawka    59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 3 – ustęp 3 – litera k

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

1a)  art. 3 ust. 3 lit. k) otrzymuje brzmienie:

k)  dotyczących pasażerskich usług przewozowych, z wyjątkiem art. 8 ust. 2 oraz art. 19 i 22;

„k)  dotyczących pasażerskich usług przewozowych, z wyjątkiem art. 8 ust. 2 oraz art. 19, 21 i 22;

(https://eur-lex.europa.eu/legal-content/pl/TXT/HTML/?uri=CELEX:32011L0083&qid=1537797342987&from=pl)

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka jest niezbędna dla zapewnienia logicznej spójności tekstu, a także dlatego, że jest bezpośrednio powiązana z innymi możliwymi do przyjęcia poprawkami.

Poprawka    60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera h

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h)  w przypadku gdy ma to zastosowanie – każda mająca znaczenie interoperacyjność treści cyfrowych i usług cyfrowych ze sprzętem komputerowym oprogramowaniem, o której przedsiębiorca wie lub co do której można zasadnie oczekiwać, że o niej wiedział.

h)  w przypadku gdy ma to zastosowanie – każda mająca znaczenie interoperacyjność treści cyfrowych i usług cyfrowych ze sprzętem komputerowym lub oprogramowaniem innym niż sprzęt komputerowy i oprogramowanie, z którymi zwykle wykorzystywane są treści lub usługi cyfrowe tego samego typu.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  pełny adres pocztowy, pod którym przedsiębiorca prowadzi przedsiębiorstwo, jak również numer telefonu przedsiębiorcy, adres poczty elektronicznej lub inny środek komunikacji online gwarantujący, że konsument może przetrzymywać korespondencję z przedsiębiorcą na trwałym nośniku, aby umożliwić konsumentowi szybkie skontaktowanie się z przedsiębiorcą i skuteczne porozumiewanie się z nim. W przypadku gdy ma to zastosowanie przedsiębiorca dostarcza pełny adres pocztowy i dane identyfikujące przedsiębiorcę, w imieniu którego działa;

c)  pełny adres pocztowy, pod którym przedsiębiorca prowadzi przedsiębiorstwo, jak również numer telefonu przedsiębiorcy, adres poczty elektronicznej i, w stosownych przypadkach, inny środek komunikacji online gwarantujący, że konsument może zapisać dziennik kontaktów z przedsiębiorcą i zachować kopie pisemnej korespondencji z przedsiębiorcą na trwałym nośniku, aby umożliwić konsumentowi szybkie skontaktowanie się z przedsiębiorcą i skuteczne porozumiewanie się z nim. W przypadku gdy ma to zastosowanie przedsiębiorca dostarcza pełny adres pocztowy i dane identyfikujące przedsiębiorcę, w imieniu którego działa;

Poprawka    62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 3

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera s

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

s)  w przypadku gdy ma to zastosowanie – każda mająca znaczenie interoperacyjność treści cyfrowych i usług cyfrowych ze sprzętem komputerowym i oprogramowaniem, o której przedsiębiorca wie lub co do której można zasadnie oczekiwać, że o niej wiedział;

s)  w przypadku gdy ma to zastosowanie – każda mająca znaczenie interoperacyjność treści cyfrowych i usług cyfrowych ze sprzętem komputerowym lub oprogramowaniem innym niż sprzęt komputerowy i oprogramowanie, z którymi zwykle wykorzystywane są treści lub usługi cyfrowe tego samego typu.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 – wprowadzenie

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Przed związaniem konsumenta jakąkolwiek umową zawieraną na odległość lub jakąkolwiek ofertą w tym zakresie na internetowej platformie handlowej, platforma ta dostarcza ponadto następujące informacje:

Przed związaniem konsumenta jakąkolwiek umową zawieraną na odległość lub jakąkolwiek ofertą w tym zakresie na internetowej platformie handlowej, platforma ta, nie naruszając przepisów dyrektywy 2005/29/WE, dostarcza ponadto w jasny i przyjazny użytkownikowi sposób następujące informacje:

Poprawka    64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 – litera a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  główne parametry decydujące o rankingu ofert przedstawionych konsumentowi w wyniku wyszukiwania na internetowej platformie handlowej;

skreśla się

Poprawka    65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 – litera d a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  czy i w jaki sposób wykorzystano algorytmy lub zautomatyzowane podejmowanie decyzji, aby przedstawić oferty lub ustalić ceny, w tym spersonalizowane techniki wyceny.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 – litera d b (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

db)  podstawa obliczeniowa dla każdej obniżki ceny produktu lub usługi pokazanej w odpowiedzi na zapytanie zadane w internetowej platformie handlowej;

Uzasadnienie

Na przykład, ceny rabatowe oferowane na internetowych platformach handlowych w przypadku podróży często nie obowiązują w odniesieniu do konkretnych terminów, których poszukuje konsument. Dokładne informacje na temat obniżek cen należy zatem podać w wynikach wyszukiwania internetowych platform handlowych.

Poprawka    67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 – litera d c (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

dc)  w stosownych przypadkach, oficjalna klasyfikacja, kategoryzacja lub klasa jakości produktu.

Uzasadnienie

W niektórych sektorach istnieją oficjalne systemy klasyfikacji (na przykład system gwiazdek hotelowych w sektorze podróży). Internetowe platformy handlowe powinny wskazywać oficjalną klasyfikację produktu lub usługi w przypadku, gdy ma to zastosowanie.

Poprawka    68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 – akapit 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie mogą utrzymać lub wprowadzić w prawie krajowym dodatkowe wymogi informacyjne.

Poprawka    69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6a – akapit 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Po związaniu się konsumenta umową na odległość lub umową zawieraną poza lokalem przedsiębiorstwa, lub jakąkolwiek ofertą w tym zakresie na internetowej platformie handlowej, jeżeli oferta na sprzedany towar lub usługę została zgłoszona i usunięta przez internetową platformę handlową z powodu jej niezgodności z prawem, internetowa platforma handlowa zobowiązana jest bezzwłocznie dostarczyć konsumentowi następujące informacje w jasny i zrozumiały sposób:

 

a)  że sprzedany produkt lub usługa bądź oferta ich dotycząca są niezgodne z prawem lub stwarzają wrażenie niezgodnych z prawem i zostały usunięte;

 

b)  tożsamość przedsiębiorcy publikującego ofertę, która została usunięta;

 

c)  powód usunięcia oferty.

Uzasadnienie

Internetowe platformy handlowe, które zorientują się, że dana oferta, produkt lub usługa na platformie są niezgodne z prawem, powinny informować konsumentów o potencjalnej niezgodności z prawem oferty, produktu lub usługi, którą kupili. Taki obowiązek zapewniłby konsumentom lepszą ochronę dzięki większej przejrzystości.

Poprawka    70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 6 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a)  dodaje się artykuł w brzmieniu:

 

„Artykuł 6b

 

Wymogi dotyczące monitorowania operatorów internetowych platform handlowych

 

Operatorzy internetowych platform handlowych są zobowiązani do podjęcia rozsądnych kroków w celu zapewnienia, że świadczone przez nich usługi nie stanowią nadużycia będącego zagrożeniem dla konsumentów. Należy zapewnić odpowiedni poziom ochrony zgodny z charakterem sprzedawanych towarów lub usług oraz wszelkie faktyczne dowody szkody wyrządzonej w związku ze sprzedażą. W szczególności operatorzy monitorują działania, z których wynika, że przedsiębiorca określa siebie jako osobę niebędącą przedsiębiorcą w celu wywierania wpływu na decyzje i oczekiwania konsumentów odnośnie do jakości produktów lub usług, które nabywają.”;

Poprawka    71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt -5 (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 7 – ustęp 1

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

-5)  w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1.  W odniesieniu do umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca udziela konsumentowi informacji przewidzianych w art. 6 ust. 1 na papierze lub, jeżeli konsument wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku. Informacje te muszą być czytelne oraz sformułowane w prostym, zrozumiałym języku.

„1.  W odniesieniu do umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca udziela konsumentowi informacji przewidzianych w art. 6 ust. 1 na trwałym nośniku. Informacje te muszą być czytelne oraz sformułowane w prostym, zrozumiałym języku.”;

(http://www.at4am.ep.parl.union.eu/at4am/ameditor.html?documentID=23770&locale=en#stv!lCnt=1&langISO0=en&crCnt=1&crID0=96674)

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka jest potrzebna do zapewnienia wewnętrznej logiki tekstu oraz ze względu na fakt, że jest ściśle związana z innymi dopuszczalnymi poprawkami. W erze cyfrowej nie ma potrzeby ustalania, że​wszystkie informacje muszą być domyślnie przedstawiane w formie papierowej.

Poprawka    72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt -5 a (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 7 – ustęp 2

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

-5a)  w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2.  Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi egzemplarz podpisanej umowy lub potwierdzenie zawarcia umowy na papierze lub, jeżeli konsument wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, w tym również, w przypadku gdy ma to zastosowanie, potwierdzenie uprzedniej wyraźnej zgody konsumenta oraz przyjęcia do wiadomości przez konsumenta zgodnie z art. 16 lit. m).

„2.  Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi egzemplarz podpisanej umowy na trwałym nośniku, w tym również, w przypadku gdy ma to zastosowanie, potwierdzenie uprzedniej wyraźnej zgody konsumenta oraz przyjęcia do wiadomości przez konsumenta zgodnie z art. 16 lit. m).”;

(https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32011L0083&from=pl)

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka jest potrzebna do zapewnienia wewnętrznej logiki tekstu oraz ze względu na fakt, że jest ściśle związana z innymi dopuszczalnymi poprawkami. W erze cyfrowej nie ma potrzeby ustalania, że​wszystkie informacje muszą być domyślnie przedstawiane w formie papierowej.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 7 – litera a

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 13 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:

skreśla się

„3.  W odniesieniu do umów sprzedaży, o ile przedsiębiorca nie zaproponował, że sam odbierze towary, może on wstrzymać się ze zwrotem kwot otrzymanych od konsumenta do czasu otrzymania towarów z powrotem.”;

 

Poprawka    74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 7 – litera b

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 13 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  W odniesieniu do treści cyfrowych w zakresie, w jakim nie stanowią danych osobowych, które zostały przesłane lub utworzone przed konsumenta podczas korzystania z treści cyfrowych lub usług cyfrowych dostarczonych przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca musi wypełnić zobowiązania i może wykonywać prawa przewidziane w [dyrektywie w sprawie treści cyfrowych].

5.  W odniesieniu do treści cyfrowych w zakresie, w jakim nie stanowią one danych osobowych, które zostały dostarczone lub utworzone przed konsumenta podczas korzystania z treści cyfrowych lub usług cyfrowych dostarczonych przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca musi wypełnić zobowiązania i może wykonywać prawa przewidziane w [dyrektywie w sprawie treści cyfrowych].”;

Poprawka    75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 8 – punkt 1

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 14 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  ust. 2 otrzymuje brzmienie:

skreśla się

„Po rozwiązaniu umowy konsument powstrzymuje się od korzystania z treści cyfrowych lub usług cyfrowych i udostępniania ich osobom trzecim.”;

 

Poprawka    76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 8 – punkt 1 a (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 14 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a)  dodaje się ustęp w brzmieniu:

 

„2a. „Po rozwiązaniu umowy konsument powstrzymuje się od korzystania z treści lub usług cyfrowych i udostępniania ich osobom trzecim.”;

(Zob. poprawka dotycząca art. 14 ust. 2 dyrektywy 2011/83/UE)

Poprawka    77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 9 – punkt 1 a (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 16 – ustęp 1 – litera b

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

1a)  ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

b)  dostarczania towarów lub świadczenia usług, których cena jest zależna od wahań na rynku finansowym, nad którymi przedsiębiorca nie może mieć kontroli i które mogą wystąpić w okresie na odstąpienie od umowy;

„b)  dostarczania towarów bądź energii niesieciowej lub świadczenia usług, których cena jest zależna od wahań na rynku finansowym lub na rynku towarowym lub energetycznym, nad którymi przedsiębiorca nie może mieć kontroli i które mogą wystąpić w okresie na odstąpienie od umowy;”;

(https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32011L0083&qid=1537955310239&from=FR)

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka jest konieczna z powodu wewnętrznej logiki tekstu i ponieważ jest nierozerwalnie związana z innymi dozwolonymi poprawkami.

Poprawka    78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 9 – punkt 1 b (nowy)

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 16 – akapit 1 – litera h

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

1b)  ust. 1 lit. h) otrzymuje brzmienie:

h)  umów, w przypadku których konsument wyraźnie zażądał od przedsiębiorcy, aby przyjechał do niego w celu dokonania pilnej naprawy lub konserwacji. Jeżeli przy okazji takiej wizyty przedsiębiorca świadczy dodatkowo inne usługi niż te, których konsument wyraźnie zażądał, lub dostarcza towary inne niż części zamienne, które muszą być wykorzystywane do konserwacji lub naprawy, prawo do odstąpienia od umowy ma zastosowanie do tych dodatkowych usług lub towarów;

„h)  umów, w przypadku których konsument wyraźnie zażądał od przedsiębiorcy, aby przyjechał do niego w celu dokonania pilnej naprawy lub konserwacji lub wyświadczenia innych równie szybkich i pilnych usług. Jeżeli przy okazji takiej wizyty przedsiębiorca świadczy dodatkowo inne usługi niż te, których konsument wyraźnie zażądał, lub dostarcza towary inne niż części zamienne, które muszą być wykorzystywane do konserwacji lub naprawy, prawo do odstąpienia od umowy ma zastosowanie do tych dodatkowych usług lub towarów;”;

(https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32011L0083&qid=1537446850688&from=EN)

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka jest konieczna z powodu wewnętrznej logiki tekstu i ponieważ jest nierozerwalnie związana z innymi dozwolonymi poprawkami.

Poprawka    79

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 9 – punkt 3

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 16 – akapit 1 – litera n

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3)  dodaje się następujący punkt:

skreśla się

„n)  dostawy towarów, z którymi konsument obchodził się, w czasie trwania okresu, w którym przysługuje prawo do odstąpienia, w inny sposób niż jest to konieczne do oceny właściwości, cech i sposobu działania towarów.”;

 

Poprawka    80

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 2 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  liczbę poszkodowanych konsumentów, łącznie z konsumentami w innych państwach członkowskich;

b)  liczbę konsumentów, którzy ponieśli szkody w danym państwie członkowskim i w innych państwach członkowskich, jeżeli takie informacje są udostępniane zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394;

Poprawka    81

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 2 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkody poniesionej przez konsumentów;

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkód poniesionych przez konsumentów, w tym działania podjęte przez przedsiębiorcę w celu zgłoszenia naruszenia lub podjęcia współpracy z właściwymi sądami lub organami administracyjnymi;

Poprawka    82

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 2 – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  w stosownych przypadkach, umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

d)  umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

Poprawka    83

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 2 – litera f a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa)  czy przedsiębiorca twierdzi, że zastosował się do odpowiednich kodeksów postępowania lub warunków;

Poprawka    84

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie wykonują uprawnienia ustanowione w niniejszym artykule w sposób proporcjonalny, wydajny i skuteczny, zgodnie z prawem Unii, w tym zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, mającymi zastosowanie gwarancjami proceduralnymi i unijnymi przepisami w sprawie ochrony danych, w szczególności rozporządzeniem (UE) 2016/679, oraz zgodnie z prawem krajowym.

Poprawka    85

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Gdy nakładana sankcja jest grzywną, przy określaniu jej wysokości uwzględnia się roczny obrót i zysk netto przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, jak również grzywny nałożone za takie same lub inne naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

3.  Przy określaniu wysokości sankcji uwzględnia się również wszelkie grzywny nałożone za takie same naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

Poprawka    86

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 2017/2934 przewidywały możliwość nakładania grzywien, których maksymalna wysokość wynosi co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym, które mają zostać nałożone po zakończeniu skoordynowanego działania rozpoczętego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (UE) 2017/2394, przewidywały możliwość nakładania grzywien i by ich maksymalna wysokość wynosiła 10 000 000 EUR lub co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w poprzednim roku obrotowym w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

Poprawka    87

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.   Przy podejmowaniu decyzji o podziale dochodów uzyskiwanych z tytułu grzywien państwa członkowskie uwzględniają ogólny interes konsumentów.

5.  Państwa członkowskie wykorzystują dochody uzyskiwane z tytułu grzywien do wzmacniania ochrony ogólnego interesu konsumentów, w tym w drodze ustanowienia funduszu przeznaczanego na wypłacanie odszkodowań za szkody poniesione przez konsumentów oraz, w stosownych przypadkach, za inne szkody, np. wynikłe z naruszenia szkody względem interesów środowiskowych lub względem innych chronionych interesów publicznych.

Poprawka    88

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

Dyrektywa 2011/83/UE

Artykuł 24 – ustęp 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a.  Państwa członkowskie nie są zobowiązane do ustanowienia kompleksowego systemu publicznego egzekwowania prawa w celu egzekwowania sankcji na mocy niniejszej dyrektywy.

Poprawka    89

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 11 – punkt 1 – litera a

Dyrektywa 2011/83/UE

Załącznik I – część A

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  część A, akapit trzeci pod „Prawo do odstąpienia od umowy” otrzymuje brzmienie:

skreśla się

„Aby skorzystać z prawa do odstąpienia od umowy, muszą Państwo poinformować nas [2] o swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład pismo wysłane pocztą lub pocztą elektroniczną). Mogą Państwo skorzystać ze wzoru formularza odstąpienia od umowy, jednak nie jest to obowiązkowe. [3]”;

 

Poprawka    90

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 11 – punkt 1 – litera c

Dyrektywa 2011/83/UE

Załącznik I – punkt 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  punkt czwarty pod „Instrukcje wypełniania” otrzymuje brzmienie:

skreśla się

„[4.] W przypadku umów sprzedaży, w których nie zaproponowali Państwo odbioru towarów w przypadku odstąpienia od umowy, proszę wpisać, co następuje: «Możemy wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu otrzymania towarów.».”;

 

Poprawka    91

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 11 – punkt 1 – litera d

Dyrektywa 2011/83/UE

Załącznik I – punkt 5 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  w punkcie piątym pod „Instrukcje wypełniania” uchyla się lit. c);

skreśla się

Poprawka    92

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 2 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  liczbę poszkodowanych konsumentów, łącznie z konsumentami w innych państwach członkowskich;

b)  liczbę konsumentów, którzy ponieśli szkody w danym państwie członkowskim i w innych państwach członkowskich, jeżeli takie informacje są udostępniane zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394;

(Odniesienie w nagłówku dotyczące zmienianego aktu: artykuł 8b – ustęp 2 – litera b) odpowiada artykułowi 8b – ustęp 2 – litera c) we wniosku Komisji. Rozbieżność ta wynika z nieprawidłowej numeracji we wniosku Komisji w wersji EN.)

Poprawka    93

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 2 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkody poniesionej przez konsumentów;

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkód poniesionych przez konsumentów, w tym działania podjęte przez przedsiębiorcę w celu zgłoszenia naruszenia lub podjęcia współpracy z właściwymi sądami lub organami administracyjnymi;

(Odniesienie w nagłówku dotyczące zmienianego aktu: artykuł 8b – ustęp 2 – litera c) odpowiada artykułowi 8b – ustęp 2 – litera d) we wniosku Komisji. Rozbieżność ta wynika z nieprawidłowej numeracji we wniosku Komisji w wersji EN.)

Poprawka    94

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 2 – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  w stosownych przypadkach, umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

d)  umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

(Odniesienie w nagłówku dotyczące zmienianego aktu: artykuł 8b – ustęp 2 – litera d) odpowiada artykułowi 8b – ustęp 2 – litera e) we wniosku Komisji. Rozbieżność ta wynika z nieprawidłowej numeracji we wniosku Komisji w wersji EN.)

Poprawka    95

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 2 – litera f a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa)  czy przedsiębiorca twierdzi, że zastosował się do odpowiednich kodeksów postępowania lub warunków;

Poprawka    96

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie wykonują uprawnienia ustanowione w niniejszym artykule w sposób proporcjonalny, wydajny i skuteczny, zgodnie z prawem Unii, w tym zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, mającymi zastosowanie gwarancjami proceduralnymi i unijnymi przepisami w sprawie ochrony danych, w szczególności rozporządzeniem (UE) 2016/679, oraz zgodnie z prawem krajowym.

Poprawka    97

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Gdy nakładana sankcja jest grzywną, przy określaniu jej wysokości uwzględnia się roczny obrót i zysk netto przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, jak również grzywny nałożone za takie same lub inne naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

3.  Przy określaniu wysokości sankcji uwzględnia się również wszelkie grzywny nałożone za takie same naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

Poprawka    98

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 2017/2934 przewidywały możliwość nakładania grzywien, których maksymalna wysokość wynosi co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym, które mają zostać nałożone po zakończeniu skoordynowanego działania rozpoczętego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (UE) 2017/2394, przewidywały możliwość nakładania grzywien i by ich maksymalna wysokość wynosiła 10 000 000 EUR lub co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w poprzednim roku obrotowym w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

Poprawka    99

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.   Przy podejmowaniu decyzji o podziale dochodów uzyskiwanych z tytułu grzywien państwa członkowskie uwzględniają ogólny interes konsumentów.

5.  Państwa członkowskie wykorzystują dochody uzyskiwane z tytułu grzywien do wzmacniania ochrony ogólnego interesu konsumentów, w tym w drodze ustanowienia funduszu przeznaczanego na wypłacanie odszkodowań za szkody poniesione przez konsumentów oraz, w stosownych przypadkach, za inne szkody, np. wynikłe z naruszenia szkody względem interesów środowiskowych lub względem innych chronionych interesów publicznych.

Poprawka    100

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 93/13/EWG

Artykuł 8b – ustęp 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a.  Państwa członkowskie nie są zobowiązane do ustanowienia kompleksowego systemu publicznego egzekwowania prawa w celu egzekwowania sankcji na mocy niniejszej dyrektywy.

Poprawka    101

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  liczbę poszkodowanych konsumentów, łącznie z konsumentami w innych państwach członkowskich;

b)  liczbę konsumentów, którzy ponieśli szkody w danym państwie członkowskim i w innych państwach członkowskich, jeżeli takie informacje są udostępniane zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394;

(Odniesienie w nagłówku dotyczące zmienianego aktu: artykuł 8 – ustęp 2 – litera b) odpowiada artykułowi 8 – ustęp 2 – litera j) we wniosku Komisji. Rozbieżność ta wynika z nieprawidłowej numeracji we wniosku Komisji w wersji EN.)

Poprawka    102

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera c

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkody poniesionej przez konsumentów;

c)  jakiekolwiek działanie podjęte przez przedsiębiorcę w celu złagodzenia lub zlikwidowania szkód poniesionych przez konsumentów, w tym działania podjęte przez przedsiębiorcę w celu zgłoszenia naruszenia lub podjęcia współpracy z właściwymi sądami lub organami administracyjnymi;

(Odniesienie w nagłówku dotyczące zmienianego aktu: artykuł 8 – ustęp 2 – litera c) odpowiada artykułowi 8 – ustęp 2 – litera k) we wniosku Komisji. Rozbieżność ta wynika z nieprawidłowej numeracji we wniosku Komisji w wersji EN.)

Poprawka    103

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera d

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  w stosownych przypadkach, umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

d)  umyślny lub lekkomyślny charakter naruszenia;

(Odniesienie w nagłówku dotyczące zmienianego aktu: artykuł 8 – ustęp 2 – litera d) odpowiada artykułowi 8 – ustęp 2 – litera l) we wniosku Komisji. Rozbieżność ta wynika z nieprawidłowej numeracji we wniosku Komisji w wersji EN.)

Poprawka    104

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera f a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa)  czy przedsiębiorca twierdzi, że zastosował się do odpowiednich kodeksów postępowania lub warunków;

Poprawka    105

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie wykonują uprawnienia ustanowione w niniejszym artykule w sposób proporcjonalny, wydajny i skuteczny, zgodnie z prawem Unii, w tym zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, mającymi zastosowanie gwarancjami proceduralnymi i unijnymi przepisami w sprawie ochrony danych, w szczególności rozporządzeniem (UE) 2016/679, oraz zgodnie z prawem krajowym.

Poprawka    106

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Gdy nakładana sankcja jest grzywną, przy określaniu jej wysokości uwzględnia się roczny obrót i zysk netto przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, jak również grzywny nałożone za takie same lub inne naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

3.  Przy określaniu wysokości sankcji uwzględnia się również wszelkie grzywny nałożone za takie same naruszenia niniejszej dyrektywy w innych państwach członkowskich.

Poprawka    107

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 2017/2934 przewidywały możliwość nakładania grzywien, których maksymalna wysokość wynosi co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem.

4.  Państwa członkowskie zapewniają, aby sankcje za powszechne naruszenia i powszechne naruszenia o wymiarze unijnym, które mają zostać nałożone po zakończeniu skoordynowanego działania rozpoczętego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (UE) 2017/2394, przewidywały możliwość nakładania grzywien i by ich maksymalna wysokość wynosiła 10 000 000 EUR lub co najmniej 4 % rocznego obrotu przedsiębiorcy w poprzednim roku obrotowym w państwie członkowskim lub państwach członkowskich objętych naruszeniem, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.

Poprawka    108

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.   Przy podejmowaniu decyzji o podziale dochodów uzyskiwanych z tytułu grzywien państwa członkowskie uwzględniają ogólny interes konsumentów.

5.  Państwa członkowskie wykorzystują dochody uzyskiwane z tytułu grzywien do wzmacniania ochrony ogólnego interesu konsumentów, w tym w drodze ustanowienia funduszu przeznaczanego na wypłacanie odszkodowań za szkody poniesione przez konsumentów oraz, w stosownych przypadkach, za inne szkody, np. wynikłe z naruszenia szkody względem interesów środowiskowych lub względem innych chronionych interesów publicznych.

Poprawka    109

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit 1 – akapit 1

Dyrektywa 98/6/WE

Artykuł 8 – ustęp 6 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a.  Państwa członkowskie nie są zobowiązane do ustanowienia kompleksowego systemu publicznego egzekwowania prawa w celu egzekwowania sankcji na mocy niniejszej dyrektywy.

Poprawka    110

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 4a

 

Aplikacja dotycząca europejskich praw konsumentów

 

1.  Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja opracuje aplikację mobilną stanowiącą punkt kontaktowy dla obywateli poszukujących informacji na temat przysługujących im praw konsumentów oraz dla konsumentów dążących do pozasądowego rozstrzygania sporów objętych zakresem rozporządzenia (UE) nr 524/2013 i uzyskania wsparcia we wnoszeniu skarg za pośrednictwem Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich.

 

2.  Aplikacja mobilna, o której mowa w ust. 1, posiada następujące funkcje:

 

a)  udostępnianie elektronicznego wzoru formularza skargi, który konsument może wypełnić;

 

b)  przesyłanie wypełnionego formularza skargi na platformę ODR ustanowioną na mocy rozporządzenia (UE) nr 524/2013 lub do właściwego Europejskiego Centrum Konsumenckiego, w zależności od zaangażowanych stron;

 

c)  przekazywanie w jasny, zrozumiały i łatwo dostępny sposób dokładnych i aktualnych informacji na temat praw konsumentów oraz gwarancji związanych z zakupem towarów i usług.

(1)

Dz.U. C 440 z 6.12.2018, s. 66.


UZASADNIENIE

Sprawozdawca uważa, że w wielu obszarach wniosek Komisji stanowi odpowiednią podstawę, wprowadzając zadowalające reformy w następstwie wyniku działania REFIT.

W projekcie sprawozdania nie proponuje się w związku z tym wielu istotnych zmian odbiegających od pierwotnego podejścia Komisji, oprócz jednej z najbardziej spornych kwestii: zmian w prawie do odstąpienia od umowy.

Sprawozdawca rozumie i uznaje potrzebę znalezienia równowagi między prawami przyznawanymi konsumentom a oczekiwaniami względem przedsiębiorstw. W przypadku prawa do odstąpienia od umowy istnieją przykłady pokazujące, jak obecne prawo było nadużywane przez mniejszość konsumentów. Może stanowić to wyzwanie dla małych przedsiębiorstw, a sprawozdawca jest otwarty na alternatywne środki łagodzenia ryzyka, które mogą być dla nich wprowadzone.

Niemniej jednak wniosek opracowany przez Komisję wysyła konsumentom negatywny sygnał i zdaniem sprawozdawcy podważa podstawy rozwoju handlu elektronicznego. Sprawozdawca uważa, że realizując strategię jednolitego rynku cyfrowego musimy także dopilnować, by inne podstawy prawne wspierały obywateli i przedsiębiorstwa podczas przechodzenia do środowiska internetowego. W szczególności w tym obszarze sprzedaż towarów w internecie jest ułatwiana dzięki zdolności konsumentów do prostego i łatwego korzystania z przysługującego im prawa do odstąpienia od umowy. Wszelkie zmiany ról wiążą się z ryzykiem odstraszania od dokonywania zakupów w internetowym kanale sprzedaży, co zdaniem sprawozdawcy byłoby niekorzystne dla wszystkich stron.

W odniesieniu do sankcji sprawozdawca proponuje kilka poprawek wyjaśniających. W szczególności proponuje wyraźniejsze odzwierciedlenie w artykułach stanowiska wyrażonego w motywach dotyczącego warunków umożliwiających nakładanie grzywien opartych na obrocie. W odpowiednich artykułach nie jest to jasno powiązane z przypadkami udanych działań na podstawie rozporządzenia w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów, co obecnie zostało wyjaśnione.

Sprawozdawca proponuje także rozbudowanie stanowiska Komisji w sprawie zapewniania, by sankcje były wykorzystywane do promowania interesów konsumentów. Zdaniem sprawozdawcy sankcje przynoszą często marginalne – jeśli jakiekolwiek – korzyści osobom, które odniosły szkody. Opierając się na bieżącym przykładzie, poszkodowani właściciele pojazdów marki Volkswagen mogą nie odczuć żadnej różnicy, jeśli jeden z rządów krajowych nałoży na firmę grzywnę, ani niekoniecznie usunięta zostałaby szkoda dla środowiska bezpośrednio w rezultacie takiej grzywny. Sprawozdawca proponuje zatem wprowadzenie wyraźniejszego powiązania między dochodami uzyskanymi z tytułu grzywien a konkretnymi działaniami w celu wsparcia poszkodowanych konsumentów.

Proponuje też pewne wyjaśnienia przepisów dotyczących nieumówionych wizyt i wycieczek komercyjnych, aby lepiej nakreślić warunki, na podstawie których państwa członkowskie mogą wprowadzać ograniczenia. Należy zauważyć, że nie jest to debata na temat zalet lub wad sprzedaży obwoźnej jako takiej, ale raczej ukierunkowany przepis w celu uwzględnienia przypadków agresywnych lub wprowadzających w błąd praktyk, które mogą być stosowane.

W odniesieniu do podwójnych norm jakości towarów sprawozdawca należycie odnotował wstępny wynik sprawozdania komisji IMCO z własnej inicjatywy w sprawie podwójnych norm jakości towarów. Zauważono w nim, że niektóre wnioski Komisji mogłyby zostać udoskonalone; sprawozdanie nie zawierało jednak żadnych konkretnych zaleceń dotyczących samych udoskonaleń. Sprawozdawca uważa, że tekst można poprawić dzięki wyraźniejszemu odniesieniu do ogólnoeuropejskiej metodyki, i zmianę tę wprowadzono w motywach.

W odniesieniu do obowiązków w zakresie przejrzystości internetowych platform handlowych sprawozdawca wprowadza dwa wyjaśnienia.

Pierwsze dotyczy reklam pojawiających się wśród wyników wyszukiwania. Sprawozdawca zgadza się z Komisją, że należy to wyjaśnić; istnieją jednak przypadki, w których „dokonane płatności” byłyby jednym z kryteriów szeregowania wyników wyszukiwania. W tych przypadkach płatność nie jest dominującym parametrem, więc nie wydaje się właściwe, by traktować je w taki sam sposób jak płatne reklamy. W przypadku reklamy płatność zapewnia, że pojawia się ona na stronie w odpowiedzi na określone słowa kluczowe, niezależnie od działania algorytmu platformy handlowej. Celem propozycji sprawozdawcy jest uwzględnienie tego ostatniego przykładu, co – jak rozumie – jest także celem Komisji.

Drugie wprowadzone wyjaśnienie odnosi się do zapewnianego przez internetowe platformy handlowe streszczenia głównych parametrów, na podstawie których szeregowane są ich wyniki wyszukiwania. Sprawozdawca uważa, że zaletę stanowi tu zwięzłość. Informacje udostępniane konsumentom powinny być łatwe do zrozumienia i powinny mieć zastosowanie do wyników wyświetlanych na ekranie. Prezentowanie konsumentom dwunastu stron zawierających opis działania wyszukiwarek nie wiąże się dla nich z dużymi korzyściami, w szczególności jeśli chcą coś szybko sprawdzić. Podobnie konsument dysponuje typowo opcją przeformułowania wyników wyszukiwania zgodnie z preferencjami dzięki filtrom i narzędziom reorganizacji wyników na stronie internetowej. Sprawozdawca uważa zatem, że wystarczające jest, by internetowe platformy handlowe wymieniały główne parametry, a szczegółowy opis nie jest konieczny.

Na koniec sprawozdawca wprowadził propozycję dotyczącą funkcjonowania platformy ODR i prac Europejskich Centrów Konsumenckich. Uważa, że widoczność i egzekwowanie praw konsumentów można wspierać dzięki wprowadzeniu aplikacji mobilnej. Aplikacja miałaby dwa cele: a) funkcjonowałaby jako prosty punkt odniesienia dla konsumentów pragnących zrozumieć i stosować przysługujące im prawa; oraz b) funkcjonowałaby jako drugi punkt kontaktowy względem usług rozstrzygania sporów i pomocy oferowanych przez platformę ODR i Europejskie Centra Konsumenckie. Aplikacja nie pełniłaby żadnych funkcji procesora końcowego wykraczających poza kierowanie skarg do odpowiedniego podmiotu; wielu konsumentów nie zna jednak dobrze takich systemów i usług, więc taka funkcja „przewodnika i przekierowania” stanowiłaby dla nich wartość dodaną.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Lepsze egzekwowanie i modernizacja unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumentów

Odsyłacze

COM(2018)0185 – C8-0143/2018 – 2018/0090(COD)

Data przedstawienia w PE

11.4.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

2.5.2018

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

2.5.2018

ENVI

2.5.2018

JURI

2.5.2018

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

ECON

31.5.2018

ENVI

16.5.2018

JURI

23.4.2018

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Daniel Dalton

16.5.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

11.7.2018

3.9.2018

10.10.2018

21.11.2018

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

1

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Pascal Arimont, Dita Charanzová, Carlos Coelho, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, Daniel Dalton, Nicola Danti, Dennis de Jong, Pascal Durand, Evelyne Gebhardt, Maria Grapini, Robert Jarosław Iwaszkiewicz, Liisa Jaakonsaari, Philippe Juvin, Morten Løkkegaard, Eva Maydell, Marlene Mizzi, Nosheena Mobarik, Jiří Pospíšil, Virginie Rozière, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Olga Sehnalová, Jasenko Selimovic, Igor Šoltes, Ivan Štefanec, Catherine Stihler, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Mylène Troszczynski, Mihai Ţurcanu, Anneleen Van Bossuyt, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Biljana Borzan, Edward Czesak, Martin Schirdewan, Adam Szejnfeld, Josef Weidenholzer

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

David Borrelli

Data złożenia

28.1.2019


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

37

+

ALDE

Dita Charanzová, Morten Løkkegaard, Jasenko Selimovic

ECR

Edward Czesak, Daniel Dalton, Nosheena Mobarik, Anneleen Van Bossuyt

EFDD

Marco Zullo

ENF

Mylène Troszczynski

GUE/NGL

Dennis de Jong, Martin Schirdewan

NI

David Borrelli

PPE

Pascal Arimont, Carlos Coelho, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, Philippe Juvin, Eva Maydell, Jiří Pospíšil, Andreas Schwab, Ivan Štefanec, Adam Szejnfeld, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Mihai Ţurcanu

S&D

Biljana Borzan, Nicola Danti, Evelyne Gebhardt, Maria Grapini, Liisa Jaakonsaari, Marlene Mizzi, Virginie Rozière, Christel Schaldemose, Olga Sehnalová, Catherine Stihler, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Pascal Durand, Igor Šoltes

1

-

ENF

John Stuart Agnew

1

0

EFDD

Robert Jarosław Iwaszkiewicz

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 11 lutego 2019Informacja prawna