Procedura : 2018/0093(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0053/2019

Teksty złożone :

A8-0053/2019

Debaty :

PV 12/02/2019 - 20
CRE 12/02/2019 - 20

Głosowanie :

PV 13/02/2019 - 8.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0088

ZALECENIE     ***
PDF 184kWORD 58k
30.1.2019
PE 627.711v03-00 A8-0053/2019

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru

(07971/2018 – C8-0446/2018 – 2018/0093(NLE))

Komisja Handlu Międzynarodowego

Sprawozdawca: David Martin

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru

(07971/2018 – C8-0446/2018 – 2018/0093(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (07971/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (07972/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0446/2018),

–  uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 maja 2017 r.(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia … (2) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0053/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Singapuru.

(1)

Opinia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r., 2/15, ECLI:EU:C:2017:376.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(0000)0000.


UZASADNIENIE

Negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Singapurem rozpoczęły się w grudniu 2009 r. Podjęto je po impasie negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a grupą państw regionu ASEAN, co doprowadziło do wyrażenia przez Radę zgody na rozpoczęcie negocjacji dwustronnych z państwami członkowskimi ASEAN, w pierwszej kolejności zaś właśnie z Singapurem. Ta umowa o wolnym handlu powinna w związku z tym być postrzegana jako ważny krok na drodze do osiągnięcia ostatecznego celu, jakim jest zawarcie międzyregionalnej umowy o wolnym handlu.

Negocjacje zakończyły się w 2012 r., a tekst dokumentu parafowano w 2013 r. W świetle wyłącznej kompetencji UE w odniesieniu do bezpośrednich inwestycji zagranicznych, w tym ochrony inwestycji na podstawie Traktatu z Lizbony, w 2014 r. strony uzgodniły i uwzględniły w umowie przepisy dotyczące ochrony inwestycji. W 2015 r. Komisja postanowiła zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości UE o opinię dotyczącą tego, czy UE posiada kompetencję wymaganą do samodzielnego podpisania i zawarcia umowy, czy też niezbędny jest udział państw członkowskich. W maju 2017 r. wydana została opinia, na podstawie której – po przeprowadzeniu między instytucjami UE dyskusji na temat nowej struktury unijnych umów o wolnym handlu – podzielono umowę na samodzielnie zawieraną przez UE umowę o wolnym handlu i umowę mieszaną o ochronie inwestycji. Niestety, w związku z powyższym umowa została przekazana Parlamentowi ze sporym opóźnieniem.

Singapur stanowi jeden z ośrodków działalności w regionie, a zawarcie tej umowy zwiększy przepływy handlowe między UE a pozostałymi państwami ASEAN. Umowa jest także niezbędna dla uniknięcia sytuacji, w której unijni eksporterzy znaleźliby się w niekorzystnym położeniu w odniesieniu do konkurencyjności względem przedsiębiorstw z państw, z którymi Singapur zawarł już umowy handlowe, np. wszechstronne i progresywne porozumienie o partnerstwie transpacyficznym.

Singapur jest zdecydowanie największym partnerem handlowym UE w regionie i odpowiada za niespełna jedną trzecią handlu towarami i usługami między UE a ASEAN oraz za około dwie trzecie inwestycji między obydwoma regionami. Regionalne biura w Singapurze ma ponad 10 tys. unijnych przedsiębiorstw.

Singapur i UE podzielają podstawowe wartości, takie jak demokracja, praworządność i poszanowanie praw człowieka, a ponadto są silnie zaangażowane w działania na rzecz zrównoważonego rozwoju i wielostronnego systemu handlowego.

Z uwagi na fakt, że Singapur zniósł już niemal wszystkie cła nakładane na produkty pochodzące z UE, a do ich całkowitego wyeliminowania dojdzie na mocy umowy, zasadnicze elementy umowy o wolnym handlu są następujące:

Bariery pozataryfowe Na mocy umowy likwiduje się wiele barier pozataryfowych. Przede wszystkim Singapur będzie honorował unijne testy bezpieczeństwa samochodów i części samochodowych, a także niektórych urządzeń elektronicznych. Ponadto Singapur będzie również uznawał unijne etykiety i oznaczenia odzieży oraz wyrobów włókienniczych.

Oznaczenia geograficzne Singapur obejmie ochroną około 190 unijnych oznaczeń geograficznych, co przyniesie korzyści unijnym producentom żywności i napojów. Singapur jest piątym pod względem wielkości azjatyckim odbiorcą pochodzących z UE artykułów spożywczych i napojów; wartość eksportu wynosi około 2 mld EUR rocznie.

Zamówienia publiczne UE będzie miała większe możliwości w zakresie dostarczania towarów i świadczenia usług na rzecz rządu singapurskiego niż w ramach porozumienia w sprawie zamówień rządowych. Wartość tego rynku to 20 mld EUR rocznie.

Handel usługami Umowa zabezpiecza przysługujące władzom państw członkowskich UE uprawnienie do określania, świadczenia i regulowania usług publicznych na wszystkich szczeblach. Nie uniemożliwia rządom przywracania sprywatyzowanych usług do sektora publicznego. Liberalizacja, która opiera się na wykazie pozytywnym, obejmuje przede wszystkim usługi finansowe, pocztowe i kurierskie, telekomunikację, transport i technologię informacyjną. Umowa zapewnia także ramy wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych np. architektów, prawników i inżynierów.

Zrównoważony rozwójWiększe przepływy handlowe i wzrost gospodarczy muszą iść w parze ze wzmocnieniem praw pracowniczych i z zapewnieniem lepszej ochrony środowiska. Zgodnie z umową strony mają skutecznie wdrażać najważniejsze ratyfikowane konwencje MOP i podejmować nieustające wysiłki na rzecz ratyfikowania pozostałych konwencji. Singapur nie ratyfikował najważniejszych konwencji MOP dotyczących dyskryminacji i zasad prawa organizowania się; ratyfikował natomiast, po czym wypowiedział, konwencję dotyczącą pracy przymusowej. W umowie zawarto także zobowiązania na rzecz wdrażania wielostronnych umów środowiskowych podpisanych przez strony, w tym porozumienia klimatycznego z Paryża. Strony zobowiązały się także do zrównoważonego zarządzania zasobami leśnymi i zasobami rybołówstwa. UE i Singapur mają także promować inicjatywy m.in. w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, oznakowania ekologicznego i sprawiedliwego handlu. Z tych właśnie powodów umowę można uznać za progresywną.

Na wypadek nieprzestrzegania tych postanowień w umowie przewidziano mechanizm rozstrzygania sporów z udziałem rządów, niezależnego zespołu ekspertów i grup społeczeństwa obywatelskiego. Społeczeństwo obywatelskie odgrywa ważną rolę w monitorowaniu wdrażania postanowień dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju. W szczególności w umowie przewidziano ustanowienie wewnętrznych grup doradczych, w których skład wejdą związki zawodowe, organy ds. środowiska i stowarzyszenia przedsiębiorców i które będą mogły przedstawiać stronom zalecenia dotyczące wdrażania tych postanowień. Sprawozdawca oczekuje, że zostaną one ustanowione w niedługim czasie po wejściu w życie umowy.

Środki ochronne W umowie nie tylko zabezpieczono przysługujące UE prawo do stosowania własnych norm w odniesieniu do wszystkich towarów i usług sprzedawanych w Europie, ale także zachowano prawo do stanowienia przepisów, tj. do stosowania wyższych standardów ochrony pracy i środowiska, a ponadto utrzymano stosowaną przez UE zasadę ostrożności.

Wniosek

Przedmiotowa umowa ma kluczowe znaczenie geostrategiczne. Ta pierwsza dwustronna umowa handlowa wynegocjowana przez UE z państwem członkowskim ASEAN stanowi ważny krok na drodze do zawarcia międzyregionalnej umowy o wolnym handlu. Ponadto stanowi ona także punkt odniesienia dla umów o wolnym handlu negocjowanych obecnie przez UE z innymi głównymi gospodarkami ASEAN. W czasach, w których nie możemy już polegać na Stanach Zjednoczonych jako na partnerze handlowym, tym bardziej istotne jest wzmacnianie stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej. Ponadto, co równie ważne, umowa ta jest progresywną umową handlową. Większe przepływy handlowe w stosunkach z Singapurem muszą iść w parze z wyższym poziomem ochrony pracy i środowiska, promowaniem wartości UE i utrzymywaniem unijnych standardów. Wszystkie te kwestie zostały ujęte w odnośnej umowie o wolnym handlu.

Sprawozdawca zaleca zatem wyrażenie zgody na zawarcie tej umowy.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Decyzja Rady w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru

Odsyłacze

07971/2018 – C8-0446/2018 – COM(2018)01962018/0093(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

19.10.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA

22.10.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

David Martin

16.5.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

4.12.2017

10.7.2018

5.11.2018

3.12.2018

Data przyjęcia

24.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

25

11

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, David Campbell Bannerman, Salvatore Cicu, Santiago Fisas Ayxelà, Eleonora Forenza, Karoline Graswander-Hainz, Christophe Hansen, Heidi Hautala, Yannick Jadot, France Jamet, Bernd Lange, David Martin, Emmanuel Maurel, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, William (The Earl of) Dartmouth, Jan Zahradil

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Syed Kamall, Frédérique Ries, Fernando Ruas, Paul Rübig, Pedro Silva Pereira, Ramon Tremosa i Balcells, Jarosław Wałęsa

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

José Blanco López, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Jozo Radoš, Kārlis Šadurskis, Jasenko Selimovic, Mihai Ţurcanu, Anna Záborská

Data złożenia

30.1.2019


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

25

+

ALDE

Jozo Radoš, Frédérique Ries, Jasenko Selimovic, Ramon Tremosa i Balcells

ECR

David Campbell Bannerman, Syed Kamall, Joachim Starbatty, Jan Zahradil

EFDD

William (The Earl of) Dartmouth

PPE

Salvatore Cicu, Santiago Fisas Ayxelà, Christophe Hansen, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Sorin Moisă, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Fernando Ruas, Paul Rübig, Kārlis Šadurskis, Adam Szejnfeld, Mihai Ţurcanu, Jarosław Wałęsa, Anna Záborská

S&D

Bernd Lange, David Martin, Pedro Silva Pereira

11

-

ENF

France Jamet

GUE/NGL

Eleonora Forenza, Emmanuel Maurel, Anne-Marie Mineur, Helmut Scholz

S&D

Maria Arena, José Blanco López, Karoline Graswander-Hainz, Joachim Schuster

VERTS/ALE

Heidi Hautala, Yannick Jadot

1

0

S&D

Jude Kirton-Darling

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 8 lutego 2019Informacja prawna