Procedura : 2018/2166(DEC)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0110/2019

Teksty złożone :

A8-0110/2019

Debaty :

PV 26/03/2019 - 12
CRE 26/03/2019 - 12

Głosowanie :

PV 26/03/2019 - 13.1
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0242

SPRAWOZDANIE     
PDF 553kWORD 190k
28.2.2019
PE 626.769v02-00 A8-0110/2019

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Komisja Kontroli Budżetowej

Sprawozdawczyni: Inés Ayala Sender

1.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 2.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 3.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 4.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 5.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 6.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 7.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 8.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 9.  PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 OPINIA KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH
 OPINIA KOMISJI ROZWOJU
 OPINIA KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH
 OPINIA KOMISJI OCHRONY ŚRODOWISKA NATURALNEGO, ZDROWIA PUBLICZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCI
 OPINIA KOMISJI TRANSPORTU I TURYSTYKI
 OPINIA KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO
 OPINIA KOMISJI ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
 OPINIA KOMISJI RYBOŁÓWSTWA
 OPINIA KOMISJI KULTURY I EDUKACJI
 OPINIA KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH
 OPINIA KOMISJI PRAW KOBIET I RÓWNOUPRAWNIENIA
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWĄ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

1.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji na temat zarządzania budżetem UE i jego wyników za 2017 r. (COM(2018)0457),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami instytucji(3) oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05824/2019 – C8‑0053/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(5), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(6), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(7);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 1.

(4)

Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 9.

(5)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(6)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(7)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


2.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2017

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2017(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/776/UE z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego i uchylenia decyzji 2009/336/WE(10),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(11);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 413 z 14.11.2018, s. 2.

(4)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 16.

(5)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 209.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(8)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(9)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(10)

Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 46.

(11)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


3.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2017

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2017(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylenia decyzji 2004/20/WE i 2007/372/WE(10),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(11);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 413 z 14.11.2018, s. 11.

(4)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 16.

(5)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 213.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(8)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(9)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(10)

Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.

(11)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


4.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2017

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2017(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/770/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności oraz uchylenia decyzji 2004/858/WE(10),

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2014/927/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniającą decyzję wykonawczą 2013/770/UE w celu przekształcenia Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności w Agencję Wykonawczą ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności(11),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektor Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(12);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 413 z 14.11.2018, s. 2.

(4)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 16.

(5)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 229.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(8)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(9)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(10)

Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 69.

(11)

Dz.U. L 363 z 18.12.2014, s. 183.

(12)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


5.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2017

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2017(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/779/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych i uchylenia decyzji 2008/37/WE(10),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(11);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 413 z 14.11.2018, s. 9.

(4)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 16.

(5)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 217.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(8)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(9)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(10)

Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 58.

(11)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


6.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2017

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2017(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/778/UE z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych i uchylenia decyzji 2008/46/WE(10),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(11);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 413 z 14.11.2018, s. 12.

(4)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 16.

(5)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 225.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(8)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(9)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(10)

Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 54.

(11)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


7.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci za rok budżetowy 2017

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci za rok budżetowy 2017(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Agencji(4),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych(9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

–  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/801/UE z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci oraz uchylenia decyzji 2007/60/WE zmienionej decyzją 2008/593/WE(10),

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

1.  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia ... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(11);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 413 z 14.11.2018, s. 11.

(4)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 16.

(5)

Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 221.

(6)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(7)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(8)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(9)

Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

(10)

Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 65.

(11)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


8.  PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0318/2018)(2),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji na temat zarządzania budżetem UE i jego wyników za 2017 r. (COM(2018)0457),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r. (COM(2018)0661) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2018)0429),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami instytucji(3) oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05824/2019 – C8‑0053/2019),

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05826/2019 – C8‑0054/2019),

–  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(5), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(6), w szczególności jego art. 69, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi(7), w szczególności jego art. 14 ust. 2 i 3,

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

1.  zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia... w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2017(8);

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu, jak również parlamentom krajowym, krajowym i regionalnym organom kontroli w państwach członkowskich oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1)

Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.

(2)

Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

(3)

Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 1.

(4)

Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 9.

(5)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(6)

Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(7)

Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

(8)

Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA...


9.  PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

zawierającej uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja,

–  uwzględniając swoje decyzje w sprawie absolutorium z wykonania budżetów agencji wykonawczych za rok budżetowy 2017,

–  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0110/2019),

A.  mając na uwadze, że budżet Unii odgrywa znaczącą rolę w osiąganiu celów polityki Unii, chociaż stanowi tylko 1 % unijnego dochodu narodowego brutto;

B  mając na uwadze, że Parlament, udzielając absolutorium Komisji, sprawdza, czy środki zostały prawidłowo wykorzystane oraz czy osiągnięto cele polityczne;

Wykonanie budżetu na rok 2017 i osiągnięte wyniki

1.  zauważa, że w 2017 r. budżet Unii był czwartym z kolei budżetem rocznym, w którym wdrażano obecne wieloletnie ramy finansowe (WRF), oraz że wyniósł łącznie, wraz z budżetami korygującymi, 159,8 mld EUR, a przydziały w różnych obszarach wyglądały następująco:

a)  75,4 mld EUR na inteligentny wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu;

b)  58,6 mld EUR na wsparcie europejskiego sektora rolnictwa;

c)  4,3 mld EUR na wzmocnienie granic zewnętrznych Unii oraz na reakcję w obliczu kryzysu uchodźczego i nielegalnej migracji;

d)  10,7 mld EUR na działania poza Unią;

e)  9,4 mld EUR na administrację w instytucjach unijnych;

2.  podkreśla, że budżet Unii wspiera realizację polityki Unii oraz realizację jej priorytetów i celów dzięki uzupełnianiu zasobów państw członkowskich przeznaczonych na te cele; odnotowuje w związku z tym osiągnięcie następujących rezultatów:

a)  w 2017 r. z programu „Horyzont 2020” przeznaczono środki w wysokości 8,5 mld EUR na uruchomienie dodatkowych bezpośrednich inwestycji, co dało w sumie 10,6 mld EUR i umożliwiło sfinansowanie 5 tys. projektów;

b)  do końca 2017 r. w ramach programu COSME dofinansowano ponad 275 tys. małych i średnich przedsiębiorstw (z których 50 % stanowiły przedsiębiorstwa typu start-up) z 25 państw, które w przeciwnym razie miałyby trudności z uzyskaniem prywatnego finansowania ze względu na wysoki profil ryzyka;

c)  w odniesieniu do osiągnięć programów zgłoszonych przez państwa członkowskie do końca 2016 r. zrealizowano już projekty finansowane z Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR):

–  wsparcie dla 84 579 przedsiębiorstw, z których ponad 36 tys. jest wspieranych za pomocą instrumentów finansowych;

–  10,3 tys. stworzonych miejsc pracy oraz 636 nowo zatrudnionych osób na stanowiskach badawczych;

–  41,8 tys. gospodarstw domowych, w których podniesiono klasę zużycia energii, oraz spadek zużycia energii pierwotnej w budynkach publicznych w wysokości 14,9 mln kWh rocznie;

–  2,7 mln osób korzystających z wyższej jakości usług zdrowotnych; 156 tys. dodatkowych osób korzystających z ulepszonego zaopatrzenia w wodę i 73 tys. korzystających z ulepszonego oczyszczania ścieków;

–  dostęp szerokopasmowy w 1 mln dodatkowych gospodarstw domowych;

d)  do końca 2016 r. programy rozwoju obszarów wiejskich sfinansowały restrukturyzację i modernizację prawie 45 tys. gospodarstw rolnych;

e)  w 2017 r. ze środków Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (FAMI) wsparto utworzenie ponad 7 tys. dodatkowych miejsc w ośrodkach recepcyjnych; liczba miejsc przystosowanych dla małoletnich bez opieki, należących do szczególnie wrażliwych grup migrantów, wzrosła również z zaledwie 183 miejsc w 2014 r. do 17 070 w 2017 r.; do końca 2017 r. 1 432 612 obywateli państw trzecich otrzymało pomoc wspierającą integrację;

f)  UE przekazała ponad 2,2 mld EUR w postaci pomocy humanitarnej 80 różnym krajom; z unijnych funduszy na pomoc humanitarną wsparto edukację ponad 4,7 mln dzieci, które znalazły się w trudnej sytuacji, w ponad 50 krajach;

Poświadczenie wiarygodności przez Trybunał Obrachunkowy

3.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy (zwany dalej „Trybunałem”) wydał opinię bez zastrzeżeń na temat wiarygodności sprawozdania finansowego za rok 2017, jak co roku od 2007 r., oraz że Trybunał nie stwierdził istotnych błędów w dochodach za 2017 r., a leżące u podstaw dochodów sprawozdania są legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach;

4.  stwierdza, że za 2017 r. Trybunał drugi rok z rzędu wydał opinię z zastrzeżeniem w sprawie legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń, co według Trybunału wskazuje, że znaczna część skontrolowanych przez Trybunał wydatków w 2017 r. nie zawierała istotnych błędów oraz że poziom nieprawidłowości w wydatkach UE w dalszym ciągu spada;

5.  z zadowoleniem przyjmuje pozytywną tendencję, jeśli chodzi o stwierdzony przez Trybunał w ostatnich latach dalszy spadek najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu w płatnościach, szacowanego na najniższym jak dotąd poziomie 2,4 % w 2017 r., który niestety nadal przekracza próg 2 %, ale zmniejszył się o niemal dwie trzecie w stosunku do najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu oszacowanego przez Trybunał względem roku budżetowego 2007, który wynosił 6,9 % dla płatności; stwierdza jednak, że w płatnościach nadal występują błędy, ponieważ system kontroli i nadzoru jest tylko częściowo skuteczny;

6.  stwierdza, że tam gdzie płatności wykonywano na podstawie zwrotu kosztów (gdy UE zwraca kwalifikowalne koszty działań kwalifikowalnych), Trybunał szacuje poziom błędu na 3,7 % (4,8 % w 2016 r.), podczas gdy poziom błędu w przypadku płatności z tytułu uprawnień (które zależą od spełnienia określonych warunków) był poniżej progu istotności wynoszącego 2 %;

7.  stwierdza, że Trybunał skontrolował transakcje o łącznej wartości 100,2 mld EUR, co stanowi mniej niż dwie trzecie ogółu budżetu na 2017 r. oraz że dział „Zasoby naturalne” miał największy udział w kontrolowanej populacji ogółem (57 %), podczas gdy w odróżnieniu od poprzednich lat waga działu „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” była stosunkowo niewielka (około 8 %);

8.  ubolewa, że Trybunał nie zbadał poziomu błędu w dziale 3 „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” i dziale 4 „Globalny wymiar Europy”; uważa, że chociaż kwoty w tych działach są stosunkowo niskie, mają one szczególne znaczenie polityczne; podkreśla, że kontrola reprezentatywnej próby w tych dwóch działach ma zasadnicze znaczenie dla wnikliwej i niezależnej oceny transakcji finansowych, a także dla lepszego nadzoru przez Parlament Europejski nad wykorzystaniem funduszy UE, oraz wzywa Trybunał do przedstawienia danych dotyczących poziomu błędu w płatnościach w tych działach w kolejnych sprawozdaniach rocznych;

9.  zwraca uwagę, że sama Komisja zauważyła, że poprawa wyników w odniesieniu do poziomu błędu w 2017 r. wynika w dużej mierze z wyniku uzyskanego w obszarze „Zasoby naturalne”(1);

10.  nalega, aby w przyszłych sprawozdaniach Trybunał przedstawiał oddzielnie, a nie w formie zagregowanej, poziom błędu dotyczący połowów i poziom błędu odnoszący się do środowiska, rozwoju obszarów wiejskich i zdrowia; jest zdania, że takie połącznie różnych dziedzin uniemożliwia określenie poziomu błędu w polityce rybołówstwa; stwierdza, że dziedzina gospodarki morskiej i rybołówstwa nie została wystarczająco szczegółowo omówiona w sprawozdaniu rocznym Trybunału, co utrudnia właściwą ocenę zarządzania finansami w tych dziedzinach; uważa, że aby zwiększyć przejrzystość, w przyszłości sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego powinno zawierać odrębne dane dotyczące DG MARE;

11.  ubolewa, że w obszarze „Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, do którego należy transport, Trybunał nie przedstawia wyczerpujących informacji o kontrolach w sektorze transportu, zwłaszcza instrumentu „Łącząc Europę” (CEF);

Dochody

12.  stwierdza, że w 2017 r. Unia miała środki własne w wysokości 115,4 mld EUR i inne dochody w wysokości 17,2 mld EUR, a nadwyżka przeniesiona z 2016 r. wyniosła 6,4 mld EUR;

13.  z zadowoleniem stwierdza, że Trybunał ustalił, że w 2017 r. dochody były wolne od istotnych błędów oraz że systemy związane z dochodami badane przez Trybunał były, ogólnie rzecz biorąc, skuteczne, choć niektóre kontrole tradycyjnych zasobów własnych były jedynie częściowo skuteczne;

14.  odnotowuje z zaniepokojeniem opinię Trybunału, że działania Komisji mające na celu ochronę dochodów Unii należy uczynić bardziej skutecznymi w celu usunięcia uchybień w zarządzaniu ryzykiem zaniżania wartości towarów importowanych w kontekście tradycyjnych zasobów własnych oraz w dokonywanych przez nią weryfikacjach zasobów własnych opartych na VAT;

15.  wyraża poważne obawy, że uchybienia mogą niekorzystnie wpływać na wysokość wkładów państw członkowskich do budżetu UE; w związku z tym Komisja powinna:

a)  usprawnić monitorowanie przywozów, w tym stosować na większą skalę rozsądne i legalne techniki eksploracji danych na potrzeby analizowania wszelkich nietypowych tendencji i ich przyczyn, a także bezzwłocznie podejmować działania mające zapewnić przekazywanie należnych kwot tradycyjnych zasobów własnych;

b)  dokonać przeglądu istniejących ram kontroli i lepiej dokumentować ich stosowanie w przypadku weryfikowania wykonywanych przez państwa członkowskie obliczeń średniej ważonej stopy VAT, które Komisja wykorzystuje do ustalenia zharmonizowanej podstawy podatku VAT;

16.  stwierdza z zaniepokojeniem, że DG ds. Budżetu drugi rok z rzędu zgłosiła zastrzeżenie do wartości tradycyjnych zasobów własnych pobranych przez Zjednoczone Królestwo, co było spowodowane nieprzekazaniem przez ten kraj do budżetu UE nieuregulowanych należności celnych z tytułu przywozu wyrobów włókienniczych i obuwia;

17.  z zadowoleniem przyjmuje wszczęcie przez Komisję 8 marca 2018 r. postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w następstwie oszustw celnych w Zjednoczonym Królestwie, ubolewa jednak – w szczególności wobec brexitu i zwiększonych trudności, jakie spowoduje on w procesie poboru – że wszczęcie postępowania zajęło Komisji ponad siedem lat, mimo że już w 2011 r. zwróciła się do Zjednoczonego Królestwa o wprowadzenie profili ryzyka w odniesieniu do wyrobów włókienniczych i obuwia importowanych z Chin po zaniżonej wartości; zwraca uwagę, że podobne sieci oszustów działają w innych państwach członkowskich, powodując straty w wysokości co najmniej 2,5 mld EUR należności celnych od 2015 r.; wzywa Komisję, aby w przyszłości zajmowała się takimi przypadkami bez wahania i niepotrzebnych opóźnień; potwierdza wyraźną potrzebę większej współpracy między służbami celnymi w państwach członkowskich w celu uniknięcia szkód dla budżetu UE i budżetów krajowych oraz dla unijnych norm dotyczących produktów; domaga się informacji od Komisji, które produkty są wprowadzane na rynek wewnętrzny bez przestrzegania unijnych norm dotyczących produktów;

18.  ubolewa nad rozbieżnościami w poziomie kontroli celnej w poszczególnych państwach członkowskich; podkreśla znaczenie zharmonizowania kontroli we wszystkich punktach wjazdu na teren unii celnej i wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły skoordynowane, jednolite i efektywne wdrożenie systemu granic, przy ograniczeniu rozbieżności w praktykach stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich w celu zmniejszenia istniejących braków w systemach kontroli celnej; w związku z tym wzywa Komisję do zbadania różnych praktyk kontroli celnej w UE i ich wpływu na przekierowanie handlu, ze szczególnym uwzględnieniem organów celnych UE na granicach zewnętrznych, a także do opracowania analizy referencyjnej i informacji o odprawie celnej i procedurach w państwach członkowskich;

Zarządzanie budżetem i finansami

19.  podkreśla, że w 2017 r. wykorzystano 99,3 % kwoty dostępnej na zobowiązania (158,7 mld EUR), ale zwraca szczególną uwagę, że wykonane płatności opiewały jedynie na 124,7 mld EUR, czyli znacznie mniej niż zakładano i niż w analogicznym roku okresu wieloletniego programu 2007–2013, co wynikało głównie z mniejszej niż oczekiwano liczby wniosków o płatność przedłożonych przez państwa członkowskie w wieloletnich programach finansowanych z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (fundusze ESI) na lata 2014–2020, a także z późnego przyjęcia przepisów dotyczących WRF i sektorowych; zauważa, że mogłoby to w przyszłości zagrozić wykonaniu budżetu w przypadku dużej liczby zaległych płatności na koniec okresu programowania; wzywa Komisję do zapewnienia państwom członkowskim maksymalnego wsparcia na rzecz poprawy wskaźników absorpcji;

20.  jest głęboko zaniepokojony, że w 2017 r. wysokie zobowiązania i niski poziom płatności doprowadziły do wzrostu pozostających do spłaty zobowiązań budżetowych do rekordowego poziomu 267,3 mld EUR (w 2016 r.: 238,8 mld EUR) oraz że prognozy Trybunału wskazują, że kwota ta wzrośnie jeszcze przed końcem obowiązywania obecnych WRF, co może prowadzić do znacznego wzrostu ryzyka braku wystarczających środków na płatności, ale również do ryzyka błędów popełnianych pod presją szybkiej absorpcji środków, zważywszy na możliwą utratę dofinansowania z Unii; podkreśla, że budżet UE nie może wykazywać deficytu, a rosnące zaległości w płatnościach stanowią w istocie zadłużenie finansowe;

21.  wzywa Komisję do przedstawienia uważnej analizy powodów, dla których pewne regiony wciąż wykazują niski wskaźnik absorpcji funduszy, oraz do dokonania oceny konkretnych działań mających na celu rozwiązanie problemów strukturalnych leżących u źródeł tych uchybień; zwraca się do Komisji, aby wzmocniła lokalną pomoc techniczną na rzecz poprawy zdolności absorpcyjnej ze strony państw członkowskich, które mają trudności w tym zakresie;

22.  przypomina, że według doniesień Trybunału kwestia zaliczenia specjalnych instrumentów do pułapów środków na płatności nie została dotychczas rozwiązana; uważa, że może to stanowić dodatkowe ryzyko zaległości w płatnościach;

23.  wzywa Komisję do zwiększenia dokładności prognoz dotyczących płatności i do wykorzystania doświadczeń z poprzedniego okresu programowania w celu zaradzenia nagromadzonym zaległościom w płatnościach i uniknięcia ich negatywnego wpływu na następne WRF oraz do przedstawienia planu działania w sprawie zmniejszenia zaległości w płatnościach w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027;

24.  podkreśla głębokie zaniepokojenie faktem, że nastąpił wzrost ogólnej ekspozycji finansowej budżetu UE, co wiąże się ze znacznymi zobowiązaniami długoterminowymi, gwarancjami i zobowiązaniami prawnymi, i oznacza konieczność ostrożnego zarządzania w przyszłości; w związku z tym wzywa Komisję, aby podczas przedstawiania wniosków ustawodawczych obejmujących stworzenie lub dodanie znacznych zobowiązań warunkowych Komisja dołączała do nich przegląd łącznej wartości zobowiązań warunkowych wspieranych z budżetu, a także analizę scenariuszy warunków skrajnych i ich możliwego wpływu na budżet;

25.  ponawia swój wniosek o dodanie linii budżetowej do przyszłych budżetów Unii przeznaczonych na turystykę w celu zapewnienia przejrzystości w odniesieniu do funduszy unijnych wykorzystywanych do wspierania działań na rzecz turystyki;

ZARZĄDZANIE DZIELONE

26.  zwraca uwagę, że według Trybunału osiągnięto postępy w ograniczaniu poziomu błędu w obszarach wydatków „Zasoby naturalne” (2,4 %) i „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” (3 %), które podlegają zarządzaniu dzielonemu między Komisją a państwami członkowskimi;

27.  zauważa, że w 2017 r. Trybunał skontrolował w dziale „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” obejmującym płatności w wysokości 8 mld EUR mniej wydatków niż w ubiegłym roku;

28.  podkreśla, że podobnie jak w 2016 r. największy udział w szacowanym poziomie błędu za 2017 r. miały błędy dotyczące kwalifikowalności (tj. koszty niekwalifikowalne w zestawieniach poniesionych wydatków, nieprzestrzeganie zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych i niekwalifikowalne projekty, działania lub niekwalifikujący się beneficjenci);

29.  bierze pod uwagę, że w sektorze rolnictwa kwoty otrzymywane przez beneficjentów są stosunkowo niewielkie w porównaniu z innymi projektami unijnymi, w związku z czym obciążenie administracyjne związane z koniecznością wykazania prawidłowego wykorzystania środków jest proporcjonalnie wyższe;

30.  wskazuje na niedawne badanie Komisji, w którym wykazano, że w latach 2014–2017 znaczna większość organów zarządzających europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi stosowała uproszczone formy kosztów (64 % programów rozwoju obszarów wiejskich w Europejskim Funduszu Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)), 73 % programów operacyjnych w EFRR/Funduszu Spójności oraz 95 % programów operacyjnych w Europejskim Funduszu Społecznym (EFS); jeśli chodzi o projekty, liczba projektów, w których stosowano uproszczone formy kosztów, wynosi 19 % w EFRROW, 65 % w EFS, 50 % w EFRR i 25 % w Funduszu Spójności; uważa, że stosowanie uproszczonych form kosztów może pomóc ograniczyć błędy kwalifikowalności;

31.  podkreśla, że uproszczenie ustawodawstwa Unii i zmniejszenie obciążenia administracyjnego rolników i innych beneficjentów powinno być kontynuowane w przyszłości;

32.  zauważa, że dostęp do danych i właściwe monitorowanie, zwłaszcza aspektów środowiskowych, będą miały zasadnicze znaczenie w przyszłości, gdyż niektóre zasoby naturalne, takie jak gleba i różnorodność biologiczna, stanowią podstawę długoterminowej wydajności produkcji rolnej;

33.  zauważa, że w 2017 r. Trybunał wykrył bardzo mało błędów w zamówieniach publicznych: mniej niż 1 % (w porównaniu z 18 % w 2016 r.), ale zauważa, że przyczyną może być stosunkowo niski poziom wydatków zaakceptowanych w EFRR i Funduszu Spójności, w których częściej występowały błędy w zamówieniach publicznych; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby nie osłabiały, lecz nadal wzmagały czujność w kwestii prawidłowego wdrażania przepisów dotyczących zamówień publicznych;

34.  dostrzega potrzebę dalszego doprecyzowania procedur udzielania zamówień i relacji z oferentami w państwach członkowskich, ponieważ procedury przetargowe mogły stać się półlegalnymi procedurami uniemożliwiającymi konkurencję i potencjalnie sprzyjającymi oszustwom; przyjmuje z zadowoleniem przeprowadzone przez Komisję badanie dotyczące pojedynczego oferenta i oczekuje na jego wyniki; zauważa z zaniepokojeniem niedociągnięcia w procedurze udzielania zamówień publicznych na Węgrzech i Słowacji;

35.  niemniej jednak zwraca uwagę – na podstawie zastrzeżeń zgłoszonych przez służby Komisji w trakcie zwykłych corocznych procedur udzielania absolutorium – że każde państwo członkowskie inaczej korzysta z różnorodności funduszy UE i że zawsze istnieją obszary wymagające poprawy; odnotowuje w tym kontekście, że za 2017 r. zastrzeżenia zostały wydane przez:

-  DG AGRI w odniesieniu do: Austrii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Finlandii, Francji, Niemiec, Węgier, Włoch, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Hiszpanii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa; 

-  DG MARE w odniesieniu do: Bułgarii, Czech, Włoch, Niderlandów i Rumunii; 

-  DG REGIO w odniesieniu do: Bułgarii, Chorwacji, Czech, Estonii, Finlandii, Francji, Niemiec, Węgier, Włoch, Łotwy, Polski, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa; 

-  DG EMPL w odniesieniu do: Austrii, Czech, Francji, Niemiec, Węgier, Włoch, Polski, Rumunii, Słowacji i Zjednoczonego Królestwa; 

-  DG HOME w odniesieniu do: Finlandii, Niemiec, Grecji i Zjednoczonego Królestwa; 

36.  w tym kontekście zauważa, że chociaż służby Komisji w 2017 r. nie zgłosiły zastrzeżeń odnośnie do Irlandii, Luksemburga, Malty, Cypru i Litwy, w 2016 r. wydały zastrzeżenia ze strony DG AGRI odnośnie do Irlandii, Litwy, Malty i Cypru, ze strony DG EMPL odnośnie do Cypru oraz ze strony DG REGIO odnośnie do Irlandii;

37.  przyjmuje z zadowoleniem postępy poczynione we wdrażaniu 181 greckich projektów priorytetowych:

a)   119 projektów o wydatkach w wysokości 7,1 mld EUR zgłoszono jako zakończone;

b)  17 projektów o wydatkach w wysokości 0,5 mld EUR ma zostać ukończonych do marca 2019 r. ze środków krajowych (szacuje się, że potrzebna jest dodatkowa kwota w wysokości 0,53 mld EUR);

c)  24 projekty (0,8 mld EUR) rozłożono na lata 2014–2020 i szacuje się, że w ich przypadku wymagane będzie jeszcze 1,1 mld EUR dofinansowania;

d)  21 pozycji o szacunkowym budżecie 1,1 mld EUR anulowano;

pozytywnie ocenia sposób, w jaki Komisja wspierała Grecję w realizacji i zakończeniu projektów unijnych;

38.  z głębokim żalem zauważa, że pomimo wielokrotnych ostrzeżeń ze strony Parlamentu Europejskiego Komisja zareagowała na konflikt interesów premiera Republiki Czeskiej dopiero po tym, jak czeski oddział Transparency International złożył przeciwko niemu skargę w czerwcu 2018 r.; wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że w dokumencie prawnym UE z 19 listopada 2018 r. wskazano, że sytuacja, w jakiej znalazł się premier Czech nosi znamiona konfliktu interesów, ponieważ premier mógł wpływać na decyzje w sprawie przyznawania funduszy unijnych, z których korzystały powiązane z nim(2) przedsiębiorstwa;

39.  w związku z tym wzywa Komisję do dokładnego zbadania konfliktu interesów czeskiego premiera zgodnie z postulatem Parlamentu Europejskiego zawartym w rezolucji z grudnia 2018 r., a także do zbadania jego statusu jako właściciela mediów oraz do wyciągnięcia wniosków;

40.  przypomina, że służby Komisji zwróciły się do krajowego organu odpowiedzialnego za koordynację funduszy UE (Ministerstwo Rozwoju Regionalnego) o przekazanie następujących informacji(3) dotyczących finansowania przedsiębiorstw wchodzących w skład należącego do niego holdingu;

41.  przyjmuje z zadowoleniem fakt, że czeskie Ministerstwo Rozwoju Regionalnego zebrało żądane informacje od różnych zainteresowanych instytucji zarządzających i przekazało je Komisji; zwraca się do Komisji z zapytaniem, jakie działania zamierza ona podjąć w świetle niedawnej oceny prawnej tej sytuacji;

42.  przypomina, że Parlament Europejski zwrócił się w zeszłym roku do Komisji o przyspieszenie kontroli zgodności rozliczeń rozpoczętej 8 stycznia 2016 r. w celu uzyskania szczegółowych i dokładnych informacji na temat ryzyka konfliktu interesów dotyczącego państwowego rolniczego funduszu interwencyjnego w Republice Czeskiej;

Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

Udane działania

43.  odnotowuje postępy w wyborze projektów i to, że do stycznia 2018 r. do wsparcia z EFRR, Funduszu Spójności, EFS i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w kwocie 260 mld EUR, czyli wynoszącego 54 % ogółu środków finansowych dostępnych na okres 2014–2020, zostało wybranych 673,8 tys. projektów; zwraca uwagę, że odsetek wybranych projektów osiągnął 70 % całkowitego finansowania dostępnego na koniec 2018 r. i jest zbliżony do odsetka wybranych projektów w tym samym momencie w ostatnim okresie;

44.  z zadowoleniem stwierdza, że spośród 450 tys. projektów wybranych do końca 2016 r. i mających na celu wspieranie MŚP 84,5 tys. już ukończono, co zwiększa wydajność i konkurencyjność przedsiębiorstw;

45.  z zadowoleniem stwierdza również, że do końca 2017 r. wybrano około 5,5 tys. projektów w terenie w celu wsparcia realizacji połączonego jednolitego rynku cyfrowego, co odpowiada kwocie 9,1 mld EUR inwestycji;

46.  zauważa z zadowoleniem, że jeśli chodzi o efektywność energetyczną i odnawialne źródła energii, powstało ponad 2000 MW dodatkowej mocy energetycznej ze źródeł odnawialnych, a emisje gazów cieplarnianych zmniejszono do końca 2016 r. o prawie 3 mln ton ekwiwalentu CO2; podkreśla jednak, że należy zrobić więcej, aby osiągnąć cele określone w porozumieniu klimatycznym z Paryża z 2015 r.;

47.  zauważa, że do końca 2017 r. zakończono 99 % planów działania dotyczących uwarunkowań ex ante mających wpływ na EFS, Fundusz Spójności i EFRR;

48.  przyjmuje z zadowoleniem w szczególności – w odniesieniu do funduszy strukturalnych – prace kontrolne Trybunału dotyczące środków zapobiegawczych i korekt finansowych, uwarunkowań ex ante, rezerwy wykonania i absorpcji;

49.  zauważa z zadowoleniem, że wyniki i rezultaty przewidziane dla Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD) są bliskie osiągnięcia i że instrument ten uzupełnia krajowe wysiłki na rzecz wyeliminowania ubóstwa i promowania włączenia społecznego;

50.  zauważa, że w trakcie prowadzonego przez Trybunał Obrachunkowy przeglądu 113 zakończonych projektów w obszarze wydatków „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” 65 % projektów posiadało system pomiaru wyników obejmujący wskaźniki produktu i rezultatu związane z celami programu operacyjnego, co stanowi poprawę w porównaniu z poprzednimi latami; zauważa z zaniepokojeniem, że 30 % projektów nie miało żadnych wskaźników rezultatu ani celów, co uniemożliwia ocenę konkretnego wkładu tych projektów w realizację ogólnych celów programu;

Zasadnicze kwestie wymagające poprawy

51.  wyraża ubolewanie w związku z tym, że Trybunał stwierdził i skwantyfikował 36 błędów w próbie 217 transakcji za 2017 r., których nie wykryły instytucje kontrolne w państwach członkowskich, oraz że liczba i skutki tych błędów wskazują na utrzymujące się uchybienia w zakresie prawidłowości wydatków deklarowanych przez instytucje zarządzające; ubolewa również, że Trybunał stwierdził uchybienia w metodach doboru próby stosowanych przez niektóre instytucje kontrolne; wzywa Komisję, by jeszcze ściślej współpracowała z instytucjami zarządzającymi i kontrolnymi poszczególnych państw członkowskich w zakresie wykrywania tych błędów, koncentrując się szczególnie na najczęściej popełnianych błędach;

52.  ubolewa nad faktem, że w 2017 r., jak zauważył Trybunał, Komisja przedstawiła co najmniej 13 różnych poziomów błędu w obszarze spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w okresach programowania 2007–2013 i 2014–2020, co sprawia, że sprawozdawczość jest niejasna i myląca oraz utrudnia ocenę danych;

53.  stwierdza, że organy kontrolne państw członkowskich informują DG REGIO o poziomach błędu dla funduszy strukturalnych dopiero po odliczeniu korekt, co nie daje rzeczywistego obrazu sytuacji projektów UE na miejscu ani poziomu błędu za 2017 r. w odniesieniu do faktycznych wypłat;

54.  jest zaniepokojony, że pomimo znacznego wzrostu średniego poziomu absorpcji w zakresie wykonywanych przez Komisję płatności z 3,7 % w 2016 r. do 16,4 % w 2017 r., absorpcja pozostaje jeszcze niższa niż w analogicznym roku poprzednich WRF, kiedy wyniosła 22,1 % w 2010 r.;

55.  zauważa z zaniepokojeniem, że według stanu na wrzesień 2018 r. nadal 7 niezakończonych planów działania jest związanych z warunkami wstępnymi oraz że podjęto decyzję o jednym zawieszeniu płatności okresowych, a dwa dodatkowe są przedmiotem konsultacji między służbami; ubolewa, że spełnienie warunków wstępnych okazało się obciążeniem administracyjnym dla instytucji zarządzających oraz jedną z przyczyn opóźnionej absorpcji; docenia w szczególności ukierunkowane wsparcie zapewnione organom programowym i zwiększony poziom realizacji osiągnięty dzięki podjętym przez Komisję inicjatywom takim jak inicjatywa na rzecz regionów rozwijających się i grupa zadaniowa ds. lepszego wdrażania; zwraca się do Komisji o dopilnowanie, aby w następnym okresie programowania odpowiednio uwzględniono zidentyfikowane uchybienia i problemy związane ze spełnianiem warunków podstawowych, które zastąpią warunki wstępne;

56.  jest zaniepokojony brakiem przejrzystości w wydatkach na instrumenty finansowe, ponieważ w obecnych WRF dostępnych jest czterokrotnie więcej środków na instrumenty finansowe; zauważa, że do końca 2017 r. 24 państwa członkowskie korzystały z instrumentów finansowych, a całkowity wkład z programu na rzecz instrumentów finansowych wyniósł prawie 18,8 mld EUR (13,3 mld EUR na koniec 2016 r.), z czego 14,2 mld EUR pochodziło z funduszy ESI; zauważa również, że na instrumenty finansowe wypłacono łącznie kwotę 5,5 mld EUR (około 29 %) (3,6 mld EUR na koniec 2016 r.), w tym 4,4 mld EUR z funduszy ESI; jest jednak zaniepokojony, że trzy lata po rozpoczęciu WRF kwotę 1,9 mld EUR (10,1%) wypłacono ostatecznym odbiorcom (1,2 mld EUR na koniec 2016 r.), w tym 1,5 mld EUR (10,5 %) z funduszy ESI;

57.  zgadza się z Trybunałem w sprawie zapotrzebowania na bardziej szczegółowe sprawozdania dotyczące instrumentów finansowych i wzywa Komisję do znacznego usprawnienia sprawozdawczości dotyczącej wyników tych instrumentów w latach 2007–2013 i 2014–2020;

58.  wzywa Komisję do przedstawienia dokładnych i wyczerpujących informacji na temat instrumentów finansowych podlegających zarządzaniu dzielonemu po zamknięciu WRF 2007–2013, ze wskazaniem kwot zwróconych do budżetu Unii i kwot pozostających w państwach członkowskich;

59.  wyraża głębokie ubolewanie, że w kontekście instrumentów finansowych kontrolerzy nie byli w stanie zweryfikować wyboru i realizacji inwestycji na poziomie pośrednika finansowego, gdzie wystąpiły pewne nieprawidłowości, odpowiadające 1 % szacowanego poziomu błędu w dziale „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna”;

60.  podkreśla, że w przeciwieństwie do sytuacji z 2016 r. szacowany poziom błędu w przypadku obszaru spójności obejmuje kwantyfikację wypłat na rzecz instrumentów finansowych dokonanych w 2017 r.; przypomina, że skoro kwalifikowalność wydatków na fundusze strukturalne na lata 2007–2013 odroczono na koniec marca 2017 r., przy obliczaniu poziomu błędu należy uwzględnić wypłaty na rzecz instrumentów finansowych za pierwsze trzy miesiące 2017 r.; ubolewa jednak, że w swoim sprawozdaniu rocznym Trybunał nie wspomniał nigdzie o wyraźnym poziomie błędu w przypadku tych wypłat, z wyjątkiem jednej ramki; apeluje do Trybunału, aby przy określaniu najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu uwzględniał wszystkie nieprawidłowości powodujące skutki finansowe oraz by wyraźnie wskazywał odsetek środków, których błąd dotyczy; wzywa Komisję do przedstawienia niezbędnego wniosku ustawodawczego w celu zapobieżenia przyszłym jednostronnym decyzjom w sprawie rozszerzenia kwalifikowalności wydatków na fundusze strukturalne za pośrednictwem aktów wykonawczych;

61.  wzywa Komisję do dostarczenia dokładnych i wyczerpujących informacji na temat zamknięcia instrumentów finansowych z WRF na lata 2007–2013, z uwzględnieniem ostatecznych kwot zwróconych do budżetu UE i kwot należących do państw członkowskich;

62.  wzywa Komisję, aby w przypadku projektów infrastrukturalnych na dużą skalę uwzględniała wszystkie wynikające z nich zagrożenia dla środowiska oraz aby finansowała tylko te projekty, które wykazały prawdziwą wartość dodaną dla lokalnej ludności oraz dla środowiska, społeczeństwa i gospodarki; podkreśla znaczenie ścisłego monitorowania potencjalnego ryzyka korupcji i nadużyć finansowych w tym zakresie, a także konieczność przeprowadzania dokładnych niezależnych ocen ex ante i ex post w odniesieniu do projektów, które mają być finansowane;

63.  zauważa, że według Komisji państwa członkowskie przeprowadziły niewiele ocen dotyczących Europejskiego Funduszu Społecznego poza Inicjatywą na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; wzywa państwa członkowskie do systematycznej oceny Europejskiego Funduszu Społecznego w celu umożliwienia kształtowania polityki w oparciu o konkretne dane, a także zwraca się do Komisji o promowanie tego procesu;

64.  przypomina, że w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 5/2017 dotyczącym bezrobocia wśród młodzieży Trybunał stwierdził, że mimo pewnych postępów we wdrażaniu gwarancji dla młodzieży i mimo osiągnięcia pewnych rezultatów, sytuacja nie odzwierciedla wstępnych oczekiwań sformułowanych przy uruchamianiu gwarancji dla młodzieży; podkreśla jednak, że Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz gwarancja dla młodzieży to w dalszym ciągu najbardziej innowacyjne i najambitniejsze działania polityczne podejmowane w odpowiedzi na problem bezrobocia wśród ludzi młodych wywołany kryzysem gospodarczym, w związku z czym instytucje unijne, krajowe i regionalne powinny nieprzerwanie wspierać je finansowo i politycznie;

65.  podkreśla, że ustalenie, czy środki budżetowe przeznaczone na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych są dobrze wydawane oraz czy osiągnięto ostateczny cel tej inicjatywy, jakim jest pomoc młodym bezrobotnym w znalezieniu trwałego zatrudnienia, jest możliwe tylko wówczas, gdy operacje będą ściśle i przejrzyście monitorowane w oparciu o wiarygodne i porównywalne dane oraz gdy państwa członkowskie, w których brak jest postępów, zostaną potraktowane w bardziej ambitny sposób; żąda zatem, aby państwa członkowskie pilnie poprawiły monitorowanie, sprawozdawczość i jakość danych oraz zagwarantowały terminowe gromadzenie i udostępnianie wiarygodnych i porównywalnych informacji i danych liczbowych na temat bieżącej realizacji Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, częściej niż wynika to z obowiązku składania sprawozdań rocznych, określonego w art. 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFS; wzywa Komisję do przeglądu wytycznych dotyczących gromadzenia danych zgodnie z zaleceniem Trybunału, aby zmniejszyć ryzyko przeszacowania wyników;

66.  domaga się, aby programy staży i przygotowania zawodowego przewidywały płatne miejsca dla kandydatów, nigdy nie prowadziły do zastępowania regularnych miejsc pracy oraz opierały się na pisemnej umowie o staż lub przygotowanie zawodowe zgodnie z ramami regulacyjnymi lub umowami zbiorowymi obowiązującymi w kraju, w którym odbywa się staż lub przygotowanie zawodowe; należy również przestrzegać zasad określonych w zaleceniu Rady z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie ram jakości staży(4);

Zasoby naturalne

Przykłady udanych działań

67.  z zadowoleniem przyjmuje, że w 2017 r. poziom błędu w dziale „Zasoby naturalne” zmniejszył się i wyniósł 2,4 % (w porównaniu z 2,5 % w 2016 r., 2,9 % w 2015 r. i 3,6 % w 2014 r.), a także że w przypadku trzech czwartych budżetu rolnictwa dotyczących „Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) – płatności bezpośrednich” Trybunał oszacował, że poziom błędu był poniżej progu istotności wynoszącego 2 %;

68.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ogólny poziom błędu ustalony przez Trybunał pokrywa się ściśle z ogólnym poziomem błędu w odniesieniu do WPR podanym w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2017 r., co pokazuje skuteczność planów działań naprawczych wdrożonych przez państwa członkowskie w poprzednich latach;

69.  podkreśla, że pozytywne osiągnięcia w obszarze płatności bezpośrednich z EFRG wynikały głównie z jakości zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK) oraz systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), jak również ze stopniowego wprowadzania geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy oraz nowych wstępnych kontroli krzyżowych wniosków rolników, co doprowadziło do szybszego składania wniosków o pomoc przez beneficjentów i oczekuje się, że pozwoli zapobiec niektórym błędom i zaoszczędzić czas przy rozpatrywaniu wniosków;

70.  stwierdza, że około trzech czwartych wydatków przypada na płatności bezpośrednie z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, w których nie wystąpił istotny poziom błędu; podkreśla, że płatności bezpośrednie dla rolników opierają się na uprawnieniach do płatności, a ponadto były objęte uproszczonymi zasadami dotyczącymi kwalifikowalności gruntów i skutecznym systemem kontroli ex ante (ZSZiK), który umożliwia zautomatyzowane kontrole krzyżowe między bazami danych; jest zaniepokojony utrzymującym się wysokim poziomem błędu w innych obszarach wydatków na rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, działania w dziedzinie klimatu i rybołówstwo; zauważa ponadto, że projekty na rzecz rozwoju obszarów wiejskich są z natury bardziej złożone z uwagi na szersze cele, a wydatki w trzech pozostałych obszarach są współfinansowane lub dokonywane na zasadzie zwrotu poniesionych kosztów, natomiast niekwalifikujący się beneficjenci, niekwalifikowalne działania, projekty lub wydatki odpowiadają za około dwie trzecie szacowanego poziomu błędu w tym dziale WRF;

71.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał – po zbadaniu łącznie 29 projektów inwestycyjnych w zakresie rozwoju obszarów wiejskich – ustalił, że 26 z nich było zgodnych z priorytetami i celami szczegółowymi określonymi w programach rozwoju obszarów wiejskich oraz że państwa członkowskie zastosowały odpowiednie procedury wyboru; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że w większości przypadków beneficjenci analizowanych projektów realizowali je zgodnie z planem, a państwa członkowskie przeprowadzały kontrole w celu upewnienia się, czy koszty były racjonalne; uważa w związku z tym, że podejście ukierunkowane na rozwój obszarów wiejskich musi być kluczowe, istotne i otrzymywać pełne wsparcie w planach strategicznych WPR oraz mieć charakter progresywny;

72.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2017 r. dyrektor generalny DG AGRI odniósł się do nieznacznego wzrostu dochodów rolników, przypominając, że w ciągu ostatnich 4 lat odnotowano ich nieznaczny spadek;

73.  zwraca uwagę, że zdolności naprawcze w ramach korekt finansowych i odzyskiwania środków wzrosły do 2,10 % w porównaniu z 2,04 % w 2016 r., co pozwoliło na dalsze obniżenie kwoty obarczonej ryzykiem w odniesieniu do WPR w 2017 r.;

Zasadnicze kwestie wymagające poprawy

74.  odnotowuje fakt, że płatności bezpośrednie na hektar zmniejszyły się wraz ze wzrostem wielkości gospodarstw, podczas gdy dochody na jednego pracownika wzrosły, oraz że według Komisji ponad połowa beneficjentów to bardzo małe gospodarstwa rolne o powierzchni mniejszej niż 5 ha; zwraca uwagę z zaniepokojeniem, że zgodnie z rocznym sprawozdaniem z działalności DG AGRI duże gospodarstwa dysponujące powierzchnią ponad 250 ha stanowią 1,1 % gospodarstw rolnych, zarządzają 27,8 % całkowitej powierzchni gruntów rolnych i otrzymują 22,1 % całkowitej pomocy bezpośredniej; większość z tych „dużych gospodarstw” dysponuje powierzchnią od 250 do 500 ha; wzywa Komisję do zmiany tego nieuzasadnionego i nierównego traktowania;

75.  odnotowuje szybki wzrost nierówności w zakresie płatności bezpośrednich w niektórych państwach członkowskich, głównie na Słowacji i w Republice Czeskiej, gdzie 7 % beneficjentów otrzymuje obecnie ponad 70 % wszystkich płatności bezpośrednich, a także w Estonii, na Łotwie, Węgrzech, w Rumunii, Bułgarii i Danii, gdzie w ciągu ostatnich dziesięciu lat coraz liczniejsi beneficjenci otrzymali ponad 100 000 EUR; wzywa Komisję i organy krajowe do podjęcia odpowiednich działań w celu zaradzenia tym rosnącym nierównościom, a także do przedstawienia sprawozdania z tych działań;

76.  z ogromnym niepokojem zauważa, że Trybunał stwierdził utrzymujący się wysoki poziom błędu w obszarach odpowiadających jednej czwartej budżetu w dziale „Zasoby naturalne”, obejmujących wydatki na środki rynkowe w ramach EFRG, rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, działania w dziedzinie klimatu i rybołówstwo; zauważa ponadto, że główne źródła błędów to niezgodność z warunkami kwalifikującymi, dostarczanie niedokładnych informacji na temat powierzchni gruntów i niewypełnianie zobowiązań rolno-środowiskowych; podkreśla, że takie błędy powinny być lepiej wykrywane przez instytucje zarządzające w poszczególnych państwach członkowskich albo – w przypadkach, w których kontrole ex post wskazują na te błędy – próby do przyszłych kontroli i kontroli na miejscu powinny być aktualizowane w celu zapewnienia lepszych kontroli;

77.  wzywa Komisję do kontynuowania prac mających na celu ocenę skuteczności działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu usunięcia przyczyn tych błędów, a także do wydania w razie potrzeby dalszych wytycznych lub udzielenia bezpośredniej pomocy;

78.  zwraca się do Komisji, aby zadbała o rzeczywiste uproszczenie procedur dostępu do finansowania i odnośnej dokumentacji, bez uszczerbku dla zasad kontroli i monitorowania; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na wsparcie administracyjne dla drobnych producentów;

79.  z ogromnym niepokojem zauważa, że wyniki przeprowadzanych na miejscu przez DG AGRI kontroli zasady wzajemnej zgodności są niepokojące, a w szczególności, że nałożeniem sankcji zakończyło się 47 % wszystkich kontroli na miejscu; nalega, aby Komisja kontrolowała wdrażanie działań naprawczych wprowadzonych przez organy państw członkowskich, jeśli stwierdzi, że nie może polegać na pracach jednostek certyfikujących lub może na nich polegać w ograniczonym zakresie;

80.  zaleca, aby:

a)  Trybunał Obrachunkowy publikował odrębnie poziomy błędu dotyczące odpowiednio płatności bezpośrednich, operacji rynkowych i wydatków w ramach WPR na rozwój obszarów wiejskich, jak robi to dyrektor generalny DG AGRI w rocznym sprawozdaniu z działalności;

b)  Komisja oceniała skuteczność działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu usunięcia przyczyn błędów oraz wydawała w razie potrzeby dalsze wytyczne;

c)  państwa członkowskie w pełni wykorzystywały możliwości, jakie stwarza system uproszczonych form kosztów w zakresie rozwoju obszarów wiejskich;

d)  Komisja uwzględniała we wnioskach dotyczących przyszłej WPR, że w okresie zmienności dochodów większe gospodarstwa niekoniecznie potrzebują wsparcia stabilizującego dochody na równi z małymi gospodarstwami, gdyż mogą one korzystać z oszczędności skali, potencjalnie zwiększających ich odporność;

e)  DG AGRI zdefiniowała nowy kluczowy cel w zakresie skuteczności działania, któremu będą towarzyszyły wskaźniki, w celu zmniejszenia nierówności w dochodach między rolnikami;

f)  Komisja przeprowadziła pogłębioną analizę jakości badania transakcji przez jednostki certyfikujące;

g)  finansowanie WPR zostało przynajmniej utrzymane na obecnym poziomie i realizowało zadanie, dla którego zostało utworzone, wspierało producentów, aby żyli w zrównoważony sposób, a jednocześnie zapewniało obywatelom Unii przystępne cenowo dostawy najwyższej jakości żywności;

h)  Komisja podjęła działania w celu zapewnienia, by fundusze WPR były rozdzielane w sposób wyważony, tak aby płatności na hektar były przydzielane w skali malejącej w stosunku do wielkości gospodarstwa;

81.  uważa, że Komisja powinna wymagać, aby plany działania państw członkowskich obejmowały działania naprawcze mające na celu wyeliminowanie najczęstszych przyczyn błędów;

82.  biorąc pod uwagę, że cele środowiskowe dotyczące zazieleniania nie spełniły żadnych oczekiwań oraz że spowodowały znaczny wzrost obciążeń administracyjnych zarówno dla rolników, jak i dla administracji publicznych, zwraca się do Komisji o zapewnienie, by zielona struktura nowego wniosku dotyczącego WPR, obejmująca tzw. ekoprogram, osiągnęła lepsze wyniki środowiskowe w oparciu o nagrodę za wysiłki, które doprowadzą do sprostania wzmocnionej warunkowości wynikającej z tego nowego wniosku;

83.  przypomina w szczególności, że dyrektor generalny DG AGRI odnosi się do analizy wykonanej przez zewnętrznego wykonawcę, który stwierdził, że: „ogólnie rzecz biorąc, środki na rzecz zazieleniania doprowadziły do niewielkich zmian w praktykach zarządzania rolników, z wyjątkiem kilku konkretnych obszarów. Zarówno w przypadku państw członkowskich, jak i rolników głównym problemem zamiast priorytetów środowiskowych było zazwyczaj minimalizowanie obciążenia administracyjnego związanego z wdrażaniem oraz unikanie wszelkich błędów, ponieważ kontrolowanie i egzekwowanie może prowadzić do zmniejszenia płatności w ramach WPR”;

84.  wzywa Komisję do dostarczenia danych strukturalnych w odniesieniu do 20 największych odbiorców płatności bezpośrednich w państwach członkowskich;

85.  wyraża zaniepokojenie, że bardzo krytyczne sprawozdania specjalne Trybunału nr 10/2017 i 21/2017 dotyczące młodych rolników i zazieleniania, w których wskazano, że prawie nie osiągnięto pożądanego rezultatu, nie pociągnęły za sobą konsekwencji finansowych; wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że finansowanie tych obszarów polityki jest kontynuowane tak, jak gdyby nic się nie stało;

86.  podkreśla, że po upływie czterech lat od przyjęcia EFMR na lata 2014–2020 w dniu 15 maja 2014 r. poziom jego realizacji pozostaje niezadowalający, jako że do października 2018 r. wykorzystano zaledwie 6,8 % środków dostępnych w ramach zarządzania dzielonego, wynoszących 5,7 mld EUR;

Bezpieczeństwo i obywatelstwo

Przykłady udanych działań

87.  zauważa, że środki przyznane w okresie 2014–2020 na FAMI (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji) zwiększono z 2 752 mln EUR do 5 391,5 mln EUR pod koniec 2017 r. oraz że w latach 2014–2017 liczba osób z grup docelowych, które otrzymały pomoc (w systemach przyjmowania i systemach azylowych), wzrosła z 148 045 do 297 083, przy czym liczba osób korzystających z pomocy prawnej wzrosła z 18 395 (12,4 %) do 56 933 (19,1 %);

88.  podkreśla, że uznaje się, iż główne korzyści na poziomie Unii wynikają z międzynarodowego wymiaru działań, takich jak działania w ramach Europejskiej Sieci Migracyjnej, ale również z podziału obciążenia, a w szczególności z pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych i z mechanizmu relokacji;

89.  zauważa, że liczba osób powracających otrzymujących wsparcie z FAMI wynosiła 48 250 w 2017 r. w porównaniu z 5 904 w 2014 r., a wśród osób, które wróciły, odsetek powrotów, które nie były dobrowolne, wzrósł z jednej czwartej (25 %) w 2014 r. do połowy (50 %) w 2017 r., podczas gdy liczba osób, które wróciły dobrowolnie, wyniosła w 2017 r. 17 736; zauważa również, że nie istnieje kluczowy wskaźnik skuteczności działania służący do pomiaru działań podejmowanych w celu ochrony tych migrantów – o uregulowanym statusie i o nieuregulowanym statusie – którzy najbardziej potrzebują ochrony, tj. kobiet i dzieci;

Zasadnicze kwestie wymagające poprawy

90.  zwraca uwagę, że Trybunał wyraził ubolewanie, iż w sprawozdaniach finansowych dotyczących krajowych programów finansowanych z FAMI i ISF (Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego), rozliczonych przez Komisję w 2017 r., nie wprowadzono rozróżnienia na płatności zaliczkowe dokonane przez państwa członkowskie na rzecz beneficjentów końcowych i na płatności dokonane w celu zwrotu rzeczywiście poniesionych kosztów, w związku z czym Komisja nie może uzyskać informacji o tym, ile faktycznie wydano;

91.  w tym względzie zwraca się do Komisji, aby wymagała od państw członkowskich, by w sprawozdaniach finansowych dotyczących programów krajowych finansowanych z funduszy FAMI i ISF przedstawiały strukturę podawanych kwot w podziale na środki odzyskane, płatności zaliczkowe i rzeczywiście poniesione wydatki oraz by w rocznych sprawozdaniach z działalności, począwszy od 2018 r., podawały rzeczywiste wydatki z każdego funduszu;

92.  wskazuje, że w przypadku Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego DG HOME zgłasza jedynie poziom błędu, od którego zostały już odliczone korekty finansowe, co sprawia, że nie jest jasne, jakie korekty zostały dokonane i jaki jest rzeczywisty poziom błędu w płatnościach dokonanych w 2017 r.;

93.  odnotowuje uwagę Trybunału, że nadmiernie skomplikowana biurokracja może być jedną z przyczyn zwiększenia zaległości w środkach na zobowiązania, i zaleca Komisji uproszczenie wymogów regulacyjnych wprowadzonych wobec organów krajowych zaangażowanych w zarządzanie FAMI i ISF w celu ułatwienia szybszego wykorzystania dostępnych funduszy oraz zwiększenia przejrzystości i rozliczalności wydatków z FAMI i ISF;

94.  zwraca uwagę, że Trybunał stwierdził niespójności w sposobie traktowania przez państwa członkowskie kwalifikowalności podatku od wartości dodanej zadeklarowanego przez organy publiczne, oraz wzywa Komisję do przedstawienia wytycznych dla państw członkowskich w odniesieniu do wdrażania FAMI/ISF oraz do doprecyzowania, że gdy organy publiczne realizują działania UE, współfinansowanie UE nie może przekraczać całkowitej kwoty wydatków kwalifikowalnych bez VAT;

95.  zaleca, aby:

a)  Komisja określiła i wprowadziła zrównoważoną i wszechstronną politykę migracyjną opartą na zasadach solidarności i partnerstwa zamiast uznawać politykę migracyjną za kwestię zarządzania kryzysowego;

b)  DG HOME wprowadziła kluczowy wskaźnik skuteczności działania dotyczący migrantów znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, w szczególności migrujących dzieci oraz kobiet i dziewcząt będących uchodźczyniami, aby zapobiegać nadużyciom i handlowi ludźmi oraz unikać tych praktyk;

c)  DG HOME systematycznie przedstawiała poziomy błędu w chwili dokonywania płatności i poziom błędu resztowego;

d)  Komisja wymagała od państw członkowskich, by w rocznych sprawozdaniach finansowych dotyczących programów krajowych finansowanych z funduszy AMIF i ISF przedstawiały strukturę podawanych kwot w podziale na środki odzyskane, zaliczki i rzeczywiście poniesione wydatki, a także by w rocznych sprawozdaniach z działalności, począwszy od 2018 r., podawały rzeczywiste wydatki na każdy fundusz;

96.  wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu uchybień stwierdzonych w zakresie zarządzania i kontroli EASO; uważa za niedopuszczalne, że Komisja nie zapewniła skutecznej kontroli i nie podjęła szybkich kroków w celu uregulowania tej sytuacji; wzywa Komisję do stałego monitorowania agencji działających w ramach działu 3;

97.  wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że istnieje ryzyko, iż środki UE przeznaczone na rozwój zostaną wykorzystane do innych celów, takich jak walka z nieuregulowaną migracją lub działania wojskowe;

ZARZĄDZANIE BEZPOŚREDNIE

98.  wskazuje, że w odniesieniu do 2017 r. Trybunał stwierdził, że najwyższy szacowany poziom błędu wystąpił w wydatkach w dziale „Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, gdzie wyniósł 4,2 %; zauważa, że są to wydatki zarządzane bezpośrednio przez Komisję, za które Komisja ponosi wyłączną i bezpośrednią odpowiedzialność; oczekuje, że Komisja przyjmie pilny plan działania na rzecz poprawy sytuacji i podejmie wszelkie działania, jakie leżą w jej gestii, aby obniżyć poziom błędu w wydatkach;

99.  wyraża ubolewanie w związku z tym, że spośród 130 transakcji skontrolowanych przez Trybunał 66 transakcji (51 %) zawierało błędy, oraz w związku z tym, że w przypadku 17 błędów kwantyfikowalnych popełnionych przez beneficjentów Komisja lub niezależny kontroler dysponowali wystarczającymi informacjami zawartymi we wniosku o zwrot kosztów (np. nieprawidłowy kurs wymiany bądź koszt poniesiony poza okresem sprawozdawczym), aby zapobiec tym błędom lub wykryć je i skorygować przed zaakceptowaniem wydatków; podkreśla, że gdyby Komisja w odpowiedni sposób wykorzystała wszystkie dostępne jej informacje, szacowany poziom błędu w ramach tego rozdziału byłby o 1,5 punktu procentowego niższy;

100.  wzywa Komisję do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu lepszego wykorzystywania dostępnych informacji z myślą o zapobieganiu błędom i ich korygowaniu przed dokonaniem płatności, tak by przywrócić pozytywną tendencję obniżania poziomu błędu odnotowaną w poprzednich latach (z 5,6 % w 2014 r. do 4,4 % w 2015 r. i 4,1 % w 2016 r.);

101.  zauważa, że Trybunał nie określił odrębnego poziomu błędu dla obszaru bezpieczeństwa i obywatelstwa, ponieważ tylko niewielka część (2 %) płatności z tytułu budżetu na rok 2017 odnosi się do tego obszaru, ale że DG HOME w rocznym sprawozdaniu z działalności przedstawiła następujące poziomy błędu, które jednak nie zostały sprawdzone przez Trybunał:

a)  Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi (SOLID): wykryty poziom błędu wynoszący 2,26 % i poziom błędu resztowego wynoszący 0,75 %;

b)  Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (FAMI) i Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF): wykryty poziom błędu wynoszący 0 % i poziom błędu resztowego wynoszący 1,54 %;

c)  Zarządzanie pośrednie – agencje zdecentralizowane: poziom błędu resztowego na poziomie poniżej 2 %;

102.  zauważa, że w odniesieniu do 2017 r. Trybunał nie obliczył poziomu błędu dotyczącego środków unijnych wydanych w ramach działu 4 WRF „Globalny wymiar Europy” i że decyzja ta została podjęta zgodnie z ogólną strategią Trybunału, aby ograniczyć badania bezpośrednie i częściowo polegać na tzw. pracy innych osób;

103.  przyjmuje do wiadomości pozytywny rozwój sytuacji w zakresie poziomu błędu resztowego, na który wskazują badania poziomu błędu resztowego zlecone przez DG DEVCO i DG NEAR, a także zauważa, że najbardziej prawdopodobny szacowany reprezentatywny poziom błędu resztowego dla transakcji DG DEVCO wyniósł 1,18 % w porównaniu z 1,67 % w 2016 r. i 2,2 % w 2015 r., natomiast w przypadku transakcji DG NEAR poziom błędu resztowego wyniósł 0,67 %;

104.  zauważa jednak, że poziom błędu resztowego DG DEVCO i DG NEAR nie odnosi się do próby wszystkich płatności z tytułu bieżących projektów, ale został obliczony dla transakcji odnoszących się tylko do umów zamkniętych, w odniesieniu do których zastosowano wszystkie kontrole i weryfikacje, co powoduje, że przeanalizowano jedynie płatności dokonane przed rokiem 2017, a nie faktyczny poziom błędu w płatnościach za 2017 r.;

105.  odnotowuje fakt, że Trybunał uznał, iż badania poziomu błędu resztowego były zasadniczo odpowiednie do zakładanych celów, chociaż Trybunał wyraził poważne obawy co do jakości tych badań;

106.  z niepokojem zauważa, że, pomimo dobrych wyników pod względem poziomu błędu, jedynym obszarem wydatków o orientacyjnym poziomie błędu powyżej 2 % jest „Zarządzanie bezpośrednie – Dotacje”: poziom błędu wyniósł tu 2, 80 % dla DG NEAR i 2,12 % dla DG DEVCO;

107.  wzywa DG RTD do publikowania zaleceń dla poszczególnych krajów w rocznym sprawozdaniu z działalności DG RTD;

108.  podkreśla wysoce negatywne ustalenia Trybunału dotyczące partnerstw publiczno-prywatnych(5) (PPP) oraz zalecenie Trybunału, aby „nie wspierać intensywniejszego i powszechniejszego korzystania z PPP” w Unii; wzywa Komisję do pełnego uwzględnienia tego zalecenia przy zajmowaniu się PPP w krajach rozwijających się, gdzie warunki skutecznego wdrażania PPP są jeszcze trudniejsze niż w UE;

109.  z zadowoleniem przyjmuje rezultaty osiągnięte w 2017 r. w ramach trzech osi programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI); zwraca uwagę na znaczenie wsparcia w ramach tego programu, a zwłaszcza w ramach jego osi Progress i europejskiej sieci służb zatrudnienia (EURES), z perspektywy wdrożenia Europejskiego filaru praw socjalnych; z niepokojem zauważa jednak, że sekcja tematyczna dotycząca przedsiębiorczości społecznej, wchodząca w zakres osi programu EaSI poświęconej mikrofinansowaniu i przedsiębiorczości społecznej, nadal nie osiąga zadowalających wyników; docenia fakt, że Komisja ściśle współpracuje z Europejskim Funduszem Inwestycyjnym (EFI) w celu dopilnowania, by zobowiązał się on do pełnego wykorzystania zasobów w ramach sekcji tematycznej dotyczącej przedsiębiorczości społecznej;

Badania naukowe i innowacje

Udane działania

110.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przy współfinansowaniu ze strony UE w ramach programu „Horyzont 2020” Gérard Mourou zdobył wraz z innymi naukowcami Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za badania dotyczące ultrakrótkich, ultraostrych impulsów laserowych ułatwiających refrakcyjną operację oka, a także że Międzynarodowe Konsorcjum ds. Badań nad Chorobami Rzadkimi (IRDIRC) osiągnęło swój cel, jakim było opracowanie 200 nowych terapii w zakresie chorób rzadkich, trzy lata wcześniej niż przewidziano;

111.  zauważa ponadto, że w ramach działań „Maria Skłodowska-Curie” z programu „Horyzont 2020” zapewniono finansowanie dla 3600 naukowców na wszystkich etapach kariery, niezależnie od ich wieku i obywatelstwa, oraz że dwóch z trzech naukowców, którym przyznano w 2017 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za optymalizację mikroskopów elektronowych, uczestniczyło w działaniach „Maria Skłodowska-Curie” i innych projektach badawczych finansowanych przez UE;

112.  z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie w październiku 2017 r. pierwszego etapu projektu pilotażowego Europejskiej Rady ds. Innowacji w ramach programu prac „Horyzont 2020” na lata 2018–2020; przeznaczono na niego środki w wysokości 2,7 mld EUR, a jego celem jest wspieranie najwyższej klasy innowatorów, przedsiębiorstw typu start-up, małych przedsiębiorstw i badaczy mających błyskotliwe pomysły, które radykalnie różnią się od istniejących produktów, usług lub modeli biznesowych, są wysoce ryzykowne i mają potencjał rozwoju w skali międzynarodowej;

113.  zauważa, że Komisja rozważa możliwość dalszego rozszerzenia stosowania uproszczonej formy kosztów, w szczególności dzięki wykorzystywaniu finansowania ryczałtowego;

Zasadnicze kwestie wymagające poprawy

114.  zauważa, że zgodnie z europejską tablicą wyników innowacji wyniki UE w zakresie innowacji poprawiły się od 2010 r. o 5,8 %; zauważa jednak, że nie odnotowano konwergencji między państwami UE; zauważa, że następujące kraje są głównymi beneficjentami funduszy w ramach programu „Horyzont 2020” (wnioskowany unijny wkład netto w euro): Niemcy – 5 710 188 927,80 / Zjednoczone Królestwo 5 152 013 650,95 / Francja 3 787 670 675,13; wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na geograficzny podział funduszy przeznaczonych na badania w celu przyspieszenia stworzenia równych warunków działania na rzecz wzrostu i zatrudnienia w europejskiej przestrzeni badawczej;

115.  zauważa, że Komisja przyznaje, iż istnieją pewne niedociągnięcia w realizacji programu „Horyzont 2020”, które utrudniają ocenę postępów programu w stosunku do wszystkich jego celów w danym momencie; oczekuje, że we wnioskach dotyczących programu „Horyzont Europa” w kolejnych WRF niedociągnięcia te zostaną wyeliminowane, i wyraża ubolewanie, że w obecnym okresie nie rozważa się środków na rzecz poprawy ram wykonania;

116.  zauważa, że w rocznym sprawozdaniu z działalności Dyrekcji Generalnej (DG) RTD wymieniono 6 różnych poziomów błędu – trzy dotyczące 7PR i trzy dotyczące programu „Horyzont 2020”; podkreśla, że takie podejście nie ułatwia zapewnienia przejrzystości i rozliczalności i należy je niezwłocznie poprawić; zgadza się jednak, że chodzi tu o dwa różne programy w dwóch różnych okresach finansowania;

Bezpieczeństwo i obywatelstwo

Przykłady udanych działań

117.  zwraca uwagę, że DG Home zarządzała budżetem w wysokości 1,831 mln EUR na migrację i 313,75 mln EUR na bezpieczeństwo oraz że początkowy całkowity budżet w wysokości 6,9 mld EUR przewidziany w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 został znacząco wzmocniony w latach 2015–2017 kwotą 3,9 mld EUR;

118.  zauważa, że zwiększono budżet zarządzany przez DG HOME oraz liczbę pracowników tej dyrekcji, aby mogła ona poradzić sobie z intensyfikacją działań w związku z kryzysem migracyjnym i zagrożeniami dla bezpieczeństwa wewnętrznego; jeśli chodzi o zasoby ludzkie, pod koniec 2017 r. DG HOME zatrudniała 556 pracowników w porównaniu z 480 pracownikami w 2016 r.;

Zasadnicze kwestie wymagające poprawy

119.  z zaniepokojeniem zauważa, że tempo wdrażania środków zarządzanych przez DG HOME doprowadziło do wzrostu o 24 % łącznej kwoty zobowiązań pozostających do spłaty na koniec 2017 r. oraz że dobry wskaźnik wykonania w 2017 r. odzwierciedla fakt, że część środków na zobowiązania przeniesiono na 2018 r.;

120.  wyraża zaniepokojenie znacznymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w systemach zarządzania i kontroli EASO, które to nieprawidłowości uzasadniały przyjęcie zastrzeżenia z przyczyn związanych z reputacją; podkreśla jednak, że DG HOME zareagowała natychmiast, wprowadzając procedurę współdecyzji stosowaną przez zarząd oraz ustanawiając nowe zarządzanie EASO w celu opanowania sytuacji;

121.  ponownie domaga się określenia w liniach budżetowych dotyczących programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 zasobów przydzielonych na każdy z celów tego programu, który ma doprowadzić do równouprawnienia płci, co zagwarantuje należytą rozliczalność funduszy wydawanych w tej dziedzinie;

122.  ponawia apel o wprowadzenie odrębnej linii budżetowej z myślą o realizacji celu szczegółowego programu Dafne, aby pokazać zaangażowanie Unii w dziedzinie przeciwdziałania przemocy wobec kobiet i dziewcząt; wzywa do podniesienia zasobów w tej linii budżetowej oraz do odwrócenia tendencji spadkowej w odniesieniu do środków przeznaczonych na program Daphne w okresie 2014–2020; apeluje o nieustawanie w staraniach mających na celu informowanie o dotacjach przewidzianych w ramach celu szczegółowego programu Dafne, jak i o wprowadzenie środków z myślą o uczynieniu procedur administracyjnych związanych z programem bardziej przyjaznymi dla jego beneficjentów;

Globalny wymiar Europy

Przykłady udanych działań

123.  zwraca uwagę, że prace Trybunału dotyczące prawidłowości transakcji ujawniły, że Komisja wzmocniła systemy kontroli, co doprowadziło do proporcjonalnego zmniejszenia liczby błędów w stosunku do poprzednich poświadczeń wiarygodności;

124.  zauważa, że Trybunał skontrolował również wyniki siedmiu projektów; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że we wszystkich siedmiu projektach miały zastosowanie odpowiednie wskaźniki skuteczności działania oraz że ramy były dobrze zorganizowane i przewidywały wykonalne założenia;

125.  przyjmuje do wiadomości sprawozdanie specjalne Trybunału dotyczące pomocy UE dla Mjanmy/Birmy oraz odpowiedź Komisji; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje to, że UE odegrała wiodącą rolę we wspieraniu priorytetów rozwojowych w trudnych warunkach i przy ograniczonych zasobach kadrowych; zauważa jednak, że pomoc UE została uznana za jedynie częściowo skuteczną; wspiera Trybunał w położeniu nacisku na potrzebę zwrócenia większej uwagi na mobilizację dochodów krajowych, w szczególności w gospodarkach wschodzących; wobec udokumentowanych okrucieństw popełnionych przez armię Mjanmy/Birmy wyraża ogromne zaniepokojenie z powodu ciągłego sektorowego wsparcia budżetowego z budżetu UE na rzecz Mjanmy/Birmy;

126.  apeluje o to, by w odniesieniu do rozwoju przyjąć podejście oparte na systemie zachęt i wprowadzić zasadę „więcej za więcej”, biorąc za przykład europejską politykę sąsiedztwa; wyraża przekonanie, że im intensywniej i szybciej dane państwo przeprowadza wewnętrzne reformy w obszarze budowania i umacniania instytucji demokratycznych oraz poszanowania praw człowieka i praworządności, tym większe wsparcie ze strony Unii powinno otrzymywać;

127.  podkreśla, jak ważne jest zwiększenie środków przeznaczanych na wspieranie dobrych rządów, demokracji i praworządności w krajach rozwijających się, aby promować odpowiedzialność i przejrzystość w instytucjach, wspierać budowanie zdolności oraz sprzyjać partycypacyjnemu podejmowaniu decyzji i publicznemu dostępowi do informacji;

128.  zwraca uwagę na skalę i skutki ubóstwa energetycznego w krajach rozwijających się oraz na silne zaangażowanie Unii w działania zmierzające do ograniczenia takiego ubóstwa; podkreśla potrzebę podjęcia zdecydowanych i skoordynowanych wysiłków przez rządy i zainteresowane strony w odnośnych krajach w celu ograniczenia ubóstwa energetycznego;

Zasadnicze kwestie wymagające poprawy

129.  z niepokojem zauważa, że Trybunał wykrył powtarzające się błędy dotyczące nadmiernego rozliczania wydatków w płatnościach okresowych;

130.  ponownie ubolewa nad tym, że sprawozdania z zarządzania pomocą zewnętrzną (EAMR), składane przez szefów delegatur Unii, nie są załączane do rocznych sprawozdań z działalności DG DEVCO i NEAR, choć taki wymóg przewidziano w art. 67 ust. 3 rozporządzenia finansowego; ubolewa nad tym, że są one notorycznie uznawane za poufne, podczas gdy na mocy art. 67 ust. 3 rozporządzenia finansowego sprawozdania te „udostępnia się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownych przypadkach z należytym uwzględnieniem ich poufnego charakteru”;

131.  obserwuje z zaniepokojeniem dużą koncentrację umów w rękach bardzo ograniczonej liczby krajowych agencji rozwoju, co niesie ze sobą ryzyko renacjonalizacji polityki UE, a więc zjawiska sprzecznego z interesami większej integracji polityki zagranicznej UE; apeluje do Komisji, aby nie tylko zapewniła organowi udzielającemu absolutorium dostęp do oceny filarów, ale także aby podała tę ocenę do wiadomości publicznej; w tym kontekście obserwuje z zaniepokojeniem komercyjny charakter tych krajowych podmiotów, na który powołuje się Komisja Europejska, aby ograniczyć dostęp do przedmiotowych informacji; wzywa Komisję do jak najszybszego wzmocnienia i utrwalenia kontroli nad procedurami przetargowymi i procedurami zawierania umów, aby uniknąć wszelkiego rodzaju zakłóceń konkurencji między tą ograniczoną liczbą agencji krajowych otrzymujących znaczne dotacje oraz innymi podmiotami publicznymi i prywatnymi wykazującymi wyraźną postawę proeuropejską;

132.  z niepokojem zauważa, że Trybunał stwierdził, iż badania poziomu błędu resztowego mają pewne ograniczenia, ponieważ są to badania, a nie kontrole, a zatem nie są zgodne z Międzynarodowymi Standardami Rewizji Finansowej i obejmują bardzo ograniczone kontrole zamówień publicznych;

133.  wzywa DG NEAR i DG DEVCO, aby począwszy od badania poziomu błędu resztowego za 2019 r. przekazywały wykonawcy badania dokładniejsze wytyczne dotyczące kontroli udzielania zamówień publicznych drugiego stopnia oraz aby dokonywały stratyfikacji badanej populacji według ryzyka nieodłącznego projektów, kładąc większy nacisk na dotacje objęte zarządzaniem bezpośrednim, a mniejszy na transakcje w ramach wsparcia budżetowego;

134.  wzywa Komisję, aby podjęła niezbędne środki w celu usunięcia niedociągnięć wykrytych przez jej własną Służbę Audytu Wewnętrznego oraz aby przekształciła sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną w wiarygodny i w pełni publiczny dokument należycie uzasadniający poświadczenia wiarygodności składane przez szefów delegatur i dyrektora generalnego DG DEVCO;

135.  uważa, że przy udzielaniu pomocy zewnętrznej Komisja powinna zwracać większą uwagę na przestrzeganie praw człowieka, zgodnie z Kartą ONZ, a także praworządności w krajach otrzymujących pomoc;

136.   wyraża zaniepokojenie brakiem dostrzegalności wspólnego finansowania projektów przez UE; wzywa Komisję do poprawy widoczności i do wzmocnienia komplementarności działań różnych instrumentów;

137.  jest bardzo zaniepokojony utrzymującą się we wnioskach Komisji tendencją do ignorowania prawnie wiążących postanowień rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014(6), jeśli chodzi o wydatki kwalifikujące się jako oficjalna pomoc rozwojowa (ODA) i kraje kwalifikujące się do otrzymania środków z Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; przypomina, że legalność wydatków UE jest kluczową zasadą należytego zarządzania finansami oraz że względy polityczne nie powinny przeważać nad wyraźnie określonymi przepisami prawnymi; przypomina, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju jest przede wszystkim instrumentem walki z ubóstwem;

138.  ubolewa, że w każdym rocznym sprawozdaniu z działalności od 2012 r. Dyrekcja Generalna Komisji ds. Współpracy Międzynarodowej i Rozwoju musiała umieścić zastrzeżenie co do prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń, co wskazuje na poważne wewnętrzne niedociągnięcia w zarządzaniu;

Środowisko, zdrowie publiczne i bezpieczeństwo żywności

139.  zauważa, że w 2017 r. obchodzono 25. rocznicę ustanowienia programu LIFE; podkreśla, że program ten zapewnił 222 mln EUR na współfinansowanie 139 nowych projektów; podkreśla, że należy dołożyć dalszych starań, aby zmniejszyć opóźnienia w płatnościach w ramach programu LIFE, jako że w 2017 r. 5,8 % płatności dokonano po przewidzianych w prawie terminach (3,9 % w 2016 r., 12 % w 2015 r.);

140.  wskazuje, że w 2017 r. wydano śródterminową ocenę programu LIFE, obejmującą lata 2014–2015; zauważa, że ponieważ większości projektów jeszcze nie rozpoczęto, a niewiele projektów zakończono, ocena ta skupiała się głównie na procesach wprowadzonych z myślą o realizacji celów programu LIFE i stwierdzono w niej, że program LIFE zapewnia Unii wartość dodaną, oraz wskazano ewentualne usprawnienia; podkreśla, że procedury zarządzania dotacjami, w szczególności procedury dotyczące wniosków i sprawozdawczości, należy nie tylko uprościć, ale też znacznie przyspieszyć;

141.  odnotowuje, że postanowienia decyzji o eksternalizacji dotyczącej współpracy z Agencją Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME) odnoszące się do personelu wskazują, że sytuacja kadrowa w DG ENV jest bardzo napięta, jeśli chodzi o działania związane z programem LIFE, co może wymagać dalszego przeglądu metod i organizacji pracy w tej dyrekcji;

142.  podkreśla, że poddane audytowi systemy kontroli wewnętrznej DG ENV i DG CLIMA są tylko częściowo skuteczne, ponieważ należy jeszcze wdrożyć niektóre bardzo ważne zalecenia zgodnie z ustalonymi planami działań;

143.  podkreśla, że DG CLIMA i DG BUDG monitorują cel dotyczący uwzględniania kwestii klimatu w wieloletnich ramach finansowych na poziomie 20 % oraz że DG CLIMA wspiera inne DG we włączaniu kwestii klimatu do ich działań; ubolewa nad tym, że w 2017 r. jedynie 19,3 % budżetu Unii przeznaczono na działania związane z klimatem oraz że szacuje się, iż średnia za okres 2014–2020 wyniesie zaledwie 18,8 %;

144.  wyraża zaniepokojenie tym, że w rocznym sprawozdaniu z działalności DG CLIMA za 2017 r. powtórzono zastrzeżenie z przyczyn związanych z reputacją dotyczące utrzymującego się poważnego uchybienia w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonego w rejestrze Unii dotyczącym systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS);

145.  ubolewa nad tym, że w 2017 r. średni błąd rezydualny DG SANTE sięgnął 2,5 % dla ogólnej działalności w obszarze bezpieczeństwa żywności i paszy i przekroczył próg istotności wynoszący 2 %; zwraca uwagę, że jest to spowodowane zawyżeniem przez państwa członkowskie kosztów, o zwrot których się ubiegano, w kontekście zmian strukturalnych wprowadzonych do zarządzania tymi wnioskami i kontrolowania ich w jednym państwie członkowskim; zwraca się do DG SANTE o podjęcie wszystkich możliwych środków, by taka sytuacja już się nie powtórzyła, na przykład poprzez częstsze korzystanie ze środków upraszczających przewidzianych w rozporządzeniu finansowym;

146.  podkreśla, że w 2017 r. DG SANTE wydała ocenę śródterminową wspólnych ram finansowych dla łańcucha żywnościowego 2014–2020, w której stwierdzono, że obecne ramy funkcjonują prawidłowo i przyczyniły się do zapewnienia wartości dodanej UE; odnotowuje, że zgodnie z zaleceniem Trybunału Komisja pracuje nad stworzeniem metody analizy opłacalności w dziedzinie łańcucha żywnościowego, która zostanie wdrożona w celu zapewnienia w przyszłości solidniejszej oceny gospodarczej działań finansowanych przez Unię;

Transport i turystyka

147.  zauważa, że w 2017 r. Komisja wybrała 152 projekty na łączną kwotę finansowania z CEF w sektorze transportu w wysokości 2,7 mld EUR, przy czym całkowita kwota inwestycji wyniosła 4,7 mld EUR, włączając inne publiczne i prywatne źródła finansowania; ponownie podkreśla znaczenie instrumentu finansowania CEF dla ukończenia sieci TEN-T, utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu, rozwijania połączeń transgranicznych i uzupełniania brakujących połączeń; 

148.  zwraca się do europejskich koordynatorów TEN-T o przeprowadzenie wnikliwej oceny zakończonych projektów i usprawnień zrealizowanych wzdłuż korytarzy TEN-T w bieżącym okresie programowania oraz o przedstawienie tej oceny Komisji i Parlamentowi;

149.  apeluje do Komisji, aby z myślą o sektorze transportu z odpowiednim wyprzedzeniem przedstawiła jasną ocenę wpływu EFIS na inne instrumenty finansowe, zwłaszcza CEF, oraz na spójność instrumentu dłużnego w ramach CEF z innymi inicjatywami Unii, zanim przedłożony zostanie wniosek w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych; zwraca uwagę, że ocena ta powinna zawierać jasną analizę równowagi geograficznej w odniesieniu do inwestycji w sektorze transportu; przypomina jednak, że kwot wydawanych w ramach instrumentu finansowego nie należy uważać za jedyne właściwe kryteria oceny jego wyników; w związku z tym zachęca Komisję do pogłębienia oceny wyników osiągniętych w ramach projektów transportowych finansowanych przez Unię oraz do prowadzenia pomiaru ich wartości dodanej;

150.   z zadowoleniem przyjmuje wyniki wydanego w 2017 r. zaproszenia do składania wniosków dotyczących łączenia finansowania CEF oraz decyzję o zwiększeniu jego budżetu do 1,35 mld EUR, potwierdzające adekwatność i wartość dodaną wynikającą z wykorzystania dotacji UE do łączenia finansowania ze środkami pochodzącymi z Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub krajowych banków prorozwojowych lub innych instytucji finansowania rozwoju i publicznych instytucji finansowych, a także od instytucji finansowych sektora prywatnego i inwestorów z sektora prywatnego, w tym poprzez partnerstwa publiczno-prywatne; jest zdania, że w związku z tym należy nadal wspierać z CEF działania umożliwiające łączenie dotacji unijnych oraz innych źródeł finansowania, utrzymując dotacje jako główny instrument finansowania;

151.  zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji – w ramach audytu nadzoru Komisji nad wdrażaniem instrumentów finansowych CEF – stwierdziła, iż wskaźnik wykonania instrumentów finansowych CEF był bardzo niski, a większość środków budżetowych pierwotnie przeznaczonych na instrumenty finansowe CEF (2,43 mld EUR) została ponownie przydzielona na linie budżetowe dla dotacji CEF, pozostawiając jedynie 296 mln EUR na instrumenty finansowe CEF do 2020 r.; ponadto zauważa, że jedną z przyczyn tej sytuacji był fakt, że kryteria kwalifikowalności instrumentów finansowych CEF i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) w dużej mierze pokrywają się, a potencjalne projekty kwalifikowalne CEF faktycznie zostały sfinansowane przez EFIS, któremu nadano większy priorytet polityczny i większy zakres; w kwestii CEF wzywa Komisję do poszerzenia wiedzy beneficjentów na temat zasad kwalifikowalności, zwłaszcza przez wprowadzenie jasnego rozróżnienia między umową o realizację a umową o podwykonawstwo, co było głównym źródłem niejasności wśród beneficjentów; wzywa Komisję do zadbania o to, by instrumenty finansowe raczej się uzupełniały, a nie zastępowały;

152.  zauważa, że rok 2017 był pierwszym rokiem kampanii kontroli dotyczącej CEF oraz że stwierdzenie istotnego poziomu błędu dla wszystkich sektorów CEF będzie wymagało kolejnych dwóch do trzech lat prowadzenia kontroli CEF; niemniej jednak z zadowoleniem przyjmuje fakt, że poziom błędów wykrytych w zakończonych w 2017 r. kontrolach CEF i TEN-T był bardzo niski;

153.  jest zaniepokojony faktem, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji wykryła istotne uchybienia w obecnym systemie monitorowania polityki w zakresie bezpieczeństwa lotniczego i morskiego w DG MOVE oraz wydała trzy bardzo ważne zalecenia; wzywa DG MOVE do pełnego wdrożenia planu działania, który przygotowała w celu zajęcia się zidentyfikowanymi zagrożeniami;

Kultura i edukacja

154.  wyraża zadowolenie z wyników uzyskanych podczas 30 lat istnienia programu mobilności Erasmus, w którym od 1987 r. wzięło udział 9 mln osób, w tym osób młodych i studentów, a ostatnio również osób zatrudnionych; podkreśla dużą europejską wartość dodaną programu oraz fakt, że stanowi on udaną strategiczną inwestycję w młodzież europejską;

155.  odnotowuje, że program Erasmus musi być w większym stopniu dostępny dla grup zmarginalizowanych, w szczególności dla osób z niepełnosprawnościami i osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych, osób mniej uprzywilejowanych pod względem geograficznym, osób przedwcześnie kończących naukę, osób należących do mniejszości, osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej itp.;

156.  jest zaniepokojony nikłym wykorzystaniem instrumentu gwarancji kredytów studenckich z programu Erasmus+ oraz jego niedostatecznym zasięgiem geograficznym, ograniczonym do banków w trzech krajach i uniwersytetów w dwóch innych; wzywa Komisję i Europejski Fundusz Inwestycyjny do wprowadzenia w życie strategii wdrażania w celu osiągnięcia jak najwyższej skuteczności instrumentu do 2020 r.; ewentualnie wzywa do ułatwienia redystrybucji niewykorzystanych funduszy w ramach samego programu oraz do umożliwienia szerszego finansowania działań w ramach poszczególnych komponentów programu;

157.  jest zaniepokojony wciąż jeszcze niskimi wskaźnikami powodzenia projektów finansowanych z programu Europa dla Obywateli i z podprogramu Kultura (program Kreatywna Europa) – odpowiednio 21 % i 22 % w 2017 r.; podkreśla, że konieczne jest odpowiednie podwyższenie środków finansowych w celu poprawy tych niezadowalających rezultatów, które przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego w założeniach programu, zniechęcając obywateli do uczestnictwa;

158.  podkreśla rolę Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego we wdrażaniu trzech programów w zakresie kultury i edukacji; wyraża jednak zaniepokojenie z powodu słabej kontroli wewnętrznej w tej agencji, co wykazał audyt dotyczący zarządzania dotacjami udzielanymi w ramach programów Erasmus+ i Kreatywna Europa; zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji stwierdziła niedociągnięcia w procesie zarządzania przez agencję dotacjami w ramach programu Erasmus +; uważa w związku z tym, że Komisja i agencja nie powinny mieć problemu z podjęciem niezbędnych działań korygujących w celu zagwarantowania pełnej przejrzystości i najwyższej jakości realizowanych programów kulturalnych i edukacyjnych;

ZARZĄDZANIE POŚREDNIE I INSTRUMENTY FINANSOWE

159.  zauważa, że w 2017 r. Komisja podpisała z agencjami ONZ umowy przewidujące wkłady z budżetu UE o wartości niemal 253,5 mln EUR, przy czym najwięksi beneficjenci to program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (119,21 mln EUR), UNICEF (29,34 mln EUR) i Biuro ONZ ds. Obsługi Projektów (20,05 mln EUR), a także umowy z Bankiem Światowym o wartości 174,11 mln EUR;

160.  zachęca Radę, Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny, by biorąc pod uwagę zmianę warunków pomocy z dotacji bezpośrednich na fundusze powiernicze i finansowanie mieszane, w tym za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju, zawarły porozumienie międzyinstytucjonalne z Parlamentem Europejskim dotyczące przejrzystości, rozliczalności i kontroli parlamentarnej w oparciu o zasady polityki określone w nowym Europejskim konsensusie w sprawie rozwoju;

161.  z zadowoleniem przyjmuje zalecenia Trybunału dotyczące poprawy przejrzystości środków UE wydatkowanych przez organizacje pozarządowe, opublikowane w sprawozdaniu specjalnym nr 35/2018, w którym zaleca on między innymi, by Komisja zwiększyła w swoim systemie rachunkowości wiarygodność informacji o organizacjach pozarządowych oraz aby poprawiła jakość informacji gromadzonych na temat środków wydatkowanych przez organizacje pozarządowe; wzywa zatem Komisję do wdrożenia tych zaleceń przed końcem obecnej kadencji;

162.  zdaje sobie w pełni sprawę ze złożoności wielu wyzwań i z zapotrzebowania na związane z nimi wielopłaszczyznowe i komplementarne działania, ale podkreśla, że konieczne są jasne ustalenia dotyczące finansowania oraz że trzeba przestrzegać zobowiązań międzynarodowych;

163.  zauważa, że liczba instrumentów finansowych znacznie wzrosła, co daje nowe możliwości łączenia środków w sektorze transportu, a równocześnie prowadzi do powstawania złożonej sieci uzgodnień wokół budżetu Unii; wyraża zaniepokojenie, że te instrumenty istniejące poza budżetem UE mogą obniżyć poziom rozliczalności i przejrzystości z powodu braku spójnych zasad sprawozdawczości, audytu i kontroli publicznej; wzywa Komisję do znalezienia sposobu zreformowania systemu budżetowego UE, a w szczególności najlepszego sposobu zadbania o to, by nie dopuścić do takiej złożoności ogólnych ustaleń dotyczących finansowania, która będzie wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów strategicznych UE oraz do zagwarantowania rozliczalności, przejrzystości i możliwości kontroli;

164.  zwraca uwagę, że władza budżetowa zwiększyła gwarancję EFIS z 16 mld EUR do 26 mld EUR i docelową wartość inwestycji z 315 mld EUR do 500 mld EUR, oraz że do końca 2017 r. grupa EBI podpisała umowy o wartości 36,7 mld EUR (2016 r. – 21,3 mld EUR);

165.  zwraca uwagę, że według Trybunału 64 % łącznej wartości umów dotyczących EFIS, które grupa EBI podpisała do końca 2017 r., dotyczyło przede wszystkim sześciu państw członkowskich; Francji, Włoch, Hiszpanii, Niemiec, Zjednoczonego Królestwa, Polski;

166.  ubolewa nad faktem, że tylko 20 % finansowania EFIS wspiera projekty, które przyczyniają się do łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, podczas gdy standardowy portfel EBI osiągnął próg 25 %; wzywa Komisję do oferowania zrównoważonych wariantów finansowania lub zapewniania funduszy i sprzyjającego otoczenia inwestycyjnego, które odzwierciedla unijne zobowiązania i cele ogólne, aby sprzyjać spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz innowacjom w Unii oraz umacniać społeczny wymiar inwestycji poprzez wypełnianie luki inwestycyjnej w sektorze socjalnym i w zakresie bezpieczeństwa infrastruktury;

167.  wzywa Komisję do dopilnowania, by organy zarządzające EFIS uwzględniały potrzebę odpowiedniej równowagi geograficznej przy zawieraniu umów oraz informowały Parlament o osiąganych postępach;

Obszar badań naukowych

168.  zauważa, że jeśli chodzi o płatności, w 2017 r. Komisja zainwestowała 11,2 mld EUR w obszarze badań naukowych i innowacji, przy czym 58 % tych środków było zarządzanych bezpośrednio, a 42 % przyznano za pośrednictwem organów, którym powierzono to zadanie, z czego 18,2 % (583 mln EUR) przekazano za pośrednictwem wspólnych przedsięwzięć, a 16,8 % (540 mln EUR) – za pośrednictwem Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (EFI);

169.  wzywa Komisję do poinformowania Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu w drugiej połowie 2019 r. o wdrażaniu i wynikach instrumentów finansowych w obszarze badań naukowych;

Fundusze powiernicze

170.  zwraca uwagę, że w ramach pomocy dla krajów spoza Unii w coraz większym stopniu wykorzystywano alternatywne modele finansowania – takie jak fundusze powiernicze czy Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji – co zwiększa złożoność istniejących struktur finansowych; przyznaje jednak, że instrumenty te umożliwiły szybkie reagowanie w trudnych okolicznościach i zapewniają elastyczność;

171.  zwraca uwagę, że łączenie środków z EFR, budżetu UE i od innych darczyńców w ramach funduszy powierniczych nie może skutkować tym, że środki przeznaczone na politykę rozwoju i współpracy nie będą trafiały do jej zwyczajowych beneficjentów lub nie będą umożliwiały osiągnięcia jej pierwotnych celów, takich jak wyeliminowanie ubóstwa i wspieranie praw podstawowych;

172.  zwraca uwagę, że częstsze wykorzystywanie funduszy powierniczych wynika również z braku elastyczności, którym charakteryzuje się budżet Unii;

173.  podkreśla, że coraz powszechniejsze wykorzystywanie do realizacji polityk unijnych innych mechanizmów finansowych obok środków z budżetu UE zagraża utrzymaniu obecnego poziomu rozliczalności i przejrzystości, gdyż zasady sprawozdawczości, kontroli i nadzoru publicznego nie są spójne; wzywa zatem Komisję, aby rozważyła likwidację funduszy powierniczych, zwłaszcza, gdy ich „nadzwyczajny” charakter nie jest należycie uzasadniony, gdy nie są w stanie przyciągnąć znaczących wkładów ze strony innych darczyńców oraz gdy występuje ryzyko łamania praw człowieka lub gdy są w nie zaangażowane organy państw trzecich, które nie przestrzegają praw podstawowych;

Instrument Pomocy dla Turcji

174.  zauważa, że w sprawozdaniu specjalnym nr 27/2018 w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji Trybunał stwierdził, iż w trudnych okolicznościach Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji doprowadził do szybkiego uruchomienia 3 mld EUR, co pozwoliło na szybką reakcję w obliczu kryzysu uchodźczego, ale nie osiągnął w pełni zakładanego celu, tj. skutecznej koordynacji tych działań lub uzyskania odpowiedniego stosunku wartości do ceny; zwraca się do Komisji o wdrożenie wszystkich zaleceń wydanych przez Trybunał w odniesieniu do Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, w szczególności o poprawę monitorowania i sprawozdawczości w przypadku projektów pomocy pieniężnej oraz o poprawę warunków działania (międzynarodowych) organizacji pozarządowych we współpracy z władzami tureckimi, w celu zadbania o to, by środki były właściwie wydatkowane na projekty dotyczące uchodźców i nie były wykorzystywane do innych celów; wzywa Komisję do regularnego składania Parlamentowi sprawozdań na temat zgodności finansowanych działań z odnośną podstawą prawną;

175.  zauważa ponadto, że według Trybunału w ramach projektów objętych kontrolą Trybunału udzielono cennego wsparcia uchodźcom i że w przypadku większości z nich zrealizowano zakładane cele, lecz w przypadku połowy z nich nie osiągnięto jeszcze spodziewanych wyników;

176.  zauważa, że w opinii Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja powinna uczynić więcej w celu zadbania o to, by oświadczenie UE–Turcja gwarantowało poszanowanie praw podstawowych UE, i w związku z tym wzywa Komisję, aby systematycznie uwzględniała kwestie związane z prawami podstawowymi w decyzjach, które podejmuje w ramach tego instrumentu, w tym poprzez oceny wpływu na prawa podstawowe; wzywa Komisję do regularnego składania Parlamentowi Europejskiemu sprawozdań w tej sprawie;

177.  ubolewa, że dziennikarskie śledztwo European Investigative Collaborations (EIC) podało w wątpliwość sposób wykorzystania środków instrumentu; wzywa Komisję do dogłębnego zbadania tej kwestii i przedłożenia Parlamentowi sprawozdania z wyników tej analizy;

178.  wzywa DG DEVCO do przeglądu do 2020 r. obowiązujących wytycznych dla beneficjentów projektów realizowanych w trybie zarządzania pośredniego w celu zadbania o to, by planowane działania były realizowane terminowo i przyczyniały się do praktycznego wykorzystania efektów projektów, aby uzyskać najlepszy możliwy stosunek wartości do ceny;

179.  zauważa, że Trybunał stwierdza, iż poziom błędu w wydatkach w obszarze „Administracja” nie był istotny; niemniej jednak z niepokojem zauważa, że poziom błędu wzrósł w porównaniu z rokiem poprzednim (0,55 % w 2017 r. i 0,2 % w 2016 r.);

180.  zauważa, że chociaż Trybunał nie stwierdził żadnych istotnych uchybień, wskazał on znane już obszary, w których można wprowadzić ulepszenia;

Administracja

Procedura mianowania sekretarza generalnego Komisji

181.  nie jest zadowolony z reakcji Komisji wobec uzasadnionego zaniepokojenia przebiegiem procedury ze strony mediów i ogółu obywateli bezpośrednio po mianowaniu sekretarza generalnego Komisji Europejskiej, z wyjaśnień Komisji przedstawionych podczas debaty na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego ani z pisemnej reakcji Komisji na rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r., które były wymijające, defensywne i legalistyczne, co wskazuje na brak wrażliwości na to, jak duże znaczenie obywatele europejscy przywiązują do przejrzystych, uczciwych i otwartych procedur rekrutacji;

182.  przypomina w tym kontekście, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zidentyfikował w swoim zaleceniu w sprawach połączonych 488/2018/KR i 514/2018/KR cztery elementy niewłaściwego administrowania; zauważa, że wnioski Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich są „w dużej mierze podobne do wniosków Parlamentu Europejskiego” oraz że zgadza się on z oceną Parlamentu Europejskiego, zgodnie z którą podwójne mianowanie naciągnęło zasady prawa, a może i nawet je przekroczyło; zwraca uwagę na końcowe zalecenie Rzecznika przedstawione Komisji, zgodnie z którym powinna ona opracować specjalną procedurę mianowania swojego sekretarza generalnego – odrębną i niezależną od innych procedur mianowania urzędników wyższego szczebla; wyraża jednak ubolewanie w związku ze skierowaną do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich arogancką odpowiedzią Komisji z dnia 3 grudnia 2018 r., w której nie zagłębia się ona w kwestie poruszone przez Rzecznika po rozpatrzeniu przez niego 11 000 stron dokumentacji;

183.  przyjmuje do wiadomości, że w dniu 25 września 2018 r. komisarz Oettinger zorganizował międzyinstytucjonalny okrągły stół poświęcony kwestiom wyboru i mianowania urzędników wyższego szczebla, choć wydaje się, że niewiele z niego wynikło; w związku z tym wzywa Komisję do wprowadzenia w życie ust. 29 rezolucji w sprawie polityki Komisji w dziedzinie prawości;

184.  wzywa Komisję oraz wszystkie instytucje europejskie do dokonania, w razie potrzeby, przeglądu procedur mianowania, w szczególności urzędników wyższego szczebla oraz, w stosownych przypadkach, członków gabinetów, a także do podjęcia dodatkowych działań w celu zwiększenia przejrzystości, uczciwości i równości szans w przebiegu procedur mianowania na podstawie ustaleń Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz badania przeprowadzonego przez Parlament Europejski w sprawie procedur mianowania w instytucjach Unii Europejskiej, które zostanie opublikowane niebawem; wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu do dnia 31 sierpnia 2019 r. poczynionych postępów;

Szkoły Europejskie

185.  zwraca uwagę, że w 2017 r. Szkoły Europejskie otrzymały z budżetu europejskiego 189,9 mln EUR;

186.  zauważa, że kontrola Trybunału nie wykazała istotnych błędów w końcowym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Szkół Europejskich za 2017 r. oraz że Szkoły Europejskie i Biuro Sekretarza Generalnego sporządziły sprawozdania finansowe w terminie przewidzianym prawem; zwraca jednak uwagę, że system kontroli wewnętrznej Szkół Europejskich wymaga dalszych usprawnień, by zastosować się do zaleceń Trybunału i Służby Audytu Wewnętrznego Komisji Europejskiej;

187.  stwierdza z irytacją, że od ponad 15 lat wciąż nie powstał system należytego zarządzania finansami Szkół Europejskich;

188.   wciąż niepokoją go poważne braki w systemach kontroli wewnętrznej stosowanych przez Biuro Sekretarza Generalnego i w wybranych szkołach, zwłaszcza jeżeli chodzi o systemy płatności, środowisko kontroli i procedury rekrutacji;

189.   zauważa, że Trybunał nie był w stanie potwierdzić, iż zarządzanie finansami w szkołach w 2017 r. było zgodne z rozporządzeniem finansowym i przepisami wykonawczymi do tego rozporządzenia; wobec powyższego domaga się dalszych działań na rzecz wprowadzenia w życie pozostałych zaleceń, które dotyczą zarządzania rachunkami pozabudżetowymi, usprawnienia systemu rachunkowości i kontroli wewnętrznej, rekrutacji, procedur dokonywania płatności oraz opracowania wytycznych w celu poprawy zarządzania budżetem;

190.  ponownie wyraża stanowisko, że istnieje pilna potrzeba dokonania „kompleksowego przeglądu” systemu Szkół Europejskich w celu zastanowienia się nad „reformą w odniesieniu do kwestii dotyczących zarządzania oraz kwestii finansowych, organizacyjnych i pedagogicznych”, a także przypomina o skierowanym do Komisji wezwaniu „do corocznego przedstawiania Parlamentowi sprawozdania zawierającego ocenę postępów”;

191.  uważa za niedopuszczalne, by zgodnie ze stwierdzeniem Komisji osiem kluczowych lub bardzo ważnych zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji w latach 2014–2017 nadal nie zostało wdrożonych; domaga się przedłożenia do dnia 30 czerwca 2019 r. sprawozdania z postępów we wdrażaniu tych zaleceń;

Działania podjęte w następstwie udzielenia Komisji absolutorium za 2016 r.

192.  zauważa, że w komunikacie w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016 (COM(2018)0545) Komisja dokonała wyboru 394 kwestii spośród zagadnień poruszonych przez Parlament w odniesieniu do roku budżetowego 2016 i nie odniosła się do 108 ustępów; domaga się, by Komisja szczegółowo odpowiedziała na wszystkie kwestie poruszone przez Parlament Europejski w rezolucjach, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium;

193.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja odpowiedziała na uwagi Parlamentu dotyczące sprawozdań z zarządzania pomocą zewnętrzną i kluczowych wskaźników skuteczności działania, zawarte w rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016(7), i wprowadziła zmiany w celu poprawy tych wskaźników; zauważa, że Komisja przekazała Parlamentowi sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną za 2017 r. bez ograniczeń związanych z poufnością, ale ubolewa, że dostęp do tych sprawozdań stał się de facto bardziej uciążliwy; oczekuje ułatwionego dla Parlamentu dostępu do tych sprawozdań w przyszłości;

Sprawy różne

194.  wyraża zaniepokojenie, że Komisja zwleka z rozwiązaniem nasilającego się problemu rozbieżności współczynnika korygującego stosowanego w przypadku europejskich urzędników pełniących służbę w Luksemburgu, ponieważ od poziomu 5 % przewidzianego w regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej rozbieżność ta w 2018 r. wzrosła ponad trzykrotnie (16,8 %), skutkując obniżeniem atrakcyjności Luksemburga i niesprawiedliwą dyskryminacją ponad 11 tys. pracowników Unii Europejskiej, z których ponad jedna trzecia jest zmuszona mieszkać w sąsiednich krajach, co zwiększa ruch transgraniczny; zauważa, że inne instytucje międzynarodowe z siedzibą w Luksemburgu znalazły już pozytywne rozwiązanie tego problemu; wzywa Komisję do zbadania na własną rękę problemu tkwiącego w obecnym współczynniku korygującym i do podjęcia niezbędnych działań;

195.  apeluje do Komisji, aby – podobnie jak to miało miejsce w 2018 r. w przypadku umowy z lekarzami i stomatologami – wypowiedziała umowę zawartą z luksemburskimi szpitalami w sprawie cen usług opieki medycznej dla urzędników i pracowników Unii Europejskiej w Luksemburgu, która kosztuje ponad 2 mln EUR rocznie i narusza przepisy dyrektywy 2011/24/UE w zakresie równego traktowania europejskich pacjentów, w ślad za wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z 2000 r. (wyrok w sprawie Ferliniego);

196.  wzywa Komisję do przeprowadzenia możliwie jak najbardziej rygorystycznej i aktualnej analizy wpływu koncepcji otwartej przestrzeni biurowej, jak w przypadku nowego budynku JMO II, na wydajność i obowiązek zapewnienia godziwych warunków pracy i odpowiedniego miejsca pracy personelowi, którego to dotyczy; zwraca się do Komisji o poinformowanie Parlamentu o wyniku tej analizy;

Lata 2014–2017: w jaki sposób Parlament Europejski przyczynił się i wciąż się przyczynia do ustanowienia struktur należytego zarządzania finansami w Komisji i w państwach członkowskich

Budżetowanie wynikowe i kontrola wykonania zadań

197.  domaga się, by planowanie i wykonywanie budżetu Unii Europejskiej oraz składanie sprawozdań z osiągniętych wyników było ukierunkowane na realizację polityk;

198.  nalegał, by wykonywanie budżetu Unii Europejskiej koncentrowało się na wynikach i osiąganiu szerszych pozytywnych skutków oraz by struktura budżetu UE została zmieniona w taki sposób, by przewidywała pomiar postępów i wyników;

199.  w tym kontekście zachęcał Komisję i Trybunał do poświęcenia większej uwagi uproszczeniom, osiąganym wynikom i szerszym skutkom, kontrolom wykonania zadań i ostatecznemu wpływowi polityk;

200.  podkreśla, że wszelkie kontrole powinny koncentrować się na obszarach, w których najczęściej mogą występować błędy, a w szczególności na tych, na które przeznacza się największe środki;

201.  zwraca uwagę na ścisłą współpracę z Komisją nad rozwinięciem sprawozdania oceniającego na podstawie art. 318 w kompleksowe sprawozdanie podsumowujące, odnotowujące postępy w różnych obszarach polityki, które to sprawozdanie zostało później włączone jako pierwsza część do sprawozdania rocznego na temat zarządzania budżetem i jego wyników;

Zintegrowane ramy kontroli wewnętrznej

202.  poparł włączenie do zmienionego rozporządzenia finansowego art. 63 – który wprowadza „system jednolitej kontroli” do zarządzania dzielonego – podkreślając, że kluczowym ogniwem łańcucha jednolitej kontroli są dobrze funkcjonujące systemy zarządzania i kontroli na szczeblu krajowym i europejskim; zgadza się, że podejście oparte na jednolitej kontroli umożliwia lepsze wykorzystanie zasobów i powinno wyeliminować powielanie kontroli na poziomie beneficjentów; zwraca uwagę, że strategia Komisji polegająca na jednolitej kontroli ma na celu upewnienie się co do wiarygodności wyników kontroli i poziomów błędów zgłaszanych corocznie przez instytucje kontrolne oraz monitorowanie ich pracy za pomocą solidnych i skoordynowanych ram kontroli i audytu; zachęca Komisję do dalszego monitorowania i przeglądu pracy instytucji kontrolnych w celu zapewnienia wspólnych ram kontroli i wiarygodnych wyników;

Badania naukowe

203.  opowiedział się za jaśniejszymi zasadami i powszechniejszym stosowaniem uproszczonych form kosztów, np. płatności ryczałtowych w ramach programu „Horyzont 2020”;

Fundusze strukturalne

204.  położył nacisk na zwiększenie ciężaru odpowiedzialności krajowych organów ds. zarządzania i kontroli za wykonanie budżetu;

205.  poparł odejście od systemu „zwrotu wydatków” (zwrot poniesionych wydatków) na rzecz systemu „uprawnień do płatności”, który znacznie zmniejsza ryzyko błędów;

Rolnictwo

206.  opowiedział się za wzmocnieniem wymogów środowiskowych, za bardziej sprawiedliwym przydziałem wsparcia dochodowego z progresywnym systemem płatności korzystnym dla małych gospodarstw oraz dla zrównoważonego i przyjaznego środowisku rolnictwa, a także za tym, by WPR w krótkim czasie i raz na zawsze stała się bardziej atrakcyjna dla młodych rolników;

207.  apelował o to, by WPR stała się bardziej zrównoważona pod względem środowiskowym, a jednocześnie bardziej przyjazna dla rolników;

Migracja

208.  przyczynił się do tego, by finansowanie unijne sprostało rosnącym wyzwaniom w zakresie migracji w latach 2015–2018 poprzez podwojenie finansowania do kwoty 22 mld EUR;

209.  wezwał państwa członkowskie do zajęcia się pierwotnymi przyczynami migracji w koordynacji z polityką rozwoju i z polityką zagraniczną;

Sprawy zagraniczne UE

210.  apelował, by polityka zagraniczna UE była spójna i dobrze skoordynowana oraz by EFR, fundusze powiernicze i instrumenty finansowe były zarządzane w sposób spójny z polityką wewnętrzną;

Administracja

211.  nalegał na zmianę kodeksu postępowania komisarzy, który ostatecznie wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2018 r.;

212.  domagał się dokonania przeglądu procedur rekrutacji urzędników wyższego szczebla w instytucjach i organach europejskich oraz publikowania wszystkich wakatów w trosce o przejrzystość, uczciwość i równość szans;

213.  stale opowiadał się za polityką zerowej tolerancji wobec nadużyć finansowych;

Zalecenia na przyszłość

Sprawozdawczość

214.  przypomina, że w odniesieniu do przyszłych lat art. 247 ust. 1 lit. c) rozporządzenia finansowego stanowi, iż Komisja ma obowiązek corocznie przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zintegrowany zestaw sprawozdań finansowych i sprawozdań w zakresie rozliczalności, w tym długoterminową prognozę przyszłych wpływów i wypływów obejmującą 5 kolejnych lat;

215.  nalega, by sprawozdanie to zawierało analizę wpływu zobowiązań na wielkość zaległości w płatnościach w danych wieloletnich ramach finansowych;

216.  wzywa Komisję, by do celów zarządzania i sprawozdawczości oraz w trosce o przyszłą unijną politykę zarządzania przepływami migracyjnymi i integracji opracowała metodę rejestrowania unijnych wydatków budżetowych pozwalającą na zgłaszanie wszystkich środków przeznaczonych na rozwiązanie kryzysu uchodźczego i migracyjnego;

217.  zastanawia się, dlaczego Komisja stosuje dwa zestawy celów i wskaźników do pomiaru skuteczności zarządzania finansami: z jednej strony dyrektorzy generalni Komisji oceniają w rocznych sprawozdaniach z działalności realizację celów określonych w swoich planach zarządzania, a z drugiej strony Komisja dokonuje pomiaru wyników programów wydatków za pomocą załączonych do projektu budżetu oświadczeń programowych dotyczących wydatków operacyjnych; wzywa Komisję do sporządzania sprawozdań w oparciu o jeden zestaw celów i wskaźników;

218.  zwraca uwagę, że informacje o wynikach są wykorzystywane głównie na szczeblu DG do zarządzania programami i politykami; jest zaniepokojony tym, że ponieważ informacje o wynikach, które zaspokajają bieżące potrzeby w ramach zarządzania, nie odpowiadają obowiązkom Komisji w zakresie sprawozdawczości zewnętrznej, DG zasadniczo nie korzystają na potrzeby zarządzania swoimi wynikami w wykonywaniu budżetu UE z podstawowych sprawozdań z realizacji celów, opracowywanych przez Komisję;

219.  zwraca uwagę, że DG i Komisja nie są zobowiązane do wyjaśniania w sprawozdaniach z realizacji celów, w jaki sposób wykorzystały informacje o wynikach w procesie podejmowania decyzji; wzywa Komisję do uwzględniania takich informacji w przyszłych sprawozdaniach z realizacji celów, opracowywanych przez Komisję i DG;

220.  ponownie ubolewa, że roczne sprawozdania z działalności nie obejmują oświadczenia o jakości przekazanych danych dotyczących wyników, zatem przyjmując roczne sprawozdanie z zarządzania budżetem i jego wyników, kolegium komisarzy bierze na siebie ogólną odpowiedzialność polityczną za zarządzanie finansami w budżecie Unii, ale nie za informacje o wynikach i rezultatach;

221.  zwraca uwagę, że komunikat dla Komisji w sprawie administracji w Komisji Europejskiej przyjęty w dniu 21 listopada 2018 r. nie zmienia rozróżnienia na „polityczną odpowiedzialność komisarzy” i „operacyjną odpowiedzialność dyrektorów generalnych” wprowadzonego reformą administracyjną z 2000 r.; zauważa, że nie zawsze było jasno określone, czy „odpowiedzialność polityczna” obejmuje odpowiedzialność za dyrekcje generalne, czy też jest od nich odrębna;

222.  ponownie przypomina ustalenia z kontroli przeprowadzonej przez Trybunał w 2017 r., w których jest mowa o tym, że Komisja powinna „korzystać z [własnych informacji o wynikach] na większą skalę, a jednocześnie położyć większy nacisk na wyniki w swojej kulturze wewnętrznej”; w związku z tym wzywa Komisję do stosowania budżetowania wynikowego w całym cyklu polityki;

223.  ubolewa nad coraz późniejszą publikacją „Rocznego sprawozdania Komisji w sprawie wdrażania instrumentów Unii Europejskiej na rzecz finansowania działań zewnętrznych”, co praktycznie utrudnia nadzór ze strony Parlamentu i ogranicza publiczną odpowiedzialność, jako że sprawozdanie za 2016 r. opublikowano dopiero w marcu 2018 r., a sprawozdania za 2017 r. wciąż nie ma; wzywa Komisję do opublikowania sprawozdania za 2018 r. najpóźniej do końca września 2019 r. oraz do przestrzegania tego harmonogramu w kolejnych latach;

224.  zauważa, że w systemach pomiaru wyników stosowanych przez władze państw członkowskich wykryto szereg uchybień, w dużej mierze związanych z projektami zrealizowanymi w latach 2007–2013; zwraca się do Komisji, aby udoskonaliła ogólny system pomiaru wyników, w tym funkcjonowanie wskaźników rezultatu na poziomie projektu, aby umożliwić ocenę wkładu danego projektu w realizację szczegółowych celów programów operacyjnych; zauważa, że przepisy dotyczące okresu programowania 2014–2020 wzmocniły logikę interwencji i zorientowanie na wyniki;

225.  ponownie domaga się, aby z uwagi na wielość źródeł finansowania Komisja zapewniała łatwy dostęp do projektów, najlepiej w ramach punktu kompleksowej obsługi, aby obywatele mogli śledzić postępy w realizacji i finansowanie infrastruktury współfinansowanej ze środków unijnych oraz przez EFIS; z tego względu zachęca Komisję do publikowania – we współpracy z państwami członkowskimi – rocznego przeglądu projektów w dziedzinie transportu i turystyki, które były współfinansowane ze środków EFRR oraz funduszy spójności, jak ma to miejsce w przypadku instrumentu „Łącząc Europę”;

226.  zwraca się do Komisji, aby:

a)  usprawniła sprawozdawczość dotyczącą realizacji celów, a konkretnie:

–  jeszcze bardziej zmniejszyła liczbę celów i wskaźników stosowanych w różnych sprawozdaniach z realizacji celów oraz skoncentrowała się na tych, które najlepiej mierzą wyniki budżetu Unii;

–  uzyskała większą zbieżność celów o wysokim poziomie ogólności ze szczegółowymi celami programów i polityk;

b)  lepiej wyważała sprawozdawczość dotyczącą realizacji celów, wyraźnie przedstawiając informacje dotyczące głównych wyzwań UE, którym jeszcze należy sprostać;

c)  składała oświadczenie w sprawie jakości przekazanych w sprawozdaniach danych dotyczących wyników;

d)  w rocznym sprawozdaniu na temat zarządzania budżetem i jego wyników wzięła na siebie ogólną odpowiedzialność polityczną za informacje o wynikach i rezultatach;

e)  uwzględniła w sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów, w tym w sprawozdaniu rocznym na temat zarządzania budżetem i jego wyników, aktualne informacje o wynikach dotyczące postępów poczynionych na rzecz osiągnięcia zakładanych celów oraz zawsze podejmowała lub proponowała działania w razie ich nieosiągnięcia;

f)  wskazywała, w jaki sposób informacje o wynikach dotyczące budżetu UE zostały wykorzystane w procesie podejmowania decyzji;

g)  wprowadziła lub ulepszyła środki i zachęty w celu większego skoncentrowania się na wynikach w kulturze wewnętrznej Komisji, uwzględniając w szczególności możliwości, jakie oferują zmienione rozporządzenie finansowe, inicjatywa „Budżet UE zorientowany na wyniki”, sprawozdawczość dotycząca realizacji celów w odniesieniu do trwających projektów i inne źródła;

h)  opracowała metody przetwarzania danych na potrzeby dużych zbiorów danych pochodzących ze sprawozdań z realizacji celów, aby zapewnić terminowy, uczciwy i prawdziwy obraz osiągnięć; nalega, aby sprawozdawczość dotycząca realizacji celów była wykorzystywana do podejmowania działań naprawczych, gdy cele programów nie są osiągane;

227.  zaleca, by Trybunał w swoim sprawozdaniu rocznym nadal ujmował osobny rozdział dotyczący bezpieczeństwa i obywatelstwa oraz pogłębiał analizę w tym zakresie, ponieważ zainteresowanie publiczne i polityczne częścią budżetu Unii dotyczącą bezpieczeństwa i migracji znacznie przewyższa jej ciężar finansowy;

228.  wzywa Komisję do przedstawienia przeglądu nadmiernej rekompensaty VAT w ramach finansowanych ze środków UE projektów w obszarze spójności i rozwoju obszarów wiejskich, która to rekompensata szkodzi finansowym interesom Unii i europejskich podatników;

229.  przyjmuje z zadowoleniem przedstawioną w dokumencie konsultacyjnym pt. „Okresowa sprawozdawczość z wyników działania UE” propozycję Trybunału, by publikować raz do roku, w listopadzie roku N+1, ocenę wyników działania UE obejmującą szczegółowy przegląd informacji o wynikach przekazanych przez Komisję w sprawozdaniu oceniającym na mocy art. 318 TFUE; ponownie domaga się, by w drugiej części tego sprawozdania znalazł się szczegółowy przegląd syntezy zarządzania finansami przez Komisję, jak przewidziano w drugiej części sprawozdania rocznego na temat zarządzania budżetem i jego wyników;

230.  przypomina, że ostatecznym celem bardziej skoncentrowanej na wynikach analizy kontrolnej powinno być wprowadzenie ogólnego i spójnego modelu kosztów i korzyści służącego do oceny wykonania budżetu europejskiego;

231.  nalega, by Trybunał lepiej koordynował oceny wyników na poziomie projektu prowadzone w kontekście prac nad poświadczeniem wiarygodności z pozostałymi pracami dotyczącymi wyników, zwłaszcza za sprawą przedstawiania głównych wniosków ze sprawozdań specjalnych w rozdziałach sektorowych sprawozdania rocznego;

232.  zwraca się do Trybunału o przedstawienie organom udzielającym absolutorium w rocznym sprawozdaniu Trybunału oceny, zarówno pod względem zgodności, jak i wyników, każdej z polityk europejskich z odzwierciedleniem w kolejnych rozdziałach poszczególnych działów budżetu;

233.  nalega, aby Trybunał wprowadził rozszerzone działania następcze w związku z zaleceniami z przeprowadzonych przez niego kontroli wykonania zadań;

234.  podkreśla, że prawa kobiet i kwestie równouprawnienia płci należy uwzględniać i gwarantować we wszystkich obszarach polityki; ponownie apeluje zatem o uwzględnianie aspektu płci na każdym etapie procedury budżetowej, łącznie z wykonaniem budżetu i oceną jego wykonania;

235.  ponownie zwraca się o włączenie do zestawu wspólnych wskaźników rezultatu mierzących wykonanie budżetu UE także wskaźników dotyczących kwestii związanych z płcią z poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami, czyli zgodnie z zasadami oszczędności, efektywności i skuteczności;

Obliczanie poziomu błędu i sprawozdawczość dotycząca poziomu błędu

236.  uważa, że metoda Komisji, którą posługuje się ona do szacowania kwot obarczonych ryzykiem lub błędów, poprawiła się z upływem lat, lecz szacunki poziomu nieprawidłowych wydatków dokonywane przez poszczególne DG nie są oparte na spójnej metodzie, oraz że w rocznych sprawozdaniach z działalności DG i w rocznym sprawozdaniu na temat zarządzania budżetem i jego wyników używa się skomplikowanej terminologii, która może dezorientować;

237.  zauważa w szczególności, że służby Komisji stosują co najmniej wszystkie następujące pojęcia: poziom błędu resztowego, zgłoszony poziom błędu, poziom błędu w chwili dokonywania płatności, poziom błędu stwierdzony w danym roku, poziomu netto błędu resztowego, średnia ważona poziomu błędu, poziom błędu resztowego w momencie zamknięcia lub wspólny reprezentatywny poziom błędu;

238.  zwraca ponadto uwagę, że szacunki kwoty obarczonej ryzykiem w odniesieniu do wydatków za ponad trzy kwartały 2017 r. DG Komisji opierają na danych dostarczanych przez organy krajowe, choć z rocznych sprawozdań z działalności odnośnych dyrekcji generalnych Komisji (zwłaszcza DG AGRI i DG REGIO) wynika, że wiarygodność sprawozdań państw członkowskich z kontroli pozostaje wyzwaniem;

239.  zwraca uwagę, że łączna kwota obarczona ryzykiem w momencie dokonywania płatności oszacowana przez Komisję w jej sprawozdaniu rocznym na temat zarządzania budżetem i jego wyników za 2017 r. opiera się na danych liczbowych przedstawionych przez poszczególne służby odpowiedzialne za programy wydatków, które posługują się różnymi metodami obliczania poziomu błędu odzwierciedlającymi różne ramy prawne i organizacyjne; podkreśla, że dalsza harmonizacja metod obliczania zwiększyłaby wiarygodność, rozliczalność i przejrzystość zgłaszanej łącznej kwoty obarczonej ryzykiem i dałaby w przyszłości jasny obraz sytuacji w odniesieniu do poziomu błędu resztowego i poziomu ryzyka związanego z płatnościami;

240.  jest zaniepokojony tym, że w sprawozdaniu rocznym na temat zarządzania budżetem i jego wyników porównuje się bardzo różne dane liczbowe, a zatem wprowadza ono w błąd, jako że szacowany przez Trybunał poziom błędu to poziom błędu w momencie dokonywania płatności i bez odliczenia korekt, gdy tymczasem całkowita kwota obarczona ryzykiem wykazana przez Komisję w sprawozdaniu rocznym na temat zarządzania budżetem i jego wyników jest obliczana po odjęciu korekt; uważa zatem, że niemożliwe jest dokonanie właściwych porównań lub wyciągnięcie wiarygodnych wniosków; popiera obliczanie przez Trybunał poziomu błędu bez uwzględnienia korekt; wzywa Komisję do podawania we wszystkich rocznych sprawozdaniach z działalności, jak i w rocznym sprawozdaniu na temat zarządzania budżetem i jego wyników, poziomów błędu bez korekt i z uwzględnieniem korekt; byłby wdzięczny Trybunałowi – w trosce o znalezienie rozwiązania tego braku porównywalności – za wyrażenie opinii na temat wykazywanego przez Komisję poziomu błędu po korekcie;

241.  w związku z tym zwraca się do Komisji dalsze o ujednolicenie metod obliczania poziomów błędu z metodami Trybunału, przy czym powinna ona uwzględnić różne zasady zarządzania i podstawy prawne, a jednocześnie zapewnić porównywalność poziomów błędu, oraz o wyraźne rozróżnianie kwoty obarczonej ryzykiem z uwzględnieniem zintegrowanych korekt finansowych i takiej kwoty bez korekt; zwraca się również do Komisji o przedstawienie informacji o zdolności naprawczej na potrzeby odzyskiwania nienależnie wypłaconych środków z budżetu UE;

242.  ponownie wyraża zaniepokojenie rozbieżnością metod obliczania błędów stosowanych przez Komisję i przez Trybunał, co uniemożliwia prawidłowe porównywanie zgłaszanych przez nie poziomów błędu; podkreśla, że aby dokonać wiarygodnego porównania poziomów błędu zgłoszonych przez Komisję w sprawozdaniu rocznym na temat zarządzania budżetem i jego wyników oraz w rocznych sprawozdaniach z działalności dyrekcji generalnych oraz poziomów błędu oszacowanych przez Trybunał, przy ocenie poziomu błędu Komisja powinna stosować metodę równoważną z metodą Trybunału, a obie instytucje powinny jak najszybciej zawrzeć porozumienie w tej sprawie; apeluje do Komisji, aby przedstawiała dane zgodnie z metodami przyjętymi przez Trybunał, z uwzględnieniem oczekiwanych szacunkowych korekt;

243.  ponownie wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia należytych procedur potwierdzenia terminów, powodów i kwot korekt oraz do przedstawienia w miarę możliwości zestawień informacji o roku, w którym dokonano płatności, roku, w którym wykryto błąd, oraz roku, w którym odzyskane środki lub korekty finansowe ujęto w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego; zwraca się do Trybunału o podanie wartości korekty zastosowanej do obliczenia poziomu błędu w jego sprawozdaniu rocznym, a także pierwotnego poziomu błędu przed korektami;

244.  ubolewa nad tym, że Trybunał nie skontrolował sprawozdania rocznego na temat zarządzania budżetem i jego wyników, choć zbadał on niektóre roczne sprawozdania z działalności, a w szczególności sprawozdania DG EMPL i DG REGIO; wzywa Trybunał do starannego zbadania i dokonania przeglądu rocznego sprawozdania z zarządzania i wyników w jego sprawozdaniu rocznym;

Terminowa absorpcja a osiąganie wyników

245.  zauważa, że niski poziom absorpcji wynika przede wszystkim z późniejszej daty zamknięcia poprzednich WRF, późnego przyjęcia aktów prawnych, trudności we wdrażaniu nowych wymogów dotyczących obecnych WRF, zmiany zasad umarzania (z roku n+2 na rok n+3) oraz z obciążenia administracyjnego związanego z nakładaniem się okresów obowiązywania WRF;

246.  ubolewa nad tym, że Komisja nadal nie opracowała kompleksowej prognozy długoterminowej z myślą o ułatwieniu procesu decyzyjnego związanego z kolejnymi WRF, która byłaby w pełni zgodna z wymogami porozumienia międzyinstytucjonalnego;

247.  zauważa, że powolna absorpcja funduszy wciąż jest problemem w niektórych krajach; w związku z tym jest zdania, że grupa zadaniowa ds. lepszego wdrażania powinna nadal pozostać czynna; zauważa również, że Komisja stworzyła inicjatywę na rzecz regionów rozwijających się; w tym kontekście zwraca uwagę na ryzyko nagromadzenia się znacznych zaległości w środkach na zobowiązania przed końcem okresu finansowego;

Konflikty interesów, praworządność, zwalczanie nadużyć finansowych i korupcji

248.  ubolewa z powodu wszelkiego rodzaju ryzyka naruszenia wartości zapisanych w art. 2 TUE oraz naruszenia przepisów art. 61 ust. 1 rozporządzenia finansowego odnoszących się do konfliktu interesów, które mogłoby zagrozić wykonaniu budżetu Unii i podważyć zaufanie obywateli Unii do właściwego zarządzania pieniędzmi unijnych podatników; wzywa Komisję do dopilnowania, by wobec każdego naruszenia prawa UE bądź konfliktu interesów stosowano politykę zerowej tolerancji bez podwójnych standardów;

249.  wzywa Komisję do wyegzekwowania rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie sytuacji na Węgrzech, zalecenia Komisji w sprawie praworządności w Polsce uzupełniającego zalecenia Komisji (UE) 2016/1374, (UE) 2017/146 i (UE) 2017/1520 oraz uzasadnionego wniosku z dnia 20 grudnia 2017 r., złożonego zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie praworządności w Polsce;

250.  przypomina o prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dochodzeniach dotyczących projektów ELIOS i „Heart of Budapest”, w przypadku których stwierdzono poważne nieprawidłowości; w pierwszym przypadku odzyskano niewielką kwotę środków, podczas gdy w drugim przypadku władze węgierskie przyjęły korektę finansową, która jednak wciąż nie została wdrożona; zwraca uwagę, że fakty dotyczące czwartej linii metra są nadal rozpatrywane; ponadto zwraca uwagę, że na Słowacji OLAF prowadzi dochodzenie w sprawie zarzutów nadużyć finansowych, a Komisja prowadzi sześć badań zgodności dotyczących płatności bezpośrednich;

251.  przypomina z niepokojem rezultaty wizyt delegacji Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego (CONT) na Słowacji, które ujawniły szereg uchybień i zagrożeń związanych z zarządzaniem i sprawowaniem kontroli nad funduszami unijnymi oraz ryzyko infiltracji przez przestępczość zorganizowaną, zwłaszcza w kontekście zabójstwa dziennikarza śledczego Jána Kuciaka; wzywa Komisję i OLAF do uwzględnienia wniosków i zaleceń komisji CONT przedstawionych w sprawozdaniu z wizyty, a także wzywa Komisję do aktywnego monitorowania sytuacji, do podjęcia niezbędnych działań oraz do regularnego informowania Parlamentu o działaniach następczych;

252.  domaga się od Komisji, by stworzyła w ramach jednego z jej priorytetów jednolitą ogólnoeuropejską strategię aktywnego unikania konfliktu interesów wraz z dostosowaną strategią kontroli ex ante i ex post; wzywa Komisję, OLAF i przyszłą Prokuraturę Europejską do przewidzenia w tej strategii ochrony zarówno sygnalistów, jak i dziennikarzy śledczych;

253.  wzywa Komisję, by zadbała o przygotowanie i wdrożenie w każdym państwie członkowskim planów działania dotyczących konfliktów interesów oraz by składała Parlamentowi sprawozdania z postępów w tym zakresie;

254.  przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja publikuje listę spotkań komisarzy z przedstawicielami grup interesu; ubolewa jednak, że w rejestrze nie figuruje przedmiot dyskusji prowadzonej podczas spotkań, i wzywa Komisję do uzupełnienia rejestru za sprawą uwzględnienia w nim treści spotkań;

255.  zauważa, że zgodnie ze wskaźnikiem postrzegania korupcji za 2018 r. sytuacja w wielu państwach członkowskich nie poprawiła się lub wręcz uległa pogorszeniu; apeluje do Komisji, aby wreszcie przedstawiła Parlamentowi działania następcze w związku z jej sprawozdaniem w sprawie zwalczania korupcji z 2015 r., opisując, najlepiej z podziałem na poszczególne lata, sytuację dotycząca polityki antykorupcyjnej w państwach członkowskich, a także w instytucjach europejskich;

256.  podkreśla, że byli komisarze przez dwa lata po zaprzestaniu sprawowania urzędu nie mogą prowadzić wobec komisarzy lub ich pracowników działalności lobbingowej na rzecz własnej firmy lub przedsiębiorstwa będącego klientem ich pracodawcy, bądź w sprawach, za które byli odpowiedzialni w ramach swoich tek; wzywa Komisję do zrównania okresu obowiązywania tego zakazu z okresem mającym zastosowanie do przewodniczącego wynoszącym trzy lata;

257.  podkreśla, że Komitet ds. Etyki musi z własnej inicjatywy wydawać opinie w sprawie konfliktów interesów, w szczególności w odniesieniu do komisarzy, którzy przestają pełnić służbę cywilną; ponadto podkreśla, że skład Komitetu ds. Etyki powinien zostać wzbogacony o członków z organizacji międzynarodowych, takich jak OECD, oraz organizacji pozarządowych specjalizujących się w polityce prawości;

258.  przypomina, że w swojej rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie polityki Komisji w dziedzinie prawości Parlament Europejski wyraził zaniepokojenie procedurami mianowania urzędników wyższego szczebla w Komisji; wzywa Komisję do kontynuowania dyskusji z Parlamentem na temat wdrożenia poszczególnych zaleceń zawartych w rezolucji Parlamentu;

(1)

1. Sprawozdanie roczne na temat zarządzania budżetem UE i jego wyników, s. 81 – „Główną zmianą w porównaniu z 2016 r. jest znaczny spadek poziomu ryzyka w obszarach spójności, migracji i rybołówstwa. W tym obszarze polityki tempa nabiera realizacja obecnych programów na lata 2014–2020, które cechują się niższym nieodłącznym ryzykiem z uwagi na niedawno wprowadzoną roczną procedurę rozliczania rachunków oraz mechanizm zatrzymania przez Komisję 10 % środków z każdej płatności okresowej dopóki wszystkie kontrole i środki naprawcze nie zostaną wdrożone (zob. »poczynione postępy« w sekcji 2.2).”.

(2)

Agrofert Holding to największe konsorcjum czeskiego rolnictwa i przemysłu spożywczego, drugie co do wielkości w branży chemicznej, a poza tym odgrywa znaczącą rolę również w leśnictwie, jest właścicielem MAFRA Publishing Company, i wydaje niektóre spośród najpopularniejszych tytułów prasowych i internetowych, takich jak MF DNES, Lidové noviny, iDnes.

(3)

a) wykaz wszystkich projektów finansowanych z EFRR, Funduszu Spójności, EFS, EFRROW, które odnoszą się do grupy AGROFERT, począwszy od 2012 r., kiedy to obecny premier wszedł do rządu jako minister finansów, wraz z informacją, czy projekty są nadal w toku, czy zostały zakończone; b) kwoty przyznane, kwoty, które zostały już wypłacone, i kwoty, które mają zostać wypłacone (ze wskazaniem odpowiedniego funduszu) tym przedsiębiorstwom lub innym spółkom AGROFERT; c) okresy, w których kwoty te zostały przyznane i wypłacone; d) informacje, czy projekty poddano kontroli (w trybie administracyjnym lub na miejscu) w odniesieniu do takiego finansowania, oraz wyniki kontroli;

(4)

  Dz.U. C 88 z 27.3.2014, s. 1.

(5)

Sprawozdanie specjalne nr 9/2018: Partnerstwa publiczno-prywatne w UE – znaczne niedociągnięcia i ograniczone korzyści

(6)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).

(7)

Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.


OPINIA KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH (23.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Neena Gill

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  zauważa, że Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) nie oszacował poziomu błędu dla wydatków w dziale 4 w 2017 r.; podkreśla, że reprezentatywna liczebność próby dla audytu w dziale „Globalny wymiar Europy” jest niezbędna do przeprowadzenia wnikliwej i niezależnej oceny transakcji finansowych, oraz apeluje o szybkie zajęcie się tą sprawą, aby umożliwić Parlamentowi Europejskiemu lepszy nadzór nad wykorzystaniem funduszy UE;

2.  z zadowoleniem przyjmuje, że w sprawozdaniu za 2017 r. ETO przedstawił – oprócz kontroli prawidłowości transakcji – także ocenę dotyczącą aspektów wydajności; w pełni popiera wszystkie zalecenia sformułowane przez ETO na podstawie 56 transakcji objętych próbą; wyraża zadowolenie z powodu gotowości Komisji do zaakceptowania tych zaleceń i apeluje o ich szybkie wdrożenie;

3.   z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne ETO nr 22/2017 dotyczące unijnych misji obserwacji wyborów, a także wysiłki podejmowane przez Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) z myślą o tym, aby szybko i w pełni wdrożyć zawarte w tym sprawozdaniu zalecenia; podkreśla znaczenie dalszej poprawy racjonalizacji, przejrzystości i należytego zarządzania finansami, wraz z lepszym budżetowaniem wydatków na poszczególne misje obserwacji wyborów UE, zwłaszcza jeśli chodzi o powtarzające się zamówienia na usługi; zachęca Komisję do dbania o większą konkurencję między usługodawcami, aby obniżyć koszty; zwraca się do Komisji i ESDZ o udział w refleksji nad sposobem dalszej poprawy efektywności i wydajności w ramach stosowanego podejścia; zgodnie z ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu specjalnym zwraca uwagę na znaczenie niezbędnych zasobów dla zapewnienia centralnego przeglądu zaleceń misji obserwacji wyborów UE, w tym repozytorium, oraz na znaczenie systematycznej oceny ich statusu wdrożenia;

4.   wyraża zaniepokojenie brakiem dostrzegalności wspólnego finansowania projektów przez UE; wzywa Komisję do poprawy widoczności i do wzmocnienia komplementarności działań różnych instrumentów;

5.   uważa, że należy zwiększyć zdolności administracyjne krajów przystępujących; wzywa do stałych wysiłków na rzecz wyeliminowania niedociągnięć w zakresie zarządzania pośredniego funduszami UE w niektórych krajach będących beneficjentami Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) oraz do wykazania większej surowości w zakresie wsparcia budżetowego dla krajów partnerskich UE; zauważa z zaniepokojeniem, że fundusze wydane w ramach IPA na Turcję jedynie w niewielkim stopniu przeznaczono na podstawowe wartości, w tym na wolność prasy i bezstronność wymiaru sprawiedliwości, oraz że Komisja w niewielkim stopniu wykorzystała zasadę warunkowości do wspierania reform w priorytetowych sektorach w Turcji, gdzie postępy w zakresie demokracji i praworządności były niezadowalające; podkreśla znaczenie przekierowania funduszy na rzecz społeczeństwa obywatelskiego i szerszego korzystania z trybu zarządzania bezpośredniego; zwraca się do Komisji o wdrożenie wszystkich zaleceń wydanych przez ETO w odniesieniu do Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, w szczególności o poprawę monitorowania i sprawozdawczości w zakresie projektów pomocy pieniężnej oraz o poprawienie – we współpracy z władzami tureckimi – warunków działania (międzynarodowych) organizacji pozarządowych oraz o zadbanie o to, aby środki te były właściwie wydatkowane na projekty dotyczące uchodźców i nie były wykorzystywane do innych celów; wzywa Komisję do regularnego składania władzy budżetowej sprawozdań na temat zgodności finansowanych działań z odnośną podstawą prawną;

6.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne ETO nr 3/2017 poświęcone pomocy UE dla Tunezji oraz zawarte w nim ustalenie, że pomoc UE znacznie przyczyniła się do demokratycznych przemian w tym kraju i pomogła zapewnić stabilność gospodarczą; apeluje do Komisji o to, aby w dalszym ciągu poprawiała ukierunkowanie wsparcia UE zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu;

7.  przyjmuje do wiadomości publikację sprawozdania specjalnego ETO nr 20/2018 pt. „Afrykańska architektura pokoju i bezpieczeństwa – konieczna jest zmiana ukierunkowania wsparcia unijnego”; apeluje o szybkie podjęcie działań, aby wyeliminować zidentyfikowane w nim niedociągnięcia, w tym również aby wyjść naprzeciw potrzebie przekierowania wsparcia UE z kosztów operacyjnych na środki w zakresie budowania zdolności, sprawić, aby interwencje konsekwentnie koncentrowały się na rezultatach, ograniczyć opóźnienia w zawieraniu umów i finansowaniu wstecznym, poprawić monitorowanie i w spójny sposób wykorzystywać instrumenty finansowe.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

41

3

8

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Michèle Alliot-Marie, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Amjad Bashir, Bas Belder, Goffredo Maria Bettini, Klaus Buchner, James Carver, Aymeric Chauprade, Javier Couso Permuy, Arnaud Danjean, Georgios Epitideios, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Michael Gahler, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Wajid Khan, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, David McAllister, Clare Moody, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Alyn Smith, Jordi Solé, Dobromir Sośnierz, Dubravka Šuica, Charles Tannock, László Tőkés, Ivo Vajgl, Geoffrey Van Orden

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ademov, Doru-Claudian Frunzulică, Elisabetta Gardini, Rebecca Harms, Juan Fernando López Aguilar, Antonio López-Istúriz White, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Janusz Zemke, Željana Zovko

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Norbert Erdős, Martina Werner

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

41

+

ALDE

Petras Auštrevičius, Ilhan Kyuchyuk, Jozo Radoš, Ivo Vajgl

EFDD

Aymeric Chauprade

PPE

Asim Ademov, Michèle Alliot-Marie, Arnaud Danjean, Norbert Erdős, Michael Gahler, Elisabetta Gardini, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Antonio López-Istúriz White, David McAllister, Cristian Dan Preda, Dubravka Šuica, László Tőkés, Željana Zovko

S&D

Francisco Assis, Goffredo Maria Bettini, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Doru-Claudian Frunzulică, Wajid Khan, Juan Fernando López Aguilar, Clare Moody, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Martina Werner, Janusz Zemke

VERTS/ALE

Klaus Buchner, Rebecca Harms, Barbara Lochbihler, Alyn Smith, Jordi Solé, Bodil Valero

3

-

EFDD

James Carver

NI

Georgios Epitideios, Dobromir Sośnierz

8

0

ECR

Amjad Bashir, Bas Belder, Ryszard Antoni Legutko, Charles Tannock, Geoffrey Van Orden

GUE/NGL

Javier Couso Permuy, Sabine Lösing, Marie-Christine Vergiat

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI ROZWOJU (7.2.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Nirj Deva

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje do wiadomości sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (zwanego dalej „Trybunałem”) dotyczące pomocy UE dla Mjanmy/Birmy oraz odpowiedź Komisji; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje to, że UE odegrała wiodącą rolę we wspieraniu priorytetów rozwojowych w trudnych warunkach i przy ograniczonych zasobach kadrowych, zauważając jednocześnie, że pomoc UE została uznana za jedynie częściowo skuteczną; wspiera Trybunał w położeniu nacisku na potrzebę zwrócenia większej uwagi na mobilizację dochodów krajowych, w szczególności w gospodarkach wschodzących; wobec udokumentowanych okrucieństw popełnionych przez armię Mjanmy/Birmy wyraża ogromne zaniepokojenie z powodu ciągłego sektorowego wsparcia budżetowego z budżetu UE na rzecz Mjanmy/Birmy;

2.  jest bardzo zaniepokojony utrzymującą się we wnioskach Komisji tendencją do ignorowania prawnie wiążących postanowień rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014(1), jeśli chodzi o wydatki kwalifikujące się jako oficjalna pomoc rozwojowa (ODA) i kraje kwalifikujące się do otrzymania środków z Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; przypomina, że legalność wydatków UE jest kluczową zasadą należytego zarządzania finansami oraz że względy polityczne nie powinny przeważać nad wyraźnie określonymi przepisami prawnymi; przypomina, że Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju jest przede wszystkim instrumentem walki z ubóstwem;

3.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja odpowiedziała na uwagi Parlamentu dotyczące sprawozdań z zarządzania pomocą zewnętrzną i kluczowych wskaźników skuteczności działania, zawarte w rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016(2), i wprowadziła zmiany w celu poprawy tych wskaźników; zauważa, że Komisja przekazała Parlamentowi sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną za 2017 r. bez ograniczeń w zakresie poufności, ale ubolewa, że dostęp do tych sprawozdań stał się de facto bardziej uciążliwy; oczekuje na ułatwiony dla Parlamentu dostęp do tych sprawozdań w przyszłości;

4.  ubolewa nad coraz późniejszą publikacją „Rocznego sprawozdania Komisji w sprawie wdrażania instrumentów Unii Europejskiej na rzecz finansowania działań zewnętrznych”, co praktycznie ogranicza nadzór Parlamentu i publiczną odpowiedzialność za jego pośrednictwem, jako że sprawozdanie za 2016 r. opublikowano dopiero w marcu 2018 r., a sprawozdania za 2017 r. wciąż brakuje; wzywa Komisję do opublikowania sprawozdania za 2018 r. najpóźniej do końca września 2019 r. oraz do utrzymania tego harmonogramu w kolejnych latach;

5.  ubolewa, że w każdym rocznym sprawozdaniu z działalności od 2012 r. Dyrekcja Generalna Komisji ds. Rozwoju i Współpracy musiała umieścić zastrzeżenie co do prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń, co wskazuje na poważne wewnętrzne niedociągnięcia w zarządzaniu;

6.  podkreśla wysoce negatywne ustalenia Trybunału dotyczące partnerstw publiczno-prywatnych(3) (PPP) oraz zalecenie Trybunału, aby „nie wspierać intensywniejszego i powszechniejszego korzystania z PPP” w Unii; wzywa Komisję do pełnego uwzględnienia tego zalecenia przy zajmowaniu się PPP w krajach rozwijających się, gdzie warunki skutecznego wdrażania PPP są jeszcze trudniejsze niż w UE;

7.  zauważa, że w 2017 r. Komisja podpisała umowy z agencjami ONZ o wartości niemal 253,5 mln EUR wkładów z budżetu UE, przy czym najwięksi beneficjenci to program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (119,21 mln EUR), UNICEF (29,34 mln EUR) i Biuro ONZ ds. Obsługi Projektów (20,05 mln EUR), a także umowy z Bankiem Światowym w wysokości 174,11 mln EUR;

8.  uważa, że wspieranie pokoju, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w krajach rozwijających się ma dla Unii zasadnicze znaczenie w celu eliminacji podstawowych przyczyn migracji; podkreśla, że wydatki związane z bezpieczeństwem są szczególnie istotne w związku z obecnymi działaniami na rzecz kompleksowego rozwiązania problemu powiązania bezpieczeństwa z rozwojem oraz realizacji celu nr 16 Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030;

9.  przypomina, że UE zobowiązała się, że zapewni łącznie 0,7 % dochodu narodowego brutto na ODA; apeluje do Komisji i państw członkowskich o przygotowanie i przedstawienie realnego harmonogramu stopniowego zwiększania środków, aż do osiągnięcia tego poziomu; ubolewa, że w 2017 r. UE i jej państwa członkowskie nie poczyniły postępów na drodze do osiągnięcia tego celu, przy czym ogólna ODA UE zmniejszyła się z 0,51 % do 0,50 %, a kilka krajów obniżyło swoją oficjalną pomoc rozwojową, oraz stwierdza, że pomoc rozwojowa UE powinna być wykorzystana w sposób bardziej skuteczny i że ODA powinna być ukierunkowana na sektory, w których jest najbardziej potrzebna, a mianowicie budowanie potencjału, dobre rządy, zdrowie, edukacja, rolnictwo, zaopatrzenie w wodę i usługi sanitarne oraz energia; podkreśla potrzebę wsparcia w zakresie konserwacji z zaangażowaniem lokalnie wyszkolonych ekspertów technicznych; przypomina o zobowiązaniu do zapewnienia 0,15-0,20 % ODA/DNB krajom najsłabiej rozwiniętym w perspektywie krótkoterminowej i osiągnięcia poziomu 0,20 % do 2030 r;

10.  zachęca Radę, Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny, by przyjęły – biorąc pod uwagę zmianę warunków pomocy z dotacji bezpośrednich na fundusze powiernicze i finansowanie mieszane, w tym za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju – porozumienie międzyinstytucjonalne z Parlamentem dotyczące przejrzystości, odpowiedzialności i kontroli parlamentarnej w oparciu o zasady polityki określone w nowym Europejskim konsensusie w sprawie rozwoju;

11.  apeluje o rozszerzenie programu „Erasmus dla młodych przedsiębiorców” i objęcie nim krajów pozaeuropejskich, zwłaszcza krajów rozwijających się, i jednocześnie o udostępnienie niezbędnych środków finansowych;

12.  z zadowoleniem przyjmuje zalecenia Trybunału dotyczące poprawy przejrzystości funduszy UE wdrażanych przez organizacje pozarządowe, opublikowane w sprawozdaniu specjalnym 2018/35, w którym zaleca on między innymi, aby Komisja zwiększyła w swoim systemie rachunkowości wiarygodność informacji o organizacjach pozarządowych oraz aby poprawiła jakość informacji gromadzonych na temat funduszy wdrażanych przez organizacje pozarządowe; wzywa zatem Komisję do wdrożenia tych zaleceń przed końcem obecnej kadencji;

13.  zdaje sobie w pełni sprawę ze złożoności wielu wyzwań i z potrzeby wielopłaszczyznowych i komplementarnych działań w odpowiedzi na nie, ale podkreśla konieczność jasnych ustaleń dotyczących finansowania oraz potrzebę przestrzegania zobowiązań międzynarodowych;

14.  apeluje o to, by w odniesieniu do rozwoju przyjąć podejście oparte na systemie zachęt i wprowadzić zasadę „więcej za więcej”, biorąc za przykład europejską politykę sąsiedztwa; wyraża przekonanie, że im intensywniej i szybciej dane państwo przeprowadza wewnętrzne reformy w obszarze budowania i umacniania instytucji demokratycznych oraz poszanowania praw człowieka i praworządności, tym większe wsparcie ze strony Unii powinno otrzymywać;

15.  przyznaje, że nigdy żaden kraj nie rozwinął się bez nawiązania bliższych stosunków handlowych ze swoimi sąsiadami i z resztą świata; ponadto zachęca do finansowania działań mających charakter pomocy na rzecz wymiany handlowej, aby w przyszłości w o wiele większym stopniu umożliwić krajom rozwijającym się udział w globalnych łańcuchach wartości; podkreśla w tym kontekście coraz większe znaczenie łączności cyfrowej z myślą o bardziej wyważonej dystrybucji korzyści wynikających z globalizacji wśród krajów rozwijających się;

16.  podkreśla duże znaczenie wspierania mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, a także apeluje w szczególności o stworzenie lokalnych rozwiązań mających zapewnić lepszy dostęp do finansowania przy dalszym wzmacnianiu systemów pożyczek i gwarancji w ramach mikrofinansowania;

17.  podkreśla jak ważne jest zwiększenie środków przeznaczanych na wspieranie dobrych rządów, demokracji i praworządności w krajach rozwijających się, aby promować odpowiedzialność i przejrzystość w instytucjach oraz wspierać budowanie zdolności, sprzyjać partycypacyjnemu podejmowaniu decyzji i publicznemu dostępowi do informacji;

18.  podkreśla znaczenie zaopatrzenia w czystą wodę i budowy dodatkowych oczyszczalni ścieków;

19.  zwraca uwagę na skalę i skutki ubóstwa energetycznego w krajach rozwijających się oraz na silne zaangażowanie Unii w działania zmierzające do ograniczenia takiego ubóstwa; podkreśla potrzebę podjęcia zdecydowanych i skoordynowanych wysiłków przez rządy i zainteresowane strony w odnośnych krajach w celu ograniczenia ubóstwa energetycznego.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

16

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Mireille D’Ornano, Doru-Claudian Frunzulică, Enrique Guerrero Salom, Maria Heubuch, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Linda McAvan, Norbert Neuser, Vincent Peillon, Lola Sánchez Caldentey, Elly Schlein, Bogusław Sonik, Eleni Theocharous, Anna Záborská, Joachim Zeller, Željana Zovko

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Marina Albiol Guzmán, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Stefan Gehrold, Maria Noichl, Judith Sargentini

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

16

+

ECR

Eleni Theocharous

PPE

Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Stefan Gehrold, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Bogusław Sonik, Anna Záborská, Joachim Zeller, Željana Zovko

S&D

Doru-Claudian Frunzulică, Enrique Guerrero Salom, Linda McAvan, Norbert Neuser, Maria Noichl, Vincent Peillon, Elly Schlein

1

-

EFDD

Mireille D'Ornano

4

0

GUE/NGL

Marina Albiol Guzmán, Lola Sánchez Caldentey

VERTS/ALE

Maria Heubuch, Judith Sargentini

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).

(2)

Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(3)

  Sprawozdanie specjalne nr 9/2018: Partnerstwa publiczno-prywatne w UE – znaczne niedociągnięcia i ograniczone korzyści


OPINIA KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH (25.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Marian Harkin

WSKAZÓWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przypomina, że rok 2017 był czwartym rokiem wdrażania obecnych wieloletnich ram finansowych oraz że obecnie wszystkie programy finansowe są w pełni operacyjne;

2.  zwraca uwagę na trwałą poprawę w odniesieniu do ogólnego szacunkowego poziomu błędu w płatnościach dokonywanych z budżetu Unii w ciągu kilku ostatnich lat (4,4 % w 2014 r., 3,8 % w 2015 r., 3,1 % w 2016 r., 2,4 % w 2017 r.); wyraża zadowolenie, że Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem na temat prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego za 2017 r.;

3  zauważa z zadowoleniem, że wyniki i rezultaty przewidziane dla Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD) są bliskie osiągnięcia i że instrument ten uzupełnia krajowe wysiłki na rzecz wyeliminowania ubóstwa i promowania włączenia społecznego;

4.  z zaniepokojeniem odnotowuje wysoki szacunkowy poziom błędu w obszarze polityki „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” na poziomie 3 %, który utrzymuje się powyżej progu istotności (2 %) i poziomu błędu dla budżetu Unii jako całości (2,4 %), oraz że liczba i wpływ wykrytych błędów wskazują na utrzymujące się niedociągnięcia w zakresie prawidłowości wydatków zadeklarowanych przez instytucje zarządzające; zwraca jednak uwagę na spadek tej wartości w stosunku do roku poprzedniego (4,8 %); odnotowuje, że ten względnie wysoki szacunkowy poziom błędu w tym obszarze polityki wynika głównie z włączania kosztów niekwalifikowalnych do deklaracji beneficjentów, wyboru niekwalifikowalnych projektów, działań lub beneficjentów oraz z naruszania przepisów dotyczących zamówień publicznych; podkreśla potrzebę podjęcia skutecznych działań w celu ograniczenia tych źródeł błędu przy jednoczesnej dbałości o osiąganie dobrych wyników;

5.  z zaniepokojeniem zauważa, że szacunkowy poziom błędu w obszarze „Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” wynosi 4,2 %, co stanowi nieznaczny wzrost w porównaniu z 2016 r. (4,1 %), oraz że większość błędów dotyczyła zwrotu niekwalifikowalnych kosztów osobowych i innych kosztów bezpośrednich zadeklarowanych przez beneficjentów projektów badawczych, a także niekwalifikowalnych projektów/beneficjentów; podkreśla potrzebę podjęcia skutecznych działań w celu ograniczenia tych źródeł błędu przy jednoczesnej dbałości o osiąganie dobrych wyników; ubolewa, że podobnie jak w poprzednich latach państwa członkowskie dysponowały wystarczającymi informacjami, aby wykryć i poprawić znaczną liczbę błędów lub im zapobiec; gdyby Komisja i państwa członkowskie w odpowiedni sposób wykorzystały wszystkie dostępne informacje, szacunkowy poziom błędu w ramach tego rozdziału byłby niższy o 1,5 %;

6  zauważa, że w trakcie prowadzonego przez Trybunał Obrachunkowego przeglądu 113 zakończonych projektów w obszarze wydatków „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” 65 % projektów posiadało system pomiaru wyników obejmujący wskaźniki produktu i rezultatu związane z celami programu operacyjnego, co stanowi poprawę w porównaniu z poprzednimi latami; zauważa z zaniepokojeniem, że 30 % projektów nie miało żadnych wskaźników rezultatu ani celów, co uniemożliwia ocenę konkretnego wkładu tych projektów w realizację ogólnych celów programu;

7.  zauważa, że według Komisji państwa członkowskie przeprowadziły niewiele ocen dotyczących Europejskiego Funduszu Społecznego poza Inicjatywą na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; wzywa państwa członkowskie do systematycznej oceny Europejskiego Funduszu Społecznego w celu umożliwienia kształtowania polityki w oparciu o konkretne dane, a także zwraca się do Komisji o promowanie tego procesu;

8.  przypomina, że w swoim sprawozdaniu specjalnym nr 5/2017 dotyczącym bezrobocia wśród młodzieży Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że mimo pewnych postępów we wdrażaniu gwarancji dla młodzieży i osiągnięcia pewnych rezultatów, sytuacja nie odzwierciedla wstępnych oczekiwań sformułowanych przy uruchamianiu gwarancji dla młodzieży; podkreśla jednak, że inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz gwarancja dla młodzieży to w dalszym ciągu najbardziej innowacyjne i najambitniejsze działania polityczne podejmowane w odpowiedzi na problem bezrobocia wśród ludzi młodych wywołany kryzysem gospodarczym, w związku z czym instytucje unijne, krajowe i regionalne powinny nieprzerwanie wspierać je finansowo i politycznie;

9.  podkreśla, że ustalenie, czy środki budżetowe przeznaczone na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych są dobrze wydawane oraz czy osiągnięto ostateczny cel tej inicjatywy, jakim jest pomoc młodym bezrobotnym w znalezieniu trwałego zatrudnienia, jest możliwe tylko wówczas, gdy operacje będą ściśle i przejrzyście monitorowane w oparciu o wiarygodne i porównywalne dane oraz gdy państwa członkowskie, w których brak jest postępów, zostaną potraktowane w bardziej ambitny sposób; żąda zatem, aby państwa członkowskie pilnie poprawiły monitorowanie, sprawozdawczość i jakość danych oraz zagwarantowały terminowe gromadzenie i udostępnianie wiarygodnych i porównywalnych informacji i danych liczbowych na temat bieżącej realizacji inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, częściej niż wynika to z obowiązku składania sprawozdań rocznych, określonego w art. 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFS; wzywa Komisję do przeglądu wytycznych dotyczących gromadzenia danych zgodnie z zaleceniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, aby zmniejszyć ryzyko przeszacowania wyników;

10.  przypomina, że w sprawozdaniu specjalnym nr 22/2018 poświęconym mobilności w ramach programu Erasmus+ Trybunał Obrachunkowy ustalił, iż choć uwzględnienie w tym programie kształcenia i szkolenia zawodowego przybliża program szerszemu gronu obywateli, komponent programu Erasmus+ dotyczący kształcenia i szkolenia zawodowego można jeszcze bardziej udoskonalić, np. dzięki większej dbałości o spójność rocznych programów prac, ograniczeniu procedur administracyjnych i większemu wsparciu Komisji dla ośrodków zajmujących się kształceniem i szkoleniem zawodowym w znajdowaniu partnerów do współpracy;

11.  przypomina, że w sprawozdaniu specjalnym nr 06/2018 na temat swobodnego przepływu pracowników Trybunał Obrachunkowy uznał, iż dzięki lepszej identyfikacji i lepszemu monitorowaniu środków finansowych UE przeznaczanych na mobilność pracowników można byłoby poprawić koordynację i komplementarność w odniesieniu do tych funduszy;

12.  z zadowoleniem przyjmuje rezultaty osiągnięte w 2017 r. w ramach trzech osi programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI); zwraca uwagę na znaczenie wsparcia w ramach tego programu, a zwłaszcza w ramach jego osi Progress i europejskiej sieci służb zatrudnienia (EURES), z perspektywy wdrożenia Europejskiego filaru praw socjalnych; z niepokojem zauważa jednak, że sekcja tematyczna dotycząca przedsiębiorczości społecznej, wchodząca w zakres osi programu EaSI poświęconej mikrofinansowaniu i przedsiębiorczości społecznej, nadal nie osiąga zadowalających wyników; docenia fakt, że Komisja ściśle współpracuje z Europejskim Funduszem Inwestycyjnym (EFI) w celu dopilnowania, by zobowiązał się on do pełnego wykorzystania zasobów w ramach sekcji tematycznej dotyczącej przedsiębiorczości społecznej.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

23.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

40

2

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laura Agea, Guillaume Balas, David Casa, Ole Christensen, Michael Detjen, Martina Dlabajová, Lampros Fountoulis, Marian Harkin, Czesław Hoc, Agnes Jongerius, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Javi López, Miroslavs Mitrofanovs, Elisabeth Morin-Chartier, Emilian Pavel, João Pimenta Lopes, Georgi Pirinski, Marek Plura, Dennis Radtke, Terry Reintke, Robert Rochefort, Romana Tomc, Yana Toom, Marita Ulvskog, Jana Žitňanská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Georges Bach, Amjad Bashir, Heinz K. Becker, Lynn Boylan, Mircea Diaconu, Eduard Kukan, Christelle Lechevalier, Paloma López Bermejo, António Marinho e Pinto, Alex Mayer, Csaba Sógor, Flavio Zanonato

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Angélique Delahaye, Monika Smolková

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

40

+

ALDE

Mircea Diaconu, Martina Dlabajová, Marian Harkin, António Marinho e Pinto, Robert Rochefort, Yana Toom

ECR

Amjad Bashir, Czesław Hoc, Jana Žitňanská

GUE/NGL

Lynn Boylan, Paloma López Bermejo, João Pimenta Lopes

PPE

Georges Bach, Heinz K. Becker, David Casa, Angélique Delahaye, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Eduard Kukan, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Elisabeth Morin-Chartier, Marek Plura, Dennis Radtke, Csaba Sógor, Romana Tomc

S&D

Guillaume Balas, Ole Christensen, Michael Detjen, Agnes Jongerius, Javi López, Alex Mayer, Emilian Pavel, Georgi Pirinski, Monika Smolková, Marita Ulvskog, Flavio Zanonato

VERTS/ALE

Jean Lambert, Miroslavs Mitrofanovs, Terry Reintke

2

-

ENF

Christelle Lechevalier

NI

Lampros Fountoulis

1

0

EFDD

Laura Agea

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI OCHRONY ŚRODOWISKA NATURALNEGO, ZDROWIA PUBLICZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCI (23.01.2018)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Adina-Ioana Vălean

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  uważa, że ogólny poziom wykonania przez Komisję w 2017 r. pozycji budżetowych dotyczących środowiska, działań w dziedzinie klimatu, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności jest zadowalający;

2.  wyraża zadowolenie z działalności pięciu agencji zdecentralizowanych wchodzących w zakres kompetencji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI), które to agencje wykonują zadania techniczne, naukowe lub w dziedzinie zarządzania, a tym samym pomagają instytucjom Unii w opracowywaniu i wdrażaniu strategii politycznych dotyczących środowiska, klimatu, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, a także wyraża zadowolenie ze sposobu, w jaki te agencje wykonują swoje budżety;

3.  zauważa, że w tym roku Trybunał Obrachunkowy („Trybunał”) w sprawozdaniu rocznym z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 („sprawozdanie Trybunału”) postanowił nie wydawać oceny ani nie podawać szacowanego poziomu błędu w odniesieniu do obszaru „rozwój obszarów wiejskich, środki rynkowe, środowisko naturalne, działania w dziedzinie klimatu i rybołówstwo”, ale przedstawił szczegółowe informacje dotyczące rodzajów błędów, jakie mogą występować w tym obszarze (głównie niekwalifikowalni beneficjenci, działania, projekty czy wydatki); zwraca uwagę, że jedynie 6 z 230 transakcji w próbie użytej do oszacowania poziomu błędów w obszarze „Zasoby naturalne” (2,4 %) odnosi się do środowiska, działań w dziedzinie klimatu i rybołówstwa; zauważa, że nie obliczono wskaźnika błędu dla działu 3, który obejmuje wydatki na zdrowie oraz bezpieczeństwo żywności i paszy;

Środowisko i działania w dziedzinie klimatu

4.  zauważa, że w 2017 r. obchodzono 25. rocznicę ustanowienia programu LIFE; podkreśla, że program ten zapewnił 222 mln EUR na współfinansowanie 139 nowych projektów;

5.  podkreśla, że należy dołożyć dalszych starań, aby zmniejszyć opóźnienia w płatnościach w ramach programu LIFE, jako że w 2017 r. 5,8 % płatności dokonano po przewidzianych w prawie terminach (3,9 % w 2016 r., 12 % w 2015 r.);

6.  wskazuje, że w 2017 r. wydano śródterminową ocenę programu LIFE, obejmującą lata 2014–2015; zauważa, że ponieważ większości projektów jeszcze nie rozpoczęto, a niewiele projektów zakończono, ocena ta skupiała się głównie na procesach wprowadzonych z myślą o realizacji celów programu LIFE i stwierdzono w niej, że program LIFE zapewnia Unii wartość dodaną, oraz wskazano ewentualne usprawnienia; podkreśla, że procedury zarządzania dotacjami, w szczególności procesy dotyczące wniosków i sprawozdawczości, należy nie tylko uprościć, ale też znacznie przyspieszyć;

7.  odnotowuje, że postanowienia decyzji o eksternalizacji dotyczącej współpracy z Agencją Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME) odnoszące się do personelu wskazują, że sytuacja kadrowa w DG ENV jest bardzo napięta, jeśli chodzi o działania związane z programem LIFE, co może wymagać dalszego przeglądu metod i organizacji pracy w tej dyrekcji;

8.  podkreśla, że poddane audytowi systemy kontroli wewnętrznej DG ENV i DG CLIMA są tylko częściowo skuteczne, ponieważ należy jeszcze wdrożyć niektóre bardzo ważne zalecenia zgodnie z ustalonymi planami działań;

9.  zauważa, że dnia 1 października 2017 r. dokonano reorganizacji DG CLIMA i zamknięto wspólną dla ENV i CLIMA Dyrekcję ds. Zasobów, w tym jej dział ds. budżetu i finansów, oraz że DG w pełni przejęła działania wspólnej Dyrekcji ds. Zasobów w zakresie finansów, wsparcia administracyjnego, komunikacji wewnętrznej i technologii informacyjnej;

10.  podkreśla, że DG CLIMA i DG BUDG monitorują cel dotyczący uwzględniania kwestii klimatu w wieloletnich ramach finansowych na poziomie 20 % oraz że DG CLIMA wspiera inne DG we włączaniu kwestii klimatu do ich działań; ubolewa nad tym, że w 2017 r. jedynie 19,3 % budżetu Unii przeznaczono na działania związane z klimatem oraz że szacuje się, iż średnia za okres 2014–2020 wyniesie zaledwie 18,8 %;

11.  wyraża zaniepokojenie tym, że w rocznym sprawozdaniu z działalności DG CLIMA za 2017 r. powtórzono zastrzeżenie z przyczyn związanych z reputacją dotyczące utrzymującego się poważnego uchybienia w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonego w rejestrze Unii dotyczącym systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS);

Zdrowie publiczne

12  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w pełni zrealizowano zarówno środki na zobowiązania, jak i środki na płatności trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia; zauważa, że zdecydowaną większość działań tego programu realizuje Agencja Wykonawcza ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności (Chafea);

13.  podkreśla, że w 2017 r. DG SANTE ukończyła ocenę śródokresową Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia obejmującą lata 2014–2016, w której stwierdzono, że program ten przyniósł wymierne rezultaty i w dużym stopniu zaspokoił potrzeby państw członkowskich, oraz zalecono wzmożenie starań w celu zapewnienia unijnej wartości dodanej, zwiększenia synergii i zapewnienia rozpowszechniania rezultatów dzięki współpracy z innymi instrumentami finansowymi Unii;

14  z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie 24 europejskich sieci referencyjnych dla pacjentów z rzadkimi i skomplikowanymi chorobami, które to sieci obejmują 900 wysokospecjalistycznych jednostek opieki zdrowotnej z ponad 300 szpitali w 26 krajach, czyli 25 państwach członkowskich i Norwegii;

Bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt i zdrowie roślin

15.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w pełni zrealizowano zarówno środki na zobowiązania, jak i środki na płatności przeznaczone na programy w dziedzinie bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zdrowia roślin;

16.  ubolewa nad tym, że w 2017 r. średni błąd rezydualny DG SANTE sięgnął 2,5 % dla ogólnej działalności w obszarze bezpieczeństwa żywności i paszy i przekroczył próg istotności wynoszący 2 %; zwraca uwagę, że jest to spowodowane zawyżeniem przez państwa członkowskie kosztów, o zwrot których się ubiegano, w kontekście zmian strukturalnych wprowadzonych do zarządzania tymi wnioskami i kontrolowania ich w jednym państwie członkowskim; zwraca się do DG SANTE o podjęcie wszystkich możliwych środków, by taka sytuacja już się nie powtórzyła, na przykład poprzez częstsze korzystanie ze środków upraszczających przewidzianych w rozporządzeniu finansowym;

17.  podkreśla, że w 2017 r. DG SANTE wydała ocenę śródterminową wspólnych ram finansowych dla łańcucha żywnościowego 2014–2020, w której stwierdzono, że obecne ramy funkcjonują prawidłowo i przyczyniły się do zapewnienia wartości dodanej UE; odnotowuje, że zgodnie z zaleceniem Trybunału Komisja pracuje nad stworzeniem metody analizy opłacalności w dziedzinie łańcucha żywnościowego, która zostanie wdrożona w celu zapewnienia w przyszłości solidniejszej oceny gospodarczej działań finansowanych przez Unię;

18.  na podstawie dostępnych danych i sprawozdania dotyczącego wykonania uważa, że można udzielić Komisji absolutorium za rok budżetowy 2017 w odniesieniu do wydatków w dziedzinie polityki ochrony środowiska i klimatycznej, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności.

INFORMACJE O PRZYJĘCIUW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

50

7

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Margrete Auken, Pilar Ayuso, Catherine Bearder, Ivo Belet, Simona Bonafè, Biljana Borzan, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Miriam Dalli, Seb Dance, Angélique Delahaye, Mark Demesmaeker, Stefan Eck, Bas Eickhout, José Inácio Faria, Karl-Heinz Florenz, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Arne Gericke, Jens Gieseke, Julie Girling, Sylvie Goddyn, Françoise Grossetête, Jytte Guteland, Anneli Jäätteenmäki, Jean-François Jalkh, Benedek Jávor, Kateřina Konečná, Urszula Krupa, Valentinas Mazuronis, Susanne Melior, Miroslav Mikolášik, Rory Palmer, Gilles Pargneaux, Bolesław G. Piecha, Pavel Poc, John Procter, Frédérique Ries, Daciana Octavia Sârbu, Annie Schreijer-Pierik, Ivica Tolić, Nils Torvalds, Adina-Ioana Vălean, Jadwiga Wiśniewska, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Nikos Androulakis, Cristian-Silviu Buşoi, Christophe Hansen, Martin Häusling, Anja Hazekamp, Jan Huitema, Tilly Metz, Bart Staes, Tiemo Wölken

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Olle Ludvigsson

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

50

+

ALDE

Catherine Bearder, Jan Huitema, Anneli Jäätteenmäki, Valentinas Mazuronis, Frédérique Ries, Nils Torvalds

ENF

Jean-François Jalkh

GUE/NGL 

Stefan Eck, Anja Hazekamp, Kateřina Konečná

PPE

Pilar Ayuso, Ivo Belet, Cristian Silviu Buşoi, Birgit Collin Langen, Angélique Delahaye, José Inácio Faria, Karl Heinz Florenz, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Jens Gieseke, Julie Girling, Françoise Grossetête, Christophe Hansen, Miroslav Mikolášik, Annie Schreijer Pierik, Ivica Tolić, Adina Ioana Vălean

S&D

Nikos Androulakis, Simona Bonafè, Biljana Borzan, Paul Brannen, Soledad Cabezón Ruiz, Nessa Childers, Miriam Dalli, Seb Dance, Jytte Guteland, Olle Ludvigsson, Susanne Melior, Rory Palmer, Gilles Pargneaux, Pavel Poc, Daciana Octavia Sârbu, Tiemo Wölken, Damiano Zoffoli

VERTS/ALE

Margrete Auken, Bas Eickhout, Martin Häusling, Benedek Jávor, Tilly Metz, Bart Staes

7

-

ECR

Mark Demesmaeker, Arne Gericke, Urszula Krupa, Bolesław G. Piecha, John Procter, Jadwiga Wiśniewska

EFDD

Sylvie Goddyn

0

0

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI TRANSPORTU I TURYSTYKI (22.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Franck Proust

WSKAZÓWKI

Komisja Transportu i Turystyki zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii za rok 2017 jest wiarygodne, a transakcje leżące u podstaw rozliczeń Komisji za rok budżetowy 2017 są ogólnie legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach, z wyjątkiem płatności dotyczących zwrotu kosztów, w których to płatnościach dopatrzono się błędów; zauważa, że ogólny szacunkowy poziom błędu w wysokości 2,4 % wykracza poza próg istotności, ustalony przez Trybunał na poziomie 2 %, lecz jest niższy od poziomu z 2016 r., który wynosił 3,1 % i od poziomu w 2015 r., który wynosił 3,8 %;

2.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że drugi rok z rzędu Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem na temat płatności z budżetu Unii, i oczekuje dalszej poprawy zarządzania finansami UE;

3.  ubolewa, że w obszarze „Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, do którego należy transport, Trybunał nie przedstawia wyczerpujących informacji o audytach przeprowadzonych w odniesieniu do sektora transportu, zwłaszcza instrumentu „Łącząc Europę” (CEF);

4.  zauważa, że w 2017 r.:

–   na politykę transportową – w tym CEF, bezpieczeństwo transportu, prawa pasażerów, agencje działające w dziedzinie transportu oraz badania naukowe i innowacje związane z transportem („Horyzont 2020”) – udostępniono 3 964 mln EUR w środkach na zobowiązania i 2 176 mln EUR w środkach na płatności,

–   Agencja Wykonawcza ds. Innowacyjności i Sieci (INEA) zarządzała kwotą 3 452,9 mln EUR w środkach na zobowiązania i 1 643,7 mln EUR w środkach na płatności zatwierdzonych dla CEF w sektorze transportu (rozdział 06 02) i „Horyzont 2020” (badania naukowe i innowacje związane z transportem – rozdział 06 03),

–   na wydatki administracyjne w obszarze polityki mobilności i transportu udostępniono 72,5 mln EUR w środkach na zobowiązania i środkach na płatności;

5.  zauważa, że w 2017 r. Komisja wybrała 152 projekty na łączną kwotę finansowania z CEF w sektorze transportu w wysokości 2,7 mld EUR, przy czym całkowita kwota inwestycji wyniosła 4,7 mld EUR, włączając inne publiczne i prywatne źródła finansowania; ponownie podkreśla znaczenie instrumentu finansowania CEF dla ukończenia sieci TEN-T, utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu, rozwijania połączeń transgranicznych i uzupełniania brakujących połączeń; ubolewa, że możliwości oferowane przez CEF nie zostały w pełni docenione przez wszystkie zainteresowane podmioty na szczeblu krajowym; przypomina, że kwot wydawanych w ramach instrumentu finansowego nie należy uważać za jedyne właściwe kryteria oceny jego wyników i zachęca Komisję do pogłębienia oceny wyników osiągniętych w ramach projektów transportowych finansowanych przez UE oraz do prowadzenia pomiaru ich wartości dodanej oraz wydatków zorientowanych na wynik; 

6.  zwraca się do europejskich koordynatorów TEN-T o przeprowadzenie wnikliwej oceny zakończonych projektów i usprawnień zrealizowanych wzdłuż korytarzy TEN-T w bieżącym okresie programowania oraz o przedstawienie tej oceny Komisji i Parlamentowi; ponadto zwraca się do Komisji o zaproponowanie mechanizmu, w tym pomocy technicznej, w celu zwiększenia wartości dodanej funduszy europejskich w odniesieniu do ukończenia korytarzy TEN-T i osiągnięcia jak największych postępów;

7.  apeluje do Komisji, aby z myślą o sektorze transportu z odpowiednim wyprzedzeniem przedstawiła jasną ocenę wpływu EFIS na inne instrumenty finansowe, zwłaszcza CEF, oraz na spójność instrumentu dłużnego w ramach CEF z innymi inicjatywami Unii, zanim przedłożony zostanie wniosek w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych; zwraca uwagę, że ocena ta powinna zawierać jasną analizę równowagi geograficznej w odniesieniu do inwestycji w sektorze transportu; przypomina jednak, że kwot wydawanych w ramach instrumentu finansowego nie należy uważać za jedyne właściwe kryteria oceny jego wyników; w związku z tym zachęca Komisję do pogłębienia oceny wyników osiągniętych w ramach projektów transportowych finansowanych przez Unię oraz do prowadzenia pomiaru ich wartości dodanej;

8.   z zadowoleniem przyjmuje wyniki wydanego w 2017 r. zaproszenia do składania wniosków dotyczących łączenia finansowania CEF oraz decyzję o zwiększeniu jego budżetu do 1,35 mld EUR, potwierdzające adekwatność i wartość dodaną wynikającą z wykorzystania dotacji UE do łączenia finansowania ze środkami pochodzącymi z Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub krajowych banków prorozwojowych lub innych instytucji finansowania rozwoju i publicznych instytucji finansowych, a także od instytucji finansowych sektora prywatnego i inwestorów z sektora prywatnego, w tym poprzez partnerstwa publiczno-prywatne; jest zdania, że w związku z tym należy nadal wspierać z CEF działania umożliwiające łączenie dotacji unijnych oraz innych źródeł finansowania, utrzymując dotacje jako główny instrument finansowania;

9.  z zadowoleniem przyjmuje zakończenie przeglądu śródokresowego CEF oraz oceny śródokresowej programu „Horyzont 2020” i wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich działań następczych w celu zapewnienia pomyślnego zakończenia obu programów;

10.  zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji – w ramach audytu nadzoru Komisji nad wdrażaniem instrumentów finansowych CEF – stwierdziła, iż wskaźnik wykonania instrumentów finansowych CEF był bardzo niski, a większość środków budżetowych pierwotnie przeznaczonych na instrumenty finansowe CEF (2,43 mld EUR) została ponownie przydzielona na linie budżetowe dla dotacji CEF, pozostawiając jedynie 296 mln EUR na instrumenty finansowe CEF do 2020 r.; ponadto zauważa, że jedną z przyczyn tej sytuacji był fakt, że kryteria kwalifikowalności instrumentów finansowych CEF i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) w dużej mierze pokrywają się, a potencjalne projekty kwalifikowalne CEF faktycznie zostały sfinansowane przez EFIS, któremu nadano większy priorytet polityczny i większy zakres; w kwestii CEF wzywa Komisję do poszerzenia wiedzy beneficjentów na temat zasad kwalifikowalności, zwłaszcza przez wprowadzenie jasnego rozróżnienia między wdrażaniem umów lub umów o podwykonawstwo, co było głównym źródłem niejasności wśród beneficjentów; wzywa Komisję do zadbania o to, by instrumenty finansowe raczej się uzupełniały, a nie zastępowały;

11.  ponownie domaga się, aby z uwagi na wielość źródeł finansowania Komisja zapewniła łatwy dostęp do projektów, najlepiej w ramach punktu kompleksowej obsługi, aby obywatele mogli śledzić rozwój i otrzymywać informacje o finansowaniu infrastruktury współfinansowanej ze środków Unii oraz przez EFIS; z tego względu zachęca Komisję do opublikowania – we współpracy z państwami członkowskimi – rocznego przeglądu projektów w dziedzinie transportu i turystyki, które były współfinansowane ze środków EFRR oraz funduszy spójności, jak ma to miejsce w ramach CEF;

12.  zauważa, że liczba instrumentów finansowych znacznie wzrosła, co daje nowe możliwości łączenia środków w sektorze transportu, a równocześnie prowadzi do powstawania złożonej sieci uzgodnień wokół budżetu Unii; wyraża zaniepokojenie, że instrumenty te towarzyszące budżetowi UE mogłyby obniżyć poziom rozliczalności i przejrzystości z powodu braku dostosowania sprawozdawczości, audytu i kontroli publicznej; wzywa Komisję do poszukiwania możliwości reformy systemu budżetowego UE, w szczególności zapewnienia w optymalny sposób, jak nie dopuścić do wzrostu złożoności uzgodnień dotyczących ogólnego finansowania ponad to, co jest konieczne do osiągnięcia celów strategicznych UE oraz zagwarantowania rozliczalności, przejrzystości i możliwości kontroli;

13.  zauważa, że rok 2017 był pierwszym rokiem kampanii audytowej CEF oraz że stwierdzenie istotnego poziomu błędu dla wszystkich sektorów CEF będzie wymagało kolejnych dwóch do trzech lat prowadzenia audytu CEF; niemniej jednak z zadowoleniem przyjmuje fakt, że poziom błędów wykrytych w zakończonych w 2017 r. kontrolach CEF i TEN-T był bardzo niski;

14.   zauważa, że rok 2017 był rokiem przejściowym dla wdrożenia nowych ram kontroli wewnętrznej, ponieważ od 2018 r. Komisja odchodzi od systemu opartego na zachowaniu zgodności do systemu opartego na zasadach, a jedna trzecia służb Komisji składa sprawozdania zgodnie z nowymi ramami już w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2017;

15.  jest zaniepokojony faktem, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji wykryła istotne uchybienia w obecnym systemie monitorowania polityki w zakresie bezpieczeństwa lotniczego i morskiego w DG MOVE oraz wydała trzy bardzo ważne zalecenia; wzywa DG MOVE do pełnego wdrożenia przygotowanego przez nią planu działania w celu zajęcia się zidentyfikowanymi zagrożeniami;

16.  z zaniepokojeniem zauważa, że DG MOVE, jako kluczowa jednostka Komisji zajmująca się polityką transportową, napotyka trudności przy rekrutacji specjalistów niezbędnych do zapewnienia technicznej wiedzy fachowej i realizacji kluczowych wniosków ustawodawczych w obszarach priorytetowych oraz w różnych sektorach i na różnych rynkach, takich jak dekarbonizacja, infrastruktura finansowa czy transport cyfrowy; wzywa Komisję do zadbania o to, aby w następstwie restrukturyzacji DG MOVE ta kluczowa jednostka mogła zatrudnić specjalistów niezbędnych do pełnienia jej ambitnej roli; w tym kontekście podkreśla także, że INEA również stoi w obliczu wyzwania, jakim jest realizacja planu zatrudnienia, gdyż pod koniec 2017 r. zatrudniała 249 z 272 przewidzianych pracowników i musiała przenieść 23 stanowiska do obsadzenia na następny rok;

17.   ponawia swój wniosek o dodanie linii budżetowej do przyszłych budżetów Unii przeznaczonych na turystykę w celu zapewnienia przejrzystości w odniesieniu do funduszy unijnych wykorzystywanych do wspierania działań na rzecz turystyki;

18.  proponuje w związku z tym, aby w stosunku do sektorów, za które odpowiedzialna jest Komisja Transportu i Turystyki, Parlament udzielił Komisji Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii za rok budżetowy 2017.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

6

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lucy Anderson, Georges Bach, Izaskun Bilbao Barandica, Deirdre Clune, Michael Cramer, Luis de Grandes Pascual, Andor Deli, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Jacqueline Foster, Dieter-Lebrecht Koch, Innocenzo Leontini, Bogusław Liberadzki, Peter Lundgren, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Marian-Jean Marinescu, Georg Mayer, Gesine Meissner, Gabriele Preuß, Dominique Riquet, Massimiliano Salini, Claudia Țapardel, Keith Taylor, Pavel Telička, Marita Ulvskog, Wim van de Camp, Marie-Pierre Vieu, Janusz Zemke, Roberts Zīle, Kosma Złotowski

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Francisco Assis, Jakop Dalunde, Markus Ferber, Karoline Graswander-Hainz, Peter Kouroumbashev, João Pimenta Lopes

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jude Kirton-Darling, Christelle Lechevalier, Francisco José Millán Mon, Julie Ward

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

35

+

ALDE

Izaskun Bilbao Barandica, Gesine Meissner, Dominique Riquet, Pavel Telička

ECR

Innocenzo Leontini, Roberts Zīle, Kosma Złotowski

GUE/NGL

Marie-Pierre Vieu

PPE

Georges Bach, Deirdre Clune, Andor Deli, Markus Ferber, Dieter-Lebrecht Koch, Marian-Jean Marinescu, Francisco José Millán Mon, Massimiliano Salini, Luis de Grandes Pascual, Wim van de Camp, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

S&D

Lucy Anderson, Francisco Assis, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Karoline Graswander-Hainz, Jude Kirton-Darling, Peter Kouroumbashev, Bogusław Liberadzki, Gabriele Preuß, Marita Ulvskog, Julie Ward, Janusz Zemke, Claudia Țapardel

VERTS/ALE

Michael Cramer, Jakop Dalunde, Keith Taylor

6

-

ECR

Jacqueline Foster, Peter Lundgren

EFDD

Daniela Aiuto

ENF

Christelle Lechevalier, Georg Mayer

GUE/NGL

João Pimenta Lopes

0

0

0

0

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO (23.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

2018/2166(DEC)

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Iskra Mihaylova

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje do wiadomości, że – jak wskazano w sprawozdaniu rocznym Trybunału Obrachunkowego – szacowany poziom błędu w wydatkach z działu „Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna” zmniejszył się z 4,8 % w 2016 r. do 3 % w 2017 r.; z zadowoleniem odnotowuje trwałą poprawę w ostatnich czterech latach;

2.  zauważa, że jest to pierwszy rok obowiązywania zmienionych ram kontroli i pewności za okres 2014–2020 i że przedłożono jedynie niewielką liczbę pakietów dokumentów dotyczących poświadczenia wiarygodności; podkreśla, że sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2017 obejmuje zarówno rozliczone wydatki za lata 2014–2020, jak i zamknięcie okresu 2007–2013;

3.  zauważa, że błędy dotyczące instrumentów finansowych, koszty niekwalifikowalne i roszczenia z tytułu niekwalifikowalnego podatku VAT przyczyniły się w największym stopniu do szacowanego poziom błędu w polityce spójności; zauważa, że niektóre z błędów wykrytych przez Trybunał były powiązane z konkretnymi przypadkami, w odniesieniu do których podjęto już działania zaradcze; wzywa Komisję do podjęcia dalszych działań zapobiegawczych i naprawczych w razie potrzeby;

4.  podkreśla, że Trybunał Obrachunkowy wykrył w pracach niektórych instytucji audytowych szereg słabych punktów o zróżnicowanym znaczeniu w zakresie prawidłowości wydatków, co może osłabiać wiarygodność odnośnych zgłoszonych poziomów błędu resztowego; apeluje do Komisji i instytucji audytowych o dalszą ścisłą współpracę w celu wyeliminowania niedociągnięć;

5.  uważa, że, po bardzo powolnym początku, realizacja programów na lata 2014–2020 osiągnęła już pełną operacyjność przy dokonanych płatnościach w kwocie 1,14 mld EUR w 2017 r., co stanowi kwotę 1,5 raza wyższą niż w 2016 r.; zauważa jednak, że poziom płatności wynosi 124,7 mld EUR i jest znacznie niższy niż przewidziano w budżecie;

6.  wzywa państwa członkowskie, by zwiększyły dokładność swoich prognoz dotyczących płatności, ponieważ umożliwiają one zapobieganie powstawaniu odbiegających od normy zaległości; zauważa, że średni wskaźnik wykonania prognoz dotyczących płatności wzrósł z 52 % w 2016 r. do 80 % w 2017 r.; zauważa, że równolegle poczyniono znaczne postępy we wskaźniku wyboru projektów w terenie (55 % pod koniec 2017 r. w porównaniu z 20 % w 2016 r.);

7.  jest zaniepokojony faktem, że ogólny średni wskaźnik absorpcji środków w obecnych WRF był nawet niższy niż w analogicznym roku poprzednich WRF (16 % do 22 %), co wynikało głównie z późnego zamknięcia poprzednich WRF, opóźnienia w przyjmowaniu aktów prawnych, trudności we wdrażaniu nowych wymogów dotyczących obecnych WRF, zmiany zasad anulowania zobowiązań (z zasady roku n+2 na zasadę n+3) oraz obciążeń administracyjnych związanych z pokrywaniem się okresów WRF;

8.  ponownie wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków na rzecz terminowego i szybkiego przyjęcia oraz wdrożenia nowych programów operacyjnych na lata 2021–2027 w celu uniknięcia problemów z absorpcją funduszy w przyszłości;

9.  z zadowoleniem przyjmuje zwiększoną elastyczność budżetu wprowadzoną śródokresowym przeglądem WRF, zauważa jednak, że aby odpowiednio zaspokoić przyszłe potrzeby, konieczne mogą się okazać dalsze środki na rzecz elastyczności i uproszczenia;

10.  zauważa, że w systemach pomiaru wyników stosowanych przez władze państw członkowskich wykryto szereg uchybień, w dużej mierze związanych z projektami zrealizowanymi w okresie 2007–2013; zwraca się do Komisji, aby poprawiła ogólny system pomiaru wyników, w tym umieszczenie wskaźników rezultatu na poziomie projektu, aby umożliwić ocenę wkładu danego projektu do szczegółowych celów programów operacyjnych. zauważa, że przepisy dotyczące okresu programowania 2014–2020 wzmocniły logikę interwencji i ukierunkowanie na wynikach.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

36

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Franc Bogovič, Mercedes Bresso, Rosa D’Amato, John Flack, Aleksander Gabelic, Iratxe García Pérez, Michela Giuffrida, Ivan Jakovčić, Marc Joulaud, Sławomir Kłosowski, Constanze Krehl, Louis-Joseph Manscour, Martina Michels, Iskra Mihaylova, Andrey Novakov, Younous Omarjee, Stanislav Polčák, Liliana Rodrigues, Fernando Ruas, Monika Smolková, Ruža Tomašić, Ramón Luis Valcárcel Siso, Monika Vana, Matthijs van Miltenburg, Lambert van Nistelrooij, Derek Vaughan, Kerstin Westphal

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Daniel Buda, John Howarth, Elsi Katainen, Jan Olbrycht, Bronis Ropė

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Marian-Jean Marinescu, Dario Tamburrano, Vladimir Urutchev

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

36

+

ALDE

Ivan Jakovčić, Elsi Katainen, Iskra Mihaylova, Matthijs van Miltenburg

ECR

John Flack, Sławomir Kłosowski, Ruža Tomašić

EFDD

Rosa D'Amato, Dario Tamburrano

GUE/NGL

Martina Anderson, Martina Michels, Younous Omarjee

PPE

Franc Bogovič, Daniel Buda, Marc Joulaud, Marian-Jean Marinescu, Lambert van Nistelrooij, Andrey Novakov, Jan Olbrycht, Stanislav Polčák, Fernando Ruas, Vladimir Urutchev, Ramón Luis Valcárcel Siso

S&D

Mercedes Bresso, Aleksander Gabelic, Iratxe García Pérez, Michela Giuffrida, John Howarth, Constanze Krehl, Louis-Joseph Manscour, Liliana Rodrigues, Monika Smolková, Derek Vaughan, Kerstin Westphal

VERTS/ALE

Bronis Ropė, Monika Vana

0

-

 

 

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI ROLNICTWA I ROZWOJU WSI (24.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Marijana Petir

WSKAZÓWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje ustalenia Trybunału Obrachunkowego potwierdzające dalszy spadek poziomu błędu, biorąc pod uwagę, że poziom błędu obniżył się z 2,5 % w 2016 r. do 2,4 % w 2017 r. w obszarze „Zasoby naturalne”, a jego skutki finansowe są dalej ograniczane dzięki korektom finansowym i odzyskiwaniu środków, ponieważ kwoty niesłusznie wypłacone są zwracane do budżetu; zauważa, że działania podejmowane w polityce rolnej i polityce rozwoju obszarów wiejskich stanowią 98 % wydatków w tym obszarze i że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu zastosował próbę obejmującą 230 transakcji w 21 państwach członkowskich; oczekuje, że poziom błędu będzie nadal spadał, ponieważ beneficjenci dostosują się do nowych zasad bieżącego okresu wspólnej polityki rolnej (WPR);

2.  odnotowuje zalecenia Trybunału Obrachunkowego dotyczące środków zmierzających do obniżenia średniej wieku rolników i zapotrzebowanie na programy w większym stopniu ukierunkowane na ten cel;

3.  przypomina Komisji, że ryzyko niezamierzonych błędów wynikających ze skomplikowanych rozporządzeń ostatecznie szkodzi beneficjentowi; podkreśla, że istnieją znaczące różnice między rodzajami błędów i w obrębie ich skali, tj. między nieumyślnymi przeoczeniami o charakterze administracyjnym a przypadkami nadużyć, oraz że przeoczenia zasadniczo nie powodują szkód finansowych dla podatników, co również należy wziąć pod uwagę podczas oceny rzeczywistego poziomu błędu; podkreśla, że potrzebna jest dalsza racjonalizacja metody obliczania poziomu błędu; wzywa również do wyraźniejszego rozróżnienia między różnymi rodzajami błędów, ponieważ niektóre wykryte błędy nie powodują negatywnych skutków finansowych; sugeruje sklasyfikowanie tych błędów w czterech kategoriach: 1. błędy bez negatywnych skutków finansowych, 2. niedbalstwo, 3. rażące niedbalstwo, 4. nadużycie finansowe;

4.  zachęca Komisję do dalszego dążenia do wprowadzenia systemu jednolitej kontroli, który pozwoliłby na zmniejszenie obciążeń administracyjnych na wszystkich szczeblach kontroli przy jednoczesnym utrzymaniu skutecznych kontroli legalności i prawidłowości płatności;

5.  uważa, że Komisja powinna wymagać, aby plany działania państw członkowskich obejmowały działania naprawcze mające na celu wyeliminowanie najczęstszych przyczyn błędów;

6.  zwraca uwagę, że zdolności naprawcze w ramach korekt finansowych i odzyskiwania środków wzrosły do 2,10 % w porównaniu z 2,04 % w 2016 r., co pozwoliło na dalsze obniżenie kwoty obarczonej ryzykiem w odniesieniu do WPR w 2017 r.;

7.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ogólny poziom błędu ustalony przez Trybunał Obrachunkowy pokrywa się ściśle z ogólnym poziomem błędu w odniesieniu do WPR podanym w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2017 r., co pokazuje skuteczność planów działań naprawczych wdrożonych przez państwa członkowskie w poprzednich latach;

8.  stwierdza, że około trzech czwartych wydatków przypada na płatności bezpośrednie z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), w których nie wystąpił istotny poziom błędu; podkreśla, że płatności bezpośrednie dla rolników opierają się na uprawnieniach do płatności, a ponadto były objęte uproszczonymi zasadami dotyczącymi kwalifikowalności gruntów i skutecznym systemem kontroli ex ante (ZSZiK), który umożliwia zautomatyzowane kontrole krzyżowe między bazami danych; jest zaniepokojony utrzymującym się wysokim poziomem błędu w innych obszarach wydatków na rozwój obszarów wiejskich, środowisko naturalne, działania w dziedzinie klimatu i rybołówstwo; zauważa ponadto, że projekty na rzecz rozwoju obszarów wiejskich są z natury bardziej złożone z uwagi na szersze cele, a wydatki w trzech pozostałych obszarach są współfinansowane lub dokonywane na zasadzie zwrotu poniesionych kosztów, a niekwalifikujący się beneficjenci, działalność, projekty lub wydatki zwiększają o około dwie trzecie szacowany poziom błędu w tym dziale WRF;

9.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy – po zbadaniu łącznie 29 projektów inwestycyjnych w zakresie rozwoju obszarów wiejskich – ustalił, że 26 z nich było zgodnych z priorytetami i celami szczegółowymi określonymi w programach rozwoju obszarów wiejskich oraz że państwa członkowskie zastosowały odpowiednie procedury wyboru; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że w większości przypadków beneficjenci analizowanych projektów realizowali je zgodnie z planem, a państwa członkowskie przeprowadzały kontrole w celu upewnienia się, czy koszty były racjonalne; uważa w związku z tym, że podejście ukierunkowane na rozwój obszarów wiejskich musi być kluczowe, istotne i otrzymywać pełne wsparcie w planach strategicznych WPR, oraz mieć charakter progresywny;

10.  bierze pod uwagę, że w sektorze rolnictwa kwoty otrzymywane przez beneficjentów są stosunkowo niewielkie w porównaniu z innymi projektami unijnymi, w związku z czym obciążenie administracyjne związane z koniecznością wykazania prawidłowego wykorzystania środków jest proporcjonalnie wyższe;

11.  wzywa Komisję, aby we współpracy z państwami członkowskimi kontynuowała skuteczne wdrażanie geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy (GSAA) i monitorowała postępy dokonane przez agencje płatnicze pod względem pomocy rolnikom, którzy jeszcze nie korzystają z GSAA;

12.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wdrożenie nowych instrumentów i procesów wykorzystania danych o wydajności, takich jak aplikacje informatyczne w rodzaju danych z systemu LPIS dotyczących działek rolnych, ułatwiło kontrolę i aktualizację deklarowanej powierzchni użytków rolnych zarówno w przypadku agencji płatniczych państw członkowskich, jak i rolników; pomoże to w przeprowadzeniu kontroli krzyżowych wniosków o przyznanie pomocy bezpośredniej, a także zmniejszy poziom błędów;

13.  podkreśla, że uproszczenie ustawodawstwa Unii i zmniejszenie obciążenia administracyjnego rolników i innych beneficjentów powinno być kontynuowane w przyszłości;

14.  zauważa, że dostęp do danych i właściwe monitorowanie, zwłaszcza aspektów środowiskowych, będą miały zasadnicze znaczenie w przyszłości, gdyż niektóre zasoby naturalne, takie jak gleba i różnorodność biologiczna, stanowią podstawę długoterminowej wydajności produkcji rolnej;

15.  wzywa państwa członkowskie i regiony do dopilnowania, aby wnioski o pomoc można było wypełniać i składać elektronicznie, oraz do udzielenia pomocy państwom członkowskim w osiągnięciu tego celu;

16.  zadowoleniem przyjmuje publikację rocznego sprawozdania z działalności DG AGRI za 2016 r., które wyraźnie pokazuje wkład WPR w zwiększenie wskaźników zatrudnienia na obszarach wiejskich; w tym kontekście wyraża zaniepokojenie faktem, że wnioski dotyczące WPR po roku 2020 oraz toczące się negocjacje w sprawie WRF przewidują zmniejszenie budżetu WPR, w szczególności w drugim filarze EFRROW, współfinansowanym przez państwa członkowskie, obejmującym środki na rozwój obszarów wiejskich i silnie związanym z zobowiązaniami środowiskowymi i klimatycznymi, inwestycjami w gospodarstwach rolnych i niektórymi innymi projektami na obszarach wiejskich;

17.  jest zdania, że należy w miarę możliwości ograniczyć kontrole rolników na miejscu oraz wprowadzić kontrole satelitarne i administracyjne;

18.  wzywa państwa członkowskie i regiony do dopilnowania, aby właściwe organy otrzymywały jak najwięcej danych i dokumentów z krajowych i unijnych systemów rejestracji oraz aby obligowały rolników indywidualnych do dostarczania informacji tylko w ostateczności; ponadto wzywa Komisję, aby pomogła państwom członkowskim w osiągnięciu tego celu.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

23.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

34

3

5

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Daniel Buda, Nicola Caputo, Matt Carthy, Jacques Colombier, Michel Dantin, Paolo De Castro, Albert Deß, Diane Dodds, Jørn Dohrmann, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Luke Ming Flanagan, Karine Gloanec Maurin, Martin Häusling, Anja Hazekamp, Esther Herranz García, Jan Huitema, Ivan Jakovčić, Jarosław Kalinowski, Zbigniew Kuźmiuk, Norbert Lins, Philippe Loiseau, Mairead McGuinness, Giulia Moi, James Nicholson, Maria Noichl, Marijana Petir, Jens Rohde, Bronis Ropė, Maria Lidia Senra Rodríguez, Czesław Adam Siekierski, Tibor Szanyi, Marc Tarabella, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Paul Brannen, Elsi Katainen, Momchil Nekov, Annie Schreijer-Pierik, Thomas Waitz

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Stanisław Ożóg, Michaela Šojdrová

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

34

+

ALDE

Jan Huitema, Ivan Jakovčić, Elsi Katainen, Jens Rohde

ECR

Jørn Dohrmann, Zbigniew Kuźmiuk, James Nicholson, Stanisław Ożóg

EFDD

Marco Zullo

NI

Diane Dodds

PPE

Daniel Buda, Michel Dantin, Albert Deß, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Esther Herranz García, Jarosław Kalinowski, Norbert Lins, Mairead McGuinness, Marijana Petir, Annie Schreijer-Pierik, Czesław Adam Siekierski, Michaela Šojdrová

S&D

Clara Eugenia Aguilera García, Paul Brannen, Nicola Caputo, Karine Gloanec Maurin, Momchil Nekov, Maria Noichl, Tibor Szanyi, Marc Tarabella

Verts/ALE

Martin Häusling, Bronis Ropė, Thomas Waitz

3

-

ENF

John Stuart Agnew, Jacques Colombier, Philippe Loiseau

5

0

EFDD

Giulia Moi

GUE/NGL

Matt Carthy, Luke Ming Flanagan, Anja Hazekamp, Maria Lidia Senra Rodríguez

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI RYBOŁÓWSTWA (10.1.2019)

dla Komisji Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Alain Cadec

WSKAZÓWKI

Komisja Rybołówstwa zwraca się do Komisji Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje do wiadomości komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017; przyjmuje także do wiadomości sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2017;

2.  wyraża zadowolenie w związku z satysfakcjonującym wykonaniem tytułu 11 budżetu, w którym wskaźnik wykonania środków na zobowiązania wyniósł 99,7 %, zaś środków na płatności – 99,9 %; stwierdza, że według rocznego sprawozdania z działalności DG MARE za 2016 r. należy poprawić wskaźnik wykonania;

3.  nalega, aby w swoich przyszłych sprawozdaniach Trybunał przestawiał oddzielnie, a nie w formie zagregowanej, poziom błędu dotyczący połowów i poziom błędu odnoszący się do środowiska, rozwoju obszarów wiejskich i zdrowia; jest zdania, że takie połącznie różnych dziedzin uniemożliwia określenie poziomu błędu odpowiadającego polityce rybołówstwa; zwraca uwagę, że dziedzina gospodarki morskiej i rybołówstwa nie została wystarczająco szczegółowo omówiona w sprawozdaniu rocznym Trybunału, co utrudnia właściwą ocenę zarządzania finansami w tych dziedzinach; uważa, że aby zwiększyć przejrzystość, w przyszłości sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego powinno zawierać odrębne dane dotyczące DG MARE;

4.  zwraca uwagę, że sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 8/2017 dotyczące kontroli wskazuje na niedociągnięcia w opracowywaniu i wdrażaniu projektów oraz w tworzeniu systemów zarządzania i kontroli;

5.  przyjmuje do wiadomości uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące danych na temat działalności połowowej zgromadzonych na podstawie rozporządzenia w sprawie kontroli, które nie są wystarczająco wyczerpujące i wiarygodne, w szczególności w odniesieniu do statków o długości poniżej 12 metrów; zauważa, że dane dotyczące połowów były niekompletne i często nieprawidłowo rejestrowane w bazach danych państw członkowskich; stwierdza też, że występowały znaczne rozbieżności między zadeklarowanymi wyładunkami a wydanymi następnie dokumentami dotyczącymi pierwszej sprzedaży;

6.  zwraca uwagę, że DG MARE pełni funkcję nadzorczą w ramach zarządzania dzielonego; podkreśla, że zadaniem Komisji jest ocena wpływu przedmiotowego rozporządzenia na WPRyb oraz kontrola wdrażania przepisów przez państwa członkowskie; powodzenie tej polityki kontroli zależy od współpracy i zarządzania ze strony państw członkowskich;

7.  podkreśla, że po upływie czterech lat od przyjęcia EFMR na lata 2014–2020 w dniu 15 maja 2014 r. poziom jego realizacji pozostaje niezadowalający, jako że do października 2018 r. wykorzystano zaledwie 6,8 % środków przeznaczonych na zarządzanie dzielone, wynoszących 5,7 mld EUR;

8.  proponuje, by udzielić Komisji absolutorium z wydatków w dziedzinie gospodarki morskiej i rybołówstwa w roku budżetowym 2017.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

10.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

3

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Clara Eugenia Aguilera García, Renata Briano, David Coburn, Diane Dodds, Sylvie Goddyn, Carlos Iturgaiz, Werner Kuhn, António Marinho e Pinto, Gabriel Mato, Norica Nicolai, Annie Schreijer-Pierik, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas, Peter van Dalen, Jarosław Wałęsa

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

José Blanco López, Ole Christensen, Norbert Erdős, Jens Gieseke, Czesław Hoc, Nosheena Mobarik

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Tilly Metz

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

20

+

ALDE

ECR

NI

PPE

 

S&D

VERTS/ALE

António Marinho e Pinto, Norica Nicolai

Peter van Dalen, Czesław Hoc

Diane Dodds

Norbert Erdős, Carlos Iturgaiz, Werner Kuhn, Gabriel Mato, Annie Schreijer‑Pierik, Jarosław Wałęsa

Clara Eugenia Aguilera García, José Blanco López, Renata Briano, Ole Christensen, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas

Marco Affronte, Tilly Metz

3

-

EFDD

PPE

David Coburn, Sylvie Goddyn

Jens Gieseke

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI KULTURY I EDUKACJI (23.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Bogdan Andrzej Zdrojewski

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  wyraża zadowolenie z wyników uzyskanych podczas 30 lat istnienia programu mobilności edukacyjnej Erasmus, w którym od 1987 r. wzięło udział 9 mln osób, w tym osób młodych i studentów, a ostatnio również osób zatrudnionych; podkreśla dużą europejską wartość dodaną programu oraz fakt, że stanowi on udaną strategiczną inwestycję w młodzież europejską;

2.  odnotowuje, że program Erasmus musi być w większym stopniu dostępny dla grup zmarginalizowanych, w szczególności dla osób z niepełnosprawnościami i osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych, osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji geograficznej, osób przedwcześnie kończących naukę, osób należących do mniejszości, osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej itp.;

3.  zwraca uwagę na rozpoczęcie realizacji inicjatywy, jaką stanowi Europejski Korpus Solidarności, pomimo braku podstawy prawnej; wyraża ubolewanie, że początkową decyzję o przeznaczeniu środków budżetowych dotyczących wolontariatu europejskiego programu Erasmus+ na rzecz Europejskiego Korpusu Solidarności podjęto w drodze aktu wykonawczego;

4.  domaga się, aby staże lub programy przygotowania zawodowego przewidywały płatne miejsca dla kandydatów, nigdy nie prowadziły do zastępowania regularnych miejsc pracy oraz opierały się na pisemnej umowie o staż lub przygotowanie zawodowe zgodnie z ramami regulacyjnymi lub umowami zbiorowymi obowiązującymi w kraju, w którym odbywa się staż lub przygotowanie zawodowe; należy również przestrzegać zasad określonych w zaleceniu Rady z 10 marca 2014 r. w sprawie ram jakości staży(1);

5.  jest zaniepokojony nikłym wykorzystaniem instrumentu gwarancji kredytów studenckich z programu Erasmus+ oraz jego niedostatecznym zasięgiem geograficznym, ograniczonym do banków w trzech krajach i uniwersytetów w dwóch innych; wzywa Komisję i Europejski Fundusz Inwestycyjny do wprowadzenia w życie strategii wdrażania w celu osiągnięcia jak najwyższej skuteczności instrumentu do 2020 r.; ewentualnie wzywa do ułatwienia redystrybucji niewykorzystanych funduszy w ramach samego programu oraz do umożliwienia szerszego finansowania działań w ramach poszczególnych komponentów programu;

6.  zauważa z rozczarowaniem, że studenci mogą być zmuszeni do zaciągania kredytów bankowych, by wziąć udział w programach mobilności Erasmus+;

7.  podkreśla, że zadłużenie ma negatywny wpływ na rozwój osobisty i dobrą integrację na rynku pracy oraz że należy zapewnić sprzyjające włączeniu, szeroko dostępne dotacje, tak aby żaden student nie był wykluczony z uwagi na niedostateczny dochód;

8.  jest zaniepokojony wciąż jeszcze niskimi wskaźnikami powodzenia projektów finansowanych z programu Europa dla Obywateli i z podprogramu Kultura (program Kreatywna Europa) – odpowiednio 21 i 22% w 2017 r.; podkreśla, że konieczne jest odpowiednie podwyższenie środków finansowych w celu poprawy tych niezadowalających rezultatów, które przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego w założeniach programu, zniechęcając obywateli do uczestnictwa;

9.  podkreśla rolę Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego we wdrażaniu trzech programów w zakresie kultury i edukacji; wyraża jednak zaniepokojenie z powodu słabej kontroli wewnętrznej w agencji, co wykazał audyt dotyczący zarządzania dotacjami udzielanymi w ramach programów Erasmus+ i Kreatywna Europa; zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji stwierdziła niedociągnięcia w procesie zarządzania przez agencję dotacjami w ramach programu Erasmus +; uważa w związku z tym, że Komisja i agencja nie powinny mieć problemu z podjęciem niezbędnych działań korygujących w celu zagwarantowania pełnej przejrzystości i najwyższej jakości realizowanych programów kulturalnych i edukacyjnych;

10.  zwraca uwagę, że pierwsze wyniki etapu wdrażania systemu poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego to 280 umów podpisanych wstępnie z pośrednikami finansowymi; oczekuje stałych postępów w ramach systemu na jego etapie operacyjnym, dzięki czemu będzie można włączyć solidne narzędzia do wdrażania działań następczych związanych z systemem w ramach programu InvestEU;

11.  zauważa, że kontrola Trybunału Obrachunkowego nie wykazała istotnych błędów w końcowych skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych szkół europejskich za 2017 r. oraz że szkoły europejskie i sekretarz generalny szkół europejskich sporządzili sprawozdania finansowe w terminie przewidzianym na mocy prawa; zwraca jednak uwagę, że system kontroli wewnętrznej szkół europejskich wymaga dalszych usprawnień w celu realizacji zalecenia Trybunału Obrachunkowego i Służby Audytu Wewnętrznego Komisji Europejskiej;

12.   wciąż jest zaniepokojony z powodu bardzo słabych systemów kontroli wewnętrznej w biurze sekretarza generalnego szkół europejskich i w wybranych szkołach, zwłaszcza jeżeli chodzi o systemy płatności, środowisko kontroli i procedury rekrutacji;

13.   zauważa, że Trybunał Obrachunkowy nie był w stanie potwierdzić, iż zarządzanie finansami w szkołach w 2017 r. było zgodne z rozporządzeniem finansowym i przepisami wykonawczymi do tego rozporządzenia; wobec powyższego domaga się dalszych działań z myślą o zamknięciu pozostałych zaleceń, które dotyczą zarządzania rachunkami pozabudżetowymi, usprawnienia systemu rachunkowości i kontroli wewnętrznej, rekrutacji, procedur wykonywania płatności oraz opracowania wytycznych w celu poprawy zarządzania budżetem;

14.   zauważa, że stopniowe wejście w życie nowego rozporządzenia finansowego szkół europejskich wiąże się z poważnymi wyzwaniami w zakresie zarządzania szkołami europejskimi, ponieważ funkcje urzędnika zatwierdzającego i księgowego będą scentralizowane, a kontrola finansowa stanie się jednostką kontroli wewnętrznej w służbie urzędnika zatwierdzającego; uważa w związku z tym, że restrukturyzacja różnych funkcji rachunkowości i kontroli musi być wspierana przez odpowiedni system administracyjny;

15.   zwraca uwagę na wyzwania, przed jakimi stoją szkoły europejskie, takie jak okres przejściowy w związku z brexitem i pogarszający się stan przepełnienia szkół w Brukseli; apeluje do Komisji Europejskiej i szkół europejskich o przedstawienie komisji przedmiotowo właściwej sprawozdania w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE oraz opisanie, w jaki sposób zamierzają kontynuować nauczanie w języku angielskim na najwyższym poziomie w szkołach europejskich po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa;

16.   z zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości ustalenia organizacji Human Rights Watch i Europejskiego Forum Osób Niepełnosprawnych z grudnia 2018 r., które zawarto w sprawozdaniu poświęconym barierom, z jakimi w szkołach europejskich zmagają się dzieci niepełnosprawne, w tym również przypadkom domniemanego nękania dzieci niepełnosprawnych i ich rodzin; apeluje do szkół europejskich o przestrzeganie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; wzywa Komisję Europejską do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w związku z ustaleniami zawartymi w przytoczonym sprawozdaniu we współpracy z Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej i szkołami europejskimi; zwraca się do Komisji Europejskiej i państw członkowskich o rozważenie co najmniej następujących kwestii:

(i)   wprowadzenie zmian w polityce udzielania wsparcia edukacyjnego w szkołach europejskich, aby zapewnić pełną zgodność z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych;

(ii)   wyjście naprzeciw potrzebom dzieci niepełnosprawnych, w tym również przy wykorzystaniu technologii wspomagających;

(iii)   opracowanie ogólnosystemowych szkoleń dla nauczycieli w zakresie niepełnosprawności i edukacji włączającej, w tym również szkoleń w zakresie indywidualnych potrzeb dzieci niepełnosprawnych dla nauczycieli i asystentów udzielających wsparcia edukacyjnego;

17.  zdaje sobie sprawę, że Trybunał Obrachunkowy jest bardzo obciążony pracą; niemniej jednak zwraca się do Trybunału o terminowe publikowanie sprawozdań, zwłaszcza sprawozdania dotyczącego szkół europejskich, aby dać Parlamentowi wystarczająco dużo czasu na odpowiednie wypełnienie jego obowiązków w zakresie kontroli budżetowej i politycznej.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

22.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

18

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Dominique Bilde, Andrea Bocskor, Silvia Costa, Mircea Diaconu, Damian Drăghici, Jill Evans, María Teresa Giménez Barbat, Petra Kammerevert, Krystyna Łybacka, Svetoslav Hristov Malinov, Luigi Morgano, Momchil Nekov, Michaela Šojdrová, Bogusław Sonik, Helga Trüpel, Julie Ward, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Milan Zver

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Liadh Ní Riada

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

18

+

ALDE

Mircea Diaconu, María Teresa Giménez Barbat

GUE/NGL

Liadh Ní Riada

PPE

Andrea Bocskor, Svetoslav Hristov Malinov, Michaela Šojdrová, Bogusław Sonik, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Milan Zver

S&D

Silvia Costa, Damian Drăghici, Petra Kammerevert, Krystyna Łybacka, Luigi Morgano, Momchil Nekov, Julie Ward

VERTS/ALE

Jill Evans, Helga Trüpel

1

-

ENF

Dominique Bilde

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

(1)

Dz.U. C 88 z 27.3.2014, s. 1.


OPINIA KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH (17.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Romeo Franz

WSKAZÓWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  przyjmuje z zadowoleniem opinię Europejskiego Trybunału Obrachunkowego („Trybunału”) w sprawie sprawozdania finansowego Unii za 2017 r.; zwraca szczególną uwagę na dalsze zmniejszenie łącznej liczby błędów dotyczących płatności w 2017 r. na poziomie UE, co pozwoliło osiągnąć najniższy w historii poziom 2,4 %; podkreśla znaczenie osiągnięcia poziomu poniżej docelowego poziomu 2 % błędów dotyczących płatności;

2.  wyraża jednak ubolewanie, że w 2017 r., podobnie jak w 2016 r., Trybunał postanowił zignorować wniosek komisji LIBE o obliczenie specjalnego wskaźnika błędu w płatnościach w dziale III (Bezpieczeństwo i obywatelstwo); przyjmuje do wiadomości uzasadnienie Trybunału, aby tego nie robić, w szczególności fakt, że dział III odpowiadał jedynie za 2 % płatności w budżecie na 2017 r.; zauważa, że DG HOME samodzielnie oceniła swój poziom błędu w płatnościach poniżej progu istotności wynoszącego 2 %; ubolewa, że ograniczona próba 15 transakcji skontrolowanych w 2017 r. nie była wystarczająca do potwierdzenia tego pozytywnego wyniku przez Trybunał; wzywa do większej próby kontrolowanych transakcji w celu dostarczenia Trybunałowi informacji niezbędnych do właściwej oceny wyników osiągniętych w tym obszarze polityki;

3.  podkreśla jednak, że dla UE ważne jest, aby Trybunał systematycznie i niezależnie oceniał poziom błędów w płatnościach we wszystkich obszarach w budżecie UE;

4.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał nie znalazł żadnych poważnych wad w procedurach Komisji dotyczących rozliczeń Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW) oraz że zgadza się on z decyzjami Komisji w sprawie rozliczenia rachunków; wyraża jednak ubolewanie, że w trzech (20 %) z 15 zbadanych przez Trybunał transakcji wystąpiły błędy, z których dwa były powyżej progu istotności wynoszącego 2 %, w szczególności w odniesieniu do jednej transakcji dotyczącej relokacji w ramach AMIF (poziom błędu w wysokości 10 %) oraz jednej transakcji dotyczącej dotacji operacyjnej dla EASO (poziom błędu w wysokości 2,9 %);

5.  podkreśla kluczowe stwierdzenia Trybunału, zgodnie z którymi w rachunkach AMIF i FBW rozliczonych przez Komisję w 2017 r. nie wprowadzono rozróżnienia między płatnościami zaliczkowymi dokonanymi przez państwa członkowskie na rzecz beneficjentów końcowych a płatnościami dokonanymi w celu zwrotu rzeczywiście poniesionych wydatków; zgadza się z Trybunałem, że nawet jeżeli taka praktyka jest zgodna z obecnymi wymogami dotyczącymi sprawozdawczości w odniesieniu do AMIF i FBW, jak uzgodnili współprawodawcy, niemniej jednak ma to wpływ na rolę nadzorczą Komisji; wzywa współprawodawców do zmiany wymogów dotyczących sprawozdawczości w dziedzinie funduszy WSiSW w przyszłych wieloletnich ramach finansowych; popiera zalecenie Trybunału, w myśl którego należy wymagać od państw członkowskich, by w rocznych sprawozdaniach finansowych dotyczących programów krajowych finansowanych z funduszy AMIF i FBW przedstawiały strukturę podawanych kwot w podziale na środki odzyskane, zaliczki i rzeczywiście poniesione wydatki, tak by Komisja mogła odpowiednio uwzględnić te informacje w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności począwszy od 2018 r.; ponadto w celu zwiększenia ogólnej przejrzystości AMIF przypomina o znaczeniu podziału linii budżetowych według czterech ogólnych celów funduszu (azylu, legalnej migracji i integracji, powrotów i solidarności).

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

10.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

44

3

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Asim Ademov, Martina Anderson, Heinz K. Becker, Monika Beňová, Michał Boni, Caterina Chinnici, Rachida Dati, Frank Engel, Laura Ferrara, Romeo Franz, Kinga Gál, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Monika Hohlmeier, Sophia in ‘t Veld, Cécile Kashetu Kyenge, Monica Macovei, Roberta Metsola, Claude Moraes, Ivari Padar, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský, Auke Zijlstra

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Dennis de Jong, Anna Hedh, Lívia Járóka, Marek Jurek, Jean Lambert, Jeroen Lenaers, Andrejs Mamikins, Angelika Mlinar, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Christine Revault d’Allonnes Bonnefoy

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Norbert Erdős, Fernando Ruas, Adam Szejnfeld

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

44

+

ALDE

Nathalie Griesbeck, Sophia in 't Veld, Angelika Mlinar, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Cecilia Wikström

ECR

Marek Jurek, Monica Macovei, Helga Stevens

EFDD

Laura Ferrara

GUE/NGL

Martina Anderson, Dennis de Jong, Marie-Christine Vergiat

PPE

Asim Ademov, Heinz K. Becker, Michał Boni, Rachida Dati, Frank Engel, Norbert Erdős, Kinga Gál, Monika Hohlmeier, Lívia Járóka, Jeroen Lenaers, Roberta Metsola, Fernando Ruas, Csaba Sógor, Adam Szejnfeld, Traian Ungureanu, Tomáš Zdechovský

S&D

Monika Beňová, Caterina Chinnici, Ana Gomes, Sylvie Guillaume, Anna Hedh, Cécile Kashetu Kyenge, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Ivari Padar, Christine Revault d'Allonnes Bonnefoy, Birgit Sippel, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Romeo Franz, Jean Lambert, Judith Sargentini, Bodil Valero

3

-

ECR

Kristina Winberg

ENF

Auke Zijlstra

NI

Udo Voigt

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA KOMISJI PRAW KOBIET I RÓWNOUPRAWNIENIA (24.1.2019)

dla Komisji Kontroli Budżetowej

w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze

(2018/2166(DEC))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Malin Björk

WSKAZÓWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze, że równość płci jest jedną z wartości, na których opiera się Unia Europejska oraz że Unia zobowiązuje się promować uwzględnianie aspektu płci we wszystkich swoich działaniach zgodnie z art. 8 TFUE;

B.  mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie zwracał się do Komisji o promowanie i wdrożenie koncepcji uwzględniania aspektu płci, sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci i oceniania wpływu w aspekcie płci w odnośnych obszarach prowadzonej przez Unię polityki, a do Trybunału Obrachunkowego – o uwzględnianie aspektu płci, w tym również danych segregowanych według kryterium płci, w sprawozdaniach na temat wykonania unijnego budżetu;

1.  podkreśla, że prawa kobiet i równouprawnienie płci należy uwzględniać i gwarantować we wszystkich odpowiednich obszarach polityki; ponownie apeluje zatem o sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci na każdym etapie procedury budżetowej, łącznie z wykonaniem budżetu i oceną jego wykonania;

2.  ponownie zwraca się o włączenie do zestawu wspólnych wskaźników rezultatu dotyczących wykonania unijnego budżetu także wskaźników związanych z płcią, przy poszanowaniu zasady należytego zarządzania finansami, czyli zgodnie z zasadami oszczędności, wydajności i skuteczności;

3.  ponownie domaga się określenia w liniach budżetowych dotyczących programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 zasobów przydzielonych na każdy z celów tego programu, który ma doprowadzić do równouprawnienia płci, co zagwarantuje należytą rozliczalność funduszy wydawanych w tej dziedzinie;

4.  ponawia apel o wprowadzenie odrębnej linii budżetowej z myślą o realizacji celu szczegółowego programu Dafne, aby pokazać zaangażowanie Unii w dziedzinie przeciwdziałania przemocy wobec kobiet i dziewcząt; wzywa do podniesienia zasobów w tej linii budżetowej oraz do odwrócenia tendencji spadkowej w odniesieniu do środków przeznaczonych na program Daphne w okresie 2014–2020; apeluje o nieustawanie w staraniach mających na celu informowanie o dotacjach przewidzianych w ramach wspomnianego celu szczegółowego programu Dafne, jak i o środkach, których celem jest uczynienie procedur administracyjnych związanych z programem bardziej przyjaznymi dla jego beneficjentów;

5.  apeluje o wprowadzenie wyraźnego odniesienia do równouprawnienia płci w dziale 3 „Bezpieczeństwo i obywatelstwo” jako podstawowego prawa obywateli;

6.  ponawia swoje apele do Komisji o uwzględnianie aspektu płci na wszystkich etapach procedury budżetowej, w tym m.in. podczas wykonywania budżetu i przy ocenie jego wykonania, co obejmuje także EFIS, EFS, EFRR i „Horyzont 2020”, tak aby zwalczać dyskryminację występującą w państwach członkowskich; podkreśla, że do planowania, wykonania i oceny budżetu należy włączyć wspólny zestaw wymiernych wskaźników rezultatu i wpływu, który umożliwiłby lepszą ocenę wykonania budżetu z perspektywy płci, zgodnie z inicjatywą „Budżet UE zorientowany na wyniki ” oraz podejściem skupionym na wydajności;

7.  domaga się większej przejrzystości, ukierunkowanych działań z myślą o tym, aby osiągnąć cele w zakresie równouprawnienia płci i praw kobiet w kontekście działań zewnętrznych UE, co obejmuje również prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne;

8.  podkreśla, że uwzględnianie aspektu płci jest również jedną z zasad, na których opiera się Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, oraz apeluje o podejmowanie ukierunkowanych działań w zakresie praw kobiet i równouprawnienia płci przy pomocy środków ze specjalnych linii budżetowych, aby należycie uwzględniać wymiar płci w polityce migracyjnej i azylowej;

9.  ubolewa nad faktem, że Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) nie uwzględnia aspektu płci; podkreśla, że EFIS powinien uwzględniać aspekt płci, ponieważ Unia Europejska nigdy w pełni i w zadowalający sposób nie poradzi sobie z niedawnymi kryzysami gospodarczymi, jeśli nie rozwiąże się kwestii wpływu tych kryzysów na kobiety, które w większości przypadków ucierpiały najbardziej;

10.  wzywa do oceny wpływu w aspekcie płci w ramach ogólnych uwarunkowań ex ante w przypadku funduszy UE, a także do gromadzenia danych zdezagregowanych według płci dotyczących beneficjentów i uczestników;

11.  podkreśla konieczność włączenia aspektu płci do europejskich systemów wymiaru sprawiedliwości i ubolewa, że wsparcie dla procedur uwzględniających interesy ofiar i aspekt płci nie jest uznawane za cel szczegółowy w programie „Sprawiedliwość”;

12.  ubolewa z powodu niewielkiego udziału kobiet w działaniach związanych z przedsiębiorczością kobiet i wzywa do podejmowania większych wysiłków na rzecz wykonania budżetu pod kątem wsparcia dla przedsiębiorczości i zatrudnienia kobiet;

INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ OPINIODAWCZĄ

Data przyjęcia

23.1.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

21

7

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Beatriz Becerra Basterrechea, Heinz K. Becker, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Iratxe García Pérez, Arne Gericke, Anna Hedh, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Angelika Niebler, Maria Noichl, Marijana Petir, Pina Picierno, João Pimenta Lopes, Terry Reintke, Liliana Rodrigues, Michaela Šojdrová, Ernest Urtasun, Jadwiga Wiśniewska, Anna Záborská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Eleonora Forenza, Julie Girling, Lívia Járóka, Dubravka Šuica, Mylène Troszczynski, Julie Ward

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jean Lambert

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

21

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea

GUE/NGL

Malin Björk, Eleonora Forenza, João Pimenta Lopes

PPE

Heinz K. Becker, Anna Maria Corazza Bildt, Julie Girling, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Lívia Járóka, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Dubravka Šuica

S&D

Vilija Blinkevičiūtė, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Maria Noichl, Pina Picierno, Liliana Rodrigues, Julie Ward

Verts/ALE

Jean Lambert, Terry Reintke, Ernest Urtasun

7

-

ECR

Arne Gericke, Jadwiga Wiśniewska

ENF

Mylène Troszczynski

PPE

Angelika Niebler, Marijana Petir, Michaela Šojdrová, Anna Záborská

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWĄ

Data przyjęcia

20.2.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

2

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Inés Ayala Sender, Zigmantas Balčytis, Dennis de Jong, Tamás Deutsch, Martina Dlabajová, Ingeborg Gräßle, Jean-François Jalkh, Wolf Klinz, Georgi Pirinski, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Petri Sarvamaa, Claudia Schmidt, Bart Staes, Derek Vaughan, Tomáš Zdechovský, Joachim Zeller

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

José Blanco López, Julia Pitera

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Clara Eugenia Aguilera García, John Flack, Eider Gardiazabal Rubial


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

20

+

ALDE

Nedzhmi Ali, Martina Dlabajová, Wolf Klinz

GUE/NGL

Dennis de Jong

PPE

Tamás Deutsch, Ingeborg Gräßle, Julia Pitera, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Petri Sarvamaa, Claudia Schmidt, Tomáš Zdechovský, Joachim Zeller

S&D

Clara Eugenia Aguilera García, Inés Ayala Sender, Zigmantas Balčytis, José Blanco López, Eider Gardiazabal Rubial, Georgi Pirinski, Derek Vaughan

VERTS/ALE

Bart Staes

2

-

ECR

John Flack

ENF

Jean-François Jalkh

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 20 marca 2019Informacja prawna