Procedura : 2018/0171(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0180/2019

Teksty złożone :

A8-0180/2019

Debaty :

PV 15/04/2019 - 18
CRE 15/04/2019 - 18

Głosowanie :

PV 16/04/2019 - 8.15
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0373

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 284kWORD 87k
22.3.2019
PE 629.500v02-00 A8-0180/2019

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi

(COM(2018)0339 – C8-0206/2018 – 2018/0171(COD))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Jonás Fernández

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi

(COM(2018)0339 – C8-0206/2018 – 2018/0171(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0339),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0206/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia ...(1),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 października 2018 r.(2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0180/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(3)*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego(4),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(5),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Papiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi („papiery typu SBBS”) mogłyby stanowić odpowiedź na niektóre problemy, które zostały ujawnione w wyniku kryzysu finansowego z lat 2007–2008 lub które są jego skutkiem. Konkretnie rzecz ujmując, papiery typu SBBS mogłyby pomóc bankom i innym instytucjom finansowym w lepszej dywersyfikacji ich ekspozycji z tytułu długu państwowego, doprowadzić do dalszego rozluźnienia więzi bank-skarb państwa oraz do zwiększenia podaży aktywów o niskim ryzyku denominowanych w euro, sprzyjając realizacji polityki monetarnej. Papiery typu SBBS mogłyby dodatkowo zwiększyć atrakcyjność obligacji emitowanych na małych i mniej płynnych rynkach krajowych dla inwestorów międzynarodowych, co może sprzyjać podziałowi ryzyka i ograniczeniu ryzyka w sektorze prywatnym oraz wspierać bardziej efektywną alokację ryzyka wśród podmiotów finansowych.

(2)  Zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi papiery typu SBBS byłyby traktowane jako sekurytyzacja, a tym samym podlegałyby dodatkowym obciążeniom i dyskontom w stosunku do obciążeń i dyskont mających zastosowanie do obligacji skarbowych państw strefy euro w portfelu bazowym. Te dodatkowe obciążenia i dyskonta hamowałyby tworzenie i wykorzystywanie papierów typu SBBS przez sektor prywatny, mimo że papiery typu SBBS ▌są obciążone mniejszym ryzykiem niż papiery związane z innymi rodzajami sekurytyzacji.▌Niemniej istnieją pewne czynniki ryzyka, takie jak ryzyko przetrzymywania papierów wartościowych czy nieuczciwe zachowanie pracowników spółki celowej. Papiery typu SBBS powinny zatem podlegać ramom regulacyjnym w większym stopniu uwzględniającym cechy i właściwości papierów typu SBBS, aby umożliwić zaistnienie tego produktu na rynku.

(2a)  Papiery typu SBBS, jako sekurytyzacje, są narażone na szczególne ryzyko produktu związane ze spółką celową, tj. odrębnym prawnie podmiotem utworzonym do celów emisji papierów typu SBBS. Transza pierwszej straty poza systemem bankowym będzie kluczowa dla ograniczenia więzi bank-państwo. Dlatego preferencyjne traktowanie regulacyjne w odniesieniu do aktywów bazowych papierów typu SBBS powinno zostać rozszerzone na posiadane przez banki transze uprzywilejowane papierów typu SBBS.

(3)  Umożliwienie podyktowanego zasadami rynkowymi rozwoju papierów typu SBBS jest częścią wysiłków Komisji zmierzających do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansowej i osiągnięcia postępów na drodze do ukończenia budowy unii bankowej. Papiery typu SBBS mogłyby wspierać dalszą dywersyfikację portfeli w sektorze bankowym, tworząc jednocześnie nowe źródło wysokiej jakości zabezpieczeń, nadające się szczególnie do stosowania w transgranicznych transakcjach finansowych, a także w działalności banków centralnych Eurosystemu i kontrahentów centralnych. Ponadto umożliwienie pojawienia się papierów typu SBBS mogłoby również zwiększyć liczbę instrumentów dostępnych na potrzeby inwestycji transgranicznych i podziału ryzyka prywatnego, co stanowiłoby wkład w wysiłki Komisji na rzecz dokończenia budowy unii bankowej i dalszego pogłębiania i integracji europejskich rynków kapitałowych w kontekście unii rynków kapitałowych.

(4)  Papiery typu SBBS nie wiążą się z żadnym uwspólnieniem ryzyka i strat przez państwa członkowskie, ponieważ państwa te nie będą udzielać sobie wzajemnie gwarancji na swoje zobowiązania w ramach portfela obligacji skarbowych stanowiącego podstawę papierów typu SBBS. Umożliwienie pojawienia się papierów typu SBBS na rynku nie wiąże się również z żadnymi zmianami w obecnym traktowaniu regulacyjnym ekspozycji z tytułu długu państwowego.

(5)  Aby osiągnąć cele geograficznej dywersyfikacji ryzyka w ramach unii bankowej i rynku wewnętrznego, portfel bazowy papierów typu SBBS powinien składać się z obligacji skarbowych państw członkowskich, których walutą jest euro. Aby uniknąć ryzyka walutowego, należy zezwolić na włączenie do portfela bazowego papierów typu SBBS jedynie obligacji skarbowych denominowanych w euro wyemitowanych przez państwa członkowskie, których walutą jest euro. Aby zapewnić, by obligacje skarbowe każdego państwa członkowskiego należącego do strefy euro były uwzględniane w tworzeniu papierów typu SBBS zgodnie z udziałem każdego państwa członkowskiego w ogólnej stabilności strefy euro, względna waga udziału poszczególnych krajowych obligacji skarbowych w portfelu bazowym papierów typu SBBS powinna być bardzo zbliżona do względnej wagi udziału krajowych banków centralnych poszczególnych państw członkowskich w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego.

(6)  Aby zapewnić wysokiej jakości aktywa o niskim ryzyku i jednocześnie zaspokoić różne poziomy apetytu inwestorów na ryzyko, emisja papierów typu SBBS powinna składać się zarówno z transzy uprzywilejowanej, jak i z jednej lub kilku transz podporządkowanych. Transza uprzywilejowana, odpowiadająca 70 % wartości nominalnej emisji papierów typu SBBS, powinna utrzymywać wskaźnik oczekiwanej straty emisji SBBS na poziomie odpowiadającym najbezpieczniejszym obligacjom skarbowym w strefie euro, z uwzględnieniem ryzyka i korelacji obligacji skarbowych w portfelu bazowym stanowiącym podstawę papierów typu SBBS. Transze podporządkowane powinny zapewniać ochronę transzy uprzywilejowanej. ▌Aby ograniczyć ryzyko związane z transzą najbardziej podporządkowaną (transzą ponoszącą straty przed jakąkolwiek inną transzą), wartość nominalna transzy najbardziej podporządkowanej powinna jednak wynosić co najmniej 5 % pozostającej do spłaty wartości nominalnej całej emisji papierów typu SBBS. Biorąc pod uwagę szczególną złożoność produktu, nabycie przez konsumentów detalicznych powinno być przewidziane tylko dla transz uprzywilejowanych, a nie dla transz najbardziej podporządkowanych.

(7)  Aby zapewnić integralność emisji papierów typu SBBS i w jak największym stopniu ograniczyć ryzyko związane z utrzymywaniem portfela bazowego obligacji skarbowych i zarządzaniem nim, terminy zapadalności bazowych obligacji skarbowych należy ściśle dostosować do terminu zapadalności papierów typu SBBS, a skład portfela bazowego obligacji skarbowych powinien być stały w ciągu całego cyklu życia SBBS.

(8)  Standardowy skład portfela bazowego stanowiącego podstawę papierów typu SBBS może utrudnić lub zahamować emisję papierów typu SBBS, gdy obligacje skarbowe jednego lub większej liczby państw członkowskich nie będą dostępne na rynku. Z tego powodu powinno być możliwe wyłączenie obligacji skarbowych danego państwa członkowskiego z przyszłych emisji papierów typu SBBS w okresie znacznego ograniczenia emisji obligacji skarbowych przez to państwo członkowskie w związku ze zmniejszoną potrzebą emisji długu publicznego lub utrudnionym dostępem do rynku.

(9)  Aby zapewnić wystarczającą jednolitość papierów typu SBBS, wyłączenie obligacji skarbowych danego państwa członkowskiego z portfela bazowego obligacji skarbowych oraz ponowne ich włączenie do tego portfela powinny być dopuszczalne wyłącznie na podstawie decyzji Komisji – w celu zapewnienia, by wszystkie papiery typu SBBS wyemitowane w tym samym czasie posiadały ten sam portfel bazowy obligacji skarbowych. Papiery typu SBBS to nowe produkty, dlatego – w celu zapewnienia ciągłości emisji papierów typu SBBS na rynku – uzasadnione jest ustanowienie mechanizmu podejmowania decyzji w odpowiednim czasie, mającego na celu dostosowanie bazowego portfela papierów typu SBBS w sytuacjach, w których państwo członkowskie nie posiada już dostępu do rynku. Dodatkowo komentatorzy i zainteresowane strony wyrażają obawy dotyczące potencjalnie negatywnego wpływu na płynność rynków bazowych obligacji skarbowych, które należy należycie wziąć pod uwagę. W tym celu niniejsze rozporządzenie nakłada na Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych – ESMA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010(6) obowiązek monitorowania rynków papierów typu SBBS i bazowych obligacji skarbowych pod kątem oznak zakłóceń.

(9a)  Na podstawie uwag ESMA i w oparciu o jego sprawozdania Komisja powinna być uprawniona do przedstawienia jasnej definicji „płynności rynku” i metody jej obliczania, a także do ustalenia kryteriów, według których ESMA miałby ocenić, czy państwo członkowskie nie posiada już dostępu do rynku do celów niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 290 TFUE. Przygotowując i opracowując taki akt delegowany, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(10)  Stała wielkość transzy uprzywilejowanej w każdej emisji papierów typu SBBS może zostać zmniejszona w przypadku przyszłych emisji papierów typu SBBS, jeżeli z uwagi na niekorzystne zmiany na rynku, które poważnie zakłócają funkcjonowanie rynków państwowych instrumentów dłużnych w państwie członkowskim lub w Unii, wymagane jest zmniejszenie wielkości transzy w celu zapewnienia stałej wysokiej jakości kredytowej i niskiego ryzyka transzy uprzywilejowanej. Po ustąpieniu takich niekorzystnych zmian na rynku wielkość transzy uprzywilejowanej w przypadku przyszłych emisji papierów typu SBBS powinna zostać przywrócona do wartości początkowej wynoszącej 70 %. ▌

(11)  Inwestorzy powinni być chronieni w jak największym stopniu przed ryzykiem niewypłacalności instytucji, która nabywa obligacje skarbowe („pierwotny nabywca”) w celu zgromadzenia portfela bazowego stanowiącego podstawę papierów typu SBBS. Z tego powodu możliwość emitowania papierów typu SBBS powinny mieć jedynie spółki celowe zajmujące się wyłącznie emisją papierów typu SBBS i zarządzaniem nimi oraz nieprowadzące żadnej innej działalności, np. w zakresie udzielania kredytów. Z tego samego powodu spółki celowe powinny podlegać rygorystycznym wymogom dotyczącym segregacji aktywów.

(12)  W celu zarządzania ograniczonymi niedopasowaniami terminów zapadalności w okresie pomiędzy otrzymaniem wpływów z tytułu obsługi długu wchodzącego w skład portfela bazowego a terminami wypłaty na rzecz inwestorów inwestujących w papiery typu SBBS, spółki celowe powinny mieć możliwość inwestowania wpływów z tytułu obsługi długu wchodzącego w skład portfela bazowego obligacji skarbowych stanowiącego podstawę papierów typu SBBS wyłącznie w instrumenty pieniężne i wysoce płynne instrumenty finansowe o niskim ryzyku rynkowym i kredytowym.

(12a)  Państwa członkowskie powinny zapewnić, by w przypadku gdy spółki celowe posiadają obligacje skarbowe, pakiety te były traktowane w ten sam sposób jak wszystkie inne pakiety tych samych obligacji skarbowych lub innych obligacji skarbowych wyemitowanych na tych samych warunkach.

(13)  Jedynie produkty spełniające przewidziane w niniejszym rozporządzeniu wymogi dotyczące składu i terminu zapadalności portfela bazowego, wielkości transzy uprzywilejowanej i transzy podporządkowanej, których emisja jest zgodna z systemem nadzoru, powinny być objęte przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu traktowaniem regulacyjnym▌.

(14)  System certyfikacji przez ESMA powinien zapewniać zgodność emisji papierów typu SBBS z wymogami niniejszego rozporządzenia. ESMA powinien zatem prowadzić wykaz certyfikowanych papierów typu SBBS, umożliwiając inwestorom sprawdzenie, czy produkt oferowany na sprzedaż jako papier typu SBBS to rzeczywiście produkt typu SBBS. Z tego samego powodu ESMA powinien umieścić w tym wykazie informację, czy nałożono jakiekolwiek sankcje dotyczące papierów typu SBBS, oraz usuwać z tego wykazu produkty, które uznano za naruszające przepisy niniejszego rozporządzenia.

(15)  Inwestorzy powinni móc polegać na certyfikacji papierów typu SBBS przez ESMA oraz na informacjach dostarczanych przez spółki celowe. Informacje na temat papierów typu SBBS i obligacji skarbowych w portfelu bazowym stanowiącym podstawę papierów typu SBBS powinny pozwalać inwestorom na zrozumienie, ocenę i porównanie transakcji na papierach typu SBBS bez polegania wyłącznie na stronach trzecich, w tym agencjach ratingowych. Możliwość ta powinna pozwolić inwestorom na ostrożne działanie i efektywne prowadzenie badań due diligence. Informacje na temat papierów typu SBBS powinny być zatem nieodpłatnie dostępne dla inwestorów, w formie dokumentów opracowanych w oparciu o jednolity wzór, na stronie internetowej zapewniającej ciągłą dostępność.

(16)  Aby zapobiec nadużyciom i zapewnić utrzymanie zaufania do papierów typu SBBS, ESMA powinien określić odpowiednie sankcje administracyjne i środki zaradcze w przypadku umyślnych lub wynikających z zaniedbania naruszeń wymogów dotyczących powiadamiania o papierach typu SBBS lub wymogów dotyczących produktu, którymi są objęte papiery typu SBBS.

(17)  Inwestorzy z różnych sektorów finansowych powinni mieć możliwość inwestowania w papiery typu SBBS na tych samych warunkach, na jakich inwestują w bazowe obligacje skarbowe państw strefy euro, z wyjątkiem inwestycji banków w transze podporządkowane papierów typu SBBS. Należy zatem zmienić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE(7), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013(8), dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE(9) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341(10) w celu zapewnienia papierom typu SBBS takiego samego traktowania regulacyjnego, jakie stosuje się do ich aktywów bazowych w poszczególnych sektorach finansowych objętych regulacjami.

(18)  W celu zapewnienia stabilności finansowej i zaufania inwestorów oraz wspierania płynności istotne znaczenie ma odpowiedni i skuteczny nadzór nad rynkami papierów typu SBBS. W tym celu ESMA powinien być informowany o emisji papierów typu SBBS i powinien otrzymywać od spółek celowych wszelkie istotne informacje niezbędne do wykonywania powierzonych mu zadań nadzorczych. Nadzór nad przestrzeganiem niniejszego rozporządzenia powinien być sprawowany przede wszystkim w celu zapewnienia ochrony inwestorów oraz, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do aspektów, które mogą być związane z emisją i utrzymywaniem papierów typu SBBS przez podmioty finansowe objęte regulacjami.

(19)  Krajowe właściwe organy podmiotów zaangażowanych w gromadzenie papierów typu SBBS lub w rynek papierów typu SBBS oraz ESMA powinny ściśle koordynować prowadzony przez siebie nadzór i zapewniać spójność swoich decyzji. ▌

(20)  Biorąc pod uwagę fakt, że papiery typu SBBS są nowymi produktami, których wpływ na rynki bazowych skarbowych papierów dłużnych nie jest znany, wskazane jest, aby Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) oraz właściwe organy krajowe i wyznaczone organy ds. instrumentów makroostrożnościowych nadzorowały rynek papierów typu SBBS. W tym celu ERRS powinna korzystać z uprawnień przyznanych jej na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010(11) oraz, w stosownych przypadkach, powinna – na potrzeby właściwych organów – wydawać ostrzeżenia i przedstawiać sugestie dotyczące działań naprawczych.

(21)  Jako że ESMA jest organem dysponującym wysoce specjalistyczną wiedzą na temat rynków papierów wartościowych, stosowne jest powierzenie temu organowi opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych dotyczących: rodzajów inwestycji, które spółka celowa może dokonywać z wykorzystaniem wpływów ze spłaty kwoty głównej lub płatności odsetek z tytułu obligacji skarbowych wchodzących w skład portfela bazowego stanowiącego podstawę papierów typu SBBS; informacji, które spółka celowa ma dostarczać ESMA w celu zgłoszenia emisji papierów typu SBBS i ich certyfikacji; informacji dostarczanych przed przeniesieniem papierów typu SBBS; oraz obowiązków w zakresie współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami. Komisja powinna być uprawniona do przyjęcia tych standardów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

(22)  Komisja powinna również być uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, w odniesieniu do wymogów w zakresie powiadamiania dotyczących spółek celowych przed emisją papierów typu SBBS.

(23)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do podejmowania decyzji dotyczących tego, czy obligacje skarbowe danego państwa członkowskiego powinny zostać wycofane z portfela bazowego stanowiącego podstawę papierów typu SBBS lub do niego włączone, oraz decyzji dotyczących tego, czy należy zmienić wielkość transzy uprzywilejowanej przyszłych emisji papierów typu SBBS. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(12).

(24)  Jako że cel niniejszego rozporządzenia nie może zostać osiągnięty przez państwa członkowskie w wystarczającym stopniu, ponieważ powstanie rynku papierów typu SBBS zależy od usunięcia przeszkód wynikających ze stosowania prawodawstwa unijnego, a równe szanse na rynku wewnętrznym dla wszystkich inwestorów instytucjonalnych i podmiotów zaangażowanych w działalność związaną z emisją papierów typu SBBS mogą zostać osiągnięte wyłącznie na szczeblu unijnym, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział 1Przedmiot, zakres stosowania i definicje

Artykuł 1Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się ogólne ramy dla papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi („papierów typu SBBS”).

Artykuł 2Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do pierwotnych nabywców, spółek celowych, inwestorów i wszelkich innych podmiotów zaangażowanych w emisję lub utrzymywanie papierów typu SBBS.

Artykuł 3Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

(1)  „właściwy organ” oznacza organ publiczny lub podmiot oficjalnie uznany na mocy prawa krajowego, uprawniony na mocy prawa krajowego lub unijnego do wykonywania zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu;

(2)  „obligacja skarbowa” oznacza dowolny instrument dłużny emitowany przez rząd centralny państwa członkowskiego, denominowany i finansowany w walucie krajowej tego państwa członkowskiego, o pierwotnym terminie zapadalności wynoszącym co najmniej jeden rok;

(3)  „papiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi” lub „papiery typu SBBS” oznaczają instrumenty finansowe denominowane w euro, których ryzyko kredytowe związane jest z ekspozycją na portfel obligacji skarbowych i które spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia;

(4)  „spółka celowa” oznacza osobę prawną inną niż pierwotny nabywca, która emituje papiery typu SBBS i prowadzi działania związane z bazowym portfelem obligacji skarbowych zgodnie z art. 7 i 8 niniejszego rozporządzenia;

(5)  „pierwotny nabywca” oznacza osobę prawną, która nabywa obligacje skarbowe na własny rachunek, a następnie przenosi te obligacje skarbowe do spółki celowej w celu emisji papierów typu SBBS;

(6)  „inwestor” oznacza osobę fizyczną lub prawną utrzymującą papiery typu SBBS;

(7)  „transza” oznacza ustalony umownie segment ryzyka kredytowego związanego z portfelem bazowym obligacji skarbowych stanowiącym podstawę papierów typu SBBS, który to segment obarczony jest ryzykiem większej lub mniejszej straty kredytowej niż pozycja o tej samej wartości w innym segmencie tego ryzyka kredytowego;

(8)  „transza uprzywilejowana” oznacza transzę w ramach danej emisji papierów typu SBBS, która obarczana jest stratami dopiero po obarczeniu stratami wszystkich transz podporządkowanych tej emisji papierów typu SBBS;

(9)  „transza podporządkowana” oznacza każdą transzę w ramach emisji papierów typu SBBS, która obarczana jest stratami przed transzą uprzywilejowaną;

(10)  „transza najbardziej podporządkowana” oznacza transzę w ramach emisji papierów typu SBBS, która obarczana jest stratami przed jakąkolwiek inną transzą.

Rozdział 2Skład, termin zapadalności i struktura papierów typu SBBS

Artykuł 4Skład portfela bazowego

1.  Portfel bazowy emisji papierów typu SBBS składa się wyłącznie z następujących elementów:

(a)  obligacji skarbowych państw członkowskich, których walutą jest euro;

(b)  wpływów z wykupu tych obligacji skarbowych.

2.  Waga udziału obligacji skarbowych każdego państwa członkowskiego w portfelu bazowym papierów typu SBBS („waga wyjściowa”) jest równa względnej wadze wkładu tego państwa członkowskiego do Europejskiego Banku Centralnego (EBC), zgodnie z kluczem subskrypcji kapitału wpłaconego EBC przez krajowe banki centralne państw członkowskich określonym w art. 29 Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Spółki celowe mogą jednak stosować odchylenia od wartości nominalnej obligacji skarbowych poszczególnych państw członkowskich wynikającej z zastosowania wagi wyjściowej, w maksymalnym zakresie dziesięciu procent.

3.  Od chwili pierwszej certyfikacji papierów typu SBBS ESMA niezwłocznie rozpoczyna monitorowanie i ciągłą ocenę tego, czyzachodzi którakolwiek z poniższych sytuacji:

a)  w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy („okres odniesienia”) państwo członkowskie wyemitowało mniej niż połowę kwoty obligacji skarbowych wynikającej z jego względnej wagi określonej zgodnie z ust. 2, pomnożonej przez łączną kwotę papierów typu SBBS wyemitowanych w ciągu dwunastu miesięcy poprzedzających okres odniesienia;

aa)  emisja papierów typu SBBS ma istotny negatywny wpływ na płynność rynku obligacji skarbowych państwa członkowskiego włączonych do portfela bazowego;

b)  w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy państwo członkowskie sfinansowało co najmniej połowę swoich rocznych potrzeb finansowych dzięki oficjalnej pomocy finansowej wspierającej realizację programu dostosowań makroekonomicznych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013(13) lub z jakiegokolwiek powodu państwo członkowskie nie posiada już dostępu do rynku.

Do celów akapitu pierwszego lit. aa) „płynność rynku” określa się przy uwzględnieniu – jako kryterium minimalne – danych z trzech poprzednich miesięcy na temat szerokości i głębokości rynku popartych małą różnicą pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży, dużym wolumenem obrotu oraz dużą liczbą różnego rodzaju uczestników rynku.

Do celów akapitu pierwszego lit. aa) Komisja przyjmuje w terminie... [6 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] akt delegowany zgodnie z art. 24a w celu przedstawienia jasnej definicji i metody obliczania „płynności rynkowej” do celów niniejszego rozporządzenia.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) Komisja przyjmuje w terminie... [6 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] akt delegowany zgodnie z art. 24a w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez określenie kryteriów, na podstawie których ESMA ocenia, czy państwo członkowskie nie posiada już dostępu do rynku.

3a.  ESMA na bieżąco monitoruje i ocenia, czy państwo członkowskie, którego obligacje skarbowe są włączone do portfela bazowego danego papieru typu SBBS, nie ma już dostępu do rynku lub przystąpiło do programu dostosowań makroekonomicznych, czy emisja papierów typu SBBS miała zdecydowany negatywny wpływ na płynność rynkową i czy wagi wyjściowe państw członkowskich o ograniczonej dostępności obligacji skarbowych utrudniają emisję nowych papierów typu SBBS lub czy ustała którakolwiek z tych sytuacji.

W przypadku gdy ESMA, w porozumieniu z ERRS, stwierdzi, że zachodzi sytuacja, o której mowa w ust. 3 akapit pierwszy lit. a) lub aa), może zwrócić się do Komisji o dostosowanie wag wyjściowych obligacji państw członkowskich, które są włączone do portfela bazowego.

Jeżeli ESMA, w porozumieniu z ERRS, stwierdzi, że zachodzi sytuacja, o której mowa w ust. 3 akapit pierwszy lit. b), może zwrócić się do Komisji o wyłączenie danego państwa członkowskiego z portfela bazowego papieru typu SBBS lub o dostosowanie wag wyjściowych obligacji państw członkowskich, które są włączone do portfela bazowego.

Jeżeli ESMA, w porozumieniu z ERRS, stwierdzi, że nie zachodzi już sytuacja, o której mowa w ust. 3 akapit pierwszy lit. a)-b), może zwrócić się do Komisji o ponowne włączenie obligacji danego państwa członkowskiego do portfela bazowego papieru typu SBBS lub o dostosowanie wag wyjściowych obligacji państw członkowskich, które są włączone do portfela bazowego.

W ciągu 48 godzin od złożenia wniosku, o którym mowa w akapicie drugim, trzecim i czwartym i na podstawie uzasadnienia i dowodów przedstawionych przez ESMA Komisja podejmuje jedno z następujących działań:

a)  przyjmuje akt wykonawczy, który wyklucza obligacje skarbowe danego państwa członkowskiego z portfela bazowego papieru typu SBBS albo dostosowuje wagi wyjściowe odpowiednich państw członkowskich;

b)  przyjmuje akt wykonawczy odrzucający proponowane wyłączenie lub dostosowanie wag wyjściowych odpowiednich państw członkowskich; lub

c)  przyjmuje akt wykonawczy włączający ponownie obligacje danego państwa członkowskiego do portfela bazowego papieru typu SBBS, dostosowując wagi wyjściowe obligacji państw członkowskich, które są włączone do portfela bazowego.

3b.  Każdy akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 3a niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

W przypadku gdy państwo członkowskie zostaje wyłączone z portfela bazowego papieru typu SBBS w następstwie przyjęcia aktu wykonawczego na podstawie ust. 3a, wagi wyjściowe obligacji skarbowych pozostałych państw członkowskich są ustalane w drodze wyłączenia obligacji skarbowych państwa, o którym mowa w ust. 3a, oraz przy zastosowaniu metody obliczeniowej określonej w ust. 2. W przypadku gdy zastosowanie ma akt wykonawczy zgodnie z ust. 3a, a wagi wyjściowe są korygowane, wówczas stosuje się wagi wyjściowe zgodnie z aktem wykonawczym.

Wyłączenie lub dostosowanie zachowuje ważność przez początkowy okres jednego miesiąca. Komisja może, po konsultacji z ESMA, przedłużyć wyłączenie lub dostosowanie wag wyjściowych, o których mowa w niniejszym artykule, o dodatkowe okresy jednego miesiąca w drodze aktu wykonawczego. Jeżeli wyłączenie lub dostosowanie nie zostanie przedłużone przed upływem początkowego okresu albo każdego kolejnego okresu przedłużenia, wygasa ono automatycznie.

3c.  EBC jest informowany w odpowiednim czasie o wszelkich decyzjach podjętych na mocy ust. 3a i 3b.

Artykuł 5Termin zapadalności aktywów bazowych

1.  Transze papierów typu SBBS, które są częścią tej samej emisji, mają jeden pierwotny termin zapadalności. Ten termin zapadalności jest równy rezydualnemu terminowi zapadalności obligacji skarbowej o najdłuższym rezydualnym terminie zapadalności w ramach portfela bazowego lub jest o maksymalnie jeden dzień dłuższy od tego terminu.

2.  Rezydualny termin zapadalności wszystkich obligacji skarbowych w portfelu bazowym stanowiącym podstawę papierów typu SBBS nie może być krótszy o więcej niż sześć miesięcy od rezydualnego terminu zapadalności obligacji skarbowej o najdłuższym rezydualnym terminie zapadalności w tym portfelu.

Artykuł 6Struktura transz, płatności i straty

1.  Emisja papierów typu SBBS składa się z jednej transzy uprzywilejowanej i jednej lub wielu transz podporządkowanych. Pozostająca do spłaty wartość nominalna transzy uprzywilejowanej wynosi 70 procent pozostającej do spłaty wartości nominalnej całej emisji papierów typu SBBS. Liczba i pozostające do spłaty wartości nominalne transz podporządkowanych są określane przez spółkę celową, z zastrzeżeniem, że wartość nominalna transzy najbardziej podporządkowanej musi wynosić co najmniej pięć procent pozostającej do spłaty wartości nominalnej całej emisji papierów typu SBBS.

2.  W przypadku gdy niekorzystny rozwój sytuacji poważnie zakłóca funkcjonowanie rynków państwowych instrumentów dłużnych w państwie członkowskim lub w Unii, a Komisja potwierdziła takie zakłócenie zgodnie z ust. 4, spółki celowe obniżają pozostającą do spłaty wartość nominalną transzy uprzywilejowanej do sześćdziesięciu procent dla wszystkich emisji papierów typu SBBS wyemitowanych po takim potwierdzeniu.

W przypadku gdy Komisja zgodnie z ust. 4 potwierdziła, że zakłócenie to przestało występować, ust. 1 stosuje się do wszystkich emisji papierów typu SBBS wyemitowanych po takim potwierdzeniu.

3.  ESMA monitoruje i ocenia, czy sytuacja, o której mowa w ust. 2, zaistniała lub ustała, oraz informuje o tym Komisję.

4.  Komisja może przyjąć akt wykonawczy stwierdzający, że sytuacja, o której mowa w ust. 2, zaistniała lub ustała. Ten akt wykonawczy jest przyjmowany zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

5.  Płatności z tytułu papierów typu SBBS zależą od płatności z tytułu portfela bazowego obligacji skarbowych.

6.  Podział strat i kolejność płatności są określane według transz emisji papierów typu SBBS i ustalane dla całego cyklu życia emisji papierów typu SBBS.

Straty są ujmowane i przypisywane w momencie ich powstania.

Artykuł 7Emisja papierów typu SBBS i obowiązki spółek celowych

1.  Spółki celowe spełniają wszystkie poniższe wymogi:

a)  mają siedzibę w Unii;

b)  ich działalność ogranicza się do emitowania i obsługi emisji papierów typu SBBS oraz zarządzania portfelem bazowym tych emisji papierów typu SBBS zgodnie z art. 4, 5, 6 i 8;

c)  spółki celowe ponoszą wyłączną odpowiedzialność za świadczenie usług i prowadzenie działalności, o których mowa w lit. b).

2.  Spółki celowe posiadają pełne prawa własności do portfela bazowego emisji papierów typu SBBS.

Portfel bazowy emisji papierów typu SBBS stanowi uzgodnienie dotyczące zabezpieczenia finansowego w formie gwarancji w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(14), które zabezpiecza zobowiązania finansowe spółki celowej wobec inwestorów inwestujących w daną emisję papierów typu SBBS.

Utrzymywanie papierów typu SBBS z określonej emisji tych papierów nie daje żadnych praw ani roszczeń do aktywów spółki celowej emitującej daną emisję papierów typu SBBS, które wykraczają poza portfel bazowy tej emisji i dochód uzyskany z utrzymywania danych papierów typu SBBS.

Żadne zmniejszenie wartości portfela bazowego obligacji skarbowych lub wpływów z tego portfela nie stanowi podstawy do roszczeń z tytułu odpowiedzialności ze strony inwestorów.

3.  Spółka celowa prowadzi ewidencję i rachunkowość w sposób pozwalający jej na:

a)  oddzielenie własnych aktywów i zasobów finansowych od aktywów i zasobów finansowych portfela bazowego emisji papierów typu SBBS oraz związanych z nimi wpływów;

b)  oddzielenie portfeli bazowych i wpływów z poszczególnych emisji papierów typu SBBS;

c)  oddzielenie pozycji utrzymywanych przez poszczególnych inwestorów lub pośredników;

d)  weryfikowanie, czy liczba papierów typu SBBS w jednej emisji jest w każdym momencie równa sumie papierów typu SBBS utrzymywanych przez wszystkich inwestorów lub pośredników w danej emisji;

e)  weryfikowanie, czy pozostająca do spłaty wartość nominalna papierów typu SBBS w jednej emisji jest równa pozostającej do spłaty wartości nominalnej portfela bazowego obligacji skarbowych w danej emisji.

4.  Zgodnie z sekcją B pkt 1 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE(15) oraz sekcją A pkt 2 załącznika do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014(16) spółki celowe przechowują obligacje skarbowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), wyłącznie w bankach centralnych, centralnych depozytach papierów wartościowych, uprawnionych instytucjach kredytowych lub uprawnionych firmach inwestycyjnych.

4a.   Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku gdy spółki celowe posiadają obligacje skarbowe, pakiety te były traktowane w ten sam sposób jak wszystkie inne pakiety tych samych obligacji skarbowych lub innych obligacji skarbowych wyemitowanych na tych samych warunkach.

Artykuł 8Polityka inwestycyjna

1.  Spółka celowa inwestuje płatności z tytułu kwoty głównej lub odsetek od obligacji skarbowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), które to płatności są należne przed płatnościami z tytułu odsetek lub kwoty głównej w ramach papierów typu SBBS, wyłącznie w instrumenty pieniężne lub denominowane w euro ekwiwalenty środków pieniężnych możliwe do upłynnienia w ciągu jednego dnia przy minimalnym spadku ceny.

Zgodnie z sekcją B pkt 1 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE oraz sekcją A pkt 2 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014 spółka celowa przechowuje kwoty płatności, o których mowa w akapicie pierwszym, wyłącznie w bankach centralnych, centralnych depozytach papierów wartościowych, uprawnionych instytucjach kredytowych lub uprawnionych firmach inwestycyjnych.

2.  Spółka celowa nie może zmieniać portfela bazowego stanowiącego podstawę papierów typu SBBS do terminu zapadalności tych papierów typu SBBS.

3.  ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania, które instrumenty finansowe można uznać za wysoce płynne oraz charakteryzujące się minimalnym ryzykiem rynkowym i kredytowym zgodnie z ust. 1. ESMA przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie [6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Rozdział 3Użycie określenia „papiery typu SBBS” oraz wymogi dotyczące powiadamiania, przejrzystości i informacji

Artykuł 9Użycie określenia „papiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi”

Określenie „papiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi” lub „papiery typu SBBS” może być używane wyłącznie w odniesieniu do produktów finansowych, które spełniają oba poniższe warunki:

a)  produkt finansowy zawsze spełnia wymogi art. 4, 5 i 6;

aa)  spółka celowa stale spełnia wymogi art. 7 i 8;

b)  ESMA certyfikował dany produkt finansowy zgodnie z art. 10 ust. 1 i produkt ten został umieszczony w wykazie, o którym mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł 10Wymogi dotyczące zgłoszenia papierów typu SBBS

1.  Co najmniej na tydzień przed wyemitowaniem emisji papierów typu SBBS spółka celowa przedkłada wniosek o certyfikację papieru typu SBBS powiadamiając ESMA, za pomocą formularza, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, że emisja papierów typu SBBS spełnia wymogi określone w art. 4, 5 i 6. ESMA niezwłocznie informuje o tym organ właściwy dla spółki celowej.

1a.  Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera wyjaśnienie przez spółkę celową, w jaki sposób spółka spełnia każdy z wymogów określonych w art. 4, 5, 6, 7 i 8.

1b.  ESMA certyfikuje emisję papieru typu SBBS tylko w przypadku, gdy jest w pełni przekonany, że składająca wniosek spółka celowa i emisja papieru typu SBBS są zgodne ze wszystkimi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. ESMA informuje składającą wniosek spółkę celową bez zbędnej zwłoki, czy certyfikat został wydany, czy nie.

2.  ESMA prowadzi na swojej oficjalnej stronie internetowej wykaz wszystkich emisji papierów typu SBBS certyfikowanych przez ESMA. ESMA na bieżąco aktualizuje ten wykaz i usuwa z niego wszelkie emisje papierów typu SBBS, które nie są już uważane za emisje papierów typu SBBS w następstwie decyzji ESMA zgodnie z art. 15.

3.  ▌ESMA niezwłocznie odnotowuje w wykazie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, nałożenie w odniesieniu do danych papierów typu SBBS sankcji administracyjnych, o których mowa w art. 16 i od których nie można się już odwołać.

3a.  ESMA cofa certyfikat dla emisji papierów typu SBBS, jeżeli spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

a)  spółka celowa wyraźnie zrzeka się certyfikacji lub nie skorzystała z tej certyfikacji w terminie sześciu miesięcy od daty certyfikacji;

b)  spółka celowa uzyskała certyfikację, składając fałszywe oświadczenia, lub uzyskała ją w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem;

c)  emisja papierów typu SBBS nie spełnia już warunków, na podstawie których udzielono certyfikacji.

Cofnięcie certyfikacji staje się bezzwłocznie skuteczne na terytorium całej Unii.

4.  ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu sprecyzowania informacji, o których mowa w ust. 1.

ESMA przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie [6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

5.  ESMA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia szablonów formularzy do wykorzystania przy przekazywaniu informacji, o których mowa w ust. 1.

ESMA przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie [6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

Komisji jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 11Wymogi dotyczące przejrzystości

1.  Spółka celowa niezwłocznie przekazuje inwestorom i ESMA następujące informacje:

a)  informacje na temat portfela bazowego, które są niezbędne do stwierdzenia, czy produkt finansowy spełnia wymogi art. 4, 5 i 6;

b)  szczegółowy opis kolejności płatności z tytułu transz emisji papierów typu SBBS;

c)  w przypadku gdy nie sporządzono prospektu zgodnie z art. 1 ust. 4, art. 1 ust. 5 lub art. 3 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129(17), zestawienie głównych cech papierów typu SBBS, w tym, w stosownych przypadkach, szczegółowe informacje dotyczące charakterystyki ekspozycji, przepływów pieniężnych i kaskady strat;

d)  powiadomienie i certyfikację, o których mowa w odpowiednio art. 10 ust. 1 i art.10 ust.1b.

Informacje, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, są udostępniane najpóźniej miesiąc po terminie płatności odsetek od papierów typu SBBS.

2.  Spółka celowa udostępnia informacje, o których mowa w ust. 1, na stronie internetowej, która:

a)  posiada dobrze funkcjonujący system kontroli jakości danych;

b)  podlega odpowiednim standardom zarządzania oraz jest utrzymywana i obsługiwana zgodnie ze strukturą organizacyjną, która zapewnia ciągłość i prawidłowe funkcjonowanie danej strony internetowej;

c)  podlega systemom, środkom kontroli i procedurom, które identyfikują wszystkie istotne źródła ryzyka operacyjnego;

d)  obejmuje systemy, które zapewniają ochronę i integralność otrzymanych informacji oraz szybką rejestrację tych informacji;

e)  umożliwia przechowywanie informacji przez co najmniej pięć lat po upływie terminu zapadalności każdej emisji papierów typu SBBS.

Spółka celowa podaje informacje, o których mowa w ust. 1, oraz wskazuje miejsce ich udostępniania w dokumentacji dotyczącej papierów typu SBBS dostarczanej inwestorom.

Artykuł 12Wymogi dotyczące informacji

1.  Przed przeniesieniem papierów typu SBBS jednostka przekazująca dostarcza jednostce przejmującej wszystkie poniższe informacje:

a)  informacje dotyczące procedury alokacji wpływów z portfela bazowego obligacji skarbowych do poszczególnych transz emisji papierów typu SBBS, w tym w następstwie braku płatności z tytułu aktywów bazowych lub w związku z przewidywanym brakiem płatności z tytułu tych aktywów;

b)  informacje dotyczące sposobu przypisania inwestorom praw głosu związanych z ofertą wymiany w przypadku faktycznego lub przewidywanego braku płatności z tytułu obligacji skarbowych znajdujących się w portfelu bazowym oraz dotyczące sposobu przypisania wszelkich strat wynikających z braku płatności z tytułu danego zadłużenia do poszczególnych transz emisji papierów typu SBBS.

2.  ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu sprecyzowania informacji, o których mowa w ust. 1.

ESMA przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie [6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Rozdział 4Nadzór nad produktem

Artykuł 13

Nadzór sprawowany przez ESMA

1.  ESMA jest właściwym organem odpowiedzialnym za nadzór nad przestrzeganiem ▌ wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

2.  ESMA posiada uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe oraz uprawnienia do nakładania sankcji umożliwiające mu wykonywanie obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

ESMA musi mieć co najmniej uprawnienia do:

a)  żądania dostępu do wszelkich dokumentów w dowolnej formie w zakresie, w jakim odnoszą się one do papierów typu SBBS, oraz do otrzymywania lub pobierania ich kopii;

b)  żądania od spółki celowej niezwłocznego przekazania informacji;

c)  żądania od dowolnej osoby informacji związanych z działalnością spółki celowej;

d)  przeprowadzania niezapowiedzianych lub zapowiedzianych kontroli na miejscu;

e)  podejmowania odpowiednich środków w celu zapewnienia dalszego przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia przez spółkę celową;

f)  wydawania nakazów mających na celu zapewnienie przestrzegania przez spółkę celową przepisów niniejszego rozporządzenia oraz powstrzymania się od powtórzenia wszelkich działań naruszających przepisy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14Współpraca między właściwymi organami a ESMA

1.  Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad podmiotami gromadzącymi papiery typu SBBS lub w inny sposób uczestniczącymi w rynku papierów typu SBBS i ESMA ściśle ze sobą współpracują i wymieniają informacje w celu wykonywania swoich obowiązków. W szczególności właściwe organy i ESMA ściśle koordynują swoje działania nadzorcze w celu wykrywania naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz stosowania w stosunku do tych naruszeń środków naprawczych, a także w celu opracowywania i promowania najlepszych praktyk, ułatwiania współpracy, promowania spójnej interpretacji i zapewniania ocen przekrojowych obejmujących wiele jurysdykcji w przypadku jakichkolwiek sporów.

Aby ułatwić właściwym organom korzystanie z uprawnień oraz zapewnić spójne stosowanie i egzekwowanie obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu, ESMA działa w ramach uprawnień określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010.

2.  Właściwy organ, który ma jasne i wyraźne podstawy, by sądzić, że spółka celowa narusza przepisy niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie przekazuje szczegółowe informacje ESMA. ESMA stosuje odpowiednie środki, obejmujące decyzję, o której mowa w art. 15.

3.  Jeżeli spółka celowa nadal prowadzi działalność w sposób wyraźnie naruszający przepisy niniejszego rozporządzenia pomimo środków zastosowanych przez ESMA, ESMA może ▌zastosować wszelkie odpowiednie środki w celu ochrony inwestorów, łącznie z zakazem dalszego wprowadzania przez spółkę celową papierów typu SBBS do obrotu na terytorium podlegającym jurysdykcji tego organu oraz podjęciem decyzji, o której mowa w art. 15.

Artykuł 15Niewłaściwe posługiwanie się określeniem „papiery typu SBBS”

1.  Jeżeli istnieją powody, by sądzić, że spółka celowa posługuje się określeniem „papiery typu SBBS” z naruszeniem przepisów art. 9, aby wprowadzać do obrotu produkt niespełniający wymogów określonych w tym artykule, ESMA postępuje zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 2.

2.  W terminie 15 dni od otrzymania informacji o ewentualnym naruszeniu, o którym mowa w ust. 1, ESMA podejmuje decyzję o tym, czy doszło do naruszenia przepisów art. 9, oraz powiadamia o tym inne odpowiednie właściwe organy, w tym również właściwe organy właściwe dla inwestorów, o ile są one znane. ▌

Jeżeli ESMA uzna, że naruszenie przez spółkę celową związane jest z nieprzestrzeganiem przepisów art. 9 w dobrej wierze, może podjąć decyzję o wyznaczeniu spółce celowej terminu maksymalnie jednego miesiąca na usunięcie stwierdzonego naruszenia, licząc od dnia, w którym ESMA poinformował spółkę celową o naruszeniu przepisów. W tym okresie papiery typu SBBS figurujące w wykazie prowadzonym przez ESMA zgodnie z art. 10 ust. 2 nadal uznawane są za papiery typu SBBS i pozostają w tym wykazie.

3.  ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia obowiązków w zakresie współpracy oraz informacji, które mają być przedmiotem wymiany, na podstawie ust. 1 i 2.

ESMA przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie [6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 16Środki naprawcze i sankcje administracyjne

1.  Bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do ustanawiania sankcji karnych na podstawie art. 17 ESMA stosuje wobec spółki celowej lub osoby fizycznej zarządzającej spółką celową odpowiednie środki naprawcze, obejmujące także decyzję, o której mowa w art. 15, oraz odpowiednie sankcje administracyjne, o których mowa w ust. 3, jeżeli spółka celowa:

a)  nie wywiązuje się z zobowiązań, o których mowa w art. 7 i 8;

b)  nie spełnia wymogów art. 9, w tym nie powiadomiła ESMA zgodnie z art. 10 ust. 1 lub dokonała powiadomienia wprowadzającego w błąd;

c)  nie spełnia wymogów dotyczących przejrzystości określonych w art. 11.

2.  Sankcje administracyjne, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej:

a)  publiczne oświadczenie wskazujące tożsamość osoby fizycznej lub prawnej, która dopuściła się naruszenia, oraz określające charakter naruszenia;

b)  nakaz zobowiązujący osobę fizyczną lub prawną, która dopuściła się naruszenia, do zaprzestania określonego postępowania oraz do powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;

c)  tymczasowy zakaz sprawowania funkcji kierowniczych w spółkach celowych wobec każdego członka organu zarządzającego spółki celowej lub każdej innej osoby fizycznej uznanej za odpowiedzialną za popełnienie naruszenia;

d)  w przypadku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nałożenie na spółkę celową tymczasowego zakazu dokonywania powiadomień, o których mowa w art. 10 ust. 1;

e)  administracyjną sankcję finansową w maksymalnej wysokości 5 mln EUR lub – w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro – w wysokości równowartości tej kwoty w walucie krajowej w dniu [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], lub w wysokości maksymalnie 10 % całkowitych rocznych obrotów netto spółki celowej, zgodnie z ostatnim dostępnym sprawozdaniem finansowym zatwierdzonym przez organ zarządzający spółki celowej;

f)  administracyjną sankcję finansową w maksymalnej wysokości odpowiadającej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty takich korzyści, nawet jeśli kwota ta przekracza kwoty maksymalne określone w lit. e).

3.  Określając rodzaj i wysokość sankcji administracyjnych, ESMA bierze pod uwagę to, w jakim stopniu naruszenie było zamierzone lub było wynikiem zaniedbania, a także wszelkie inne istotne okoliczności, w tym, w stosownych przypadkach:

a)  istotność, wagę i czas trwania naruszenia;

b)  stopień odpowiedzialności osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za naruszenie;

c)  sytuację finansową odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej;

d)  skalę zysków uzyskanych lub strat unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, o ile można takie zyski lub straty ustalić;

e)  straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem;

f)  gotowość odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej do współpracy z właściwym organem;

g)  uprzednie naruszenia popełnione przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną.

4.  ESMA zapewnia, by każda decyzja o zastosowaniu środków naprawczych lub nałożeniu sankcji administracyjnych była odpowiednio uzasadniona oraz by przysługiwało prawo do odwołania się od każdej takiej decyzji.

Artykuł 17Powiązanie z sankcjami karnymi

Państwa członkowskie, które ustanowiły sankcje karne za naruszenia, o których mowa w art. 16 ust. 1, zezwalają ESMA na współpracę z organami sądowymi, organami ścigania lub organami wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych w ramach ich jurysdykcji i na otrzymywanie od▌ właściwych organów szczegółowych informacji o dochodzeniach w sprawach karnych lub postępowaniach karnych wszczętych w związku z naruszeniami, o których mowa w art. 16 ust. 1, oraz na przekazywanie im tych informacji.

Artykuł 18Publikacja informacji o sankcjach administracyjnych

1.  ESMA niezwłocznie oraz po poinformowaniu danej osoby publikuje na swojej stronie internetowej informacje o każdej decyzji nakładającej sankcję administracyjną, w odniesieniu do której nie przysługuje już prawo do odwołania i która została nałożona za naruszenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1.

Publikacja, o której mowa w akapicie pierwszym, zawiera informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą nałożono sankcję administracyjną.

2.  ESMA publikuje informacje o nałożonej sankcji administracyjnej w formie zanonimizowanej▌ w każdej z poniższych sytuacji:

a)  jeżeli – w przypadku nałożenia sankcji administracyjnej na osobę fizyczną – po dokonaniu oceny uznano, że opublikowanie danych osobowych jest środkiem nieproporcjonalnym;

b)  jeżeli opublikowanie tych informacji stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków finansowych lub zagroziłoby toczącemu się postępowaniu przygotowawczemu;

c)  jeżeli opublikowanie tych informacji wyrządziłoby niewspółmierną szkodę danej spółce celowej lub danym osobom fizycznym.

Ewentualnie, jeżeli okoliczności, o których mowa w akapicie pierwszym, prawdopodobnie przestaną występować w przeciągu rozsądnego okresu, publikację zgodnie z ust. 1 można opóźnić o taki okres.

3.  ESMA zapewnia, by informacje publikowane zgodnie z ust. 1 lub 2 widniały na jego oficjalnej stronie internetowej przez pięć lat. Dane osobowe są utrzymywane na oficjalnej stronie internetowej ESMA jedynie przez niezbędny okres.

Artykuł 18aOpłaty nadzorcze

1.  ESMA pobiera od spółek celowych opłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz zgodnie z aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu. Opłaty te muszą być proporcjonalne do obrotów danej spółki celowej oraz w pełni pokrywać niezbędne wydatki ESMA związane z certyfikacją papierów typu SBBS i wykonywaniem nadzoru nad spółkami celowymi.

2.  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 24a w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez doprecyzowanie rodzaju opłat, czynności, za które są one pobierane, wysokości opłat oraz sposobu ich uiszczania.

Artykuł 19Nadzór makroostrożnościowy nad rynkiem papierów typu SBBS

W granicach swojego zakresu uprawnień, określonego w rozporządzeniu (UE) nr 1092/2010, ERRS jest odpowiedzialna za nadzór makroostrożnościowy nad unijnym rynkiem papierów typu SBBS i działa zgodnie z uprawnieniami określonymi w tym rozporządzeniu. Jeżeli ERRS stwierdzi, że rynki papierów typu SBBS stwarzają poważne ryzyko dla prawidłowego funkcjonowania rynków skarbowych papierów dłużnych państw członkowskich, których walutą jest euro, korzysta w stosownych przypadkach z uprawnień wynikających z art. 16, 17 i 18 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010.

Rozdział 4Uprawnienia wykonawcze i przepisy końcowe

Artykuł 21Zmiana w dyrektywie 2009/65/WE

W dyrektywie 2009/65/WE dodaje się art. 54a w brzmieniu:

„Artykuł 54a

1.  W przypadku gdy państwa członkowskie stosują odstępstwo, o którym mowa w art. 54, lub rezygnują ze stosowania przepisów zgodnie z art. 56 ust. 3 właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego UCITS:

a)  stosują takie samo odstępstwo lub rezygnują ze stosowania tych samych przepisów w odniesieniu do UCITS w zakresie inwestowania do 100 % ich aktywów w papiery typu SBBS zdefiniowane w art. 3 pkt 3 rozporządzenia [do wstawienia odniesienie do rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS], zgodnie z zasadą dywersyfikacji ryzyka, w przypadku gdy wspomniane właściwe organy uznają, że posiadacze jednostek uczestnictwa UCITS mają zapewnioną ochronę równoważną ochronie posiadaczy jednostek uczestnictwa UCITS przestrzegających limitów określonych w art. 52;

b)  odstępują od stosowania art. 56 ust. 1 i 2.

2.  Przed upływem [sześciu miesięcy od daty wejścia w życie rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS] państwa członkowskie przyjmują, publikują i zgłaszają Komisji i ESMA środki niezbędne do zapewnienia zgodności z ust. 1.”.

Artykuł 22Zmiana w dyrektywie 2009/138/WE

W art. 104 dyrektywy 2009/138/WE dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

„8.  Do celów obliczania podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności ekspozycje z tytułu papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi, zdefiniowanymi w art. 3 pkt 3 rozporządzenia [do wstawienia odniesienie do rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS], traktuje się jako ekspozycje wobec rządów centralnych lub banków centralnych państw członkowskich, denominowane i finansowane w ich walucie krajowej.

Przed upływem [sześciu miesięcy od daty wejścia w życie rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS] państwa członkowskie przyjmują, publikują i zgłaszają Komisji i ESMA środki niezbędne do zapewnienia zgodności z akapitem pierwszym.”.

Artykuł 23Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1)  w art. 268 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5.  W drodze odstępstwa od ust. 1 transze uprzywilejowane papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi, zdefiniowanych w art. 3 pkt 8 rozporządzenia [do wstawienia odniesienie do rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS], mogą być zawsze traktowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.”;

2)  w art. 325 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.  Do celów niniejszego tytułu ekspozycje w formie transzy uprzywilejowanej papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi, zdefiniowanej w art. 3 pkt 8 rozporządzenia [do wstawienia odniesienie do rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS], są traktowane przez instytucje jako ekspozycje wobec rządu centralnego państwa członkowskiego.”;

3)  w art. 390 ust. 7 dodaje się następujący akapit:

„Akapit pierwszy stosuje się do ekspozycji z tytułu papierów wartościowych zabezpieczonych obligacjami skarbowymi zdefiniowanych w art. 3 pkt 3 rozporządzenia [do wstawienia odniesienie do rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS].”.

Artykuł 24Zmiana w dyrektywie (UE) 2016/2341

W dyrektywie (UE) 2016/2341 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

„Artykuł 18aPapiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi

1. W swoich przepisach krajowych dotyczących wyceny aktywów IORP, obliczania funduszy własnych IORP oraz obliczania marginesu wypłacalności dla IORP państwa członkowskie traktują papiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi, zdefiniowane w art. 3 pkt 3 rozporządzenia [do wstawienia odniesienie do rozporządzenia w sprawie papierów typu SBBS], w taki sam sposób jak instrumenty długu państwowego państw strefy euro.

2. Przed upływem [sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] państwa członkowskie przyjmują, publikują i zgłaszają Komisji i ESMA środki niezbędne do zapewnienia zgodności z ust. 1.”.

Artykuł 24aWykonywanie przekazanych uprawnień

1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 3 akapit trzeci i czwarty oraz w art. 18a ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 3 akapit trzeci i czwarty i w art. 18a ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 3 akapit trzeci lub czwarty lub art. 18a ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od notyfikowania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o [dwa miesiące] z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 25Klauzula oceny

Nie wcześniej niż po upływie pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz w przypadku dostępności wystarczających danych Komisja przeprowadza ocenę niniejszego rozporządzenia, aby stwierdzić, czy osiągnięto jego cele polegające na wyeliminowaniu nieuzasadnionych przeszkód regulacyjnych na drodze do pojawienia się na rynku papierów typu SBBS.

Artykuł 26Procedura komitetowa

1.  Komisję wspiera Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE(18). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 27Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

(1)

  [Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0. / Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym].

(2)

  [Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0. / Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym].

(3)

* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

(4)

  Dz.U. C z , s. .

(5)

  Dz.U. C z , s. .

(6)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

(7)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

(8)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (CRR) (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(9)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

(10)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (IORP) (Dz.U. L 354 z 23.12.2016, s. 37).

(11)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1)

(12)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(13)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej (Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 1).

(14)

  Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43).

(15)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

(16)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).

(17)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE (Dz.U. L 168 z 30.6.2017, s. 12).

(18)

  Decyzja Komisji 2001/528/WE z dnia 6 czerwca 2001 r. ustanawiająca Europejski Komitet Papierów Wartościowych (Dz.U. L 191 z 13.7.2001, s. 45).


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Papiery wartościowe zabezpieczone obligacjami skarbowymi

Odsyłacze

COM(2018)0339 – C8-0206/2018 – 2018/0171(COD)

Data przedstawienia w PE

24.5.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

5.7.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Jonás Fernández

31.5.2018

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

12.11.2018

10.12.2018

 

 

Data przyjęcia

21.3.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

28

12

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pervenche Berès, Esther de Lange, Markus Ferber, Jonás Fernández, Stefan Gehrold, Sven Giegold, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Danuta Maria Hübner, Wolf Klinz, Werner Langen, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Marisa Matias, Bernard Monot, Caroline Nagtegaal, Stanisław Ożóg, Ralph Packet, Sirpa Pietikäinen, Anne Sander, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Ernest Urtasun, Marco Valli, Babette Winter

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Enrique Calvet Chambon, Manuel dos Santos, Ramón Jáuregui Atondo, Danuta Jazłowiecka, Verónica Lope Fontagné, Aleksejs Loskutovs, Thomas Mann, Joachim Starbatty, Lieve Wierinck

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

José Blanco López, Eider Gardiazabal Rubial, Sylvie Guillaume, Bernd Kölmel, Ulrike Trebesius

Data złożenia

22.3.2019


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

28

+

ALDE

Enrique Calvet Chambon, Lieve Wierinck

PPE

Markus Ferber, Stefan Gehrold, Danuta Maria Hübner, Danuta Jazłowiecka, Werner Langen, Verónica Lope Fontagné, Aleksejs Loskutovs, Ivana Maletić, Thomas Mann, Sirpa Pietikäinen, Anne Sander

S&D

Pervenche Berès, José Blanco López, Jonás Fernández, Eider Gardiazabal Rubial, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Sylvie Guillaume, Ramón Jáuregui Atondo, Olle Ludvigsson, Manuel dos Santos, Pedro Silva Pereira, Babette Winter

VERTS/ALE

Sven Giegold, Molly Scott Cato, Ernest Urtasun

12

-

ALDE

Wolf Klinz, Caroline Nagtegaal

ECR

Bernd Kölmel, Bernd Lucke, Stanisław Ożóg, Ralph Packet, Joachim Starbatty, Ulrike Trebesius

EFDD

Bernard Monot, Marco Valli

GUE/NGL

Marisa Matias

PPE

Esther de Lange

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 8 kwietnia 2019Informacja prawna