Procedura : 2019/2114(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A9-0021/2019

Teksty złożone :

A9-0021/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 14/11/2019 - 5.3
CRE 14/11/2019 - 5.3

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0053

<Date>{08/11/2019}8.11.2019</Date>
<NoDocSe>A9-0021/2019</NoDocSe>
PDF 194kWORD 61k

<TitreType>SPRAWOZDANIE</TitreType>

<Titre>w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Belgię – EGF/2019/001 BE/Carrefour)</Titre>

<DocRef>(COM(2019)0442 – C9‑0127/2019 – 2019/2114(BUD))</DocRef>


<Commission>{BUDG}Komisja Budżetowa</Commission>

Sprawozdawca: <Depute>José Manuel Fernandes</Depute>

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
 UZASADNIENIE
 PISMO Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Belgię – EGF/2019/001 BE/Carrefour)

(COM(2019)0442 – C9‑0127/2019 – 2019/2114(BUD))

Parlament Europejski,

 uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2019)0442 – C9‑0127/2019),

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[1] (rozporządzenie w sprawie EFG),

 uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020[2], w szczególności jego art. 12,

 uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[3] (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13,

 uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.,

 uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

 uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0021/2019),

A. mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielania dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; mając na uwadze, że pomoc ta przybiera postać wsparcia finansowego udzielanego pracownikom i przedsiębiorstwom, dla których pracowali;

B. mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwalnianych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najefektywniej; mając na uwadze, że w tym przypadku chodzi o szczególnie wrażliwą grupę wiekową, w której ponad 81 % pracowników jest w wieku od 55 do 64 lat;

C. mając na uwadze, że Belgia złożyła wniosek EGF/2019/001 BE/Carrefour o pomoc finansową z EGF po zwolnieniu 751 pracowników w sektorze działalności gospodarczej określonym według klasyfikacji NACE Rev. 2 jako dział 47 (Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami) w okresie odniesienia od 30 listopada 2018 r. do 30 marca 2019 r.; mając na uwadze, że poza okresem odniesienia zwolniono kolejnych 268 pracowników; mając na uwadze, że według Komisji można wskazać wyraźny związek przyczynowy z wydarzeniem, które zapoczątkowało zwolnienia w okresie odniesienia; mając na uwadze, że w odniesieniu do faktów opisanych we wniosku złożonym przez Belgię nie uruchomiono innych funduszy ani programów;

D. mając na uwadze, że wniosek jest oparty na kryteriach interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie działającym w państwie członkowskim, z uwzględnieniem pracowników zwolnionych przez dostawców i producentów na wcześniejszych etapach łańcucha dostaw lub osób samozatrudnionych, które zaprzestały prowadzenia działalności;

E. mając na uwadze, że zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Belgia zdecydowała się także na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych z EFG na rzecz 330 młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (młodzieży NEET);

1. zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 1 632 028 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznych kosztów wynoszących 2 720 047 EUR, na które składają się wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 2 665 047 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, informacji, reklamy, kontroli i sprawozdawczości w wysokości 55 000 EUR;

2. zauważa, że władze belgijskie złożyły wniosek w dniu 20 czerwca 2019 r. oraz że po przekazaniu przez Belgię dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę wniosku w dniu 4 października 2019 r. i przekazała ją Parlamentowi tego samego dnia;

3. zauważa, że Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą w dniu 1 grudnia 2018 r. oraz że okres kwalifikowalności do uzyskania wkładu finansowego z EFG będzie zatem trwał od dnia 1 grudnia 2018 r. do 20 czerwca 2021 r.;

4. zauważa, że Belgia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w celu wdrożenia EFG w dniu 25 stycznia 2018 r. oraz że wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, informacji, reklamy, kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 25 stycznia 2018 r. do 20 grudnia 2021 r.;

5. przypomina, że opracowanie skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług powinno również przewidywać rozwój sytuacji na rynku pracy, ze szczególnym naciskiem na przejście na gospodarkę zasobooszczędną i zrównoważoną;

6. przypomina, że jest to 14. wniosek Belgii o uruchomienie EFG i że wnioski dotyczyły różnych sektorów: motoryzacyjnego, produkcji metali nieszlachetnych, tekstyliów, maszyn, sprzętu i szkła, a w tym przypadku po raz pierwszy sektora detalicznego; przypomina, że jest to 10. wniosek o objęcie wsparciem z EGF sektora detalicznego;

 7. przyznaje, że handel detaliczny przechodzi poważne zmiany skutkujące zwolnieniami z powodu globalizacji (handel elektroniczny czy zakupy przez internet), a dodatkowy wpływ na handel detaliczny mają zmiany przyzwyczajeń konsumentów i cyfryzacja; podkreśla, że zwolnienia w Carrefour Belgique SA nie dotyczą bezpośrednio przemysłu spożywczego, a przede wszystkim elektronicznego handlu towarami, takimi jak książki i urządzenia elektroniczne; zauważa, że tego rodzaju zwolnienia mogą w przyszłości jeszcze bardziej wzrosnąć ze względu na cyfryzację, co należy rozważyć podczas dyskusji na temat przyszłego EFG w kolejnych wieloletnich ramach finansowych na lata 2021-2027;

8. uważa, że globalizacja stanowi wyzwanie dla Unii; twierdzi ponadto, że walka z różnymi formami bezrobocia, w tym bezrobociem młodzieży, obejmuje stwarzanie możliwości przekwalifikowania się i podniesienia kwalifikacji w europejskich przedsiębiorstwach; oczekuje, że w trakcie tego procesu przedsiębiorstwo Carrefour Belgique SA zadba o wysoką jakość niezbędnego dialogu społecznego z pracownikami;

9. zauważa, że wniosek dotyczy łącznie 1019 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Carrefour Belgique SA w całej Belgii; zauważa ponadto, że Belgia spodziewa się, iż środkami zostanie objętych jedynie 400 spośród wszystkich kwalifikujących się beneficjentów („beneficjentów objętych pomocą”), a mianowicie pracowników zwolnionych w Walonii, ponieważ zwolnienia te mają szczególnie niekorzystny wpływ na zatrudnienie, a tym samym na gospodarkę regionu ze względu na panujący tam niedobór miejsc pracy, stosunkowo wysoką stopę bezrobocia, a w konsekwencji spodziewane trudności związane z ponownym zatrudnieniem zwolnionych pracowników, zwłaszcza osób w wieku powyżej 50 lat; przypomina w związku z tym, że stopa bezrobocia w Walonii wynosząca 8,6 % jest znacznie wyższa niż średnia stopa bezrobocia w Unii (6,9 %) i ponad dwukrotnie przewyższa stopę bezrobocia we Flandrii (3,5 %); 

10. ponadto zauważa, że Belgia proponuje zindywidualizowane usługi współfinansowane z EFG maksymalnie 330 młodym osobom niekształcącym się, niepracującym ani nieszkolącym się (NEET) w wieku poniżej 25 lat w dniu złożenia wniosku, przy czym 240 ze zwolnień, o których mowa w ust. 5, miało miejsce w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach Province Hainaut i Province Liège, w których stopa bezrobocia osób młodych w wieku od 15 do 24 lat wynosiła co najmniej 20 %, na podstawie danych rocznych za 2018 r.;

11. zauważa, że Belgia planuje pięć rodzajów działań dla zwolnionych pracowników objętych przedmiotowym wnioskiem: (i) wsparcie/doradztwo/integracja, (ii) szkolenie, przekwalifikowanie i szkolenie zawodowe, (iii) wsparcie na rzecz tworzenia przedsiębiorstw, (iv) pomoc finansowa na założenie działalności gospodarczej, (v) zasiłki; podkreśla, że w tym przypadku znaczenie wsparcia, doradztwa i integracji, a także szkolenia, przekwalifikowania i szkolenia zawodowego potwierdza liczba szacowanych uczestników (730 szacowanych uczestników w ramach pierwszego działania, 460 w ramach drugiego);

12. podkreśla, że osoby NEET zostaną przeszkolone przede wszystkim w zakresie poszukiwania pracy i ubiegania się o pracę, a także uzyskają dokładniejsze informacje o prawie pracy, prawach socjalnych i wsparciu w procedurach administracyjnych; zaznacza ponadto, że osoby NEET i pracownicy, którzy podejmą co najmniej roczne studia stacjonarne, będą otrzymywać dodatek miesięczny w wysokości 350 EUR;

13. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowany został przez Belgię w porozumieniu z partnerami społecznymi, w szczególności ze związkami zawodowymi, doradcami zawodowymi i pracownikami socjalnymi, w celu ponownego rozważenia różnych rozwiązań dotyczących przesunięć personelu, dostosowanych do potrzeb zwolnionych pracowników;

14. podkreśla, że władze belgijskie potwierdziły, iż działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii;

15. ponownie podkreśla, że wsparcie z EFG nie może zastępować działań, za podjęcie których – na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych – odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów;

16. zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

17. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

18. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

 


 

ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Belgię – EGF/2019/001 BE/Carrefour

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[4], w szczególności jego art. 15 ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[5], w szczególności jego pkt 13,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

(2) Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013[6].

(3) W dniu 20 czerwca 2019 r. Belgia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Carrefour Belgique SA. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

(4) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Belgia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych z EFG także na rzecz 330 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET).

(5) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 1 632 028 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Belgię.

(6) W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2019 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 632 028 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [data przyjęcia] r.[*].

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego   W imieniu Rady

Przewodniczący   Przewodniczący


UZASADNIENIE

I. Kontekst

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) utworzono w celu udzielania dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym konsekwencjami istotnych zmian w strukturze światowego handlu.

Zgodnie z przepisami art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020[7] oraz art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013[8] środki funduszu nie mogą przekraczać maksymalnej rocznej kwoty w wysokości 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.). Odpowiednie kwoty figurują w budżecie ogólnym Unii jako rezerwa.

Jeżeli chodzi o procedurę, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami[9] w celu uruchomienia funduszu w przypadku pozytywnej oceny wniosku Komisja przedkłada władzy budżetowej wniosek o uruchomienie funduszu i jednocześnie odpowiedni wniosek o przesunięcie środków. W razie braku porozumienia wszczyna się procedurę rozmów trójstronnych.

II. Wniosek Belgii i wniosek Komisji

W dniu 4 października 2019 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie decyzji dotyczącej uruchomienia EFG na rzecz Belgii w celu wsparcia powrotu na rynek pracy pracowników zwolnionych w jednym przedsiębiorstwie działającym w sektorze działalności gospodarczej określonym według klasyfikacji NACE Rev. 2 jako dział 47 (Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami).

Jest to pierwszy wniosek rozpatrywany w ramach budżetu na 2019 r. i dziesiąty w sektorze detalicznym od czasu utworzenia EFG. Dotyczy on 1019 zwolnionych pracowników i uruchomienia łącznej kwoty 1 632 028 EUR z EFG na rzecz Belgii.

Belgia twierdzi, że zwolnienia te wynikają z poważnych zmian w handlu detalicznym spowodowanych globalizacją, a w szczególności rozwojem zakupów przez internet. Wpływ na handel detaliczny mają również zmieniające się przyzwyczajenia konsumentów i digitalizacja.

Pięć rodzajów działań na rzecz zwolnionych pracowników i młodzieży NEET, których dotyczy wniosek o współfinansowanie z EFG, to:

a) wsparcie/doradztwo/integracja;

b) szkolenia, przekwalifikowanie i szkolenie zawodowe;

c) wsparcie na rzecz tworzenia przedsiębiorstw;

d) pomoc finansowa na założenie działalności gospodarczej;

e) zasiłki.

Według Komisji opisane środki stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG i nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

Belgia udzieliła wymaganych informacji na temat działań, które są obowiązkowe dla zainteresowanego przedsiębiorstwa na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziła też, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi takich działań.

Belgia powiadomiła Komisję, że źródłem krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowania są fundusze regionu Walonia. Belgia potwierdziła, że opisane wyżej środki, na które zostanie przyznany wkład finansowy z EFG, nie będą dofinansowywane z innych instrumentów finansowych Unii.

 

III. Procedura

W celu uruchomienia funduszu Komisja przedłożyła władzy budżetowej wniosek o przesunięcie łącznej kwoty 1 632 028 EUR z rezerwy EFG (40 02 43) do linii budżetowej EFG (04 04 01). W przypadku braku porozumienia rozpoczyna się procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w art. 15 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG.

Zgodnie z wewnętrznym porozumieniem w proces należy włączyć Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w celu zapewnienia konstruktywnego wsparcia i pomocy przy ocenie wniosków o wkład z funduszu.


 

 

PISMO Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

Sz. Pan Johan Van Overtveldt

Przewodniczący

Komisja Budżetowa

WIE 05U012

BRUKSELA

Przedmiot: <Titre>Opinia w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w sprawie EGF/2019/001 BE/Carrefour</Titre> <DocRef>(COM(2019)0442 – C9‑0127/2019 – 2019/2114(BUD))</DocRef>

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL) i jej grupa robocza ds. EFG, której przewodniczy wiceprzewodniczący komisji EMPL Tomáš Zdechovský, przeanalizowały uruchomienie EFG w sprawie EGF/2019/001 BE/Carrefour i przyjęły poniższą opinię.

Komisja EMPL i jej grupa robocza ds. EFG opowiadają się za uruchomieniem Funduszu w związku z przedmiotowym wnioskiem. W tym kontekście komisja EMPL zgłasza klika uwag, nie podważając jednak decyzji o przesunięciu płatności.

Rozważania komisji EMPL opierają się na następujących przesłankach:

A) Mając na uwadze, że niniejszy wniosek jest oparty na art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (rozporządzenie w sprawie EFG) i dotyczy 751 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Carrefour Belgique SA, prowadzącego działalność w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 47 według NACE Rev. 2: handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami;

B) mając na uwadze, że aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Belgia argumentuje, że głównym powodem redukcji zatrudnienia są zakupy przez internet i cyfryzacja, a także związane z tym zmieniające się zwyczaje konsumentów;

C) mając na uwadze, że światowy stały wzrost sprzedaży internetowej przez wiele lat przyczynił się w przypadku przedsiębiorstwa Carrefour do spadku sprzedaży produktów niespożywczych (moda, książki, komputery i elektronika, zdrowie i uroda itp.) w jego hipermarketach, podważając w ten sposób rentowność tego rodzaju sklepów; mając na uwadze, że odsetek osób dokonujących zakupów przez internet w Belgii wzrósł z 46 % w 2012 r. do 67 % w 2018 r.;

D) mając na uwadze, że Carrefour Belgique prowadzi działalność pod trzema markami, z których dwie – Carrefour Express i Carrefour Market – są rentowne i rozwijają się, natomiast spośród 45 hipermarketów Carrefour 19 jest nierentownych;

E) mając na uwadze, że dotychczas 10 wniosków o wsparcie z EFG dotyczyło handlu detalicznego: w dwóch z nich powoływano się na globalizację handlu[10] a w ośmiu na światowy kryzys finansowy i gospodarczy[11];

F) mając na uwadze, że wśród 400 pracowników objętych pomocą kobiety stanowią 70,5 %, mężczyźni 29,5 %, a 81,3 % beneficjentów objętych pomocą to osoby w wieku od 55 do 64 lat, 17 % – od 30 do 54 lat, 1,7 % – od 25 do 29 lat. Całkowita szacowana liczba beneficjentów, którzy – jak się oczekuje – skorzystają ze środków, łącznie z młodzieżą NEET, wynosi zatem 730 osób;

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się zatem do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w projekcie rezolucji następujących wskazówek dotyczących wniosku Belgii:

1. zgadza się z Komisją, że kryteria interwencji określone w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 zostały spełnione i że wobec tego Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 1 632 028 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznych kosztów wynoszących 2 720 047 EUR;

2. zwraca uwagę, że Komisja dotrzymała terminu 12 tygodni od daty otrzymania kompletnego wniosku od władz belgijskich na ukończenie oceny zgodności tego wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego, co nastąpiło w dniu 4 października br., i przekazała ją do wiadomości Parlamentowi tego samego dnia;

3. dostrzega spodziewany znaczny niekorzystny wpływ na sytuację w zakresie zatrudnienia oraz na regionalną gospodarkę Walonii, wynikający z niedoboru miejsc pracy w regionie, stosunkowo wysoką regionalną stopę bezrobocia (8,6 %) w porównaniu z 3,5 % we Flandrii oraz spodziewane trudności związane z ponownym zatrudnieniem zwolnionych pracowników, w szczególności osób w wieku powyżej 50 lat;

4. zwraca uwagę, że Belgia zapewni zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFG maksymalnie 330 młodym osobom niekształcącym się, niepracującym ani nieszkolącym się (NEET) i mającym poniżej 25 lat w chwili przedłożenia wniosku; 240 zwolnień miało miejsce w zaliczanych do poziomu NUTS 2 regionach prowincji Hainaut i prowincji Liège;

5. zauważa, że współfinansowane przez EFG zindywidualizowane usługi na rzecz zwolnionych pracowników i młodzieży NEET obejmują działania na rzecz wsparcia, doradztwa, szkolenia w zakresie integracji, przekwalifikowania i szkolenia zawodowego, wsparcie na rzecz tworzenia przedsiębiorstw, wkład w założenie działalności gospodarczej oraz dodatki;

6. podkreśla, że osoby NEET zostaną przeszkolone przede wszystkim w zakresie poszukiwania pracy i ubiegania się o pracę, a także uzyskają dokładniejsze informacje o prawie pracy, prawach socjalnych i wsparciu w procedurach administracyjnych; zaznacza ponadto, że osoby NEET i pracownicy, którzy podejmą studia stacjonarne, będą otrzymywać dodatek miesięczny w wysokości 350 EUR przez okres co najmniej jednego roku;

7. podkreśla, że pracownicy otrzymają też wsparcie w postaci doradztwa, działań uświadamiających na temat przedsiębiorczości oraz tworzenia sieci kontaktów z odpowiednimi przedsiębiorcami i licencjonowanymi ekspertami ds. przedsiębiorstw typu start-up; ponadto pracownicy, którzy rozpoczną działalność gospodarczą lub działalność na własny rachunek, otrzymają dofinansowanie w wysokości do 15 000 EUR;

8. z zadowoleniem przyjmuje aktywne zaangażowanie partnerów społecznych w tworzenie planu socjalnego i koordynację działań odnośnych służb publicznych, np. konsultacje walońskich służb zatrudnienia ze związkami zawodowymi na temat różnych rozwiązań w zakresie ponownego zatrudnienia oraz potrzeb pracowników w zakresie przekwalifikowania się lub podniesienia kwalifikacji;

9. zauważa, że władze belgijskie zapewniają, iż proponowane działania nie będą objęte wsparciem finansowym z innych funduszy lub instrumentów finansowych UE oraz że będą uzupełniające wobec działań finansowanych z funduszy strukturalnych; poza tym wkład finansowy z EFG nie zastąpi działań, do których podjęcia na mocy prawa krajowego lub zgodnie z umowami zbiorowymi zobowiązane jest dane przedsiębiorstwo;

10. przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę.

 

Z wyrazami szacunku

Lucia Ďuriš Nicholsonová

Przewodnicząca Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

 


 

INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

6.11.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

3

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Rasmus Andresen, Clotilde Armand, Anna Bonfrisco, Jonathan Bullock, Olivier Chastel, Lefteris Christoforou, Paolo De Castro, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Alexandra Geese, Valentino Grant, Elisabetta Gualmini, Francisco Guerreiro, Valerie Hayer, Niclas Herbst, John Howarth, Mislav Kolakušić, Moritz Körner, Joachim Kuhs, Zbigniew Kuźmiuk, Ioannis Lagos, Hélène Laporte, Pierre Larrouturou, Janusz Lewandowski, Margarida Marques, Jan Olbrycht, Dimitrios Papadimoulis, Karlo Ressler, Bogdan Rzońca, Nicolae Ştefănuță, Nils Ušakovs, Rainer Wieland, Angelika Winzig

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Erik Bergkvist, Monika Vana

 


 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

30

+

ECR

Zbigniew Kuźmiuk, Bogdan Rzońca

GUE/NGL

Dimitrios Papadimoulis

ID

Hélène Laporte

NI

Mislav Kolakušić, Ioannis Lagos

PPE

Lefteris Christoforou, José Manuel Fernandes, Niclas Herbst, Janusz Lewandowski, Jan Olbrycht, Karlo Ressler, Rainer Wieland, Angelika Winzig

RENEW

Clotilde Armand, Olivier Chastel, Valerie Hayer, Nicolae Ştefănuță

S&D

Erik Bergkvist, Paolo De Castro, Eider Gardiazabal Rubial, Elisabetta Gualmini, John Howarth, Pierre Larrouturou, Margarida Marques, Nils Ušakovs

VERTS/ALE

Rasmus Andresen, Alexandra Geese, Francisco Guerreiro, Monika Vana

 

3

-

ID

Joachim Kuhs

NI

Jonathan Bullock

RENEW

Moritz Körner

 

2

0

ID

Anna Bonfrisco, Valentino Grant

 

Objaśnienie używanych znaków:

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

[1] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[2] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

[3] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

[4]  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[5]  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

[6] Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

[*] Data do wstawienia przez Parlament przed publikacją w Dz.U.

[7] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

[8] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[9] Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

[10] Bieżący wniosek i EGF/2017/005 FI/Retail, COM(2017)0618.

[11] EGF/2010/010 CZ/Unilever, COM(2011)0061,

EGF/2010/016 ES/Aragón Retail, COM(2010)0615,

EGF/2011/004 EL/ALDI Hellas, COM(2011)0580,

EGF/2014/009 EL/Sprider Stores, COM(2014)0620,

EGF/2014/013 EL/Odyssefs Fokas, COM(2014)0702,

EGF/2015/011 GR/Supermarket Larissa, COM(2016)0210,

EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail, COM(2016)0742 oraz

EGF/2017/003 GR Attica Retail, COM(2017)0613.

Ostatnia aktualizacja: 12 listopada 2019Informacja prawna