Procedura : 2014/2845(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0113/2014

Teksty złożone :

B8-0113/2014

Debaty :

Głosowanie :

PV 18/09/2014 - 10.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 150kWORD 88k
16.9.2014
PE537.015v01-00
 
B8-0113/2014

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie Izraela i Palestyny po wojnie w Gazie oraz roli UE (2014/2845(RSP))


Tamás Meszerics, Margrete Auken, Keith Taylor, Bart Staes, Ernest Maragall, Ernest Urtasun, Bodil Ceballos, Judith Sargentini, Barbara Lochbihler, Jordi Sebastià w imieniu grupy Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Izraela-Palestyny po wojnie w Gazie oraz roli UE (2014/2845(RSP))  
B8‑0113/2014

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie konfliktu izraelsko-palestyńskiego, a w szczególności rezolucję z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie eskalacji przemocy między Izraelem a Palestyną(1),

–       uwzględniając delegację ad hoc z marca 2014 r. dotyczącą przetrzymywania palestyńskich więźniów i zatrzymanych,

–       uwzględniając konkluzje Rady UE do Spraw Zagranicznych z dnia 15 sierpnia 2014 r. w sprawie Bliskiego Wschodu oraz Rady Europejskiej z dnia 30 sierpnia,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel w sprawie sytuacji w Izraelu i Palestynie, w tym oświadczenie z dnia 2 września 2014 r. w sprawie przywłaszczenia przez Izrael ziemi na Zachodnim Brzegu,

–       uwzględniając wytyczne UE dotyczące propagowania i przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego,

–       uwzględniając oświadczenie prasowe Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 12 lipca 2014 r. oraz oświadczenie sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona z dnia 13 lipca 2014 r.,

–       uwzględniając konwencje genewskie z 1949 r. i towarzyszące im protokoły dodatkowe oraz statut rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego,

–       uwzględniając konwencje praw człowieka ONZ, których stronami są Izrael i Palestyna,

–       uwzględniając ostatnie raporty przyjęte przez Radę Praw Człowieka ONZ w sprawie okupowanych terytoriów palestyńskich,

–       uwzględniając raport Human Rights Watch pt. „Pogłębione spojrzenie na ataki na szkołę w Gazie” z dnia 11 września 2014 r.,

–       uwzględniając bogate doświadczenie, jakie wspólnota międzynarodowa posiada w dziedzinie rozwiązywania konfliktów, w szczególności doświadczenie wyniesione z procesu pokojowego w Irlandii Północnej,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że od dnia 8 lipca do 26 sierpnia armia izraelska przeprowadziła zakrojoną na szeroką skalę ofensywę na Strefę Gazy, której celem było rzekomo przerwanie ostrzałów rakietowych z Gazy;

B.     mając na uwadze, że ta ostatnia wojna stanowi 6. ofensywę wojsk Izraela na Strefę Gazy odkąd Izrael się stamtąd wycofał w 2005 r.; mając na uwadze, że doprowadziło to do bezprecedensowego poziomu zniszczeń i ofiar śmiertelnych w enklawie;

C.     mając na uwadze, że w dniu 26 sierpnia pod auspicjami Egiptu strona izraelska i palestyńska zawarły bezterminowe zawieszenie broni; mając na uwadze, że według doniesień warunki zawieszenia broni zawierają – podobnie do ustaleń towarzyszących zawieszeniu broni w przeszłości – zniesienie blokady, likwidację strefy buforowej na granicy Gazy z Izraelem oraz rozszerzenie strefy połowowej, jak również zobowiązanie się do spotkania w ciągu miesiąca w Kairze w celu przedyskutowania szerszych kwestii, w tym odbudowy lotniska i portu w Gazie, uwolnienia palestyńskich więźniów oraz rozbrojenia palestyńskich bojówek;

D.     mając na uwadze, że ostatni konflikt miał miejsce po utworzeniu w kwietniu 2014 r., z poparciem Hamasu i Fatah, palestyńskiego rządu jedności akceptującego zasady niestosowania przemocy, respektującego poprzednie porozumienia i uznającego Izrael, rządu, który uzyskał poparcie USA i UE;

E.     mając na uwadze, że w dniu 12 czerwca zabitych zostało trzech izraelskich nastolatków z osiedli na Zachodnim Brzegu, a w odwecie w dniu 2 lipca we wschodniej Jerozolimie został zamordowany nastolatek palestyński; mając na uwadze, że w odwecie za zabicie izraelskich nastolatków siły izraelskie przeprowadziły na Zachodnim Brzegu osiemnastodniową szeroko zakrojoną operację, w czasie której aresztowano 700 Palestyńczyków, przeszukano tysiące domów, wiele z nich zniszczono, w operacjach poszukiwawczych śmierć z ręki izraelskich sił bezpieczeństwa poniosło sześciu Palestyńczyków, a w dniu 7 lipca zginęło pięciu członków Hamasu, na co Hamas odpowiedział wystrzeliwując tego samego dnia pierwsze rakiety od 20 miesięcy;

F.     mając na uwadze, że według szacunków ONZ w czasie ostatniego konfliktu zostało zabitych 2 116 Palestyńczyków, z czego 80% to cywile, w tym 500 dzieci i 11 pracowników Agencji ONZ ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA); mając na uwadze, że co najmniej 11 231 Palestyńczyków odniosło rany, a dwie trzecie rannych to kobiety i dzieci; mając na uwadze, że w wyniku tego konfliktów osieroconych zostało 2 tys. dzieci;

G.     mając na uwadze, że zabitych zostało 71 Izraelczyków, w tym czterech cywilów, w tym jedno dziecko; mając na uwadze, że na Izrael wystrzelono kilka tysięcy rakiet i pocisków moździerzowych;

H.     mając na uwadze, że izraelskie ataki powietrzne trafiły w liczne obiekty cywilne, w tym w 228 budynków szkół oraz 58 szpitali i klinik, które w wyniku nalotów zostały zniszczone; mając na uwadze, że 140 tys. ludzi utraciło dach nad głową; mając na uwadze, że jedna trzecia z liczącej 1,8 mln populacji Gazy została przesiedlona; mając na uwadze, że cała infrastruktura w enklawie – drogi, budynki użyteczności publicznej, instalacje wodne i elektryczne – jest w złym stanie i wymaga odbudowy, co pogarsza już wyjątkowo niepewną sytuację stworzoną przez blokadę terytorium przez Izrael i Egipt; mając na uwadze, że trzeba znaleźć i rozbroić ogromną liczbę niewybuchów i wyposażenia wojskowego;

I.      mając na uwadze, że palestyńscy eksperci oszacowali, iż odbudowa Gazy będzie kosztować blisko 8 mld dolarów; mając na uwadze, że w dniu 9 września ONZ i rząd Palestyny wezwały międzynarodowych darczyńców do przeznaczenia 550 mln dolarów na pomoc żywnościową, dostęp do czystej wody, służbę zdrowia i szkolnictwo w ramach doraźnej pomocy po ostatnim konflikcie; mając na uwadze, że przewiduje się zorganizowanie międzynarodowej konferencji darczyńców na rzecz odbudowy Gazy w Egipcie lub w Norwegii;

J.      mając na uwadze, że pomimo porozumienia o zawieszeniu broni w odniesieniu do materiałów budowlanych wwożonych na terytorium Gazy oraz przepływu osób nadal stosowane są surowe restrykcje; mając na uwadze, że palestyńscy rybacy nie mogą prowadzić połowów na rozszerzonym obszarze połowowym; mając na uwadze, że przejście graniczne między Gazą a Egiptem nadal nie jest stale otwarte;

K.     mając na uwadze, że utrzymująca się od 2006 r. izraelska blokada Strefy Gazy, zgodnie z prawem międzynarodowym jest nielegalna oraz, według Human Rights Watch, oznacza zbiorowe karanie ludności cywilnej oraz zwiększa cierpienie lokalnej ludności;

L.     mając na uwadze, że Rada Praw Człowieka ONZ powołała niezależną komisję śledczą mającą na celu zbadanie wszystkich przypadków łamania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w kontekście ostatniego konfliktu w strefie Gazy; mając na uwadze, że izraelskie siły zbrojne ogłosiły, że „komitet badawczy ds. oceny” przeanalizuje „szczególne przypadki”, które miały miejsce w trakcie ostatnich walk; mając na uwadze, że Human Rights Watch podkreślił fakt, iż Izrael od dawna „nie przeprowadza wiarygodnych dochodzeń w sprawie domniemanych zbrodni wojennych”;

M.    mając na uwadze, że zarówno grupy izraelskie, jak i palestyńskie mogą być odpowiedzialne za zniszczenia budynków zajmowanych przez ONZ, w tym szkół i innej infrastruktury przeznaczonej na schronienie dla osób przesiedlonych; mając na uwadze, że takie budynki są chronione konwencją ONZ z 1946 r. w sprawie przywilejów i immunitetów, której stroną jest Izrael;

N.     mając na uwadze, że Izrael zapłacił ONZ 10,5 mln dolarów odszkodowania, po tym jak został uznany przez oenzetowski komitet dochodzeniowy za odpowiedzialny za zniszczenia budynków ONZ w czasie ataku na Gazę w latach 2008–2009;

O.     mając na uwadze, że negocjacje między obiema stronami w celu wszechstronnego uregulowania konfliktu izraelsko–palestyńskiego zostały zawieszone na czas nieokreślony w następstwie wycofania się przez rząd izraelski w kwietniu 2014 r. ze zobowiązania do uwolnienia ostatniej grupy palestyńskich więźniów;

P.     mając na uwadze, że rząd Izraela ogłosił w dniu 31 sierpnia swoją decyzję konfiskaty 1 tys. akrów prywatnej palestyńskiej własności ziemskiej na Zachodnim Brzegu, co według izraelskiej organizacji pozarządowej Peace Now stanowi największy rabunek ziemi od 30 lat; mając na uwadze, że izraelskie osiedla na terytoriach okupowanych stale się powiększają od czasu porozumień z Oslo, chociaż według prawa międzynarodowego są one nielegalne i narażają na szwank wysiłki pokojowe oraz wykonalność rozwiązania przewidującego koegzystencję dwóch państw;

Q.     mając na uwadze, że prezydent Autonomii Palestyńskiej Abbas ogłosił swój zamiar ustalenia za pomocą ONZ harmonogramu ukończenia okupacji terytorium palestyńskiego w ciągu trzech lat; mając na uwadze, że Liga Arabska wspierała ten plan działania i wezwała do zorganizowania międzynarodowej konferencji mającej na celu znalezienie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii na podstawie arabskiej inicjatywy pokojowej;

R.     mając na uwadze, że w wyniku oceny współpracy UE z okupowanymi terytoriami palestyńskimi i wsparcia dla narodu palestyńskiego, przeprowadzonej w imieniu Komisji w maju 2014 r., stwierdzono, że obecny model współpracy wyczerpał się z powodu braku równoległego działania politycznego ze strony UE w celu usunięcia przeszkód stwarzanych przez izraelską politykę okupacji i osadnictwa oraz polityczny podział Zachodniego Brzegu i Gazy;

S.     mając na uwadze, że byłe doświadczenia państw członkowskich UE dotyczące pomyślnego rozstrzygnięcia konfliktu, w szczególności procesu pokojowego w Irlandii Północnej, umożliwiły Unii Europejskiej odegranie wiodącej roli w rozstrzyganiu konfliktu Izrael–Palestyna przez wykorzystanie rozwiązań politycznych i instytucjonalnych zastosowanych w czasie trwania poprzednich konfliktów;

1.      potępia brak równowagi i brutalną przemoc w trakcie ostatniej wojny w Gazie oraz poważne i liczne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego popełnione w ciągu tych potwornych 50-ciu dni wojny przez obie strony konfliktu zbrojnego;

2.      z zadowoleniem przyjmuje bezterminowe zawieszenie broni, jednak wzywa wszystkie strony do skutecznego wdrażania ustaleń wynikających z tego porozumienia; w szczególności wzywa władze Izraela do natychmiastowego, bezwarunkowego i całkowitego uchylenia nielegalnego zamknięcia Strefy Gazy, które od 2006 r. stanowi zbiorowe karanie ludności cywilnej;

3.      nadal jest głęboko wstrząśnięty z powodu tragicznej śmierci osób, w tym wielu dzieci, oraz zniszczenia infrastruktury cywilnej w Gazie; solidaryzuje się z ofiarami po obu stronach;

4.      nalega na konieczność zezwolenia na nieograniczone zaopatrzenie i rozprowadzanie w Gazie pomocy humanitarnej i materiałów potrzebnych do odbudowy; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel oraz państwa członkowskie UE do nasilenia presji dyplomatycznej, aby zagwarantować skuteczne wdrożenie ustaleń porozumienia o zawieszeniu broni;

5.      wyraża ubolewanie z powodu niedostatecznych środków finansowych z budżetu UE przeznaczonych w 2015 r. na UNRWA oraz postuluje, aby wsparcie z UE było współmierne do kluczowych potrzeb w terenie;

6.      ostrzega, że wszelkie wysiłki na rzecz odbudowy staną się daremne bez rozwiązania problemów leżących u źródła konfliktu oraz wzywa obie strony do ponownego spotkania w Kairze w bliskim terminie w ramach ustaleń o zawieszeniu broni;

7.      wzywa darczyńców, aby nie powtarzali błędu popełnionego przy wcześniejszych wysiłkach na rzecz odbudowy, polegającego na wyłączeniu z procesu przedstawicieli z siedzibą w Gazie;

8.      wyraża zaniepokojenie, że projekty rozwojowe w Gazie finansowane przez UE i państwa członkowskie mogły zostać zniszczone lub uszkodzone w wyniku ofensywy izraelskiej oraz zwraca się do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel, aby zdała sprawozdanie z oceny szkód przez służby Komisji i, w razie ich potwierdzenia, poinformowała o planowanej reakcji na powtarzające się niszczenie przez Izrael projektów finansowanych przez UE; w związku z tym przypomina, że rząd Izraela zapłacił UNRWA rekompensatę za zniszczenie jej budynków w czasie konfliktu w latach 2008–2009;

9.      podkreśla, że poszanowanie międzynarodowych praw człowieka przez wszystkie strony i niezależnie od okoliczności stanowi konieczny warunek wstępny dla osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju; podkreśla w szczególności odpowiedzialność Izraela jako okupanta za przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka;

10.    potępia ślepe ataki na cywilów i obiekty cywilne przez obie strony, co jest zbrodnią wojenną i jako taka powinna być bezstronnie zbadana i odpowiednio ukarana; wyraża głębokie oburzenie z powodu celowych lub ślepych ataków przeprowadzanych przez siły izraelskie na szkoły i budynki ONZ dające schronienie uchodźcom;

11.    podkreśla, że powrót do status quo sprzed konfliktu jest nie do zaakceptowania; nalega na wszystkie strony, aby na serio wznowiły rozmowy pokojowe; ponownie stwierdza, że nie ma alternatywy dla kompleksowego uregulowania konfliktu drogą negocjacji prowadzącego do rozwiązania dwupaństwowego – utworzenia Izraela i państwa palestyńskiego współistniejących obok siebie w bezpiecznych i uznanych na szczeblu międzynarodowym granicach w oparciu o ustalenia z 1967 r.;

12.    potępia utrzymującą się politykę pozbawiania ludności palestyńskiej własności przy całkowitej bezkarności, w tym ostatnio, największe w ciągu 30 lat przywłaszczenie palestyńskiej ziemi na Zachodnim Brzegu, zaraz po podpisaniu porozumienia o zawieszeniu broni; wzywa władze Izraela do natychmiastowego zaprzestania i cofnięcia decyzji w dziedzinie polityki osadnictwa, w tym planów siłowego przesiedlenia ludności beduińskiej;

13.    wzywa UE do pilnego przyjęcia wytycznych dotyczących etykietowania do wiadomości konsumentów produktów pochodzących z osiedli izraelskich; wzywa do wykluczenia produktów pochodzących z osiedli izraelskich z rynku UE; ubolewa nad utrzymującym się zaangażowaniem przedsiębiorstw z siedzibą w UE w interesy z osiedlami izraelskimi;

14.    domaga się wszechstronnej oceny, skoordynowanej przez wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji, udziału europejskich przedsiębiorstw w interesach związanych z osiedlami izraelskimi oraz przestrzegania przez te przedsiębiorstwa prawa międzynarodowego i prawa UE;

15.    z zadowoleniem przyjmuje zachęcające kroki w kierunku pojednania między Palestyńczykami i utworzenia rządu technokratycznego, osiągnięte przed izraelską ofensywą zbrojną; apeluje do wszystkich sił palestyńskich o wznowienie wysiłków w kierunku pojednania; potępia próby podważenia tego potencjalnie historycznego procesu i wzywa władze Izraela do uwolnienia wszystkich osób aresztowanych od 12 czerwca lub do przedstawienia zatrzymanym zarzutów popełnienia przestępstwa;

16.    z zadowoleniem przyjmuje zawieszenie w sierpniu przez Hiszpanię eksportu broni do Izraela oraz przyjmuje do wiadomości decyzję rządu Wielkiej Brytanii o przeprowadzeniu przeglądu jej polityki eksportu broni do Izraela; postanawia przygotować sprawozdanie nt. handlu bronią i innym wyposażeniem służącym zapewnieniu bezpieczeństwa między państwami członkowskimi a Izraelem/Palestyną, oraz zgodności takiego handlu ze wspólnym stanowiskiem UE; wzywa agencję FRONTEX do wykluczenia przemysłu zbrojeniowego Izraela, w tym Israel Aerospace Industries i Elbit z listy swoich dostawców; wzywa do wprowadzenia przez ONZ kompleksowego embarga na dostawy broni dla wszystkich stron w regionie, aby zapobiec dalszemu gwałceniu międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka;

17.    ubolewa nad wstrzymaniem się przez UE od głosu w sprawie ustanowienia niezależnej komisji śledczej Rady Praw Człowieka ONZ oraz nad staraniami niektórych państw członkowskich UE zmierzającymi do zniechęcenia prezydenta Abbasa do przystąpienia do Międzynarodowego Trybunału Karnego; uważa, ze takie postępowanie w rażący sposób podważa wiarygodność polityki praw człowieka UE oraz jej oświadczenia na temat odpowiedzialności i międzynarodowej sprawiedliwości;

18.    wzywa UE do udzielenia pełnego finansowego i politycznego wsparcia dla prac komisji śledczej ONZ; apeluje do Izraela, by zapewnił nieograniczony dostęp do całego obszaru objętego konfliktem; wzywa rząd palestyński, by wyraźnie zażądał od MTK rozszerzenia jurysdykcji, tak by objęła ona Zachodni Brzeg i Gazę, aby umożliwić ściganie poważnych zbrodni prawa międzynarodowego popełnionych przez obie strony konfliktu;

19.    wzywa UE do wykorzystania swojej wpływowej pozycji i wystąpienia z przejrzystą i wszechstronną inicjatywą pokojową dla tego regionu, w oparciu o wcześniejsze sukcesy odniesione przez państwa członkowskie UE w dziedzinie strategicznego rozstrzygania konfliktów, przede wszystkim jeśli chodzi o proces pokojowy w Irlandii Północnej, a to przy zastosowaniu wszelkich możliwych nacisków, w szczególności prawnych, gospodarczych i dyplomatycznych, aby propagować skuteczne przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka; wzywa UE do wypracowania nowatorskiego podejścia do obecnej unijnej polityki zaangażowania jeśli chodzi o kluczowe podmioty w regionie, aby móc zrealizować ambitnego programu pokojowego;

20.    wzywa UE do opracowania strategicznego dokumentu dotyczącego polityki zawierającego jasne i terminowe wskaźniki w oparciu o prawo międzynarodowe, które określą charakter i zakres zaangażowania Unii zarówno po stronie Izraela, jak i Palestyny, oraz pomogą zagwarantować, że jej polityka wobec tych państw będzie w pełni zgodna z międzynarodowymi ramami prawnymi UE;

21.    uważa, że poziom łamania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w czasie konfliktu w Gazie oraz niedawne zawłaszczenie ziemi przez Izrael stanowią podstawy do podjęcia przez UE działań na podstawie art. 2 układu o stowarzyszeniu UE–Izrael;

22.    postanowił wysłać delegację ad hoc do Gazy/Palestyny i do Izraela, która oceni sytuację na miejscu, stan wdrażania porozumienia o zawieszeniu broni i szanse trwałego rozwiązania konfliktu;

23.    zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, wysłannikowi kwartetu bliskowschodniego, rządowi Izraela, Knesetowi, przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej i organom Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0012.

Informacja prawna