Procedura : 2014/2976(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0355/2014

Teksty złożone :

B8-0355/2014

Debaty :

Głosowanie :

PV 17/12/2014 - 10.23
CRE 17/12/2014 - 10.23
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 134kWORD 75k
10.12.2014
PE545.604v01-00
 
B8-0355/2014

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji przemysłu stalowego w UE: ochrona pracowników i przemysłu (2014/2976(RSP))


Laura Agea, Dario Tamburrano, Rosa D’Amato, Eleonora Evi, Piernicola Pedicini w imieniu grupy EFDD

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji przemysłu stalowego w UE: ochrona pracowników i przemysłu (2014/2976(RSP))  
B8‑0355/2014

Parlament Europejski,

–       uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który opiera się na Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,

–       uwzględniając art. 173, 174 i 153 TFUE,

–       uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Wspólnotową kartę socjalnych praw podstawowych pracowników,

–       uwzględniając strategię „Europa 2020”,

–       uwzględniając art. 191 ust. 2 TFUE,

–       uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli,(1),

–       uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola)(2),

–       uwzględniając art. 8 dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu(3),

–       uwzględniając plan działania Komisji przyjęty w czerwcu 2013 r. oraz utworzenie przez Komisję grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. stali,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie przemysłu stalowego oraz restrukturyzacji, przenoszenia i zamykania przedsiębiorstw w UE,

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 października 2012 r. zatytułowany „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego” (COM(2012)0582),

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zatytułowany „Stawianie czoła wyzwaniom związanym z rynkami towarowymi i surowcami” (COM(2011)0025),

–       uwzględniając oświadczenie Komisji oraz debatę na posiedzeniu plenarnym nt. przemysłu stalowego w UE: ochrona pracowników i przemysłu, która odbyła się dnia 26 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie przemysłu hutniczego UE(4),

–       uwzględniając pakiet klimatyczno-energetyczny do 2030 r., przyjęty w dniu 22 stycznia 2014 r.,

–       uwzględniając plan inwestycji na kwotę 300 mld EUR w następnych trzech latach, zapowiedziany w lipcu 2014 r. przez przewodniczącego Komisji J.-C. Junckera,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że europejski przemysł stalowy jest światowym liderem w tym sektorze: jego obroty wynoszą ok. 190 mld EUR, zaś bezpośrednie zatrudnienie – ok. 360 000 wysoko wykwalifikowanych osób, a o wiele więcej w całym łańcuchu wartości, oraz wytwarza on 178 mln ton stali rocznie w ponad 500 zakładach produkcji stali w 23 państwach członkowskich;

B.     mając na uwadze, że stal jest jednym z najczęściej sprzedawanych materiałów przemysłowych na świecie, a jej roczna światowa produkcja wynosi ok. 1,5 mld ton;

C.     mając na uwadze, że przemysł stalowy ma strategiczne znaczenie dla gospodarki UE oraz że w interesie całej UE leży utrzymanie działań, które składają się na jej strukturę przemysłową, oraz zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii dzięki wewnętrznej produkcji;

D.     mając na uwadze, że konkurencyjny europejski przemysł stalowy stanowi podstawę rozwoju i tworzenia wartości dla wielu głównych gałęzi przemysłu, takich jak sektory motoryzacyjny, budowlany i mechaniczny;

E.     mając na uwadze, że europejskiemu przemysłowi stalowemu zagraża niższy popyt, wyższe koszty energii i surowców oraz zwiększona konkurencja ze strony krajów spoza UE;

F.     mając na uwadze, że obecny kryzys stwarza ogromne problemy społeczne dla dotkniętych nim pracowników i regionów, oraz mając na uwadze, że przedsiębiorstwa zaangażowane w proces restrukturyzacji powinny działać zgodnie z zasadami odpowiedzialności społecznej, ponieważ udana restrukturyzacja nie jest możliwa bez wystarczającego dialogu społecznego;

G.     mając na uwadze, że obecnie ceny energii elektrycznej w Europie są dwa razy wyższe niż w Stanach Zjednoczonych i trzy razy wyższe niż w Chinach;

H.     mając na uwadze, że plan działania Komisji dla przemysłu stalowego przyjęty w czerwcu 2013 r., w którym zawarto kluczowe zalecenia dla państw członkowskich, aby pomóc im w rozwiązaniu problemów w tym sektorze, nie przyniósł oczekiwanych rezultatów;

I.      mając na uwadze, że polityka UE doprowadziła do odprzemysłowienia UE;

J.      mając na uwadze, że przemysł stalowy UE jest narażony na silną konkurencję światową, która korzysta z niższych kosztów pracy i energii oraz bardziej elastycznych przepisów socjalnych i środowiskowych;

K.     mając na uwadze, że niedawny plan restrukturyzacji przedstawiony rządowi włoskiemu przez przedsiębiorstwo Thyssen Krupp przewiduje zwolnienie ok. 550 pracowników i zamknięcie pieca do wytapiania oraz stawia w ryzykownej sytuacji jedną z najstarszych i najbardziej zaawansowanych hut stali, a mianowicie AST (Acciai Speciali Terni);

L.     mając na uwadze, że huta stali ILVA w Taranto również powoduje skrajną degradację środowiska naturalnego, a także szkody i poważne problemy społeczne, zdrowotne i ekonomiczne dla lokalnej ludności i innych dziedzin działalności gospodarczej;

M.    mając na uwadze, że z punktu widzenia polityki przemysłowej UE żywotne znaczenie strategiczne ma zapobieganie dalszemu przenoszeniu hut i produkcji stali poza UE oraz zapewnienie bezpieczeństwa pracowników, łącznie z zagwarantowaniem, że unijne normy środowiskowe będą również stosowane do importowanych wyrobów stalowych;

1.      podkreśla, że utrzymywanie czynnego i konkurencyjnego przemysłu stalowego ma podstawowe znaczenie dla przyszłości Europy i jej obywateli; podkreśla również znaczenie ochrony i wspierania umiejętności, wiedzy fachowej i „doskonałości” pracowników przemysłu stalowego UE oraz natychmiastowego zapewniania narzędzi operacyjnych i konkretnych rozwiązań, które umożliwiają przetrwanie i utrzymanie konkurencyjności na rynku światowym europejskich przedsiębiorstw przemysłu stalowego;

2.      wyraża głębokie ubolewanie nad niedawnym planem restrukturyzacji przedsiębiorstwa Thyssen Krupp, który przewiduje zwolnienie ok. 550 pracowników i zamknięcie pieca do wytapiania; podkreśla potrzebę ścisłego monitorowania przyszłego rozwoju huty AST i ochrony zatrudnienia, utrzymania wystarczającej spójności terytorialnej/regionalnej i umocnienia konkurencyjności przemysłu stalowego UE; uważa też za godne ubolewania, że Komisja nie w pełni monitorowała sytuację, jakiej doświadczyło wiele innych europejskich przedsiębiorstw, które ucierpiały na skutek kryzysu, a w wielu przypadkach zostały zamknięte lub sprzedane konkurentom spoza Europy;

3.      uważa, że należy dokonać przeglądu długoterminowej strategii przemysłu stalowego, i wzywa Komisję do przedstawienia idei politycznych co do sposobów wspierania restrukturyzacji przemysłu stalowego UE i utrzymania konkurencyjności w zglobalizowanym świecie, z zapewnieniem najwyższych standardów ochrony środowiska i zdrowia;

4.      zwraca uwagę na znaczenie reindustrializacji UE w celu poprawy jakości, długoterminowych inwestycji i tworzenia trwałych miejsc pracy; zauważa, że przemysł stalowy może działać jako filar reindustrializacji Europy, pod warunkiem przestrzegania standardów w zakresie zdrowia i środowiska;

5.      wzywa Komisję, aby usprawniła odpowiednie fundusze, inicjatywy i instrumenty polityczne UE, a w razie potrzeby dokonała ich przeglądu, i w związku z tym apeluje o zwrócenie szczególnej uwagi na konieczność zadbania o utrzymanie i rozwijanie odpowiednich umiejętności i doskonałości pracowników;

6.      zauważa, że w ramach polityki reindustrializacji Komisja powinna przyjąć specjalne środki w celu wsparcia tych unijnych hut stali, które są przestarzałe lub nie spełniają norm środowiskowych, tak aby pomóc im w przejściu na zmodernizowaną, zaawansowaną, przyjazną dla środowiska i niskoemisyjną produkcję stali; zwraca się do państw członkowskich, aby rozważyły zawieszenie działalności w hutach lub ich odpowiednich częściach, które stanowią bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia pracowników lub mogą znacząco i bezpośrednio wywierać negatywne skutki dla środowiska;

7.      wzywa Komisję, aby dokonała przeglądu swojej polityki konkurencji, tak aby nie konfliktowała ona ze zdrowiem i bezpieczeństwem obywateli i mieszkańców UE; uważa, że należy ukierunkować tę politykę na sprostanie globalnym wyzwaniom w oparciu o konkurencyjną, antydumpingową i przyjazną dla środowiska strategię, która zapewnia równe warunki działania na szczeblu międzynarodowym; podkreśla, że obecna polityka konkurencji jest przestarzała i nie uwzględnia światowej konkurencji; uznaje w tym kontekście znaczenie środków ochrony handlu i popiera starania Komisji o przezwyciężenie „zasady niższego cła”;

8.      podkreśla znaczenie dalszego uwzględniania konkurencyjności – zwłaszcza przemysłowej – we wszystkich stosownych inicjatywach politycznych, o ile UE chce osiągnąć swój cel zagwarantowania, aby udział przemysłu w PKB wynosił około 20%;

9.      zwraca uwagę, że pogodzenie zapotrzebowania na dobre wyniki w zakresie ochrony środowiska ze zwiększeniem konkurencyjności na rynkach światowych i potrzebą rozwiązania obaw związanych z wyciekiem CO2 pozostaje podstawowym wyzwaniem przemysłu stalowego, biorąc pod uwagę fakt, że konkurenci UE nie są zobowiązani do przestrzegania tych samych norm i celów;

10.    wzywa Komisję do szczegółowego przeanalizowania instrumentów polityki, włącznie z możliwością uzupełnienia istniejących systemów kontroli emisji przez graniczne środki dostosowawcze uwzględniające emisje CO2, tak aby zapewnić równe szanse w stosunku do konkurentów spoza UE, w dalszym stopniu ograniczyć wyciek emisji i zapewnić konkurencyjność eksportu;

11.    wzywa do zastosowania podejścia opartego na analizie cyklu życia w celu dokonania oceny oddziaływania na środowisko i zmniejszonego zużycia zasobów na wszystkich etapach cyklu życia, od wydobycia i przetwarzania surowców, przez produkcję i dystrybucję, aż po wykorzystanie lub konsumpcję, tak aby wspierać ponowne wykorzystywanie, recykling materiałów i odzyskiwanie energii oraz ograniczenie ostatecznego usuwania;

12.    wzywa do pilnego zreformowania podejścia UE do stosowania zasady „zanieczyszczający płaci” w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych i zwraca się do Komisji o przedstawienie najpóźniej do 2018 r. nowego wniosku ustawodawczego, który pozwoli zrezygnować z systemu handlu emisjami z końcem trzeciego okresu wymiany uprawnień, jak określono w dyrektywie w sprawie systemu handlu przydziałami emisji (ETS); w międzyczasie zwraca się do Komisji, aby zapewniła równe warunki w sektorze stali w UE, i apeluje do państw członkowskich, aby wykorzystały część swoich dochodów z ETS na finansowanie innowacyjnych i niskoemisyjnych działań technologicznych, zwłaszcza w sektorach energochłonnych, tak aby skrócić wykaz sektorów narażonych na ryzyko wycieku emisji;

13.    przypomina o znaczeniu dobrze funkcjonującego rynku złomu, który należy dalej umacniać i pobudzać w świetle strategii na rzecz unijnej gospodarki obiegowej, tak aby zapobiec nadmiernym wzrostom cen w wyniku obecności przemysłu spoza UE na rynku UE; wzywa w związku z tym Komisję, aby rozważyła zastosowanie ceł wywozowych na unijnym rynku złomu w celu zapobieżenia dumpingowi środowiskowemu, który zwykle występuje;

14.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz innym odnośnym instytucjom.

(1)

Dz.U. L 24 z 29.1.2008, s. 8.

(2)

Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

(3)

Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 56.

 

(4)

Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0509.

Informacja prawna