Procedura : 2014/3017(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0026/2015

Teksty złożone :

B8-0026/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/01/2015 - 11.7
CRE 15/01/2015 - 11.7
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0012

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 166kWORD 103k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0012/2015
12.1.2015
PE547.449v01-00
 
B8-0026/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Egipcie (2014/3017(RSP))


Marietje Schaake, Marielle de Sarnez, Beatriz Becerra Basterrechea, Frédérique Ries, Ivan Jakovčić, Jozo Radoš, Louis Michel, Gérard Deprez, Pavel Telička, Alexander Graf Lambsdorff, Fredrick Federley w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Egipcie (2014/3017(RSP))  
B8‑0026/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Egiptu, w szczególności rezolucję z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Egipcie(1) i z dnia 17 lipca 2013 r. w sprawie wolności słowa i zgromadzeń w Egipcie(2),

–       uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych Ban Ki-moona oraz wysokiej komisarz ONZ do spraw praw człowieka Navi Pillay z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie kar więzienia dla kilku dziennikarzy oraz potwierdzenia wyroków śmierci na kilkunastu członków i zwolenników Stowarzyszenia Braci Muzułmanów,

–       uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Egiptem z 2001 r., który obowiązuje od 2004 r. oraz został umocniony planem działania przyjętym w 2007 r.; uwzględniając też sprawozdanie Komisji w sprawie postępów w jego wdrażaniu z dnia 20 marca 2013 r.,

–       uwzględniając konstytucję Egiptu przyjętą w referendum w dniach 14-15 stycznia 2014 r., w szczególności artykuły 65, 70, 73, 75 i 155 tej ustawy zasadniczej,

–       uwzględniając egipską ustawę 107 z dnia 24 listopada 2013 r. regulującą prawo do zgromadzeń publicznych, pochodów i pokojowych demonstracji,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie strategii wolności cyfrowej w polityce zagranicznej UE(3),

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie wolności prasy i mediów na świecie(4),

–       uwzględniając unijne wytyczne dotyczące wolności słowa w internecie i poza nim z dnia 12 maja 2014 r.,

–       uwzględniając sprawozdanie specjalne za 2013 r. Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zatytułowane „Współpraca UE z Egiptem w zakresie sprawowania rządów”,

–       uwzględniając unijne wytyczne dotyczące obrońców praw człowieka,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stroną jest Egipt,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że wolność słowa i wolność zgromadzeń to niezbędne filary demokratycznego i pluralistycznego społeczeństwa; mając na uwadze, że wolność prasy i mediów jest kluczowym elementem demokracji i otwartego społeczeństwa; mając na uwadze, że egipska konstytucja przyjęta w 2014 r. chroni podstawowe wolności, w tym wolność słowa i zgromadzeń;

B.     mając na uwadze, że od czasu interwencji wojskowej w czerwcu 2013 r. rząd egipski prowadzi szeroko zakrojoną kampanię przetrzymywania bez wyroku sądu, nękania, zastraszania i cenzury skierowaną przeciwko osobom krytykującym rząd, w tym dziennikarzom i obrońcom praw człowieka, a także oponentom politycznym, w tym członkom Stowarzyszenia Braci Muzułmanów; mając na uwadze, że według doniesień od lipca 2013 r. ponad 40 000 osób zostało zatrzymanych w wyniku bezprecedensowych fali masowych aresztowań i szacuje się, że 1 400 demonstrantów poniosło śmierć na skutek przesadnego i arbitralnego użycia siły przez oddziały bezpieczeństwa; mając na uwadze, że od lipca 2013 r. wolność zrzeszania się, wolność zgromadzeń i wolność słowa pozostają obszarami szczególnej uwagi ; mając na uwadze, że w raporcie Freedom House na temat wolności na świecie za 2014 r. Egipt uznano za kraj, w którym nie ma wolności;

C.     mając na uwadze, że odkąd armia egipska przejęła władzę w lipcu 2013 r. w Egipcie przetrzymywanych jest tysiące protestujących i więźniów sumienia; mając na uwadze, że do aresztowań i arbitralnych zatrzymań dochodzi również po wyborze prezydenta Abd al-Fattaha as-Sisiego w maju 2014 r.; mając na uwadze, że w dniu 11 czerwca 2014 r. wyrokiem sądu skazano Alaa Abdela Fattaha, czołowego aktywistę, który odegrał wiodącą rolę w rewolucji z 2011 r., oraz inne osoby na piętnaście lat więzienia pod zarzutem złamania ustawy 107 o prawie do zgromadzeń publicznych, pochodów i pokojowych demonstracji z 2013 r. (ustawy o protestach); mając na uwadze, że inni czołowi aktywiści, w tym Mohamed Adel, Ahmed Douma i Ahmed Maher, a także prominentne działaczki na rzecz praw kobiet, takie jak Yara Sallam i Sana Seif, wciąż przebywają w areszcie; mając na uwadze, że w dniu 28 kwietnia 2014 r. sąd doraźny w Kairze zdelegalizował młodzieżowy Ruch 6 Kwietnia;

D.     mając na uwadze, że w dniu 10 stycznia 2015 r. egipski sąd w prowincji Al-Buhajra w delcie Nilu skazał 21-letniego studenta Karima al-Banny`ego na trzy lata więzienia za ogłoszenie na Facebooku, że jest ateistą i za obrazę islamu;

E.     mając na uwadze, że prezydent as-Sisi zezwolił wojsku na ochronę infrastruktury państwowej i sądzenie ludzi w przypadku podejrzenia prowadzenia ataków na infrastrukturę państwową; mając na uwadze, że ustawa nr 136/2014 przyznaje większe uprawnienia wojskowemu wymiarowi sprawiedliwości; mając na uwadze, że ustawa ta zostanie użyta przeciwko demonstrantom antyrządowym i przywróci sądy wojskowe dla cywili;

F.     mając na uwadze, że w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka ONZ wydano 300 zaleceń, w tym uwolnienie każdego, kto został aresztowany za korzystanie z wolności wypowiedzi; mając na uwadze, że siedem organizacji praw człowieka z siedzibą w Egipcie nie wzięło udziału w przeglądzie ONZ dotyczącym wyników ich kraju ze strachu przed prześladowaniami;

G.     mając na uwadze, że wolność prasy w Egipcie wciąż podlega ogromnym naciskom, a dziennikarze nadal są przetrzymywani na podstawie bezpodstawnych zarzutów; mając na uwadze, że sąd kasacyjny, będący najwyższym sądem w Egipcie, orzekł, iż w procesie dziennikarzy telewizji Al-Dżazira Mohammeda Fahmy’ego, Petera Greste’a i Bahera Mohameda doszło do uchybień proceduralnych; mając jednak na uwadze, że zapowiedziano ponowne przeprowadzenie procesu tych trzech dziennikarzy, nie wycofując zarzutów „fałszowania informacji” i „udziału w działalności Stowarzyszenia Braci Muzułmanów”;

H.     mając na uwadze, że od października 2014 r. ponad 110 studentów zostało aresztowanych przez władze egipskie, a 18 studentów zawieszono na uniwersytecie z powodu ich udziału w demonstracjach nawołujących do wolności akademickiej; mając na uwadze, że aresztowania te są uznawane za ataki prewencyjne na wolność słowa i wolność zgromadzeń; mając na uwadze, że 30 pracowników akademickich z uniwersytetów w całym Egipcie wydało oświadczenie potępiające obecność sił bezpieczeństwa w kampusach uniwersyteckich;

I.      mając na uwadze, że trwa rozprawianie się władz egipskich ze Stowarzyszeniem Braci Muzułmanów, które w dniu 21 grudnia 2013 r. zostało uznane przez Egipt za organizację terrorystyczną, a powiązane z nim organizacje i partie polityczne również zostały zakazane; mając na uwadze, że w dniu 2 grudnia 2014 r. egipski trybunał karny wydał wstępne wyroki śmierci na 188 oskarżonych; mając na uwadze, że wyroki te są najnowszymi w paśmie prześladowań i procesów sądowych, które są pełne nieprawidłowości proceduralnych i sprzeczne z prawem międzynarodowym; mając na uwadze, że było to trzecie takie masowe skazanie w 2014 r.; mając na uwadze, że nikt nie został pociągnięty do odpowiedzialności za nadmierne użycie przemocy w sierpniu 2013 r., kiedy siły bezpieczeństwa rozpędziły obozy na placu Rabaa Al-Adawija;

J.      mając na uwadze, że w dniu 29 listopada 2014 r. były prezydent Mubarak, urzędujący podczas jego rządów były minister spraw wewnętrznych Habib al-Adli oraz sześciu innych pomocników zostało wypuszczonych po oddaleniu zarzutów o morderstwo i korupcję, w oparciu o błąd techniczny;

K.     mając na uwadze, że niezawisłość sądownictwa i poszanowanie prawa oraz jego egzekwowanie jest podstawowym filarem każdej demokracji; mając na uwadze, że ostatnie działania wymiaru sprawiedliwości podają w poważną wątpliwość niezawisłość systemu sądownictwa oraz jego zdolność do pociągania winnych do odpowiedzialności; mając na uwadze, że w szczególności wyroki orzekające karę śmierci mogą osłabić szanse na długoterminową stabilność w Egipcie;

L.     mając na uwadze, że Egipt stoi przed poważnymi wyzwaniami gospodarczymi, między innymi ucieczką zagranicznych funduszy, rosnącą inflacją, bezrobociem i szybko rosnącym długiem publicznym, oraz przed wyzwaniami związanymi z bezpieczeństwem wynikającymi ze światowego zagrożenia, jakie stanowi terroryzm; mając na uwadze, że sytuacja dotycząca bezpieczeństwa na półwyspie Synaj, gdzie setki żołnierzy giną z rąk dżihadystów działających w tym rejonie, jest dramatyczna; mając na uwadze, że w dniu 24 października 2014 r. przynajmniej 33 żołnierzy zostało zabitych w ataku terrorystycznym; mając na uwadze, że na półwyspie Synaj w dniu 24 października 2014 r. ogłoszono stan wyjątkowy;

M.    mając na uwadze, że artykuł 75 egipskiej konstytucji stanowi, że wszyscy obywatele mają prawo do zakładania pozarządowych stowarzyszeń i fundacji na zasadach demokratycznych; mając na uwadze, że w dniu 10 listopada 2014 r. władze wyznaczyły wszystkim organizacjom społeczeństwa obywatelskiego termin na zarejestrowanie się na mocy wysoce represyjnego prawa 84/2002 z epoki Mubaraka dotyczącego organizacji pozarządowych pod groźbą wszczęcia postępowania karnego; mając na uwadze, że stosowanie tego prawa ma poddać wszystkie organizacje społeczeństwa obywatelskiego w Egipcie bezpośredniej kontroli rządu, i dlatego wiele egipskich organizacji zajmujących się prawami zdecydowało się na zarejestrowanie się jako firmy prawne lub spółki cywilne; mając na uwadze, że dyskusje nad przeglądem prawa dotyczącego stowarzyszeń również są w toku;

N.     mając na uwadze, że praworządność, podstawowe wolności i prawa człowieka, jak również sprawiedliwość społeczna i wyższy standard życia obywateli stanowią kluczowe elementy przemian w kierunku otwartego, wolnego, demokratycznego i dostatniego społeczeństwa egipskiego; mając na uwadze, że niezależne związki zawodowe i organizacje społeczeństwa obywatelskiego mają do odegrania niezmiernie istotną rolę w tym procesie, a wolne media stanowią kluczowy element społeczeństwa w każdej demokracji; mając na uwadze, że kobiety egipskie wciąż znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji w obecnym okresie przemian politycznych i społecznych w kraju; mając na uwadze, że w ostatnich miesiącach nastąpiła eskalacja aresztowań gejów; mając na uwadze, że doszło do serii nalotów policji na podejrzane miejsca spotkań homoseksualistów w Egipcie; mając na uwadze, że społeczność LGBT jest prześladowana i publicznie wyszydzana;

O.     mając na uwadze, że pomimo wydania w 2008 r. prawa uznającego za przestępstwo okaleczanie narządów płciowych kobiet, praktyka ta nadal jest rozpowszechniona, a ściganie sprawców okaleczania dziewcząt nie jest skuteczne;

P.     mając na uwadze, że według UNHCR i EMHRN sytuacja uchodźców i osób ubiegających się o azyl w Egipcie jest krytyczna i naznaczona trudnymi warunkami społeczno-ekonomicznymi oraz ogólnym pogorszeniem się sytuacji bezpieczeństwa z uwagi na niestabilność polityczną; mając na uwadze, że sieci przestępcze wciąż działają na szlakach handlowych/przemytniczych wiodących do i z Synaju;

Q.     mając na uwadze, że w deklaracji konstytucyjnej z 8 lipca 2013 r. określono plan działań politycznych w Egipcie; mając na uwadze, że niezgodnie z planem działań tymczasowy prezydent Egiptu Adli Mansur wezwał do przeprowadzenia w pierwszej kolejności wyborów prezydenckich; mając na uwadze, że program rządu tymczasowego potwierdził jego zobowiązanie do działań na rzecz budowania systemu demokratycznego, gwarantującego prawa i wolności wszystkich Egipcjan, a także do realizacji planu działań przy pełnym zaangażowaniu wszystkich podmiotów politycznych oraz do organizacji referendum w sprawie nowej konstytucji, a następnie wolnych i uczciwych wyborów parlamentarnych (zapowiedzianych na 22 i 23 marca 2015 r.) i prezydenckich w odpowiednim czasie zgodnie ze wszystkimi przepisami ustawowymi;

R.     mając na uwadze, że sektor naftowy zawsze najbardziej przyciągał zagraniczne inwestycje w Egipcie, a ropa jest najważniejszym towarem eksportowym Egiptu; mając na uwadze, że w ramach wparcia nowego rządu Egipt otrzymał darmowe dostawy ropy naftowej z państw Zatoki Perskiej; mając na uwadze, że rząd przyjmuje deklarowany plan wycofania dotacji w sektorze energii w ciągu 5 lat, poczynając od lipca 2014 r., oraz ma na celu wdrożenie planu dystrybucji paliw z wykorzystaniem inteligentnych kart w kwietniu 2015 r., aby uzyskać kontrolę nad przemytem ropy naftowej do krajów sąsiadujących oraz zorientować się, jakie jest dokładne zapotrzebowanie na paliwo;

S.     mając na uwadze, że w dniu 22 czerwca 2014 r. USA ujawniło, że uruchomiło pomoc wojskową dla Egiptu w kwocie 575 mln USD, zamrożoną od czasów odsunięcia od władzy prezydenta Muhammada Mursiego w 2013 r.; mając na uwadze, że środki te zostaną wykorzystane głównie do pokrycia kosztów obowiązujących umów dotyczących obronności oraz dostarczonych zostanie 10 śmigłowców szturmowych Apache, które wojsko wykorzysta do walki z bojówkami na Półwyspie Synaj;

T.     mając na uwadze, że od czasów styczniowej rewolucji w 2011 r. Egipt przystępował do negocjacji z MFW co najmniej raz, i ubiegał się o pożyczkę w kwocie 4,8 mld USD, lecz negocjacje wstrzymano po 30 czerwca 2013 r.; mając na uwadze, że kraje utrzymywały kontakty, a eksperci z MFW odwiedzili Egipt w listopadzie 2014 r., aby przeprowadzić konsultacje w sprawie art. IV oraz ocenić sytuację finansową i gospodarczą kraju;

U.     mając na uwadze, że zgodnie ze zmienioną europejską polityką sąsiedztwa, a zwłaszcza z podejściem „więcej za więcej”, poziom i zakres zaangażowania UE w Egipcie powinien opierać się na systemie zachęt, a tym samym powinien być uzależniony od postępów tego kraju w obszarze demokracji, praworządności, praw człowieka i równouprawnienia płci;

V.     mając na uwadze, że UE jest tradycyjnie głównym partnerem handlowym Egiptu i w 2013 r. jej udział w egipskim handlu wyniósł 22,9%, a także zajmuje pierwsze miejsce zarówno jako partner Egiptu w zakresie wywozu, jak i przywozu; mając na uwadze, że po posiedzeniu grupy zadaniowej UE-Egipt Komisja zobowiązała się do udzielenia dodatkowego wsparcia finansowego dla Egiptu na łączną kwotę niemal 800 mln EUR; mając na uwadze, że na tę kwotę składa się 303 mln EUR w formie dotacji (90 mln EUR ze środków programu Spring, 50 mln jako element dotacji w ramach operacji pomocy mikrofinansowej, a pozostała część pochodzi z sąsiedzkiego funduszu inwestycyjnego) oraz 450 mln w postaci pożyczek (pomoc makrofinasowa); mając jednak na uwadze, że UE uruchomi to wsparcie finansowe wyłącznie, jeżeli spełnione zostaną niezbędne warunki polityczne i demokratyczne, a także pod warunkiem dalszej demokratyzacji, umacnianej i w pełni integrującej, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i praw kobiet;

W.    mając na uwadze, że w dniu 16 czerwca 2014 r. S. Lambrinidis, specjalny przedstawiciel UE ds. praw człowieka, odwiedził Kair i spotkał się z prezydencją, Radą Szury i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że rozmowy dotyczyły głównie przygotowań nowej ustawy o organizacjach pozarządowych, i podkreślano także znaczenie, jakie UE przywiązuje do kluczowej roli społeczeństwa obywatelskiego w Egipcie;

1.      wyraża poważne zaniepokojenie obecnymi ograniczeniami podstawowych praw demokratycznych, w szczególności wolności słowa, prawa zrzeszania się i zgromadzeń, pluralizmu politycznego i praworządności w Egipcie; wzywa do zaprzestania wszelkich aktów przemocy, podżegania, nawoływania do nienawiści, napastowania, zastraszania i cenzury ze strony władz krajowych, służb i sił bezpieczeństwa i innych grup w Egipcie wobec opozycji, demonstrantów, dziennikarzy, blogerów, studentów, związkowców, obrońców praw kobiet, działaczy ruchów obywatelskich i mniejszości; potępia nadmierne stosowanie przemocy wobec protestujących;

2.      podkreśla, że poszanowanie wolności prasy, informacji i poglądów (w internecie i poza nim), a także pluralizmu politycznego to fundament demokracji; wzywa egipskie władze do zagwarantowania w kraju korzystania z tych swobód bez arbitralnych ograniczeń i cenzury, a także do zapewnienia wolności słowa;

3.      wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich osób przetrzymywanych z powodu pokojowego korzystania z przysługującej im wolności słowa czy prawa zrzeszania się i zgromadzeń, w tym dziennikarzy Mohameda Fahmy'ego, Petera Greste'a i Bahera Mohameda, a także osób przetrzymywanych pod zarzutem przynależności do Stowarzyszenia Braci Muzułmanów; wzywa egipskie władze do zapewnienia prawa do uczciwego postępowania sądowego zgodnie z międzynarodowymi standardami;

4.      apeluje do egipskich władz o przeprowadzenie szybkiego, bezstronnego i niezależnego dochodzenia w sprawie zarzutów nadmiernego użycia siły, brutalnego traktowania i innych naruszeń praw człowieka, w tym nadużyć seksualnych, ze strony sił porządkowych w czasie protestów, a także o ukaranie sprawców, zadośćuczynienie ofiarom oraz ustanowienie niezależnego mechanizmu monitorowania i śledzenia zachowania sił bezpieczeństwa; wzywa Egipt do ratyfikowania Rzymskiego Statutu i do przystąpienia do Międzynarodowego Trybunału Karnego;

 

5.      apeluje do władz o uchylenie dekretu prezydenckiego nr 136 z 2014 r. i wzywa egipskie władze do zaprzestania sądzenia cywilów przed sądami wojskowymi oraz do uchylenia wszystkich wyroków przeciwko cywilom wydanym przez sądy wojskowe od lipca 2013 r.;

6.      zwraca się do egipskich władz o uchylenie ustawy o protestach z listopada 2013 r. oraz do przystąpienia do rzeczywistego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i ekspertami z dziedziny prawa w celu uchwalenia przepisów dotyczących zrzeszania się i zgromadzeń zgodnych z międzynarodowymi standardami, a także do ochrony prawa do zakładania stowarzyszeń przewidzianego w art. 75 egipskiej konstytucji, w tym prawa do otrzymywania i przekazywania środków;

7.      wzywa właściwe władze do przeprowadzenia przeglądu nowego projektu ustawy dotyczącej organizacji pozarządowych przedstawionego przez ministerstwo solidarności społecznej; wzywa, aby zapewnić zgodność tej nowej ustawy z egipską konstytucją oraz ze wszystkimi traktatami międzynarodowymi, których Egipt jest stroną;

8.      przypomina egipskiemu rządowi o jego odpowiedzialności za zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim obywatelom bez względu na ich poglądy polityczne, przynależność czy wyznanie; podkreśla, że tylko stworzenie naprawdę pluralistycznego społeczeństwa, w poszanowaniu różnorodnych poglądów i stylów życia, może zapewnić długotrwałą stabilność i bezpieczeństwo w Egipcie, wzywa także egipskie władze do zaangażowania się w dialog i nieużywanie przemocy oraz do sprawowania pluralistycznych rządów;

9.      podkreśla znaczenie Egiptu jako aktora na scenie międzynarodowej i wyraża nadzieję, że nadal będzie on odgrywał aktywną rolę w rozpoczęciu prawdziwych negocjacji pokojowych, które zakończą konflikt arabsko-izraelski; podkreśla również jego konstruktywny wkład w poszukiwanie stabilności w regionie Morza Śródziemnego, szczególnie istotnej obecnie w Libii, gdzie w dniu 3 stycznia 2015 r. doszło do uprowadzenia do 20 egipskich Koptów, oraz na Bliskim Wschodzie; potwierdza gotowość UE do współpracy z Egiptem, jako partnerem w regionie, w celu stawienie czoła tym poważnym zagrożeniom;

10.    w pełni solidaryzuje się z ludnością Egiptu w walce z terroryzmem i brutalnym ekstremizmem; potępia ataki terrorystyczne na cywilną ludność i wojsko w Egipcie; przekazuje szczere wyrazy współczucia rodzinom ofiar;

11.    jest zaniepokojony brakiem poszanowania norm wymiaru sprawiedliwości i niezależnego sądownictwa, określonych w krajowych i międzynarodowych przepisach; wzywa UE do nadania priorytetowego znaczenia kwestii podziału władzy w Egipcie; przypomina w tym zakresie, że reforma sądownictwa ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia rzeczywistego podziału władzy, podobnie jak zakaz nieuzasadnionej ingerencji władzy wykonawczej w sprawy sądownicze;

12.    podkreśla, że egipska ustawa antyterrorystyczna była również wykorzystywania do wydawania wyroków skazujących w wielu sprawach; wzywa prezydenta do niezwłocznego podjęcia działań, w tym na mocy przysługującego mu konstytucyjnego prawa łaski, aby zagwarantować niewykonywanie kary śmierci oraz zapewnić, by w Egipcie nie można było nikogo zatrzymać na podstawie orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowym, które nie spełnia tych wymogów; wzywa władze do natychmiastowego wprowadzenia oficjalnego moratorium na wykonywanie kary śmierci jako pierwszego kroku na drodze do jej zniesienia;

13.    wzywa UE do rozwiązania zalegających od dawna kwestii strukturalnych dotyczących traktowania przez Egipt uchodźców, takich jak polityka zatrzymań i brak dostępu uznanych uchodźców do edukacji i pracy; wzywa Egipt do dopilnowania, aby przepisy dotyczące prawa do azylu były zgodne z konstytucją i normami międzynarodowymi; pilnie apeluje o ochronę uchodźców przed przemocą i wykorzystywaniem, zwłaszcza przemocą na tle seksualnym i płciowym;

14.    zauważa, że spadek cen ropy naftowej doprowadzi bezpośrednio do przyznawania niższych dotacji związanych z energią, co jest największym wyzwaniem, przed jakim stoją porewolucyjne reżimy od czasów rewolucji z 25 stycznia; obawia się, że ten spadek może mieć ogromny wpływ na wiele planów rządu, z których najważniejszym jest dążenie do utrzymania bezpiecznej marży na waluty zagraniczne;

15.    apeluje do egipskiego rządu, aby zajął się problemem ubóstwa, urzędowego zaniedbania i niezadowolenia wśród lokalnych plemion Beduinów na Synaju, a także wzywa egipskie władze do dołożenia wszelkich starań w celu powstrzymania sieci przestępczych wciąż działających na szlakach handlowych/przemytniczych wiodących do i z Synaju;

16.    wzywa władze egipskie, aby zaprzestały penalizacji na mocy „ustawy o walce z rozwiązłością” społeczności LGBT za wyrażanie przez nią orientacji seksualnej oraz korzystanie z prawa do zgromadzeń, a także do uwolnienia wszystkich osób LGBT aresztowanych i uwięzionych na mocy tej ustawy; wzywa rząd egipski, aby przyjął krajowe strategie na rzecz walki z przemocą wobec kobiet i osób LGBT oraz na rzecz eliminacji wszelkich form dyskryminacji, i aby w całym tym procesie zadbał o rzeczywiste konsultacje z grupami walczącymi o prawa kobiet i osób LGBT oraz z innymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, a także o rzeczywisty udział tych grup i organizacji;

 

17.    powtarza, że w swoim wstępnym oświadczeniu przedstawiciele unijnej misji obserwacji wyborów prezydenckich w Egipcie w maju 2014 r. stwierdzili, że choć nowa konstytucja określa szeroki katalog praw podstawowych, poszanowanie tych praw jest dalekie od założeń ustawy zasadniczej, a w kraju można zaobserwować ogólną atmosferę ograniczonej wolności słowa, która prowadzi do autocenzury dziennikarzy; wzywa rząd Egiptu, aby przygotowując wybory parlamentarne zapowiedziane na dni 22-23 marca 2015 r. uniknął błędów popełnionych podczas wyborów prezydenckich;

 

18.    ponownie wyraża głęboką solidarność z narodem egipskim w obecnym okresie burzliwych przemian w jego kraju; apeluje o wspólną strategię państw członkowskich wobec Egiptu; ponownie wzywa Radę, wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel i Komisję do czynnej współpracy w zgodzie z zasadą warunkowości („więcej za więcej”) oraz o uwzględnienie w stosunkach dwustronnych z Egiptem i w ramach finansowego wsparcia udzielanego temu krajowi poważnych wyzwań gospodarczych, przed jakimi stoi Egipt; ponawia apel o wprowadzenie jednoznacznych i wspólnie uzgodnionych wskaźników w tym zakresie; ponownie zapewnia o swoim zobowiązaniu do udzielenia narodowi egipskiemu pomocy w procesie prowadzącym do reform demokratycznych i gospodarczych;

19.    zachęca przedstawicieli delegatury UE i ambasad państw członkowskich UE w Kairze do obecności na znaczących politycznie procesach sądowych egipskich i zagranicznych dziennikarzy, blogerów, związkowców i działaczy społeczeństwa obywatelskiego w kraju;

 

20.    wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do wyjaśnienia konkretnych środków przyjętych w odpowiedzi na decyzję Rady do Spraw Zagranicznych o przeglądzie pomocy UE dla Egiptu, nawiązując również do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego z 2013 r.; zwraca się w szczególności o wyjaśnienia na temat: (i) planowanego programu reformy wymiaru sprawiedliwości; (ii) unijnych programów wsparcia budżetowego; (iii) programu wsparcia handlu i rynku wewnętrznego; oraz (iv) udziału Egiptu w regionalnych programach UE, takich jak Euromed Police i Euromed Justice;

 

21.    apeluje o wprowadzenie ogólnounijnego zakazu eksportu do Egiptu technologii inwigilacyjnych i obserwacyjnych, które można wykorzystać do szpiegowania i represjonowania obywateli; wzywa do wprowadzenia – zgodnie z porozumieniem z Wassenaar – zakazu eksportu sprzętu dla sił bezpieczeństwa i pomocy wojskowej, które można by wykorzystać do tłumienia pokojowych protestów;

 

22.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich oraz prezydentowi i rządowi tymczasowemu Arabskiej Republiki Egiptu.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0100.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0007.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0470.

(4)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0274.

Informacja prawna